turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyet Halk Partisi'nin genel seçim propagandaları (1927-1957)

9 Eylül 1923'te kurularak 1950'ye değin iktidarda kalan Cumhuriyet Halk Partisi, Türk siyasi tarihinde önemli bir yere sahiptir. Bunun etkisiyle de uzun bir süre boyunca Cumhuriyet Halk Partisi tarihi ile Türk siyasi tarihi paralel bir seyir izlemiş ve tarihsel süreç içerisinde yaşanan kırılmalar Türk siyasetine ve Cumhuriyet Halk Partisi'ne aynı anda yansımıştır. Durum böyle olunca Türkiye Cumhuriyeti ile ilgili yapılan incelemelerin çoğunda Cumhuriyet Halk Partisi'ne de temas edilmiştir. Bunun da ötesinde Türkiye Cumhuriyeti ile neredeyse yaşıt olmasının yanında, kurucu parti ve devlet partisi özelliklerini de taşıyan Cumhuriyet Halk Partisi, bugüne kadar müstakil olarak da birçok açıdan ele alınmış ve incelenmiştir. Bu çalışmada Cumhuriyet Halk Partisi'nin 1927- 1957 yılları arasında yapılan beşi tek partili (1927-1931-1935-1939-1943), dördü de çok partili (1946-1950-1954) olmak üzere toplam dokuz genel seçim sürecindeki propaganda faaliyetleri incelenmektedir. Böylelikle Türkiye'deki siyasal propaganda faaliyetleri, Cumhuriyet Halk Partisi'nin tek parti dönemindeki seçimlere katılımı arttırmaya dönük, çok partili dönemde ise seçimleri kazanmaya dönük yürüttüğü faaliyetler ekseninde incelenmiştir. Çalışmanın temel problemleri ise tek parti döneminde yapılan seçim propagandalarının ne düzeyde olduğu, Cumhuriyet Halk Partisi'nin programları ile genel seçim dönemlerindeki söylemi arasında bir paralelliğin olup olmadığı, çok partili döneme geçildikten sonra dünya genelindeki dönüşümlerin Cumhuriyet Halk Partisi'nin programlarına ve seçim propagandalarına hangi oranda yansıdığı, tek parti dönemindeki seçim propagandaları ile çok partili dönemdeki seçim propagandaları arasındaki farkların ne olduğu ve bu konuda yaşanan dönüşümler olmuştur. Bu kapsamda Cumhuriyet Halk Partisi'nin seçimlere yönelik hazırlıkları ve seçim kararlarının alınmasından sonraki propaganda faaliyetleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Dolayısıyla bu çalışma bir siyasi parti ya da seçim çalışması değildir. Bu çalışma, Cumhuriyet Halk Partisi'nin genel seçim dönemlerindeki propaganda faaliyetlerini içermektedir. Bunun yanında çalışmada her bir seçimden önce hem Cumhuriyet Halk Partisi hem de Türkiye Cumhuriyeti açısından yaşanan önemli iç ve dış gelişmeler ana hatlarıyla değerlendirilmeye çalışılmış, uygulanan seçim sistemi incelenmiş ve seçim kanunlarında yapılan değişiklikler çalışmaya yansıtılmıştır. Böylelikle de söz konusu gelişmelerin ve değişikliklerin seçimleri ne denli etkiledikleri saptanmaya çalışılmıştır.
Balkan muhacirlerinin Konya vilayetine iskanı (1923-1933)

Cumhuriyetin kurulduğu ilk yıllarda (1923-1933) Balkanlardan Anadolu'ya büyük bir göç olayı yaşanmıştır. Bu göçleri ve iskan politikalarını genel olarak inceleyen çok sayıda eser mevcut olmakla beraber, bu büyük olayı mahalli tarih açısından il bazında ele alan çalışmalar yok denecek kadar azdır. 20. yüzyılın ilk çeyreğinde uzun süren savaşlarda kaybedilen insan sayısının çok olması ve bu dönemde azınlıkların Konya ilinden göç etmeleri yüzünden, bu ilin demografik yapısı büyük ölçüde değişmiş, çalışan insan sayısı azalmıştır. Bu da Konya'nın sosyo-ekonomik yapısını olumsuz etkilemiştir. Bu sebeble Cumhuriyet'in ilk yıllarında Balkanlar'dan göç alınırken Konya ve çevresine de çok sayıda muhacir yerleştirilmiştir. Buradan hareketle hazırlanan ? Balkan Muhacirlerinin Konya Vilayetine İskanı (1923-1933)? adlı araştırmamız, dört ana bölümden oluşmuş ve coğrafi olarak da Cumhuriyet Dönemi Konya'sının idari sınırlarını içine almıştır. Zaman olarak ise 1923- 1933 yılları arası olarak sınırlandırılmıştır. Bu tarihler arasında Konya'ya iskanları yapılan mübadil muhacir ve göçmenlerin hangi tarihlerde, nerelerden, hangi göç yollarını kullanarak geldikleri, nerelere yerleştirildikleri, devletin bu muhacirleri sosyal ve ekonomik hayata intibak ettirmek için yaptığı çalışmalar incelenmiştir. Sonuç olarak o günlerde gerçekleştirilen bu büyük nüfus hareketlerinin Konya iline sosyo-ekonomik yönden olan etkileri ve sonuçları ortaya konmuştur.
Cumhuriyet Halk Partisi'nin doğu örgütlenmesi (1923-1950)

Cumhuriyet Halk Partisi'nin Doğu Örgütlenmesi (1923-1950)'nin konu edildiği bu çalışmada, öncelikle Cumhuriyet'ten evvel oluşan örgütlenme faaliyetlerinin hangi ölçekte olduğu, dönüşümsel olarak CHP'nin örgütsel tabanını nasıl hazırladığı anlaşılmaya çalışıldı. Meşrutiyet ve Milli Mücadele dönemlerinde oluşan deneyimlerin, CHP yöneticilerinin kararlarını nasıl etkilediği açıklanmak istendi. Parti'nin örgütlenme konusunda genelde yurt çapında özelde ise Doğu bölgelerinde geçirmiş olduğu değişimler, 1930 öncesi, 1930'lar ve 1943 sonrası evreler olarak ele alındı. Doğu bölgesinin siyasi temsilcilerinin toplumsal kökenleri hakkında yapılan analizler sonucunda, CHP'nin bölgede dayandığı toplumsal katmanların özellikleri belirtildi. Araştırmada mümkün olduğunca birincil kaynakların kullanılmasına özen gösterildi. 1950 Öncesi yayınlanmış eserlerden, yazışma belgelerinden ve de basından faydalanıldı. Parti-Örgüt-Doğu denkleminin dışına çıkmadan mevcut kaynaklar incelenip çıkarımlarda bulunuldu. Konuya soyut ve kavramsal yöntemlerle yaklaşılmayıp analize dönük bir yöntem tercih edildi. Doğu örgütlenmesindeki gelişmeler, dönemin koşulları göz ardı edilmeden uygun tarihsel bir fon içerisinde verildi.
Cumhuriyet Dönemi siyasetçilerinden vasıf Çınar ve faaliyetleri

1892 yılında Girit'te doğan Vasıf Bey, eski Söke Kaymakamı Abdullah Hulusi Bey'in oğludur. Vasıf Bey 1910'da İzmir İdadisinden mezun oldu. 1916'da İstanbul Hukuk Mektebi'nden diploma aldı. 1915- 1918 yıllarında İzmir özel Şark Mektebinin yönetiminde ve öğretmenliğinde bulundu. İzmir Türk Ocağının açılmasında önemli görevler üstlendi. Mondros mütarekesinden sonra İzmir'in işgaline karşı halkı örgütlemeye çalıştı. Kurtuluş Savaşı'nda Hacim Muhittin Çarıklı ile birlikte Batı Cephesi'nin kurulmasında büyük emeği geçen, Bölge halkını işgale karşı mücadeleye davet eden, konuşmalarıyla, İzmir'e Doğru gazetesinde yazdığı başyazılarla halkın mücadele gücünü ayakta tutmaya çalışan Vasıf Çınar, Kurtuluş Savaşı sonrasında T. B. M. M'nin II. dönem seçimlerine katılmış, Saruhan Milletvekili olarak T. B. M. M'ye girmiştir. Bu dönemde T. B. M. M'de yaptığı ateşli konuşmalarla dikkati çekmiştir. Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun çıkmasından sonra Milli Eğitim Bakanlığı görevine getirilmiştir. Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun en önemli uygulayıcısı olmuştur. 8,5 ay süren Milli Eğitim Bakanlığı'nın ardından Vasıf Bey, Prag ve Budapeşte elçiliği, Moskova Büyükelçiliği görevlerinde bulunmuştur. Vasıf Çınar, 1 Ocak 1929 tarihinde ölen yakın arkadaşı Mustafa Necati'den boşalan İzmir Milletvekilliğine seçildi. 2. defa Milli Eğitim Bakanlığı görevine atandı. Bu görevde 1,5 ay kalan Vasıf Bey, IV. Dönem seçimlerinde T. B. M. M'ye İzmir Milletvekili olarak tekrar girmiş, ardından Roma Büyükelçiliğine, burada iki yıl kaldıktan sonra, tekrar Moskova Büyükelçiliğine atanmıştır. Vasıf Bey Soyadı Kanunu ile Çınar soyadını almıştır. Onun son görevi Moskova Büyükelçiliği olmuştur. 30 Mayıs 1935 akşamı bağırsaklarından rahatsızlanan Vasıf Bey, 2 Haziran sabahı geçirdiği ameliyat sonrasında kalp ve nefes alma durmasından vefat etmiştir, ölümü Moskova'da ve Türkiye'de derin üzüntü yaratmıştır. Moskova ve Türkiye'de yapılan törenlerin ardından Ankara'da Cebeci Mezarlığına gömülmüştür.
XI. dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi (1957-1960)

Türk modernleşmesiyle birlikte yeniden kurulan Türkiye Büyük Millet Meclisi, çeşitli aşamaları kapsayan demokratikleşme sürecinden geçerek günümüze kadar gelmiştir. Osmanlı devletinin Tanzimat'tan itibaren gerçekleştirmeye çalıştığı Batı modeli yaşam şekline ulaşma ve modernleşme isteği, siyasal hayatın da bundan etkilenmesine sebep olmuştur. Bu çerçevede Tanzimat'tan itibaren oluşan yönetim geleneğinin Cumhuriyet dönemini de etkilediğini söylemek mümkündür. Tek parti döneminde yönetime hakim olan asker ağırlıklı Meclis yapısı, çok partili siyasi hayata geçiş dönemine kadar mevcut yapısını muhafaza etmiştir. 1946'da çok partili hayat ile değişikliğe uğrayan yapı, eski bürokratik yönetim geleneğinden sıyrılmaya başlamış, 1950'den itibaren de Demokrat Parti iktidarı ile günümüze ulaşan siyasi ve sosyal değişiklikleri de beraberinde getirmiştir. Demokrat Parti döneminin son üç yılında yer alan XI. Dönem (1957-1960) Türkiye Büyük Millet Meclisi, tez konumuzu oluşturmaktadır. Tezimizde XI. Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin Türk siyasi yaşamındaki yeri incelenmiştir. İlk olarak, parlamenter yapının çeşitli dönemlerdeki tarihi gelişimi incelenmiştir. ardından 1957 seçimlerini kazanarak üçüncü defa iktidara gelen Demokrat Parti'nin gerçekte güç kaybetmesi yanında muhalefetin prestij kazanmasına değinilmiştir. Ayrıca XI. Dönem milletvekillerine ilişkin istatistiki bilgiler tablo ve grafiklerle ortaya konarak Meclisin yapısı tahlil edilmiştir. Müteakiben, muhalefetin Meclis dışına taşan baskısı ve buna paralel olarak meydana gelen toplumsal olayların sebep ve sonuçları açıklanmıştır. Dönemin dış politika olaylarının etkileri ve buna karşı izlenen dış politika çizgisinin gerekçeleri araştırılmıştır. Ekonomi ve eğitim politikalarının incelenmesi ve toplumsal yaşantıya olan etkileri üzerinde durulmuştur. Sonra, DP iktidarı ve 5. Menderes Hükümeti'nin sonunu hazırlayan olaylar incelenmiştir. Nihayet, XI. Dönem (1957-1960)'in Türk siyasi yaşantısındaki yeri bir bütünlük içinde değerlendirilerek, halkın iradesi dışında gelişen askeri ihtilal ile son bulması konusu üzerinde durulmuştur. II Sonuç olarak, XI. Dönem (1957-1960), Demokrat Parti iktidarı ile başlayan halka yönelik politikaların uygulanmaya devam edildiği, bunun yanında muhalefetin yanında yer alan bürokrat ve askeri kesimin tepkilerinin arttığı bir dönem olmuştur. Bu tepki halkın iradesi dışında gelişerek, sivil iktidarın askeri ihtilal ile son bulmasına neden olmuştur. Bu yönüyle XI. Dönemin Türk parlamento tarihinde ayrı bir önemi vardır.
I. Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi Lazistan mebusu Osman Nuri Bey'in faaliyetleri

Türk Kurtuluş Savaşı, dünyaya bir bağımsızlık savışnın dersini veren tarihi bir mücadeledir. Bu mücadele olağanüstü bir gücü simgeleyen, aydın, asker, din adamından halka uzanan bir inanç savaşıdır. Biyografi çalışmasını yaptığım Osman Nuri Bey'de bu inanç savaşına gönül veren sivil kadroların içerisinde yer almıştır. Osman Nuri Bey önce Mebusan Meclisi'nde Lazistan Mebusu olarak kendi bölgesinde ortaya çıkan milli uyanışın ve teşkilatlanmanın sesi olmuştur. Daha sonra da tüm olumsuzluklara. iç ve dış tehditlere rağmen açılan ve Türk Milleti'nin kalbi gibi çalışan İlk Meclis'te de Lazistan Mebusu olarak aktif görevlerde bulunmuştur. Nisan 1920'de Meclisi ve Kuva-yı Milliye'yi tehdit eden Bolu-Düzce-Hendek Ayaklanmalarına karşı oluşturulan Hüsrev Bey'in 'Heyet-i Nasihası'nda yer almıştır. Bu heyetin çalışmaları sonucu asilerin düşünceleri ve tutumu Ankara lehine değişmiştir. Osman Bey'in bir diğer önemli görevi Ankara Hükümeti'nin ilk diplomatik ilişkiye girdiği. kuzey komşumuz Bolşevik Rusya'ya gönderilen Türk Heyeti'ne tercüman olarak katılmasıdır. Müzakereler sonunda kazanılan Bolşevik yardımları Osman Nuri Bey tarafından Anadolu'ya sevkedilnıiştir. O günün koşulları altında denizden gerçekleştirilen bu sevkiyatla Mili Mücadele kazanılırken, hiç şüphesiz bunda vatanını her şeyin üstünde tutarak uğrunda canlarını feda eden denizcilerin de rolü büyüktür. Osman Nuri Bey gazetelerde yayınlanan makaleleri ile de ülke meselelerine kayıtsız kalmayarak, aydın olmanın sorumluluğunu yerine getirmiştir.
Milli Mücadele döneminde Dörtyol ve çevresi (1918-1922)

Bu tezde Dörtyol ve çevresinin 1918- 1922 yıllan arasındaki Milli Mücadele tarihi anlatılmaktadır. Bu çerçevede Mondros Mütarekesi'nin hemen öncesinden başlanarak Fransızların bölgeyi tamamen terk etmelerine kadar geçen yaklaşık dört yıllık süre incelenmiştir. Birinci Dünya Savaşı sırasında imzalanan gizli anlaşmaların bir sonucu olarak İngilizler, Suriye'yi Fransızlara bırakmışlardır. Ancak Çukurova'nın verimli topraklan ve bölgenin stratejik önemi Fransızlan Çukurova'nın işgaline yöneltmiştir. Nitekim Mondros Ateşkes Anlaşması'nda bölgenin işgaline dair herhangi bir hüküm yer almamasına rağmen Çukurova'yı işgal eden İngilizler, yapılan anlaşmalar sonunda bölgeyi Fransızlara terk etmişlerdir. Mondros Mütarekesi'nden sonra Çukurova' mn bir parçası olan Dörtyol ve çevresi de Fransızlann kontrolüne geçmişştir. Osmanlı maliyesinin ve askeri gücünün son derece zayıf olduğu bir dönemde Fransız işgaliyle karşılaşmaları, Dörtyollu Türklerin durumunu daha da kötüleştirmiştir. Bununla birlikte Dörtyol ve çevresinde Fransızlann bölgeye yerleşmesiyle başlayan Ermeni sorunu da, Dörtyollu Türkleri Fransız işgaline karşı daha bilinçli davranmaya yönetmiş ve bölge halkı tarafından etkili bir direniş başlatılmıştır. Bu çalışmada Mütareke'nin hemen sonrasında Mustafa Kemal Paşa'nın bölgedeki faaliyetleri ele alınarak İngiliz ve Fransızlann haksız işgallerine karşı bölge halkını yönlendirmesi ele alınmıştır. Mustafa Kemal Paşa'nın 'işgale boyun eğilmemesi' yönündeki talimatlan da Çukurova'da olduğu gibi Dörtyol ve çevresindeki Türklerin Milli Mücadeleye başlamasındaki en büyük etkenlerden biri olmuştur. Fransızlann bölgeyi işgal etmelerinden kısa bir süre sonra direnişe başlamalanndan Sivas Kongresi'ne kadar Dörtyol'daki direniş bölgesel bir nitelik taşımaktadır. Sivas Kongresi'nden sonra Anadolu'daki Türk direniş gruplannın Mustafa Kemal önderliğinde birleşmesinin ardından, Dörtyol'daki Kuvayı Milliye birlikleri de Mustafa Kemal'in emrine girmişlerdir. IX Dörtyol'daki Kuvayı Milliye birliklerini yönlendiren Kara Hasan Paşa, emrindeki kuvvetiyle Milli Mücadele dönemi boyunca yaptığı çete savaşlarıyla Dörtyol ve çevresinde önemli bir isim olmuştur. Kara Hasan Paşa çetesi, özellikle Amanos Dağları'nda İngiliz ve Fransız askerlerinden oluşan birliklerle çatışmalar yaparak bölgedeki işgal kuvvetlerini önemli ölçüde yıpratmıştır. Bölge halkının özverisiyle oluşan Dörtyol'daki Kuvayı Milliye çeteleri, Fransızların bölgede suni bir nüfus artışı sağlamak amacıyla Dörtyol'a yerleştirdiği, 12.000 Ermeni ile mücadele etmişlerdir. Söz konusu çeteler, Fransız işgalinden hemen sonra bölgeye yerleştirilen Ermenilerin Türk halkına karşı uyguladıkları zulme karşı da başarıyla direnmişlerdir.
2. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin yapısal-işlevsel analizi

'II. TBMM'nin (1923-1927) Yapısal-İşlevsel Analizi' başlıklı bu tez, üç ana eksen üzerine kurulu olarak çalışılmıştır. Bunlardan ilki, Meclis'in oluşumunu belirleyen dinamiklerle, seçim sürecinin mümkün olabildiği ölçüde mikro düzeydeki anlatışıdır. İkinci eksen, II. TBMM'nin toplantı dönemleri itibariyle mebus sayısındaki hareketliliği ile söz konusu mebusların sosyo-ekonomik tabanının belirlenmesi çabası üzerine kuruludur. Meclis, son olarak toplumsal-siyasal alanın mümkün olabilen her kesiti açısından oluşturduğu etkinlikleri ile serimlenmiştir. Bu üç eksen etrafında elde edilen bulgular kısaca şöyle özetlenebilir: Öncelikle, II. TBMM'nin oluşumuna yol veren asal dinamiğin, I. TBMM'nin kozmopolit yapısına dayalı keskin gruplaşmalarıyla siyasal karar alma sürecinin tıkanması olduğunu söylemek mümkündür. Bu durum yeni ve homojen bir Meclis'in kurulmasını adeta zorlamıştır. Seçim sürecinin Mustafa Kemal'in liderliğindeki Birinci Grup'un belirleyiciliği altında geçtiği net olarak görülebilmektedir. Grub'un ülkedeki tek yaygın örgüt olması, Meclis içindeki iktidar konumu ve bu iktidar avantajı ile oluşturduğu seçim öncesi düzenlemelerle, karşısında mücadele edecek programlı ve örgütlü grupların bulunmayışı seçim zaferinin kaçınılmaz olarak Birinci Grup lehinde sonuçlanmasında etkili olmuştur. Meclis'in yapısall analizi kapsamında elde edilen bulgular, yüksek öğrenimli asker-sivil bürokrat katmanının Meclis'teki ağırlıklı konumunun göstergesi olmuştur. Meclis'in bu seçkinci niteliği bütünüyle yerel düzlemden kopuk bir seçkincilik olmayıp, II. Meclis mebuslarının %60'ın üzerinde bölge köklü oldukları saptanmıştır. Meclis'in işlevsel analiz sonuçlarından, II. TBMM'ndeki etkinliklerin temel bir felsefi bakıştan; modernleşmeden kaynak aldığı görülmektedir. Söz konusu modernleşme kavramı salt dinsel -geleneksel yapıdan ayrılış değil, merkezileşme yönsemesi olarak kullanıldığı ölçüde bu Meclis'in etkinliğinin doğru biçimde ortaya konulacağı düşünülmektedir. II. Meclis'in pek çok alt ilgi evreninde etkinliği bulunmakla birlikte, total olarak Meclis'e bakıldığında gözlemlenen bu Meclis'in devraldığı mirasın çok başlı, parçalı, atomize iktidarlı ve ikili yapılanmasının yerini bir merkezli siyasal ve toplumsal düzene dönüştürme çabasında olduğunu göstermektedir. Bu Meclis'in modern- merkezi devletin kurulduğu bir siyasi organ olarak tanımlanması olanaklıdır. XI
Kuruluşu ve ilk yıllarında Nazilli Sümerbank Basma Fabrikası

Nazilli Sümerbank Basma Fabrikası Cumhuriyetin ilk Basma Fabrikasıdır. Mustafa Kemal Atatürk tarafından açılışı gerçekleştirilen fabrika, ürettiği basmalarla ülkede tekstil alanında büyük bir açığı kapatacaktır. Bunun yanında fabrika ile Nazilli ilçesi ve çevresinde gözle görülür şekilde gelişim hareketleri fark edilecektir. Kente yeni bir kimlik kazandıran fabrika, başta kurulduğu mahalle, olmak üzere birçok yapıya ve kültürel etkinliklere ismini verecektir. Nazilli Cumhuriyet'in ilkleriyle Nazilli Sümerbank Basma Fabrikası sayesinde tanışacak, bugünkü modern yapısına kavuşacaktır. Fabrikanın bünyesinde bulundurduğu sosyo-kültürel unsurlar, zamanla ilçede de etkisini gösterecek, halk daha önce adını dahi bilmediği birçok faaliyeti bizzat yaşayarak öğrenecektir. Nazilli bu sayede ülkedeki pek çok şehirden daha önce kalkınmış şehirler arasında yer alacaktır.
Türk basınında Balkan Antantı (14.09.1933-09.02.1934)

9 Şubat 1934'te Atina'da imzalanan Balkan Antantı'nın Türk basınında değerlendirilmesi bu tezin konusunu oluşturmaktadır. 14 Eylül 1933'te Türkiye ve Yunanistan, aralarında imzaladıkları Dostluk Anlaşması'yla Antanta giden yolu çabuk- laştırmışlardı, Bu anlaşmadan sonra dört Balkan devleti biribirleriyle yapmış oldukları ikili anlaşmalarla, Balkanların sorunlarını azaltarak Antantın imzasını kolaylaştırmış - Tardı. Bu açıdan, araştırmanın sınırı 14 Eylül 1933- 9 Şubat 1934 arası olarak belirlenmiştir. Bu çalışma, şu bölümlerden oluşmaktadır: Giriş, Balkan coğrafyasının tanımı yapılmakta, 1929'da Atina'da düzenlenen Evrensel Barış Kongresi'nde ortaya atılan 'Balkan Birliği Düşüncesi' ve bu düşüncenin sonucu olarak 1930- 1932 yılları arasında yapılan üç Balkan Konferansı incelenmekte ve bu dönem Türk dış politikası ortaya konulmaktadır. Birinci bölümde, 14 Eylül 1933 Türkiye-Yunanistan Dostluk Anlaşmasıyla başlayan, Türkiye-Roroanya, Türkiye-Yugoslavya Dostluk Anlaşmaları ile Bulgaristan'ı Antanta sokabilmek için girişilen diplomatik çabalar ele alınarak, Balkan Atlantı'yla paralel amaçları olan Küçük Antant'ın Balkan birliği kurma çabalarına bakış açısı incelenmiştir. İkinci bolümde, Balkan Antantı'nın imza edilmesi ile kuruluş amacı ve nitelikleri üzerinde durulmuştur. üçüncü bölümde ise, Balkan Antantı'nın imzacı devletler basını ile Avrupalı büyük devletler basınında nasıl değerlendirildiği araştırılarak, imzacı devletler parlementolarında onaylanması konusu ele alınmıştır. Tezin sonuç bölümünde, Balkan Antantı'nın başarısızlık nedenleri ile yıkılışı genel olarak incelenmiş, Balkanların bugünkü sorunlarıyla ilişki kurulmaya çalışılmıştır.
Mustafa Kemal'in 1917-1918 yılında Suriye-Filistin Cephesi'ndeki faaliyetleri

Birinci Dünya Savaşı, arka planında temeli XIX. Yüzyıla tarihlenen Avrupa merkezli siyasi, iktisadi ve sosyal dinamiklerin etken olduğu global bir sonuçtu. Savaşın nedenlerini oluşturan siyasi ve iktisadi dönüşüm ve değişimler tüm toplumları ve siyasal yapıları da etkiledi. Osmanlı İmparatorluğu ve onun hakimiyeti altındaki Arap coğrafyası da bu küresel değişim ve dönüşümün dışında kalamadı. Bu çalışmanın konusunu oluşturan dönemdeki askeri gelişmeler ve sonuçları, yukarıda belirtilen dinamikler ve onların oluşturduğu arka plan geniş şekilde göz önünde tutularak araştırılmıştır. İncelenen dönem öncesinde bölgenin siyasi, iktisadi ve sosyal dinamikleri ortaya konarak, merkezinde Mustafa Kemal'in bulunduğu askeri hareketlerin geliştiği ortamın genel yapısı oluşturulmuştur. Mustafa Kemal'in de içinde yer aldığı militer faaliyetler, bir anlamda bu genel yapıyı oluşturan yerel ya da bölge dışı dinamiklerin işlevselliğine Osmanlı İmparatorluğu'nun verdiği refleksti. Bu refleks Suriye-Filistin bölgesini imparatorluk sınırları içinde tutmaya yetmedi.
Housewife: Woman with multiple identities

Bu tez orta-üst sınıf Türk ev kadınlarını, onların alışkanlıklarına ve görüşlerine odaklanarak incelemektedir. Bu amaçla, yaşları elli ile altmış arasında değişen, iki çocuk sahibi on üç ev kadınıyla derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Bu çalışmada, ev kadını üç farklı kimlik açısından ele alınmıştır: meslek sahibi, anne ve eş. Her bir kimlik için, günlük alışkanlıklarını ve genel görüşlerini ortaya koyan sorular yöneltilmiştir. Öte yandan, bu tezin ana sorusu her bir katılımcının ev kadını olmaktan memnun olup olmadığıdır. Her ne kadar tüm katılımcılar aynı sosyo-ekonomik düzeye sahip olsalar ve benzer şartlarda yaşıyor olsalar da, ev kadını kimliğinden duydukları memnuniyet ve günlük alışkanlıkları birbirinden farklıdır. Bu çalışmanın amacı, katılımcıların aynı ve farklı düşündükleri konuları ortaya çıkarmaktır. Aynı fikirde oldukları alanlar için bu benzerliğin, paylaşılan sosyo-ekonomik çevreden kaynaklandığı varsayılmaktadır. Katılımcıların farklı görüşte oldukları konular için ise, potansiyel faktörler kontrol edilmektedir. Bu dört unsurun en etkilisi, kadınların ev kadını rolüyle memnuniyetiyle doğrudan bağlantısı olan takdir seviyesi olarak belirlenmiştir. Ayrıca, bu fak-törün etkisi birçok soruya verilen cevapta gözlemlenmektedir. Genel olarak bu tez, 2019 Türkiye'sinde on iki milyonluk bir nüfusu işaret eden ev kadınları üzerine yapılan çalışmalara katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.
Refi Cevat Ulunay ve Alemdar Gazetesi

Refi Cevat Ulunay (1890-1968), Osmanlı'da mutasarrıflık ve valilik yapan Ali Muhittin Paşa'nın oğlu olup soyu, Mevlana Celaleddin Rumi'ye dayanmaktadır. Galatasaray Lisesinde eğitimini tamamlayıp gazetecilik mesleğine girmiştir. Sabah ve Şehrah gazetelerinde İttihat ve Terakki'ye muhalif bir çevrenin içinde yer almıştır. İmtiyazı kendisinde olan Alemdar, önce Şehrah serisi içerisinde, 1912'den itibaren de onun sahipliğinde yayımlamıştır. II. Meşrutiyet Dönemi'nde Alemdar gazetesi, 1913- 1918 arası hariç olmak üzere 1911- 1921 tarihleri arasında yayımlanmış, faaliyet dönemi boyunca Hürriyet ve İtilaf Fırkası'na taraftar ve İttihat ve Terakki'ye karşı olmuştur. Bu çalışmanın ilk bölümünde; Refi Cevat Ulunay biyografisi yazılmış, yurt dışındaki hayatı, 1938- 1968 arasındaki gazetecilik faaliyetleri ve eserleri tespit edilmiştir. İkinci bölümde, Alemdar'ın 1912- 1913 arasındaki dönemi, üçüncü bölümde ise 1918- 1921 arasındaki dönemi incelenmiştir. Refi Cevat'ın ve gazetesinin Milli Mücadeleye yönelik yazılarının değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu kapsamda, işgal ve direniş haberlerini kamuoyundan gizlemek, İngiliz Muhipler Cemiyetine sözcü olmak, İngiltere lehine propaganda yapmak, milli mücadeleye karşı olmak, İstanbul Hükumetlerine Milli Mücadeleye karşı daha aktif faaliyet göstermesi için baskı yapmak, Kuvayımilliye önderlerini iktidara gelmek isteyen İttihatçılar olarak lanse ettirmek, Türk İstiklal Harbi'ndeki cepheler ve Mustafa Kemal Paşa ile ilgili yalan-yanlış haberler vermek gösterilebilir. Mütareke Basını olarak adlandırılan muhalif basının en keskin örneklerinden birini teşkil eden Alemdar gazetesinde sergilenen fikirler, dönemin teslimiyetçi zihniyetinin anlaşılması açısından önem arz eder.