turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dünya'daki İslami gençlik hareketleri ve Türkiye: Akıncılar ve Milli Türk Talebe Birliği örneği

Modern İslami Gençlik Hareketleri, 20. yüzyılda ortaya çıkışından bu yana, çağımızın en önemli olgularından biri haline gelmiştir. İslami Gençlik Hareketleri, birer toplumsal hareket olarak insanların ortak prensipler, amaçlar ve sorunlar etrafında, kolektif bilinç, değişim yönelimli amaç, örgütlenme ve süreklilik çerçevesinde bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Bu oluşum, ortaya çıktığı ilk dönemden beri gerek ülkeler bazında gerekse de uluslararası sahada, siyasi, sosyal ve ekonomik sonuçlar doğurmuştur. Özellikle 20. yüzyılda derinleşen modernleşme, küreselleşme ve entegrasyon gibi süreçlerin neticesinde İslami Gençlik Hareketleri teoride ve pratikte daha fazla ön plana çıkmaya başlamış, Sosyal Bilimlerin akademik yazınında daha fazla tercih edilen bir konu haline gelmiştir. Ancak bu konuya ilişkin literatür tarandığında, neticede, popülerliği artmasına karşın eserlerin çoğunun Batı kökenli çalışmalar olduğu ve Türkçe yazında konuya ilişkin siyasi, sosyolojik ve ekonomik boyutları da içeren kapsamlı bir çalışmanın eksikliği ile karşılaşılmıştır. Bu hususta karşılaşılan ve üzerinde durulması gereken bir diğer nokta ise; Batı kökenli ve Oryantalist çerçevedeki çalışmaların çoğunluğunun İslami Gençlik Hareketlerini köktendinci ve radikal terör eylemleri olarak lanse ediliyor olmasıdır. Bu çalışmalarda İslami Hareketlerin toplumsal hareket boyutu göz ardı edilmektedir. Bu tezde, İslami gençlik hareketlerine ilişkin yapılan olumsuz genellemenin önüne geçebilmek ve Türkçe yazındaki eksikliğin giderilmesine katkıda bulunabilmek amacı ile Türkiye'de İslami gençlik hareketi olarak Milli Türk Talebe Birliği ve Akıncılar Hareketi seçilmiştir. Türkiye'nin hem sosyal tabanında hem de siyasetinde öne çıkan bu hareketler dünyadaki İslami Gençlik Hareketleri ile beraber incelenmiştir.
Afrika'da sosyalist rejimlerin doğuşu: Somali örneği 1969-79

Afrika Sosyalizmi, sömürge karşıtı ilerici bir hareket olarak ortaya çıkmıştır. Ancak sömürge sonrası dönemde devlet inşa etme konusunda en güçlü fikirlerden birine dönüşmeyi başarmıştır. Bu tez ile Afrika sosyalist rejimlerinin doğasını ve kategorilerini derin bir şekilde tartışılmaya ve Afrika sosyalizmi üzerine geniş bir şekilde açıklama getirilmeye çalışılmıştır. Tez, 1969'daki Somali Devrimi'ni, özellikle de devrimin ilk on yılını bir örnek olay incelemesi olarak ele almıştır. Bu devrimci rejim, 1970'lerin ortasında kıtada geleneksel sosyalistlerin muhalefetinde ortaya çıkan radikal Marksist rejimleri temsil etmiştir. Somali, sosyalizmin daha ortodoks bir versiyonu olan bilimsel sosyalizmi resmi olarak benimsemiştir. 70'lerden önce bu tür bir sosyalizm, Afrika kıtasında popüler değildi. Öte yandan bu tez, Somali Devrimci Sosyalist Partisinin ülkedeki mutlak iktidar sırasında uygulamış olduğu sosyal ve ekonomik reformları ele almıştır.
Determinants of opposition coordination in non-democratic regimes

Bu tez, otoriter rejimlerin varlığına tehdit oluşturan iki itici güç arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Seçimsel otoriter rejimlerde tabandan oluşan bir tehdit üç teorik çerçeveye dayanarak yatay bir tehditin oluşma ihtimalini arttırmaktadır. Seçim öncesinde muhalefet koordinasyonunun oluşmasına sebep olan başlıca teorik mekanizmalar, hükümete karşı beliren memnuniyetsizlikleri, muhalefet parti üyelerini otoriter siyasetle ugraşmaya teşvik ederek dönüştürmek, hükümet partisini devirmek adına yeni stratejiler duymaya açık olmak ve bu memnuniyetsizlikleri daha da seslendirip duyulur hale getirmek ve popüler protestolarda merkezi bir aktörün varlığına olan ihtiyacı vurgulamaktır. 42 ülkede yer almıs 97 seçim üzerine yapılan ampirik analizler, protestonun hegemonik otoriter rejimlerde muhalefet partilerinin seçim öncesinde koordine olma ihtimalini arttırdığını gösterirken bu ihtimalin rekabetçi otoriter rejimlerde artmadığını göstermektedir. Ayrıca bu istatistiki bulgu şiddet içeren ve şiddet içermeyen protestolar için de geçerli olup, barışçıl protestolarda bu etkinin daha anlamlı olduğu görülmektedir. Son olarak demokratikleşme sürecinin iki itici gücü arasındaki teorik ilişkinin araştırılması, ileriki demokratikleşme çalışmalarına hem analitik hem de ampirik bir zemin sağlamaktadır.
Kuvvetler ayrılığı ilkesi ve Türkiye'de yürütmenin güçlendirilmesi eğilimi (1980-2010)

Araştırmada, klasik parlamenter sistem ve kuvvetler ayrılığı uygulamasına ait kuramsal yapı, tarihsel bir bütünlük içerisinde incelenmiştir. Bu kuramsal yapı çerçevesinde klasik parlamenter sistemin kurumları ve bunların birbirleri ile olan ilişkileri ele alınmıştır. Bu veriler ışığında, Türk Parlamenter sistemin mevcut kurumları ve birbirleri ile olan anayasal konum ve ilişkileri ortaya konmuştur. Söz konusu ilişkiler sistemim kendini yeniden üretme süreçlerinde ortaya çıkan yürütmenin güçlendirilmesi eğilimlerinin, kuvvetler ayrılığı uygulamasına ve parlamenter sisteme olan etkileri açısından ele alınmıştır. Türk parlamenter sisteminin klasik parlamenter sistemden farklı olan anayasal yapısı ve özellikleri nedeni ile siyasal sistemin krize dönüşme süreçleri ve bu süreçlerin yürütmeyi güçlendirerek otoriter eğilimleri üretmesi özellikle vurgulanmıştır. Sistemin kendini yeniden üretme süreçlerinde yer alan iç ve dış dinamiklerin etkileri belirtilmiştir. Dönüşüm süreçlerinin dinamik gücünün yalnızca siyasal ve toplumsal değişimlere bağlı olmadığı, aynı zamanda kapitalist sistemin sermaye birikim ve bölüşüm sürecinde yaşanan farklı modellerinin devlet örgütü üzerine olan etkileri de ele alınmıştır. Özellikle 1980'lerden itibaren Türkiye'de yürütmenin güçlendirilmesine yönelik aşamalar ve 2010'lu yıllardaki ulaşılan sonuçlar üzerinde durulmuştur. Mevcut durum itibari ile halen bir yarı-başkanlık sisteminin uygulanmakta olduğu, bu uygulamanın halihazır durumu ile katı kuvvetler ayrılığını gerektiren başkanlık sistemine mi yoksa var olan özellikleri ile başkanlık sistemine yol alıp almayacağının cevabı aranmıştır.
Two essays in social choice theory

Yalnızca monoton sosyal seçim kurallarını uygulayabilen çözüm kavramları, yeni bir monotonluk kavramıyla karakterize edilmiştir. Herhangi bir mekanizmalar sınıfı, G, verildiğinde, bir çözüm kavramına, G içindeki mekanizmalar arcılığıyla yalnızca monoton sosyal seçim kurallarını uygulayabilir ancak ve ancak a G- monoton ise. Ayrıca, her çözüm kavramı o için öyle bir mekanizmalar sınıfı Gc belirlenebilir ki bu sınıf içindeki mekanizmalarla uygulanabilen ve en az üç elemanlı bir değer bölgesi olan tüm örten sosyal seçim fonksiyonları diktatörlüktür ancak ve ancak a Gc-monoton ise. Oligarşik sosyal seçim kurallarıö oybirliklilik ile yeni bir monotonluk kavramı, oligarşi monotonluğunun kesişimi olarak karakterize edilmiştir. Oligarşik bir sosyal seçim kuralı verildiğinde, oligarşi pozisyonunda bulunan koalisyonun, her tercih profilinin bu koalisyona kısıtlamasına bakıldığında, söz konusu sosyal seçim kuralım Maskin cinsinden monoton yapan minimal koalisyon olduğu anlaşılmıştır. Son olarak, yalnızca oligarşik sosyal seçim kurallarım uygulayabilen çözüm kavramları, oligarşi monotonluğunun çözüm kavramlarına uyarlanmış hali aracılığıyla karakterize edilmiştir.
Searching for home and belonging: A qualitative study to understand the 'emotional citizenship' of diaspora members returning to Bosnia and Herzegovina

Bu doktora tezi, Bosna-Hersek gibi çatışma sonrası bir topluma gönüllü geri göç olgusunu inceler. Bu çalışma örneğinde, geri göç eden kişi, yurtdışında sürdürülebilir bir geçinme alternatifine sahiptir ve oradaki topluma da iyi entegre olmuştur, fakat kendi özgür iradesi ile geri dönmeyi seçer. Benim ilk iddiam, bu tür bir geri göçte temel motivasyonun duygusal olduğu yönündedir. Literatürde önemli bir yeri olan 'vatan sevgisi' duygusu (Brown, 2014) şüphesiz geri göç edenlerin duygusal çerçevesinde önemli bir yer teşkil ederken, diğer duyguların da bir o kadar, hatta bazı durumlarda daha da önemli bir yeri vardır. İkinci olarak, duygusal nedenlerle geri dönenler, ki pek çoğu aynı zamanda çift vatandaştır, bu tez ile ilgili teorik kavramlar üzerinde eşsiz bir önem arz eden bir perkpektif sunmaktadır. Bu çalışmanın bütünleştirici kavramsal çerçevesi, 'siyasi olanı yansıtan prizma'(Nyers, 2007, s.3) olarak da tanımlanan, akademisyenlerin yuva ve aidiyet aracılığı ile kavramsallaştırdığı vatandaşlık kavramı, ve özellikle de vatandaşlığın duygusal boyutudur. Bu bakış açısıyla vatandaşlık, David Hume'dan esinlenen George Marcus tarafından belirlenen temeller üzerine kurulmuştur. Vatandaşlık ve duygular arasında bağ olduğunu öne süren tezi ile David Hume, siyaset teorisindeki geleneksel görüşün aksine, insanları demokratik eyleme teşvik ettiği için, rasyonelliği ve iyi vatandaşlığı duyguların mümkün kıldığını öne sürmüştür. Vatandaşlığın duygusal boyutu Elaine Lynn-Ee Ho ve Lucy Jackson gibi coğrafya akademisyenleri tarafından da kuramlaştırılmıştır. Her ikisi de yuva ve aidiyet kavramlarını kullanarak bunların vatandaşlık kavramını anlamamızda önem arz ettiğini savunurlar. Her ne kadar bu kavramlar feminist akademisyenler, coğrafyacılar, sosyal psikologlar ve antropologların katkılarıyla geliştirilmişse de, vatandaşlık ve duygular arasındaki kuramsal bağların esaslı bir incelemesi henüz başlangıç düzeyindedir. Ayrıca, literatürde, yuva, aidiyet ve vatandaşlığın duygusal boyutunu kapsayan asli, özgül ve farklı duyguların incelenmesi hususunda ciddi bir eksiklik vardır. Memleketlerine kendi iradeleri ile geri dönüp yerleşen Bosna-Hersek diaspora/göçmenlerinden 35 kişiyi içeren derinlemesine mülakatlara dayanan nitel çalışmama dayanarak, ben, çatışma sonrası bir toplumda, öncelikle devletin vatandaşlarına sağladığı güvenlik/korumanın eksikliğinden ve sürüdürülebilir bir yurttaşlık aidiyeti geliştirilmesine içkin zorluklar sebebiyle, vatandaşlığın duygusal boyutunun, yuva ve aidiyet olarak kavramsallaştırılmadığını savunuyorum..
1950-1960 dönemi Türkiye'de demokrasi sorunsalı

Eski Yunan'da ortaya çıkan demokrasi fikri, yüzyıllar içinde farklı uygulanış şekilleri ile yönetim anlayışında yer bulmuştur. Eski Yunan demokrasisi ile çağdaş demokrasi anlayışı arasındaki neredeyse 2000 yıllık zamana rağmen özellikle Fransız İhtilalinden sonra demokrasi toplumların gündemini oluşturan en önemli konulardan biri olmuştur. Ülkelere ve dönemin gerekliliklerine göre değişiklik göstermiş olsa da demokratikleşme hedefi toplumları derinden etkileyen değişikliklere neden olmuştur. Milli mücadele döneminde ise işgal ve kurtuluş mücadelesinin getirdiği olağanüstü koşullara rağmen Atatürk'ün milli mücadeleyi yönetme şeklinin temelinde halk iradesi ve halkın temsili yer almıştır. Kurulan TBMM Büyük Önder'in demokrasiye olan inancının kanıtı olmuştur. Cumhuriyetten sonra çok partili hayata geçiş denemeleri 1946'da Demokrat Parti kurulana kadar hedefine ulaşmış olmasa da, yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin demokrasi isteğini açıkça ortaya koymuştur. 1946'dan 1950'ye kadar geçen sürede Cumhuriyet Halk Partisi iktidarı ile Demokrat Parti muhalefeti mecliste, demokrasinin ve çok partili demokratik hayatın devamının sağlanması için mücadele etmişti. 1950 yılında yapılan seçimlerde iktidarı Cumhuriyet Halk Partisi'nden devralan Demokrat Parti ile Türkiye yeni bir döneme girmiştir. 1950- 1960 döneminde Türkiye'de Demokrat Parti arka arkaya üç seçim kazanarak iktidarı elinde tutmuştur. İktidarda olduğu süreçteki demokrasi uygulamalarına bakıldığında başlangıçta özgürlük vaatleriyle iktidara geldiği için iktidarının ilk yıllarında siyasal ortamda özgürlükler yer bulmuştur. Ancak on yıllık iktidarın ikinci yarısından itibaren, giderek eski tek parti dönemini aratacak uygulamalara yönelme sürece giderek ağırlık kazanacaktır. Sonunda ortaya çıkan gergin siyasal ortam darbeye zemin oluşturmuştur. 27 Mayıs 1960'da iktidarını askeri darbe ile kaybetmiş olması Türkiye'nin demokratikleşme sürecine olumsuz etkiler yapmış olsa da demokratikleşme çabaları ve 1950 seçimleri ile başlayan değişim süreci devam etmiştir. Demokrat Parti'nin iktidarda olduğu on yıllık dönemdeki özgürlük ve demokrasi bağlamında yaşanan gelişmeler, sonraki dönemleri ve özellikle Türkiye'nin demokrasi serüvenini etkilemesi bakımından önemlidir.
Saudi Arabia's policy towards Syrian refugees

Zorla yer değiştirme, silahlı çatışmaların ve savaşların kaçınılmaz sonuçlarından biridir. Araştırmalara göre, zorla yer değiştiren insanlar ilk etapta komşu ve yakın çevredeki ülkelere yönelmektedir. Mart 2011'de Suriye iç savaşının başlamasıyla birlikte çok sayıda Suriyeli benzer bir şekilde evlerini terk etmek zorunda kalmıştır. İşte bu noktada Arap dünyasının en önemli ülkelerinden biri olan Suudi Arabistan'ın Suriyeli mültecilere bakış açısı önem kazanmaktadır. Bu tezin amacı, Suudi Arabistan'ın konuya yaklaşımını analiz etmek ve bununla ilgili politikalarının yasal çerçevesini değerlendirmektir. Bu bağlamda, Suriye İç Savaşı'nın başladığı 2011 yılından 2016'ya kadar olan dönem incelenmiştir. Bu tezin mülteci ve göçmenlere yönelik literatüre katkıda bulunması amaçlanmakta, Suriye İç Savaşı ekseninde ortaya çıkan insani sorunun çözümünde politika yapıcılar için dikkate alınabilecek bir takım sonuçlar vermesi beklenmektedir.
Değerlere göre yönetim ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki

Eğitimin önemi her geçen gün artmaktadır. Çünkü eğitim hayatın kendisidir. Eğitimin bireysel ve toplumsal pek çok faydası vardır. Bu yüzden eğitime gereken önemi verilmelidir. Eğitimde çok önemli bir yeri olan öğretmenlerin üretken olması ve kendini geliştirmesi gerekmektedir. Ayrıca değerlere bağlı kalınması ve değerlerin korunması da başarı için önemli bir gerekliliktir. Bu araştırmada, değerlere göre yönetimin, örgütsel vatandaşlık davranışını anlamlı bir şekilde yordayıp yordamadığı belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada bağımsız değişken olan değerlere göre yönetimin, yaş, cinsiyet, mezuniyet değişkenlerine bağlı olarak farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Devamında bağımlı değişken olan örgütsel vatandaşlık davranışı ile bu düzeyin demografik değişkenler bakımından farklılaşıp farklılaşmadığı ve son olarak da değerlere göre yönetimin örgütsel vatandaşlık davranışını yordamasına ilişkin analizler yapılmıştır. Araştırma tarama modelinde ilişkisel bir çalışmadır. Bu amaçla Düzce İli Merkez, Gümüşova ve Cumayeri İlçeleri okullarında görev yapan 325 öğretmen üzerinde görgül bir araştırma yapılmıştır. Değerlere göre yönetim ölçeği ve örgütsel vatandaşlık davranışı ölçeği kullanılmıştır. Ölçekler 5'li likert tipi olup değerlere göre yönetim ölçeği tek boyut, örgütsel vatandaşlık davranışı ölçeği beş alt boyuttan oluşmaktadır. Veriler anket yoluyla toplanmış olup sonuçları ise SPSS 23 programında analiz edilmiştir. Değerlere göre yönetim ölçeği ile örgütsel vatandaşlık davranışı ölçeği ve alt boyut puanlarının demografik değişkenlere göre farklılık gösterme durumu parametrik olan test tekniklerinden t, ANOVA, Kruskal Wallis H testleri ile analiz edilmiştir. Değerlere göre yönetim ölçeği ile örgütsel vatandaşlık davranışı ölçeği ve alt boyut puanları arasındaki ilişki Pearson korelasyon testi ile analiz edilmiştir. Değerlere göre yönetim ölçeğinin örgütsel vatandaşlık davranışı ölçeği ve alt boyutlarına etkisi ise regresyon testi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, değerlere göre yönetim ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasında olumlu yönde anlamlı ilişki bulunmuştur.
Medeniyetler çatışması tezi açısından 11 Eylül sonrası Türkiye'nin Orta Doğu ve batı ülkeleriyle ilişkisi

11 Eylül 2001 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nin New York şehrinde bulunan bir nevi Amerikan ekonomisinin gücünü sembolize eden Dünya Ticaret Merkezi ile Amerika Birleşik Devletleri'nin askeri gücünü temsil eden Pentagon'a on beşi Suudi Arabistan kökenli olmak üzere on dokuz kişinin sivil havacılığa ait uçakları kaçırıp, onlara bomba yükledikten sonra içinde yolcular olduğu halde düzenledikleri intihar saldırıları dünyadaki Müslüman Hristiyan kutuplaşmasını daha da artıran bir sürecin başlangıcı olmuştur. Samuel Huntington tarafından 1993 yılında yayımlanan ve daha sonra genişletilerek kitap haline getirilen 'Medeniyetler Çatışması ve Dünya Düzeninin Yeniden Kurulması' adlı çalışması bugün hala, özellikle de 11 Eylül olaylarının ardından adından sıklıkla bahsettirmekte ve öne sürülen tezler etkisini sürdürmektedir. Huntington'ın 11 Eylül'den evvel ele aldığı bu tez, medeniyetlerin içsel ve dışsal ilişkilerinin belirlenmesinde kendi başına politik/diplomatik tavırların değil, ama aynı zamanda kültür, dil, din, ekonomi, tarihsel perspektif ve kimlik gibi unsurların etki kapsamında yer aldığı argümanını savunmaktadır. Yazara göre bölgesel ve küresel kırılmaların, anlaşmaların ve değerlendirmeye muhtaç belirsizliklerin temel kaynağı işte tam da budur. Huntington'dan önce, modernizmden Ortaçağ öncesi döneme kadar birçok bilim insanı ve düşünür tarafından detaylıca irdelenen Doğu Batı ilişkileri aslında son derece kapsamlı bir disiplinin konusudur. Yukarıda belirtildiği gibi, medeniyetin başlı başına tek bir unsur tarafından ele alınamayacağı düşünüldüğünde konu hakkında tez öne sürmenin zorluğu da tahmin edilebilir. Huntington, provokatif ve merak uyandıran bu eserinde yediye ayırdığı medeniyetlerin çoğunlukla yakın geçmişşlerini ve datalar ışığında gelecek projeksiyonlarının onları nereye taşıyabileceği üzerine çarpıcı tahminlerde bulunmuştur. Üzerine çokça yorum yapılan ve tazeliğini koruduğu düşünülen bu eser fazlaca subjektif olmakla yerilmenin yanında gerçekleri gün yüzüne çıkardığı görüşüyle kimilerince de taltif edilmiştir. Huntington, bu kapsamlı eserinde, İslam dünyasının özünde hoşgörüsüzlük ve çatışmacı bir yapının olduğunu belirtmekte ve bu nedenle Batı medeniyeti ile ayrı tutulması gerektiğini ileri sürmektedir. Bu çalışmada, yazarın odaklandığı İslam medeniyeti kapsamında spesifik bir konu olarak değerlendirilebilecek 11 Eylül olayları incelenerek, yazarın bölünmüş ülke statüsünde gördüğü Türkiye'nin bu saldırıdan sonra Amerika Birleşik Devletleri, Orta Doğu ve Avrupa Birliği ile olan ilişkileri ele alınmaktadır.
Türk Kadınlar Birliği'nde devlet ve sınıf ilişkileri

Ceren, şat, Türk Kadınlar Birliğinde Devlet ve Sınıf lişkileri, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Serpil Sancar, 178 s. Bu çalışmanın amacı Türk Kadınlar Birliği ekseninde Türkiye'de geleneksel kadın örgütlülüğü ve kadın örgütü-devlet ilişkisini analiz etmektir. Türkiye'nin en eski ve yaygın örgütü olan Türk Kadınlar Birliğinin incelenmesi, hem coğrafi olarak geniş bir alandaki, hem de tarihsel olarak uzun bir dönemdeki kadın örgütlülüğünü incelemek anlamına geldiği için önemli ve araştırmaya değer bir konudur. Tezin birinci bölümünde Türk Kadınlar Birliğinin ilk kuruluşu ele alınmakta ve 1924- 1935 yılları arasındaki olaylar, Türk modernleşmesinin cinsiyet rejimi ekseninde tartışılmaktadır. Tezin ikinci bölümünde Türk Kadınlar Birliğinin 1949 yılında tekrar kuruluşundan günümüze kadar geçen dönem incelenmekte ve örgüt profili, faaliyet biçimleri gibi konular üzerinde durulmaktadır. Tartışma, Türk modernleşmesinin ve milliyetçiliğin kadına dair söylemi ve Türk Kadınlar Birliğinin bu söylemi ne dereceye kadar benimseyipsürdürdüğü üzerinden ilerlemektedir. Son bölüm, Birliğin faaliyetlerinin derinlemesine bir incelemesinibarındırmaktadır. Bu bölümde faaliyetlerin içindeki söylem incelenmeye çalışılmıştır. Tartışma semboller, diğer kadınlar ve militarizasyonüzerinden sürdürülmüştür.
Kuvvetler ayrılığı prensibinin Türkiye'de uygulanış biçimi: Son üç yıllık uygulama

21'inci yüzyıl siyasi yönetimlerinin en önemli sorunlarından biri devlet iktidarlarının dizginlenmesi ve devleti oluşturan organların birbiri ile olan ilişkileridir. Kuvvetler ayrılığı ilkesi devleti üç asli organa ayırarak bu organları birer iktidar alanına dönüştürüp siyasi dengeyi sağlamaya çalışır. İlkenin en önemli özelliği devleti dengeleyerek sivil öncelikleri öne çıkarması ve özgürlüklere dayanak olmasıdır. Bu yüzdendir ki kuvvetler ayrılığı ilkesi çoğulcu demokrasi ve hukuk devletinin temeli olmasının yanında devletin geleceğinin teminatıdır.
On Hannah Arendt's conception of judgment with regard to political action: An attempt at reconciling the perspectives of actor and spectator

Bu tez, Arendt'in siyasal düşüncesinde yargı ile eylem arasındaki ilişkiyi araştırmakta ve dört temel argümandan oluşmaktadır. İlk olarak, Arendt'in yargı teorisinde erken yazılarındaki gelecek odaklı kapasiteye sahip özneden geç çalışmalarındaki geçmişşe bakma özellikli izleyiciye bir kayma olduğunu savunan argümana karşı çıkıyorum. Her iki teorinin onun çalışmaları boyunca nasıl iç içe geçtiği ve hem erken hem de geç dönemlerinde mevcut olduğunu göstererek daha sürekli bir okumayı savunuyorum. İkinci olarak, yargı ile eylem ve ileriye ile geçmişşe dönük yargı arasındaki ilişkiyi anlamada bir yol öneriyorum. Arendt'de bu bağı inşa eden yargının farklı birçok uygulama alanını bulabileceğimizi gösteriyorum. Üçüncü olarak, akılcılık seviyesiyle ilgili olarak yargının arada olma durumunu vurguluyorum ve yargı ile doğrular arasındaki ilişkiyi açıklıyorum. Dördüncü olarak, Arendt'in yargı teorisinin bu yorumunun güncel siyasal olayların analiz edilmesinde yararlı bir teorik çerçeve sunduğunu savunuyorum. Söz konusu teori, yeniliği ve siyasal eylemle ilişkili bilinç oluşturma süreçlerini kavramsallaştırmamıza izin vererek siyasal değişim, protesto hareketleri ve yeni başlangıçların oluşumunu anlamaya çalışmakta yararlı olabilecek kavramlar sunmaktadır.
360 derece performans değerlendirme sistemi çerçevesinde performansa dayalı ücretlendirmenin Türk kamu yönetiminde uygulanabilirliği: Kırıkkale Belediyesi'nde bir araştırma

İnsan kaynakları alanının en önemli işlevlerinden olan performans değerlendirmelerinin Türk Kamu Yönetimi alanında uygulanması on yıllardır dile getirilen ve hükümet politikalarında yer verilen bir konu olmuştur. Çağın gereklerine dayalı, temel ölçütü verimlilik ve etkinliğin yükseltilmesi olan bir sistemin uygulamaya konulması kaçınılmazdır. Performans değerlendirme sisteminin yanı sıra söz konusu sisteme entegre bir şekilde, yapısı ve uygulanması sağlam temellere dayanacak performans bazlı ücretlendirme sistemi, kamu hizmetlerinin görülmesinde motivasyon ve aidiyet unsurunu artırarak daha nitelikli ve daha kaliteli hizmet vadetmektedir. Bu bağlamda, söz konusu sistemin Türk Kamu Yönetiminde uygulanabilir olup olmaması önem arz etmektedir. Bu araştırma, insan kaynakları yönetimi alanında en önemli uygulamalardan birisi olan performans değerlendirmesinin çok boyutlu değerlendirme ve geri bildirim sunan tekniği olan 360 Derece Performans Değerlendirme Sistemi çerçevesinde ücretlendirme açısından kamu sektöründe uygulanabilirliğini araştırmak amacıyla hazırlanmıştır. Araştırma kapsamında Kırıkkale Belediyesi'nde görevli farklı statülerde hizmet veren çalışanların anket yoluyla görüşlerine başvurularak katılımcıların görüş, tutum ve düşünceleri bağlamında ilgili sistemin uygulanabilirliğe daha yakın olduğu bir sonuca ulaşılmıştır.
Siyasal parti programlarında insan hakları: 26'ncı dönem Tbmm örneği

İnsan hakları yüzyılı olarak ifade edilen XXI. yüzyıl aynı zamanda insan hakları ihlallerinin yüzyılıdır. Doğal hakların insan haklarına dönüşmesi ile yeniden kavranan haklar tarihsel perspektifte mücadelelerin bir kazanımı olarak ele alınmaktadır. Çevre kirliliği, teknolojik ve kimyasal silahlar, gelir eşitsizliği, yoksulluk, savaş ve terör unsurlarına bağlı olarak insan hakları içeriğinin giderek genişlemesine yol açmaktadır. Genişleyen içeriği hakların kazanımında ve korunmasında itici bir güç oluştururken ihlallerin önlenmesine ilişkin propagandist söylem üretiminde de siyasal açıdan elverişli bir zemin kurmaktadır. Bu açıdan hakkın ve ihlalinin aynı yüzyıla tekabül ettiği insan hakları olgusunun siyasal yaşamın en önemli unsurlarından biri olan siyasal partiler bakımından nasıl değerlendirildiği de önemli hale gelmektedir. Çalışmada siyasal parti programlarında ele alınan insan hakları yaklaşımlarının boyutu, parlamento pratikleri bakımından ele alınan dönemde parti tutumlarının irdelenmesine, parti hedeflerinin insan hakları kategorileri bakımından parti programlarının dönemin güncel siyasal koşulları ile uyumlulaştırılarak karşılaştırılmasına ve buna ilişkin bulgulara yer verilmiştir.