turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aphrodisias Sebasteionuna ait üç kabartma

Aphrodisias antik kenti iç Karia Bölgesi sınırlarında yer almaktadır. Yapılan kazı çalışmaları sonunda ele geçirilen buluntular kentin kurulduğu alanın Geç Neolitik Dönem'den (M. Ö. 5800) itibaren yerleşim gördüğünü ortaya koymaktadır. Roma Dönemi'nde yöneticilerin soylarını tanrıça Aphrodite'ye dayandırması ve Octavianus'un azad ettiği köle Zoilos'un Roma'dan Aphrodisias'a dönmesi kent için dönüm noktasıdır. Kent Zoilos'la birlikte gelişmeye başlamış ve M. S. 3. yüzyılda Karia Bölgesi'nin conventusu olmuştur. Kentin Roma desteğiyle ulaştığı refah ve kente yakın mermer ocakları, Aphrodisias'ı sanatçılar için cazip kılmıştır. Kentte yapılan çalışmalarda M. Ö. 1. yüzyıldan M. S. 7. yüzyıla kadar devam eden bir heykel okulunun varlığı kanıtlanmıştır. Kentte çalışan okul serbest yontuların yanı sıra mimariye bağlı heykeltıraşlık alanında uzmanlaşmış ve bunu bir iş kolu haline getirmiştir. Tez konumuzdaki kabartmaların bağlı bulundukları Sebasteion, kentte çalışan okulun yapmış olduğu çalışmaların en açık kanıtlarındandır. Şehrin zengin vatandaşları İmparator Augustus ile başlayan İmparatorluk kültü için Julius Claudius İmparatorları ve hanedanına Sebasteion denilen kutsal alanı adamışlardır. Üç kattan oluşan iki uzun portiğin son iki katı kabartmalarla dekore edilmiştir. Tez kapsamına giren kabartmalarımızın yer aldığı güney portiğin ikinci katında Yunan mitolojisinden, üçüncü katında ise Roma İmparatorluğu'ndan sahneler bulunmaktadır. Konumuz üçüncü katta sergilenen Claudius ve Britannia, Nero ve Armenia, kara ve denizlerin hakimi Augustus figürlerinin yer aldığı kabartmalardan oluşmaktadır. Söz konusu üç kabartmada Klasik, Hellenistik ve Roma İmparatorluk Dönemi'nden alınan sanat özellikleri bir arada kullanılmış ve heykeltıraşlar tarafından İmparatorluğun propagandacı ideolojisine göre yorumlanmıştır. Yaptığımız çalışmada konu ve üslup yönünden heykeltıraşların etkilendikleri eserler ve benzer örnekler detaylı belirlenmeye çalışılmış, daha önceki yayınlarda önerilen bazı örnekler yeniden ele alınmıştır.
Urartu yazıtları ile tasvir sanatında kale ve tapınaklar

Bu çalışmada, bugüne değin ortaya çıkarılmış Urartu yazıtları ile Urartu tasvirli eserler üzerinde karşılaşılan Urartu kale ve tapınakları değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızda yer alan yazıtlarda genel olarak yapıların inşası ve hangi kral döneminde yapıldığı dile getirilmiştir. Fakat ne yapının inşasında kullanılan malzemeden ne de mimari yapının detayları hakkında herhangi bir bilgi verilmemiştir. Tasvirli eserlerde kale tasvirline en ince ayrıntısına kadar yer verilmiştir. Tasvirli eserlerin bazılarında taş temelin uygulandığı görülmektedir. Genel olarak kale tasvirlerinde koruma kuleleri betimlenmiş ancak bazı örneklerde ise betimlenmemiştir. Kale kapıları çift kanatlı olarak işlenmiş, bunu belirtmek için de bir taraf çizgilerle taranmıştır. Kapının hemen üzerinde yer alan kuşakta süs amaçlı zikzaklar yer almaktadır. Genel olarak kale duvarları üzerinde koruma amaçlı yapılmış dendaneler yer almaktadır. Bazı örneklerde dendanelerin alt kısımlarına gözetlemek için pencere açıklığına yer verilmiştir. Ön cephe tasvirlerinin bazılarında pencere açıklığına rastlanılmaktadır. Tespit edilebilen tapınak tasvirleri iki örnekle sınırlıdır. Kale tasvirlerine oranla daha sade bir şekilde işlenmişlerdir. Kule tipli olarak yapılmış tapınak tasvirlerinde kapı, çift kanatlı olarak işlenmiştir. Urartu devletiyle çağdaş olan Asur devletinin sanatına yansımış Urartu kaleleri ile Urartu tasvir sanatına yansımış kale tasvirlerine bakıldığında ortak özellikler taşıdığı göze çarpmaktadır. Ancak Asur örneklerinde Urartu tasvirlerine oranla daha az ayrıntı yer almaktadır.
Erken Dönem Güney Sibirya kültürlerinde kült objeleri ve inanç sistemleri

Bu çalışma Neolitik Çağ'dan Erken Orta Çağ'a giden süreç içinde Güney Sibirya kültürlerini; bu kültürlere ait inanç sistemlerini ve kült objelerini içerir. Bölge kültürlerine ait arkeolojik malzeme, yine aynı bölgeden derlenen etnografik malzeme ile karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Bölgede çağlar boyunca devam eden göçler ve kültürel alış-verişler, Sibirya inançlarının şekillenmesinde birinci derece rol oynamıştır. Bu nedenle bölge kültürleri ayrıntılı bir şekilde tanıtılmaya çalışılmıştır. İnanç sistemleri bölümünde ise prehistorik insanda inanç olgusunun gelişimi kronolojik bir şekilde incelenmiştir. Çalışmanın son bölümü ise kült objelerine ayrılmıştır. Objeler, arkeolojik ve etnografik bulgulara göre iki temel başlık altında incelenmiştir.
Antik yunan'da demokrasinin ortaya çıkışı

İnsanların egemenliklerini kendi ellerinde bulundurduğu yönetim anlayışı olan demokrasinin, Antik Yunan'da gerçek anlamda şekillenmeye başlaması, Atina'da M. Ö. 594'de Solon Reformları ile olmuştur. Bu reformlardan sonra Atina'daki en büyük gelişmeler Peisistratidlerin tiranlığı zamanında gerçekleşmiş olup, Athena onuruna verilen Panathenaik festivaller ilk olarak bu dönemde coşkuyla kutlanan törenler haline gelmiştir. Yine bu dönemde, Atina'nın odağı Akropolis olmaktan çıkmış ve halkın birbiri ile iç içe olduğu Agora, M. Ö. 522'den sonra şehrin yeni merkezi olmuştur. Peisistratidler tiranlığının, M. Ö. 510'da Peisistratos'un oğlu Hippias'ın Atina'dan sınır dışı edilmesi ile son bulması, Atina için bir dönüm noktası olmuştur. Bunda, tiran Hippias'ın kardeşi Hipparchos'u öldürmüş olan ve tiran katilleri olarak da anılan Harmodius ve Aristogeiton' un payı çok fazladır. Hippias'ın Atinalılar tarafından sınır dışı edilmesiyle birlikte yalnızca tiranlığın sonu gelmemiş, M. Ö. 508'de gerçekleştirilen Kleisthenes Reformları ile birlikte, Atina'da demokrasi gerçek anlamda uygulanmaya başlanmıştır. Bilindiği gibi, demokrasi kendiliğinden ortaya çıkmış olan bir kavram değildir. Demokrasi kavramı, başta mitoloji olmak üzere birçok etkenin doğru yerde ve doğru zamanda birbiri ile etkileşime geçmesiyle birlikte, esasların zamanla bütünleşmiş halidir denebilir. Bu çalışmada, söz konusu bu bütünü oluşturan temellerin her biri kronolojik olarak incelenmeye çalışılmıştır. Bu inceleme kapsamında, Antik Yunan kültürünü oluşturan değerler de irdelenmiş ve demokrasinin inanç, spor, felsefe ve hukuk alanlarındaki yansımaları sorgulanmıştır.
Neolitik ve kalkolitik Çağlarda Orta Anadolu ve levant ok uçlarının karşılaştırmalı tipolojik değerlendirilmesi

Paleolitik Çağ'ın hemen ardından gelen Neolitik Çağ'da, insanın artan bilgi ve becerileri sonucunda, kültürel yapısında da bir ilerleme olduğu görülmektedir. Neolitik Çağ, Paleolitik geleneklerden farklılık göstermekle beraber, teknik ve yaşam modelleri bakımından kısmen benzerliklere de sahiptir. Kronolojik süreklilik içerisinde Neolitik Çağ'dan sonra gelen ve bakır-taş çağı olarak adlandırılan Kalkolitik Çağ ise, Neolitik kültürün gelişmiş bir şekli olarak görülebilir, ancak bu dönemle birlikte madenin kullanımı da insan hayatına girmiştir. Neolitik ve Kalkolitik çağlar, yaşandıkları bölgelere göre bazı yerel farklılıklar gösterebilmektedir. Anadolu ve Levant Bölgesi'nde bu dönemleri genel olarak ele aldığımızda, özellikle Neolitik Çağ boyunca ve kısmen sonrasındaki Kalkolitik Çağ içerisinde, insanların yaşamını kolaylaştıran ve bugün kullandığımız pek çok aletin işlevini o gün için üstlenmiş olan en önemli yardımcının, yontmataş aletler olduğu görülmektedir. Bu aletler içerisinde, insanın en önemli besin kaynaklarından olan av hayvanlarını avlayabilmek için geliştirdiği ok uçları önemli bir yere sahiptir. Bu nedenle, çalışmamızın konusunu ok uçları oluşturmuştur. Çalışmamızın birinci bölümü, çalışmanın amacı ve önemi, yöntemi ve materyalinden oluşmaktadır. İkinci bölümde, Anadolu ve Levant Bölgesi coğrafyaları tanıtılarak, jeomorfolojileri ve iklimleri hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmamızın üçüncü bölümünü, yontmataş endüstrilerinde kullanılan hammaddelerin tanıtılması ve kaynak yerlerinin incelenmesi oluşturmuştur. Orta Anadolu Platosu, Klikya Bölgesi ve Amik Ovası'nda yer alan Neolitik ve Kalkolitik Çağ yerleşimlerinin yontmataş endüstrileri ve ok uçları ise, dördüncü bölümde incelenmiştir. Levant Bölgesi'nin Neolitik ve Kalkolitik Çağ okuyucu tipolojisi beşinci bölümümüzün konusunu oluşturmuştur. Son olarak da, Anadolu ve Levant Bölgesi yerleşimlerinden ele geçmişş olan ok uçlarının kronolojik bir karşılaştırması yapılarak, sonuç bölümünde, elde edilen bulgular üzerinde yorumlamalar yapılmıştır.
Havuz Mevkii Kalkolitik Dönem taş endüstrisi

Havuz Mevkii yontmataş buluntuları üzerinde yaptığımız tipolojik analiz çalışmaları sonucunda yontmataş endüstrisine ait teknolojik ve tekno-tipolojik özellikler ortaya konmaya çalışılmıştır. Söz konusu endüstriye ait yongalama ürünleri ile çekirdek ve çekirdek parçaları üzerinde yapmış olduğumuz teknolojik analizlerin ardından aletler üzerinde tekno-tipolojik incelemeye gidilmiştir. Daha sonra ise analizlerimiz sonucu tespit etmiş olduğumuz alet tipleriyle ilgili yontmataş alet tip listeleri hazırlanmıştır. Kazılardan ele geçen toplam 1003 adet yontmataş buluntunun % 81 ,52' si yongalama ürünlerinden, % 1 ,89'u çekirdeklerden, % 16 ,59'u ise aletlerden oluşmaktadır. Tüm endüstri içerisinde çakmaktaşı % 79,96 oranında tercih edilmiştir. Obsidiyenin oranı ise %20,04'dür. Aletler içerisindeki baskın tip; çakmaktaşı aletlerde, %38, 23 oranla ön kazıyıcılardır. Çakmaktaşı aletlerde ön kazıyıcıları sırasıyla, %17, 64 oranla düzeltili dilgiler, %13, 23 oranla düzeltili yongalar, %8,82 oranla orak dilgiler, %7,35 oranla ikili aletler ve kaba iş aletleri, %5,88 oranla taş delgiler, %1,47 ile kenar kazıyıcılar takip etmektedir. Obsidiyen aletlerde ise %63, 27 oranla düzeltili dilgiler baskın tip olarak tespit edilmiştir. Obsidiyen aletlerde düzeltili dilgileri sırasıyla, %16, 32 oranla ikili aletler, %15, 31 oranla ön kazıyıcılar, %3,06 oranla düzeltili yongalar, %1,02 oranla taş delgi ve kenar kazıyıcılar takip etmektedir. Aletlerin tamamı makrolittir.
Trakya İlk Tunç Çağı kronolojik sistemlerinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi

Trakya, batıda Struma Nehri, doğuda İstanbul Boğazı, güneyde Ege Denizi ve kuzeyde Balkan Dağları ile sınırlanan bölgeyi içine almaktadır. Trakya olarak adlandırılan bölge günümüzde, Türkiye, Bulgaristan ve Yunanistan olmak üzere 3 ülkenin sınırları içersinde yer almaktadır. Bu tez çalışması, Trakya Bölgesi'ndeki İTÇ kronolojisinin oluşturulma ölçütlerini saptamayı hedeflemektedir. Bu amaç doğrultusunda, Trakya'da İTÇ kronolojisinin oluşturulmasına anahtar olabilecek kazısı yapılan yerleşim yerleri 4 alt bölgeye ayrılarak incelenmiştir: Batı Trakya, Doğu Trakya, Karadeniz Sahil Kesimi ve Yunanistan Trakyası. Bu alt bölgeler arasında, Doğu Trakya olarak adlandırdığımız bölgenin sınırları, hem Türkiye hem de Bulgaristan topraklarını kapsayan Trakya'daki en geniş bölgeyi karakterize etmektedir. Bu nedenle aslında Trakya'daki İTÇ kronolojisinin anlaşılmasında iki ülkede yapılan kazıların can alıcı önemi bulunmaktadır. Bununla birlikte Türkiye Trakyası'nda İlk Tunç Çağı'na tarihlenen sadece iki yerleşimin yerinin kazıldığı Bulgaristan Trakya'sında ise onlarca kazısı yapılan İTÇ yerleşiminin bulunduğu saptanmıştır. Bulgaristan Trakyası'nda çok sayıda İTÇ yerleşimi kazılmış olmasına rağmen sadece Ezero Höyük'ün ayrıntılı yayını yapılmıştır. Bu nedenle Trakya İTÇ kronolojisinin hala anlaşılamayan birçok noktasının bulunmasının gerisinde yayın ve araştırma eksikliğinin uzandığı tespit edilmiştir.
Başlangıcından M. Ö.2. Binin sonuna kadar Anadolu tasvir sanatında av sahneleri

Anadolu tasvir sanatında av ilk kez Neolitik Dönemde görülmüştür. Bu süreç devamında Kalkolitik Dönemde, Asur Ticaret Kolonileri Çağında ve Hitit Çağı'na kadar devam etmiştir. Neolitik Dönemde Çatalhöyük'te ve Köşkhöyük'te duvar resimlerinde görülmüştür. Çatalhöyük'te Av Tapınağı olarak adlandırılan tabakada, Köşkhöyük'te ise III. Tabakaya tarihlenen duvar resminde görülmektedir. Kalkolitik Dönemde Av Tasvirleri sayıca az olmasına rağmen işlenen konuda çeşitlilik artmıştır. Örneklerden ikisi Köşkhöyük' e diğeri de Tepecik-Çiftlik'e aittir. Asur Ticaret Kolonileri Çağı'nda av tasvirinde hem konu ve malzeme çeşitliliği artmıştır. Mühürlerin sadece iki tanesi Konya-Karahöyük'e aittir, diğerleri Kaniş Karum'u II. ve Ib katı tarihlenmektedir. Mühürlere ilave olarak pişmiş toprak eserde, fildişi eserde, taş eserde bulunmaktadır. Av Tanrısı D LAMMA. LIL.'e ise Eski Asur Ticaret Kolonileri Çağı ve Hitit Çağı boyunca büyük ayinlerde ve yerel festivallerde yaygın şekilde tapınılmaktadır. Hitit Döneminde ise Asur Ticaret Kolonileri Çağındaki benzer konular betimlenmiştir. Konulara ek olarak Alacahöyük orthostatlarında gördüğümüz yabani domuz avı eklenmiştir. Avcılar Hitit Döneminin özelliği olan yukarı kıvrık ayakkabı ile kısa yırtmaçlı etek giymektedirler. Av sahneleri Asur Çağındaki gibi oldukça kalabalıktır. Küçük buluntuların yanı sıra Alacahöyük Orthostatlarında görüldüğü gibi büyük boyutlu yüzeylere de tasvir edilmiştir. Hitit Dönemindeki av sahnelerini; damga mühürde, pişmiş toprak eserde, taş eserde ve metal eserde görmekteyiz.
Bodrum-Yalıkavak ve çevresi arkeolojik malzemesinin yüzey çalışması ile incelenmesi

Bu araştırma 'Bodrum- Yalıkavak ve çevresi arkeolojik malzemesinin yüzey çalışmasıyla incelenmesidir. Antik Yalıkavak, Karya topraklarının kıyı Karya bölümünde yer alan Halikarnassos'a bağlı bir yerleşmedir. Eski kaynaklarda Yalıkavak ve Küdür yarımadasındaki yerleşmelere ilişkin bilgiye rastlanmaz. Oysa yeni yapılan araştırmalar ışığında; yörenin tarihi Geç-Kalkolitik Çağa kadar inmektedir. Bölgedeki yerleşim yerlerinin çoğu M. Ö. 1000 yıllarından deniz kavim göçleriyle kıyı Karya' ya gelen Dor kavimleri tarafından kurulmuştur, bu dönemden başlayarak günümüze kadar yerleşim görülür. Araştırmalar sonucunda Küdür yarımadasında üç kome yerleşmesi ortaya çıkarılmıştır. Bu yerleşmelerden kalıntılar günümüze sağlam bir biçimde ulaşamamıştır. Bunun en önemli sebebi; yerleşmelere ait yapı malzemelerinin günümüz yapılarında kullanılmak üzere tahrip edilmiş olmasıdır. Ancak, bu yerleşmelere ait yapı ve tarım terasları, taş döşeli yollar, kaya mezarları, sur duvarları ile, zeytinyağı ve şarap işliklerine ait bazı kalıntıları bugün de görmek mümkündür. Bu kalıntılara bakarak bölgedeki deme özelliğindeki küçük yerleşimlerin güçlü bir otorite tarafından yönetildiği söylenebilir. Özellikle Küdür yarımadasındaki Alecen'de bulunan kaya mezarları bunun en açık kanıtıdır. Tüm bu bilgiler ışığında, yeri konusunda tartışmaların devam ettiği Antik Karyanda kentinin Küdür yarımadasında olduğu iddia edilebilir. Kente ait kalıntıların bugün ayakta değilse de Piyamlık Limanı çevresindeki yerleşim terasları taş döşeli yollar ve işlik döşemleri burada eski bir yerleşmenin varlığını a- çıkça gösteririr. Antik çağda Yalıkavak ve çevresindeki, tarım üretimi göz önünde tutulduğunda yöre Halikarnasos'a en önemli yerleşmelerinden biri olmalıdır. Yapılan yüzey araştırmasıyla ortaya çıkarılmış birçok işlik döşemleri şarap ve zeytinyağının yöre e- konomisinde büyük payı olduğunu kanıtlar. İşlik döşemlerinin en basit şekli olan kaya çanakları türüne yörenin hemen her yerinde rastlanır. Bunların yanı sıra ana kayaya oyulmuş işlik döşemleri, zeytinyağı işliklerine özgü ezme tekneleri pres ağırlıkları, pres yatakları gibi parçalar tekil örnekler halinde günümüze kadar ulaşmıştır. Yarımada üzerindeki işliklerden çoğu deniz kenarında yerleşiktir. Bu da üretilen yağın sadece yerel ihtiyacı karşılamak için değil aynı zamanda dışsatım için kullanıldığını gösterir. Yalıkavak ve çevresinde bulunan zeytinyağı ve şarap işlik döşemleri tipoloji açısından Likya ve Karia'daki işlik döşemleriyle benzerlik gösterirken bugüne kadar bilinmeyen yeni tipler de belirlenmiştir. Yüzey araştırmaları sonucunda yörede çok sayıda kaya mezarı, gömü tapınıp nişlerine rastlanmıştır. Bu buluntular bize yörenin ölü gömme kültürü hakkında bilgi vermektedir. Yüzey araştırmaları sonucunda belirlenen kalıntıların Yalıkavak tarihinin aydınlatılmasında büyük katkı sağlayacağını söyleyebiliriz.
Geç Çanak Çömleksiz Neolitik'ten çanak çömlekli Neolitik'e geçişte görülen yontmataş endüstrisi

Neolitik Çağ, Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem ve Çanak Çömlekli Neolitik Dönem olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Söz konusu dönemler arasında; ekonomide, sosyal hayatta, yerleşim dokusunda, mimaride, inanç sistemlerinde, ritüellerde, sembolizmde ve her şeyden öte insanların gündelik kullanım eşyalarında oldukça belirleyici bir geçiş süreci yaşanmıştır. Bu tez çalışması İç Anadolu Bölgesi ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde arkeolojik araştırmaları yapılmış yerleşimlerin Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem'den Çanak Çömlekli Neolitik Dönem'e geçiş sürecine ait yontmataş buluntu topluluklarının nelerden ibaret olduğu ve neyi ifade ettiklerinin nitelik açısından incelenmesini içermektedir. Çalışmamızı gerçekleştirirken geçiş sürecini direkt olarak içermeyen, ancak Geç Çanak Çömleksiz Neolitik evre ile Erken Çanak Çömlekli Neolitik evreye ait yerleşimlerin yontmataş buluntu toplulukları da dikkate alınmış ve tez verilerimiz güçlendirilmiştir. Söz konusu yerleşimlerdeki yontmataş endüstrilerin, çalışmaları yapıldığı ve yayınlandığı ölçüde tüm teknolojik ve tipolojik özellikleri ayrı ayrı incelenmiştir. Bu çalışma sonucunda elde edilen bulgular, teknik ve tipolojik açıdan dönemler ve bölgeler arasında niceliklerine ve niteliklerine göre değerlendirilmiştir.
Enkomi yerleşmesinde geç Kıbrıs IIIA tabakasına tarihlenen 'Ashlar building' incelemesi

Bu tez çalışması, Kıbrıs'taki Enkomi yerleşim yerinde bulunan 'Ashlar Building' yapısının, Geç Kıbrıs Çağı IIIA dönemi ve IIIA tabakasını incelemektedir. Bu kapsamda, yapı; mimari, mekan dizilimi ve yapı içindeki buluntular göz önünde bulundurularak mekansal analizler gerçekleştirilmiştir. Mimari özellikleri değerlendirilirken; bina yapı birimlerine ayrılarak, içindeki odaların plan ve boyutları, duvar örgüsü, mimari ögeleri ve odalar arası geçiş düzeni incelenmiştir. Ayrıca mekansal dizim analizi, yapıya her bir giriş yönü için ayrı hesaplanarak, değerleri karşılaştırılmıştır. Yapı genel olarak incelendiğinde, caddeden direkt geçişin olduğu ve yapıya girildiğinde görülen yerlerde özenli kesme taş blok kullanıldığı görülmektedir. İşlik ya da yaşam alanı olarak kullanılan yerler ise, daha az işçilik isteyen toplama taş duvarlardan meydana gelmektedir. Bu da yapıya gelen ziyaretçi/misafirlere bir tür güç gösterisi olduğunu düşündürmektedir. Ashlar Building'in merkezindeki yapı birimi, yapı içinde hareketliliğin sağlandığı bir bölümdür. Bu yapı biriminin doğusu daha çok işlik olarak kullanılırken güneyi, malların girip çıktığı bir tür dükkan olarak kullanıldığı düşünülmektedir. Kuzeybatısı ise avlu ve atölye olarak kullanılırken, güney batısı daha çok yapıyı kullananlar tarafından yaşam alanı olarak kullanılmış olmalıdır. Ayrıca yapı birimlerinin konumlandırılması ve işlevi hakkında bir bağ söz konusudur. Caddeden geçişin olmadığı tek bölümün yaşam alanı, diğer geçiş yapılabilen yerlerin ise ziyaretçilerin kullanımı için; işlik, avlu, atölye ve dükkan olarak kullanıldığı düşünülmektedir. Mekansal dizim analizine göre bütünleşik/ayrışık ve entegre olan odalardaki buluntu dağılımları göz önüne alındığında; buluntuların daha çok bütünleşik ve entegre odalarda olduğu görülmektedir. Yapı, kompleks/çok yönlü özellik göstermektedir.
Perge kazılarında bulunmuş damgalı unguentariumlar

Bu Yüksek Lisans tezinin konusunu, 1956 yılından itibaren Perge Kazıları'nda ortaya çıkarılmış Geç Roma Dönemi pişmiş toprak damgalı unguentariumlar oluşturur. Kent sınırları dahilinde kazı veya yüzey buluntusu olarak ele geçirilen toplam 261 adet parçanın tamamı incelenerek, unguentarium kataloğu oluşturulmuştur. Yanı sıra unguentariumlar üzerinde yer alan damgalar şekil özelliklerine göre sınıflandırılmış ve damgaların içindeki bazı monogramlara çözüm önerisi getirilmiştir. Söz konusu buluntular yardımıyla, Perge'nin Geç Roma Dönemi unguentariumlarının üretiminde bir yeri olup olmadığı saptanmaya çalışılmıştır.
Ayanis Kalesi'nde IX No. lu alan'da ortaya çıkarılan çanak çömlek deposunun değerlendirilmesi

'Ayanis Kalesi'nde IX No. lu Alan'da Ortaya Çıkarılan Çanak Çömlek Deposu'nun Değerlendirilmesi' başlıklı tez çalışmasının konusu Ayanis Kalesi'nde tapınak kompleksinin hemen doğusunda tespit edilen 'Çanak Çömlek Deposu' dur. IX No. lu Alan olarak adlandırılan alandaki arkeolojik kazılarda, Payeli bir salon açığa çıkarılmış olup, bu salonun güney taraftaki zemin odasının tümüyle çanak çömlekle doldurulduğu tespit edilmiştir. Urartu arkeolojisinde çanak çömlek depolarının benzer örneklerine Karmir Blur ve Bastam gibi merkezlerde rastlansa da, Ayanis Kalesi'ndeki bu depo odası nitelikleri açısından hem sözü edilen yerleşimlerden hem de Ayanis sitadeli içinde yer alan diğer çanak çömlek depolarından ayrılmaktadır. Gerek Karmir Blur gerekse Ayanis'teki diğer depo odalarında dikkati çeken en belirgin özellik, çanak çömlek depolarının belli bir mal grubuna göre doldurulmuş olmalarıdır. Tez konumuzu oluşturan mekanda binlerce keramik parçası ele geçmişş olup bunların çeşitli mal gruplarından ve kap formlarından oluştuğu tespit edilmiştir. Urartu Çanak Çömleği üzerine yapılmış olan çalışmalar göz önüne alındığında, az sayıdaki istisnai yayın dışında, genellikle 'Kırmızı Perdahlı Mallar' ın ağırlıklı olarak değerlendirildiği dikkati çeker. Buna karşın, tez konumuzu oluşturan çanak çömlek deposundan ele geçen keramiklerin yalnızca %1'lik kısmının söz konusu bu mal grubuna dahil olduğu anlaşılır. Dolayısıyla kapalı bir paket niteliğinde olan bu depo, Urartu çanak çömlek repertuvarının genelinin değerlendirilmesi adına büyük bir önem taşımaktadır. Tezin anlatımı sırasında öncelikle Ayanis Kalesi IX No. lu Alan'daki Çanak Çömlek Deposu'nun mimarisi, ardından bu mekanda ortaya çıkarılan buluntulara yer verilmiştir. Depo odasında ele geçen bu çanak çömlekler, mal grubu ve tipoloji ayrımı gözetilerek alt gruplara ayrılmış, paralelleri tespit edilmiş ve son olarak bu malların Urartu arkeolojisindeki yerine ve önemine değinilmiştir.
2015 yılı Myrina ve Gryneion yüzey araştırması arkeolojik envanterinin değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında, 2015 yılı Myrina ve Gryneion yüzey araştırmalarında bulunan, antik kentlere ait kültür varlıkları incelenmiştir. Araştırmada tespit edilen arkeolojik buluntular fotoğraflanarak belgelendirilmiştir. Buluntuların tipolojik, kronolojik ve materyal özellikleri incelenmiştir. Yapılan incelemeler sonrasında arkeolojik eserlerin; adı, dönemi, araştırmada bulunduğu yeri, cinsi, ölçüsü verilmiş ve tanımı yapılarak katalog hazırlanmıştır. Myrina ve Gryneion antik kentlerinin konumundan bahsedilmiştir. Antik kaynaklar ve modern araştırmacıların eserlerinden yararlanılarak kentlerin tarihi anlatılmıştır. Daha önceki araştırmalarda ortaya konulan veriler ve araştırmacıların incelemeleri hakkında bilgiler verilmiştir. Tez çalışmasında, Myrina antik kentine ait 63 parça ve Gryneion antik kentine ait 14 parçasıolmak üzere, toplam 77 adet arkeolojik envantere katalog hazırlanmış ve değerlendirilmiştir. Myrina İ. Ö. 3. yüzyıldan İ. S. 3. yüzyıla kadar sikke basmış ve Roma İmparatorluğu nda kısa bir süre Sebastopolis ismini almıştır. Roma İmparatorluk Dönemi nde özgür kent olarak anılmıştır. Myrina ve Gryneion çoğunlukla adları beraber anılan iki Aiol kenti olmuştur. Gryneion antik kenti, zamanla Myrina antik kentine bağlı küçük bir yerleşim haline gelmiştir. Myrina sikkelerinde Gryneion Apollon Kutsal Alanı ile alakalı tasvirlerde iki kentin birbiriyle ilişkili olduklarını görmek mümkündür. Kentlerin tarihi Antik Yunan kolonizasyonu öncelerine kadar dayanmaktadır. Gryneion Apollon Tapınağı ve tanrının kutsal korusu, antik çağlarda önemli Apollon kehanet ocaklarından birisi olmuştur.