turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Knidos'ta bulunmuş bir grup boğa figürini

Terrakotta boğa figürinleri Knidos'un en erken tarihli buluntu gruplarından biridir. Knidos boğa figürinlerinin büyük çoğunluğu elle şekillendirilmişken, kalıp yapımı bir önekte araştırmalar esnasında tespit edilmiştir. Bu buluntu grubu Datça yarımadasında bugüne kadar sadece Emecik ve Knidos'ta tespit edilmiştir. Az sayıda olmasına karşın Emecik'te bulunmuş bütün tipler Knidos'ta da görülmektedir. MÖ 8. yy ile MÖ 6. yy arasına tarihlediğimiz Knidos boğa figürinleri Emecik'le çağdaş ve benzer kült uygulamalarının görüldüğü bir merkeze işaret ediyor olabilir. Yine aynı tip figürinlerin hem Knidos hem de Emecik'te bulunması ve Emecik kutsal alanının Apollon'a adanmış olması gibi etmenler Knidos buluntularının Apollon ile alakalı kült pratikleri için kullanılmış olabileceğini göstermektedir. Ayrıca Knidos terrakota boğa figürinlerinin kent içerisinde göstermiş olduğu geniş yayılım alanı, ilerleyen dönemlerde gerçekleştirilecek geniş çaplı araştırmalarla birlikte daha fazla benzer buluntuyla neticelenebilir. Knidos terrakotta boğa figürinleri kentin Hellenistik dönem öncesi buluntularının sadece günlük kullanımla ilişkili olmayıp, kültsel amaçlarla kullanılmış buluntuların olduğunu göstermesi bakımından önemlidir.
Pisidia bölgesi kültür varlıkları envanteri: Yayınlar üzerinden bir araştırma

oz Bu Yüksek Lisans tezi, yayınlar üzerinden Pisidia Bölgesi'ndeki kültür varlıklarının envanterlenmesini amaçlamaktadır. Bölge sınırları Diocletianus döneminde kurulan Pisidia Eyaleti kapsamında ele alınmış, kronolojik içerik ise Protogeometrik Dönem'in başlangıcı ve Roma İmparatorluğu'nun ikiye ayrıldığı MS 395 yılıyla sınırlanmıştır. Araştırmada kentlerdeki kalıntıların yanı sıra, kaleler, gözetleme kuleleri, kırsal yerleşimler, kutsal alanlar, üretim yerleri, nekropolisler, yollar ve devşirme buluntu veren yerler sınıflanarak değerlendirilmiştir.
The investigation of a late Bronze age (14th century BC) domestic craft quarter: Pyrotechnology at tell Atchana /ancient Alalakh

Bu çalışma 2003- 2004 kazı sezonunda Açana Höyük/antik Alalakh yerleşkesinde ortaya çıkarılmış bir işlik alanı inceleyerek, piroteknolojiye yeni kazanımlar sağlamayı öngörmektedir. Açana Höyük/antik Alalakh yerleşkesi, Orta ve Geç Tunç Çağı dönemlerinde, günümüz Hatay'ının sınırları içinde bulunan Amik Ovası'nı kontrolü altında bulunduran yerel Mukiş Krallığı'nin başkentidir. İşlek ticaret yollarının ortasında bulunan stratejik konumu, politik ortamdaki sürekli değişimler dolayısıyla, Alalakh'ta karmaşık ve melez bir kültürün ortaya çıkmasında sebep olmuştur. Bu sosyal karmaşıklığın izleri üretim teknolojilerinden de izlenebilmektedir. Sekiz belirgin piroteknolojik enstalasyonu bünyesinde bulunduran üretim birimleri, bize ateşin teknolojik bağlamda farklı kullanımlarını inceleme imkanı sunmaktadır. Bu tipik üretim birimleri, piroteknolojinin bir Geç Tunç Çağı başkentindeki sosyal ve ekonomik ehemmiyetini aydınlığa kavuşturacaktır.
Side Athena Apollon tapınakları ve kutsal alanı ve Bizans bazilikaları koruma yaklaşımı ve tarihi çevre değerlendirilmesi

Side'nin tarihsel gelişim sürecine tanıklık eden birçok yapı zamana direnerek günümüze kadar gelmiştir. Bu yapı ve Anıtların gelecekte de en az bugünkü kadar iyi ve sağlam olarak görebilmek için en kısa sürede restorasyon ilkeleri doğrultusunda koruma önlemleri alınmalı ve sağlamlaştırmalara gidilmelidir. Side'de 1960 yıllarda başlayan restorasyon çalışmaları tek yapı ölçeğinde veya yapı grupları olarak ele alınmıştır. Uzun zaman atıl vaziyette kalan Tapınaklar bölgesi 1991'de tamamlanan Apollon Tapınağı anastylosis projesi ile tekrar Antik kentin eski görkemli günlerini yansıtmıştır. Burada birbiri içerisine geçmişş olan Roma Tapınağı ile Bizans Bazilikası bu alanın kutsallığının sürdürülebilirliğini ve önemini vurgulamaktadır. Kendinden önceki anıtın izlerini takip ederek ve kendinden sonrakini de besleyerek tarihsel gelişimini tamamlayan anıtlar, etüt edilerek gerekli araştırmalar ve belgelemelerden sonra yapıya en az müdahale yöntemi ile sağlamlaştırma-konservasyon-restorasyon yapılarak koruma altına alınmalıdır. Bu belgelemeler neticesinde oluşturulan restitüsyon önerileri, anıtların gerçek boyut ve mimarileri, tarihsel çevreleri ile birlikte doğru algılanmalarını sağlayacaktır. Apollon Tapınağında yapılan Anastylosis projesi kapsamında yapılan uygulamalar, geçen zaman içerisinde görülen bozulmalar ve yıpranmalar tekrar etüd edilerek, eksikleri uygun görülen projeye dayanarak biraz daha tamamlana bilinir ve Athena Tapınağında da buna benzer bir kesit uygulaması önerilerek, anıtların kendi dönemlerindeki gibi birlikte algılanması düşünülebilinir. Bazilikalarda az müdahale yöntemi ile, sadece gerekli ve tehlike arz eden alanlarda Martyrion da ise, kubbede ve yan duvarlarda hem görsel hem de statik kaygıyı hafifletmek için tamamlamalar önerilmiştir. Tüm bu çalışmalarda mevcut malzeme etüt edilerek ve analizlerden elde edilen bilgiler değerlendirilerek malzeme seçimi önerilmekte son zamanlarda yapılan müdahaleler ve değişiklikler taranarak uygun olmayanların ayıklanması tavsiye edilmektedir. Yapıtlar kendi dönemi mimarilerinden kesitler sunarken hiçbiri diğerine baskın gelmeden kutsal alanın tarihsel gelişiminden, yapıların bu süreç içerisindeki ilişkileri ve bağımlılıklarında sergilenmektedir. Günümüz koşullarında yoğun kullanım göz önüne alınarak koruma altına alınması ve çevredeki yeni yapılaşmalar ve diğer Anıtlarla olan ilişkilerin tekrar düzenlenmesi ve bir yönetim planı oluşturularak gelecekte yapılması gereken periyodik bakımlarında kapsaması önerilmiştir.
Antik dönemde Ionia Bölgesindeki ölü gömme gelenekleri

Bu tezde, Ionia Bölgesinde yer alan Baklatepe, Panaztepe, Miletos, Ephesos, Erythrai, Teos, Klazomenai, Bayraklı Höyüğü/Symrna, Phokaia, Kolophon ve Notion kentlerinin ölü gömme gelenekleri incelenmiştir. Ionia Bölgesinin Yunan ve Roma toplumlarıyla olan ticari, siyasi ve sosyal ilişkileri; bölgenin kültüründe çeşitli etkiler bırakmıştır. Kentlerde tespit edilen Miken karakterli mezar yapıları ve mezar eşyaları, bu etkinin erken dönemlerden itibaren Ionia Bölgesinde var olduğunu göstermektedir. Roma etkisi ise, İmparatorluk Dönemi ile sınırların genişleyip; özellikle Ephesos'un Asya Eyalet Başkenti olmasıyla bölgede kendini göstermiştir. Roma'da gelişen lahit işleme sanatının, Ionia Bölgesinde de yaygınlaşması, bu etkinin en önemli göstergelerinden biridir. İntramural ve ekstramural gelenek, MÖ 7. yy.'a kadar bir arada uygulanmıştır. Bu tarihten önce, bebek ve çocuklar için intramural mezarlar tercih edilirken; nekropolis kültürünün ortaya çıkmasıyla ekstramural mezarlar yoğunluk kazanmıştır. Ayrıca bazı nekropollerde, aile mezarları için düzenlenmiş özel alanlar tespit edilmiştir. Bu alanlar, parselasyon sistemiyle birbirinden ayrılmış; parseller arasında yürüme yolları bırakılarak mezar alanlarında mimari bir düzenleme yapılmıştır. Ionia Bölgesindeki mezar tiplerini basit toprak, tümülüs, tholos, oda, lahit, sandık, kiremit çatma, pithos/amphora/çömlek vb. kap mezarlar oluşturmaktadır. Ayrıca Helenistik Dönem'de mezar stellerinin yoğun olarak kullanıldığı tespit edilmiştir. Gömü biçimlerinde ise, MÖ 8. yy.'a kadar kremasyonun hakim olduğu görülürken; bu tarihten itibaren de inhumasyon gömülerin yoğunluk kazandığı belirlenmiştir. Mezar hediyelerinde, ölen kişinin sosyal ve ekonomik statüsüne göre çeşitli eşyalar kullanılmıştır. En yoğun hediye grubunu, bir kısmı gelenek dahilinde kırılmış olan pişmiş toprak kaplar oluşturmaktadır. Bu kaplar, defin aşamasındaki sunu geleneğine işaret etmesi açısından da önemlidir.
Arykandos Vadisi'nde Sionlu Aziz Nikolaos kültü ve Hristiyan Türkler

Arkeolojik araştırması yapılmamış Arykandos Vadisi'nin en sert topoğrafyaya sahip kanyon kısmında elde edilen veriler birkaç yönlü bilgi sağlamaktadır. Bölgede tespiti yapılan kuleli çiftlik yapıları ve Orta Çağ'a ait kullanım izleri, bu bölgede birden fazla küçük ölçekli yerleşimin varlığını ortaya çıkarmıştır. Bu yerleşimlerden Alasın Köyü ile kesin lokalizasyonu yapılamayan Tragalassos arasında dolaylı bağlantılar vardır. Orta Çağ'da Arykandos Vadisi içinde şüphe götürmeyen bir Sionlu Aziz Nikolaos inancı söz konusudur. Elde edilen veriler bir taraftan bu kültü, tarihlendirmeye de olanak tanıyacak ölçüde kanıtlarken, diğer taraftan dönemin Hristiyan Türkleri hakkında da kıymetli ipuçları sunmaktadır. Anlaşılmaktadır ki, Sionlu Aziz Nikolaos'a gönülden inanmış topluluk içinde 5 .-6. yüzyılda Anadolu'ya Bizans tarafından tehcir edilen Hristiyan'laşmış Bulgar Türklerinde vardı. Vadi içinde günümüzde yaşamakta olan, 1071'den sonra Anadolu'ya Kafkaslar üzerinden gelen Oğuz soylu Tahtacı Türkmenler birkaç asır bu Hristiyan Türk soylularla beraberce yaşamışlar, kültür alışverişinde bulunmuşlar ve onlara dair izleri kendi gelenekleri ve hafızalarıyla günümüze ulaştırmışlardır. Bu çalışma temelde bir tez niteliğinde olsa da, Karadeniz'in kuzeyini takip ederek 4. yüzyılda Balkanlar'a ulaşan, akabinde 5. yüzyıldaki dağılmadan sonra Slavlar'la karışan Hun soylu Bulgar Türkleri'nin Anadolu'ya geçişleri ve kendilerinden 500 sene sonra Kafkaslar üzerinden gelen Oğuz uruklarının karşılaşması, birlikte yaşaması ve sonunda Türk'ün değişmez kaderi olarak birbirlerinin Türk'lüğünden bihaber düşman oluşlarının öyküsüdür de.
Kappadokia-Komana'sı hellenistik ve Roma Dönemi seramikleri

Kappadokia-Komana'sı, antik dönemde Anadolu'daki önemli tapınak devletleri arasında sayılmaktadır ve burada rütbe olarak Kappadokia krallarından sonra gelen yüksek rahiplerin hüküm sürdüğü bilinmektedir. Bugün Kayseri'nin aşağı yukarı 85 km. güneydoğusunda, Adana iline bağlı Tufanbeyli ilçesinde yer alan Şarköy'e lokalize edilmektedir. Komana, aynı zamanda isim benzerliği nedeniyle, M. Ö. 2. binyılda Adana ve çevresine denk gelen alanda hüküm sürdüğü öne sürülen Kizzuwatna ülkesinin başkenti olarak gösterilen Kummanni ile eşleştirilmek istenmektedir. Ancak Şarköy'de şimdiye kadar buna dair herhangi bir arkeolojik veya epigrafik veri ele geçmemiştir. İKappadokia-Komana'sı Hellenistik ve Roma Dönemi Seramikleri? başlıklı bu doktora tezi, Yrd. Doç. Dr. K. Serdar Girginer başkanlığında Adana ve çevresinde yapılan yüzey araştırmalarında Kappadokia-Komana'sı olarak lokalize edilen Şarköy'den toplanan Hellenistik ve Roma Dönemi seramik buluntularından oluşmaktadır. Kappadokia-Komana'sı Hellenistik ve Roma Dönemi kaplarının kil yapısı, astar ve bezeme tarzları ile form grupları, kentte yerel seramik üretiminin varlığını ortaya koymuştur. Aynı zamanda formlara ait çok sayıdaki bozuk üretim örnekler de bunu desteklemiştir. Kaplar arasında ithal örnekler az sayıdadır. Seramik buluntular, kentte M. Ö. 4. yüzyılın 2. yarısından M. S. 7. yüzyıla kadar kesintisiz bir yerleşimin olduğunu ortaya koymuştur.
Arkeolojik veriler ışığında Geç Tunç - Erken Demir çağı geçiş sürecinde Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da değişim

İnsanlık tarihindeki önemli dönüm noktalarından biri olan Geç Tunç Erken Demir Çağı geçiş sürecinin, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'daki etkilerinin arkeolojik veriler ile incelenmesi çalışmanın ana amacıdır. Doğu Akdeniz Bölgesi'nde Geç Tunç Çağı'nın politik sistemlerinin zayıfladığı veya tümüyle ortadan kalktığı bir süreç sonrasında, Erken Demir Çağı ile birlikte yeni sosyo-politik, ekonomik ve toplumsal yapıların oluşum süreçleri arkeolojide popüler konulardan biri olmuştur. Ancak az sayıda ve tartışmalı arkeolojik verinin bulunduğu süreçte, özellikle döneme ait yazılı belgeleri temel alan çeşitli çalışmalar yapılmasına karşın, birçok konuda tartışmalar devam etmektedir. Yazılı kaynakların sınırlı olduğu, arkeolojik materyallerin ise problemli olduğu, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da ise süreç hakkında birçok tartışma sürdürülmektedir. Çalışmamızda söz konusu süreçte yaşanan değişimlerin ortaya konmasında coğrafi faktörlerin etkisi, yazılı kaynaklar ile sürecin nasıl kurgulandığı ve arkeolojik verilerin süreç ve kültürel değişimleri hangi boyutlarda yansıttığı, ayrı başlıklar altında ele alınmıştır. Derlenen tüm veriler ışığında, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da Geç Tunç Erken Demir Çağı geçiş sürecinde sosyo-politik, ekonomik ve toplumsal yapılardaki değişimler ortaya konmaya çalışılmıştır.
Roma İmparatorluk Dönemi'nde Synnada kentinin sosyopolitik ve sosyokültürel yapısı

Kuruluş söylencelerine göre Akamas isimli mitolojik kişi tarafından kurulduğu öne sürülen Synnada Kalkolitik Çağ'dan Hititler Dönemi'ne kadar yerleşim görmüş Güneybatı Phrygia'daki merkezlerden birisidir. Bölge sırasıyla Phryg, Lydia ve Pers egemenliğine girmiştir. Ardından Hellenistik Dönem'de Greko-Makedon kolonistlerin gelmesiyle Grek kültürünün yayılmaya başladığı Synnada, Roma İmparatorluk Dönemi'nde önemli bir kent haline gelmiştir. Özellikle Dokimeion'daki mermer ocaklarının yönetim ofisinin burada olması, Synnada'yı İmparatorluk Dönemi'nde stratejik bir merkez yapmıştır. Hristiyanlığın yayılmaya başlamasıyla beraber de önemli bir piskoposluk merkezi olan Synnada, Selçuklular tarafından fethedildikten sonra Şuhud/Şuhut adını almıştır. Yazıtlardan edinilen bilgiler ışığında Synnada kentinin Roma İmparatorluk Dönemi'ndeki sosyopolitik ve sosyokültürel yapısını incelediğimiz çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Roma'nın Anadolu'daki egemenlik süreci ve buradaki idari düzenlemeler detaylı olarak anlatılmıştır. İkinci bölümde yazıtlardan edinilen, nümizmatik ve filolojik kaynaklarla desteklenen bilgiler ışığında kentin Roma İmparatorluk Dönemi'ndeki sosyopolitik ve sosyokültürel yapısı incelenerek bu yapıyı oluşturan idari organlar, memurluklar, kentin toponimisi, toplumsal yapı ve ilişkiler ile dini yapı Synnada kenti özelinde tartışılmıştır. Üçüncü bölüm olan Testimonia bölümünde ise Synnada'dan ele geçirilmiş Grekçe yazıtlar bir corpus şeklinde verilmiştir.
Hellenistik dönem tabakları ve kaselerinin kronolojik gelişimi ve sorunları

Bu çalısmanın konusunu Hellenistik Dönem tabak ve kaseleri olusturmaktadır. Kıta Yunanistan, Anadolu ve yakın merkezlerin incelenmesiyle, Hellenistik dönem tabak vekaselerinin kronolojik gelisimlerini verebilmeyi, bu gelisme ısıgında ortaya çıktıklarımerkezlere göre bir değerlendirme yapmayı, üretimlerinde görülen benzerlik ve farklılıkları ortaya çıkararak da form ve bezeme gelisimi hakkında bilgi edinmeyiamaçladık. Sonuç olarak Hellenistik Dönem tabak ve kaselerinin degisik üretim merkezlerinde farklı tarihlerde baslangıç gösterdiklerini söylemek mümkündür. Kıta Yunanistan'daAttika seramiginin ithal edilmeye baslanmasıyla beraber, taklitlerinin üretilmeyebaslandıgı, Attika prototiplerinden türeyen yerel kapların gelistigi ancak yerel üretimlerin artmasıyla beraber de seramikteki kalitede, form ve bezemede belirgin bir bozulma olduğu gözlenmistir.
Stratonikeia kökenli kabartmalı mezar stelleri

Muğla ili, Yatağan ilçesi, Eskihisar mahallesinde bulunan Stratonikeia, Karia Bölgesi'nin iç kesiminde kalan yerleşimlerden birisidir. Buradan ele geçen kabartmalı mezar stellerinden tez kapsamında, 25'i Hellenistik ve 45'i Roma İmparatorluk Dönemine ait olmak üzere toplam 70 adet örnek incelenmiştir. Bulunan örneklerden en erkeni MÖ 2. yy ortalarına, en geç olan da MS 3. yy'ın sonuna tarihlenmektedir. Kentte, MÖ 2. yy sonlarında yoğun bir üretim görülmekle birlikte, MÖ 1. ve MS 1. yy'larda bunlar azalmıştır. MS 2. yy'daki oldukça yoğun stel üretimi, MS 3. yy'ın ilk yarısında da devam etmiş ve bu yüzyılın 2. yarısında ise gözle görülür biçimde azalmıştır. Hellenistik Dönem'in genel tipini naiskos formlu ve çerçeve üzerine yerleştirilen üçgen alınlıklı steller oluşturmaktadır. Roma İmparatorluk Dönemi'nde yaygın olarak üçgen alınlıklar; çerçeve üzerine, kazıma şematik biçimde işlenen steller tercih edilmiştir. Bu dönemde kalabalık sahneler yerini tek başına olan figürlere bıraktığı için resim alanları ve stel boyutları da küçülmüş ve Hellenistik Dönemde görülmeyen kemerli, kemer şeklinde nişli, çerçevesiz ve bomos tipli örnekler de ortaya çıkmıştır. Hellenistik Dönemde günlük hayat, dexiosis, cenaze ziyafeti gibi sahnelerde; dönemin sevilen ikonografilerinden ayakta duran veya oturan, kadın ve erkek figürleri daha çok tercih edilmiştir. Roma Dönemi'nde ise çıplak erkek ve asker figürleri gibi Klasistik ve Hellenisistik figürler az sayıda olup, çoğunlukla dönem yüzünü kullanan büst şeklindeki kadın ve erkek tasvirleri görülmeye başlamıştır. Steller üzerinde Arkaistik ve Klasistik etkiler bulunmakla birlikte, Hellenistik Dönemde Ionia ve Karia; Roma İmparatorluk Dönemi'nde ise yine Karia ile birlikte Lydia etkisinin varlığı dikkati çekmektedir. İncelenen örneklerden, kaliteli ve gösterişli olanların yanı sıra, küçük boyutlu ve özensiz işlenmiş, yerel olduğu düşünülen eserler de bulunmuştur.
Etrüsk lahitlerinde ve duvar resimlerinde kadın ikonografisi

Tezde cinsiyet arkeolojisi bağlamında Etrüsk kadınının toplum içindeki konumu, nasıl betimlendiği ve kadın erkek rolleri ele alınmıştır. Bu bağlamda hem yazılı kaynaklar hem de görsel kaynaklar değerlendirilmiştir. Özellikle Etrüsk lahitleri ve duvar resimleri temel alınmıştır. Gerek yazılı kaynakların gerekse Etrüsk kadın betimlerinin ikonografik karşılaştırmasının ardından tez çalışmamızın temelini oluşturan sorular cevaplanmıştır. Bazı sonuçlara ulaşılmıştır. Bu sonuçlara kısaca değinilecek olursa; yazılı kaynaklar kapsamında başka toplumlarda Etrüsk kadınına benzer sosyal bir profil çizen kadınlar olup olmadığı değerlendirildiğinde Anadolu'da Asur Ticaret Kolonileri Çağı Kadınları ve Likya Kadınların da benzer bir durum tespit edilmiştir. Görsel kaynaklar kapsamında mezar ortamından gelen lahitler, urneler, steller ve duvar resimleri üzerindeki Etrüsk kadın betimleri incelenmiştir. Yapılan ikonografik karşılaştırma sonucu lahit ve urnelerin kapaklarında uzanan kadın figürlerin Etrüsklere özgü olmadığı ifade edilebilir. Çünkü Etrüsk örneklerinden daha erkene tarihlendirilen Fenike metal kasesi üzerinde benzer bir sahneye rastlanmıştır. Ayrıca Etrüsk eş lahit ve urnelerinin kapak kısımlarındaki kadın ve erkeğin birbirine sarılması ve aralarındaki jestler de Etrüsklere özgü değildir. Mısır eş heykellerinde ve Geç Hitit mezar stellerinde benzer sahneleri bulmak mümkündür. Fakat Etrüskler tüm bu etkilerin bir karışımını kullanmış, buna kendilerine özgü bir tarz da katmıştır. Etrüsk eş ve birey lahitlerinde ve urnelerinde güç ve zenginlik vurgusu ön plana çıkarılmıştır. Buradan kadının erkekle eşit olduğu genellemesi yapılamaz. Etrüsk kadınının sosyal durumu ile ilgili olarak en çok ele alınan sahneler ise banket anıdır. Etrüsk stel-lerindeki ve urnelerindeki banket sahneleri klasik banket şemasındadır. Duvar resim-lerindeki tekli banket sahnelerindeki yazıtlı örnekler Greko-Pers stili stellerdeki ve Kıbrıs stellerindeki banket sahneleri ile benzerlikler taşımaktadır. Tekli banket sahnelerinin yazıtsız örneklerindeki sahnelerdeki kadınların ise eş figürleri oldukları net bir şekilde ifade edilemez. Çoklu banket sahnelerindeki kadın figürlerin ise hetairalar oldukları düşünülebilir.
İzmir Arkeoloji Müzesi'ndeki sualtı buluntusu Bizans sırları seramikleri

Bizans seramiklerine ilişkin ilk bilimsel araştırmalar ancak XIX. Yüzyılın sonlarında başlamış, kronolojik ve terminolojik tanımlamalar XX. Yüzyılın ortalarına doğru kısmen belirlenmiştir. Özellikle son yirmi beş yıl içerisinde daha fazla yayma konu olduğu izlenen araştırmalar, Bizans imparatorluğu'nun muazzam toprak bütünlüğü ile kıyaslandığında yine de yetersiz kalmaktadır. Bizans imparatorluğu'nun her döneminde önemini korumuş, bugünkü Anadolu topraklan üzerinde, tamamlanmış ve devam eden çok sayıda kazı ve yüzey araştırmalarından ele geçen Bizans seramikleri ile müzelerimize çeşitli yollarla girmiş seramiklerin büyük bir kısmında, hala Bizans seramik tarihi içinde yerlerini aramaktadır. Bununla birlikte kendi ülkemizdeki buluntuların yabancı araştımacılann yanı sıra Türk araştırmacılar tarafından değerlendirildiği ve bu alandaki Türk araştırmacıların bilim dünyasına girmeye başladıkları umut verici biçimde görülmektedir. Bizans seramik sanatına ilişkin günümüz çalışmaları, Anadolu kıyılan ile karasularımız dışındaki Bizans batıklarını da içine almış, yönünü bu grubun ticari dağılımı, üretim yerleri, ürün karakteristikleri ve Bizans seramikçiliğinin tekniğine ait problemlere çevirmiştir. Ancak seramik yükleri ile birlikte belirlenen batıklar ile bu batıklardan kaçak kazılarla çeşitli kolleksiyonlara dağılmış sırlı seramikler, sınırlı sayıda yayınlara konu olmuş, henüz ayrıntılı ve bütünleyici sonuçlara ulaşılamamıştır. izmir Arkeoloji Müzesi seramik koleksiyonları arasında, kaynağı belli olmayan, fakat genel görünümlerinden uzun süre denizde kaldıkları ve çeşitli derecelerde tahrip gördükleri anlaşılan tümü sualü buluntusu 227 adet Bizans sırlı seramiği bulunmaktadır. Farklı tarihlerde altı ayrı grup halinde müzeye ulaşan ancak tümü homojen karakterde büyük bir kolleksiyon oluşturan bu seramikler, gerek sayısal çoğunluk gerekse form ve bezeme repenuvan ile bu alandaki çalışmalara ışık tutacak mahiyettedir. Tümünü tezimiz kapsamına aldığımız bu seramikler. şimdiye kadar incelenmiş en büyük sualtı buluntusu grubu olmaktadır. 287
İstanbul'un Roma Dönemi topografyası:Byzantion-Constantinople

Bu Yüksek Lisans tezi, antik kaynaklar ve modern yayınlar üzerinden Byzantion-Constantinopolis'in Roma Dönemi'ndeki kentsel topografyasını incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, I. Constantinus dönemi kent sınırları içinde kalan alanı kapsamaktadır. Kronolojik içerik ise Antik Yunan Dönemi Byzantionu'nun kuruluşu ve Roma İmparatorluğu'nun MS 395 yılında I. Theodosius tarafından ikiye ayrılması arasında kalan zamanla sınırlanmıştır. Kentte yer alan yapıların ve meydanların Bizans dönemindeki dönüşümlerine ve kullanımlarına da kısaca değinilmiştir.
Eumeneia tarihi ve sikkeleri

Bu tezin amacı, MÖ II. yüzyılda bir Pergamon kolonisi olarak kurulan Eumeneia kentinin tarihi ve sikkelerini değerlendirerek para basma politikalarını tespit etmek ve bilinen tarihine katkıda bulunmaktır. Yurtiçi ve yurt dışında çeşitli koleksiyonlarda yer alan yayımlanmamış Eumeneia sikkeleriyle birlikte yayımlanmış sikkeler, yazıtlar, arkeolojik kalıntılar ve antik kaynaklar ve değerlendirilmiştir. Sikkeler tipleri, birimleri, kontrmarkları, görevli isimleri, kültlerle olan bağlantıları ve emisyon hacimleri açısından değerlendirilerek kentin para politikaları ortaya konulmuştur.