turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk bankacılık sektöründe mevduat dışı yabancı kaynak kullanımı

Türk Bankacılık Sektörünün aktif büyüklüğünde görülen hızlı büyüme beraberinde kaynak ihtiyacını da artırmıştır. Ancak aynı zamanda gelişmekte olan ülke konumunda bulunan Türkiye'de tasarrufların yeterli seviyede olmaması, farklı kaynaklardan fon bulma ihtiyacına yol açmıştır. Mevduat dışı yabancı kaynaklar bankalar açısından 'finansal borç' olarak değerlendirildiğinde bu defa borçlanmanın makul olup olmaması tartışması doğmaktadır. Zira alınan borç ile verilen alacak arasındaki maliyet farkından kar sağlanması bankacılığın ana kurgusu iken azalan faiz oranları ortamında daralan marjlar karlılığı gözden geçirmeyi gerektirmektedir. Bu çalışmada öncelikle bankacılık sektöründe mevduat dışı kaynakların neler olduğuna ilişkin bilgiler verilmektedir. Ardından söz konusu ürünlerin Türk Bankacılık Sektöründe kullanılma gelişiminin yönetsel ve rakamsal açısından geçirdiği sürece yer verilmektedir. Son olarak bu türden borçlanmalar sebebiyle sağlanan avantajlar ve karşılaşılan dezavantajlar ile riskler değerlendirilip önerilere ulaşılacaktır.
Yatırım aracı olarak sukuk ihraçlarının analizi ve Türkiye uygulaması

Parayı takas aracı olarak gören, bir meta gibi alınıp satılmasını yasaklayan İslam dinine mensup toplumların finansal sistemde faiz yasağına uyarak yer alma ihtiyaçları, bu kesimin sahip olduğu sermaye birikiminin reel ekonomiye kazandırılması, finansal sistem içinde bir fon sunucusu ya da fon kullanıcısı olarak yer alma ihtiyacı, konvansiyonel bankacılık sistemine alternatif bir finans sisteminin ortaya çıkmasına neden olmuştur. İslami finansman enstrümanlarının, finans sektöründe yer alan diğer plasman-yatırım araçları arasındaki payının yıllar itibariyle oranı incelendiğinde, henüz istenilen seviyelere ulaşmadığı ülkemiz finans sektöründe hacimsel olarak %6 dolaylarında pay aldığı görülmektedir. Sadece ülkemizde değil küresel piyasalarda da söz konusu durum benzerlik göstermektedir. Son yıllarda ülkeler arası sermaye hareketlerinin; gerek teknolojik gelişmeler ve gerekse de yeni finansal ürünlerin yatırımcıya sunulması ile birlikte, geçişkenliğinin daha da hızlandığı, özellikle sermayeye ihtiyaç duyan ekonomilerde, sukuk vb. yeni yatırım araçlarının artmasıyla birlikte daha uzun vadede daha ucuz fonun ekonomiye kazandırıldığı görülmektedir. Bu çalışmada ülkemizde, tasarrufların artırılması ve kaynakların ülke ekonomisi adına etkin şekilde kullanılmasında, sukuk ihraçlarının sermaye piyasalarımızda aktif rol üstlenmesinden hareketle, sukuk ihracının yatırımcılar açısından doğru değerlendirilmesine olanak sağlayacak hukuksal ve vergisel analizlerinin yapılması amaçlanmıştır. Çalışmanın sonucunda elde edilen bulgular ışığında önerilerde bulunulmuştur.
1980'den günümüze yabancı sermayenin Türk bankacılık sisteminde yarattığı yapısal değişim

1980'lerden bu yana Türk bankacılık sektörü önemli yapısall değişim göstermiştir. Bu çalışmada bu değişim alanları, sebepleri ve sonuçları incelenmiştir. Çalışmada öncelikle global finansal sistemlerin önemi ve değişimi, finansal serbestliğin etkileri ve ülkelerdeki yabancı bankaların gelişimi araştırılmıştır. Global finans sistemindeki bu değişimlere paralel olarak da, Türk bankacılık sisteminde oluşan gelişmeler incelenmiş ve ülkeye giren yabancı sermayenin etkileri irdelenmiştir. 1980 ila 2009 yılları arasındaki otuz yılın banka verileri kullanılarak Türk bankacılık sistemindeki yapısall değişim ve yabancı bankaların bu değişim üzerindeki etki alanları araştırılmıştır.
Finansal piyasalarda düzenleme: Uluslararası bankacılık faaliyetlerinin düzenlenmesi ve Türk bankacılık sistemi

Küreselleşme hareketleri, ülkeleri finansal anlamda bir bütün haline getirerek finans sektörünün sınır tanımaz bir şekilde büyümesine yol açmıştır. Böylece gelişen finans sektörünün ve bu sektörün önemli bir parçası olan bankacılık sisteminin düzenlenmesi önemli bir olgu haline gelmiştir. Uluslararası alanda faaliyet gösteren bankalar için ortak bir standart oluşturma ihtiyacı, 1988 yılında Basel Komitesi tarafından Basel-I'in yayınlanmasıyla giderilmiştir. Basel-I, geniş bir uygulama alanı bulmuş ancak 1990'lı yıllarda çıkan önemli finansal krizleri önlemede ve gelişen finansal sektör ihtiyaçlarına cevap vermede yetersiz kaldığından yerini 2004'te yayınlanan Basel-II'ye bırakmıştır. Daha duyarlı risk ölçüm yöntemlerine sahip olan Basel-II, bankaların kredi verme şartlarını ağırlaştırmakta ve teminat konusunda işletmelere ağır şartlar getirmektedir. Ancak 2007 yılında ABD'de başlayan ve 2008 yılında tüm ülke ekonomilerini etkileyerek derin bir bunalıma sürükleyen Dünya Finans Krizini engellemede yetersiz kalan Basel-II, eleştirilerin hedef noktası haline gelmiştir. Kriz sonrası değiştirilip geliştirilen Basel-II kriterleri, 2010 yılında Basel-III adı altında toplanarak kamuoyuna sunulmuştur. Öncelikle Basel-I, daha sonra Basel-II, son olarak da Basel-III hakkında olumlu ve olumsuz görüşlere yer vermek ve bu standartların Türk Bankacılık Sistemi'ni nasıl etkilediğini incelemek bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Türk Bankacılık Sistemi'nin Basel-II ve Basel-III'e uyum süreci çalışmada ele alınacak konular arasındadır.
Gelişmekte olan ülkelerde uygulanan ekonomik istikrar programlarının bankacılık sektörü üzerindeki etkileri ve finansal krizler

YÜKSEK L SANS TEZ ÖZÜGEL ŞMEKTE OLAN ÜLKELERDE UYGULANAN EKONOM K ST KRARPROGRAMLARININ BANKACILIK SEKTÖRÜ ÜZER NDEKETK LER VE F NANSAL KR ZLERSeçkin DOĞANşletme Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Haziran 2005 Danışman: Prof. Dr. Güven SEV Türkiye'de ve gelişmekte olan ülkelerde bankacılık sektörü, finansal sistemin temelini oluşturmaktadır. Tasarruf ve yatırımlara aracılık eden bu kurumlar, işlevlerini tam olarak yerine getiremezse, ekonomi etkin bir şekilde çalışamaz ve ekonomik büyüme olumsuz yönde etkilenir. Bu nedenle bankacılık sektöründe yaşanan krizler sadece bankalar ile sınırlı kalmayıp ekonominin geneli üzerine yayılmaktadır. Bu sistemde meydana gelen bir kriz, bankacılık sektörüne olan güvenin sarsılması nedeniyle tasarrufların azalmasına, yatırımların finanse edilememesine ve ekonomide yaşanan belirsizlik nedeniylesermayenin dışarıya kaçmasına neden olmaktadır. Bunun yanında çöken finansal sistemin yeniden yapılandırılması için harcanan kaynaklar ekonomi üzerine büyük bir yük getirmektedir. Bu bakımdan bankacılık sektörünün risk algılamasını zayıflatarak bilanço yapısının bozulmasına neden olacak politika ve uygulamalardan kaçınmak, bankacılık krizlerinin önlenmesi ve ekonomik istikrarın sağlanması açısından önem arz etmektedir. Çalışmada bu amaçla; Türkiye'de uygulanan 2000 yılı ekonomik istikrar programının makroekonomik etkileri ve bunun bankacılık sektörüne yansımaları ortaya konmuştur. Risk algılaması zayıflayan bankacılık sektörünün likidite, faiz ve döviz kuru riskini üstlenmiş bir bilanço yapısıyla faaliyetlerini sürdürmesi, denetim eksikliği ve bozulan makroekonomik dengeler Kasım 2000 ve Şubat 2001 krizlerinin en önemli nedenleri olarak görülmüştür. Yapılan analiz sonucunda da bu görüşü destekleyen bulgular elde edilmiş; bankacılık sektörünün güçlendirilmesi için ne tür önlemlerin alınması gerektiği vurgulanmıştır.
KATILIM BANKALARINDA MÜŞTERİ ALGISI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA: AKSARAY İLİNDE BİR UYGULAMA

Son dönemlerde yaşanan küresel finansal krizlerin de etkisiyle katılım bankacılığı sisteminin önemi giderek artmaktadır. Özellikle 2008 yılında yaşanılan ABD ve Avrupa merkezli ekonomik kriz, finansal kesimde geleneksel bankacılığı ciddi manada tartışılır duruma getirmiştir. Diğer taraftan doğrudan reel işlemlerin finansmanıyla ilgilenen, spekülasyona kapalı yapısıyla dikkat çeken katılım bankacılığı popülaritesini artırmıştır. Bu bakımdan müşterilerin katılım bankacılığı sistem ve faaliyetlerine yönelik reaksiyon ve davranışlarını ölçmek, müşterilerin katılım bankacılığına yönelik algı ve yargılarını bilmek, katılım bankacılığının gelişimi açısından önemlidir. Katılım bankacılığı kavramı 2005 yılında yapılan 5411 sayılı bankacılık kanunu ile Türkiye'de mevzuata girmiştir. İslami bankacılığın Türkiye'deki geçmişşi ise 1983'lü yıllara dayanmaktadır. Katılım bankacılığı 2005 yılında yapılan yasal düzenlemelerin de etkisiyle büyüme hızını yükseltmiştir ve günümüzde Türkiye ve Dünya'da daha fazla araştırma, daha fazla incelemenin konusu olmuştur. Çalışmamızda katılım bankacılığının ve katılım bankalarınca sunulan hizmetlerin müşteriler nezdinde oluşturduğu algı ölçülmeye çalışılmıştır. Bu minvalde Aksaray ilinde 415 kişi üzerinde bir anket çalışması yapılmıştır. Aksaray ilinin mevduat varlığı açısından iller bazında üst sıralarda olması ve Aksaray'da katılım bankaları açısından daha önce böyle bir çalışmanın yapılmamış olması, uygulamada bu ilin seçilmesinde etkili olmuştur. Anket çalışmamız iki bölümden oluşmuş olup çalışmamıza Szczepanowicz'in (2011) çalışması kaynaklık etmiştir. Sahada uygulanmış olan anketin sonuçları çıkartılıp analiz edildiğinde İslami bankalarla çalışan, çalışmayan ve kararsız olan tüm katılımcıların verdikleri cevaplarda kısmi farklılıklar tespit edilmiştir. Geleneksel bankacılığın tamamlayıcısı veya alternatifi olarak da değerlendirilen İslami bankacılığın, insanlar tarafından yeterince bilinmediği, Müslüman kesimin faiz hassasiyetinin çok zayıf olduğu ve faiz konusunda kabullenilmiş bir çaresizliğin bulunduğu söylenebilir.
Modeling the economic effects of banking sector regulation and supervision

Bu tezde, banka denetleme ve gözetiminin ekonomik gelişmeye olan etkisi teorik olarak incelenmiştir. Çakışan Nesiller modeli çerçevesinde üç çeşit bireyin eniyileme problemleri kurulmuştur: tüketicinin yarar eniyileme problemi, üreticinin ve bankanın kar eniyileme problemi. Bankanın denetleme kararlarını çözebilmek amacıyla iki durum birbirinden ayrı olarak değerlendirilmiştir: türdeş üreticiler ve türdeş olmayan üreticiler. Modelde ? ile ifade edilen bankacılık sektörü denetleme ve düzenleme derecesi bir endeksle gösterilmektedir ve her bireyin eniyileme davranışlarını etkilemektedir: tüketicilerin bankalara yatırdıkları tüketicilerin mevduat miktarını arttırır, sermayeye dönüşen kredi miktarını yükseltir ve bankanın üreticileri denetleme davranışlarını etkiler. Kalibrasyon analizleri yapılmış ve bankalar için üreticileri denetlememek denetlemeye nazaran ; değişken maliyetli denetleme de sabit maliyetli denetlemeye nazaran daha tercih edilir bulunmuştur. Bununla birlikte, karşılaştırmalı statik analizleri yapılmış ve bu analizler daha yüksek seviyede bankacılık denetleme ve düzenlemesininvdaha yüksek kişi başına gelir, ücret ve kredi sağladığını; faiz miktarlarını düşürdüğünü; aynı zamanda daha yüksek kredi dönüştürme becerisine sahip olan üreticilerin daha yüksek ücret ödediğini, daha fazla kredi talep ettiğini ve daha düşük faiz ödediğini ortaya koymuştur.
Katılım bankacılığı ve Sukuk: Türkiye'de yapılmış olan Sukuk ihraçları

Yıllardır hayatımızda olan, bazılarımızın yadırgadığı bazılarımızın inanmadığı bazılarımızınsa inancı itibarı ile hayatında yer alan Katılım Bankacılığı ürünlerinden Sukuku inceleyeceğiz. Çalışmanın amacı ekonomik hayatta giderek artan yeri ile katılım bankacılığını inceleyip sukuk ihraçlarının ekonomiler içindeki paylarını ve de katkılarını irdelemektedir. Katılım Bankacılığının tarihi ve tanımı ile başlayıp, kısaca ürünleri tanıtılacaktır. Netice olarak da Sukuk ürünü tanımlanıp Türkiye'de yapılan ihraçları incelenecektir.
Basel kriterleri ve Basel III'ün Türk bankacılık sistemine muhtemel etkileri

Uluslararası krizlerin ve küreselleşmenin artması sonucu bankacılık sektörünün de içinde bulunacağı krizleri önlemek, şeffaflığı artırmak ve bankacılık alanında yeknesak kurallar oluşturmak amacıyla 1974'te BIS bünyesinde Basel Komitesi kurulmuştur. Basel Komitesi belirtilen amaçlar doğrultusunda, ilki 1988 yılında olmak üzere değişen koşullara bağlı olarak 2004 yılında Basel II, 2009 yılında Basel 2,5 ve 2010 yılında Basel III esaslarını oluşturmuştur. Bu çalışmada Basel Kriterlerinin sonuncusu olup 2019 yılına kadar kademeli geçiş öngörülen Basel III'ün prensipleri irdelenmiş, Türkiye'de bankacılık sektörü açısından muhtemel etkileri araştırılmış, konunun muhatabı olması vesilesiyle bankacıların görüşlerine ve Basel 2 ,5'a geniş yer verilmiştir. Türkiye'de uygulanmakta olan kuralların Basel III ile büyük oranda benzerlik gösterdiği ve bazı koşulların daha önceden yerine getirilmiş olduğu görülmüştür. Buna bağlı olarak bankacılık sektörünün genel olarak Basel III sürecini problemsiz geçireceği öngörüsü ortaya çıkmıştır. Kredi hacminde ve karlılıkta düşüş meydana gelmemesi açısından sermaye konusuna verilen önemin korunması yerinde olacaktır.
Kredi temerrüt takası: Değerleme teknikleri ve gelişmekte olan ülkelerdeki piyasa uygulamaları

Bu tezde temel olarak kredi temerrüt takası değerleme teknikleri ve gelişmekte olan ülke piyasalarındaki uygulamaları üzerinde durulmuştur. Özellikle son yıllarda gelişmekte olan kredi piyasaları ve türev ürünler pazarının bir kombinasyonu olarak ve risk dağıtım esası göz önüne alınarak çeşitli enstrümanlar ortaya çıkmıştır. Kredi temerrüt takası sözleşmelerinde, kriz yıllarında kredi piyasalarında önemli yer tutan enstrümanlardan biri olmuştur. Buenstrümanı incelerken, değerleme ve fiyatlama modellerinin yanında bu ürünün temel dayanağı olan kredi riskini incelemek gerekmektedir. Böylelikle kredi piyasalarını etkileyen unsurlar daha dikkate değer bir şekilde incelenebilecektir. Bu bağlamda piyasalarda genel kabul görmüş fiyatlama modelleri incelenmiş ve örnek uygulamalarla desteklenmiştir. Öte yandan risk ve risk kavramı üzerinde durulmuş, kredi riski ve kredi riskinin konusu olabilecek unsurlar incelenmiştir. Ayrıca gelişmekte olan ülke piyasalarındakiuygulamalarına değinilmiş ve tarihi datalarla bu piyasaların etkileşimi anlatılmaya çalışılmıştır. Türkiye KTT'leri üzerinde bir ekonometrik çalışma yapılarak, KTT vadeleriarasındaki uyum test edilmiştir.
Türk bankacılık sektörünün yabancı sermaye yatırımları ile globalleşmesinin mali rasyolarına etkisi

Ticaretin ortaya çıkışını takiben başlayan globalleşme süreci, kapsam alanı ve etkisini arttırarak günümüze kadar gelmiştir. Globalleşmenin en etkin ve yoğun gelişim alanı ise finansal sistemler olmuştur. Globalleşme ile birlikte dünyada yabancı banka yatırımları hızlanmış, bu süreçten etkilenen ülkemizde de çok sayıda yabancı banka yatırımı gerçekleşmiş hali hazırda da gerçekleşmeye devam etmektedir. Dünyanın birçok ülkesinde olduğu gibi Türkiye'de de yabancı bankalar, gerek yeni banka kuruluşu gerekse mevcut bankaların satın alınması yolu ile sektöre girmektedirler. Bu yatırımlar Türk Bankacılık sektörünü birçok açıdan etkilemektedir. Bu etkilerin bazıları olumlu iken bazıları ise olumsuz olmaktadır. Çalışmada, sadece Türkiye'de bulunan mevduat bankaları dikkate alınarak, Türkiye'deki bankacılık sektörü ve yabancı sermayeli bankaların mali rasyoları karşılıklı olarak incelenmiş. Yabancı sermayeli bankaların mali rasyoları, sektörünün ortalama mali rasyoları ile karşılaştırılarak sektör üzerindeki söz konusu etki analiz edilmiştir. Sonuç olarak, incelememize konu olan 2007- 2017 yıllarını kapsayan, on yıllık süreçte, yabancı yatırımların varlığının sektörün finansal performansına olan etkisi, finansal performans ölçümünde temel aldığımız 7 finansal rasyo grubundan toplam 17 rasyo incelemesinde 9 rasyoda göre olumlu 8 rasyoda ise göre olumsuz olarak tespit edilmiştir.
Basel III kriterlerinin Türk bankacılık sektöründe kredilere etkisi

Bankalar, finansal piyasalarda önemli bir aracılık fonksiyonu ifadeden kurumlardır. Bankalar sistemik riske maruz oldukları için sıkı takip edilmeleri, düzenlenmeleri ve denetlenmeleri gerekmektedir. Dünya piyasalarda bankacılık sistemindeki risklere tüm ülkeler tarafından uzlaşıya varılmış bir çözüm bulunması için 'Uluslararası Ödemeler Bankası' altında Basel Komitesi kurulmuştur. Kurulan bu komitenin uğraşları neticesinde zamanla Basel I, Basel II ve Basel 2,5 düzenlemeleri ortaya çıkmıştır. 2007 yılındaki küresel kriz ile 2009 yılındaki Avrupa krizi akabinde uluslararası bankacılık sektörlerinde oluşan sermaye yetersizliği ile likidite yetersizliği, dünya ekonomisinde ciddi bir tehlike olarak görünmüştür. Dünya bankacılık sistemini daha uygun hale getirmek için Basel Bankacılık Gözetim ve Denetim Otoritesi sermaye riski, kredi riski ve likidite riski açısından Basel III düzenlemesini sunmuştur. Basel III düzenlemeleri bankalar açısından sermaye rasyolarını güçlendireceği için olumlu karşılanmıştır. Basel III düzenlemeleri kapsamında bankaların kaldıraç oranları, sermayenin kuvvetlendirilmesi, kredi riski tanımı ile likidite tanımı hakkında yeni düzenlemeler oluşturulmuş ve bu düzenlemelerin uygulanabilmesi için bir zamanazarfı tanımlanmıştır. Bu süreç hala sürmektedir. Basel III düzenlemeleri riski yüksek yatırımların gerçekleşmesini engelleyerek ekonominin istikrarlı ve stabil büyümesine önemli katkılarda bulunmaya başlamıştır. Bu kapsamda çalışmanın amacı, Basel I, Basel II, Basel 2,5 ve Basel III düzenlemelerinin özellikleri, kriterleri ve bunların ölçüm yaklaşımlarını detaylı bir şekilde incelemektir.
Bankacılık sektörünün Körfez ülkelerinin ekonomilerindeki yeri

Tezde belirtilen Körfez ülkeleri Bahreyn, Birleşik Arap Emirlikleri, Katar, Kuveyt, Suudi Arabistan ve Umman'dır. Bu altı ülke aynı zamandan Körfez İşbirliği Konseyi'nin kurucularıdır. Petrol ve doğalgaz rezervleri bakımından zengin olan bu ülkeler aynı zamanda Basra Körfezi ve Hürmüz Boğazı'na da yakın olmaları dolayısıyla jeopolitik açından da önemli bir konumdadırlar. Körfez ülkeleri, ekonomilerinin petrol ve doğalgaza olan bağımlılıklarını azaltmak için petrol dışı sektörlerin de ekonomi içindeki paylarını arttırmaya çalışmaktadır. Özellikle 1980 sonrası dünyada başlayan finansal serbestleşme ile birlikte, bankacılık sektörü dünya genelinde giderek önem kazanmıştır. Körfez ülkeleri de ekonomilerinin petrole bağımlılıklarını azaltmak için bankacılık sektörünü büyütmek istemektedir. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde Körfez ülkelerinin ekonomik yapısı tablo ve şekillerin de yardımıyla incelenmiştir. İkinci bölümde bankacılık sisteminin genel yapısı incelenmiş, Tezin üçüncü bölümünde, 2000 yılı öncesinde Körfez ülkelerinde bankacılık sektörünün kuruluşu ve gelişimi incelenmiştir. Ardından 2000 yılı sonrasında bankacılık sektörünün yapısının yıllar içindeki değişimi çeşitli verilerle tablo ve şekillerin yardımıyla incelenmiştir.
Kredi riskinin hesaplanmasında skorlama yaklaşımı

Bu çalışmada, bankacılık sektöründe yaşanan temel risklere yer verilmiştir. Son yıllarda, bankanın aktifinin önemli bir kısmını oluşturduğundan dolayı, ön plana çıkan kredi riskinin tanımı yapılmış ve hesaplama yöntemlerine değinilmiştir. Kredi riskinin ölçümünde kullanılan geleneksel yöntemlerin yanı sıra yeni modellerinde anlatıldığı çalışmada bankaların kullandırdıkları kredilerin ödenmeme olasılıklarını hesaplamak için lojistik regresyon yöntemi ile hazırlanan skorkart kullanılmıştır. Modelin arka planı ve aşamaları üzerinde durulmuştur. Hazırlanan skorkartın güvenilirliğini Kolmogorov-Smirnov istatistiği, ROC eğrisi ve Gini Katsayısı gibi istatistiksel yöntemler yardımı ile test edilmiştir. Yapılan istatistiksel analizlerde Türk Bankacılık Sektöründe faaliyet gösteren bir kuruluşun veri tabanından elde edilen veriler kullanılmıştır. Veri seti Ocak 2007 -Ocak 2008 tarihleri arasında ilgili kuruluşa kredi talebinde bulunan başvuru sahiplerine ait başvuru formunda yer alan bilgilerden, başvuru sahibi hakkındaki istihbarat bilgilerinden ve kredilerin iyi ya da kötü kredi olma karakteristiğinden meydana gelmektedir. Ocak 2007 ile Haziran 2007 arasındaki veriler lojistik regresyon modelinin kurulmasında kullanılır iken, Temmuz 2007 -Eylül 2007 tarihleri arasındaki veriler modelin güvenirliğini test etmede kullanılmıştır. Kredilerin iyi/kötü kredi olma karakteristiği regresyonda bağlı değişken olarak, başvuru sahibine ait bilgiler ise bağımsız değişkenler olarak analizlerde yer almıştır. Sonuç olarak, geçmişşte benzer performans sergilemiş kişiler ile benzer özelliklere sahip yeni başvuruların da aynı performansı sergileyeceği varsayımından yola çıkarak hazırlanan skorkartın bankanın kredi portföyünün performansını belirlemede etkin olduğu bulunmuştur.
Türkiye'de bankacılık sisteminin regülasyonu Basel standartları açısından bir değerlendirme

G-10 ülkelerinde bulunan ve uluslararası alanda faaliyet gösteren bankalar arasında ortak bir standart oluşturma ihtiyacı Basel-I'in yayınlanmasıyla sonuçlanmıştır. Uygulamaya konulmasının ardından etkisi büyük olmu ve 100'den fazla ülke tarafından kabul edilmiştir. Ancak zamanla finansal piyasalardaki etkisini yitirmesineparalel olarak düzenlemeyi gözden geçirme gere i ortaya çıkmıştır. Buna yönelik olarak Basel-II Uzlaşısı 2004 yılında yayınlanmıştır. Bu yeni düzenleme daha duyarlırisk ölçüm yöntemlerine sahiptir. Basel-II'nin gelişmekte olan ülkeler üzerinde çe itlietkilerinin olaca ı öne sürülmektedir. Olumsuz ve olumlu bakış açıları olarak de erlendirilebilecek bu görüşler, söz konusu ülkelere verilen kredilerde yapısallde i iklilerin olması iddiasına karşılık, düzenlemenin etkisinin sınırlı olacağını öngörenyakla ımlardan oluşmaktadır. Söz konusu etkilerin Türkiye için de geçerli olabilece iiddia edilebilir. Bu etkiler Türk Bankacılık Sisteminin i leyi i üzerinde belirgin olarakgözlenecektir. Bu doğrultuda ticari bankalarla finansal ilişkilerde bulunan KOBİ'lerin, mali yapıları de i iklik gösterebilecektir.
Banka kredi kanalı ve Türkiye uygulaması

Para otoritelerinin uyguladığı para politikalarının makroekonomik değişkenler üzerindeki etkisini ifade eden parasal aktarım mekanizmasıyla ilgili çalışmalar özellikle son yıllarda artış göstermektedir. Parasal aktarım mekanizması hakkında elde edilecek detaylı bilgiler para politikasının başarısı açısından büyük önem taşımaktadır. Parasal aktarım mekanizması önceleri sadece para arzı ve faiz oranındaki değişmelerle ilgilenmekteydi. Faiz kanalında para politikasının ekonomiyi etkileme şekli Keynesci IS-LM modelinde ifade edildiği gibi sadece para ve tahvilden oluşur. Bu durumda banka kredilerine herhangi bir önem verilmemekte ve bankalar pasif bir rol oynamaktadır. Ancak asimetrik enformasyon konusundaki gelişmeler sonucu parasal aktarım mekanizmasında bankaların rolüne vurgu yapılmaya ve bu çerçevede banka kredi kanalından bahsedilmeye başlanmıştır. Geleneksel faiz kanalından farklı olarak banka kredi kanalında; para, menkul kıymet ve banka kredisinden oluşmak üzere üç varlık dikkate alınmaktadır. Bu çalışmanın amacı, banka kredileri kanalının Türkiye'de işleyişini analiz etmektir. Çalışmada VAR yöntemi ile banka kredi kanalının geçerliliği, 1990:Q1-2008:Q 3 dönemine ait makro veriler kullanılarak incelenmektedir. VAR modeli oluşturulmuş ve etki tepki fonksiyonları ile varyans ayrıştırması tekniğine dayalı sonuçlar verilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, Türkiye'de kredi kanalı kısmen işlemektedir.