turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İslami bankalar ve ekonomiye etkileri : Yemen örneği

Bankacılık sisteminin, bir ülkenin ekonomik büyümesine olan katkısınının yanı sıra ülkenin ekonomik gelişmesi üzerinde de önemli bir katkısının bulunduğunu söylemek mümkündür. Bankacılık sistemi, sadece iç tasarrufları ve yatırım finansmanını harekete geçirmedeki rolü ile değil aynı zamanda dış tasarruf ve yatırım finansmanınındaki rolüyle de ekonomik faaliyetlerin özünü oluşturmaktadır. Dolayısıyla bir ülkenin bankacılık sisteminin gelişmişliği ve derinliği ne kadar yüksek olursa o ülke ekonomisine katkısı o ölçüde yüksek olacaktır. Son yıllarda İslami bankacılığın göstermiş olduğu başarılar, İslamı bankacığın bankacılık sistemi içindeki önemini daha da arttırmıştır. Özellikle 2008 küresel finans krizi sonrasında İslami bankacılığın, küresel piyasalarda izlenen olumsuz gelişmelerden geleneksel bankacılığa oranla daha az etkilendiği gözlenmiştir. Bu bağlamda da İslami bankacılık sisteminin dünya bankacılık sisteminde önemli bir role sahip olduğunu söylemek mümkündür. Yemen ekonomisi, bölgesel ve uluslararası düzeyde farklı ekonomilere kıyasla daha küçük olmasına ve ekonomi içinde faaliyet gösteren finansal kuruluş sayısı sınırlı olmasına rağmen Yemen'deki İslami bankalar, dünya İslami bankalarının küresel kalkınmasından olumlu yönde etkilenmişlerdir. Yemen'de İslami bankacılık yeni olmasına rağmen Yemen İslami bankaları, Yemen bankacılık sisteminin toplam aktiflerinin yaklaşık % 32'sine sahip olarak hızlı bir büyüme göstermiştir. Bu çalışmada, 2006:1-2015: 4 dönemi için çeyreklik veriler kullanılarak Yemen İslami bankalarının aktif büyüklüğü, mevduat büyüklüğü ve finansman büyüklüğünün Yemen ekonomisinin büyümesi üzerine olan etkileri analiz edilmiştir. Bu amaç doğrultusunda; Lee-Strazicich (2004) LM yapısall kırılmalı birim kök testi, Hatemi eşbütünleme testi, Hatemi asimetrik nedensellik testi kullanılmıştır. Sonuç olarak GDP ile İslami bankalara ilişkin bankaların aktif büyüklüğü, bankaların mevduat büyüklüğü ve bankaların finansman büyüklüğü arasında uzun dönemli eşbütünleşme ilişki olduğu belirlenmiştir. Buna karşın aynı serilere ait kısa dönemli bir ilişki olmadığı tespit edilmiştir.
Türkiye'de cari açığın sürdürülebilirliği ve bankacılık sektörü ilişkisi: Bir uygulama

Ödemeler bilançosunun bir bölümü olan cari işlemler hesabı, bir ülkenin makroekonomik performasının önemli göstergelerinden biri olarak kabul edilmektedir. Türkiye gibi ülkelerde ekonomik büyüme cari açık verilerek sağlanmaktadır. Ekonomik büyümenin sürdürülebilmesi için cari açığın belirleyicilerinin dikkatli bir şekilde incelenmesi gerekmektedir. Bu tezin amacı, Türkiye'de cari açığın belirleyicilerini tespit etmek, cari açığın bankacılık sektörü ile ilişkisini irdelemek ve cari açığın sürdürülebilirliği için öneriler geliştirmektir. Bu çerçevede ilk bölümde ödemeler dengesinin kavramsal bir çerçevesi çizilmiş ve bankacılık sektörü ile ilişkisi irdelenmiştir. İkinci bölümde, küreselleşme ile birlikte gelişmekte olan ülkelerin yaşadığı ödemeler bilançosu problemleri ve bankacılık sektörü ile ilişkisi incelenmiştir. İlerleyen bölümde ise Türkiye'deki ödemeler dengesi gelişmeleri ve bankacılık sektörü ilişkisi gözden geçirilmiştir. Tezin uygulama bölümünde, Türkiye'de kısa vadede cari işlemler dengesini etkileyen belirleyiciler amprik olarak incelenmiştir. Cari işlemler dengesinin bağımlı değişken olarak kabul edildiği modellerde en küçük kareler yöntemi kullanılarak literatürde geçen iç ve dış şartlar yanında bankacılık sektörü değişkenleri incelenmiştir. Bulgulara göre, Türkiye'de cari açığın belirleyicileri, reel büyüme, reel kur, tasarruf / yatırım oranı, kişi başına relatif gelir, dışa açıklık oranı, bankaların yabancı para mevduatının toplam mevduata oranı ve takipteki krediler oranı olarak tespit edilmiştir. Türkiye'de ekonomik büyümenin, tasarruf eksikliğinden dolayı, cari açık olmadan sağlanamayacağı düşünülmektedir. Buna göre, cari açığın sürdürülebilmesi için, beklentilerin iyi yönetilmesi, doğrudan yatırımların artırılması, yatırımların verimli sektörlere yönlendirilmesi, Türkiye'nin bir finans merkezi olması, enerji politikalarının gözden geçirilmesi, literatürde geçen GSYİH'ye oranı %5'lik sınıra geldiğinde cari açığın kontrol altına alınması ve güçlü bir bankacılık sistemi gerekmektedir.
Kredi riski yönetiminin bankacılık karlılığına ve verimliliğine etkisi 9 ticari banka üzerinde bir uygulama (2004-2017)

Bankacılığın temel fonksiyonlarından birisi kredi olması sebebiyle kredi riski en önemli risk türlerinden birisidir. Bankaların faaliyetlerini sürdürebilmesi için üstlendiği kredi riskini etkin olarak yönetmesi gerekir. Sağlıklı bir risk yönetimi yürüten bankalar, üstlendikleri riskleri tek tek belirleyerek detaylı olarak incelemektedir. Bu kapsamda bankalar üstlendikleri risk ile karlılığını kıyaslamakta ve riski alıp almamaya karar vermektedir. Bankalar kredi politikalarını risk almaktan kaçınmak yerine iyi bir risk yönetimi üzerine tesis etmelidir. Çalışmada, kredi riskinin nasıl doğru bir şekilde yönetilmesi gerektiğinin öne sürülmesi ve bankacılık rasyoları ile kredi riski ölçümünün bankacılık karlılığına ve verimliliğine olan etkisinin açıklanması amaçlanmıştır. Kredi riski yönetiminin bankacılık karlılığına etkisine yönelik analiz çalışması yapılmış olup söz konusu çalışmanın literatüre katkı sağlaması beklenmektedir. Bu kapsamda, çalışmamız 5 bölüm olarak hazırlanmıştır. Birinci bölümde bankacılıkta kredi kavramı ve türleri, ikinci bölümde ise kredilendirme süreci değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde bankacılıkta risk kavramı ve karşılaşılan riskler üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde ise bankacılıkta kredi riski, kredi riskinin yönetimi, basel uzlaşıları, kredi riski ölçümüne ve kredi riskinin ölçülmesinde bankacılık rasyolarına değinilmiştir. Son bölüm olan beşinci bölümde ise kredi riski yönetiminin bankacılık karlılığına ve verimliliğine olan etkisine ilişkin değerlendirmelere yer verilmiştir.
Banka bilançolarının donuk kredilerden arındırılması

Finansal piyasalarda bir ya da birkaç bankanın ödeme güçlüğü çekmesi veya iflas etmesi, yeterli güçte ve derinlikte olmayan piyasalarda tüm bankacılık sektörüne yayılabilmekte ve ödemeler sisteminin etkilenmesine, hatta tamamen durmasına neden olabilmektedir. Ödemeler sistemini çalışamaz hale getiren bankacılık krizleri, bankacılık sisteminde donuk kredilerin hızla artmasına ve reel sektör şirketlerinin de borç ödeme kapasitesini önemli ölçüde yitirmesine neden olmaktadır. Ortaya çıkan bu tablo ise krizin derinliğinin artmasına ve süresinin uzamasına yol açmaktadır. Bu süreçte sistemin işlerliğini sürdürebilmek için donuk krediler sorununun çözümüne yönelik uygulamalar önem kazanmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, donuk krediler kavramı ele alınmaktadır. Bu bölümde daha sonra donuk kredilerin sorununun çözümüne yönelik olarak geliştirilen Londra Yaklaşımı ve Aktif Yönetim Şirketleri üzerinde durulmakta ve söz konusu yaklaşımlarda bankacılık krizlerinde ortaya çıkan zararları asgariye indirmek için kullanılan yöntemler irdelenmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde borç yeniden yapılandırma araçlarının işleyişi üzerinde durulmakta ve bu kapsamda Tayland, Malezya ve Güney Kore örnekleri incelenmektedir. Üçüncü bölümde Türk Bankacılık Sistemine genel bir bakışın ardından, donuk krediler sorununa yönelik olarak geliştirilen Finansal Yeniden Yapılandırma Programı uygulaması incelenmekte ve programın daha sağlıklı yürümesi için öneriler getirilmektedir.
2008 finansal krizi ve banka kredilerinin kriz dönemlerinde yeniden yapılandırılmasında Türkiye örneği

Global krizler reel sektörle birlikte en fazla bankacılık sektörünü etkilemiştir. Bankacılık sektörü krize karşı içten yapılansa da bu kendi içindeki yapılanması yeterli olamamış krizin etkilerine karşı aldığı pozisyonunu tüm piyasaya yansıtmıştır. Krize karşı yapılanmaya çalışan bankacılık sektörü kriz öncesi dönemde belli vadeler ile verdiği kredileri bu defa vadeleri dolmadan geri istemeye çalışarak likitidelerini güçlendirme telaşına girmiştir. Piyasaya belli oran ve belli vadelerde sattığı kredileri aradaki hukuki sözleşmeye de dayanarak ve her an geri çağırma hakkına istinaden ya geri istemiş, ya da başta verdiği faiz oranının çok üzerinde faiz ile yeniden yapılandırmıştır. Bunun önüne ise BDDK, Merkez Bankası veya yaptırımı olan başka hiçbir kuruluş geçememiştir. BDDK sadece prensip kararları ile bunun önüne geçmeye çalışırken aykırı hareket eden bankalara karşı ise sadece elinde bulundurduğu idari yaptırıma dayanarak şube açmalarına karşı izin vermemek gibi yollar izlemiştir. Bu da bankacılık sektörünün kriz dönemlerinde yeniden yapılandırmasına engel olamamıştır. Bankacılık sektörünün kriz anlarında piyasaya vadelendirdiği kredileri geri istemesi veya yüksek faiz oranından yeniden yapılandırması, aradaki kredi sözleşmesine dayanarak pozisyon alan reel sektörün zora girmesine neden olmuş, çok kuruluş faliyetini bitirmek zorunda kalmıştır. Bankacılık sektörünün bu davranışı global krizin etkilerini daha da derinleştirerek ülke ekonomilerinin zora girmesine ve piyasaların daralmasına neden olmuştur.
Finansal istikrar ve IFRS-9:Türk bankacılık sektörü kredi riskinin analizi

Tez çalışmasında IFRS- 9 standardının finansal araçlar ve kredi riski açısından getirdiği yenilikler IAS- 39 standardı ile karşılaştırmalı olarak incelenmiş, standardının Türk Bankacılık Sektörü üzerinde etkileri tartışılmıştır. Bunun yanında VAR yöntemi kullanılarak Türk bankacılık sektöründeki temerrüt oranlarını belirleyen makroekonomik değişkenler analiz edilmiştir. IFRS- 9 standardının kredi riskine ilişkin getirdiği beklenen zarar yaklaşımı dikkate alınarak, Türk bankacılık sektörüne ilişkin oluşabilecek riskler tezin son bölümünde yapı-kurum-özne analizi kapsamında incelenmiştir. Bu kapsamda, Türk Bankacılık Sektöründe hali hazırda ürün bazında kullanılan Genel Karşılık oranlarının IFRS- 9 standartları çerçevesinde temerrüt oranlarını yansıtacak biçimde değişeceği ve geçişin etkilerinin azaltılması için bazı portföylerde geçiş öncesi düzeltmeler yapılması gerektiği gösterilecektir. Bunun yanında sadece düzenlemeler yoluyla finansal istikrarı sağlayacak bir mekanizma kurmak mümkün değildir. Bu kapsamda Türk bankacılık sektörünün karşı karşıya kalabileceği ve Türkiye ekonomisinin de yapısall kırılganlık kaynağı olan sermaye hareketlerinde ani duruş ve reel sektör borç dolarizasyonu riskleri de incelenmiş ve sermaye hareketleri ile büyüme arasında pozitif yönlü korelasyon tespit edilmiştir. Bu kapsamda yapılan yapı-kurum-özne analizi sonucunda, parasal otorite tarafından hedeflenen amaçlara ulaşmak için uygun politika aracına sahip olmadığı, bu sebeple kurumlar arasında güçlü bir işbirliği olması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Türkiyede mevduat bankalarının bilişim teknoloji yatırımlarının bankaların etkinliği ve finansal başarısı üzerindeki etkileri (2010-2015)

Türkiye'deki bankacılık sektörü, yaşadığı 2001 krizi sonrası alınan, kırılgan seyrini değiştirecek önlemler ile, yapısall olarak güçlenmiştir. Bu süreçten sonra, bankaların, yıllar itibarıyla aktiflerinde taşıdıkları hazine bonosu-devlet tahvili oranlarının azalması, kredi ve mevduat arasındaki faiz makasının daralması gibi hususlara paralel olarak, alışılagelmiş karlılık oranlarının azalmasının etkisiyle, verimlilik en önemli gündem maddelerinden biri haline gelmiştir. 2001 yılından sonra Türkiye'de, iyileşen ekonomik koşullara paralel ertelenen yatırımların hayata geçişi ile, BT-Bilişim Teknolojisi yatırımları artmıştır. Söz konusu yatırımların amacına yönelip yönelmediği ise merak konusu olmaya devam etmiştir. Zira bugüne kadar yapılan çalışmalarda BT yatırımları ve başarı-verimlilik arasında anlamlı bir bağ bulunamamıştır. Yatırımların hayata geçirilme başarısı ise söz konusu çalışmaların içeriğinde yer almamıştır. Çalışmanın inceleme alanı ise, bilgi ve teknolojiyi kullanma ve uyarlama yeteneğine bağlı olarak bankacılık sektöründe teknoloji yatırım ve kullanımının verimlilik ve banka başarısı üzerine etkilerinin incelenmesidir.
Bilgi sistemleri risk yönetimi ve denetimi standartlarının bankacılık sistemi üzerinde modellenmesi ve uygulanması

Bu çalışmada, Bilgi Sistemleri Risk Yönetimi ve Denetimi standartlarınınBankacılık Bilgi Sistemleri üzerinde modellenmesi ve uygulanması için, bankacılık bilgi sistemleri bileşenleri ve fonksiyonları açıklandı. Bankacılık operasyonelrisklerinden, teknolojik riskler kapsamında, bilgi sistemleri risk varlıkları tanımlama, risk yönetimi, risk analizi, tehditler, açıklıklar, kontrol noktaları belirleme, risk azaltma ve giderme fonksiyonları tanımlandı. Bilgi sistemleri risk yönetim uygulamaları incelenerek, bankacılık bilgi sistemleri risk yönetim süreçleri geliştirildi. Bankacılık bilgi sistemleri risk yönetim politikası tasarlandı. Ulusal ve uluslararası bilgi sistemleri risk yönetim ve denetim standartları incelenerek, bankacılık bilgi sistemleri denetim süreçleri tasarlandı. Kritik bankacılık ürün ve hizmetlerinden, internet bankacılığı, ATM ve kredi kartı uygulamaları ve sistemlerinin risk yönetimi ve denetimi aşamaları detaylı açıklandı. Bankacılıkoperasyonel risklerinin bilgi sistemleri fonksiyonları ile azaltılması örnekler verilerek detaylı izah edildi. Bankacılık bilgi sistemleri güvenlik sızma testi süreçleri ve hangisistemler üzerinde ne şekilde uygulanması gerektiği, örnek bulgular ve örnek raporlar ile açıklandı. Açık, izlenebilir, yönetilebilir ve denetlenebilir bir bankacılık bilgi sistemlerimimarisi tasarımı için bilinmesi ve uygulanması zorunlu olan, iş sürekliliği, felaketyönetimi, olay yönetimi, talep yönetimi, değişiklik yönetimi, problem yönetimi, süreç yönetimi gibi temel kavramlar uluslararası standartlara göre açıklandı. Bankacılık Bilgi Sistemleri Risk Yönetimi ve Denetimi ile ilgili geniş bir literatür taraması yapıldı. Kaynak/referans teşkil edebilecek daha önce yayınlanmış yerli ve yabancı yüksek lisans ve doktora tezleri, makaleler ve kitaplar incelendi. Bu kaynaklarda yapılan çalışmaların metotları, referansları, uygulamaları, verileri, problemleri ve eksikleri incelendi. Bankacılık Bilgi sistemleri risk yönetimi çerçevesi ve standartlarını belirleyen kaynaklar, bilgi sistemleri denetimi standartları ve uygulamaları, bankalarda risk yönetimi, iç kontrol ve denetim birimlerinin fonksiyonları ile ilgili kaynaklar taranıp uygulamalar incelendi. Bankacılık bilgi sistemleri risk yönetimi ve denetimi alanında uygulamadaki eksiklikler tespit edilerek çözüm önerileri sunuldu.
Bankalarda yürütülen hizmet içi eğitim programlarında uzaktan eğitimin başarıya etkisi

Bankalarda yürütülen hizmet içi eğitim programları sınıf içi ve internet temelli uzaktan eğitimler olarak iki şekilde yürütülmektedir. Sınıf içi eğitim programlarının maliyetli ve özellikle yoğun bir çalışma hayatı içinde olan banka şubelerinde işgücü kaybına neden olduğu için, Bankalar hizmet içi eğitimlerde son zamanlarda internet temelli uzaktan eğitim sistemlerinden faydalanmaktadırlar. Bu araştırmada, Ağustos 2012 döneminde bir devlet bankasında Sermaye Piyasası Kurumu Lisanslama sınavına zorunlu ve gönüllü olarak katılan ve bu sınavlara hazırlık aşamasında uzaktan eğitim ve sınıf içi eğitim programlarına katılan personelin elde ettikleri başarıların çeşitli değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini, Türk Bankacılık Sektörü, örneklemini ise evren içerisindeki X Bankasının Ağustos 2012 döneminde Sermaye Piyasası Kurumu Lisanslama sınavına girmiş tüm personeli oluşturmaktadır. Çalışmada elde edilen bilgiler ışığında; internet tabanlı uzaktan eğitimin akademik başarıya etkisi çeşitli değişkenlere göre değerlendirilerek, Bankalarda yürütülen hizmet içi eğitim programlarında internet tabanlı uzaktan eğitim sistemlerinin kullanımı hakkında bazı eleştiri ve önerilerde bulunulmuştur.
Dünden bugüne Türkiye'de bankacılık

oz Dünden Bugüne Türkiye'de Bankacılık, başlığından da anlaşılacağı üzere, tarihsel perspektif içinde ilk Bankacılığın ortaya çıkması ile ele alınmıştır. Daha sonra da, Osmanlı ve Cumhuriyet döneminde kurulan yabancı bankalar ile yerli sermaye ile kurulan kamu ve özel bankalar' değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmede, Türkiye ekonomisine bağlı olarak bankaların küçüldüğünü, hatta bir ölçüde deprem geçirdiğini söyleyebiliriz. Bu duruma gelen, Türk Bankacılığı'nın son kriz döneminde ne kadar küçüldüğü; sayısal olarak nerelere gerilediği tablolar halinde gösterilmiştir. Bankacılık Hukuksal anlamda ele alınırken, özellikle Cumhuriyet Döneminde Bankacılığın kurulması ve gelişmesi ile ilgili kanunlar ve değişiklikleri incelenmiştir. Bankalar ile Merkez Bankasının kaynaklan, mevduat ve kredi türleri ile bunlara uygulanacak menfaatler araştırılmıştır. Sektörde çok önemli olan zorunlu karşılıklar ile Umumi Disponibilite'nin ne olduğu ve işleyişi değerlendirilmiştir. 4389 sayılı yeni Bankalar Kanuna bağlı olarak, Bankalar Düzenleme ve Denetleme Kurulu Yönetmeliğine göre, banka ile Finans Kurumlarının kuruluşları ve ilgili formları ekleriyle birlikte sunulmuştur. Kredi taleplerinin değerlendirilmesinde mali tabloların analizi genel olarak incelenmiştir. Türkiye'de 1998 yılında meydana gelen ekonomik krizin Türk Bankacılık Sektöründe; şube, banka, personel sayısı, mevduat, krediler, bilanço kalemleri, özkaynaklar, kar/zarar ve gelir/gider üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir.
Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu ve Türk bankacılık sektörü üzerine etkisi

yılında çıkarılan 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu bünyesine alınmıştır. Mevduat sigortası sisteminde birçok gelişmiş ülkenin Fon oluşturarak ayrı bir Kurum şeklinde faaliyet göstermesine karşın ülkemizde 31 Ağustos 2000 tarihinde faaliyete geçen Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu bünyesinde faaliyet göstermektedir. Mevduat sigorta sistemi, önceden belirlenmiş kurallarla uygulanmaktadır. Ülkemizdeki sistem incelendiğinde, Bankalar Kanunu ve yönetmeliklerle düzenlendiği görülmektedir. Fon, tarihsel gelişim sürecinde ekonomideki yapısall değişiklikler ile mali krizler sonucu sürekli değiştirilerek uygulanmıştır. Bu değişiklikler kimi zaman mali krizleri önlemeye yönelik alınan tedbirler olarak (örn. 1994 yılında yaşan kriz sonucu mevduata % 100 koruma sağlanmıştır) kimi zaman da radikal değişikliklerle (1999 yılında çıkarılan yeni bankalar kanunu ile siyasi otoritenin elinde olan tüm yetkiler bağımsız bir kurula devredilmiştir) şekillenmiştir. Bugüne kadar ülkede yaşanan dönemlerin özellikleri de göz önünde bulundurulduğunda mevduat sigortası uygulamasının tam olarak istenen sonucu almayı sağladığını söylemek çok zordur. Çünkü, mevduat sigortası uygulaması 4491 sayılı kanunla değişik 4389 sayılı Bankalar Kanununa kadar büyük ölçüde siyasi otoritenin etkisi altında kalarak uygulanmıştır. Sonuç olarak, siyasi karar mekanizmasının etkisi altında kalan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu yeterince etkin olamamıştır. Bunun en bariz örneklerini ise, 1994 yılında yaşanan kriz sonrasında üç bankanın faaliyetlerine son verilmesi ile 1999 yılında Bankalar Kanununda yapılan 160 değişiklikler paralelinde siyasi nedenlerle uygulanamayan konular uygulanmış ve beş banka Fon'a devredilmiştir. Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun faaliyete geçmesiyle de bir bankanın faaliyetlerine son verilmiş iki banka daha Fon'a devredilmiştir. Yeni çıkarılan kanun ile Avrupa Birliği standartlarına uygunluk sağlanmaya çalışılmıştır. İdari ve mali özerkliğe sahip tüzel kişi olarak kurulan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun faaliyete geçmesiyle, Bankalar Kanunu'nun verdiği görev ve yetkileri kullanması sonucu Fon uygulamasının daha etkin olacağı ve zamanında müdahalelerle sistemin sağlıklı işlemesini sağlayıp ülke ekonomisinin gelişmesine katkı sağlayacağı beklenmektedir.
Bankacılık sektöründe ticari kredi kullandırma süreci ilkeleri sorunlar ve etkinliği

Bu tezde, bankacılık sektöründe ticari kredi kullandırma süreci ilkeleri sorunları ortaya konmuş ve kaynaklarını reel sektöre aktaran bankaların 2008- 2013 dönemine ait belirlenen girdi ve çıktılarla etkinliği VZA ile etkinlikleri analiz edilmiştir. Analize konu olan bankalar firmaların finansal ihtiyaçlarını karşılamada ülke ekonomisi için mikro ve makro düzeyde önemli derecede katkı potansiyeline sahiptir. VZA analizi ile asgari karar biriminin üzerine çıkarak finansal sistemin büyük çoğunluğuna sahip en büyük ilk 20 banka seçilmiştir. Analiz sonucu etkinliklere göre yıllar itibariyle yorumlanmıştır. İlgili yıllarda, kriz döneminden uzaklaştıkça etkinlik oranın arttığı, birçok bankanın kriz dönemine rağmen şube sayısını ve çalışan sayısını artırdığı ve kredi hacmi olarak genişlediği ortaya konmuştur. Belirlenen girdilerde yapılan değişiklikler sonucu 2008 ve sonrası etkinlik oranları ortaya çıkarılırken potansiyel iyileştirme hedefleri ile kullandırılan kredi arasında büyük farklar çıkmıştır. Bu da bankaların etkinlik oranına yansımıştır. Kamu bankaları ve özel bankaların etkinlik oranı yüksek çıkarken katılım bankaları yabancı bankaların etkinlikleri genel olarak düşük çıkmıştır.
Kurumsal kimlik ve banka şubeleri

Bu çalışmada 1. Bölümde 'Kurumsal Kimlik Kavramı' ortaya konmuştur. Kurumsal kimliğin önemi, geçmişşteki uygulamaları, kurumsal imaj ve strateji kavramları açılmıştır. Ayrıca 1. bölüm içinde, firmaların Kurumsal kimlik programına niye ihtiyaç duyduğu araştırılıp, bu program organizasyonunun aşamaları incelenmiştir. Bu programın bir sonucu olarak ortaya çıkan görsel tasarım uygulama kılavuzları ile ilgili araştırmalar ve tespitler eklenmiştir. Tezin 2. Bölümünde ise esas konu olan Banka kavramı ve imajının açılımı, dünyadaki ve Türkiye'deki bankalar, binaları ve şubeleri ile ilgili genel bilgiler verilmiş, tespitler yapılmıştır. Ayrıca bankaların kurumsal kimliklerini ne şekilde yansıtmaya çalıştıkları açıklanmıştır. Bankanın görsel kimlik tasarımının bir bölümü olan iç mekan ve cephe tasarımına 3. Bölümde değinilmiş, önce iç mekan tasarım yöntemleri açıklanmış ve imajın mekanda nasıl yaratıldığı araştırılmıştır. Aynı bölümde iç mekan ve cephe tasarımı ile ilgili iç mekan çözümlemeleri, iç mekan ve cephe bileşenleri, banka şubelerinin örneklemeleri yardımıyla belirlenmiştir. Bir bankanın, yeniden yapılanma süreci içinde tasarlanmış iç mekan çözümü, 4. Bölümde ele alınmış; organizasyon programının, iç mekana nasıl yansıtıldığı, çizimler ve tablolar yardımıyla açıklanmıştır. Sonuç bölümünde, tezde araştırılan ve tespit edilenler bir sonuca bağlanmış ve banka şubeleri tasarımındaki kriterlerin ne olabileceği belirlenmiştir. Tezin sonunda, çeşitli bankaların yeni iç mekan ve cephe tasarımları 'Ek' sistemi ile verilmiştir. Üçüncü bölümde bu çözümler açıklayıcı örnek olarak belirlenmiş ve Ek'lere göndermeler yapılmıştır.
2001 krizi sonrası Türkiye bankacılık sektöründeki yapılandırma çalışmaları ve BDDK'nın rölü

Ülkelerin yaşadığı ekonomik krizlerin en orta yerinde genellikle bankalar bulunmaktadır. Tarihte birçok ülkede bankacılık sisteminin kırılgan yapısı büyük krizlerin tetikçisi olmuştur. Bu gelişmelere sebep olan en önemli etkenler enflasyon, dış açıklar, kamu kesiminin sermaye ihtiyacı ve yapılandırma gereksinimleri ile birlikte finansal piyasalardaki sektör oyuncularının karşılıklı olarak birbirleriyle etkileşimi olmuştur. Bu durum bankacılık sistemindeki yapının ne derece sağlam olduğuyla doğrudan ilgilidir. 2001 krizi ve önceki dönemde sistemdeki kırılgan yapı Türkiye'nin en büyük ekonomik krizini yaşamasına sebep olmuş ancak daha sonra krizden çıkış için yapılanlar Türk Bankacılık Sistemini oldukça güçlük ve sağlam bir yapıya kavuşturmuştur. Bu çalışmada 2001 Krizini doğuran nedenler, krizin bankacılık sistemine etkileri, güçlü Ekonomiye Geçiş Programı ile alınan tedbirlerin ve düzenlemelerin bankacılık sistemine kazandırdığı güçlü yapı anlatılmaktadır.