turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1923 ile 1950 yılları arası hükümet programlarının Niğde?deki yerel yansıması

Bu tez ile, Nigde'nin 1923 ? 1950 dönemindeki gelisiminde yerel yöneticilerin ve milletvekillerinin rollerine dikkat çekilmek istenmistir. Bu dönemdeki degisiminNigde'yle sınırlı kalmadıgı, tüm Türkiye'de makro düzeyde yasandıgı ve budeğişimlerin de hükümetlerin programlarında öncelikli maddeler arasında olduğugerçegiyle; dönemin Nigde'si, hükümet programları paralelinde degerlendirilmistir. Çalısmada, dönemin Nigde'sindeki belgelenmis faaliyetlerde, hangi isimlerin öneçıktıgı, bu isimlerin, hükümetin rüzgarını arkasına alarak, Nigde'yi ileriye götürüpgötürmedigi sorularına cevap aranmıstır. Bu isimler, faaliyetlerin belgelenmesi ve bunlara erisim saglandıgı durumlarda çalısmada yer bulmuslardır.
Adalet ve Kalkınma Partisinin milliyetçilik anlayışı

Milliyetçilik üzerine birçok çalışma bulunsa da milliyetçiliğin dinamiklerine ve tanımına yönelik ortak bir literatür sağlanabilmiş değildir. 'Millet' ve 'Milliyetçilik' iç içe geçmişş birbirlerini tamamlayan iki kavramdır. Milliyetçilik, bir hissiyat ve davranış biçimi olarak çok eski tarihsel dönemlere kadar geri götürülebilse de, bir ideoloji olarak modernite sonrası ortaya çıkan bir olgudur. Türkiye'de milliyetçilik fikri Kemalist devrimler sonucunda ortaya konulan, tepeden inmeci şeklinde adlandırabilecek politikalar sonucunda gelişmiştir. Türkiye'nin milliyetçilik geçmişşi incelenecekse Kemalist devrimler iyi anlaşılmak zorundadır. Kemalizm'in asıl hedefi bir ulus kurgulamak ve bu ulusu muasır medeniyetler seviyesine getirmektir. AK Parti milli kimlik inşa etme sürecinde, Osmanlı geçmişşine gönderme yapmaktadır. Ve AK Parti'nin inşa etmeye çalıştığı kimlik bünyesinde İslami düşünceleri barındırmaktadır. AK Partinin milliyetçilik anlayışı İslami temelli bir kültürel milliyetçilik olarak da tanımlanabilir. AK Parti bir siyasal parti olarak, kuruluş tüzüğünde ve parti programlarında kendisini milliyetçi bir parti olarak tanımlamamaktadır. Bu nedenle AK Parti'nin milliyetçiliği hakkında pek az eser ortaya konulmuştur. Konumuz dahilinde AK Parti'nin dini temelli bir milliyetçilik anlayışının bulunduğu iddia edilmektedir. Din ve milliyetçilik iç içe geçmişş iki süreçtir. AK Parti dini düşüncelerinin zaman zaman milliyetçilik eli ile uygulama alanı bulmasını sağlamaktadır. AK Parti'nin milliyetçiliği, aynı zamanda modern anlamda milliyetçilik anlayışını oluşturan unsurları da içerisinde barındırmaktadır. Örnek olarak; bir milli kimlik inşası, ortak tarih anlayışı kurmak ve ortak tarihsel milli çıkar anlayışını ortaya koymak verilebilir.
Modernist milliyetçilik teorilerine eleştiriler

Milliyetçik fikri, tüm dünyayı etkisi altına almış, en önemli fikri yönelimlerdenbirisi olarak karşımıza çıkmaktadır. İnsanların aynı dili konuşan, aynı kültürü paylaşangruplar ve benzeri değerler ışığında, bir araya gelerek ortak bir siyasal gelecek inşa etmek için, kullandıkları en temel sav ise yine aynı değerler ışığında milliyetçilik fikri etrafında birleşmek olduğu görülmektedir. Dünyayı temelden etkilediği görülen, milliyetçilik fikrinin mefhumu ise halen daha tartışma konusu olarak gündemdesıcaklığını korumaktadır.''Modernist milliyetçilik teorilerine eleştiri'' isimli tez çalışmasında ise milliyetçilik mefhumunu açıklamaya çalışan çeşitli teoriler incelenmeye ve modernist teori üzerine eleştirel bir bakış getirmeye çalışılacaktır. Bu bağlamda, çalışmanın birinci bölümünde milliyetçilik kuramlarına genel bir bakış yapılmaya çalışılacaktır. Temeldeğerleri ve muhtevası incelenecektir. İkinci bölümde ise, modernist teori üzerine yoğunlaşıp, modernizmin sunduğu veriler incelenmeye çalışılacaktır. Üçüncü bölümde ise modernist teorilere getirilen temel eleştiriler değerlendirilmeye çalışılacaktır.
Çocuk istismarı tarama anketi: Geliştirme, geçerlik ve güvenirlik çalışması

Bu araştırmada ilköğretim okullarında rehber öğretmenler tarafından uygulanabilecek, çocuk istismarı ve ihmalini geçerli ve güvenilir biçimde ölçen bir gereç geliştirmek amaçlanmıştır. Öğrencilerden istismar ve ihmal yaşantıları konusunda doğrudan bilgi almak üzere, rehber öğretmen tarafından birebir uygulamaya dayanan, Çocuk İstismarı Tamlama Anketi-Tarama Formu adı verilen ölçek, beş alt-testten oluşmaktadır. Bu alt-testler, duygusal, cinsel, fiziksel istismar, ihmal ve ekonomik sömürü alanlarım taramaya yöneliktir. Alt-testlerin her biri 7-9, 10 -11, 12-15 yaş grubu için ayrı ayrı yapı geçerliği ve içtutarlık analizine tabi tutulmuşlardır. ÇİTA-T'nin bütününün 12-15 yaş grubu için % 78 güvenirüğe, 10-1 1 yaş grubu için % 70 güvenirliğe, daha küçük yaştakiler için düşük güvenirliğe sahip olduğu bulunmuştur. Ölçeğin alt-testleri kapsam geçerliğine sahiptir. Beş alt-testin de, her üç yaş grubu için yapı geçerliğine sahip olduğu belirlenmiştir. Bulgular, psikometrik yönden ve ilişkili literatür kapsamında tartışılarak, araştırmanın teknik limitasyonlan ile daha sonraki çalışmalarda ele alınması gereken hususlara değinilmiştir.
Kadın bedeni, mekan ve hareket

Bu çalışmada kadın bedeni üzerinden cinsiyetli mekan algıları ve mekansal davranış kodları araştırması yapılmaktadır. Mekan içerisinde cinsiyete bağlı olarak davranışlar incelenerek bu davranışların toplumsal, kültürel, ekonomik ve politik değişimlerden etkilenerek nasıl dönüşümlere ulaştığına bakılmaktadır. Kurgulanan rollerden mekan ve mekana bağlı hareket oluşumları incelenmektedir. İnceleme, farklı sosyal-kültürel katman, yaş ve sınıfsal koşullardan gelerek ataerkil sosyal ilişkiler sistemine farklı düzeylerde maruz kalan kadınların, önceden belirlenen kamusal mekanlardaki hareket biçimleri üzerinden analiz çalışması ile yapılacaktır. Bu doğrultuda önceden seçilmiş kadınlar için belirlenmiş mekan olan sokak, cadde, altgeçit, turistik alan ve meydanda kadınların günlük hayat pratiklerinden olan çeşitli eylemleri gerçekleştirerek, ait oldukları sınıfsal ve sosyal konumların onların hareketlerini nasıl etkilediği gözlemlenecektir.
Avrupa siyasetinde İslam algısı: Avusturya örneği

İslam'ın Avrupa siyasetindeki yeri ve etkisi yeni bir olgu değildir. Buna karşın son dönemlerde yaşanan terör saldırıları, savaş mağdurlarının ülkelerinden kaçıpAvrupa'ya sığınma talepleri ve halihazırda Avrupa'da yaşayan Müslüman nüfusungörünürlüğünün artması Avrupa siyasetinde İslam'dan sıkça söz edilmesine neden olmuştur. Öte yandan, 1960'lara ve 1970'lere kadar, Müslümanların Avrupa'dakivarlığının geçici olduğu düşüncesiyle Avrupa ile entegrasyonlarını sağlayacak herhangi bir yenilik veya düzenleme öngörülmemiştir. Dahası Avrupa'daki Müslümanlarİslamofobik söylemler ile ötekileştirilmiştir. Avrupa'da Müslüman nüfusun artması onlara yönelik entegrasyon sorunlarını da beraberinde getirmiştir. Avrupa ülkeleri Müslümanların entegrasyonlarını sağlamak için Avrupa değerlerine uygun, laik, demokratik bir Avrupa İslamı oluşturmaya çalışmaktadır. 2015 İslam Yasası ile birlikte Avusturya'daki İslam algısı da değişim içerisindedir. Söz konusu yasa Avusturya İslamı algısı oluştururken, AvusturyalıMüslümanların entegrasyonlarını zorlaştırmaktadır. Çalışmanın amacı İslam'ın teolojikvurgusunun dışında Avrupa siyasetinde hangi şekilde yer bulduğunun ve hangi aşamalarda dönüşüm ve değişime tabi olduğunun açıklanmaya çalışılmasıdır.
Türkiye-Mısır ilişkilerinin ekonomik boyutu (2002-2014)

Bu çalışmanın amacı; 2002- 2014 yılları arasında Türkiye-Mısır İlişkilerinin incelenmesidir.2000'lerin başlarından itibaren Mısır ve Türkiye ekonomik ilişkiler bakımından altın çağını yaşamaktadır. Türkiye Devleti; Mısır devletinin ticaret ortakları arasında dördüncü sırada yerini almaktadır. Türkiye ile Mısır arasındaki ticaret hacim oranı 5 milyar Amerikan doları düzeyindedir. Ticaret hacminde düşme görülse bile, Mısır bölge çerçevesinde ülkemizin en fazla ihracat gerçekleştirdiği ülkedir. 2016- 2017 döneminde Ekonomi Bakanlığımız Mısır'ı önceliği olan yatırım devletlerinden birisi olarak saptamıştır. Türkiye-Mısır Ortak Toplantısı 15. kez bir araya geldiğinde daha fazla istihdam elde edilmesi için iki ülke arasında gerçekleştirilen yatırımların oluşturulması gerektiğine işaret ederken, son yıllarda Türkiye'nin diğer ülkelerle birlikte maruz bırakıldığı bir takım koruyucu politikaların mısır hükümeti tarafından esneklik yapılmasının gerekli olduğu vurgusu yapılmıştır.1980'nin ardından gelen süreçte Arap dünyasının Türkiye'ye gösterdiği ilgi bir kat daha artış göstermiştir. 1979 yılında gerçekleşen İran Devrimi'nin bir tehdit olduğu düşüncesi ve İsrail ile Mısır arasında yapılan barış neticesinde bölgesel politikalardan çekilme gibi riskli unsurlar Türkiye'ye olan ilginin artmasında etkili olmuştur. Türk askeri rejimi de Ortadoğu ve Türkiye ilişkilerini dikkate almıştır. Bu çalışmada Mısır Cumhuriyeti'nin ekonomik yapısı, Türkiye Cumhuriyeti'nin ekonomik yapısı, Sektörel analizler, Tarım ve Sanayi hizmetleri, Turizm bankacılık sektörü, İnşaat sektörü gibi sektörlerdeki gelişmeler Mısır ve Türkiye Cumhuriyetinin 2000- 2010 yılları arasındaki ilişkileri, ticaret hacmi, ihraç ettikleri ürünler, anlaşmalar ve protokoller yer almaktadır. Çalışmanın 2. bölümünde siyasi ilişkiler, yürütülen ekonomi politikalarının içeriği, enerji politikalarının kapsamı, Arap Baharı sonrasında Mısır dış politikasının güç dengeleri, Türkiye-Mısır ekonomik ilişkilerinde yaşanan sorunlar ve nihayet Mısır'ın ekonomik programı ve içeriği konularına değinilmiştir.
Siyasi aktörlerin iletilerinde korkunun üretilmesi ve yayılımında kitle medyasının etkisi

Bu çalışmada siyasal aktörlerin çıkarları doğrultusunda insanların desteğini alabilmek için hangi korkuların, nasıl üretildiği ve medya üzerindeki yayılımının nasıl gerçekleştirildiğinin ortaya konulması amaçlanmaktadır. Buna göre çalışmada korkunun kavramsal ve kuramsal çerçevesi, farklı siyasal sitemlerde korkunun üretilmesi ve kitleler üzerinde yayma yöntemleri, Cumhuriyet'in kuruluşundan (1923-2011) günümüze Türkiye'nin siyasal, sosyo-kültürel ve ekonomik yapısıyla ilgili korkuları, 1983- 2011 yılları arasında gerçekleştirilen genel seçimlere katılan siyasal partilerin ideolojik kimlikleri, kitlerin yönetiminde korkunun üretimi ve kullanılmasında kitle iletişim araçlarının rolü ele alınmaktadır. Çalışmada örneklem olarak 1983 ve 2011 yılları arasında gerçekleştirilen genel seçimlerden bir ay önce siyasal aktörlerin seçim mitinglerinde yaptıkları konuşmalar Hürriyet, Cumhuriyet, Zaman, Tercüman ve Taraf Gazeteleri üzerinden içeriksel analiz yöntemiyle incelenmiştir. Araştırma sonrasında elde edilen veriler siyasal aktörlerin kitleleri ikna etmek için korkuyu önemli bir araç olarak kullandıkları sonucunu ortaya koymuştur.
Genetiği değiştirilmiş tarımsal ürünler ve uluslararası ticareti

Tarım ve gıda sektöründeki eşitsizliklerin ortaya çıkmasında uluslararası ticaretin önemli bir rolü bulunmaktadır. Uluslararası ticaret eşitsiz değişimle sömürü mekanizmalarına temel hazırlayarak eşitsiz gelişime neden olmuştur. Sömürü ilişkilerinin biçimi ve araçları değişse de, sömürü güdüsü her daim aynı kalmıştır. Gelişmiş ülkeler diğer ülkeleri artık işgal yoluyla ve zorla el koyarak değil; kural tanımayan ve baskıcı politikalarla sömürmektedir. 1980'li yıllardan sonra neo-liberalizm olarak adlandırılan bu politikalar, tarım ve gıdaya yönelik yeni emperyalist politikaların kurumsal, hukuki ve stratejik araçlarını oluşturmuştur. Kurumsal araçların başında Dünya Ticaret Örgütü, Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası gelirken, son dönemdeki stratejik araçları serbest ticaret, tekelleşme, küreselleşme, fikri mülkiyet hakları ve tarımdaki biyoteknolojik gelişmeler olmuştur. Hukuki araçlar ise kurumsal ve stratejik araçların neo-liberal politikalara uyumunu sağlayacak biçimde oluşturulan düzenlemelerdir. Bu bağlamda çalışma kapitalist sistem, neo-liberal düzen ve küreselleşme çağında modern biyoteknolojinin tarım ve gıda alanında kullanılmasıyla elde edilen 'genetiği değiştirilmiş tarımsal ürünlerin' yeni küresel tahakküm zincirinin en son halkası olarak gıda güvenliğinden biyoçeşitliliğe kadar birçok alanı tehdit ettiğini ileri sürmektedir. Bu sürece yön veren güçler ise küresel tohum ve gıda sektörünü elinde bulunduran az sayıdaki Çok Uluslu Şirketler ve kapitalistleşmiş biyoteknoloji devi ülkelerdir.
Cinsiyet-siyasal katılım ilişkisi: SDÜ örnek olayı

Siyasal katılım iktidarın meşruiyetini sağlamak için önemli bir araçtır. Bilindiği üzere siyasal katılım yaş, cinsiyet, eğitim, meslek, gelir gibi birçok faktör tarafından etkilenmektedir. Bu faktörlerin içinde özellikle geçmişşten bugüne tartışılan cinsiyet, özel bir öneme sahiptir. Cinsiyet temelinde, geleneksel toplum yapısı ve kadına atfedilen bazı olumsuz özellikler siyasal katılım davranışında farklılıklara sebep olmaktadır. Bu durum ve nedenleri birçok çalışmanın konusu olmuştur. Çalışmanın amacı cinsiyet ve siyasal katılım arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmada siyasal katılım bağımlı değişken, cinsiyet bağımsız değişkendir. Bu bağlamda çalışma, Süleyman Demirel Üniversitesi'nde öğrenim görmekte olan 800 öğrenciye uygulanmıştır. Sonuç olarak bu değişkenler arasında anlamlı ve olumlu bir ilişki bulunmuştur.
Genel olarak adalet teorileri ve Türkiye'de gelir dağılımı (1980'den günümüze)

Adalet, ilk insandan son insana kadar beraber yaşamada gerekli olan önemli bir ilkedir. Bu nedenle John Rawls adaleti tüm diğer değerlerin üzerinde görmüş, diğer değerlerin bir Arşimet Noktası olarak adalet ilkesiyle değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Gerçekten adalet ilkesi hemen her düşünür ve filozofun ilgisini çekmiş ve bu konuda teori geliştirmelerine neden olmuştur. Bu konuda düşünürler genelde iki kampa ayrılmış, bir kısmı adaleti 'faydacı' bir yaklaşımla ele alarak kişinin çıkarını ve başarısını güvence altına alan yapıların adaletli yapılar olduğunu ileri sürerek adaleti 'çıkar' ve 'fayda'yla bağlantılı kılarken diğer kısmı adaletin 'tarafsızlık' cephesine vurgu yaparak adaleti ahlaki bir çerçeveye oturtup çıkar ve başarıdan bağımsızlaştırmaya çalışmıştır. Öte yandan adaletle ilgili tartışmalar bir taraftan adaletin kaynağının ne olduğu konusunda yoğunlaşırken, diğer taraftan o ilkelerin gerçek hayata nasıl uygulanacağı konusuna yoğunlaşmıştır. Adalet tartışmalarında doğal olarak en yakıcı ve hararetli tartışmalar ülkede üretilen sosyal hasılanın sınıf, bölge ve bireyler arasında nasıl dağıtılacağı sorunu üzerinde olmaktadır. Buna genelde kısaca gelir dağılımı sorunu adı verilmektedir. Bu çalışmada, ilk olarak geçmişşten günümüze 'adalet nedir? sorusu etrafında düşünce geliştiren filozoflarından 'Platon'dan başlayıp çağımızın en önemli adalet teorisini geliştiren Amerikalı düşünür 'John Rawls'a kadar geniş bir düşünürler silsilesini inceleyeceğiz. İzleyen bölümlerde ise 1980 sonrasında Türkiye'deki gelir dağılımını çeşitli başlıklar altında ampirik verilere dayanarak ele alacak ve gelişmeleri 'adalet' kavramı çerçevesinde değerlendirmeye çalışacağız.
Dış politika ekseninde Türk siyasi hayatında ideolojik tartışmalar (1920-1950)

Çalışma 1920- 1950 yıllarını kapsamaktadır. Atatürk Dönemi Türk Dış Politikası, dinamikleri açıklandıktan sonra Misak-ı Milli umdeleri üzerinde durulmuştur. Misak-ı Milli ve Türk Dış Politikası ekseninde yeni Türk devletinin kurumsal kimliği açıklanmış, yeni düzençalışmaları hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmada ele alınan ve 1938- 1950 yılları arasını içeren ikinci bölümde ise İsmet İnönü'nün Cumhurbaşkanlığı dönemine yer verilmiştir. Savaşrüzgarlarının estiği 1939- 1940 yılları arasında Türk dış politikasını şekillendiren gelişmeler ve yaşanan olaylar açıklanmıştır. Yine aynı bölüm içinde II. Dünya Harbinin seyri ve Türkiye'nin konumu üzerinde de durulmaya çalışılmıştır. Türk Dış Politikası ekseninde Türkiye'de yaşanan gelişmeler ile siyasi ve ideolojik tartışmalara geniş yer verilmiş, Türkçü/Turancı çevrelerinideolojisi, oluşturdukları dernekler, çıkardıkları gazete ve dergiler tanıtılmıştır. Döneme damgasını vuran siyasi ve ideolojik olaylardan Türkçü/Turancı kesimin yargılandığı IrkçılıkTurancılık'davası ile Tan Gazetesi baskını da değerlendirilmiştir. Döneminsol/sosyalist/Marksist çevreleri, ideolojileri, siyasi yapılanmaları ile çıkarttıkları gazete ve dergileri örneklendirilmiş, Türk siyaseti ve kamuoyuna etkileri tartışılmıştır. Üçüncü Bölümde ise Türk Dış Politikası ekseninde değerlendirilebilecek Çok partili hayata geçişin ilk örnekleri üzerinde durulmuştur. Tek Parti iktidarı döneminde kurulan Milli Kalkınma Partisi, Demokrat Parti ve Millet Partisi ile dönemin sol/sosyalist/Marksist partileri hakkında bilgi verilmiştir. TKPile organik bağ içinde olan sol partiler, uzun ömürlü olmamış; dış politikadaki değişime bağlı olarak kapatılmışlardır. Bu bölümde çok partili siyasi hayata geçiş sürecinde yaşanan 1946- 1950 yılları arasındaki seçimler ve seçim sonuçları hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca, geçiş sürecindeanti-demoktatik kurumlar ve uygulamaların kaldırılması, yeni kanunların çıkartılmasıhususunda iktidar ve muhalefet arasında yaşanan tartışmalara da yer verilmiştir. Bölümde yer alan önemli konulardan biri de 1945- 1950 yılları arasında yaşanan siyasi ve ideolojiktartışmalardır. 146- 150 tarihleri arasında yapılan seçimlerde yaşanan siyasi tartışmalar, Ankaracinayet davası, Köy Enstitüleri, Din dersi ve Türkçe Ezan Tartışmaları, 7 Eylül Kararları, DevletinKomünizme Bakışı, DTCF olayları ve Sabahattin Ali'nin Öldürülmesi gibi olaylar irdelenmiştir.
Rethinking state and civil society: Two educational policies during the Justice and Development Party era

Adalet ve Kalkınma Partisi rejiminin ilk yıllarındaki eğitim politikalarının yapımı sivil toplum kuruluşlarının katkılarıyla ortak çalışmaya dayalı ve katılımcı bir süreçti. Devlet, ilerleyen yıllarda politika yapım sürecindeki tutumunu katılımcılıktan seçici katılımcılığa dönüştürdü. Böylece devlet, sınırlı sayıda STK'ların katıldığı ve hükümet yanlısı STK'ların desteklendiği aceleci bir politika yapım tarzı tercih etti. Devlet ve eğitim alanındaki sivil toplum arasında değişen ilişkiyi, eğitimde yapılmış olan birçok politika içerisinden müfredat reformu (2003-2005) ve sistem değişikliği (2012) süreçleri arasındaki fark açıkça vurgulamaktadır. Bu tez bu iki politika sürecini inceleyerek devlet ve eğitim alanındaki sivil toplum arasındaki ilişkinin nasıl ve neden değiştiğini anlamaya çalışmaktadır. Bu sorulara cevap vermek için bürokratlar ve STK temsilcileri ile yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirildi ve doküman araştırması yapıldı. Bu araştırma devletin var olan eğitim kurumlarının gücünü formal ve informal kurumsal değişikliklerle şekillendirdiğini iddia etmektedir. Partinin demokrasiden uzaklaşması devlet ve eğitim alanındaki sivil toplum örgütleri arasındaki ilişkinin değişmesine neden oldu. Devletin eğitimdeki kapasite eksikliği politika yapım sürecine STK'ların seçici katılımına neden oldu. Böylece devlet yetersiz kapasitesini dengelemek için hükümet yanlısı STK'lara başvurdu ve onlara kapasite alanı oluşturdu.
Alain Badiou's ontology and utopian thought

Bu tez Alain Badiou'nun ontolojisini ütopyacı bir çerçevede incelemektedir. Şaşırtıcı bir şekilde, Badiou'nun ontolojisinde ütopik dürtüleri çağrıştıracak kavramlar olmasına rağmen, literatürde onun ontolojisini ütopyacı bir bağlamda inceleyen ciddi hiçbir akademik çalışmaya rastlanmamaktadır. Bu nedenle bu tezin ana amacı bu teorik boşluğu doldurmaktır. Bu bağlamda bu tezde ilk olarak ütopyacı düşünce, birbirine tamamen zıt özellikler gösteren geleneksel ve çağdaş düşünce olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. İkinci olarak, Badiou ile ütopya teorisi arasında bir geçiş sağlamak amacıyla ütopyacı düşüncenin en önde gelen figürlerinden biri olan Plato'nun Badiou tarafından nasıl yorumlandığı tartışılmaktadır. Devamında ise Badiou'nun ontolojisinin
Sivil toplum kuruluşlarının 28 Şubat sürecindeki rolü: TOBB ve TÜSİAD örneği

Bu çalışmanın konusu sermayeyi temsil eden örgütlenmeler olan Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği'nin ve Türk Sanayicileri ve İşadamları Derneği'nin 28 Şubat sürecinde nasıl davrandıklarını irdelemektir. Bunu yapabilmek adına öncesinde sivil toplum kavramına ilişkin bazı kavramları tartışarak bu örgütlenmelerin davranışlarını açıklayabileceği düşünülen teorik bir zemin oluşturulmaya çalışılmıştır. Ayrıca, söz konusu işadamı örgütlenmelerinin 28 Şubat sürecinden önceki eylemleri de değerlendirilmiş ve 28 Şubat öncesinde de bu örgütlenmelerin ne derece sivil oldukları ve devlet ile olan ilişkileri gösterilmek istenilmiştir. Çalışmanın sonunda TOBB ve TÜSİAD'ın özellikle 90'ların ilk yarısından itibaren sivil addedilebilecek eylemler içerisinde bulundukları ya da en azından bulunmaya çalıştıkları görülmekle birlikte, 28 Şubat sürecinde genel eğilimleri olan devlet ile yakın bir ilişki içerisinde bulunma durumuna devam ettikleri ve toplumda farklı seslerin dillendirilmesine imkan veren sivil bir ortamı değil hegemonyanın kültürel ayağını oluşturdukları ortaya konulmak istenilmiştir.
Üniversite öğrencilerinin siyasal katılımı üzerine bir araştırma: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi ve İnönü Üniversitesi örnekleri

İnsan ilişkilerinin olduğu ve toplu halde yaşamanın getirdiği gerekli düzenlemeyi yapan bir etkinlik olarak siyaset, hayatımızın her alanına hakim olmuş bir kavramdır. Birey yaşadığı toplumun eskiden beri gelen yerleşmiş siyasal kültürü ile yoğrulmakta ve siyasal toplumsallaşmayı gerçekleştirmektedir. Siyasal toplumsallaşma bireyin yaşadığı çevreden, insanlardan, olaylardan etkilenerek şekillendiği bir süreçtir. Bu süreçten geçen ve belli bir muhakeme yapabilecek yaşa gelmiş birey siyasal katılım gerçekleştirebilecek seviyeye gelmektedir. Birey ne kadar siyasal katılımda aktif şekilde eylemde bulunuyorsa o kadar siyasetle ilgili ve hakkını koruyabilme, kötüye giden şartları düzeltme imkanına sahiptir. Bu nedenle özellikle aktif nüfus olan ve geleceğin etkin yurttaşları olan gençlerin siyasetle ilgili doğru bilgi sahibi olması ve siyasete katılımları, ülkelerin gelecekleri açısından önemlidir. Çalışma üniversiteli gençler arasında siyasal katılım biçimlerinden hangisinin öne çıktığı sorusuna cevap arayan bir alan araştırmasının bulgularına dayanmaktadır. Bu bağlamda Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi ve İnönü Üniversitesi öğrencileri üzerinde ''demokratik katılım ölçeği' uygulanarak, elli maddelik soru anketi toplam 591 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırma verileri SPSS programı ile değerlendirilmiştir. Analiz yapılırken sorular 12 faktör altında gruplandırılmıştır. 'Siyasi tartışmalar', 'görsel ve yazılı basına görüş bildirme', 'gösteri ve yürüyüşler', 'seçim mitingleri', 'hizmet ve politika takibi', 'propaganda, boykot ve eylemler', 'toplumsal konularda görüş belirtme', 'STK'lara yardımda bulunma', 'toplumsal gündemi takip etme', 'toplumsal sorunların çözümü için girişim', 'STK'larda görev alma' faktörlerinde katılım oranları düşük bulunurken, 'seçime duyarlılık' faktöründeki genel ve yerel seçimlerde oy kullanma düzeyi yüksek bulunmuştur. Bu bulgular sonucunda, araştırmaya konu olan üniversiteli gençlerin siyasal katılımlarının sadece oy verme düzeyinde kaldığı ve toplumsal hareketlerin konusu olan eylem içeren faaliyetlerden kaçındıkları görülmüştür.