turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1980 sonrası Türkiye'nin işsizlik yapısı ve büyüme ilişkisi

Bu çalışmada Türkiye ekonomisinde yaşanan büyüme dönemlerinin işgücü piyasasını nasıl etkilediğinin incelenmiştir. Ekonomideki bu yapısall değişim; GSMH ve İstihdam açısından ele alınmıştır. Öte yandan mevcut süreçte uygulama alanı bulan 24 Ocak ve 5 Nisan ekonomik kararlarına dikkat çekilmiştir. Yaşanan gelişmelere bakıldığında Türkiye ekonomisinde 1980'den sonra liberal nitelikteki politikalarla yeni bir sürecin inşasına başlandığını ve bu sürecin özellikle küreselleşme olgusuyla daha da hız kazandığını söylemek mümkündür. Ayrıca yaşanan dönüşümün daha iyi anlaşılması için 1980 öncesi Türkiye ekonomisine kısaca değinilmiştir. 1980'li yıllarla beraber ithal ikamesine dayalı büyüme modelinden ihracata dayalı büyüme modeline geçiş yapan Türkiye ekonomisi bu dönüşümle IMF Dünya Bankası gözetiminde neo-liberal ekonomi politikalarını benimseyen ve uygulayan ülkeler arasında yer almıştır. Bu dönüşüm ekonomide öncelikle ticaret serbestisini ardından da sermaye hareketleri serbestisini içermiştir. 1980'li yıllardan sonra uzun süre yüksek enflasyon yaşanan Türkiye ekonomisinde yüksek oranlı faiz ve döviz kuru dalgalanmaları ve ağır finansal krizlerden sonra son yıllarda bazı makroekonomik değişkenlerde yaşanan göreli istikrarla beraber bu istikrarın sürdürülebilir olup olmadığı sorusu önem kazanmıştır. Öte yandan ekonominin geniş kesimlerince merak edilen bir diğer konu da ekonomideki iyileşmelerin ekonomik birimlerce hissedilme derecesidir. Son yıllarda yaşanan yüksek büyüme rakamlarının istihdama yeterince yansımaması bu konudaki şüpheleri artırmaktadır. Bu çalışmanın amacı 1980 sonrası büyümenin kaynaklarını inceleyerek bu büyümenin neden istihdam-işsizlik rakamlarına yansımadığına tarihsel bir bakış açısıyla cevap aramaktır. Çalışmanın birinci bölümünde istihdam ve işsizliğin kavramsal tanımı; işsizlik çeşitleri; tam istihdam ve doğal işsizlik oranı hakkında kısaca bilgi vermeye çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde büyümenin tanımı, ekonomiye etkileri ve büyüme teorileri incelenecektir. Çalışmanın üçüncü bölümünde 1980 öncesi ve sonrasında Türkiye'de yaşanan ekonomik büyüme ve bu büyümenin istihdama olan etkileri dönemler itibariyle analiz edilerek ortaya konulmaya çalışılacaktır. Son bölümünde ise yüksek büyüme dönemlerinde bile yeterince artmayan istihdamın artırılabilmesi için gerekli politika önerilerinde bulunulacaktır.
Türkiye' nin ortadoğu ülkeleri ile ekonomik ve ticari ilişkileri üzerine bir değerlendirme

Türkiye Cumhuriyeti kurulduğu yıllardan itibaren dış ticarette batı orijinli bir dış ticaret politikası belirlemiştir. Türkiye'nin dış ticaret hacminde büyük paya sahip olan Avrupa Birliği ülkeleri ve Amerika Birleşik Devletleri ile sürekli dış ticaret açıkları söz konusu olmuştur. Türkiye son yıllarda dış ticaret açıklarını kapatmak ve komşu ülkelerle dış ticareti artırmak için yeni stratejiler belirlemiştir. Uygulanan yeni stratejilerle Ortadoğu ülkeleri ile dış ticaret hacmi artmıştır. Ancak Türkiye'nin Avrupa ülkeleri ile olan dış ticaret hacimleri karşılaştırıldığı zaman Ortadoğu ülkelerinin dış ticaret hacminin istenilen düzeyde olmadığı görülmektedir. Türkiye dış ticaret hacmini artırmak ve dış ticaret açıklarını kapatmak için yakın kültürel ve tarihi bağları bulunan Ortadoğu ülkelerinin siyasi, ekonomik ve ticari potansiyellerinden yararlanmalıdır.
Türkiye'de özel finans kurumlarının gelir ve kurumlar vergisi yönünden değerlendirilmesi

Tez iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde özel finans kurumlarının teorik çerçevesi ve kapsamı ele alınmıştır, ikinci bölümde ise özel finans kurumlarının Türk vergi mevzuatı yönünden incelemesi ele alınmıştır. Dünyada son yirmi yılda ülkemizde de 1984 yılından beri faaliyet gösteren özel finans kurumları artık ülkemizin kredi ve finansman kuruluşları arasında yerlerini almışlardır. Dünyada bankacılığın tarihine baktığımızda milattan önceki yıllara dayandığını görmekteyiz. Milattan önceki yıllarda mabetlerin ve burada bulunan insanların daha güvenilir olduğu düşünülmekte idi. Bunun için ellerinde parası olan kişiler paralarını buralara emanet bırakma yollarını tercih etmişlerdir. Bir müddet sonra emanete alınan bu paraların miktarının artması ile birlikte bunların kredi olarak üçüncü şahıslara verilmesi fikri ortaya atılmaya başlamıştır. Bu fikirlerin ortaya çıkması ile birlikte bankacılığın temellerinin atıldığını görüyoruz. 19. yüzyılın sonlarına doğru sanayi devrimi ile birlikte, batı ülkelerinde büyük sermaye birikimleri sonucunda bugünkü bankacılığın başladığını görüyoruz. Batıda gelişen bankacılık sistemi, Müslüman ülkelerde toplumun dini inançlarından dolayı fazla gelişme gösterememiştir. Müslüman Toplumun belli bir kesimi tasarruflarını ekonomiden uzak tutmayı tercih etmiştir. Özel finans kurumları toplumun öncelikle bu kesimlerine hitap ederek ekonomiden uzak duran bu tasarrufları ekonomiye kazandırmak maksadı ile ortaya çıkmıştır. Türkiye'de özel finans kurumları, vergi mevzuatı bakımından ikiye ayrılmaktadır. Doğrudan ödemekle yükümlü oldukları vergiler, devlet adına stopaj Vusulü ile kaynakta keserek ödeme sorumluluğunda oldukları vergiler olarak karşımıza çıkmaktadır. ÖFK'ların yükümlülüğünde olan vergiler; Kurumlar Vergisi, Banka ve Sigorta Muamele Vergisi, Katma Değer Vergisi, Damga Vergisi'dir. Sorumluluğunda olan vergiler ise; Gelir Vergisi, Savunma Sanayi Destekleme Fonu, Veraset ve intikal Vergisi'dir. VI
Okun-Friedman Hipotezi; Türkiye örneği 1949-1996

Enflasyon oranı ve belirsizliği arasındaki ilişki iktisat literatüründe ilk kez Okun(1971) tarafından işlenmiştir. Okun'un 17 OECD ülkesi için yapmış olduğu çalışmasında iki değişken arasında pozitif bir korelasyon bulmuştur. Bu çalışmadan tam altı yıl sonra Friedman, enflasyon oranı ve belirsizliği arasındaki ilişkiyi ifade edecek bir teori ortaya koymaya çalışmış ve ayrıca enflasyon belirsizliğinin reel ekonomi üzerindeki etkilerini de incelemiştir. Literatürde enflasyon oranı ve belirsizliği arasındaki pozitif, ve enflasyon belirsizliği ile reel ekonomi arasındaki negatif ilişki Okun-Friedman Hipotezi olarak isimlendirilmektedir. Okun'un bu hipotezi ortaya koymasının ardından pek çok çalışma iki değişken arasındaki ilişkiyi farklı ülkeler ve farklı modeller ile uygulamalı olarak test etmiştir. Ancak bu çalışmalarda göze çarpan önemli bir husus, enflasyon belirsizüğinin nasıl ölçülmesi gerektiği sorusuna farklı cevap vermiş olmalarıdır. Kimi çalışmalarda enflasyon belirsizliği varyans, ya da standart sapma gibi ölçütlerle ifade edilirken, kimi çalışmalarda ise ARCH, GARCH gibi ileri zaman serisi tekniklerinden yararlanmışlardır. Bu çalışmada anılan hipotezin Türkiye ekonomisi için geçerliliği 1945- 1996 dönemi için amprik olarak test edilmiştir. Çalışmanın uygulama kısmından önce mevcut literatür incelenmiş, bu sırada özellikle enflasyon belirsizliğinin nasıl ölçüldüğü sorusu üzerinde durulmuştur. Çalışmanın uygulama kısmında ise öncelikle enflasyon denklemleri oluşturulmuş, bunun için de iki yöntem izlenmiştir. İlk yöntemde değişkenlerin istatistiksel anlamlılıklarına bakılmış, ikinci yöntemde ise adımsal regresyon seçim kriterinden yararlanılmıştır. Enflasyon belirsizliği ise enflasyon oranındaki ortalama mutlak değişim, enflasyonun hareketli standart sapması ve ARCH yöntemi olmak üzere üç farklı şekilde oluşturulmuştur. Bunun ardından da enflasyon oranı ve belirsizliği arasındaki ilişki üç farklı yönteme göre test edilmiş ve her üç yönteme göre de pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. VI
Reel döviz kuru, ihracat ve ithalat arasındaki ilişki: Türkiye örneği 1982-2005

Serbest dış ticaret politikalarının uygulandığı ülkelerde reel döviz kurları ülkelerin dış ticaret politikası araçları içinde önemli bir yere sahiptir. Son yıllarda sermaye ve fiyat hareketleri önem kazanmış ve bu durum ülkelerin dünyayı tek pazar olarak görmelerine sebep olmuştur. Türkiye'nin bu süreci iyi değerlendirmesi ise dış ticaret alanında rekabet gücünü ön plana çıkartan bir ekonomi politikası uygulamasına bağlıdır. Reel döviz; kuru bir ülkenin diğer ülke veya ülke gruplarıyla bağlantılı mal ve hizmet fiyatlarının geniş bir ölçüsü olup, böylece açık ekonomilerdeki makroekonomik koşullarınanaliz edilmesinde önemli bir husus olmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye'deki reel döviz kuru ile ihracat ve ithalat arasındaki ilişki zaman serisi ve koentegrasyon analiziyle, 1982- 2005 dönemi üçer aylık verileri kullanılarak araştırılmıştır. Sonuçlar, reel döviz kurunun dış ticaret dengesini sağlamada etkin bir şekildekullanılamayacağını ve ithalatın kısılmasına yönelik tedbirlerin ihracatı da olumsuz etkileyeceğini göstermektedir.
Enflasyon ve ekonomik büyüme ilişkileri:Türkiye üzerine incelemeler

Bu çalışmada enflasyon ve ekonomik büyüme üzerine ilişkiler araştırılmıştır. Söz konusu literatürde enflasyon ve ekonomik büyüme ilişkilerine bakış açısı üç temel noktada yoğunlaşmaktadır. Bunlardan ilki, enflasyon-ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin pozitif; ikincisi, ilişkinin olmadığı ve üçüncüsü de ilişkinin ters yönlü olduğudur. Pozitif ilişkinin varlığını savunan görüş ise belirli birleşik değere ya da enflasyonda belirli bir sınıra kadar olan yapıda büyüme üzerine etkilerin olumlu olacağını ortaya koyarken; bu eşik değerin aşılması halinde yansız ve hatta negatif etkilerin ortaya çıkacağına temas eder. Diğer taraftan bu etkilenmenin de ancak kısa vadede görüleceği; uzun vadede ise yansızlığa temaslar söz konusudur. Enflasyon-büyüme ilişkilerini ele alan çalışmalarda genelde regresyon, birim kök ve eşbütünleşme analizi yapıldığı; ancak özellikle Türkiye üzerine yapılan çalışmalarda Cobb-Douglas tipi bir analize gidilmediğinin eksikliği dikkati çekmiştir. Çalışmada Cobb-Douglas tipi bir büyüme eşitliğinden hareketle Gayrı Safi Yurtiçi Hasıla Enflasyon, Dış Açıklık, Sabit Sermaye Birikimi ve İşgücü verileri ile modellemeye gidilmiştir. Veriler yıllık olarak alınmış ve 1968- 2008 dönemini kapsamaktadır. Analizlerde öncelikle birim kök sınamaları yapılmış; POP değişkeni seviye; Y, ACIK ve CAP değişkeni birinci farklarda; TF değişkeni ise ikinci farklar da durağan çıkmıştır. Yapılan sınır testi tahmini sonucu, Türkiye ekonomisinde büyüme ve enflasyon oranı arasındaki ilişkilerde kısa dönemde cari enflasyonun büyüme üzerine etkilerinin negatif olduğu ve bir dönemli gecikmesinin ise pozitif olduğu; net etkinin ise birbirini götürerek yansızlığa sebebiyet verdiği gözlenmiştir. Yapılan uzun dönemli tahminde de benzeri sonuçların ortaya çıktığı, dolayısıyla enflasyonun büyüme üzerine etkilerinin olmadığı ve bu nedenle Türkiye ekonomisinde uzun yıllardır süregelen yüksek enflasyon olgusunun ekonomik büyümede belirsizlik ortamına yol açarak olumsuz etkiler doğurduğu söylenebilir.
Türkiye'de Gümrük Birliği sürecinde ihracatı teşvik politikası

İhracat dış ticaretin en önemli unsurudur. İhracatın artması ihracat teşvikleri ile sağlanır. Bu nedenle özellikle gelişmekte olan ülkelerde ihracatın artıralabilmesinde devletin payı büyüktür. Türkiye Gümrük Birliği'ne girdiği için ihracatı teşvik mekanizmaları kaldırılmış veya değiştirilmiştir. Türk firmalarının üretimlerinin arttırılması, yeni pazarlar bulması, bu pazarlara uygun mal üretilmesi, rekabet şartlarının sağlanması gibi yeni tedbirler getirilmiştir. İhracatın teşvikinde Avrupa Birliği'ne üye ülkelerde ihracat kredi ve sigorta sistemleri etkilidir. Gümrük Birliği çerçevesinde İhracat kredilerinin Avrupa Birliği normlarına uyum sağlaması, amacıyla kredi programlarında yeni düzenlemeler yapılmıştır.
GAP bölgesinin sosyo ekonomik kalkınmasında kadın istihdamının yeri: Şanlıurfa örneği

ülkelerin kalkınmasında istihdamın yeri önemlidir. Kadın istihdamı1970'liyıllardan itibaren değişen üretim ve istihdam modellerine paralel olarak önem kazanmaya başlamıştır. Az gelişmiş ülkelerde kadın işgücü ağırlıklı olarak tarım sektöründe çalışmaktadır. Kadın işgücünün istihdam içindeki oranı ülkelerin kalkınmasında da önem arz etmektedir. Kalkınma, hem ekonomik hem de toplumsal iyileşmenin sağlanması neticesinde ülke refahının artması anlamına gelmektedir. Bu noktada kadınların eğitimleri söz konusu olmaktadır. Kadın işgücü, iyi eğitim olanaklarına sahip olduğu zaman işgücü piyasasındaki değeri artacaktır. Bunun sonucunda ise ekonomiye katkısı tek birsektörle sınırlı kalmayacaktır.
Gelişmekte olan ülkelerin döviz gereksinmesinin karşılanmasında dış turizmin rolü ve Türkiye örneği

Gelişmekte olan ülkeler, ekonomik kalkınmayı gerçekleştirmede ciddi darboğazlarla karşı karşıyadırlar. Kişi başına gelirin çok düşük, tasarrufların yetersiz, gelir ve refah dağılımının adaletsiz, işsizliğin yüksek, iç pazarın dar olması nedeniyle bu ülkelerin sanayisi fazlaca gelişmemiştir. Bu ülkelerde ihracatın ve döviz gelirlerinin büyük bir kısmı tarım ürünlerine dayanır. Nüfusun büyük bir çoğunluğu tarım sektöründe istihdam edilirken, tarım dışı sektörlerde iş olanakları sınırlıdır. Dış ticarete katılma oranı oldukça düşüktür. Gelişmekte olan ülkelerin kalkınmasını kısıtlayan önemli bir faktör döviz açığıdır. Yatırımların döviz gerektirmesi, buna karşın, ihracat yoluyla yeterli dövizin elde edilememesi ve yabancı sermaye, dış yardım, dış borçlanma gibi yollarla döviz temininin güçlüğü, bu ülkeleri yeterli ve güvenilir döviz kaynakları bulmaya zorlamaktadır. Eğer ülke yeterli turizm potansiyeline sahipse, kalkınma için gerekli dövizin önemli bir kısmı dış turizmden sağlanabilir. Turizm, gelişmekte olan ülkeler için bir kalkınma modeli olmasa da bir kalkınma finansmanı modeli olabilir; ödemeler dengesi açıklarının dış turizm gelirleriyle kapatılması, modelin bir uygulaması olarak düşünülmelidir. Türk ekonomisinin döviz gereksinimini karşılama imkanlarının yetersizliği nedeniyle, dış turizm önemli bir döviz kaynağı olmaktadır. Dış turizm, e onomimiz için gelir syi sağlayacak dövil bulmak, böylece ithalatı mümkün kılmak suretiyle ekonomik kalkınmamıza yardımcı olmaktadır.
Gümrük Birliği'nin Türkiye tekstil ve konfeksiyon sektörlerine etkileri

Uluslararası rekabet; ülkelerin mal ve hizmetlerde fiyat/maliyet ve fiyat dışı unsurları birbirlerine karşı kullanma üstünlüğü elde etme çabasıdır. Bu amaçla ülkeler rekabet üstünlüklerini küresel anlamda kullanmaya çaba gösterirken bazı ülkeler bölgesel birlikler kurarak rekabet güçlerini koruma veya arttırma çabası içindedirler. Bu anlamda Gümrük Birliği ekonomik birlik kurma ve bu ekonomik birlikle rekabet üstünlüğü sağlama amacının bir aşamasıdır. Böylelikle ülkeler bölgeselfeşme yoluyla toplum refahım arttırma gayreti içine girmektedirler. Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye'nin araştırma konusu olan Tekstil ve Konfeksiyon Sektörü'nde fiyat rekabet güçlerim ölçmeye çalışılmıştır. Bu amaçla literatürde bulunan OECD'nin rekabet ölçüm modeli kullanılmıştır. Bu model çerçevesinde 1992- 97 yıllan Avrupa Birliği ülkelerinin ve Türkiye'nin ithalat, ihracat ve toplam rekabet güçleri veriler ışığında hesaplanarak yorumlanmıştır. Çalışma ile sadece fiyat/maliyet rekabeti değil aynı zamanda fiyat dışı rekabetinin de önemli olduğu ortaya çıkmıştır. Türkiye'nin Tekstil ve Konfeksiyon Sektörü'nde rekabet avantajının fiyat/maliyet avantajından değil fiyat dışı avantajlardan kaynaklandığı tespit edilmiştir.
Küresel vergi rekabeti ve Türkiye'ye yansımaları

Küresel vergi rekabeti, sermaye başta olmak üzere üretim faktörlerinin küreselleşme süreciyle ülkeler arasında hareketliliğinin artması sonucu ortaya çıkmış bir olgudur. Ülke çıkarları açısından değerlendirildiğinde küresel vergi rekabetinin yararlı ve zararlı olarak nitelenebilecek iki farklı özelliğe sahip olduğu görülür. Zira ülkeler kendi ekonomik çıkarlarına göre küresel vergi rekabetine bir anlam yüklemektedirler. Bu bağlamda gelişmekte olan ülkeler kendi vergi kapasitelerini genişletecek ve kıt olan sermaye gereksinimlerini arttıracak şekilde vergi politikalarını ayarlama yoluna gidebilmektedirler. Gelişmiş ülkeler ise buna karşın hem vergi kapasitelerinin daralmasını önlemek hem de ülke dışına ekonomik kaynaklarının akmasını engellemek amacıyla küresel vergi rekabetine karşı çıkmaktadırlar. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler arasındaki bu çıkar zıtlığını yönetmeye çalışan ulus üstü bazı kurumlar vardır. OECD başta olmak üzere küresel vergi politikalarını gelişmiş ülkeler lehine yönetmeye çalışan kurumlar küresel vergi rekabetini önleme yönünde bir yönetim anlayışı sergilemektedirler. Bu düşüncelerle tez çalışmamız küresel vergi rekabetinin algılanışı, yönetilme çabaları ve bunun OECD ülkelerinde ve Türkiye uygulamasındaki yansımaları üzerinde odaklanmıştır.
The impacts of foreign direct investments on economic growth in Turkey: 1980-2015

Türkiye'de doğrudan yabancı sermaye yatırımları 1980'li yılların başlarında başlatılan liberalleşme programı sonrasında hızla genişlemiştir. Türkiye DYSY çekme performansı açısından 2000 sonrası dönemde rekor bir seviye yakalamıştır. Bu çalışma 1980 - 2015 yılları periyodunda DYSY'nin ekonomik büyüme üzerindeki etkilerini zaman serisi analizi ile araştırmaktadır. Ampirik analizde TÜİK, Merkez Bankası ve Kalkınma Bakanlığı tarafından yayınlanan yıllık gayrı safi yurt içi hasıla verileri, DYSY girişleri, yurtiçi yatırım verileri ve dış ticaret verileri kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, Genişletilmiş Dickey Fuller birim kök sonuçları değişkenlerin düzey değerlerinde durağan olmadığını, ancak birinci farklarında durağan hale geldiklerini göstermektedir. Johansen eş-bütünleşme sonuçlarına göre GSYİH ile diğer değişkenler arasında uzun-dönem ilişki olduğu ve etkinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur. Ayrıca Granger nedensellik testi bulguları, DYSY ile GSYİH arasında karşılıklı bir ilişki olduğunu sonucunu vermektedir. Bu çalışmanın sonuçları, Türkiye'de DYSY'ndaki pozitif bir değişimin mal ve hizmetlerin üretimi artışını desteklediğini göstermektedir.
Kriz sürecinde finansal otoritelerin rol ve fonksiyonu: Türkiye için yeni bir mimari öneri

Finansal krizler ve krizlerin sebebiyet verdiği ekonomik kayıplar son yıllarda finans literatüründe tartışma konularında ilk sırada yer almıştır. ABD orijinli 2008 küresel finans krizi ve sonrasında yaşanan yeniden yapılanma ve sistemin çalışmasındaki noksanlıkları giderme yönündeki çabalar, ulusal ve uluslararası gündemde önemli yer tutmaktadır. Finansal düzenleyici ve denetleyici kurumların kriz öncesi ve kriz sonrası aldıkları, alabildikleri, almadıkları veya alamadıkları mikro ve makro ihtiyati tedbirler kadar uygun bir mimariye sahip olup olmadıkları da önem kazanmıştır. Konsolide bir bakış açısına sahip olabilecek, hızlı karar alabilecek, düzenleyici ve denetleyici sayısını azaltarak daha sağlıklı bir eşgüdümü sağlayacak, etkinlik, verimlilik ve alternatif maliyetleri göz önüne alacak bürokratik savunma reflekslerinden olabildiğince koparılmış yeni yapılar üzerine yoğunlaşılmaktadır. Her ülkenin tarihsel ve kültürel deneyimleri, finansal yapısı ve hedefleri farklı yapıların öne çıkmasına neden olmaktadır. Diğer yandan, bir uçta tek düzenleyici diğer uçta ise birden çok düzenleyici ve denetleyici otoritenin yer aldığı geniş bir yelpaze içinde herhangi bir mimari modelin kesin başarılı bir sonuç üretmesi beklenmemelidir. Uygulamadaki başarı, iyi bir mimari ile desteklenmiş alt yapı kadar, özerk karar alabilen nitelikli çalışanlara bağlıdır. Türkiye'de, TCMB dışındaki diğer finansal düzenleyici ve denetleyici kurumlar olan BDDK, SPK, TMSF ve Hazine Müsteşarlığı Sigortacılık Genel Müdürlüğü'nü bir araya getirerek yeni bir yapının oluşturulması uzun süredir tartışılmaktadır. Finansal Sektör Kurulu olarak adlandırdığımız yeni yapının daha sağlıklı, hızlı ve etkin karar alabileceği düşünülmektedir. Önerilen söz konusu organizasyon, uluslararası literatürde entegre yaklaşım olarak tanımlanan modele daha uyumlu bir yapılanmadır. Yeni yapıda, kesinlikle bir düzenleme alanının diğerine baskın olmaması ve finansal kurumların eşit mesafede görülerek, her birinin rol ve fonksiyonunun etkin bir şekilde yerine getirilmesine imkan verilmesi özel önem taşımaktadır.
Çin Halk Cumhuriyeti'nden Türkiye'ye yapılan doğrudan yatırımların belirleyicileri

Bu çalışmanın amacı, Çin'den Türkiye'ye yapılan doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının belirleyicilerini tespit etmek ve gelecekteki yatırım potansiyelini değerlendirmektir. Çin'in yurtdışı yabancı sermaye yatırımları son yirmi yılda önemli ölçüde arttı. Bir Kuşak Bir Yol İnisiyatifi'nin açıklanmasını takiben son yıllarda Türkiye'deki Çin yatırımları, önceki yıllarda Türkiye'ye yapılan zayıf DYY akışına kıyasla bir miktar ivme kazanmıştır. Bu bakımdan, bu yatırımların ardındaki nedenlerin ortaya konulması, yatırımların sürdürülebilirliği ve gelecek projeksiyonları açısından önem kazanmıştır. Çin hükümeti'nin ülkenin dışa dönük doğrudan yabancı yatırımlarının nereye ve hangi sektörlere yöneleceği hususlarında önemli bir rol oynadığından, bu çalışmanın teorik çerçevesi iki ana temele dayandırılmıştır: Doğrudan yabancı yatırım teorileri ve iki ülke arasındaki ikili siyasi / ekonomik ilişkilerin analizinden elde edilen çıkarımlar. Ampirik analiz için birincil panel veriler, resmi yayınlar ve uluslararası kuruluşlardan toplanmış, diğer veriler; kitaplar, akademik yayınlar, çevrimiçi kaynaklar, dergiler ve gazetelerden toplanmıştır. Bu çalışmanın bulguları, Çin'deki Türkiye yatırımının, temel olarak pazar, verimlilik ve stratejik varlık arama güdülerinden kaynaklandığını göstermektedir. İkili siyasi ilişkilerin yanı sıra, DYY'nin Çin'den Türkiye'ye akmasının önündeki en önemli belirleyiciler; makroekonomik göstergelerde de bozulmaya neden olan siyasi istikrar ile Türkiye'deki ve yakın coğrafyasındaki güvenlik durumudur. Türkiye'nin ticari açıklığı ve pazarlara entegrasyonu ve jeopolitik konumu da Çinli yatırımcılar için önemli belirleyicilerdir.
Göç, iklim değişikliği ve afetler ekseninde sosyal yenilik: Türkiye örneği

Kalkınma iktisadı İkinci Dünya Savaşından sonra yükselişe geçmişş, kalkınma anlayışına mekan boyutu eklenerek de bölgesel kalkınma kavramı ortaya çıkmıştır. Bölgesel kalkınma, bölgeler arasında etkin kaynak dağılım ve sosyal adaleti amaçlamaktadır.1980'lerin ortasında yeni bölgeselcilik kavramının ortaya çıkışıyla birlikte geleneksel bölgesel kalkınma anlayışı terk edilmiştir. Yeni bölgeselcilik anlayışı ile yerel aktörlerin harekete geçirilmesi hız kazanmış, yerel kaynakların etkin kullanımı ve politikaların yürütülmesi için bölgesel kalkınma ajansları kurulmuştur. Devlet Planlama Teşkilatı tarafından bölgeler arası dengesizliklerin giderilmesi amaçlanarak kalkınma planları uygulanmaya başlanmıştır. Kalkınma planların uygulanmasında bölgesel kalkınma ajansları büyük öneme sahiptir. Bu çalışmada ülkemizin hali hazırda karşılaşmış olduğu ve gelecek dönem de etkisinin artması beklenen göç, afet ve iklim değişikliği dinamiklerinin sadece sosyal değil ekonomik açıdan bölgesel kalkınmaya etkisi tespit edilmiştir. Bölgesel kalkınma ajanslarının bölge planlarında göç, afet ve iklim değişikliğiyle ilgili çalışmalarının yeterliliği değerlendirilmiştir. Ulusal kalkınmaya bölgesel kalkınmanın sağlanmasıyla ulaşılacağından, bölgesel kalkınmanın alternatif bir aracı olan sosyal yeniliğin benimsenmesi, kalkınma planlarında göç, afet ve iklim değişikliğiyle ilgili politikaların gerekliliği tespit edilmiş, önerilerde bulunulmuştur.
Eşanlı denklem modeli ile VAR modelinin öngörü başarısı açısından karşılaştırılması: Türkiye örneği

Türkiye ekonomisi, Cumhuriyet Tarihi boyunca, on beş ekonomik kriz ile sarsılmıştır. Bu krizleri aşmak amacıyla birçok istikrar politikasıoluşturulmuş ve istikrar programları çerçevesinde alınan kararlar Türkiye ekonomisi için uygulanmaya çalışılmıştır. Çalışmada, 1980 sonrası dönemde Türkiye ekonomisinde ortaya çıkan krizlerin aşılmasına yönelik olarak uygulamaya konan İstikrar Programları ve 2000 yılı sonrası için ortaya çıkan krizler incelenmiştir. Çalışmanın uygulama bölümünde, 1980 sonrası kriz dönemlerine ait belli başlı makroekonomik değişkenlerin 1980- 2005 yılları arasındaki değerlerikullanılarak; Türkiye ekonomisi, Eşanlı Denklem Modeli ve VAR Modeli ile modellenmiştir. Belirlenen makroekonomik değişkenlerin 2006 yılı için öngörü değerleri elde edilmiş ve elde edilen bu değerler gerçek değerleri ile karşılaştırılmıştır. Bu çalışmanın amacı, VAR Modeli ve Eşanlı Denklem Modeli' ninöngörü başarılarının karşılaştırılmasıdır.