turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ekonomik büyüme ve yakınsama süreci

Ülkeler arasındaki kişi başı reel gelir farklılıklarının zaman içinde azalma eğiliminde olup olmaması 18. yy ortalarından beri iktisatçıların ilgi duydukları bir konudur. 1950'li yıllarda Neoklasik büyüme modelinin ileri sürülmesi ile birlikte bu konu, modelin temel çıkarımı olan yakınsama hipotezinin odak noktasını oluşturmuştur. Neoklasik büyüme modeline göre yakınsama hipotezi, kapalı ekonomi koşulları altında sermayenin azalan getirisi nedeniyle ülkeler arasındaki kişi başı reel gelir farklılıklarının azalma eğiliminde olacağını ifade etmektedir. 1980'li yıllarda ülkelere ait uzun dönemli makroekonomik zaman serilerinin yayımlanması ve ekonometrik tahmin tekniklerinin geliştirilmesi ile birlikte yakınsama hipotezi, önemli bir uygulama alanı haline gelmiştir. Ayrıca 1980'li yıllarda yeni büyüme teorisinin ileri sürülmesi, yakınsama hipotezinin teorik tartışmaların çok önemli bir halkasını oluşturmasına neden olmuştur. Genel olarak yakınsama hipotezinin test edildiği çalışmalara bakıldığında, II. Dünya savaşı sonrası dönemde, özellikle gelişmiş ülke örneklemlerinde anlamlı sonuçların elde edildiği ortaya çıkmakta ve yakınsama hipotezi incelenirken başlangıçta, yatay kesit regresyon analizlerine dayalı teknikler kullanılırken, daha sonra zaman serisi tekniğine dayalı doğrusal birim kök testlerinin kullanıldığı görülmektedir. Ancak, II. Dünya Savaşı sonrası dönemde hem ülkelerde izlenen iktisat politikası rejimlerinde yaşanan değişimler nedeniyle hem de dünya ekonomisinde ortaya çıkan dışsal şoklar nedeniyle, ülkelere ait kişi başı reel gelir serilerinin doğrusal olmadığı düşünülmektir. Bu noktadan hareketle çalışmada, 1950- 2008 dönemi için 21 OECD ülkesine ait kişi başı reel gelir serileri ele alınmakta ve yakınsama hipotezi, polinom tipi yakınsama biçiminden hareket eden Nahar-Inder testi ile doğrusal olmayan zaman serisi tekniğine dayalı Kapetanios, Snell, Shin testi ve Leybourne, Newbold, Voguas testi kullaılarak test edilmektedir. Elde edilen bulgular yakınsama sürecinin, OECD örnekleminde doğrusal olmayan bir biçimde devam ettiği şeklindedir. Doğrusal zaman serisi tekniklerinin kullanılması durumunda, özellikle 1970'li yıllardan sonra yakınsama sürecinin yavaşlama eğiliminde olduğu bulgusuna ulaşılırken, doğrusal olmayan teknikler yakınsama sürecinin devam etmekte olduğunu göstermektedir.
Yabancı sermaye yatırımları, 1980-1995 dönemi Türkiye uygulaması

Yabancı sermaye, bir ülkenin bedelini değişik şekillerde ilerde ödemek üzere, kısa sürede ekonomik gücüne ekleyebileceği ve başka ülkelerden temin ettiği mali ve teknolojik kaynaklardır. Ya da çok kısa tanımla; bir tür yatırım transferidir. Yabancı sermaye yatırımlarının iki türü vardır. Doğrudan yatırım ve dolaylı yatırım. Doğrudan yatırımlarda ön planda firmalar yer alır. Yabancı yatırımcı kar, faaliyet hacmini genişletme ve uzun dönemde gidilen ülkede egemenlik kurma gibi güdülerle hareket eder. Dolaylı yatırımlarda ön koşul, ulusal paraların konvertibilitesidir. Bu yatırım türünün nedeni ise; uluslararası faiz farklılıkları ile açıklanabilir. Yabancı sermaye yatırımlarını kabul eden ülkelerin elde edeceği kayıp ve kazançlar, söz konusu ülkelerin bu yönde izleyecekleri politikalarla yalandan ilgilidir, ki burada da karşımıza teşviklerin önemi çıkmaktadır. Ancak yabancı sermaye yatırımlarına yönelik izlenen teşvik politikaları gerekli zemin oluşturulmadan pek bir anlam ifade etmez. Bu yönde yapılacak tüm yasal düzenlemeler istikrarlı bir ortamın kurulması ve devam ettirilmesi durumunda sonuç verir. İstikrar; iktisadi, siyasi ve sosyal alanların hepsini kapsamalıdır. Aksi takdirde umulan sonuca ulaşmak güçleşir. Nitekim Türkiye bunun sancılarını halen yaşamaktadır.
Japan's development and economic theory

ÖZ JAPON KALKINMASI VE İKTİSAT KURAMI Cömer Hasan Yüksek Lisans, İktisat Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Eyüp Özveren Temmuz 2005, 169 sayfa Bu tez iktisadi fikirler ve pratikler arasındaki ilişkiyi Japon kalkınma deneyimine referansla incelemektedir. Bu amacı gerçekleştirmek için, çalışma birincil olarak iktisadi düşünce ve iktisatçıların Japon kalkınmasındaki rolünü anlamaya çalışmaktadır. Daha sonra Japon kalkınmasını incelemektedir. Son olarak ise Japon kalkınmasının kalkınma teorisine doğrudan ve dolaylı, Doğu Asya modeli üzerinden, etkilerini açıklamaya girişmektedir. Bu tezin üç temel savı vardır. Birincisi, Alman Tarihçi Okulu, Marksizm, Keynezgil ve Schumpetherci okullar gibi heterodoks okullardan etkilenen Japon iktisadi düşüncesi ve iktisatçıları Japon kalkınmasında çok etkin bir rol oynamışlardı. İkincil olarak 'parçalı-sürekli' 'hızlandırılmış bir büyüme' olan Japon kalkınması kısmen de olsa bu sebepten heterodoks özellikler göstermiştir. Üçüncü olarak, Japon kalkınması doğrudan ve Asya modelini şekillendirerek kalkınma teorilerini etkilemiştir. Bu bağlamda Uçan Kaz Modeli, Kalkınmacı Devlet Teorisi ve Konföçyüsçü Ahlak Tezi Japon kalkınmasının izlerini taşımaktadır. Bu tezin daha genel bir sonucu iktisadi düşünceler ve iktisadi pratikler arasında, Japon örneğinin gösterdiği gibi döngüsel bir ilişki olduğudur.
Gelişmiş ve yükselen piyasa ekonomilerinde hisse senedi endeksleri ile makro iktisadi değişkenler arasındaki ilişki

Küreselleşmenin etkisiyle sermaye hareketlerinin serbestleşmesi, ülkeler arası ekonomik ilişkileri belirlemede önemli rol oynamıştır. Bu noktada sermaye piyasalarının önemli araçlarından biri olan hisse senedi piyasaları finans piyasalarında ön plana çıkmıştır. Hisse senetleri, küreselleşme sürecinden etkilenen bir faktör olmanın yanında, makroekonomik dinamikleri etkilemesi açısından da ekonomik gelişme sürecinin daha iyi anlaşılmasına yardımcı olmaktadır. Bu çalışmada, gelişmiş ve yükselen piyasa ekonomilerinde makro iktisadi faktörler ile hisse senedi endeksleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışma kapsamında, G-7 ülkeleri ile E-7 ülkeleri değerlendirilmiştir. 2006:m 3 - 2016:m 8 dönem aralığını inceleyen çalışmada, heterojen panel tahmincileri kullanılmıştır. Makroekonomik faktörler olarak reel efektif döviz kuru endeksi, M2 para arzı, enflasyon, faiz oranı, sanayi üretim endeksi ve tüketici ve üretici güven endeksleri kullanılmıştır. Analiz neticesinde G-7 ülkelerinde hisse senedi endeksleri ile üretici güven endeksi ve M2 para arzı arasında anlamlı sonuç elde edilemezken; diğer değişkenler arasında anlamlı sonuç bulunmuştur. E-7 ülkelerinde ise hisse senedi endeksleri ile yalnızca reel efektif döviz kuru arasında anlamlı bir sonuç elde edilmiştir. Diğer değişkenler ile anlamlı bir ilişki saptanamamıştır. Her iki ülke grubu için söz konusu dönemde yapılan analiz neticesinde, G-7 ülkelerinin hisse senedi piyasalarının makro iktisadi değişkenlere daha duyarlı olduğu ve bu ülkelerin sermaye piyasalarının daha derin olduğu görülmüştür. E-7 ülkeleri daha sığ piyasalara sahiptir. Genel olarak E-7 ülkelerinde makro iktisadi faktörlerin hisse senedi piyasaları için bir gösterge niteliği taşımadığı sonucuna varılmıştır.
İktisadi açıdan bölgesel dengesizlik olgusu: Osmaniye örneği

Bölgesel dengesizlik kavramı, aynı ülkenin farklı yerlerinde görülen her türlü eşitsizlik olarak tanımlanmaktadır. Geniş anlamda; nüfus, tarımsal yapı, gelir dağılımı, mali piyasalar, ulaşım ve haberleşme imkanları ile sağlık ve eğitim hizmetlerindeki etkinlik ve yaygınlık düzeylerindeki farklılıklardır. Dar anlamda ise ekonomik ve sosyal fırsat eşitsizliği olarak tanımlanabilir. Çalışmanın ana amacı, iktisadi açıdan bölgesel dengesizlik kavramı çerçevesinde bölgeler arası gelişme farklarına neden olan etmenler ve bu gelişme farklarının ülkelerde yol açtığı sosyal, kültürel ve ekonomik çöküntüleri araştırmak ve bu gelişme farklarının sakıncalarını ortaya koymaktır. Ülke içerisinde gelişmemiş bölgeler bulunduğu gibi nispeten gelişmiş bölgeler içinde de gelişmemiş iller mevcut bulunabilmektedir. Örneğin Osmaniye, il olduğu 1996 yılından itibaren çevresinde yer alan iller itibariyle bir sanayi kuşağı içinde yer almasına rağmen bu illere göre daha az gelişmiştir. Avantajlı bir coğrafi konuma, doğal kaynak ve insan gücü potansiyeline sahip olan Osmaniye'nin, hem bulunduğu yörede komşu illeri arasında hem de Türkiye ortalamasının gerisinde kalma sebepleri çalışmanın konusunu oluşturmaktadır.
Parasal büyüme, enflasyon, paranın dolaşım hızı ve belirsizlikleri arasındaki ilişkiler: Türkiye örneği (1987?2007)

Çalışmanın amacı, Türkiye'de 1987- 2007 yılları arasındaki dönem için, 1982 yılında ABD'deki büyük dolaşım hızı düşüşü üzerine ortaya atılan iddialar sonucu oluşan, parasal büyüme değişkenliğinin paranın dolaşım hızında düşmeye yol açması anlamındaki Friedman'ın dolaşım hızı hipotezinin geçerliliğini ve enflasyon ile dolaşım hızı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Türkiye, diğer pek çok ülkede gözlemlenmeyen yüksek enflasyon dönemi yaşamış ve ardından bir dezenflasyon süreci içerisine girmiştir. Bu durum Türkiye'yi ilgi çekici bir analiz haline getirmektedir. Çalışmada, kullanılan değişkenlerin belirsizlikleri olarak nitelendirilebilecek olan değişen varyanslarının, oynaklıklarının hesaplanmasına olanak tanıması nedeniyle çok değişkenli bir GARCH modeli kullanılmıştır. Böylece, 1987 ? 2007 yılları arasındaki dönemin tamamı ve 1987 ? 2001 ile 2001 ? 2007 yılları arasında kalan iki alt dönem için değişkenlerin düzey değerleri ve bu değişkenlerdeki belirsizlikleri göstermesi açısından varyansları kullanılarak Granger nedensellik testleri yapılmıştır. Bu çalışmanın bulgularından birisi, enflasyon oranının enflasyon belirsizliğinin nedeni olduğunu göstermesidir. Böylece enflasyon oranlarında düşmenin sağlanması bu belirsizliği azaltıcı bir etki gösterecek, iktisadi birimlerin ekonomiye duydukları güvende artışa neden olacaktır. Bir başka bulgu ise, Türkiye'de döviz tevdiat hesaplarının öneminin bir göstergesidir. Uygulanan para politikaları döviz tevdiat hesaplarının etkisi düşünülerek uygulanmalıdır. Ayrıca, Friedman hipotezinin, düşük enflasyon döneminde M2Y para tanımı için geçerli olduğu ortaya çıkmıştır. Parasal büyüme değişkenliğindeki artışlar, para politikasının ara hedefi olarak parasal büyüklüklerin kullanımını etkileyecektir. Paranın dolaşım hızı para politikasından bağımsız olarak düşünülemeyecektir. İktisadi birimlerin davranışlarında ortaya çıkan belirsizliklerin iktisadi değişkenler üzerindeki etkilerinin farklı parasal tanımlamalar için ve içinde bulunulan iktisadi ortamın özelliklerine göre farklılaşabileceği ortaya çıkartılmıştır. Bu anlamda doğru ve etkin bir para politikası uygulanabilmesi için iktisadi ortamın temel özelliklerinin dikkate alınması gerekecektir.
The transformation in Turkish manufacturing: A sectoral perspective

Bu tezde şu sorulara yanıt bulmaya çalıştık: Son on yılda Tu rkiye imalat sanayinin sabitleri nelerdir? imalat sanayi ic inde tedrici gelişme go steren değişkenler nelerdir? 2003, 2014 yılları arasındaki do nem ic in bu sorulara cevap vermek adına Yıllık Sanayi ve Hizmetler mikro veri setinden yararlandık. Bu sorulara yanıt ararken başlıca tanımlayıcı ve keşifsel istatistik kullandık. Buna ek olarak imalat sanayini kategorize ederken Pavitt Taksonomi metodunu uyguladık. Bu sınıflandırma metodu Tu rkiye imalat sanayinde henu z kullanılmamış bir yo ntem olduğundan bu alandaki c alışmalar ic in bir yenilik teşkil etmektedir. C alışmada buna ek olarak emek üretkenliğini bileşkenlerine ayırıp emekteki u retkenlik artışlarının/azalışlarının sebeplerini araştırdık. C alışmamız, imalat sanayi yapısında o nemli bir değişim bulamamıştır. Du şu k ve yu ksek teknolojili sekto rler ic in u retim miktarı, iş payı gibi temel go stergeler du şerken orta-du şu k teknolojili sekto rler ic in aynı go stergelerin imalat sanayi ic indeki payı ku c u k bir miktar artmıştır. Aynı şekilde imalat sanayine Pavitt Taksonomi yardımıyla baktığımızda bilimsel u retime dayanan kategoride bu temel go stergelerin imalat sanayi ic indeki paylarında du şu şler go ru lmektedir ç bir diğer o nemli bulgusu imalat sanayindeki sekto r ic i emek verimliliği ciddi yu kseliş go sterirken emek verimliliğinin yapısall değişim bileşeninde du şu şler yaşanmıştır.
Elasticity of capital-land substitution in housing supply: An econometric study of the housing market in Ankara

ÖZ KONUT ARZINDAKİ ARSA - SERMAYE İKAME ESNEKLİĞİ: ANKARA'DA KONUT PAZARI ÜZERİNE EKONOMETRİK BİR ÇALIŞMA Erol, Işıl Yüksek Lisans, iktisat Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Alper Güzel Ortak Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ali Türel Eylül 2000, 81 sayfa Bu çalışma Ankara'daki kentsel konut pazarını, inşaat sektörünün konut arzı çerçevesinde analiz etmektedir. Çalışmanın amacı, Ankara kentinin gelişme biçimini ve mekansal yapısını belirleyen kentsel ekonomik süreçleri açıklamaktır. Çalışmanın ardında yatan teorik dayanağı, konut üretim modelleri oluşturmaktadır. Bu modeller, kentin mekansal yapısını ve arazi kullanım düzenini açıklamak amacıyla kullanılan ortak bir ekonomik terim içermektedir: ' toprak ve toprak-dışı girdileri arasındaki ikame esnekliği '. Sabit ikame esnekli, değişken ikame esnekli, ve üstün logaritmik üretim fonksiyonları 1999 yılına ait Ankara yatay - kesit verileri kullanılarak tahmin edilmiştir ve tahmin yöntemi olarak devamlı en küçük kareler yöntemi kullanılmıştır. Üretim modellerindeki değişkenlerin tahminlenen katsayı değerleri, konut üretiminde kullanılan toprak ve toprak - dışı girdileri arasındaki ikame esnekliğini vermektedir. Faktörler arasındaki ikame esneklik değerleri, kensel arsa rantı ve nüfus yoğunluk eğimlerinin temel belirleyicisi olduğundan, Ankara kentsel konut pazarının mekansal yapısının açıklanmasında son derece önemli rol oynamaktadır. Çalışmanın en önemli sonucu, bu tip bir ekonometrik yaklaşımla kentlerin mekansal yapısının açıklanabilirliğidir.
Türkiye ekonomisi'nde yaşanan 1994- 2001 ekonomik krizlerinin ve 2008 küresel ekonomik krizinin imalat sanayi sektörüne etkilerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Bu çalışmanın amacı; ekonomik ve finansal krizlerin öncelikle teorik olarak tanımlanması, ve Türkiye'de yaşanan 1994 ve 2001 ekonomik krizlerinin ve tüm dünyayı etkileyen 2008 küresel ekonomik krizinin incelenerek oluşum etkenleri ve çözüm yollarının ortaya konularak ve bu krizlerin imalat ve sanayi sektörüne etkilerini faktör analizi ve ayırma analizi yöntemi ile araştırılmasıdır. Bu çalışmada, 1994 ve 2001 ekonomik krizleri ile 2008 küresel ekonomik krizinin İstanbul Menkul kıymetler Borsasında işlem gören imalat sanayi firmaları üzerindeki etkisi finansal oranlar kullanılarak faktör analizi ve ayırma analizi yardımıyla incelenmiş ve bazı çözüm ve önerilerde bulunulmuştur. Bu amaçla, imalat sanayinde faaliyet gösteren firmaların 1991 ve 2011 yılları arasındaki finansal tablolarından elde edilen finansal oranlar Faktör analizine tabi tutularak üç faktör altında toplanmıştır. Elde edilen bu üç faktör, ayırma analizi kullanılarak 1994, 2001 ve 2008 krizlerindeki etkileri bakımından araştırılmıştır. Sonuç olarak, risk ve karlılık, krizlerin öncesi ve sonrasının ayırt edilmesinde verimliliğe göre daha etkili bulunmuştur.
Anti-enflasyonist iç borçlanma politikasının kamu açıkları üzerindeki etkileri

1980'li yıllarla birlikte hızla artan kamu kesimi açığı ve bu açığın finansman biçimleri Türkiye ekonomisi üzerinde önemli etkiler yapmış, birçok sorunun temel nedenlerinden birini oluşturmuştur. Devletin giderek artan harcamalarının en kolay finasman yolu borçlanma olarak görülmüştür. İç borçlanma ise her açıkla karşılaşıldığında başvurulan bir yol olmuştur. Kamu kesimi açığının para basma yoluyla giderilmesinin ülkeyi aşın enflasyonist bir ortama sürükleyeceği dikkate alınarak iç borçlanma yolu tercih edilmektedir. Ancak iç borçlanma o kadar sık başvurulan bir yol olmuştur ki, sonuçta borçlanma eski borcu ödemenin bir yolu haline gelmiştir. Bu durum, kamu kesimi açığı-iç borçlanma-enflasyon kısır döngüsüne neden olmuştur. Kamu kesiminde ciddi bir reform yapılmaksızın bu kısır döngüden kurtulmak da mümkün görülmemektedir. Kamu kesimi reformu, gelirleri arttırıcı, giderlerini azaltıcı ve kamu tasarrufunu sağlayıcı bir oluşumu ifade etmektedir. Böyle bir reform ne kadar zorunlu olursa olsun, Türkiye'nin egemen siyaset anlayışı, bu zorunluluğun önündeki en büyük engellerden biridir. Bu konuda, toplumun tüm kesimlerince genel kabul görecek bir politikanın oluşturulması ve uygulanması, Türkiye'nin kamu açıklarından kaynaklanan derin bir ekonomik kriz yaşama olasılığını ortadan kaldıracak en büyük güç olarak görülmektedir.
Sağlık belirleyicilerin nesiller boyunca hareketinin incelenmesi; Alzheimer örneği

Küreselleşen dünyada sağlık hizmetleri ve teknolojinin gelişmesi birçok hastalığı önemli ölçüde kontrol altına almıştır. Bu gelişmeler sayesinde insan ömrü uzamış ve toplumlar yaşlanmaya başlamıştır. Yaşlıların sağlık ve sosyal sorunlarının artmasıyla birlikte hastalık ve ölümlerin artan bölümünü yaşlı popülasyon oluşturmaya başlamıştır. Toplumlarda değişen sağlık yapısına paralel olarak, halk sağlığı çalışmalarının ilgi alanında bu yöne doğru bir eğilim gösterme gereği duyulmuştur. Bu çalışmada, yaşlı nüfusta sıkça rastlanan ve halk sağlığı açısından önem teşkil eden 'Alzheimer Hastalığı' ele alınmıştır. Sağlığı belirleyici faktörlerin detaylı bir şekilde ele alındığı çalışmada, AD hastalığında nesiller arası bir ilişkisi olup olmadığı incelenmektedir. Ebeveynin AD olmasıyla bireyin AD olma riski arasındaki ilişkiyi inceleyen bu çalışmada, Michigan Üniversitesi tarafından hazırlanan, Amerika Birleşik Devletlerindeki 50 yaş ve üzeri bireyleri içeren, uzunlamasına bir panel veri seti olan 'Sağlık ve Emeklilik Çalışması' kullanılmıştır. HRS veri setinden alınan veriler, başta en küçük kareler yöntemi olmak üzere, araç değişken ve yapılan Hausman testi sonucu rassal etkiler modeli dahil çeşitli ekonometrik yöntemlerle analiz edilerek modellenmiştir. Amerika Birleşik Devletlerindeki mikro veriler sayesinde yapılan ampirik analiz ile regresyon sonuçlarımız ve marjinal etkiler incelendiğinde, ebeveynlerin hiçbirinde Alzheimer Hastalığı olmayan bir erkek çocuk için AD olma olasılığının, ebeveynlerinden biri AD olan erkek çocuklardan istatistiksel olarak daha düşük olduğunu göstermiştir. Birkaç farklı regresyon formu kullanılmasına rağmen kadınlar için istatistiksel olarak anlamlı bir etki gözlemlenmemiştir.
Üreticilerin tarımın çok fonksiyonluluğu konusundaki görüş ve tercihlerinin belirlenmesi: İzmir ili örneği

Tarım kavramı yıllar geçtikçe işlevselliğini arttırmış; bu nedenle barındırdığı anlam da gün geçtikçe genişlemiştir. Tarımın fonksiyonu önceleri sadece gıda ve lif üretimi iken sonraları, ekonomik, sosyal ve çevresel boyutlara olan etkisi nedeni ile pek çok fonksiyonu bünyesinde barındırdığı şeklinde kabul görmüştür. Çok fonksiyonluluk kavramının ortaya çıkması ile beraber, tarım, sadece gıda üretimi değil aynı zamanda, kırsal kalkınma, istihdam, gıda güvenliği, biyoçeşitlilik ve çevrenin korunması gibi konulara yönelik çok fonksiyonlu yapısı ile ekonomik, çevresel ve sosyal anlamda önemli rol oynamaktadır. Bu çalışmanın temel amacı; tarımın çok fonksiyonluluğu kavramını irdelemek ve üreticilerin bu konudaki algısını, bilgi düzeyini, duyarlılığını ve uygulama isteğini analiz etmektir. Bu amaç doğrultusunda, İzmir ilinde üreticilerle yüz yüze yapılan anketlere dayanan bir çalışma yürütülmüştür. Çalışmada 90 anket yapılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde, Analitik Hiyerarşi Süreci, Bulanık Eşli Karşılaştırm, Yeni Çevresel Paradigma ve Sıralı Logit Model gibi yöntemlerden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda; üreticilerin tarımın üretim fonksiyonunu, üretim dışı fonksiyonlarına göre daha öncelikli gördüğü; ekonomik, çevresel ve sosyal açıdan da tarımın ekonomik yönünü işaret ettiği belirlenmiştir. Üreticiler, ekonomik açıdan tarımın üretim fonksiyonuna; sosyal açıdan, üretim dışı fonksiyonlara daha fazla; çevre açısından ise tarımın hem üretim hem de üretim dışı fonksiyonlarına hemen hemen aynı önceliği vermiştir. Üretici görüşlerine göre, fonksiyonlar arasından ise sırasıyla; gıda güvenliği ve kalitesinin artırılması, gıda güvencesi ve tarım arazilerinin korunması ilk üç sırayı almıştır.
Ekonomik istikrar politikaları açısından kamu finansman dengesi ve Türkiye: 1990-2000

Günümüzde ekonomik istikrar kavramı, fiyat istikrarım ve tam istihdamı ifade etmektedir. En önemli fiyat istikrarsızlığı olarak da enflasyon kabul edilmektedir. Arz-talep dengesizliği, ekonomi politikası uygulamaları, dış ticaret, işsizlik, teknoloji ve üretimdeki yetersizlikler, kamu finansman dengesi açıkları gibi unsurlar ekonomilerde istikrarsızlıklara yol açabilmektedir. Ülkemizde ise kamu finansman dengesizliği ile ekonomik istikrarsızlık arasında bir paralellik bulunmaktadır. Kamu finansman dengesizliğine yol açan unsurlar arasında sosyal fonlar, borçlanma ve etkin nitelikte olmayan maliye politikası uygulamalarının olduğu gözlenmektedir. Bu çalışmada ilk olarak ekonomik istikrarsızlıklar ve bunun için uygulanan politikalar; 2. Bölüm'de, kamu finansman dengesini etkileyen unsurlar, kamu finansman dengesi-ekonomik istikrar ilişkileri, kamu finansman dengesini sağlama yolları ve ekonomik etkileri incelenmektedir. 3. Bölüm'de ise, Ülkemizde 1946 yılından günümüze kadar uygulanan ekonomik istikrar kararlarının ışığında Türkiye'nin 1990- 2000 yıllan arasındaki kamu finansman dengelerinin uygulanan politikalar açısından incelenmesi ve dengesizlik doğuran faktörlerin tespit edilmesi, kamu açıkları-enflasyon ilişkilerinin bir ekonometrik analiz yoluyla ortaya konulması hususlarına yer verilmektedir. Bütün bu incelemeler sonrasında; ekonomik istikrar için tek tip bir istikrar programı uygulamasının yeterli olmadığı anlaşılmıştır. Ülkemizdeki ekonomik istikrarsızlığın nedeni büyük ölçüde devlettir. Kamu finansman dengesi göstergeleri ekonomik krizlerin habercisidir. Kamu açıklan ile enflasyon arasında sıkı bir ilişki bulunmaktadır. Sosyal güvenlik sistemi açıklan ile transfer harcamaları, Türkiye'nin 1990- 2000 yıllarındaki kamu finansman dengesini olumsuz etkileyen temel unsurlardır. Önemli politika değişiklikleri ile birlikte kamu finansman yükünün düşürülmesi, kamuda tasarruf ve prodüktivitenin sağlanması, devletin küçülmesi yerine önce hantallıktan kurtarılması gerekmektedir. Tahir SÜGÜN
Etiyopya'da genç işsizlik nedenleri ve isthdam politikalar üzerine bir değerlendirme

Genç işsizliği ve eksik istihdam gelişmekte olan ülkeler için çok zor bir politika alanıdır. Genç işsizliği nüfusun üçte ikisinin 25 yaşından genç olduğu Etiyopya'da önemli bir sorun olamaktadır. İşgücü büyürken, istihdam ise işgücü piyasası girintilerini içermek konusunda yetersiz kalmaktadır. Bu durumda genç işsizliğinin, işgücü piyasalarının işleyişinin ve temel politika çıkarımlarının çok daha iyi anlaşılması büyük önem taşımaktadır. Son yıllarda ülkede yaşanan ekonomik büyüme ve gelişmelere rağmen işsizlik ve eksik istihdam Etiyopya'da ciddi bir sosyal sorun oluşturmaya devam etmektedir. Gizli işsizlik kırsal iş piyasasının özelliğidir ve açık işsizlik kentsel bölgelerde görülmektedir. CIA, 2014 raporuna göre, Etiyopya %17. 5 genç işsizliği oranı ile dünya'da en yüksek işsizlik oranlarından birine sahiptir. Literatür taramasına dayalı bu çalışmada ikincil veri incelemesi ve literatür taraması ve değerlendirmesine ağırlık vererek iki yaklaşımın karışımını uygulamaktadır. Bu hususta mevcut literatürün, ilgili soruların her birinde unsurların ve figürlerin değerlendirilmesi ve incelemesi, istihdam yaratımının zorlukları ve genç işsizliği sorunu çözmedeki temel müdahaleler gibi yöntemler uygulanmıştır. Araştırma yoğun olarak Merkezi istatistik kurumu İstihdam ve İşsizlik Anketi'nden alınmıştır. İş ve Sosyal İlişkiler Bakanlığı'ndan, Maliye ve Ekonomik Gelişme Bakanlığı'ndan alınan unsurlar ve figürler, mevcut ulusal istihdam politikaları ve stratejileri ve iş yaratımı ve politika uygulamasında kullanılan diğer temel müdahale araçlarına yer verilmiştir. Buna rağmen araştırmada geçen tüm bilgiler için hak iddia edilmemiştir.