turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Stratonikeia ve Lagina kemik yapımı küçük buluntular (2008-2019)

Bu tez, Stratonikeia ve Lagina'da 2008 ile 2019 yılları arasındaki çalışmalarda ele geçen ve şimdi Muğla Müzesi'nde korunan 69 kemik eseri kapsamaktadır. Burada Stratonikeia ve Lagina kemik buluntuların toplu bir çalışması ve değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmada; öncelikle kemik endüstrisine değinilmiş ve sonra eserler kullanım alanlarına göre başlıklar altında gruplandırılak incelenmiş ve bunların tamamı benzer eserler ile karşılaştırılarak değerlendirilmeye ve analoji oluşturulmaya çalışılmıştır. Eserlerin geneli kişisel ve günlük kullanım için üretilmiş eşyalar olmakla birlikte, bazı eserlerin kesin işlevi tam olarak belirlenememiştir. Buluntuların çoğu mezarlarda ele geçirilmiştir. Kemikten yapılan süs eşyalarının boyutlarının genel olarak küçük olduğu gözlemlenmiştir. Bu da aletlerin daha çok süs eşyası ve adak amacıyla mezar hediyesi olarak yapıldığı fikrini ortaya çıkarmıştır. Kemik buluntular sayıca sınırlı örnekleri oluşturmaktadır. Çünkü ince ve kırılgan bir yapıda olmaları dolayısıyla nicelik bakımından az örnek mevcuttur. Buluntuların genel olarak Roma İmparatorluk ve Geç Antik Çağ ağırlıklı olduğunu görmekteyiz. Bu tez kapsamında çalışılan eserlerin tümü Anadolu ve Anadolu dışındaki benzer örnekler ile karşılaştırılarak tarihlendirilmiştir.
Diyarbakır'ın kentsel sit dokusu

Güneydoğu Anadolu bölgesinde yerleşik yaşam, özgün uygarlıklar kuran Hurrilerin; Urfa, Diyarbakır, Mardin, Kerkük bölgelerini yurt edinmeleriyle başlamıştır. Elcezire denilen Fırat ile Dicle nehirleri arasında, verimli tarım topraklarını kullanan ve Yukarı Dicle boylarına yerleşen Hurriler, Diyarbakır ve yakın çevresinde yerleşik yaşama geçen ilk millettir. M. Ö. 13. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Asurlular, Aramiler, Urartular, İskitler, Medler, Persler, Makedonyalılar, Selevskoslar, Partlar, Büyük Tigran İdaresi, Romalılar, Sasaniler, Bizanslılar, Emeviler, Abbasiler, Şeyhoğulları, Hamdaniler, Mervaniler, Selçuklular, İnaloğulları, Nisanoğulları, Artuklular, Eyyubiler, Moğollar, Akkoyunlular, Safeviler ve Osmanlılar Diyarbakır'a egemen olmuştur. Kent, önemli yerleşim merkezlerinin kültür ve ideolijik alanlarının kesiştiği ve kimlik oluşturduğu bir tarihi geçmişş üzerinde şekillenmiştir. Kent surları, Roma döneminde inşa edilmiş ve günümüze kadar her uygarlığın, kitabe, figüratif bezemelerle üzerine eklemeler yaptığı bir kültür mirası olarak anıtsal özelliğini korumuştur/korumaktadır. Diyarbakır'ın kentsel tarihi dokusu ve mimari kimliğinin yer aldığı Suriçi bölgesi, halen özgünlüğünü koruyan somut ve soyut dinamikleriyle, varlığını sürdürmektedir. Kentsel sit alanı ilan edilen Suriçi bölgesinde; İçkale ve dış kale olmak üzere tarihi dönemlere ait pek çok mimari yapı ve öğeler bulunmaktadır. Mekansal zenginliğin üzerinde bulunan sosyal doku, geleneksel tarihi çevreyle bütünleşmiş ve Diyarbakır'ın bulunduğu coğrafya itibariyle tarihi merkez olmasında önemli bir rol oynamıştır. Bu çerçevede, güncel koruma olgusu ve yerel yansımaları, Diyarbakır yapılı tarihinin, geleceğe doğru aktarılmasında ayrıca bir önem taşımaktadır. Özellikle Suriçi Bölgesine ilişkin geçmişş plan kararlarının ve yürütülen Revizyon Koruma Amaçlı İmar Planının, Diyarbakır'ın tarihini korumada ne tür önlemler aldığı ve müdahaleler geliştirdiği değerlendirilmelidir. Bu kapsamda, benzer hassasiyetlere sahip farklı kaleli kent örneklerine ilişkin uygulamalar, koruma pratiğinin geliştirilmesine önemli katkılar sağlayacağından incelenmiştir. Elde edilen sonuçlarla; teorik bir planlama süreci kapsamında bir modelleme önerisi sunularak plan çalışmalarına ilişkin somut öneriler tartışılmıştır.
Haluk Perk Müzesi'nden bir grup damga mühür

Geçmişten günümüze güvenliğin ve özel mülkiyetin göstergesi sayılan mühürler farklı dönemlerde, farklı formlarda ve malzemelerden yapılmış olarak karşımıza çıkmaktadır. İlk örnekleri yaklaşık M. Ö. 8000'de görülen mühürlerde malzeme olarak kil ve taş kullanılmıştır. Daha sonra dönem şartlarına, iklime, coğrafyaya ve gelişen teknolojiye paralel olarak malzeme ve yapım tekniklerinde değişiklik ve çeşitlilik meydana gelmiştir. Metal, değerli taş, kemik, fayans, cam gibi malzemeler mühür yapımında sıklıkla kullanılmıştır. Çalışmanın konusunu; malzemesi bakır ? ve kurşun olan ve yaklaşık olarak bir tarih aralığı verilerek İlk Tunç ile Orta Tunç Çağı'na tarihlendirilen damga mühür grubu oluşturmaktadır. Satın alma yoluyla müzeye kazandırılan bu mühürlerin buluntu yeri bilinmemektedir. Söz konusu mühürlerin baskı yüzeyleri genellikle yuvarlak, kare biçimli, tutamakları ise ip delikli ya da deliksiz tutamaklıdır. Haluk Perk Müzesi'ne kayıtlı olan ve çalışma kapsamına alınan mühürlerin benzerleri sadece Anadolu'da değil, Mezopotamya ve Balkanlarda da görülmektedir. Bu çalışma ile damga mühürlerin, kazılarda ele geçen ve müze koleksiyonlarında bulunan benzer örnekleri esas alarak karşılaştırılması, yaklaşık bir tarihleme yapılarak; buluntu yerlerini yine yaklaşık olarak coğrafi açıdan tespit etmek amaçlanmıştır. Böylelikle buluntu yeri belli olmayan söz konusu mühürlerin hangi coğrafya ve döneme yakın olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır.
Milet Müzesi'nde bulunan Hellenistik ve Roma Dönemi unguentariumlar

Çalışmamızın konusunu, Milet Müzesi'ne çeşitli yıllarda satın alma yolu ile kazandırılmış Hellenistik ve Roma Dönemi'ne ait bir grup pişmiş toprak unguentarium oluşturmaktadır. Toplamda 145 unguentarium araştırdık. Bu kaplar, temel olarak parfüm ürünleri, yağlar, kremler ve kozmetik maddelerini muhafaza etmek için kullanılmıştır. Kaplar, farklı alanlarda bulunabilmektedirler. Örneğin, halkın yaşam alanlarında, tapınak alanlarında; çoğunlukla nekropol alanlarında bulunmuşlardır. Biz, çalışma konumuz içerisinde bulunan bu kapların mezar buluntuları olduklarını düşünüyoruz. İlk olarak nerede üretildiler? Açıkçası bilmiyoruz, ama biliyoruz ki Hellenistik Dönem'den Erken Bizans Dönemi'ne kadar kullanıldılar. Çalışmamız genel olarak unguentariumların tipolojisi ve alt tipolojisi, göreceli kronolojisi, işlevleri ve bu kapların belli karakteristik özelliklerini içerir. Unguentarium, Hellenistik ve Roma Dönemi'nde biçim olarak farklı tiplere sahiptir. Başlıca iki ana tipte üretildi:1. tip: İğ biçimli unguentarium, İ. Ö.4. yüzyıldan İ. Ö.1. yüzyıla kadar popüler olur. 2. tip: Torba ya da soğan biçimli unguentarium, İ. Ö.1. yüzyılda popüler olur. Konumuz içerisindeki en erken unguentarium İ. Ö. 4. yüzyılın 2. yarısına ve en geç unguentarium İ. S. 2. yüzyıla aittir. İnanıyoruz ki Milet Müzesi unguentariumları, bölgenin Hellenistik ve Roma Dönemi için çok önemlidir. Form çeşitliliği ile Güney Ionia ile Kuzey Karia unguentarium repertuvarına zenginlik katacaktır.
Roma İmparatorluk Dönemi'nde Kilikia'da tarımsal faaliyetlere yönelik yapılanmalar

Kilikia Bölgesi, yıllar boyunca, sahip olduğu coğrafi ve jeopolitik konumu itibariyle, Anadolu'nun içerisinde doğu ile batıyı birbirine bağlayan bir köprü görevi görmüştür. Bunun sonucunda bölge, birçok uygarlık tarafından iskan edilmiştir. Burada yaşayan toplumların, bölgedeki başlıca etkinlikleri ise tarımsal faaliyetler ve bunun sonucu elde edilen ürünlerin ticareti olmuştur. Antik yazarların da belirttiği üzere Dağlık ve Ovalık olarak ikiye ayrılan bölgede birçok tarımsal ürünün üretimi yapılmıştır. Tüm Akdeniz coğrafyasında en çok üretilen tarımsal ürünlerin başında gelen zeytin, üzüm ve tahıllar, Kilikia için de vazgeçilmez olmuştur. Yapılan araştırmalarla, özellikle kırsal alanlarda bu ürünlerin üretildiğini gösteren çok sayıda tarımsal üretime yönelik yapılanma tespit edilmiştir. Bunlar genel olarak, çeşitli büyüklüklerdeki çiftlik yapılanmaları, açık alanda ana kayaya oyulmuş işlikler, kapalı bir mekan olarak oluşturulan atölyeler ve buralarda kullanılan çok sayıda üretim donanımlarıdır. Bu tarımsal üretime yönelik yapılanmalar, özellikle Hellenistik ve Roma İmparatorluk Dönemlerinde kullanılmış olup, bölgede aktif bir tarımsal üretim ve buna yönelik bir organizasyonunun olduğunu göstermektedir. Tahıl, Hellenistik, Roma İmparatorluk
Latin Amerika ve Anadolu toplumlarında zeytin ve zeytinyağının yerinin kültürel ve ekonomik açıdan karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmesi

Çevresel koşullardaki değişkenlik toplumların sosyokültürel ve sosyoekonomik yaşamında çeşitliliğe neden olmaktadır. Bu çalışma Latin Amerika ve Anadolu toplumlarında zeytin ve zeytinyağının kültürel ve ekonomik açıdan genel bir karşılaştırmasının yapılmasını amaçlamaktadır. Bu çerçevede, zeytinin tarihçesi, zeytin bitkisinin özellikleri, yetiştiği çevresel koşullar, zeytinyağı üretimi, zeytin ve zeytinyağının kullanımı incelenmekte ve Latin Amerika ile Anadolu bölgelerinin zeytin kültürü bağlamında tarihsel, çevresel, ekonomik değerlendirilmesi ve karşılaştırılması yapılmaktadır. Çalışmanın sonucunda, Akdeniz Havzasının çevresel koşullarında gelişen zeytin kültürünün, Avrupalıların Amerika'ya gelişini ve bu medeniyetlerin etkileşimini takiben, Latin Amerika'nın zeytin kültürüne elverişli çevresel koşullara sahip olduğu kesimlerinde giderek yaygınlaşmaya başladığı görülmektedir.
Stratonikeia Akdağ Nekropolü: Somut ve soyut kültür üzerine bir araştırma

Karia Bölgesi'nin önemli kentlerinden biri olan Stratonikeia, günümüzde Muğla İli Yatağan İlçesi sınırlarında Eski Eskihisar Köyü yerleşim alanında yer almaktadır. Kentte 1977 yılında başlayan arkeolojik kazılarla birlikte, kentin kuzey kapısından başlayan ve Lagina Hekate Tapınağı'na ulaşan kutsal yol boyunca belirlenen nekropollerde de kazı çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada bu nekropollerden antik kentin yaklaşık olarak 3 km kuzeybatısında yer alan, Akdağ Tepesi'ndeki Akdağ Nekropolü ele alınmıştır. 1995 yılında başlayan kazı çalışmaları 1999 yılında sona ermiştir. Bu çalışmalarda toplam 118 adet mezar ortaya çıkarılmıştır. Tespit edilen mezarlar dromoslu oda mezarlar, basit khamosorion mezarlar ile mermerden yapılmış tekne mezarlardır. Çalışmada, mezar hediyeleri açısından zengin olan mezarların kullanım süreçleri belirlenmiş, her mezar kontekst olarak değerlendirilmiştir. Mezar buluntularından tipolojik olarak çeşitlilik sunan buluntular, kendi içlerinde sınıflandırılmış, analojiler ve mezarda aynı kontekstte yer alan diğer buluntu grupları ile birlikte değerlendirilerek tarihlendirilmiştir. Nekropolden ele geçen mezar ve ölü armağanları arasında özellikle pişmiş topraktan yapılmış buluntular arasında, yerel nitelikte gerçekleştirilmiş üretimlerin varlığı belirlenmiş, tespit edilen bu durum, yapılan arkeometrik çalışmalarla da desteklenmiştir. Stratonikeia Akdağ Nekropolü'ndeki mezarların aile mezarı niteliğinde mezarlar olduğu, bu mezarların MÖ 3. yy'ın ortalarından MS 2. yy ortaları-MS 3. yy başlarına kadar kullanım gördüğü belirlenmiştir.
MÖ 3. ve 2. binyıl Kuzey Suriye'de kentleşme süreci

Kent ve kentleşme tanımı üzerine birçok bilim insanı tarafından farklı fikirler öne sürülmüştür. Tarihte ilk kentlerin MÖ 4. binyılda Güney Mezopotamya'da doğduğu birçok araştırmacı tarafından kabul edilmiştir. Güney Mezopotamya kökenli kültürün kuzeye yayılımı da Uruk yayılımı olarak adlandırılmıştır. Bu dönemde güney karakterli özellikler kuzeyde de görülmeye başlamıştır. Bu yayılım dünyadaki ilk kolonizasyon hareketi olarak da bilinmektedir. Özellikle MÖ 4. binyılın sonu MÖ 3. binyılın başlarında Kuzey Suriye Bölgesinde Güney karakterli kentsel özellik gösteren yerleşim yerlerinin ortaya çıktığı görülmektedir. Bu çalışmada MÖ 3. ve 2. binyılda Kuzey Suriye'de kentsel özellik gösteren yerleşim yerleri ayrıntılı olarak incelenecektir.
Herbal temalı Batı Anadolu sikkeleri

İnsanlık tarihi ile paralel şekilde ilerleyen tedavi yöntemleri, doğal şartlara uyum sağlamak ve zor koşullardan korunmak için devamlı gelişmiştir. İnsanlar, rahatsızlıklarına çözüm yolu bulmak amacıyla çevrelerinde bulunan bitkileri gözlemleyip, zamanla kullanımını tecrübe etmişlerdir. Toplayıcılık yaparken deneme ve yanılma yoluyla tıbbi açıdan önemli olduğunu fark ettiği bitkileri, kendisi için fayda sağlayan diğer önemli tür bitkiler gibi kültürüne almış ve ıslahını yapmıştır. ilk başlarda, kendisine faydası olduğuna inandığı bitkileri sadece yiyerek hastalıklarına çare arayan insanoğlu, daha sonra tedavide kullandığı bu bitkilerin özünü veya daha doğrusu etken maddesini keşfederek, rahatsızlıkları için bilinçli şekilde ilaç elde etmeye başlamıştır. Bu çalışmada, Batı Anadolu kent sikkeleri üzerinde betimlenen bitkilerin, bir sembol olarak kullanımı dışında, tedavide ne gibi bir kullanımı olduğuna ve önemine değinilmiştir. Bitkilerin antik dönemdeki sağlık alanında kullanımları ve sağladıkları faydalar ile birlikte, günümüzdeki kullanımlarının benzerlik ve farklıları ele alınmıştır. Bununla birlikte tez konumuza yönelik yapılan çalışmada ele aldığımız kimi bitkilerin, genel yaklaşım dışında bir başka tür bitki de olabileceği irdelenmiştir. Bu bitkilerin, sikkelerin basıldığı tarihlerdeki herbal olarak kullanımı ve sağlık açısından önemi, mevcut literatürdeki bitkilerle kıyaslanarak yeni bir bakış akışı kazandırmak amaçlanmıştır.
Development of Burgaz and its hinterland in context of settlement pattern analysis

Bu çalışmanın temel amacı Burgaz yerleşiminin Geometrik Dönem'den Helenistik Dönem'e kadar uzanan süreçte Datça Yarımadası'ndaki politik, ekonomik ve sosyal konumunun anlaşılmasıdır. Bu kapsamda Burgaz ve Datça Yarımadası'nda gelişen süreçlerin, Burgaz'da yürütülen kazı çalışmalarından elde edilen arkeolojik veriler ile Prof. Dr. Numan Tuna'nın 1980'lerin başında yürüttüğü Datça Yarımadası yüzey araştırması verilerinin incelenmesi ile açıklanması hedeflenmektedir. Çalışmanın metodolojisi yerleşim modeli analizini temel almakta ve teorik olarak polis konsepti literatürüyle desteklenmektedir. Arkeolojik buluntu yerlerinin zamansal ve mekansal dağılımlarının incelenmesi Burgaz ve hinterlandı ile Datça Yarımadası'nın genelini kapsayan oluşum süreçlerini açığa çıkartmaktadır. Çalışmanın sonuçlarına göre Burgaz'ın kavramsal olarak idealize edilmiş polis tanımlamasına uymamasına karşın, polis oluşumunun iki ana göstergesi olarak kabul edilen kentleşme ve devlet oluşum süreçlerinin Burgaz ve Datça Yarımadası için yerleşim modeli analizleri ile gözlemlenebilmektedir. Çalışmanın sonucunda Burgaz'ın M. Ö. 360 sonrasında gelişensinoikismos sürecine kadar Datça Yarımadası'nın sosyal, politik ve ekonomik kent merkezi olarak tanımlanabilmesi mümkündür.
Anadolu'da başlangıcından M. Ö. II. Bin yıl sonuna kadar yırtıcı kuş tasvirleri

Anadolu'da Başlangıcından yani A Keramik Neolitik dönemden Hitit devleti sonuna kadar olan dönemdeki bütün tasvirli sanat eserlerindeki yırtıcı kuş betimleri incelenmiştir.
Bozkurt-Lotus Davası

3 Ağustos 1926'da Türk Bozkurt Vapuru ile Fransız Lotus Vapuru, Midilli açıklarında Sığrı Burnu'nda çarpışmış ve bu kaza sonucunda Bozkurt Vapuru batmıştır. Lotus Vapuru, Bozkurt'tan kurtarılan mürettebatı da alarak İstanbul'a gelmiştir. İstanbul'da yapılan tahkikat sonucu Fransız Kaptan Jan Demons, sekiz Türk'ün ölümüne sebebiyet vermekten dolayı tutuklanmıştır. Fransa, açık denizlerde meydana gelen bir kazadan dolayı Türkiye'nin bir Fransız vatandaşını yargılama yetkisi olmadığını ileri sürmüştür. Türkiye, Lozan Antlaşması'nın 28. maddesine göre yargılama yetkisinin olduğunu belirterek Fransa'nın baskılarına rağmen Kaptan Demons'u yargılamış ve dikkatsizlik neticesinde, ölüme sebebiyet vermekten tutuklamıştır. Kazadan sonraki yargılama süreci ve Fransa'nın adli, siyasi ve ekonomik kapitülasyonları devam ettirmek istemesi, davayı uluslararası bir alana taşımıştır. La Haye Adalet Divanı'nda görüşülen dava, dönemin Adliye Vekili Mahmut Esat Bey'in savunması sonucunda Türkiye'nin lehine sonuçlanmıştır. Türkiye'nin kazandığı bu dava, kapitülasyon sisteminin kaldırıldığını uluslararası bir mahkemeye bir kere daha tescil ettirmiştir.
The transforming and the building sites of memory in early republican period: The cases of Dolmabahçe palace and Anitkabir

Hafıza, ulusal kimlik ve mimari arasındaki bağlantıyı ortaya koymak adına birçok çalışma yapıldı. Pierre Nora'nın Hafıza Mekanları bu girişimlerin arasında, en önemlilerinden biridir. Bu kavrama göre, verili bir toplumun ulusal kimliğini canlandırmak için ortaya çıkan/ortaya çıkartılan nesneler, mekanlar ve anıtlar vardır. Bunlara hafıza mekanları denir. Hafıza mekanlarının, verili toplumun, toplumsal hafızasının etkin birer devresi olması, onların ulusal kimlikleri pekiştirmekteki faydasını gösterir. Bu tezde, erken cumhuriyet döneminde hafıza mekanlarının oluşma biçimlerini göstermek için, erken cumhuriyet döneminden günümüze kadar güçlü birer hafıza mekanı olarak kalan Dolmabahçe Sarayı ve Anıtkabir konu edilmiştir. Dolmabahçe Sarayı ve Anıtkabir erken Cumhuriyet dönemindeki hafıza mekanlarının dönüştürülmesinin/inşasının vakaları olarak incelendi. Dolmabahçe Sarayı vakası Cumhuriyet'in Dolmabahçe Saray'ını fiziki ve sembolik müdahalelerle nasıl yeniden şekillendirdiğini ve onu Cumhuriyet'in bir hafıza mekanına nasıl dönüştürdüğünü gösteriyor. Müdahalenin boyutlarını kanıtlamak için saray kompleksinin detaylı tarifi verildi. Ayrıca fiziki müdahaleler, politik ve tarihsel bağlamında belgelendi ve incelendi. Anıtkabir vakası, Cumhuriyet'in sıfırdan bir anıtı nasıl tasarladığını gösteriyor. Anıtkabir, politik ajandası kadar mimari ajandasını da yansıttığı için, ulusal mimari hakkındaki ilgili konularda tartışıldı. Buna ek olarak, Anıtkabir projesinin seçimi ve Anıtkabir'in yerinin seçimi süreci incelendi. Bu amaçla, Başbakanlık Cumhuriyet Arşivleri, İstanbul mastır planı, mimari yayın ve ilgili literatür çalışıldı. Erken Cumhuriyet döneminde Türk ulusal kimliğinin hafıza kullanımını ve temsillerini göz önüne alarak, Dolmabahçe Sarayı ve Anıtkabir'in hafıza mekan olarak incelenmesi, erken Cumhuriyet'in ulusal kimliğe ve ulusun ideal geçmişşine dair vizyonunu gösterdi. Ayrıca, inceleme, ulus devletin mimari ve kentsel projeleri destekleyerek hafıza mekanlara nasıl müdahale ettiğini ya da hafıza mekanları nasıl yarattığını işaret etti. Böylelikle, umuyorum ki, söz konusu tez, erken Cumhuriyet dönemine dair yapılan hafıza çalışmalarına ufak ama manalı bir katkıda sundu.
Hakimiyet-i Milliye Gazetesine göre milli mücadele döneminde isyanlar (1920-1921)

Birinci Dünya Savaşı'nın Osmanlı Devleti adına mağlubiyet ile sona ermesi üzerine imzalanan Mondros Mütarekesi, Anadolu'da yeni bir dönem başlatmıştır. Mütareke ile birlikte başlayan işgaller ve katliamlar karşısında İstanbul Hükümetleri etkisiz kalmış, resmi bir görev aracılığıyla Anadolu'ya giden Mustafa Kemal Paşa, görevinden farklı olarak Milli Mücadele'yi başlatmıştır. Bu dönemden itibaren Anadolu'nun pek çok bölgesinde etnik farklılıklar, siyasi görüşlerin çatışması, itaat meselesi gibi farklı sebeplerden kaynaklanan ve özellikle İngilizler ile İstanbul Hükümetlerinin kışkırtmalarından dolayı isyanlar ortaya çıkmıştır. Bu isyanların bir kısmı çok dar bir bölgede etkili olurken bir kısmı da geniş bir sahaya yayılmış ve Heyet-i Temsiliye ve akabinde TBMM'yi zor durumda bırakmıştır. Anzavur, Bolu-Düzce-Hendek, Yozgat, Kuva-yı İnzibatiye gibi etkisi geniş olan isyanların bastırılmasında rol oynayan Çerkes Ethem, düzenli ordu bünyesine dahil olmayı kabullenmemiş ve bu durum O'nun isyancı konumuna düşmesine sebep olmuştur. Çerkes Ethem İsyanı'nın bastırılması ile birlikte Anadolu'daki isyanlar hemen hemen sona ermiş ve Yunanlılar ile mücadele başlamıştır. Bu çalışmada, meydana gelen isyanlara Mustafa Kemal'in Ankara'ya gelmesinden kısa bir süre sonra yayımlanmaya başlayan Hakimiyet-i Milliye'nin perspektifinden bakmayı hedefledik. Hakimiyet-i Milliye gazetesinde 1920- 1921 yılları arasında konu ile ilgili haber, makale, bildiri ve mahkeme kararı gibi çeşitli metinler incelenmiş ve ikinci el kaynaklar ile sentezlenerek ele alınmıştır. Hakimiyet-i Milliye gazetesinde isyanların gelişimi, bastırılması, elebaşların yakalanması, yargılamaların yapılması, isyanın bölgedeki etkileri ile ilgili haberlerin yanı sıra yeni isyan girişimlerinin ortaya çıkmasını engellemek adına birlik-beraberlik vurgusu yapılan metinlerin bulunduğu geniş bir yelpazede haberler neşredilmiştir. Bu metinler Milli Mücadele'deki isyan girişimlerine farklı bir pencereden bakılmasını sağlamaktadır.
Cumhuriyet kentlerinin semiyotiği: Atatürk Evlerinin Türk kolektif belleğine etkisi

Çalışmanın ilk bölümünde araştırmamızın çekirdeğini oluşturan hafıza kavramının ne olduğuna ve kolektif hafıza ile hafıza arasındaki farklara bakılarak kolektif hafıza yaklaşımları incelenmiştir. Tarih ve kolektif hafıza ilişkisi farklı kuramsal bağlamlarda tartışılmıştır. Çalışmanın ikinci kısmında mekanın bellek üzerindeki etkilerini irdelenerek Cumhuriyet sonrası yeniden yapılandırılan/inşa edilen Türk ulus devletinin mekansal stratejileri araştırılmıştır. Atatürk Evlerinin Türk kolektif belleği üzerinde nasıl bir etkiye sahip olduğu incelenmiş ve bu etkinin hangi şekillerde tezahür ettiğine bakılmıştır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise Atatürk Evleri ile resmi ideoloji bağlantıları semiyotik yöntemle analiz edilmiştir. Mekan ve ideoloji etkileşimleri uzamın kurucu etkileri çerçevesinde ortaya konmuştur.
The transaction taxes in Turkey (1926-1934): Negotiation between industrialist and republican governments

Bu tez 1926 yılında ihdas edilmiş olan Umumi İstahlak Vergisi ve 1927, 1931 ve 1934 yıllarında ihdas edilmiş olan üç farklı Muamele Vergisinin ihdas süreçlerini ve bu vergilerin mükellefleri ile hükumetlerin arasındaki pazarlık süreçlerini incelemektedir. Aşar vergisinin 1925 yılında kaldırılmasından sonra ortaya çıkan vergi sisteminde, vergi gelirleri içerisinde önemli yerleri olan bu dört vergi, bu tezin ana başlıklarını oluşturmaktadır. Her bir verginin oluşum sürecinde vergi mükellefleri ve onların oluşturduğu kurumlar olan Ticaret odaları ve sanayi birlikleri ile hükumetler arasındaki pazarlık, bu tezde incelenmektedir. Bu çalışma, bu vergilere karşı, mükelleflerin nasıl karşılık verdiğini, hangi argümanlarla eleştirdiğini ve hangi metotlarla pazarlık edildiğini ele almaktadır. Bu tezin ana kaynaklarını esabab-ı mucibe layihaları, kanun metinleri ve ticaret odalarının hazırladıkları raporlar dokümanlar oluşturmaktadır.