turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yalvaç Müzesi'nde sergilenen Tunç Çağına ait seramik kaplar ve kişisel yorumlar

İYalvaç Müzesi'nde Sergilenen Tunç Çağına Ait Seramik Kaplar ve Kişisel Yorumlar? konulu bu çalışmada Yalvaç Müzesinde bulunan seramik kaplar ve yörede yapılmış arkeolojik araştırmalarda çıkan buluntuların genel bir değerlendirmesi ve kişisel yorumlaması yapılmıştır. Yalvaç Arkeoloji Müzesi'nde bulunan Tunç Çağı'na ait eserler, Yalvaç'a 19 km. uzaklıkta bulunan Çam harman Höyüğüne (M. Ö. 3-2. bin) ait pişmiş toprak eserler vazolar, kulplu-kulpsuz kaseler ve farklı formlar ayrıca Yalvaç çevresinden derlenen ve muhtelif şekillerde elde edilen küçük eserler ile vatandaşlar tarafından tesadüfen bulunup satın alınan eserlerden oluşmakta ve yörenin erken dönem seramik sanatına ışık tutmaktadırlar. Tunç Çağı seramik formları genellikle elle şekillendirme ve çarkta şekillendirme yöntemleriyle üretilmiş olup, form yüzeyleri taş, tahta, deniz kabuğu gibi sert cisimlerle perdah yapılmış yüzeyleri pütürsüzleştirilmiştir. Formların boyutları 15 cm ile 40 cm arasında olup, bu da formların saklama amaçlı veya servis amaçlı olarak kullanıldığını göstermektedir. Dönem formlarının yüzeyinde astar uygulanırken, bezeme görülmemektedir. Yalvaç Arkeoloji müzesinde sergilenen ve Yalvaç ve çevresindeki prehistorik-protohistorik yerleşimlerden gelen Tunç çağı kaplar ve kap parçaları üzerinde yapılan incelemeler tarihsel süreci, bunları kullanan toplumun gereksinimleri, sosyal durumlarını, beğenilerini ve ekonomik sistemlerinin yansıtmaktadır. Bu çalışmanın amacı, tarihsel süreçte Pisidia Antiocheia'sıyla pek çok kültüre ev sahipliği yapan ve kültürel zenginliği bulunan Yalvaç Arkeoloji Müzesi'nde bulunan Tunç Çağı'na ait eserlerden yola çıkarak yapılan kişisel yorumlarla seramik pano oluşturmak ve bunun sonucunda geleneksel seramik sanatına çağdaş seramik sanatı olanaklarıyla bütünleştirmektir. Çalışmanın çıkış noktası insanoğlunun tarih boyunca her dönemde gerek kullanım gerekse diğer gereksinimlerini yapmış oldukları seramik eserleri farklı seramik uygulama tekniği ile bütünleştirmektir. Yalvaç Arkeoloji müzesi Tunç çağı seramik formları, yöre toprağı kullanılarak seramik pano yorumlaması ve uygulaması yapılmıştır. nahtar Kelimeler: Tunç çağı, Yalvaç Müzesi, Seramik Pano, Form, El yapımı, Çark yapım
Arkaik ve klasik dönemde phryg, lydia ve pers ahşap günlük kullanım eşyaları

Çiçek. Arkaik ve Klasik Dönemde Phryg, Lydia ve Pers Ahşap Günlük Kullanım Eşyaları, Yüksek Lisans, Muğla, 2012. Bu tez çalışmasında Anadolu'da iz bırakmış Phryg, Lydia ve Pers uygarlıklarının ürettiği günlük kullanım eşyaları, günümüze ulaşmış olan önemli örnekleri tanıtılarak, metal ve taş gibi başka malzemelere yansımaları ve yapım teknikleri incelenerek ana hatlarıyla tanıtılmaya çalışılmıştır. Büyük Tümülüs ve benzeri diğer tümülüslerde ele geçen ahşap mobilyalar, Phryg ahşap günlük kullanım eşyaları ve yapım teknikleri konusunda çok önemli bilgiler sunmuştur. Hemen hepsi son derece sağlam, pimlerle desteklenen bir zıvana sistemi ile bir araya getirilmiştir. Farklı renklerde ahşaplardan kakma tekniğiyle işlenen kompleks geometrik motifli bezemelere sahiplerdir. Lydia ahşap günlük kullanım eşyalarıyla ilgili elimizde çok az kanıt bulunmaktadır. Lydia tümülüslerindeki taş klineler ve bazı metal örnekler bu konuda bilgi vermektedir. Lydia mobilyalarının büyük bölümü MÖ 6. yy'ın ikinci yarısına ait gibi görünmektedir. Pers kültüründe günümüze yok denecek kadar az miktarda ahşap günlük kullanım eşyası ulaşmıştır. Dolayısıyla Persepolis Saraylarındaki kabartmalar gibi ederlerden yola çıkılarak bazı bilgilere ulaşılabilmektedir. Orijinal örneklerden günümüze ulaşanlar ise bronz bacak-ayak parçaları ve çeşitli malzemelrden yapılmış bezeme amaçlı apliklerden ibarettir. Eldeki verilere göre Pers mobilyalarının çok eski Yakın Doğu geleneklerini devam ettirdiği anlaşılmaktadır.
Perge'nin M. S. 1.-2. Yüzyıllardaki Gelişimi

Bu tezin birincil amacı, Perge'nin M. S. 1. ve 2. yy.'larda inşa edildiği kesin olarak saptanabilen ya da bu yüzyıllara ait olduğu düşünülen yapıları yardımıyla, kentin söz konusu yüzyıllardaki kentleşme sürecini araştırmak, bunu etkileyen faktörleri, kentin Hellenistik görünümünün nasıl değiştiğini, Romanizasyonun bu süreci nasıl etkilediğini ortaya koymaktır. Perge'nin daha önceden bu döneme tarihlenmiş yapılarını yeniden gözden geçirmek, kesin tarihlenemeyenlere ise kanıtlardan yola çıkarak tarihleme önerileri sunmak bir diğer amaçtır. Belirlenmeye çalışılan bir başka konu ise, varlığını yazıtlarla bildiğimiz, ancak kesin lokalizasyonu yapılamamış yapı ve yapı kısımlarının kesin ya da muhtemel yerlerini saptamaktır.
Aristonikos İsyanı

Bu tez çalışmasında Pergamon Kralı III. Attalos'un krallığını ve kişisel servetini M. Ö.133'te Roma Cumhuriyeti'ne vasiyet etmesi ve bunun sonucunda ortaya çıkan üvey kardeşi Aristonikos'un bu vasiyete itiraz edip krallıkta hak iddia etmesi ve sonucunda Roma Cumhuriyeti ve Roma'nın Küçük Asyalı müttefiklerine karşı başlattığı ve uzun yıllar devam eden isyan hareketi ele alınmıştır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Aristonikos İsyanı'na kadar Pergamon Krallığı'nın kuruluşu, gelişmesi ve Attalos Krallığının diğer kent ve devletlerle ilişkileri açıklanmıştır. İkinci bölümde Pergamon kralı III. Attalos dönemi, krallığını ve kişisel servetini Roma Cumhuriyeti'ne miras bırakması ve Roma Cumhuriyeti'nin vasiyete tepkisi açıklanmıştır. Üçüncü bölümde Pergamon krallarından II. Eumenes'in oğlu Aristonikos'un karakteri, sarayla bağlantıları, üvey kardeş III. Attalos'un vasiyeti sonucunda krallığın kendisi yerine Roma Cumhuriyeti'ne miras bırakılması ve ardından Aristonikos'un tahtı ele geçirmek için başlattığı isyan hareketi detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Dördüncü ve son bölümde ise Aristonikos'un başlattığı ve yıllarca devam eden isyan hareketinin Roma Cumhuriyeti ve müttefikleri tarafından bastırılıp, Aristonikos'un esir alınması ve bunun sonucunda Pergamon Krallığı toprakları üzerinde Roma'nın Küçük Asya'daki ilk eyaleti 'Asya Eyaleti'ni kurması ve bu topraklarda Roma'nın kesin olarak yerleşmesi irdelenmiştir.
İsaura Nekropolü

Isauria Bölgesi'nin baskenti Isaura Konya-Bozkır'a 16km. uzaklıktaki Ulupınar Köyü yakınlarındadır. Sarp uçurumlarla çevrili tepe üzerinde bulunan kent; Konya'yı ve Torosları ayrıca, Karaman'ı, Seydisehir ve Hadim'i kontrolü altında tutmaktadır. Üç baslıkta toplarsak; 1 no'lu nekropol alanında, sehir kapısından kuzeybatıyauzanan yolun sag tarafında bulunan anıtsal kaya mezarları bulunmaktadır. 2 no'lunekropol ise, yine sehrin kuzeybatısında yer alan kaya lahiti-kaya mezarıkaynastırmasından olusan nis içinde mezarları ve lahit mezarları kapsamaktadır. 3 no'lunekropol alanı, digerlerinin tersine kentin güneyinde Akropol kapısına ulasan yolun her iki yanındaki anıtsal mezarlardır. Burada Meral_Celik_resim. pdf veMeral_Celik_harita. pdf dosyaları bulunmaktadır.
Antik yunan ve roma çağlarında mousa tasvirleri ve değişimi

Antik Yunan Mitolojisi'nde Musalar'ın en itibarlı tanrıçalar olduklarına inanılıyordu. Musalar'ın sanatının etkisinin hem tanrılar hem de insanlar üzerinde çok güçlü olduğu düşünülmekteydi. Bu nedenle Musalar'ın sihirli gücünü gösteren çok sayıda mitos vardı. Müzik ve Musa sözcüklerinin kökeninin aynı olması nedeniyle Antik Yunan'da birbirine çok yakın etkileşimi ve fonksiyonları olmuştur. Birbirlerini tamamlayıcı olarak kullanılmaktaydılar. Bu benzerliğin yanı sıra bu iki kavramın hemen görülmeyen çok derin sosyal ve felsefi tutumları da bulunmaktaydı. Antik Yunan düşüncesi müzik kültürü ve Musalar'ın mitolojisini aynı temelin üzerine inşa etmeye çalışmıştır. Buradaki ana fikir, ahlaki mükemmeliyet düşüncesidir. Bu nedenle Musalar'ın mitolojisinde etik ve ahlak soruları önemli bir yere sahipti. İyilik ve kötülük konseptleri, Musalar'ın mitolojisinde çok belirgin bir anlam almıştır. Ancak iyilik ve kötülük, ahlak ve ahlaksızlık gibi kavramlar bu mitoslarda son derece metaforik olarak belirlenmiştir. Soylarını Tanrı Zeus ve Bellek Tanrıçası Mnemosyne'den alan Musalar'a mitoloji tarafından onların doğumundan itibaren en olağanüstü nitelikler ve sınırsız güçler bağışlanmıştır. Mitolojinin Musalar'ın annesi olarak Bellek Tanrıçasını belirttiği düşünüldüğünde, Antik Yunan düşüncesi henüz erken felsefi dönemindeyken hafızanın ya da daha geniş anlamda değerlendirildiğinde zihin aktivitesinin, Musalar'ı temsil eden sanatların ve bilimlerin varlığı ve gelişmesi için bir zemin oluşturduğunun farkında olmuştur. Sanat yardımıyla ahlaki düzenleme ideali, hem ruhsal hem fiziksel açıdan ideal Musalar'ın karakterlerinde belirlenmiştir. Musalar'ın karakterlerinde sembolizm yoluyla bunlar ifade edilmeye çalışılmıştır. Bu mitolojide her şey bu idealin cazip olması için yapılmıştır. Musalar Mitolojisi güçlü bir estetik çekim göstermektedir. Ama onun değeri, çok güzel olsa da dış görünüşünde değil, sanatın etik gücü idealindedir. Bu düşünce insanı heyecanlandırıp öncelikle onu açıklayan efsaneler yaratır, sonra da onun üzerinde derinlik ve kapsam anlamında eşsiz olan felsefi teorileri oluşturmaktadır.
Tralleis nekropolisi buluntuları ışığında Hellenistik ve Roma Dönemi seramiği

Aydın ili sınırları içinde Kestane Dağı eteklerinde, Tabakhane Çayı'nın Büyük Menderes nehrine birleştiği yerde kurulmuş olan antik Tralleis Karia Bölgesi'nin en önemli kentleri arasında sayıhr. Tralleis'in Argosiular ve Thrakiah bazı Trailer tarafindan kurulduğu ve ismini buradan aldığı söylenir. Antik çağda kentin tarihi Aphrodisiaslı Apollonios ve Koptoslu Christodoros tarafindan iki kere yazılmıştır. Kentin Hellenistik dönemden önceye giden tarihi üzerine fazla büghi olmamakla birlikte, son yıllarda yapılan kazıların yeni bilgiler ekleyeceği kanısındayız. Antik Tralleis kentine 19. yüzyıl sonunda birçok Avrupalı araştırmacının geldiği bilinir. Ch. Texier, Ch. Fellows, O. Rayet-A. Thomas bunlardan birkaçıdır. İlk resmi kazı 1888'de C. Humarın ve W. Dörpfeld tarafindan tiyatro ve yakınlarında yapılmıştır. 1889 depreminden sonra verilen izinle evlerin onaranında antik kalıntılardan yararlanılmıştır. 1902 ve 1903'te Halil Ethem Bey tiyatro, stoa ve bazilikada yapılan kazılarda zengin heykeltraşlık eserleri ele geçirir. Uzun süre kazı yapılmayan Tralleis'ta 1996'da bilimsel kazılar Adnan Menderes Üniversitesi tarafindan yeniden başlatılır. Tezimizin konusunu 1968'li yıllardan başlayıp 1992'ye dek Aydın Merkez'de yapılan kazılarda mezarlarda bulunan eserler oluşturur. Çakşmamızdaki amaç bugüne dek üzerinde fazla araştırma yapılmamış olan bu önemli Karia kenti Tralleis Nekropolisi'nin yaydım sınırlarım belirlemek ve özellikle gömü biçimleri, gömü geleneklerini saptayabilmek ve mezarlardan gelen seramik, cam eserlerin tipolojisi ve kronolojisini kurabilmektir. Ele geçen eserler arasında sekiz tip kandil belirlenmiştir: Ephesos tip, kalp burunlu tip, volütlü tip, kulaklı tip, U burunlu tip, açısal burunlu tip, yuvarlak burunlu tip ve Geç Roma dönemine ait kandiller. Unguentaria, iğ biçimli ve küresel tip olmak üzere iki sınıik ayrılır. Urnalann yam sıra çok çeşitli tipte kaplar ele geçmişştir. Bunların neredeyse tamamının Tralleis'te üretildiklerini söylemek olasıdır. Ayrıca kuvvetli şekilde İtalya etkisi gösterdikleri açıktır. Bu etkinin, özellikle Roma dönemindeki siyasi olaylardan kaynaklandığım söyleyebiliriz.
Bargylia Hadrian Tapınağı ve Anadolu'daki benzer örnekleri

Bargylia antik kenti Karia bölgesinde yer almaktadır. Manzaraya hakim bir yerde konuşlanmış olan kentte tapınak yapısı olarak adlandıracağımız yapı kalıntısı da tam merkezi bir noktada yer almaktadır. Burada temel seviyesinde korunmuş olan bir tapınak yapısı dikkat çekmektedir. Tapınağın ön cephe blokları yapının güneyindeki yamaca dağılmış durumda olmasına karşılık, tapınağa ait diğer parçalar devşirme malzeme olarak başka yapılarda kullanılmış, büyük bir kısmı da daha açığa çıkarılmamıştır. Yüzeyde bulunan mimari blokların form, stil ve bezeme açısından Roma imparatorluk dönemine aittir. İmparator Hadrian Dönemi karakteristik mimari stil özelliklerini (hüküm sürdüğü yıllar 117 -138) yansıtması açısından Anadolu'daki diğer Hadrian dönemi yapıları ile bir karşılaştırma yaparak çalışmamızı gerçekleştirdik. Yüzeyde var olan mimari buluntuların bir katalog içerisinde verilip, bunların bir düzen halinde yerlerine yerleştirme işlemi ve kağıt üzerinde restitüsyon önerisi şeklinde hazırlayıp benzer örnekleri ile karşılaştırmaları yapılmıştır. Bu şekilde daha anlaşılır bir plan ortaya çıkartılmıştır.
Phokaia'daki Athena Tapınağı kazısında ele geçen palmiye yapraklı sütun başlığı

Palmiye sütun başlıkları, Palmiye ağacından türediği ve kökeninin Mısır'daki örneklerine dayandığı kabul edilmektedir. Bu başlık tipinin, Girit ve Yunan Dünyasının MÖ 1. binin ilk yarısındaki örnekleri değerlendirildiğinde, Arkades, Delphi'deki Massalia ve Klazomenai Hazine Binalarındaki örnekler ve Phokaia örneği olmak üzere, toplam dört yerde karşımıza çıkmaktadır. Arkades palmiye başlığı (MÖ 7. yüzyılın ortası), boyutunun küçük olması sebebiyle, mimaride kullanılmadığı anlaşılmaktadır. Bu başlık, en eski Yunan taş sütun başlığıdır. Bunların içindeki Phokaia başlığı ise, mimaride kullanılan en eski palmiye yapraklı taş başlıktır (MÖ 6. yüzyılın başları). Bu başlığın gözenekli Foça tüf taşından yapılan Athena Tapınağının pronaosunda kullanıldığı tahmin edilmektedir. Massalia ve Klazomenai Hazine binalarının sütun başlıkları (Klazomenai başlığı MÖ550-Massalia Başlığı MÖ 540 -530), Phokaia başlığının bir kopyası olarak yapıldığı anlaşılmaktadır.
Social context of small find distribution at Domuztepe; ritual display and society

Bu çalışma kapsamında Kahramanmaraş ilinde yer alan ve Geç Neolitik Dönem'e tarihlenen Domuztepe yerleşiminin ritüel olarak tanımlanan alanlarından ele geçen küçük buluntuların mekansal dağılımı incelenmiştir. Bu kontekstler Ölüm Çukuru, Hendek ve Yanmış Yapı olarak adlandırılmış ve sıkıştırılmış kırmızı toprakla özel olarak yapıldığı anlaşılan Kızıl Teras alanı içinde ve bu alanla bağlantılı olarak tanımlanmışlardır. Kazılar sırasında bu alanlardan ele geçen küçük buluntular; mühürler, taş kaplar, obsidyen nesneler, deniz kabukları, boncuklar, küçük baltacıklar, ağırşaklar, taş ve kemik aletler olarak sıralanabilirler. Bu objelerin dağılımı Uyum Analizi yöntemi ile incelenmiştir. Bu yöntem sayesinde nesnelerin birbirleri ve mekanlar ile olan ilişkileri ve bu ilişkilerin derecelerinin saptanması mümkün olmuştur. Bu analizlerin amacı Domuztepe'de gerçekleşen ritüellerin doğasını açıklamaya çalışmak; bu sayede de Geç Neolitik topluluklarının sosyal organizasyonlarında ritüellerin önemi anlamaya çalışmaktır. Domuztepe 20 hektarlık alanı M. Ö. 6. bine tarihlenen yerleşimlerin en büyüğüdür. Kuzey Mezopotamya'da 'Halaf' olarak tanımlanan bu dönem (M. Ö. 6000 -5200), Neolitik geçiş (c.10500- 7000 BC), olarak adlandırılan; ilk yerleşik ve tarım topluluklarının ortaya çıktığı dönem ile ilk şehir devletlerinin ortaya çıkışı (c. 4000- 2500 BC), arasında kalan bir zaman aralığını tanımlamamak için kullanılmaktadır. Bu nedenle, Halaf Dönemi geleneksel olarak ilk şehir devletlerini karakterize eden merkezi otorite, ritüel ve ekonomik merkezileşme evriminde önemli bir aşama olarak algılanmaktadır. Bu çalışma, dönemin mekannesne-insan arasındaki ilişkileri yeniden inceleyerek, maddi kültür, ilgili ritüel faaliyetler ve yerleşim modellerinin eleştirel bir analizi yardımı ile Halaf Dönemi boyunca sosyal ve ekonomik eğilimleri anlamaya çalışmaktadır. Bunu takiben, ritüel faaliyetlerin önemi, bu eğilimler bağlamında toplumsal değişim kalıplarını anlamak için değerlendirilmiştir. Sonuç olarak bu tez kapsamında çalışılan nesnelerin bireyler ve gruplar arasındaki karmaşık sosyal ilişkilerin düzenleyicisi olduğu tartışılmıştır. Bu nedenle, bu nesnelerin kullanımı ve ritüel birikimi toplumsal örgütlenme de rutin ritüel faaliyetlerin önemini göstermektedir; ancak yine de buluntular kesin bir şekilde tüm Domuztepe'nin ekonomik ve ritüel aktivitesini toparlayan bir merkezi otoritenin varlığını tartışmaya izin vermemektedir.
Zeugma: Roma Lejyonları ve madeni teçhizatları

MÖ 300'lerde I. Seleukos Nikator tarafından Fırat Nehri kıyısında kurulan Zeugma, Hellenistik Dönem de ve sonrasında özellikle Roma Dönemi'nde Doğu ve Batı arasında önemli bir askeri karakol/üs, ticari ve kültürel merkez olmuştur. Roma'nın MÖ 1. yy'da görülen politikası gereği kent, MÖ 63 yılında G. Pompeius'un 'Doğu Organizasyonu' sırasında vasal bir krallık olan Kommagene Krallığı na verilmiş ve böylece düşman bölgeler ile Roma arasında bir tampon bölge oluşturulmuştur. MS 1. yy.'da Roma, bu politikasında değişim yaparak tampon bölgeleri kaldırmış ve bu alanlara lejyon'lar yerleştirmiştir. Bu bağlamda kente, ilk olarak MS 18 yılında Legio X Fretensis konuşlandırılmış, bu lejyon un Yahudi İsyanları nı bastırmak için Kudüs e gitmesi ardından MS 66 yılında ise Legio IIII Scythica kente konuşlandırılmıştır. Tez kapsamında Zeugma antik kentinin; Roma İmparatorluğu ile Parth Krallığı ve sonrasında Sassani Krallığı arasındaki askeri mücadeleler ve siyasi anlaşmalarda oynadığı rol üzerinde durulmakla beraber, bu tarihi birikim sırasında kent de bulunan askerlere ait madeni teçhizatlar da incelenmektedir. Tarihi olaylarda hem bir bütünlük ve sınırlama olması açısından sadece Principate Dönemi olarak bilinen ve MÖ 27-MS 284 arasına gelen dönem tez kapsamı içerisinde tutulmuştur. Onlarca farklı yayında yayınlanmış madeni askeri teçhizatların bir arada sunulmasıyla bütünlük oluşturan tez, bazı askeri buluntular ile tarihi olaylar arasında bağlantı kurma çabası yanı sıra günümüze kadar olan çalışmaları farklı açıdan değerlendirmektedir. Zeugma'da başta At Meydanı olarak bilinen mevkiide bulunan Roma kalesi, Roma askeri yapısı hakkında bilgiler sunmakla beraber olası üretim faaliyetleri hakkında ipuçları vermektedir.
Klazomenai asty'sünde yerleşim düzenleri ve değişimleri: Politik, sosyal ve çevresel faktörler

Bu çalışma, 12 Ion kentinden biri olan Klazomenai asty'sünün dönemler boyunca yerleşim düzenleri ve değişimlerini tartışmaktadır. Protogeometrik Dönemden Roma Dönemi sonuna kadar olan süreç genel çerçevede sunulmuşken, Arkaik Dönem (MÖ 700 499) asty'sü kentleşme süreci bağlamında kent dokusu, dini, siyasi sosyal, ekonomik ve çevresel değişimler açısından detaylı olarak tartışılmıştır. Çalışmanın birincil amacı, kentin asty'sünde 1979 yılından günümüze devam eden bilimsel kazılarla, 3. Derece Arkeolojik Sit Alanı müze kazılarında elde edilen verileri kent merkezi bazında bütüncül olarak değerlendirerek Klazomenai Arkaik Dönem kent merkezinin yapısı ve dokusunu açıklamaktır. Arkaik Dönem, Ionia, Batı Anadolu, Kıta Yunanistan ve antik dünya coğrafyasının belirli alanlarında yerleşimlerin yapısall, yönetimsel, politik bir değişim sürecine girerek kent-devletleşme ve bunun sonucu olarak kurumsallaşmanın ortaya çıktığı bir dönemdir. Kent-devletleşme süreci sadece yönetim mekanizmalarının değişmesi ile değil, aynı zamanda bu kavramsal değişimin polisin kendisine de yansıması ve polisin dönüşmesi ve değişmesi şeklinde gerçekleşmiştir. Klazomenai örneğinde bu yansımanın işaretlerini yerleşim çekirdeğinin yeniden düzenlenmesi ve etrafının savunma sistemi ile çevrilmesi, mezarlık, kült, endüstriyel alanlarının kentleşme sürecinin başlamasıyla birlikte, özel olarak ayrılmış alanlara konumlandırılması ve polisin bu tasarım ile dönüşerek, değişmesi şeklinde kendini göstermektedir. Bu çalışmada, tüm bu olgular ayrı bölümler ve bütüncül olarak değerlendirilerek asty'nün yerleşim dokusu ve düzenleri tartışılmıştır.
Garipler tümülüsü

İGaripler Tümülüsü? başlıklı yüksek lisans tezinde bugün Kayseri ili Melikgazi ilçesi sınırları içerisinde bulunan ve 1971 yılında bir hafriyat çalışması sırasında ortaya çıkartılan tümülüs tipi mezar ile bu mezara ait in-situ olarak bulunan armağanlar, gömü ritüeline uygun ve kullanım amaçlarına göre sınıflandırılarak incelenmiştir. Çalışmamızdaki amaç; tümülüs buluntuları ışığında Kayseri kentinin tarihini yeniden irdeleyerek, kentte daha önceden ortaya çıkartılan bazıları da soyulmuş olan tümülüsler ve buluntuları ışığında ölü gömme geleneklerine Garipler Tümülüsü'nün katkılarını saptamaktır. Ayrıca mezar içinde ve dışında mezar armağanı olarak bulunan eserler üzerinde gerekli araştırmaları yapıp bunların hangilerinin yerel üretim hangilerinin ithal olabileceğini saptamaktır. Çalışma sonucunda; mimari yönden değişikliğe uğrasa da Kayseri'de Roma Döneminde Kayseri'de tümülüs tipi mezar geleneğinin devam ettiği, mezar armağanlarının ise geleneksel Roma Dönemi buluntularından oluştuğu tespit edilmiştir. Ayrıca mezar buluntuları, Anadolu'nun ortasında bir geçiş noktasında yer alan Kayseri'nin denizaşırı ülkelerle olan ticari ilişkilerini ortaya koymuştur. Kayseri'de yapılan araştırmaların sınırlı olması nedeniyle yerel üretim olup olmadığı konusunda kesin bir sonuca varılamamıştır.
Erciş ovasının Erken ve Orta Demir Çağı iskan dokusu

Ovası'nda prehistorik dönemlerden itibaren yerleşim görülür. Ancaktezimin iskeletini oluşturan Erken Demir Çağı'nda yöre çok yoğun bir yerleşime sahne olmuştur. Bunu döneme ait yapı kalıntıları ile görebilmekteyiz. Bu dönemdeki yerleşimler kendinden önceki ve sonraki dönemlere ait bazı yapısall özellikleri gösterir. Böylece dönemler ve kültürler arası bir geçiş, bir kaynaşmamekanı olduğu görülür yörenin. Ayrıca Urartular ve Proto Urartular hakkındakökenleri ve gelişimleri hakkında devamlılık arz etmesiyle Urartular ile ilgili vizyonoluşturur tarzdadır. Yöre bu kadar önemli olmasına rağmen yeteri kadar araştırma ve hiçbirarkeolojik kazı çalışması görmediği için bilimsel açıdan bir kapalı kutukonumundadır. İşte tez çalışmamızla bu kapalı kutuyu birazcık ta olsa aralamaya, ileride yapılacak bilimsel çalışmalara yardımcı olacak kaynak hazırlamaya çalıştık. Kim bilir belki de arkeoloji dünyasının karanlık vadilerinden birisini bu yöreoluşturuyordu. Belki de bu vadinin aydınlanmasıyla dünyanın tarihi yol haritasındabazı değişiklikler olabilecektir. Dilerim İnsanlık Tarihinde karanlık hiçbir köşe, bucak, cadde kalmasın.
Anadolu'da Apollon betimleri

Anadolu kökenli, serbest duran ve mimariye bağlı plastik ile adak stelleri üzerinde görülen ve günümüzde müzelerde sergilenen ya da yayınlardan ulaşılmış Apollon betimlerinin derlendiği bu tezde amaç, tanrının tasvir tiplerini değerlendirmektir. T. C. Kültür Bakanlığı'nın çalışma iznini 10 müze ile sınırlaması ve sadece 8 müzenin belgelemeye onay vermesi, araştırmayı zorunlu olarak kısıtlamıştır. Derlenebilen eserlere ilişkin bilgiler, fotoğraflarla kataloglanmıştır. Gerçek Apollon tiplerinin belirlenmesinde, her genç erkek figürünün genelde Apollon olarak adlandırılması nedeni ile sorunlar ortaya çıkmıştır. Tezdeki verilerin sonucuna göre, Anadolu'da, ışık ve bilici tanrı vasıflarıyla ön plana çıkan Apollon, en fazla çıplak/giyimli Kitharoidos ile Daphnephoros tiplerinde, Hellenistik Çağ ve Roma Çağı'nda betimlenmiştir.
Phokaia Maltepe Tümülüsü erken Hellenistik dönem seramiği

Phokaia antik kenti kazı ve araştırmaları çerçevesinde Maltepe Tümülüsü'nde 1992 ve 1994 yıllarında gerçekleştirilen kazılarda önemli sayıda erken Hellenistik döneme tarihlenen boyalı seramik ele geçmişştir. Kentin atölyelerine ait üretimler olduğu düşünülen söz konusu boyalı seramikler Batı Yamacı Seramikleri ve Basit Firnisli Seramiklerden oluşmaktadır. Söz konusu seramikler üzerinde yapılan tipolojik analizler, başta Pergamon, Ephesos ve Sardes olmak üzere, Hellenistik dönemin diğer Küçük Asya kentlerindeki yaygın form repertuarı ile yakın benzerlikler sergilemektedir. Bununla birlikte, Atina Agorası, Korinth ve Yunan adaları olmak üzere, Karadeniz ve İtalya'ya kadar bu benzerlikler takip edilmektedir. Küçük Asya tipi kantharoslar, yarı küresel kaseler, kraterler, dışa ve içe dönük ağızlı kaseler, yuvarlatılmış ve düz uzanan ağızlı tabaklar ve balık tabakları en yaygın formlardır. Bu kap formları arasında kantharoslar, yarı küresel kaseler ve kraterler üzerinde Batı Yamacı bezemesi dikkati çeker. Batı Yamacı Tekniği'nde beyaz ve pembemsi renk kullanılarak yapılan kolye motifi, zeytin yaprağı, sarmaşık veya kalp yapraklarından oluşan bezeme dizileri yoğun olarak kullanılan süslemelerdir. Çalışılan seramikler 4. yüzyıl ile 1. yüzyıla kadar bir kronoloji sergiler; ancak, yoğunluk 3. yüzyıldadır.