turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Taylor kuralı: Türkiye örneği

Makroekonomik hedeflere ulaşmayı amaçlayan gelişmiş ve gelişmekte olan ülke ekonomilerinde belirli bir kurala uyulması gerektiği ülkelerin merkez bankalarının amaçladığıkonulardandır. Bu amaca ulaşmak için son dönemde önemi her geçen gün artan merkez bankalarınınekonomide uyguladığı para politikası hedefi kuralının nasıl olması gerektiği, politika oluştururken hangi aşamada nasıl bir yol izlenildiği ve bu aşamalardan sonra uygulanan para politikasının etkinliğinin nasıl ölçülmesi gerektiği başlıklarının öneminin giderek arttığı ekonomik çevreler ile iktisat literatüründe uzun yıllardır tartışılan önemli konulardan birkaç tanesidir. Bununla alakalı olarak, para politikası belirlenirken önemli politika araçlarından faiz oranına literatürde geniş yer verilmiştir. Bu bilgiler ışığında, TCMB tarafından uygulanan para politikasının daha iyi anlaşılabilmesi için faiz oranının bileşeni olduğu ve son yıllarda para politikası ile gündeme gelerekmerkez bankalarının nasıl hareket etmesi gerekir sorusuna cevap arayan Taylor kuralı ele alınmaktadır. Bu çalışmada 2018:12-2022: 11 dönemi için genişletilmiş Taylor kuralının Türkiye ekonomisi için geçerliliği test edilmiştir. Çalışmada analiz yöntemi olarak EKK yöntemi tercih edilerek, para politikasının tanımı ile birlikte amaç ve araçlarının açıklanarak geleneksel ve genişletilmiş Taylor kuralı çerçevesinde dünya ülkeleri örnekleriyle Türkiye özelinde yapılan çalışmaları incelemektir.
Türkiye'de iktisadi büyüme stratejileri ve yoksulluk

Bu çalışmanın temel amacı Türkiye'deki büyüme stratejileri ile yoksulluk arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Yanıtı aranan öncelikli soru, farklı stratejilerle sağlanan ekonomik büyümenin hangi toplumsal kesimler lehine veya aleyhine ne gibi sonuçlar doğurduğu, bu sonuçların Türkiye'deki yoksulluğu nasıl etkilediğidir. Bu sorunun yanıtını ararken 1940'lardan beri gelişmekte olan ülkelerde uygulanan iki modeleodaklanılması gerekecektir: İthal ikameci ve ihracata dayalı büyüme stratejileri. Devletin oluşturup uygulamaya koyduğu büyüme stratejileri o dönemin sermaye birikim sürecinin ihtiyaçlarına göre belirlenmektedir. Her sermaye birikim süreci ve buna bağlı olarak belirlenen büyüme stratejileri de kendine özgü üretim tekniklerini ve bölüşüm ilişkilerini beraberinde getirir. Bu yüzden Türkiye'de büyüme stratejileri ve yoksulluk arasındaki ilişkiyi irdelerken üretimin ve bölüşümün değişen yapısınınyoksulluk üzerindeki etkilerinin araştırılması gerekmektedir. Bu araştırmayı yaparken, çalışma saati, iş güvencesi, işsizlik oranları, ücret düzeyleri gibi temel işgücü piyasası göstergelerinin; sosyal hakların ve kamu hizmetlerinin gelişimdüzeyinin; konut piyasasındaki gelişmelerin; iç ticaret hadlerinin ve tarım kesimininyapısının, gelir dağılımının büyüme sürecinde ne yönde ve ne ölçüde etkilendiği mercek altına alınmalıdır. Dünyada 1973 petrol krizi sonrasındaki yeni liberal dönüşüm süreci ile sağlanan ekonomik büyüme, toplumun geniş kesimlerinin yoksulluğunu azaltan, yaşam kalitelerini arttıran değil aksi yönde bir etki yaratmıştır. Bu süreç Türkiye'ye 1980 sonrası uygulanan ekonomi politikaları ile yansımıştır. 1980 sonrasındaki dönüşüm sürecinde piyasa ekonomisinin güçlendirilmesi ve ekonominin dış rekabete açılması, sermaye birikiminin ve verimlilik artışının başlıca kaynağı olarak ele alınmış; kamunun ekonomideki rolünün küçültülmesi ve mali piyasaların serbestleştirilmesi 1980 sonrası uygulanan iktisat politikalarının temelini oluşturmuştur. Bu politikalar ile yoksullarınyoksullukları ile baş edebilmelerini sağlayan ithal ikameci döneme has birçok mekanizma kademeli olarak zayıflamış veya yok olma aşamasına gelmiştir. Kısacası bu tez çalışmasında dünyadaki gelişmelere paralel olarak Türkiye'de yaşanan iktisadi dönüşümlerin yoksulluğa etkileri yukarıda özetlenen perspektif içerisinde sunulmaya çalışılacaktır.
Using an export system to guide the investment decisions of small to medium scale customes

Portföy yöneticileri ve büyük yatırımcılar, yatırım kararlan alırken belirli bir bilgi birikimi ile bu kararlarım alırlar. Bununla birlikte, küçük yatırımcılar, genellikle yatırım araçları ve piyasa koşullan konusunda yeterince bilgi sahibi değillerdir ve portföy büyüklükleri profesyonel destek almalarına uygun değildir. Bu projede, küçük yatırımcıların yatırım kararlarında yardımcı olacak uzman sistem tasarlanması amaçlanmaktadır. Bahsedilen uzman sistem, hem bir uzmanın birikimi yatırımcıya aktaracak olması nedeni ile yatırımcılar için, hem de düşük maliyetle her türlü yatırımcıya ulaşma olanağı sağladığı için finansal kuruluşlar için faydalıdır. Özellikle Türkiye gibi yüksek enflasyonlu ülkelerde, küçük miktarlarda yapılan yatırımların bile önemli olması, modelin kullanım alanım genişletmektedir. Tasarlanan sistem, finansal kuruluşların kendilerine özgü bir uzman sistem yaratmasına imkan sağlayacak şekilde, değişik finansal araçların, beklentilerin girilebildiği, piyasa getirilerini değerlendirebilen, birden fazla para cinsinde çalışabilen, ve karar mekanizması bir uzman tarafından oluşturulan bir sistemdir. Java programlama dili ve veri tabam altyapısı kullanılarak tasarlanmıştır. Bu tez bünyesinde, ilk bölümünde bu bir sisteme ihtiyaç duyulmasına neden olan koşullar anlatılmış, sistemin limitleri ve amaçlan verilmiştir. İkinci bölümde, uzman sistemler tamtılmış, ve benzeri sistemler araştınlmıştır. Üçüncü bölümde, sistemin yapılmasında kullanılan yapılar, programlar ve sistemin kullanılma şekli anlatılmıştır. Dördüncü bölümde örnek Türkiye uygulaması detaylan ile verilmiş, ve örnekler incelenmiştir. Sonuç bölümünde elde edilenler ve ileride yapılabilecekler anlatılmıştır. Proje bünyesinde yaratılan programların kaynak kodlan ve araştırmada kullanılan veriler hakkında detaylı bilgiler eklerde verilmiştir.
Gelişmekte olan ülkelerde reel döviz kuru ve dış ticaret hadleri ilişkisi: 2000-2016 örneği

Küreselleşen dünyada ülke ekonomilerinin önemli sorunlarının başında istikrarlı döviz kuru politikalarının seçimi ve bu politikaların uygulanması gelmektedir. Ülkelerin dış ticaret karakteristiğine göre uygun döviz kuru politikalarının belirlenmesi ve dış ticaret dengesi üzerindeki etkisinin ülkeler tarafından anlaşılması büyük önem taşımaktadır. Bu durum gelişmiş ekonomiler için dahi problem oluştururken gelişmekte olan ekonomiler için daha hayati bir öneme sahiptir. Zira gelişmekte olan ülkeler, ihracatlarını artırmaya yönelik politikalar uygularlarken, ihracat hacmini artırmak için birçok makroekonomik değişkenleri de kontrol etmeye çalışmaktadırlar. Bu çalışmada, gelişmekte olan ülkelerdeki döviz kuru belirleyicilerinin, dış ticaret hadleri özelinde incelenmesi amaçlanmaktadır. Döviz kurlarının belirleyicileri üzerine yapılmış güncel çalışmalara bakıldığında, birçok farklı makroekonomik değişkenler kullanılarak modellemeler yapılmış, bu çalışmada ise Drine ve Rault'un 2004 yılında yaptıkları çalışmadaki modelleri temel alınmış ve gerekli uyumlaştırmalar yapılmıştır. Gelişmekte olan ülkelerde reel döviz kuru belirleyicileri olarak dış ticaret hadleri ilişkisi inceleneceğinden, dış ticaret hadleri temel değişken, kişi başına düşen GSYİH, doğrudan yabancı yatırımlar ve kamu harcamaları değişkenleri kontrol değişkenleri olarak belirlenmiştir. Çalışmanın uygulama kısmında, Standard & Poor's tarafından belirlenen gelişmekte olan 21 ülkenin 2000- 2016 yılları arasındaki döviz kurları ile dış ticaret hadleri ilişkisi panel veri analizi uygulanarak incelenmiştir. Bu ülkelere ait veriler korelasyon, yatay kesit bağımlılığı, homojenite ve birim kök testlerine tabi tutulduktan sonra eşbütünleşme ve nedensellik testleri ile sınanmıştır. Kısa dönemde, dış ticaret hadlerinin reel döviz kuru üzerinde etkisinin olduğu; uzun dönemde ise yalnızca dış ticaret hadlerinden değil, aynı zamanda kişi başına düşen GSYİH, doğrudan yabancı yatırımlar ve kamu harcamalarından da reel döviz kuruna doğru bir nedensellik ilişkisinin olduğu görülmüştür.
Yeni Keynesyen makroiktisadın mikrotemelleri

1970'lerin başlarında endüstrileşmiş ülkeler, 'stagflasyon' olarak adlandırılan yeni bir ekonomik deneyim ile karşı karşıya kaldılar. Bu dönem ekonomik durgunluğa yüksek enflasyonun eşlik ettiği bir dönemdi. Bu, alışılageldik anlamda enflasyon-işsizlik değiştokuşuna dayanan Phillips Eğrisinin açıklayamayacağı tipte bir olgu idi. Phillips Eğrisinin ampirik anlamda zayıflaması, bazılarınca, 'Keynesyen iktisadın düşüşü' olarak nitelendirildi ve bu, iktisat teorisi alanında bazı tartışmaları beraberinde getirdi. 1970'lerde Keynesyen iktisadın uygun mikroekonomik temellerinin olmadığı eleştirilerinin merkezinde yer alan Yeni Klasik Okul iktisat teorisi alanında hakim bir konuma geldi. Yeni Keynesyen Okul Keynesyen iktisadın içine düştüğü bu krize bir tepki olarak ortaya çıktı ve iki dalga halinde gelişti. İlk dalga 1970'lerin sonunda, ikinci dalga 1980'ler boyunca gelişti. Yeni Keynesyen Okulu tanımlayan üç temel karakteristik vardır. Bunlardan ilki Yeni Keynesyenlerde 'Keynesyen' olanın ne olduğu, ikincisi mikrotemeller tartışmasında durdukları yer, sonuncusu ise beklentileri modelleştirme biçimleri ile ilgilidir. Yeni Keynesyen makroiktisadm Keynesyenliği, 1960 ve 70'lerde Phillips Eğrisi ile özdeşleştirilen sentez dönemi Keynesyenizminden gelmektedir. Yeni Keynesyen iktisatçıların geliştirdikleri mikrotemellerin niteliği ve rasyonel beklentileri benimsemeleri, Yeni Klasik iktisatçıların okul üzerindeki büyük etkisini yansıtmaktadır. Yeni Keynesyen mikrotemeller, rasyonalite kavramının alanını nominal ücret ve fiyat katılığını içerecek şekilde genişletmekten fazlası değildir. Böylece bu katılıklara ihtiyaç duyan politika etkinliği tezine meşru bir temel kazandırmaktadırlar. 11 Bu nedenle, Yeni Keynesyenleri, amaçları Phillips Eğrisini, rasyonel beklentiler varsayımı ve uygun mikrotemeller ile yeniden üretmek olan yeni kuşak Keynesyenler olarak tanımlamak mümkündür. Peki, Yeni Keynesyenler ne ölçüde Keynesyendirler? Yeni Keynesyenler, Yeni Klasikler ile karşılaştırıldığında, iktisat teorisine yeni herhangi bir şey kazandırmışlar mıdır? Bu iki soruya olumlu yanıt vermek güçtür. Her şeyden önce, Yeni Keynesyen politika etkinliği tezi ücret ve fiyatlarda bazı katılıklara gereksinme duymaktadır. Ancak, bu katılıklar Keynes'in iktisadi analizinin merkezinde yer almamaktadır. Çünkü, Yeni Keynesyenlerden farklı olarak, Keynes'e göre, politika etkinliği kapitalist sistemin içsel anlamdaki istikrarsız yapısının bir sonucudur. Diğer yandan, mikrotemeller yaklaşımı olarak benimsenen 'eksik rasyonalite' ve rasyonel beklentilerin varsayılması, Yeni Keynesyen modellerin, neredeyse, Yeni Klasik modellerin özel bir hali olarak değerlendirilebilir hale gelmesine neden olmaktadır.
Sağlığın iktisadi büyümeye etkisi: Türkiye için üretim fonksiyonu yaklaşımı

İktisadi büyüme tarih boyunca iktisatçıların ilgi alanlarının başında gelmiştir. Bununla birlikte; Mankiw, Romer ve Weil tarafından geliştirilen Genişletilmiş Neo-Klasik Büyüme Modeli'ne kadar, büyüme kuramları beşeri sermaye faktörünü göz ardı etmişlerdir. Bu çalışma; beşeri sermayenin de dahil edildiği bir üretim fonksiyonu yardımıyla, 1960- 2014 dönemi Türkiye ekonomisinde sağlığın iktisadi büyüme üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamıştır. Üretim fonksiyonunda, sağlığın yanında beşeri sermayenin diğer temel bileşeni olan eğitime de yer verilmiştir. Sağlığı temsil etmek üzere doğuşta beklenen yaşam süresi, eğitimi temsil etmek üzere ise öğretmen ve öğretim elemanı başına düşen öğrenci sayısı kullanılmıştır. Çalışmanın odak noktası büyüme olduğu için, emeğin kalitesini ve üretkenliğini arttıran eğitim önem kazanmaktadır. Bu sebeple, beşeri sermayenin eğitim ayağını temsil etmek üzere; mesleki ve teknik ortaöğretimde öğretmen başına düşen öğrenci sayısı ve yükseköğretimde öğretim elemanı başına düşen öğrenci sayısı kullanılmıştır. Ampirik analizde yöntem olarak Çok Değişkenli Ardışık Bağlanımlı Gecikmesi Dağıtılmış Sınır Testi seçilmiştir. Analiz sonucunda, değişkenler arasında anlamlı bir uzun dönem eşbütünleşme ilişkisi tespit edilmiştir. Ayrıca sonuçlar; doğuşta beklenen yaşam süresindeki %1 artışın gayri safi yurt içi hasılayı yaklaşık olarak %0,67 arttırdığını, mesleki ve teknik ortaöğretimde öğretmen başına düşen öğrenci sayısındaki %1 artışın gayri safi yurt içi hasılayı yaklaşık olarak %0,21 azalttığını, yükseköğretimde öğretim elemanı başına düşen öğrenci sayısındaki %1 artışın ise gayri safi yurt içi hasılayı yaklaşık olarak %0,21 arttırdığını göstermektedir.
Katma bütçe uygulaması çerçevesinde Trakya Üniversitesi örneği

Bu araştırmada, ilk olarak Türkiye Bütçe Sistemi'nde bütçe türleri tanımlanmıştır. Katma bütçe: Giderleri özel gelirlerle karşılanan ve genel bütçe dışında yürütülen kamu kuruluşlarının bütçeleri olarak tanımlanmıştır. Daha sonra katma bütçelerin tabi olduğu kanunlar, yönetmelikler belirtilmiştir. Katma bütçeler, genel bütçelerin tabi olduğu 1050 Sayılı M. U. K. ve Devlet İhale Kanunlarına tabi bulunmaktadırlar. Katma bütçeli idare sayısı yıllar itibariyle değişiklik göstermiş; 1927 yılında sekiz olan bu sayı, 1995 yılında 65 olmuştur. Katma bütçeli idarelerin gelirlerinde yıllar itibariyle en yüksek oransal artış 1991 yılında gerçekleşmiştir. Katma bütçeli idarelerin öngörülen öz gelirlerinin öngörülen giderlerini karşılama oranı 1987 yılında %10, 3 iken 1995 yılında %4,2'ye düşmüştür. Trakya Üniversitesi 2809 Sayılı Kanun ile kurulmuştur. Trakya Üniversitesi katma bütçeli kuruluş olması nedeniyle, bütçe uygulamaları T. C. Maliye Bakanlığı'nca yayınlanan Bütçe Uygulama Talimatlarıyla ve Başbakanlıkça yayınlanan Tasarruf Tedbirleri genelgeleriyle kısıtlamalara tabi tutulmaktadır. Döner sermaye uygulaması da katma bütçeyi dar kalıplarından dışarıya çıkaramamıştır. Tıp Fakültesi Döner Sermaye İşletmesi Trakya Üniversitesi'ni geliştirmek yerine, çalışanlarına gelir dağıtan bir uygulama halini almıştır. Katma bütçeli kurumlar üzerinde siyasi otoriteler tarafından sıkı baskılar oluşturulabilmekte ve bundan dolayı da katma bütçeli kurumların idari özerkliğinden söz edebilmek mümkün olmamaktadır.
Avrupa Birliği'nin Akdeniz politikasında Türkiye'nin yeri ve rekabet gücü

Küreselleşme fikri çerçevesinde dışa açılma yönünde önemli adımlar atan Türkiye aynı zamanda bölgesel bütünleşme ve işbirliği hareketleri içinde de yer almıştır. Genişleyen Avrupa Birliği'nin özellikle Akdeniz bölgesindeki ülkelerden İspanya, Yunanistan ve Portekiz'i de üyeliğe almasıyla aynı bölgede bulunan Türkiye, dış ticaretinin büyük bir kısmım gerçekleştirdiği Birliğin bu yönelişinden rahatsızlık duymaya başlamıştır. Türkiye bu pazara üye olmasa da, pazar payım artırmak ya da en azından korumak için bir takım kararlar almak durumundadır. Bu kararlan alırken, Akdenizli üyelerin durumunu da yeniden gözden geçirmek ve rekabet edebilirlik derecesinin hangi düzeyde olduğunu tesbit etmek zorundadır. Bu çerçevede Birinci Bölüm'de Türkiye'nin AB'ne yapmış olduğu ihracatlar da İspanya, Yunanistan ve Portekiz'le, hangi sektör ve mal gruplarında ne derece benzeştiği Benzerlik İndeksleri kullanılarak hesaplanmıştır. İkinci Bölüm'de ise Türkiye'nin AB karşısında rekabet edebileceği mal gruplarının neler olabileceği ve özellikle ihracat benzerliğinin yüksek olduğu mal gruplarında İspanya, Yunanistan ve Portekiz karşısında karşılaştırmalı üstünlüğe sahip olup-olmadığı sorusuna, AKÜ indeksleri kullanılarak cevap aranmıştır. Benzerlik indekslerinde 1981 -93, AKÜ indekslerinde ise 1993 yılı SITC-Rev. 3 verileri kullanılmıştır. Sonuç olarak Türkiye'nin AB'ne yapmış olduğu ihracatlar da İspanya ile daha çok tarım, Portekiz ile sanayi ve Yunanistan ile hem tarım hem de sanayi sektöründe bir benzeşmenin olduğunu söyleyebiliriz. Benzeşmenin yüksek olduğu mal grupları ki bunlar 'Giyim eşyaları ve bunların aksesuarları', 'Diğer tekstil iplikleri ve kumaşlar' ile 'Meyveve sebzeler' dir. Türkiye'nin AB'ne yaptığı ihracat içinde bu mal gruplarının toplam payı %70'in üzerindedir. Yine bu mal gruplarından AB'ne yapılım ihracatlar da Türkiye, söz konusu bu ülkeler karşısında karşılaştırmalı üstünlüğe ve AB içerinde de yüksek rekabet gücüne sahiptir.
İktisadi yapıda meydana gelen değişimlerin sanayisizleşme üzerindeki etkileri: Yüksek, orta ve düşük gelirli ülkelerden kanıtlar

Bu çalışmada iktisadi yapıda meydana gelen değişimlerin sanayisizleşme üzerindeki etkisi panel veri analiz yöntemleri ile araştırılmıştır. 1970- 2017 dönemine ait yıllık veriler kullanılarak uygulanan analizde dört farklı ülke grubuna ait modeller oluşturulmuştur. Bu modellerde imalat sanayi üretiminin GSYH içindeki payı, bağımlı değişkendir. İşgücü verimliliği, kişi başına düşen GSYH ve dış ticaret hacminin GSYH içindeki payı ise açıklayıcı değişkenlerdir. Değişkenler arasındaki ilişkileri ortaya koymak ve test etmek için dört adet hipotez belirlenmiştir. Hipotez 1: Sanayisizleşmeye etki eden faktörler ülkelerin gelişmişlik düzeyine göre farklılaşmamaktadır. Hipotez 2: Küreselleşme ile sanayisizleşme arasında doğrusalnegatif bir ilişki yoktur. Hipotez 3: Ülkelerin kişi başına düşen geliri ile sanayisizleşme süreci arasında doğrusalnegatif bir ilişki yoktur. Hipotez 4: İşgücü verimliliği ile sanayisizleşme arasında doğrusal-pozitif bir ilişki yoktur. Çalışmanın yöntem kısmının her aşamasında yatay kesit bağımlılığını dikkate alan panel veri yöntemleri kullanılmıştır. Uygulanan testler sonucunda, bütün modellerde yatay kesitler arasında bir bağımlılık tespit edilmiş ve çalışmanın ilerleyen aşamalarında bu bilgi kullanılarak testler uygulanmıştır. Serilerin durağanlığı araştırılırken birinci nesil yerine ikinci nesil birim kök testlerinden olan Pesaran (2007) kullanılmıştır. Durağanlık testi sonucunda bütün değişkenlerin birinci farkı alındığında durağan hale geldiği tespit edilmiştir. Değişkenlerin bütünsel bir bakışla durağanlığı ve uzun dönemli ilişkinin kanıtlanması amacıyla da yatay kesit bağımlılığını dikkate alan Westerlund (2007) eşbütünleşme testi uygulanmıştır. Bütün modeller için değişkenlerin uzun dönemde birlikte hareket ettiği bu test aracılığıyla kanıtlanmıştır. Modellerde yatay kesit bağımlılığı olduğu için katsayı tahmininde modern tahmincilerden olan Genişletilmiş Ortalama Grup tahmincisi kullanılmıştır. Çalışmada ortaya atılan hipotezler bu yöntemin uygulanmasıyla test edilmiştir. Yüksek gelirli ülke grubunda dış ticaret hacminin artışı imalat sanayi sektörü üzerinde pozitif etkilere neden olurken; kişi başına düşen GSYH'ın artışının etkisi negatif yönlüdür. İşgücü verimliliği açısından ise ortak bir görüşe varılamamış ve Hipotez 4 kabul edilmiştir. Üst-orta gelirli ülke grubunda da dış ticaret hacminin artışı imalat sanayi sektörünü pozitif yönde etkilemektedir. Kişi başına düşen GSYH'ın etkisi açısından ise fikir birliğine varılamamış ve sonuçların ülkelere göre farklılaştığı görülmüştür. İşgücü verimliliğinin artışının imalat sanayinin gelişimi aşamasında pozitif etkilere neden olduğu üst-orta gelirli ülke grubuna ait bulgular arasındadır. Alt-orta ve düşük gelirli ülkelerde hem veri kısıtlaması hem de verilerin çok dar bir aralıkta hareket etmesi nedeniyle hipotezler kabul edilmiş ve etkiler ülke grubu açısından bütüncül bir bakışla kanıtlanamamıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular, sanayisizleşmeye etki eden faktörlerin ülkelerin gelir düzeylerine göre farklılaştığını göstermektedir.
Enflasyon hedeflemesi stratejisi altında merkez bankası bağımsızlığının boyutları: TCMB örneği (2013-2020)

Merkez bankası bağımsızlığı kavramı özellikle enflasyon hedeflemesi stratejisiyle önem kazanmıştır. Bağımsızlık farklı tür ve kapsamlarla ana akım iktisat teorisinde değerlendirilirken bazı örtük faktörler göz ardı edilmektedir. Uluslararası sistemde merkez bankalarının kendi arasındaki hiyerarşisi, siyaset ya da sermaye odaklarının çıkar grupları merkez bankalarının karar alma süreçlerini sistematik bir şekilde etkilemekte ve iradesi dışında kararlar almaya zorlamaktadır. Bu çalışmada TCMB özelinde 2013- 2020 yılları arasında PPK'nin almış olduğu politika faizi kararları ile PPK karar metinlerinde belirtilen ve eksik bırakılan faktörler dikkate alınarak etki düzeyleri incelenmiştir. Elde edilen bulgular ışığında merkez bankasının almış olduğu kararlarda kısmen baskı altında kaldığı görülmüştür. Böylesi bir baskı altında kullanılan farklı araç setlerinin kullanımı daha yüksek başarı elde edilmesine olanak sunmayacağı gibi neden kullanıldıkları sorusuna tatmin edici cevaplar verilmediği takdirde kurumun itibarı zedelenebilmekte ve politika hedeflerinde kalıcı sapmalar görülebilmektedir.
Türk bankacılık sektöründe takipteki kredilerin makroekonomik etkileri

Fon fazlası olan bankaların fon talep edenlere sağladığı kredi, bankacılığın temel fonksiyonları arasında yer almaktadır. Ekonominin gerek arz gerekse talep yönünü etkileyen krediler, zamanında ödendiği takdirde kar getirisi yüksek olduğu gibi zamanında ödenmemesi durumunda ise bankalar açısından yüksek risk taşımaktadır. Bu sebeple kredinin takibe düşmesinin önüne geçilmesi bankalar açısından büyük önem arz etmektedir. Bankaların kullandırmış olduğu kredilerinin takibe düşme oranlarındaki artış, krediyi kullandıran banka açısından olumsuz bir durum olduğu gibi bankaların olumsuz durumlar içerisinde olması ülke ekonomisini de olumsuz etkilemektedir. Ülke ekonomisi için gösterge niteliği taşıyan makroekonomik faktörlerin kredilerin takibe düşmesindeki etkiyi araştıran çalışmada, Türkiye ekonomisi için, 2005Q1-2020Q 4 çeyreklik dönemlerine ait veriler kullanılmıştır. Çalışmanın bağımlı değişkeni takipteki kredi oranı, bağımsız değişkenleri ise makroekonomik faktörler içerisinde yer alan gayri safi yurtiçi hasıla, enflasyon oranı, faiz oranı ve işsizlik oranı tercih edilmiştir. Veriler ARDL Sınır Testi Modeli ile test edilmiştir. Çalışmanın amacı, ülke ekonomisinin içinde bulunduğu finansal durumu analiz etmeye yardımcı makroekonomik göstergelerin takipteki kredilere etkisinin araştırılmasıdır. Yapılan çalışma sonucunda 2005Q1-2020Q 4 çeyreklik verilerinin kullanıldığı analizde değişkenler arası uzun dönemde takipteki kredi oranı ile GSYIH ve enflasyon oranının kredilerle ilişkisinin olduğu, pozitif yönde etkilediği görülmüştür. Faiz unsuru ve işsizlik değişkenlerinin ise takipteki kredileri uzun dönemde etkisinin olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
The effects of responsibility and intentional trust on performance: An experimental study

Bu çalışma, parasal olmayan teşvikin iki türü olarak (1) işverenin kazancından sorumlu olma ve (2) işveren tarafından güvenilmenin çalışanın performansı üzerindeki etkilerini araştırmaktadır. İşverenin kazancının bazı durumlarda çalışanının performansına bağlı olduğu, bazı durumlarda ise bağlı olmadığı bir deney dizayn edilmiş ve uygulanmıştır. Uygulamaya bağlı olarak, işverenin kazancı ile çalışanın performansı arasındaki ilişki bilgisayar tarafından rastgele veya işverenin isteği ile belirlenmektedir. İşverenin kazancından sorumlu olma durumunun çalışanın performansını anlamlı olarak arttırdığı sonucu çalışmanın temel bulgularındandır. Cinsiyete göre bakıldığında, bu sonucun kadınlardan kaynaklandığı gözlemlenmiştir. Sorumluluğun isteyerek belirlenip belirlenmeme durunu, çalışanın performansını cinsiyete bağlı olarak etkilemektedir.