turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Geleneksel şırdak keçe tekniği ve uygulamaları

Orta Asya'dan günümüze Şırdak keçeciliğinin tarihsel gelişimine ilişkin yayınlar incelendiğinde, bu alana yönelik bilgilerin yeterli düzeyde olmamasına karşın; kullanımına ait en eski yazılı belge Homeros'un 'İlyada' adlı eserindedir. Geçmişten günümüze kullanım alanları nedeniyle de keçe, her zaman günlük yaşamın bir parçası olarak varlığını sürdürmüştür. Tepme keçe çok önemli ve değerli bir el sanatıdır. Yarı göçebe hayatı yaşayan Kırgızlar tarafından geleneksel keçe yapımı eski çağlardan günümüze kadar özelliğini kaybetmeden devam etmiştir. Kırgızistan'da çok özellikli yere sahip olan Şırdak tekniği ise; antik Pazırık keçeleriyle teknik ve estetik yönden benzerlik göstermektedir. Geleneksel Tepme keçe ürünleri desenli veya desensiz üretilmektedir. Keçe ürünleri genellikle desensiz üretilmekte ve daha sonra aplike, mozaik, işleme vb. tekniklerle bezenmektedir. Bu çalışmada geçmişşten günümüze geleneksel Şırdak keçeciliğinin özellikle Türk kültürü içindeki yerinin ve öneminin belirlenmesi, Keçenin insan sağlığı açısından önemi düşünülerek günlük yaşam ürünlerinde, Şırdak keçeciliği uygulama tekniklerinin ve alanlarının araştırılması amaçlamaktadır.
Kayseri yöresel el örgüsü hırkaları

El sanatları toplumların yaşamlarından elde edilen kültür birikimleridir. Anadolu'nun birçok bölgesinde yaşamış olan uygarlıkların kültür birikimi örneklerini müzelerimizde görmekteyiz. Kayseri ili kültürel birikimin yoğun olduğu önemli bölgelerden birisidir. Kayseri bölgesinin kültür birikiminin bir parçası olan el örücülüğünün içerisinde yer alan Lizöz hırkaları bu araştırmanın konusudur. Araştırmanın evrenini, Kayseri ili araştırmanın örneklemini ise Kayseri ili merkezinde bulunan 54 adet Lizöz hırkası oluşturmaktadır. Hırkaların malzeme, örme aracı, teknik, motif, renk, boyut özelliklerinin belirlenmesi için ürünler bilgi formlarında kaydedilmiştir. İl merkezinde yaşayan kaynak kişilerin demografik özellikleri ve el örücülüğüne ait bilgiler, hırkaların kullanım özelliklerinin belirlenmesi için kaynak kişilere görüşme formları sunulmuştur. Hırkaların iç ve dış turizmde değer bulması hedeflenen turistik ürün örneklerinin sunulabilmesi için tasarım ürünler oluşturulmuştur. Bulgulardan ve görüşme formlarından elde edilen bilgilerin yüzdelikleri alınarak tablolar halinde sunulmuştur. Hırkalarda kullanılan iplik türlerinin, akrilik, pamuk, tiftik ve simli ipliklerin olduğu, bazı hırkalarda kurdele ve düğme kullanıldığı tespit edilmiştir. Hırkalarda örme aracı olarak tığ, şiş ve firketenin kullanıldığı ve bu araçlarla yapılam çeşitli tekniklerin olduğu tespit edilmiştir. Sembolik, bitkisel, geometrik ve figüratif motiflerin kullanıldığı belirlenmiştir. Pembe, mavi, sarı, yavruağzı rengi, krem, beyaz, turkuaz, gülkurusu, fuşya, kırmızı ve gri renklerinin kullanılan gözlemlenmiştir. Hırkaların kollu, kolsuz, yakalı ve yakasız olmasına bağlı olarak boyutlarının değişkenlik gösterdiği belirlenmiştir.
Konya/Derbent-Küçük Muhsine-Başarakavak halıları (2 cilt)

Bu araştırmanın amacı Konya ili Derbent ilçesi Küçük Muhsine köyü ve Başarakavak kasabaları E3 Dokusu Halıların gözlenebilir tüm özelliklerini incelemek, belgelemek ve tanıtmaktır. Araştırma kapsamına bu yörelerde dokunduğu tespit edilen halılardan 24 adedi seçilerek alınmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen gözlem fişlerine bulgular kaydedilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen verilere göre bu halıların, desen, renk ve teknik özelliklerine ulaşarak bulgular değerlendirilmiştir. İncelenen örneklerin kullanıldıkları yerlere göre çeşitlilik gösterdiği ve bojnıtlarımn cinslerine göre farklılaştığı görülmüştür. Bu yörelerde sarma tezgah kullanıldığı, doğal yün ipliği çoğunlukla yöre halkı tarafından elyaf haline getirilerek halı dokumada kullanıldığı tespit edilmiştir. El Dokusu Halıların tamamının bu yörelerde Gördes düğüm tekniği kullanılarak dokunduğu elde edilen bilgiler arasındadır. Halıların tamamında kırmızı rengin kullanıldığı, ana, ara, zıt ve nötr renklerin birbiriyle çok çeşitli ve uyum içinde kullanıldığı görülmüştür. Bu halılarda kırk renk tonu tespit edilmiştir. Örneklerde bitkisel, geometrik ve nesneli bezemelerin sıkça kullanıldığı, az da olsa konu olarak figürlü ve yazılı bezemelerin de tercih edildiği görülmüştür. Her halının kendine özgü bir kompozisyon ile düzenlendiği elde edilen bulgular arasındadır. Bu yöre halılarının ortalama kaliteleri 2 6x2 9 'dur. Bu ortalama ile Türkiye Standartları içinde orta kaliteli halılar kategorisinde değerlendirilebilir. Yerleşim birimlerinin birbirine oldukça yakın olması halı dokumacılığına da yansımıştır. Bu nedenle üç yörenin halıları da birbirinden önemli bir farklılıkla ayrılmamaktadır. Derbent yöresi halılarında önemli sayılabilecek halı hataları gözlenirken, bu yöre halılarına dış pazarda talep azalmıştır. Eski ve yeni kıyaslandığında, eski Derbent halılarının orjinaliiği günümüz Derbent halılarında oldukça bozulmuştur. Ekonomik nedenlerden dolayı Küçük Muhsine halıcılığı orjinalitesini korumasına rağmen, önemli sorunlar yaşamakta ve yok olmak üzeredir. Başarakavak 3'öresinde ise halıcılık tam anlamıyla ölmüştür. İnceleme yöresinde, halıcılığın önemini yitirdiği ve yok olmaya yüz tuttuğu gözlenmiştir.
Çanakkale yöresi el dokumalarında motifler

Türkiye'de sanat tarihinin, bir bilim dalı olarak ortaya çıktığı dönemlerde halk bilim araştırmaları ve derlemeler yapılmaya, etnografık malzemeler toplanmaya başlanmıştır. Ancak bu malzemeler salt biçimsel özellikleri göz önünde bulundurarak sınırlandırıldığından adeta bu eserin yaratıldığı ortam yok sayılmakta, biçim ve içerik arasında olabilecek simgesel bağlantılar kurulamamaktadır. Sanatsal nesnelerin ortaya çıkış nedenleri ve ne amaçla kullanıldıkları, üreten ve kullananlar tarafından ona yüklenen anlamlar sanat eserine yeni bir yaklaşım doğuracaktır. } Yöresel dokumalarındaki. motiflerin biçimleri yanında içeriğin halk bilimi açısından incelenmesi ve kaynakların temellendirilmesi gerekir. 'Kültürel belirtiler' olarak ortaya çıkan olgularda, Çanakkale yöresi el dokumalarında yaygın olarak kullanılan motiflerin sembol dilinde anlam yüklemeleri, bir halk bilimi olarak ele alındığında efsane, inanış ve imsel yaklaşımlar gerekir. Yöresel dokumalarında sıkça kullanılmış ve dejenerasyona uğramadan günümüze değin gelmiş olan 'Turnalı', 'Çarıklı Elek', Elekli', 'Okulu' motifleri XV. Yüzyıldan bu yana Batı Anadolu'ya yerleşen Yörükler ve Türkmenler tarafından dokunmaktadır. Esasen; Bektaşilik inancında olan yöresel dokumaları, 'Su' ve ' İnce su' adı verilen motiflerde de görüldüğü üzere 'Ejder' motifi ile de 'Şaman' inancı izleri taşımaktadır. Bu bilgiler ışığında geleneksel dokumalar incelendiğinde bunları üzerinde taşıdıkları motiflerle sosyal yaşama ait çok çeşitli ipuçları verdikleri gorulur. Böylece eserler biçim ve içerik bakımından geleceğe uzanan sanat eserleri olarak tarihteki yerini alacaktır.
Giresun ve çevresinde bulunan kanaviçe işlemeler

Literatür taraması Giresun bölgesinde yapılan işlemeler ile ilgili bir çalışma yapılmadığını görtermiştir. Yapılan alan taraması bölgede kanaviçe işlemelerin yaygın olarak yapıldığını göstermiştir. Bu durum, problemin 'Giresun ve Çevresinde Bulunan Kanaviçe İşlemeler' olarak belirlenmesini sağlamıştır. Araştırmanın amacı; yörede bulunan kanaviçe işlemelerinin tespiti, tespit edilen özelliklerin sistematik bilimsel bir yöntemle kayıt edilmesi ve fotoğraflarının çekilerek görsel yolla belgelendirilmesidir. Bu amaç doğrultusunda, Giresun ili ve çevresinde bulunan kanaviçe işlemelerin gözlenebilir özellikleri ve ürünlere ait bilgileri hazırlanan gözlem fişlerine kaydedilmiştir. Gözlem fişleri ile örneklerin tür, teknik, malzeme, renk, konu ve kompozisyon özellikleri belirlenmiş, örneklere ait genel ve detay fotoğrafları çekilerek araştırmanın katalog bölümüne yerleştirilmiştir. Araştırmada, gözleme dayalı alan taraması, görüşme ve kaynak tarama yöntemleri uygulanmıştır. Merkez ve çevre ilçelere gidilmiş, tespit edilen tür ve motif açısından farklılık gösteren 46 örneklem/araştırma sınırlandırılmıştır. İncelenen örneklerin gözlem fişleri katalog bölümünde yer almaktadır. Değerlendirme bölümünde; ürünlere ait tür, teknik, malzeme, kompozisyon özelliklerine yer verilmiştir. Ulaşılan sonuçların aktarıldığı ve kanaviçe işlemelerin devam edebilmesi için önerilerin sunulduğu Sonuç ve Öneriler bölümü ile araştırma metni son bulmaktadır. İncelenen örneklerin sahipleri, kaynak kişi olarak iletişim bilgileri ile birlikte kaydedilmiştir. Yaptığımız araştırmanın Giresun'da yapılan el sanatları alanlarında işleme-nakış sanatının tanıtımına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Şile bezi dokuması ve işlemesi

Dokuma ve işleme sanatı, Türk'lerin Anadolu'ya getirdikleri ve buradaki zengin el sanatları ile birleştirerek geliştirdiği kültürel değerimizdir. Ülkemizin her yöresinde yapılan dokümanlar, kadınlarımızın duygu ve düşüncelerini motifler ve renkler aracılığı ile anlatıldığı işlemelerle süslenmiştir. Makineleşmeyle gelen hıza yetişemeyen dokuma ve işlemeler sandıklarda kalmış ve günümüzde yapımı çok azalmıştır. Zamanla yok olma tehlikesi gösteren el sanatlarımız araştırılmalı ve gün yüzüne çıkarılmalıdır. Bu araştırma İstanbul ili Şile ilçesinde yapılan dokuma ve işlemelerin, gereç, teknik, renk, ve kompozisyon özelliklerinin ortaya konması ve elde edilen sonuçlardan çağdaş tasarımlarda yararlanılması amaçlarıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırmanın materyalini; İstanbul ili Şile ilçesinde bulunan 75 adet Şile bezi dokuma ve işlemesinden oluşan örnekler oluşturmaktadır. incelenen örneklerin büyük çoğunluğu 3/4' ü günümüze ait örneklerdir. Dokumada pamuk ipliğinin yanı sıra keten ipliği kullanımı eski örneklerde görülmektedir. Günümüzde sadece pamuk ipliği kullanıldığı belirlenmiştir, işlemede floş ipliği kullanılırken, kenar temizlemede floş ipliğinin yanı sıra, koton ipliği, merserize iplik, gümüş pul ve incininde tercih edildiği görülmüştür. Dokumada kullanılan teknik bezayağıdır. işleme tekniğinin hesap işi olduğu belirlenmiştir. Kenar temizlemede iğne oyası, tığ oyası, makine ve el dikişinin yanı sıra dantel, makrome, saçak ve antika tekniğinin kullanıldığı görülmüştür. Dokuma bej renginin yanı sıra mavi, kırmızı, sarı kullanılan renkler arasındadır, işleme yapılan dokumalar genellikle bej rengidir, işlemede pembe, sarı, yeşil, kırmızı, kahverengi, mavi çokça kullanılmıştır, bu renklerin yanı sıra birçok renk ve tonlarının tercih edildiği gözlenmiştir. Kenar temizlemede beyaz ve eflatunun yanı sıra diğer birçok rengin kullanıldığı görülmüştür. işlemelerin kompozisyonlarında bitkisel, geometrik bezemelerin aralıksız ve aralıklı tekrarları, simet-ri, köşelere yerleştirilmiş motifler, kenar suları dikdörtgen 'S' 'U' 'V' ve üçgen şeklinde düzenlemeler dikkati çekmektedir. Yörede el sanatları araştırılarak belgelenmeli ve yeni nesillere ışık tutması sağlanmalıdır.
Afyonkarahisar Gazlıgöl bölgesi soda yataklarından alınan killerin Mısır çamuru reçetelerinde kullanılabilirliğinin araştırılması

Bu araştırmada, Afyonkarahisar ili, İhsaniye ilçesine bağlı Gazlıgöl bölgesindeki soda yataklarından alınan kil örnekleri ile deneysel çalışmalar yapılarak, Antik Mısır'da kullanılan Mısır Çamuru ana reçetelerine belirli oranlarda katılmıştır. Bu killerin Mısır Çamuru bünyesinde kullanılabilirliğinin araştırılmasıdır. Oluşturulan bünyelerde farklı hammaddeler ve renklendirme için oksitler konularak düşük sıcaklıkta kendinden sırlı yüzey oluşumu sağlanmıştır.
Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi'ndeki murakkaların katı' bezemeleri

Katı' sanatı, diğer kitap sanatlarından farklı olarak boyutu olan, büyüsünü seyirciye ışık ile sunan bir sanattır. Tezde, Topkapı Sarayı Müzesi Koleksiyonu'ndaki katı' bezemeli murakka'lar; ilgili kitap, makale ve tezlerde yayınlanmış eserler incelenip detaylı taraması yapılarak, desen, motif ve kağıt yönünden ele alınmıştır. İncelemeler sonucunda tespit edilen, dönemlerinin bezeme anlayışının izlerini taşıyan, üsluba çekilmiş çeşitli hayvan ve ağaç bezemeleri, benzersiz incelikteki rumi ve hatayi grubu kompozisyonları içerisinde barındıran TSMK. H. 2153, H.2170, H.2171, H.2142, H.2159, H.2165 ve H.2294 numaralı murakka'lar çalışmanın konusunu oluşturmuştur. Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi, İslam Araştırmaları Merkezi ve Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Kütüphanesi'nde yapılan araştırmalarda, doküman, katalog ve bilgisayar ortamındaki verilerden faydalanılmıştır. Eserlerin tespit edilmesinden sonra Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi'nden izin alınarak murakka'lar üzerinde detaylı inceleme yapılmaya başlanmıştır. Teze konu olan eserlerin dijital ortamda ve eser üzerinde birebir yapılan incelemeler sonucunda uygulanan katı' tekniği çözümlemeleri, ölçüm, renk, motif ve desen analizleri yapılmıştır.'Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi'ndeki Murakka'ların Katı' Bezemeleri' başlıklı tez çalışmamız üç kısımdan oluşmaktadır. 'Giriş' kısmında konu ile ilgili genel bilgiler verilmiştir.'Katı' Sanatı' başlığı altında, katı' sanatının kelime anlamı, uygulanan çeşitli teknikler, malzemeler ve kullanıldığı alanlar ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Kökü deri oymacılığı olan, Herat'ta ortaya çıktığı bilinen, XVI. yüzyıl Kanuni Sultan Süleyman'ın saltanat yıllarında en olgun dönemini yaşayan katı' sanatının tarihsel gelişimi, dönemlere göre geçirdiği safhaları ve kağıt oyma sanatının usta sanatkarları, eserleri ile birlikte ele alınmıştır. Doğal boyar maddeler ile geleneksel usullerde hazırlanan kağıtların; tek kat oyularak murakka'larda ve el yazması kitapların sayfaları arasında harf ve motiflere, katlı oyma ile boyutlanan bahar bahçelerinin ise sayfalardan taşıp levhalara ve yazı çekmecelerine dönüşmesi anlatılmaktadır.'Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi'ndeki Murakka'ların Katı' Bezemeleri' başlığı altındaki katalogda ise dönemlerinin sanat anlayışını ve inceliklerini yansıtan, farklı dönemlerde meydana getirilmiş, oldukça zengin, benzersiz bir koleksiyon olan katı' bezemeli murakka'lar hakkında bilgi verilmiştir. TSMK. Koleksiyonu'nda bulunan yedi adet murakka'nın katı' bezemeli sayfaları, kağıtları, katı' teknikleri ve desen özellikleri bakımından incelenmiştir. Son olarak uygulamalar kısmında katı' sanatını kullanarak üretilen eserler hakkında bilgi verilmektedir. Çalışma değerlendirme ve sonuç kısmından sonra kaynakça eklenerek tamamlanmıştır.
Mehmed Şefik Bey'in hayatı ve eserleri

Hattat Mehmed Şefik Bey (1230/1815- 1297 /1880) Osmanlı Hat Sanatı'nın önemli isimlerinden biridir. XIX. yüzyılın ekol olmuş isimlerinden Kadıasker Mustafa İzzet Efendi'nin talebesidir. Hattat Mehmed Şefik Bey, Celi Sülüs hattını Kadıasker Mustafa İzzet Efendi yolunda en üst mertebeye taşımıştır. Daha açık bir ifadeyle, hocası Kadıasker Mustafa İzzet Efendi yolunu, talebesi Hattat Mehmed Şefik Bey geliştirmiştir. Hattat Mehmed Şefik Bey'in levha türü eserleri dışında mimari yapılarda da, önemli ve sanat değeri yüksek yazıları bulunmaktadır. İstanbul Üniversitesi kapısındaki kitabeler, Kubbetu's-Sahra'yı dışından çevreleyen çini üzerinde bulunan kuşak yazısı ve Bursa Ulucami yazıları, mimarideki yazılarına örnektir. Hattat Mehmed Şefik Bey, farklı istif denemeleri yaparak sanatında ne kadar yeniliğe açık, cesur ve başarılı bir sanatkar olduğunu göstermiştir. Yazıda farklı bir bakış açısı olan Mehmed Şefik Bey'in, ağaç formunda tertiplediği bir istifi ve yine ağaç formundaki farklı imzası buna en güzel örnektir. Hattat Mehmed Şefik Bey, eserleri kadar yetiştirdiği talebelerle de hat sanatına hizmet etmiş ve yazı sanatında köprü olmuştur. Bu çalışmamızda, Hattat Mehmed Şefik Bey'in hayatının yanı sıra, sanat hayatı ve eserlerinin toplu bir kataloğunu ortaya koymuş bulunmaktayız.
Sivas ilinde kadın giyim özelliklerinin incelenmesi ve online katalog hazırlanması

Sivas halkının günümüzde yaşattığı kültürel varlıklar insanlığa bilgi sunmaktadır. Bu bakımdan Sivas'ı tanımayı sağlayan kültürel unsurlardan biri de yörenin giyimidir. Yörede 2011 yılı Şubat ayında başlatılan ve 2014 yılı Haziran dönemine dek sürdürülen bu araştırma ile daha önce yapılmış çeşitli araştırmalarla literatüre geçen sınırlı bilginin zenginleştirilmesi amaçlanmıştır. İlin bazı yörelerinde kadınların giyimlerini korumaya yönelik olarak hiçbir çabalarının olmadığı tespit edilmiş, Anadolu'nun kültürel değerlerinin bir parçası olan Sivas kadın giyiminin tanıtılıp koruma altına alınması ve bu değerlerin gelecek nesillere aktarılması amaçlanmıştır. Sivas kadın giyim çeşitleri, araştırmanın materyalini oluşturmaktadır. Araştırmada survey yöntemi kullanılmış olup, bu kapsamda yörelerde Halk Eğitim Merkezi yetkilileri, köy muhtarları, yörede yaşayan bazı kadınlar ile yapılan karşılıklı görüşmeler, incelenen her giyim çeşidine ait fotoğraflar ve literatürden edinilen bilgiler yöntemde kullanılmıştır. Bazı yörelerde kadın giyimlerinin günümüzde kullanılmadığı, ancak itinalı bir şekilde sandıklarda tutulduğu, bazı yörelerde ise kadın giyimlerinin tahrip edildiği tespit edilmiştir. Kadın giyimlerinin bazı yörelerde günlük olarak veya özel günlerde kullanıldığı sonucuna da ulaşılmıştır. Araştırma kapsamında olan yörelerin kadın giyimleri geçmişşte giyilen, günümüzde giyilen kadın giyimleri olarak sınıflandırılmış, bu giyimlerin model, kalıp, dikiş ve süsleme özellikleri hem metin halinde hem de online katalog olarak internet ortamında ilgililerin erişebileceği şekilde hazırlanmıştır.
Hakkari-Van yöresi kadın kıyafetleri

günümüze bağlayan önemli kaynaklardan biri de gelenekselkıyafetlerimizdir. Günümüzde çok az örnekleri bulunan bu kıyafetler müzelerde, sandıklarda korunmaya çalışılmış, fakat bu çalışmalar yeterli düzeyde yapılmamıştır. Van - Hakkari çevresine ait yöresel kadın kıyafetleri tek tek incelenerek, renk, dikim tekniği, şekil, aksesuar gibi teknik ve estetik özellikleri belirlenerek bölgesel özelliklerinin tespit edilmesine ve bu giysilerin yok olmasının önlenmesi amacıyla inceleme altına alınmıştır. Bu araştırma giriş, genel bilgiler, yöntem, katalog, değerlendirme, sonuç ve öneriler bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın tanımı, önemi, sınırlılıklar, tanımlar, ilgili kaynaklar yer almaktadır. Genel bilgiler bölümünde araştırmanın yapıldığı yöre yörenin gelenek ve görenekleri hakkında bilgiler verilmiştir. Aynı zamanda Türk Giyim kuşamı hakkında bilgi verilmiştir. Yöntem bölümü araştırma modeli, evren ve örneklem, giysi türü ve kaynak kişi tablosu, veri toplama teknikleri, verilerin analizi bölümlerinden meydana gelmiştir. Katalog bölümünde giysi parçalan Yöresel Giysi Uygulamalı İnceleme Formu kullanılarak incelenmiş, giysilerin fotoğrafları ve 1/10 oranında teknik ve kalıp çizimleri bulunmaktadır. Değerlendirme bölümünde giysi parçaları, döküm tabloları kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuç ve öneriler bölümünde giysi parçalarının genel özellikleri hakkında sonuca varılmış ve geleneksel giysilerimizin kaybolmasını önlemek için neler yapılması gerektiği açıklanmıştır. Geleneksel giysilerimizi tanıtmak için yapılan bu çalışmaların gelecek nesillere ışık tutacağı düşünülmektedir.
Amasya Osmanlı camilerinde bulunan taş bezemeler

Güzel Sanatlar ilimlerinin en üst seviyeye ulaştığı devirlerde ortaya konmuş olan Osmanlı mimarisinin güzel ve büyük yapılarına dikkatle bakıldığı zaman, insan düşünce ve hayallerinin görünen eserleri olan bu yapılarda hususi bir mimari tarzı uygulandığı görülür. Mimari yapılarda uygulanmış olan mimari usulleri, milletlerin ve toplulukların düşünce ve hissiyatını gösteren kendine has hususi yapı usulleriyle yapılmış, hayranlık uyandıran büyük ve güzel yapılar bulunmaktadır. Arapların büyük mimari yapıları kendilerinin arayıp bularak ortaya koydukları şekli gösterir. Osmanlı mimari yapılarının Önde gelen özellikleri ise hoş görünümleri ile beraber heybetli bir görünüme sahip oluşlarıdır. Bu nedenle sadece biz Türklerin değil yerli yabancı herkesin beğenisini ve hayranlığım kazanmıştır bu devasa sanat eserlerimiz. Beş asır boyunca Osmanlı-Türklerinin hakimiyeti altında kalan Balkanlarda, 14 ve 15. Yüzyıllarda yoğun bir imar faaliyetine girişilmiş ve Osmanlı-Türk mimarisine ait mimari eserler verilmeye başlanmıştır. Mevcut şehirler yeni bir anlayışla imar edilirken diğer yandan yeni şehirler ve yerleşim merkezleri kurulmuştur. Bir cami ve onun etrafında kümelenen kültürel, sosyal ve iktisadi kuruluşların oluşturduğu külliyeler mahalleler ise şehirleri meydana getirmiştir. Bu çerçevede şehir merkezleri, cami mescit, tekke, zaviye ve türbe gibi dini yapılar; han, bedesten, kervansaray, arasta ve çarşı gibi ticari yapılar; imaret, hamam, köprü, su kemeri, çeşme ve saat kulesi gibi sosyal yapılar; mektep, medrese ve kütüphane gibi eğitim yapıları; kale, kule-ocak, burç ve tabyalar gibi askeri yapılarla donatılmıştır. Böylece bölgeye 'yeni bir medeniyet' getirilmiştir. Balkanlardaki Türk yapıları plan, hacim biçimlenişi, kullanılan malzeme ve teknik, cephe düzeni ve süsleme bakımından Osmanlı-Türk mimarisinin bir parçasını oluşturmaktadır. Balkan ülkelerindeki Türk eserleri, çoğunlukla Erken ve Klasik Dönem Osmanlı Mimarisinin Özelliklerini taşırken, Anadolu'daki çağdaşı olan yapılarla birçok bakımdan ortak ve benzer özelliklere sahiplerdir. Osmanlı mimarisinde çok önemli bir yere sahip olan camiler belli başlı özelliklere sahiptir. Plan tipleri, kubbe, minare, pandantif, payanda ve Türk üçgeni gibi yapı elemanlarının Rumilerle süsleme, bezeme, çini ve hat sanatları da bu özelliklerden bazılarıdır.
Kütahya çinilerinin teknik ve desen özellikleri

Araştırmanın evreni, Kütahya ilinin erken dönemden günümüze kadar olan çini sanatındaki yerini, tekniklerin tarih içersinde kullanıldığı dönemler ve uygulamalı anlatımlarını, zaman içersinde edindiği gelişim ile motiflerinkompozisyon içersindeki kurallarını bu motiflerin uygulandığı yerleri kapsamaktadır. Araştırma sonucunda; 1- Bu araştırmada Kütahya çiniciliğinin tarihsel gelişimi erken dönemden itibaren incelenmiş ve M. Ö.3. binyılın ortaları yani ilk tunç çağının ortalarına uzanan köklü bir tarihi olduğu anlaşılmıştır.2- Kütahya Çini Sanatı günümüze kadar farklı dönemlerde, Hitit, Frig, Lidya, Roma, Bizans, Selçuklu, Beylikler, Osmanlı sanatı çevresinde geliştiği görülmüştür. İlk örneklerinin pişmiş toprak kaplar olduğu ve zamanla hızlı bir gelişme sağlandığı tespit edilmiştir. İlk Osmanlı çinileri, 14. yy da İznik çiniciliği etrafında büyük bir gelişmesağlarken Kütahya çinileri İznik çinilerinin gölgesinde ikinci planda kaldığını, çiniciliğin İznikte 15. yy sonlarına doğru gerilemesi üzerine, Kütahya'da büyük bir gelişme gösterdiği anlaşılmıştır.4- Kütahya çiniciliğinde kullanılan motifler erken dönemden günümüze kadar incelenmiş,15- 18. yüzyıla arasında İznik çinilerinin teknik ve kompozisyon özellikleri taklit edildiği, 18. yüzyılda ise yöresel bir sanat anlayışı çerçevesinde kendi öz kültürlerini yansıtan daha çok figür ağırlıklı bir bezeme anlayışıgörülmüştür. Günümüzde Kütahya çinilerinin motif ve kompozisyon özellikleri açısından gerileme gösterdiği, özgün çalışma yapan ustaların sayılarının azaldığı gözlemlenmiştir. v5- Kütahya'nın çini keramik hammaddesi olan toprak ve kil bakımında zengin bir coğrafi yapısının olduğuna, halkın büyük bir kesiminin atalardan kalan bu sanatla uğraştığı ve geçimlerini bununla sağladıkları anlaşılmıştır.6- Günümüze kadar varlığını devam ettiren Kütahya çini sanatı zaman içersinde çeşitli aşama ve farklılıklar kaydetmiş, en güzel örneklerini 16 yüzyıllardavermiş ve daha sonra bu kaliteye ulaşamadığı görülmüştür. 7- Kütahya'da çini üretiminin, pek çok kişiye iş imkanı sağladığıkaydedilmiş, fakat son yıllarda yaşanan küresel kriz nedeniyle çini üretimindegerilemeler görülmüştür. Ayrıca teknolojinin gelişmesi, üretime baskı makineleriningirmesi çininin geleneksel niteliğinin bozulmasına yol açtığı kaydedilmiştir.