turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sağlık çalışanlarının ötanaziye bakışı

Bu araştırma sağlık çalışanlarının Ötanaziye İlişkin görüşlerini saptamak amacı ile tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma, İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim Araştırma Hastanesi, Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim Araştırma Hastanesi ve Üsküdar Devlet Hastanesinde çalışan ve araştırmaya katılmayı kabul eden toplam 3 hastaneden; 376 kişi üzerinde yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak 'Sağlık Çalışanları Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 25 programı kullanılmış ve güven aralığı %95 olarak belirlenmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistikler, iki ortalama arasındaki farkın anlamlılık testi olarak Ki-Kare testi kullanılmıştır. İstatistiksel testlerin anlamlılık düzeyi için p<0. 05 değeri kabul edilmiştir. Sağlık çalışanlarının %59, 5 Türkiye'de aktif ötanazinin tartışılmasının faydalı olacağı; %59, 7 Türkiye toplumunun ötanaziyi tartışmaya hazır olmadıklarını; %74,5'i Türkiye'de pasif ötanazinin uygulandığı; %99,2'si Türkiye'de aktif ötanazinin uygulanmadığı konusunda tespitlerde bulunmuştur. Ötanaziyi onaylayanların %35,2'si kendi kararları olduklarını; ötanaziyi onaylamayanların %26, 2 dini inançlarından kaynaklandıklarını; ötanaziyi onaylayanların %58,6'sı aktif ötanaziyi destekledikleri tespit edilmiştir. Sağlık çalışanlarının ötanaziye ilişkin görüş ve düşünceleri karşılaştırıldığında meslek ile ilişkisinde ötanaziye karşı çıkılma sebebi, Türkiye'de uygulanabilirliği, pasif ötanaziyi uygulandığı bilme oranı arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmaktadır. Sağlık çalışanlarının aktif ve pasif ötanazi konusunda, yaş ile ötanazi türü arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmaktadır. Sağlık çalışanlarının medeni haline göre ötanazi hakkında bilgi alma, bilgi ihtiyacı duyma, Türkiye'de ötanazi tartışması ile ilgili aralarında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur. Sağlık çalışanlarının mesleki kıdemlerine göre ötanaziyi isteyenlerin hissettiklerini hissetme arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur.
Düzenli kan bağışcılarının kaybedilme nedenlerinin tespit edilmesine yönelik bir araştırma

Sağlık kurumlarındaki hizmetin ve kan ürünlerine ihtiyacı olan hastaların yaşamsal fonksiyonlarının devamlılığı açısından vazgeçilemez bir madde olan kanın temini ve bu temininin devamlılığı önemlidir. Kan ve kan ürünlerinin temininde daha önce kan bağışında bulunmamış bireyleri kan bağışına yönlendirmek kadar mevcut kan bağışçılarının kan bağışına devam etmelerini sağlamak da gerekmektedir. Ayrıca mevcut bağışçıların ve daha önce kan bağışında bulunmamış bireylerin kan bağışı konusundaki bilgi düzeylerinin arttırılması da kan ve kan ürünlerinin temininde oldukça etkilidir. Literatürde kaybedilen kan bağışçılarının kaybedilme nedenleri ve bilgi düzeyleri ile ilgili sınırlı sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu sebeple kaybedilen düzenli kan bağışçılarının kaybedilme nedenlerinin ve kan bağışçılarının bilgi düzeylerinin incelenmesi çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırmanın evrenini Isparta Kızılay Kan Bağışı Merkezi'nde 2010 ile 2013 yılları arasında düzenli kan bağışında bulunmuş ve 2013 yılından sonra kan bağışında bulunmamış bireyler oluşturmaktadır. Araştırmada kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak 327 kişiye ulaşılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda, katılımcıların kan bağışında bulunmayı bırakmalarında bağışçıların çalışma saatleri ile Kızılay'ın çalışma saatleri arasındaki uyumsuzluk olmasının (3.85 1 .37) ve bağışçıların kendi kan gruplarının çok fazla bulunduğunu düşünmelerinin (3.68 1 .43) etkili olduğu görülmüştür. Bağışçıların kan bağışı hakkındaki bilgi düzeylerinin ise düşük olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca, çalışma saatleri ile hastalık boyutlarının yaş ve meslek değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği ortaya çıkmıştır (p<0.05). Çalışma ile düzenli kan bağışçılarının kaybedilmesine yönelik alınabilecek tedbirlerin arttırılmasının ülke kan ihtiyacının karşılanmasına katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.
İşveren markası çekiciliği boyutlarının kamu ve özel hastanelerde çalışan personel bakımından farklılıklarının değerlendirilmesine yönelik pilot bir araştırma

Küreselleşen dünyada artan rekabet koşullarında işletmelerin yetenekli çalışanları bünyelerinde tutmak ve potansiyel adayları kendilerine çekmek için işveren markası uygulamaları ile işveren çekiciliğini sağlama konusuna olan ilgileri artmaktadır. Araştırmada hizmet sektörleri arasında kendine özgü yapısı olan sağlık sektöründe yer alan kamu ve özel hastanelerde işveren markasının çekiciliği boyutlarında farklılıkların değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu araştırma İstanbul ilinde yer alan 4 Kamu hastanesi ve 4 Özel hastanede gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini kolayda örneklem yoluyla ulaşılan 511 hemşire oluşturmaktadır. Bu araştırmada veri toplamak için anket yöntemi tercih edilmiştir. Anket soruları 5'li Likert ölçeğine göre çoktan seçmeli olarak hazırlanmıştır. Araştırma sonucu elde edilen verilerin analizinde SPSS 21 istatistik paket programı kullanılmıştır. Frekans ve yüzde değerleri verilen değişkenler, istatistiksel olarak hiyerarşik olmayan k ortalamalar yöntemiyle analiz edilerek işveren çekiciliği boyutlarını değerlendirmek için benzer özellikteki katılımcıların bir araya gelebileceği kümeler oluşturulmuştur. Farklılıkların değerlendirilmesine yönelik yapılan ANOVA analizi sonucunda, kümeler işveren çekiciliği boyutları açısından birbirinden kamu sektörü ve özel sektörde anlamlı düzeyde farklıdır. Kümelerin demografik ve sosyokültürel özelliklerden yaş, eğitim durumu ve mesleki deneyim ve önceki çalıştığı sektöre göre anlamlı düzeyde farklıdır. Kümelerin işten ayrılma niyetleri, medeni durum ve yaş değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılık göstermektedir.
Yeşil kart uygulaması ile ilgili hastane yöneticilerinin değerlendirmeleri, uygulamada karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri

Tarcan, M., Yeşil Kart Uygulaması İle İlgili Hastane Yöneticilerinin Değerlendirmeleri, Uygulamada Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Önerileri, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Sağlık Kurumları Yönetimi Bilim Uzmanlığı Tezi, Ankara, 2000. Toplumun tümüne sağlık güvencesi sağlamayı amaçlayan yeni bir örgütlenme ve finansman modeli arayışı sağlık alanında son yılların en güncel konularından birini oluşturmaktadır. Başlangıçta geçici bir uygulama olması öngörülen 'Yeşil Kart' uygulamasıyla Genel Sağlık Sigortası sistemi kuruluncaya kadar belli bir gelir grubunun altoda ve sağlık güvencesinden yoksun nüfusa sağlık güvencesi sağlamak amaçlanmıştır. Geçici bir uygulama olması düşünülen sistem 9.756. 637 kişiye, yani nüfusun yaklaşık %16'sına ücretsiz sağlık hizmeti sağlamaktadır. Böylesine büyük bir nüfus grubuna hizmet veren yeşil kart uygulamasının sorunlarının neler olduğunun tespit edilmesi gerekmektedir. Türkiye'deki 'yeşil kart' sisteminin uygulamadaki sorunlarının hastane yöneticilerinin bakış açısıyla değerlendirilmesi ve yöneticilerin sorunlara yönelik çözüm önerilerinin saptanması bu çalışmanın amacım oluşturmaktadır. Araştırmada geliştirilen veri toplama aracında, '1' algılanan en önemli sorun durumunu, '5' algılanan en önemsiz sorun durumunu göstermektedir. Araştırma kapsamındaki yöneticilerin yeşil kart uygulamasındaki sorunlarla ilgili genel değerlendirmelerinin ortalama skoru 1 ,91, yöneticilerin yeşil kart uygulamasındaki sorunlara yönelik çözüm önerileriyle ilgili genel değerlendmnelerinin ortalama skoru da 1,77 olarak bulunmuştur. Bu da yöneticiler tarafından tespit edilen sorunların ve çözüm önerilerinin 'önemli' olarak değerlendirdiklerini göstermektedir. Hastanelerde yeşil kart uygulamasıyla ilgili başlıca sorunların yeşil kartın gerçek hak sahiplerine verilmemesi, yeşil kart sahiplerine ait kişisel bilgilerin periyodik aralıklarla yenilenmemesi, sevk zincirine uymadan ve vize işlemlerini yaptırmadan hastaneye gelmeleri gibi sorunlar da odaklandığı söylenebilir. Hastanelerde yeşil kart uygulamasıyla ilgili başlıca sorunlara yöneticilerce getirilen çözüm önerileri ise; yeşil kart gerçek ihtiyaç sahiplerine verilmelidir, yeşil kart sahiplerinin kişisel bilgileri sürekli güncelleştirilmeli, siyasi ve politik baskılar engellenmelidir ve sosyal güvenlik kuruluşları tek bir çatı altoda toplanmalıdır önerilerinde odaklandığı söylenebilir.
Reçetelerin reçeteleme göstergelerine göre incelenmesi: Ankara il merkezi örneği

laçla tedavi modern sağlık hizmetlerinin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Ancak ilaçların akılcı olmayan, etkisiz ve ekonomik olarak verimsiz kullanımı dünya genelinde görülen bir problemdir. laçların uygunsuzkullanımı sağlık hizmetlerinin kalitesini düşürürken kaynakların da boşa harcanmasına neden olmaktadır. Akılcı ilaç kullanımının geliştirilmesinde en önemli basamaklardan birisi ilaçların akılcı reçete edilmesini sağlamaktır. Akılcı olmayan reçete yazımı evrensel bir problemdir. Reçete yazımı kliniksürecin önemli bir parçasıdır. laç kullanımı ile ilgili araştırmalarda DSÖ'nüngeliştirmiş olduğu reçeteleme göstergeleri sıklıkla kullanılmaktadır. Bu araştırmada reçeteleme göstergeleri kullanılarak Ankara il merkezinde ilaç kullanımı değerlendirilmiştir. Bu göstergelere ek olarak reçetelerde hekimingörev yaptığı yer, eğitim durumu, akademik durumu ve uzmanlık alanı da incelenmiştir ve reçeteleme göstergeleri ile aralarındaki ilişkiye bakılmıştır. Veri toplama aracı olarak DSÖ'nün reçeteleme göstergeleri formu kullanılmıştır. Aralık 2004 tarihinde Ankara l Merkezinden Emekli SandığıSağlık Hizmetleri Dairesi Başkanlığı'na gelen reçetelerden 1770 tanesi incelenmiştir. Elde edilen veriler tek yönlü varyans analizi, ki-kare testi ve t-testi ile analiz edilmiştir. Buna göre reçete başına düşen ortalama ilaç sayısı3,15, jenerik isimle yazılan ilaç yüzdesi %19,21, antibiyotik içeren reçeteyüzdesi %26,61, enjeksiyonluk ilaç içeren reçete yüzdesi %7,90, temel ilaçlistesine göre reçete edilen ilaç yüzdesi %35, 72 olarak bulunmuştur. Ortalama ilaç sayısı 1. basamak sağlık kurumlarında ve pratisyen hekimlerde daha yüksektir. ç hastalıkları ve göğüs hastalıkları uzmanlarının ortalamailaç sayısı daha yüksek çıkmıştır. Pratisyen hekimlerin uzman hekimlere göre daha yüksek oranda antibiyotik yazdığı ve 1. basamak sağlık kurumlarında da bu oranın yüksek olduğu belirlenmiştir. Jenerik ve temel ilaç listesine göre reçete edilen ilaç yüzdeleri düşük bulunmuştur. Bunlar 1. basamak sağlık kurumlarında ve pratisyen hekimler tarafından daha yüksek orandayazılmaktadır. Enjeksiyonluk ilaç kullanımı genel olarak düşüktür. Reçeteleringenel olarak reçeteleme göstergelerine uygun yazılmadığı bulunmuştur.
Kurumsal itibarın ölçülmesi ve yönetimi - İki özel hastane örneği

Sağlık kurumlarındaki iç ve dış paydaşların kurumsal itibara ilişkin algılamalarının tespit edilmesi ve bu paydaş gruplarının kurumsal itibarla ilgili algılamaları arasında bir fark olup olmadığının belirlenmesi amacıyla bir akredite ve bir akredite olmayan hastanenin paydaşları üzerinde gerçekleştirilen araştırma dahilinde; hastanelerin iç ve dış paydaşları olarak 346 yönetici-çalışan, 384 hasta-hasta yakını ve 83 tedarikçi ile likert tipi bir ölçek kullanılarak toplanan veriler SPSS programı ile analiz edilmiştir. Faktör analizi sonucuna göre paydaşların kurum itibarına yönelik algılamalarının birden fazla alt boyutu içerdiği belirlenmiştir. Özellikle çalışma ortamı boyutu diğer bileşenlere göre daha ayırt edici algılanmış ve birinci faktörü oluşturmuştur. Toplam varyansın %29'unu açıklayan bu boyutu, %8,6 ile toplumsal sorumluluk, %5,1 ile çalışan kalitesi, %4,8 ile itibar algısı, %4,1 ile finansal sağlamlık %3,6 ile yönetim kalitesi izlemiştir. İç paydaşlar çalışan kalitesi ve toplumsal sorumluluk alt boyutlarını toplam puan ortalamasının üstünde değerlerle puanlarken, dış paydaşlar ise çalışan kalitesi ve çalışma ortamı alt boyutlarını toplam puan ortalamasının üstünde puanlamışlardır. Diğer yandan dış paydaşların kurumsal itibara ilişkin puan ortalamalarının çalışan kalitesi alt boyutu dışında iç paydaşlara göre yüksek olduğu belirlenmiştir. Görüldüğü gibi kurumsal itibar ve bileşenleri farklı paydaşlar tarafından farklı boyutlarla algılanmaktadır. Farklı paydaşların kurumsal itibarla ilgili farklı bilgilere ihtiyaç duyması ve bu bilgilerin sonucunda kurumla iletişim kurma, kurumu etkileme olasılıkları ve kuruma yönelik algılarının farklılaşması; kurumsal itibarın hangi unsurlara göre oluşturulacağı ve yönetileceği konusunda yöneticilere ışık tutması açısından önemlidir.
Endüstri 4.0'ın teknoloji kabul modeli çerçevesinde sağlık sektörüne yansımaları: Bir uygulama

Endüstri 4.0, hayatımızın her alanını şekillendiren teknolojileri ile sağlık sektörünün araştırma konusu olmuştur. Bu çalışma da Endüstri 4 .0'ın sağlık sektöründe meydana getirdiği yeniliklerin kullanım niyetinin altında yer alan temel faktörlerin tespiti amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla Davis (1986) ile Karahanna ve arkadaşları (2006) tarafından geliştirilen 'Teknoloji Kabul Modeli'nden yararlanılmıştır. Araştırmada model içerisinde yer alan algılanan fayda, algılanan kullanım kolaylığı, tutum ve niyet boyutları incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda, Ankara ili Çankaya ilçesinde faaliyet gösteren 11 özel hastanede ve bir üniversite hastanesinde radyoloji bölümünde görev yapan toplamda 266 doktor, teknisyen ve hemşire ile anket çalışması yapılmıştır. Uygulama sonucunda elde edilen verilerin çözümlenmesinde Bağımsız Örneklem T-Testi, Basit Doğrusal Regresyon Analizi ve aracı değişken etkisinin değerlendirilmesinde ise Hayes'in (2013) SPSS için geliştirdiği Process Makro eklentisi kullanılmıştır. Process Makro'da, aracı değişken bootstrap model 4 analizi esas alınmıştır. Araştırma kapsamında oluşturulan hipotezler sonucunda, bireylerin Endüstri 4.0 teknolojilerini benimsemeye yönelik kullanım kolaylığıalgısının, bu teknolojiyi kullanıma yönelik tutum ve fayda algısı üzerinde olumlu etkiye sahip olduğu görülmüştür. Yine, bireylerin Endüstri 4.0 teknolojilerini kullanmaya yönelik tutumlarının, bu teknolojiyi kabul niyeti üzerinde ve Endüstri 4.0 teknolojilerini benimsemeye yönelik fayda algılarının, bu teknolojiyi kullanımına yönelik tutumu üzerinde olumlu etkiye sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Benzer şekilde fayda algısının, kullanım kolaylığı algısı ve tutum arasındaki ilişkide ve kullanım kolaylığı algısının, fayda algısı ve niyet arasındaki ilişkide kısmi aracı etkisinin olduğu belirlenmiştir. Son olarak görev yapılan kurum değişkenine göre ise anlamlı bir farklılık olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Hastaneler için etkileşimli elektronik bilgi ekranı

Bu çalışmada, hastaneye ayaktan başvuru yapan hastaların, yakınmaları doğrultusunda hangi polikliniğe gitmeleri gerektiği konusunda yönlendirme hizmeti alabilecekleri bir karar destek sistemi tasarlanıp bir etkileşimli bilgi ekranı kullanılarak gerçek ortamda uygulaması yapıldı ve kullanım istatistikleri ile programın başarımı değerlendirildi. Karar verme mekanizması olarak, dört uzman tıp doktorunun mesleki bilgisiyle katkıda bulunduğu bir uzman sistem geliştirildi. Hastaların çoktan seçmeli formlar aracılığı ile bilgi girişi yaptıkları dokunmaya duyarlı bir ekrana sahip olan kiosk cihazında yönlendirme hizmetinin yanında hastalar için beklenti ve memnuniyet anketleri de yer aldı. Anketlerde kullanıcıların yaş, cinsiyet ve öğrenim durumu ile anketlere verdikleri cevaplar arasında anlamlı ilişki olup olmadığı araştırıldı. Kioskun kullanım kayıtlarından rastsal olarak seçilen tıbbi olarak anlamlı bir örneklemdeki hastaların yaş, cinsiyet ve işaretlediği belirtiler kullanılarak üç tıp doktorunun bu olgular için yeniden yönlendirme yapmasıyla oluşan kontrol grubu ile bu olguların bilgisayar tarafından önceden yapılan yönlendirmeleri karşılaştırılarak sistemin başarımı ölçüldü. Yapılan çözümlemede, uzmanların yönlendirmesinde anlaştığı olguların %70'inin, sistemin yaptığı yönlendirme ile tutarlı olduğu, kioskun kullanımının kolay bulunduğu ve hastaların eğitim düzeyi azaldıkça bu yönlendirmeye olan ihtiyaçlarının anlamlı olarak arttığı saptandı. Bu çalışmada denemesi yapılan sistemin, karar verme mekanizması, kullanılan arayüzler, anket sonuçları ve başarım düzeyi bakımından değerlendirilmesiyle, gerçek ortamda uygulanabilir olduğu görüldü. Sistemin geliştirilmeye açık ve sunduğu hizmetlerin modüler biçimde çoğalmaya elverişli olması nedeniyle yakın gelecekte yaygın olarak kullanılacağı düşünülmektedir.
Sağlık hizmetlerinde toplam kalite yönetimi anlayışıyla hastane enfeksiyonlarının kontrolü ve önlenmesi

Enfeksiyon hastalıkları, günümüz dünyasında ve ülkemizde kontrol altına alınmaya çalışılan önemli bir tıbbi alan teşkil etmektedir. Buna yönelik olarak kontrol mekanizmaları hem makro ölçekte stratejik süreçlerle yapılandırılmakta hem de mikro ölçekte sağlık kurumlarında bu süreç yönetilmeye çalışılmaktadır. Sağlık hizmetleri alanında hastane enfeksiyonlarına yönelik olarak geliştirilen hizmet, teknoloji ve insan kaynağı sürekli biçimde iyileştirilmelidir. Bu sistem kalite anlayışı ve kalite yönetimi ile standardize edilmelidir. Bu doğrultuda yapılan programlama, prosedür geliştirme ve çalışmalar enfeksiyon hastalıklarının sağlık hizmetleri alanında ne kadar önemli olduğunun göstergesidir. Bu çalışma kapsamında, sağlık hizmetlerinin niteliği ve dönüşümü, enfeksiyon hastalıklarının özellikleri, türleri, kontrol yolları hastane enfeksiyonları özelinde oluşturulan kalite temelli organizasyonel yapı ve planlamalar incelenmeye çalışılmaktadır. Bu kapsamda çalışma, daha önce yapılmış olan bir anket çalışması ve uygulama anlamında halen kamu hastanelerinde yürütülmekte olan 3 planlama ölçeğinde değerlendirilmektedir.
OECD ülkelerinin sağlık sistemlerinin kümeleme analizi ile sınıflandırılması ve verimliliklerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, OECD'ye üye 35 ülkenin sağlık sistemleri verimliliklerinin belirlenen sağlık göstergelerine göre Veri Zarflama Analizi yöntemi ile değerlendirilmesidir. Ülkelerin verimliliklerinin değerlendirilmesinde hekim sayısı (1000 kişiye düşen), hasta yatağı sayısı (1000 kişiye düşen), GSYİH'den sağlığa harcamalarına ayrılan pay, kızamık aşısı olan çocukların yüzdesi ve günlük sigara içen 15 yaş üstü erişkinlerin yüzdesi girdi değişkeni olarak; doğumda beklenen yaşam süresi ve bebek ölüm hızı (1000 canlı doğumda) ise çıktı değişkeni olarak kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini OECD üyesi 35 ülke oluşturmaktadır. Araştırmanın ilk aşamasında, ülkelerin sağlık sistemleri verimlilikleri Veri Zarflama Analizi yöntemi ile değerlendirilmiştir. İkinci aşamada, ülkeler arasındaki girdi ve çıktı miktarları göz önünde bulundurularak homojenliğin arttırılması için ülkeler Kümeleme Analizi yöntemi ile sınıflandırılmıştır. Kümeleme Analizi yöntemiyle Türkiye'nin hangi OECD ülkeleri ile benzerlik gösterdiği belirlenmiş ve sağlık göstergelerine göre kümeler arasındaki farklılıklar değerlendirilmiştir. Üçüncü aşamada, Türkiye'nin dahil olduğu kümedeki ülkelerin sağlık sistemlerinin göreli verimlilikleri tekrar Veri Zarflama Analizi yöntemi ile değerlendirilmiştir. Kümeye ait ülkelerin genel teknik verimlilik, saf teknik verimlilik ve ölçek verimlilik skorları hesaplanmıştır. OECD üyesi 35 ülkenin sağlık sistemleri verimliliğinin değerlendirilmesi sonucunda hem yüksek sağlık sonuçlarına sahip hem de düşük sağlık sonuçlarına sahip ülkeler verimli bulunmuştur. Düşük sağlık sonuçlarına sahip ülkelerin yüksek sağlık sonuçlarına sahip ülkelere referans olması doğru ve güvenilir bir sonuç olarak bulunulmamış ve bu durumun aşılması için benzer girdi ve/veya çıktı seviyelerine sahip ülke kümelerinin kendi içlerinde değerlendirilmesi uygun görülmüştür. Birbirine benzer sağlık girdi ve çıktı değişkenlerine sahip ülkelerin sınıflandırılması ve böylelikle homojenliğin arttırılması için Kümeleme Analizi uygulanmıştır. Kümeleme Analizi sonucunda ülkelerin iki farklı kümeye ayrıldığı görülmüştür. Türkiye, Şili, Meksika, Çek Cumhuriyeti, Estonya, Macaristan, Letonya, Polonya ve Slovakya ile ikinci kümede yer almıştır. Birinci ve ikinci kümeler arasında GSYİH'den sağlığa ayrılan pay, günlük sigara içen 15 yaş üstü erişkinlerin yüzdesi, doğumda beklenen yaşam süresi ve bebek ölüm hızı değişkenlerine göre anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Türkiye'nin dahil olduğu küme ülkelerinin verimliliğinin tekrar değerlendirilmesi sonucunda Estonya, Meksika, Şili ve Türkiye'nin genel teknik verimli olduğu görülmüştür. Bu ülkelerin verimlik sınırında yer aldıkları fakat sağlık sonuçlarının OECD ortalamasının altında olduğu görülmektedir. Estonya, Meksika, Şili ve Türkiye'nin mevcut verimlilik düzeylerini koruyarak, sağlık sonuçlarını iyileştirmeye yönelik politikalar geliştirmesi önerilmektedir.
Hekimlerin profesyonalizm anlayışının tıbbi hatalarda tutum üzerine etkisinin belirlenmesi: Sivas Cumhuriyet üniversitesi Hastanesi örneği

Bu araştırma hastanede çalışan hekimlerin profesyonalizm anlayışlarının tıbbi hatalarda tutum üzerine etkisini belirlemek amacıyla tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı tasarımda gerçekleştirilmiştir. Araştırma, 12-24 Şubat tarihleri arasında Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Uygulama ve Araştırma Hastanesinde 182 hekim ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Profesyonalizm Ölçeği' ve 'Tıbbi Hatalarda Tutum Ölçeği' nin yer aldığı bir anket formu kullanılmıştır. Araştırmanın yapılabilmesi için etik kurul onayı ile kurum izinleri alınmıştır. Toplanan veriler SPSS 25.0 ile değerlendirilmiştir. Saptanan bulgular şunlardır; araştırmaya katılan hekimlerin %51.64'ünün 24-30 yaş grubunda olduğu, %61.53'ünün evli, %60.98'inin erkek, %53,84'ünün mesleki çalışma süresi 1-5 yıl olduğu, %81,86'sının mesleğini bilinçli seçtiği saptanmıştır. Hekimlerin profesyonalizm anlayışlarının (x =3,72) ve tıbbi hatalarda tutumlarınının olumlu (x =3,46) olduğu ortaya çıkmıştır. Profesyonelleşme Süreci alt boyutu ile Tıbbi Hata Algısı alt boyutu arasında pozitif yönlü korelasyon bulunmuştur. Mesleki Bilgi alt boyutunda 24-30 yaş grubundakilerin puan ortalaması 49,19 bulunurken 60 yaş ve üstü yaş grubundakilerin puan ortalaması 53,50 olarak saptanmıştır (p<0,05). Profesyonalizm alt boyutunda 41-50 yaş grubundakilerin puan ortalaması 21,52 iken 60 yaş üstü yaş grubunun puan ortalaması 25,40 olarak saptanmıştır (p<0,05). Ve hekimlerin profesyonalizm anlayışlarının tıbbi hatalarda tutum üzerinde etkili olmadığı ortaya çıkmıştır.
Hasta güvenliği ve tıbbi hatalar Antalya Atatürk Devlet Hastanesi'nde çalışan hemşirelerin hasta güvenliği ihlali ve tıbbi hata tanıklıkları

Sağlık hizmeti sunumunda hasta güvenliğinin sağlanarak, tıbbi hataların oluşması önlenmelidir. Sağlık hizmeti sunumu insan vücudunun karmaşıklığı nedeniyle birçok tehlikeleri beraberinde getirmektedir. Bu tehlikeleri en aza indirmek için hasta güvenliği konusunda çalışmalar yapılmış, bu çalışmalarla geri dönüşü mümkün olmayan hataların önüne geçilmesi hedeflenmiştir. İnsanların bilinç ve beklenti düzeylerinin yükselmesi, hasta güvenliğine verilen önemi arttırmıştır. Sağlık hizmeti sunumunda hasta güvenliğinin sağlanması için, sağlık kurumları, sağlık personeli, hasta ve yakınlarının işbirliği içinde olmaları şarttır. Tıbbi hataları en aza indirmek ve hasta güvenliğinin sağlanması için tıbbi hata nedenleri detaylı şekilde incelenmiştir. Bunun sonucunda alınması gereken önlemlere ait standart uygulamaların belirlenmesinin ve belirlenecek bu standartların istisnasız tüm sağlık hizmet sunucularınca uygulanmasının gerektiğine dikkat çekilmiştir. Bu çalışmada hastaya sunulan sağlık hizmetlerinin önemli bir kısmını üstlenen hemşirelerin hasta güvenliği ihlali ve tıbbi hatalara tanık olma oranı ile tıbbi hata raporlanmama nedenlerinin sorgulanmamasının önemi ortaya konulmuştur. Oluşan tıbbi hataların raporlanması ile tıbbi hata nedenleri belirlenerek tekrarlanmaması mümkün olabileceği sonucuna varılmıştır.