turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sürdürülebilir kalkınma çerçevesinde yenilenebilir enerji kaynaklarının Türkiye'nin geleceğindeki yeri

Ülkelerin büyüme çabaları son yüzyılda tüm dünyada enerji talebini arttırmış ve enerji üretiminde en çok tercih edilen fosil kaynaklı yakıtların kullanımı artmıştır. Enerjinin insanlık için önemine ve tüm yararlarına karşın, üretimi, taşınması, tüketimi ve atıkları insan sağlığı ve çevre yönünden belirli bir risk taşımaktadır. Bu yüzyıla kadar enerji üretiminde sadece ekonomik koşullar ve kaynak güvenliği göz önünde bulundurulurken, günümüzde bazı toplumlarda, çevre bilincinin artması ve/veya bazı uluslararası anlaşmalarla, görece daha az çevre sorununa neden olan yöntemlerin seçilmesi teşvik edilmektedir. Türkiye'de ise bugüne kadar, ekonomi ile çevre birlikte göz önünde bulundurularak sürdürülebilir bir enerji politikası geliştirilmemiştir. Türkiye'de yatırımların çoğu ithal fosil yakıtlarla çalışan termik santrallere yapılmış, hem ekonomik olarak dışa bağımlı hale gelinmiş, hem de çevre sorunları artmıştır. Bunun yerine ülkenin büyük potansiyele sahip yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanılmasına yönelik teknolojileri geliştirecek, sürdürülebilir kalkınmayı hedefleyen herhangi bir politika oluşturulmamıştır. Bu tez kapsamında Türkiye'nin ekonomik büyümesi açısından yaşamsal öneme sahip enerji konusu ve elektrik üretiminde kullanılan kaynakların neden olduğu çevre sorunları tartışılarak, çevre sorunlarına çözüm üretmekte önemli araçlar olan yenilenebilir enerji kaynakları incelenmiş, Türkiye'nin enerji politikası değerlendirilmiştir. Tezde enerji üretim yöntemlerinin negatif dışsal maliyetleri ve görünen maliyetleri araştırılarak, üretim yöntemlerinin gerçek maliyei, çevre sorunlarının maliyeti ve sorunu önleme maliyeti karşılaştırılmıştır. Fosil yakıtların yol açtığı negatif dışsallıkların hesaba katılması durumunda ve ölçek ekonomileri sayesinde birçok yenilenebilir enerji kaynağı türünün gelecek dönemlerde potansiyellerine uygun olarak gerekli büyümeyi sağlayarak toplam enerji kullanımı içerisinde hak ettikleri yeri alacağı düşünülmektedir.
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde siyasal sistemin kurumsallaşma süreci ve demokrasinin konsolidasyonu

Bu tezin amacı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin siyasal sistemi, idari yapılanması ve kurumlarının tarihsel planda kurumsallaşma sürecini incelemek ve ülkede demokrasinin konsolidasyonunu değerlendirmektedir. Bu amaçla siyasal sisteminkurumlarından olan siyasal partiler, siyasal seçimler, siyasal kültür, siyasal katılım ve insan hakları açılarından Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin siyasal gelişmişlik düzeyi ele alınmıştır. Ülkede demokrasi ve gereklerinin idari ve siyasi kurumlarda varlığı detaylı bir şekilde incelenmiştir. Bunun için, tarihsel gelişmeler, KKTC'nin kuruluşunda rol oynayan faktörler, Türkiye, Yunanistan, İngiltere Güney Kıbrıs Rum Yönetimi, BM ve AB'nin sürece etkileri, yasal düzenlemeler ve KKTC siyasetinin geçmişşi ve bugünü incelenmiştir. Günümüzde demokratikleşme sürecini tamamlamış toplumların aynı zamandakurumsallaşmış siyasal sistemler olduğu kabul edilir. Bu bağlamda değerlendirilen bir ülkede, anayasanın üstünlüğü ilkesi, hukuk devleti ilkesi, insan hakları ilkesi, seçimle belirlenmiş hükümetler, özgür, adil ve sık sık yapılan seçimler, ifade özgürlüğü, alternatif bilgilenme kaynaklarına erişim, vatandaşların yönetime dahil edilmesi gibi demokratik siyasal kurum ve ilkelerin varlığı aranır. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, demokrasi, sosyal adalet ve hukukun üstünlüğü ilkelerine dayanan laik bir cumhuriyet olarak 32 yıldır varlığını sürdürmektedir. Çok partili bir siyasal sisteme, halkoyuyla seçilen bir cumhurbaşkanına, bağımsız CumhuriyetMeclisi'ne ve meclise karşı sorumlu bir hükümete, bağımsız mahkemelere ve merkezi ve yerel yönetim birimlerine sahiptir. Siyasal ve idari yapılanma açısından çağdaş devletingereklerini yerine getirmektedir. Siyasal kurumsallaşma ve demokrasinin konsolidasyonuaçısından ise istikrarlı bir gelişme göstermekte ve modern toplumlar seviyesineyaklaşmaktadır.
Türkiye'de 1984-2019 dönemleri arasında il merkezi belediye başkanlığı seçimleri analizi

Seçimler, demokrasinin önemli yapı taşlarından biri olmakla birlikte önemli bir siyasal katılım aracıdır. Yerel seçimler, yerelde yaşayan yurttaşların yereldeki yöneticilerini belirlemek için oy kullandıkları seçim türüdür. Türkiye'de yerel seçimlerin geçmişşi Osmanlı Devleti'nin son dönemlerine kadar geriye gitmesine rağmen, bu seçimler belediye başkanlarının doğrudan halk tarafından seçildiği 1963 yerel seçimleriyle önem kazanmaya başlamıştır. 1984 yılında büyükşehir belediyelerinin kurulması ve büyükşehir belediye başkanlığı için seçimler yapılmaya başlanması yerel seçimlerin önemini arttırmıştır. Türkiye'de yerel seçimlerin çeşitliliği fazla olmakla birlikte, en önemlisi kuşkusuz belediye başkanlığı için yapılan seçimlerdir. Türkiye'de yerel seçimlere katılım dalgalı bir seyir izlemekle birlikte, son yıllarda belli bir düzeyde ilerlemektedir. Türkiye'de yerel seçimlerde seçmenlerin parti tercihleri çeşitli nedenlerle farklılaşabilmektedir. Bu çalışmada, 1984 2019 yılları arasında yapılan sekiz yerel seçimin il merkezi belediye başkanlığı seçimlerinde ortaya çıkan katılım ve parti tercihleri ile ilgili verilerin analizi yapılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın sonunda, Türkiye'de il merkezi belediye başkanlığı seçimlerine katılımın son üç yerel seçimle birlikte belli bir oranın altına düşmeyerek yüksek düzeyde seyir izlediği ve parti tercihlerinin son üç yerel seçimle birlikte toplanma eğilimi ile ılımlı eğilim etrafında olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Transformation of Kurdish Islamism: the Case of Free-Cause Party of Turkey

Kürt meselesi Türkiye siyasetinin en önemli ve bir o kadar da problemli konularından biridir. Cumhuriyet'in kurulmasından beri devletin resmi siyaseti Türk milliyetçiliği ve sekülerliğin topluma kazandırılarak homojen bir ulus-devlet düzeninin oluşturulması ve devamıdır. Bu nedenle etnik gruplar ve öncelikli olarak inanç toplulukları uzun yıllar baskı görmüştür. Siyasi oluşumları yeni olsa da Kürt İslamcıları bu mühendislik ve baskı ortamının başlıca mağdurlarından olagelmiştir. 1990'lara kadar çeşitli şekillerde Kürt İslamcılığının tezahürleri görülse de, Hizbullah'ın etkinlikleriyle Kürt İslamcılığının siyasi oluşumu kendini gün yüzüne çıkarmış; şiddet, tehdit ve silahlı mücadele yolunu benimseyen Hizbullah, 2000'lerin başında bitirilmiş yahut yer altına inmek zorunda bırakılmıştır. Bununla beraber hitap ettiği topluluklar kendilerini STK ve platformlar üzerinden tanımlamaya ve organizasyonlarını biçimlendirmeye devam etmiştir. Bu topluluk 2012'de Hür Dava Partisi'nin kurulmasıyla kendini siyasi olarak da ifade etmeye ve Kürt toplumunun problemlerini İslam merkezli olarak ortaya koymaya başladı. Elinizdeki tez Kürt İslamcılığı'nın dönüşümünü ılımlılaşma teorisi üzerinden incelemeyi hedeflemektedir.
Türkiye ve Almanya'nın uluslararası göç ve göçmen politikası: İzmir-Berlin karşılaştırması

Göç ve göçmenlik, geçmişşten günümüze birçok ülkenin önem verdiği konulardan biri olmuştur. Zamanın ilerlemesi, yaşanılan ya da neden olunan konu veya konuların değişmesi göç ve göçmenliğin anlamının yitirilmesine neden olmamış bilakis farklı şekil ve formlarda yeniden gündeme gelmesine neden olmuştur. 2011 yılında başlayan Suriye İç Savaşı ve sonuçları ise bugün bu durumun en güncel örneklerden biridir. İç savaş nedeniyle ülkelerini terk etmek zorunda kalan Suriyeliler dünyanın farklı ülkelerine farklı statülerle sığınmışlardır. Suriyeliler hem bulundukları coğrafyadan etkilenmiş hem de o coğrafyaları etkilemişlerdir. Bu etkileşim durumu, her ne kadar soyut kavramlar çerçevesinde kültürel ve sosyal ilişkiler açısından olsa da bir o kadar da somut kavramlar çerçevesinde konut ve işyeri açısından da olmuştur. Bu çalışmanın amacı Türkiye ve Almanya'nın göç politikalarını ortaya koymak ve son beş yıllık süreçte İzmir ve Berlin kentlerini Suriyeliler açısından karşılaştırmaktır. Araştırmanın temel hipotezi; sığınmacılar konuta, işgücüne ve diğer ihtiyaçlara erişimini Almanya'da yerel yönetimlerin yasal sorumluluğu ve sivil toplum örgütlerinin gönüllüğü çerçevesinde sağlarken; Türkiye'de sığınmacılar bu ihtiyaçlarını yerel yönetimlerin inisiyatifi ve sivil toplum kuruluşlarının gönüllü hizmetleri ile gidermektedirler. Araştırma kapsamında ilk olarak ulusal ölçekte Türkiye ve Almanya göç politikaları karşılaştırılmıştır. Karşılaştırmada; iki ülkenin hukuki yapısına, belirlenmiş göç istatistiklerine, ülkelerin Suriyeli sığınmacılara yönelik politikalarına yer verilmiştir. Alan araştırması çerçevesinde ise İzmir ile Berlin kentleri ziyaret edilmiş ve kentler Suriyeliler açısından; konut, işyeri, sivil toplum ve kamusal alan çerçevesinde gözlem metoduyla incelenmiş ve karşılaştırılmıştır.
Siyasal iletişimde müziğin rolü: Ahmet Kaya örneği

Bu tezde, Ahmet Kaya'nın müziği bir siyasal iletişim aracı olarak kullandığı temel hipotezinden hareket edilmiştir. Araştırmanın amacı, siyasal iletişimde müziğin etkili bir araç olduğunu ve Ahmet Kaya'nın siyasal içerikli eserlerinin varlığını tespit etmektir. Bilindiği üzere, siyasal iletişim çalışmalarının en önemli amacı seçmeni etkilemek ve oy vermesini sağlayabilmektir. Siyasal iletişimde genel olarak siyasi partiler ve onların propagandaları ön plandadır, ama bu çalışmada siyasal iletişimde müziğin öneminden bahsedilmiştir. Siyasal iletişimde müziğin, bir parti çatısı altında olmayan bir kişi veya grup tarafından kullanılabileceği belirtilmektedir. Ahmet Kaya örneği bu yüzden verilmiştir. Herhangi bir partiye üye olmayan ama kendisini sosyalist olarak tanımlayan ve şarkılarında genellikle toplumsal meseleler işleyen Ahmet Kaya, ardında ona benzemeye çalışan, onun düşüncelerini benimseyen büyük bir kitle bırakmıştır. Bu iddialarımıza açıklık getirmek için siyasal iletişimi, müzik ve siyaset kavramını, siyasal iletişimde müziğin rolünü inceledik. Ahmet Kaya'nın hayatı, müzikal tarzı ve siyasal düşüncesi ile ilgili konulara değindik. Araştırmamızın anket çalışmasının verilerini değerlendirdik.
Laclau ve popülist söylem: Yerel bir siyasal iletişim örneği

Bu çalışma 2015 yılından itibaren Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın 'yerli ve milli' söylemini öne çıkarma suretiyle antagonist sınırı derinleştirdiğini, toplumu 'dost ve 'düşman' kampları olarak ikiye ayırdığını savunmaktadır. Ayrıca söylemin 'yerli' ve 'inilli' artikülasyonlarının muhtevasını oluşturan kodların büyük ölçüde 'Türkiye siyasetinin sağ toplumsal hafızasından' izler taşıdığı iddia edilmektedir. 'Yerli ve milli' söyleminin 1 Kasım 2015'ten 24 Haziran 2018 genel seçimleri sürecine dek hangi hangi 'siyasi bağlamlarda' ve hangi söylemsel kodlar' yardımıyla operasyonel hale getirildiği çalışmamızın temellendiği soruları oluşturmaktadır. 'Yerli ve milli' söyleminin öne çıktığı konuşmalar; Laclau'nun popülizm kuramında çerçevesi oluşturulan söylemsel yaklaşım referans alınarak analize tabi tutulmuştur. Tez kapsamında özellikle 1 Kasım 2015 Genel Seçimleri, 16 Nisan 2017 Anayasa Referandumu ve 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı Seçimi dönemlerindeki konuşmalar dikkate alınmıştır. Çalışma sonunda 24 Haziran 2018 genel seçimleri itibariyla tamamen 'hegemonik bir devlet' söylemine dönüştüğünü tespit ettiğimiz 'yerli ve milli' söylemine farklılıklar mantığının baskın olduğu antagonistik sınırı derinleştirmek için başvurulduğu ve söyleme kayıtlı kodların büyük ölçüde 'sağ toplumsal hafızadan' izler taşıdığı savlarımız doğrulanmıştır.
Ak Parti Dönemi sivil-asker ilişkilerinin dönüşümü

KURBAN, Ayhan. Ak Parti Dönemi Sivil-Asker İlişkilerinin Dönüşümü Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2014. Bu çalışmada siyasi tarihimizde önemli bir yer tutan sivil-asker ilişkileri Ak Parti dönemi özelinde analiz edilmiştir. Daha önceki dönemlerde birçok kez karşı karşıya gelen bu iki siyasi aktörün asker tarafı özellikle Ak Partinin 2. döneminden sonra eski etkisini yitirmeye başlamıştır. Bu bağlamda dönemin militarizm kavramı ve sivil-asker ilişkilerine ait genel yaklaşımlar 1. bölümde ele alınmış, geçmişş dönemin yorumlanması ve militarizm kavramının ışığında Ak Parti dönemine kadar yaşanan siyasi gelişmeler yazının ikinci ve üçüncü bölümünde değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde ayrıca yazının odak noktası olan Askeri Darbelerin Neden Olduğu Antidemokratik yapılar ve sorunlar ele alınmış, 5. bölümde Ak Parti döneminde sivil-asker ilişkilerinin seyri ve yaşanan dönüşüm irdelenmiştir. Sonuç bölümünde ise bahsi gecen dönüşümün iç ve dış kaynaklı sebepleri, asker-sivil ilişkileri alanında yapılan mevzuat değişikliklerinin yeterli olup olmadığı ve dönüşümün kalıcılığı tartışılmıştır. Ekim 2013 çalışmanın sonlandırıldığı tarihtir. Bu tarihten sonraki gelişmeler çalışmada yer almamaktadır. Bu çalışmada literatürde yer alan çalışmalardan, kütüphane ve kaynak araştırmalarından, internet üzerinden gazete taramalarından, analitik bakış açısı tekniğinden ve saygıdeğer uzman fikirlerinden faydalanılmıştır. Çalışmanın sonucunda Türkiye'de sivil-asker ilişkilerinin normalleşme yolunda olduğu ancak henüz demokratik ülkelerde olması gerektiği ölçüde yasal düzenlemelerin yapılmadığı tespiti yapılmış, bu bağlamda asker-sivil ilişkilerinde tam manasıyla bir dönüşüm yaşanması için önümüzdeki zaman diliminde gündeme alınması gereken bazı hususlar üzerinde durulmuştur.
Türkiye'de bir spor kulübünde popülist strateji: Galatasaray Spor Kulübü Mustafa Cengiz Yönetimi örneği

Popülizm ve popülist siyaset biçimleri 2015- 2016 Amerika Birleşik Devletleri Başkanlık seçimleri ile birlikte tüm dünyada daha çok tartışılmakta. Türkiye'de de, özellikle popülizm/popülist söylem neredeyse her alanda egemenliğini sağlamış durumda. Bu tez Türkiye'nin köklü kurumlarından Galatasaray Spor Kulübü'nde popülist bir yönetimi ve popülist stratejinin doğurduğu sonuçları incelemeyi amaçlamaktadır. Tez amacı doğrultusunda 23 Mart 2019 Yıllık Olağan Mali Genel Kurul toplantısında idari yönden ibra edilmeyen Mustafa Cengiz yönetiminin izlediği popülist siyaseti ve bu stratejinin Galatasaray 'camiasında' yarattığı bölünmeyi odağına almaktadır. Tez çalışması, kurum tarihçesinde ilk defa, Galatasaray olgusunun en önemli iki unsuru olan taraftarlar ve, aynı zamanda taraftar da olan, Genel Kurul üyelerinin, yine Genel Kurul'un seçtiği bir yönetim eli ile kamplaştırıldığını, taraftar grubu UltrAslan'ın bir oluşum olarak uzun yıllardır popülist tavır benimsediğini ve Mustafa Cengiz yönetiminin popülizminin kulübün resmi organlarının dışına taşmasında UltrAslan'ın araçlaştığını iddia etmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde tezin amacı, araştırma sorusu ve katkısı yer alacak. İkinci bölümde ise kuramsal çerçeve popülizm üzerine kısa bilgi verilecek. Daha sonra üçüncü bölümde Galatasaray Spor Kulübü tarihçesi, üye ve taraftarlar ele alınacak. Dördüncü bölümde Galatasaray Spor Kulübü'nde popülizmin ilerleyişi farklı zamanlarda yaşanmış kritik görünen anlar üzerinden gösterilecek. Son bölümde ise araştırma sorusu ve hedefine dair değerlendirme ve önerilerin yer alacak.
Kazakistan devlet etnik politikası ve asamble

Tez'de Kazakistan'ın Tarihinden bugüne kadar önce millet olarak oluşumunu, etnik gelişimini ve bugünkü etnik politikasının alt yapısını oluşturan faktörleri araştırarak açıklıyorum. Kazak halkı Çarlık ve SSCB döneminde zor günler yaşamıştır. En büyük kayıpları bu dönem yaşayan halk vatan haini veya farklı suçlamalarla katledilmiştir. Yine bu dönemler Kazakistan göç bölgesi olarak kulanılmıştır. Yüz binlerce farklı millet Kazakistan'a farklı sebeplerle göç ettirilmiştir. Böylece Kazakistan'ın etnik yapısı değişmiştir. Bugün Kazakistan acı dolu tarihine rağmen bağımsız ve hızlı gelişen bir ülkedir. Ve kendi topraklarında 130'dan fazla farklı milleti birlik ve beraberlik içinde barındırıyor. Farklı milletin ortak çatısı olan Asamble kurumu Kazakistan Cumhurbaşkanı tarafından kurulmuştur. Asamble bugün Kazakistan'ın çok önemli sivil kurumudur. Bunu tez içeriğinde de açıkladım. Kazakistan Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev'in yürüttüğü etnik politika sayesinde Kazakistan'da yaşayan her milletin kendi dilini, dinini, adetlerini ve kültürünü geliştirmeleri için imkanlar sunuluyor.
Türkiye'de basın iktidar ilişkisi (1950-1954)

TÜRKİYE'DE BASIN İKTİDAR İLİŞKİSİ (1950-1954) Batıdan farklı olarak, Türkiye'de basın, siyasi otoritenin meşruiyet aracı olarak doğmuştur. Birinci 'Jön Türk' muhalefeti ile muhalif basın ortaya çıktı. Bu gelişme beraberinde sansür uygulamalarını getirdi. II. Abdülhamid döneminde devletin içinde bulunduğu iç ve dış şartlar gerekçe gösterilerek sansür uygulamaları sertleştirildi. İlk 'Basın Kanunu' II. Meşrutiyet Döneminde çıkarıldı. Ancak, bu dönemde saray merkezli bir basının yerini, parti merkezli basın aldı. Milli mücadele döneminde ilk defa özellikle Anadolu basını Ankara merkezli siyasi otorite ile uyum içinde görüldü. Cumhuriyetin ilanından sonra siyasi muhalefetle birlikte muhalif basın da gelişmeye başladı. Ancak takrir-i Sükun Kanunu ile muhalif basın siyasi muhalefetle birlikte sıkı bir denetim altına alındı. 1931 yılında kabul edilen 'Matbuat Kanunu' ile gelişmeye başlayan basın hürriyeti, çıkartılan yeni kanunlarla sınırlandırıldı. II. Dünya Savaşından sonra esen liberalleşme rüzgarları Türkiye'yi de etkiledi. Siyasi muhalefetle muhalif basın cesaretlendi. Bu süreç, 1950 yılında kansız iktidar değişimini getirdi. DP iktidarı çıkardığı yeni 'Basın Kanunu' ile basın hürriyetini genişletti. Ancak bir süre sonra siyasi iktidarın basın hürriyetini daraltan girişimleri başladı. Basın hürriyetini sınırlandıran girişimler genellikle siyasi otoriteden kaynaklanır. Ancak, basının kendi kendini denetlememesi basının mali açıdan siyasi iktidara bağımlı olması sansür uygulamalarına zemin hazırlamıştır. Bu sebeple sansür uygulamalarının azaltılabilmesi, için basın kendi içinde demokratik bir yapı oluşturmalı. Siyasi iktidara mali bağımlılığı azalmış, kamu hizmeti yapan bir sivil toplum örgütü haline gelmelidir. Devlet de basının tekelleşme eğilimlerine kesinlikle izin vermemeli, basın demokrasinin gelişmesi için vazgeçilmez bir kurum olduğunu gözden uzak tutmamalıdır.
Ak Parti Dönemi Türkiye-Afrika ilişkileri sudan örneği (2002-2015)

Bu tezde 'Ak Parti Dönemi Türkiye-Afrika İlişkileri: Sudan Örneği (2002-2015)' konusu incelenmiştir. Hem güncel olaylarda kendine yer bulması hem de bu konuda sınırlı akademik çalışmanın bulunması sebebiyle literatüre bir katkı sağlamak amacıyla Sudan örneğinin ele alınması tercih edilmiştir. 2002 ve 2015 yılları arasındaki Türkiye-Afrika ilişkilerini Sudan özelinde incelemeyi hedefleyen bu çalışma, Wendt'in geliştirdiği konstrüktivizm temelinde; Türkiye'nin kıta ile ilişkilerini açıklamaya çalışacaktır. Söz konusu tez çalışması giriş ve sonuç bölümleri hariç olmak üzere toplamda altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Türkiye-Afrika ilişkilerini anlamada konstrüktivizmin teorik çerçevede incelemesi, ikinci bölümde geçmişşten günümüze Türkiye-Afrika ilişkileri, üçüncü bölümde Ak Parti öncesinde Türkiye-Sudan ilişkileri, dördüncü bölümde Ak Parti döneminde Türkiye-Sudan ilişkileri, beşinci bölümde Sudan'a yönelik insani yardımlar ve kalkınma destekleri, son bölüm olan altıncı bölümde ise konstrüktivizm perspektifinden iki ülke ilişkilerinin genel değerlendirilmesi yapılmış ve daha sonra her iki ülke arasındaki ilişkilerin geleceğine nasıl yön verileceği noktasında bir yol haritası belirlenmeye çalışılmıştır. Bu tezdeki temel amaç, çeşitli verilerden yararlanarak nitelikli bir araştırma ortaya koymaktır. Türkiye'de Afrika ile ilgili çalışmaların da eksikliği düşünüldüğünde, bu tezin söz konusu eksikliği belirli ölçülerde gidermesi ve literatüre mütevazı bir katkı sağlaması amaçlanmaktadır. Daha önce Türkiye- Sudan arasındaki ikili ilişkileri bir bütün olarak ele alındığı bu tür bir çalışmanın yapılmadığını ifade edebiliriz. Şimdiye kadar iki ülke arasındaki ilişkilerde herhangi bir siyasi kriz yaşanmasa da Türkiye- Sudan ilişkileri istenilen noktaya henüz gelebilmiş değildir. Bundan sonraki aşamada iki ülke arasındaki ilişkilerin gelişmesi üç faktör çerçevesinde gerçekleşecektir. Bunlar Türkiye'nin Afrika'ya yönelik mevcut politikası, karşılıklı hayati çıkarlar ve iktidar partileri arasındaki siyasi uzlaşma olarak sıralanabilir. Şimdiye kadar bu faktörler ikili ilişkilerin istenilen düzeye ulaşmasına katkıda bulunmuştur. Buradaki temel soru, bu ilişkilerin gelişimi üzerinde istenmeyen bir etkiye sahip olabilecek herhangi bir değişikliğe tabi olup olmadığıdır.
Komotini 'de Osmanlı devri eğitim binaları

Türkiye'de 'Komotini 'de Osmanlı Devri Eğitim Binaları' hakkında herhangi bir lisans, yüksek lisans veyahut doktora tezi yapılmamıştır. Dolayısıyla bu çalışmanın amacı da bu eksikliği giderme yönelik bir çalışmadır. Bu açıdan gelecek nesillere yazılı bir eser bırakmak ve bu alanla ilgili yapılacak bilimsel çalışma ve incelemelere yardımcı olması hedeflenmiştir. Bu çalışmada Batı Trakya'nın önemli bir merkezi olan Komotini'nin Osmanlı yılları döneminde birçok eğitim kurumlarına ait binaların olduğunu çeşitli kaynaklardan öğrenmekteyiz. Ancak o dönem eğitim kurumlarına ait yapıların; gerek o dönemin eğitim anlayışını irdelemek, incelemek ya da günümüz eğitim donatılarını, külliyelerini inşa ederkenyararlanılabilecek, görselleriyle desteklenmiş detaylı bir şekilde çalışma yapılmadığını yaptığım araştırmalar sonucu tespit ettim. Eğitime dair araştırma sonuçlarının da vurguladığı gibi insana dair her tür çalışmanın başlangıcında, konuyla ilgili tarihi gelişim, değişim ve dönüşümlerin göz önünde tutulması, istenilen hedefe ulaşmak için bir bilimselzorunluluktur. Bu açıdan bakıldığında Türk kültüründe de her zaman eğitime önem verildiğini görmekteyiz. Türk kültür tarihinin önemli dönemlerinden biri olan Osmanlı İmparatorluğu da bulunduğu yerlerde din, milliyet v. b. gözetmeden inşa ettiği eğitim külliyeleri ile her zaman eğitime önem verdiğini görmekteyiz. Dönemindeki siyasi, ekonomik ve askeri başarılarının temelinde planı, programı ve eğitim külliyeleriyle eğitimin olduğu bir gerçektir. Bu dönemdeki eğitim kurumlarına ait binaların plan, çevre vegörselleriyle incelenmesi eğitim camiasına katkı sağlayacağı öngörüldüğünden, bu konuyla ile ilgili bilimsel çalışmaların yapılması ve elde edilecek verilerin eğitim açısından önemli olduğu düşüncesi oluşmuştur. Araştırma konumuz olan 'Komotini 'de Osmanlı Devri Eğitim Binaları' bu gerekçelerle çalışma konusu olarak tercih edilmiştir. Osmanlı gittiği yerlerde eğitime ne kadar çok önem verdiğini araştırmak amaçlanmıştır. Çünkü eğitim Osmanlıda çok önemli olduğunu biliyoruz. Bu açıdan Komotini 'de Osmanlı Devri Eğitim Binaları konusunu eğitime katkısı ve çeşitli açılardan bilimsel yöntemlerle ile araştırmaya çalışacağım.