turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de ticari bankalarda aktif pasif yönetimi: 1994-1997 dönemi

Türkiye'de 1980 öncesi fazla belirsizliğin bulunmadığı bir ortamda çalışan ticaret bankaları açısından aktif pasif yönetimi bugünkü kadar önemli değildi. Bu dönemde, mevduat ve kredi faiz oranlarının merkezi otoritelerin kararıyla belirlenmesi, reel faizlerin negatif olması, gelişmemiş bir sermaye piyasasma bağlı olan yetersiz kredi hacmi, döviz işlemlerinin merkezi otoritenin kontrolü altmda olması, bankalar için herhangi bir risk yaratmıyordu. Ancak, 1980'li yılların ilk yarısından sonra mevduat ve kredi faiz oranlarının serbest bırakılması, pozitif reel faiz uygulaması ile yurtiçi tasarrufların mali sistemin içine çekilerek sisteme derinlik kazandırılmak istenmesi, yurt içinde yerleşik kişilerin döviz taşımaları, ticari bankalarda döviz cinsinden hesap açtırmaları, nakit döviz çekmeleri, yurt dışına döviz transfer edebilme imkanlarının sağlanması gibi gelişmeler, 1980 öncesi ortamının yerini belirsizliklerle dolu, beraberinde birçok risk getiren bir ortama dönüşmesine neden olmuştur. Bu değişimin doğal sonucu olarak ticaret bankaları için risk önlenemeyen ve giderilemeyen bir faktör olarak ele almmaya başlanmıştır. Dolayısıyla, ticaret bankaları yukarıda sayılan belirsizlikler nedeniyle faaliyetleri sırasında karşı karşıya kaldıkları riskleri ortadan kaldırmayı değil risklerin yönetilmesine yardımcı olmayı amaçlayan bir yaklaşım olan aktif pasif yönetimini kullanmaya başlamışlardır. Bankaların aktif pasif yönetiminde başarılı olabilmeleri doğru seçilmiş aktif pasif yönetimi komitesine ve iyi tanımlanmış aktif pasif yönetimi politikasının varlığına, iyi seçilmiş raporlama tekniklerine ve çabuk manevra yapabilme kabiliyetlerine bağlıdır. Doğru seçilmiş aktif pasif yönetimi komitesinin bulunmasıyla bankalar, piyasalardan kolay fon sağlayabilme, karlılıklarını bilanço yönetimi ile artırma, dengesiz döviz kuru ve faiz oranlarından korunabilme, kredilerin geriye dönmesini sağlama, faiz dışı giderlerin kontrol edilmesi, faiz dışı gelirlerin yaratılması, net faiz dışı gelirlerin artırılması, banka istikrarının sağlanması ve korunması, sermaye yeterliliğinin sağlanması, vergi yükünün azaltılması, personel ve şube basma verimliliğin artırılması, kısacası aktif pasif yönetimi tanımında geçen likidite, karlılık, güvenirlilik kavramlarını sağlama olanağına sahip olurlar. Sonuç olarak, özellikle 1990 sonrası dönemde bankacılık sektöründe görülen faiz oranlarında ve yabancı para işlemlerinde serbestlik, vadeden önce faiz oranlarının değişebilmesi, para piyasası bunalımı, problemli kredilerin artması, fazla şube sayısı, devamlı değişen mevzuat, yeni ve güçlü rakiplerin katılımıyla artan rekabet ve piyasalardaki belirsizlikler bankaların risklerini artırmaya başlamıştır. Ortaya çıkan bu gelişmeler bankalara bilançoların her iki tarafının birlikte ele alınması ve aynı anda yönetilmesi gerektiğini göz önüne sermiştir.
Bankalarda kredi yönetimi ve bir bankada güvenilir ticari kredi değerlendirmesi yapılması için önerilen kredi analiz uygulama yöntemi

Bu tez çalışmasında, bankalarda kredi yönetiminin önemi ve güvenilir bir ticari kredi değerlendirmesi için önerilen kredi analizinin nasıl yapılması gerektiği hakkında inceleme ve öneriler yapılmıştır. Bilindiği üzere bankacılıkta krediler, karlılığı doğrudan etkileyen en önemli bankacılık ürünüdür. Bu nedenle kredilerin kalitesi son derece önem arz etmektedir. Kredilerin kalitesi ise, etkin ve doğru tesis edilmiş bir kredi yönetimi ile mümkün olabilmektedir. Bundan dolayı, kredi yönetimi bankaların karlılığını ve geleceğini etkileyen en önemli yönetsel faaliyetlerin başında yer almaktadır. Bu bağlamda öncelikle, kredi analizi ile başlayıp, kredinin tahsisi, izlenmesi, takibi ve nihayetinde tahsil edilmesi aşamasına kadar olan tüm süreçleri kapsayan bankalarda kredi yönetimi ve uygulamaları hakkında detaylı bilgiler verilmiş ve akabinde kredi yönetiminde son derece önemli olan kredi analiz çalışması için önerilen örnek bir kredi analiz uygulaması yapılarak tez çalışması bitirilmiştir.
Türkiye'de bankaların fon ve kaynak kullanımı yapısı üzerinde mali sistemdeki gelişmelerin etkisi

Bankalar, ulusal ve uluslararası ekonomiler arasındaki fon akımlarının hareketinde aracılık işlevini yerine getiren en önemli kurumlardır. Bu önem, fon fazlası olanlar ile fon ihtiyacı olanlar arasındaki akışı sağlama fonksiyonu ile belirginleşmektedir. Uluslararası para sisteminde yaşanan gelişmeler ise bankaların aracılık faaliyetlerini direk olarak etkilemektedir. özellikle 1973 petrol krizi ile birlikte uluslararası sermaye hareketlerinde hızlı bir artış yaşanmaya başlamıştır. Sermaye hareketlerinin hacim ve çeşitliliğinde yaşanan artış bankaları da etkilemiş, çok yönlü ve ileriye doğru sürekli bir gelişim gözlenmeye başlamıştır. Sermaye hareketlerinin serbestleşmesi, finansal piyasalarda türev araçların çeşitliliğinin artması ve rekabetin giderek artması banka yönetim tekniklerini dolayısıyla da faaliyet alanlarını önemli ölçüde etkilemiştir. 1980'li yıllara gelindiğinde artık bilançoların aktif ve pasif taraflarını bir arada yönetmek bir zorunluluk halini almıştır. Finansal piyasalarda ve bankacılık alanında yaşanan bu gelişmeler çalışmamızın birinci bölümünde ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Aktif-pasif yönetim'in gelişimi ve en önemli analiz tekniği olarak genel kabul gören CAMEL yaklaşımı yine aynı bölümde geniş olarak incelenmiştir. Uluslararası sermaye hareketleri ve bankacılıkta yaşanan gelişmelerin ışığında, dünya ekonomisi ve finansal piyasaları ile entegre olmaya çalışan Türkiye ekonomisi ve bankacılık sisteminde bu amacaii yönelik gelişmeleri ise ikinci bölümde yer almaktadır. Türk Bankacılık Sistemi'nde yaşanan gelişmeler birbirini tamamlayan iki döneme ayrılarak ele alınmıştır. Son yirmi yıla damgasını vuran bu gelişmeler mevcut verilerle bir arada değerlendirildiğinde Türk bankacılık sisteminde hakim olan piyasa yapısı bu bölümün sonunda göz önüne serilmeye çalışılmıştır. Mevcut piyasa yapısı içerisinde bankaların fon kaynak yapılan da dönem dönem değişiklikler içermektedir. Bankacılık sisteminin fon kaynak yapısı tablolar yardımıyla son bölümde açıklanmakta ve bu yapı ile neden-sonuç ilişkisi taşıdığı düşüncesinden hareketle 1994 krizi ve 5 Nisan kararlan bölüm sonunda aynca ele alınmaktadır.
Küresel finansal krizin Türk bankacılık sektörüne etkisi; finansal bir analiz

Ülke ekonomilerinin sağlıklı büyüyebilmeleri için bankacılık sektörünün etkin bir şekilde faaliyet göstermesi gerekmektedir. Buna bağlı olarak bankaların daha karlı ve krizlerden daha az etkilenir düzeyde olmaları ve krizlere karşı önlemler alabilecek şekilde bir yapıya sahip olmaları gerekmektedir. Türk bankacılık sektörü, finansal liberalleşme hareketleri sonrasında belirli aralıklarla krizlere maruz kalmıştır. Bankacılık sektörünün en çok etkilendiği kriz olan 2001 krizi genel anlamda, zayıf bankacılık sisteminden kaynaklanmıştır. Bu krizden bankalar olumsuz etkilenmiş ve çok sayıda banka iflas etmiştir. 2008'de başlayan kriz ise Amerika Birleşik Devleti'ndeki mortgage kredilerinden kaynaklanan ve türev piyasaları da etkilemesiyle kısa bir süre içinde küresel bir boyuta ulaşmıştır. 2008 krizi sonrasında merkez bankaları para politikalarında yeni arayışlara girmişlerdir. Ülkeler kendi çaplarında aldıkları kararlarla krizin etkilerini gidermeye çalışmışlardır. Bu çalışmada, Küresel Finansal Krizin Türk Bankacılık Sektörüne Etkileri incelenmiştir. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde finansal kriz kavramı ve küresel finansal kriz detaylı bir şekilde incelenmiştir. İkinci bölümde Türkiye'de 2008 finansal kriz sonrasında uygulanan para politikaları incelenmiştir. Üçüncü bölümde Türk bankacılık sektörü ve tarihsel gelişimi incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise bankaların 2001- 2019 yılları arasındaki bilançoları seçilen rasyolar aracılıyla finansal analizlere tabi tutulmuştur.
Beyaz yakalı işçilerde örgütlenme: Türk bankacılık sektöründe bir alan araştırması

20. yüzyıl boyunca istihdamdaki payları sürekli artan beyaz yakalı işçiler, bugün işçi sınıfının en önemli bileşeni haline gelmişlerdir. Böylece sendikaların ağırlıklı olarak mavi yakalılardan oluşan geleneksel üye tabanı zayıflamıştır. Artık sendikaların potansiyel üyelerini büyük oranda beyaz yakalı işçiler oluşturmaktadır. 21. yüzyılda beyaz yakalı işçilerin örgütlü mücadeledeki etkinliğinin ve sendikaların onları örgütlemedeki başarısının genel sendikal hareketin gücü açısından belirleyici olması muhtemel görünmektedir. Buna karşın beyaz yakalılar tarihsel olarak, hem sayısal hem de etkinlik anlamında görece zayıf bir örgütlenme yapısına sahip oluşlardır. Zayıf örgütlenme yapısı, özellikle 1980 yılından itibaren yaygın uygulama alanı bulan neo-liberal politikalarla birlikte açıkça görülmeye başlamıştır. Neo-liberal dönemde emeğin temel maliyet unsuru olarak kabul edilmesiyle beyaz yakalıların görece sahip oldukları ayrıcalıklar tümüyle ellerinden alınmış ve çalışma koşulları mavi yakalılardan farksız hale getirilmiştir. Söz konusu gelişmeler karşısında beyaz yakalılar, genel gidişatı etkileyebilecek bir örgütlü mücadele yürütememişlerdir. Birçok açıdan böylesine önemli hale gelen beyaz yakalı işçilerin, geleneksel sendikal mücadeleden uzak olan zayıf bir örgütlenme yapısına sahip olmaları, temel bir örgütlenme sorunu olarak karşımıza çıkmaktadır. Buradan hareketle çalışmanın temel amacı, beyaz yakalı işçilerin sorunlu örgütlenme karakterini ortaya koymak ve söz konusu karakteri şekillendiren faktörleri açığa çıkarmaktır. Bu çerçevede Türkiye'de söz konusu sorunu yansıtan, dolayısıyla çalışmanın amacına en uygun sektör görünümünde olan bankacılık sektöründe bir alan araştırması yapılmıştır. Araştırmada nitel yöntem tercih edilmiş; veriler derinlemesine görüşmeler aracılığıyla derlenmiştir. Araştırma sonucunda beyaz yakalılardaki gevşek örgütlenme yapısının boyutlarına ve gevşek örgütlenme yapısını belirleyen faktörlere ilişkin bulgular elde edilmiştir.
Orta asya Türk Cumhuriyetleri ve Türkiye bankacılık sisteminin karşılaştırmalı analizi

Bu tezde, Türkiye ve Orta Asya coğrafyasında yer alan ülkelerin Bankacılık Sistemlerini karşılaştırma yaparak geçmişşi ve günümüzdeki durumunu irdelemek amaçlanmıştır. Günümüzde bütün sektörlerde olduğu gibi bankacılık sektörü de hızlı değişim yaşamaktadır. İnceleme konusu olan ülkelere baktığımızda bankacılık sistemlerindeki değişim ve gelişme farklılık göstermektedir. Özellikle Orta Asya Türk cumhuriyetleri, seksenli yılların ortasında Sovyet Birliğinde yeniden yapılanma ve açıklık adı altında başlayan değişiklik birliğin dağılması ve beraberinde bu ülkelerin doksanlı yıllarda bağımsızlıklarını birer-birer ilan etmeye başlamasıyla Merkezi Planlı ekonomiden serbest piyasa ekonomisine geçiş yönünde hızlı adımlar atmıştır. Ülkelerin gelişmelerini ve büyümelerini gerçekleştirebilmeleri için gelişmiş finans piyasalarına büyük ihtiyaç duyulmaktadır. Finans Piyasaları içinde Bankacılık sektörüne önemli görevler düşmektedir. Çalışmamın ikinci bölümünde Orta Asya Türk cumhuriyetlerinin, üçüncü bölümünde Türkiye'nin özellikle öne çıkan sektörleri ele alınarak genel ekonomik durumu ve bankacılık sistemlerinin tarihi ve günümüzdeki durumu ayrı-ayrı incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise seçilmiş temel bankacılık verileri karşılaştırma yapılarak bankacılık sistemleri analiz edilmiştir.
İslami bankalarda kira akitleri yatırım risklerinin yönetimi

Bu araştırmanın amacı gözden geçirmek ve risk yönetimi yatırım perspektifinden İslami bankalar tarafından sağlanan kapsamlı bir şekilde Bittamleek sona kiralama ürününü analiz etmektir. Odaklı araştırmalar böylece ilk görüntüler İslami bankalarda yatırım ve mekanizmalara İslami bankalar ve finansman mekanizmalarının kısa bir özetini ve ardından bir sunum, Bittamleek ve kontroller sona eren kira detaylı yorum. Ardından kira sözleşmesinin ekonomik faydaları Muntahia Bittamleek. Bu araştırma mevcut Ijara uygulamalarının ortaya çıkardığı çeşitli konularda ve zorluklarla ilgili eleştirel bir bakış açısı sağlamaktadır. Ijarah Muntahia Bittamleek hakkındaki Fiq Konseylerinin bazı kararlarının yanı sıra. Son olarak, hukuk perspektifinden amaçlarından olup olmadığı yorumu kira mevcut uygulama Bittamleek ihlal veya ilkelerini destekleyen sona erdi. Makale bir dizi sonuç ve tavsiyeyle sona eriyor.
Bankaların etkinliklerinin çok değişkenli analiz teknikleri ile incelenmesi

2001 yılında politik istikrarsızlık, yüksek faiz oranları, yurtiçi sermaye çıkışı başta olmak üzere 1998 Rusya krizi ve 1999 yılında yaşanan Marmara Depremi sorunu Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en büyük ekonomik krizini ortaya çıkarmış olup ülkede binlerce işyerinin kapanmasına, binlerce kişinin işsiz kalmasına sebep olmuş ve orta vadede ülke durumunun geniş boyutta değişmesiyle sonuçlanmıştır. 2008 yılında ise Amerika Birleşik Devletleri'nde mortgage kredilerinde yaşanan sıkıntılar başta olmak üzere finansal sorunlar kaynaklı kriz ortaya çıkmış olup bu kriz Amerika Birleşik Devletleri ile birlikte birçok Asya ve Avrupa ülke ekonomileri üzerinde olumsuz etkiler yaratmıştır. Bu çalışmada, kriz öncesi ve sonrası dönemler itibariyle Türkiye'de finansal hizmetler sektöründe önemli paya sahip olan bankaların etkinliklerini ölçmek için kümeleme analizi ve faktör analizi kullanılmıştır. Bankaların etkinliklerinin değerlendirilmesinde, çok değişkenli istatistiksel analiz tekniği olan Kümeleme Analizi kullanılmıştır. Ayrıca kriz göstergeleri oldukça fazla sayıda ve birbirleri ile ilişkili göstergeler olduğundan, çok değişkenli istatistiksel analiz tekniklerinden Faktör Analizi ile gösterge sayısını azaltmak hedeflenmiştir. Bankalara ilişkin olarak veriler Bankalar Birliği'nden elde edilmiştir. Sonuç olarak bu çalışma ile Türkiye'deki bankaların etkinliklerinin krizden etkilenme düzeyine yönelik bir değerlendirme yapılmaya çalışılmıştır.
Dünyada kalkınma bankalarının ekonomiler üzerindeki yeri ve önemi: Türkiye Kalkınma Bankası örneği

İkinci Dünya Savaşı sonrası dünya ekonomilerinin karşılaştığı en büyük sorunlardan birisi, savaşın etkilerini ortadan kaldırmak ve bu ülkelerin yeniden imarı olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu sorunun çözümü için yapılan öngörüler arasında sanayileşmeyi hızlandırmak ve bunun için gerekli olan altyapı yatırımlarını artırmak vardır. Bu çerçevede Dünya Bankası'nın da teşvikleriyle, gelişmekte olan ülkelerin hemen hepsinde yatırım ve kalkınma bankaları kurulmaya başlamıştır. Temelde görevi kalkınma sürecini finanse etmek olan kalkınma bankalarının bir kısmı etkin faaliyet göstererek görevini yerine getirirken, bir kısmı ise beklentileri karşılayamamıştır. Ülkemiz ekonomisine baktığımız zaman ise, Kurtuluş Savaşı'nın ardından sanayileşme faaliyetinin devlet eliyle yürütülmesi yolunun benimsendiğini görmekteyiz. Kalkınma ve sanayileşmeyi gerçekleştirmek amacıyla 1925 yılında öncelikle Sanayi ve Maadin Bankası kurularak, kalkınma bankacılığının temeli atılmıştır. Günümüzde ise devlet kalkınma ve yatırım bankacılığı faaliyetini Türkiye Kalkınma Bankası, Türk Eximbank ve İller Bankası aracılığıyla yürütmektedir. Aynı zamanda Türkiye Sınai Kalkınma Bankası da özel bir banka olarak kalkınma bankacılığı faaliyetini sürdürmektedir. Bu bankaların yanı sıra yerli ve yabancı sermayeli bankalar da vardır ancak bu bankaların etkinliklerinden bahsetmek güçtür. Devletin kalkınma bankalarından birisi olan Türkiye Kalkınma Bankası A. Ş. son yıllarda artan büyüklüğü, kredi bulma imkanları artışındaki ve aldığı kredileri kullandırma yönünden ortaya koyduğu performansla ileriye dönük umut vermektedir.
Finansal kırılganlığı etkileyen faktörler: Türk bankacılık sektörü üzerine bir uygulama

sistem içerisinde yer alan bankacılık sektörü, finansal aracılık görevini yerine getiren en önemli kurumlardan biridir. Finansal sistem içerisinde büyük paya sahip olan bankacılık sektörünün etkin ve verimli çalışması, bir bütün olarak finansal sistemin de etkin ve verimli bir biçimde çalışmasını önemli ölçüde etkilemektedir. Finansal piyasaların büyümesini ve gelişmesini sağlayan finansal serbestleşme ile birlikte bankacılık sektörünün iş hacmi ve riskli işlemleri artmış, bu ise bankacılık sektörünü piyasa hareketlerine karşı daha hassas kılmıştır. Böylesi bir ortamda piyasada ortaya çıkan bir şok, bankacılık sektörünü daha kolay etkilemekte ve finansal kırılganlığı arttırmaktadır. Finansal kırılganlık, sistemde istikrarsızlığa yol açarak genel ekonomiyi olumsuz yönde etkileyerek finansal krizlere neden olabilmektedir. Bu nedenle finansal krizlerin olumsuz etkilerinin minimuma indirilebilmesi için finansal kırılganlık yaratan olguların belirlenmesi gerekmektedir. Bu gereklilikten yola çıkarak bu çalışmada, Türk Bankacılık Sektöründe finansal kırılganlığı etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çoğunlukla finansal kırılganlık; takipteki kredi oranı ve sermaye yeterlilik oranı ile temsil edilirken karlılık, likidite, sermaye yapısı, aktif büyüklük ve sektör tecrübesinin finansal kırılganlığı etkileyen bağımsız değişkenler olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada da, aynı kabul üzerinden hareket edilerek finansal kırılganlığı etkilediği düşünülen bağımsız değişkenlerin ortaya çıkarılabilmesi için dört ayrı model kurulmuştur. Model 1 ve 2 kapsamında özel sermayeli mevduat bankalar, Model 3 ve 4'te ise yabancı sermayeli mevduat bankaları panel veri yöntemi ile analiz edilerek söz konusu temel sorunun cevabı aranmıştır. Analiz sonucunda elde edilen bulgulara göre; Model 1'de takipteki kredi oranı ile banka büyüklüğü ve aktif karlılık oranı değişkenleri arasında istatistiki olarak anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki tespit edilirken, Model 2'de ise sermaye yeterlilik oranı ile banka büyüklüğü, finansal kaldıraç, nakit oran ve aktif karlılık oranı ile istatistiki olarak anlamlı ve pozitif yönlü ilişki, özsermaye karlılık oranı ile ise istatistiki olarak anlamlı fakat negatif yönlü bir ilişki olduğu saptanmıştır. Model 3'te takipteki kredi oranı ile finansal kaldıraç, nakit oran, aktif karlılık oranı ve özsermaye karlılık oranı arasında anlamlı ve negatif ilişki olduğu, Model 4'te ise sermaye yeterlilik oranı ile finansal kaldıraç ve nakit oran arasında istatistiki olarak anlamlı ve negatif yönlü, aktif karlılık oranı, özsermaye karlılık oranı ve banka tecrübesi arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Predicting crisis: This time is different

Bu tez calismasi para, bankacilik ve borc krizlerini tahminlemeyi ve daha ozelde konut piyasasi verilerinin kriz tahminleme uzerindeki etkilerini arastirmayi amaclamaktadir. Bu calisma sadece gecmis calismalarda kullanilan verilerden olusan bir kriz tahminleme metodu kurgulamamakta, ayni zamanda konut piyasasi verilerinin kriz tahminlemedeki etkilerini arastirmak icin bunlari iceren yeni bir kriz tahminleme metodu da onermektedir. Calisma sirasinda kullanilan veriler, Dunya Bankasi, Uluslararasi Para Fonu, Ekonomik Kalkinma ve Isbirligi Orgutu ve Eurostat veritabanlarindan alinmistir ve 1999- 2010 yillari arasini kapsamaktadir. Kriz tahminlemede ' Cok Terimli Lojistik Regresyon' teknigi kullanilmistir. Bir avantaj olarak bu yontem ' kriz sonrasi sapma' problemini onlemektedir. Analizin sağlam ligi bu sekilde gelistirilmektedir. Regresyon analizi, t'nin simdiki yili belirttigi durumda 't-1, t, t+1' ve 't, t+1, t+2' seklinde iki farkli zaman penceresi icin kosturumustur. Konut piyasasi verilerinin eklenmesiyle 't-1, t, t+1' penceresindeki tahminleme gucu %60'tan %100'e yukselmistir. Bu durumda, system herhangi bir yanlis uyari vermemektedir. 't, t+1, t+2' penceresi icinse sistemin orneklem icin tahminleme gucu %68'den %95'e cikarilmis ve yanlis uyari orani %6.6'dan %3'e dusurulmustur. 't, t+1, t+2' penceresi icin sistemin orneklem disi tahminleme gucu konut piyasasi verilerinin dahil edilmesiyle %33'ten %60'a yukseltilmistir. Veri kumesindeki bazi kisitlamalar nedeniyle, 't-1, t, t+1' penceresi icin orneklem disi performans analizi yapilmistir. Onerilen kriz tahminleme metodu, konut piyasasi verileri ile 2000'li yillardaki krizleri tahminlemeyi basarmistir. Konut piyasasi verilerinin kriz tahminlemedeki etkisi acik sekilde gosterilmistir. Ayrica, cok terimli regresyon analizi ile kriz tahminlemesi yapilirken, secilen zaman pencerelerinin tahminleme sonuclarinda degisikliklere neden olabilecegi de gosterimlistir.
Concentration in banking and lending channel of monetary policy:Eevidence from Turkey

Bu çalışmanın amacı 2006- 2012 yılları arasında Türkiye bankacılık sektöründeki yoğunlaşma ve kredi kanalı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Türk bankacılık sektörünün kredi hacminin yüzde doksanından fazlasını oluşturan on dört büyük ticari bankanın verilerini kullandık. Aktif büyüklükleri ve kredileri içeren farklı bilanço tabloların kullanarak yoğunlaşma büyüklüklerini inceledik. Bu dönemde yoğunlaşmada önemli ölçüde değişiklik gözlemlenmemiştir. Bankacılıktaki yoğunlaşmanın artması kredi kanalının zayıflamasına ve sonuç olarak da para politikasının etkisinin azalmasına sebep olmaktadır, ayrıca küçük ve aktif kapasitesi az olan bankalar aracılığıyla bu kanalın çalışmakta olduğunu gözlemledik.
Basel II düzenlemelerinin KOBİ'lerin finansman sorunlarına etkileri

Bu çalışmanın amacı, Basel-II'ye geçiş sürecinde yaşanacak gelişmelerin KOBİ'lerin finansman sorunları üzerine olan etkilerinin incelenmesidir. Basel-II, banka ve finans kuruluşlarında sermaye yeterliliği hesaplamasında ve risk yönetimi stratejilerinde çok önemli yenilikler getirmektedir. Doğal olarak bu süreç KOBİ'leri de etkilemektedir. Türkiye'de de bankacılık sektörünün ve reel ekonominin önemli gündem maddelerinden biri olmaya başlayan Basel-II, KOBİ'lerin de yeni yol haritası olarak değerlendirilmektedir. KOBİ'ler tüm dünyada olduğu gibi, Türkiye ekonomisinin de sürükleyici ve dinamik unsurlarındandır ve ülkenin sosyo-ekonomik gelişimi açısından büyük öneme sahiptirler. Ekonomik gelişimin temel gücü olarak görülen ve Türkiye'deki toplam istihdamın yaklaşık %75'ini sağlayan KOBİ'ler son 10 yılda dünyada yaşanan küreselleşme süreciyle birlikte artan rekabet ortamından önemli ölçüde etkilenmişlerdir. Son yıllarda yaşanan ekonomik krizler, dünyanın birçok ülkesinde bankacılık sektörünü değişime zorlamıştır. Bu değişiklikler, bankaların ve reel sektörlerin sermaye yapısını ve yönetim anlayışını etkilemiştir. Yeni düzenlemelerin uygulanması özellikle KOBİ'lerin, önemli sorunlarının oluşmasına neden olmaktadır. İşletmelerin finansman ve yönetim problemlerinin çözülmesinin ardından, KOBİ'ler ve diğer işletmeler kredi risklerini ve kredi maliyetlerini azaltabilecektir. BASEL-II sürecinde KOBİ'lerin finansman sorunlarının incelendiği bu çalışmada, çeşitli sektörlerden 24 firma ile yapılan anket çalışmasına yer verilmiştir. Araştırma kapsamında, öncelikle BASEL-II sürecinde KOBİ'lerin finansman sorunlarının boyutu ve KOBİ'lerin BASEL-II hakkındaki mevcut bilgileri araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, KOBİ'lerin finansman sorunlarının genel ekonomik yapı içinde arttığı ve bankaların hala en önemli finansman kaynağı olduğu sonucuna varılmıştır. KOBİ yöneticilerinden alınan cevaplara göre, bu işletmeler BASEL-II süreci hakkında olumlu beklentilere sahiptir. Ancak BASEL kriterleri ve sürecin etkileri konusunda yeterli bilgiye sahip olmadıkları sonucuna ulaşılmıştır.