turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
II. Abdülhamid Dönemi mektep sisteminde İslam anlayışı

Bu çalışma İslam-modernite ilişkisine eğitim özelinde katkı sağlamayı amaçlamaktadır. II. Abdülhamid döneminde mektepler aracılığı ile yerleştirilmeye çalışılan İslam anlayışının modern İslam yorumları çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini iddia eden araştırmamız giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş konunun teorik çerçevesinin kurulmasına, konuyla alakalı yapılmış çalışmaların değerlendirilmesine, çalışmanın peşinde olduğu sorulara, tezin sınırlarının çizilmesine ve bölümlerin tanıtımına hasredilmiştir. Birinci bölümde, mektepleşme süreci ana mantığı, gelişim seyri, II. Abdülhamid dönemindeki konumu, bu dönemde uygulanan ve 'tashih-i akaid' isimiyle zikredilen siyasetle ilişkisi, mektep sistemini inşa eden unsurlar ve müfredat düzenlemeleri çerçevesinde incelenmeye çalışılmıştır. İkinci bölüm Hamidiye dönemi mekteplerinde okutulan din ve ahlak dersi kitaplarının tasvir, tahlil ve tenkidine ayrılmıştır. Son bölümde ise İslam-modernleşme ilişkisi mektep sistemi merkezli ele alınmıştır.
The economic mentality and industrialization problematic in the Ottoman State: Bursa silk sector case

Tüm kapitalizm öncesi toplumlarda olduğu gibi Osmanlı iktisadi zihniyetinde de bazı ilkelerden bahsedilebilir. Mehmet Genç'e göre söz konusu ilkeler iaşe, gelenekçilik ve fiskalizmdir. Osmanlı ekonomisi ve Genç'in ilkeleri XIX. Yüzyıl'da dönüşüm geçirmiştir. Bu bağlamda söz konusu ilkelerdeki değişim tam olarak Bursa ipek sektöründe görülebilir.
Yenilikçi bir ayan: Çapanoğlu Süleyman Bey

Ayanlar, XVI. yüzyıldan beri varlıkları bilinen ve halkla devlet arasında aracılık yapan kişilerdir. XVIII. yüzyılda nüfuzları daha da genişlemiştir. Söz konusu ayanlardan biri de Çapanoğulları ailesidir. Çapanoğulları, dönemin siyasi konjonktüründen istifade ederek pek çok idari görevi uhdesine almışlardır. Bozok sancağı merkez olmak üzere, oldukça geniş bir alanda etkili olmuşlardır. Hanedanın en önemli üyelerinden biri Süleyman Bey'dir. Bu çalışmada, Süleyman Bey'in faaliyetleri, ailenin nüfuzuna etkileri ve çevreyle kurduğu ilişkilerin mahiyeti incelenmiştir. Bu çerçevede Süleyman Bey'in, Nizam-ı Cedid hareketine verdiği destek ve bunun siyasi geleceği açısından önemi ortaya konulmuştur. Diğer taraftan Fransızların Mısır'a saldırısında ve Dağlı asilerinin bertaraf edilmesindeki rolü, Sened-i İttifak'a imza koyması ve sonrasında yaşanan sürecin seyri gün yüzüne çıkarılmıştır. Bunlardan başka servetinin kaynağını oluşturan mukata a ve malikaneleri ve bunları tasarruf biçimi de belgeler ışığında irdelenmiştir. Ayrıca merkez ve çevreyle iletişimini sağlayanlar başta olmak üzere, maiyetindeki görevlilerin faaliyetlerine de yer verilmiştir.
19. yüzyıl ortalarında Aydın vilayeti'nde çiftlikler ve ortak alanlar

İktisat tarihi literatüründe ortak kullanımdaki alanların daralması ile özel mülkiyete dayalı büyük ölçekli arazilerin gelişimi bir taraftan verimlilik ve iktisadi büyümenin şartı, diğer taraftan sermaye-emek kutuplaşmasının ön koşulu olarak ele alınır. Osmanlı iktisat tarihi literatüründe ise her iki yaklaşımla ortaya çıkan iktisadi ve toplumsal sonuçlar göz önüne alınmadan büyük ölçekli çiftliklerin gelişim nedenleri tartışılır. Bu tezde iktisat tarihi literatüründeki tartışmalar çerçevesinde 19. yüzyıl ortasında, Tanzimat'ın hemen sonrası, Osmanlı İmparatorluğu'nda ortak alanlarla bağlantılı olarak çiftliklerin gelişimi incelenecek, aralarındaki çatışmalı ilişkinin ortaya koyduğu iktisadi ve toplumsal sonuçlar araştırılacaktır. Bu çerçevede çiftliklerde köylülerin ortak kullanımındaki alanların 19. yüzyıldaki durumu Başbakanlık Osmanlı Arşivleri'nde bulunan Aydın Vilayeti çiftliklerine dair Temettüat Defterleri üzerinden incelenecektir.
XVI. ve XVII. yüzyıllarda Osmanlı Devleti'nin iskan politikası

İnsan topluluklarının bir düzen içerisinde refah ve huzurla yaşaması oldukça önemli bir gayedir. Devletlerin de en önemli amacı bireylerin ve dolayısıyla toplumun huzurunu sağlamaktır. İnsan topluluklarının iskan edildikleri yerlerde yaşadıkları herhangi bir problemin kitleler arasında büyümesi devleti kaos ortamına sürükleyeceği gibi bunların yaşadıkları yerlerde mutlu olmaları diğer durumun aksine ülkenin gelişmesine büyük bir katkı sağlayacaktır. İşte bu durumun farkında olan Osmanlı Devleti, iskan politikasını uygularken gelişigüzel değil, belirli bir plan dahilinde hareket etmiştir. XVI. yüzyılda sınırlarını genişletmeye devam eden Osmanlı Devleti, egemenlik sahasına giren bölgeleri hızlı bir şekilde imar ve iskana açarak o bölgelerin hakimi olduğunu göstermeye çalışmıştır. Bunu yaparken de hoşgörüyü elden bırakmamıştır. Osmanlı Devleti, sömürgeci devletlerin aksine fethettiği yerlerde halkı din değiştirmeye zorlamamış ve onların mevcut düzenlerini sarsmamıştır. İskan çalışmaları, yeni fethedilen bölgelerin yanı sıra ıssız olarak nitelenen ya da güvenlik bakımından zayıf olan bölgelerle daha önce şen ve abadan olmasına rağmen zamanla çeşitli sebeplerle boşalan yerlerde yapılmıştır. Buralar iskan edilirken sürgünden yararlanılmıştır. Bunun için devlet sistemli bir sürgün yöntemi uygulamıştır. Ancak göçlerin zorunluluktan ziyade gönüllü olması tercih edilmiştir. İskana en çok tabi tutulan kesim konar-göçerlerdir. Fakat başta Celali ayaklanmaları gibi toplum düzenini bozan isyanlar yüzünden yerleşik Osmanlı toplumunu oluşturan şehirliler ve köylüler de bu politikadan etkilenmişlerdir. Osmanlı ülkesine dışarıdan gelen gerek Müslim gerekse gayrimüslim nüfusun yerleştirilmesi de ayrı bir meseledir. İskanın uygulandığı bölgelerin yapısı değişikliklere uğramıştır. Pek çok iskan bölgesi daha da büyüyerek mamur hale gelmiştir. İmar çalışmalarının bunda büyük katkısı olmuştur. Osmanlı müesseseleri bu konuda önemli bir role sahiptir. İnsanların her çeşit ihtiyacını karşılayan vakıflar sayesinde, bu bölgeler güçlü bir çekim merkezi haline gelmiştir. Ayrıca derbend, menzil ve kalelerin de iskan politikasındaki yeri göz ardı edilmemiştir. XVII. yüzyılda devletin içinde bulunduğu durumun da etkisiyle dışa dönük iskan politikasında yavaş yavaş değişimler gözlemlenmiştir. Ancak durum ne olursa olsun iskan politikası devlet varlığını devam ettirdiği sürece onunla birlikte yaşamıştır.
Lale Devri'nin Lalesi: Çiçek üzerinden dönem sorgulaması

Literatüre bakıldığında, lale çiçeğinin genellikle 'Lale Devri' olarak bilinen 1718- 1730 dönemi ile sınırlandırılarak ve bu döneme yönelik 'sekülerleşme', 'çöküş', ve 'ahlaki yozlaşma' gibi birbiri içine geçmişş bakış açıları çerçevesinde oluşturulan bir anlatı içinde yer aldığı dikkat çeker. Bu çalışma, literatürün titizlikle taranması ve eleştirel bakış açısıyla değerlendirilmesi sonucu elde edilen bulgulardan yola çıkarak, dönemin doğru bilinen yanlışlarının revizesine ve eksikliklerin tespitine yönelmektedir. Bu çerçevede araştırma, Osmanlı tarihini farklı bakış açıları geliştirerek yeniden anlamaya ve yorumlamaya yönelik revizyonist tarih yazımının bir parçası olarak alınmalıdır. Bahsedilen amaçlar doğrultusunda, araştırmada, Osmanlı topraklarında yetiştirilen lalelerin özellikleri ve fiyatları, kimler tarafından ve nasıl yetiştirildiği; lale çırağanının ne olduğu ve hangi çevrelerce yapıldığı; lale çılgınlığının ne anlama geldiği gibi sorular çerçevesinde birincil kaynaklardan edinilen bilgilerle mevcut araştırmalardaki bilinenlerin mukayesesine dayalı bir metot izlenmektedir.
1143 numaralı Rize Müslim Nüfus Defterinin değerlendirmesi

Bilindiği üzere, Osmanlı Devleti'nin 18. yy'dan itibaren bozulmaya başlayan vergi sisteminin yeniden düzene konulması ve devletin gelir kaynaklarının tespit edilebilmesi için II. Mahmud döneminde bir takım ıslahat çalışmaları yapılmıştır. Bu doğrultuda evvela devlet içerisindeki nüfusun belirlenmesine karar verildi ve Padişah'ın emriyle devlet genelinde bir nüfus sayımı yapılmıştır. Sözü edilen nüfus sayımının yerel düzeydeki yansımalarını görebilmek amacıyla araştırmamıza konu olan ve Başbakanlık Osmanlı Arşivlerinde Nfs. d koduyla 1143 numarada kayıtlı bulunan Rize Nüfus Defteri'ni incelemeyi kararlaştırmış olduk. Defter; sayımın yapıldığı dönemde Rize kazasına ilişkin erkek nüfus, halkın kullandığı isimler, şahısların özür durumları ve sayımı yapılan şahısların fiziksel özellikleri, yatay ve dikey nüfus hareketleri gibi pek çok detaya dair veriler içermektedir.
Osmanlı Devleti'nde tabiiyet

Osmanlı Devleti'ni 18. yüzyıldan itibaren uğraştıran tabiiyet sorunlarının sebeplerini, etkilerini ve sonuçlarını tespit etmeyi amaçlayan Osmanlı Devleti'nde Tabiiyet adlı tez çalışması Osmanlı arşiv belgelerine dayalı olarak hazırlanmıştır. Çalışma sürecinde tabiiyet sorunlarının sebepleri olarak kapitülasyonların sağladığı ayrıcalıklardan yararlanmak isteyen Osmanlı tebaasının yabancı devletlerin himayesine girmesi, 19. yüzyıldan itibaren başlayan devletlerarası göçler ve Osmanlı Devleti'nden ayrılarak kurulan devletlerin etkisi görülmüştür. Osmanlı Devleti, tabiiyet sorunlarını çözmek için bir takım tedbirler almıştır. İlk somut çözüm girişimi kendi tebaasından imtiyazlı tüccar zümresi oluşturmaktı. Bunu Osmanlıcılık politikası izlemiştir. Tebaanın kaynaşmasını hedefleyen Osmanlıcılık politikasını 1869 tarihli Osmanlı Tabiiyet Kanunu'nun yayınlanması izlemiştir. Tabiiyet Kanunu'yla, tabiiyet sorunlarının çözümünde seküler hukuk kurallarını temel kıstas kabul eden Osmanlı Devleti, Amerika, Rusya, Fransa, Yunanistan, Bulgaristan ve başka devletlerle yaşadığı sorunları çözmeye çalışmıştır. Bu devletlerin bazılarıyla anlaşma sağlanabilmiş bazılarıyla ise mutabakata varılamamıştır. Sonuçta bazı devletlerle çözülemeyen tabiiyet sorunları Cumhuriyet dönemine intikal etmiştir.
30 Numaralı Kütahya şer'iyye sicili transkripsiyonu ve edisyon kritiği

Osmanlı Tarihinin araştırılmasında en önemli kaynaklardan birisi de Şer'iyye Sicilleridir. Bu belgeler sayesinde o dönemin adli, siyasi, askeri, iktisadi, edebi, sosyal yapısı ile toplumun diğer kurumları hakkında bilgi edinildiği gibi; yerel, mahalle, şehir, köy ve kasabaların tarihleri de öğrenilebilir. Çalışmanın konusu olan '30 Numaralı Kütahya Şer'iyye Sicili', H.1269 yılında kaleme alınmıştır ki bu da M. 1852- 1853 yıllarına tekabül eder. Türk ve İslam devletlerindeki yargılama geleneğine uygun olarak Kütahya'daki kadılar da mahkemeye intikal eden her türlü yazılı müracaatlara değişik şekillerde cevap verip bunu da tutanaklara geçirmişlerdir. Bu çalışma ile Kütahya ve çevresinin; örf ve adetleri, gelenekleri, yer isimleri, şahısların kullandığı isimler ve unvanlar, toplumun düşünce yapısı, Müslüman olmayanlarla ilişkiler rahatlıkla görülebilir. Yine bu belgeler sayesinde toplumun temelini oluşturan aile kurumunun önemi, aile içerisinde meydana gelen gelişmeler, miras ve nafaka problemlerinin çözüm şekli öğrenilebilir. Ölen kişinin bıraktığı şeylerin mirasçılara paylaşımı olan 'Tereke' sayesinde hem ülkenin hem de şehir ve ailelerin iktisadi durumu hakkında bir fikre varılabilir. Yapılan bu çalışma ile genelde Osmanlı Tarihinin, özelde ise Kütahya'nın yerel tarihinin araştırılmasına katkı sağlaması umulmaktadır.
282 numaralı Hısn-ı Mansur Şer'iyye Sicili (H. 1315-1316/M. 1898-1899)

Osmanlı Devleti'nin en önemli yargı organı Şer'i Mahkemelerdir. Devletin muhtelif devirlerdeki hukuki, iktisadi, dini, askeri ve idari müesseseleri hakkında çok değerli bilgiler bu mahkemelerin defterlerinde bulunmaktadır. Bu belgeler din, dil, renk farkı gözetmeksizin bütün teb'a ile ilgili olayları ve bu olayları ilgilendiren mahkeme kararlarını ve idari düzenlemeleri ihtiva etmektedir. Bu çalışma 282 numaralı Hısn-ı Mansur H. 1315/ 1316 M.1898/ 1899 Şer'iyye Sicilidir. Çalışmamızın başında Osmanlı hukuk sistemi ve Şer'iyye Sicillerinin tanımı, ortaya çıkışı, tarihi gelişimi, Şer'iyye Sicillerinin önemi ile 282 numaralı Adıyaman Şer'iyye Sicilini ana hatlarıyla ele alarak izah etmeye çalıştık. Çalışma da toplam 114 belgenin içerisinde darp, cerh, hırsızlık, ziraat ürünlerinin tahrip edilmesi, haneye tecavüz gibi konular bulunmaktadır. Bu davaların mahkemeye intikali ve mahkemenin nasıl karar verdiğini işlemektedir.
War and peace in the frontier: Ottoman rule in the Uyvar province, 1663-1685

Erdel Prensi György II Rakoczi'nin kışkırtıcı faaliyetleri ve bölgede uzun süredir devam eden Osmanlı-Habsburg rekabeti Osmanlı ordusunun 1663 yılında Macaristan serhaddine doğru bir sefere çıkmasına neden oldu. 10 Ağustos 1664 tarihinde imzalanan Vaşvar Barış Antlaşması'yla son bulan bu sefer sonrasında Vezir-i azam Köprülü Fazıl Ahmed Paşa'nın emriyle Uyvar kalesi etrafında yeni bir eyalet oluşturuldu ve böylece bu sınır bölgesinde 22 yıl sürecek Osmanlı hakimiyeti başlamış oldu. Büyük ölçüde Osmanlı kronikleri, arşiv belgeleri ve ikincil kaynaklara dayalı bu tezde öncelikle 1663 Osmanlı seferi incelenmiştir. Ayrıca, Uyvar eyaletindeki idari yapılanma ve yönetim pratikleri üzerine durulmuş ve Osmanlı-Habsburg serhadi özelinde Osmanlı yönetiminin serhadlerde ortaya koyduğu pragmatik ve esnek idare tarzına dikkat çekilmiştir.
Millİ Türk Fırkası'nın sesi İfham gazetesinin Mütareke Dönemi'ne bakışı (1919-1920)

Osmanlı Devleti, 1914 yılında girmiş olduğu Birinci Dünya Savaşı'ndan yenik olarak çıkmıştır. Savaş sonunda imzalamış olduğu Mondros Mütarekesi ile de son derece ağır şartlarla karşılaşmıştır. Savaşın galipleri bu mütareke ile Osmanlı Devleti'ni siyasi ve ekonomik açıdan ciddi bir kuşatma altına almışlardır. Bu çalışmada dönemin şartlarının geniş ölçüde yansıdığı İfham gazetesi ve bu gazetede yazan yazarların makaleleri değerlendirilmiştir. Bu çerçevede gazetede yer alan mütarekenin uygulanışı, Paris Barış Konferansı süreci ile Osmanlı Devleti- İtilaf Devletleri ilişkileri genişçe ele alınmıştır. 204 sayı olarak çalışılan bu gazetede ayrıca Milli Mücadele'nin başlaması ile birlikte İstanbul Hükümeti'yle Anadolu Hareketi arasında ilişkiler de incelenmiştir.
Başlangıştan 1903'e Balkan sorunu ve Mürzsteg planı

YÜKSEK LISANS TEZ ÖZl BAŞLANGIÇTAN 1W. VE BALKAN SORUNU ve MUR/S THG PLANI Uğur Özcan farili Anabılım Dalı Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Ağustos, 2003 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Zafer Koylu Asya ile Avrupa arasında bulunan, Karadeniz, Ege ve Adriyatik denizlerine kıyısı olan Balkan yarımadası, farklı dil, din, kültür ve ırktan insanları bünyesinde barındırmaktadır. 15. yüzyıla kadar sürekli çatışma içindeki Balkan halkları, Osmanlı Devleti'nin dini hoşgörüye dayanan siyaseti, adaletli bir yönetim anlayışıyla barış ortamını yakalayarak 18 yy sonlarına kadar uyum içerisinde yaşamışlardır. 1789 Fransız ihtilalinin ardından yayılan milliyetçilik akımı, Balkan halkları arasında etkisini göstererek, bağımsızlık hareketlerine yol açmıştır. 1877- 78 Osmanlı-Rus Savaşı ve sonrasında yapılan Ayestefanos Antlaşmasıyla (3 Mart 1878) Büyük Bulgaristan kurulmuştur. Fakat statükonun korunması taraftarı olan devletlerin itirazı üzerine, Berlin'de tekrar toplanan taraflar, Berlin Muahedename'sine imza atmışlardır. Bu antlaşmayla Bulgaristan'ın elinden alınan Vilayet-i Selase, antlaşmada imzası bulunan devletlerin temsilcilerinden oluşan ve başkanını Osmanlı Devletinin atayacağı bağımsız bir komisyona devredilmiştir. Rusların panislavist hedefleri, Avrupalı güçlerin müdahalesi, Sırpların, Bulgarların, Yunanlıların ve Arnavutların üç vilayette hak iddia etmeleri, Makedonya'yı büyük bir isyana sürüklemiştir. İç ve dış bunalımların yanında ekonomik sıkıntılarII yaşayan Osmanlı Devletinin, bölgede uyguladığı baskı politikası ve kötü yönetim 1903'te İllinden Ayaklanmasının patlak vermesine yol açmıştır. Sosyal bir bunalım sonucu çıkan ayaklanma, büyük boyutlara ulaşmış ve muhtemel bir Balkan Savaşı' nm çıkmasına ramak kalmıştır. Osmanlı Devleti, isyanı zorlukla bastırıp geciken reformları yerine getirse de Avrupalı Devletlerin müdahalesini önleyememiştir Sonuçta Rusya ve Avusturya-Macaristan dışişleri bakanları. Viyana yakınlarında Mürtzsteg kentinde hazırladıkları ıMürzsteg Planını (3 Ekim 1903) Bab-b Aliye tebliğ etmişler ve süratle uygulamaya koymuşlardır İdari, mali ve askeri bir takım reformlar içeren Mür/steg Planı, ilk etapta olumlu etkiler doğursa da büyük devletlerin, Osmanlı Devleti'nin iç işlerine müdahalesinden ileri gitmemiştir. Muhtemel bir Balkan harbini önüne geçmek, Makedonya ve bunun genelinde Balkanlarda istikrarı sağlamak adına yapılan reform programı, tüm çabalara rağmen iyi bir netice vermemiştir. Mürzsteg Programında öngörülen mali reformlar I905 te yeniden ele alınmış, fakat bu, Osmanlı devletinin bölgedeki posta ve gümrük merkezlerine el konulması sonucunu doğurarak Balkanlarda bölünmeyi hızlandırmıştır. Bölgede 20. yüzyıl başlarındaki bu kaos ortamı, aradan gecen 100 yıla rağmen hala tüm sıcaklığını korumakta ve devletler arası bir sorun olma niteliğini devam ettirmektedir
Osmanlı Devleti'nde fotoğrafçılığın gelişimi ve fotoğrafın tarihsel kaynak değeri

Fotoğraf, Sanayi Devrimi ve artan teknik gelişmeler ile insanların hayatında önemli bir yere sahip icatlardan biridir. Fotoğraf, insanların hayatına girdiği andan itibaren kendine yer edinmiş ve kısa sürede batısından doğusuna dünyanın pek çok yerinde yaygınlaşmıştır. İnsanların hayatlarına, sosyal yaşantısına estetik katan fotoğraf, devletler içinde önemli bir temsil ve tanıtım gücüne sahipti. Zenginleşen Avrupalı gezginlerin sayesinde Osmanlı Devleti'nde ilk kez görülen bu icat, Saray öncülüğünde hızlı bir şekilde kabul gördü. Azınlıklarla başlayan fotoğraf stüdyoları özellikle Ermenilerin bu işe gösterdiği yoğun ilgi ve alaka ile Osmanlı sınırlarında İstanbul başta olmak üzere zamanla her vilayete yayıldı. Fotoğraf hem sanatsal anlamda hem de devleti temsil etme anlamında roller üstlenmekteydi. Osmanlı Devleti'nde resmi belgelerde de sıkça fotoğrafın somut delil olma özelliğinden faydalanılıyordu. Tanıtım ve temsilin yanında resmi belgelerde de kullanılan fotoğraflar, objektif olarak çekildiği, doğru okunduğu ve yorumlandığı takdirde, günümüzde görsel kaynak değeri taşıyan tarihi belge olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada da fotoğrafçılığın tarihsel gelişimi ve tarihsel kaynak değeri incelenmiştir.
Somali'de Osmanlı yönetiminin sonu ve sömürgeciliğin başlangıcı (1800-1920)

Somali Afrika'nın en doğu ucunda yer alıp, Kuzeybatıda Cibuti, güneybatıda Kenya, kuzeyde Aden Körfezi ve Yemen, doğuda Hint Okyanusu, batıda Etiyopya ile çevrilidir. Kıtadaki en uzun sahil şeridine sahip olan Somali son derece stratejik bölgeler ve geçiş yolları barındırmaktadır. Kızıldeniz ve Aden körfezi uluslararası bir geçiş yeri ve önemli bir istasyon konumunda olmakla Somali'nin değeri daha da artmıştır. Ayrıca tabii zenginlikleriyle de emperyalist güçlerin daima göz diktiği bir ülkedir. 16. Yüzyıldan 20. Yüzyıla kadar Osmanlı Devleti'nin idaresinde kalan Somali 1875' de geçici olarak Mısır'a verilmiş. 10 yıl sonra İngilizlerin bölgeye girmesiyle tekrar Ülke Osmanlıların ele geçmişş ve 1916 yılına kadar kalmıştır. Osmanlı Devleti'nin bölgedeki iktidarının resmi olarak düşmesi ile meydan sömürgeci devletlere kalmış oldu. Bu çalışmanın amacı, 19. yüzyıl ile 20. yüzyıl başlarında cereyan eden olaylardır. Bu dönemdeki muharebelerin nedenleri, nasıl cereyan ettikleri neticeleri Somali açısından değerlendirilmeye çalışılmaktadır. Bu çalışmanın kaynakları gerçekleştirilirken de konu ile Başbakanlık Osmanlı Arşivi Somali tarihi ilgili literatür, kütüphanelerde bulunan eserler taranacak, ilgili kaynakça toplanarak kullanılacaktırAraştırma Sonuçta Habeşistan'ın Somali toprakları üzerindeki iddiaları asla bir dayanağı olmayıp tarih boyu bu topraklarda Somalili halklar haricinde hiçbir Habeş halkı yaşamamış. Osmanlılar bölge üzerindeki hukukunu korumaya çalışsa bile 20. Yüzyılın başında Sömürgecilik dönemleri Somalililerin yaşadığı en acı dönemdir.
Erzurum Vilayeti 1 numaralı ve 1155-1162/1742-1749 tarihli Ahkam Defteri'nin transkripsiyonu ve değerlendirilmesi (sayfa 65-130)

Bu tezin amacı, XVIII. yüzyılda Erzurum eyaletine ait olan 1 Numaralı Ahkam defterinin 65 -130. sayfaları arasındaki hükümlerin günümüz alfabesine çevirmektir. Bu çalışmada öncelikle Osmanlı Devleti'nin merkezi yönetimi ve XVIII. yüzyılda Erzurum eyaletinin idari yapısı özetlenerek, ahkam defterlerinin içerdiği bilgilere yer verilmektedir. Daha sonra ahkam defterleri hakkında kısa bilgiler verilmiş, ahkam defterlerinin tarih bilimi açısından önemine değinilmiştir. Tezin ana metninde ise defterdeki hükümlerin günümüz Türkçesine çevirisi yapılmış olup bu metinlerin sağladığı veriler ışığında XVIII. yüzyılda Erzurum eyaletinin sosyal, ekonomik, siyasi gibi özellikleri ortaya konmaya çalışılmıştır.
1572 no'lu Tekirdağ Şer'iyye sicili transkripsiyonu ve tahlili

Osmanlı tarihini aydınlatan ve birinci elden kaynak kabul edilen şer'iyye sicil defterleri büyük bir öneme sahiptir. Çalışma yaptığımız 1572 No'lu Tekirdağ Şer'iyye Sicil Defteri H.1033 tarihine ait olup 58 varaktan oluşmaktadır. Bu çalışmada öncelikle şer'iyye sicil defterlerindeki belge çeşitleri hakkında bilgi verilmiştir. Ardından Rodosçuk tarihi ile ilgili bilgilendirme yapıldıktan sonra defterin değerlendirilmesi ve basit transkripsiyonuna geçilmiştir. Metnindeğerlendirilmesinde, tutulan kayıtlar teker teker incelenerek, kayıtların hangi konularda tutulduğu ve bu konuların tanımlarına yer verilmiştir. Yapılan incelemede tutulan kayıtlar, yakın olan konulara göre tasnif edilmiştir. Bunun yanı sıra Rodosçuk'a ait defterde adı geçen mahalle, karye ve kaza isimleri tablo haline getirilmiştir. Rodosçuk'un önemi coğrafi konumu açısından oldukça fazladır. İstanbul ve Edirne'ye yakınlığı, liman kenti olması, şehrin askeri ve ekonomik açıdan değerini bir kat daha arttırmıştır. Bu dönemde Müslüman ve gayrimüslimlerin beraberce yaşadıkları fakat genellikle ayrı mahallelerde bulunmayı tercih ettikleri, bununla beraber özellikle merkezi mahallelerde beraberce yaşadıkları tespit edilmiştir. Müslümanlarla Ermeni, Rum ve Yahudi toplulukların komşuluk haklarından doğan davalara, ortaklıklara, veraset, vekalet ve satış konulu kayıtlara rastlanmıştır. Defterde Bey' işlemleri, ardından vakıf, miras, kefalet ve çeşitli idari kayıtlar en fazla yer tutan konulardır. Bu çalışma 17. yüzyılda Osmanlı'nın arayış yıllarının başladığı, 1623'de IV. Murad'ın 11 yaşında tahta geçtiği ve annesi Kösem Sultan'ın saltanat naibesi olarak devlet yönetimini ele aldığı zaman diliminin başlangıcıdır. Osmanlı ve Tekirdağ tarihinin aydınlatılması açısından bu defter araştırmacılar için çok önemli bir kaynak olacaktır.