turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yerel yönetim liderliğinin siyasal yükselişe etkisi: Recep Tayyip Erdoğan örneği

Özellikle son yarım yüzyılda siyasal, ekonomik, sosyo-kültürel, iletişim ve teknolojik alanlarda dünyayı etkileyen değişim ve dönüşümlerin bir neticesi olarak ortaya çıkan küreselleşme ile birlikte; dünyada, uluslar, toplumlar ve yerel gruplar arasındaki karşılıklı ilişkiler ve etkileşimler derinleşerek genişlemiş ve hızlanmıştır. Uluslararası düzeyde ticaret yapan sermaye kuruluşlarının ticaret hacimlerini genişletme çabası, yeni üretim ve tüketim anlayışlarını ortaya çıkarmıştır. Ayrıca iletişim araçlarının baş döndürücü bir hızda gelişmesi ve yayılması ile birlikte, medya teknolojilerinin de katkısıyla bilginin paylaşımı ve kültürel etkileşim artmıştır. Tüm bunlar yaşanırken küreselleşme, ulus devlet modelini de etkilemiş ve kamu yönetimi anlayışında bazı değişiklikler yapılmasını zorunlu kılmıştır. Özellikle gelişmiş ülkeler ve dünyanın gelişmekte olan birçok ülkesinde merkezi yönetim ve yerel yönetimlerin yeniden yapılandırılması ile ilgili çalışmalar devam etmektedir. Bu çalışmalarda yerel yönetimlerin, sadece etkin, verimli ve kaliteli kamu hizmetleri sunan bir yapı olmaktan daha çok ekonomik gelişmeler de daha etkili bir rol üstlenen, kendi kaynağını oluşturan, uluslararası ilişkilerde etkili roller üstlenebilen bir yapıda olması hedeflenmiştir. Yerel yönetimlerin önem kazandığı günümüz yeni kamu anlayışı ile birlikte merkezi yönetimler, yetkilerinin bir kısmını yerel yönetimlere devretmek zorunda kalmışlardır. Ülkemizde yerel yönetimlerin tarihi pek eskilere dayanmamakla birlikte; özellikle 1980'lerden sonra çıkarılan yasalar ve 1990'larda hazırlanmaya başlanan reform paketleri ile birlikte yerel yönetimlerin güçlendirilmesi sağlanmıştır. Yerel yönetimlerin güçlendirilmesi ile birlikte, bu alanda yapılan yerel siyaset de önem kazanmış ve yerel siyasetin genel siyasete olan etkisi artmıştır. Yerel siyasetin merkezinde bulunan belediye başkanlarını, yönettikleri organizasyonların yerel yönetim liderleri olarak tanımlayabiliriz. Ülkemizde, yerel yönetimlerin yakın dönemlere kadar pek fazla önemsenmediği, işlerin daha çok partilerin il ve ilçe yönetimleri aracılığı ile yürütüldüğü ancak 1990'lardan itibaren önem kazandığı göz önünde bulundurulduğunda; yerel yönetim liderliği kavramının siyaset literatüründe pek fazla kullanılmadığı görülecektir. Biz çalışmamızda; 2002, 2007 ve 2011 genel seçimlerinde büyük başarı elde ederek üç dönem üst üste T. C. Başbakanlık koltuğuna oturan AKP Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın, 1994 ile 1998 yılları arasında yerel yönetim lideri iken İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı görevinde gösterdiği performansı ve lider özelliklerinin siyasal yükselişine etkisini inceleyeceğiz.
28 Şubat sürecinde medya ve demokrasi

yılında yapılan seçimlerin ardından girilen süreç Türk Demokrasi Tarihinde önemli bir dönemeç olduğu kadar Türk Medyası için de üzerinde durulması gereken bir dönemdir. Seçimlere girerken Medya gruplarının desteklediği iki parti - ANAP ve DYP- vardı. Seçimden Necmettin Erbakan'ın liderliğindeki Refah Partisi birinci parti olarak çıktı. Medya ile arası bir türlü düzelmeyen Refah Partisi ve Erbakan basın yasasında değişiklik önerdi. Ancak görülen oydu ki RP'nin hazırladığı taslak bir düzenlemeden çok basından öç almaya dayanıyordu. Erbakan'ın Libya ve İran gezileri ile başlayan krizler, Aczimendi olayları, Türban, başbakanlıkta iftar yemeği, Taksim ve Çankaya meydanına cami tartışmaları ve en son Sincan olayı ile iyice büyüdü. Manşetlerden hiç inmeyen ise 'şeriatın ayak sesleri' ydi. Erbakan' a göre her şey suni gündemdi, basın tahrik ediyordu. Bu dönemde basma verilen krediler kesildi. Yaşanan tartışmalara son noktayı 28 Şubat 1997'deki MGK koydu. Karar; Atatürk ilkelerinden taviz verilmeyeceğiydi. n
Sadi Irmak'ın siyasi hayatı

Sadi Irmak 15 Mayıs 1904 tarihinde Seydişehir'de doğdu. 1923'de İstanbul Üniversitesinde Hukuk eğitimi görürken devlet bursu ile Berlin'e Tıp tahsili alması için gönderilir. Yurda geri döndüğünde batıda eğitim almış olmanın avantajıyla, birikimini ulusuyla paylaşmaya yönelmiştir. Yurda dönünce Ankara Hükumet Tabipliği ve Gazi Terbiye Enstitüsü biyoloji öğretmenliği görevlerinde bulundu. 1933 yılında İstanbul Tıp Fakültesi fizyoloji profesörü oldu. 1943 yılında Konya CHP Milletvekili seçilip, aynı yıl Halkevleri Yüksek Danışma Kurulu Başkanlığı'na, sonra da Diyarbakır Bölge Müfettişliğine getirildi. 7 Haziran 1945'te Türkiye'nin ilk çalışma bakanı oldu. Eylül 1947'de bakanlıktan ayrıldı. CHP'nin 1950'de seçimleri kaybetmesi üzerine bir süre siyasetten uzaklaştı. 1950 yılında yeniden ilim ve meslek hayatına dönen Irmak, öncelikle Lozan ve Münih Üniversitelerinde, daha sonra İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde akademik hayatını sürdürdü. 1974 yılında Kontenjan Senatörü seçildi. CHP'nin Milli Selamet Partisi ile kurduğu koalisyon hükümetinin istifasından sonra 17 Kasım 1974'te partiler üstü hükümeti kurmakla görevlendirildi. Oluşturduğu hükümet için TBMM'de yapılan güven oylamasında, 450 milletvekilinden yalnızca 18'inin lehinde oy kullanması dolayısıyla güvenoyu alamamasına karşın 31 Mart 1975'e değin başbakanlık yaptı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 15 Ekim 1981'de kurulan Danışma Meclisi'ne Konya üyesi olarak atandı ve 27 Ekim'de bu meclisin başkanlığına seçildi. Irmak bu görevi 4 Aralık 1983'e kadar sürdürdü. DM başkanlığı onun siyasi hayatındaki son görevi olmuştur. Bu süreçten sonra yaşama veda ettiği 12 Kasım 1990 tarihine kadar İstanbul Üniversitesi Atatürk ilkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsünde Atatürk'ü ve inkılaplarını anlatmayı sürdürdü.
La politique d'ottomanisme dans les manuels scolaires Ottomans (1874-1894)

Bu çalışmada, 19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin okullarında okutulan Osmanlı tarihi ders kitapları Osmanlılık siyaseti perspektifinde incelenmiştir. Sözü edilen amaç doğrultusunda ikisi sibyan, üçü ibtidaiye, dördü rüşdiye ve biri de askeri idadi için olmak üzere toplam on adet ders kitabı belirlenmiştir. Osmanlılık siyasetinin devletin resmi ideolojisi olduğu ve buna paralel olarak Osmanlı tarihi ders kitaplarının eğitim müfredatına dahil edildiği en erken tarih, incelenen kitapların belirlenmesinde temel kıstas olmuştur. Bu çerçevede tercih edilmiş ilk kaynak eser, miladi 1874 yılında birinci baskısı yapılan, Selim Sabit'in kaleme aldığı Muhtasar tarih-i osmani adlı kitaptır. Tercih edilmiş son ders kitabı ise İbrahim Hakkı ve Mehmed Azmi'nin miladi 1894 -1895'te müştereken yazdıkları Muhtasar tarih-i osmani'dir. Dolayısıyla belirlenen konu yirmi yıllık bir zaman aralığını kapsamaktadır.
Nationhood cleavages and ethnic conflict: A comparative analysis of post-communist Bulgaria, Montenegro, and North Macedonia

Neden farklı etnik grupları barındıran ülkelerin bazılarında toplumsal çatışmalar toplu şiddete dönüşürken, bazılarında gerilim söz konusu olsa da toplumsal ihtilaflar formel ve informel kurumsal mekanizmalar tarafından sınırlandırılmaktadır? Birçok teori, ulus-devlet modelinin dışlayıcı mantığına ve muhtelif kurumsal tasarı formlarına odaklanmaktadır. Bense, etnik gruplar arası ilişkilerin barışçıl ya da şiddetli örüntülerinin, çoğunluğu teşkil eden etnik grubun içindeki milliyet ayrışmalarının varlığı ya da yokluğuna bağlı olduğunu ileri sürüyorum. Çoğunluğun içindeki milliyet ayrışması, farklı bir milliyet görüşüne sahip elitlerin kenara itildiği ya da sessizleştirildiği etnik politikaların otoriter dayatmasına sebep olmakta ve etnik gruplar arasındaki şiddet ihtimalini artırmaktadır. Öte yandan, çoğunluk içindeki milliyet uyuşması ise, çoğunluğu teşkil eden elitler arasında, etnik kurumların tasarlanmasındaki işbirliğini kolaylaştırarak, etnik gruplar arasındaki barışın önünü açmaktadır. Bu teorik savları, aksi takdirde benzer olan üç Güneydoğu Avrupa ülkesindeki sonuç çeşitliliği üzerine inşa ediyorum. Komünizm sonrası Bulgaristan ve Karadağ, sırasıyla asimile edici bir geçmişşin karanlık gölgesi ve askeri bir federasyon ortağı ile komşuluğa rağmen, etnik gruplar arası barışçıl ilişkileri devamlı bir şekilde inşa etmişlerdir. Buna karşın, Komünizm sonrası Kuzey Makedonya ise, çok etnikli toplum geçmişşine ve günümüze kadar denenen bir dizi oydaşmacı düzenlemelere rağmen, sıklıkla şiddetli çatışma yaşamıştır.
Toplumsal cinsiyet odaklı yaklaşım bağlamında özel gereksinimli çocuklara sahip olan ailelerin evlilik yaşamı ve bu ailelere yönelik sosyal politika öncelikleri

Bu araştırmanın genel amacı, toplumsal cinsiyet odaklı yaklaşım bağlamında özel gereksinimli çocuklara sahip olan ailelerin evlilik yaşamını incelemek ve bu doğrultuda konuya ilişkin sosyal politika önceliklerini belirlemeye çalışmaktır. Bu bağlamda bu çalışma, hem teorik hem de uygulamalı bir özelliğe sahiptir. Tarama modeli kullanılarak yapılan bu betimleyici karma yöntem araştırması, Ankara ilinde yürütülmüştür. Örneklem seçimi küme örnekleme yöntemi ile yapılmıştır. Ankara ili Özel İlk Esen Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nden hizmet alan 120 özel gereksinimli çocuğa sahip aile, 120 kadın ve 120 erkekten oluşan toplam 240 ebeveyn, çalışma grubunu oluşturmuştur. Veriler, ''yarı yapılandırılmış aile görüşme formu'' ve ''Evlilik Yaşamı Ölçeği'' kullanılarak ''yüzyüze görüşme'' yöntemiyle toplanmıştır. Araştırmanın karma metodoloji ile yapılması itibariyle veriler, betimsel ve istatistiki analiz yöntemleri ile incelenmiştir. Başlıca bulgular, özel gereksinimli çocuklara sahip olan katılımcıların sosyo-demografik özelliklerinin, toplumsal cinsiyet rollerinin, iş bölümünün ve bakım emeğinin evlilik yaşamlarını toplumsal cinsiyet temelinde etkilediğini göstermiştir. Bu çalışma, özel gereksinimli çocuklara sahip olan ailelerin evlilik yaşamında toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin varlığı ve bu doğrultuda alternatif sosyal politika uygulamalarına duyulan ihtiyaç ile sonuçlanmıştır. Bu nedenle, bu ailelere yönelik sosyal politikaların toplumsal cinsiyet eşitliği ekseninde geliştirilmesi önemlidir.
Political instability and economic growth in Turkey

Bu çalışmada, politik istikrarsızlığın, Türkiye'nin Gayrisafi Yurtiçi Hasıla büyüme oranı üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Çalışmada bağımsız değişken olarak kullanılan GSYH büyüme oranı 1961 2016 yılları arasında çeyreklik dönemleri kapsamaktadır. Politik istikrarsızlığı ölçümlemek için ise, yine bu dönem arasında gerçekleşen ve Türkiye ekonomisini etkileyeceği düşünülen kukla değişkenler oluşturulmuştur. Çalışmanın deneysel analizi zaman serisi regresyonu ile oluşturulan model ile test edilmiştir. Kullanılan değişkenlerde, değişken varyanslılık ve volatilite tespit edilmesi sebebiyle Otoregresif Koşullu Değişen Varyans modeli uygun görülmüştür. ARCH(1) modeli kullanılarak elde edilen istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar neticesinde, askeri darbe, askeri darbe girişimi ve askeri muhtıra, Kıbrıs Operasyonu ve Amerikan ambargosu, ideolojik ve mezhepsel olaylar, 1. ve 2. Körfez Harbi ve 1994, 2001 ve 2008 ekonomik krizlerinin Türkiye'nin GSYH büyüme oranı ile negatif ilişki içinde olduğu görülmüştür. Buna karşın, seçimler ve hükümet değişikliği değişkenlerinin, GSYH büyüme oranını üzerinde pozitif etkiye sahip olduğu gözlemlenmiştir. Doğal Afetler ve yüksek sayıda sivil ölüme neden olan terör saldırıları ile GSYH büyüme oranı arasında ise negatif bir ilişki tespit edilmiş, ancak sonucun istatistiksel olarak anlamlı olmadığı gözlemlenmiştir.
Türkiye'nin kalkınma sürecinde devletçilik bağlamında Türkiye İşçi Partisi programı

Bu çalışmanın ana eksenini kalkınma iktisadının gelişimi, Türkiye'de devletçilik ve Türkiye İşçi Partisi Programında geliştirilen 'Kapitalist Olmayan Kalkınma Yöntemi' belirlemektedir. Çalışmada, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra yerleşen azgelişmişlerin de gelişmişler kadar kalkınabileceklerine dayalı iyimser yaklaşım ve bu yaklaşım sonucu dünya ölçeğinde popülerleşen kalkınma iktisadı incelenmektedir. Ulusal bağımsızlığın kazanılmasıyla birlikte gündeme gelen kalkınma çabaları, Türkiye'de devletçi bir iktisat politikasının uygulanmasına neden olmuştur. Bu gelişme, kalkınma iktisadının müdahaleci yönüne ve kalkınma kaygısının ancak ulusal bağımsızlıktan sonra mümkün olabileceği anlayışına paraleldir. Çalışmanın amacı, TİP Programı'nda öngörülen devletçi anlayış ve Türkiye'de uygulanan devletçilik arasındaki benzerlikler ve farklılıklardan hareketle Türkiye'nin iktisadi kalkınmasında uygulama imkanı bulabilecek olası bir devletçiliğin temel özelliklerini belirlemektir. Çalışma, iktisadi kalkınma kavramı, iktisadi kalkınmanın tarihsel gelişimi ve kalkınmacı devlet gibi konuların yer aldığı ilk bölümle başlamaktadır. İkinci bölümün konusu Türkiye'de devletçi dönem ve bu dönemde yapılan devletçilik tartışmalarıdır. Üçüncü bölümün konusu TİP'in geliştirdiği 'Kapitalist Olmayan Kalkınma Yöntemi'dir. Çalışma kısa bir sonuç bölümü ve TİP tarihinin konu edildiği bir ek bölümle tamamlanmaktadır.
Cumhuriyet Dönemi gayrimüslim milletvekilleri ve meclis çalışmaları(1923-1999)

Bu çalışma, 1923- 1999 yılları arasında TBMM'de görev yapan yirmi altı Gayrimüslim milletvekili ve bunların meclis faaliyetlerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Cumhuriyet döneminde Gayrimüslim milletvekilleri ikinci dönemden itibaren mecliste yer almışlardır. 1923 yılında Van'dan milletvekili seçilen Münip Boya, Ermeni asıllı milletvekili olarak meclise giren ilk Gayrimüslim milletvekili olmuştur. Daha sonraki dönemlerde de farklı siyasi partilerin altında ve zaman zaman da bağımsız olarak mecliste temsil hakkına sahip olmuşlardır. TBMM'de temsil hakkı elde eden Ermeni, Yahudi ve Rum asıllı milletvekillerinin bazıları çok aktif katılım sağlarken, bazıları ise hiçbir faaliyette bulunmamışlardır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla başlayan Gayrimüslim milletvekillerinin meclis çalışmalarının dönem dönem aralıklar olsa da günümüze kadar devam ettiği görülmektedir.
1908-1923 arası köy politikaları

Bu çalışmada Türkiye'de Jön Türkler tarafından başlatılan ve İttihat ve Terakki Partisi tarafından devam ettirilen, Milli Mücadele Dönemi'nde benimsenen Halkçılık ilkesinin doğal sonucu olan köycülük politikaları, 1908- 1923 dönemini kapsayacak şekilde basın-yayın faaliyetleri dikkate alınarak incelenmiştir. Jön Türkler tarafından başlatılan köy politikaları, Meşrutiyet'in ilan edilmesi ve İttihat ve Terakki Partisi'nin iktidarı ele geçirmesi ile birlikte değişime uğramış, izleyen süreçte Halka Doğru hareketi başlatılmıştır. Bu meyanda Osmanlı'nın kurtuluş çaresini Anadolu'ya gitmekte gören aydınlar, Anadolu'ya ayrı bir önem göstererek köylere gitmiş, köylüyü bilinçlendirmek üzere çeşitli mecmualar çıkararak köylüyü aydınlatmaya çalışmışlardır. Çareyi köylüde bulan münevverler reayadan vatandaşlığa giden süreci köycü söylemlerle desteklemişlerdir. Meşrutiyet ile birlikte Ziya Gökalp, Yusuf Akçura gibi isimler köylüye giderek köylünün içinde bulunduğu duruma dikkat çekmişler, dergiler ve gazeteler yayınlayarak köylünün varoluş mücadelesini anlatmışlardır. Bununla birlikte Meşrutiyet sonrası Balkan Harbi'nin patlak vermesinin ardından Osmanlı İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı'na girmesi, köye dönük faaliyetlerin dergi ve gazetelerde sadece bir 'söylem' olarak kalmasına sebep olmuştur.
Irak sorununun uluslararası boyutu ve Türkiye

Irak, 1990'da Kuveyt'i kendi toprakları olduğu, Kuveyt'in Irak petrolünü kuyular açmak suretiyle çaldığı ve uluslararası piyasalarda petrolün fiyatını düşürdüğü gerekçeleri ile işgal etmiştir. Birinci Körfez Savaşı ile Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin aldığı kararlara dayanarak Irak'a müdahale edilmiş ve Irak, Kuveyt'ten çıkarılmıştır. İkinci Körfez Savaşı, Güvenlik Konseyi'nin askeri müdahaleyi açıkça içeren kararı olmamasına rağmen yapılmıştır. Savaş, Irak'ın Kitle İmha Silahlarına sahip olduğu, teröre destek verdiği, totaliter Irak rejiminin değiştirilmesi gerektiği gerekçeleri ile yapılmıştır. Birinci Körfez Savaşı sonrasında Kuzey Irak'ta de facto bir Kürt devleti kurulmuştur. İkinci Körfez Savaşı sonrası Irak, federal yapıya dönüşmüştür. Kuzey Irak'ta kurulan Kuzey Irak Yönetimi, başta özerklik olmak üzere önemli anayasal haklar elde etmiştir. Her iki savaş boyunca da Birleşmiş Milletler Örgütü'nün de içinde bulunduğu bölgesel ve bölge dışı aktörlerin izlediği politikalar olmuştur. Her iki savaş çok önemli sonuçlar doğurmuştur. ABD ve Koalisyon Güçleri, İkinci Körfez Savaşı'nı uluslararası toplumun muhalefetine rağmen yapmıştır. AB ülkelerinin bir kısmı ile Rusya, Çin gibi ülkeler, ABD müdahalesine karşı çıkmışlarsa da başarılı olamamışlardır. İkinci Körfez Savaşı sonrası BM'nin uluslararası barış ve güvenliği sağlama rolü tartışılır hale gelmiştir. Bu savaş sonrasın da ABD ile Türkiye'nin de dahil olduğu bazı bölgesel ve bölge dışı aktörlerle ilişkilerinde önemli kırılmalar meydana gelmiştir. Türkiye, her iki savaşa diplomatik yollarla engel olmaya çalışmıştır. Savaşlar Türkiye'nin iç ve dış politikalarında derin izler bırakmıştır. Irak ile tarihsel, kültürel ve ekonomik önemli ilişkileri bulunan Türkiye, her iki savaştan da siyasal ve ekonomik bakımlardan olumsuz etkilenmiştir. Kuzey Savaşlar sonrası ortaya çıkan olumsuz etkilerin, Irak'ta ilerde meydana gelecek siyasi yapılanmaya bağlı olarak derinleşmesi de söz konusu olabilecektir.
Siyasal düşünceleri ile Ahmet Hamdi Başar

Bu çalışmanın amacı E. Meşrutiyet yıllarından 1971 yılma kadar siyasal ve entelektüel yaşamın bir parçası olan Ahmet Hamdi Başar'ın düşünsel ve pratik duruşunun analiz edilmesidir. Fiili olarak da siyasetin içinde zaman zaman yer alan Başar, özellikle 1920'lerde 'mili iktisat' düşüncesi çerçevesindeki yazı ve faaliyetleriyle, 1930'larda devletçilik tartışmalarıyla ve 1960'larda Barış Dünyası dergisiyle Türk siyasi tarihinde önemli bir boşluğu doldurmuştur. Bunların yanında Başar Demokrat Parti'nin kuruluş çalışmalarında yer almıştır. 1947 yılında İstanbul Tüccar Derneği'ni kurarak dönem içerisinde bir etkinlik kazanmıştır. 1950 yılında Demokrat Parti'den milletvekili seçilen Başar, çok geçmeden 1953 yılında bu partiden istifa etmek durumunda kalmıştır. 1950'li yılların ikinci yarısında Demokrat Parti'ye karşı muhalefetin birleştirilmesi için mücadele etmiş, ancak bunda başarılı olamamıştır. 1960 yılında gerçekleştirilen askeri müdahaleyi olumlu karşılayan Başar, bir müddet Milli Birlik Komitesi ile birlikte çalışmış, fakat düşüncelerini kabul ettiremediğinden dolayı onlarla da birlikteliği uzun süreli olmamıştır. 1962 yılında Barış Dünyası adlı dergiyi çıkarmaya başladı. Başar bu dergiyi yaşamımn sona erdiği 1971 yılma kadar çıkarmaya devam etmiştir. Bu çalışma üç bölüme ayrılmıştır. İlk bölümde Ahmet Hamdi Başar'ın ayrıntılı bir özgeçmişşi sunulmaktadır. İkinci bölümde Başar'ın genel siyasi düşünceleri ele alınmıştır. Burada şu konular yer almaktadır: Başar' da Tarih Felsefesi ve Siyaset, Liberal-Kapitalizm, Sosyalizm ve Marksizm, Milliyetçilik, Faşizm, Nasyonal Sosyalizm, Din ve Laiklik. Bu bölümde ayrıca Başar'ın önerdiği bir sistem çalışması olan 'Yeni Nizam'da incelenmektedir. Üçüncü bölümde Başar'ın Türkiye üzerine çözümlemeleri incelenmiştir. Burada şu başlıklar yer almaktadır: H Meşrutiyetten Cumhuriyete, 1930- 1950 Dönemi, 1950- 1960 Dönemi, 1962- 1971 Barış Dünyası Dergisi. Kısacası bu bölümde Başar Türk siyasal ve düşünce tarihi bağlamında ele alınmaya çalışılmıştır.
Türkçülük temelinde Türkiye Cumhuriyeti'nin ideoloğu Ziya Gökalp

ZORLU, Meltem. Türkçülük Temelinde Türkiye Cumhuriyeti'nin İdeoloğu Ziya Gökalp, Yüksek Lisans Tezi, Çorum, 2018. Bu çalışmada temel olarak Ziya Gökalp ve onun Türk milliyetçiliği ideolojisi ele alınmıştır. Ziya Gökalp ve onun milliyetçilik anlayışının incelenebilmesi için milliyetçilik kavramının analiz edilmesi çalışmamızın konusunu teşkil etmektedir. Kısaca ifade etmek gerekirse Türk milliyetçiliğinin Ziya Gökalp'in fikirleri üzerinden daha iyi anlaşılmasının sağlanması aynı zamanda Gökalp'in fikirlerinin cumhuriyet ideolojisine katkılarının araştırılması bu çalışmanın amaçlarını ifade etmektedir. Ziya Gökalp düşünsel alanda yaptığı çalışmalarla Türk milliyetçiliğinin ideoloğu olarak karşımıza çıkmaktadır. Aynı zamanda Gökalp'in Türk milliyetçiliği ile ilgili olan fikirleri ve kavramlarının analiz edilmesi günümüzde dahi tekrar kurgulanan milliyetçilik fikrinin anlaşılması açısından önemlidir. Genel bir ifadeyle Ziya Gökalp'in fikirlerinin incelenmesi ve onun fikirleri üzerinden kurgulanan bir milliyetçilik anlayışının temel kabullerinin ifade edilmesi milliyetçilik kavramının anlaşılması açısından önem teşkil etmektedir. Belirtilen bu amaç ve önemler doğrultusunda bu konunun incelenmesinden sonra Türk milliyetçiliği fikrinin ne olduğunun, ne zaman ve hangi koşullarda ortaya çıktığının tespiti mümkün hale gelecektir. Ziya Gökalp'in milliyetçilik fikrinin oluşumu ve bu fikrin hangi kavramları kapsadığının anlaşılması, milliyetçilik fikrinin kuramsal açıdan değerlendirilmesi daha iyi yapılabilecektir. Aynı zamanda Gökalp'in fikirlerinin Cumhuriyete olan etkilerinin incelenmesi sağlanacaktır. Çalışma konusu itibariyle temel olarak literatür araştırmasına dayanmaktadır. Bu noktada Ziya Gökalp'in başta kendi çalışmaları olmak üzere, dönemindeki diğer düşünürlerin eserleri ve tarihsel olarak Gökalp'in yaşadığı dönemi ve bu dönemdeki fikirleri inceleyen başlıca çalışmalar incelenmiştir. Sonuç olarak tüm bu bahsedilenlerin ışığı altında Ziya Gökalp milliyetçiliğinin bir tür 'geneolojisi' ortaya konulmuş ve Türk milliyetçiliği Gökalp üzerinden analiz edilmiştir.
Merkez Bankası'nın bağımsızlaşmasının ekonomi Politiği: Türkiye örneği

Bu çalışmada merkez bankası bağımsızlığının analiz edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda ilk olarak para ve devletin kesişme noktası olarak tanımlanan merkez bankasının hem kavramsal açıklaması, hem de tarihsel gelişimi ele alınmış ve merkez bankalarının kapitalist toplumsal ilişkiler içindeki temel işlevleri ortaya konmuştur. İkinci olarak merkez bankası bağımsızlığı literatürünün eleştirel bir değerlendirmesi yapılmıştır. Bu bölüm, ilgili liteatürde yer alan kural karşısında takdir hakkı, güvenilirlik karşısında esneklik ve siyasi konjonktür teorilerinin temel argümanlarının değerlendirilmesinden oluşmaktadır. Çalışmanın bir sonraki bölümünde ise, merkez bankası bağımsızlaşmasının nedenleri ortaya konulmuştur. Bu bölümde merkez bankası bağımsızlaşması, uluslararası paranın disipline edici gücünün zayıfladığı bir süreçte, kapitalist toplumsal ilişkilerin yapısall dinamiklerinden biri olan parasal kısıtın inşa edilmesinin merkez bankası bağımsızlaşması yoluyla hayata geçirildiği ileri sürülmüştür. Çalışmanın son bölümünde ise, Türkiye'de merkez bankasının bağımsızlaşması süreci analiz edilmiştir. Bu bölümde ilk olarak merkez bankasının kuruluşundan 2001 yılındaki bağımsızlaşmasına kadar geçen süreç, tarihsel bir arka plan olması açısından ana hatlarıyla değerlendirilmiştir. Bu bölümde ikinci olarak, 2001 yılında gerçekleşen merkez bankası reformu ve sonrasında yaşanan süreç detaylı olarak ele alınmıştır. Sonuçta bu çalışmada ileri sürülen temel argüman, merkez bankası bağımsızlığının, literatürde iddia edildiği gibi teknik, tarafsız, tüm toplum kesimleri için en iyi sonuçları verecek ve apolitik bir süreç olmadığıdır. Bunun aksine, özellikle uluslararası entegrasyon düzeyi yüksek olan sermaye kesimlerinin bu reformdan kazançlı çıktığı, ancak düşük emek verimliliği düzeyi ile üretim yapan sermaye kesimleri ile sermaye dışında kalan geniş toplum kesimlerinin merkez bankası bağımsızlığı sürecinden olumsuz etkilendiği, dolayısıyla bu reformun sınıfsal bir niteliği bulunduğu tespit edilmiştir.