turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The process of the politicization of the Kurdish identity in Turkey; the Kurds and the Turkish Labor Party (1961?1971)

Bu tez, Kürtlerin mobilizasyonunda ve politikleşmesi sürecinde yanlış anlatılagelmiş ve Kürt milliyetçiliğinin yeniden dirilmesi olarak kabul edilen bir zaman aralığına ışık tutmak için yapılan bir teşebbüstür. Kürt milliyetçiliğinin yeniden canlanması fikrini reddedip, altmışlarda cereyan eden şeyin ancak o yıllarda Kürt etnisitesi ile sosyalist terminoloji arasındaki etkileşimden çok fazla miras alan bir sonraki Kürt milliyetçi kuşağının biçimlendirici yılları olarak görülebileceğini iddia etmektedir. Türkiye İşçi Partisi ile Kürt siyaset girişimcilerinin 1961 ile 1971 arasındaki yakınlaşması dikkatle incelenmekte, temel ilgi Kürt milliyetçiliği ile Türk sosyalizmi arasındaki etkileşime verilmektedir. Türkiye İşçi Partisi belge ve yayınlarına ek olarak, dönemle ilgili değişik yayınlar, bu harekette yer almış kişilerle yapılan mülakatlar bu tezin hazırlanmasında kullanılmıştır. Teorik açıdan, etnik ve iktisadi taleplerin bir karışımı olan ve genelde etnik grupların, akranları gibi benzer kaynaklara sahip olmayan, bunları elde etmek için yeni kanallar için çabalayan, nispeten genç entelektüellerini cezbeden etno-bölgesel hareketlere dayanmaktadır. Son olarak, iktisadi bir geri kalmışlık sorunu olarak görülen ve sosyalizmin başa geçmesiyle silinip gideceği iddia edilen 'Doğu Sorunu'ndan, Türkiye'nin Doğu ve Güneydoğu bölgelerindeki bu iktisadi geri kalmışlığın etnik nedenlerine ana ilgiyi çeken 'Kürt Sorunu'na geçişin Türkiye'nin yasal sisteminin kapalı olması ile Türkiye İşçi Partisi içi çatışmaların ve Kürt münevverleri arasındaki uyuşmazlıkların bir neticesi olduğunu iddia etmektedir.
Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisinde bağımsız mebuslar ve yasama çalışmaları (1920-1923)

Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi, Sivas Kongresi'nde alınan 'particilik faaliyetinde bulunmama' kararına uygun bir şekilde, siyasi partilerin yokluğunda açıldı. Meclisin temel amacı, tam bağımsızlığın sağlanmasıydı. Ancak mevcut partisiz yapının, Meclisin disiplinli şekilde çalışmasına engel olduğu düşüncesiyle Mustafa Kemal Paşa tarafından Birinci Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Grubu kuruldu. İstenmeyen mebuslar, bu grubun dışında bırakıldı. Grup dışında kalan muhalifler de ayrı bir grup etrafında kümelendi veya bağımsız kaldı. Bu çalışmada öncelikle Osmanlı-Türk parlamento tarihi, Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin kuruluşuna kadar incelenmiş sonrasında Birinci Meclis'in kuruluşu, işleyişi ve Meclis'te oluşmuş Birinci ve İkinci Gruplara değinilmiştir. Ardından bağımsız mebusların kimler olduğu tespit edilmiş, son olarak İstiklal Mahkemeleri, İcra Vekilleri Heyeti ve seçilmesi usulü, Hürriyet-i Şahsiye Kanun'unun kabul edilmesi süreci, Başkumandanlık Kanunu ve Lozan Konferansı'nda yaşanan müzakerelerin Meclis'teki akisleri Bağımsız mebuslar temel alınarak incelenmiştir.
İlköğretim 8. sınıf Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinde ders içeriğinin yapıcı öğrenme kuramına göre düzenlenmesinin akademik başarıya etkisi

Bu çalışmada ilköğretim 8. sınıf Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinde ders içeriğinin yapıcı öğrenme kuramına göre düzenlenmesininöğrencilerin öğrenme düzeyleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Son Test Kontrol Gruplu Deneysel Desen kullanılan bu çalışma 2004- 2005 öğretim yılı Adana Sadıka Sabancı İlköğretim Okulundaki 8. sınıflar arasından, biri deney, diğeri kontrol olmak üzererandom yoluyla seçilen iki grup üzerinde uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde aritmetik ortalama, standart sapma, bağımsız gruplar t testi ve pearson momentler korelasyon katsayısı istatistiksel analizleri kullanılmıştır. Dersler her iki grupta da araştırmacı tarafından yürütülmüştür. Deney grubunda içerik yapıcı öğrenme kuramına göre oluşturulmuş ve öğretim yapılmış, kontrol grubunda da dersler geleneksel öğretim yöntemiyle işlenmiştir. Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinde deney grubundaki öğrencilere ders kitabındaki yazılı bilginin yanında o konuyla ilgili anılar, imzalanan genelge ve kongrelerin nüshaları, fotoğraflar, film, asetat vb. içeriğinzenginleşmesini sağlayan farklı materyaller verilmiştir. Verilen bu farklı materyaller sayesinde farklı sunumları gözleme şansına sahip öğrenciler tamamen kendi öğrenmelerini oluşturmak üzere aktif olmuşlardır. Sonuçta, deney grubundaki öğrencilerin akademik başarıları ve kendi anlamlarını oluşturma düzeylerinin kontrol grubundaki öğrencilere göre belirgin şekilde arttığı belirlenmiştir.
Emekli deniz yarbayı Muhittin Atayiğit'in 'Milli Mücadele, İstiklal Harbi Hatıralarım ' adlı eserinin transkripsiyonu ve değerlendirilmesi

EMEKLİ DENİZ YARBAY MUHİTTİN ATAYİĞİT'İN 'MİLLİ MÜCADELE; İSTİKLAL HARBİ HATIRALARIM ' ADLI ESERİN TRANSKRİPSİYONU VE DEĞERLENDİRİLMESİ Çalışmanın birinci bölümü, Eserin Yazarı Hakkında başlığı ile Muhittin ATAYİĞİT'in hayatı, şahsiyeti, yazarlığı, askeri kişiliği ve almış olduğu madalyalar ile ilgili verilen bilgilerden oluşmaktadır. İkinci bölüm ise, Eser Hakkında başlığı ile verilmiş olup, burada eserin adı, telif tarihi, telif sebebi, eserin kaynaklan, özellikleri, içeriği ve kıymeti ile bu eserin hazırlanmasında takib edilen usul hakkında verilen bilgilerden meydana gelmektedir. Sonuç kısmında ise, yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin hangi zor şartlar altında kurulduğu, Türk insanının istiklal ve bağımsızlığa olan düşkünlüğü, özgürlüğü için büyük fedakarlıklarda bulunduğu ve bu uğurda gözünü kırpmadan nasıl ölümüne mücadele ettiğinin örneği, Muhittin ATAYİĞİT'in şahsında özet olarak anlatılmıştır. Transkripsiyonlu metin başlığı altında, yazarın hatıralarında, İstanbul'un İtilaf Devletleri tarafından Mondros Mütarekesi sonrasında işgali, işgal askerlerinin İstanbul halkına zulmü, halkın da yediden yetmişe bu işgalden kurtulmak için gizlice örgütlenişi ve kurtuluş için verilen mücadeleler sonrasında zafere nasıl ulaştıkları hususlarının sade ve akıcı bir dille anlatıldığı metin kısmında, eserin günümüz Türkçe'sine yakın olarak yapılan çevirisi yer almaktadır. Belgeler kısmında, yazarın hatıralarında anlattığı konuları tamamlayan resmi ve özel vesika niteliği taşıyan belgelere yer verilmiştir. Ekler kısmında ise, yazarın gençlik, askerlik ve emeklilik yıllarına ait resimleri ile kendine ait ortaokul, Bahriye Mektebi diplomaları ve emekliliğine ait diğer belgelerin orijinal metinleri yer almıştır. Ayrıca Çamlıca Selami Baba türbesinde yazarın mezarının resmi ve Çamlıca Kısıklı 14 numaradaki evine ait resimlere de yer verilmiştir. -II-
İzmir'de dünya ekonomik bunalımı sırasında tüketim kültüründe değişmeler ve bunalımın fiyatlar üzerinde etkileri

yılında New York Borsası'nda yaşanan düşüş, Dünya Ekonomik Bunalımı'nın ortaya çıkmasına sebep olmuştu. New York Borsası'ndaki hisse senetlerinin değerinde başlayan düşme diğer borsaları kısa sürede etkileyerek uluslararası borsa sistemlerinin çökmesine yol açtı. Dünya Bunalımı, piyasaya özellikle tarımsal ürünlerin fiyatlarındaki düşüşle yansımış, daha sonra bankacılık ve sanayi sektörlerini de etkilemişti. Ekonomik alanda yaşanan bu kriz, adı geçen sektörlerde ciddi oranda işsizliğin ortaya çıkmasına neden olmuştu. Uluslararası ticaret hacmi de daralmıştı. Liberal ekonomi politikasıyla Dünya Ekonomisine bağlı ülkelerle birlikte Türkiye de Dünya Ekonomik Bunalımı'ndan etkilenmişti. Bunalım karşısında bütün ülkelerin ilk savunma tepkileri kendi içine çekilmek ve kendi kendine yetme çabası içine girmek olmuştu. Dünya Bunalımı'nın etkisiyle tarım ürünlerinin fiyatlarında yaşanan hızlı düşüş ihraç ürünlerinin büyük kısmını tarımsal ürünlerin oluşturduğu Türkiye'nin de ekonomisini derinden sarsmıştı. İhraç ürünlerinin fiyatlarının düşmesi ihraç gelirlerinin azalmasına neden olmuştu. Bu durum ihraç ve ithal değerlerinin dengelenip, dış açığın olmaması için ithal maddelerine sınırlamalar getirilmesine sebep oldu. Bu şekilde dışa kapanarak bunalımın ülke içindeki etkilerinin en aza indirilmesine çalışıldı. Bu koşullarda, tüketim ve gelir seviyesinin düşmesi, tüketim kültürünün değişmesine neden oldu. Gelir düzeyinin düşmesi çarşı pazardaki ürün çeşitliliğine de yansıdı. Ülkenin tarım toplumu olması ve ağırlıklı olarak tarım ürünü ihraç etmesi, bunalımdan daha fazla etkilenmesine neden oldu. Bunalım döneminde tarım ürünlerindeki düşüş İzmir kentinin ve özellikle Ege Bölgesi'nin tarım ürünlerinden elde ettiği gelirin önemli oranda düşmesine yol açtı. Ağırlıklı olarak tarım ürünü ihraç eden Türkiye'de, bunalım nedeniyle tarımsal ürünlerin fiyatlarının düşmesi, köylünün yaşam koşullarında ciddi düşüşlerin yaşanmasına neden oldu. Tarım ürünlerinin fiyatlarının düşmesine rağmen çiftçilerin temel ihtiyaç maddelerindeki fiyat değişiminin aynı oranda olmaması çiftçinin de alım gücünün düşmesine yol açtı. Bunalım, halkın kullandığı temel ihtiyaç maddelerinin fiyatlarında da değişimlere neden oldu. Tahıl ürünlerinin fiyatlarındaki hızlı düşüş diğer tüketim maddelerinin fiyatlarına aynı oranda yansımamıştı. Ayrıca kışın sert geçmesi ve hayvan hastalıklarının yaygın olması nedeniyle hayvan telefleri çok olmuş, bu da et fiyatlarının piyasada hızla yükselmesine yol açmıştı. Temel ihtiyaç maddelerinde yaşanan bu fiyat dengesizliği, kent ve kırsal yaşamda genel tüketim eğilimlerinin de değişmesine neden olmuştu.
Yakın dönem İran'da Türkçülük hareketleri

ran Türkleri y llard r süren bir ilgisizlik sonucunda bölgelerinde uzun süre yalnız kalm lardır. Bununla birlikte 1900'lü yıllardan beri kendihürriyetleri ya da kültürel haklar için ba kald r larda bulunmu lardır. TürkDünyas n n önemli meselelerinden biri olan ran Türkleri meselesi halengünceli ini ve önemini devam ettirmektedir. Çalışmam z özellikle ran Türklerinin yak n tarih ve özgürlükmücadelelerinin biraz daha bilinmesine ve ö renilmesine katk da bulunmak içinhaz rlanm t r. Çalışmam zda genel hatlarıyla ran n tan t lmas ndan sonra bu ülkede ya ayan Türkler anlat lm, bunların ba ms z ya da otonom ya ama isteklerido rultusunda yak n dönemde giriştikleri mücadeleler incelenmiş ve son olarak da bugünkü durumlarına de inilmiştir.
Atatürk döneminde kurulan partilerin program karşılaştırması ve taban eğilimi

Atatürk Dönemi'nin ilk siyasal partisi 1923 yılında kurulan Cumhuriyet Halk Fırkası olmuştur. Kurulduğu tarihten 1950 yılına kadar iktidar partisi olan CHP, zamanla devletle, hükümetle ve yapılan icraatlarla özdeşleşmiştir. Cumhur Reisi Gazi Mustafa Kemal'in partisi olma özelliğini de taşıyan CHP, cumhuriyetin ve inkılapların koruyuşu rolünü de üstlenmiştir. İktidar partisi olmasının sonucu olarak CHP programlan da günün ihtiyaçları doğrultusunda şekillenmiş ve ekonomik alanda devletçiliği benimsemiş ve bu programlarına da yansımıştır. Memurlar ve çıkarları devletle olan Üişküerine bağlı olanlar CHP'nin tabanım oluştururken onun poHtikalannmdan rahatsız olanlar da partinin muhalifi olmuşlardır. 1924 yılında kurulan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası ile ilk defa çok partili hayata geçilmiş ancak bu süreç kısa sürmüş ve muhalif fırka 3 Haziran 1925 tarihinde kapatılmıştır. Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası Atatürk ve onun çevresindekilerin icraatları ile kişisel tahakküm kurulmasına tepki olarak kurulduğu açıklanmıştır. Milli Mücadele liderleri arasında yaşanan kırgınlıklar da partinin kurulmasında etkili olmuştur. CHP içindeki muhalifler tarafından kurulan bu fırka mebusları iktidar partisi ile aynı özellikleri taşımasının yam sıra programı da CHF'nın öne sürdüğü ilkeleri kapsamaktadır. Ancak program liberal, ademi merkeziyetçi yönleriyle ayrılmaktadır. TpCF her ne kadar CHF izlediği politikaya tepki gösterenlere hitap ediyorduysa da muhafazakar ve gerici çevreler tarafından da desteklenmiştir. Özellikle programının 6. maddesinin bu çevreleri etkilediği görüşü dile getirilmiştir. Çok partili hayata geçişin bir sonraki perdesi 1930 yılında Serbest Cumhuriyet Fırkası ile açılmıştır. SCF iç ve dış gelişmelerin sonucu olarak kurulmuştur. Fırka Mustafa Kemal Paşa'nın güdümünde kurulmasına karşın halktan büyük destek görmüştür. SCF'nın gördüğü bu yoğun ilgi iktidar partisinin tepkisine ve fırkanın kısa sürede kapatılmasına neden olmuştur. 11 SCF'nın programı liberal bir nitelik taşımakla birlikte daha çok ülkede yaşanan sıkıntılar doğrultusunda hazırlanmıştır. SCF özellikle ülkede yaşanan ekonomik sıkıntıdan etkilenen çevreler ve yönetimle bütünleşemeyen birçok kesim tararından desteklenmiştir.
Milli Mücadele döneminde Biga ayaklanması

Birinci Dünya Savaşından yenik olarak çıkan Osmanlı Devleti, imzaladığı Mondros Mütarekesi sonucu galip devletler tarafından işgal edilmeye başlanmıştır. İşgallerin giderek yaygınlaştığı bu dönemde; yer yer Kuva-yı Milliye adı verilen asker, sivil ve efelerin meydana getirdiği silahlı direniş teşkilatlan kurulmaya başlandı. Bu teşkilatlanmanın aynı zamanda meşrutiyetçi bir karaktere bürünmesi üzerine gerek işgalci devletler gerekse Padişah-Halife'ye bağlı güçler tarafından karşı ihtilalci ayaklanmalar çıkartılmıştır. Bu ayaklanmalardan birisi de Biga yöresinde başlayıp yayılan Anzavuroğlu Ahmet'in yaptığı ayaklanmadır. Bu ayaklanmada bölgedeki olumsuz ekonomik şartlar, bölgedeki insan mozaiğinin çeşitliliği, halkın Padişah- Halife'ye olan bağlılığı ve dini duygulan istismar edilerek kullanılmak istenmiştir. Biga'nın Çanakkale Boğazı'nın güvenliği açısından jeopolitik konumu ve Yunanlılara karşı 61. Tümenin Balıkesir yöresinde teşkilatlanması ile milli bir cephe yaratılmak istenmesi dış güçlerin bu ayaklanmada rol almasına yol açmıştır. Aynca Eski Edremit Kaymakamı Köprülü Hamdi Bey'in Biga yöresindeki Milli Teşkilatlanmayı kurmaya başlaması ve itilaf devletleri denetimindeki Akbaş Cephaneliğini basarak silah ve cephaneleri milli mücadeleci kuvvetlere ulaştırmaya çalışması da nedenlerden birisidir. Emperyalizmin 'böl-yönet' evrensel prensibi ile yöredeki etnik çeşitliliği kullanmayı denemiş ve hepsi Müslüman olan kitleler arasında ayrılık yaratmaya çalışmıştır. Biga ve yöresindeki olaylarda herhangi bir etnik grubu doğrudan suçlamak mümkün değildir. Ayaklanmada çeşitli tip insanların yer aldığı görülür. Bu bölgedeki olayları İmparatorluk yapısından Milli İrade'ye dayalı bir devlet kuruluşuna geçişte, gelişmelere ayak uyduramayan, uydurmak istemeyen eski yönetim ile işgalcilerin kışkırtmalarına kapılanların etkisi de inkar edilemez. Bu ayaklanma 61. Tümen Komutam Kazım Bey'in çahşmaları sonucu ordu Kuva-yı Milliye güçleri tarafından bastırılmıştır.
27 Mayıs Askeri Müdahalesi ve Milli Birlik Komitesi'nin yasama faaliyetleri

27 Mayıs 1960'ta yönetime el koyan askerler kendilerine Milli Birlik Komitesi adını vermişlerdir. MBK 6 Ocak 1961 tarihine kadar ülkeyi tek başına yönetirken, 6 Ocak 1961 tarihinden itibaren üstlendikleri yürütme görevinin yanı sıra oluşturdukları çift başlı Kurucu Meclis yapısı içerisinde Temsilciler Meclisi ile birlikte 25 Ekim 1961 tarihine kadar yasama faaliyetlerinde bulunmuşlardır. 25 Ekim tarihinden sonra yeni açılan çift başlı TBMM'nin 'Cumhuriyet senatosu' kanadını oluşturmuşlardır. MBK üyeleri kendi içinde aynı düşüncede olmayan kişilerden oluşmaktaydı. Bu durum fikirsel olarak çatışmalarına neden olmuştur. Ordunun yönetimi hemen sivillere terk etmemesi gerektiğini savunan 14'ler olarak da tarihe geçen grup 13 Kasım 1960'ta Milli birlik Komitesinden tasfiye edilmesine neden oluştur. MBK'nın bu tasfiye kararı ordu içeresinde rahatsızlığa neden olmuştur. Tepki olarak ordu içerisinde Silahlı Kuvvetler Birliği diye adlandırılan yeni bir oluşum ortaya çıkarmıştır. Bu durum Ordu içerisinde örgütlenen Silahlı Kuvvetler Birliği olarak adlandırılan grup ile MBK üyelerinin karşı karşıya gelmesine neden olacaktır. Bu sancılı süreç MBK başta bulunduğu süre içeresinde varlığını korumaya devam etmiştir. Milli Birlik Komitesinin görevi; başa geldikleri ilk günden beri yeni bir anayasa yapmak ve Cumhuriyet yapısına uygun düşecek şekilde yeni bir seçim kanunu oluşturma düşüncesinde olmuşlardır.
Yassıada yargılamalarında Çanakkale-Geyikli olayları

Türkiye'de, çok partili hayatın tesisi önemli siyasi evreler sonucunda gerçek manada sağlanabilmiştir. Bu noktada Demokrat Parti'nin kurulması ve 1950 yılında iktidara gelmesi önemli bir yere sahiptir. Nitekim Demokrat Parti 1950 ve 1954 seçimlerindeki başarısını 1957'de devam ettirememiştir. Yaşamış olduğu oy kaybı muhalefette önemli bir canlanmayı beraberinde getirmiştir. Ülke içerisindeki siyasal kutuplaşma her alanda kendisini göstermiştir. Bir yandan da iktidarın hürriyetleri sınırlayıcı uygulamaları muhalefeti daha da sertleştirmiştir. Bu gergin ortam ülke içerisinde yer yer çatışma ve eylemlere de neden olmuştur. Cumhuriyet Halk Partisi, kuruluş yıl dönümü için ülke genelinde yapacağı ziyaretleri bu gerginlikler içerisinde yürütmek durumunda kalmıştır. Bu kapsamda Eylül 1959'da Çanakkale'ye gelen CHP heyeti Gökçeada, Bozcaada ve Geyikli'de bir takım toplantılar tertiplemeyi planlamıştır. Ancak heyetin Çanakkale'de iken Demokrat Parti aleyhine söylediği iddia edilen söylemler Yassıada Yargılamalarına da konu olacak ve önce Geyikli'de, ardından Çanakkale İskele'de ve son olarak 31. Kilometrede yaşanacak olaylar zincirinin de başlangıcı olacaktır. Yaşanan bu olayların tamamı Çanakkale-Geyikli Olayları olarak isimlendirilmiştir. Bu tezde Çanakkale özelinde gerçekleşen ancak Demokrat Parti iktidarının mahkumiyet almasıyla sonuçlanan gelişmeler Arşiv belgeleri ve Meclis tutanakları ana ekseninde incelenmeye çalışılmıştır.
Bir tarihçi olarak İsmail Hami Danişmend'in fikir hayatı (1938-1950)

Çalışma, İsmail Hami Danişmend'in 1938- 1950 yılları arasında farklı dergi ve gazetelerde yayınlanan makalelerini içermektedir. Türkiye'de dil reformu, ırk ve milliyet gibi konular Danişmend'in bu dönemde ana çalışma alanlarıdır. Bir milletin tarihi yönden ilerlemesinde önderlik eden bazı şahsiyetler vardır. Bu şahsiyetlerden birisi de İsmail Hami Danişmend'dir. Danişmend 1889- 1967 yılları arasında yaşamış, yarım asırdan fazla bir süre Türk Tarihine hizmet etmiş, gerek eserleriyle gerekse gazete ve dergilerdeki yazılarıyla dönemine ışık tutmuştur. Türk tarihi ve Türk dili disiplinlerinde geniş bir yelpazede üretken bir kaleme sahip olup birçok eser vücuda getirmiştir. Eserleri popüler tarihçilikten ziyade geleneksel tarihçiliğin özelliklerini taşımasından dolayı geniş bir okuyucu kitlesine hitap etmektedir. Danişmend tarihi milliyetçi bir bakış açısıyla değerlendirmişti.
Enver Paşa'nın birinci dünya savaşı'ndaki cephe ziyaretleri

Enver Paşa, Birinci Dünya Savaşı sırasında, siyasi olarak yalnız kalmamak ve devleti kurtarmak gibi nedenlerle Almanya ile 2 Ağustos 1914'te ittifak anlaşmasının imzalanmasını sağlamıştır. Osmanlı Devleti'nin savaşa katılması savaşın uzamasına sebep olmuş ve savaş, Doğu, Güney ve Batı cephelerine yayılmıştır. Hiç şüphesiz bu savaşta en büyük sorumluluk ise Başkumandan Vekili olan Enver Paşa'ya düşmüştür. Enver Paşa bu cepheleri yakından takip etmiş, hatta zaman zaman buraları teftişe giderek incelemelerde bulunmuştur. Harbiye Nazırı ve Başkumandan Vekili Enver Paşa, 1914- 1918 yılları arasında Kafkasya, Batı, Güney ve Avrupa Cephelerine öncelikli olarak askeri amaçlı teftiş seyahatlerine çıkmıştır. Enver Paşa, Kafkas Cephesine bizzat orduyu komuta etmek için gitmiştir. Fakat Sarıkamış Muharebesinde ülkenin yol durumu, nakliye imkanları, sağlık şartları, hava koşulları vb. durumların iyi olmaması gibi nedenlerden dolayı başarılı bir sonuç alınamamıştır. Batı Cephesi ve Güney Cephelerinde ise çarpışmalar devam ederken cephe ziyaretlerinde bulunmuştur. Bu ziyaretlerde öncelikli amaç ise askere moral vermek ve asker ve cephenin durumunu kontrol edip duruma göre savunma ve taarruz planlaması yapmaktır. Avrupa cephelerindeki ziyaretlerinin sebebi ise müttefik orduların üst düzey askeri yetkilileriyle görüşmek, burada bulunan Türk Askerlerinin durumunu yakından görmek ve özellikle de Romanya Cephesindeki savaş ganimetlerini görmek ve bu ganimetlerin ne kadarını ülkeye getirebileceğini tespit etmek gibi nedenlerle yapılmıştır. Bu araştırmayla Enver Paşa'nın I. Dünya Savaşı'ndaki cephe ziyaretleri konusundaki eksikliklerin giderilmesi amaçlandı. Paşa'nın Harbiye Nazırlığı dönemindeki (1914-18) harp gayretinin değerlendirmesinin yapılması bugünün tarihi için de büyük önem taşımaktadır.
Lozan Barış Antlaşması sonrası Türk dış politikasında denge arayışları (1923-1960)

Türkiye, Osmanlı Devleti dönemine kadar uzanan ve Milli Mücadele dönemi ve sonrasında da süregelen gerek Batılılaşma gibi kültürel, gerekse de sanayileşme ve ekonomik kalkınma gibi hedefler ve gerekse de jeopolitik konumundan kaynaklanan güvenlik endişelerinden dolayı denge politikasını dış politikasında takip etmiştir. Bu politika, günümüzde de dış politikada yeniden yapılanma çerçevesinde, değişen tehdit algılamalarına ve dış politika tercihlerine göre devam etmektedir. Bu çalışma, esas itibarıyla 1923- 1960 dönemini ele almasına rağmen, 1918'den itibaren uluslararası ilişkilerde yaşanan gelişmelerin Milli Mücadele yıllarında ve sonrasında izlenen dış politikaya etkisinden dolayı analiz dönemi 1918'den başlatılmıştır. Dolayısıyla çalışmanın temel varsayımını Milli Mücadele Döneminden itibaren; gerek Atatürk dönemi, gerekse de İkinci Dünya Savaşı yıllarında ve akabinde ve iki kutuplu sistemde, Soğuk Savaş döneminin ilk 15 yılım kapsayan süreçte ne tür bir güç dengesi sisteminin Türk dış politikasmı etkilediğini ortaya koymak ve 1923- 1960 döneminde ortaya çıkan güç dengesi politikalarında etkili olan faktörleri ve beraberinde ortaya çıkan sonuçlan analiz etmek düşüncesi oluşturmuştur. Tezin genel çerçevesi, dış politikada devamlılık, değişim ve intibak olmakla beraber, temelde aşağıdaki konulardan oluşmaktadır: a) Osmanlı imparatorluğu'nun son döneminden Milli Mücadele'ye ve Cumhuriyet Türkiyesine uzanan dış politika mirası ve bunun daha sonraki dönemlere olan etkisi; b) Türk dış politikasmda 'güvenlik sorunu', bunun bir sonucu olarak 'denge faktörü' ve bu çerçevede dönemler itibarıyla izlenilen Batı ve Doğu'ya yönelik politikalar; c) ikinci Dünya Savaşı ve sonrası Soğuk Savaş'ın ilk 15 yılının Türk dış politikasına olan etkileri. Tezde, ayrıca, büyük güçlerle olan denge arayışlarında etkili olan siyasi ve stratejik boyutun yam sıra, ekonomik faktörlerin de etkili olduğu gerçeğinden Villhareketle, ekonomik denge arayışları, denge arayışlarının 'tamamlayıcı' bir parçası olarak ele alınıp, analiz edilmiştir. 1923- 1960 yıllan arasında, dönemler itibarıyla izlenen denge politikasına bakıldığında karşımıza şu sonuçlar çıkmaktadır: Türk dış politikasında dengeleri gözetme politikasında, uluslararası ilişkilerde genellikle cepheler arasında gerginlik dönemlerinde, Türkiye'nin önemi artmakta, yumuşama dönemlerinde ise azalmaktadır; Türkiye'nin önemli jeostratejik konumu, büyük devletlerle ilişkilerinde bir yandan yarar sağlarken, diğer taraftan, beraberinde sorumluluklar ve tehlikeleri de getirmektedir; Türkiye, Batıcı bir politikayı kendisine hedef edinmesine rağmen, jeostratejik konumunun getirdiği sonuçlar itibarıyla Batı ile onun karşısındakiler arasında bir denge siyaseti ortaya koymuştur; Türkiye, aynı şekilde, Batı'nın kendi arasındaki ayrılıkları ve çıkar mücadelelerini de, denge siyasetinin bir parçası olarak dış politikasında başarılı bir şekilde kullanmıştır.