turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Doğal kaynak laneti ve Kazakistan'ın ekonomik politikaları

Bu tez çalışmasında, Kazakistan'ın siyasi, iktisadi ve sosyo-ekonomik tarihinin, bağımsızlık öncesi ile karşılaştırmalı olarak, doğal kaynak laneti tezi çerçevesinde incelenmesi amaçlanmıştır. Tezin temel iddiası, geniş maden, petrol ve doğalgaz kaynaklarına sahip Kazakistan'ın, bağımsızlığının ilk 25 yılında doğal kaynakların dış satımından elde ettiği rantı imalat sanayiine yönlendiremediği, bunun temel sebebinin ise doğal kaynak laneti olarak adlandırılan olgu olduğudur. Tez çalışmasında, Kazakistan'a ilişkin veriler, doğal kaynak laneti tezinin teorik altyapısı ve Kazakistan dahil farklı ülkeler için yapılan çalışmaların sonuçları ışığında, tarihsel bir bakışla incelenmiştir. Sonuç olarak, Kazakistan, bağımsız devlet olarak ilk 25 yılının sonunda, ekonomisi doğal kaynaklara ve kısmen bu kaynakları kullanan metal işleme, petrokimya gibi endüstrilere dayalı bir ülke olarak tanımlanabilir. Doğal kaynak laneti tezi kapsamında öngörülen çoğu mekanizmanın Kazakistan için önemli ölçüde geçerli olduğu söylenebilir. Hollanda hastalığı, ekonomik büyümenin düşmesi, ekonominin çeşitlendirilememesi, ihracatın doğal kaynaklara bağımlılığı, enerji ve sermaye yoğun üretim yapısının güçlenmesi, kurumsal ve yönetsel kalitenin düşüklüğü, insan sermayesine yeterince yatırım yapılamaması Kazakistan için geçerli tespitler olmuştur.
Ülkelerin gelişmişlik ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi

Mutluluk, çoğu insan için yaşamdaki en önemli amaçtır. İnsanlığın başlangıcından beri, tanımlanmaya ve ölçülmeye çalışılan önemli bir kavram olmuştur. Mutluluk sürecini etkileyen değişkenler kişiden kişiye ve ülkeden ülkeye farklılık gösterebilmektedir. Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Komisyonu tarafından 2012'den beri her yıl yayınlanan Dünya Mutluluk skoru; kişi başına düşen gayri safi yurt içi hasıla, sağlıklı yaşam beklentisi, toplumsal destek, özgürlük, cömertlik, hükümete güven değişkenleri aracılığı ile hesaplanmaktadır. Mutluluk gibi insani gelişmişliğin ölçülmesi de oldukça önemlidir. İnsani gelişmişlik, insanların içinde bulunduğu ekonomilerin zenginliğinden öte, insan yaşamının zenginleşmesi ile ilgili bir kavramdır. Ülkelerin gelişmişlik düzeylerini belirlemenin sadece ekonomik kalkınma ile gerçekleşemeyeceğini öne süren Amartya Sen'in görüşleri temel alınarak geliştirilen İnsani Gelişmişlik Endeksi; gelir, eğitim ve sağlıklı yaşam beklentisi değişkenleri aracılığıyla hesaplanmaktadır. Bu çalışmada, 156 ülkeye ait Mutluluk Endeksi 2017 verileri ile ve 189 ülkeye ait İnsani Gelişmişlik Endeksi 2017 verileri kullanılmıştır. Söz konusu endekslerin hesaplanmasında kullanılan gelir ve sağlıklı yaşam beklentisi değişkenlerinin benzerliği aracılığıyla, iki veri seti birleştirilerek, her iki veri setinde de ortak olan 149 ülkenin mutluluk ve gelişmişlik düzeylerinin ilişkileri incelenmiştir. Veri analizleri, Python programlama dili kullanılarak yapılmış olup; söz konusu bu analizler, betimsel istatistikler, korelasyon analizi, doğrusal regresyon analizi, k-ortalamalar kümeleme analizi ve veri görselleştirmeleridir. Çalışma sonucunda, mutluluk endeksi verileri kümeleme analizi çıktılarında en iyi kümede, yani küme merkezi ortalaması en yüksek olan kümede yer alan ülkelerin genel olarak gelişmişlik düzeylerinin de çok yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca, veri setine eklenen eğitim endeksinin mutluluk skoru ile yüksek derecede pozitif yönlü ilişki gösterdiği gözlenmiştir.
Ticaret meslek liselerinin işgücü piyasasındaki rolü: Isparta örneği

İktisat teorisinde Adam Smith'den emek faktörünün önemi bilinmektedir. Öte yandan gelişmekte olan ülkeler için sürdürülebilir rekabet ve ekonomik büyüme iyi yetişmiş işgücüne dayandırılmaktadır. Günümüzde sanayi ekonomisinden bilgi ekonomisine geçişle birlikte üretim sürecinde fordist ekonominin standart işgücü yerine çok yetenekli insanlara ihtiyaç duyulmaktadır. Teorideki gelişmelere bağlı olarak politika alanında da insan faktörünün bilgi ekonomisinin gereklilikleri doğrultusunda geliştirilmesi temel politika hedefleri arasında yer bulmuştur. Mesleki eğitim konusu çok boyutlu bir yapı arz etmekte hatta işgücünün yetiştirilmesi formal olduğu kadar informal yollardan da olabilmektedir. Bu tez Isparta Ticaret Lisesi'ndeki mesleki eğitim ve yetiştirme faaliyetlerinin Isparta ekonomisi ve işgücü piyasası ile uyumunun öğrenciler ve işverenler tarafından nasıl algılandığını uygulanan anketler ile incelemektedir. Beş bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümü iktisat teorisinde eğitim konusu irdeleyen insan sermayesi kavramını ele almaktadır. İnsan sermayesi teorisi standart neo-klasik araç ve varsayımlara dayandığı için gelişmiş piyasa ekonomilerine uyumlu bir görünüm çizmektedir. İkinci bölüm Türkiye'de mesleki eğitimin gelişimi ve özelde ise meslek liselerinin gelişimini incelemektedir. Avrupa ülkelerindeki örneklerle karşılaştırıldığında ülkemizde oturmuş ve başarılı bir mesleki eğitim sistemi bulunmamaktadır. Üçüncü bölümde ise çalışmanın uygulama bölgesini oluşturan Isparta ekonomisi ve işgücü piyasası analiz edilmektedir. Özellikle işgücü açısından il ekonominse uyumlu bir işgücü arzı olmadığı verilere yakından bakıldığında görülmektedir. Dördüncü bölümde Isparta Ticaret Meslek Lisesi stajyer öğrencilerine ve bunlara işveren firma yetkililerine uygulanan iki farklı anketin bulguları analiz edilip Isparta ekonomisinin özellikleri ile karşılaştırılmaktadırSonuç bölümde tezin genel değerlendirmesi takiben çalışmaya konu olan lisedeki mesleki eğitimin piyasa şartları ile uyumlu hale gelmesi ve insan sermayesi teorisi çerçevesinde yatırım olarak değerlendirilebilmesi için öneriler geliştirilmektedir.
Elektronik ticaret ve elektronik ticaretin vergilendirilmesi

Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelerle globalleşen dünyada coğrafi sınırlar ve mesafeler önemini yitirmiş, pazar dünya çapında büyümüş; uluslararası fuarlara, sergilere ve diğer tanıtım etkinliklerine katılmak ya da uluslararası iş gezileri düzenlemek imkanına sahip olmayan küçük ve orta ölçekli işletmeler internet ile dünya pazarlarına açılma fırsatı bulmuşlardır. Elektronik ticaret olarak isimlendirdiğimiz bu yeni oluşum, tüm işletmelerin küresel rekabet ortamına çıkmasına imkan sağlamış, daha önce hayal edilmesi bile mümkün olmayan sektörlerin oluşmasına, varolanların dönüşüm geçirmesine veya yok olmasına sebep olmuştur. Bir web sayfasında binlerce çeşit ürünün görüntülenmesini, ürün hakkında bilgi edinilmesini ve ürünün satışını mümkün kılan e-ticaret, geleneksel ticarete oranla maliyetlerinin çok düşük olması nedeniyle işletmelere rekabet avantajları sağlamıştır. Elektronik ticaretin dünya ticaret hacmi içindeki payı hızla artmakla birlikte internet ortamında teslim edilebilen dijital malların devletlerde meydana getirdiği vergi kayıpları bu yeni ticaret biçiminin nasıl vergilendirileceği sorusunu hem ulusal hem de uluslararası düzeyde önemli bir tartışma konusu haline getirmiştir. Unutulmaması gerekir ki global nitelik taşıyan bu vergisel sorunların çözümü uluslararası diyalog ve uzlaşıyla yine global nitelikte olmalıdır. Aksi halde bu uzlaşmazlıktan karlı çıkanlar devletler değil off-shore merkezleri, serbest bölgeler ve vergi cenneti ülkeler olacaktır.
Kısa vadeli sermaye hareketlerinin para ve döviz piyasaları üzerindeki etkileri: Türkiye örneği

Bu çalışmada, finansal sistem ile para ve döviz piyasalarının yapısı ve işleyişi ele alındıktan ve güncel istatistiksel yorumları yapıldıktan sonra; kısa vadeli sermaye hareketlerinin tanımı, tarihsel gelişimi ve özellikle gelişmekte olan ülke ekonomilerinde yaşanan finansal krizlerdeki rolü incelenmektedir. Ardından, Türkiye ekonomisinin genel durumu ve 1980 yılı sonrasındaki gelişimi ele alınmakta ve kısa vadeli sermaye hareketlerinin, Türkiye'de yaşanan 1994 ve 2001 krizlerindeki rolü ve 2001 yılı sonrası döviz kuru volatilitesi incelenmektedir. Son olarak, Türkiye ekonomisinin günümüzdeki koşulları ile, 2001 finansal krizi öncesi dönem koşulları karşılaştırılarak, yakın bir gelecekte yeniden finansal bir kriz yaşanır mı sorusunun yanıtı aranmaktadır.
1980-1998 döneminde kamu maliyesinde yapılan iç borçlanmaların yapısal gelişimi ve enflasyonist etkileri

Gelişmiş piyasa ekonomlerinde iç borçlanma genellikle, çok amaçlı kullanımı olan bir ekonomi politikası aracıdır. Bu ekonomilerde hükümetler iç borçlanmayı, kamu açıklarının ve üretken alt yapı yatırımlarının finansmanı yanında bir konjonktür politikası olarak da kullanabilmektedirler. Türkiye'de iç borçlanma tekniği, her yıl giderek artan ve öngörülenin üzerinde gerçekleşen kısmı bütçe açıkları nedeniyle bugüne kadar konjonktürel amaçlara yönelik olarak hiç kullanılmamıştır, iç borçlanmanın işlevi yalnızca kamu açıklarının karşılama amacına yönelik olarak kullanılmaya başlanmıştır. Merkez Bankası'ndan kullanılan kaynaklara ek olarak başvurulan iç borçlanma, kamu kesimini daha fazla harcama yapmaya yöneltmiştir. Kuramda; kamu açıklarının enflasyona yol açıp açmayacağı büyük ölçüde bu açıkların hangi yöntemlerle finanse edildiğine bağlı bir durumdur. Kamu açıklarının Merkez Bankası kaynaklarından finanse edilmesi, kısa sürede fiyatlar genel seviyesine yansıyacak, enflasyonist sonuçlar doğuracaktır. Bu açıkların iç borçlanma yoluyla karşılanması durumunda, parasal genişleme söz konusu olmayacağı için enflasyonist bir etki ortaya çıkmayacaktır. . Fakat Türkiye'de uygulanan kısa süreli ve yüksek faizli iç borçlanma - sonuç itibariyle- Merkez Bankası kaynaklarından çok farklı sonuçlar doğurduğunu söylemek mümkün değildir. Türkiye'de kamu açıkları 1980'li yılların ortalarına kadar ağırlıklı olarak Merkez Bankası kaynaklarından finanse edilmiş, yüksek enflasyon ile mücadelede parasal kontrolün önem kazandığı 1980'li yılların ortalarından itibaren ise, iç borçlanma ağırlıklı bir biçimde kullanılmaya başlanmıştır. 1980- 1998 döneminde iç borçlanma araçları genellikle, oldukça kısa süreli, bu araçlara ödenen faiz getirilen de piyasadaki almaşık mali plasman araçlarının sağladığı getirilerin oldukça üzerinde kalmıştır. Bu çalışma kuramsal açıdan enflasyonist olmayan bir finansman aracı kabul edilen iç borçlanmayı Türkiye ekonomisi bağlamında ele almakta, iç borçlanma-enflasyon ilişkisini araştırmaktadır. Bu amaçla; Bölüm 1'de diğer bölümler için bir çerçeve oluşturmak üzere devlet borçlanması kavramı, kaynakları, araçları ve sınıflandırılması kuramsal düzeyde ele alınacaktır. II. Bölümde ise Cumhuriyet hükümetlerinin ilk iç borçlanma tarihi olan 1933 yılından başlayarak Türkiye ekonomisi için bir dönüm noktası olan 1980 yılına kadar ki iç borçlanmalar incelenecek ve daha sonraki devlet iç borçlarının 1980- 1998 dönemindeki gelişmeleri üzerinde durulacaktır. Ayrıca, Türkiye'deki iç borçlanma araçları, özellikleri ve borçlanma yöntemi incelenecektir. Son olarak da 1980- 1998 döneminde kamu açıkları ve iç borçlanmayla ilgili ekonomik trendler tanımlayıcı bir çerçeve sunulacak, kamu kesimi borçlanma gereğindeki gelişmeler ile finansman şekilleri üzerinde durulacaktır. III. ve çalışmanın son bölümünde 1980- 1998 döneminde iç borçların enflasyonist etkileri incelenecektir.
Yoksulluk, kalkınma ve kamu harcamaları analizi: Gelişmekte olan ülkeler örneği

Yoksulluk, insanlık tarihinde sürekli olarak var olan ve çözüm aranan bir sorundur. Kalkınma kavramı da, milli gelirin artması, eşitsizliğin azalması ve yoksulluğun önlenmesi gibi birçok kavramı içeren çok boyutlu bir süreç olması dolayısıyla yoksullukla yakından ilgilidir. Kamu harcamaları ise, bu süreçte yoksulluğun giderilmesi ve kalkınma amaçlarına ulaşma yolunda devletlerin etkili olarak kullandığı bir araçtır. Yoksulluk, kalkınma ve kamu harcamaları İlişkisinin analiz edildiği bu çalışmada hipotezler değişik alternatiflerle FMOLS yöntemiyle modellenmiştir. Analiz sonucunda elde edilen bulgular; kamu harcamalarının 'uzun dönemde yoksulluğu azalttığı' hipotezini doğrulamaktadır. Ayrıca belirlenen hipotezler sınanırken yoksulluk olgusu küresel ölçekte dikkate alındığı için 'küreselleşmenin dışa açıklık olgusuyla birlikte yoksulluğun giderilmesinde etkili olduğu' görüşü anlamlı bulunmamıştır. Diğer bir ifadeyle dışa açıklık göstergesinin yoksulluğun şiddetini artırdığı tezi daha etkin bir tez olarak yorumlanabilir. Bu sonuç dışa açıklık çerçevesinde literatürde kabul gören 'yoksullaştıran büyüme' bulgusuyla da kısmen paralellik göstermektedir. Analiz sonuçlan gelişmekte olan ülkelerde kamu harcamalarının kalkınmayı artırdığı ve dışa açıklığın kalkınma üzerinde çok fazla etkili olmadığı şeklinde yorumlanabilir. Özellikle gelişmekte olan ülkelerin tersine, 'serbest ticaret fikri, yapıları itibariyle birbirlerine benzeyen ülkeler açısından benimsenebilir' önermesiyle de uyumlu bulunmaktadır. Bu modellemeler sonucunda çalışmanın amacı çerçevesinde kurulan hipotezlerin bütünüyle gelişmekte olan ülkelere yönelik hipotezler olduğu ve araştırma sonuçlarının bu ülkeler açısından doğrulandığı görülmüştür. VI
Türkiye'de eğitime ayrılan kaynaklar ve eğitimin iktisadi büyüme ve Türk ekononmisindeki etkileri

Ekonomik büyüme ve kalkınmanın sağlanmasında ülkeler için en önemli faktör iyi eğitilmiş ve verimli hale getirilmiş nitelikli insan gücü kaynağıdır. Ülkelerin uluslararası piyasalarda rekabet gücü elde edebilmesi için, iyi yetişmiş insan gücü olan beşeri sermayeye ihtiyacı vardır. Eğitim yoluyla bilgi ve becerisi artan nitelikli insan gücü, üretimi dolayısıyla verimliliği arttırarak ekonominin gelişmesine katkıda bulunmaktadır. Nitelikli insan gücünün kalitesini ve miktarını belirleyen güçlü eğitim sistemlerini oluşturabilmek için, yeterli finansman kaynağı gerekmektedir. Türkiye'de de ekonominin ihtiyaç duyduğu nitelikli işgücünün sağlanması ve rekabet gücünün kazanılması ancak eğitim sisteminin geliştirilmesi ile mümkün olacaktır. Türkiye'nin genç bir nüfusa sahip olması ve eğitime olan talepteki büyük artışlara karşılık devlet kaynakları, eğitimi finanse etmeye yetmemektedir. Devlet kaynakları eğitimi finanse etmeye yetmediğinden eğitim hizmetlerinin, tüm toplum kesimlerine istenilen düzeyde ve etkin bir şekilde ulaştırılması mümkün olmamaktadır. Kaynak yetersizliği nedeniyle okulların, çağdaş gereksinimlere yanıt verebilecek yapıya sahip olmaması ve modern teknolojilerle donatılmaması eğitimin kalitesini olumsuz etkilemektedir. Türkiye'de beşeri sermayenin niteliğini arttırmak amacıyla, yetersiz olan eğitim seviyesinin yükseltilmesi için yeni kaynaklar yaratılarak eğitime ayrılan kaynakların artırılması ve mevcut kaynakların da etkin kullanılması gerekir. Ayrıca ülke gerçeklerine ve teknolojik gelişmelere cevap verecek bir insan gücü planlaması yapılarak, kapsamlı ve kaliteli bir eğitim politikası izlenmelidir. Bu sayede eğitim ile kişisel gelirde artış, gelir dağılımında adalet, istihdam imkanlarında artış sağlanarak, insanların refah düzeyi ve yaşam kalitesinin artırılması mümkün olacaktır.
Türkiye'de sosyal güvenlik sisteminde yapısal dönüşüm: Eleştirel bir analiz

Türkiye'de sosyal güvenliğe ilişkin yapılan birçok çalışmada sosyal güvenlik, haklar ve yükümlülükler çerçevesinde analiz edilmiştir. Sözü edilen analizler, sosyal güvenliği kapitalist üretimin yapısall özelliklerinden hareketle analiz edilmesini engellemektedir. Bu doğrultuda tezde, sosyal güvenlik, haklar ve yükümlülükler çerçevesinde değil, kapitalist üretimin yapısall özelliklerinden hareketle analiz edilmiştir. Türkiye'de sosyal güvenlik sisteminin yapısall dönüşümü rekabet, para-sermaye ve emeğin tahakküm altına alınması gibi üç eksen üzerinden teorik ve ampirik olarak analiz edilmiştir. Bunun için 1990'lardan sonraki sosyal güvenlik reform sürecine odaklanılmıştır. 1990'lardan günümüze toplumsal aktörlerin sosyal güvenlik sorunsalına ilişkin dile getirdikleri talep ve önerilerinden hareketle olgusal analiz yapılmış ve bunun yanında sosyal güvenlik sistemi tarihsel olarak da incelenmiştir. Sosyal güvenliğin para-sermaye yönü Sosyal güvenlik sistemi kurulduğu yıllardan 1980'li yılların sonlarına kadar daha ağır basmış ve rekabet yönü ise 1990'lı yılardan sonra öne çıkmıştır. Emeğin tahakküm altına alınması yönü ise yapısall dönüşümün her aşamasında açığa çıkmıştır.
Mali piyasaların gelişimi ve türev ürünler

Uluslararası ticari işlem hacminin artması, sabit kur sisteminden dalgalı kur sistemine geçilmesiyle birlikte uluslararası faaliyetlerde bulunan kuruluşların döviz kuru ve faiz oranı riskleri ile karşılaşmaları kaçınılmaz olmuştur. Döviz kurları ve faiz oranlarında meydana gelen beklenmedik dalgalanmaların kuruluşların lehine değişiklik göstermemesi durumunda, kuruluşların nakit akışlarında olumsuz etkiler meydana gelmektedir. Faiz oranı riski, ileri bir vadede faiz hadlerinin beklenen değerden sapma riski olarak tanımlanırken, döviz kuru riskini döviz alacakları ve ödemelerinin miktar ve zamanlama açısından birbirini karşılamadığı durumlarda ortaya çıkan, döviz kurlarında meydana gelen beklenmedik dalgalanmaların işletmelerin mali durumu üzerinde yarattığı olumsuz etki olarak açıklayabiliriz. Döviz kurları ve faiz oranlarında meydana gelen beklenmeyen değişikliklerin kuruluşlar üzerinde bu derece önemli bir etkiye sahip olması, bu risklerin yönetilmesi gerekliliğim ortaya çıkarmıştır. Bu nedenle döviz kuru ve faiz oranı risklerinden korunmak için bazı korunma teknikleri geliştirilmiştir. Bu yeni teknikler içerisinde forward, future, swap ve opsiyonlar en çok kullanılanlarıdır. Risk yönetim tekniklerinin ilk uygulamaları çok uzun zamanlardan beri mevcut olan uluslararası forward piyasalarda gerçekleştirilmiştir. Forward Sözleşmeler, belirli bir varlığın gelecekte belirlenen bir tarihte sözleşme tarihinde belirlenen bir fiyattan teslimi anlaşmalarıdır. Futures Sözleşmeler de Forward Sözleşmeler gibi bir varlığın gelecekteki fiyatım sabitleştirerek riske karşı önlem alınmasını sağlamakta fakat fiyatların olumlu yönde gelişmesi durumunda oluşabilecek kazançlara sınır getirmektedir. Opsiyonlarda, opsiyonu alan taraf belirli tutardaki bir varlığı üzerine anlaşılan bir fiyattan alma hakkım elde ederken satan taraf ise bu varlığı satma yükümlülüğüne girmektedir. Forward ve future sözleşmelerden farklı olarak, opsiyonlarda fiyatların olumlu değişmeleri durumunda potansiyel kazanca imkan tanımaktadır. 127 Çok yaygın bir kullanım alanına sahip olan swap işlemleri ile taraflar gelecekteki ödemelerini değiş tokuş etmektedirler. Swap işlemleri ile taraflar kendi kredi değerlilikleri yüksek olan piyasalarda borçlanarak, borçlarım ve borçlarının faizlerini değiştirmek suretiyle oluşan avantajlı durumdan yararlanmaktadırlar. Risklerin tamamen ortadan kaldırılması mümkün olmamaklar birlikte, bu tekniklerin kullanılması ile risklerin kontrol edilerek azaltılarak kontrol edilebileceği görülmüş ve söz konusu teknikler işletmelerin mali risk yönetiminin vazgeçilmez unsurları olmuşlardır. Türkiye'de de bu tekniklerin kullanımının yaygınlaşabilmesi için bir takım önlemlerin alınması ve kullanılmama nedenlerinin ortadan kaldırılması gerekmektedir. Bu ürünlerin tanıtılması ve potansiyel kullanıcılarının bu ürünler hakkında eğitilmesi, hukuki çerçeve eksikliğinin giderilmesi, uygulanacak olan muhasebe yönteminin belirlenmesi, vergi mevzuatının açıklığa kavuşturulması, ekonomik ve siyasi istikrarın sağlanması alınması gereken başlıca önlemlerdendir.
Çin ekonomisi'nde dönüşüm ve kapitalist dünya sistemine eklemlenme süreci(1978-....)

Bu çalışma, Çin'in 1978 yılı sonuyla birlikte içine girdiği iktisadi ve sosyal değişim sürecini ele almaktadır. Çin'in, son çeyrek yüzyıllık dönemde ortaya koyduğu iktisadi dinamizm, dikkatlerin ülke üzerinde yoğunlaşmasına yol açmıştır. Çalışmada reform ve dışa açılma politikasının ekonominin belli başlı sektörlerinde ve ekonominin genelinde yol açtığı değişikliklere yoğunlaşılmış, fakat aynı zamanda eklemlenmenin çalışan sınıflar üzerindeki etkileri de ele alınmıştır. Çin'in kapitalist dünya ekonomisi ile yeniden bütünleşmesi olarak adlandırabilecek bu süreç, tarihsel bir devamlılığın parçası olarak yorumlanmış, analizin başlangıcı ülkenin dünya-ekonomisine içerilmeye başlandığı 19. yüzyıl ortalarına kadar götürülmüştür. Tarihsel analizin, Çin'in Doğu Asya bölgesindeki geçmişşte ve günümüzdeki merkezi konumunu ele alan bölgesel bakış açısıyla desteklenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, Çin'in 19. yüzyıl öncesi güç ve konumuna dönmeye başladığına ilişkin genel yargıyı destekleyen bir takım göstergelere yer verilmiştir. Bununla beraber, Büyük Ejderha'nın uyanışının kapitalist dünya-ekonomisinin ve sistemin hakim ideolojisi neoliberalizmin ömrünü uzatma gibi bir yan etkisinin bulunduğu sonucuna varılmıştır. Çin bugün küresel kapitalizme stratejik rezerv olarak hizmet vermekte, ülkenin beşeri ve maddi kaynaklarını kapitalizmin sınırsız birikim ihtiyacını gidermesi yolunda seferber etmektedir. Bugün gelinen noktada ÇHC kurucularının düşlediğinin tam tersi bir istikamette ilerlemektedir. Mao'nun kapitalizmin sadece Çin'deki değil, yeryüzündeki egemenliğine de son vermeye yönelik özlemi, Parti tarafından sahiplenilmeyen bir özlem olarak tarihteki yerini almıştır. Bugünün ÇKP'si sistem ile gönüllü bir biçimde bütünleşme programını tedrici ancak kararlı biçimde işleten, kapitalist üretim ilişkilerinin gelişmesine rehberlik eden bir parti görünümündedir. Çin'in mevcut rejiminden krizlere gebe ve ekosistem ile kavgalı kapitalist birikim rejimi ile hesaplaşacağı yolundaki beklentiler, her geçen gün daha ütopik hale gelmektedir.
Enflasyon hedeflemesi ve şeffaflık: Türkiye örneği

Şeffaflık, para politikası hakkındaki gerekli tüm bilgilerin iktisadi ajanlara duyurulması olarak tanımlanabilir. Böylece kamuoyu ile politika yapıcısı arasındaki bilgi asimetrisi ortadan kaldırılarak politika etkinliği arttırılabilir. Yüksek enflasyon oranlarıyla mücadele yılları neticesinde enflasyon hedeflemesi stratejisine geçiş ve bekleyişlerin para politikasında giderek daha önemli hale gelmesi merkez bankalarının şeffaflık yönünde daha fazla adımlar atmasına neden olmuştur. Bu çalışmada, literatürde önemli yer tutan Geraats ve Eijffinger'ın şeffaflık endeksi kullanarak Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın şeffaflık düzeyi hesaplanmış ve farklı zaman ufkundaki tüketici fiyat endeksi bekleyişleri üzerinde nasıl bir etkiye sahip olduğu araştırılmıştır. Yaptığımız analizlerde kısa dönemdeki etki derecesi uzun döneme göre az olsa da Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın şeffaflığı hem kısa hem de uzun dönemde tüketici fiyat endeksi bekleyişleri üzerinde etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Küresel ekonomide güç dengelerindeki değişim ve BRICS

Küreselleşme süreciyle birlikte daha da karmaşıklaşan siyasi ve ekonomik ilişkileri bugün güç dengeleri bağlamında incelemeye kalktığımızda, İkinci Dünya Savaşı'ndan 90'lı yılların sonuna kadar hüküm süren ABD hegemonyasından çok daha farklı bir yapı ile karşı karşıya olduğumuz açıktır. Çalışmamızdaki amaç da özellikle 2000'li yılların başı itibariyle kendilerini göstermeye başlayan ve dünyayı çok kutupluluğa sürükleyecek, yükselen ekonomiler olarak tabir edilen dört ekonominin gelişim süreçlerini, birbirleriyle ve ABD ile olan ilişkilerini incelemekti. Dünya tarihinin daha önce hiç bu kadar çok sayıda farklı algılama biçimlerini bir araya getirmek zorunda olmaması ve bu kadar küresel safta bir yeni dünya düzeninin kurulmamış olması değişimin ne yönde olacağı konusundaki belirsizlikleri artırmakla beraber çok kutupluluğun gelişmekte olan ülkeler ve yükselen ekonomiler lehine daha adil bir bölüşümü etkin kılacağı ise şüphesizdir.