turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The effect of The Houthis rule on the political and adminstrational system in Yemen (2011-2016)

Bu tezde Husiler'nin 2011'den 2016 yılı sonlarına kadar Yemen'in siyasal ve sosyal sistemleri üzerindeki etkisi ele alınmaktadır. 21 Eylül 2014 Yemen ve Yemenliler için bir dönüm noktasıydı. Bu tarihte Husiler başkent Sana'nın kontrolünü ele geçirmiş ve önceki iki yıllık ulusal diyaloğ sona ermiştir. Onlar Yemen'in uzak kuzeyinde yaşayan bir azınlıkken, şimdi Yemen Cumhuriyeti topraklarının %70'ine hakim durumdadırlar. Anayasal deklerasyonlarıyla başlayarak, Parlamentoyu fesh ettiler ve ülkeyi yönetecek bir Cumhurbaşkanlığı konseyini atadılar. Husi fakirleri zenginleştirmek ve ikinci sınıf insanların geçimini sağlanmasına yardımcı olmak için iktidara geldiklerini iddia etmişti. Bu çalışmanın konusu, Husi'nin iddialarının ne ölçüde gerçekçi olduğunu incelemektedir. Tezin amacı ise, Husi'nin politik yöntemini açıkça tanımlamak ve yönetimlerini incelemektir. Tez grubun ideolojik yönünü açıklayarak başlıyor ve inançlarını nasıl tüm ülkeye yaymayı başardıkları konusuna hızlı bir şekilde geçiş yapıyor. Daha sonra hareketle merkezi hükümet arasındakı 6 savaş aşaması üzerinde duruyor ve aynı zamanda Husi'nin 2011'deki başkaldırıya katılımını inceliyor ve bölüm Yemen siyasi alanına yabancıların etkisini açıklayarak son buluyor. Tez, son olarak, Husi yönetiminin sosyal, politik ve ekonomik sonuçlarını araştırarak; gelecekte Yemen'in yönetiminin nasıl olacağı konusundaki tahminler ile sona ermektedir.
Liderlik kuramları açısından PKK terör örgütünde liderlik ve Abdullah Öcalan

Bu çalışmada PKK terör örgütünde liderlik ve Abdullah Öcalan'ın liderliği olguları, liderlik kuramları çerçevesinde incelenmiştir. Türkiye'nin son kırk yıllık tarihinde en çok tartışılan ve her açıdan çözüm bekleyen konuların başında PKK sorunu gelmektedir. Temelleri 1973'te atılan PKK, 1978 yılında resmen kurulan ve günümüze kadar dönüşerek ve etkinliğini artırarak varlığını sürdüren bir örgütlenmedir. Bunun gerçekleşmesinde Öcalan'ın kritik rolü yadsınamaz. Çünkü zamanla; PKK lider merkezli hareket eden ve 'önderlik' söylemini Öcalan'da somutlaştırıp kurumsallaştıran, Öcalan'ı örgütlenmenin merkezine yerleştiren bir yapılanma olduğundan, PKK eşittir Öcalan olmuştur. Buna karşın Türkiye'de yapılmış bilimsel araştırmalarda, PKK'da liderlik veya Öcalan'ın liderliği üzerine, PKK-Öcalan ve liderlik kelimelerinin birlikte kullanıldığı, çalışmalara rastlanılamamıştır. Tezin bu eksikliği giderme çabası, tezin özgül ağırlığı ve önemi olarak nitelendirilebilir. Böylece tez, bilimsel düzlemde bu konunun tartışılması ihtiyacının giderilmesi için öncü niteliği haiz olacaktır. Tezde PKK'da liderliğin ve Öcalan'ın zamansal açıdan değişkenlik gösteren liderlik davranışlarının anlaşılabilmesi ve bilimsel bir temele oturtulması için öncelikli olarak liderlik kuramları ve bu alanda yapılmış olan bilimsel araştırmalar incelenmiştir. Veriler; tezin kapsamı dahilinde belirlenen liderlik kuramları, Öcalan'ın hayatı, PKK tarihi, PKK ve Öcalan ile ilgili güncel gelişmeler ve tezin kapsamındaki başlıklar hakkında literatürdeki birincil ve ikincil kaynaklardan yapılan incelemelerle elde edilmiştir. Bu veriler; söylem incelemesiyle, eleştirel yaklaşımla ve karşılaştırmayla betimlenmiş ve analiz edilmiştir. Yapılan incelemeler neticesinde ortaya konulan; liderlik kuramları, türleri, davranışları ya da liderlik profilleri ile PKK'da liderlik ve Öcalan'ın liderliği mukayeseli şekilde değerlendirilerek bilimsel bir çıkarım yapılmıştır. Çalışma sonucunda; Öcalan'ın liderliğinin belirli bir liderlik kuramı veya profili çerçevesinde değil, birden fazla liderlik kuramı ya da liderlik profilini kapsadığı, Öcalan'ın zamansal, mekansal, konjonktürel açıdan farklı liderlik türleri ve modellerine uyan liderlik davranışlarını sergileyen, oportünist ve Makyavelist bir örgüt lideri olduğu, böylece Öcalan liderliğinin 'eklektik liderlik modeli' olarak isimlendirilen bir liderlik davranışı ile açıklanabildiği, PKK'da liderlik olgusunun Öcalan etrafında şekillendiği tespit edilmiştir.
Yeşil tüketim yaklaşımı ekseninde İslami çevrecilik

Tüketim Yaklaşımı Ekseninde İslami ÇevrecilikBu çalışmanın amacı, ekolojik sorunların çözümü konusunda son yıllarda önemli bir hareket ya da bakış açısı olarak ortaya çıkan İslami çevrecilik yaklaşımının yeşil tüketim yaklaşımı ekseninde ele alınmasıdır. Bu bağlamda, İslami çevreciliğin yeşil tüketim yaklaşımı ekseninde nasıl bir yerde durduğu, bu yaklaşım ile paralel varsayımlara sahip olup olmadığı ve iki yaklaşım arasında bir benzerlik bulunup bulunmadığı incelenmiştir. Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, yeşil tüketim yaklaşımının temel unsurları ele alınmıştır. Bu bölümde, yeşil tüketim yaklaşımının insan-doğa ilişkisine nasıl baktığı, çevre sorunlarına nasıl yaklaştığı, bu sorunların çözümü için ne tür öneriler sunduğu ve bu önerilerin kapitalist bir sistem içerisinde etkili olup olmayacağı tartışılmıştır. İkinci bölümünde ise birinci bölümdeki aynı kriterler çerçevesinde İslami çevrecilik yaklaşımının analizi yapılmış, bu yaklaşımın yeşil tüketim yaklaşımı ile paralelliklere sahip olup olmadığı tartışılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, İslami çevrecilik yaklaşımının çevre sorunlarının sebebini insan davranışında görmesi, hayatın maddi yönleri dışında mutluluğu araması, çevre sorunlarının çözümünde esas sorumluluğun bireylerde olduğunu düşünmesi ve kapitalist bir sistem içerisinde bu sorunlara çözüm arayışı yeşil tüketim yaklaşımı ile benzemektedir. İslami çevrecilik yaklaşımının çevre sorunlarının sebebini insanların tüketim davranışlarında görmemesi, sade bir yaşamı Tanrı emri olarak kabul etmesi, çevre sorunlarının çözümünde yalnızca bireylerin yeterli olmayacağına inanması ve Tanrımerkezci çevre etiğine sahip olması bu yaklaşımı yeşil tüketim yaklaşımından farklılaştırmaktadır.
Gens'ten Can'a: Alevilikte siyasal birimin iz düşümü

Bu çalışmanın amacı, eşitlikçi kandaş toplum özelliklerine sahip olan Alevi topluluğunda siyasal bağları ortaya çıkarmak ve topluluğun simgesel evreninde önemli bir yeri olan 'Can' kavramının bir yorumunu sunmaktır. Siyasallığın topluma içkin olduğu düşüncesine dayanarak, ilk olarak doğa / kültür karşıtlığının Antik Yunan'dan günümüze kadar siyasal düşünceyi nasıl biçimlendirdiği açıklanmıştır. Devletsiz denilen toplumlarda da siyasal iktidarın var olduğunu ifade etmek için siyaset felsefesinin bir devlet felsefesine hapsedildiği ve siyasallığın yöneten / yönetilen ayrımından itibaren düşünüldüğü modern sözleşme kuramının eleştirel bir yorumu sunulmuştur. Anthony Paul Cohen, Ernst Cassrirer, Marcel Gauchet, Pierre Clastres ve Mircea Eliade'nin düşünceleri ile siyasal etkinliğin aynı zamanda simgesel bir etkinlik olduğu ve kutsallık kategorisinin siyasalla nasıl bağlantı kurduğu tartışılmıştır.
Enforcement of intellectual property rights in a general framework and evaluation of enforcement measures in the EU context

Bu tez, fikri mülkiyet haklarının korunmasını teminen, alınan uygulama önlemlerininuluslararası ve bölgesel çerçevede bir analizini sunmaktadır. Dijital teknolojinin getirdiği yenilikler; hak sahipleri, yargı, kamu kurumları, uluslararası ve bölgesel örgütler tarafındanfikri mülkiyet haklarının uygulanması alanında karşılaşılan zorluklar bu tezde TRIPS Anlaşması, AB Uygulama Direktifi ve tüzükleri ekseninde tartışılmıştır. Sahtecilik vekorsanla mücadelenin tüm boyutları bu tezin önemli bir kapsamını oluşturmaktadır. Bu çalışma, yabancı unsur ihtiva eden fikri mülkiyet davalarında yetkili mahkeme ve hangi hukukun uygulanacağına dair yargı hakkına ilişkin ihtilaflı durumlar hakkında incelemelerdebulunmaktadır.
Hegel'de özgürlük ve siyaset feslsefesi

Gerçekleştirilen tez çalışmasında, temel olarak Hegel'in özgürlük kavramına yaklaşımı, onu algılayış biçimi ve bunun, siyaset felsefesi üzerindeki etkisi üzerinde durulmak istenmiştir. Bu amacı gerçekleştirmeye çalışırken de Hegel dizgesinin temel yapı taşlarından olan 'diyalektik', 'devlet', 'tarih' gibi kavramlara özellikle değinilmiş, günümüz siyasi gelişmeleri içerisinde, Hegel felsefesinin modern düşünce üzerindeki etkisine dair izler sürülmüştür. Avrupa düşünce dünyasının en karmaşık dizgelerinden birinin sahibi olan Hegel, aynı zamanda da ilk büyük sistem filozofu olmuştur. Bu anlamda, bugünkü şekliyle tartışılagelen siyaset bilimi alanının en önemli konularının temeli, Hegel tarafından atılmıştır. Bu gerçekliğin kendisi de, Hegel üzerine yapılacak kapsamlı bir çalışmayı ayrıca önemli kılmaktadır. Ortaya koyduğu tarih anlayışıyla 'halk tini' kavramını siyaset bilimine kazandıran Hegel, tarihin belirleyici dinamosu olarak da 'kahraman' imgesini, güçlü bir şekilde görünür kılmıştır. Tarihsel gelişmeyi düşünceler üzerinden açıklayarak da idealist felsefenin en önemli temsilcisi olmuş; bu şekilde de materyalist felsefe ile arasına net bir çizgi koymuştur. Çalışma gerçekleştirilirken, genellikle görgül kaynaklara başvurulmuş, literatür taramasını olabildiğince geniş tutmaya özellikle özen gösterilmiştir. Elde edilen bulgularla da, geçmişş ve bugün arasında bağ kurulmaya çalışılmış, başta 'efendi-köle diyalektiği' aracılığıyla olmak üzere bugün yaşanan siyasi, politik ve ekonomik gelişmeler, Hegel dizgesinin temel dinamikleriyle ilişkilendirilmeye çalışılmıştır.
Büyük Ortadoğu Projesi ve bu bağlamda su olgusu

üzerindeki tatlı su kaynakları küresel ısınma, nüfusun sürekli artması, suyun yanlış kullanımı gibi sebeplerle azalmaktadır. Bu durum dünyanın su sorunu ile karşı karşıya kalması anlamına gelmektedir. Durum Ortadoğu için daha vahimdir. Yapılan tahminlere göre yüzyıl ortalarında bazı su kaynaklarının taşıdığı su miktarı önemli biçimde azalacak, bazıları ise tamamen kuruyacaktır. Var olan kaynakların çoğunun da birden fazla ülke sınırları içine girmesi ve bundan dolayı çıkan anlaşmazlıklar Ortadoğu'da en güncel sorunların başında gelmektedir. 1948 yılında İsrail Devleti'nin kurulması ve izlediği su politikaları durumu daha karmaşık hale getirmiştir. Gelecekte su sorunu yüzünden savaş yaşanabileceği yorumları yapılmaktadır. Öte yandan sahip olduğu önemli doğal kaynaklar Ortadoğu'yu üzerinde küresel güç mücadelesinin yapıldığı bir satranç tahtasına dönüştürmektedir. Bölgeye Soğuk Savaş sonrası Amerikan politikalarının şekil verdiği görülmektedir. Bu bağlamda yeni dünya düzeninin Ortadoğu ayağı olarak değerlendirilen Büyük Ortadoğu Projesi, bölgenin zengin enerji kaynakları üzerine odaklanmıştır. Özellikle petrol ağırlıklı politikalar bölgede hüküm sürmektedir. Petrol zengini su fakiri olan Ortadoğu'da oluşan yeni durumun su kaynakları açısından ne gibi sonuçlar doğurabileceği önemli bir konudur. ABD hem Ortadoğu'daki tüm gelişmeler de söz hakkı sahibidir hem de yaptığı işgallerle bazı ülkelere komşu olmuştur. Ayrıca İsrail yanlı politikaları Ortadoğu'nun su denklemini daha da karıştıracağa benzemektedir.
Türkiye'de sosyal demokrasinin kuramsal sorunları

Sosyal demokrasi, siyasal, toplumsal ve tarihsel boyutlarıyla büyük bir akımdır. Yaklaşık bir buçuk yüzyıldan beri dünyanın çeşitli ülkelerinde farklı değişim evreleri yaşamış ancak sosyalist içeriğini kısmen de olsa korumuştur. Türkiye'nin sosyalizmle ilk tanışması Yirminci yüzyılın başında olmuştu. Çok uluslu imparatorluktan ulus-devlete geçiş süreci kültürel, ekonomik ve toplumsal alanlarda birçok değişikliği gündeme getirmiştir. Tek parti döneminde siyasal ve toplumsal muhalefete izin verilmemiş, sol yaşam alanı bulamamıştı. Çok partili hayata geçiş ve demokratikleşmenin ivme kazanmasıyla Türkiye kendini 'ortanın solu'nda, 'demokratik sol'da ve nihayet 'sosyal demokrat' olarak tanımlayan siyasal akımlara sahne olmuştur. Bu çalışmanın ilk amacı Türkiye'de kendini sosyal demokrat olarak adlandırma eğiliminde olan akımların doğasını incelemektir. Bunu yaparken, öncelikle evrensel sosyal demokrasinin gelişim çizgilerini gözden geçirmek ve Türkiye'deki manzaranın özgünlüğünü göstermek istedim. Bana göre, sosyal demokrat siyasal teoriyi kapsamlı bir şekilde değerlendirmek kısmi ya da yanıltıcı yargılara varmamızı engelleyebilir, daha sağlıklı sonuçlara ulaşmamızı sağlayabilirdi. İlk olarak dünya ölçekli sosyal demokrat hareketin temel ilkelerini siyasal tarih ve sosyal demokrat siyaset teorisi bağlanımda açıklamaya çalıştım, ikinci olarak, Türkiye solunun kökenlerini tarihsel/siyasal bağlamı içinde ele aldım. Tarihsel, kültürel ve toplumsal konulan incelerken Türkiye'deki parti elitlerinin siyasal kültürüne özel bir yer ayırmayı gerekli gördüm. Çalışmam Avrupa sosyal demokrasisiyle onun Türkiye'deki benzeri arasındaki en önemli farkları açığa çıkarmaya çalışmaktadır. Bunu yaparken özellikle istediğim bir şey Türkiye'deki deneyimi tarihsel ve eleştirel bir paradigma içinden ele almaktı. Bu amaçla betimleyici, çözümleyici ve eleştirel yöntemleri kullandım; ve -umut ediyorum ki- şu sonuca ulaşabildim: Türkiye'de sosyal demokrasinin temel sorunları esasen teorik ve entelektüel düzeydeki sorunlardır.
The Commission on Human Rights Inquiry: Turkey as a case study within the context of recent discussions on constitutionalism

Son zamanlarda yargı denetimi hem empirik hem de teorik düzlemlerde ciddi bir şekilde eleştiriliyor. Yasama organları, uzun bir zamandır yalnızca yargı organına devredilmiş olan anayasanın üstünlüğünü temin etme görevindeki paylarını geri alma mücadelesi başlatmış görünüyor. Bu tezin amacı, yasama organları tarafından anayasanın ve anayasal hakların üstünlüğünü temin etme görevindeki paylarını geri alma konusunda başlatılan mücadele bağlamında Türkiye'nin yerini anlamaya çalışmak. Bu tez özel olarak yasama organı kapsamında kurulmuş ilk ulusal insan hakları koruma mekanizması olan İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu'na odaklanıyor. Bu bağlamda İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu'nun önleyici hak denetimi mekanizması olarak çalışmasına ilişkin işlevlerini yerine getirmesi üzerine tanımlayıcı bir analiz yapılacaktır. Yapılan bu analiz hem İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu'nun genel olarak yasama komisyonları, özel olarak ise İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu ile ilgili yasal düzenlemelerin ve prosedürlerin sonucunda ortaya çıkan yasal konumunun; hem de Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin tümel bir bütün olarak çalışan bir yasama organı olmasının İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu'nun önleyici bir hak denetimi mekanizması olarak etkisini azalttığını ortaya koyuyor.
Demokrasi perspektifinden totalitarizm kavramı ve Hannah Arendt

Bu çalışmada, demokrasi perspektifinden, kavramsal bir totalitarizm analizi yapılmaktadır. Arendt, kitlelerin teveccühüne mazhar olabilecek bir demokrasi anlayışına odaklanmak yerine, kamusal alana öncelik verir. Çalışmada, Arendt'in totalitarizmin anti-tezi olduğunu söylediği hakiki politika anlayışı olarak onun kamusal alan teorisini okumak önerilmektedir. Eş anlamlı gibi kullanılan modern zamanların ve antik zamanların anti-demokratik yönetimlerinin birbirileriyle olan farkı sorgulandıktan sonra; anti-demokratik yönetim şekilleri, hem totaliter sistem ve otoriter sistem ayrımını hem de diktatörlük kategorisini içeren yeni bir model yardımıyla incelenmektedir. Ayrıca totalitarizmin ortaya çıkışında etkili olduğu varsayılan modernizm ile totalitarizm arasında zorunlu bir ilişki olup olmadığı sorgulanmaktadır. Totalitarizmin unsurları olarak ideoloji, parti, lider, terör ve teknoloji incelendikten sonra totalitarizm kavramına yöneltilen eleştirilerden bahsedilmektedir. Totalitarizm tartışmaları denildiği zaman, akla ilk gelen isimlerden biri Hannah Arendt'tir. Arendt'in totalitarizm teorisi fenomenolojik oluşuyla diğer totalitarizm anlatılarından ayrılır. Arendt'in totalitarizm anlayışını daha iyi anlamak onun politik düşüncesinin temel kavramlarını bilmeyi gerektirir. Arendt'e göre totalitarizm ilk kez modern zamanlarda ortaya çıkan yeni bir yönetim şeklidir fakat modern öncesi tecrübeleri de içerir. Arendt için, totalitarizmin ortaya çıkışında en büyük etken kitlelerdir ve kitle toplumunun en temel özelliği ortak dünyayı/kamusal alanı yitirmiş olmasıdır. Çalışmada, totalitarizm tecrübesinin izole ettiği, 'fazlalık' konumuna sürüklediği ve yersiz bıraktığı insan için yeni bir 'yer' arayışında olan Arendt ile birlikte, iktidar bağlamında kamusal alan, demokrasi ve totalitarizm tartışmasına geri dönülmektedir. Müzakereci demokrasi bir liberalizm eleştirisi olarak okunduğu takdirde, Arendt'in farklı bir önem kazanan liberal demokrasi eleştirisi ve Habermas'ın Arendt'ten ilham alarak geliştirdiği müzakereci demokrasi teorisi incelenmektedir. Müzakereci demokrasi ve Arendt'in düşüncesi arasındaki antagonizma, Arendt'in düşüncesindeki agonistik ve postmodern unsurlar vurgulanarak belirtilmektedir. Kavramları zıtlarıyla birlikte düşünen Arendt için totalitarizmin anti-tezi hakiki politikadır. Arendt'in ne olduğunu açık bir şekilde ifade etmediği hakiki politika olarak onun kamusal alan teorisini okumak mümkündür.
Türkiye Cumhuriyeti'nin Musevi politikaları (1930-1950)

Giriş ve altı bölüm oluşan bu çalışmanın kronolojik çerçevesi Hazar Devleti'nden 1950'ye kadar bir dönem kapsamaktadır. Bilindiği üzere 1492 yılında İspanya'dan sürülen Yahudiler Osmanlı devletine sığınmış oldukları gibi yine 1930'lu yıllardan İkinci Dünya Savaşı sonuna kadar Avrupa Yahudileri baskıdan kaçarak Türkiye'ye yerleştiler. Avrupa'da artan antisemitizm 1934 yılında Türkiye'de yaşanmamakta, Türkiye yönetimi Yahudilere karşı olumlu bir tutum izlemekteydi. Söz konusu İkinci Dünya Savaşı sırasında Fransa'nın bir kısmı Nazi Almanya'sı tarafından işgal edilmiştir. Türkiye, Fransa'da yaşayan Türk Musevileri veya Türk kökenli Musevileri kurtarmada önemli bir rol oynamıştır. Türk Musevileri kurtarmak için Fransa'daki görev yapan Türk diplomatlar Ankara hükümetinin bağlantıları ve talimatları ile müdahale etmişlerdir.
Politicization of the European refugee crisis: A framing analysis of Turkish newspapers

Kitle iletişim araçlarının durum ve olaylar karşısında bireylerin tutumlarını şekillendirme, var olan yargılarını pekiştirme noktasındaki rolü farklı disiplinlerin sunduğu perspektif ve teorik yaklaşımlar tarafından desteklenmektedir. Medya bu işlevleri yerine getirirken toplumdaki hakim ideoloji ve güçlü seslerden beslenmektedir. Bu varsayımlardan yola çıkarak, bu tez kapsamında Türk medyasının Avrupa Mülteci Krizini aktarırken kullandığı çerçeveler ve söylemler analiz edilecektir. Bunun yanı sıra, mülteci krizi üzerinden Avrupa Birliği'nin çerçevelenmesi ve medyatize edilmesi Türkiye ve AB ilişkilerinin tarihsel ve güncel dinamiklerinden faydalanılarak sorgulanacaktır. Bu bağlamda, Türk medyasından seçilmiş beş gazetenin iki yıllık süreç içerisinde yayımladığı konuya ilişkin 644 haberin çerçeve analizi yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda; Avrupa mülteci krizinin polarize edilmiş bir konu olduğu ve ilgili haberlerde kullanılan çerçevelerin gazetelerin siyasi ilintileri ve ideolojik duruşlarına göre farklılık gösterdiği bulgulanmıştır. Ayrıca krizin ulusal bir bakış açısıyla, Türkiye'nin yerel gündemine referansla değerlendirilme eğiliminde olduğu sonucuna varılmıştır.
Türk siyasetinde Meral Akşener

Meral Akşener'in siyasi hayatının anlatıldığı bu çalışmada niteliksel yöntem kullanılmıştır. Dünyada ve Türkiye'de kadınların siyasi haklarını elde etme serüveni kısaca anlatılmış, Akşener'in ailesi, yetiştiği eğitim ortamı ve siyasi hayatı incelenerek çalışma tamamlanmıştır. İkinci bölümde Meral Akşener'in hayatı ve eğitimi ele alınmıştır. Meral Akşener'in ailesi eğitime son derece önem veren, siyasetle ilgilenen bir ailedir. Geçmişte siyasette yer alan önemli aile büyüklerinin olduğu tespit edilmiştir. Üçüncü bölümde Meral Akşener'in siyasi hayatı, siyasette aldığı görevler ve bu görevleri yürütürken karşılaştığı durumlar ve olaylar anlatılmaya çalışılmıştır. Akşener, 28 Şubat postmodern darbe sürecinde mağduriyet sergilememiş, karşı duruşuyla muhafazakar, dindar kesimlerin sevgisini kazanmıştır. Akşener'in cesur, ölümden korkmayan bir kadın siyasetçi olduğu görülmüştür. Cesareti, Akşener'in önemli özelliklerinden birisidir. Parti değiştirmiş fakat hiçbir tepkiyle karşılaşmamıştır. Meral Akşener, hayatı boyunca vicdanının emrinde olmaya çalıştığını söylemektedir. Vicdanının sesini dinleyen insanın temiz ve dürüst kaldığına inanmaktadır. Akşener, yaklaşık yirmi üç yıllık siyasi hayatı boyunca yolsuzluk, usulsüzlük gibi herhangi bir isnada muhatap olmamış olmasını, temiz ve dürüst kaldığının delili olarak göstermektedir. Kendisinin dürüst siyasetçi olarak tanımlandığına bu nedenle Türk milleti tarafından siyasette her göreve layık görüldüğüne inanmaktadır. Bu inanç ve cesaretin verdiği güçle kimseden çekinmeden korkmadan zorluklar ve tehditler karşısında geri adım atmadan çalışmalarını devam ettirmiştir. Meral Akşener, bütün bu özelikleri sayesinde uzun yıllardır siyaset dünyasının içerisinde kalıcı olmuştur.
Türkiye cumhuriyeti ve Afganistan İslam Cumhuriyeti'nin anayasalarında güçler ayrılığı ilkesi üzerine karşılaştırmalı bir analiz

Anayasal-demokratik rejimlerinin temel yapı taşlarından biri olan güçler ayrılığı, insanların hak ve özgürlüklerini korumak ve yönetenlerin despotizme yönelmelerini önlemek için devletin iktidarını tek kişi veya organa değil, yatay biçimde birbirini denetleyen ve dengeleyen üç organa verilmesini esas alan bir mekanizma olarak farklı hükümet sistemleri biçiminde uygulanmaktadır. Çalışmada bu mekanizmaya göre, Türkiye'de 16 Nisan 2017 tarihinde yapılan son Anayasa değişikliğiyle getirilen hükümet sistemi ve Afganistan'ın 2004 tarihli son Anayasası çerçevesinde uygulamaya konulan hükümet sistemi, devletin organlarının karşılıklı ilişkileri ve birbirine karşı sahip olduğu denge ve denetim mekanizmaları karşılaştırmalı biçimde ele alınmıştır. Çalışmanın sonucunda, her iki ülkenin hükümet sisteminin hem parlamenter hem de başkanlık hükümet sistemlerinin özelliklerinden esinlendiği ve bu durumdan ötürü sistemin tanımlanması konusunda tartışmalara neden olduğu tespit edilmiştir. Bu bağlamda Türkiye'nin hükümet sistemi daha sert güçler ayrılığına dayandığı, anayasada 'Başkan' kavramının yerine 'Cumhurbaşkanı' kavramı kullanıldığı ve siyasi organların birbirinin hukuki varlığına son verebilme yetkisine sahip olduğu için hükümet sistemine 'Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi' ve 'Türk Tipi Başkanlık Hükümet Sistemi' denilmektedir. Türkiye'den farklı olarak Afganistan hükümet sistemiyse daha yumuşak güçler ayrılığına dayandığı için hükümet sistemi teoride 'Yarı-Başkanlık Hükümet Sistemi' pratikte ise 'Başkanlık Hükümet Sistemi-Afganistan Tipi Başkanlık Sistemi' olarak adlandırılmaktadır. Her iki ülkede yasamaya karşı güçlü ve monist yürütme oluşturmanın temel gerekçeleri istikrarlı ve etkin hükümet oluşturma düşüncesi olmuştur. Türkiye'nin hükümet sistemi yeni değişikliğe uğradığı için beklenen sonuçları karşılayıp karşılayamayacağı konusunda değerlendirmelerde bulunmak henüz erkendir. Ancak Afganistan'da uygulanmaya konulan monist yürütme, bırakın istikrarın sağlanmasını, toplumun daha da kutuplaşma/ayrışmasına, demokrasiyi kesintiye uğratmasına, ulus/modern devletin kurulmamasına, siyasi partilerin güçsüzleşmesine, iktidarın tekelleşmesine ve meclisin işlevsizleşmesine neden olduğu bu çalışmada tespit edilmiştir. Siyasi sistem bağlamında Türkiye'nin kazandığı tecrübe ve birikimden faydalanarak Afganistan hükümet sisteminin revize edilmesi konusunda bazı öneriler sunulmuştur.