turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kurdish tribes and the question of assimilation in Turkey

Modern Türkiye Cumhuriyet'i kurulduktan sonra, kapsamlı bir ulus inşa süreci başlamıştır. En geniş etnik azınlık olarak Kürtlerin asimilasyonu bu projenin temel parçalarından biriydi. Türkçe eğitimden zorunlu göçe birçok asimilasyon politikasının uygulamaya konmasına rağmen gelinen noktada Türkleştirme çabalarının Kürdistan'ın önemli bir kısmında başarısız olduğu görülmekte. Buna paralel olarak Kürtlerin yaklaşık yüz senedir nasıl olup da Türkleşmedikleri ya da Türkleşmeye direndikleri önemli bir soru olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu tezde, devlet baskısının Türkiye'de Kürt milliyetçiliğin gelişmesinde önemli bir rolü olduğunu ve hatta en önemli sebebi olduğunu kabul etmekle beraber, gerçekleştirmiş olduğum saha çalışmasına dayanarak, aşiretler gibi yerel toplumsal örgütlenmelerin de asimilasyonu belli oranda engellediğini ileri sürmekteyim. Temelde hipotez geliştirmeye yönelik olan bu çalışmada, ikisi aşiret örgütlenmesine sahip toplam dört Kürt köyü inceledim. Bu köylerden aşiret etrafında şekillenen ve birisi devlet şiddeti ile karşı karşıya kalmış, diğeri kalmamış olan iki köy asimilasyona direnmiş ve bugüne kadar dillerini, kimliklerini, geleneklerini muhafaza etmiş köylerdi. Buna karşın asimilasyona uğrayan diğer iki Kürt köyünün aşiretleri yoktu veya zaman içinde kaybolmuştu. Baskı görmüş olan Kürt köyünde bu baskının dışlanan ve şiddet gören Kürtlerin aşiretlerin etrafında kenetlenmelerine yol açtığını ve sosyolojik olarak güçlü yapılanmalar olan aşiretlerin de Kürtlerin Türkleşmesini belli oranda engellediğini gördüm. Gevşek toplumsal örgütlenmeye sahip iki Kürt köyü ise Türkleşmişti. Sonuç olarak tezde, demokratik modern değerlere ters düşen hiyerarşik yapılarına karşın aşiretlerin devlet şiddeti olmadan da güçlü bir toplumsal kimlik yarattığı, üyelerinin gözünde meşruiyet sağladığı ve asimilasyonu belli bir oranda engellediği görülmüştür.
Migrant representation within British and Dutch political systems

Bu çalışma ile göçmen kökenli milletvekillerin ne sıklıkta, ne şekilde ve hangi şartlar altında etnik ve dini grupların kültürel ve dini haklarını ve özgürlüklerini dile getirdikleri incelenmektedir. Bu amaçla, parlamentodaki soru önergeleri üzerinde bir içerik analizi yapılmaktadır. Hollanda ve İngiltere örnekleri ele alınmakta ve 2002 ile 2012 yılları arasında bir zaman dilimi üzerinde durulmaktadır. Araştırma, Hollanda ve İngiltere örneklerindeki siyasi ve kurumsal çevrelerin beraberinde getirdiği mevcut fırsatları ve engelleri araştırmada siyasi fırsat yapıları anlayışını takip etmektedir. Neo-kuramsal anlayıştaki son trendler dikkate alınarak, söylemsel fırsatlar da çalışma içinde siyasi fırsat yapılarına dahil edilmiştir. Çalışmanın bütüncül yaklaşımı siyasi partileri kurumsal yapıların bir boyutu olarak ele almakta ve göçmen kökenli milletvekillerinin cinsiyetleri ve etnik kökenleri gibi birey ve grup ile ilgili kimlik faktörlerini de içermektedir. Çalışmada bir taraftan incelenen konunun derinlemesine anlaşılmasını sağlamak diğer taraftan ise genellenebilinir sonuçlara ulaşabilmek adına nitel ve nicel teknikler bir arada kullanılmaktadır. Hollanda ve İngiltere örneklerini karşılaştırmak, son yıllarda artan tartışmalarla birlikte çok-kültürlü geleneğine bağlı görünen İngiltere ile daha entegrasyonist bir yaklaşım benimseyen Hollanda'nın fırsat yapılarının - eğer birbirlerinden farklılık gösteriyorsa - ne ölçüde değiştiğini araştırılmaktadır. Nitel içerik analizinin bulguları, azınlık kökenli milletvekillerinin kültürel ve/veya dini haklarını desteklemelerinin yanı sıra zaman zaman baskılayıcı çerçevelendirmeler de kullandıklarını ortaya koymaktadır. Nicel içerik analizi ise vatandaşlık rejimine ve medyanın söylemine atfedilen rolü sarsmakta ve kültürel ve/veya dini hakların ve özgürlüklerin çerçevelemesinde siyasi partilerin ağırlığına işaret etmektedir. Etnik köken ve cinsiyet kimliklerinin de kayda değer bir önemi bulunmaktadır. Ancak, kimliğe bağlı bu faktörlerin etkileri, incelenen ülkelerde farklılık göstermektedir.
A discursive enquiry into the political economy of New Labour: İs it a rupture from or a perpetuation of neoliberal hegemony?

1980'lerden itibaren, daha sonradan neoliberalizm olarak adlandırılacak olan yeni bir kavramsal çerçeve, toplumsal bilinci dönüştürmek ve yeniden tanımlamak suretiyle egemen hale gelmiştir. Keynesyen paradigmanın çöküşü ile sonuçlanan 70'lerin dünya ekonomik krizi esnasında, piyasa temelli bir toplumsal düzeni teşvik eden yeni bir siyasi kültür oluşmaya başlamıştır. Daha sonra, 1980'lerden itibaren 'piyasa temelli toplum' projesini yeni egemen paradigma olarak yerleştirmek suretiyle neoliberalizm, ekonominin politikadan daha da ayrışmasını sağlamıştır. Bu açıdan bakıldığında, neoliberal politikaların uygulanması anlamında Büyük Britanya öncü ülkelerden biri olarak kabul edilebilir. Son otuz yılda Büyük Britanya'nın politik atmosferi ülkenin siyasi iktisadında bir paradigma değişimine neden olan neoliberalizmin etkisi altında şekillenmiştir. Bu esnada, 1980'lerin ve 90'ların hızla değişen politik atmosferinde İngiliz İşçi Partisi de, 'Yeni İşçi Partisi'nin ortaya çıkışı ile zirveye ulaşan bir ideolojik başkalaşım süreci geçirmiştir. Başlangıçtaki özgünlük iddiasına rağmen, 'Yeni İşçi Partisi'nde neoliberal hegemonya altında şekillenen bir aktör olduğundan, bu hareketin neoliberal paradigma ile olası rabıtası incelenmeyi hak etmektedir. Bu tez, neoliberal hegemonya ile olası rabıtasını saptamak amacıyla, 'Yeni İşçi Partisi'nin siyasal iktisada yaklaşımını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Sonuç olarak 'Yeni İşçi Partisi' ile neoliberalizm arasındaki ortak noktalara işaret eden dikkate değer bulgulara dayanmak suretiyle bu çalışma, neoliberalizmin Büyük Britanya'daki ilk temsilcisi olan 'Thatchercılıktan' farklı olmakla birlikte, 'Yeni İşçi Partisi'nin neoliberalizmin temel hegemonik düşüncesini veri kabul ettiğini ve onu olgun bir politik proje olarak yeniden ürettiğini savunmaktadır.
Türkiye'de seçmen davranışları: Güneydoğu Anadolu incelemesi

Temsili demokrasilerin vazgeçilmez unsurları; seçmen, siyasi partiler ve belli aralıklarla yapılan seçimler olarak sıralanabilir. Seçimler hem siyasi partilerin geleceği ve hem de toplumun geleceği üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Gerçekleşen seçimler sonucunda ülkenin ya da kentin idari yönetiminin elde edilmesi siyasi partiler için hayati öneme haiz olduğundan siyasi partiler seçmeni etkilemek zorundadır. Buna mukabil seçmenler de kendi faydalarını gerçekleştirmek için adayları ve/veya siyasi partileri baskı altında tutmaya çalışırlar. Oy kullanma hakkının yaygınlaşması sonucu seçmen tercihleri hususu incelenme alanı bulmuştur. Seçimlerde oy kullanan seçmenler, tercihlerini belirli dinamiklere bağlı olarak ortaya koyarlar. Seçimler vasıtasıyla seçmenler karar alıcıları; partiye taraftar olma, seçim kampanyalarından etkilenme, adaylara sempati duyma, aile, aşiret, parti sadakati, ideolojik, ekonomik, sosyo-kültürel ya da diğer itici veya çekici faktörlerden dolayı seçerler. Seçmen davranışları hususunda yapılan ilk araştırmalar daha ziyade partilerin kazanacakları sandalye sayısına endeksli iken daha sonra seçmenin karar verme süreçleri ve bu süreçte seçmeni etkileyen unsurlar ele alınmaya başlanmıştır. Ülkemizde seçmen davranışlarını ölçmeye yönelik birçok anket firması tarafından, özellikle 2000'li yıllar sonrası, birçok araştırma yapılmıştır. Ancak akademik olarak çalışmaların yaygınlaşması yeni sayılır. Yapılan akademik araştırmaların önemli bir kısmı tekstil ölçeğinde araştırma yapmış ve genellikle seçmenin tercihini etkileyen unsurlardan bir tanesi üzerine yoğunlaşmıştır. Bu çalışma, seçmen davranışları üzerinde etkili olan motivasyonları belirlemek ve söz konusu motivasyonların etki düzeylerini saptamaya yöneliktir. Yaş, cinsiyet, eğitim ve gelir düzeyleri gibi demografik özellikler ile aşiret ve tarikat üyeliği, coğrafya, anadil kullanımı, çıkar grubu, ekonomi politikaları, iletişim araçları, propaganda ve özellikle mezhep, göç/zorunlu göç ile etnik köken değişkenlerinin Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki seçmen davranışlarını şekillendirmedeki etki düzeyi belirlenmeye çalışılacaktır.
Siyasal partilerde lider imajları

'Siyasal Partilerde Lider İmajları' başlıklı bu tez Türkiye gibi bir parlamenter sistemde de siyasetin liderler aracılığıyla sürdürülmesi ve lider imajlarının oluşumunda da iletişim araçlarının siyasal içeriğini belirleyen aktörlerin önemli etkisi olması gerçeğine vurgu yapmaktadır. Siyasal süreçte liderlerin temel aktör olması da iletişim araçlarıyla oluşturulan ve yayılan lider imajlarının önemli olmasını gerektirmektedir. Partilerin birbirine benzediği, parti bağlarının giderek zayıfladığı, parti içi demokrasilerin sorgulandığı bir sistemde önemli olan liderler, oy verme kararında da imajlar aracılığıyla belirleyici olmaktadır. Tez bu saptamaları değerlendirebilmek için araştırma, yazın taraması, derinlemesine görüşme ve sormaca tekniklerinin birlikte kullanıldığı bir yöntemle gerçekleştirilmiştir. Bu tez lider imajlarını ve sürecini bu düzeyde değerlendiren ilk araştırma sayılabileceği gibi, getirdiği yeni açılımlarla art araştırmalara da öncülük etmektedir. Siyasal Partilerde Lider İmajları / 205
The tension between private property, freedom and order in social contract theories

Bu tezin temel amacı üretim araçlarının özel mülkiyetinden kaynaklı ekonomik eşitsizliklerin ve özgürsüzlüğün/tutsaklığın yol açtığı toplumsal gerilimin on yedinci yüzyıldan başlayarak yirminci yüzyıla kadar toplum sözleşmeci teorisyenler tarafından ideal bir düzen maskesi altında nasıl ve niçin meşrulaştırıldığını incelemektir. Bu bağlamda, çalışma iki temel noktaya odaklanmıştır. Bunlardan ilki; Hobbes, Locke ve Rousseau tarafından geliştirilen modern dönem toplum sözleşmesi teoriler, özel mülkiyet, özgürlük ve düzen arasındaki ilişkiyi kapitalist üretim tarzının ortaya çıkış süreciyle ilişkilendirmeye çalışmaktır. İkinci temel nokta ise; sırasıyla İngiltere ve Fransa'da kapitalist üretim tarzının temel dayanağı olan üretim araçlarının özel mülkiyetinden kaynaklı ekonomik eşitsizliklerin ve tutsaklığın yol açtığı toplumsal gerilimin günümüz kapitalist toplumlarında farklı bir biçimde devam ettiğini göstererek bu gerilimin yine toplum sözleşmeci mantıkla yirminci yüzyılda bu kez John Rawls tarafından ideal bir düzen maskesi altında nasıl ve niçin meşrulaştırıldığını anlamaya çalışmaktır. Daha da önemlisi, çalışma siyasi düşünceler ve siyaset felsefesi disiplinlerini yöntemsel olarak, sözleşmeci teorisyenlerin yaşamış olduğu dönemin maddi ve toplumsal koşullarını dikkate alan yaklaşım içerisinde değerlendirmektedir. Bu yöntem sayesinde, çalışmanın temel hipotezi; toplum sözleşmeci teorilerin özgürlüğü negatif veya pozitif anlamda tanımlamaları, üretim araçlarının özel mülkiyetinden kaynaklı ekonomik eşitsizliklerin ve tutsaklığın yol açtığı toplumsal gerilimin, üretim araçlarının özel mülkiyetini meşrulaştıran herhangi bir politik ve ekonomik düzende devam etmesini engellemeyeceğidir.
Sosyalist Turan'dan Üçüncü Dünyacılık'a: Sultan Galiyev üzerine bir inceleme

Çarlık rejimi altında ezilen Türkler, siyasi faaliyetlere 1905 Devrimi sürecinde ağırlık vermeye başlamıştır. 1905 Devrimi'nin ardından çözülme sürecine giren Çarlık düzeni, 1917 Şubat'ında iflas etmiştir. 1917 Şubat Devrimi ile son derece güçlü biçimde esmeye başlayan hürriyet rüzgarları, Rusya baskısı altındaki diğer tüm milletler gibi Türkleri de, etkisi altına almıştır. Bu süreçte Türkler; ait oldukları boylara, inançlara ve benimsemiş oldukları farklı ideolojilere göre hassasiyet göstermiş ve çoklu biçimde kutuplaşmıştır. Sultan Galiyev, bu bol ideolojili ve kutuplu ortamda, Bolşeviklerin safında yer almayı tercih etmiştir. Sultan Galiyev gibi samimi biçimde Bolşevik safları tercih eden Türklerin seçiminde, Bolşeviklerin 'ulusların kendi kaderlerini tayin hakkı ilkesi' ve bu ilke kapsamında Rus olmayan milletlere yönelik dini özgürlükleri de kapsayan- özgürlük içeren vaatleri son derece etkili olmuştur. Sultan Galiyev, iç savaş sürerken Doğu Cephesi'nde Kızıl Ordu'nun, Beyaz Ordu'ya karşı başarı kazanmasında büyük pay sahibidir ve Kazan'da tehlike geçene kadar Bolşevik liderler, onun taleplerine ve siyasi hamlelerine hoşgörü ile yaklaşmıştır. Kazan'da gelen askeri başarı, devrimi güçlendirdiği gibi Moskova'daki Bolşevik liderlerin, Galiyev'in başını çektiği yerli Tatar komünistlerine olan ihtiyacını da son derece azaltmış ve hoşgörü yerini, yaptırımlara bırakmıştır. Bu noktada da hareket alanı kısıtlanan Galiyev ile Milliyetler Halk Komiseri olan Stalin arasında çekişmeler başlamıştır. Bu çalışmada, yukarıda değinmiş olduğumuz konular detaylı biçimde ele alınmaya çabalanmıştır. Bunların haricinde; Sultan Galiyev'in yaşamı ve mücadelesi üzerinde durularak, sömürgeler enternasyonali ve proleter millet gibi Galiyev'e özgü fikirler ve bu fikirlerin dönemini aşarak zamana meydan okuyabilme kabiliyetine de yer verilmiştir.
Homogenization and Turkification practices in Kuzguncuk, Istanbul in the context of the events of 6-7 september 1955

Kuzguncuk, İstanbul'un Boğaziçi kıyısında popüler ve küçük bir semttir. Resmi/resmi olmayan yazılı ve sözlü belgelere göre, Kuzguncuk 20. yüzyılın ortalarına kadar çoğunlukla Müslüman nüfustan ziyade Muse-viler, Rumlar ve Ermenilerin ikamet ettiğini bir bölgedir. Mahalle sakin-leri tarafından genellikle bu semti tanımlamada; barış, harmoni ve hoşgörü ifadeleri kullanılır. Kuzguncuk'un yüksek gayrimüslim nüfusu, sokak isimlerinin Türkleştirilmesi, (1930'lar), Varlık Vergisi (1942), 6-7 Eylül Olayları (1955), Zorunlu Rum Sürgünü (1964) ve Kıbrıs Askeri Operasyonu (1974) gibi uygulamarla zarar görmüştür. Dolayısıyla, Rumların ve Musevilerin çoğu, zorla veya gönüllü olarak Yunanistan'a ve İsrail'e göç etmiştir. Özellikle, 6-7 Eylül olayları sırasında yağmacılar sahipleri gayri-Müslim olan birçok eve ve dükkana saldırdığı için Kuzguncuk gayri-Müslimlerine doğrudan zarar verilmiştir. Ne yazık ki, son istatistikler Kuzguncuk'un gayri-Müslim nüfusunun semtin toplam nüfusunun yalnızca %1'ini oluşturduğunu belirtmektedir. Kuzguncuk çok kültürlü bir özelliğini kaybetmiştir. Fakat, Müslüman Kuzguncuk sakinleri söylemlerinde köyün çok kültürlü yapısını nostalji olarak sürdürmeye devam etmektedirler. Araştırmanın genel amacı, Türkiye Cumhuriyeti'nin homojenleşmesi ve Türkleştirme pratiklerinin tarihsel gerçeklerini Kuzguncuk örneğini analiz ederek çözmektir. Başka bir deyişle bu çalışma, İstanbul'daki tanınmış köylerden birinin hafıza çalışmaları olacaktır.
The Democratic Society Party as a 'party for Turkey': Official and grassroots politics of a changing identity (2005-2009)

Bu tez, yirmi birinci yüzyılın ilk on yılında yasal Kürt siyasi partiler zincirinin son halkasını olusturan Demokratik Toplum Partisi'nin bir 'Türkiye partisi'nedönüsüp dönüsmedigini; bir baska deyisle siyasal eylem kapsamına Kürt sorunundan baska meseleleri dahil edip etmedigini anlamaya yönelik bir çabadır. Yasal bir Kürt partisinin dönüsümü üzerine olan bu çalısma yalnızca siyasi seçkinlerin düsünce ve davranıslarını degil, taban örgütü ve seçmenlerin beklenti ve faaliyetlerini de ele almaktadır. Bu baglamda, bu çalısma, partinin resmi söylemini ortaya koyan belgelerin metin analizi yanında hem parti yetkilileriyle hem de İstanbul'un Esenyurt ilçesindeki seçmenleriyle yapılan mülakatlara dayanmaktadır. Elde edilen veriler ısıgında bu tez, parti tabanıyla seçkinlerinin partiyialgılayıslarında bir farklılık olduğunu savunur. Taban, partinin Türkiye'nin Kürt sorunu dısındaki meseleleriyle de ilgilenmesine karsı olmamakla birlikte, DTP'yietnik bir parti olarak algılamaktadır; daha açık bir ifadeyle, etnik sorununu ön plana çıkarmaktadır. Diger taraftan, parti üst yönetimi ve yetkilileri, 'Türkiye partisi'olmayı, partinin kurucu metinleri ve meclisteki grubunun çabalarıyla uyumlu olarakkararlılıkla savunmaktadır. Ancak, etnik olmayan genis tabanlı bir perspektifedayanan bu 'Türkiye partisi' olma projesi, Kürtlerin kimliginin ve haklarının tanınması mücadelesini de kapsamaktadır. Bu mücadeleye yapılan vurgu, partininetnik kimligi öne çıkaran tabanıyla olan baglarını korumasını sağlam ıstır.
Türkiye'de siyasal İslam geleneğinde siyasal nitelikli kırılmalar (1908-2001)

Bu tez, Türkiye'deki Siyasal İslam'ın ortaya çıktığı Osmanlı dönemi ve Cumhuriyet dönemindeki siyasi kırılmalarını ve bunun siyasete yansımalarını tartışmayı hedeflemektedir. Siyasal İslam'ın ortaya çıktığı Osmanlı döneminde kendi iç dinamik yapısına bağlı olarak içsel tartışmalar kırılmaya sebep olmuşken, Cumhuriyet döneminde muhtıra, darbe ve parti kapatmalarla dışarıdan müdahalelerin daha çok etkili olduğu görülmektedir. Osmanlı döneminde iç dinamikler etkili olurken, Cumhuriyet döneminde dış müdahalelerin daha etkili olduğu görülmektedir. Buna rağmen Cumhuriyet döneminde yine dış etkenlerin tetiklemesiyle partiyi içten bölme hamlesinin de müdahale aracı olarak kullanıldığını görmekteyiz. Özellikle Milli Görüş Hareketini içeriden bölme çabaları bunun örneğidir. Tezde, Türkiye'de Siyasal İslamcılık hareketinde, Şerif Mardin'in tanım ve tasnifi esas alınmış ve Siyasal İslam, Reformist İslamcılık ve Popülist İslamcılık kategorisi başlıklarıyla işlenmiştir. Araştırmamızda, Siyasal İslam sınıflandırmaları, gerekse Osmanlı ve Cumhuriyet dönemi Siyasal İslam'daki iç ve dış etkenlere bağlı olarak tarihsel ve siyasi analizi hedeflenmektedir.
Message framing in context: Political debates of 2010 constitutional amendments

Bu tez 2010 anayasa tartışmaları süresince kullanılan retoriğin içerik veya ilişkisel boyutlarını incelemekte ve siyasi ortam ve konuların eş zamanlı veya sıralı incelenmesi olmak üzere iki farklı bağlamın anaysa değişikliği yapım sürecine etkilerini analiz etmektedir. Bu tez, kutuplaşmış bir siyasi ortamın varlığının, 2010 anayasa tartışmaları boyunca, konuşmacıların daha paylaştırıcı ve yarışmacı bir retorik kullanmasına yol açtığını ve konuşmacıların konuların eş zamanlı ele alındığı oturumlarda, konuların sıralı olarak ele alındığı oturumlara oranla daha bütünleyici ve işbirlikçi bir retorik kullandığını öngörmektedir. Kutuplaşmış siyasi ortamın varlığının yarışmacı ve paylaştırıcı pazarlıkla ilişkilendirilen geriye dönük, güç ve güvensizliğe yönelik bir retoriğin oluşması sonucunu doğurduğu görülmüştür. Ayrıca, konuların eş zamanlı ele alındığı oturumlardaki mesajların konuların sıralı ele alındığı oturumlara oranla, işbirlikçi ve bütünleyici pazarlıkla ilişkilendirilen, ileriye dönük, yakınlık ve güvene yönelik olarak çerçevelenmesine yol açtığı gözlenmiştir. Bu çalışmanın temel amacı, analitik örnek-olay incelemesi dayalı olarak, içerik analizi methodu aracığı ile 2010 anayasa tartışmalarında yer alan mesajların esasa yönelik ve ilişkisel yönlerini analiz etmektedir.
Örgütsel kariyer yönetimi ve örgütsel bağlılık ilişkisi: Bankacılık sektöründe bir araştırma

Günümüzün rekabetçi ortamında nitelikli personelin örgütlerde uzun süreli olarak istihdam edilmeleri büyük önem taşımaktadır. Bunun sağlanabilmesi için işletmeler, özellikle örgütsel kariyer yönetimi uygulamalarını hayata geçirmektedirler. Bunu gerçekleştirebilen örgütlerde, personelin örgütsel bağlılıklarının temin edilmesiyle çalışanların kendi işyerlerine pek çok yönden katkılar sağlayacakları belirtilebilir. Bu araştırmanın amacı, örgütsel kariyer yönetimi ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkinin tespit edilmesidir. Araştırmanın diğer amacı, demografik değişkenler açısından örgütsel kariyer yönetimi ve örgütsel bağlılık bakımından gruplar arasında anlamlı farklılıkların olup olmadığının belirlenmesidir. Araştırmanın ilk bölümünde kariyer yönetimine yer verilmiştir. İkinci bölümünde örgütsel bağlılık ile ilgili kavramlar açıklanmıştır. Araştırma bölümünde ise örgütsel kariyer yönetimi ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkinin test edilmesi amacıyla nicel bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini Denizli il merkezinde bulunan bankalarda görev yapan personel oluşturmaktadır. Veriler, araştırmayı kabul eden Denizli ili içerisindeki on bir bankanın yirmi şubesinden elde edilmiştir. Veri toplama aracı olarak anket yöntemi kullanılmış olup geçerli 207 veri setine ulaşılmıştır. Araştırmanın veri analizleri SPSS programı ile yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda, örgütsel kariyer yönetimi ve örgütsel bağlılık arasında yüksek derecede ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca örgütsel kariyer yönetimi ile örgütsel bağlılığın birinci boyutu olan duygusal bağlılık arasında da yüksek derecede ve anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Örgütsel bağlılığın ikinci boyutu olan devam bağlılığı ile de orta derecede, anlamlı ilişki bulunmuştur. Araştırmada katılımcıların çalışma süreleri, maaşları ve bankacılığı bırakma eğilimleri açısından örgütsel kariyer yönetimi tutumlarında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcıların bankacılığı seçme nedenleri ve maaşları açısından örgütsel bağlılık tutumlarında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.
Modern dönemde İslam dünyası'nda yönetim tartışmaları çerçevesinde İslam ve demokrasi ilişkisi

Demokrasi, insanlık için en uygun ve en ideal yönetim biçimi olarak değerlendirilse de din ve siyaset ilişkisi söz konusu olduğunda konu daha farklı bir hal almaktadır. Dini değerlerin belli bir perspektiften yorumlanması durumunda, bu değerlerle demokrasi değerleri arasında görülebilen uyumsuzluk, Müslüman ülkelerin devlet yönetimi anlayışlarını da farklı şekilde yönlendirmektedir. İslam ile demokrasi arasında da bu şekilde sorunlu sayılabilecek bir ilişki söz konusudur. Tezin içerisinde, araştırmalar ekseninde ortaya konmaya çalışılan görüş, İslam ile demokrasi arasında özellikle devlet yönetimi söz konusu olduğunda, daha ilk bakışta fark edilebilecek bir uyumsuzluk gözlendiği yönündedir. Bu görüşün, İslam-demokrasi uyumunu destekleyen görüşlere karşı savunulması açısından ise konuya dair önemli araştırmaları bulunan isimlerin değerlendirmelerine, birer dayanak olarak yer verilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, kavramsal ve pratik olarak demokrasinin içermiş olduğu nitelikler ele alınmaktadır. İkinci bölümde, İslam dünyasında siyasi yönetim anlayışının boyutları, çeşitli tarihsel dönemler dahilinde değerlendirilmektedir. Çalışmanın son bölümünde ise İslam ve demokrasi ilişkisine dair farklı kesimlerin görüşleri, temel dayanakları dahilinde değerlendirilmektedir.
Polonya milliyetçiliği

1789 Fransız devrimi sonrası ulus-devletlerin inşasıyla ortaya çıkan milliyetçilik, yaşamın her alanına yayılmaktadır. Milliyetçilik uluslararası politika ve genel anlamda siyaset bilimi açısından önemini hiç yitirmemiş bir konudur. Polonya, tarihindeki bölünmeler ve birleşmeler sonunda ortaya çıkan bir devlet olması bakımından milliyetçilik bağlamında incelenmesi gereken bir ülkedir. Buna karşın, milliyetçiliği Polonya bağlamında ele alan çalışmaların sayıca azlığı dikkat çekicidir. Oysa Polonya milliyetçiliğin ortaya çıkma şekli dikkate alındığında milliyetçiliğin daha iyi anlaşılacağı düşünülmektedir. Tarihte birçok kez parçalanan, buna rağmen zaman içerisinde tekrar birleşen Polonya'da özellikle Fransız ihtilalinden sonra milliyetçi duyguların çok ön plana çıktığı söylenebilir. II. Dünya Savaşı sonrası yaşanan komünizm dönemindeki dini ve siyasi çatışmaların Polonya milliyetçiliğine etkisi yoğun olmuştur. Bu açıdan, özellikle Polonyalı Papa II. John Paul'ün dini söylevleri ile Polonya siyasetine yön vermesi, milliyetçiliği de etkilemiştir. Polonya'da 1989 yılında komünist rejimin yıkılmasının ve 2004 yılında Avrupa Birliği'ne üye olmasının ardından milliyetçilik duygularının farklı açılardan tartışıldığı da görülmektedir. Bu çalışmada, öncelikle milliyetçilik ile ilgili kavram ve kuramlar araştırıp sorgulanmıştır. İkinci bölümde Polonya'nın siyasi tarihi ve coğrafyası incelenmiş, son bölümde ise gerek ilk bölümdeki kavram ve kuramlar açısından gerekse Polonya'nın siyasi ve coğrafi konumu açısından Polonya milliyetçiliği değerlendirilmiştir.