turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İktisadi ve mali etkileriyle Türkiye'de enflasyon muhasebesi

En yakın tanımıyla enflasyon fiyatlar genel seviyesinde meydana gelen artış olarak tanımlanmaktadır. Bu artış ekonomik birimler üzerinde pek çok etki yaratmaktadır. Ülkemizde 1970'li yıllardan beri süregelen yüksek enflasyon Türk Ekonomisinin en önemli sorunlarından biridir. Enflasyon birey, toplum veya kurumları farklı şekilde etkilemektedir. Enflasyon özellikle işletmelerin faaliyetlerinin sonucunu gösteren mali tabloların güvenilirliğini zedelemekte, fiktif karlar üzerinden vergilemeye neden olmakta mali tablolarınhomojenliğini bozmaktadır. Enflasyon nedeniyle mali tablolar düzenleme amaçları olan işletmelerin faaliyet sonuçları hakkında doğru ve güvenilir bilgi kaynağı olma özelliklerini kaybetmektedirler. Bu nedenle ülkemiz gibi yüksek enflasyona sahip ülkelerde ulusal para birimi bazındandüzenlenen mali tabloların işlevlerini yerine getirebilmeleri için enflasyonun etkilerindenarındırılması gerekir. Bu amaçla 30.12. 2003 tarihinde kabul edilen 5024 sayılı enflasyon düzeltmesi yasası 01.01. 2004 tarihinden itibaren ülkemizde uygulamaya konmuştur. Geçtiğimiz yıl uygulamalarından yararlanılarak ortaya konulan sonuçlar göstermiştir ki;enflasyon özellikle stoklar, amortismana tabi varlıklar, sermaye ve kar/zarar kalemleri gibi parasal olmayan kalemleri önemli ölçüde tahribe uğratmaktadır. Enflasyon muhasebesinin amacı paranın satın alma gücünün değiştiği gerçeğinden hareketle homojenliğini ve anlamını yitiren mali tabloları cari para değerleriyle ifade ederek gerçek işletme sonuçlarını bulmak ve parasal değerleri elde bulundurmaktan dolayı işletmeninuğradığı kazanç ve kaybı ortaya koymaktadır.
Tarımsal işgücü yapısındaki dönüşümün Türkiye işgücü piyasalarına etkisi

Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin ekonomi yazınında yer tutan en önemli konulardan biri istihdamdır. Dar anlamda ele alındığında istihdam; bir ülkedeki üretim öğelerinden yalnızca emek öğesi ile ilgilidir. Uzun dönemde, Türkiye'deki işgücü piyasalarında, istihdamın sektörel dağılımının oldukça değiştiği gözlenmektedir. Emek öğesinin, düşük verimlilikteki tarım sektöründen daha yüksek verimlilikteki tarım-dışı sektörlere geçişi yapısall dönüşümün bir unsurudur. Ekonomik gelişme sürecinde tarım sektörünün istihdam payında bir azalmanın olacağı da yadsınmaz bir gerçektir. Ekonomi literatüründeki yaklaşımlar incelendiğinde sanayi ve hizmetler sektörlerinin, işgücü kaynağının tarım sektörü olarak kabul edildiği görülür. Bu yapısall değişim ve dönüşüm sürecinin Türkiye ekonomisi açısından gerçekleşme koşullarının nasıl belirlenebileceğinin araştırılması da tezin temel amacını oluşturmaktadır. Ülke genelinde nüfus artış hızı düşmesine karşın, toplam istihdamın yaklaşık üçte birini bünyesinde bulunduran tarım sektörü istihdamındaki hızlı azalış, yüksek işsizlik seviyesi, düşük işgücüne katılma ve istihdam oranları, işgücünün eğitim seviyesinin ve niteliğinin düşüklüğü ve eğitim ile istihdam arasındaki ilişkinin zayıflığı, rekabet gücü ve istihdam yaratma kapasitesi yüksek bir bilgi toplumuna dönüşüm yolunda önemli sorun alanları olarak ortaya çıkmaktadır. Ülkemizde tarımdaki yapısall değişim sonucu kente göç eden kesimler eğitim düzeylerinin düşük olması ve vasıfsız işgücü olmaları nedeniyle, genellikle hizmetler sektöründe yevmiyeli olarak istihdam edilmektedir. Bu süreçte sanayi sektörünün gerekli istihdam artışlarını sağlayamaması da önemli rol oynar. Gerçekleşen ihracat ve üretim artışlarının yurt içinde katma değeri düşük sektörlerde yoğunlaşması sonucunda istihdam artışları çok sınırlı kalmakta ve işsizlik sorunu derinleşmektedir.
Doğrudan yabancı yatırımların gelir dağılımı üzerine etkileri: Gelişmekte olan ülkeler üzerine bir uygulama

Doğrudan yabancı yatırımların sınırlar arası serbest dolanımı ülkelerin ekonomi politikalarını da değiştirmiştir. Değişen politikalar arasında gelir dağılımı adaletinin sağlanması da önemli bir paya sahiptir. Bu çalışmanın amacı gelişmekte olan ülkelerde doğrudan yabancı yatırımların gelir dağılımı üzerine etkilerini incelemektir. Çalışma 18'i gelişmiş, 17'si gelişmekte olan toplam 35 ülkeyi kapsamaktadır. Gelişmiş ülkeler karşılaştırma yapmak amacıyla çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen 35 ülkenin 1970- 2015 dönemi verileri panel veri nedensellik analiz yöntemleri ile incelenmiştir. Analiz sonuçlarına göre Meksika, Kenya, Malavi, Tanzanya, Şili, Kolombiya, Kuveyt, Türkiye, Avusturya, Belçika, Kıbrıs, Danimarka, Yunanistan, İrlanda, İtalya, Hollanda, Norveç, Polonya, İspanya, İsviçre, İngiltere, USA ve Portekiz'de doğrudan yabancı yatırımlardan gelir dağılımına doğru nedensellik ilişkisinin olduğu bulunmuştur. Elde edilen bulgular modernizasyon hipotezi ile benzerlik göstermektedir
Türkiye'de bölgesel gelişmeyi belirleyen faktörlerin analizi 1987-1993 dönemi

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de bölgesel gelişmeyi belirleyen faktörleri analiz etmek, bu faktörlerin bölgesel gelişmişlik üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Bölgesel ekonomiye olan ilgi 1930'lu yıllarda başlamış ancak bölgesel ekonomik gelişmeye yönelik çalışmalar, büyüme teorilerinin gelişmesi, mekan ve zaman boyutlarının ekonomik analizlere girmesiyle 1960'h yıllarda ortaya çıkmıştır. Bölgelerarası gelişmişlik farkları, farklı yoğunluklarda olmak üzere gelişmiş ve gelişmekte olan tüm ülkelerde görülmektedir. Ancak bölgeler arası gelişmişlik farkları gelişmekte olan ülkelerde daha yoğun bir şekilde ortaya çıkmaktadır. Ülkemizde de bölgeler arası gelişmişlik farkları 1923 öncesinde ortaya çıkmış ve Cumhuriyet döneminde giderek artan bir seyir izlemiştir. Türkiye'de bölgesel politikalar 1960'lı yıllarda kalkınma planlaması çalışmaları ile geliştirilmiş olup, bölgesel politikalar 1963 yılından günümüze kadar uygulamaya konulan beşer yıllık yedi adet kalkınma planında da yer almıştır. Bölgelerarası gelişmişlik farklarının azaltılması bu politikaların temel hedefi olmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde bölgesel büyüme ve gelişme teorileri hakkında bilgiler verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde bölgesel gelişmişliği belirleyen faktörler üzerinde durulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde Türkiye'de bölgeler arası gelişmişliğin seyri, 1923- 1950 yıllan arasındaki devletçilik dönemi, 1950- 1960 yılları arasındaki liberal dönem ve 1960'tan günümüze kadar olan planlı dönem olmak üzere üç ayrı dönemde ortaya konulmuştur. Çalışmanın dördüncü bölümünde Türkiye'de bölgesel gelişmişliği belirleyen faktörlerin analizi ekonometrik yöntem kullanılarak yapılmış, tahmin edilen değişken parametreleri ile regresyon denklemlerine ait istatistiki değerler yorumlanmıştır. VISonuç ve değerlendirmeler bölümünde ise ampirik çalışmadan elde edilen sonuçlar sunulmuş, bölgesel gelişmenin sağlanabilmesi ve bölgeler arası gelişmişlik farklarının azaltılabilmesi için neler yapılması gerektiğine değinilmiştir. VII
Avrupa Para Birliği ve Türk imalat sanayi üzerine olası etkileri

tarihinden itibaren ortak para birimi Euro'nun piyasaya sürümüyle tamamlanma aşamasına giren bir oluşumdur. Avrupa'nın bütünleşme süreci gerek Avrupa Parasal Birliği'ne üye ülke ekonomilerini, gerekse bu birlikle yoğun ticari ilişkileri olan ülke ekonomilerini yalandan ilgilendirmektedir. Bu çalışmada Avrupa Parasal Birliği'nin firmalar üzerindeki olası etkileri anlatılmadan önce ilk olarak para birliğinin ne anlama geldiği, bir grup ülke arasında tek para kullanımına başlanılabilinmesi için öncelikle hangi düzenlemeler yapılması gerektiği anlatılmıştır. Parasal birlik, genel olarak bir grup ülkenin ulusal paralarının değerini sabit kurlar üzerinden birbirine bağlayıp, birlik dışındaki ülkelere karşı ise paralarının değerlerini esnek bıraktıkları bir sistemdir. Ülkelerin kendi aralarında sabit bir kur sistemini kabul etmeleri parasal birliğe geçiş aşamalarından bir tanesidir. Bir grup ülke isterse yalnız aralarında kur birliğine gidebileceği gibi, Avrupa Para Birliği oluşumunda olduğu gibi aralarında tam konvertibiliteyi sağlayıp, ekonomi politikalarını uyumlandırıp, ortak merkez bankası ve ortak bir rezerv oluşumunu kabul edip son aşama olarak da ortak bir para birimini kullanmaya başlayabilirler Parasal birlik oluşumunun sürekliliğinin sağlanması için, üye ülkelerin ekonomilerinde uyumlandırmaya gitmeleri gerekmektedir. Parasal birlik kavramı, temelini optimum para alanları teorisinden almaktadır. 'Optimum Para Alanı' Mundell'in 1961 yılında yayınladığı makalesiyle teoriye girmiş olan bir kavramdır. Optimum para alanı, sabit kur sisteminin en düşük maliyetle uygulanabileceği alan olarak tanımlanabilir. Bu çalışmada Mundell, McKinnon, Kenen gibi iktisatçıların optimum para alanı konusundaki yaklaşımları ele alınmıştır. Avrupa Para Birliği'nin öncelikle birliğe üye ülkelerdeki firmaları daha sonra da birlikle yoğun ticari ilişkileri olan ülkelerdeki firmaları etkilemesi beklenmektedir. Parasal birliğin etkilerinin, ekonomilere daha çok fiyat hareketleri üzerinden yayılması beklenmektedir. Bu çalışmada ticarete konu olan ve olmayan malların fiyatlarında görülmesi beklenen fiyat hareketleri sigma ve beta yakınsama metodlarıyla analiz edilmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda, parasal birliğin ticarete konu olan malların fiyatlarında bir yakınsama yaratacağı, ticarete konu olmayan malların fiyatlarında ise bir değişme yaratmayacağını söylemek mümkündür. Türkiye gerek ihracat gerekse ithalat açısından ticaretinin yandan fazlasını Avrupa Para Birliği'ne üye ülkelerle yapmaktadır. Türk imalat sanayi kullandığı girdiler, ürettiği mallan sattığı ülkeler ve iç pazarda rekabet ettiği ürünler açışından Avrupa ülkeleriyle yakından ilgilidir. Bu sebeplerle Türkiyedeki firmaların özellikle de imalat sanayiinin Avrupa Para Birliği oluşumundan etkilenebileceğini söylemek mümkündür. Bu nedenle firmalarımızın Avrupa Para Birliği ile ilgili gelişmeleri yalandan izlemeleri gerekecektir.
Modern iktisadın Osmanlıya girişi ve Ceride-i Havadis (1840-1856)

MODERN İKTİSADIN OSMANLI'YA GİRİŞİ VE CERİDE-İ HAVADİS (1840-1856) Ceride-i Havadis Gazetesi, ingiliz asıllı William Churchill'in 31 Temmuz 1840 tarihinde çıkardığı Türkçe bir gazetedir. Churchill, 1830'lu yıllarda İstanbul'a gelmiştir. Av merakı sebebiyle Kadıköy'de avlanırken bir Türk çocuğunu yaralamış, bunun üzerine tutuklanmıştır. Tutuklanması kapitülasyonlara aykırı sayıldığından, Osmanlı Devleti bu işi örtbas etmek amacıyla Churchill'e yağ ihracı ve gazete çıkarma imtiyazı vermiştir. Churchill, gazete çıkarma imtiyazım 31 Temmuz 1840'da kullanarak Ceride-i Havadis'i çıkarmaya başlamıştır. Gazetenin ilk sayısında Churchill, okuma ve yazmanın önemini vurgulayarak sanayi ve ticaretin gelişmesi için dünyada olup bitenin takip edilmesi gerektiğini vurgulamıştır. Ceride-i Havadis Gazetesi'nde Avrupa gazetelerinden alman haberler aktarılarak ilmi, teknik ve sağlıkla ilgili yeni gelişmeler, devletler arası ilişkiler, savaş, barış ve benzeri haberler verilmiştir. Ceride-i Havadis Gazetesi, Gülhane Hatt-ı Hümayunundan sonra çıktığı için Tanzimatı desteklemiş, adeta Tanzimatın reklamım yapmıştır. Churchill, özellikle modern iktisadın Osmanlı elitine tanıtımını yapmıştır. Bunu yaparken iktisadi düşünce tartışmalarına girişmiştir. Ekonomide tutulacak yolun serbesti usul mü yoksa himayeci usul mü, ekonominin dayanağı tarım mı yoksa sanayi mi olmalı gibi ve yeraltı kaynaklarının değerlendirilmesine dair fikirlerini tartışmıştır. Özellikle tarıma önem verilmesini, tarımdaki gelişmenin neticesinde sanayileşmeyi savunmuştur. Bunları savunurken, tarımdaki meseleleri, yeni üretim metodlarının kullanılması, tarım mahsul ve ürünlerinin değerlendirilmesine dair bilgilerini gazetesinde yayınlamıştır. Bunlardan başka Tanzimat'ın ithalat ve ihracata etkilerini, para politikalarına, borçlanmaya dair bilgiler vermiştir. Tanzimat dönemi Osmanlı Devleti ile ilgili her türlü iktisadi faaliyetten haberler vermiştir. Narh, borsa, deniz ve kara ulaşımı ve taşımacılığı, posta, telgraf, Avrupa'daki teknik icatlar, maden keşifleri, fabrikalarla ilgili haberler, fuarlar ve fuarcılık-pazarlama ilgili haberler ve satış ilanları yer almıştır.
Privatization in Turkey: Changing perceptions and methods of a decade

Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde devletin ekonomiye katkısı ve kamu sektör payının gayri safi milli hasılada azaltılması, 1980'li yılların baskın politikalarından biri olmuştur. Gelişmekte olan ülkeler sınıfina giren Türkiye'de, özelleştirme zamanında başlatılmasına karşın, politik engeller yüzünden düzenli olarak uygulamaya geçirilememiştir. İlk kez 1983'te Anavatan Partisi gündeminde yer alan ve 24 Ocak Kararlan ile başlatılan 'Yeni-Liberal Ekonomi' anlayışının bir parçası olan özelleştirme politikası, bugüne kadar devamlı olarak ele alınmış ama uygulamaya bir süreklilik getirilememiştir. Buna bağlı olarak, Türkiye'de, 1990'lı yıllarda özelleştirme çabalan 1980'li yıllardakinden metod, amaç ve varsayım açısından farklılıklar göstermektedir. Bazı benzerlikler olmasına karşın, 1990'lardaki özelleştirme politikası 1991 yılında Doğru Yol Partisi ve Sosyal Demokrat Halkçı Parti tarafından kurulan yeni koalisyon hükümetinin ideolojik farklılıklarını yansıtmaktadır. Tansu Çiller'in başbakanlığa seçilmesiyle başlayan ikinci ortaklık sürecinde ise, özelleştirme konusunda bir kutuplaşma baş göstermiş ve 5 Nisan kararlan ile tartışmalar daha da sertleşmiştir. Bu çalışmanın amacı ise, değişen politika ve anlayışlan göz önünde tutarak, Türkiye'de 1980 ve 1990'lı yıllarda özelleştirme politikalarım karşılaştırmak, benzerlik ve farkhlıklan ortaya koyarak, gelecek için bazı dersler çıkarmaktır.
Para politikası amaçları, araçları, Türkiye'de 1980 sonrası izlenen para politikası uygulamaları ve 2000 yılı sonrası Türk dış ticaretindeki gelişmeler

Bu çalışmada; para politikalarının genel çerçevesi, taşıdığı önem ve para otoritelerince niçin tercih edildiği, para politikası stratejilerinin avantaj ve dezavantajları, parasal aktarım mekanizmaları, para politikası araçları ve amaçları incelenmiştir. Bununla birlikte, Türkiye'de tarihsel bir süreç içerisinde tercih edilen para politikası amaçları, stratejileri ve bu amaç ve stratejilere ulaşabilmek için kullanılan para politikası araçlarının gelişimi ve değişiminin nasıl ve neden gerçekleştiği, Türkiye'de 1980 yılından sonra uygulanan para politikalarının makroekonomik değişkenler üzerindeki etkileri, uygulamadaki başarısı ve 2000 yılı sonrasında Türk Dış Ticaretindeki gelişmeler değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, Türkiye'nin 2002 yılına kadar dünyada kronik enflasyona sahip nadir birkaç ülkeden biri olarak kaldığı, uygulanan para politikası uygulamalarının uzun vadeli ve yapısall değişikliklerden çok günü kurtarmaya yönelik olduğu ve yapılan sık değişikliklerin istikrarlı bir programı engellediği tespitine varılmıştır. Bu durum, insanların uzun vadeli planlar yapmalarına engel olmuş ve hükümetlere duyulan güveni azaltmıştır. İktidara olan güvenin azalması da Türk Lirasına olan güveni sarsmış ve insanların daha güvenilir gördükleri dövize yönelmelerine neden olmuştur. 2002 yılından sonra uygulanan para politikası uygulamaları neticesinde ise fiyat istikrarı sağlanmış, bankacılık sektörünün krizlere dayanıklılığı arttırılmış, ihracatta artışlar yaşanmıştır. Ancak, dış ticaret açıklarının artması ve ara malı ithalatının da % 70'ler civarında gerçekleşmesi Türk sanayicisinin olumsuz etkilenmesine neden olmuştur.
The Liberalization on the Turkish electricity sector: A simulation analysis

öz TÜRKİYE ELEKTRİK SEKTÖRÜNÜN SERBESTLEŞTİRİLMESİ: BİR SİMÜLASYON ANALİZİ SERDAL BAHÇE Ph. D., Department of Economics Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Erol Taymaz Ağustos 2003, 268 Sayfa Türkiye elektrik sektörü bir serbestleştirme sürecinden geçmekte. Bu çalışma simülasyona dayalı bir çerçeve kullanarak bu süreci analiz etmeyi hedeflemektedir. Birinci olarak yeni piyasa yapısının temel özelliklerine bakıldı ve bir takım önemli sonuçlan çıkarabilmek için bazı uluslararası örnekler üzerinde duruldu. İkinci olarak elektrik sektöründeki serbestleştirme hakkındaki teorik ve ampirik literatür özetlendi. Daha sonra bu çalışmada kullanılan simülasyon modelinin, Türkiye Elektrik Sistemi Simülasyon Modelinin, temel yapısı verildi. Bu modelde Türkiye'de bir spot piyasanın kurulduğu ve sektördeki bütün ajanların bu piyasada faaliyet gösterdikleri varsayılmıştır. Daha sonra bu model kullanılarak, endüstri yapısı, tüketici katılımı ve düzenleme gibi bir takım faktörlerin spot piyasanm performansı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Ayrıca simülasyon örneklerinde bazı fiyatlama mekanizmaları karşılaştınlmıştır.
Mekansal yer çekimi modelleri ile OECD ülkelerinde dış ticaret ilişkisinin analizi

Dış ticaret kavramı ekonomide kalkınmanın tamamlayıcı unsurlarından biri haline gelmiştir. Bu bağlamda ülkeler ekonomik anlamda sürdürülebilirliğini ve gelişimini devam ettirebilmesi için dış ticarete verdikleri önemi gittikçe arttırmışlardır. Yerçekimi modeli ülkeler arasındaki ticaretin açıklanmasında yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir. Bu çalışmada Türkiye ile OECD ülkeleri arasındaki ticaret ilişkisi mekansal yer çekimi modeli kullanılarak incelenmiştir. Analiz 1993- 2017 dönemi için gerçekleştirilmiştir. Mekansal çekim modeli, dış ticaretin her yönünün görülebilmesi için Türkiye'nin OECD ülkeleri ile yaptığı ithalat, ihracat ve toplam ticareti üzerine ayrı ayrı uygulanmıştır. Bağımsız değişken olarak; gayri safi yurtiçi hasıla, nüfus, döviz kuru, mesafe ve ülkelerin aynı denize kıyılarının olma durumu değişkenleri kullanılmıştır. Son zamanlarda uluslararası literatürde çeşitli çalışmalar dış ticaretin incelenmesinde mekansal etkinin dikkate alınmasının önemini göstermiştir. Bu çalışmada uluslararası ticaretteki mekan etkisi panel veri kapsamında mekansal ekonometrik yöntemler kullanılarak dikkate alınmıştır. Panel veri için uygulanan mekansal bağımlılık test sonuçlarına göre, Türkiye'nin OECD ülkeleri ile olan ithalat ve toplam ticaretinde mekan etkisinin olduğuna karar verilmiştir. Analizde kullanılan bağımsız değişkenlerin dış ticaret göstergelerine olan etkisi genel olarak literatüre uygun olarak bulunmuştur. Türkiye ve OECD ülkelerinin GDP'lerinin beklendiği gibi dış ticaret üzerine etkisi pozitif ve anlamlı bulunmuştur. Türkiye'nin nüfusundaki artışın dış ticareti arttıran bir etmen olduğu görülürken, OECD ülkelerinin nüfuslarındaki artışın dış ticareti azaltıcı etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Türkiye ve OECD ülkelerinde döviz kurundaki değişimlerin dış ticaret üzerine etkisinin değişken olduğu görülmüştür. Taşıma maliyetlerini temsil eden mesafe değişkeninin dış ticaret üzerindeki etkisi literatüre uygun olarak negatif bulunmuştur. SEA değişkeninin dış ticaret üzerine etkisi ise istatistiksel olarak anlamsız bulunmuştur.
Gelişmekte olan ülkelerde dijital ekonomi: Türkiye örneği

Bu çalışmanın amacı 'Yeni Dijital Ekonomi' olarak nitelendirilen tekno-ekonomik dönüşümün sermayenin birikim mantığıyla olan ilişkisini sorgulamak ve bunun gelişmiş ülkeler ve gelişmekte olan ülkelerle olan ilişkiselliğini ortaya koymaktır. Gelişmekte olan ülkeler gelişmiş ülkelerin başlattığı teknolojik atılımları yakalayıp kapitalist hiyerarşide onların seviyesine çıkmaya çalışırken gelişmiş ülkeler için bu durum daha çok kendi aralarındaki rekabetin bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Son yıllarda bu minvalde gündemi meşgul eden başlıklardan biri 'Endüstri 4.0 Devrimi'dir. Endüstri 4.0 adıyla somutlaşan Yeni dijital ekonomi, bilgi ve iletişim teknolojileri alanında geliştirilmiş teknolojilerin fiziksel sistemlerle olan bileşimi olarak görülmektedir. Bu çalışmada 'Dördüncü Sanayi Devrimi' diye adlandırılan sürecin tarihsel ve kavramsal arka planına değinilirken geçmişşten günümüze yaşanan teknolojik değişimlerin endüstriyel planda yarattığı dönüşümler Sanayi Devrimi'nden başlanarak sermayenin uluslararasılaşması zemininde karşılaştırmalı olarak incelenecektir. Bu bağlamda sermayenin uluslararasılaşması sürecinde oluşan uluslararası iş bölümüyle beraber gelişmekte olan ülkelerin değişen rollerine vurgu yapılacak ve teknolojinin bu süreçteki rolüne değinilecektir. Çalışmanın bir diğer amacı gelişmekte olan bir ülke olarak Türkiye'nin dijital dönüşümdeki konumunu ve uluslararası iş bölümündeki yerini incelemektir.
Gıda güvenliğinin Türk tarım politikalarındaki yeri ve Türk tarımına etkisi

Günümüz dünyasında gerek ulusal gerek uluslararası boyutta gıda güvenliğine yönelik çalışmalar hız kazanmıştır. Tarım sektörü ve tarım politikaları açısından gıda güvenliğinin yeri ve önemi giderek artmaktadır. Bu çalışmada gıda güvenliği Türk Tarım politikalarının gelişim süreci içinde incelenmiştir. Ancak gıda güvenliği çok geniş alanı kapsayan bir konu olduğundan sadece tarımsal üretim bazında incelenmiş olup; veterinerlik, balıkçılık, ormancılık ve su gibi alanlar dışarıda bırakılmıştır. Ayrıca belli bir spesifik ürün incelemesiyapılmayıp, genel bir çerçevede değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada materyal ve yöntem olarak yurtiçi ve yurtdışında sözkonusu alanda yapılmış çalışmalardan yararlanılmıştır.
Olimpiyat ekonomisinin makroekonomik açıdan incelenmesi: Mersin ili örneği

Bu çalışmada, 2013 yılında düzenlenen 17. Akdeniz Oyunları'nın Mersin ilinde yarattığı ekonomik etkilerin incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu etkileri tek başına ele almaktan ziyade, Mersin ilinde yaşayan kişilerin Akdeniz Oyunları'ndan beklentilerini göz önüne alarak değerlendirmek daha anlamlı olmaktadır. Bu nedenle, Mersin halkının oyunlardan beklentilerini ölçmek amacıyla yapılan, anketler içeren iki çalışma referans alınmaktadır. Referans alınan çalışmalar beklenen gelir ve gerçekleşen getiri yöntemi çerçevesinde oluşturulan istatistiksel analizler ve kestirimler ile sınanmaktadır. Böylece, Akdeniz Oyunları'nın bölgesel düzeyde nasıl bir etki yarattığı ve Mersin halkının beklentilerini karşılayıp karşılamadığı analiz edilmektedir. Mersin halkının Akdeniz Oyunları'nın yaratmasını beklediği iş yaratma, ekonomik canlanma, yaşam maliyetini arttırma, turizm gelirlerini ve turist sayısını arttırma beklentileri, veri setleri kullanılarak yapılan istatistiksel analiz sonuçlarıyla karşılaştırıldığında; Akdeniz Oyunları'ndan sonraki kısa dönemde yeni iş fırsatlarının oluşması, turizm gelirlerinin ve yaşam maliyetinin artması beklentilerinin gerçekleşmediği, ekonomik canlanma beklentisinin gerçekleştiği; fakat yaratılan ekonomik canlılığının başka bölgelere transfer olması nedeniyle, Akdeniz Oyunları'nın Mersin ilinde yaratması beklenen ekonomik değişimlerin gerçekleşmediği görülmektedir.
Türkiye'de vergilerin sosyal maliyeti

Vergilerin sosyal maliyeti vergi idaresinin ve mükelleflerin vergi I maliyetlerinden oluşmaktadır. Vergi idaresi vergi toplamak zorundadır. Mükellefler ise vergi ödevlerini yerine getirmek zorundadırlar. Bu zorunluluklar vergi maliyetlerine yol açmaktadır. Vergilerin ucuza mal edilmesi meselesi iktisadilik ilkesi içinde ele alınan bir konudur. Vergiler en az maliyetle toplanmalıdır. Ancak, vergi maliyetinden kaçınmak vergi kaybına yol açmamalıdır. Türk Vergi İdaresinin 1983- 1993 yılları arasındaki vergi toplama maliyetlerinin düşük seviyede olduğu görülmektedir. Ancak, Türk Vergi İdaresinin vergi kaybını önlemedeki başarısızlığı idarenin etkin olmadığını göstermektedir. Türkiye'de istatistiki verilerin yetersiz olmasından dolayı mükelleflerin vergi maliyetleri sağlıklı olarak hesaplanamamaktadır.