turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Etnik/teritoryal ulusçuluk bağlamında Türkiye'de ulusal kimliğin inşa süreci

Bu çalışmanın temel konusu Türk ulusal kimliğinin bileşenlerini tespit etmektir. Çalışmada ulusal kimliğin unsurları 1923 Cumhuriyetin ilanıyla başlayan dönemden ele alınarak 1938'e kadar olan süreçle sınırlandırılmıştır. Bu süreç içinde ulusal kimlik, hukuki-siyasi ve uygulamada gerçekleşen iki boyutuyla ortaya konulmuştur. Ayrıntıda ulusal kimliğin bileşenleri etnik/sivil bağlamında araştırılmıştır. Türk ulusçuluğunun vatandaşlığa bağlı ulusçuluk anlayışı ile organik ulusçuluk anlayışı arasındaki konumu araştırılmıştır. Bu açıdan konuya ilişkin genel bir bilgi vermek amacıyla önce ulus, ulusçuluk, etnisite kavramlarına ilişkin olarak literatürdeki hakim görüşler ortaya konulmuş, daha sonra ilkçi ve modernist araçsalcıulusçuluk tipolojilerine yer verilmiştir. Türk ulusçuluğunun etnik/sivil konumu ortaya konmaya çalışılırkenCumhuriyetin ilanından sonra ulusal kimliğin anayasada nasıl tanımlandığı vedönemim devlet seçkinlerinin beyanları ortaya konulmuştur. Daha sonra erken Cumhuriyet dönemimdeki uygulamaların Türk ulusçuluğunun hukuki-siyasiboyutunu yansıtıp yansıtmadığını ortaya koymak amacıyla Türk Tarih Tezi, Türk Dil Teorisi, İskan kanunu, siyasi seçkinlerin ulusal karakteri kavrayışları ve diğer birçok reform ve kurumlar ile isyanlar süreci ele alınmıştır. Sonuçta erken cumhuriyet döneminde sosyal-siyasi alanda gerçekleştirilen reformlar ve isyanlar sürecindehükümetin aldığı tavırlar, anayasada tanımlandığı şekliyle vatandaşlığa dayalı bir ulusçuluk anlayışından kaymaların olduğunu bize göstermektedir. Bu kayış kısmen 1925 yılından başlamak üzere ağırlıklı olarak 1930'lu yıllarda kendini gösterir. Cumhuriyet döneminin isyanlar süreci, hükümetlerin isyanlara yönelik aldığı tavırlarTürk ulusçuluğunun etnik öğelerin eklenmesine neden olmuştur. Sonuçta Türk ulusçuluğunun anayasada tanımladığı şekliyle vatandaşlığa dayalı bir ulus anlayışına yakın dururken uygulamada gerçekleşen boyutuyla, organik bir ulusçuluğa da yakın durmaktadır. Konjonktüre bağlı olarak Türk ulusçuluğu etnik ve sivil ulusçuluklar arasında gidip gelen bir değişim göstermiştir.
Tek parti dönemi iktidar muhalefet ilişkileri (1923-1945)

Bu çalışmada Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarını oluşturan Tek parti dönemindeki iktidar - muhalefet ilişkileri ele alınmıştır. Tek partili hayatı ifade eden 1923- 45 yıllan arasındaki süreç tezin konusunu oluştursa da bu dönemin arka planını oluşturan Kurtuluş Savaşı'ndaki iktidar-muhalefet çekişmesinden bağımsız olmadığı düşüncesinden hareketle çalışma çerçevesinde milli mücadele dönemine de yer verilmiştir. Çalışmada genel olarak 1923- 45 arası ise iktidar ve muhalafet cephesinin kimlerden oluştuğu ve birbirinden hangi temel noktalarda ayrıldığı irdelenmiştir. Tez çalışmasının birinci bölümünde 'siyasal iktidar' 'siyasal muhalefet' ve 'siyasal partiler' kavramları ana hatlarıyla ele alınarak, konuyla ilgili genel bir çerçeve çizilmiştir. İkinci bölümde Tek parti yönetiminin kurulması aşamasını ifade eden gelişmeler; Milli Mücadele dönemi, Birinci Meclis'in açılması ve Meclis'teki tartışmalar, Halk Fırkası'nın kurulması, Cumhuriyet'in ilanı, Muhalefetin örgütlenmesi ve Takrir-i Sükun dönemi başlıklarıyla ele alınarak, Birinci Meclis'teki tartışmalarla başlayan ve Takrir-i Sükun dönemine kadar devam eden iktidar-muhalefet ilişkisi incelenmiştir. Üçüncü bölümde 'Serbest Cumhuriyet Fırkası Denemesi' başlığı altında bu denemeyi gerekli kılan şartlar, iktidarın bu fırka ile ne amaçladığı, toplumsal yığınların yeni fırkaya olan tepkileri ve fırkanın kapatılma süreci ele alınmıştır. Dördüncü bölümde 'Tek Parti Yönetiminin Yerleşmesi' başlığı altında Serbest Fırka denemesinin iktidarın bundan sonraki eylemlerine olan etkisi ve bu etkinin siyasal ve toplumsal hayata olan yansımaları ele alınmıştır. Beşinci bölümde, iktidar-muhalefet çekişmesinin siyasal sistemde iktidarı temsil eden CHP içinde de görüldüğü noktasından hareketle yönetici kadro içindeki bölünmelere değinilmiştir. Son bölüm olan altıncı bölümde ise 'Çok Partili Hayata Geçiş' başlığı altında Türkiye'nin çok partili hayata geçiş serüveni ve bu süreçte yaşanan gelişmelerle çok partili hayata geçiş kararında etkili olan faktörler incelenmiştir.
Tolstoy'un düşüncesinde anarşist temalar

Tolstoy birçok kaynakta anarşist bir düşünür olarak kabul edilir. Hayatındaki belli bir dönemle birlikte, Tolstoy edebiyatçı kimliğini bir yana bırakarak, eşi az rastlanan özgün fikirleriyle bir düşünür ve filozof kimliğine bürünür. Ele aldığı siyasal sorunlara öngördüğü çözümlerle, Tolstoy'un hem anarşist düşünceyle ortak sayılabilecek ilkelere sahip olduğu hem de kimi anarşist düşünürlerce tamamen reddedilmesi gereken bazı düşünceleri savunduğu söylenebilir. Tolstoy'un bir anarşist sayılıp sayılamayacağını belirlemek için anarşizm geleneğinde sayılan tüm yaklaşımların ortak noktaları ile Tolstoy'da görülen anarşist temaların ortaya koyulması gereklidir. Bu amaçla hazırlanan bu tez çalışmasında ilk olarak anarşizmin genel ideolojik perspektifinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Tolstoy'un görüşlerinin incelenmesine başlarken öncelikle Tolstoy'un geçirdiği dönüşüm ekseninde görüşlerini oluşturan tarihsel altyapısı ile birlikte, bu dönüşüm sonrasında temel aldığı din eksenli özgün düşünce ve anlayışları sergilenmiştir. Tolstoy'un düşüncelerinin anarşizm perspektifinden incelenmesi için düşüncesinin siyasi yönünün felsefi temelleri, geleneksel ve modern kurumlara olan eleştirileri ile ilke ve hedefleri ele alınmıştır. Anarşist düşünürlerle Tolstoy arasındaki benzerlik ve farklılıklar göz önünde bulundurularak, Tolstoy'un siyasal ilke ve hedeflerinin ortaya koyulması bu noktada tez çalışması için kilit konumdadır. Sonuçta yapılan değerlendirmelerle, Tolstoy'un sahip olduğu inancı çerçevesinde savunduğu değerler ve siyasal düşüncesinin, kimi farklılıklarına rağmen, anarşist gelenek ve anarşist teorinin temel argümanları ile büyük ölçüde kesişen bir derinliğe sahip olduğu görüşüne varılmıştır.
Disciplining' Turkish people through the people's houses: A discursive reading of the Ülkü magazine (1933-1950)

Bu çalışma Türkiye'de Halkevleri'nin (1932-1951) ana yayın organı olan Ülkü dergisini bir söylem analizi yaparak incelemektedir. Çalışma Michel Foucault'nun 'disiplinci iktidar', 'bio-iktidar'' ve 'yönetimsellik' kavramlarına dayanarak Halkevleri'nin cumhuriyet yöneticileri tarafından sadece Kemalist ideolojiyi yaymak amacıyla kurulmadığını, buna ek olarak disiplinci ve düzenleyici politikalar ve teknikler aracılığıyla devletin nüfus üzerindeki kontrolünü arttırma amacına da hizmet etmek için kurulmuş olduklarını iddia etmektedir. Çalışmada ilk önce Halkevleri'nin kuruluşuna yol açan tarihsel süreç ve gelişmeler özetlenmektedir. Daha sonra ise geniş bir literatür taraması ile Halkevleri üzerine yapılmış ana akım çalışmaların eksik yönleri tartışılmakta ve öte yandan eleştirel çalışmaların yaptığı önemli katkılar vurgulanmaktadır. Üçüncü olarak, yukarıda bahsi gecen teorik kavramlar ışığında bu çalışmanın ana tezi olan Halkevleri'nin faaliyetlerinin cumhuriyet yöneticileri tarafından bireylerin bedensel yeteneklerini arttırma, nüfus artistini hızlandırma ve nüfusu daha sağlıklı kılma, nüfusun üretkenliğini arttırma ve yönetimsellik aracılığıyla bireylerin yasam tarzları, alışkanlıkları, inançları ve bedii zevklerini şekillendirerek onları yeni rejimin tahayyül ettiği cumhuriyetçi vatandaşlara dönüştürme amaçlarıyla tasarlanmış oldukları iddiası sunulmaktadır. Çalışmanın son bölümünde ise bu iddiayı desteklemek amacıyla önde gelen cumhuriyet yöneticilerinin ve entelektüellerinin beden terbiyesi, nüfus meselesi, ekonomi-politik ve halk eğitimi gibi konular hakkında Halkevleri'nin ana yayın organı olan Ülkü dergisinde yayınlanmış olan yazıları ve demeçleri detaylı bir şekilde incelenmektedir. Bu incelemeyle amaçlanan modern yönetim zihniyetinin cumhuriyet yöneticilerinin zihin dünyasının ayrılmaz bir öğesi olduğunu ve Halkevi projesinin nihai hedeflerinin dar anlamıyla 'ideolojik endoktrinasyon' veya 'zihinler üzerinde kontrol kurma' amacının çok ötesine geçmişş olduğunu gösterebilmektir.
Freedom and Soldarity Party and its politics: An attempt to redefine the Turkish left

Bu tez, Türkiye Sol Hareketinin 1990 Tarda içine girdiği bütünleşme sürecini, dünyada değişen ekonomik ve politik yapı çerçevesinde Türk solunu yeniden tarifleme çabası olarak ele almaktadır. Bu yeniden tarifleme süreci 1996 yılında birçok sol fraksiyonu ve yeni sosyal hareketi içerisine alarak kurulan Özgürlük ve Dayanışma Partisinin özgün yapısı ve politikaları bağlamında anlatılmaya çalışılacaktır. Bu amaçla, yeni sosyal hareketler teorilerinden ÖDP'nin bu hareketlere bakışma referans vererek bahsetmektedir. ÖDP'nin bu yeni sosyal hareketleri kendine eklemleme çabasında hangi noktalarda başarılı olduğu hangi noktalarda tıkanıklık yaşadığı bu tezde anlaşılmaya çalışılmaktadır. Tez bu anlamda ÖDP'nin Türk sol hareketi içindeki ayrıcalıklı rolünü vurgulamaktadır.
Süleyman Demirel Dönemi karikatürlerde karşılaştırmalı siyasi söylem analizi

Çok köklü bir geçmişşe sahip olan karikatür sanatı, basının kendisini keşfedişiyle birlikte çok geniş bir hedef kitleye ulaşır hale gelmiştir. Mizahın bir konu olarak kabul edilen karikatür siyaseti konu almaya başlamasıyla birlikte, siyasi arenada gündem oluşturur hale de gelmiştir. Gazetelerin ideolojileriyle de paralel söylemler kullanan bu sanat dalının Türkiye'de en çok konu ettiği isimlerin başında dokuzuncu Cumhurbaşkanı ve eski Başbakan Süleyman Demirel gelmektedir. Ben bu çalışmamda Türk siyasi hayatında otuz yılık bir geçmişşe sahip olan Süleyman Demirel'in geçirdiği darbeler, seçimler, Başbakanlıktan Cumhurbaşkanlığına uzanan siyasi hayatının gazete karikatürlerindeki siyasi söylemini analiz etmek istedim. Bunun için biri sol, diğeri sağ görüşe yakın olan Cumhuriyet ve Tercüman Gazeteleri'ni 1971 Muhtırası, 1974 yılında seçimlere giden süreçte, 1980 Darbesi'nde ve Cumhurbaşkanı seçildiği dönemleri baz alarak inceledim. Yaptığım incelemeler sonucunda iki gazetede yer alan karikatürlerinde her zaman gazetenin ideolojisiyle paralel söylemler kullandığını tespit ettim. Ele aldığım dönemler içinde Demirel ile ilgili karikatürlerde yaşanan en büyük siyasi söylem farkı 1980 darbesinin ardından, Demirel'in siyasi yasağının bitmesi ve Cumhurbaşkanlığı seçimine giden süreçte yaşanmış. 80 darbesine kadar Süleyman Demirel'e oldukça sert eleştiriler yönelten Cumhuriyet Gazetesi, Demirel'in cumhurbaşkanı seçilmesi sürecinde de her ne kadar eleştirel bir söylem benimsese de, eskisi kadar sert ve 'taraflı' değildir. Tercüman Gazetesi'nde ise durum tam tersidir. 1980 darbesine kadar Demirel ile ilgili yaşanan birçok olayı görmezden gelen gazete, Demirel'in 1991'de tekrar Başbakan seçilmesi ve sonrasında da Cumhurbaşkanı olmasıyla birlikte, muhalefet liderleri ve Turgut Özal ile ilgili karşılaştırmalarında Demirel'i 'galip' ilan etmiştir. Özetle, Demirel dönemi karikatürlerde siyasi söylem Demirel'in değişen vizyonu ve gazetelerinde buna sağladığı uyumla paralel olarak değişmiştir.
Between exit and loyalty: The dealignment and realignment in the Turkish party system

Değişim Türk siyasal hayatının önemli bir parçasıdır. Türk siyasal parti sistemi son dönemde önemli ölçüde parçalanma ve seçmen oynaklığı yaşamıştır. Bu doktora tezinin amacı, söz konusu değişimi Albert O. Hirschman'ın bize sağladığı Exit, Voice and Loyalty çerçevesinde incelemektedir. Bu çerçeve seçmen değişiminin farklı açıklamalarını bütünleşik bir şekilde sunmamıza hizmet etmiştir. Seçmenin parti değiştirme kararını, 'çıkış' olarak tanımlarsak, siyasal partilere getirilen farklı yaklaşımları bütünleştirmek mümkündür. Türk seçim tarihinin analizi bu bütünleşik şemaya detaylı kanıt sağlamıştır. Bahsettiğimiz değişimi rekabet eden siyasi partiler arasındaki benzerliklerin artmasına ve kurumların bu duruma etkisine bağlayabiliriz. Hükümet programlarının içerik analiziyle sağlanan veriler, hükümetlerin gündemlerinin hükmeden parti programlarından çok konjonktürel faktörlerden etkilendiğini göstermiştir. Bu durum hükümetlerin birbirlerine benzerliğini önemli derecede katkıda bulunmuştur. Öte yandan seçmenlerin siyasal partiler hakkındaki izlenimleri alternatif 'mekansal' modeller kullanılarak incelenmiş ve 'mekansal' oy verme teorilerinin Türk seçmenlerinde bir derece geçerli olduğunu görülmüştür.
Totalitarian and authoritarian regimes: A comparison of stalinism and putinism

Bu tez, Stalin'in Sovyetler Birliği ile Putin'in Sovyetler Birliği sonrası Rusya'sı dönemlerini, rejimlerin totaliter ve otoriter karakterleri kapsamında, iki liderin tutumlarını da göz önünde bulundurarak, karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Söz konusu iki rejim belli farklılıklar gösterse de, Stalin'in totaliter rejiminin ve Putin'in otoriter yönetiminin, kökleri Rus tarihine dayanan bazı benzerliklere sahip olduğu ileri sürülmektedir.
Avrupalılaşma bağlamında Türkiye'de doğa koruma ve biyolojik çeşitlilik

Bağlamında Türkiye'de Doğa Koruma ve Biyolojik Çeşitlilik çalışmasında öncelikle Avrupa Birliği Çevre Politikası siyasal sürecin evreleri olan politika düzenleme ve uygulama alanlarınaayrılarak analiz edilmektedir. Politika değerlendirme alanı ise ayrı bir alan olarak ele alınmaya çalışılsa da, politika uygulama alanından farklı olarak analizi daha zor görünmektedir. Siyasal süreç içerisinde bu üç alan arasında sağlıklı bir ilişkinin kurulması çevre politikasının etkinliğini arttırmak açısından zorunludur. AB'nin çok-katmanlı yönetişim sisteminde politika düzenleme alanında AB üst yapısının etkinliğinden bahsetmek daha mümkün iken, politika uygulama alanında üye devletlerin etkinliğinden bahsetmek gerekmektedir. Bu kapsamda politika değerlendirme alanı da genel olarak üye devletlerinegemenliğinde bulunmaktadır. ABÇP açısından bir diğer önemli faktör Avrupalılaşma sürecidir. Bu sürecin gerçek anlamda başlangıcı Tek Avrupa Senedi olarak gösterilebilir. Bunun yanında ABÇP'de TAS ile yeni bir evreye geçiş yapmıştır. Ayrıca TAS'ın ortaya koyduğu yerindenlik ilkesi de AB siyasal sistemine girerek bu üçlü arasında karmaşık bir ilişki başlamıştır. Buna göre yerindenlik ilkesiüye devletler tarafından ABÇP bağlamında Avrupalılaşma sürecinin etkilerine karşı bir kapı hüviyeti ile kullanılmaktadır. Buna karşılık AB üst yapısı ABÇP'nin etkinliği için politika uygulama ve değerlendirme alanlarını Avrupalılaştırarak, mümkün olduğu kadar halkın1katılımını arttırmayı amaçlamaktadır. Arzulanan bu katılımın gerçekleşmesi için ise sistemin şeffaflığı önem kazanmaktadır. Avrupalılaşma sürecinin çevre politikasının uygulanmasındakizayıflıklarının yanında, Türkiye'deki Çevre Yönetiminin kendi içindeki özellikle politika uygulama alanında siyasal üslup ve yapıdaki sorunları AB DKBÇMevzuatının etkin bir şekilde uygulanmasını güçleştirecektir. Bundan dolayıkatılım, şeffaflık ve izleme gibi ilkelerin Türkiye'nin Çevre Yönetimi tarafından bir tamamlayıcı süreç ile birleştirilmesi gerekli görülmektedir. Böylece gerçek anlamda Türkiye'de DKBÇ Politikasının uygulamadaki etkinliğine katkısağlanabilir. 2
12 Haziran 2011 Milletvekili Genel Seçimleri öncesi Adalet ve Kalkınma Partisi'nin siyasal iletişim stratejileri

Bu çalışma, 12 Haziran 2011 Milletvekili Genel Seçimleri öncesi AK Parti'nin siyasal iletişim stratejilerini kapsamaktadır. Türkiye Cumhuriyeti, siyaset tarihinde ilk kez bir siyasi partinin, seçimlerden 3. kez oy oranını artırarak yeniden iktidar olmasına tanık oldu. Bu çalışmada, seçimlerden oy oranını artırarak çıkmış olan AK Parti'nin bu oy artışında, parti tarafından uygulanan siyasal iletişim stratejilerinin ne kadar etkili olup olmadığı sorusuna cevap verilmeye çalışılmıştır. Kuramsal çerçevenin sunulduğu ilk bölümde, iletişim, kitle iletişim araçları, siyaset ve propaganda olgularının tarihsel gelişimi ile siyaset biliminin iletişimle olan ilişkisi ve günümüzde iletişimin siyaset için taşıdığı önem üzerinde durulmuştur. Siyasal iletişim kavramı ve bu kavramın beraberinde getirmiş olduğu siyasal iletişimde profesyonelleşme, siyasal reklamcılık, siyasal pazarlama gibi kavramlar da tanımlanarak tartışılmıştır. İkinci bölümde ilk olarak, Türk siyasal hayatı hakkında genel bir bilgiyle beraber kendisini muhafazakar sağ parti olarak nitelendiren ANAP ve 1987 Milletvekili Genel Seçimlerinden söz edilmiştir. Daha sonra da AK Parti'nin kuruluş aşaması, siyasal ve kurumsal kimliği, iletişim yönetimi, lider olarak Recep Tayyip Erdoğan'ın iletişimi ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Bulgular ve Değerlendirme bölümünde, 12 Haziran 2011 Milletvekilli Genel Seçimleri öncesi, AK Parti'nin propaganda faaliyetleri incelenmiştir. Bu aşamada ilk olarak seçim bildirgesi, miting konuşmaları ve gazetelerden derlenen miting haberlerine kategorik analiz uygulanmıştır. Daha sonra da miting konuşmalarının cümle analizleri, partinin kendisini siyasal anlamda ifade etme biçimi, miting konuşmalarındaki cümle yapıları ve cümle yapılarındaki karşıtlıklar incelenmiştir. Elde edilen bütün bu veriler ışığında AK Parti'nin seçim kampanyası boyunca iletişim stratejileri irdelenmiş ve araştırmanın varsayımları sınanmıştır.
Terörizm ve PKK Terör Örgütü 1980-2012 yılları

günümüz toplumlarının en temel sorunlarından birisi halindedir. Bugün hemen her coğrafyada terör faaliyetleri ile karşılaşmak mümkündür. Bu faaliyetler neticesinde önemli can kayıpları olduğu gibi bu faaliyetlerin önlenmesi adına yapılan harcamalar da ülke ekonomilerine önemli zararlar vermektedir. Ülkemizde de yaklaşık 40 yıldır PKK Terör Örgütü'nün gerçekleştirdiği terör olayları kayıpların yaşanmasına sebep olmaktadır. Bu kayıplar başta askeri ve sivil kayıplardır. Bu kayıpların yanı sıra terör olaylarının ortaya çıkarttığı ekonomik kayıplar, terörün önlenebilmesi adına yapılan harcamalar ve başta terör olaylarının gerçekleştiği bölge halkı olmak üzere ulus olarak duygusal kayıplardır. Çalışmanın amacı PKK terörünün ortaya çıktığı günden 2012 yılına dek olan evrimi ortaya koyarak, geleceğe dair bazı çıkarımlar elde edilmesini sağlamaktır. Özellikle 2012 yılına kadar olan dönemin ele alınasının temel nedeni, çözüm sürecine kadar olan dönemin ardından herhangi bir gelişme ve yeniliğin olmamasıdır.
Yazılı basının gündem belirleme işlevi bağlamında 2014 Cumhurbaşkanlığı seçim kampanyası süreci

Bu çalışmanın amacı, 2014 Cumhurbaşkanlığı seçimleri siyasi kampanya döneminde, yazılı basında bu seçimlerle ilgili çıkan haberlerden hareketle kamuoyu gündeminin nasıl oluştuğuna ilişkin çıkarımlarda bulunmaktır. Bu amaç çerçevesinde gündem belirleme kuramından faydalanarak demokratik sistem içinde genelde medyanın, özelde günlük gazetelerin gündem belirlemedeki rolü anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda örneklem olarak seçilen yedi gazetenin seçimden önceki bir aylık süreyle baş sayfalarında adaylar hakkında yaptıkları haberler ve bu haberlere eşlik eden görseller içerik analizi yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Farklı siyasi aidiyetleri ve dolayısıyla yayın çizgileri bulunan günlük yedi gazeteden hareketle, medyanın cumhurbaşkanı adaylarına ilişkin taraflı/tarafsız yayın tercihleri ve kamuoyunu oluşturma ve yönlendirme durumları araştırılmıştır. Çalışmanın sonucunda farklı siyasi görüşleri temsil eden gazetelerin, kampanya sürecinde adayların medya içeriklerinde adil temsillerini dikkate almadıkları ve sundukları haber çerçeveleriyle nesnel gazetecilik ilkeleri doğrultusunda yayın yapmadıkları gözlemlenmiştir. Dolayısıyla kamuoyunun serbestçe oluşumuna katkıda bulunmak yerine seçim sürecinde taraflı davranarak kamuoyunu yönlendirme amaçlı yayın yaptıkları tespit edilmiştir.
Amerikan siyasetinde yeni muhafazakarlar ve ABD'nin Orta Doğu politikasına etkileri

1960'lı yılların sonlarından itibaren Amerikan siyasetinde varlığını açıkça hissettiren yeni muhafazakar hareket, özellikle Amerika Birleşik Devletleri'nin 43. Başkanı George Walker Bush döneminde (2001-2009) adından sıkça söz ettirir hale gelmiştir. 11 Eylül 2001 Saldırıları neticesinde değişen güvenlik algılamaları neoconservative düşüncenin yönetimde etkin hale gelmesini sağlamıştır. Yeni muhafazakarlar 21. yüzyılın başında ABD dış politika gündeminin belirlenmesinde ve yönlendirilmesinde kilit rol oynarken, tartışmasız başarılı olan kamu diplomasisinin gerek iç politikada gerekse dış politikada prestij kaybına sebep olmuşlardır. Bu çalışmada yeni muhafazakarların tarihsel ve düşünsel kökleri ele alınırken, teoride savunmuş oldukları fikirlerin, sahada karşılaştığı başarısızlık örnekleri incelenecektir.
Türk milliyetçiliği bağlamında Afet İnan'ın tarih çalışmaları ve kadına bakışı

Bu çalışmanın amacı, Afet İnan'ın çalışmaları özelinde, milliyetçilikle tarihçilik arasındaki ilişkiyi ve milliyetçi tarihçiliğin Türk milli kimliğinin inşasında oynadığı rolü incelemek ve bu yolla milliyetçilik tartışmalarına ve Türk milliyetçiliği literatürüne bir katkı sağlamaktır. Osmanlı modernleşme döneminin bir sonucu olarak ortaya çıkan Türk milliyetçiliği, Cumhuriyet devrinde Türk milli kimliğini inşa etmek için uygun ortamı bulabilmiştir. 1920'li yıllarda vatanı ve devleti inşa eden Kemalist kadro, 1930'lu yıllara gelindiğinde milli kimliğin inşasına yönelmiştir. Bu milli inşa sürecinde tarih ve dil çalışmaları çok önemli yer tutmuştur. Atatürk tarafından tarih alanında çalışmakla görevlendirilen Afet İnan, Türk milli kimliğini tanımlayan ve etnik merkezli tarih yazımının bir örneği olan Türk Tarih Tezinin oluşumunda oynadığı rol ile Cumhuriyet'in ve Türk milliyetçiliğinin tarihlerindeki yerini almıştır. Kadın hakları konusunda da çalışmalar sürdüren İnan, Türk kadınının sosyal ve siyasi haklarını kazanması konusunda aktif rol oynamasının yanında Türk kadınlarının haklarını kazanmaları sürecini bir tarihçi olarak incelemiş ve bu konuda eserler vermiştir. Afet İnan'ın çalışmaları, yalnızca çalışmanın amacı doğrultusunda incelenmiş, konu ile doğrudan ilgisi bulunmadığından kaynak değerini kaybeden eserleri dışarıda bırakılmıştır. Çalışmanın temel kaynakları Afet İnan'ın tarih alanında ve kadın hakları konusunda hazırladığı çok sayıda makale ve yazdığı kitapların yanında hem kendi yaşamı hem de dönemin zihniyet dünyası ve uygulamaları hakkında önemli detaylar veren anıları ve otobiyografik çalışmalarıdır. Makalelerinin henüz kendisi hayattayken bazı kitaplarda derlenmesi sebebiyle konu hakkında birincil kaynaklar ulaşılabilir durumdadır. Tez dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde milliyetçilik literatürünün en önemli eserlerinin bazılarının üzerinde durulmuş, alanın tartışmalarını aktararak milliyetçilik çalışmalarının teorik bir arka planı sunulmaya çalışılmıştır. İkinci bölümün odak noktasında Türk milliyetçiliğinin doğuşu ve karakteri vardır. Bu bölümde Türk milliyetçiliğinin milliyetçilik kuramları açısından konumunun ne olacağı sorusuna yanıt aranmıştır. Üçüncü ve son ana bölüm ise Afet İnan'ın hayatı ve çalışmaları üzerinde durmaya ve İnan'ın çalışmaları üzerinden dönemin milli kimlik sorununa yaklaşımı hakkında bir sonuca varmak iddiasındadır.