turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yapılı çevrelerde nanoteknoloji kullanımı ve insan sağlığı üzerindeki etkileri

Nanoteknoloji nano ölçekli yapılar üzerinde yoğunlaşan bir bilim dalıdır. Nanoteknoloji ile atomik ve moleküler boyutta maddeye müdahale edilmesi yeni ve üstün özelliklerde malzemeler üretilebilmesi amaçlanmıştır. Diğer disiplinlerde olduğu gibi nano malzemelerin mimarlıktaki uygulamaları incelendiğinde nanoteknoloji sayesinde dayanıklı, verimi ve performansı yüksek yapılar elde edildiği görülmektedir. Binalarda nanoteknolojik uygulamalar ile birlikte özellikle yalıtım ve enerji etkinliği bağlamında çok önemli gelişmeler olmaktadır. Öte yandan son yıllarda nanoteknoloji kullanımının insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerini araştıran çalışmaların sayısında da artış görülmektedir. Bu bağlamda çalışmada yapılı çevrelerde kullanılan nanoteknoloji ürünlerinin insan sağlığı üzerindeki etkisi üzerine bir araştırma yapılmıştır. Öncelikle yapılı çevrelerde kullanılan nanomalzemeler incelenerek kullanım alanlarına ve yapısall özelliklerine göre sınıflandırılmış, üstün ve zayıf yönleri tartışılmıştır. Daha sonra yapılı çevrelerde kullanılan söz konusu malzeme ve teknolojilerin insan sağlığı üzerindeki etkisini inceleyen disiplinler arası çalışmalara başvurularak olası etkileri gösteren bir haritalama çalışması gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlar, söz konusu teknolojilerin son derece üstün özelliklerinin yanı sıra açığa çıkabilecek nano-partiküllerin insan sağlığı üzerinde olumsuz etkilerinin olduğunu göstermektedir. Bu bağlamda, nano malzemelerin üretim biçimlerinin ve kullanım alanlarının yeniden gözden geçirilmesi ve yapılı çevrelerde hedeflenen sürdürülebilir ve yeşil nanomimarlık için nanoteknolojik yeniliklerin yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye'de mimari proje yarışmalarında elde edilen ürün ile ön proje arasındaki uyumsuzlukların değerlendirilmesi ve çözüm önerileri

Mimari yarışmaların, kültürel değer üretmek, öncü rol üstlenmek ve güzel sanatları teşvik etmek gibi farklı işlevleri vardır. Bu amacın gerçekleşme olanaklarının model önerileri aracılığı ile sınanması ve Ülkemizdeki yarışma olgusunun planlama, programlama ve tasarım işlevlerinin ardışık karakterine bağlı olarak, süreç içinde her etabın bir sonraki etaba verdiği girdilerin denetim/değerlendirme yöntemlerinin irdelenmesi, çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Bu tezde kurgulanan model, Antalya Adliye Binası, Konya 200 Yataklı Onkoloji Hastahane Binası ve Cumhurbaşkanlığı Hizmet Binası yarışmaları aracılığı ile sınanacak tasarım ve denetime esas olacak değerlendirme kriterlerinin oluşturulması, ürünün amaca uygunluğunun sağlanabilmesi için kurgusal organizasyon önerilerini kapsamaktadır.
Sokak sağlıklaştırma çalışmalarında süreçlerin Karabük Safranbolu-Eskişehir Odunpazarı örnekleri üzerinden değerlendirilmesi

Geçmişin bilgi birikimini, kültürel mirasını ve bu mirasın hayat bulduğu doğayı, varoluşumuzun devamlılığı ve gelişimi için korumak zorundayız. Tarihi kentsel dokuların değişen çağın ihtiyaçlarını işlevsel ve yapısall olarak karşılayamayacak hale gelmesinin önüne geçmek ve kültürel mirasımızı günümüz gereksinimlerini karşılayabilecek şekilde yaşatmak ve sürdürülebilmesini sağlamak için koruma yönteminin özenle seçilmesi gerekmektedir. Sokak sağlıklaştırması bu bağlamda hızlı ve etkili bir yöntem olmakla beraber tek yapı bazında yapılan onarım ve restorasyon çalışmalarına göre daha yüzeysel bir müdahale biçimidir. Fakat bölgede koruma bilincinin oluşması, bölgenin değer kazanması, sorunlu yapıların tespiti ve müdahalesi açısından ilk ve önemli bir adımdır. Çalışma kapsamında seçilen örnek alanlar olan Safranbolu ve Odunpazarı üzerinden sokak sağlıklaştırma çalışmalarında yaşanan süreçlerin, karşılaşılan sorunların, kullanıcıların bu süreçlerle ve tarihi çevreyle olan ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Sokak sağlıklaştırma süreçlerine tanık olmuş, sağlıklaştırma sürecine müdahil olmuş kişi ve kurum temsilcileriyle röportaj yapılmış ve mevcut kullanıcıların yapılan çalışmalar hakkındaki farkındalıkları ve memnuniyetleri yapılan anket çalışması ile belirlenmiştir.
Tourism information centers for heritage sites in Libya

Turizm Bilgi Merkezi bir yer ya da bölgeyi yerel olarak ziyaret eden ziyaretçilere turistik bilgiler sağlayan fiziksel bir yer olup, bölgenin turistik, konaklama, haritalar ve turizm ile ilgili diğer öğeler hakkında bilgi veren bir ofistir. Genellikle, bu merkezler havaalanında veya girişteki diğer limanlarda, yerel hükümet ya da ticaret odası tarafından işletilebildiği gibi yerel turizm merkezinde de bulunabilir. Genellikle bir ziyaretçi merkezine sadece bir Bilgi Merkezi denir. Ziyaretçi merkezleri, bir destinasyonu ve yerdeki etkinlikleri oldukça basit olarak bilgi vermek için kullanılırdı. Ziyaretçi merkezinin rolü son on yılda daha fazla deneyim kazanmak ve temsil ettiği yerin veya markanın hikayesini anlatmak için hızla gelişiyor. Bunların birçoğu kendi başına bir hedef ve deneyim haline gelmiştir. Bu çalışmada, 'Turizm' kavramını, nedenlerini, biçimlerini ve tarihini açıklayarak, Miras turizmi, kategorileri ve türleri ile dünyadaki turizmin önemini ve turizmin önemini anlattıktan sonra. Libya'nın, ekonomi sektörü olarak turizm gelişimini, Libya'nın tarihçesi ve Sit Alanları ve mimari analizi, faaliyetleri, işlevleri ve dünyadaki önemi anlatiliyor. Turizm bilgi merkezlerinin Libya da ki yer seçimleri, tipleri mimari özelliklerinin kararı çalışmanın amacıdır. Bu sonuç kurumsal paydaşlar arasında yapılan anket çalışmasıyla da onaylanmıştır
Mobilya endüstrisinde kullanılan ahşap kökenli niteliği iyileştirilmiş malzemeler

Ahşap malzemenin mobilya üretiminde kullanılması ilk çağlardan günümüze kadar çeşitli değişikliklere ve gelişmelere uğrayarak devam etmiştir. Bu gelişmeler sonucu günümüzde özellikle gelişmiş ülkelerde mobilya üretimi için ahşap kökenli niteliği iyileştirilmiş malzemeler kullanılmaktadır. Gelişmekte olan ülkeler arasında olan Türkiye'de mobilya üretiminde, gelişmiş ülkelerle rekabet edebilmesi için A. K. N. İ. M. türlerinin iyi tanınması ve doğru uygulamalar gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Böylece, ahşap mobilya konusu çalışmanın konusu olarak seçilmiştir. Çalışmanın birinci bölümü tezin konusunu ve amacım açıklamaya yöneliktir. İkinci bölümde, mobilya stillerinin tarih içindeki gelişimleri ve bu gelişim içinde ahşabın kullanım şekilleri verilmiştir. Üçüncü bölümde mobilya endüstrisinde kullanılan ahşap malzemeler ele alınarak bu malzemelerin, üretim teknolojileri ile mobilya endüstrisindeki kullanımlan açısından sahip oldukları özellikleri ve bu özelliklerin iyileştirilmesi için uygulanabilecek işlemler verilmiştir. Dördüncü bölümde mobilya üretiminde kullanılan birleşim türleri ve elemanları ele alınmıştır. Birleşim elemanları içinde en çok kullanılan çivi, vida ve tutkal, uygulamalarında uyulması gereken kurallarla beraber incelenmiş; diğer birleşim elemanlarına kısaca değmılmıştir. Birleşim türlerinde ise en yaygın kullanılan tipler sahip oldukları özellikleri ile beraber teker teker incelenmiştir. Mobilya üretiminde kullanılan başlıca birleşim türleri ve bunların kombinasyonları ise mobilya endüstrisinde etkili olacak özellikleri ile beşinci bölümde verilmiştir. Alımcı bölümde temel mobilya konstrüksiyon tipleri ele alınmış, bunlardan masif ve çerçeve konstrüksiyon ise daha detaylı mcelenmiştir. Yedinci bölümde ise çalışmadan elde edilen sonuçlar, çalışmanın sistematiği içinde maddelenmiştir. xu
Development of arch form; Exploring the behavior of masonry arches and arch bridges by finite element analysis

Bu çalışma, daha çok köprülerdeki kullanımına yönelik olarak, kemer formunun gelişimini anlatmaktadır. Kemerin, mimari açıdan karakteristik özellikleri açıklanmıştır. Geleneksel analiz yöntemleri tarihi yapıların strüktür analizinde yetersiz kaldığı için, taş kemerlerin ve kemerli köprülerin davranışının, oldukça etkili bir yöntem olan sonlu elemanlar analizi ile açıklanması amaçlanmıştır. Bu tez, iki farklı kemer formunu bu metotla inceleyerek, taş kemerlerin yük taşıma mekanizmasını göstermektedir. Tarihi taş kemerli köprülerin kendi ağırlıkları ve deprem kuvvetleri altındaki davranışları sonlu elemanlar metodu ile tartışılmıştır.
Simülasyonların etkileşimli olarak çalışması ve HLA

Amerikan Savunma Bakanlığı, Savunma Modelleme ve Simülasyon Ofisinin ÖnderIiği altında, DoD kapsamındaki modelleme ve simülasyon konularıyla ilgili bir yüksek derece yapı geliştirmektedir. Bu yapının merkezi bileşenlerinden biri RTI'dır. Bu çalışma, HLA ve RTI konusuna bir giriş sağlar. HLA'nın temelinde yatan konular ve HLA'nın üç bileşeni geniş bir şekilde açıklanmıştır. Daha sonra, bu çalışmada, RTI tarafından simülasyon uygulamalarına sağlanmış olan çeşitli hizmet sınıflan örnekler verilerek açıklanmıştır. Ayrıca, DIS ile RTI'ın kısa bir karşılaştırması da şekillerle anlatılmaya çalışılmıştır. Yüksek derece yapı, DoD kapsamında modelleme ve simülasyon konulan için bir yapı sağlar. Bu yapının amacı, DoD bünyesinde simulasyonlann karşılıklı olarak uyumlu bir şekilde çalışabilmesini ve simülasyon parça veya bileşenlerinin tekrar kullanımını sağlamak ve geliştirmektir. HLA, üç temel kavram üzerine kurulmuştur. Bunlar: Nesne Model Kalıpları, RTI ve HLA uyum kurallandır. RTI ve uyum kuralları, bütün HLA-uyumlu simülasyonlar karşısında değişmemişlerdir. Ancak, birbirini etkileşim halindeki simulasyonlann her grubu, veya federasyon, simülasyonlar arasındaki veri ve olayların karşılıklı transferi için temel bir usul veya bir kaide tanımlamalıdırlar. Bu temel kaidenin biçimi ve içeriği, Nesne Model Kalıplan tarafından tanımlanmıştır. Federasyon Nesne Modelinin tanımı, HLA uyumlu bir federasyonun oluşma sürecinin bir parçasıdır. RTI, en basit şekliyle, simülasyon sistemleri için gerekli olan hizmetler sağlayan bir bilgisayar yazılımıdır. RTI'in işlevleri, HLA Arabirim Tanımlamalan kısmında ayrıntılanyla açıklanmıştır. Bu tezin üniversite ve simülasyon geliştirme alanlarında yararlı olması ve hizmet vermesi dileğiyle. XV
Yapı üretiminde verimlilik-iş güvenliği ilişkisi

Jüri: Yrd. Doç. Dr. Ercan H. OĞUZALP Yrd. Doç. Dr. Nazım Koçu Yrd. Doç. Dr. İlhan Koç Yapı üretim sektöründeki iş kazaları çok büyük kayıplara neden olmakta ve firmaların verimliliğini, çalışmayı kesintiye uğratmak ve maliyetleri artırmak suretiyle olumsuz olarak etkilemektedirler. Bu yüzden firmaların bir takım iş güvenlik önlemleri alarak, iş kazalarım önlemeleri ve verimliliklerini artırmaları gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Çalışmanın giriş bölümünde, konunun önemi, çalışmanın amacı ve kapsamı belirtilerek, kullanılan materyal ve metod hakkında bilgi verilip, faydalanılan literatürlerin özetlerine yer verilmiştir. İkinci bölümde, yapı üretim sektörünün özellikleri, ekonomik görünümü ve istihdam durumu hakkında bilgi verilip, ülke ekonomisi açısından sektörünün önemine değinilmiştir. Üçüncü bölümde, araştırma konusunun ana öğelerinden birini oluşturan verimliliğin tamım ve önemi açıklanmıştır. Yapı üretiminde verimlilik konusu işlenerek sektörün verimliliğini etkileyen faktörlerle birlikte verimlilik ölçümü konusunda karşılaşılan zorluklar anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, çalışma konusunun ikinci ana öğesi olan yapı üretimindeki iş kazaları ve iş güvenliği konuları ile ilgili bilgiler verilmiştir, iş kazaları çokluğu bakımından birinci sırada yer alan inşaat sektöründeki, bu sorunun öneminin farkına varılması için sektördeki iş kazalarının sayısal durumları belirtilip, diğer sektörlerle ve diğer ülkelerin inşaat sektörleriyle karşılaştırılmaları yapılmıştır. Çalışmanın bir sonraki kısmında iş kazalarım doğuran nedenler analiz yöntemiyle incelenmiştir. Devletin bu konudaki denetim mekanizması incelenmiş, iş güvenliğinin şantiyelerdeki uygulama durumu ve bilinci gözlem sonuçlarına dayanarak açıklanmıştır. Beşinci bölümde, yapı üretim sektöründeki verimlilik ve iş güvenliği ilişkisi kurulmuştur. Bunun için ilk önce maliyetleri yükseltici faktör olan iş kazalarının dolaysız ve dolaylı maliyetleri açıklanmıştır. Daha sonra bu maliyetlerin işletmelerin verimliliğini nasıl etkilediği konusunda kesin sonuca ulaşmak için kuramsal anlamda fayda-maliyet analizi yapılmıştır. Ayrıca verimlilik ve iş güvenliği ilişkisinin genel ekonomi-milli verimlilik bağlantısı kurulmuştur. Altıncı bölüm sonuç bölümü olup genel değerlendirmeler, varılan sonuçlar ve öneriler yer almaktadır.
Doğal aydınlatmanın nitelik ve nicelik bağlamında çağdaş işlevli tarihi medrese yapılarında incelenmesi

Güneş bilinen en eski ışık kaynağıdır ve güneş ışığından faydalanarak yapılan aydınlatmaya doğal aydınlatma denir. Doğal aydınlatma, ilk basit yapı formlarından günümüzün kompleks yapılarına kadar, tarih boyunca mimarinin önemli bir girdisi olmuştur. Yapının tasarlayıcısı bu girdiye göre yapısını şekillendirmiş, belli açıklıklarla gün ışığını içeriye almıştır veya yapıyı gün ışığına kapatmıştır. Yapay aydınlatmanın bugünkü kadar teknolojik olmadığı çağlarda, doğal aydınlatma, yapının ana unsurlarından biri olmuştur. Gün ışığının yapı ile olan ilişkisi, yapının işlevi ile doğrudan ilişkilidir, aynı zamanda mimari mekanın atmosferini ve kimliğini de doğrudan etkileyen bir unsurdur. Her işlevin görme koşulu farklıdır ve yapı bu koşulları sağlayacak şekilde tasarlanmalıdır. Özellikle anıtsal değeri olan tarihi yapılarda, gün ışığının yapıya alınış biçimi, yapının işlevi ve kimliği ile bütünleşmektedir. Anıtsal yapıların sürdürülebilirliği ve kültürel süreklilik için, yapıyı kullanıcı ile buluşturmak ve çağdaş yaşamın bir parçası haline getirmek gerekmektedir. Bunun için yapıya çağdaş bir işlev vermek, günlük hayatta kullanılan bir yer haline getirmek bir seçenek olmuştur. Tarihi yapılara çağdaş işlevler verilirken kolon, kiriş, duvar, döşeme v. b. gibi katı bileşenlerin yanı sıra, gün ışığı gibi yumuşak bileşenlerin de özgünlüğünün korunmasına ve mekanın sahip olduğu değerleri geleceğe taşımasına olanak sağlanmalıdır. Bu yüksek lisans tezinde tarihi yapılarda gün ışığı kullanımı Osmanlı Klasik Dönem medreseleri özelinde incelenmiştir. Çağdaş işlevler verilen mekanların aydınlatma ihtiyaçları, atmosfer ve kimlik arayışları farklı olacağı için gün ışığı kullanımlarının ve aydınlatma tasarımlarının yeniden gözden geçirilmesi gerekmektedir. Özgün işlevini kaybetmiş ve farklı kullanımlara açılmış medrese yapıları için de durum aynıdır; hem kullanıcı konforu hem de kimlik ve atmosfer açısından gün ışığı kullanımı yeniden gözden geçirilmelidir. Bu inceleme yapılırken konuyu sınırlandırmak için Mimar Sinan'ın eserleri ön plana alınmıştır ve tarihi yarımadada inşa ettiği dört adet eseri alan çalışmasına konu olmuştur. Sinan dönemi mimarisi klasik dönem olarak anılmaktadır ve Osmanlı mimarisi için bir dönüm noktasıdır. Mimar Sinan kendinden önceki medrese tipolojilerinin birçoğunu eserlerinde yeniden yorumlayarak kullanmıştır ve çeşitli tiplerde arazilerde tasarımları vardır. Sinan plan şeması olarak da çok çeşitli ve özgün yapılar inşa etmiştir. Sinan bu yapıların tasarımında gün ışığı da dahil olmak üzere birçok girdiyi bir arada düşünerek hareket etmiş, bunun sonucunda dünya literatürüne geçmişş önemli eserler vermiştir.
Floransa ve Istanbul'da sokak cepheleri ve mekanlarının karşılaştırmalı analizi

'Floransa Ve İstanbul'da Sokak Cepheleri Ve Mekanlarının Karşılaştırmalı Analizi' olarak belirlenen yüksek lisans tezinde, iki farklı coğrafyaya ve kültüre ait kentsel mekanların incelenip, değerlendirilmesi ve daha sonra yapılabilecek çalışmalara kaynak olması amaçlanmıştır. Toplam beş bölümden oluşan tezin giriş bölümünde ulaşılmak istenen amaç, tezin kapsamı ve araştırma yöntemleri belirtilmiştir. İkinci bölümde, mimari kimlik ve kültür ilişkisi incelenmiştir. Üçüncü bölümde, bölgelerin seçim nedenleri belirtilmiştir. Floransa ve Tarihi Yarımada kültürel kimlik, tarihi kent dokusu, turizmin kent üzerindeki etkisi, kentsel açık mekanlar, imaj öğeleri bakımından incelenmiş, ayrıca her bir yapı, hazırlanan tablolar ve renklendirilmiş rölöve çalışmaları ile analiz edilmiştir. Dördüncü bölümde ise elde edilen veriler doğrultusunda, Floransa ve İstanbul'da sokak cepheleri ve mekanları karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Farklı kültürlerde biçimlenmiş olan örnekler arasındaki aynılıklar ve farklıkları belirlenmiştir. Son bölümde ise tez çalışmasının genel bir değerlendirilmesi yapılmıştır.
Edirne'de yöresel tarihi yapılarda cephe-süsleme elemanlarının tepiti ve günümüzdeki yapım-kullanım olanakları

Osmanlı İmparatorluğu Döneminde başkentlik yapıp önemli bir merkez olması nedeniyle Avrupa'nın dördüncü büyük şehri konumuna gelen Edirne kentinde tarih boyunca değişik kültürlerin etkisinde pek çok eser yapılmış ve güçlü kent mimarisi; Klasik Osmanlı Dönemi Mimarisi, Geç Osmanlı Dönemi Mimarisi ve Neo-Klasik Dönem Mimarisi olarak gruplayabileceğimiz eserleriyle günümüze ulaşmıştır. Edirne kentinin oldukça zengin görünen yöresel tarihi yapılarını günümüz teknolojisinde koruma ve yaşatma çalışmalarında doğru kararlar alıp doğru uygulamalar yapmak için geleneksel mimarimizin cephe - süsleme elemanlarının öncelikle tespiti gerekmektedir. Bu çalışmanın birinci bölümünde çalışma konusunun amaç ve kapsamı belirtilmiş olup, Edirne Mimarisi Klasik Osmanlı, Geç Osmanlı, Neo-Klasik Dönem Mimarileri olarak gruplanmıştır. İkinci bölümde mimari dönemlere göre değişen yapı türlerinin genel görünümündeki saçak, kemer, kapı, pencere, çıkma, payanda gibi cephe elemanlarının formları ve dönemlere göre farklılaşması Edirne örneğinde somut olarak ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde Edirne'nin yöresel tarihi yapılarında mimari dönemlere göre tespit edilen karakteristik cephe - süsleme elemanlarının, tarihi yapıların restorasyonunda veya yöresel çevreye uyumlu yeniden yapım gibi farklı ortamlarda günümüz malzeme ve teknolojisiyle uygulama olanakları değerlendirilerek malzeme, biçim ve teknik yönden önerilerde bulunulmuştur. Edirne'deki koruma ve yaşatma çalışmaları için yapılan öneriler Edirne ve Edirne dışında benzer olumlu veya olumsuz somut örneklerle desteklenmiştir. Dördüncü bölümde de birinci ve ikinci bölümdeki tespitler ışığında üçüncü bölümde yapılan önerilerin genel bir değerlendirilmesi yapılmıştır.
Sürdürülebilir tasarımda LEED enerji verimliliği prensipleri ve uygulaması

Sürdürülebilirlik, üç temel bileşeni; ekonomi, çevre ve toplum üzerinden tanımlanan, son yıllarda popüler olup, günümüzde de güncelliğini koruyan bir araştırma ve uygulama alanıdır. Sürdürülebilirlik diğer tüketime dayalı insan eylemleri; çiftçilik, ağaç kesmek, kaçak avcılık, balık avlamak ve madenciliğin yanında iklim değişikliği ve sera gazı emisyonlarına büyük ölçüde etki eden inşa etme pratiğine de adapte edilebilir. Sürdürülebilir yapılı çevreleri yaygınlaştırmak amacıyla inşaat sektörü binaların aşırı enerji tüketimi şemaları ile ilgili zorunlu bina şartnameleri veya LEED gibi gönüllü başvuruya dayanan sürdürülebilirlik değerlendirme araçları geliştirerek etkili adımları atmalıdır. Bu çalışma LEED değerlendirme sisteminin yeşil bina pratiğinin sürdürülebilirlik hedeflerine ulaşmasında gösterdiği çabayı ortaya koymaya çalışmaktadır. Bu hedeflere ulaşmada en çok katkıda bulunan kategori ' Enerji ve Atmosfer' olarak seçilmiş ve gereklilikleri incelenmiştir. Bir önceki değerlendirme sistemi v4 ile beta versiyon v4.1 arasında LEED'in üç şeması üzerinden karşılaştırmalar yapılmıştır. LEED v4.1'in tüm dünyadaki yeşil bina sertifikası adayı projeler için daha uygulanabilir, anlaşılabilir ve uluslararası olduğu iddia edilmektedir. LEED en kritik değişiklikleri enerji ile ilgili prensiplerde yaparak gelişen teknolojiyi yalnızca tasarım ve inşaat fazına değil işletme fazına da adapte etmiş, böylelikle binaların karbon ayak izinin düşürülmesine dair çıtayı yükseltmiştir. Bina sürdürülebilirlik araçlarını daha çok kullanılır ve tercih edilir hale getirebilmek için gerçek uygulamalar hakkında kapsamlı bilgiye sahip olmak LEED kredilerinin teorik arka planını kavramak kadar önemlidir. Bu tezde; başarılı yeşil proje yönetimini ve onun sonucu olan enerji verimli, konforlu binaları desteklemek için platin sertifikalı Roses projesinin enerji kredi gerekliliklerini nasıl yerine getirdiği paylaşılmıştır.
The roman temple on the acropolis of Alaşehir

Alaşehir, tarihin ilk devirlerinden bu yana, değişik kültürlerin yaşadığı bir yerleşim merkezi olmuştur. Tarih boyunca Philadelphia, Neocaesaria ve Alaşar isimleriyle amlan Alaşehir, sırasıyla Bergama Krallığı, Roma İmparatorluğu, Bizans İmparatorluğu, Germiyanoğulları ve Aydınoğulları Beylikleri, Osmanlı İmparatorluğu ve 1922'den itibaren Türkiye Cumhuriyeti tarafından yönetilmektedir. Tüm bu dönemler boyunca Alaşehir önemini korumuş ve yörede önemli bir yerleşim merkezi olmuştur. Tüm bu kültürel çeşitliliğe rağmen, yörede yakın tarihe kadar hiçbir detaylı araştırma yapılmamıştır. Osmanlı ve Türk kültürüne ait eserlerin nispeten daha iyi korunmuş olduğu ilçede, antik döneme ait araştırmalar 1980'de başlamıştır. Bu araştırmalarda Roma dönemi de araştırılmış, Toptepe'deki Roma Tiyatrosunun yakınında bir Roma Tapmağına ait olduğu düşünülen kalıntılar ortaya çıkarılmıştır. Bu çalışma Alaşehir'in akropolü durumunda olan Toptepe'deki Roma Tapınağı'na ait restitüsyon araştırmalarım içermektedir. İlk bölümde tapınağın inşaa edildiği Alaşehir yöresi; tarihi gelişim, coğrafi konum yönleriyle incelenmiş, yöredeki tarihi ve kültürel eserler belirlenmiştir. İkinci bölümde Toptepe'deki Roma Tapınağı incelenmiştir. Bu bölümde tapmak alanında yapılmış olan kazılarla ortaya çıkan buluntular incelenmiştir. Buluntular; yapı içinde bulundukları yerlere ve fonksiyonlara göre gruplar halinde malzeme, ölçü ve süsleme olarak değerlendirilmiştir. VI Toptepe'deki Roma Tapınağı incelendikten sonra 3. bölümde tapınağın tarihlendirme çalışmaları yapılmıştır. Yapılmış olan kazılarda tapınağın yapıldığı tarihle ilgili hiçbir buluntu olmadığı için tarihlendirme çalışmaları tapınağa ait mimari buluntular üzerindeki süslemelere göre yapılmıştır. Tarihlendirme yapıldıktan sonra aynı dönemde Anadolu'da yapılmış Roma tapınakları ve bu tapınakların belirgin özellikleri tesbit edilerek Alaşehir'deki Roma tapınağının yapıldığı dönemin tapınak mimarisine ait özellikler belirlenmiştir. Dördüncü bölümde ise Roma Tapınağı ile ilgili restitüsyon çalışmalarına yer verilmiştir. Bu bölümde gerek mimari elemanlara, gerekse tapınağın mimari organizasyonuna yönelik restitüsyon önerileri detaylı incelemeler ve aynı dönemde yapılmış olan tapmakların karakteristik özellikleri birleştirilerek oluşturulmuştur. Çalışmanın son bölümü olan beşinci bölümde tapınak alanına ve kazılarla ortaya çıkarılmış olan buluntulara yönelik konservasyon çalışmalarına yer verilmiştir. Konservasyon çalışmaları bozulmaların tesbiti, temizleme çalışmaları, gelecekte oluşabilecek olan bozulma ve tahribi önlemeye yönelik öneriler olarak üç etapta oluşturulmuştur.