turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
II. Meşrutiyet Döneminde Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nın çalışmaları (1908-1912)

Osmanlı devlet ve toplum yapısında ciddi değişimlerin yaşandığı 19. Yüzyıl, Osmanlı İmparatorluğu'nun reform çağı olarak bilinmektedir. Yüzyıla damgasını vuran modernleşme olgusu, Osmanlı devlet yapısını monarşiden meşruti monarşik bir rejime doğru sürüklemiştir. Osmanlı Devleti ilk Meşrutiyet ve anayasa tecrübesini 1876- 1878 yılları arasında yaşamıştır. Fakat Osmanlı Devleti'nde gerçek manada meşruti bir rejimin tesisi 1908 yılında Meşrutiyet'in ikinci defa ilanından sonra gerçekleşmiştir. Siyasi partiler, cemiyetler, seçimler, miting ve toplantılar, grevler, boykotlar gibi demokrasiye ait unsurlar siyasi, içtimai, iktisadi ve kültürel yaşamımızdaki yerini II. Meşrutiyet döneminde almıştır. Siyasi parti ve cemiyetlerin kurulmasıyla birlikte siyasi ve toplumsal muhalefetin doğuşu; modern anlamıyla kitlenin ortaya çıkışı; siyasi, içtimai, iktisadi, kültürel taleplerin ifade aracı olarak basının daha önce hiç görülmediği ölçüde gelişerek muhtelif amaçlar doğrultusunda etkin kullanılması gibi yeni parametreler, II. Meşrutiyet döneminin özgünlüğünü işaretlemektedir. Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nın 1. devreye ait 1. içtimaa senesindeki yoğun yasama faaliyeti de göstermektedir ki bu özgünlüğün hukuki bir zemine oturtulması dönemin ana sorununu teşkil etmektedir. Meşrutiyet ikinci defa ilan edildiğinde yeni bir anayasa hazırlanmamış doğrudan 1876 Kanun-i Esasisi yürürlüğe konulmuştur. Meşrutiyet'in ilanından hemen sonra basında ve siyasi partilerin programlarında Kanun-i Esasi'nin hakimiyet-i milliye açısından taşıdığı eksik ve kusurların gündeme gelmesi üzerine konu Meclis-i Mebusan'a intikal etmiş fakat 1908- 1912 Meclis-i Mebusanı kendini kurucu meclis olarak görmediği için 1909 yılında da yeni bir anayasa hazırlama yoluna gidilmemiş, anayasal sorunlar 1876 Kanun-i Esasisi üzerinde yapılan tadilat ile aşılmaya çalışılmıştır. 1909 Kanun-i Esasi tadilatıyla birlikte tesis edilmeye çalışılan yeni düzenin kanuni zemini inşa edilmeye çalışılırken sosyal ve siyasi hayatın vazgeçilmez unsurları haline gelen mitingler ve cemiyetler de çıkarılan Cemiyetler Kanunu ve İçtimaat-ı Umumiye Kanunu ile hukuki bir çerçeveye sokulmak istenmiştir.
Diyarbekir'deki Zimmİlerin hukuki, sosyal ve iktisadi durumu (1650-1725)

Bu çalışmada1650- 1725 yılları arasında Diyarbekir'de yaşayan Zimmilerin hukuki, toplumsal ve ticari ilişkileri ile gündelik yaşamları şer'iyye sicillerinden, seyahatnamelerden ve diğer yardımcı kaynaklardan yararlanılarak resmedilmiştir. Diyarbekir Zimmileri bağlamında, genel olarak Osmanlı Devleti'nde Zimmilerin devlete karşı olan hak ve yükümlülükleri, millet sistemi içerisinde Zimmilerin nasıl yönetildiği, Zimmi grupların din ve mezhep bakımından ve etnik açıdan nasıl tasnif edildiği incelenmiştir. Hukuksal anlamda incelemeye alınan Diyarbekir Zimmilerinin, şer'i mahkemelerde nasıl tarif edildiği, bu mahkemelerden Zimmilerin nasıl yararlandığı araştırmaya konu edinilen başka bir husustur. Şer'i mahkemelerdeki MüslümanlarlaZimmilerin kendi aralarındaki davalarda mahkemelerin oldukça titiz davrandığı ve delillerin ön planda tutulduğu görülmektedir. Sosyal açıdanDiyarbekir'de Müslümanlarla Zimmilerin münasebetlerinin iç içe geçtiği, ihtidaların yaşandığı, bölgedeMüslümanlarla Zimmilerindışında başka toplulukların da varlığını sürdürdüğü belirtilmelidir. Buradaki Zimmi nüfusunun ne kadar olduğuyla ilgili bir tespitte bulunmak zor olsa da elimizdeki mahkeme defterlerinden yola çıkarak Diyarbekir'de o dönemde hatırı sayılır bir Zimmi nüfusun var olduğu düşünülmektedir. Ticarette de söz sahibi olmayı başaran Zimmilerin şehirde icra edilen mesleklerin, iş kollarının çoğunda ön planda olduğu tespit edilmiştir. Cizye konusunda Zimmi din adamlarının diğer Zimmi halka göre ayrıcalıklı olduğu ve bu vergiden muaf tutuldukları görülmektedir.
4553 numaralı Kastamonu Şer'iyye Sicil defterinin transkripsiyonu ve belge özetleri (H.1309-1311)

Osmanlı tarihinin kaynaklarından birisi olan şer'iyye sicilleri kadıların devlet merkezi ile yaptıkları resmi yazışmaları, halkın şikayet ve dileklerini, mahalli idarelere ait hukuki düzenlemeler olarak kabul edilen ferman ve hükümleri, en önemlisi de ait olduğu yerin sosyal ve iktisadi hayatını yansıtan mahkeme kararlarınıihtiva eden belgelerdir. Kastamonu ve kazalarına ait bir hayli sicil olmasına karşın bunların çok az bir kısmı üzerinde çalışma yapılmıştır. Bu çalışma, Ankara'da Milli Kütüphane'den temin edilen 4553 numaralı Kastamonu Şer'iye Sicili üzerine bir incelemedir. Kastamonu'nun H. 1309- 1311 / M. 1892- 1894 yılları arasını kapsayan sicil transkripsiyon edilerek Kastamonu'nunhukuki, idari, iktisadi ve içtimai hayatı hakkındaki bilgiler ortaya konmuştur. Çalışma ile şer'iyye siciline göre Kastamonu tarihinin belirli bir kesitininaydınlatılması ve bu alanda çalışacak olan araştırmacılara kaynaklık etmesi amaçlanmıştır. Çalışmada öncelikle Ankara'da Milli Kütüphane'den sicilin fotokopisialınmış, okunarak transkripsiyonu yapılmış, ayrıca özet ve sadeleştirme yoluna da gidilmiştir. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde şer'iyye sicilininLatin alfabesine aktarılmış metnine yer verilmiştir. İkinci bölüm ise ilgi metinde geçen belgelerin özetlerini içermektedir. Sonuç olarak üzerinde çalıştığımız Kastamonu Şer'iyye Sicili tarih, kültür, edebiyat, coğrafya, hukuk gibi sosyal ve beşeri bilimlere ait çok geniş bir sahada önemli bilgiler ihtiva etmektedir. Söz konusu sicil, hukuk penceresinden Kastamonu Vilayeti'nin H. 1309 -1311/ M. 1892- 1893 yıllarına ait sosyo-kültürel hayatı ve iktisadi faaliyetleri hakkında bilgiler vermektedir.
Vezir Ferah Ali Paşa'nın hayatı, şahsiyeti ve Çerkezler'in Osmanlı Devleti hizmetine kazandırılmasındaki faaliyetleri

Vezir Ferah Ali Paşa, XVIII. yüzyılın son çeyreğinde, 1780- 1785 yılları arasında Osmanlı Devleti'nin Kafkasya bölgesindeki Çerke sistan bölümünde görev yapmış olan/İlk ve en büyük Kafkasya valisidir. Bu bölgedeki Soğucak Kalesi muhafızlığına tayin edilerek 1780 yılı sonlarında, Soğucak' taki görevine başladıktan sonra, aldığı akıl dolu tedbirler, yaptığı fedakarane faaliyetler, icraatlar, çalışmalarla, Osmanlı Devleti 'ni, kendisi ölünceye kadar, bölgede, en üst seviyede ve başarı ile temsil etmiştir. Ali Paşa bu süre zarfında, bölgede başta Çerkesler olmak üzere, bütün kabilelere, devletin ne olduğunu tanıtmış, İslamiyet en iyi ve mükemmel şekilde anlatmış; onları devlete bağlamış ve onların islamiyetle müşerref olmalarını sağlamıştır. Ferah Ali Paşa bunu yaparken, aynı zamanda Kırım ve Kafkasya'ya, buradaki kabilelere ve dolayısıyle, Osmanlı Devleti 8 ne yönelmiş bulunan Rus tehlikesini de hayatı müddetince, akıl dolu tedbirlerle başarı ile engellemiş, durdurmuştur. İşte, bu çalışmada bu konu ile ilgili olarak Osmanlı Devleti'nin XVIII. yüzyıldaki Kafkasya siyaseti, Kafkasya'nın coğrafi durumu ve önemi, Osmanlı Devleti'nin Kafkasya'ya yönelmesinin sebepleri, Ferah Ali Paşa'nın Kafkasya'ya görevlendirilmesi, Ferah Ali Paşa'nın hayatı, şahsiyeti, Kafkasya'ya gittikten sonra burada yaptığı imar, iskan, dini, sosyal-kültürel, eğitim-öğretim, idari, siyasi, zirai, ticari, iktisadi vs. faaliyetleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
19. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu'nda kırsal borçluluk bağlamında emek ve mülkiyet ilişkilerinin dönüşümü

Osmanlı iktisadi tarihi bağlamında küçük üreticilerin kırsal borçluluk ilişkileri mevcut üretim ilişkilerinin çözümlenmesinde önemli bir yere sahiptir. Uzun 19. yüzyılda dünyanın pek çok farklı bölgesine paralel olarak Osmanlı İmparatorluğu'nun da özellikle Batı Anadolu ve Rumeli coğrafyasında tarımsal üretim gitgide daha fazla pazara yönelik olarak yapılmaya başlanmış ve kırsal alandaki toplumsal ilişkiler de bu dönüşümün etrafında şekillenmiştir. Tarımdaki üretim ilişkileri pazara yönelik üretim lehine dönüştükçe tarımın tarihi kadar eski görünen kırsal borçluluk da bu tarihsel bağlam içinde farklı işlevler üstlenmiştir. Bu işlevlerin en önemlisi çiftçiler ve Osmanlı coğrafyasındaki hakim sınıflar arasında mevcut olan emek ve mülkiyet ilişkilerinin şekillenmesinde oynadığı roldür. Borçlu köylüler ile alacaklı hakim sınıfın girdikleri borç ilişkileri çoğu durumda bir taraftan köylülerin tasarruflarındaki toprakları kaybetmesiyle, diğer taraftan da köylülerin bağımsız üreticilik vasıflarını kaybederek ortakçı/yarıcı ya da ücretli tarım işçisine dönüşmeleriyle sonuçlanmaktadır. Bütün bunlar olurken Osmanlı merkezi hükümeti de kırsal alandaki yıkıcılığı çok açık olan borçluluk sorununa farklı biçimlerde müdahil olmaktadır. Bu tezde 19. yüzyıl ortasında cereyan eden bu kırsal borçluluk sorunu olgusal ve kuramsal yönleri bir arada sunularak incelenecektir. Bu çerçevede Başbakanlık Osmanlı Arşivi'nden temin edilen arşiv belgeleri meselenin olgusal boyutunun incelenmesinde kullanılacak, ilgili literatürdeki kuramsal tartışmalar da bütüncül biçimde tartışılacaktır
Osmanlı-Karamanoğlu ilişkileri

OSMANLI-KARAMANOĞULLARI İLİŞKİLERİ Osmanlılar ile Karamanoğullan arasındaki dostluk, 1354 tarihinde Ankara'nın fethedilmesiyle biraz bozulur gibi olduysa da, 1386 Osmanlı-Karamanoğullan savaşına kadar devam etti. Bu tarihten sonra, Osmanlı'nın hakimiyeti Anadolu'da daha fazla hissedilmeye başlandı. Karamanoğlu BeyliğTne son veren Yıldırım Bayezid'in 1402'de Timur'a yenilmesinden sonra, beyliklerini tekrar kuran Karamanoğullan, Osmanlılar ile pek çok savaş ve anlaşmalar yapmıştır. Bu anlaşmaları her defasında bozarak, pek çok doğu ve batı ülkesiyle birlikte Osmanlılar'a düşmanlıklarım sürdüren Karamanoğullan, yine de basan gösterememişler ve 1483 'de yıkılmışlardır.
30 Numaralı Mühimme Defteri

Osmanlı Devleti'nde Divan-ı Hümayun'da tutulan defterlerin en önemlilerinden biri Mühimme Defterleri'dir. Divanda görüşülen ve devletin iç ve dış meselelerine ait siyasi, askeri, idari ve iktisadi bakımdan önemli bulunan konular reisü'l-küttab başkanlığındaki bir katibler heyeti tarafından bu defterlere kaydedilmiştir. Üzerinde çalıştığımız 30 Numaralı Mühimme Defteri (s.248-370) 1577 yılına ait bir defterdir. Özellikle eşkıyalık faaliyetleri başta olmak üzere bazı kalelerin yapım ve onarımı, İstanbul'un et iaşesinin temin edilmesi, bazı sancakbeylerinin atamaları, şehir ve kasabaların muhafazası gibi bir takım konuları ihtiva etmektedir. Söz konusu defter, dönemine ilişkin aydınlatıcı bilgiler içermektedir. Bu çalışmada, 30 Numaralı Mühimme Defteri'nin 248 ile 370. sayfaları arasının transkripsiyonu yapılıp hüküm özetleri çıkarılmıştır. Daha sonra defterin tanıtım ve değerlendirmesi yapılmış ve tezin son kısmına ise dizin eklenmiştir.
İngiliz Sir Philip Henry Wodehouse Currie'nin İstanbul Büyükelçiliği (1893-1898)

Tezin ana konusu, İngiliz diplomat Sir Philip Henry Wodehouse Currie'nin 1893- 1898 yılları arasında İstanbul büyükelçiliğinde görev yaptığı dönemdir. Büyükelçi Currie'nin faaliyetlerinin yanında aynı dönem içerisinde Osmanlı Devleti'nin büyük devletlerle olan siyasi, ekonomik ve askeri ilişkileri de titizlikle incelenmeye çalışılmıştır. Dışişleri Bakanlığının değişik kademelerinde uzun yıllar görev alan Currie ilk büyükelçilik deneyimini 1893- 1898 yılları arasında İstanbul'da yaşamıştır. Avrupa'daki siyasi çevrelerce hem bir okul gibi görülen hem de yıldızının parlayacağı bir yer olarak bilinen İstanbul, her diplomatın görev yapmak istediği bir yer olmuştu. Philip Currie, İstanbul'da İngiliz nüfuzunun giderek azaldığı bir dönemde İngiliz çıkarlarının yeniden geliştirilip korunması için görevlendirilmiştir. Başta Ermeni olayları olmak üzere Girit sorunu, Osmanlı-Yunan Harbi ve yaşanan bir takım sorunlar Currie'nin görev yapmasını zorlaştırmıştır. Son olarak ise Currie'nin görev yaptığı süre içerisinde ülkesi ve iki ülke ilişkileri adına ne derece başarılı olduğu değerlendirilmiştir.
13 numaralı Atik Şikayet Fefteri (VR. 143-302)

Divan-ı Hümayun'un adli özelliğinin sonucu olarak ortaya çıkan Şikayet Defterleriaraştırmacılar açısından dönemin sosyal, siyasi, hukuk ve ekonomik tarihi açısından birinci el kaynak niteliğindedir. Halkın problemlerine kısa sürede çözüm bulmak amacıyla ortaya çıkan şikayet müessesi sayesinde devlet yöneticileri, ülkenin genel durumu hakkında bilgi sahibi oluyorlardı. 13 numaralı Atik Şikayet Defteri'nde eşkıyalık, askerlik, vergi, borç, miras gibi konularda yaşadıkları problemleri veya taleplerini merkezilettiklerini görüyoruz. Bu bakımdan M. 1689 tarihinde merkez ve taşra arasındaki ilişkileri gösteren önemli bir kaynaktır. Tez, birinci bölüm defterin incelenmesi, ikinci bölüm hükümlerin tahlili, üçüncü bölüm transkripsiyonu, dördüncü bölümde orijinal metin olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır.
23 numaralı Tokat Şer'iye sicili, transkripsiyon ve değerlendirilmesi

Bu çalışma, 1818- 1819 yıllarına ait '23 Numaralı Tokat Şer'iye Sicil Defteri'nin transkripsiyonunu ve transkripsiyonu yapılan belgeler ışığında 1818- 1819 yıllarında Tokat'ın ekonomik ve sosyal hayatına ait gelişmelerin değerlendirmesini içermektedir. Esas itibariyle bir transkripsiyon çalışması olan bu tez, Tokat'a ait Şer'iye sicil defter koleksiyonunun 1818- 1819 yıllarına ait bölümünün günümüze aktarılması ve Tokat'ın Yakınçağ tarihi içerisindeki yerine, ekonomik ve sosyal alanlarda katkıda bulunmak amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmamız üç ana bölüm etrafında değerlendirilmelidir. Birinci bölümde Şer'iye sicillerinin Osmanlı Diplomatik ilmi içerisindeki yeri, Şer'iye sicillerinin amaç, kapsam ve içeriği hakkında bilgi verilmiştir. '23 Numaralı Tokat Şer'iye Sicil Defteri' içerisinde mevcut kayıtlar Şer'iye sicillerin genel muhteviyatı içerisinde kritiğe tabi tutularak belgeler tasnif edilmiştir. İkinci bölümde transkripsiyonu yapılan '23 numaralı Tokat Şer'iye Sicil Defteri' belgeleri esas alınarak 1818- 1819 yılında Tokat'ın ekonomik ve sosyal hayatına dair tespitler yapılmıştır. Üçüncü bölümde '23 numaralı Tokat Şer'iye Sicil Defteri'nin transkripsiyonlu metni, sicil defterinin metni ve '23 Numaralı Tokat Şer'iye Sicil Defteri' esas alınarak hazırlanmış sözlük çalışması yer almaktadır.
17 numaralı Kalebend defterine göre Hicri 1182-1188 (M.1768-1774) yılları arasında Osmanlı Devletinde suç, suçlu, hapishaneler ve cezalar

Suçluların kale sınırları içerisinde tutulması manasına gelen ve Osmanlı Devleti'nde genellikle XVIII. yy.'da yaygınlaşmaya başlayan Kalebendlik cezası, suçluların kaleden dışarı çıkmamak üzere tutulmaları sebebiyle bir çeşit hapis, kendi memleketinden uzak kalelere gönderilmeleri yönüyle de bir çeşit sürgün niteliği taşımaktadır. Divan-ı hümayun'dan verilen ve örfi hukuk içerisinde yer alan bu cezaya ait hükümlerin kaydına mahsus defterlere ise Kalebend Defterleri denilmektedir. Ele alınan çalışma, bu defterler arasından seçilen 17 numaralı Kalebend Defteri'nin H.1182- 1188 (M.1768-1774) değerlendirilmesinden oluşmaktadır. Defterde, kalebendlik ve nefy cezalarının yanı sıra az da olsa cezirebendlik, zorunlu ikamet, palankabendlik, kürek, kısas ve zindanbendlik gibi ceza türlerine de rastlanmıştır. Bu bakımdan Kalebend defterleri Osmanlı Devleti'nde uygulanan ceza usullerine dair zengin bir içeriğe sahiptir denilebilir. Bu çalışma gerçekleştirilirken defterde mevcut bulunan tüm hükümler incelenerek, işlenen suç, bu suçu işleyen suçlu veya suçlular, suçun işlendiği mahaller, ceza mahalleri, verilen cezalar ve bu cezaların süreleri ile ilgili veriler elde edilmeye çalışılmıştır. Bu sayede ilgili dönemde Osmanlı coğrafyasında en çok işlenen suçlar, bu suçları en çok işleyen sosyal tabakalar, yaygın olarak kullanılan kale ve sürgün yerleri ile suç oranının en yüksek olduğu bölgelerin tespit edilmesi, kısacası dönemin suç ve ceza haritasının çıkarılması amaçlanmıştır.
The historical archaeology of the Early Ottomans: A new perspective on arguments about the foundation of the Ottoman Empire

Bu çalışma, Erken Osmanlı Döneminin sosyo-ekonomik yapısını değerlendirmeyi amaçlamaktadır ve bu değerlendirme Erken Osmanlı Devletini ve onun kuruluşunu yeniden inşa ederken arkeolojik bir yaklaşıma dayanmaktadır. Bu bağlamda, Eskişehir ve Bilecik arasındaki bölgenin Geç Bizans Döneminden Erken Osmanlı Dönemine geçişteki yerleşim düzeni ve bu düzenin yerleşim dağılımı ve değişimi üzerindeki yansıması analiz edilecek ve bölgedeki Erken Osmanlı manzarasının yeniden inşası üzerinden arkeolojik ve tarihsel verilerin kullanımı izah edilecektir. Tezde, ilk olarak Geç Bizans ve Erken Osmanlı dönemleriyle ilişkili seramik ve mimariyi kapsayan arkeolojik kanıtlar incelenmiştir. İkinci bölümde, Malazgirt Savaşından Bafeus Savaşına kadar geçen dönemin tarihsel verilerinin analizi tartışılmıştır. Bu iki bölümde ortaya konulan veriler üzerinden, Eskişehir ve Bilecik illerinde yapılmış olan arkeolojik yüzey araştırmasında toplanan veriler incelenmiştir. Bu inceleme sırasında, veriler tarihsel arkeolojinin yöntembilimi içerisinde tartışılmış ve özellikle arkeolojik maddi kültürleri ve tarihsel metinleri birlikte ele almaya dayanan belgesel arkeoloji açısından ele alınmıştır. Son olarak, bu çalışma, araştırılan alandaki Erken Osmanlı Dönemi yerleşim düzeni ve bu düzenin uç kültürel atmosferi ile karakterize olan sosyal ve kültürel fenomeni araştırılmaktadır. Araştırılan alan, yeni gelen Türkmenlerin ve yerel Bizans'ın kültürel yapıları arasında karşılaşma ve etkileşim alanıdır. Bu iki kültürel yapının yerleşim düzenine etkisi topografyadaki yerleşim stratejisine ve bu iki toplumun sınırdaki sosyal ve ekonomik fenomenlerine dayanmaktadır. Bu bağlamda, bölgenin sınırlı ve sorunlu topografyası ve pastoral sosyo-ekonomik yapısı, kültürel, politik ve ekonomik yapılarını belirlemiştir.
Liberal criticism toward the unionist policies during the Great War: Ali Kemal and the Sabah / Peyam-ı Sabah newspaper

1914'ten 1918'e kadar süren Birinci Dünya Savaşı Türkiye tarihinde önemli bir yer tutmaktadır. Bununla birlikte Milli Mücadele ile karşılaştırıldığında Birinci Dünya Savaşı'ndaki Osmanlı deneyimi görece daha az araştırılan bir alan olarak kalmıştır. Osmanlı İmparatorluğu'nu Birinci Dünya Savaşı sırasında yöneten İttihat ve Terakki Cemiyeti bir askeri diktatörlük kurmuş ve muhalefeti sıkı bir sansür altında tutmuştur. Mütareke döneminde politik baskının kalkması üzerine, basın savaş zamanındaki politikaların ve sonuçlarının eleştirildiği bir platform haline gelmiştir. Bu nedenle bu çalışmanın ana hedefi muhaliflerin önde gelen bir gazetesi olan Sabah (Ocak 1920'den itibaren Peyam-ı Sabah ismini almıştır) gazetesinin Mütareke dönemi sırasında Birinci Dünya Savaşı'na bakış açısının analiz edilmesidir. Bu çalışmada özellikle Sabah gazetesinin Birinci Dünya Savaşı ve bu felaketin sorumluları konusundaki analizleri üzerinde çok etkili olduğu bilinen başyazarı ve Mütareke yıllarının ikonik bir figürü olan Ali Kemal Bey'in görüşleri vurgulanacaktır. Ayrıca bu çalışmada o yılarda İttihat ve Terakki'nin liberal muhalifleri için başlıca tartışma ortamı haline gelen Sabah'ın yaydığı görüşler tartışılacaktır. Sabah'ın söylemi dört ana başlık altında incelenecektir: iç politika, dış politika, savaş ekonomisi ve Gayrimüslimlere dair politikalar. Birçok Türk milliyetçisi yazar tarafından hain olarak addedilmesine rağmen, Ali Kemal'in ittihatçı lider kadroya dair bariz eleştirileri zamana dayanmış ve kısmen Cumhuriyet dönemi tarih yazımı tarafından da kullanılmıştır.
American foreign missions to the Armenians of the ottoman empire: Fashioning the model of educated Christian womanhood in the east in the second half of the Nineteenth Century

Amerikan Misyoner Teşkilatı batılı eğitim sisteminin Osmanlı İmparatorluğunundaki insanlara tanıtılmasında öncülük eden bir kuruluştu. Bu tez genel olarak, bu teşkilat aracılığı ile, özellikle Amerikan kadınları arasında misyonerlik faaliyetlerine ilginin ne şekilde doğduğunu ve onların misyonerlik çalışmalarına katkılarını değerlendiriyor. Bu araştırma Ermeni kızları ve kadınlarına yönelik eğitim kurumlarının nasıl ve neden kurulduğunu, ve bu kurumların yarattığı sosyal ve dini etkileri, özellikle misyonerlerin açısından değerlendiriyor. Ayrıca, bu çalışma Ermenilerle ilişkiler nedeniyle, misyonerlerin eğitim alanlardaki görüşlerin ne şekilde etkilendiğini açıklıyor. Kadınların eğitilmesinin desteklenmesi yanı sıra, 'eğitimli hıristiyan kadın' kimliğinin, kadının eş ve anne olarak rolünün yeniden tanımlanmasını kapsıyordu. Kadınların eğitilmesine verilen bu desteğin Ermeni kadınlarının eğitmenlik ve evangelizm konusudaki çalışmalara katılabilmeleri için yeni fırsatlar yarattılmasında oynadığı rol diğer bir araştırma konusudur. Bu tezin ağırlıklı olarak savunduğu konu, On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında, Osmanlı Impratorluğunda, Amerikan misyonerlerinin faaliyetlerinin Ermeni toplumunda kadınların eğitimi konusunda ilginin artmasına önemli katkılarda bulunmuş olmasıdır.
316 no'lu Midyat Şer'iye sicili transkripsiyonu ve değerlendirmesi

Çalışma konusu olarak seçtiğimiz 316 numaralı Midyat şer'iye sicili 1329- 1337 (1911-1918) yılları arasında Midyat ve Midyat'a bağlı nahiye ve köylerde mahkemeye intikal etmiş kayıtları ihtiva etmektedir. Araştırmamıza konu olan 316 numaralı Midyat şer'iye sicili bize, bu sicilin ait olduğu yıllarda Midyat'ın tarihi, sosyal, ekonomik ve kültürel hayatı hakkında ipuçları vermekte ve vekalet defteri olduğu için sonuçlanmış dava kayıtlarını içermektedir. Sicilde gayrimüslimler ve Müslümanlar arasındaki son derece uyumlu toplumsal ilişkiler olduğuna dair bazı sonuçlara varılmıştır. Başbakanlık Osmanlı arşivinde Midyatla ilgili üç defter daha bulunmaktadır ancak, bunların tamamı 316 nolu Midyat şer'iye siciline benzer davaları kapsamaktadır. Midyat'ı ilgilendiren başka defter bulunmaması sebebiyle elde ettiklerimiz vekalet davalarıyla sınırlı kalmıştır.
Meclis-i Mebusan'da İzmir mebusları 1908-1918

Osmanlı Devleti'nde kitleler siyaseti ve iktidarı gerçek anlamda etkilemeye ve ona ortak olmaya 19. yüzyılın ortalarından itibaren başlamıştır. İktidara iştirak ise II. Meşrutiyet'le mümkün olmuştur. Yüzyıllardan beri süregelen geleneksel egemenlik anlayışı yıkılarak; yerine daha özgürlükçü ve demokratik bir anlayış getirilmeye çalışılmıştır. Yeni Osmanlı meclisinin oluşturulması için yapılan hazırlıklar Meşrutiyet'in ilanından hemen sonra gündeme gelmiştir. İmparatorluğun önemli kentlerinden olan İzmir, Meşrutiyet döneminde siyasi faaliyetlerin yoğunlaştığı bir merkez olarak dikkat çekmektedir. Meşrutiyet döneminde yapılan seçimler İzmir kamuoyunda öncelikli bir gelişme olarak yer tutmaktadır. Mebusların siyasi programlarını gazetelerdeyayınlamaları, propaganda faaliyetleri için İzmir ve civarında seçim gezilerineçıkmaları, gazetelere demeçler vermeleri, propaganda çalışmalarında bulunmaları İzmir için daha önce benzeri görülmemiş gelişmelerdi. İzmir'in kozmopolit yapısı İzmir mebuslarının seçiminde belirleyici etken olmuştur. 1908- 1918 yılları arasında Meclis-i Mebusan'da İzmir'i temsil eden on dörtmebusun beşi Türk, beşi Rum, üçü Ermeni biri ise Musevi kökenlidir. Mebuslarhakkında yapılan akademik çalışmaların oldukça kısıtlı oluşu tez konusununbelirlenmesindeki ana etkendir. Bu çalışmada Meşrutiyet Meclislerinde İzmir'i temsil eden mebuslar, onların siyasal ve sosyal alandaki etkileri ile meclisteki faaliyetleri incelenmeye çalışılmıştır. Ayrıca İzmir'de o dönemde yaşanan siyasal ve sosyal gelişmeler, ulaşılan veriler ışığında irdelenmiştir.
Başbakanlık Osmanlı arşiv belgelerine göre Bakteriyolojihane-i Şahane

Mikrobiyoloji ve bilhassa onun XIX. yüzyılın son çeyreğinde oldukça sivrilen bir dalı olan bakteriyoloji alanında Osmanlı Devleti'nin mümtaz kurumlarından birisi Bakteriyolojihane-i Şahane'dir. İstanbul'daki kolera salgını vesilesiyle kurulmuş ve uzun süre faaliyetlerine devam etmiştir. Bilhassa sağlık hizmetlerinin ve bazı mikrobiyolojik tahlillerin yanı sıra eğitim ve araştırma faaliyetlerine de ev sahipliği yaparak bir enstitü niteliğinde varlığını sürdürmüştür. Ülkemizde yetişen bakteriyologların önemli bir kısmının da Bakteriyolojihane-i Şahane'de eğitim görmesi, onun bu alanda oyandığı rolü açıkça göstermektedir. Baytar Adil Bey, Dr. Süleyman Nuri, Dr. Ziya Seyfullah, Dr. Refik Güran ve daha birçoklarının adları sayılabilir. Bu çalışmada Başbakanlık Osmanlı Arşivi'nde mevcut Bekteriyolojihane-i Şahane'ye ilişkin belgeler temin edilerek incelenmiş ve belgeye dayalı bir tarih yazımı anlayışıyla, bunlar üzerinden Bakteriyolojihane-i Şahane'nin tarihi ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.