turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Securitization of migration: The case of the Afghan refugees in the Islamic Republic of Iran

Güvenlik çalışmaları ve uluslararası siyaset sosyolojisi literatürlerine dayanan bu tez, 1979'dan günümüze İran'daki Afgan mültecilerin güvenlikleştirilmesini incelemektedir. Tez temel olarak, İran'ın doğrudan silahlı mücadeleye dahil olması ile göçün bir güvenlik meselesi olarak sunulması arasında bir örüntünün var olduğunu tartışmaktadır. Zaman sürecini 1979 -1989, 1989- 2012 ve 2012'den günümüze olmak üzere üç döneme ayıran tez, İran'ın silahlı çatışmalara dahil olduğunda birinci ve üçüncü dönemde olduğu üzere- Afgan mültecilere yönelik bütünleştirici politikalar izlediğini, barış dönemine girdiğinde ise mültecilere karşı kısıtlayıcı politikalara yöneldiğini göstermektedir. Bağımsız değişken -silahlı çatışmaya dahil olmak ve bağımlı değişken -göçün güvenlikleştirilmesi- arasındaki bu özel ilişkiye yol açan hem uluslararası hem de yerel etkenler, tarihsel ve sosyolojik ayrıntılar üzerinden tartışılmıştır.
Political instrumentalization of commemorations of Çanakkale Victory

Bu çalışmada Çanakkale Savaşı anma törenleri milliyetçilik kavramı ve törenlerin yapısı çerçevesinde incelenmektedir. Çalışma kapsamında özellikle resmi törenlerdeki söylemler incelenmiştir. Anlatıların, resmi dökümanların, meclis tutanaklarının, gazete makalelerinin incelenmesi sonucu Çanakkale Zaferi anma törenlerinin farklı siyasi partiler, gruplar ve / veya iktidar partileri tarafından dönemin iç siyasetine veya dünyadaki gelişmelere bağlı olarak siyasal açıdan araçsallaştırıldığı sonucuna varılmıştır. Çanakkale Zaferi anma törenlerine milliyetçilik ile törenler arasındaki ilişkiden yola çıkılarak bakıldığında, bu anma törenlerinin ortak hafıza oluşturma, milli kimlik oluşturma ve iktidarın meşruiyetini artırma açısından da araçsallaştırıldığını sonucuna varılmaktadır. Ayrıca, törenler farklı siyasi gruplar tarafından birbirlerini eleştirmeleri için araç olarak kullanılmıştır. Taraflar ya da oyuncular değişse de Çanakkale Savaşı ve Çanakkale Zaferi anma törenleri siyasi oyuncular açısından araçsallaştırılma özelliklerini korumuştur. TBMM tutanaklarının, kitapların ve makalelerin incelenmesi sonucu Çanakkale Savaşı törenlerinin dönemin hükümetinin veya devletin amaçları doğrultusunda araçsallaştırıldığı savunulmaktadır. Tezin esas bulgusu 18 Mart Çanakkale Zaferi Anma Törenlerinin iktidar tarafından vatandaşlarına kendi uygun gördüğü bir kimlik inşa ederek meşruiyetini artırmak ve kimliğini güçlendirmek için araçsallaştırıldığı yönündedir. Kronolojik incelemeler sonucu 1934'te törenlere atfedilen önemin Boğazların kontrolünü tekrar ele geçirilmesi sürecinde arttığı belirlenmiştir. Törenlere atfedilen önem 2000 lerde daha da artmış ve törenlere uluslararası bir kimlik kazandırılmaya çalışılmıştır. Tezin bir diğer bulgusu ise Çanakkale Savaşı'nın ve anma törenlerinin muhafazakar kesim tarafından din ile ilişkilendirildiği ve törenlerin dini söylem üzerinden yapılması gerektiğini savunduklarıdır.
ABD'nin müdahalesi sonrası değişen Irak yayıncılık sistemi

Toplumların sosyal yaşantıları geniş ölçüde, siyasal rejim tarafından etkilenmekte ve düzenlenmektedir. Siyasal rejim, kendi toplumunda düzeni koruyabilmek veya değiştirmek için radyo-televizyon ve gazeteleri kullanmaktadır. Yayın dünyası siyasal elite, vatandaşları-nın ilgisini kazanıp, onların davranışlarını etkileme yeteneği hazırlamaktadır. Araştırma siyasal sistemlerle yayıncılık arasındaki yakın ilişkiye Irak çerçevesinden bakarak bu konudaki sorulara yanıt aramaktadır. Irak Ortadoğu'nun merkezinde yer alması, çeşitli etnik ve dini kültürlerin çekişmesi ve zengin petrol yatakları nedeniyle, tarihi boyunca etnik ve egemen güçlerin mücadele alanı içinde olmuştur. 1979'da Saddam Hüseyin'in iktidara gelmesiyle birlikte, kargaşa ve savaş ortamına despotizm eklenmiştir. Bu mücadele ve kargaşa ortamı yayıncılık alanında da kendini tarihi boyunca göstermektedir. ABD'nin Irak'a müdahalesi sonrasında özel yayıncılık hızlı bir biçimde gelişmektedir. Çalışmada yayıncılık alanındaki gelişmeleri, siyasal sistem bağlamında daha iyi değerlendirebilmek için çalışmanın ilk bölümünde Irak'ın siyasi tarihine kısaca değinilmiştir. Daha sonraki bölümlerde bu siyasal süreç içindeki yayıncılık tarihi ve özel olarak da en çok izlenen Türkmen, Arap ve Kürt televizyon kanalları daha ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Irak'ta radyonun yayına başlaması 1936 sonlarına, televizyonun ise 1956 yıllarına yani krallık dönemine dayanmaktadır. Gerek radyo gerekse televizyon Irak'ta devletin yayın organı olarak kurulmuş ve Amerika'nın Irak'ı işgaliyle sona ermiştir. Sonuç olarak; Irak'ta da siyasal sistemin yayın hayatı üzerindeki etkisi en koyu şekliyle tarihi boyunca devam etmiştir. Irak'ın işgali sonrasındaki dönemde güç odakları değişmiş, yayın dünyası işgalci güç ile yeni palazlanan zenginler ve etnik güçlerin mücadele alanı olmuştur.
Klasik elitist teorinin demokrasi eleştirisi

Tarihsel süreç boyunca toplumların pek çok siyasal rejim türü altında idare olunduğu malumdur. Bunlardan en önemlileri monarşi, teokrasi, feodalizm, totalitarizm, oligarşi ve demokrasidir. Toplumlar tarih ilerledikçe bireysel eşitlik ve özgürlük düşüncelerinin ortaya çıkması sonucu özellikle demokratik sisteme ve demokrasinin değerlerine sarılmaya başlamıştır. Demokrasi bireylerin eşitliğine yaptığı vurguyla ve siyasal idare mekanizmasına toplumun tüm üyelerinin katılımına imkan sağlamasıyla bireyler ve toplumlar nezdinde büyük önem kazanmıştır. Diğer bir ifadeyle ulaşılması gereken bir ideal olarak kabul görmüştür. Fakat İtalyan asıllı olan ve Machiavelli'nin izlerini takip eden üç düşünür Mosca, Pareto ve Michels, sağladığı iddia edilen bütün imkanlara rağmen demokratik rejimlerin bireylere siyasal karar alma mekanizmasına katılma noktasında eşit imkanlar sunmadıklarını belirtmişlerdir. Bu çalışmada klasik elitist düşünürler olarak kabul edilen bu üç düşünürün demokratik rejimlere yönelik eleştirileri incelenmiştir.
Turkish modernity and Kurdish ethno-nationalism

Bu doktora tezinde çağdaş Türkiye'de Kürt milliyetçiliğinin oluştuğubağlam ve söylemi incelenmektedir. Bazı seçilmiş Kürt milliyetçiliğikuramları eleştirel biçimde tartışılarak, milliyetçi söylemin Türkmodernliği karşısında izlediği tarihsel ve bağlamsal değişimçözümlenmeye çalışılmıştır. Kürt milliyetçiliğinin, Türk devletininmeşruiyetini ve Türk modernliğinin oluşumundaki rolünü nasıl ve hangi temelde sorguladığı üzerinde özellikle durulmuştur. Kürt milliyetçiliğibunu yaparken, 1920'lerden bu yana slam, sosyalizm ve geleneksel aşiret dayanışması gibi diğer birleştirici ögelerin yanında, etnisiteyi de araçsal biçimde tanımlayarak, kullanmıştır. Bu çalışma, modern Kürt milliyetçi hareketinin 1960'larda Türk solundan ayrılmayla ortaya çıktığını öne sürmektedir. Bu hareket, 1970'lerde aşırılaşarak,1980'lerde ayrılıkçı şiddete yönelmiştir. Şiddet, Kürt milliyetçiliği söylemini egemenliğine almış ve eşsesli hale getirmiştir. Türk devletinin meşruiyetini hedef alarak, uluslararası tanınma ve bağımsızegemenlik elde etmeyi amaçlamıştır. Söylemde ve uygulamada,1920'lerden bu yana değişen ve çeşitlenen uluslararası haklarbağlamında, Türk devletinin meşruiyetine ilişkin etkenlerle birlikte hareket etmiştir.
The contemporary cultural manifestations of the Kemalist paranoid style in Turkish politics

Uzun yıllar önce, R. Hofstadter Amerikan siyasal söyleminin paranoyak bir üsluptan muzdarip olduğuna işaret etti ve böyle bir tarzın ülkesine has olmadığını iddia etti; ona göre paranoyak söylem uluslararası bir olguydu. Hofstadter'i takiben bu çalışma, Türk siyasal söyleminde de paranoyak olarak adlandırılabilecek bir üslubun var olduğunu iddia etmektedir; siyasal İslam'a karşı Kemalizm tarafından benimsenen üslupta. Temel olarak psikanaliz ve eleştirel kuramın sağladığı araçları kullanarak bu çalışma i) cumhuriyetin kurucu ideolojisinin benimsediği üslubu analiz etmeyi, ii) paranoyak bir söylemin neden geliştirildiğine ve bugüne dek sürdürüleceğine dair mümkün açıklamalar sunmayı ve iii) böyle bir üslubun ideolojinin doğası ve eğilimleri için ne anlama geldiğini öğrenmeyi amaçlar. Böyle bir üslubun ne kadar derinleştiğini görebilmek için, çalışma sadece ideolojinin temel metinlerini değil, aynı zamanda Kemalizme ait edebi ve kültürel eserleri de inceliyor. Böylece, bu tarz bir üslubun ne tür gizli ve açık özelliklere sahip olduğunu ve Kemalizmin siyasal İslam'ın Türkiye'de yeniden yükselişine karşı nasıl bir tepki verdiğini bulmaya çalışır.
Bağımsızlık dönemi sonrası Azerbaycan'ın siyasi hayatı ve siyasi partiler

Azerbaycan gerek siyasi, sosyolojik, kültürel, gerekse tarihi yönden Türk dünyasının bir parçasıdır. Değişik coğrafyalarda yerleşen Türk boyları gibi, zaman içinde, diğer boylardan farklı bir takım özellikler kazanmışsa da -ya da var olan farklılıkları korumuş/geliştirmişse de-, bu farklılıklar, örf, adet, dini inanış ve diğer benzerliklerin yanında çok azdır. 165 yıllık Rus egemen kültürlü bir yönetim tarzının, toplumu, her yönüyle etkileyeceğini de göz önünde bulundurmak gerekir. 1826 sonrasında, sosyalist bir idareyi benimsemesi ihtimali çok az olan Azerbaycan halkının, 1920 sonrası idaresini büyük ölçüde benimsemesinde, 1826- 1918 dönemindeki Çarlık idaresinin etkisi vardır. 92 yıl Çarlık, 71 yıl Komünist Parti'nin yönetiminde yaşayan Azerbaycan halkı, 1991 yılından itibaren bağımsızlığım ilan etmiştir. 1918- 1920 yılları arasındaki, birinci bağımsızlık dönemi ile, 1991 sonrası ikinci bağımsızlık döneminin benzer yönleri; her iki döneminde, büyük ölçüde konjonktürel yapıdaki değişikliklerden kaynaklanması ve halkın bağımsızlık için büyük bir alt yapı hazırlayarak bu uğurda kanlı bir mücadele sonucunda elde edilmiş zaferlerin ürünü olmamasıdır. Azerbaycan Cumhuriyeti, gerek büyük bir alana yayılmış Türk coğrafyasının Batı modeli devlet sistemlerinin etkisi altında örgütlenmiş Türkiye Cumhuriyeti ile Sovyetler Birliği döneminin, siyasi-kültürel mirasının devamı olan, yeni Türki Cumhuriyetler arasında, coğrafi yönden bir geçiş özelliği taşıyan bir toprak parçası üzerinde kurulmuş olması; gerekse 7.800. 000 nüfusa sahip Azerbaycan halkının üç katından fazla bir Azeri nüfusunun, İran Devleti sınırları içinde yaşaması ve ileride bir birlikteliğin doğabileceği ihtimali; gerekse de Azerbaycan topraklarının petrol bakımından zenginliği nedenleriyle, bugünkü hakim güç olan batı dünyasının ve batı dünyasının içinde etkin bir şekilde rol aldığı, uluslararası iktisadi ve hukuki kuruluşların, büyük önem verdiği bir devlettir. Ülkede büyük bir rant paylaşımı söz konusudur. Sovyetler Birliğinin dağılmasının, diktatöryal yapıyı, kısa sürede, bütünüyle ortadan kaldırması beklenemezdi. Bu yüzden, Azerbaycan'da da, bağımsızlığın ilk aşamasında, eski sisteme muhalif, ancak idarecilik tecrübesi olmayan insanlar iktidara gelmiş; başarısız olmuşlar; bir süre sonra da Sovyetler Birliği döneminde idarecilik yapmış olan insanlar, siyasi hayata hemen her alanda yeniden egemen olmuşlardır. VII
Siyasal propagandanın kimlik özelliklerine göre yurttaşlar üzerindeki etkisi: Çankaya Örneği

Siyasal propaganda araçlarının seçmenlerin kimlik özelliklerine göre yurttaşlar üzerindeki etkisini araştırmaya dönük olarak yapılan bu araştırmada ilk olarak seçmen davranışı ve seçmen davranışıyla ilişkin temel kavramlar daha sonra da propaganda ve siyasal propaganda kavramları üzerine literatür taraması yapılmış ve ardından Ankara İli Çankaya İlçesi sınırları içerisinde bir alan çalışması ile konu hakkında sonuçlara ulaşılmaya çalışılmıştır. Seçim ve seçmen kavramlarının siyasette yer almalarının ardından partilerin seçmenlerinin rızası ile iktidarı ele geçirecek olmaları sonucu siyasal partiler seçmenlere yönelik değişik siyasal propaganda faaliyetlerinde bulunmaya başlamışlardır. Siyasal partiler bu aksiyonlarda bulunurlarken seçmene ulaşabilmek için çok değişik araçlar kullanmaktadır. Bu araçların seçmenlerin kimlik özelliklerine göre etkisinin ne kadar değiştiği sorusu araştırmamızın odak noktasını oluşturmaktadır. Düzenlenen anket ile önce seçmenlerin kimlik özellikleri ortaya çıkarılmış ve bu özelliklerdeki seçmenlerin siyasal propaganda araçlarından etkilenmelerinin farklı olup olmadığı ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada 400 kişiyle 15 Eylül- 15 Aralık 2018 tarihleri arasında yapılan anket sonucunda siyasal propaganda araçlarının seçmenler üzerinde etkilerinin farklılık arz ettiği ve bu etkilerin seçmenlerin kimlik özelliklerinden de etkilendiği görülmüştür. Siyasete ilginin daha çok eğitim seviyesi yüksek seçmenlerde görüldüğü ancak propagandalardan ise daha çok eğitim düzeyi düşük seçmenlerin etkilendiği görülmüştür. Bu çalışmada genel olarak anlamda siyasal partilerin siyasal propaganda dönemleri içerisinde kullandıkları araçların seçmenlerde oluşturduğu etmenler ele alınmıştır. Siyasal propaganda araçlarının seçmenlerin kimlik özelliklerine göre seçmenler üzerinde farklı etkilere sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Liberal ekonomi ile demokrasi arasındaki ilişki

Dünyada ve ülkemizde yaygın olarak devletin küçülmesi ve ekonominin liberalleşmesi ile demokrasi arasında zorunlu ilişki olduğu ileri sürülmektedir. Devletin bireyin özgürlüğünü tehdit ettiğini kabul eden liberal öğreti, devletin ekonomik yaşamı terk edip, savunma, adalet, dış politika konuları sınırlanması gerektiğini savunmaktadır. Liberal düşünce devletin küçülmesini sivil toplumun ve demokratik kurumların gelişmesinde temel koşul olarak görmektedir. Çalışmamızın ilk bölümünde liberal değerlerin demokrasi ile ilişkisi üzerinde bazı değerlendirmeler yapıldı. Bu bölümde liberal değerlerin demokrasi ile uzlaşan, dışlayan özellikleri tarihsel olarak incelenmeye çalışıldı. Liberal düşüncenin savunduğu negatif özgürlük, bireycilik düşüncesinin geleneksel ve değer yüklü demokrasi anlayışları arasında muhtemel uyumlar ve uyumsuzluklar gösterilmeye çalışıldı. Ayrıca liberal düşüncenin savunduğu prosedürel adalet anlayışının demokratik hükümetler için sürdürülebilir politika olmadığı, hükümetlerin halkın gelir düzeyini artırıcı politikalar da takip etmesi gerektiği savunuldu. Serbest piyasa ile demokratik katılım ve 1980 yılından sonra uygulanmaya başlanan neo-liberal politikaların demokratik siyaset için uygun toplumsal koşullar yaratıp yaratmadığı konusu tartışıldı. İkinci bölümde kapitalizmin farklı tanımlanması ve algılanmasının demokratik teoriler için önemi üzerinde duruldu. Liberal düşünürler tarafından kapitalizm ile özgürlük arasındaki ilişki olduğu savunulmuştur. Bu liberal iddia bağımlılık, azgelişmişlik ve dünya sistemi teorisi gibi yaklaşımlar çerçevesinde eleştirilerek demokratik siyasal yapıların ortaya çıkışı ile dünya ekonomik sistemleri arasındaki ilişki değerlendirildi. Bu bölümde kapitalizmin ana unsurlarından olan kolonyal geçmişş, modern demokratik devletin oluşumu, üretim artışı ve Sanayi Devrimi, tüketim toplumu ile demokrasi arasındaki ilişki incelenmeye çalışıldı. Üçüncü bölümde, demokrasinin geleneksel ve modern anlamları ile liberal ekonomi arasındaki ilişki tartışıldı. Halk egemenliği ile piyasaya dayalı özgürlük anlayışı arasındaki olası gerilimli alanlar tespit edilmeye çalışıldı. Ayrıca genel eşitlik tanımından siyasal eşitlik tanımına geçişte demokrasi ile liberal değerler arasındaki uyumluluk incelendi.
Kırgızistan'da parti sistemi ve seçimler

araştıran ilgili konularla kapsamlı bir gelişme elde edememiştir. Bu bağlamda hem seçimlerle ilgili genel teorik fikirleri incelemek hem de Sovyet sonrası bağımsızlıklarını elde eden çoğunluk ülkelerde olduğu gibi bir dönüşüm sürecinin yaşandığı Kırgızistan'da partilerin ve onların davranışlarının özelliklerini tanımlamak çok önemlidir. Bu tez çalışmasında Kırgızistan'ın bağımsızlık kazandığı 1991 yılından günümüze kadar ülkenin demokratik siyasi sistem kurumu ve modern devletlerdeki iktidar oluşumunun ana mekanizması olan Kırgız Cumhuriyeti'ndeki seçimler ve siyasi partilerin oluşum ve gelişim sürecinin incelenmesi amaçlanmıştır. Siyasi partilerin Kırgızistan'ın politik yaşamındaki etkilerine odaklanılmıştır. Çalışma Giriş, Kırgızistan'da Siyasi Partilerin Hukuki Statüsü, Kırgızistan'da Seçim Sürecinin Özellikleri ve Bu Sürece Partilerin Katılımı, Kırgız Cumhuriyeti'nde Parti Sisteminin Geliştirilmesinin Temel Özellikleri ve Sonuç olmak üzere beş bölümden oluşmaktadır. Çalışma süresince hem yabancı hem de ülkenin tanınmış yazarlarının eserlerinden faydalanılmıştır. Rusya'nın önde gelen siyasi partilerinin programlarından yararlanılmıştır. Ülkedeki birçok partinin hayali parti oldukları, diğer bir ifadeyle iktidar müdahalesiyle yapay olarak kuruldukları, partilerin önemli bir bölümünün siyasi hiyerarşide bir yer alabilmek için sadece kağıt üzerinde oluşturulduklarının tespiti bu çalışmanın önemli bulgularıdır. Bu bağlamda yakın gelecekte siyasi partilerin faaliyetlerinde köklü değişiklikler beklenmeli midir? Ülkenin bağımsızlığını kazanmasından 20 yıl geçse de gerçek demokratik bir siyasi sistemin kurulması için daha ne kadar süreye ihtiyaç vardır sorusuna cevap aranarak, tespit edilen siyasi sistem ile ilgili sorunlara yönelik öneriler sunulmuştur.
Taşrada iktidar mücadelesi: II. Abdülhamid döneminde Trabzon Vilayeti'nde eşraf, siyaset ve devlet, (1876-1909)

Osmanlı Modernleşmesinin idari bugüne kadar genellikle kurumsal-hukuki çerçevede ele alınmıştır. Son yıllarda bu çerçevenin dışına çıkma eğilimleri dikkati çekiyorsa da, yerel ölçekli çalışmalarda toplumsal dinamikler çalışmalara fazlaca yansımamıştır. Bu çalışmada II. Abdülhamid dönemi Osmanlı modernleşmesinin taşra boyutu temelde ele alınacaktır. Taşra yönetiminde eşraf, siyaset ve iktidar ilişkisi Trabzon Vilayetine bağlı dört örnek sancak üzerinden sorgulanacaktır. Bu çerçevede idari yapının şekillenmesinde özgül boyutlarıyla ortaya çıkan sorunlar da yerel güçlerin taşra yönetimine müdahale biçimleri ele alınmaktadır. Çalışma özellikle bölgedeki toplumsal ilişkiler ağının ve yerel iktidar mücadelesinin idari birimlerin oluşması ve çözülmesindeki rollerine vurgu yapacaktır. Çalışmanın üzerinde durduğu konulardan biri de mevcut literatürde ağırlıklı olarak kabul edildiği biçimiyle II. Abdülhamid döneminin gerçekten merkezileşmenin doruk noktası olup-olmadığı dolayısıyla, merkezin taşraya ne ölçüde hükmedebildiği sorunudur. Trabzon Vilayetine bağlı dört sancakta bu sorunun yanıtı aranırken yerelin kendi içindeki ve merkezle olan ilişkisi her yönüyle anlaşılmaya çalışılmıştır. Özetle, çalışma 1840'larda Muhassıllık Meclisleriyle başlayan ve taşranın yeniden tanzimini öngören 1864 Vilayet Nizamnamesi'yle devam eden mülki taksimat sürecinin iktisadi, siyasal ve sosyal sonuçları ve bu anlamda Cumhuriyet Türkiye'sine bıraktığı mirasın arka planını irdelemektedir. Anahtar Sözcüker: Osmanlı İdare Tarihi, Trabzon, Merkez-Taşra İlişkileri, II. Abdülhamid, Eşraf, Siyaset, İktidar.
Demokrat Parti döneminde Denizli'de siyasal hayat (1950-1960)

Coğrafi alan bakımından Denizli, Ege Bölgesinin en büyük şehirlerinden ikincisidir. Denizli, tarihte çok önemli bir mevkide bulunmuş, çeşitli uygarlıklara ev sahipliği ettiği için zengin bir tarih birikimine sahip olmuştur. Bu kapsamda Denizli bölgesinin kapladığı alanın tarihi ile ilgili eserler çoğunlukla İlkçağ, Ortaçağ, Osmanlı devri ve Cumhuriyet'in ilk yılları ile ilgilidir. Söz konusu evrelerde meydana gelen doğal afetler, yangınlar ve savaşlar sebebiyle kalıntılar az bulunmuştur. Bundan dolayı Denizli'nin sadece yakın tarihini araştırabilmekteyiz. Bu bakımdan Denizli'nin 1950 ile 1960 arasındaki süreçte tarihini hazırladığımız yüksek lisans tezimiz ile Denizli'nin eksik kalan yanlarını tamamlamayı amaçladık. Tezimiz, DP (1950-1960) döneminde Denizli ilinin idari biçimi, belediye faaliyetleri, nüfusu, ekonomisi, siyasi, askeri ve sosyokültürel yapısı gibi ana konuları içermektedir. DP'nin 1950 milletvekili genel seçimleriyle başlayan ve 27 Mayıs 1960 askeri darbesi ile son bulan on yıllık iktidarı boyunca Denizli'deki gelişmeleri detaylı bir şekilde ele almaya çalıştık. Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi, Türkiye Büyük Millet Meclisi Zabıt Cerideleri, Resmi Gazeteler, Denizli yerel basını, konuyla ilgili araştırma ve inceleme eserleri, yüksek lisans ve doktora tezleri tezimizin ana kaynaklarını oluşturmaktadır. Üç bölümden oluşan çalışmanın giriş bölümünde siyasi partiler milletvekilleri genel seçimleri üzerinde durulmuş, partilerin kuruluş süreci hakkında bilgi verilmiş ve partilerin Denizli teşkilatı anlatılmıştır. İkinci bölümde, 1950- 1960 arası dönemde Denizli milletvekillerinin meclis içindeki faaliyetleri, konuşmaları aktarılmıştır. Üçüncü bölümde ise, Denizli milletvekillerinin TBMM'deki çalışmaları üzerinde durulmuştur. Çalışmamız birçok yönüyle diğer eserlerden ve il yıllıklarından farklı özellikler taşımaktadır. 1950 ile 1960 yılları arasında Denizli'de yaşanan gelişmeler neden sonuç ilişkisi bağlamında ve tarihi bir şema doğrultusunda incelenmiştir. Ele alınan her konu DP politikaları açısından ele alınmış ve Denizli'deki değişimler ülke genelindeki olaylarla kıyaslanmıştır. Bu yönüyle ilin ne derece gelişme gösterdiği daha açık bir biçimde anlatılmaya çalışılmıştır.
Türkiye ve İngiltere yerel yönetim sistemlerinin karşılaştırmalı analizi

Bu çalışmada üniter devlet yapısının egemen olduğu Türkiye ve İngiltere'de yerel yönetim sistemleri karşılaştırılmalı olarak incelenmiştir. Türkiye ve İngiltere'deki yerelleşme için gösterilen çabalar dikkate alınmış ve merkezi hükümet ile yerel birimler arasındaki ilişkilerin incelenmesi çalışmanın ana konusunu oluşturmuştur. Çalışma süresince yerli ve yabancı alanyazın yerel yönetim sistemleri ve uygulamalarına ilişkin bilgilerden yararlanılmıştır. Çalışma Türkiye ve İngiltere'de yerel yönetim sistemleri konusunda yazılmış makale ve kitapların taranması ve yerel yönetim uygulamaları üzerine devletlerin edinmiş olduğu tecrübelerin kullanılması yoluyla hazırlanmıştır. Alanyazın bulguları genel olarak değerlendirildiğinde yerel yönetim uygulamaları ve politikaları bakımından İngiltere'nin Türkiye'ye nazaran daha aktif ve verimli uygulamalar gerçekleştirdiği söylenebilir. Nitekim İngiltere'nin yerel yönetim hizmetleri 12. yy'a dek uzanırken Türkiye'nin çağdaş düzeyde yerel yönetim kararları 19. yy'da vücut bulabilmiştir. Öte yandan Türkiye'nin 19. yy öncesinde Osmanlı Döneminde de farklı birimler adı altında yerel yönetim uygulamaları yürüttüğü bilinmektedir. Ancak halkın doğrudan yerel yönetim faaliyetlerine katılımını ve refahının da bu şekilde sağlanacağından hareketle politikalar uygulayan İngiltere'ye göre günümüz Türkiye'si merkezi yönetimi ön planda tutarak halkın oluşturduğu konsey kararlarının bağlayıcılığına gereken ciddiyet verilmemektedir. Bu anlamda sağlıklı yerel yönetim uygulamalarının birincil etki alanında kalan ve onların istek ile şikayetlerinin doğrudan kararlar üzerinde etkisinin olması gerektiği başka bir deyişle merkezi otoritenin esnetildiği halkın katılımıyla oluşturulduğu demokratik ortamdaki yerel yönetim politikalarının optimum sonuçlar doğuracağı düşünülmektedir. Nitekim Türkiye halen yerel yönetim uygulamaları üzerine geliştirdiği politikalar ve etkinlilerle bu alanda başarılı ülkeler arasında yer almak istediğini göstermektedir.
Tek Parti Dönemi Mardin milletvekilleri ve meclis faaliyetleri (1923-1950)

Bu araştırmanın konusu, 1923- 1950 yılları arasında yaşanan tek parti döneminde Türkiye Büyük Millet Meclisi yasama faaliyetlerine katılan Mardin Milletvekillerinin hayatı ve siyasi faaliyetleridir. Araştırmada Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Mardin Milletvekilliği yapan yirmi üç farklı temsilcinin meclis faaliyetleri tarihsel açıdan ortaya konularak dönemde yaşanan sosyal, ekonomik, siyasal olaylar hakkında fikir edinmek ve Meclis çalışmalarına katkılarının neler olduğunun ortaya konulması amaçlanmaktadır. Araştırma konusu hakkında Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi kayıtları, TBMM Meclis Tutanakları, Kanunlar Dergisi ve TBMM Yayınları, tek parti dönemi üzerine yazılan kitaplar, makaleler taranarak 1923- 1950 yıllarında Mardin Milletvekilliği yapan temsilcilerin biyografileri ve yasama faaliyetleri elde edilen bilgi ve belgeler ışığında detaylandırılmaya çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda Mardin Milletvekillerinin sosyolojik özellikleri ve hayat hikayelerinin yanında hem Türkiye hem de Mardin'i ilgilendiren pek çok farklı konularda önergeler, kanun teklifleri sunduğu ve önemli konularda Meclis kürsüsünden yapmış oldukları beyanatları tespit edilmiştir.