turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Postcolonial resistance in Fred D'aguiar's 'Feeding The Ghosts' and Andrea Levy's 'The Long Song'

15. yüzyılın sonlarında başlayan sömürgecilik, yüzyıllar boyu dünyanın pek çok ülkesini etkisi altına almış uzun bir süreçtir. 20. Yüzyılda sona ermiş olsa da sömürgecilik, günümüzde halen gerek sömürgeci gerekse sömürülen ülke ve toplumları etkilemeye devam etmektedir. Bu bağlamda, Postkolonyalizm sömürgeci ideolojiye karşıt bir söylem ve direniş oluşturarak sömürgeciliğin her iki tarafta yol açtığı etkileri ortaya çıkarmayı amaçlar. 20. Yüzyılda sömürgecilik sonrası yazarlar genellikle kolonilerden çekilme ve bağımsızlık süreci sonrasında ülkelerin ve göçmenlerin yaşadığı problemleri ele alır. Fred D'Aguiar ve Andrea Levy gibi İngiltere'de doğan ve eğitim gören bazı yazarlar 'postkolonyal' yerine Siyahi İngiliz yazarlar olarak adlandırılsalar da, bu yazarların eserlerinde postkolonyal nitelikler ve direniş gözlemlemek mümkündür. Söz konusu yazarların romanlarından Feeding The Ghosts ve The Long Song, kölelik kurumu, köle ticareti, köleliğin yasaklanması ve özgürlük dönemlerini postkolonyal bir bakış açısıyla ele alan romanlardır. Bu çalışma D'Aguiar'ın Feeding The Ghosts ve Levy'nin The Long Song adlı romanlarında postkolonyal direnişin nasıl işlendiğini ortaya koymayı amaçlar. Köleliğe ve sömürgeci ideolojiye karşı direnişe zemin hazırlayan postkolonyal özellikler ve sömürgeciliğin romanlarda nasıl işlendiği analiz edilerek, yazarların bakış açısı ile benzer ve farklı yönleri postkolonyal teoriye göre ele alınmaktadır.
Tracing Bloch's 'anticipatory illumination' in Bacon's New Atlantis and Cavendish's The Blazing World

Bu çalışmanın amacı, Francis Bacon'ın New Atlantis (1626) ve Margaret Cavendish'in Blazing World (1666) eserlerinde, ütopya üzerine çalışmalarda önemli bir figür olarak kabul edilen yirminci yüzyıl Marksist filozoflarından Ernst Bloch'un 'öngörüsel aydınlanma'sının iki yönünün izini sürmektir. Bu çalışmada, New Atlantis ve Blazing World'de tasvir edilen ütopik toplumların, Bloch'un tasavvurundaki 'özgürlük diyarı? olarak görülüp görülemeyecekleri ve bu iki anlatının, Bloch'un eğitimin en önemli amacı olarak gördüğü Bildung'a katkısı olup olmadığı tartışılacaktır.
Trauma on the English stage: Kane, Ravenhill, Ridley

Bu çalışmanın amacı in-yer-face tiyatrosunun örneklerinden Sarah Kane'in Blasted, Mark Ravenhill'in Shopping and F ing and Philip Ridley'nin Mercury Fur oyunlarında kişisel ve kolektif travmaları incelemektir. Bu üç oyun yazarı, İngiliz tiyatrosunun ve in-yer-face akımının önde gelen isimleridir ve oyunlarını, hala yirminci yüzyılın korkunç tarihi olaylarının gölgesinde olan 1990 larda yazmaya başlamışlardır. Milenyumdan hemen önce ve hemen sonra yazılan bu oyunlar, travmatik geçmişşin hayaletlerini ve gelecek korkusunu taşır. Öncelikle, in-yer-face akımı, akımın Vahşet Tiyatrosu, Absürt Tiyatro ve Felaket/Yıkım Tiyatrosu ile bağları irdelenerek, tiyatro geleneğindeki yerine yerleştirilecektir. Travma kuramı ışığında ve İkinci Dünya Savaşı sonrası İngiltere kültürel ve tarihi arka planının da etkileri dikkate alınarak yazılan bu tezde, bu dönem oyunlarında distopik ve travmatik öğelerin yoğunlaştığı düşüncesi tartışılacaktır. Her bir karakter hem sorunlu kişisel geçmişşleri hem de toplumsal yıkım ve köklü değişimler nedeniyle ağır travmalar geçirmektedir. Anlatıcılık, travma anlatısı, bu oyunların temelini oluşturur. Anlatı, travmayı tetiklediği gibi, karakterler için ufak bir iyileşme şansı ve iyi bir gelecek ihtimali de sunmaktadır. Karakterlerin duyarsızlıklarını ve korkunç olayları hatırlamayı reddedişlerini giderek parçalayan tekrar eden travma anının, karakterlerin ve kültürün iyileşmesi için hatırlanması gerekmektedir. Ancak, karşı-ütopya hissi hüküm sürer.
An analysis of modernist elements in the works of William Faulkner and Yusuf Atılgan

Bu tezin amacı William Faulkner ve Yusuf Atılgan'ın eserlerinde modernist unsurların analizini yapmaktır. Çalışmamıza konu olan eserler William Faulkner'ın The Sound and the Fury romanı ile Yusuf Atılgan'ın The Loiterer ve Motherland Hotel eserleridir. Modernizm başta edebiyat olmak üzere hayatın her alanında oldukça etkili olmuştur. Roman ve hikayede geleneksel veya yerleşik olan unsurlar modernizm ile birlikte radikal bir ivme kazanmış ve modernist yazarların eserlerinde sıkça işlenmişir. Türk ve Amerikan edebiyatının iki önemli ismi olan Yusuf Atılgan ve William Faulkner bu değişim rüzgarını eserlerine yansıtan yazarlar arasında yer alırlar. Özellikle romanlarında gerçek ve düş bir arada verilmekte ve Sigmund Freud ile öğrencisi Carl Jung'un ortaya çıkardığı bilinç/bilinçaltı, iç konuşma gibi kavramlar karakterlerde yoğun bir şekilde yansır. Zaman kavramı artık dışa değil içe yöneliktir. Bunların yanı sıra eserlerde içerik unsurlar olarak karakterlerin sıkça yalnızlaşmaları, yabancılaşmaları ve intihara teşebbüs etmeleri kaçınılmaz bir son olarak yer almakla birlikte leitmotif, zaman ve anlatıcı bakış açısı yönünden benzerlikler ve farklılıklar mevcuttur. Çalışmamızda modernist unsurlar biçim ve teknik bakımından The Sound and the Fury eserinde Benjy, Quentin, Jason ve Caddy; The Loiterer'da C. ve Motherland Hotel'de Zebercet karakterleri üzerinden incelemeye tabi tutulacaktır.
The representation of postcolonical identity in Meatless Days, Lucy and Our Sister Killjoy

Bu çalışma kadın yazarlar tarafından yazılmış olan üç postkoloniyel metinde, Antigualı Jamaica Kincaid'in Lucy'si, Ganalı Ama Ata Aidoo'nun Our Sister Killjoy'u ve Pakistanlı Sara Suleri'nin Meatless Days'indeki kimlik oluşturulması sürecinde etkili olan tarihsel, sosyo-kültürel ve psikolojik dinamikleri sunmayı amaçlamaktadır. Bu noktadan hareketle çalışma, postkoloniyel kuramda örneklerini gördüğümüz çeşitli eleştirel metinlerde karşılaşılan kimlik formasyonu kavramındaki benzerlikler ve farklılıklar ve bunların edebi metinlerdeki etki ve yansımaları üzerinde yoğunlaşmaktadır. Edebi ve teorik metinlerde karşılaşılan postkoloniyel kimliğin nasıl temsil edildiğinin daha iyi anlaşılması için, eserlerinde postkoloniyel kimlik alanındaki temel kavramlara yer veren Frantz Fanon, Homi Bhabha ve Gayatri Chakravorty Spivak'ın çalışmaları ele alınmıştır. Bu edebi ve teorik metinler arasındaki diyalektik ilişkiyi ve postkoloniyel dünyada giderek önem kazanan kimlik politikası tartışmalarında önemli bir yeri olan tanınma ihtiyacını göz önünde bulunduran bu çalışma, postkoloniyel metinlerde özne olma durumu ve öznelliklerin nasıl kurulduklarını göstermeyi ve, soruna verdikleri cevap farklı da olsa, günümüz postkoloniyel anlatılarında kimlik meselesinin çok büyük önem taşıdığının bir kez daha altını çizmeyi amaçlamaktadır.
Feminism illustrated in Timberlake Wertenbaker's New Anatomies, The Grace of Mary Traverse, The Love of the Nightingale, and The Break of Day

İngiltere'de feminizmin tarih boyunca gelişimine bakıldığında dönüm noktası olarak kabul edilebilecek iki büyük toplumsal hareket görülür. Bunlardan birincisi 1860'larda ortaya çıkan ve 1928'de kadınların oy hakkını elde etmeleriyle birlikte sessiz bir döneme girmiş olan 'birinci dalga feminizm' dönemindeki Süfraj Hareketidir. Diğeri ise 20. yüzyılın ikinci yarısında, 1968'de öğrenci ve işçi hareketlerinin yaşandığı, üniversite temelli Yeni Sol hareketinin yükselişe geçtiği ve genç nesil arasında cinsel özgürlük taleplerinin yüksek sesle dile getirildiği politik ve sosyal açıdan çalkantılı bir dönemde görülen 'ikinci dalga feminizm' evresindeki Kadınların Özgürlüğü Hareketidir. Süfraj Hareketi kadınların yasal olarak erkeklerle eşit haklara ve eşit eğitim ve iş imkanlarına sahip olmalarını hedeflerken, KÖH eşit hakların ötesinde her anlamda cinsel özgürlüğü ve sosyal ve ekonomik hayatta kadınların maruz kaldığı her türlü baskı unsurlarını ortadan kaldırmayı amaçlamıştır. Bu doğrultuda, kadınlar hemcinslerinin erkek egemen toplum tarafından cinsel meta olarak gösterilmelerini protesto etmiş; boşanma, kürtaj ve ücret politikasıyla ilgili yasaların kendilerinin lehine düzenlenmesini talep etmişlerdir. Zira, kadınlar özel hayatlarındaki bireysel özgürlük ve haklarını ancak toplumsal düzeni belirleyen yasalarla elde edebileceklerine inanmışlardır. Bütün toplumsal hareketlerde olduğu gibi feminist harekette de çokseslilik baş göstermiş, 1970'lerden sonra ataerkil düzene başkaldırısını değişik şekillerde dile getiren farklı feminizm türleri ortaya çıkmıştır. Bu feminizm çeşitleri içerisinde temel olarak liberal, radikal, ve sosyalist feminizm türleri ön plana çıkmıştır. Feminist hareketin politik amaçlı bir hareket olması ve tiyatronun da politik tartışmaları seslendirmeye uygun bir zemin olması sonucu feminizmin etkileri tiyatroda da görülmüştür. Birinci dalga feminizm döneminde Süfraj Tiyatrosu, ikinci dalga feminizm döneminde ise ortaya çıkan çok sesliliğin paralelinde liberal, radikal, ve sosyalist feminist tiyatro türleri görülmüştür. Bu tezde çağdaş İngiliz tiyatrosunun önde gelen sayılı kadın yazarlarından Timberlake Wertenbaker'in New Anatomies (1981), The Grace of Mary Traverse (1985), The Love of the Nightingale (1988), ve The Break of Day (1995) adlı oyunlarındaki feminist unsurlar feminist kuram çerçevesinde incelenmiş ve feminist olmadığını iddia eden yazarın aslında feminist tiyatro bağlamında ele alınabilecek oyunlar da yazdığı sonucuna varılmıştır.
An explanation and exposition of the use of intertextuality in T. S. Eliot's the waste land according to Harold Bloom's the anxiety of influence

Bu tez, T. S. Eliot'un The Waste Land adlı şiiri hakkında yazılan Harold Bloom'un The Anxiety of Influence hareketle bu şiirin analizini amaçlamaktadır. İlgim Bloom'un teorisi hakkında olmasına rağmen, Michael Bakhtin, Julia Kristeva, Roland Barthes, Jacque Lacan, Michael Foucault gibi metinlerarasının kurucularına birkaç referans da olacaktır. Aslında, The Waste Land bize, Eliot'un şiir dünyasının büyük şahsiyetlerine karşı savaşının arasından şiirin orijinalliği için durmayan mücadelesini gösterir. Bloom' teorisi ölü şairlerin gücünü övmek ancak maaelsef Eliot'un şairlik yeteneğini küçümsemekle dile düşmüş bir teoridir. Modern bir şair olarak, T. S. Eliot sadece şiirsel melankolinden acı çeken bir sanatçı değildir; çünkü Milton'dan sonraki bütün şairler şiirin güçlü babasıyla yüzleşmek zorundadır. Eliot geçmişş kültürel mirasının bazı metinlerinden ödünç almasına radikal değişmine rağmen orijinal sesini oluşturmadı çünkü seleflerine gereğinden fazla ihtiyacı vardır. Böylece, sadece diğerlerinin seslerini kullanarak konuşabilmektedir.
Love and hate in John Milton's 'Paradise Last': The structuring of the dominant paradigm

Yüzyıllar boyunca Paradise Lost üzerine yazılmış olan eleştirilerin ortak noktalarından bir tanesi, şiirde esas olarak vurgulanmak istenen noktanın olayların neden olduklarından daha çok niçin olduğudur. Doğal olarak bu soru ilahi ve bireysel sebep-sonuç ilişkisi gerektirir. Paradise Losf ta evrensel ahlaki düzenin ilahi kanunlardan ayrılamayacağı gibi, bireysel güdüler de bireysel psikolojiden ayrılamaz. Şiirde ilahi ve bireysel değerler kesiştiği için, esas nokta hem ahlaki hem de psikolojik değerlerin birleşimini içerir. Bu nedenle, eleştirel yaklaşım için gerekli olan bu yerleşik iki yaklaşımı, etik ve psikolojik, birleştiren bir yaklaşımdır. Paradise Lost'u sevgi ve nefret kavramlarının ışığı altında incelemek şiirin daha iyi ve kapsamlı olarak anlaşılmasını sağlayacaktır. Bu iki eleştirel kavramın, şiirin bölümlere ayrılması veya Tanrı ile yarattığı varlıklar arasındaki sebep-sonuç ilişkilerine olan üstünlüğü bunların psikolojik konumlar olduğu gerçeğinde yatmaktadır; bunlar ayrıca yüksek ahlaki değerlerle yüklenmiş zihinsel sorgulamaya tabi birer felsefi kavramdır. Bu iki kavramın ve bu kavramların şiirdeki karakter ve yapı üzerine etkilerinin incelenmesiyle ahlaki ve psikolojik içeriklerin özdeş olduğu gösterilebilir. Diğer bir deyişle, şiirdeki ahlaki doğrular psikolojik gerçeklerin ahlaki terimlerle ifadesidir; bunun tam tersine, karakterlerin davranışlarında ve ifadelerinde görülen psikolojik gerçekler ahlaki doğruların psikolojik terimlerle ifadesidir. Şiir'de Şeytan'ın hikayesi, Tanrı sevgisini ve adaletini inkar etmekten kaynaklanan bir düşüşü anlatır. Buna karşın Adem ile Havva'nın hikayesi ise inkardan dönerek, itaatkarlığa ve sevgiye yönelmekle elde edilebilen bir yücelmeyi gösterir. Ayrıca, şiirde karakterlerin sadece olumlu ve olumsuz davranışları sürekli olarak karşılaştırılmakla kalınmaz, farklı sonuçların sürekli karşılaştırılması da yapılır. Tanrı'yi kabullenmenin olumlu etkileriyle, O'nu reddetmenin olumsuz etkileri sürekli olarak karşılaştırılır. Böylece, biribirlerine bağlı olan sevgi ve nefret kavramları şiirde etkili ve kalıcı bir gösterge olarak ortaya çıkmaktadır. İki kavram arasında sağlanan bu karşıtlılık, her birinin doğasını ve işlevini aydınlığa çıkarır. Böylece, Milton bu eserinde, IV Tann'yı reddetmenin getirdiği günah ve O'nu kabullenmenin getirdiği ödüllendirmeyi vurgulayarak öğretici işlevini yerine getirir. Son olarak, Michael' in kehanetinin yapısı şiirde bu iki kavramı son kez ilişkilendirir. Bu ilişki, nefretin yenilgisi ve sevginin zaferi ile vurgulanır.
The lexicography of Englishes in the postcolonial world

Ondokuz ve Yirminci yüzyıllarda, İngilizce'nin tüm dünyada yayılışı, farklı tarzlarda İngilizcenin, veya başka bir ifadeyle dünya İngilizceler'inin çıkmasıyla sonuçlanmıştır. İngiliz sömürü döneminde var olan merkez/çevre ikiliği artık değişmeye başlamıştır. Önceleri marjinal olan Karayip, Singapur, Hindistan, Avustralya, Afro-Amerikan, Avustralya Yerlisi ve diğer başka İngilizceler, dillbilimcilerin, leksikografların ve eğitmenlerin akademik manada ilgisini çekmektedir. Sömürü sonrası teori, Avrupalı/Orientalist yaklaşıma birçok yönden saldırmıştır; bu taarruz edebiyat, felsefe, antropoloji/etnoloji, kartografi, ilk başta ilkel sonraları ise karşılaştırmalı yahut bilimsel olmak üzere dilbilim açısından gerçekleşmiştir. Ne var ki, bu vakte kadar sözlükçülük eleştirilerinin çoğu sadece iki dilli sözlüklerle sınırlı kalmıştır; sömürü ve sömürü sonrası durumları içine alan İngilizce sözlük ise az sayıda yer almıştır. Buna zıt olarak, sömürü sonrası teorinin sözlükçülük alanına oldukça büyük etkileri olduğu aşikardır. Bu çalışma, sömürge dönemi sözlükçülük çalışmalarını, ilk olarak birbiriyle, daha sonra ise günümüz sözlükleriyle karşılaştırarak, sözlük bilimini müstemleke sonrası teori bağlamında inceleyecektir; ulaşılmak istenen amaç, sözlük bilimi çalışmalarını ve gizli kalmış oryantalist önyargıyı incelemektir. Bu bizi, sözlüklerin doğasını özcülük bağlamında tartışmaya sevk edecektir. Ayrıca, bu çalışma müstemleke sonrası edebiyatı, Dünya İngilizceler'inin şu anki sözlükleştirilme oranını değerlendirmede kullanacaktır. Ve son olarak da, bu tez çalışması, şu anki sömürge sonrası dünyaya daha doğru ve uygun bir şekilde hitap eden sözlüklerin hazırlanması amacıyla, sözlükçülüğün gelişmesine fayda sağlayacak kullanışlı yollar sunacaktır.
Adam Bede: The story of character formation

George Eliot hızlı değişimler ve radikal fikirlerin damga vurduğu bir dönemde yaşamıştır. On dokuzuncu yüzyılın etkili entelektüelleri ile olan tanışıklığı ve köylü kızından eğitimli bir kadına dönüşümü ile bu değişime şahit olma ve zamanın dogmalarını sorgulama fırsatını elde etmiştir. Zamanla Victoria Döneminin katı kurallarına karşı kendi felsefesini oluşturmuş hem hayatta hem de sanatta gerçekliğin önemine inanmıştır. Böylece gerçeklik toplum içerisindeki bireyi resmetmesi adına onun için mükemmel bir araç haline gelmiştir. Eliot'a göre birey problemli, kendi kendini aldatan bir varlıktır: kendisine kurmaca bir imge oluşturarak içtensizlikle ve kendini aldatmayla sonuçlanan sahte sosyal ilişkiler kurmaya eğilimlidir ve bu da hayatın normal akışını bozmaktadır. Eliot bu sorunun bireyi eğitmekle beraber ona ve hayata olgunluk getirecek trajik bir deneyimle karşılaşılarak çözülebileceğini düşünmektedir. Adam Bede'de, George Eliot kendi hayatlarından kaçmaya çalışan ve her biri kendi açısından kendini aldatan ve ben merkezli olan dört kusurlu karakteri resmetmektedir; Adam, Dinah, Hetty, ve Arthur. Çoktan ikincil bir kişilik oluşturan bu karakterler ne kendilerine ne de içinde yaşadıkları topluma karşı doğrudurlar. En sonunda bu kişilik özellikleri yaşanmasından sonra hayatı normale çevirecek olan bir trajediye ve ıstıraba sebep olur. Fakat bilgelik çok geç gelmektedir: trajedi yaşandıktan sonra. kendi kendini aldatma, aile, ebeveynlik, birey, toplum, olgunluk.
Eco-bakhtinian explorations in Anglo-native selected novels

Bu tez çalışması, Yerli Amerikan kadın yazar Linda Hogan'ın Güneş Fırtınaları (1997) ve Güç (1998) romanları ile İngiliz kadın yazar Jeanette Winterson'ın Vişnenin Cinsiyeti (1989) ve Taş Tanrılar (2007) romanlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu doktora tezinin asıl amacı, bir 'Eko-Bakhtinci uzam' oluşturmak üzere Bakhtinci eleştirel kuramın ekoeleştiri ile birlikte adı geçen seçilmiş Anglo-Yerli Amerikan romanlarda uygulanabilirliğini göstermektir. Bu çalışma, adı geçen kadın yazarların eserlerinde günümüz Batı ve Yerli Amerikan kültürlerinde doğayı nasıl betimlediklerini ortaya çıkarmaya çalışmaktadır. Bu tez, adı geçen romanlarda doğal çevrenin nasıl işlediğini ve insan olmayan varlıkların insanları nasıl etkilediğini açıklamaya çalışmaktadır. Bu çalışma, doğa algısının kültürel ve bireysel açıdan nasıl ve niçin farklılık gösterdiğini, ve doğa kavramının siyasi, toplumsal, ekonomik, bilimsel ve teknolojik gelişmeler neticesinde zaman içinde nasıl değiştiğini araştırmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, adı geçen romanlarda Mikhail Bakhtin'in karnaval kuramı, diyalojizm, grotesk, çokseslilik ve kronotop kavramları çerçevesinde karşılaştırmalı bir yaklaşımla derin ekolojik çözümlemeler yapılacaktır. Bu sebeple, bu tez çalışması gelecek Bakhtinci ve ekoeleştirel çalışmalar için yeni yaklaşımlar önermeyi hedeflemektedir.
A study of monstrous abjection in relation to two gothic novels: Dracula and Frankenstein

Bu tez Mary Shelley'in Frankenstein (1818) ve Bram Stoker'ın Dracula (1897) adlı eserlerini, Gotik Yaratıkların, öznenin analizi ve içine yerleştirildikleri toplumsal/sembolik düzene ilişkin sahip olduğu işlevi bulmayı amaçlar. Bu argüman ileri sürülürken, Julia Kristeva'nın 'Korkunun Güçleri: İğrençlik Üzerine Deneme' (1980) adlı çalışmasında belirtilen psikanalitik gelişim anlayışı ve iğrençlik kavramı bu tezin temelini oluşturan teorik çerçeve olarak ele alınacaktır. Her iki romanda da gotik unsur ve çevrenin, içinde barındırdığı Yaratıklar kadar anlatıya yön verdiği ve aynı zamanda anomaliler yani insanların bastırılmış duygu ve düşünceleri bir 'Öteki'sine atfetmesi ile birlikte insan ruhunun hassaslığını ortaya çıkardığı gözlemlenmiştir. Bu iğrenç Öteki ile karşı karşıya kaldığında Frankenstein ve Dracula'daki karakterler birlik ve bütünlük hissini kaybetmeye başlar. Dahası iğrenç Yaratıklar öznenin güvenliğini sağlayan kişisel ve toplumsal/sembolik sınırların varoluşunu bozarak bir tehdit oluşturmaktadır. Buradan hareketle bu tez, öznenin ideal bütünlük ve düzen hissini kaybetmemesi amacıyla Gotik Yaratıkların 'atılması' ya da 'iğrençleştirilmesi' gerektiğini savunacaktır. Bu tezin savunmasında, Korkunun Güçleri'nin yanı sıra, öznenin gelişimsel evrelerinde güçlü bir etkiye sahip olan ve aynı zamanda Yaratıkların sembolik temsili olan 'anne'ye ilişkin olarak Kristeva'nın 'annesel iğrençleştirme' ile ilgili görüşlerini belirttiği 'Şiirsel Dilde Devrim' (1974) kitabından faydalanılacaktır
Difficulty inducing interlexical factors in L2 vocabulary learning

Bu çalışmanın amacı, zorluk yaratan bazı sebepleri tartışırken yabancı dil sözcüklerinin öğreniminde zorluk yaratan faktörleri zorluk derecelerine göre sıralamak. Çalışmanın odağı yabancı sözcüklerinin öğrenilmesindeki zorluğu etkileyebilecek olan diller arasındaki etkileşimden kaynaklanan, sözcükler arası faktörlerdir. Bu çalışmadaki katılımcılar Türkiye'de, Uludağ Üniversitesi, Yabancı Diller Yüksekokulu'nda yabancı dil olarak İngilizce öğrenmekte olan, orta-üst seviyedeki 126 Türk öğrencidir. Çalışmada kullanılan materyal: 1. çoktan seçmeli sözcük testi, ve öğretimde kullanılan ve iki kısımdan oluşan 2. çalışma materyalidir. Sözcük testinde altı kategori test edilmiştir. Bunlar 'false cognate, collocation, convergence, divergence, void ve paralleFdir. Öğrenciler sözcük testini tamamlamadan önce test edilen 32 sözcüğü çalıştılar. Her sözcük için olduğu gibi, sözcük testindeki her kategori için, doğru cevap sıklık skoru belirlendi. Divergence sözcüklerinin en zor ve convergence sözcüklerinin en kolay olduğu gözlemlendi. Paralel kategorisinin şaşırtıcı derecede zor olduğu ortaya çıkarken false cognate, collocation ve lexical void kategorilerinin beklendiği kadar zor olmadığı görüldü. Sonuçlar ana dil ve yabancı dil arasındaki farklılıklardan ileri gelen, yabancı sözcüklerinin dikkat çekiciliği bakımından yorumlandığı gibi anlam öğrenmenin karşıtı olarak sözcüğün şeklini öğrenmedeki zorluk bakımından da yorumlandı.
An archetypal reading of mythmaking in Wole Soyinka's The Bacchae of Euripides and Death and The King's Horseman

Bu çalışmanın amacı Wole Soyinka'nın The Bacchae of Euripides (1969) ve Death and the King's Horseman (1975) adlı eserlerinde görülen mit yapımı özelliğini Carl Gustav Jung'un arketip yaklaşımı merkezinde incelemektir. Adı geçen oyunlarda yazar, Nijerya'da yaşanan politik ve sosyal sorunları, yerel mitleri, ayinleri ve arketipleri kullanarak güncel bir tarihsel çerçevede yeniden yazmayı hedeflemektedir. Tezin giriş bölümünde, ilk olarak, Nijerya'nın sömürgecilik dönemi sonrası politik tarihi çerçevesinde Soyinka'nın biyografisine yer verilmektedir. Sonrasında, mit kavramı tarihsel bir çerçevede ele alınmakta ve psikanaliz kuramı dahilinde Jung'un arketip yaklaşımına odaklanarak açıklanmaktadır. Son olarak, Soyinka'nın mit yapımında güttüğü amaçlar incelenmekte; Nijerya kültürü ve mitolojisinden yararlanarak bağımsızlık sonrası dönemde ülkesine alternatif bir tarih, kültürel ve politik anlatılar kazandırmak ve bağımsız bir ulusal benlik algısı oluşturmayı amaçladığı öne sürülmektedir. Çalışmanın birinci ana bölümünde, The Bacchae of Euripides adlı oyundaki mit yapımı ele alınmaktadır. Bu bölüm, oyundaki Dionysos mitinin toplumsal yenilenme ile olan bağlantısını inceleyerek başlamaktadır. Ayin kavramının hem Yoruba kültürü hem de Batı kültüründeki yeri vurgulanarak oyundaki uyarlaması incelenmektedir. Bu bölümde, ayrıca, karakter arketipleri ile arketipik semboller analiz edilmektedir. Yazarın antik Yunan oyununun uyarlamasıyla Nijerya'daki totaliter sistemini eleştirdiği ileri sürülmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde, Soyinka'nın Death and the King's Horseman adlı oyununda mit yapımı irdelenmektedir. Yoruba kültüründe var olan yerel Kral'ın Atlısı mitinin intihar ayiniyle olan ilişkisi çözümlenmektedir. Soyinka'nın Nijerya kültürünü, dilini, tarihini ve inançlarını arketipler yardımıyla yeniden yazdığı ve Death and the King's Horseman'in bu anlamda Nijerya sömürgecilik tarihinin yeniden yazımı olarak değerlendirilebileceği belirtilmektedir. Sonuç bölümünde, iki oyunda görülen mit, ayin ve arketip kullanımı karşılaştırılarak arketiplerin politik bir bağlamda nasıl şekillendirildiği tartışılmaktadır. Soyinka'nın bu iki eserinde mit, ayin ve Jungiyen arketipleri ve sembolleri, Nijerya tarihini yeniden yorumlamanın yanı sıra sömürgecilik sonrası dönemde ülkenin içinde bulunduğu sosyo-politik durumu tartışmaya açmak için uyguladığı belirtilmekte ve böylelikle yazarın Nijerya tarihiyle sosyo-politik gündemini edebiyata, dolayısıyla uluslararası bir platforma taşıdığı öne sürülmektedir.
Alan Ayckbourn's theatricality and use of comedy in Woman in Mind, A Small Family Business and Henceforward: marriage, family, private-public and absence of standarts

Bu tez Alan Ayckbourn'un son oyunlarından olan Woman in Mind, A Smal 1 Business ve Henceforward üzerinde yoğunlaşarak Ayckbourn'un görsel öğelerden nasıl faydalandığını ve mizahi tarzını incelemeyi amaçlar. Ayrıca, bu oyunlarda evlilik kurumunun bozuk yapısı ve bunun çocuklar üzerindeki etkisi, kişisel ve toplumsal hayatın ayrılmaz oluşu ve toplumdaki eksik değer yargıları temaları üzerinde durulacaktır. in