turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyet Döneminde askeri müdahaleler

29 Ekim 1923'de kurulan Türkiye Cumhuriyeti demokratik bir ülkedir. Türkiye cumhuriyetinde demokrasi hızlı bir gelişim göstermektedir. Cumhuriyet döneminde demokrasinin kesintiye uğradığı zamanlar oldu. Bu dönemler cumhuriyet tarihinde, askeri müdahale dönemleri olarak anıldı. 27 Mayıs 1960, 12 Mart 1971 ve 12 Eylül 1980'de askeri müdahaleler demokrasiyi ve sivil yönetimi olumsuz yönde etkiledi. 27 Mayıs 1961 ve 12 Eylül 1980'de askerler idareyi tamamen ele alarak meclisi kapattılar. 12 Mart 1971'de ise askerler meclisi kapatmayarak kısmi bir müdahalede bulundular. Askeri yönetimler kısa zaman da yerini sivil yönetimlere bıraktı. Bu dönemler cumhuriyet tarihi içinde dikkatle incelenmesi gereken dönemler olarak ilgimizi çekti. Bu dönemler eldeki kaynaklar ışığında kapsamlı olarak incelendi. 27 Mayıstan sonra 1924 anayasasının yerine 1961 anayasası getirildi. 1961 anayasası öğrenci ve işçi gruplarını Türkiye de siyasi hayata kattı. 12 Mart 1971'de 1961 anayasasının bazı maddeleri değiştirildi. 12 Eylül 1980'de 1961 anayasası tamamen kaldırılarak yerine 1982 anayasası getirildi. Bu süreçlerin her anında asker etkin konumdaydı. Askeri müdahalelerin siyasi, sosyal ve ekonomik sebepleri üzerinde duruldu. Müdahale dönemleri sebep ve sonuçları ile ele alınarak objektif bir şekilde incelendi.
Understanding peace perceptions of islamic actors concerning the peace process in Turkey and their normative proposals for achieving peace

Uyuşmazlık Analizi ve Çözümü alanında dini normların ve aktörlerin barışa pozitif katkısı üzerine yapılan literatür çalışmaları artış gösteriyor. Bir yandan çatışmaların ortaya çıkışında ve tırmanışa geçmesinde dini bir faktör olarak kabul eden literatürün yanı sıra, diğer grup araştırmacılar dini, barışçıl bir çevrenin yaratılmasında kolaylaştırıcı bir etki olarak ele alıyor. Bu araştırmacılar, barışa katkıda bulunabilecek dini değerlerin çokluğuna vurgu yapıyor. Dini aktörlerin ve normların Türkiye'nin Kürt meselesi bağlamında barışa olumlu katkıda bulunma potansiyellerini araştırmak üzere, bu tez çalışması dini aktörlerin çatışmalı bir ortamda barış anlayışlarını ve barışa ulaşmak için önerdikleri normative değerleri araştırmaktadır. Dini aktörlerin, ideolojik tutum bağlamında homojen olmadıkları göz önünde bulundurularak, bu tez çalışması ideolojik tutumun dini aktörlerin barışa dair dini normları yorumlamaları üzerindeki etkisini de araştırmaktadır. Türkiye'deki barış süreci (2013-2015), dini aktörlerin barış algılarını ve onların ideolojik tutumlarının dinin barışa dair değerlerini yorumlamalarında etkisini anlamak amacıyla vaka çalışması olarak ele alınmıştır. Bulgulara göre, ideolojik tutum farklılıklarına rağmen dini aktörlerin barışa dair önerdikleri ortak dini değerlerin mevcut olduğu anlaşılmıştır. Kadın dini aktörlerin varlığı her ne kadar yeterince tanınmasa da, kadın katılımcıların kapsayıcı barış algıları onların çatışmaların çözümünde oynayabilecekleri roller üzerine yapılacak başka çalışmalara ihtiyaç olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca, barışa katkıda bulunabilecek dini aktörlerin özelliklerinin neler olması gerektiği konusundaki tartışma tezde öne sürülen bir diğer tartışmayı oluşturmaktadır.
Keşmir sorunu ve Hindistan-Pakistan nükleer silahlanma yarışına etkisi

Filistin'den sonra Keşmir, dünyanın en eski, kanlı ve bitmeyen çatışmalarından birisidir. Bu çatışma, İngiliz İmparatorluğu'nun Hindu alt kıtasını terk etmesi ve bu kıtayı İki Ulus Teorisi'ne göre bölmesi ile patlak vermiştir. Bu teori ile Hindistan ve Pakistan bağımsızlık kazanmıştır ve İngilizlerin sınırlı ya da doğrudan olmayan yönetimi altında ve istedikleri taktirde birinin bir diğerine katılabileceği tarzda 500'ü aşkın prenslik oluşmuştur. Bunlar arasında Keşmir, en büyük olan ve Müslüman çoğunluğa sahip prensliktir. Keşmir'in Maharajası olan Hori Sing, her ne kadar nüfusunun çoğunluğu bunu reddetse de Hindistan'a katılma kararı almıştır. Bu katılımla ilgili olarak Hindistan ve Pakistan, 1947 yılında bir savaşa girmişlerdir. Bunu takiben de söz konusu iki ülke, 1965 yılında yeniden Keşmir üzerine savaşmış ve 1999 yılında da Kargil Savaşı'nı yapmışlardır. Keşmir'in Maharaja yoluyla katılımı konusunda Hindistan'ın göstermiş olduğu olumlu tutum, halkların kendi kaderini tayin hakkını veren 1948- 1949 tarihli Birleşmiş Milletler Kararı'nı destekleyen Pakistan tarafından daima sorgulanmıştır. Çin de Şaksam Vadisi ve Aksai Çin üzerinde toprak hakkını iddia etmektedir ki sonuç olarak bu durum üç çekirdek güç arasında üçlü bir çatışma haline dönüşmüştür. Tarihsel altyapı ve gelişmelere bakarak bu tez, hala devam etmekte olan Keşmir çatışmasının detaylı bir değerlendirmesini sunmakta ve Keşmir'in nasıl dünya üzerindeki en tehlikeli parlama noktasının nüvesi haline dönüştüğünü açıklamaktadır. Bu alan üzerine süren çatışma, 1998'de başlamış olan nükleer silahlara doğru adım adım ilerleyen tehdit edici bir yarış haline gelmiştir. Bu tezde kullanılan teoriler şu şekildedir: Realizm, Güvenlik İkilemi Teorisi ve Daimi Rekabet Teorisi. Bu çalışmada, Keşmir çatışmasını merkeze alan Hindistan ve Pakistan'ın nükleer silahlar yarışının nedenleri ve olası sonuçları detaylı olarak tartışılmaktadır. Keşmir çatışmasının farklı yönlerinin analizinden ve teorilerin uygulanmasından sonra, tez Keşmir'i merkeze alan silahlar yarışının bölgeye dair Hindistan ve Pakistan'ın süregelen mücadelesine dayalı olarak devam ettiği sonucuna varmaktadır.
Teori ve uygulama örnekleri ışığı altında siyasal özerklik kavramı

Bu çalışmanın amacı çok tartışılan ve anlamsal açıdan muğlak olan siyasal özerklik kavramını teori ve uygulamalardan hareketle somutlaştırabilmektir. Teorik analizlerin ardından Avrupa Konseyi üyesi olma ortak paydasında birleşen ve jeopolitik tartışmalara konu olan üç ülke; İspanya, Bosna-Hersek ve Rusya Federasyonu konuyu somutlaştırma adına siyasal özerkliğin belirleyici unsurlarından hareketle yakın okumaya tabi tutulmuştur. Betimleyici metod, vaka incelemesi, tarihsel metod ve karşılaştırma usulünün birlikte kullanıldığı bu çalışmada cevabı aranan başlıca sorular; 'Özerklik kavramı siyasal anlamda neyi ifade etmektedir?, 'Siyasal özerkliğin unsurları nelerdir?, 'Siyasal özerklik olgusunun gelişimi nasıl olmuştur?, ve 'Siyasal özerklik bağlamında Avrupa'daki somutlaşma nasıldır? şeklinde olmuştur. Ulaşılan sonuçları ise; kavramın hala muğlak bir nitelikte olduğu, siyasal özerkliğin şartları açısından gerekli en azından sekiz unsur bulunduğu, tek tip bir siyasal özerklik uygulamasının söz konusu olmadığı şeklinde özetlemek mümkündür. İncelenen ülke örneklerinin her ülkede farklı farklı uygulamalar olduğunu gösterdiği de vurgulanmalıdır. Ayrıca küreselleşmenin ve alan yazınında siyasal özerklik kavramına dair fazla çalışma olmamasının konunun önemini giderek arttırdığı da söylenebilir.
Muhafazakar ideoloji açısından Nurettin Topçu

Nurettin Topçu Anadolu sosyalizmi teorisini ortaya atmış ve keskin bir kapitalizm eleştirisi sunmuştur. Muhafazakarların toplumsal değişmede etkili olan maddi faktörler karşısında ilgisiz tavrına karşılık, kapitalizme karşı analitik bir tutum almış ve Cumhuriyet döneminde kapitalist sistemin İslami bir emperatifle yapılmış ender eleştirilerinden birini gerçekleştirmiştir. Muhafazakarların ekonomik modernliğe göz kırpıp kültürel modernliği suçlamalarına karşı, dikkatini modernliğin ekonomik sorunlarına yöneltmiştir. Gelenekçi muhafazakarlığın teorik yanılgılarını ifşa ettiği gibi bürokratik muhafazakarlığın pozitivist-kapitalist modernliğini de sorgulamıştır.
The design of an experimental study on elections and some negative results on strong nash implementation

Seçimlerle İlgili Deneysel Bir Çalışmanın Tasarımı ve Kuvvetli Denge Tatbikatına Dair Olumsuz Bazı Sonuçlar Hakan İnal Bu tez iki makaleden oluşmaktadır. İlk makalede, seçimlerle ilgili bir çalışmada üzere oluşturulan ve Borda, Çoğunlukçu Uzlaşı, Çoğunluk yöntemi ile İki Turlu Çoğunluk seçim sistemlerinin birbirlerinden farklı adayları seçtiği bazı sosyal seçim meselelerinin tasarımı anlatılmaktadır. Diğer makalede ise kuvvetli Nash dengesinde tatbik edilebilen sosyal seçim kuralları hakkında olumsuz bazı sonuçlar verilmektedir.
Standing under metaphors of power: Ankara city gates

Bu tez çalışması Ankara Şehir Kapılarını, bu yapıların metaforik olarak bir tabiiyet kipini, Ankara Büyükşehir Belediyesi eski Başkanı Melih Gökçek'in temsilcisi olduğu Ak Parti ve devletin vatandaşlık anlayışına tekabül eden bir kültürel vatandaşlık durumunu nasıl yeniden ürettiği sorusu üzerinden ele almaktadır. Böylece bu çalışma, bahse konu kapılar üzerinden, Osmanlıcı, milliyetçi, İslamcı, neoliberal bir ideolojik karışımın içeriğini belirlediği bir tabiiyet kipini, yani bir kültürel vatandaşlık durumunu gözlemlemiş ve analize tabi tutmuştur. Şehir kapılarını bir metin olarak kabul ederek, Gökçek'in bu yapılar üzerine sunduğu ifadelere bakarak, kamuoyu tarafından verilen çeşitli cevapları değerlendirerek ve bu özgün kapı-inşa etme eylemini diğer Anadolu belediyelerindeki çeşitli kapı-inşa tecrübeleriyle kıyaslanmıştır. Böylece, şehir kapılarının konumları, şehirle ilişkili olarak yerleştirilme şekilleri yorumlanmış ve bu yapıların Ankara'da yeni bir hakimiyet alanı oluşturup oluşturmadığı sorgulanmıştır. Bu gözlem de bu tez çalışmasını Ankara Şehir Kapılarının Başkent'e yeni sınırlar çizme fonksiyonuna sahip olduğu çıkarımına ulaştırmıştır. Dini, milli, tarihi referanslar, materyal özellikler yorumlanarak ikinci bir metaforik fonksiyon, ideolojik spolia kullanımı gözlenmiştir. Bu fonksiyon dahilinde, seçici bir şekilde yerleştirilmiş belli ögeler, Ak Parti'nin ideolojisinin, hakimiyet alanlarını, yani tebaalaştırılan vatandaşların girdiği alanı nasıl tahayyül edip işaretlediğini göstermektedir. Bu iki fonksiyon nihai ve üçüncü bir fonksiyonu ortaya koymaktadır. Bu da şehir kapılarının Ankara'daki vatandaşları tebaalaştırmaya tabii tutması, onları kapının altında duran birer tebaa üyesi vatandaş haline getirmesidir.
Ronald Dworkin'in eşitlik düşüncesi ve liberalizme etkisi

Bu çalışmada temel olarak, ünlü hukuk ve siyaset felsefecisi Ronald Dworkin'in eşitlik düşüncesi ve bu bağlamda eşitlik düşüncesinin liberalizme etkisi ele alınmaktadır. Üç ana bölümden oluşan bu çalışmanın birinci bölümünde, bir kavram olarak 'eşitlik' incelenmekte ve tarihsel süreçte düşünürlerin eşitlik kavramına dair düşünceleri ve yaklaşımları ele alınmaya çalışılmaktadır. Yine bu bağlamda Antik Yunan'dan günümüze kavramın gelişimi incelenmekte ve eşitlik tiplerine değinilmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise liberal teorinin kökeni incelenerek; liberal teorinin ilkelerine, türlerine ve liberalizmin genel olarak eşitlik düşüncesine bakışı ele alınmaktadır. Üçüncü ve son bölümde ise öncelikle Dworkin'in hukuk felsefesine kısaca değinilerek, kendisinin bireyin en temel hakkı olarak nitelediği 'eşit ilgi ve saygı hakkı' düşüncesinden hareketle, 'refah eşitliği', 'kaynak eşitliği' ve politik eşitliğe dair düşünceleri ele alınmaktadır. Dworkin'in 'eşit ilgi ve saygı hakkı' bağlamında eşitliğe yönelik yaptığı vurgu ile liberalizme etkisi tartışılmaktadır. Yine Dworkin'in eşitliğe verdiği önem doğrultusunda onun liberalizmin sosyal kanadında yer almasına değinilmektedir.
The awakening of the Crimean Tatar nationalist movement under the leadership of Kırımoğlu

Bu tez, Sovyetler Birliği tarafından 1944 sürgünü ile Kırım'dan sürülen Kırım Tatarlarının, Kırım'a dönüş sürecini incelemektedir. Kendisi de bir insan hakları savunucusu olan Dzhemilev, Kırım Tatar Milli Hareketi'nin vizyonunu belirlemiştir. Bu çalışmada Dzhemilev'in görüşleri ve mücadelesi, insan hakları savunucuları ile olan ilişkileri ve milli harekete etkileri irdelenmektedir. Ayrıca, Dzhemilev liderliğindeki Kırım Tatar Milli Hareketinin mücadele yöntemleri, temel prensipleri, yürüttüğü faaliyetler ve insan hakları savunucuları ile kurduğu bağlantılar incelenmektedir. İnsan hakları hareketleri ve milliyetçiliğin birbiri ile uyuşmadığı düşünülen literatürün aksine, Kırım Tatar Milli Hareketinin Dzhemilev liderliğinde verdiği mücadele; insan hakları, demokratik değerler ve milliyetçiliği harmanlaması üzerinden kurgulanmıştır. Dzhemilev'in düşüncelerine dayanarak, Kırım Tatar Milli hareketi, kendi milli kimliklerini tarihi vatan kabul ettikleri Kırım üzerinden kurarak, Kırım'a geri dönmek için mücadele etmişlerdir. Bu amaç için Dzhemilev önderliğinde, küresel insan hakları normlarımdan yararlanarak, uluslararası alanda destek almışlardır. Milli bir hareketin liderinin, aynı zamanda bir insan hakları savunucusu olduğu ve mücadelesinin de aynı zamanda bir insan hakları mücadelesi olduğu argümanından yola çıkarak, milli bir hareketin aynı zamanda insan hakları ve evrensel değerler ile anılabilir olmasına bir örnek teşkil etmektedir. Dzhemilev liderliğindeki Kırım Tatar Milli Hareketi, milliyetçilik ile insan hakları kavramını harmanlayan ve mücadelesini bu iki argüman üzerinden yürütebilen bir örnek teşkil etmektedir. Bu tez, milli bir hareketin liderinin aynı zamanda bir insan hakları savunucusu olabileceğini savunmaktadır. Bu çalışma, literatürde Kırım Tatar Milli Hareketinin mücadelesi ile ilgili nitel verilere dayanmaktadır.
Araçsal ve uzlaşmacı siyaset bağlamında John Rawls üzerine eleştirel bir değerlendirme

Günümüz siyaset felsefesinde araçsal ve uzlaşmacı olmak üzere iki alternatif siyaset modelinin olduğu görülmektedir. Temel varsayımları birbirinden farklı olan bu siyaset modelleri farklı bir bakış açısı, insan ve toplum anlayışı sunmaktadırlar. Araçsal siyaset modelinin temel varsayımları kısaca özetlenecek olursa: Araçsal düşünürlere göre insan, özünde bencil ve çıkarcıdır. Öte yandan insan ihtiyaçlarının sınırsız olmasına karşılık kaynaklar bu ihtiyaçları karşılamakta yetersizdir. Son olarak, araçsal rasyonellik doğrultusunda hareket eden birey her şeyi bir araç-amaç ilişkisi içerisinde değerlendirir. Tüm bu önkabullerin şekillendirdiği toplum modeli rekabetçi bir toplum, siyaset modeli de araçsal siyasettir. Araçsal siyaset modeline alternatif bir paradigma sunan uzlaşmacı siyaset modelinin öngördüğü varsayımlar ise, şu şekilde özetlenebilir: İnsan ahlaki ve siyasal bir varlıktır. Siyasal olması dolayısıyla iletişimsel uzlaşmaya meyilli olan insan, ahlaki olması dolayısıyla da kendi üzerinde özdenetim kurmaya yetilidir. İkincisi, insan ihtiyaçları düşünüldüğü gibi sınırsız değil, aslmda zorunlu ihtiyaçlardan ibarettir. Üçüncüsü, iletişimsel rasyonellik doğrultusunda hareket eden insan, eylemlerinin yöneldiği amaçlan iletişim ve uzlaşma yoluyla belirler. Bu varsayımların desteklediği toplum modeli uzlaşmacı bir toplum, siyaset modeli ise uzlaşmacı siyasettir. Araçsal siyaset öngörmüş olduğu varsayımlar nedeniyle istikrarsızlık, iletişimin işelevsizleştirilmesi, toplumsal manipülasyon ve bireyin araçsallaştınlması gibi bir dizi sorun barındırmaktadır. Bu sorunların çözümü ya temel varsayımların tekrar sorgulanmasını ya da uzlaşmacı siyaset gibi farklı bir paradigmayı gerektirir. Ancak çözüm önerileri, temel varsayımlara dokunmadığı için yüzeysel kalmış, aynı sorun ve eğilimleri devam ettirmekten öteye gidememiştir. Bu yöndeki girişimlerden birisi de John Rawls'in adalet kuramıdır. Rawls, adalet düşüncesini kapsayıcı doktrinlerden ve bu doktrinlerin temel varsayımlarından bağımsızmış gibi ele aldığı için, Denkleştirici Adalet Kuramı'nm dayanmış olduğu araçsal siyaset modelinin özüne dokunmamıştır. Ahlaki değerlerden ikisi olan eşitlik ve adaleti araçsal içsiyasetle uzlaştırma yoluna giden Rawls, neticede diğer girişimlerin düştüğü tuzaktan kurtulamamış ve araçsal siyasetin sorun ve eğilimlerini devam ettirmiştir.
Demokrat Parti ve işçi hakları (1946-1960)

Bu çalışma, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nde çok partili hayata geçilmesinin ardından 1950 seçimlerinde büyük bir seçmen kitlesi haline gelen işçi sınıfının desteği ile iktidara gelen DP'nin 1950- 1960 yılları arasında işçi sınıfına karşı tutumu, işçi sınıfının yaşam ve çalışma koşularını belirleyen yasal düzenlemeleri, işçi örgütlenmeleri ve bu örgütlenmelerin DP ile olan ilişkileri üzerine bilgiler vermektedir. Ayrıca DP'nin on yıllık iktidarında ulusal ve uluslararası gelişmelerin Menderes Hükümetlerinin işçi sınıfına yönelik yürüttüğü politikaya yansımaları üzerine bilgiler sunulmuştur. Tek partili sistemin geçerli olduğu yeni Türk devletinin uluslararası arenada saygın bir yer edinmek için siyasi alanda gösterdiği başarıyı iktisadi alanda da göstermesi gerekiyordu. Tam bağımsız bir Türkiye için ilk başta liberalist bir iktisadi yaklaşım sergilemek isteyen ancak mevcut Türkiye gerçeğiyle devletçi, kontrolcü ve kendi kendine yeten bir politika yürüten CHP iktidarının bu politikasına göre sermaye birikiminin sağlanması için işçi sınıfı görmezden gelinmiş, işçi örgütlenmeleri dağıtılmış, işçi hareketleri bastırılmış, işvereni kollayan işçiyi göz ardı eden yasal düzenlemeler gerçekleştirmiştir. 1946 Cemiyetler Kanunu ile çok partili hayata geçen Türkiye'de DP'nin iktidara 14 Mayıs 1950 tarihinde geçmesiyle işçi sınıfı için baskının sonlandığı, sendikal hürriyetin önündeki engellerin kalktığı, grev meselesinin çözüme kavuştuğu, işçi-işveren ilişkilerini düzenleyen kanunlarda görülen aksaklıkların giderildiği, devletçi ekonomi modelinden liberal ekonomiye geçen Türkiye'de istihdamın artacağı, ücretlerin iyileşeceği bir devrin başladığı düşüncesi hakim olmuştur. Bu hakim olan düşüncenin gerçekleşip gerçekleşmediği sorusuna yanıt bulabilmek için bu çalışma gerçekleşmiştir.
The cause of Nigerian civil war: State repression and human rights abuse in the cases of Boko Haram and Biafra

Bu tez Nijerya'da bir iç savaş olmasının nedenini, bölgesel hükümetin Nijerya'daki sivil çatışmanın tırmanmasındaki rolü incelemektedir. Yüksek derecede insan hakları ihlallerinin ve devlet baskısının olduğu bölgelerin daha şiddetli çatışmalar yaşadığını savunuyor. Bu argüman Güney ve Kuzey Nijerya'daki şiddetli çatışmaların insan hakları ihlali kayıtlarıyla incelenmesi üzerine kuruludur. Bununla beraber, şiddet içeren ihtilaftan etkilenen bölgeler, bölgedeki yerlilere yönelik federal hükümetin müdahalesinin miktarına göre analiz edilecektir. Bu tez, federal hükümetin bir bölge içindeki hukukun üstünlüğünü ne kadar fazla denetlerse, şiddetli çatışmaların da kadar azaldığını, dolayısıyla da ne kadar az denetlerse çatışmanın da o kadar yükseldiğini savunuyor. İlaveten, bu tez Nijerya'da sivil çatışma nedeni ile ilgili literatürdeki boşluğu doldurmaya çalışıyor. Tez Nijerya'da sivil çatışmaya alternatif bir yaklaşım sunmaya çalışmakta ve hükümetin sivil çatışmaya karşı savaşma yöntemine önemli bir yaklaşım getirmeyi amaçlamaktadır.
Kara mizah romanlarında totalitarizm ve demokrasi: 1984, Cesur Yeni Dünya ve Gelecekbilim Kongresi üzerine bir inceleme

Totalitarizm 20. yüzyılın en büyük politik problemlerinden bir tanesi olmuştur. Bu hususta 20. yy. dünya tarihine bakıldığında Adolf Hitler, Benito Mussolini, Francisco Franco ve Joseph Stalin gibi örneklerle karşılaşılmaktadır. Batı tarihinin en büyük açmazlarından bir tanesi olan totaliter yönetimler antidemokratik uygulamaları ile şöhret kazanmışlardır. Aynı dönemde totaliter yönetimleri eleştirmek maksadıyla pek çok edebi eser kaleme alınmıştır. Bir bilim disiplini olarak Edebiyat genelde bütün hayatı, özelde ise politik olanı eleştirmek ve ona yön vermek adına tarih boyunca kullanılmıştır. Bu açıdan, bu çalışmada totaliter yönetimlere sert eleştiriler getiren üç edebi anlatı üzerinden totalitarizm ve demokrasi ilişkisi mercek altına alınmıştır. Buradan hareketle, çalışmanın birinci bölümünde kavramsal olarak totalitarizm ve totalitarizmin tarihsel kökenleri ve de bir yönetim totaliterleşirken kullandığı araçlar analiz edilmiştir. Bu kavramsal ve tarihsel çerçeveden hareketle çalışmanın ikinci bölümünde demokrasi kavramı işlenmiş ve totalitarizmin tersi olarak demokratik bir düzenin nasıl olması gerektiği incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise ilk iki bölümde verilen kavramsal ve kuramsal kodlar, diğer bir ifadeyle totalitarizm ve demokrasi arasındaki ilişki George Orwell'in 1984, Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünya ve Stanislaw Lem'in Gelecekbilim Kongresi isimli eserlerindeki fiktif gerçeklik ekseninde analiz edilmiştir. Çalışmada nitel teori merkezinde fenomonolojik çözümleme ve söylem analizi tekniği metot olarak kullanılmıştır.
Türk siyasal hayatında bağımsız milletvekilleri ve meclis faaliyetleri (1923-2002)

Bu çalışmanın konusu 1923- 2002 yılları arasında Türkiye Cumhuriyeti bağımsız milletvekillerinin meclis faaliyetleri olarak belirlenmiştir. Öncelikle bağımsız milletvekillerinin 1923- 2002 yılları arasında hangi dönemlerde seçimlere bağımsız girme bağımsız devam etme, bağımsız girme parti ile tamamlama ve parti ile girip bağımsız olarak bitirmesi durumlarının yanı sıra vekil seçildikleri il, vekil seçildikleri dönem, meslekleri, eğitim durumları, özgeçmişşleri ve meclis faaliyetleri genel hatları ile ortaya konmuştur. Tez çalışması, TBMM'nin II.-XXI. Dönemlerini kapsamaktadır. 1923- 2002 yılları arasında görev yapmış bağımsız milletvekillerinin biyografileri ortaya konularak bu milletvekillerinin seçildikleri il, seçildikleri dönem, partileri, meslekleri, meclis faaliyetleri, dönemlere göre bağımsız milletvekili sayıları tespit edilerek açıklamalarda bulunulmuştur.
Dizi distopyasından açık hava hapishanesine: Sosyal skor uygulaması

21. yüzyılda hızla gelişen enformasyon, iletişim ve gözetim teknolojileri Big Data olarak adlandırılan dünya genelinde milyarlarca insana ait verilerin içerdiği görünmez ama varlığı bilinen olgunun da yardımıyla bireyler ve toplumlar üzerinde çok katmanlı etkilere neden olmaktadır. Ağ toplumu ve internetin yaygınlaşmasıyla beraber artan sosyal medya kullanımı da söz konusu etkileri daha çok görünür kılmakta ve güçlendirmektedir. Sosyal Skor Uygulaması ilk olarak Çin'de ortaya çıkan ve sonrasında Venezuela ile diğer ülkelerde de resmi, gayri resmi veya örtük olarak uygulanan bir sistemdir. Yukarıdaki gelişmeleri de göz önünde bulundurarak Sosyal Skor Uygulaması'nı; güvenlik kameralarından, çevrimiçi alışverişlere, yasa ve kurallara riayet etmekten sosyal medyadaki etkileşim, paylaşım ve aktivitelere kadar bir dizi başlık altında devletin yurttaşlarını / vatandaşlarını puanlaması olarak tanımlamak mümkündür. Sosyal Skor Uygulaması gereğince haklarında toplanan ve depolanan çok sayıda verinin ışığında vatandaşların bir sosyal puanı oluşmaktadır. Bu puanlar üzerinden yurttaşlar çok farklı şekil ve türde ödül ve cezalar almaktadır. Sosyal Skor Uygulaması hem bireyler hem de toplum üzerinde gözetimi arttırmakta, bireysel hak ve özgürlükleri kısıtlamakta, kamusal alan ile bu alanın yarattığı demokrasi ve tartışma zeminini mahremiyet kaygıları ve gözetim sebebiyle zedelemekte ve sivil toplumu zayıflatmaktadır. Henüz oldukça yeni sayılabilecek olan uygulamaya 2020 yılının sonu itibariyle 1,5 milyar insan dahil olacaktır. Dolayısıyla gelecek açısından Sosyal Skor Uygulaması tüm insanlık adına çeşitli değişim ve dönüşümleri beraberinde getirecektir. Distopyayı çağrıştıran uygulama, bireyleri ve toplumu bir nevi açık hava hapishanesine doğru sürüklemektedir. Bu çalışmada uygulamanın ne olduğu, nasıl uygulandığı gözetim, Hegemonya, Tüketim Kültürü, Postmodernizm, Ağ Toplumu ve Mahremiyet kavramları ışığında incelenerek uygulamayı doğuran nedenler, uygulamanın sonuçları ve gelecekte insanlığa muhtemel etkileri kitle iletişimi perspektifinde tartışılmıştır. Sosyal Skor, Sosyal Medya, Gözetim, Distopya