turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uganda'da kamu yayıncılığı ve siyaset: Ugandalı gazeteci Abdul Nsereko'nun hayatının biyografik açıdan analiz edilmesi

Bu çalışma, siyaset ve kamu yayıncılığı arasındaki ilişkiyi biyografik perspektiften incelemektedir. Siyaset ve kamu yayıncılığı arasındaki bağlantıyı kurmak için yaşanmış olayların nasıl uygulandığını araştırmaktadır. Çalışmada hem siyaset hem de kamu yayıncılığı için önemli bir değer olan güç, üç açıdan ele alınmıştır. Bunlar; ağırlığı, kapsamı ve onun etki alanıdır. Siyasetçiler medyayı nasıl algılıyor? Medya hakkında ne düşünüyor? Medyayla nasıl etkileşime giriyorlar? Bu sorular üzerine birçok araştırma yapılmıştır. Ancak medya deneyimleri, medya sosyalleşmeleri ve medya biyografileri nadiren tahlil edilmiştir (Birkner ve Kramer, 2016). Bu nedenle siyasetçiler ve medya çalışmalarıyla ilgili bir araştırma eksikliği vardır. Abdul Nsereko ile yapılan bir görüşmelerde, kamu yayın faaliyetleri alanındaki diğer kişilerin düşünce ve algıları da edinilmiştir. Abdul Nsereko'nun radyo programları da dinlenmiş, ayrıca internetten ve bazı dergilerden veriler tahlil edilmiştir. Bu bulgular sayesinde siyaset ve kamu yayıncılığı arasındaki yakın ilişki ortaya çıkarılmıştır. Araştırma bulgularının, biyografi, siyaset ve kamu yayıncılığı alanlarındaki araştırmacılar ve siyaset oluşturuculara fayda sağlamaktadır.
Gençlerin siyasal ve kültürel tutumları -Ankara örneği-

İGençlerin Siyasal ve Kültürel Tutumları? araştırması, 15-30 yaş grubugençliğin siyasal ve kültürel tutumlarını betimlemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, bütünsel bir kültürel kuramsal perspektiften hareketle, kendi içinde herhangi bir kategorizasyona gidilmeksizin gençlerin siyasal ve kültürel tutumlarını ölçecek bir tutum ölçeği hazırlanmış, ölçeğin hazırlanma aşamasında nitel tekniklerden yararlanılmış, daha sonra nicel ölçüm teknikleri kullanılarak veri toplanmış ve istatistiki analizler yapılmıştır. Bu bakımdan araştırma, pozitivist bir metodoloji çerçevesinde yürütülmüştür. Araştırma, tutum ölçeği geliştirilirken kullanılabilecek bir kuramsal çerçeve oluşturma denemesini de içermektedir. Araştırmada, temelde, siyasal ve kültürel tutumların demografik özellikler, kültürel değişkenler, farklı kimlik tanımlamaları ve siyasal tercihlerle olan ilişkisi analiz edilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışma Ankara'da yaşayan 15-30 yaş arası genç nüfusun, kültürel ve siyasal özellikleri başta olmak üzere, siyasal ve kültürel tutumları hakkında geniş ve betimleyici bir analiz içermektedir.
24 Haziran 2018 genel seçimlerinin yazılı basında sunumu: Hürriyet, Sabah ve Cumhuriyet gazetesi örneği

Bu araştırmada, 24 Haziran 2018 genel seçimlerinin Türkiye yazılı basınında nasıl sunulduğu incelenmiştir. Seçim konulu siyasi haberlerin yazılı basında yoğun olarak yer aldığı 14 Haziran ve 24 Haziran 2019 tarihleri arasında Hürriyet, Sabah ve Cumhuriyet gazetelerinin birinci sayfaları niteliksel içerik analizi ve göstergebilim analiz yöntemiyle incelenerek gazetelerin seçim sürecini okuyuculara nasıl aktardığı ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Araştırmanın sonunda her gazetenin kendi ideolojik bakış açısını haberlere yansıttığı ve haberleri bu bakış açısıyla kurgulayarak okuyucuya aktardığı sonucuna varılmıştır. Sabah gazetesinin haberlerini, AK Parti Hükümetini, Cumhur İttifakı'nı ve Recep Tayyip Erdoğan'ı, Cumhuriyet gazetesinin ise Millet İttifakı'nı ve Millet İttifakı adayı Muharrem İnce'yi destekler tarzda verdikleri görülmüştür. Hürriyet gazetesi ise Cumhuriyet ve Sabah'a göre siyasi parti ve liderlere karşı daha nötr bir tutum sergilemeye çalışmıştır. Dolayısıyla gazetelerin seçim sürecini, kendi ideolojileri doğrultusunda belirlediği siyasi gündem çerçevesinde topluma aktardığı tespit edilmiş, haber sunumlarında dengeli ve objektif olmadıkları sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye'de 12 Eylül 1980 sonrası yazılı basındaki Türk milliyetçiliği söyleminin milletvekili genel seçimlerine etkisi

askeri müdahalesinden sonra, askeri yönetim, Türk halkından, 'Atatürk Milliyetçiliği'ni resmi ideoloji olarak benimsemelerini istemiştir. 'Atatürk Milliyetçiliği', askeri yönetimin hazırladığı yeni anayasada da yer almıştır. 1990'lı yıllarda PKK saldırılan, Türkiye'yi rahatsız etmeye başlamıştır. 1992 yılında 'Kürt Milliyetçiliği', MGK' da 'bölücülük' adıyla, devletin öncelikli tehdidi olarak kabul edilmiştir. 'Bölücülük' tehdidi, 'Türk Milliyetçiliği'nin yeni kaynağı durumuna gelmiştir. 2000'li yıllarda ise, 'bölücülük' tehdidim de içine alan, AB eksenindeki 'Türk Milliyetçiliği' çizgisi baskın konuma gelmiştir. Bu çalışmada, 1983, 1987, 1991, 1995, 1999, 2002 genel seçimlerinde, yazılı basındaki 'Türk Milliyetçiliği' söylemi araştırılmıştır. Çalışmada, yazılı basının, milliyetçi söylemi üreten, kamuoyunu buna göre yönlendiren, siyasal partileri bu çerçevede kategorize eden bir hareket alanına sahip olduğu için, içerik ve biçim değiştiren milliyetçiliğe uygun yeni söylemler yaratarak; siyasal partileri ve kamuoyunu yönlendirdiği; geri beslenim mekanizmasına uygun olarak her ikisinden de etkilendiği sonucuna varılmıştır..
Siyasi partilerin halkla ilişkileri: AK Parti, CHP, MHP örneği

Tarihin çeşitli zamanlarında, insanlar yaratılışlarından gelen bir özellik olsa gerek yönetime katılmak istemişlerdir. Zaman içerisinde bu istek siyasi partilerle karşılanmıştır. Yönetime aday olan siyasi partilerin halk ile ilişki içerisinde olması durumu ise kaçınılmaz bir gerçektir. Bu gerçeklik zaman içerisinde partilerin halkla ilişkiler faaliyetlerine yönelmesine yol açmıştır. Bu çalışmada kavram olarak 'Siyasi Partiler' ve 'Halkla İlişkiler' üzerinde durulmuş ve siyasi partilerin bu alanda neler yaptığı ülkemizdeki üç parti üzerinden değerlendirilmiştir. Partiler bağlamında partilerin hangi kuruluşlarla halkla ilişkilere hizmet ettiği saptanmıştır. Bu kuruluşların yerel yöneticileri ile görüşmeler de yapılmıştır. Partilerin seçtikleri halkla ilişkiler modeli üzerinde durulmuş ve eksiklikleri belirtilmiştir. Muhalefette olan partilerin, iktidardaki partiye oranla daha pasif olduğu ve iktidar partisinin de devlet imkanlarını kullanarak birçok halkla ilişkiler çalışmalarını yerine getirdiği sonucuna varılmıştır.
1980 sonrası yeni sağ politikalar ve icraatın içinden programlarının (1984-1989) değerlendirilmesi

çalışmada, yeni sağ düşüncenin temel nitelikleri sergilenmekte ve bu olgunun, İcraatın İçinden isimli televizyon programlarındaki ideolojik kuruluşu analiz edilmektedir. Çalışmanın öncelikli amaçlarından biri, yeni sağ ideolojinin temel niteliklerini, hem ulusal hem de uluslararası bağlamda ortaya koyabilmektir. Yeni sağ ideoloji, İkinci Dünya Savaşı'ndan 1970'li yıllara kadar süregelen refah devleti politikalarının çöküşüyle birlikte, 1980'li yıllardan itibaren tüm dünyadahegemonyasını kurmuştur. Turgut Özal ise, İngiltere'de Margaret Thatcher ve Amerika'da Ronald Reagan tarafından uygulanan politikaların Türkiye temsilcisi olarak kabul edilmektedir. Bu çerçevede, yeni sağın dünya çapında hangi dönüşümler sonucunda ortaya çıktığını, bu olgunun ekonomik ve siyasal bağlamları ile Batı dünyasındakiörneklerini kapsayan bu çalışma, Türkiye'de yeni sağın ideolojik, siyasal ve sosyo-ekonomik çerçevesini, 80 sonrası Özal'lı yıllarda ANAP örneği üzerinden yola çıkarak ortaya koymaktadır. Ek olarak; ideoloji, dil, anlam ve söylem üzerine geliştirilen farklı görüşler ışığında, medya ve ideoloji ilişkisini eleştirel bir perspektifle ele alan bu çalışmada, yeni sağ ideolojinin söylemsel kuruluşu, İcraatın İçinden program metinleri üzerinden gerçekleştirilen bir çözümlemeyle sergilenmektedir. Böylece, Özalsöylemi içinde hegemonyanın kuruluşu ve toplumsal uzlaşının inşa ediliş süreciaçığa çıkarılmaktadır.
Süleyman Demirel: A political biography

İki askeri darbe, çok sayıda koalisyon, yedi defa başbakanlık ve sonrasında cumhurbaşkanlığı ile Süleyman Demirel (1924 2015) Türk siyasetinin en önemli aktörlerinden biridir. Bu çalışma Demirel'in yaşam öyküsünü pragmatizm çerçevesinde inceleyerek siyasi kariyerini, karar ve tercihlerini daha anlaşılır kılmayı amaçlamaktadır. Buradan yola çıkarak Demirel'in yaşamı boyunca prensipler ve pragmatizm arasında bir dalgalanma yaşadığını söylemek mümkündür. Bu noktada siyasi duruşunda belirleyici olan etmenin prensipli davranıştan ziyade pragmatizm olduğunu öne sürmek yanlış olmayacaktır. Çalışmada kullanılan biyografi yöntemi, siyaset bilimi alanına yeni bir yaklaşım getirmenin yanı sıra Türk siyasal hayatına alternatif bir okuma sunmayı hedeflemektedir. Bu çerçevede, Cumhuriyet sonrası döneme, çalışmanın konusu olan Süleyman Demirel'in yaşam öyküsü üzerinden farklı bir bakış açısıyla yaklaşılmaya çalışılmıştır.
Ak Parti Döneminde Türkiye'nin Irak politikasında kuzey ırak faktörü (2003-2018)

Bu çalışma Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde Kuzey Irak'ı Türkiye'nin Irak politikasını etkileyen bir faktör olarak ele almakta ve 2003 yılından 2018 yılına kadar incelemektedir. Araştırma iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde Türkiye ile Irak Kürt Bölgesel Yönetimi arasındaki tarihsel ilişkiler incelenmektedir. Bu bölümde, genel olarak IKBY'nin coğrafi, toplumsal ve siyasal yapısına bakılmakta ve bu yapının Türkiye ile ilişkilerde nereye konumlandığı açığa çıkarılmaktadır. Çalışmanın hipotezi bağlamında Türkiye'nin IKBY'deki çeşitli gruplar ve farkli siyasi partilerle iyi ilişkiler geliştirerek Irak politikasını uygulama şansı elde ettiği tartışılmaktadır. Bu sayede Türkiye'nin IKBY üzerinden Irak politikasını şekillendirdiği olaylar açıklanmaya çalışılacaktır. Burada özellikle ABD işgali bir kırılma noktası olarak ele alınmakta ve Türkiye'nin 2003'ten sonraki Irak politikasına yoğunlaşılmaktadır. Bu çerçevede Türkiye ile IKBY arasındaki siyasi ve askeri düzeydeki ilişkiler özellikle değerlendirilmiştir. İkinci bölümde, tamamen Ak Parti dönemi ele alınmakta ve Türkiye ile Irak arasındaki ilişkileri etkileyen temel faktörler tespit edilmektedir. Irak'ın istikrarsızlığının Türkiye'yi nasıl etkildiği ve Maliki döneminde Bağdat yönetiminin Ankara ile çatışan politikaları ele alınmaktadır. Bununla birlikte Türkiye'nin Irak politikasındaki kriz anlarında IKBY'nin Türk dış politikasında nasıl bir araca dönüştüğünden de bahsedilmektedir. Bir başka ifadeyle Türkiye'nin IKBY'nin sahip olduğu avantajlardan nasıl yararlandığı ve bunu Irak politikasına nasıl yönlendirdiği araştırılmaktadır. Aynı araştırma sorusu çerçevesinde Nuri el-Maliki döneminden sonra Haydar el-Abadi döneminde de Türkiye ile Irak ilişkilerinde IKBY'nin bir faktör olarak oynadığı rol incelenmektedir. 2007 yılında ise Türkiye-IKBY ilişkileri düzenlenen referandumdan dolayı krize girmiş ve uzun yıllar devam eden iyi ilişkiler bozulmuştur. Türkiye bunun üzerine Irak merkezi yönetimine yakınlaşmış ve krizlerini Bağdat yönetimi ile kendisi çözmeye çalışmıştır. Bağdat yönetimi ile diyalog yolu açıldıktan sonra Türkiye-Irak ilişkileri normalleşmeye başlamıştır. Böylece IKBY'yi önceleyen Türk dış politikasının yönü Irak merkezi yönetimine dönmüştür. Sonuç bölümünde ise Türkiye-Irak ilişkilerinde IKBY'nin bir faktör olarak hangi olaylarda yönlendirici güce dönüştüğü tartışılacaktır.
TBMM'nin IX. Dönem (1950 - 1954) Ankara milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri

14 Mayıs 1950 Genel Seçimleri Türk demokrasi tarihinde önemli bir dönüm noktası olarak kabul edilir. 1950 seçimleriyle Demokrat Parti, iktidarı 27 yıldır tek başına elinde tutan Cumhuriyet Halk Partisi'nden almayı başarmıştır. Böylelikle, genç ve yeni bir parti olan DP önemli siyasi bir zafer elde etmiştir. Ayrıca bu seçimlerle Türk siyasal hayatında tek partili dönemden, çok partili sisteme geçilmiş ve CHP dışında diğer partilerin de iktidara gelebilmelerinin önü açılmıştır.1950'deki genel seçimlerine CHP, DP ve Millet Partisi katılmıştır. CHP ve DP seçim çalışmalarını Türkiye geneline yayabilmişlerdir. MP ise bu iki parti kadar büyük bir siyasi varlık gösterememiştir. Büyük oranda CHP ve DP arasında geçen seçim mücadelesinde, DP halkın büyük bir kısmının desteğiyle seçimleri kazanmıştır. Bunun yanında, DP 1960 yılına kadar iktidarda kalabilmiştir. 1950 Genel Seçimlerinde DP, Ankara'da birinci parti olmuş ve 18 milletvekilinin tamamını kazanmıştır. Bu milletvekilleri; Sadri Maksudi Arsal, Selahaddin Adil, Osman Şevket Çiçekdağ, Osman Talat İltekin, Muhlis Bayramoğlu, Seyfi Kurtbek, Mehmet Muhlis Ete, Mümtaz Faik Fenik, Talat Vasfi Öz, Ramiz Eren, Hamdi Bulgurlu, Abdullah Gedikoğlu, Selahattin Benli, Fuat Seyhun, Ömer Bilen, Cevdet Soydan, Dağıstan Binerbay ve Hamit Şevket İnce adlı kişilerden oluşmaktaydı. Ankara Milletvekilleri, 1950- 1954 yılları arasında hem Meclis'te hem de Ankara ilinde önemli siyasi çalışmalar yapmışlardır. Bu milletvekilleri IX. Dönem Meclis'te çeşitli konularda sözler almakla birlikte, kanun teklifleri ve takrirler de vererek kurulda aktif bir rol almışlardır. Meclis dışında ise DP'nin Ankara'nın çeşitli bölgelerinde düzenlediği kongrelere ve bazı açılışlara katılarak hükümetin Ankara iline siyasi, sosyal, ekonomik, bayındırlık ve kültürel alanda yaptıklarını anlatmışlardır. Ayrıca genel olarak ülkeye kazandırdıkları yenilikler üzerine parti üyelerini bilgilendirmişlerdir.
İktidar ve muhalefet ilişkileri kapsamında 'Partizan radyo' tartışmaları (1927-1980)

Bu çalışmada radyonun dünyada yaygınlaşmaya başlamasıyla birlikte Türkiye'de de propaganda aracı olarak kullanılması anlatılmaktadır. Ayrıca seçim dönemlerinde iktidar ve muhalefet partileri arasında tartışma konusu olması incelenmektedir. 1946- 1960 arasındaki genel seçimlerde iktidar tarafından 'partizan' bir tutum ile kullanımı hakkında bilgi verilmektedir. Radyonun özellikle 1950- 1960 arasında 'ideolojik bir aygıt' olarak kullanımına dair örnekler verilmektedir. CHP ve DP'nin iktidarları dönemlerinde radyoyu kullanma şekilleri ve bu doğrultuda yapılan tartışmalar da ele alınmaktadır. 1936'da başlayan ve 1950- 1960 arasında altın çağını yaşayan medya-iktidar ilişkisi geçmişşte olduğu gibi sadece radyo üzerinden yapılmamaktadır. DP'nin radyoyu iktidarını güçlendirmek için kullandığı bir vakadır. Bu sebeple kendi iktidarları döneminde radyo üzerinden yapılan propaganda faaliyetleri yer tutmaktadır. Süreç 1980'e kadar incelendi. Medya araçlarındaki çeşitlilik daha sonraki yıllarda yaşanılan tartışmaları farklı bir noktaya taşıdı.
Türk romanında modernleşme sorunu

Türkiye'de modernleşme çabalan Tanzimat Fermanı ile başlamış ve yaklaşık iki yüzyıllık bir süreç içinde Doğu medeniyetinin temel öğeleri ile Batı medeniyetinin yeni ve farklı değerleri karşı karşıya gelmeye başlamıştır. Bu ikilemden doğan modernleşme sorunu, Türkiye'nin, sosyal ve fikir düzleminde olduğu kadar, edebi ortamında da önemli bir konu olmaya başlamış, 20. yüzyılın ilk yarısının sonlarına kadar gelen uzun bir süreçte Türk edebiyatının özellikle de romanının temel sorunsalı olmuştur. Çalışmamızın birinci bölümünde, Türkiye'nin modernleşme ya da aynı anlamda olmak üzere batılılaşma çabaları incelenmiş ve bu çaba içersinde Türk romanın gelişim seyrine göz atılmıştır. İkinci bölümde ise incelediğimiz dönem içersinde eser vermiş olan önemli romancılar incelenmiş ve Batılılaşma meselesine bakış açıları irdelenmeye çalışılmıştır. Üçüncü Bölümde ise yine belli başlı konular çerçevesinde yazarların eserlerinden alıntılar yapılarak, romanlarında modernleşme çabalarına bakış açıları incelenmiştir. Her edebi eser kendi içinde bir bütünlük arz eder ancak eserin yapısının bozulmaması için yazarların değil de konuların bir bütün içinde ele alınması yoluna gidilmiştir. Tezimizde modernleşme sancılarının en hızlı yaşandığı bir dönemi esas alarak Türk romanında modernleşme sorununa nasıl yaklaşıldığını belirlemeye çalıştık. Buradan hareketle modernliğin ve özelde Türk modernleşmesinin modernleşme çabalarının en hızlı yaşandığı dönem olan 1920 ile 1950 yılları arasında yazılmış romanlar üzerinden okunmaya çalışılması bu tezin temel çıkış noktasıdır. Bu dönemde yazılan eserler, asıl olarak modernliğin eleştirel bir değerlendirilişi olduğu ölçüde Türk modernleşmesinin de bir sorgulanmasıdır.
CHP'nin 1950 seçim propaganda komitesi

Türkiye'de çok partili hayata geçilmesiyle birlikte seçmeni ikna etmenin en önemli aracı olan propaganda konusu önem kazanmıştır. 1946 seçimleri sonrası Cumhuriyet Halk Partisi bünyesinde propagandanın eksikliği dile getirilmiştir. Bu eksikliği gidermek amacıyla CHP Genel İdare Kurulu Propaganda ve Yayın Bürosunda ''Seçim İşleri Propaganda Komitesi'' kurulmuştur. Bu çalışmada CHP'nin Propaganda Komitesinin kurulması için yapmış olduğu hazırlıklar ve kurulan Propaganda Komitesinin faaliyetleri araştırılmıştır. Tezin birinci bölümünde 1927'den 1950'ye kadar olan genel seçimler kronolojik sırayla anlatılmıştır. Atatürk ve İnönü dönemlerinde gerçekleşen bu altı genel seçimde hangi propaganda araçlarından yararlanıldığı hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde ise ilk olarak 1950 seçimlerinin daha iyi değerlendirilmesi amacıyla 1946- 1950 döneminde yaşanan siyasi gelişmeler ele alınmıştır. 1950 genel seçimine hazırlık süreci anlatılarak, Propaganda Komitesinin kuruluşu, programı, yapısı ve raporları hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü ve son bölümde Propaganda Komitesinin işlemiş olduğu konular irdelenerek anlatılmıştır.
The possibility of arendtian action: Founding new public spaces in Fatsa 1979-80 and the occupy Wall Street movement

Bu tez verili bir kamusal alan olmadığı durumlarda Arendtçi anlamda eylemin olanaklılığını inceler. Tezin esas derdi, eylemin her zaman önceden kurulu bir kamusal alana muhtaç olduğunu öne süren, ana akım Arendtçi çerçevede eylem ve kamusallık ilişkisi okumasını sorgulamaya tabi tutmaktır. Bu bağlamda, bu tez Arendtçi eylemin devrimci ve kurucu niteliklerine odaklanır ve eylemin çerçevesini 'yeni olanın yaratımı' olarak çizer. Tezi böylesi bir çerçeve üzerinde temellendirerek, herhangi bir siyasal müzakere ve katılım alanı mevcut olmasa bile, Arendtçi anlamda eylemin özgün kamusal-siyasal alan biçimleri oluşturabileceği ileri sürülmektedir. Bu tartışmayı genişletmek için, siyasal ve toplumsal hareketlerden iki olay ele alınır: İlk olarak, Fatsa'da 1979- 80 döneminde, Fikri Sönmez'in belediye başkanı olmasıyla beraber ortaya çıkan Halk Komiteleri, eylemin ortak meselelerde eşsiz bir şeyler doğurabilme kapasitesini gösteren orijinal bir kamusal deneyim olarak yorumlanır. İkinci olarak, ABD'de 2011 yılında ortaya çıkan Wall Street'i İşgal Et Hareketi esnasında Zuccotti Park'ın işgal edilmesi, eylemin bir mesire alanını dinamik bir kolektif etkileşim alanına dönüştürdüğü alışılmışın dışında bir örnek teşkil eder. Buna ek olarak, her iki olay da kendiliğindenlik, çoğulluk, şiddete başvurmayan iktidar ve egemen olmayanlık gibi Arendtçi eyleme özgü belirli özelliklere göre değerlendirilir. Ayrıca, mevzu bahis deneyimlerin incelenmesi sosyal olan ve siyasal olan ile emek, iş ve eylem arasındaki Arendtçi kavramsal ayrımları eleştirmek için önemli detaylar sağlamaktadır.
Doğru Yol Partisi'nde parti içi demokrasi

tarihinde kurulmuştur. Esas anlamda ülkenin muhafazakar partisi olup, seçmen tabanı Anadolu'daki kırsal nüfus, çiftçiler ve küçük esnaftır. DYP'nin kuruluşunda Süleyman Demirel manevi lideri olarak bilinir. 1993 yılında Başbakan olan Tansu Çiller ile değişim yaşanmış parti tabanı kentli ve genç nüfusa kaymıştır. DYP, serbest piyasa ekonomisine yönelik görüşün temsilcisidir. Son yıllarda özelleştirmeyi hedef almıştır. 132 DYP'de parti içi demokrasi işlemesinde eskimiş üye kayıtları, bütün seçim bölgelerinde ön seçim yapılmaması, yapılan bölgelerde sonuçların uygulanmaması, bu seçimlerde hakim teminatının bulunmaması, aday belirleme sürecinde lider ve merkez teşkilatı tarafından değişikliklere gidilmesi, parti yönetiminde DYP Tüzüğü'ne uyulmaması gibi yanlış uygulama örnekleri olarak ortaya çıkmış, toplumun ekonomik ve eğitim düzeyi, demokrasi kültürü, medya, baskı grupları, Siyasi Partiler Kanununda eksiklikler parti içi demokrasiyi etkileyen olumsuz faktörler olarak belirtilmiştir.
Religious reasoning in politics: A discussion of public reason

Bu tez, dinsel akıl yürütmenin liberal siyasetteki yerini tartışmayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda tezin araştırma sorusunu şu şekilde ifade edebiliriz: dini kaynaklara dayanarak karar verme şeklinde tanımlayabileceğimiz dinsel akıl yürütmeye siyasette izin verilmeli midir? Literatürde bu tartışma kamusal akıl tartışmasıyla birlikte yürütülmektedir: dini gerekçelerin kamusal gerekçeler kabul edilip edilemeyeceği, bu bağlamda dini gerekçelendirmenin kamusal bir gerekçelendirme olup olmadığı, kamusal aklın sınırlarının dini ve dindar vatandaşı kapsayıp kapsamadığı gibi sorular bu tartışmaya örnek olarak verilebilir. Kamusal akıl literatüründe dinsel akıl yürütme tartışmasındaki temel argüman Dini Kısıtlama Doktrinidir. Bu doktrine göre vatandaşlar, kamusal sayılabilecek seküler bir gerekçeye sahip olmaksızın, sadece dini bir gerekçeyle hiçbir kanunu desteklememelidir. Literatürde bu doktrini gerekçelendiren iki ana argüman vardır. Bunlardan ilki dinsel akıl yürütmenin vatandaşlar arası 'saygı'nın gereği olarak kısıtlanması gerektiğini iddia etmektedir. İkincisiyse, dini gerekçelerin epistemik statüsünün kamusal gerekçe sayılmak için yeterli olmadığını iddia etmektedir ve dinsel akıl yürütmenin sınırlandırılmasını bu gerekçeyle savunmaktadır. Bu tartışmaların ışığında tezin temel iddiası, Dini Kısıtlama Doktrinini gerekçelendiren argümanların siyasette dinsel akıl yürütmenin sınırlandırılması için yetersiz kaldığıdır.
Yeni İnan gazetesinde Tekirdağ (1953-1954)

Gazeteler, sosyal, kültürel, ekonomik, siyasal yapının halka duyurulmasını sağlayan içinde bulunulan dönemi ayna gibi yansıtan belgelerdir. Bu belgeler, içinde yaşanılan dönemi yansıttıkları gibi, olayların halka duyurulması ve yönetilenle yöneten arasında bir köprü oluşturması, halkın sesi olması bakımından çok önemlidir. Yerel gazetelere bakarak o topluma dair geniş bilgilere ulaşılabilir. Çalışma Tekirdağ'da 1952'de yayın hayatına başlayan Yeni İnan adıyla Tekirdağ ve çevresinin sesi olan gazetenin, 1953- 1954 yılları arasında 381 sayının araştırılıp sunulmasıdır. 1 Ocak 1953 günü 32. sayı ile başlayan gazete 29 Aralık 1954'te 445. sayı ile bitmektedir. Yeni İnan gazetesinde siyasi, sosyal, ekonomik ve uluslararası konularda yer alan haberler verilmeye çalışılmıştır. Konular hem dış hem de iç siyaseti yakından ilgilendirmektedir. Dışta SSCB tehdidi karşısında Türkiye'nin Batı'ya yaklaşması incelenirken, İçte de çok partili rejime geçişe ait gelişmeler gazetedeki yerini almıştır. Gazete özellikle Demokrat Parti'nin çalışmalarını yansıtması bakımından önemlidir. Amacımız belirtilen tarihler arasında gazetenin tüm sayılarını inceleyerek Türkiye'de ve Trakya'da bu dönemde yaşananları Yeni İnan gazetesi aracılığı ile göstermektir