turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yapı üretim sürecinde tuğla dış cephe kaplama sorunları

çalışmada, yapı üretim sürecinde tuğla dış cephe kaplama sorunları ele alınmıştır. 1. ve 2. bölümünde öncelikle genel olarak ''yapı üretim sürecinde'' yer alan ''tasarım '' alt sürecinde tuğla dış cephe üretimi tanıtılmıştır. Tuğla dış cephe kaplamasının tanımı, tarihsel gelişimi, fabrikada üretimi, çevreye karşı etkileri, özellikleri, sınıflandırılması, uygulama yöntemleri ve Türkiye'de tuğla ile ilgili kullanılan standartlar araştırılmıştır. Çalışmanın 3. bölümünde; yapı üretim sürecinde tuğla dış cephe kaplamasında karşılaşılan; yanlış malzeme seçimi, yüksek maliyet, firma rekabeti, yanlış hesaplar, yanlış boyutlandırma, başka bir malzeme ile kullanımı, cephe tasarım çalışmasının ertelenmesi gibi temel sorunları tespit edilerek incelenmiştir. Malzeme üretim sürecinde karşılaşılan; enerji tasarrufu, kredi ve teşvik yetersizliği, kalite bozukluğu, iyileştirme yetersizliği, zaman kaybı, zayiat fazlalığı gibi sorunlar tespit edilerek araştırılmıştır. Tuğla dış cephe kaplamasının tasarım sürecinde karşılaşılan; bilgilerin biriktirilip aktarılamaması, iletişimsizlik, tecrübesizlik, yanlış teknik kullanımı, bilinçsiz kararlar, yanlış detaylandırma gibi sorunlar tespit edilerek incelenmiştir. Tuğla dış cephe kaplamasının uygulama sürecinde karşılaşılan; tecrübesizlik, yetersiz işgücü, yetersiz teknoloji, yetersiz depolama alanı, yüksek maliyet, malzeme temini gibi sorunlar tespit edilerek irdelenmiştir. Tuğla dış cephe kaplamasının kullanım sürecinde karşılaşılan; eğitimsizlik, bina yüksekliği, bakımsızlık gibi sorunlar tespit edilerek incelenmiştir. Çalışmanın 4. bölümünde; yapı üretim sürecinde tuğla dış cephe kaplamasındaki tespit edilmiş sorunlara karşı çözüm önerileri araştırılmıştır. Malzeme üretim sürecindeki tespit edilmiş sorunlara karşı ve tuğla dış cephe kaplamasının tasarım uygulama ve kullanım sürecindeki sorunlara karşı çözüm önerileri geliştirilmiştir.
Alışveriş merkezlerinin işlevlerini kaybetme nedenleri ve yeniden işlevlendirilen alışveriş merkezleri örnekleri

İnsanoğlunun en temel etkinliklerinden olan alışveriş ve satın alma aktiviteleri, tarih boyunca her zaman periyodu ve uygarlıkta, farklı alan ve mekanlarda yapılmıştır. Antik dönem ve ortaçağ kentlerinde, kamu binaları ve kent meydanlarına kurulan pazar yerlerinde gerçekleştirilen alışveriş ile ilgili etkinlikler, 20. yy'da ortaya çıkmaya başlayan alışveriş merkezleri ile kent merkezlerinin dışına kaymıştır. 1956 yılında ABD'nin Minnesota kentinde, mimar Victor Gruen tarafından tasarlanan Southdale Center; üstü kapalı ve tümüyle iklimlendirilmiş olan iç ortamıyla birlikte modern alışveriş merkezlerinin öncüsü olmuştur. Southdale Center'dan sonra, modern alışveriş merkezleri tüm dünya ülkelerine yayılmıştır. 1988 yılında İstanbul'da hizmete açılan Galleria AVM ise, Türkiye'deki modern alışveriş merkezlerinin ilki olmuş ve ülkemizde yeni bir süreç başlatmıştır. Günümüzde alışveriş merkezleri artık insanların alışveriş ihtiyaçlarını karşılamaktan ziyade; bünyelerinde barındırdıkları çeşitli boş zaman geçirme aktiviteleri ve eğlence işlevleri, restoran ve kafeteryaları, sinema salonları, spor faaliyetleri ve kültürel etkinlikleriyle bulundukları kentlerin odak noktaları haline gelmiştir. 2000'li yıllarla birlikte sosyo-ekonomik ve toplumsal değişmeler, perakende arzı fazlası, yoğun rekabet, teknolojik gelişmelerin hızlanması sonucu yaygınlaşan e-ticaret, yanlış konum seçimi, mimari ve kentsel planlama hataları gibi nedenler sonucu; alışveriş merkezleri özellikle gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde işlevlerini kaybetmeye başlamaktadır. Yapım tarihi eski ve fiziksel anlamda demode olan alışveriş merkezleri, yeni hizmete açılan ve daha heyecan verici faaliyetler sunabilen; son moda tasarım eğilimlerine sahip alışveriş merkezleri karşısında rekabet edemeyerek cazibelerini yitirmektedir. İşlevlerini kaybetmeye başlayan alışveriş merkezleri, sadece kendi ekonomik canlılıklarını yitirmekle kalmamakta; yakın çevrelerindeki ticari kalkınma potansiyeline de zarar vermektedir. Bu nedenle, metruk ve atıl bir vaziyette bulunan alışveriş merkezleri için hem ülkemizde hem de ABD'de çeşitli yeniden işlevlendirme projeleri uygulanmaya başlanmıştır. İşlevini kaybetmiş alışveriş merkezlerini farklı fonksiyonlar yükleyerek yeniden kullanmanın, başta sürdürülebilirlik ve kentsel yayılmayı yavaşlatma gibi birçok avantajı bulunmaktadır. Tez çalışması kapsamında ABD ve Türkiye'de, farklı kullanımlara dönüştürülen alışveriş merkezleri incelenmiştir. Bu bağlamda, alışveriş merkezlerinin kullanım dönüşümüne uygun olan bir takım işlevler ile, dönüşüm kapsamında binalara yapılan müdahale yöntemleri çeşitli mimari kriterler üzerinden ifade edilmiştir. Çalışma içeriğinde sunulan verilerin, gelecek zamanlarda yapılacak yeni çalışmalara ve uygulamalara ışık tutması amaçlanmaktadır.
Postmodern cephe estetiğinde Barok bir yöntem olarak teatral anlatım ilkeleri

Günümüzde sanat ve mimarlık çevrelerince geliştirilen yeni yöntemler, belirli ortak davranış biçimleri içermektedir. Bu davranışların estetik ve plastik değerdeki yansımaları ise yine benzer biçimde ortak bir dil yaratmaktadır. Büyük ölçüde tüketim odaklı gelişen yeni sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel ortamda, her geçen gün farklı, dikkat çekici, iletişimsel ve teatral yöntemler denemenin, oluşturulan bu dilin ortak noktası olduğu söylenebilir. Postmodern mimari tartışmalarına dahil olan bu süreç, bilgi üretim teknolojileri ve sosyo-kültürel ortam ile doğrudan etkileşim içindedir. Bireysel zevklerin ön plana çıktığı ve üretim teknolojilerinin çeşitliliği desteklediği günümüzde, mimarlık da bu yeni eğilimlerden doğrudan etkilenmektedir. Böylelikle, modern sonrasında farklı ve dikkat çekici olmaya yönelen mimarlık, temel bir prensip olarak iletişimsel olmayı bir tasarım stratejisi haline getirmiştir. Diğer taraftan, teatral yöntemlerin bir tasarım prensibi olarak ortaya çıktığı barok dönem, bu eğilimin genel karakteristiğini kuran bir sanat akımı olması bakımından, modern sonrası eğilmlerin bu tavrı için uygun bir araştırma zemini sunmaktadır. Bu durum barok için, sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik olarak çok farklı dinamikler çerçevesinde şekillenmiştir. Ancak temelinde belirli erk sembollerinin itici gücünü barındırmaktadır. Benzer şekilde modern sonrası eğilimlerinde, gerisinde yatan belirli sosyo-kültürel ve ekonomik erk sembolleri dikkati çekmektedir. Bu çalışmada söz konusu erk sembollerinin neler olabileceği, ve mimarlıktaki teatral anlatım eğilimine ne gibi bir destek sağladığı incelenecektir. Ardından teatralliğin bir tasarım yöntemi olarak ortaya çıkışı, neden ve sonuç ilişkisi içinde değerlendirilecektir. Buradaki amaç, iletişimsel yöntemlerin bir tasarım yöntemi olarak mimarlıktaki temel prensiplerini araştırmak, bu prensiplerin teatral yaklaşımının barok karakterini ortaya koymaktır.
Yüksek yapılarda yenilikçi yaklaşımların araştırılması

Bazı kaynaklara göre 'yenilik getirme' olarak da adlandırılan inovasyon, günümüzde çokça kullanılan terim olmasının yanı sıra, gelişmekte olan ülkeler için oldukça önem taşıyan bir kavramdır. İnovasyon; durağan, sonu olan ya da yalın bir kavram değildir. İnovasyon dinamiktir ve dünyada bugün rekabete ayak uydurabilmenin, farklı olabilmenin en güçlü anahtarıdır. Bugün birçok sektörün bilincinde olduğu inovasyon kavramı, önce inovasyonu yapan kişiyi/firmayı sonrasında işvereni ve bu şekilde büyüyerek toplumları ve ülkeyi etkilemektedir. Sonuç olarak da toplumda gelişme ve ülkede ekonomik büyüme sağlanmaktadır. Bir ülkenin kalkınmasını etkileyen en önemli parametre ekonomidir. Günümüzde ekonomiyi en çok etkileyen sektör ise yapı sektörüdür. İnşaat, mimarlık ve üretim sektörleri başta olmak üzere birçok sektörü etkileyen yapı sektörü için inovasyon yapmak, teknolojik yenilikler getirmek ve bunları geliştirmek büyük önem arz etmektedir. Yapı sektörü açısından, bir yapının tüm yaşam döngüsü boyunca ele alınabilecek ve her evresinde uygulanabilecek olan inovasyon kavramı, sektör paydaşları tarafından göz ardı edilmemelidir. İnovasyonlar teşvik edilmeli ve kullanılmalıdır. Bu bilinç ile sektöre, yeni malzeme, yeni yapım teknikleri, yeni bilgisayar sistemleri, yeni teknolojiler, yeni iletişim olanakları gibi sektör için önem arz edecek hususlarda birçok inovasyon kazandırılabilir.
Changing urban environment and lifestyles: A study on housing enclaves in Bursa

Bursa, bir sanayi kenti olarak Türkiye ekonomisindeki yeri ve önemi nedeniyle hızlı kentleşmeye ve göçe maruz kalmıştır. Nüfusun artması, şehir merkezindeki artan yoğunluk ve trafik sorunlarının ortaya çıkmasıyla üst ve orta gelir grubu şehir merkezindeki konutlarını terk ederek yeni yaşam alanları aramaya başlamışlardır. Bursa'da kapılı konutların artan popülaritesi, şehir merkezinden kopuşa neden olmuş ve sosyal ayrışmayı vurgulayan kentsel çevreler yaratmıştır. Bu çalışma, son zamanda rağbet gören kapalı konutların kullanıcıların yaşam biçimlerini etkileyip etkilemediğini, kullanıcıların yeni oluşan çevrelerin sunduğu yaşam biçimlerini ne kadar benimsediklerini ve bu yeni yaşam biçimlerinden memnun olup olmadıklarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Çevre Davranış Kuramları ve mimar Amos Rapoport'un konuyla ilgili tartışmalarının incelemesine dayanarak, Bursa'da seçilen Saygınkent, Korupark ve Bursa Modern kapalı sitelerinin kullanıcılarıyla derinlemesine görüşme tekniği kullanılarak mülakatlar yapılmıştır. Mülakatların yorumlanması sonucunda Bursa'da kapalı konutların üst-orta gelir grubu için bir norm haline geldiği ve kullanıcıları tarafından benimsenen yeni bir yaşam biçimi tanımladığı ortaya çıkmıştır. Sonuçlar konut çevrelerinin üst-orta gelir gruplarının yaşam biçimlerini etkilediğini, şehir merkezinin önemini yitirdiğini ve halihazırda var olan sosyal ayrışmanın daha da derinleştiğini göstermektedir. Şehir merkezinin geleceği ve kapalı konut modelinin sürdürülebilirliği konusunda daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulduğu belirtilmiştir.
Hastane ortak kullanım alanlarının iyileştiren mimari bağlamında değerlendirilmesi Özel Medova Hastanesi örneği

Son yıllarda hastane yapılarında, fiziksel ve mekansal olarak önemli değişiklikler yaşanmaktadır. Yapılan değişikliklerin hastalar üzerindeki etkisinden dolayı bu tür tasarımlı hastanelere iyileştiren hastaneler denilmektedir. Bu değişiklere bağlı olarak sağlık yapılarında fiziksel ve psikolojik anlamda iyi etkiler yaratan tasarımlar önem kazanmaktadır. Hastanelerin, iyileşmenin sadece tıbbı olarak tedavi etme ile ilgili değil, mekansal olarak da hasta iyileşmesine destek olduğu anlaşılmıştır. Tez kapsamında öncelikle hastane yapılarının tarihsel süreç içinde gelişimi ele alınmıştır. Hastane tasarımını etkileyen kriterler incelenerek bu kriterlerin tasarıma etkileri ortaya konmuştur. İyileştiren hastanelerin, hastaların iyileşme sürecinde etkili olduğunun bilinci ile günümüzde iyileştiren hastaneler son derece önem kazanmış olup, hasta merkezli tasarım, kanıta dayalı tasarım ve iyileştiren mimari kavramları incelenmiştir. Bu çalışmada, seçilen Özel Medova Hastanesi'nin ortak kullanım alanlarının son dönemde gelişen hastane tasarım anlayışı ile incelenmesi amaçlanmaktadır. Hastane kullanıcılarından hasta, hastane personeli ve doktor grubu üzerinde anket çalışması yapılmış ve incelenmiş olan iyileştiren mimari ilkeleri doğrultusunda sorular yönlendirilmiştir. Hasta, personel ve doktorlar arasında görüş farklılıklarının olduğu belirlenmiştir. Elde edilmiş olan bu veriler ile ileriye yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Ülkemizde toplu konutun başlangıcından günümüze kadar olan süreçteki gelişiminin incelenmesi

Dünya üzerindeki tüm canlıların en temel ihtiyaçlarından biri olan barınma insan türü için sadece kendini dış tehlikelerden koruma, sığınacak bir yer anlamını taşımamaktadır. Geçmişten günümüze insanın gelişme düzeyine bağlı olarak barınma konusu da değişim ve dönüşüm geçirmiştir. Günümüzde sadece sığınma ve korunma ihtiyaçlarını karşılayan bir mekan olmaktan çıkarak sosyal hayatın neredeyse tümünün içinde yaşandığı ve üzerine belirli anlamlar yüklenen bir mekanı ifade eder duruma gelmiştir. Bu mekanın ismi konuttur. Uzun çağlar boyunca yaşanılan bölgenin iklimsel, coğrafi ve sosyo-ekonomik şartlarına göre değişim gösteren konut kavramının içine sanayi devrimi sonrasında toplu konut olgusu da girmiştir. Antik dönemlerde örneğin Roma dönemi- çeşitli konut yerleşimlerine rastlanmakla beraber bu konu asıl olarak Sanayi Devrimi ertesinde büyük işçi kitlelerinin barınma sorununa paralel olarak gündeme gelmiştir. Günümüze gelindiğinde ise toplu konut, gelişen ihtiyaçlara bağlı olarak özelleşen farklı tarzlarda üretilmektedir. Minimum ihtiyaçları karşılayan toplu konut üretimi devam etmekle beraber teknolojinin gelişmesiyle yenilenebilir enerji sistemleri ile donatılan, çeşitli plan tiplerine sahip, ekolojik özellikler taşıyan konut üretimi de azımsanmayacak ölçüdedir. Küresel ekonomik sistemin bir parçası haline gelen ülkemizde de toplu konut olgusunun dünya trendlerine paralel bir gelişim gösterdiği görülmektedir. Bu paralelliğin özellikle 1980'li yıllar itibarı ile arttığı ve günümüze ulaşıldığında ise diğer ülkelerde üretilen toplu konut türlerinin ülkemizde de üretilip pazarlandığı hatta gelişen inşaat sektörü sayesinde pek çok ülkede özellikle Avrupa, Rusya ve körfez ülkelerinde toplu konut üretimleri yapıldığı gözlenmektedir.
Geleneksel Yozgat evleri

Geleneksel Türk evleri, Türk halkının kültürel değerleriyle oluşmuş olan canlı bir kültür ortamıdır. Kültürel mirasımızın en değerli varlıklarıdır. Türk Evi esas şeklini Anadolu da kazanmıştır. Eski Türk töreleri ve İslam dininin getirdiği esaslarevin planlanmasında ve iç mekanın düzenlenmesinde önemli etkenlerdir. Anadolu da değişik bölgelerde, farklı kültür ortamlarında ve bölgeye has yapı malzemeleri ile kendine has kimliğe sahip ev tipleri oluşmuştur. Orta Anadolu da yer alan Yozgat'ta İklim ve coğrafya özelliklerinden dolayı kendine özgü mimari karaktere sahip evler yapılmıştır. Geleneksel Yozgat evleri yapıldıkları dönemin kültürünü sosyal ekonomik yapısını günümüze yansıtmakta, kentin görsel, tarihsel ve yaşam değerlerini artırmaktadır. Tanımlamaya çalıştığımız tarihsel, mimari ve estetik değerleri olan bu evlerin korunması, yaşatılması ve gelecek nesillere aktarılması gerekmektedir.
Günümüz konutlarında sosyo-ekonomik koşulların mutfak tasarımına etkisi

oz YÜKSEK LİSANS TEZİ GÜNÜMÜZ KONUTLARINDA SOSYO-EKONOMİK KOŞULLARIN MUTFAK TASARIMINA ETKİSİ SUZAN MEHTAP TUZUN ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ MİMARLIK ANABİLİM DALI Danışman: Prof. Dr. Yusuf Gürçınar Yıl: 2001, Sayfa: 143 Jüri: Prof. Dr. Yusuf GÜRÇINAR Doç. Dr. Zeynep ONUR Yrd. Doç. Dr. Hakan SAĞLAM İnsan yaşamının varoluşu kadar eski olan yemek hazırlama ve yeme eyleminin gerçekleştiği mutfaklar Adana'daki günümüz konutları ile sınırlandırılarak araştırılmıştır. Konut mutfaklarında yer alan eylemler, mutfak tipleri, mutfak tasarımını etkileyen faktörler, teknik ve boyutsal gereksinmeler incelenmiş elde edilen veriler yardımı ile Adana ilinde alt, orta ve üst gelir guruplarından 60 mutfak kullanıcısı ile anket çalışması yapılmıştır. Anket çalışmaları ile birlikte mutfakların 1/20 ölçekli planlan çıkarılmıştır. Mutfak kullanıcılarının gelir düzeyleri, eğitim durumları, yemek yeme ve pişirme alışkanlıkları, mutfakta geçirdikleri zaman, donatı elemanları boyutları, mutfaklarından memnuniyet durumları, istek ve beklentileri değerlendirilerek, farklı gelir guruplarının mutfak tasarımına veri oluşturacak öneriler hazırlanmıştır.
Interpretina the architectural

Bu çalışma mimarlık alanında yorum olgusunu, bir mimarın mimari gelenek içerisindeki yorumlayıcı yaklaşımı açısından tartışmaktadır. Mimari yapıtlar üzerine, mimari yapıtın - mimariyi deneyimlerken fark edilen 'inimari olan'a duyum düşüncesini içeren- estetik kurgusu ile ilişkili olarak, bir kendine özgünlük olgusunun tartışılması amaçlanmıştır. 'Mimari olan'a duyum anlayışı, estetik formun sanat yapıtlarının iletişimsel yapısı olarak incelenmesi çerçevesinde ele alınacaktır. Bununla ilişkili olarak sanat yapıtının deneyimlenmesi, yapıtın gereksinim duyduğu biçimsel ilişkinin yerine getirilmesi anlamında değerlendirilecektir. Bir mimarın inimari olan'ı yorumlamak amacıyla- mimari yapıtlara yorumlayıcı yaklaşımı, mimari nesne'ina düzenlediği biçimsel ilişkiye yönelmiş olarak önerilecektir. Bu çerçevede 'inimari olan'ı yorumlamak amacı, 'kurgulanan' olarak imgelenen herhangi bir yaşantı ile 'kurgulamş' olarak mimari nesne arasında dönüşümü sağlayan 'inimari olan'a duyum ile ilgilenmek şeklinde tartışılacaktır.
Mimarlık eğitiminde tasarım sürecinin geliştirilmesinde kullanılabilecek üretken bir yöntem önerisi

Bu araştırma, Gazi Üniversitesi Mimarlık Bölümü 4. Sınıf öğrencileri ile birlikte, üretken sistemlerden olan fraktallerin ve voronoinin mimari tasarım eğitimi sürecinde, öğrencilerin tasarım kararlarını alma ve ürüne dönüştürme aşamalarındaki rolünü incelemek amacı ile yapılmıştır. Çalışmada, öğrencilerin yarısına üretken yaklaşımlardan matematik ve geometri ile bağlantılı olan fraktaller ve voronoi ile ilgili bilgi verilmiş, diğer yarısına ise herhangi bir bilgi verilmeden tasarımlarını biçimlendirmeleri istenmiştir. Böylelikle mimarlık ve geometri arasındaki ilişkinin üretken yaklaşımlarla nasıl değiştiği gözlenmiştir. Çalışmada, geleneksel yöntem ile tasarımlarını yapan öğrencilerin, çalışmalarını rastgele deneyerek türettikleri, fraktal ve voronoi yöntemi ile tasarımlarını yapan öğrencilerin ise belirli kurallar çerçevesinde tasarımlarını gerçekleştirdiği saptanmıştır. Bu çalışmada, denenen üretken yaklaşımlardan olan fraktal ve voronoi, hem süreç içinde hem de sonuç üründe farklılık ve yenilik yaratabilmesini olanaklı kılması, tasarımın kontrollü bir şekilde ilerlemesi, değiştirilmesi ve geliştirilebilmesi, öğrencinin zihinsel işlemlerine kısıtlama getirmekten çok, tasarımcının zihninde yeni tasarımlar için uyarıcı ve yeni çağrışımlar oluşturucu etkiye sahip olması ve biçimlendirme sürecinin izlenebilir olması açısından eğitimde kullanılabilir bir yöntem olarak belirlenmiştir.
Bursa tarihi Kapalı Çarşı'da kentsel dış mekan organizasyonu açısından analitik bir inceleme

Tarihsel süreç içerisinde değişen sosyal yapı, oluşan mekan kurgularını da değişime zorlamaktadır. Mekansal örgütlenme çerçevesinde bireyin davranışları ve mekanla olan iletişimi önem kazanmaktadır. Kentsel dış mekan kavramı, iç mekan kadar önemli olup, kullanıcılar zamanlarının büyük bir kısmını bu kentsel dış mekanlarda geçirmektedirler. Kenti algılamada çok önemli bir yeri olan ve tariflemeyi kolaylaştıran kentsel dış mekanlar, alt bölgeler, işaretler gibi imgeler kent kimliğinin belirlenmesinde rol oynar. Kentin tariflenebilirliği, tanınırlığı üzerine etkileri vardır. Tezin giriş bölümünde, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. Bursa kentinin en önemli kentsel bölgelerinden olan ve zaman içinde büyük değişimlere sahne olan Kapalı Çarşı tarihi kent merkezinde kentsel dış mekan örgütlenmesi, kullanıcı davranışları ve mekanın kullanıcı üzerine etkileri araştırılmıştır. Ülkemizde birçok örneği bulunan ticaret aksları incelenmiş, bu mekanların oluşma nedenlerinden olan ticaret kavramı ve gelişim süreci araştırılmış, ticaret mekanları kullanıcı algısı açısından değerlendirilmiştir. Kent ve kentlinin buluştuğu önemli mekanların işleyişi üzerine yapılan çalışmada, kullanıcı profili ve kullanıcı yoğunluğu ölçülmüş, buna bağlı olan kentsel dış mekan aktiviteleri araştırılmıştır. Tarihi yaya aksının çevresinde bulunan yapıların, aks ile olan ilişkisi ve kullanıcı tarafından üretilen mekansal aktiviteler irdelenmiştir. Kentsel dış mekanın, kullanıcılar üzerinde yarattığı etkiler çerçevesinde mekanın şimdiki durumu üzerine tanımlamalar yapılmıştır.
Türkiye'de avangart modernizmin bir örneği olarakTercüman Gazetesi binası

Bu çalışma, 1974 yılında Zeytinburnu İlçesi, Merkezefendi Mahallesi, MevlevihaneSokağı'nda İstanbul'un ana arterlerinden biri D100 karayolu (E5) üzerinde Tercüman Gazetesi tarafından inşa edilmiş olan Tercüman Binası'nı konu edinmektedir. GünayÇilingiroğlu ve Muhlis Tunca tarafından tasarlanan, statik projesi Rasin Etimantarafından hazırlanan yapı, ölçeği ve formu sayesinde bağlamından farklılaşarak, E5 üzerinde bir röper noktası teşkil etmektedir. Tercüman Binası, 1960 sonrası uluslararası modernizmden kopuşun başladığı, farklı mimari yaklaşımların geliştirildiği bir mimarlık ortamında, diğer örneklerle karşılaştırıldığında özgün bir yaklaşımı yansıtmaktadır. Alışılmışın dışındaki formu, temsil ettiği kimlik ve Türk inşaat sektöründeki değerine karşın mimarlık tarihçileri ve eleştirmenleri tarafından birkaç makalede ve genellikle 20. yüzyıl Türk mimarlığı anlatılarında kısaca yer verilmiş olan yapı, dönemin bütün dinamikleri içinde değerlendirilmemiş, ortaya çıkış süreci, bu süreci etkileyen ideoloji ve amaçlarla birlikte bütünsel bir yaklaşımlaincelenmemiştir. Dönemin bütün dinamikleriyle Tercüman Gazetesi Binası'nıdeğerlendiren tezde, mimarların aldığı eğitimler, birikimleri ve tasarım prensipleri, gazetenin sahibi Kemal Ilıcak, dönemin siyasi fikir ayrılıklarından kaynaklanan güç mücadeleleri ve medyanın siyasi destekçileri, ekonomik olarak var olma stratejilerikendisine yer edinmektedir. Araştırma, tüm yönleriyle Tercüman Gazetesi Binası'nındeğerlendirilmesini gerçekleştirebilmek için öncelikle gazetenin kurumsal yapısını ve gelişimini ortaya koyar. Yapının mimarları Günay Çilingiroğlu ve Muhlis Tunca'nıntasarım yaklaşımlarını analiz eder ve dünya çapındaki diğer yaklaşımlarla karşılaştırır. Tercüman Binası'nın mimari özelliklerini, yapıldıktan sonra geçirdiği değişimleri ve günümüzdeki halini inceler. Araştırma ortaya koyulurken, öncelikle TercümanGazetesi'nin 1972- 1977 yılları arasındaki yayınları taranarak, kendi söylemi üzerindenyapıya yüklenen misyon analiz edilir. Gazetenin yapıyı kendisi ve toplum arasında fiziksel bir arayüz oluşturacak biçimde simgesel duruşundan nasıl yararlandığı ortaya çıkarılmıştır. Yapının mimari özellikleri ve inşa sürecine dair detaylara ZeytinburnuBelediyesi'ndeki proje, dilekçe ve yazışmalardan yararlanarak ulaşılmıştır. Araştırmanın diğer başlıca kaynağını, o dönemin mimari dinamiklerine, mimarlarınözel yaşamlarına ve kurumsal yapının iç yüzüne şahitlik etmiş, GünayÇilingiroğlu'nun meslektaşı Cafer Bozkurt, Mimar Doğan Hasol, Tercüman Lisesiİdari Müdürlüğü görevini üstlenmiş Cezmi Bayram ve eski Tercüman yazarı BurhanAyeri ile yapılmış kişisel görüşmeler oluşturmaktadır. Çalışma, gazetenin ideolojikkonumuyla kurumsal mimarisi arasındaki ilişkiyi sorgulanmış, Türk mimarlığındabenzerlerinin neden yapılmamış olduğu ve yazın dünyasında neden hak ettiği ölçüde yer almamış olduğunun cevapları aranmıştır.
Renewable energy sources in buildings

Değişen yaşam koşularında enerjiye olan ihtiyaç her zamankinden daha fazladır. Modern gelişim hareketiyle artan şehirleşme ve dünya nüfusu çok hızlı bir şekilde büyümektedir. Fosil bazlı yakıtların yakın zamanda tükenecek olması ülkelerin kaynağı doğada bulunan yenilenebilir enerji üretimine yönlendirmiştir. Ayrıca bu yakıtların üretiminde ve tüketiminde çevreye verilen zarar geri dönülemez bir hal almıştır. Gelecek nesillere sürdürülebilir bir dünya bırakmak zorlaşmıştır. Bu nedenle ihtiyaç duyulan yaşamsal çevreye etkisi daha az olan yenilenebilir enerji kaynaklarına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu bağlamda çatı kavramları ve bileşenleri anlatılmış, güneş ve rüzgar sistemlerinden aktif ve pasif olarak yararlanma prensipleri açıklanmış uygulanmış olan sistemler incelenmiştir. Bu çalışmalar sonucunda Türkiye ve yurtdışında mevcut güneş ve rüzgar kapasiteleri buna ek olarak yağmur suyu toplama sistemlerinin gelişimi uygulama yöntemleri ve yapılan teşvikler grafiklerle açıklanmıştır. Araştırmalar sonucu elde edilen veriler Türkiye ve yurtdışında örneklerde yenilebilir enerji kaynaklarının kullanımına ait örnekler incelenmiştir. Bu örneklerden yola çıkarak mimari tasarımın çevreye duyarlı, karbon salınımı düşük ve ülke ekonomisinin dışa bağımlılığını azaltmak ve katma değer sağlayan yapılar üretmek için konut örneği verilerek tasarım sürecine katkı sağlamak amaçlanmıştır.