turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bölgesel kalkınmada il özel idarelerin rolü: Siirt ili örneği (2005-2019)

Bölgesel kalkınma; az gelişmiş veya geri kalmış bölgelerin, kamu kurumları aracığıyla ekonomik, sosyal, kültürel vb. şekillerde gelişmesini sağlamaktır. Bölgesel kalkınmayı doğrudan etkileyen mahalli idare kurumları; köy ve organları, belediyeler ve il özel idareleridir. Köy ve organları köyle ilgili alanlarda, belediyeler il merkezi ve il merkezi ile ilgili alanlarda, il özel idareleri ise yetkileri dahilindeki konularda il sınırına kadar olan alanlarda faaliyetlerde bulunmaktadır. Bölgesel kalkınmaya doğrudan etki eden il özel idareleri, yerel kamu kurumları içerisinde önemli bir konuma sahiptir. İl özel idareleri, çoğunlukla köy yolları, içme suyu şebekeleri ve kanalizasyon hatları inşa ederek bölgede yaşayan halkın sosyo-ekonomik yapısını, demokratikleşme yönünü, refahını ve yaşam standartlarını geliştirmeyi hedeflemektedir. İl özel idarelerinin iyileştirilmesi bölgesel kalkınmada, bölgesel kalkınma bir ülkenin topyekun kalkınmasında, bir ülkenin kalkınması ise toplumsal barış ve refahın sağlanmasında önemli bir etkendir. Bu yönü dikkate alınarak il özel idarelerinin gelirlerinin arttırılması ve bölgesel kalkınmanın etkili ve verimli bir şekilde sağlanması üzerine çalışmalar yapılmaktadır. Ancak bir taraftan da il özel idarelerinin geleceği, yetkileri ve yasal statüleri tartışma konusudur. Bu tezin amacı; Türkiye'deki il özel idarelerinin yapmış olduğu faaliyetleri ve yatırımları bölge insanına tanıtmak, il özel idarelerinin bölgesel kalkınmada üstelendiği misyonu ve vizyonunu anlatmak ve bölgesel kalkınmaya olan etkilerinin anlaşılmasını sağlamaktır. Bu amaçları gerçekleştirmek için ortaya çıkan ve araştırma konusu olan bu tez; İl özel idarelerinin kamuoyundaki bilinirliğini artırmak ve daha etkili, sürdürebilir bir kalkınmanın sağlanması ve planlanması için gereken şartların bir çerçevesini oluşturmaktadır. Bu çalışmada incelenen Siirt İl Özel İdaresi özellikle altyapı faaliyetleri kapsamında 2005 2019 döneminde 1045 yol, 754 içme suyu ve 240 kanalizasyon olmak üzere toplam 2039 projesini hayata geçirerek başta kırsal alanlar olmak üzere Siirt il genelinde altyapı ile ilgili ihtiyacın büyük kısmını gidermiştir. Bu bakımdan Siirt İl Özel İdaresi'nin ve yatırımlar ile ilgili birim ve müdürlüklerinin yapmış olduğu yatırım ve projelerin kırsal kalkınmaya önemli katkıda bulunduğu tespit edilmiştir.
An analysis on compositional effect during the great trade collapse

Bu tez yakın zamandaki ticaret düşüşünü açıklamaya çalışan önemli hipotezlerdenbir tanesi olan kompozisyon etkisi uzerine odaklanmıstır. Her ne kadarkompozisyon etkisi birçok çalışma tarafından ticaret düşüşünün çok önemli bir sebebi olarak gösterilse de üzerine bir takım yeni analizler yaplması gerekmektedir. Bu tez uüç farklı ana başlık altnda bir analiz gerçekleştirmektedir. İlk kısım Levchenko, Lewis, Tesar (2010) tarafından kurulan modeli eleştirisel bir şekilde analiz etmektedir. İkinci kısım mevcut modele getirilebilecek bazıgeliştirmeler önermekte ve bu öonerilerle geliştirilen yeni metodu Amerika Birleşik Devletleri verisi üzerinde uygulamaktadır. Sonuçlar kompozisyon etkisinin son küresel ekonomik kriz sırasında A. B. D. ticaretinin düşmesinin önemli sebeplerinden birisi olduğunu ortaya koymustur. Bu özelliği ile bu alanda yaplanbirçok çalışma ile benzerlik göstermektedir. Üçüncü ve son kısım ise yeni geliştirilmiş metodu Türkiye verisi üzerine uygulamaktadır. Bu kısmın bulguları kompozisyon etkisinin Türkiye ticaret düşüşünde önemli bir etken olmadığını ortaya koymustur. Şimdiye kadar gelişmekte olan ülkeler üzerine bu literatürde pek fazla calışma yaplmadığı göz önünde bulundurulursa, bu kısmın sonuçları Türkiye gibi gelişmekte olan ülkeler üzerine daha fazla çalışma yapılması gerektiğinin göstergesi olarak kabul edilebilir.
Neoliberal politikaların işsizlik sorunsalı ve çözüm stratejileri

Kapitalist sistem sermaye birikiminin temellerini artık-deger üzerindengerçeklestirmektedir. sgücü kapitalist için ne denli sermaye üretirse, emek verimliligi ne kadar yükselirse issizlik o kadar büyük olacaktır. Dolayısıyla issizlik kapitalist sistemin kendi iç yasalarının bir ürünü olarak karsımıza çıkmaktadır. Gerek sanayilesmenin baslangıcında, gerek günümüzde issizlik kapitalist sistemin varlık kosullarından, sermaye birikim sürecininaraçlarından birisi olmustur. Sistemin yasadıgı her dönüsüm sürecinde yeniden yapılanmakosulları degisse de issizlik, bu özelligini korumustur. Bu çalısmada kapitalist sistem içerisinde issizligin üstlenmis olduğu fonksiyonirdelenerek, özelikle neoliberal süreçteki konumu ele alınmıstır. Bu dogrultuda özellikle 1980 sonrası issizlik ve issizlige karsı geliştirilen stratejiler incelenmistir. Çalısmada issizliginsistem için üstlenmis olduğu fonksiyonun ne olduğu, issizligin mevcut politikalar ile giderilmesinin mümkün olup olmadıgı ve uygulanan politikaların sonuçlarının emek piyasalarına nasıl yansıdıgı sorularına cevap aranmıstır. Ortaya çıkan sonuç sistemin kendi öz yapısının bir ürünü olan issizligin gene uygulanan neoliberal politikalar ile giderilmesininmümkün olmadıgıdır. Bunun yanında önerilen politikaların çerçevesine bakıldıgındasermayenin politikaları nasıl yönlendirebildigi görülmüs, politikalar sonucunda emek piyasalarında kuralsızlastırmaların arttıgına dikkat çekilmistir.
Hukuki ihtilafların Dünya Ticaret Örgütü nezdinde çözümü

Küreselleşen dünyada, uluslararası ticaret politikaları giderek daha kompleks hale gelmiştir. Öngörülebilirlik ve güvenliğin tesisinde tacirler ve devletler oldukça önemlidir. Bununla birlikte uluslararası ticarette Dünya Ticaret Örgütü'nün varlığı, uluslararası ticaretin geliştirilmesi ve olası sorunların çözülmesi açısından olumlu bir gelişmedir. Çok sayıda devletin ve tacirin olduğu şartlarda uyuşmazlıkların ortaya çıkması kaçınılmazdır. Bu sebeple DTÖ, Uyuşmazlıkların Çözümüne Dair Mutabakat Metni ile sorunların çözülmesine yönelik bir sistem ortaya koymaya çalışmaktadır. DTÖ'den önceki sistemlerdeki önemli eksiklerden biri uluslararası ticaretle ilgili usullerin ve kuralların tam belirlenmemiş olmasıdır. Bu durum ortaya çıkan uyuşmazlıkların uzun yıllar boyunca çözüme kavuştu rulamamasına neden olmuştur. Uluslararası ticarette ortaya çıkan sorunların çözülmesi açısından DTÖ uyuşmazlık sistemi alternatif bir yöntem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çerçevede, uyuşmazlıkların çözümü için alternatif bir yol olarak izlenen bu sürecin, amaçlanan hukuksal çözüme efektif bir faydası olup olmadığının değerlendirmesinin bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır.
The effect of real exchange rate on unemployment in Turkey

Bu çalışma Türkiye'de döviz kurunun 1988 ? 2006 yılları arasında toplam ve kentsel işsizliği ne yönde etkilediğini incelemiştir. Çalışmada Frenkel(2004) tarafından geliştirilen üç etki kanalı olan makro iktisadi kanal, kalkınma kanalı ve emek yoğunluğu kanalı göz önünde bulundurulmuştur. Frenkel (2004)'te sunulan modelin etki kanallarını açıklamadaki kısıtlılığından dolayı, alternatif bir mıodelönerilmiştir. Her iki model için de çalışmanın bulguları reel döviz kurunun işsizliğipozitif yönde etkilediği sonuçunu çıkarmıştır. Alternatif modelin ek olarak katkısıbahsi geçen üç etki kanalının sonuçlarını ayrı ayrı ölçmeyi başarmış olmasıdır.
Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan ve Türkmenistan cumhuriyetlerinin sosyoekonomik yapısı ve gelişme potansiyelinin çok değişkenli istatistiksel analizi

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin dağılmasının ardından sahip olduğu yeraltı kaynakları ve jeopolitik konumu nedeni ile dünyayı şekillendirebilme gücüne sahip olan Kafkasya ve Orta Asya coğrafyasında stratejik bir boşluk doğmuş olup bu coğrafya tüm dünyanın ilgisini üzerine çekmiştir. Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan ve Türkmenistan; Türkiye ile tarihi ve dini açıdan birbirine bağlı olan ülkelerdir. SSCB'nin dağılmasıyla Türkiye yönünü, ilişkilerinde her zaman ön planda tuttuğu Batı ülkelerinden Türk Cumhuriyetlerine doğru çevirmiştir ve bu Türk Cumhuriyetlerinin ortaya çıkışı, Türkiye'yi artık uluslararası alanda uzun süredir yalnız bırakılmış bir ülke konumunda olmaktan kurtarması açısından Türkiye için ayrı bir öneme sahiptir. Öte yandan gelişmiş ülkeler de SSCB'nin dağılmasından sonra ortaya çıkan ülkeleri sahip oldukları yeraltı kaynakları nedeni ile büyük bir pazar olarak görmektedirler. Bu bakımdan Türkiye'nin Türk Cumhuriyetleriyle olan ilişkilerini geliştirici adımlar atması büyük önem kazanmaktadır. Bu çalışmada SSCB'nin dağılmasından sonra kurulan 15 ülkenin 2016 yılına ilişkin verileri ve ülkelerin sahip oldukları karakteristik özellikler temel alınarak, ülkeler hiyerarşik kümeleme analizi tekniklerinden biri olan ve kümeler içi varyansı minimum yapmaya çalışan Ward (1993) yöntemiyle sınıflandırılmıştır. Uzaklık ölçüsü olarak ise karesel öklid kullanılmıştır. Böylece elde edilen kümelerin, ülkeleri aynı kümede toplanmaya veya küme dışına atmaya iten etkenler açısından yorumlanması amaçlanmıştır.
Dışa açık büyüme: Türkiye örneği

DOKTORA TEZ ÖZÜM. Tuba TÜRKERktisat Politikası Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mart 2006 Danışman: Prof. Dr. Ergül HANEkonominin çıktı düzeyinin ya da üretim kapasitesinin dört temel belirleyicisi olan fiziksel sermaye, beşeri kaynaklar, teknoloji ve doğal kaynaklar yanında büyüme sürecini etkileyen faktörlerden bir diğeri dışa açıklıktır. Bu nedenle ekonomik büyümenin temel dinamiklerinin anlaşılabilmesi için, dışa açıklık ile milli gelir arasındaki ilişkinin ortaya konulması önemlidir. Dışa açıklığın uzun dönem ekonomik büyüme üzerinde önemli rol oynadığı genel olarak kabul edilmektedir. Dışa açıklık yoluyla ekonomilerin uluslararasıticaretten, uluslararası sermaye işlemlerinden ve bilginin uluslararası değişiminden yarar sağladığı bilinmektedir. Uluslararası ticaretin yararlarını dikkate alarak, dışa açıklık tezini savunanlar genel olarak klasik ve içsel büyüme teorilerini temel almaktadır. Klasik büyüme teorisinde dışa açıklık etkin kaynak dağılımı yoluyla önemli yararlar sağlamaktadır. Uluslararası ticaretin statik kazanımları, ülkelerin farklı faktör donanımlarına sahip olması temel gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle her ülkede üretimin fırsat maliyeti değişiktir. Ancak içsel büyüme teorileri, dışa açıklıktaki artışın sadece gelir düzeyinde bir defalık artış yaratmadığını;teknoloji transferi, bilgi taşmaları ve beşeri sermaye birikiminden kaynaklanan dinamikkazanımlar yoluyla ekonomilerin uzun dönem büyümelerini arttırdığını ileri sürmektedir. Ayrıca ampirik çalışmalar, ticaretin statik kazanımlarının dinamik kazanımlarlakarşılaştırıldığında oldukça düşük düzeyde olduğunu göstermiştir. Çalışmamızda Türkiye, Doğu ve Güneydoğu Asya ülkelerinin kalkınma stratejileri dışa açıklık bağlamında karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve söz konusu ülkelerin dışa açıklığıntamamlayıcı kurum ve politikalarını oluşturmadaki başarıları değerlendirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin milli gelir düzeyi ile dışa açıklıklığı arasındaki ilişkiyi 1988:1-2005: 2 dönemi için üç aylık verilerle ampirik olarak incelemektir.
Satın alma gücü paritesinin OECD ülkeleri için sınanması

Bu çalışmanın amacı, veri uygunluğu olan 14 OECD ülkesi için satın alma gücü paritesi'nin 2007. M1-2017. M12 dönemlerinde geçerli olup olmadığını araştırmaktır. Bu kapsamda, SAGP'nin geçerli olup olmadığı, söz konusu ülkelere ait nominal döviz kurları, yurtiçi ve yurtdışı göreli fiyatları arasındaki uzun dönemli ilişki üzerinden incelenmiştir. Uzun dönemli ilişkinin incelenmesinde, kalıntıların normal dağılmadığı durumda elde edilebilecek bilgileri dikkate alan 'Residual Augmented Least Squares' prosedürünün Engle ve Granger ve Autoregressive Distributed Lag eşbütünleşme testlerine uyarlamaları olan RALS-EG ve RALS-ADL eşbütünleşme testlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde, RALS-EG eşbütünleşme testine göre İzlanda, Japonya ve Norveç ülkelerinde SAGP'nin geçerli olduğu sonucuna varılırken RALS-ADL eşbütünleşme testine göre Japonya ve İzlanda ülkeleri için SAGP'nin geçerli olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Türkiye için ise elde edilen sonuçlar, ilgili dönemde SAGP'nin geçerli olmadığını göstermektedir.
1923-1950 yılları arasında Türkiye'de tarım

Türkiye Cumhuriyeti Osmanlı Devleti'nden devralınan kurumların ve ekonomik yapının üzerine kurulmuştu. Dolayısıyla devraldığı mirasını, konumunu ve durumunu olduğu gibi kabul etmek zorundaydı. Tarım sektörü Osmanlı Devleti'nin ekonomik yapısının temelini oluşturduğu ve ana sektör olduğu için belirli, kendine has özellikler taşımaktaydı. Ülkede. kendini hissettiren bir toprak temerküzü ve ağa düzeni vardı. Toprak çoğu bölgede belirli aile veya aşiret reislerinin elindeydi. Topraksız çiftçi ülkenin nüfus yapısına göre oldukça fazlaydı. Yozlaşan vergi yapısı halkı iyice bıktırmış, vergi veremez hale getirmişti. Yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti idaresi önce vergi sistemini düzeltme yoluna gitti. 1925 yılında Aşar Vergisi kaldırdı. Yerine Arazi Vergisi getirildi. Daha sonraki yıllarda Toprak Mahsulleri Vergisi ile Gelir Vergisi uygulamaya konuldu. Toprak dağılımını adilleştirmek ve sağlıklı bir yapıya kavuşturmak için 1945 yılında Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu çıkarıldı. Kanunla yasal yapısı oluşturulan toprak reformunda hedefe ulaşılamadı. Dağıtılan toprakların hemen hemen tamamına yakını hazine veya vakıf topraklarıydı, büyük mülklere ve ağaların topraklarına dokunulamadı. Bu dönemde tarım birinci sektör olarak görüldü. Bu amaç doğrultusunda tarıma büyük krediler verilerek gerekli kurumsal yapılar oluşturulmaya çalışıldı. Bu dönemde 1935 yılında Tarım Kredi Kooperatifleri, 1937 yılında Tarım Satış Kooperatifleri ve 1938 yılında Toprak Mahsulleri Ofisi kuruldu. Tarımda makineleşme tarım politikasının ana konularından olması sebebiyle 1925 yılından itibaren hızla makineleşmeye gidildi. 1929 yılına kadar tarımda makineleşme faaliyetinde başarı sağlandı. Ancak araya 1929 Dünya Ekonomik Bunalımı'nın girmesi tarımda makineleşmeyi frenledi. Bundan sonra tekrar, at kullanımı teşvik edilmeye başlanarak traktör alımlarındaki teşvikler kaldırıldı. Bundan sonra tarımda makineleşme asıl kendini II. Dünya Savaşından sonra gösterdi. Dünyada artan tarımsal ürün talebine karşın Türkiye hızla makine alımına gitti. 1948'de 1756 olan traktör 1950'de 16585'e ulaştı. Bu rakama ulaşmada halk arasında 'Marşal Yardımı' denilen, 1948 yılında yapılan 'Beş Yıllık Tarım Programı' etkili oldu. HI Bu yıllarda tarımsal üretimde ekim alanları genişledi ve buna bağlı olarak ürün miktarı ile çeşitleri arttı. Ancak incelenen dönemde dünyayı etkileyen iki önemli olay tarımsal üretimi ve tarım fiyatlarını olumsuz yönde etkiledi. Bu olaylar 1929 Dünya Ekonomik Bunalımı ve II. Dünya Savaşı'ydı. 1929 Dünya Ekonomik Bunalımı'nda fiyatlarda %90'a varan düşmeler oldu, II. Dünya Savaşı sırasında gıda maddeleri karnelere bağlandı. Ele alınan bu dönem içinde ülke ekonomisi tarım ekonomisi olma özelliğini muhafaza etti. Nüfusun %80'i tarım sektöründe istihdam ediliyor, ihracatın %86'sını da tarım ürünleri oluşturuyordu.
Ülkeler arası ticari ilişkilerin küresel finansal kriz yayılımına etkisi: Türkiye örneği

Bu tez, küresel ekonomik krizlerin, Türkiye gibi büyümekte olan ekonomiye sahip ülkelerin piyasalarına, hangi kanallar aracılığıyla yayıldığını incelemek için yazılmıştır. Analizlerde, Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre, Türkiye'nin yüksek düzeyli ticari ilişkilere sahip olduğu yedi ülke ile düşük düzeyli ticari ilişkilere sahip olduğu yedi ülkenin 2005- 2011 yılları arası, borsa endeks verileri kullanılmıştır. Bu verilerle, 2007- 2008 ekonomik krizi döneminde meydana gelen volatilite transferleri çok değişkenli GARCH modelleri yardımıyla ortaya konmaya çalışılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, kriz dönemlerinde, Türkiye'nin yüksek düzeyli ticari ilişkilere sahip olduğu ülkelerden Türkiye'ye doğru bir volatilite transferinin gerçekleştiği tespit edilmiştir. Aynı zamanda bu volatilite transferi, ticaretin büyüklüğüne göre değişmektedir. Kriz dışı ve kriz dönemlerinde, Türkiye'nin, yüksek düzeyli ticaret hacmine sahip olduğu ülkelerle hesaplanan koşullu korelasyon katsayılarının, düşük düzeyli ticarete sahip olduğu ülkelerin koşullu korelasyon değerlerinden daha yüksek olduğu ve anlamlı bir farklılık oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, ticaretin, volatilite transferinde etkili bir kanal olduğu tespit edilmiştir.
2008 küresel krizinin Türk tekstil ve hazır giyim sektörlerinin ihracatına etkisi

2008 yılında ABD'de mortgage sisteminin bozulmasının etkisiyle finans sektöründe bir kriz başlamıştır. Finans sektörüne etkisi ile birlikte hızlı bir süre içerisinde reel sektöre de bulaşarak küresel bir boyuta ulaşmıştır. Bu çalışmanın amacı 1929 yılından sonra görülen en büyük küresel krizden Türk tekstil ve hazır giyim sektörleri ihracatının ne boyutlarda etkilendiği incelemektir. Bu bağlamda Türkiye'de tekstil ve hazır giyim sektörlerinin ihracatının kriz sürecini de içine alan 2004 2014 yılları arasında bölgesel olarak hangi yönde değişim gösterdiği analiz edilmiştir. 2008 yılında başlayan küresel krizin Türkiye'nin tekstil ve hazır giyim ihracatında olumsuz bir etkisi olmuştur. Parasal genişlemenin ve krize karşı alınan tedbirlerin etkisiyle kriz öncesi dönemlerdeki tekstil ve hazır giyim ihracat rakamları tekrar yakalanmış ve üzerine çıkılmıştır. Türkiye'nin tekstil ve hazır giyim sektörlerinin toplam ihracat içindeki payı incelendiğinde azalma eğilimi içinde olduğu görülmüştür. Türkiye'nin tekstil ve hazır giyim ihracatı gelişmiş ülkelerin bulunduğu bölgelerde düşüş göstermiş, buna karşılık gelişmekte olan ülkelerin bulunduğu bölgelerde düşüşten ziyade artış eğilimi yaşanmıştır. Türkiye'nin reel sektörünün krizden etkilenmesinin en büyük sebebi ihracatçı olduğu gelişmiş ülkeler ile olan ticari ilişkilerinin düzeyidir. 2008 Küresel Krizi'nden Türkiye'nin tekstil ve hazır giyim sektörlerinin daha az etkilenmesinin sebebi olarak, bölgesel olarak ihracatın doğu yönlü yani gelişmiş ülke bölgelerinden gelişmekte olan ülke bölgelerine doğru bir eksen kayması gösterdiği bulgusuna ulaşılmıştır.
1996-2016 yılları arasında uygulanan ihracat politikalarının rekabet gücüne etkisi

Uluslararası ticaretin hacimsel olarak artışı, beraberinde rekabet olgusunu getirerek, ülkeleri uzmanlaşacakları malları belirlemeye ve rekabet güçlerini ölçmeye itmiştir. Ülkelerin, rekabet güçlerini ölçme amacıyla birçok yöntem mevcutken bu çalışmada ilk olarak Liesner (1958) tarafından ortaya atılan ve 1965 yılında Balassa tarafından geliştirilen Karşılaştırmalı Üstünlükler Endeksi kullanılmıştır. Çalışmanın aralığı, 1996- 2016 olarak sınırlandırılmıştır. Söz konusu dönemde uygulanan ihracat politikalarının yansımaları, tarihsel süreçte en önemli ticaret partner olmasından dolayı Avrupa Birliği ile özellikle son yıllarda alternatif pazarlar bulma noktasında ön plana çıkan, Kuzey Afrika - Ortadoğu ve Latin Amerika ülkeleri üzerinden değerlendirilmiştir. Endeks hesaplamaları ise sözü edilen her bir bölgeden, ihracatın en yüksek olduğu ilk ülkeler alınarak yapılmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular, Türkiye'nin Almanya karşısında hammadde yoğun ve emek yoğun endüstri grubunda karşılaştırmalı üstünlüğe sahip olduğu, buna karşın kolay taklit edilebilir ve zor taklit edilebilir AR-GE yoğun endüstriler ile sermaye yoğun endüstri grubunun birkaç sektörü dışında tüm sektörlerde dezavantajlı pozisyonda olduğu yönündedir. Türkiye-Brezilya karşılaştırmasında Brezilya, hammadde ve imalat sanayinde Türkiye'ye göre güçlü bir karşılaştırmalı üstünlüğe sahip iken, emek yoğun endüstri grubunda, genel anlamda Türkiye'nin avantajlı olduğu söylenebilir. Diğer endüstri gruplarında avantajlı ve dezavantajlı pozisyonlar sektör bazında ve yıllar içinde değişiklik göstermektedir. Faktör yoğunluklarına göre Türkiye-Birleşik Arap Emirlikleri karşılaştırmasında ise, Türkiye 3 numaralı mineral yakıtlar, yağlar vb. damıtılmasından elde edilen ürünler hariç, hammadde yoğun sektörler dahil olmak üzere tüm endüstri gruplarında, BAE karşısında genel bir karşılaştırmalı üstünlüğe sahiptir.
Kamu harcamaları ekonomik büyüme ilişkisi: Seçilmiş üst orta gelir grubu ülkeleri üzerine panel nedensellik analizi

Bu çalışmada, 2000- 2015 yılları arasında seçilmiş 15 üst-orta gelirli ülkede kamu harcamalarının ekonomik büyüme üzerine etkisi panel veri yöntemiyle analiz edilmiştir. Analize tabi dönem ve ülkelerde yatay kesit bağımlılığı tespit edildiği için ikinci nesil testler uygulanmıştır. Panel vektör hata düzeltme modeline dayalı nedensellik testine göre, kısa dönemde değişkenler arasında nedenseliğin olmadığı, uzun dönemde ise sağlık ve savunma harcamaları değişkenlerinden, bir bütün halinde ekonomik büyümeye doğru nedenselliğin var olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuç analize tabi dönem ve ülkelerde Keynes politikalarının geçerli olduğu şeklinde yorumlanabilir.
Türkiye'de sosyal yardımların sosyal refah üzerindeki etkisi

Toplumların ve ülkelerin bireyleri sosyal ve ekonomik risklere karşı korumak için geliştirdikleri sosyal koruma sistemi, sosyal güvenlik, sosyal hizmet, sosyal transfer ve sosyal yardım uygulamaları olmak üzere farklı kurgulanmıştır. Ülkelerin siyasi, ekonomik ve sosyal yapılarına göre değişkenlik gösteren sosyal koruma sistemi uygulamalarından sosyal yardımlar, ortak amaç olarak yoksulluğu, yoksunluk ve çeşitli sebeplerden kaynaklanan refah kaybını önlemeyi benimsemişlerdir. Ancak sosyal yardımların birçok ülkede hiçbir katkı alınmadan verilmesi, ekonomik etkinlik tartışmalarına yol açmıştır. Sosyal yardımların finansman kaynağının kamu olması ve kaynağın temel refah göstergesi olan ülke gelirinden sağlanması, sosyal yardımlar ve gelir ilişkisinin araştırılmasını gerekli kılmıştır. Türkiye'de sosyal yardımların kurumsallaşma sürecinin yakın bir geçmişşi olmasına rağmen, sosyal yardımların ekonomide önemli bir maliyet oluşturduğu algısı yerleşmiştir. Bu çalışmada, Türkiye'de 2002 yılından sonra kurumsallaşma sürecine giren sosyal yardımların ülkede kişi başı gelir üzerindeki etkisi tahmin edilmeye çalışılarak, sosyal yardımların uzun dönemde ekonomik üretimde nasıl bir etkisinin olduğu araştırılmıştır. Sosyal yardımların kişisel refah üzerindeki etkisinin istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif olduğu bulunan çalışmada, üretim fonksiyonunda yer alan işgücü ve sermaye değişkenlerine eğitim, sağlık ve sosyal yardımları temsil eden değişkenler eklenmiştir. EKK yöntemiyle analiz edilen ekonometrik modelde, sosyal yardımların refah üzerindeki anlamlı ve pozitif etkisine karşın, sağlık ve eğitim göstergelerini temsil eden değişkenlerin refah üzerindeki pozitif etkisinin daha fazla olduğu bulunmuştur. Sosyal yardımların eğitim ve sağlık alanında çeşitlenerek verilmesi, kişisel refahın artışında güçlü bir katkı sunacaktır.