turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A conceptual analysis of war in Thucydides and Hobbes

Savaş insan ilişkilerinde merkezi bir olgu olmuştur ve olmaya da devam ediyor. Savaşı başta nedenlerini anlamak üzere araştırmaya koyulduğumuzda süreç bizi insanı anlamaya ve çalışmaya yöneltiyor kaçınılmaz olarak. Uluslararası ilişkiler tarihinin en eski referans kaynağı olan Tukidides' in Peloponnez Savaşı eseri bu çalışmadaki temel metnim olup, savaşı inşa eden öğeleri değerlendirmekteyim. İyi bir Thukides okuyucusu olan Hobbes'un savaşın kurucu niteliğine olan vurgusu ile günümüz savaşların ve yaşanma ihtimalinin de olduğu savaşın kavramsal ve teorik analizler ışında değerlendirmesi yapılmıştır. Tez, savaşın nedenleri olarak insan duygularının ön planda olduğu gibi, savaş başladıktan itibaren savaşın kendi sitemini insana dayatması üzerine şekillenmiştir. Yapılan bu çalışmada, savaşın düzen kurucu özelliği yine insan doğasına fazlasıyla uyumlu olmasına dayanarak ilerler.
The impact of European spatial development perspective on multi-level governance: Case studies of German and French planning traditions

MEKANSAL GELİŞİM PERSPEKTİFİ'NİN ÇOK DÜZEYLİYÖNETİŞİM ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: FRANSIZ VE ALMAN MEKANSALPLANLAMA GELENEKLERİ ÖRNEK İNCELEMELERİÇAĞLA TEZERAvrupa Çalışmaları Yüksek Lisans Programı, Tez, 2007 Danışman: Prof. Dr. Korel Göymen
Küreselleşen dünyada gençliğin politik katılım kültürü ve yeni iletişim teknolojileri: Dijital gençlik

1980'lerden itibaren gittikçe önem kazanan küreselleşme kavramı, ekonomik, toplumsal, siyasal, kültürel, teknolojik ve ilgili her alanda yaşanan gelişmeleri/dönüşümleri açıklamak için anahtar bir kavramdır. Özellikle teknolojik anlamda yaşanan gelişmeleri ifade etmesi, bilgisayarın/internetin toplumsal yaşama hakim olması ve teknolojik gelişmelerin kültürü dönüştürmesi sürecini açıklaması bakımından son derece önemlidir. Küreselleşme, özellikle teknolojik alanda getirdiği yenilikler ile hayatımızı dönüştürmüştür. İletişim araçlarının içeriği değişmiş, yeni iletişim araçlarıyla birlikte, politik kültürümüze birçok yeni kavram dahil olmuştur: e-devlet, e-yönetişim, dijital demokrasi, dijital gençlik vs... Yeni kavramlar etrafında şekillenen bir politik katılım kültürü doğmuştur. Bu kültürün öznesi, bizim 'dijital gençlik' olarak adlandıracağımız kitledir. Bu bağlamda çalışmamız içerisinde, küreselleşen dünyadan yeni iletişim teknolojilerinin gençliğin politik katılımındaki rolü irdelenecektir. Yeni iletişim teknolojilerinin devletlere ve bireylere sunmuş olduğu imkanlar tartışılacak ve 'dijital gençlik' kavramı sunulacaktır.
Türk siyasal yaşamında Vatan gazetesi

Toplumsal ve siyasal olayların incelenmesinde önemli bir kaynak teşkil eden gazete, kamuoyu yaratan ve onu yönlendiren işlevleriyle, siyasal mücadelenin verildiği alanlardan birini oluşturur. Gazetenin bu etkin yapısı, onu tek parti döneminde Cumhuriyet Halk Partisi iktidarına karşı muhalefetin gerçekleştirildiği teme alanlardan biri kılarken, yoğun şekilde desteklediği muhalefetteki Demokrat Parti'nin iktidar olma mücadelesinde de önemli bir konuma oturtur. Bu çerçevede Türk siyasal yaşamının önemli bir kesitini oluşturan Demokrat Parti'nin 1950 yılından başlayarak 1960 yılı ortalarına kadar süren 10 yıllık siyasal serüveni sürecinde, Vatan gazetesi önemli bir konuma sahiptir. Vatan'in siyasal iktidarla ilişkilerinde temel belirleyici, iktidarın Türkiye'yi Batı ülkeleriyle beraber kılacak politikaları olmuş, bu bağlamda Vatan gazetesi, Demokrat Parti iktidarını Batı'yla özelde ise ABD ile var olan ilişkileri geliştirecek bir siyasal güç olarak gördüğü sürece desteklemiştir. Ancak özellikle 1950'li yılların ortalarından itibaren iktidarın ortaya koyduğu politikaların Vatan tarafından ülkeyi Batı dünyasından uzaklaştıracak tehlikeler olarak değerlendirilmesi, Vatan'in Demokrat Parti'ye verdiği desteğe son vererek, muhalefete başladığı evre olmuştur. Demokrat Parti'nin iktidarda olduğu 1950 ile 1960 yılları arası süreç dahilindeki Vatan gazetesi sayılarının incelenerek, siyasal iktidarla ilişkilerinin ortaya koyulduğu bu çalışmada, Vatan'ın Demokrat Parti iktidarına desteği ve muhalefeti bu çerçevede ele alınmıştır.
28 Şubat sürecinde muhafazakar medyanın tutumu: Yeni Şafak ve Zaman gazetesi örnekleri

Bu araştırma, 28 Şubatta muhafazakar medyanın iki basın organı olan Yeni Şafak ve Zaman gazetelerinin RP-DYP koalisyon hükümetine karşı tutundukları tavrı ortaya çıkarmayı amaçlamıştır. Çalışmada bilhassa Zaman gazetesinin yayın politikası öğrenilmeye çalışılmış olup Yeni Şafak bir karşılaştırma aracı olarak kullanılmıştır. Araştırmada herhangi bir dini gruba bağlı olmayıp bağımsız bir çizgi takip ettiği farz edilen Yeni Şafak ile Gülen örgütüne bağlı Zaman'ın süreç boyunca yayınladığı nüshalardaki manşet, haber ve köşe yazıları, sürecin en önemli 16 olayı özelinde birbirleriyle karşılaştırılmıştır. Karşılaştırmaya konu olan veriler gazetelerin 28 Haziran 1996 ile 4 Temmuz 1997 arasındaki baskılarının taranmasıyla elde edilmiştir. Araştırmanın sonunda Yeni Şafak gazetesinin hükümet lehine yayınlar yaptığı ve darbe yanlısı kişi ve kurumlara karşı eleştirel bir basın politikası izlediği görülmüştür. Zaman gazetesinin hükümete ilk aylarda kısmen destek verdiği görülse de Ocak 1997'den itibaren aşağıda belirtilen bazı nedenlerden dolayı hükümet karşıtı yayınlar yaptığı ve hükümetin istifası için yoğun çabalar içinde olduğu görülmüştür. Gülen örgütünün, muhtemel bir darbeden korkması ve koalisyon hükümetinin iktidarda oluşunu kendisi için bir tehdit olarak gördüğü anlaşılmaktadır. Bundan dolayı Zaman gazetesini muhalif bir çizgiye kaydığı anlaşılmıştır.
Economic voting and relative importance of domestic and international reference points

Bu tez genişletilmiş bir veri seti kullanarak göreceli iç ve dış ekonomik büyümenin çeşitli ülkelerdeki hükümet partilerinin oy oranları üzerindeki etkilerinin ikame edici niteliğini incelemektedir. Bulgular nispi yurt içi ekonomik büyümenin hükümet partisi oy oranı üzerindeki pozitif marjinal etkisinin nispi uluslararası büyüme düşük iken en yüksek olduğunu ileri sürmektedir. Başka bir deyişle, iç ve dış referans noktalarının hükümet partisince kullanımı bu referans noktalarının nispi önemine göre değişmektedir. Bu tezin cevap vermeye çalıştığı önemli bir diğer soru ise rakip parti gücü ve hükümet partisi ile rakip parti arasındaki ideolojik ayrışmanın hükümet partisi desteğinin önemli belirleyicileri olup olmadığıdır. Ampirik analizler, rakibin gücünün ve parti kutuplaşmasının hükümet partisi oy oranı üzerinde önemli etkilerinin olduğunu ancak bu etkinin ancak bir takım eşikleri geçtiğinde ve bazı özel ekonomik koşullarda geçerli olduğunu ileri sürmektedir. İlaveten, uluslararası analizlerden gelen bulguların geçerliliği bireysel düzeyde veri kullanılarak Türkiye üzerine bir vaka çalışmasında kontrol edilmektedir. Derinlemesine vaka çalışmasının ana bulguları ekonomik değerlendirmeler yerine erken siyasal sosyalleşme sürecinde şekillenen partizan tutumların seçmenlerin parti tercihlerini belirlediğini ortaya çıkarmaktadır. Öte yandan, AK Parti'ye partizan bağları görece zayıf seçmenlerin ekonomik değerlendirmelerinin oy davranışlarına olumlu ve önemli bir etkisi olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Fakat bu kişilerin sayısı çok az olduğu için ekonomik değerlendirmelerin hükümet partisi oy oranı üzerindeki etkisine dair istatistiki olarak anlamlı bir çıkarım yapılamamıştır.
Muhafazakar düşünce geleneğinde akıl, toplum ve siyaset

Bekir Berat Özipek, Muhafazakar Düşünce Geleneğinde Akıl, Toplum ve Siyaset, Doktora Tezi, Danışman: Prof. Dr. Ömür Sezgin, 170 s. Bu çalışma, çağdaş siyasal ideolojilerden muhafazakarlığı akıl, toplum ve siyaset kavrayışları temelinde anlamayı, açıklamayı ve içinde bulunduğumuz tarihsel dönemindeki yerini ve geleceğini tartışmayı amaçlamaktadır. Buradaki muhafazakarlık, Anglo-Amerikan düşünce geleneğinin mirasını taşıyan ve Edmund Burke' ten Russell Kirk'e uzanan bir felsefi ve siyasi tercihi ifade etmektedir. Tezin ilk bölümünde, felsefi anlamda muhafazakar siyasal ideolojinin, Kıta Avrupa'sı Aydınlanmasına karşı bir tepki olarak belirginleştiği ve Fransız Devrimiyle birlikte siyasi bir tutuma dönüştüğü ileri sürülmektedir. Bu çerçevede Aydınlanmanın merkezinde yer alan akıl anlayışına ve akılcılığın bu dönemde kazandığı anlam ve içeriğe bir eleştiri olarak belirginleştiği, muhafazakarlığın toplum ve siyasete ilişkin yaklaşımının bu temelden hareketle biçimlendiği ileri sürülmektedir. İkinci bölüm, bu felsefi temelden hareketle muhafazakarlığın nasıl bir toplum anlayışını taşıdığı konusuna ayrılmıştır. Özellikle liberal birey ve toplum anlayışına karşı muhafazakarlığın bir organizma olarak toplumu nasıl ele aldığı irdelenmektedir. Üçüncü bölüm, bu akıl ve toplum anlayışının nasıl bir siyaset önerisini getirdiği, muhafazakar siyaset anlayışının temel öncüllerinin neler olduğu ve bunun günümüz dünyasının sorunlarına ne tür çözümler önerdiği konularının tartışılmasına ayrılmıştır. Sonuç bölümünde, muhafazakarlığın klasik ve neo-muhafazakarlık biçimlerinin, Aydınlanmanın dünyası, onun değerleri ve Aydınlanmanın ürettiği sağ ve sol ideolojiler karşısındaki durumu ele alınmakta ve Aydınlanma değerleri ışığında bu ideolojinin geleceği tartışılmaktadır. Bu çerçevede muhafazakarlığın statüko ile bütünleşmesinin ne ölçüde mümkün olabileceği ve bu ideolojinin yeni bir felsefi ve siyasi dönüşüme katkıda bulunma kapasitesi irdelenmektedir.
Minor politics and its promises the case of Turkey

Bu tez, hakim siyaset anlayışı ve pratiğinden farklı, yeni bir siyaset alanı olarak 'minör siyaset'i tanımlamayı ve kuramsallaştırmayı amaçlamaktadır. Minör siyasetin temel özellikleri ve nitelikleri, Spinoza, Nietzsche ve Deleuze ve Guattari'nin düşüncelerine referansla tartışılmaktadır. Dolayısıyla, bu çalışmanın amacı, kavramsal bir çerçeve geliştirerek, minör siyasetin farkını gösterebilmektir. Bu kavramsal çerçeveden hareketle, Türkiye'den seçilen bir örneklem üzerinde alan araştırması içermektedir. Bu araştırma kapsamında, gündelik yaşam deneyimlerinde kendini gösteren bazı alternatif oluşum ve eylemlilikler, minör siyaset bakış açısıyla ele alınıp incelenmektedir. Buna göre söz konusu oluşum ve eylemlilikler, ne derece temsil dışı, yatay işleyen, merkezi olmayan, tahakküm ilişkileri üretmeyen, içkin, çokluk temelli ve prefigüratif olduklarına göre değerlendirilmektedir. Kavramsal çerçeveye ve alan araştırmasının sonuçlarına göre bu tez, yeni bir siyaset alanı olarak minör siyasetin varlığını kanıtlamakta ve bu tür bir siyasetin sınırlılıklarını ve yetersizliklerini tartışmaktadır. Ayrıca bu tür bir siyasetin, dostça bir arada yaşam için vadettikleri üzerine düşünülmektedir.
Özel teşebbüs, tekel ve devlet: Türkiye'de Cumhuriyetin kuruluşunda ticaret ve sanayi burjuvazisi

Bu tez, 1920'lerde Türkiye'de faaliyet gösteren Müslüman-Türk tüccar ve sanayicilerin 'burjuvazi' olarak adlandırılabilecek bir sosyal sınıf oluşturduklarını ve ülke ekonomisi, siyaseti ve toplumsal yaşamı üzerinde egemenlik kurmak üzere çalıştıklarını göstermeyi amaçlıyor. Bu yıllarda, Müslüman-Türk tüccar ve sanayiciler ortak kültürel değerlere, ortak bir ideolojiye ve ülke ekonomisine dair ortak görüşlere sahiptir. Bu çalışmada söz konusu sınıfın bileşimi, kimlerden oluştuğu, ekonominin hangi alanlarında faaliyet gösterdikleri, zenginleşme kaynakları gibi konular ele alınmıştır. Bunlarla birlikte, tüccar ve sanayicilerin siyasi ve ekonomik örgütlenmeleri, talepleri, ideolojileri ve siyasi partilere ve siyasi iktidara olan yakınlıkları incelenerek, bu sınıfın 1920'lerde oynadığı role ışık tutulmaya çalışılmıştır.
Ceza Yargılamasında Kanun Yollarına Başvurunun Etkileri

Ceza yargılamasının taraflarına tanınan kanun yollarına başvuru hakkıyla, yanlış olduğu iddia olunan ilk derece hakim/mahkeme kararlarının aynı derecede veya daha üst yargı merciince incelenmesini sağlayan hukuki yollardır. İlk derece mahkemelerinin karar verirken hata yapmaları ihtimali bulunduğundan, verilen kararların denetlenmesi için, her hukuk sisteminde kanun yolları kabul edilmiştir. Ceza yargılama sistemimizde ilk derece mahkemelerince verilen kararlara karşı itiraz, istinaf veya temyiz gibi olağan kanun yolları ile yargılamanın yenilenmesi, kanun yararına bozma ve başsavcının itirazı gibi olağanüstü kanun yolları bulunmaktadır. Kanun yollarının kabul ediliş amacına paralel bir şekilde, kanun yoluna başvuru hakkının kullanılması ile birlikte bir takım hukuki sonuç doğar. Kanun yoluna başvurunun etkileri olarak da ifade edilen bu hukuki sonuçları tezimizin konusunu teşkil etmektedir. 'Ceza Yargılamasında Kanun Yoluna Başvurunun Etkileri' başlıklı çalışmamızın amacı, bir tez serdetmekten çok, öğretide dağınık şekilde inceleme konusu yapılan bu konuyu bir bütün halinde incelemek, bu hususta tartışmalı konulara işaret etmek ve bugüne kadar üzerinde fikir yürütülmeyen konuları gün ışığına çıkarmak suretiyle farkındalık yaratmak ve uygulamaya ışık tutmaktır. Bu amaç doğrultusunda, ceza yargılaması sonucunda verilen hüküm veya kararların hukuka aykırı olduğu iddiası ile başka yargı merci tarafından incelenmesini amaçlayan kanun yollarına başvurulması sonucunda ceza yargılaması hukuku bakımından ortaya çıkan ve son derece önem arz eden hukuki sonuçlar işbu tez çalışmamızın konu kapsamına dahil edilmiştir.
Essays on representative democracy

Bu tez çalışması temsili demokrasi ve parti listesi nispi temsil yöntemlerinin aksiyomatik ve stratejik yaklaşımlar üzere incelenmesi özelinde, dolaylı oy prosedürleri ile ilgilidir. Giriş bölümünde, temsili demokrasinin genel çerçevesi açıklanmakta, takip eden bölümlerde derinlemesine incelenen sorulardan bahsedilmekte ve bu bölümlerin ana sonuçları özetlenmektedir. 2. bölümde, referandum paradoksunun bir güçlendirilmesi teklif edilmekte ve dolaylı oy prosedürlerinin oldukça büyük bir sınıfı için, doğrudan ve dolaylı seçim sonuçları arasındaki bu güçlü formdaki tutarsızlığın hakim olduğu gösterilmektedir.3. bölümde, birden fazla seçim bölgesinin olabileceği ve partilerin davranışlarının belirsiz olmasının mümkün olduğu bir ortamda, bir takım siyasal rekabet oyunları incelenmektedir. Bu oyunlarda denge varlığı ve dengenin özellikleri ile referandum paradoksunun var olup olmaması arasındaki ilişki özel bir dikkatle ele alınmaktadır. 4. ve 5. bölümler karşılıklı oy değiştirme, seçmen gruplarının kendi aralarında oy alışverişi ile iki basamaklı seçim sistemlerini manipülasyonuna, yani özel bir tip grup manipülasyonuna adanmıştır. 4. bölümde karşılıklı oy değiştirmelere duyarsızlık özelliği taşıyan, çok değerli, iki aşamalı prosedürlerini; seçmen güdülerini modellemek için tercih genişletmeleri kullanarak incelemekteyiz. Kelly ve Fishburn tercih genişletmeleri için oy değiştirmelere duyarsızlık özelliği taşıyan çoğunluğa dayalı prosedürler karakterize edilmekte, ve puanlama kurallarına dayalı her prosedürün oy değiştirme ile manipülasyona açık olduğu gösterilmektedir. 5. bölümde, oy değiştirmeye duyarsızlık özelliği taşıyan tek değerli prosedürler analiz edilmektedir. Oy değiştirmeye duyarsızlığın diğer arzu edilen özellikler ile birlikte diktatörlüğe ya da ters diktatörlüğe yol açacağı gösterilmektedir. Son olarak, 6. Bölümde, parti platformlarının endojen olarak destekçilerinin tercihlerinin tercihlerine göre belirlendiği bir ortamda, parti platformlar 'kararlı' olsa bile, parti listesi nispi temsil kuralı ile gerçekleşecek dolaylı seçimlerin sonuçlarının doğrudan seçimler sonucuna göre Pareto egemen bir sonuca yol açabileceğini göstermektedir.
Walter Benjamin'i politik bir düşünür olarak okumak

Walter Benjamin, 20. yüzyılın en özgün Marksist düşünürlerinden biridir. O, teolojik düşünce ile seküler düşünce arasındaki kategorik ayrıma meydan okuyarak Marksizm ile Yahudi teolojisinin birlikteliğine dayanan bir ilişki modeli öne sürmüştür. Bu model ekseninde de düşüncesinin politik boyutunu sunmuştur. Ne var ki bu model aynı zamanda Benjamin'in politik düşüncesinin ne olduğuna dair kimi tartışmaları da beraberinde getirmiştir. Kimi yorumcular, teoloji ile Marksizm arasındaki birlikteliğin doğası gereği çelişkili olduğunu, bu yüzden Benjamin'in politik düşüncesinin Marksist öğretiye dahil edilemeyeceğini öne sürmektedir. Kimi yorumcular ise Benjamin'i politik bir düşünür olarak oldukça önemli bulsa da onun düşüncesinin politik mahiyetini sunarken sadece Marksist boyutu ciddiye almakta ve teolojiyi bir imgeye indirgemektedir. Başkaları ise Benjamin'in sadece 1930'larda geliştirdiği materyalist sanat kuramını öne çıkarmakta; ancak bunu yaparken kuramın faşizme karşı geliştirilmiş bir yaklaşım olduğu, yani sosyo-politik bağlamını göz ardı etmektedir. Bu çalışmada ise Benjamin'in politik düşüncesinin Marksist öğretinin sınırları içerisinde olduğu; fakat bununla birlikte onun politik düşüncesinin teoloji olmaksızın anlaşılamayacağı ve düşüncesinin kültürel boyutunun politik boyutundan ayrıştırılamayacağını öne sürmekteyiz. Bu amaçla çalışmada, Benjamin'e yönelik bütünlüklü bir okuma yapılmış ve öncelikle onun teoloji ile seküler düşünce arasında nasıl bir ilişkilenme modeli sunduğu görünür kılınmıştır. Marksizm ile teoloji arasındaki birlikteliğin gerilim taşıdığı; fakat çelişkili olmadığı ileri sürülmüştür. Benjamin düşüncesinin politik boyutunu karakterize eden unsurun da bu birliktelik olduğu ve bu birliktelik sayesinde güçlü bir siyasal praksise ulaştığı açığa çıkarılmıştır. Bu bağlamda Birinci Bölüm'de, Benjamin'in erken dönem epistemolojik ve politik düşüncelerine odaklanılmıştır. İkinci Bölüm'de Benjamin'in Marksizm'le ilk teması ve 'Marksist' olarak adlandırılan dönemi incelenmiştir. Üçüncü Bölüm'de Benjamin'in Marksizm ile Yahudi teolojisi arasındaki ortaklıktan yola çıkarak geliştirdiği tarih ve devrim anlayışı sunulmuştur.
Milli ve siyasi bir kimlik: Türk

Fransız İhtilali'nin oluşturduğu ulusçu/milliyetçi akım sonrasında kimlik, farkına varılan ve farkındalık yaratmak için kullanılan bir olgu haline gelmiştir. Fransız İhtilali'nden önce daha informel olan bu tanımlama/tanımlanma biçimi Fransız İhtilali ve devamındaki birçok akımla beraber daha sistematik bir hal almıştır. Millet kelimesinin modern manasıyla 'nation' karşılığı olarak kullanılması oldukça yenidir. Eskiden bu kelime, İslam dinine girenlerin teşkil ettiği büyük cemaati ifade ederdi. Millet kavramı Türkiye toplumunda da anlamsal bir dönüşüm yaşamış, daha kültürel bir anlam içererek 'bir milletin kendisine özgü düşünüş ve yaşayış biçimi, dil, töre ve gelenekleri, toplumsal değer yargıları ve kuralları ile oluşan özellikler bütünü, milli hüviyet' olarak tanımlanmıştır. Etnik kimlik, aynı kültür boyutunda yer alan bir insan grubunun, sübjektif, sembolik ve amblematik amaçlarla, grup içinde dayanışma sağlamak ve öteki gruplarla farklılıkları ifade etmektedir. Ulusal kimlik günümüzde kullanılan anlamı ile belli bir grubun kendini ortak dil, din, tarih, soy, mekan gibi unsurların biri, birkaçı ya da hepsi üzerinden tanımladığı siyasi ve kültürel bir birimdir.'Türk' kavramı ve Türk'ün tarihi kökenleri hakkında yazılmış kaynaklarda çeşitli, birbirinden farklı bilgiler yer almaktadır. Bu bilgilerin farklı olmasının nedenleri arasında sosyal, siyasal, kültürel ve dini nedenler bulunmaktadır.
Freeddom and Solidarity Party From the past to the future: A short history

Bu çalışma, Özgürlük ve Dayanışma Partisi'nin siyasi hayatını tarihsel bir çerçeve içinde incelemiştir. Partinin kuruluş süreci, siyasi kimliği, söylemi ve kitlesel eylemleri, Nisan 1999 Genel ve Yerel Ana Seçimlerindeki performansı tartışılmıştır. Bu çalışma, aynı zamanda, partinin geleceği hakkında siyasal tahminler de yapmıştır. iv
Seçim sistemlerinin parti sistemlerine etkisi

Türkiye'de çok partili parlamenter sistem, henüz kırk yılı bulmayan bir tarihe sahiptir. 5 Haziran 1946'da Milletvekilleri Seçim Kanunu'nun 'tek dereceli çoğunluk' sistemine dönüştürülmesi, sürecin başlangıcını oluşturmaktadır. Seçimlerde uygulanan tek turlu basit çoğunluk yöntemi, 1950 1960 döneminde iki partili yapıyı ortaya çıkarmıştır. Kimi siyaset bilimciler, süreci 1970'lere dek uzatarak dönemi, 'hakim tek-parti sistemi' olarak değerlendirmektedir. Ancak 1960, 1971 ve 1980'de askeri darbelerle parlamenter sistem kesintiye uğramış, parti yapıları ve seçim sistemleri farklı müdahalelerle düzenlenmiştir. Yine aynı evrede kır kent farklılaşması hızlanmış, kırsal yapı çözülürken kentlere akan nüfus demografik yapıyla birlikte kentlerdeki sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik yapıyı da dönüştürmüştür. Öte yandan dünya ölçeğindeki teknolojik gelişmelerle birlikte iletişim aygıtları, kanalları ve yöntemlerinin çeşitlenmesi başta olmak üzere yaşam ve düşünce biçimlerini temelden etkileyen birçok değişim, ülkede uygulanan seçim sisteminin yanında seçmen eğilimlerini, seçim sonuçlarını etkilemiştir. Tüm bunlar seçim sistemlerinin parti sistemlerine etkisini sınırlamıştır. Duverger'in seçim sisteminin parti sisteminin bir öğesi olduğu tezi, Türkiye'nin kırk yılı bulmayan kesintili demokrasi deneyi için de geçerlidir. Hiçbir seçim sistemi, tek başına herhangi bir parti sistemini ortaya çıkarmamakta, ancak var olan yapıları, eğilimleri kolaylaştırmaktadır.
Kemalizmin muhafazakar bir yorumu: Yunus Nadi

Osmanlı-Türk modernleşme hareketine refakat eden en temel duygu, gecikmişlik duygusudur. Bu gecikmişlik duygusunu Osmanlı'dan devralarak modernleşen yeni rejim, bu niteliğinden dolayı birçok farklı ideolojiyi siyasal yapılanmasına ve yaptığı inkılapların arka planına taşımıştır. Bu durum Cumhuriyet döneminde birbirine zıt görünen ideolojilerin, farklı tutumların birlikteliğine de zemin hazırlamıştır. Bu dönemde geleneksel cilik ile modernizm veya devrimci tutumla muhafazakarlık iç içe görülebilmiştir. Bu sebeple Türk modernleşme literatüründe Kemalizm'i ilerlemeci olarak değerlendirenler olduğu gibi, ilerlemeci görünüşün yanında muhafazakar bir yönünün olduğunu da ileri süren görüşler mevcuttur. Bu çalışmanın temel amacı, Türk modernleşmesine -muhafazakar modernleşme- nitelemesi yapan bu bakış açısını referans alarak, Yunus Nadi'nin yazıları esas alınarak, sahip olduğu Kemalizm yorumunun muhafazakar düşüncenin ana kabulleriyle örtüştüğü yönlerini ortaya koymaktır. Yunus Nadi'nin Kemalizm yorumunun, muhafazakar düşünceyle kesişen yönlerini ortaya koymayı hedefleyen bu çalışmanın yöntemi, Nadi'nin 1929- 1938 yılları arasında Cumhuriyet Gazetesi'ndeki yazılarının taranarak, analiz edilmesine dayanmaktadır. 'Köycülük', 'Kadın', 'Batı' ve 'Muhalefet' başlıkları altında incelenen ve Cumhuriyet rejiminin en önemli gazetecilerinden biri olan ve tavizsiz bir modernleştirme düşüncesini savunan Nadi'nin görüşlerinin muhafazakar düşüncenin temel kabulleriyle örtüştüğü sonucuna varılmıştır.