turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Siyasal iletişim süreçlerinde lider imajı

Siyasal iletişim, toplumdaki her bireyin hayatında yer almaktadır. Bu kimi zaman bir köşe yazısı, kimi zaman siyasetçilerden dinlenen nutuklar, kimi zaman toplumdaki bir sorun, kimi zaman ise internette karşılaştığımız bir post olabilir. Siyaset, insanların bir arada düzenli bir şekilde yaşamalarını sağlar. Toplumu yönetmeye aday olan kişiler kitlelerin onayını ve meşruluğu kazanmak için çeşitli faaliyetlerde bulunur, bu faaliyetler bütününe siyasal iletişim denir. Toplumu yönetmek için aday olan isimler genellikle kitleler içinde sivrilen liderlerdir. Topluluklar kendilerini yönlendirecek liderlere ihtiyaç duyar. Liderler, insanları ortak bir amaç etrafından bir araya toplar, toplumları peşinden sürükler, devamlılığı sağlarlar. Günümüzde, liderler kitlelerin onayını almak zorundadır. Meşru bir lider olmanın yolu da seçimlerde oy alabilmektedir. Dünyanın küreselleşmesi, iletişim teknolojilerinin gelişmesi, kitlelerin tek tipleşmesi gibi sebepler siyasal iletişim yöntemlerinin değişmesine neden olmuştur. Televizyonun icadı siyasal iletişim kampanyalarına yeni bir soluk getirmiştir. Televizyon sayesinde eskiden ulaşılamayan liderler artık insanların evinin içine girmiş; ulaşılabilen, bizden biri algısı yaratılmıştır. Kitlelerin onayını almak, rakiplerinden farklılaşmak isteyen liderlerin olumsuz yanları törpülenmiş, olumlu yanları parlatılmış, kimi zaman ise gerçekte sahip olunmayan özellikler imaj danışmanlarının aracılığıyla varmış gibi gösterilmiştir. Yaratılan imajların gerçek olup olmaması tartışmalara neden olmuş, eleştirilmiştir. Gerçek olmayan bir özellik, yetkinlik, açıklama vs bir şekilde liderin karşısına çıkma ve onu zor durumda bırakma ihtimali ise her zaman söz konusu olmuştur. Yaratılan imaj ile gerçek imaj örtüşmediği zaman toplum tepkisini seçim dönemlerinde sandığa yansıtmaktadır. Bu düşüncelerden hareketle, araştırmada 7 Haziran Genel Seçimlerinde Halkların Demokratik Partisi'nin ilk kez yüzde 10 seçim barajını aşmasını sağlayan Selahattin Demirtaş'ın, 1 Kasım Genel Seçimlerinde partisinin ve kendisinin oy kaybetmesinin altında yatan sebebin Demirtaş'ın imajının olup olmadığı incelenmiştir. Kategorisel analiz yöntemi; Eleri Sampson, Yusuf Devran ve Özlem Çakır'ın belirlediği kişisel imaj öğelerinden yola çıkılarak uygulanmış ve Demirtaş'ın kişisel imajı incelenmiştir. İçerik analizi yöntemiyle de Demirtaş'ın imajı hakkında nesnel çıkarımlarda bulunulmuş, analiz edilmiştir. Ayrıca Demirtaş'ın imajını ve seçim sonuçlarını etkileyen siyasal tarih ve seçim atmosferi de anlatılmıştır.
Future of regulation theory: Open-endedness and post-disciplinarity

1970'lerin basından bu yana, Düzenleme okulu kapitalist ekonomilerin tarihsel zaman içindeki dönüsümlerinin analizini yapmaktadır. Bu politik ekonomi arastırması içerisindekierken çalısmalar o zamanki Marksist kapitalizm kuramlarına mahsus yapısall-islevselcilige ve neoklasik iktisadın kapalı-kuramsal sistemine karsı olduklarından, Düzenleme okulukuramcıları çok geçmeden stilize dogruların açık-yöntemsel analizine basvurdular. Bu yöntem orta-düzey kuramcılıktan baskası degildir. Bu çalısma Boyer ve Jessop'ın ortadüzeyciliginDüzenleme okulunun bundan sonraki ve evvelki kuramsal arastımalarına olan ters tesiri üzerine argumanlarını ve bu politik-ekonomi bulussalı için kurumsalcı ve bütünlesikiktisadi bastan yönelim planlarını masaya yatırmaktadır.
Siyasal kuramda kamusal alan sorunsalı: Habermas ve Arendt

Bu tezde, Habermas ve Arendt'in siyasal kuramlarından hareket edilerek, kamusal alan kavramının tarihsel ve normatif boyutları arasındaki ilişki üzerinde durulmaktadır. Habermas ve Arendt'in kamusal alan kavramlarım normatif olarak kurarken, tarihsel olgulara gönderme yaptıkları; ancak bunun bazı kuramlar sorunlar taşıdığı; bu nedenle, güncel siyasal sorunlarla gelişmeleri çözümlemede ve alternatif bir siyasal model önerisinde kavramın normatif işlevinin sorgulanır nitelikte olduğu tezi öne sürülmektedir. Tezin birinci bölümünde, Antik Yunan'dan başlayarak 19. yüzyıla kadar, Batı toplumlarında kamusal alanın farklı tarihsel dönemlerdeki görünümleri gözden geçirilmektedir. Bu bölümde, bir tarihsel çözümleme yapmaktan çok, Habermas ve Arendf in kuramlarım daha iyi anlamayı sağlayacak ve kamusal alanın geçirdiği dönüşümler hakkında fikir verecek bir sunuş yapma amaçlanmaktadır. İkinci bölümde, önce, Habermas'ın burjuva kamusal alam çözümlerken, sivil toplum, devlet ve kamusal alan kavramları arasında kurduğu tarihsel bağlantılar ele alınmakta; daha sonra ileri kapitalist toplumlarda, özellikle de refah devleti koşullarında kamusal alanım dönüşümüne ilişkin tezlerini nasıl temellendirdiği; son olarak da burjuva kamusal alanın temel ilkelerinden ve iletişim kuranımdan hareket ederek, modern toplumların koşullarına uyarlamak üzere nasıl bir model oluşturduğu üzerinde durulmaktadır. Üçüncü bölümde, ilk olarak, Arendt'in kamusal alan kuramım, modern toplumun ve bireyin yaşadığı bunalım çerçevesinde nasıl temellendirdiği; daha sonra, Antik Yunan modelinden hareket ederek, nasıl bir normatif kamusallık anlayışına vardığı; özgürlük iktidar ve kamusal alan kavramlarım cumhuriyetçi bir yaklaşım içinde nasıl yeniden değerlendirdiği ve son olarak totaliterlik olgusunu incelerken, kamusal alan kavramım nasıl eleştirel bir güç olarak kullandığı gözden geçirilmektedir. Her iki düşünürün, kamusal alan kavramını, tarihsel olgulardan hareket ederek normatif bir kategori olarak kurarlarken karşı karşıya kaldıkları kuramsal sorunlar ve bu sorunların güncel gelişmeleri değerlendirirken ve alternatif bir siyasal model önerisinde bulunurken kavramın normatif kullanımına nasıl sınırlıklar getirdiği üzerine eleştirel bir değerlendirme sonuç bölümünde sunulmaktadır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde dış politika karar alma süreçleri ve kurumları

Bu çalışmanın temel amacı Amerika Birleşik Devletleri'nde dış politika karar alma sürecinin nasıl işlediğini ve bu süreci yöneten kurum ve kuruluşların yanı sıra dış politikada nihai karara ulaşırken süreci etkileyen değişkenlerin neler olduğunu incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, çalışmanın ilk bölümünde dış politika karar alma yetkisinin anayasal düzeyde kimlere ait olduğu ve söz konusu yetkili organların anayasal çerçevedeki hak ve yükümlülükleri incelenmiştir. İkinci bölümde, karar alma sürecini etkileyen hükümet dışı aktörlerin ve Amerika Birleşik Devletleri dış politikasının toplumsal kaynakları üzerinde durulmuştur. Son olarak üçüncü bölümde ise ABD dış politikası yaklaşımları doğrultusunda ülkenin dış politika kültürü, ilke ve ikilemleri, ulusal ve uluslararası düzeyde süreci şekillendiren etmenler incelenmiştir.
Türk siyasal hayatında Menemen olayı

Bu çalışmada 23 Aralık 1930 günü Menemen'de Cumhuriyet ve onun devrimlerine karşı gerçekleşmiş bir isyan hareketi anlatılmaktadır. Menemen Olayı öncesinde Türk toplumunu derinden etkileyen, birbiri ardına gerçekleşmiş siyasal ve toplumsal değişimler yaşanmıştır. Ayrıca 1929 Ekonomik Krizi'nin olumsuz etkileri, halkı iyice bunaltmıştır. Ekonomik krizin etkileri ve değişimlerin halkta yarattığı hoşnutsuzluk hali birleşmişken yaşanan Menemen Olayı'ı devrin hükümetini oldukça güç durumda bırakmıştır. Dönemin gazeteleri, meclis ve mahkeme tutanaklarına göre Nakşibendi Tarikatı'na mensup, başlarını Giritli Derviş Mehmet'in çektiği altı kişi Manisa'dan Menemen'e gelerek Cumhuriyet ve onun getirdiği yeniliklere karşı halkı ayaklandırmak istemişlerdir. Yaşanan olaylar sonucunda isyanı bastırmak için gönderilen Asteğmen Kubilay, başı kesilerek, olaya müdahale etmek isteyen mahalle bekçileri Şevki ve Hasan vurularak şehit edilmişlerdir. Daha sonra gönderilen takviye birlikler olayı bastırmış ve kontrolü sağlamışlardır. Hükümet tarafından otoriteyi sağlamak ve düzeni korumak amacı ile Menemen, Balıkesir ve Manisa illerinde sıkıyönetim kararı alınmış ve uygulanmıştır. Yaşanan olay ile doğrudan ve dolaylı olarak bağlantısı tespit edilen yüzlerce kişi Menemen'e getirilerek sorgulanmıştır. Yapılan kovuşturma ve sorgulama neticesinde suçlu bulunanlar yargılanarak çeşitli cezalara çarptırılmışlardır. Menemen Olayı, Menemen'de ve Türkiye Cumhuriyeti'nde silinmesi zor izler bırakmıştır.
1990 sonrası yeniden yapılanan dünyada Türkiye'nin güvenlik siyasası

Güvenlik duygusu insanlıgın temel kaygıları arasındadır. Baslangıçta varolussalnedenlere dayalı olan güvenlik, tarihsel süreç içerisinde toplumsal yapıya ve üretim araçlarına bağlı olarak degismistir. İSoguk Savas? dönemi boyunca devletlerin temel degerlerini ve varlık nedenlerinidıs düsmanlara karsı korumaya yönelik askeri önlemlerden olusan güvenlik siyasası 1990 sonrası dönemde neoliberal politikaların etkisiyle degisime ugramıstır. Bu degisim içinde sermaye birikimine ve ekonomik deger tasıyan sosyal yapının her ögesine yönelik tehditlerönem kazanarak güvenlik siyasasının konusunu olusturmustur. Bu yeniden yapılanma içinde gelismis ülkeler ulusal çıkar ve beklentilerine uygundavranıslar sergilerken az gelismis ve gelismekte olan ülkeler Batı kapitalizminin evrenselçıkar ve isteklerine uygun siyasalar geliştirmek zorunda bırakılmıstır. Devlet tecrübesi ve toplumsal yapısı bakımından tarihsel derinlige vezenginlige sahip olan Türkiye Batı'nın geçirmis olduğu sosyo-ekonomik evrimdenyoksun olarak gelismeye çalıstıgından küresellesmenin yogun baskısı altında bir güvenlik siyasası takip etmektedir
Siyasal yaşamımız ve Namık Kemal

Yüzyıl, Batı dünyasındaki gelişmelerin Avrupa dışındaki ülkelere de yayıldığı bir dönemdir. Osmanlı Devleti'nin de bu gelişmelerden etkilenmesi kaçınılmazdır. Modernleşme ve aydınlanma düşüncesi ile birlikte ortaya çıkan Batılılaşma düşüncesi, geleneksel değerlerin korunması açısından kaygılara yol açmıştır. Bu dönemin bir aydını ve Yeni Osmanlılar Cemiyeti'nin öne çıkan bir ismi olan Namık Kemal, sanatçı kimliğinin yanı sıra bir düşünce insanı olarak özgürlükçü ve muhalif bir tavırla geri kalmışlığın iktisadi, mali, siyasi, sosyal ve hukuki sebeplerini incelemiş, devletin içinde bulunduğu durumdan çıkması için çareler aramış, makalelerinde birçok farklı konuda değerlendirmelerde bulunmuştur. Siyasal iktidara muhalefet ederken bir yandan da yeni bir siyasal teori ve felsefe ile meşrutiyet döneminin düşünsel temellerini oluşturmak çabasındadır. Dört yıl süren Avrupa deneyimi sırasında aldığı hukuk, siyaset ve İktisat desleri sayesinde geliştirmeye çalıştığı siyasi teoride, geleneksel İslam siyasal düşüncesi ile Batı siyasal düşüncesi arasında bir uzlaşma bulmak arayışındadır. 'Doğal Haklar' ve 'Toplumsal Sözleşme' gibi kavramları 'Şeriat' ile bağdaştırarak bir senteze ulaşmak ister. Sultanın haklarının saklı tutulduğu, temsili niteliği tartışma götürür, meşruti bir monarşi modeli savunur. Onun bakış açısından, Batı liberal siyaset felsefesi, İslami yönetim esasları ile uyumludur. Yeni Osmanlılar Cemiyeti içinde bu ideolojinin düşün yapısındaki çelişkileri, somut olaylar ve sorunlar karşısında uzlaştırmaya çalışan tek düşünürdür. Türk anayasacılık hareketinin gelişmesinde önemli bir rolü olan Namık Kemal Türk modernleşme çabalarına yön veren çok yönlü bir aydın olarak, düşüncelerini şiir, tiyatro gibi sanat eserleri ve basın yoluyla halka duyurarak bir kamuoyu oluşmasını sağlamıştır. İlk kez hürriyet, eşitlik, özgürlük, vatan, millet, halk hakimiyeti, kuvvetler ayrılığı gibi kavramları Osmanlı düşünce dünyasına yerleştirerek, kendisinden sonraki nesilleri de etkilemeye devam etmiştir.
Mehmet Ata Bey siyasi hayatı ve fikirleri (1882-1933)

Mehmet Ata Bey'in, 1 Eylül 1908 tarihinde ilk olarak Ürgüp Kaymakamlığına atanması ile başlayan memuriyet hayatı, 1910- 1916 yılları arasında Karaağaç, Aziziye ve Karaman Kaymakamlıkları görevleri ile devam etmiş, bu görevlerini Yozgat ve Maraş Mutasarrıflıkları izlemiştir. Mehmet Ata Bey, Osmanlı Mebusan Meclisi'nin dördüncü dönemi için yapılan seçimlerde Niğde mebusu olarak seçilmiştir. Mebusan Meclisi'nin dağılması üzerine Heyeti Temsiliye'nin genelgesi üzerine, Ankara'ya gelerek, 3 Temmuz 1920 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne katılmıştır. İlk Meclis'te Divan Katipliğine seçilen Mehmet Ata Bey ayrıca İçişleri, Bütçe, Maliye Komisyonlarında ve Memurin Muhakematı Tetkik Kurulu'nda görevler almıştır. Mehmet Ata Bey, 21 Nisan 1921 ve 19 Mayıs 1921 tarihlerinde yapılan oylamalar sonucu Meclisin 1. döneminde iki kez Dahiliye Vekilliği'ne seçilmiştir. 26 Ocak 1922'de Harp Encümeni kararıyla ordu geri hizmetlerine gözetim ve yardım için kurulan Meclis Heyeti'nde görevlendirilmiştir. Fethi Bey'in izinle Meclisten ayrılması üzerine 10 Temmuz 1922 tarihinden 18 Eylül 1922 tarihine kadar Dahiliye Vekaleti görevini geçici vekil olarak yürütmüştür. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 2. ve 3. dönemlerinde tekrar Niğde mebusu seçilen Mehmet Ata Bey, 18 Mart 1933 tarihinde vefat etmiştir. Bu tezde genel itibariyle, Osmanlı Devleti'nin son dönemine ve modern Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin temellerinin atıldığı sürece şahitlik etmiş ve siyasi yaşamı yakın tarihimizin aydınlatılması açısından mühim derecede önem arz eden Mehmet Ata Bey'in siyasi faaliyetleri, fikirleri değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın hazırlanması sırasında, Cumhuriyet Halk Partisi Genel İdare Kurulu Kararları, Başbakanlık Osmanlı Arşivi, Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi ve TBMM Arşivlerinden istifade edilmiştir. Ayrıca TBMM kayıtlarından, dönemin süreli yayınlarından, telif ve tetkik eserlerden de yararlanılmıştır.
Oryantalizm ekseninde Müslüman Kardeşler ve Mursi dönemi

Bu çalışmada Mısır'da Müslüman Kardeşler ve Arap Baharı ile birlikte başlayan Mursi dönemi oryantalizm perspektifinden ele alınmıştır. Müslüman Kardeşler, uzun bir dönem Oryantalizm'in baş aktörü olarak kabul edilen İngiltere Krallığı'nın etkisinde kalan Mısır'da, Batı'ya karşı Mısır'ın kendi iç dinamiklerinden çıkardığı bir tepki olarak 1928 yılında kurulmuştur. Siyasal İslam'ın en önemli oyuncularından kabul edilen Müslüman Kardeşler, fikri olarak karşı olduğu Batı tipi bir sistem içerisinde İslami bir düzen kurma hedefi ile sosyal ve siyasi alanda uzun yıllar faaliyet göstermektedir. Mısır'ın çalkantılı siyasi hayatında maruz kaldığı sıkıntılar ile birlikte mücadele metodunda değişikliklere giden Müslüman Kardeşler, Arap Baharı ile başlayan protestoların Hüsnü Mübarek yönetimini devirmesi ile birlikte bir anda kendisini Muhammed Mursi'nin liderliğinde Mısır'ın siyasal yönetiminde önemli ölçüde sahibi olmak fırsatını elde etmiştir. Bu dönem yaklaşık bir yıl sürmüş ve Abdulfettah el-Sisi liderliğinde gerçekleştirilen bir askeri darbe ile sona ermiştir. Bu akademik tez çalışması kapsamında kapsamında Batı'nın Ortadoğu'ya bakış açısını simgeleyen Oryantalizm perspektifinde Müslüman Kardeşler ve Mursi dönemi incelenerek, Batı bakış açısı ile karşılaştırmalı bir analiz yapılmaya gayret edilecektir.
Kazakhstan's regional integration policy: The impact of the post-Soviet regional organizations

Bu çalışmanın amacı, Kazakistan Cumhuriyeti'nin 'çok yönlü' dış politikasını ve ülkenin bölgesel entegrasyon kuruluşlarına katılımını analiz etmektir. Bu bağlamda, bölgeselcilik kavramı irdelenmiş; Sovyetler Birliği kurulmadan önce, Sovyetler Birliği döneminde ve bağımsızlık dönemi perspektifleri ile Kazakistan'ın dış politikası ve piyasa ekonomisi ele alınmıştır. Kazakistan'ın bağımsızlığını kazandıktan sonraki süreçte çeşitli işbirliği anlaşmaları ile uluslararası örgütlere üyelikleri analiz edilmiştir. Bağımsız Devletler Topluluğu, Kolektif Güvenlik Anlaşması Örgütü, Avrasya Ekonomik Birliği, Asya'da Etkileşim ve Güven Yaratma Önlemleri Konferansı ve Şanghay İşbirliği Örgütü'nün kuruluş süreçleri, amaçları ve Kazakistan'ın bu organizasyonlardaki yeri çalışılmıştır. Bu tez temel olarak, bağımsızlıklarını kazandıktan sonra, egemen devletlerin bir araya gelebileceğini ve bölgesel veya uluslararası örgütler aracılığıyla karşılıklı olarak yararlı işbirlikleri kurabileceklerini savunmaktadır. Çalışmanın sonucu, Nazarbayev'in başarılı 'çok yönlü' dış politika stratejisi ve faydalı bölgesel entegrasyon çabaları sayesinde, karşılıklı çıkarları olan diğer ülkelerle istikrarlı ekonomik ve politik ilişkilerin sürdürülmesinin mümkün olabileceğini ve Kazakistan için işlerliğini göstermektedir.
İnternetin siyasal iletişim aracı olarak kullanımı

Bu çalışma, internetin siyasal iletişim aracı olarak kullanımını ve siyasal partilerin internet ve web sayfa kullanım amaçlarını, üç ülkenin iktidar ve ana muhalefet partileri üzerinden, incelemeyi amaçlamaktadır. İnternetin 1960'ların ortalarında Amerika Birleşik Devletlerinde ortaya çıkışından günümüze kadar gelen süreci anlatılacaktır. Ayrıca 1990'lardan bugüne kadarki internet ve siyasal iletişim ilişkisine değinilecektir. İnternetin gelişme süreci kısa bir sürede siyasal partilerin sunumu tartışmalarına yol açmıştır. Batı dünyasında internet ve diğer bilgi teknolojileri, politik organizasyon ve kurumları yeniden canlandırma yolunda fırsatlar sunan ortamlar olarak görüldü. Bu gerçeklikten yola çıkarak çalışmada, siyasal partilerin politikalarını potansiyel seçmenlerine sunmak için web sayfalarını ve bilişim teknolojilerini nasıl ve hangi amaçlar doğrultusunda kullandıkları incelenecektir. Araştırma 3 ülkedeki toplam 6 politik partinin web sayfalarının karşılaştırılmasını amaçlıyor. Bu çalışmada üç ülkenin siyasal iletişimde internet kullanımının farklı teknolojik seviyeleri olduğu düşünülmektedir. Bu amaçla, Türkiye'den Adalet ve Kalkınma Partisi ve Cumhuriyet Halk Partisi, İngiltere'den İşçi Partisi ve Muhafazakar Parti, Amerika Birleşik Devletleri'nden Cumhuriyetçi Parti ve Demokrat parti araştırma için seçilmiştir.
Bir aydın hareketi olarak Aydınlar Ocağı ve Türk siyasetine etkileri

Aydınlar Ocağı, 14 Mayıs 1970 tarihinde bir kısım milliyetçi muhafazakar aydının Türk-İslam projeksiyonu altında bir araya gelmesi ile kurulmuştur. Kurulduğu yıllardan itibaren düzenledikleri seminer, kongre ya da konferanslarla, üyesi olan ya da olmayan, dönemin sağ görüşlü aydınlarını bir araya getiren Aydınlar Ocağı, Türk siyasi hayatında da önemli etkilerde bulunmuştur. Ancak, 12 Eylül 1980 öncesindeki siyasal ve toplumsal dalgalanmaları Türk İslam Sentezi çerçevesinde tanımladıkları milli kültür perspektifinden açıklamaya çalışan Ocak'ın bu fikirlerinin 12 Eylül sonrasında icra makamları tarafından da uygulanması Ocak'ın darbe ile ilişkili olduğu konusunu gündeme getirmiştir. Bu nedenle 12 Eylül darbesine yapılan eleştirilerin temeline Aydınlar Ocağı yerleştirilmektedir. Bu durum, öncelikle Türk İslam Sentezi düşüncesinin 12 Eylül 1980 sonrasında oluşturulan yapay bir düşünce gibi algılanmasına ve tarihi temellerinin göz ardı edilmesine neden olmuştur. Bu noktadan hareketle çalışmada, Türk aydının Türk tarihi serüveni içinde Aydınlar Ocağı'nın yeri neresidir? Türk-İslam Sentezi düşüncesinin tarihi temelleri var mıdır varsa nelerdir? 1970'te kurulan Aydınlar Ocağı'nın günümüze gelene kadar Türk siyasi hayatına ne gibi etkileri olmuştur? Sorularına cevap aranmaya çalışılmıştır. Bu sorulara cevap ararken de literatür taramasına ek olarak, Aydınlar Ocağı'nın eski genel başkanları, mevcut genel başkanı ve kuruluşunda önemli görevler edindiği için eski genel sekreteri ile yarı biçimlendirilmiş mülakat yapılmıştır. Bu çerçevede yapılan çalışma sonucunda, Aydınlar Ocağı'nın mensubu olan aydınların gelenekçi ve liberal aydın çizgisinin devamı oldukları ileri sürülebilir. İkinci araştırma sorusuna cevaben de Osmanlı dönemi fikir hareketlerine bakıldığında dağılma döneminde ortaya çıkan Türk milliyetçiliğinin de esasında ırk temelli değil de İslam'ı da içinde barındıran kültür temelli bir milliyetçilik olduğu söylenebilir. Son olarak ise, Aydınlar Ocağı'nın düzenlemiş olduğu ilmi seminer ve toplantılarda ileri sürülen düşüncelerin 1980'lerden itibaren icra makamları tarafından dikkate aldığı düşünülse de aslında 1970'te kuruluşundan itibaren önemli faaliyetlerde bulunduğu ifade edilebilir. Bu nedenle Aydınlar Ocağı'nın Türk siyasi hayatının önemli yapı taşlarından biri olduğu ve gerek üyelerinin dinlenmesi, gerekse yayınlarının takip edilmesi neticesinde 70'ler ve 80'lerin Türkiyesi'nin daha iyi anlaşılabileceği iddia edilebilir.
Tıbbi biyoteknolojik ürünler kapsamında Türkiye'de biyopolitika ve vatandaşlık uygulamaları

Bu tez, tıbbi biyoteknolojik ürünler kapsamında aşı ile ilgili teknolojik gelişmelerin ve siyasetin Türkiye'de biyopolitika ve vatandaşlık uygulamalarında yol açtığı değişimi ele almaktadır. Bu tez çalışmasında Türkiye'de biyopolitika uygulamaları bağlamında, modernite çerçevesinde aşı politikalarının toplumu, postmodernite çerçevesinde ise bireyi öncelediği ileri sürülmektedir. İkinci olarak, Türkiye'de vatandaşlık uygulamaları bağlamında modernite çerçevesinde aşı politikalarının klasik ulus devlet vatandaşlık anlayışını, postmodernite çerçevesinde ise tüketici vatandaşlık anlayışını benimsediği ileri sürülmektedir. Tezde, Türkiye'nin biyoteknoloji ile ilişkili politika belgeleri incelenmiş, yorumlayıcı analiz yöntemi benimsenmiştir. Çalışma içerik analizi ile desteklenmiştir. Analiz sonucunda, aşı konusunda, biyopolitika uygulamalarında yıllar içerisinde bireyin ön plana çıktığı, kamu sağlığı anlayışının farklılaştığı görülmüştür. Ayrıca, vatandaşlık uygulamalarına ilişkin politikalarda tüketici vatandaşa verilen önem artmış, aşı politikaları tüketicilik ve vatandaşlık arasında bireyin kurduğu bir dengeye evrilmiştir. Türkiye'de devletin aşı üreticisi konumundan, aşı tüketicisi ve sağlayıcısı konumuna geldiği, son dönem tıbbi biyoteknoloji ve aşı politikalarına ilişkin söylemler ile bu durumun değiştirilmek istenmektedir.
Siyasal iletişim penceresinden yazılı basında bir siyasi lider olarak Muhsin Yazıcıoğlu'nun vefatı haberlerinin sunumu

Siyasal iletişim faaliyetlerinin yürütüldüğü kitle iletişim araçları, siyasi aktörler ile seçmenler arasında güçlü bir bağ yaratmaktadır. Özellikle siyasi liderler, bu bağın oluşmasında önemli rol oynamaktadırlar. Seçmen tarafından sürekli takip edilen ve yakın ilişki içinde olan siyasi liderlerin vefatları, büyük bir haber değeri oluşturmaktadır. Bu tez çalışmasının dayanak noktası, Türk siyasi tarihinde önemli yeri olan Muhsin Yazıcıoğlu'nun vefatı üzerine yapılan tartışmalardır. Bu doğrultuda Muhsin Yazıcıoğlu'nun ölümünün cinayet, suikast ya da kaza olduğu şeklindeki tartışmaların, yazılı basındaki haber metinleriyle ilişkili olabileceği düşünülmüştür. Bu tez, siyasal iletişim ile Türk siyasi tarihi üzerinde durmakta ve Muhsin Yazıcıoğlu'nun vefat haberlerinin nasıl haberleştirildiğini konu edinmektedir. Bu minvalde incelemede; Muhsin Yazıcıoğlu'nun vefatından sonraki Hürriyet, Sabah ve Posta gazetelerinin 26 Mart 2009 2 Nisan 2009 tarihi aralığındaki haber metinleri incelenmiştir. İncelemede, olayı ile ilgili haber metinlerinde bilgi eksikliği olduğu ve kullanılan ifadelerin şüpheci yaklaşım içerdiği sonucuna varılmıştır.