turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Katılım bankalarında alternatif menkul kıymet ihracıcnını yapısal farklılık gösteren finansal piyasalarda uyum modellemesi : SUKUK örneği

Türkiye'de Katılım Bankaları, faizsiz finansal enstrümanlar ile faize duyarlıkesimin birikimlerini değerlendirmeye çalışmaktadır. Her ne kadar beklentilerin altında piyasa derinliği olsa da alternatif enstrümanlarla yapısını güçlendirebilecektir. Sukuk Ortadoğu da ortaya çıktıktan sonra dünya da ve özellikle Malezya'da çok yayılmıştır. Her geçen günSukuk'a artan ilgi onu faizsiz finans sisteminin içinde önemli yer bulmasını sağlamıştır. Bir çeşit menkul kıymetleştirme yöntemi olan Sukuk'un en önemli farkı faizsiz olmasıdır. Bu çalışmada menkul kıymetleştirme ile beraber varlığa dayalı menkul kıymet gibi enstrümanlar ile Sukuk karşılaştırıldı. Sukuk'un dünya piyasalarındaki yeri ve önemi üzerinde duruldu. Bu çalışmada lüteratürdeki menkul kıymetleştirme ve Sukukçalışmaları incelenerek çok değişkenli 'doğrusal panel-veri regresyonu' yöntemi kullanılmıştır. Sonunda da panel regrasyon yöntemi ile henüz ülkemizegelmemiş olan bu yeni enstrümanın piyasa girmesi ile beklenen ilgi ve fon toplamaya etkisi araştırıldı.
Ticari bankalarda iç kontrol sistemi ve bir uygulama

Ticari bankalar, aldıkları kararlar, yaptıkları faaliyetler ve ürettikleri finansal bilgilerle her kesimden kişi ve kurumların alacakları ekonomik kararları doğrudan etkileyebilen ekonomi ve finans dünyasının en önemli kurumlarındandırlar. Ekonomik kararların doğru alınabilmesi finansal bilgilerin doğru ve güvenilir olmasına bağlı olduğundan, bilginin kullanılmadan önce denetlenmesi gerekir. Bu nedenle ticari bankalarda denetim önemli bir faaliyettir. Ticari bankalarda denetim faaliyetinin planlanması, mevcut iç kontrol sisteminin ön incelemesi ve değerlendirilmesinin yapılmasını zorunlu kılar. Bu nedenle hazırlanan çalışmada ticari bankalarda iç kontrol sisteminin önemi, sistemi oluşturan yöntem ve prosedürler anlatılmış ve bir banka şubesinin mevcut iç kontrol sistemi incelenmiştir. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, iç kontrol sistemi ele alınarak genel yapısıyla incelenmiştir. İkinci bölümde, bankacılığın tarihçesi, bankacılık sistemi ve işleyişi ile çağdaş bireysel bankacılık hizmetleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, ticari bankalarda iç kontrol sistemi, sistem üzerindeki kontrol noktalan ve sistemi oluşturan kontrol teknikleri anlatılmıştır. Dördüncü ve son bölümde ise ele aldığımız konular bazında bir banka şubesinde uygulama yapılmıştır.
Türkiye'de bankacılık krizleri ve basel kriterleri çerçevesinde risk yönetimindeki gelişmeler

Küreselleşmenin de etkisiyle bir ülkede çıkan kriz kısa sürede diğer ülkeleri de etkisi altına alabilmektedir. Tüm dünyada yaşanan krizler risk yönetiminin önemine dikkat çekmiş ve bu alanda birçok düzenleme yapılmıştır. Bankacılık ve finans sektörünün hızla gelişmesi ve değişmesi sonucu uluslararası alanda bazı standartlara uyma zorunluluğu ortaya çıkmıştır. Bankacılıkta risklerin uluslararası alanda daha iyi yönetilmesi için 1974 yılında BIS tarafından Basel Komitesi kurulmuş ve 1988 yılında ilk sermaye uzlaşısı Basel I'i yayınlanmıştır. Değişen ve gelişen finansal sektör için Basel Kriterleri de yenilenip geliştirilerek uygulanmaktadır. Türkiye'de Basel Kriterleri'ni benimsemiş ve uyumlaşma süreci de halen devam etmektedir. Basel II'nin risklerle mücadele yetersiz kalması ve son yaşanan küresel kriz yeni bir düzenleme yapma gereğini ortaya çıkarmış ve Basel III Taslağı hazırlanmıştır. Basel III Kriterleri ile bankacılık sisteminin dayanıklılığının artırılması, şeffaflığın sağlanması, risk yönetimi uygulamalarının geliştirilmesi, finansal sistemin şoklara karşı direncinin artırılması amaçlanmıştır. Bu çalışma son dönemlerde oldukça önem kazanan risk yönetimi, uluslararası alanda önemli bir açılım olan Basel Kriterleri ve son yaşanan küresel krizden sonra tartışılmaya başlanan Basel III Kriterleri ile yapılan düzenlemeleri içermektedir. Çalışmanın amacı; yaşanan krizlerle birlikte risk yönetiminin ne kadar önemli olduğunu vurgulamak, bankaların mali yapısını, sermaye yeterliliğini düzenleyen çalışmaları içeren Basel Kriterleri'nin Türk Bankacılık Sektörü'nde uygulama gereğini anlatmak ve bu konuda yapılan çalışmalara katkı sağlamaktır. Bu çalışmayla bankacılık risklerinin, yaşanan krizlerin bankalara olan olumsuz etkilerini azaltabilmek için etkin risk yönetiminin ve Basel Kriterleri'nin önemini açıklamak hedeflenmiştir.
Basel kriterleri çerçevesinde Türk finans ve bankacılık sektörünün yeniden düzenlenmesi

1970'lerin ortalarından itibaren dünya genelinde, uluslararası finansal hareketlerin ülke ekonomilerini yoğun olarak etkilemeye başlaması üzerine, hem gelişmiş hem de az gelişmiş ülkelerdeki kredi hareketliliğini kontrol etmek ve bankacılık sektörüne yönelik gözetim ve denetim faaliyetlerini düzenlemek üzere belirli normlara ihtiyaç duyulmuştur. Bu amaçla kurulan Basel Komitesi; gerekli gözetim ve denetim faaliyetlerini düzenleyerek ve bankaların sermaye yapılarını güçlendirerek uluslararası finansal hareketleri kontrol edebilmek için Basel I ve Basel II prensipleri adı altında iki farklı düzenleme hazırlamıştır. Bu tezin temel amacı da Basel Komitesi'nce oluşturulan bu prensiplerin Türk bankacılık ve finans sektörüne etkilerini incelemektir. Tezde varılan sonuca göre; Türkiye'de Basel prensipleri doğrultusunda pek çok düzenleme yapılmış ve hatta bu doğrultuda yeni bankacılık kanunları hazırlanmıştır. Türkiye'de uygulanmakta olan Basel I prensiplerine, OECD Klup Kuralı'nın da verdiği destek sayesinde uyum sağlandığı tespit edilmiştir. Basel II prensiplerine yönelik olarak ise, teknik alt yapı ve bilgilendirme çalışmalarının devam etmekte olduğu ancak OECD Klup Kuralı'nın Basel II ile kalkacak olmasının gerek reel sektördeki firmalar ve gerekse finans sektöründeki aktörleri olumsuz etkileyeceği tespit edilmiştir.
Şirketlerin finansal açıdan bankalara artan bağımlılıkları: Sermaye piyasaları çerçevesinde bir değerlendirme

Günümüzde şirketler operasyonel faaliyetlerini yürütmede ve büyüme planlarını oluşturmada iç kaynakların yanı sıra dış kaynaklara da ihtiyaç duymaktadır. Finansal piyasalarda çok sayıda enstrüman bulunmasına rağmen şirketlere finansman kaynağı oluşturması bakımından banka kredilerine duyulan ilgi her geçen yıl daha da artmaktadır. Krediye olan talebin artmasıyla birlikte bankacılık sisteminden ve reel sektördeki şirketlerden kaynaklanan sorunlar bazı makroekonomik sorunları da beraberinde getirmektedir. Bu noktada kredi riski olarak adlandırılan kavram önem kazanmaktadır. Bankacılık sisteminde kredi riski ile ilgili düzenlemeler Basel kriterleri çerçevesinde şekillenmektedir. Ancak, kredi riski kapsamında bankacılık sistemine yönelik yoğun bir çalışma olmakla birlikte şirketlere bakan yönüyle kredi riski kavramını düzenleyecek ve denetleyecek bir mekanizma bulunmamaktadır. Dolayısıyla büyüyen ekonomilerde şirketlerin ortaya çıkardığı kredi riski şirketlerden bankalara doğru çok daha büyük tehlikeler ortaya çıkarabilmektedir. Kredi riski hesaplamalarında kendi riskine odaklanan bankalar, şirketlere kredi sağlayan tüm bankaların oluşturduğu toplam kredi riski sorununa uzak kalmaktadırlar. Yüksek şirket kredi borçlanması diğer bir deyişle kredi bağımlılığı gerek mikro gerekse makro açıdan birçok sorunu da beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada şirketlerin artan kredi bağımlılığı ve bu bağımlılığın ortaya çıkarabileceği olası sorunlar incelenmiştir. Şirket verilerine dayanan panel veri ekonometrisi yardımıyla ampirik bulgular elde edilmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlar bankacılık sistemi ve makroekonomik gelişmeler çerçevesinde değerlendirmeye alınmıştır. İlave olarak sermaye piyasalarının şirketlerin kredi bağımlılığını kırmaya yönelik anlamlı bir etkisinin olup olmadığı konusu üzerinde de durulmuştur.
Bankacılık krizleri ve Türkiye örneği

Bu çalışmanın amacı, Türk Bankacılık Sektörünün, 2001 krizi ile son küresel krizden ne derece etkilendiğini ortaya koymaktır. Bu bağlamda bankacılık sektörünün her iki krizden etkilenme derecesi tartışılmıştır. 2008 yılında yaşanan küresel finansal kriz ülke ekonomilerini birçok açıdan etkilemiştir. Türkiye ekonomisi de hiç şüphesiz bu krizden etkilenmiştir. Fakat Türkiye ekonomisi 2001 krizinden sonra bankacılık sektöründe bir dizi düzenleme yapmıştır. Bu çalışmanın sonuçlarına göre, 2001 krizinin ardından uygulamaya konulan yeniden yapılandırma programı ile bankacılık sektörü daha sağlam bir yapıya kavuşmuştur. Sektör 2001 krizindeki gibi olumsuz sonuçlar yaşamamıştır. Sektörün aktif yapısı ve karlılığı bozulmamıştır.
Bankalarda sermaye yeterliliğine ilişkin uluslararası düzenlemeler ve Türkiye örneği

Geçtiğimiz son 10 yıl boyunca, uluslararası bankacılık sektörü, mali piyasalardaki dönüşüm sürecinden derinden etkilenmiştir. Faiz oranlarının serbestleştirilmesi, sermaye kontrollerinin azaltılması, bankalara izin verilen faaliyet alanlarının genişlemesi, bankalar ile öteki mali kurumlar arasındaki geleneksel ayrımın erozyona uğraması, bankaların türev, döviz ve menkul kıymet piyasalarındaki işlemlerinin hızla büyümesi, mali küreselleşme ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler, bankaları yapı değişikliğine zorlamaktadır. Bu gelişmeler hem yeniden yapılanmaya katkı sağlamakta, hem de bu yapılanmadan etkilenmektedir. Bu nedenlerle, bankacılık sektörü yakın yıllarda yeniden yapılanma süreciyle meşgul olmuştur. Bu yeni yapının temel karakteristiği, risk alma ve artan rekabettir. Risk, bankacılığın doğasında vardır ve kaçınılmazdır. Bankaların görevi, karlılığın sürdürülmesine katkıda bulunan riskleri kabul edilebilir düzeylerde tutmaktır. Böylece, riskin ve kaynakların tanımlanması bir yandan mali hizmetlerin geliştirilmesi ve fiyatlandırılmasında dikkate alınması gereken bir unsur olurken, diğer yandan gözetim ve denetim için bir ölçüt olmaktadır. Ne var ki, piyasa riskleri gibi risklerin çoğu 'kredi riski-bazlı değerleme yöntemlerince' tam olarak kapsanamamaktadır. Bu nedenle, Avrupa Birliği ve Basel Komitesi gibi uluslararası örgütler, yeni risklere ilişkin yeni yaklaşımlar geliştirmektedirler. Bu gelişmelerin bir sonucu olarak, piyasa riskine dayalı bir düzenleme 1993'de Avrupa Birliği'nce kabul edilmiştir. Türk Bankalar Kanunu'nda 'sermaye yeterliliği kavramına' ilişkin hükümler bulunmasına rağmen, daha ayrıntılı düzenlemeler Avrupa Birliği Mevzuatı esas alınarak 1989 yılında 'sermaye yeterliliği standart oranının' kabulüyle başlamıştır. Daha sonra çıkarılan düzenlemelerle birçok açıdan uluslararası düzenlemelere uyum sağlanmıştır.
Basel II kapsamında temerrüt tutarı tahmin modelleri

Basel II prensiplerine göre kredi riskine ilişkin sermaye yükümlülüğü hesabında gelişmiş içsel derecelendirmeye dayalı yaklaşımları kullanan bankaların, Temerrüt Olasılığı, Temerrüt Halinde Kayıp ve Efektif Vade'nin yanında Temerrüt Tutarı'nı da tahmin etmeleri gerekmektedir. Esasında, bilanço dışı kredilere ilişkin Temerrüt Tutarı tahmini Krediye Dönüştürme Oranı'nın tahminine dayanır. Temerrüt Tutarı'nın veya Krediye Dönüştürme Oranı'nın tahminine yönelik olarak akademik çalışma ve bilgi kaynağı, sayısı ve niteliği itibariyle, diğer risk bileşenlerine kıyasla daha azdır. Bu çalışmada, Basel II prensiplerine uygun olarak Temerrüt Tutarı tahmin modellerinin oluşturulması en başından en sonuna kadar anlatılmaya çalışıldı. Bunun için öncelikle Temerrüt Tutarı tahminine yönelik Basel II kriterleri incelendi. Ardından, kullanılabilecek Temerrüt Tutarı tahmin yöntemlerinin neler olduğuna Basel II dokümanında yer verilmediğinden başta Avrupa Birliği'nin çalışmaları, akademik çalışmalar ve yayımlanan kitaplardan faydalanılarak Temerrüt Tutarı tahmininde kullanılabilecek yöntemler belirlenmiş ve bu çalışmada bunlar izah edilmeye çalışılmıştır. Buna ilaveten, Temerrüt Tutarı tahmininde karşılaşılabilecek problemlere ilişkin bazı çözüm önerileri sunulmuştur. Çalışmada ayrıca ele alınan tüm konular, simülasyon yöntemiyle oluşturulan kredi kartlarına ilişkin temerrüt verisi üzerinden uygulamaya tabi tutulmuştur. Neticede oluşturulan altı kredi kartı havuzu için Sabit Başlangıç Tarihi Yöntemi, Sabit Zaman Aralığı Yöntemi ve Değişken Zaman Aralığı Yöntemi'ne göre KDO tahmini ve Temerrüt Tutarı tahmini yapılmıştır. Üç yönteme göre yapılan tahminler birbirleriyle karşılaştırılmış ve ayrıca validasyona tabi tutulmuştur.
Bankacılık sektörünün regülasyonu-deregülasyonu ve sektör üzerindeki verimlilik, karlılık ve refah etkileri: Türkiye üzerine bir uygulama

Son yirmi yıldır, birçok ülkede kamu müdahalelerinin, istenirSiği ve etkinliği hakkında geniş tartışmalar yapılmaktadır. Bu tartışmalar çerçevesinde regülasyon veya deregülasyon. birçok ülkenin, başvurduğu önemli bir politika aracı, haline gelmiştir. Kamunun piyasaya müdahale etmesi gerektiği fikrini ileri sürelerce, piyasa başarısızlıkları nedeni, ile serbest piyasa mekanizması, pareto optimal durumlara ulaşılmasında yeterli, olamayacaktır. Bu durumlarda, piyasanın 'görünmez eli' nin yanında kamunun 'aşikar kolıf'nün var olması toplumsal refahı artıracaktır. Ancak özellikle II. Dünya Savaşı sonrası gelişen akımlar 'hükümet başarısızlıkları' argümanını gerekçe gösterip deregülasyon uygulamalarını savunmuşlardır. Regülasyon veya deregülasyon uygulamalarının, refah ve verimlilik üzerindeki etkileri çeşitli açılardan, ele alınmıştır. Ancak bankacılık sektörünün incelenmesi bu açıdan önemli görünmektedir. Çünkü bankacılık sektörü doğal tekel piyasası dışında regülasyonun veya deregülasyonun en. yoğun gerekçelendirildiği sektördür. Biz bu çalışmada Türk Bankacılık Sisteminin regülasyon. veya deregülasyonunun, sektörün etkinliği, verimliliği ve karlılığı üzerindeki etkilerini inceleyerek, regülasyon teorilerinin önermelerini test etmeye çalıştık. Bu amaçla 1960- 2001 yılı verilerini kullanarak, veri zarflama analizi ile bankacılık sektörünün etkinlik yapısı ortaya konmuştur. Daha sonra bu etkinliğin belirleyicileri içerisinde sektörde yaşanan deregülasyon veya regülasyon politikalarının etkileri incelenmiştir. Çalışmanın bulguları, Kamu Yararı Teorisi'ni desteklememekte, buna karşın Kamu Tercihi ve Chicago Okulu Yaklaşımı önerilerini destekler niteliktedir. Sektörde yaşanan regülasyonlar genelde etkinliği azaltmakta, deregülasyon uygulamaları ise orta ve uzun dönemde etkinliği artırmaktadır.
Bankacılık sektöründe yeni trendler ve teknolojik gelişmeler: Fintek sektörü üzerine bir uygulama

Bu çalışmanın amacı Türk Bankacılık Sektörü'nün FinTek'ler karşısındaki ve Türk FinTek sektörünün bankalar karşısındaki durumunu A'WOT yöntemi ile analiz etmek ve bu iki piyasa oyuncusuna birbirleri karşısında uygulayabileceği strateji önerilerinde bulunmaktır. Bu doğrultuda her iki taraf için ayrı ayrı SWOT analizleri yapılarak, A'WOT yönteminde ihtiyaç duyulan hiyerarşik yapı oluşturulmuştur. Bu sayede, bu iki aktörün birbirleri karşısındaki güçlü ve zayıf yönleri tespit edilmiş ve birbirleri için yarattıkları tehditler ve fırsatlar ortaya konulmuştur. A'WOT yöntemi doğrultusunda konunun uzmanları ile yapılan anketlerden elde edilen bulgularda, Türk bankalarının FinTek'leri bir fırsat olarak gördükleri sonucuna ulaşılmıştır. Buradaki en önemli fırsatın, değişen müşteri ihtiyaçlarına ve yeniliklere hızlı bir şekilde uyum sağlama imkanı olduğu belirtilmiştir. Türk FinTek şirketleri ise yenilikçi bakış açıları ve çevik yapıları açısından kendilerini bankalar karşısında üstün görmektedirler. Çalışma kapsamında Türk Bankacılık Sektörüne sunulan strateji önerileri; Satın alma, Kendi FinTek Şirketini Kurma ve Rekaberlik olarak 3'e ayrılmıştır. Türk FinTek Sektörüne ise Rekaberlik ve Rekabet stratejileri önerilmiştir.
Bank x-efficiency in Turkey: The case of commercial banks between 2002 and 2007

Bu çalışmanın amacı ticari Türk bankalarının 2000 ve 2001 ekonomik krizlerinin hemen ardından Türk bankacılık sektörünün köklü bir yeniden yapılanma sürecine girdiği bir dönemde yani 2002- 2007 yılları arasındaki etkinliğini incelemektir. Maliyet, dağıtım, teknik, saf teknik ve ölçek etkinlikleri parametrik olmayan Veri Zarflama Analizi kullanılarak elde edilmiştir. Bu değerler kullanılarak mülkiyet, zaman etkisi ve diğer önemli banka özellikleri gibi etkenlerle ticari Türk bankalarının X-etkinliğinin koralasyonu incelenmiştir. Ham etkinlik değerleri, sektördeki finansal istikrarın yardımıyla özellikle 2004'ten sonra etkinliğin artma eğiliminde olduğunu göstermektedir. Üstelik, ampirik modele göre yabancı bankalar yerlilere göre teknik ve saf teknik etkinlik açısından daha X-etkindir. Zaman etkisine bakıldığında, sonuçlar ticari Türk bankalarının 2005 yılından itibaren teknik etkinliğinin arttığını göstermektedir. Ayrıca, toplam kredi hacmi içindeki sorunlu kredilerin oranı, sermaye yeterlilik oranı ve toplam faaliyet gelirleri içinde diğer faaliyet giderlerinin oranı gibi diğer önemli özelliklerin çeşitli etkinlik değerleri üzerinde istatistiksel olarak önemli etkileri vardır. Bu çalışma, banka yöneticilerine, stratejistlere ve piyasaya yeni gireceklere sektöre dair bir anlayış geliştirmede yardımcı olabilir.
Bankacılık sektörünün Basel-II yeni sermaye uzlaşısına uyum çabaları ve örnek bir banka karlılık çalışması

Bankalar için getiri ve özkaynak arasındaki ilişki önemli bir konu olup, iki kavram arasında olması beklenen nedensellik ilişkisi, getiriden özkaynağa ve özkaynaktan getiriye doğru çift yönlü bir Granger Nedenselliği yönündedir. Bankaların karlarının bir bölümünü dağıtmayıp özkaynak artışı yaratmak istemeleri, otofinansman hipotezi ile uyumlu olup bu aşamada nedenselliğin yönü getiriden özkaynaklara doğru olması beklenir. Diğer yandan yasal düzenleme ve denetimlerle artan sermaye yeterlilik oranı, bankaları riskli yatırımları yöneltmesiyle nedenselliğin yönünün özkaynaklardan getiriye doğru olmasına neden olmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı bankacılıktaki özkaynak getiri ilişkisini incelemek ve Basel sermaye yeterlilik düzenlemelerinin ekonomi üzerindeki etkilerini ortaya çıkarmaya çalışmaktır. Türkiye'deki bankaların 1993:2-2009: 1 yılları arasındaki üçer aylık döneme ilişkin verilerle Eşbütünleşme ve Granger Nedensellik teknikleri kullanılarak analize tabi tutulmuş olup uygulama sonucu beklentilere uygun olarak getiriden özkaynağa ve özkaynaktan getiriye doğru çift yönlü bir nedensellik ilişkisi tespit edilmiştir. Bu bulgular geleneksel beklentiyle uyumlu olup, sermaye yeterliliği konusundaki tartışmalara katkı sağlama anlamında önemlidir.
Faizsiz bankacılıkta alternatif bir yöntem: JAK Bank ve Türkiye'de uygulanabilirliği üzerine bir araştırma

Bu çalışmanın amacı, bankacılık sistemi ile ilgili temel kavramların açıklanmasından sonra, Türkiye'de ve Dünya'da bankacılık sisteminin tarihi gelişimi ve seyrininincelenerek; faizsiz bankacılık sisteminin Türkiye ve Dünya genelindeyansımalarının açıklanması ve İsveç'te faaliyet gösteren JAK Medlems Bank'ıntarihçesi ile faaliyetlerinin incelenmesi ve Türkiye'de uygulanabilirliğinin derinlemesine mülakat yöntemiyle analiz edilmesidir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde bankacılık sistemi ile ilgili temel kavramlar açıklanmış ve Türkiye'de ve Dünya'da bankacılık sistemi hakkındabilgilendirmelerde bulunulmuştur. İkinci bölümde, faizsiz bankacılığın doğuşu ve gelişimi hakkında bilgi verilmiş ve katılım bankacılığının Türkiye'de ve Dünya'dayansımaları incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise, JAK MedlemsBank'ın tarihçesi ile faaliyetleri incelenerek, Türkiye'de uygulanabilirliği, derinlemesine mülakat yöntemiyle incelenmiştir. Sonuç bölümünde öneriler dile getirilmiştir. Çalışmanın amacına uygun olarak uzman kişiler ile mülakatlar yapılmış, bu kişilere kritik sorular yöneltilerek onların görüşleri çalışmaya eklenmiştir. Çalışmada literatür çalışması ve derinlemesine mülakat yöntemi kullanılmıştır.
Türkiye'de yabancı sermayeli bankların gelişimi ve yabancı sermayeli altı bankanın özsermayeye serbest nakit akımları yöntemi ile değerlemesi

Gelişmiş ülkelerde, bankacılık sektöründe pazarın doyuma ulaşması ile bankaların pazar paylarını büyütmelerinin ve karlılıklarını arttırmalarının güçleşmesi, önce kendi ülkelerinde banka birleşmelerine ardından da başka pazarlara yönlenmelerine neden olmuştur. Doğu Avrupa'da rejim değişiklikleri bu yönelimi hızlandırmıştır ve yabancı sermayeli bankaların kültürel ve ticari bağlarının bulunduğu Uzak Doğu Asya ve Latin Amerika ülkelerinin pazarlarına girişleri ile devam etmiştir. Türkiye'de 1980'den sonra başlayan liberalleşme bankacılık sektörüne girişleri kolaylaştırmıştır. 5 Nisan 1994 krizinin ardından gelen 1997 Asya ve 1999 Rusya krizleri bankacılık sektörüne yönelik yeniden yapılandırma programı ve 2005 yılında yürürlüğe giren yeni Bankacılık Kanunu ile Türk Bankacılığı güçlenmiştir. Banka karlılığının yüksek olması ve göreceli olarak bankaların ucuz olması yabancı sermayeli bankaları Türkiye'ye çekmiş, 2000 ile 2013 yılları arasında Türkiye'de faaliyet gösteren 18 bankanın hisselerinin bir kısmı ya da tamamı bu bankalar tarafından satın alınmıştır. Bütün ticari sektörlerde faaliyet gösteren firmaların en önemli amacı sonsuza kadar hayatta kalmak ve değerlerini arttırmaktır. Bankacılık sektörü için de bu durum geçerlidir ve değerleme kavramı bu açıdan önem kazanmaktadır. Bu tez çalışması ile Türkiye'de, 2000 ile 2007 yılları arasında yabancı sermayeli bankalara satışı gerçekleşmiş altı bankanın, özsermayeye serbest nakit akımlar yöntemi ile değerlemesi yapılmıştır. 2014 ile 2023 yılları arası bu bankaların olası değerleri hakkında bir projeksiyon sunulmuştur.
Katılım bankalarında risk yönetimi uygulamaları: Türkiye örneği

Faaliyetleri büyük oranda riskli işlemlere dayanan bankalar için risk yönetiminin stratejik bir önemi bulunmaktadır. Bankalar, güçlü risk yönetimi sayesinde risklerini kontrol edip kayıplarını azaltırken, aynı zamanda izlenilen doğru stratejiler sonucu riskli işlemlerden kazanç sağlayabilmektedirler. Doğası gereği riskli işlemler üzerine inşa edilen bankacılık sektörünün maruz kaldığı riskler katılım bankalarında daha da çeşitlenmektedir. Bu bakımdan, katılım bankalarında risk yönetimi kendine özgü bazı risk ölçümü, riski azaltma ve risk yönetimi sistemleri gerektirmektedir. Katılım bankaları, risk yönetiminde geleneksel bankaların yararlandığı kimi yöntemleri kullanmamakta, bunun yanında kendilerine özgü bazı farklı yöntemler geliştirmektedirler. Bu çalışmada, katılım bankalarının maruz kaldığı riskler ve bu risklerin yönetimine ilişkin ayrıntılı literatür taraması yapılarak, konunun teorik alt yapısı oluşturulmuştur. Ardından, Türkiye'de faaliyet gösteren katılım bankalarında karşılaşılan başlıca riskleri belirleyip, bu bankalardaki risk yönetimini inceleme ve geleneksel bankalardaki uygulamalar ile karşılaştırma amacını taşıyan nitel bir araştırma yapılmıştır. Araştırma kapsamında, görüşme yöntemi ile elde edilen veriler betimesel analiz yöntemi ile yorumlanmıştır.
Çağrı merkezlerinde performans değerlendirmesi: Bankacılık sektöründe bir alan araştırması

Rekabetin arttığı son yıllarda işletmeler, varlıklarını devam ettirmek için verimliliklerini yüksek tutmak ve müşteri memnuniyetine önem vermek zorundadır. İletişim teknolojilerinin artması ile birlikte işletmeler en önemli rekabet avantajlarından olan çağrı merkezi kurulumlarını gerçekleştirmek durumunda kalmaktadır. İşletmeler açısından müşterilerle köprü görevi gören çağrı merkezleri, müşteriyi dinleyerek, anlayarak ve ona yardımcı olmayı hissettirerek işletme ile müşteri arasındaki sadakatin artmasına etki etmektedir. Ayrıca, iletişimi sağlayan yapılar ve çağrı merkezinde çalışanlar etkin bir şekilde yönetildikleri için müşteri ile işletme arasındaki ilişkinin kaliteli kurulmasını sağlar. Çağrı merkezlerinin en önemli parçası müşteri temsilcileridir. Müşteri temsilcilerinin performansı ile çağrı merkezlerinin performansı doğru orantılıdır. Bu açıdan bakıldığında, müşteri temsilcilerinin performanslarının değerlendirilmesi ve bu değerlendirme sonuçlarından yararlanılarak müşteri temsilcilerinin gelişimi üzerinde durulması, bir anlamda, çağrı merkezlerinin başarısı için gerekli olmaktadır. Bu çalışma ile de çağrı merkezlerinde performans ölçümünün önemine ve çalışanların performans sistemi hakkında bilgi sahibi olarak sahiplenmesindeki öneme yer verilmiştir.