turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A Study of bankruptcy in Turkey. The cases of: Marbank, TYT Bank, Impexbank

Öz Bu tez çalışması Türkiye'de iflas üzerinedir. Çalışmada 1994 ekonomik krizinde faaliyetleri durdurulmuş bankalar, Marbank, TYT Bank, Impexbank, yakından incelenmiştir. Birinci bölüm Türk ekonomisi ve finans sektörüne genel bir bakıştır. Bu genel bakış aynı zamanda 1994 krizine sebep olan olayların kronolojik biçimde anlatımını da içerir. İkinci bölüm yasal düzenlemeler ve iflas durumunun genel bir incelemesidir. Yasal izlenme ve mali tablo analizinde kullanılan rasyolar bu bölümde tanımlanmıştır. Son bölüm bankacılık sektörünün son gelişmeler ışığında bir değerlendirilmesini ve toplumun yatırım tercihlerinin analizini kapsar. İflas eden bankalar oranlar yardımı ile incelenip, her biri ile ilgili sonuçlara varılmıştır. Tez genel sonuçlarla bitirilmiştir.
Bankacılık alanındaki yapısal düzenlemelerin Türkiye ekonomisi ve mali sistem üzerine etkisinin analizi

ve Şubat 2001 krizlerinin ardından uygulamaya konulan programın temel ayaklarından biri bankacılık sektörünün yeniden yapılandırılması olmuştur. Diğer bir değişle son iki kriz bankacılık sektörünün yeniden yapılandırılması için bir fırsat doğurmuştur. Bu tez çalışmasında bankacılık sektörünün yeniden yapılandırılması ve yeniden yapılandırma sonucu mali sistem ve reel sektör üzerine olası etkileri ele alınacaktır. Tezin ilk bölümünde yeniden yapılanma öncesinde bankacılık sektörünün yapısı tarihsel süreç içerisinde ele alınmıştır. İkinci bölümde, bankacılık sektörünün yeniden yapılandırılması ve yeniden yapılandırma programının bankacılık sektörüne olası etkileri ortaya konmuştur. Son bölümde ise yeni dönemde bankacılık sektörünün mali sistem ve ekonomik yapı üzerine etkileri incelenmiştir. V
II. Meşrutiyet'ten Erken Cumhuriyet'e milli bankacılığın sürekliliği (1908-1932)

II. Meşrutiyet'ten Cumhuriyet'e geçiş dönemi büyük siyasi değişikliklere rağmen iktisadi olarak önemli bir sürekliliğe sahne olmuştur. Milliyetçi akımların ve savaşların etkisiyle önceki dönemin liberalizmine tepki olarak ortaya çıkan milli iktisat düşüncesi geçiş döneminin iktisadi politika ve faaliyetlerini şekillendiren kurumsal yapı olarak bu süreklilikte önemli bir yere sahiptir. Bu dönemin iktisadi politika ve faaliyetleri sektörler bazında karşılaştırılarak incelendiğinde büyük oranda bir devamlılığın söz konusu olduğu görülmektedir. Milli iktisadın bankacılık ve finans alanındaki alt şubesi olan milli bankacılık bazı aksi görüşler olmasına rağmen II. Meşrutiyet'le başlamış ve Cumhuriyet dönemiyle gelişme göstererek devam etmiştir. İttihat ve Terakki milli bankacılığın milli iktisadı oluşturmak ve geliştirmek için ne derece önemli olduğunun bilincindeydi. Bunun için milli menfaatlere zıt hareket eden Osmanlı Bankası'nın yerini alması için sermayesi tamamen milli olan İtibar-ı Milli Bankası'nı kurmuştur. Cumhuriyet yönetimi de aynı politikayı Türkiye İş Bankası'nı kurarak devam ettirdiğini göstermiş ve daha sonra bu bankaları birleştirerek bu sürekliliği pekiştirmiştir. Her iki dönemde iktidarın desteğiyle büyük toprak sahipleri ve tüccarlar tarafından kurulan diğer taşra bankalarının kurucu sermayeleri, amaçları, kuruluş yöntemleri ve uğraşı alanları incelendiğinde birbirlerinin devamı oldukları açıkça görülmektedir. Savaşlar ve mübadelelerin etkisiyle yabancı sermayenin bıraktığı boşluğu doldurmak için taşra bankacılığı şeklinde örgütlenmeye başlayan milli sermayenin gücünü artırarak zamanla yabancı sermayenin yerini tuttuğu görülmektedir. Bu tez çalışmasında bir kurum olarak milli bankacılığın II. Meşrutiyet'le nasıl başladığı ve kurumsal süreklilik içinde Cumhuriyet dönemine geçişinin ne şekilde gerçekleştiği Yeni Kurumsal İktisat literatürü ve birincil kaynaklardan yararlanılarak incelenmiştir.
Parasal aktarma mekanizmasında kredi kanalı: Türkiye örneği

Bu çalışmada parasal aktarma mekanizmasında kredi kanalı yeni keynesyen ve post keynesyen yaklaşımlar çerçevesinde ele alınmış ve VAR modeli ile Türkiye'de kredi kanalının varlığı 2002- 2008 yılları arasında aylık verilerek kullanılarak test edilmiştir. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde parasal aktarım mekanizmasının önemine ve parasal aktarım konusundaki tarihsel sürece değinilmiştir. İkinci bölümde yeni keynesyen kredi görüşü çerçevesinde kredi kanalı değerlendirilmiş ve iktisat literatüründe kredi kanalını test eden ampirik çalışmalara değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise parasal aktarım mekanizmalarında alternatif bir görüş olan post keynesyen kredi görüşü ortaya konmuştur. Daha sonra ise post keynesyen ve yeni keynesyen yaklaşımlar karşılaştırılmıştır. Dördüncü bölümde ise Türk finansal sistemi içerisinde bankacılık sektörü temel istatistiki göstergeler çerçevesinde değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde Türkiye'de para politikasının krediler aracılığıyla reel ekonomiye aktarımını test etmek için yurt içi toplam kredi hacmi, toplam mevduatlar, toplam menkul kıymetler, sanayi üretim endeksi ve bankalar arası gecelik faiz oranı değişkenlerine ilişkin 2002- 2008 dönemini kapsayan aylık zaman serileri kullanılarak VAR modeli oluşturulmuştur. VAR modeli sonuçları parasal şokların kredi kanalı değişkenlerine aktarıldığı bulgusunu ortaya koyarken parasal şokların reel üretime krediler aracılığıyla aktarılmasına ilişkin güçlü kanıtlar elde edilememiştir. Ayrıca VAR modeli sonuçları post keynesyen kredi para argümanını destekler niteliktedir.
Türkiye'de banka konsolidasyonlarının etkinliğinin veri zarflama analizi ile değerlendirilmesi

20. yüzyılın sonlarındaki yoğun teknolojik gelişmeler ve artan serbestleşme eğilimi küresel ekonominin etkisini arttırmasına neden olmuştur. Türkiye'de de 1980'li yılların sonunda serbest piyasa ekonomisine entegrasyon amacıyla yasal düzenlemeler yapılmış ve bankacılık sektörünün gelişimi sağlanmıştır. 1990'lı yılların sonlarına gelindiğinde Dünya ekonomisinde yaşanan olumsuz gelişmeler Türkiye ekonomisine de yansımış ve finansal açıdan kırılgan olan bankacılık sektörünün krize girmesine neden olmuştur. Kriz sonrası birçok banka iflas etmiş ya da fon tarafından devralınmıştır. Bu aşamada birçok zorunlu konsolidasyon gerçekleştirilmiştir. Ancak 2000'li yılların başından itibaren sağlanan ekonomik istikrar ve bankacılık sektöründe gerçekleştirilen yeniden yapılandırma sonucu yabancı bankaların Türkiye'ye olan ilgisi artmıştır. Bu çalışmanın amacı, Türk Bankacılık Sektörü'nde son yıllarda gerçekleştirilen konsolidasyonların etkinliğini analiz etmektir.
Türkiye'deki mevduat bankalarının çok kriterli karar verme yöntemi ile analizi

Ülkelerin finansal durumlarını gösteren en önemli unsurlardan birisi bankacılık faaliyetleridir. Bankacılık sektörünün bozulması ülkelerin ekonomilerinin bozulmasına ve piyasadaki işleyiş dengesinin bozulmasına yol açmaktadır. Bankaların iflas etmesi sonucunda ekonomi, bankacılık sektörü ve yatırımcılar büyük zararlar görmektedir. Bu yüzden bankaların performanslarının değerlendirilmesi ve gerektiğinde önlem alınması önem arz etmektedir. Performansları değerlendirilen ve takip edilen bankaların finansal durumlarının bilinmesi gerektiğinde önlem alınmasına yardımcı olmaktadır. Bu sayede hem ekonomi hem de yatırımcılar risklerini dengeleyebilmektedir. Özellikle 2001 krizinde yaşananlar ve iflas eden bankalar bankaların performanslarının değerlendirilmesi konusunun önemini göstermektedir. Bu çalışmanın amacı bankacılık sektörünün büyük kısmını oluşturan mevduat bankalarının performanslarının çok kriterli karar verme yöntemine göre analiz edilmesidir. Çok kriterli karar verme yöntemi, verilen kararlara birden fazla etki eden kriter söz konusu olduğunda kullanılmaktadır. Araştırma kapsamında çok kriterli karar verme yöntemlerinden TOPSIS ve VIKOR yöntemi kullanılmıştır. Bu yöntemler yardımıyla mevduat bankalarının son beş yıldaki finansal performansları değerlendirilmiş ve analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda ortaya çıkan sonuçlar sektör yöneticileri ve araştırmacılar için bilgiler sunmaktadır.
Bankalar açısından risk yönetiminin önemi ve Basel-II sürecinin risk yönetimi üzerindeki etkileri

Ekonominin vazgeçilmez bir parçası olan bankacılık sektörünün faaliyetlerinde yaşanan olaylar, tüm sektörleri olumlu ya da olumsuz yönde etkilemektedir. Özellikle son 20 yıl içerisinde yaşanan bankacılık sektöründeki krizler tüm dünya ülkelerini etkilemiş ve risk yönetiminin ne kadar önemli olduğunu ortaya çıkarmıştır. Uluslararası Ödemeler Bankası bünyesinde kurulan Basel Komitesi finansal istikrarın korunması ve bankacılık uygulamalarında standartlaşmayı getirmek amacıyla 1988 yılında önce Basel-I kriterlerini daha sonra da 2004 yılında Basel-II kriterlerini yayımlamıştır. 2007 yılında Amerika'da başlayan küresel krizden sonra yaşanan olaylar ile birlikte günümüzde Basel-III kriterlerinin temeli atılmaktadır. Bu çalışmada bankalar açısından risk yönetiminin ne kadar önemli olduğu ve Basel-II kriterlerinin risk yönetimine olan etkileri ele alınmaya çalışılmıştır. İlk olarak, risk çeşitleri ve tanımlamaları yapılmış ve bankacılık sektörünün karşı karşıya kaldığı riskler hakkında bilgi verilmiş aynı zamanda risk yönetiminin neden gerekli olduğu ve risk yönetiminin önemini gösteren yaşanmış banka krizleri anlatılmıştır. Daha sonra Basel Komitesi, Basel-I ve Basel-II hakkında bilgiler verilmiş ve Basel-I ve Basel-II kriterlerinin risk yönetim süreçleri incelenmiştir. Son bölümde ise Türkiye'de ve Dünyada bankacılık sektörü risk yönetimi ve uygulamalarına yer verilmiş ve Basel-III kriterlerinden bahsedilmiştir. Risk yönetiminde uygulanan Basel-II kriterlerinin Amerika'da başlayan küresel kriz karşısında yetersiz kaldığı görülmüş ve risk yönetiminde yaşanan eksiklikler nedeniyle birçok banka batmış ve bunun üzerine Basel-II revizyona uğrayarak yerini Basel-III kriterlerine bırakmıştır. Yaşanan küresel krizden sonra risk yönetiminin ne kadar önemli olduğu tüm dünya ülkeleri açısından bir kez daha anlaşılmıştır.
2008 finansal krizinin Türk bankacılık sektörüne etkisi

Global ölçekli finans sektöründe, olası herhangi bir sorun meydana gelmesi uluslararası boyuttan bireye kadar bütün finansal ölçeklerde önüne geçilmesi ve atlatılması zor sonuçlar meydana getirebilmektedir. Bu tür olumsuz sonuçlar; finansal kriz olarak değerlendirilirken; finansal krizle meydana gelen istikrasızlığın ve ülkelerin gerek kendi içlerinde gerekse küresel ilişkileri açısından bir güvensizlik ortamının oluşması kaçınılmazdır. Bu güvensizliğin giderilmesi noktasında uluslararası ölçekte ülkelerin ve finans kurumlarının 2008 yılı finansal krizinin aşılmasına yönelik yaptıkları bazı iyileştirme ve değişim kararları söz konusudur. 2008 yılı finansal krizinin dünya ekonomisi ve küresel ölçekli finans kuruluşlarına olan etkisi ve Türkiye bankacılık faaliyetlerine olan yansımasının ayrıntılı olarak ele alınması kriz öncesi ve sonrasındaki koşulların değerlendirilmesi, krizin algılanması, benzer olası sorunların önceden tahmini ve gerekli tedbirlerin alınması noktasında önem taşımaktadır. Finans kurumlarınca yanlış alınan kararlar ve uygulanan para politikaları neticesinde Amerika'da başlayıp, global ölçekli bir domino etkisiyle tüm dünyada finansal yapıları olumsuz etkileyen 2008 finans krizine karşı, tüm dünya ülkeleri ile paralel Türkiye'de de alınan kararlar ve uygulamalar kaçınılmaz olmuştur. Başlayan iyileştirme sürecinin Türkiye ekonomisi ve bankacılık sektörü üzerindeki etkileri günümüzde de devam etmektedir. Global ölçekli alınan bu karalar neticesinde; her ülkede veya finans kuruluşunda pozitif yönlü bir kazanım ve fayda sağlamamıştır.
Türkiye'de ticari bankalarda kredilendirme süreci ve bankalar açısından değerlendirme yöntemleri

Bankalar, günümüzün dinamik ticaret hayatı içinde yer alan, ekonomide kaydi para yaratan, kaynak dağılımını etkileyen ve finansal işlemlerin daha hızlı ve daha çabuk gerçekleşmesini sağlayan finansal kurumlardır. Bu yüzden bankaların finansal yapılarının güçlendirilmesi, herhangi bir ticari işletmeye göre önem kazanmaktadır. Banka yönetiminin bilimsel ve pratik bir şekilde işlemesi karlılığının artmasında yardımcı olur. Banka yönetiminin önemli bir aşaması fonların en düşük maliyetle toplanıp, en yüksek kar ile pazarlanmasıdır. Bugün ticaret bankaları için fonların pazarlanmasınm en klasik yolu kredilendirme işlemleridir. Bankacılıkta kredi, hemen kullanılabilecek bir maddi değerin, belli bir bedel karşılığında gelecekte geri ödenmek koşulu ile mübadele edilmesidir. Krediyi kullanan taraf, kredilendirmeye konu olan bedelden bugün için faydalanırken, krediyi kullandıran taraf kredilendirme işleminden kredinin geri ödenme gününde kazanç elde etmeyi bekler. Kredilendirme işleminden kazanç elde edebilmek için bankanın kredi portföyünün dikkatle incelenip, analiz edilerek hazırlanmış olması, kontrol altında tutulması ve iyi planlanması gerekir. Ticaret bankaları da kredilendirme politikalarının ve aşamalarının dikkatle takip edilip, mümkün olan en düşük risk düzeyinin yakalanması amaçlanır. Kredi talepleri değerlendirilirken, bankalar kanunu açısından incelenmesi bankanın yasal yükümlülüklerini yerine getirmesi açısından önemlidir. Ancak yeterli değildir. Müşterilerin kredi vermeye değer olup olmadığının incelenmesi, bankanın varlığını sürdürebilmesi ve bankacılık faaliyetlerinden kara geçebilmesi açısından gereklidir. Ülkemizde yaşanan ekonomik istikrarsızlar ve ekonomik birimlerin kurumsallaşma olgusunu tamamlayamamış olması bankalar gibi borç veren kurumların, kredilendirecekleri müşterilerin finansal bünyelerini analiz etmelerinin yanı sıra kredilerini yasal teminatlarla desteklemeleri gereğini doğurmuştur. IVBu çalışmada banka ve kredi kavramları incelenerek, kredilendirme süreci ayrıntılı şekilde anlatıldı. Ticaret bankalarının kredi müşterilerinin kredi değerliliği araştırılırken dikkat ettikleri hususlar üzerinde duruldu. Bankaların kredilendirme sürecinde kredilerinin emniyeti açısından yaptıkları işlemler açıklandı.
Bankacılık sektöründe problemli krediler ve ekonomi üzerindeki etkileri

Problemli kredilerin tüm dünyada her geçen gün artması ve bankaları krize sürüklemesi, ülke ekonomilerini derinden sarsması, bankaların kredi yönetimi ve problemli kredileri önceden tahmin etme konusunda çalışmalar yapmaya yönlendirmiştir. Bu nedenle problemli krediler bankalar açısından artan bir öneme sahiptir. Bir kredinin problemli hale gelmesini tetikleyen birçok etken vardır, önemli olan bu etkenlerin oluşmasını önlemek ve kredi yönetimini sağlam bir şekilde oluşturmaktır. Ülkemizde yaşanan krizlerin sonrasında olumsuz etkileri hafifletmek ve ekonomide büyümeyi tekrar sağlamak, ortaya çıkan sorunların çözmek amacıyla iki öneri gündeme gelmiştir. Bunlardan ilki, Londra Yaklaşımından esinlenilen İstanbul Yaklaşımı diğeri ise Varlık Yönetim Şirketi kurulmasıdır. İstanbul Yaklaşımı daha sonra Anadolu Yaklaşımı adı altında devam ettirtmeye çalışılsa da İstanbul Yaklaşımı kadar başarılı olmamıştır
Finansal entegrasyon ve Türk bankacılık sistemine etkisi

1980'li ve 1990'lı yılların başlarında, bir takım gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde ciddi bankacılık krizleri yaşanmıştır. Finansal liberalizasyon, yakın geçmişşte yaşanan birçok bankacılık ve finansal krizin kökenini oluşturmuştur. Literatürde bankacılık ve finansal krizlerin çoğunlukla liberalleşmiş sistemlerde meydana geldiği gösterilmektedir. Finansal liberalizasyonun gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde bankacılık krizleri ihtimalini artırmasına karşın, bu krizlerin şiddeti, düzenleyici ve kurumsal altyapının güçlü olduğu ülkelerde önemli derecelerde düşük kalmaktadır. Düzenleyici ve kurumsal altyapı, etkili ve basiretli düzenlemeleri, finansal aracıların denetimini ve gözetimini ve regülasyonların iyi bir şekilde uygulanmasını sağlayan sağlıklı bir mekanizmayı içermektedir. Finansal reform süreci içerisinde yetersiz bir şekilde düzenlenen ve denetlenen yeni liberalleşmiş bankacılık sektörleri önemli problemler yaratabilmektedir. Diğer taraftan finansal liberalizasyon, finansal sistemlerin işleyişinin geliştirilmesine yardımcı olmakta, fonların miktarım artırmakta ve risk çeşitlendirilmesi yapılmasına izin vermektedir. Finansal liberalizasyon, ülkelerin finansal açıklığım artırarak uluslararası piyasalardan daha fazla fon elde etme fırsatını yaratmasına karşın, bu tür reformlar bu ülkelerde finansal kırılganlığı yükseltmektedir. Finansal kırılganlık genel olarak hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde bankacılık krizi ihtimalini artırmaktadır. Bununla birlikte bankacılık krizleri, ödemeler sisteminin işleyişine zarar verebilmekte ve yerel finansal sistemlerde güvenin kaybolmasına neden olabilmektedir. Bu da yerli tasarrufların önemli derecelerde azalmasına ve büyük ölçekli kısa dönemli sermaye kaçışlarına sebep olmaktadır. Bu çalışma, finansal liberalizasyonun, bankacılık krizlerinin ve finansal entegrasyonun bankacılık sektörü üzerindeki etkilerini saptamayı amaçlamakta ve finansal liberalizasyonun ve bankacılık krizlerinin finansal sistemler üzerindeki tahrip edici etkilerinin ortadan kaldırılmasına yönelik bazı çözüm önerileri sunmaktadır. Özellikle 1990'lı yılların ortasında, finansal entegrasyon birçok ülke tarafından finansal ve bankacılık kriterinin sayısının azaltılmasında ve ülke ekonomilerinde finansal istikrarın sağlanmasında bir çözüm olarak görülmüştür. Böylece bu çalışmada, finansal entegrasyonun bankacılık sektörü üzerindeki olası etkileri araştırılmaktadır. Çalışmamız sonucu finansal entegrasyonun Türk bankacılık sistemini ciddi anlamda etkilediğini söylemek mümkündür.
Müşteri tercihlerinin belirleyicisi olarak ürün ve hizmet kalitesi: Katılım bankaları ile ticari bankaların karşılaştırmalı analizi

Dünyada büyük bir gelişim gösteren ve 'Faizsiz Bankacılık' adı altında yaygınlaşan katılım bankaları, başlangıçta Müslüman ülkelerde faaliyet gösterirken giderek tasarrufların değerlendirilmesi ve ekonomiye tam anlamıyla katılamayan atıl fonların ekonomiye katılması amacıyla dünyanın birçok ülkesinde önem kazanmaya başlamıştır. Ticari bankalar ise ekonominin ilerlemesi, fon fazlası olandan fon ihtiyacı olanlara gerekli aktarmanın yapılması açısından çok büyük rol oynamıştır. Rekabetin sürekli arttığı günümüz koşullarında hizmet sektöründe yer alan bankaların farklarını ortaya koyabilmek ve başarılarını arttırabilmek için yoğun çalışmalarda bulunduğu kaçınılmaz bir gerçektir. Modern pazarlama anlayışından yola çıkarak, bankaların başarılarını arttırabilmek için öncelikli amacı müşteri memnuniyetini en üst seviyeye taşımaktır.
Türkiye bankacılık sistemindeki mevduat bankaları ile katılım bankalarının finansal oranlar açısından lojistik regresyon analizi ile değerlendirilmesi

Ekonomik sistem içerisinde hukuki ve sermaye yapısı güçlü bankacılık sistemi ülke gelişimine ve tasarruf sahiplerine güvenli bir ortamda yatırım yapma imkanı sağlayacaktır. Çalışmamın amacı mevduat ve katılım bankalarının verimlilik analizlerini araştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda çalışmamızda bağımlı değişken olarak Net Dönem Karı / Toplam Aktifler, Net Dönem Karı /Özkaynaklar, Sürdürülen Faaliyetler Vergi Öncesi Kar / Toplam Aktifler; bağımsız değişkenler olarak ise Sermaye Yeterliliği, Bilanço Yapısı, Aktif Kalitesi, Likidite, Gelir-Gider Yapısı Rasyolarından bazıları kullanılmıştır. Bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiyi tespit etmek için lojistik regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Çalışmamızdaki analizler 2009- 2014 dönemini kapsamaktadır. Çalışmanın sonucuna göre Likidite, Gelir-Gider Yapısı ve Faaliyet Rasyosu bağımsız değişkenlerinin bağımlı değişkenler üzerindeki etkisi anlamlı iken diğer bağımsız değişkenler ise anlamlı değildir.
2008 krizi sonrası Batı bankacılık sektöründe ortaya çıkan finansman temin şekillerinin analizi ve Türk bankacılık sektöründe uygulanabilirliliği

2008 Küresel Finansal Krizi sonrasında bankacılık sektörüne dair pek çok soru ve sorun ortaya çıkmış ve bu da hem politika uygulayıcıları hem de akademisyenler, bankacılık sektörünü etkileyen küresel finansal krizin nedenlerini araştırmaya yönelmiştir. Özellikle küresel yatırım bankalarının riskli yatırımları sonucunda ABD konut sektöründeki kriz ciddi bir küresel finansal krize dönüşmüştür. En önemlisi de Batıda özellikle de Avrupa'da bankacılık sektörü, krizin sonuçlarından olumsuz etkilenmiştir. Bu da sonuçta Avrupa'nın finansman temin yöntemlerinin bu konudaki etkinliğinin sorgulanmasına yöneltmiştir. Çalışmada Türkiye'nin finansman temin yöntemlerinin kriz öncesinde ve sonrasında nasıl değiştiği ve Avrupa ile nasıl farklılaştığı ve kriz sonrasında Batı bankacılık finansman temin yöntemlerinin Türkiye'ye uygulanabilirliği sorularının cevabı aranmıştır. Bunun için ilk aşamada geçmişş literatür ve ampirik çalışmaların sonuçları özetlenmiş ve buna göre temel finansman temin yöntemleri olan mevduat, mevduat dışı yabancı kaynak ve özkaynak kullanımı incelenmiştir. Ampirik analiz sonuçları göstermiştir ki Türkiye bankacılık sektöründe kriz öncesi ve sonrası dönemde finansman temin yönteminde ciddi farklılaşmalar olup, krizle birlikte mevduat kullanım oranı düşerken, mevduat dışı yabancı kaynak kullanımının arttığı sonucuna varılmıştır. Avrupa bankacılık sektöründe ise kriz sonrasında %90 bandında çok yüksek seyreden mevduat dışı kaynak kullanımının azalmaya başladığı ancak düşük değerlerde, %5 bandında seyreden mevduat oranlarının ise artmaya başladığı sonucu elde edilmiştir. En önemlisi de Türkiye'de Avrupa bankacılık sektörünün temel finansman temin yöntemi mevduat dışı yabancı kaynak kullanımının çok yüksek oranlarda gerçekleştirilebilmesi için daha düşük ve istikrarlı faiz ve enflasyon oranlarının gerektiği sonucuna varılmıştır. Ki bu da çalışmanın en önemli bulgusu olup, Türkiye'de politika yapıcılarının bu faktörü dikkate alarak hareket etmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Katılım bankacılığının sektördeki yeri ve finansal istikrara katkısı

Türk bankacılık sektörü için 2001 krizi bir milat olmuştur. Çalışma da 2001 sonrası dönemde yeniden yapılanma sürecine giren Türk bankacılık sektörü için ilgili sürecin bir düzene kavuşması ve özel finans kurumlarının katılım bankası unvanına sahip olarak tanınır duruma gelmesi 2005 yılını bulmuştur. Çalışma da bu nedenle 2005- 2012 dönemi için sektörün durumu ve katılım bankalarının durumu incelenmeye çalışılmıştır. Performans göstergeleri ve finansal istikrar unsurları üzerinden değerlendirilen katılım bankacılığı hakkında sektördeki durumu ve finansal istikrara katkısı üzerine değerlendirmeler yapılmıştır. Katılım bankacılığı sektör içerisinde performans kriterleri ve istikrar unsurları açısından değerlendirildiğinde genel olarak olumlu sonuçlara ulaşılmıştır. Ancak katılım bankaları sektördeki payları sebebi ile gereken sinerjiyi yaratamamaktadırlar. Sektördeki paylarının az oluşu piyasa da istedikleri yönde uygulamalar gerçekleştirmelerini engellemektedir. Bunun için piyasaya rekabeti arttıracak yeni katılım bankalarının girmesi alınacak olan payı arttırması yönünden önemlidir. Piyasaya giriş yapan yeni katılım bankaları ile bilinirlik artacak ve buna bağlı olarak arkasından güveni getirecektir. Piyasada payını arttırarak uygulamalar gerçekleştirebilecek konuma gelen katılım bankaları spekülatif amaçlı işlemlerin azalmasına, piyasada fonların yatırım, üretim faaliyetlerine kaymasına neden olarak finansal istikrarı sağlarken ekonomiye de gereken katkıyı yapacaktır.