turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İmage-nation of gendered nationalism: The representation of women as gendered national subjects in Ottoman-Turkish novels (1908-1938)

Toplumsal cinsiyet kimlikleri ve milliyetçilik arasındaki ilişki, 1980'den itibaren kadınların milliyetçi projelerde çeşitli şekilllerde tanımlanmalarına ışık tutan feminist çalışmaları ile tartışılır bir konu haline gelmiştir. Her ne kadar feminist literatür kadınların milliyetçi projelerdeki sembolik rolünün önemi ve anlamı hakkında birçok saptamayı içeriyor olsa da, kadınların kültürelüretimlerdeki temsili konusu tam anlamıyla incelenmemiştir. Bu çalışmanın hareket noktası Anderson'ın, hayali cemaat olarak millettanımıdır. Bu tanıma göre, insanlar aynı milli topluluğa ait olduklarını akıllarındahayal ederler. Her ne kadar Anderson hayali cemaatin bireyini cinsiyet kimliğinden bağımsız olarak ele alsa da, bu topluluğun her bir bireyinin erkek ya da kadın özne olarak kurgulandığı açıktır. Kadın veya erkek bir özne olma durumu ise hayali cemaaate ait olma biçimini etkiler. Bu çalışmada, toplumsal cinsiyete dayalı kurgunun kollektif bir kimlik olan ulusun bireyi olmaya atfedilensembolik roller ve anlamları belirlediği görüşünü inceleyeceğim. Romanlar hayal edilmiş sınırları temsil etmeleri ve kültürel farklılığı ifade eden araçlar olarak işlev görmeleri nedeniyle toplumsal cinsiyetçi milletin, Anderson'ın ifade ettiği gibi temel olarak kültürel alanda sürekli devam edenüretimini anlamada, önemli bir rol oymaktadırlar. Belirtildiği gibi, roman ve ulusal oluşum arasındaki bağlantı tesadüfi değildir. Roman farklı ve birbiriyle çelişen sorunların hayali kahramanların temsili ile tartışıldığı bir alan olarak kullanılabilir. Bu çalışmanın amacı Cumhuriyet öncesi ve erken dönem Cumhuriyet dönemi (1908-1938) romanlarında kadın imajlarınaodaklanarak kadınların toplumsal cinsiyetçi milliyetçilik bağlamında kurgusunuincelemek ve toplumsal cinsiyetçi milli kimliğin oluşumunu analiz etmektir. Amacım, romanlardaki kadın imajlarını inceleyerek Türk milliyetçiliğinin belirli özelliklerinden bazılarını ortaya çıkarmaktır.
Political parties and democratization in Georgia

Bu tez Gürcistan'daki demokratikleşme sürecinde çok partili sistemin gelişimini ve siyasi partilerin rolünü incelemektedir. Gürcistan'daki çok partili sistem ve demokratikleşme sürecine ışık tutmak için bağımsızlık öncesi ve bağımsızlık sonrası süreçler ayrıntıyla incelenecektir. Hem çok partili sistemi hem de demokratikleşmeyi şekillendiren koşullar Gürcistan'daki siyasi parti yöneticileri, sivil toplum örgütleri sorumluları ve akademisyenler ile gerçekleştirilen derinlemesine mülakatlar ile elde edilen bulgular ışığında yorumlanmıştır. Sovyetler sonrası gelişen siyasi sistemde iktidar partisi ve muhalefetin arasındaki ilişkilerin niteliği demokratikleşme açısından önemlidir. Siyasi seçkinlerin arasındaki farklılaşma ve mutabakat eksikliği demokratikleşme sürecini sekteye uğratan temel nedenlerdir. Dolayısıyla, Gürcistan'daki siyasi parti sistemi sayı olarak birçok siyasi partiye sahip olsa da siyasi sistem iktidar partisinin güdümündedir.
Demokrasinin ekonomik büyüme üzerine etkisi: Seçilmiş ülkeler üzerine bir zaman serisi analizi

Demokrasinin özel mülkiyeti, fikri mülkiyeti ve hür teşebbüsü destekleyen yegane politik sistem olduğunu düşünenlere göre ekonomi bu etmenlerin etkisiyle hızlı bir büyüme sürecine girebilmektedir. Demokratik sistemlerin öngörülebilen ortamında siyasal istikrar büyümenin teminatı haline gelecektir. Öte yandan karşıt argümanlar, demokrasinin refahı toplumun değişik katmanlarına yayması ve baskının azalması sebebiyle yatırımların azaldığını iddia etmektedir. Diğer yandan demokrasinin otokratik rejimlerin aksine siyasal istikrarsızlık için daha kolay zemin hazırladığını ve dolayısıyla ekonomik büyümeyi önleyebileceğini söyleyen çalışmalar mevcuttur. Bu çalışmada demokrasi ile ilgili tartışmalara değindikten sonra seçilen ülkeler için zaman serisi ARDL analizi yapılarak demokrasi ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki incelenmektedir. Bu ilişki birbiri ile sıkça kıyaslama yapılan Türkiye, Güney Afrika, Güney Kore, Brezilya ve Hindistan arasında incelenmektedir. Ortaya çıkan sonuçlar incelenen ilişkinin ülkeden ülkeye farklılıklar gösterdiğini ortaya koymaktadır. Bunun yanında ülke içlerinde de ekonomik büyümenin kısa dönemde ve uzun dönemde farklılıklar arz ettiği görülmektedir.
The legality of the international coalitions airstrikes in the Syrian civil war

Bu araştırma, ABD Koalisyon gücünün 2014 ve 2017 yılları arasında meydana gelen Suriye hava saldırılarının uluslararası hukuka uygunluğunu değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Suriye İç Savaşı 2011'de Suriye hükümeti ve muhalefet grupları arasında patlak verdi. Gösteriler kısa bir zaman içinde silahlı direnişe dönüştü. Sonrasında, dış güçler çatışmaya müdahale ettiler. Çatışmanın yabancı güçleri, güç kullanımının çeşitli uluslararası ve teamül hukuku normlarına göre yasal olduğunu iddia ettiler. ABD ve müttefikler operasyonları yürütmek için bir koalisyon kurdular. Koalisyonun hava saldırıları ağırlıklı olarak İŞİD ve Suriye'deki diğer İslamcı militanları hedef almaktadır. ABD Koalisyonu, BM Sözleşmesinin 51. Maddesi ve bazı uluslararası teamül kurallarına dayalı olarak kendini savunma hakkını kullandığını iddia etmektedir. İsteksiz ya da başarısız testi, teamül hukukunun diğer konularıyla birlikte Suriye'de güç kullanımının uluslararası hukuka uygunluğunun tartışılmasında kullanılmıştır. Uluslararası hukuk esas olarak yazılı antlaşmalardan ve sözleşmelerden ibaretken, teamül hukuku devlet uygulamalarını ve hukuk olarak kabul edilen unsurları içermektedir. Çalışma, kuvvet kullanımı açısından hem uluslararası hukukun hem de teamül hukukunun oluşumu hakkında ayrıntılı bilgi sunmaktadır. BM Sözleşmesi uluslararası hukukun en önemli bölümlerinden biridir; Bu nedenle, çalışma, Uluslararası hukukun kullanım amaçlarını daha iyi anlamak, için Sözleşmenin tarihsel geçmişşini incelemiştir. Ayrıca, teamül hukukunu üreten ve destekleyen koşullar da tartışılmıştır. Çalışma, pasif onay, isteksiz ya da başarısız testi, devlet dışı aktörlere karşı öz savunma, insancıl müdahale ve teamül hukuku ile ilgili ek konuları tartışmaktadır. Suriye'de ABD Koalisyonunun müdahalesine, teamül hukukunda yeni ortaya çıkan normlar uygulanmaktadır. Çatışmanın sosyal ve tarihsel arka planını belirleyen çalışma, ABD Koalisyonunun Suriye'ye katılımının bazı teamül normlarına uygunken diğer bazılarını ihlal ettiğini değerlendirmektedir.
12 Eylül ihtilali sonrası Türk milliyetçiliği bağlamında, Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı Alparslan Türkeş Dönemi politikalarının incelenmesi

Türk siyasetinde siyasi hayatına sırasıyla Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi, Milliyetçi Hareket Partisi, 12 Eylül ihtilalı sonrası kapatılan Milliyetçi Hareket Partisinin yerine kurulan Milliyetçi Çalışma Partisiyle çalışmalarına devam etmiş. 1993 yılında kapatılan siyasi partilerin tekrar açılabilmesi sonucunda Milliyetçi Çalışma Partisinin ismi değiştirilerek yeniden Milliyetçi Hareket Partisi olarak düzenlenmiştir ve genel başkanlığına Alparslan Türkeş sürdürmeye devam etmiştir. Alparslan Türkeş'in parti genel başkanlığı döneminde izlenilen politikaların Türk toplumu üzerindeki etkisi ve Türk Milliyetçi fikrinin partiye etkisi değerlendirilmiştir. Bu çalışmanın amacı 1969 yılında kurulan Milliyetçi Hareket Partisinin siyasi politikalarının 12 Eylül darbesi sonrası Alparslan Türkeş döneminin incelenmesi ve yaşanan siyasi gelişmeler de Türk milliyetçiliği fikrinin, Milliyetçi Hareket Partisi politikaları üzerindeki etkisi olayların bütünlüğünü, kronolojisini koruyarak değerlendirme sağlanmıştır.
The Western news coverage of Turkey's role as to the muslim republics in the former Soviet Union.

Bu çalışmanın konusu Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra Anglo-Sakson basınının Türkiye'ye ilişkin görüşlerini incelemektir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Batı'da ortaya çıkan bası endişeler Türkiye'yi laik yapısından da dolayı önemli anahtar bir ülke olarak ön plana çıkardı. Türkiye bağımsızlığını kazanmış olan Orta Asya ülkeleriyle, Azerbaycan'ın Batı normlarını kabul etmelerine rehberlik edebilirdi. Böyle bir rol için Türkiye'nin gerekli know-how'ı ve deneyi de var sayılıyordu. Ayrıca 1980'lerden sonra Türkiye'nin serbest pazar ekonomisi kurallarını benimsemiş olması da Batı açısından olumlu bir puandı. Bu çalışma için Time ve Economist dergilerini inceledik. Bunlar resmi yayınlar olmamakla birlikte yayınlandıkları ülkelerdeki siyasi anlayışı ortaya koymaları acısından önemli kaynaklardır, fcerik analizi yöntemi ile konuyla ilgili var olan siyasi görüşleri belirlemeye çalıştık. Ortaya çıkan sonuç Batı basınının yeni Müslüman Cumhuriyetlerinin siyasi geleceğinin belirlenmesinde Türkiye'ye cok olumlu bir rol biçtikleri ve destekledikleri yönünde oldu. Konuyla ilgili cok az olumsuz verilere değinilirken Türkiye'yi bir model olarak bu ülkelere sunmayı özellikle aynı bölgede yer alan bazı radikal Islami rejimlerin varlığ'ından dolayı da tercih ettikleri anlaşıldı. Türkiye'nin siyasi, ekonomik ve sosyo-kültürel anlamda bu ülkelere örnek olabi leceğ'inin sık sık vurgulandığı görüldü.
Max Weber'in plebisiter lider demokrasisi anlayışı üzerine bir inceleme

Bu çalışma, Max Weber'in plebisiter lider demokrasisi anlayışı hakkında analitik, teorik ve eleştirel bir inceleme sunmayı amaçlamaktadır. Weber'in geliştirmiş olduğu klasikbürokrasi modeline göre bürokratik yönetim, egemenlik uygulamanın en şekli-rasyonelformudur. Bürokrasinin teknik üstünlüğünü bu ideal tipin ekonomide ve kamu yönetimindeyayılmasının sebebi olarak gören Weber, ayrıca bu organizasyon şeklinin tarihsel açıdankaçınılmaz olduğunu söylemektedir. Ancak Weber, tüm olumlu taraflarına rağmen bürokratik yönetim modelini en çok eleştiren düşünürlerden biridir. Ona göre bürokratik egemenlik;standartlaşmaya yol açmakta, düşünce özgürlüğünü engellemekte, kültür insanını yok etmekte ve en önemlisi kendiliğindenleşme eğilimiyle siyasetin alanına müdahale etme tehlikesi arz etmektedir. Teorik boyutun yanı sıra, pratik ve kurumsal boyutta ise Almanİmparatorluğu'nda gözlemlediği bürokratik egemenlik ve bunun olumsuz sonuçları, Weber'ibahsettiği problemlere yönelik alternatif çözüm arayışlarına sevk etmiştir. Weber'in Alman İmparatorluğu için geliştirdiği alternatif, plebisiter lider demokrasisidir. Weber, kendi geliştirdiği bürokrasi modelinin eleştirisine dayanarak ortaya attığı alternatif demokrasi modelini demokratikleşme, parlamenterleşme ve cumhurbaşkanının doğrudan halk tarafından seçilmesi üçlemesiyle sunmuştur. Bu bağlamda, bu çalışma, Türkçe akademik literatürde, bilgimiz dahilinde, hakkında kapsamlı bir çalışma bulunmayan plebisiter lider demokrasisikavramını incelemeyi ve sonraki akademik çalışmalara esas olmayı amaçlamaktadır. Çalışma, teorik ve analitik siyaset bilimi/felsefesi odaklı; nitel ve betimleyici bir çalışmadır. Çalışmanın ana argümanı ise modern bürokrasinin egemenlik uygulamanın en şekli-rasyonelformu olduğunu ifade eden verimlilik tezi ve yine modern bürokrasinin özgürlükleri kısıtlayıcı yönünü ifade eden kendiliğindenleşme tezi arasında ilk bakışta var olduğu düşünülen çelişkinin açıklanabilir olduğu ve Weber'in bürokrasinin kendiliğindenleşmesitehlikesini önlemek amacıyla savunduğu plebisiter lider demokrasisinin hem demokratik hem de antidemokratik potansiyele sahip olduğudur.
Tarihsel süreç itibarıyla Edirne'de sendikacılık ve siyaset ilişkisi

Günümüzde üretim ilişkileri her türlü toplumsal ilişkinin belirleyici ve yönlendiricisi olarak karşımıza çıkmaktadır. Durum böyle olunca çalışma hayatının düzenlenmesi ve disipline edilmesi de önemli bir toplumsal olgu halini almaktadır. Demokrasinin benimsenerek varlığının ve yaşanabilirliğinin öne çıktığı günümüz toplumlarında, demokrasinin kurulabilmesi ve yaşatılabilmesi için gerekli olan unsurların başında gelen örgütlü olma gereği toplumsal ilişkilerde öne çıkmakta, önem kazanmaktadırlar. Günümüzde ülkeler, baskı gruplarının hayatın içinde aktif ve etkinliği oranında demokratik olabilmekte; demokratik yönetilebilmektedir. Toplumu yöneten kesimin elindeki gücü bir başkasıyla paylaşmaya yanaşmadığı günümüz egemen ideolojisi, örgütlü birey olabilmenin verdiği güç ile insanların sınırları zorlamasına sebep olmaktadır. Bir zorunluluk haline gelen, bireye özgüven aşılayan ve bu özgüven sayesinde bilinçli düşünmesini sağlayan örgütlü olma mücadelesi hem kişinin kendini bulmasını, hem de toplumun sağlıklı bir zeminde gelişip ilerlemesinin yolunu açmaktadır. Çalışma hayatının normal akışında seyretmesi sağlıklı bir işçi-işveren ilişkisine bağlıdır. Her ne kadar çıkarlar konusunda zıt kutupları temsil etseler de her iki kesimin buluştuğu ortak nokta, karşılıklı çıkarların sağlıklı, demokratik bir ortamda benimsenip savunulabildiği, huzur ve güven içerisinde sürekliliği olan bir çalışma ve yaşama isteğidir. Bu birlikte yaşama zorunluluğu sayesinde her iki taraf da birbirlerine tahammül etmek ve birlikte ortak beklentiler yaratma düşüncesinde ve sevdasında olmalıdırlar. Demokrasinin gereği budur. Sendikal mücadeleler tarihsel süreç içerisinde göstermiştir ki, birbirlerine tahammül edemeyen kesimler büyük zararlara uğramışlar, felaketler yaşamışlardır. Özellikle işçi sınıfı ortak menfaatler doğrultusunda, sınıf bilincinden hareketle birbirine kenetlenmediği sürece her zaman ve her toplumda haksızlığa uğramış, mağdur olmuştur. İşçi kesimi güçlü olduğu oranda ülkesinde demokrasiye de, ekonomik kalkınmaya da hizmet eder. Ama en büyük hizmeti kendi sınıfına, dolayısıyla topluma kazandırdıklarıdır. Olayın bu bağlamda ele alınarak irdelenmesi gerektiği düşüncesindeyim
An analysis of the national will discourse of Erdoğan: From 'Nation-as-one'to 'nation as us'

Bu tez AKP Genel Başkanı ve 2002- 2014 yılları arası Türkiye Cumhuriyeti Başbakan'ı olan Recep Tayyip Erdoğan'ın Milli irade söylemini analiz etmek amacıyla yazılmıştır. Milli irade kavramın Erdoğan'ın söyleminin kurucu unsurlarından biri olduğu düşünülmüş ve kavramın Erdoğan tarafından fazla kullanıldığı gözlemlenmiştir. Bu konuyu çalışırken, Fransız Düşünür Cladue Lefort'un 'iktidarın boş alanı' teorisinden yararlanılmıştır. Bu teoriye göre modern öncesi dönemde mutlak bir kral da bulunan iktidar, halkın egemenliği ideali ile kraldan alınmış ve soyut bir kitle olarak halka verilmiştir. Başka bir deyişle 20. yüzyıldaki sistemlerde iktidarın alanı boşaltılmış ve hiç kimsenin iktidarı haline gelmiştir. Lefort boşalan bu iktidar alanının kendini milletle özdeşleştirecek bir söylem kurmaya muktedir olan bir parti ya da kişi tarafından doldurulmaya elverişli olduğunu belirtir. Bu tezde Lefort'un işaret ettiği söylemin Türkiye bağlamında Erdoğan'ın milli irade söylemi olduğu iddia edilmektedir. Bu iddiayı temellendirmek için önce siyaset tarihi iktidar, halkın egemenliği, millet ve milli irade kavramları temel alınarak yazılmış, sonra kavramın Türkiye serüveni, AKP'nin oluşumuna kadarki merkez sağ siyaset geleneğini göz önünde bulundurarak koyulmuş ve son olarak Erdoğan'ın 11 yıllık iktidar dönemindeki bütün konuşmalarının, söylem analizi milli irade kavramı üzerinden yapılmıştır.
Print media and civil-military relations in Greece and Turkey

Bu çalışma Türk ve Yunan gazete köşe yazarlarının ülkelerinde askerlerin yönetimi ele geçirmelerini darbeler olduktan sonra nasıl yorumladıklarını ve çerçevelediklerini araştırmaktadır. Literatürde mevcut olan Yunan köşe yazarlarının askeri rejim döneminde sansür nedeni ile sessiz kaldıklarını Türk köşe yazarlarının da 12 Eylül darbesini ve de sonrasında kurulan yönetimi açık olarak desteklediklerini savunan argümanları reddederek, bu çalışma her iki ülkedeki durumun da mevcut çalışmaların iddia ettiğinden çok daha karmaşık olduğunu savunmaktadır. Bu yaklaşımın ışığında, askeri yönetimlerin ilk altı aylık süreleri boyunca (21 Nisan 1967 darbesi olduktan sonra) Yunanistan'da Akropolis, Eleftheros Kosmos ve Ta Nea gazetelerinde, Türkiye'de ise (12 Eylül 1980 darbesi olduktan sonra) Cumhuriyet, Hürriyet ve Milliyet gazetelerinde çıkan köşe yazılarına odaklanmaktadır. Bu çalışma Türkiye ve Yunanistan'da askerlerin yönetimleri sırasında medyaya yaklaşımlarında önemli benzerlikler olduğunu göstermektedir. Bunun yanı sıra, Türk ve Yunan köşe yazarlarının ülkelerinde askerlerin yönetimi ele geçirmesini ve de sonrasında izleyen askeri yönetimleri çerçevelemelerinde ve de yorumlamalarında hem benzerlikler hem de farklılıklar olduğunu ortaya koymaktadır. Bu benzerlik ve farklılıkların Türkiye ve Yunanistan'da gazetecilik mesleğinin gelişimi, her iki ülkenin bağımsız ulus devletlerini kurmalarından itibaren sivil-asker ilişkilerinin gelişimi ve askerin her iki ülkenin siyasi hayatındaki yeri ve de rolü incelenerek daha iyi anlaşılabileceğini savunmaktadır.
İngiliz belgelerine göre 1960 askeri darbesi ve 1971 askeri muhtırası

Bu çalışmada başlığından da anlaşılabileceği gibi İngiliz belgelerinin öne çıkarılmasıyla 27 Mayıs 1960 Darbesi ve 12 Mart 1971 Askeri Muhtırası konu alınmıştır. Bu iki dönemin ele alınmasında birbirini etkileyen iki askeri müdahalenin sebepleri ve dönemin uygulamalarının nasıl biçimlendiğini anlama amacı güdülmüştür. Bununla birlikte iki müdahaleye arka plan oluşturması açısından Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde meydana gelen darbeler ve darbe girişimleri, bunların oluşmasındaki etkenler ve örfi idare veya sıkıyönetim olarak adlandırılabilecek dönemin olağanüstü uygulamaları da çalışma içerisine dahil edilmiştir. Ayrıca Milli Mücadele ve Atatürk Dönemi'ndeki siyasi-askeri gelişmelerin anlatılması da, esas konunun anlaşılmasında etkili olacaktır. Çalışmanın esas konusuna gelindiğinde, dönemleri anlatırken İngiliz belgelerinin kullanılması da, İngiltere'nin Türkiye Cumhuriyeti ile geçmişşten gelen olumlu-olumsuz ilişkilerinin onların Türkiye'deki her türlü gelişmeyi takip etmeleri ve raporlamalarından dolayı olmuştur. İngiliz belgeleri ve yerel kaynaklar kullanılarak darbe ve muhtıraya giden süreçte siyaset veya askeri unsurların takındıkları tutumların boyutu, değişimi veya sonuçlandırmaya giderken nelerden etkilendiğini açıklamak önemli bir nokta olarak benimsenmiştir. Ayrıca, İngiliz belgelerinin Türkiye'deki bu gelişmelere yönelik tutumunun ne derece objektif olduğu ve olayların değerlendirilmesinde ne kadar detay sundukları da ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Böyle bir yöntemde yerel kaynakların kullanılması, İngiliz belgelerinin verdiği bilgilerle ne derece örtüştüğünü görmeyi sağlamıştır. Bu şekilde Türkiye'nin geçirdiği bu iki askeri müdahalenin öncesi ve sonrasındaki gelişmeler analiz edilerek sunulmuştur.
Kent yönetimine katılımın bir aracı olarak Yerel Gündem 21 ve Türkiye'deki örnek uygulamaları

Çevre sorunlarının giderek artış göstermesi ve doğal yapıyı tehdit etmeye başlaması ile sınırsız büyüme eksenli modeller sorgulanmaya başlamıştır. Bu noktada 1970'li yıllarda yaşanan çevreyle ilgili tartışmaların ana temasını sürdürülebilir kalkınma oluşturmuştur. 1992 Rio Zirvesinde ise sürdürülebilir kalkınma tüm insanlığın 21. yüzyıldaki ortak hedefi olarak benimsenmiş ve bu doğrultuda 21. yüzyılda çevre ve kalkınma sorunlarıyla başa çıkılmasına ve sürdürülebilir kalkınma hedefine ulaşılmasına yönelik ilkeleri ve eylem alanlarını ortaya koyan Gündem 21 Eylem Planı kabul edilmiştir. Gündem 21'in 28. bölümü 'Gündem 21''in desteklenmesinde yerel yönetimlerin girişimleri' başlığını taşımaktadır. Bu bölümün temel dayanağı, 'Gündem 21'de ele alınan sorunların ve çözümlerin büyük bir bölümünün yerel faaliyetlere dayalı olması nedeniyle, belirlenen hedeflerin gerçekleştirilmesinde yerel yönetimlerin işbirliği ve katılımı belirleyici olacaktır' olarak ifade edilmiştir. YG-21 kavramının ortaya konduğu bu bölümde, yerel yönetimlerin öncülüğünde, sivil toplumun ve diğer tüm ilgililerin, birlikte kendi sorunlarını saptayarak, kentleri için 21. yüzyılın gündemini oluşturmaları karar bağlanmıştır. Türkiye'de YG-21 çalışmaları dünyadaki örneklerine nazaran daha gecikmeli olarak 1997 yılında Habitat II zirvesi sonrası uygulamaya konulmuştur, örnek alan olarak seçilen Bursa ve Antalya belediyeleri de ilk aşamada projeye katılmışlardır. YG-21 projesinin Türkiye'deki uygulamalarını ve etkilerini araştırmak amacı ile hazırlanan bu çalışmada, illerde yürütülen çalışmaların ve oluşturulan katılımcı mekanizmaların kentlerde yaşanan çevresel ve yönetimsel sorunların çözümüne ne derece de katkı yaptığı incelenmiştir. Araştırmamız, yöneldiği konu ile ilgili ortaya konmuş olan kaynaklar üzerinden yapılan bir literatür taramasıdır. Çalışma sonucunda YG-21 projesi aracılıyla, her iki kentte de önemli projelerin ortaya konduğu ve yerel yönetişim kültürünün gelişmesine katkıda bulunulduğu saptanmıştır. Buna karşın iki kentin YG-21'in hedeflerini ve ilkelerini yaşama geçirme konusunda başarılarının aynı düzeyde olmadığı saptanmıştır. Bursa'da belediyenin kendi bünyesinde oluşturduğu YG-21 Şube Müdürlüğü aracılığıyla çalışmalara destek olması ve müdahaleci olmayan yapısıyla arzu edilen dengeyi kurabilmesi önemli bir başarı olarak görülse de, Antalya'daki YG-21 çalışmalarının, gerek kurumsallaşmanın oluşması açısından gerekse çalışmalara halkın ve sivil toplum örgütlerinin ilgisini ve katılımını sağlama noktasında Bursa'ya nazaran daha gelişmiş olduğu belirlenmiştir.
Küreselleşme bağlamında 1980 sonrası İstanbul'un gelişimi

İçinde bulunduğumuz yüzyılın en önemli vakalarından olan küreselleşme kuşkusuz çağımızın göz ardı edilemez bir gerçeğidir. Henüz dinamik bir süreç olan küreselleşme şehirleri de derinden etkilemektedir. Küreselleşmenin her geçen gün şehirlerde daha çok görünen yüzü şehirlerin yeniden yorumlanmasına sebep olmuş ve küresel şehir olgusunu ortaya çıkarmıştır. Bu yeni anlayış şehirleri daha bir etkili ve işlevsel hale getirmiştir. Küreselleşmenin en belirgin etkisinin göründüğü şehirlerin, küresel şehir niteliğinde değerlendirilebilmesi için bazı niteliklere ve özelliklere sahip olması gerekmektedir. Bu çalışmada üç büyük imparatorluğa başkentlik yapmış, İstanbul'da özellikle 1980'li yıllardan sonra küresel şehir olma yönünde yerel ve merkezi yönetim tarafından yapılan çalışmalar konu alınmış olup İstanbul'un küresel gelişimi ele alınmıştır.
Basın kuramları çerçevesinde medya- siyaset ilişkisinin etik açıdan incelenmesi: Türkiye örneği

Etik tartışmaların sürekli yaşandığı çağımızda, metalaşan değerlerin gölgesinde toplumsal değerleri korumak gittikçe zorlaşmıştır. Toplumun kültürel benliğinin esaslarından olan etik ilkeler, sermaye güçlerinin temayülü altında bulunan medya tarafından yozlaştırılmakta, değerlerin ihlal edilmesi ise normalleştirilmektedir. Kamuoyunun üzerinde önemli tasarruf haklarına sahip olduğu siyaset alanı ve siyasi unsurlar da da etik sıkıntılara her daim rastlanmaktadır. Ancak son dönemlerde medyanın siyaset ile olan yakınlaşması ve bu yakınlaşmada etken olan faktörler, toplumun yanlış yönlendirilmesi ve manipüle edilmesi ile kalmamış, her iki alanda yapısall değişikliklere sebep olmuştur. Siyaset alanında; medya üzerinde devletin hukuki yapısından kaynaklanan yaptırım gücünü elde eden iktidarın, siyasal sistem yapısına göre medyayı hangi amaçlar doğrultusunda kullandığı ve medya üzerinden yaptırım gücünden kaynaklanan avantajları nasıl değerlendirdiği görülebilmektedir. Medya alanında ise, sermaye gruplarının güç olarak sektörde ortaya çıkmasıyla beraber siyasi unsurları çıkar ve fayda amaçlı kullanım şekline ve asıl amacından sapmasına şahit olunmaktadır. Bu çalışmada siyasal sistemlerin medya ile olan ilişkisi ortaya konmaya çalışılmış ve ülkemizdeki yansımasına değinilmiştir. Ayrıca basın kuramlarının ana dayanağı olan siyasi sistemler ile medya arasındaki ilişki ortaya konmaya çalışılmıştır. Bununla beraber medya etiği ilkeleri üzerinden medya ve siyaset ilişkisi değerlendirilmiş ve oluşturulan hipotezlerle pratikteki uygulamaları 'Gezi Parkı Eylemi' ve '17 Aralık Operasyonu' ile ilgili haberler üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır.