turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Nazilli devlet hastanesi'nde çalışan hemşirelerin mesleki otonomileri ve etkileyen faktörler

Bu çalışma, Nazilli Devlet Hastanesi'nde çalışan hemşirelerin mesleki otonomilerini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma, Nazilli İlçe Devlet Hastanesi'nde 03 .06.2013- 19 .08. 2013 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, Nazilli İlçe Devlet Hastanesi'ndeki 194 hemşire oluşturmuş, örneklem seçimine gidilmeden evrenin tümüne ulaşmak hedeflemiş, ancak araştırmayı kabul eden 184 hemşire (%94,8) örneklemi oluşturmuştur. Veriler, demografik veri formu ve Shutzenhofer (1992) tarafından geliştirilmiş, ülkemiz için geçerliliği ve güvenilirliği Saraçoğlu (2010) tarafından yapılan 'Hemşirelik Aktivite Ölçeği' ile elde edilmiştir. Araştırma verileri, standart sapma, ortalama, frekans dağılımı, Kolmogorov-Smirnov testi, Oneway ANOVA testi ve student-t testi ile değerlendirilmiştir. Araştırmaya katılan hemşirelerin, %29,3'ü dahili klinikler hemşiresi, %51,1'i ön lisans mezunu ve %59,2'si 17 yıl ve üzeri süredir çalışmaktadır. Hemşirelerin, %50,5'i günde 11 hasta ve üzerine bakım vermekte, %43,5'i ayda 6-10 nöbet tutmakta ve %55,4'ü servis hemşiresi olarak çalışmaktadır. Hemşirelerin %61,4'ü mesleki dergi/yayın takip etmemekte, %71,7'si mesleki kongre/kurslara katılmakta ve %81'inin mesleki bir derneğe üyeliği bulunmamaktadır. Hemşirelerin %62'si mesleğinden memnun olduğunu, %64,7'si mesleki amaçlar doğrultusunda rollerini 'kısmen' yerine getirebildiğini ve %50,5'i mesai saatleri içerisinde en fazla hemşirelik bakımı uygulayabildiğini belirtmiştir. Hemşirelerin, Hemşirelik Aktivite Ölçeği puan ortalaması 158,36 29, 72 olarak bulunmuş ve otonomi düzeyleri orta seviye (121- 180 puan arası) olarak değerlendirilmiştir. Hemşirelerin, çalıştıkları klinikler, eğitim durumları, çalışma süreleri, günlük bakım verdikleri hasta sayısı, aylık nöbet sayıları, mesleki statüleri, mesleki dergi/yayın takip etme durumları, mesleki kongre/kurslara katılma durumları, mesleki derneğe üye olma durumu, mesleğinden memnun olma durumu, mesleki amaçlar doğrultusunda rollerini yerine getirebilme durumu ve çalışma saatleri içerisinde en fazla yaptıkları işler ile HAÖ puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05).
Hemodiyaliz merkezlerinde çalışan hemşirelerin stres faktörlerinin belirlenmesi

tarihleri arasında araştırma grubundaki 161 hemşirenin katılımıyla toplanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Huston Medical Center Koruyucu Hekimlik Enstitüsünde Richardson tarafından geliştirilen 'Stres Verici Koşullar ölçeği' (EK-1) kullamlmıştır. Hemşirelerin stres düzeyleri ile demografik ve sosyal özellikleri arasında bir ilişki olup olmadığı belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; araştırma grubundaki hemşirelerin yaşları, medeni durumları, çocuk sayıları, öğrenim düzeyleri, mesleki kıdemleri, şu andaki görevleri ve hemodiyaliz kliniğinde çalışma yıllan ile kendini yorumlama biçiminden kaynaklanan stres vericiler arasında anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Ayrıca hemşirelerin çocuk sayıları ile sosyal stres ve işle ilgili stres arasında, öğrenim düzeyleri, çalıştıkları kurum, ile fiziki çevreye bağlı stres vericiler arasında, şu andaki görevleri ile sosyal stres vericiler arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Diğer değişkenler açısından ise anlamlı bir fark bulunamamıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda sağlık hizmetlerinin verilmesinde oldukça önemli bir yere sahip olan hemşirelerin stres düzeylerinin düşürülmesine yönelik olarak işverenlere ve diğer yöneticilere önerilerde bulunulmuştur.
Bir özel hastanede çalışan sağlık personelinin afete müdahale bilgi düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışma, bir özel hastanede çalışan sağlık personelinin afete müdahale bilgi düzeylerinin belirlemek amacıyla metadolojik, kesitsel ve tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, İstanbul ilinde 3 özel hastanede görev yapan 505 sağlık personeli, örneklemini çalışmayı kabul eden 270 kişi oluşturmuştur. Veriler Şubat-Nisan 2018 tarihleri arasında, araştırmacı tarafından hazırlanan anket formu ile uygulanmıştır. Verilerin analizinde, yüzde, ortalama, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Araştırmanın uygulanabilmesi için Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Etik Kurulundan ve özel hastanelerden kurum izni alınmıştır. Çalışmada katılımcıların çoğu hemşire ve sağlık teknikeri; çoğunlukla, 29-34 yaş grubunda, bekar ve lise mezunu, 2-5 yıl çalışma yılına sahiptir. Araştırmada sağlık personelinin afete müdahale bilgi düzeylerinin orta düzeyde olduğu saptanmıştır. Afet müdahale bilgi düzeyleri ile katılımcıların toplam çalışma yılı, afet eğitimi ihtiyacı olanlar, afet triaj eğitimi ve tahliye eğitimi alanlar, deprem tatbikatına katılanlar, afete maruz kalanlar, çevresinde kimyasal, radyoaktif, terör ve yangın riski olduğunu düşünenler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Çalışanların çoğu Hastane Afet Planını, bilmekte ancak üçte biri buradaki görevini bilmemektedir. Katılımcıların çoğunluğu yapılan tatbikatların uzman kişiler tarafından organize edildiği ve kurum tarafından ciddiyetle yönetildiği ve haberli tatbikatların verimli olduğu düşüncesindedir. Sağlık çalışanları acil durum kodlarından en fazla mavi kodu, en az siyah kodu bilmişlerdir. Sağlık personelinin, afetlerde hastane öncesi ve hastanede görevlerini yerine getirmeleri için afete müdahale bilgi düzeyleri yüksek olmalıdır. Bu nedenle sağlık kurumlarında afet eğitimleri konusunda düzenli eğitimler verilmeli, tatbikatlar yapılmalıdır.
Ankara ili Umumi Hıfzıssıhha Kurulu kararlarının incelenmesi

Yapıcı, M., Ankara İli Umumi Hıfzıssıhha Kurulu Kararlarının İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Halk Sağlığı Anabilim Dalı, Sağlık Yönetimi Programı Bilim Uzmanlığı Tezi, Ankara, 2000. Yerel sağlık sorunlarının çözümünde sektörler arası işbirliğini sağlayan ve Umumi Hıfzıssıhha Kanunu gereği toplanan, Hıfzıssıhha Kurullarının işleyişlerinin saptanması amaçlandı. Ankara İli Umumi Hıfzıssıhha Kurulu'nun 1977- 1997 ve Ankara İline bağlı iki ilçenin 1994- 1998 yıllan arasında almış oldukları kararlar incelendi. Veriler İl Sağlık Müdürlüğü ve sağlık grup başkanlıkları arşivlerinden sağlandı. İl Hıfzıssıhha Kurulu'nun 94 toplantı tutanağına ulaşıldı. Yapılan toplantılar, toplantılara katılması zorunlu kişilerin ve diğer sektörlerin katılımı, alman kararlar ve yıllara göre değişimleri incelendi. Kurulun yapması gereken toplantıların %33.7'sini gerçekleştirdiği ve tutanakların %87.03'ünün arşivlendiği görüldü. Toplantılara diğer sektörlerin katılımının düşük olduğu saptandı. Alınan kararların çevre sağlığı konularında yoğunlaştığı, temel sağlık hizmetleri ile ilgili kararların yetersiz olduğu izlendi. Kurulun, kentin sorunlarım çözmeye yönelik eylem planlarını içeren kısa vadeli kararlar aldığı gözlendi. Uygulama düzeyleri, geri bildirimlerin olmaması nedeniyle saptanamadı. İlçe Hıfzıssıhha Kurulu kararlarının, sağlık grup başkanlıklarının belirlediği gündemlerin yetkililerce onaylanması ile oluştuğu görüldü. İncelemelerin farklı dönemleri kapsaması nedeniyle il ve ilçe hıfzıssıhha kurullarının kararlan karşılaştınlamadı. Sonuç olarak, toplantılann beklenenden az, tutanaklann yetersiz, işleyişte aksaklıklann olduğu ve kurullann yeterince verimli çalışmadığı saptandı. Toplantılann etkinliğinin ve verimliliğin arttırılması için önerilerde bulunuldu.
Sağlık ocaklarından hastaneye sevk nedenleri: Ankara il merkezindeki sağlık ocaklarında çalışan hekimlerin değerlendirmeleri

Kınmer, T., 'Sağlık Ocaklarından Hastaneye Sevk Nedenleri: Ankara il Merkezindeki Sağlık Ocaklarında Çalışan Hekimlerin Değerlendirmeleri'. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Sağlık Kurumlan Yönetimi Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2004. Toplumun birinci basamak sağlık hizmetlerini karşılamak üzere örgütlenen Sağlık Ocak 'larından yataklı tedavi kurumlarına son yıllarda giderek artan bir eğilime sahip olan, yüksek hasta sevk hızı gözlenmektedir. Türkiye'de sağlık hizmetleri konusunda karar vericilerin SO'daki sevk hızını sınırlamaya yönelik politikalarına dayanak oluşturacak, kullanıcıların ve hekimlerin değerlendirmelerini ortaya koyan bulgular oldukça sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı, Ankara il merkezindeki SO'larında çalışan hekimlerin, hasta sevk kararlarını etkilemesi olası tutum ve davranışlarına ilişkin algılarını ve değerlendirmelerini belirlemektir. Ankara il merkezindeki, 9 adet sağlık grup başkanlığına bağlı 116 SO'nda aktif olarak çalışan 543 hekime, önceden SO'larında çalışan hekimler ile işbirliği yapılarak ve literatürdeki örnekleri incelenerek geliştirilen, bu çalışmaya özgü anketin uygulanması ile hekimlerin değerlendirmelerine göre hastaneye hasta sevk nedenleri tespit edilmiştir. Uygulanan anketlerin cevaplanma oranı %76 olarak gerçekleşmiştir. Çalışma sonucu olarak, sevk hızını, hekim tutum ve davranışını etkileyen pek çok neden analiz edilmekle beraber, başlıca nedenler olarak sırasıyla sağlık ocağının genel ve tıbbi alt yapı noksanlıkları, hastaların psikososyal özellikleri, hastalığa ilişkin nedenler ile genel sağlık politika ve uygulamalarındaki sorunlar ileri sürülmüş ve ilişkili alanlara yönelik çözüm önerileri belirtilmiştir.
Yalın yönetimin bir kamu hastanesi patoloji laboratuvarında uygulanması

Bu çalışmanın amacı, yalın yönetim teknik ve araçlarından yararlanarak bir kamu hastanesinin patoloji laboratuvarındaki israf noktalarını ve bu israf noktalarını ortadan kaldıracak yalın yönetim tekniklerini belirlemek, yalın uygulamalar ile daha kaliteli ve verimli çalışan bir patoloji laboratuvarının oluşmasını sağlamaktır. Bu amaçla çalışmada yalın yönetimin uygulanması için üst yönetimin desteğinin alınması ve çalışma yerinin belirlenmesi, gözlem, çalışanlara eğitim verilmesi, değer akış haritalarının çizilmesi, israf noktalarının ve uygulanacak yalın tekniklerin belirlenmesi, uygulama, değerlendirme ve raporlama olmak üzere yedi adımdan oluşan bir yöntem takip edilmiştir. Çalışma katılımcı eylem araştırması türünde olup, veri kaynağı olarak gözlem ve görüşmelerin yanında hastane istatistik birimi ve patoloji laboratuvarından alınan verilerden yararlanılmıştır. Çalışmada değer akış haritaları ile patoloji laboratuvarının mevcut durumu ve israf noktaları belirlenmiştir. Buna göre mide biyopsisi örneği için patoloji laboratuvarında akış süresinin 74 saat 09 dakika, bekleme süresinin 54 saat 37 dakika, katma değer süresinin ise 19 saat 32 dakika olduğu belirlenmiştir. Mevcut durum haritasına göre mide biyopsisi örnekleri için patoloji laboratuvarında geçen sürenin %73,6'sının katma değer yaratmadığı belirlenmiştir. Oluşturulan gelecek durum haritası ve değer akış planı ile hata, malzeme ve gereksiz hareket israflarının ortadan kaldırılabileceği bu sayede akış süresinin 63 saat 09 dakikaya, bekleme süresinin 43 saat 37 dakikaya, katma değer süresinin ise 19 saat 32 dakikaya düşürülebileceği hesaplanmıştır. Bu durumda katma değer yaratmayan süre oranı %73,6'dan %69'a düşürülecek ve %4,6'lık bir iyileşme sağlanacaktır. Ayrıca balık kılçığı diyagramı ve pareto analizi ile belirlenen öncelikli israf noktalarının ortadan kaldırılması amacıyla laboratuvarda 5S uygulaması gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular ile patoloji laboratuvarında yalın yönetim uygulamaları sonucunda hata, maliyet, gereksiz hareket ve bekleme sürelerinin azaltılabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Yalın yönetim uygulamalarının uzun vadeli sonuçlarının görülebilmesi için çalışmaların sürdürülmesi ve hastanenin geneline yaygınlaştırılması önerilmektedir.
Evde sağlık bakım hizmetlerinin Türkiye'de uygulanabilirliğine ilişkin hekimlerin görüşleri ve kardiyoloji hastaları için hastane destekli evde bakım hizmetleri model önerisi

Evde sağlık bakımı geleneksel yataklı tedavi hizmetleri için düşük maliyetli bir alternatiftir ve özellikle sağlık hizmetleri için finansal kaynakların kıt olduğu gelişmekte olan ülkeler için cazip bir alternatiftir. Evde bakım hizmetlerinin Türkiye'de uygulanabilirliği konusunda hekimlerin görüşlerini almak için, büyük bir devlet hastanesinde çalışan 254 hekim üzerinde bir araştırma yürütülmüştür. Çalışmanın sonuçları katılımcıların %35,4'ünün, genel olarak evde sağlık bakımının Türkiye için uygun olmadığını düşündüğünü göstermektedir. çalışmanın sonuçları, evde sağlık bakımının ekonomik olarak cazip görüldüğünü ve Türkiye'de ve diğer benzer ülkelerde gelecektegelişmesi beklenen tıbbi alanlardan biri olduğunu desteklemektedir.
Türkiye'de sağlık sisteminin gelişimi: Sağlıkta Dönüşüm Programı (2003-2011)

Sağlık ikamesi olmayan bir kavram olduğundan her ülke insan sağlığını ve toplum sağlığını önemsemektedir. Bu amaçla sağlık sistemindeki aksaklıkları gidermek için hükümetler kendi sağlık politikalarını belirlerler. Türkiye'de 1980'li yıllardan itibaren sağlık sistemindeki aksaklıklar sebebiyle sağlık reformlarına ihtiyaç duyulmuştur. Sistemdeki tıkanıklıkları gidermek için 2003 yılında Sağlıkta Dönüşüm Programı uygulanmaya başlamıştır. Sağlıkta Dönüşüm Programı, 'herkese sağlık' başlığıyla yola çıkmıştır. Sağlıkta Dönüşüm Programı'nın amaçları sağlık hizmetlerinin etkili, verimli ve hakkaniyete uygun şekilde organize edilmesi, finansmanının sağlanması ve sunulmasıdır. Program hedeflerine ulaşabilmek için herkesi sigorta kapsamına alan Genel Sağlık Sigortası sistemi getirilmiştir. Sağlık hizmetlerine ulaşılabilirliği arttırmak için koruyucu sağlık hizmetleri ücretsiz verilmeye başlanmıştır. Sağlık Bakanlığı yeniden yapılandırılmıştır, bu bağlamda Sağlık Bakanlığı artık hizmeti sunan değil denetleyen bir görevle sağlık hizmetlerinde bulunmaktadır. Program kapsamında sağlık hizmetleri sunum ve finansmanı birbirinden ayrılmıştır. Yapılan bu değişikliklerle beraber Türkiye sağlık sistemi Sağlıkta Dönüşüm Programı ile yapısall bir dönüşüm yaşamıştır.
Mobbing ve iş doyumu ilişkisi

Bu çalışma iş yerinde mobbing ile iş doyumu arasındaki ilişkinin varlığını sorgulamak amacı ile yapılmıştır. Son yıllarda oldukça artış gösteren konunun önemi göz önüne alınarak mobbing, iş doyumu ve bunlar arasındaki ilişki açıklanmış ve buna ek olarak Ankara ilinde bulunan iki kamu hastanesinde görev yapan hemşireler üzerinde uygulamalı bir çalışma yapılmıştır. Araştırmada iki ölçek kullanılmıştır. Bunlardan ilki Henz Leyman (1993) tarafından belirlenen 5 grup ve 45 ifadeden oluşan mobbing tipolojisinden faydalanarak geliştirilen mobbing davranışları, nedenleri, etkileri ve tepkileri belirlemeye yönelik olarak hazırlanan mobbing ölçeği, diğeri ise Dawis ve Arkadaşları (1967) tarafından iş doyumu düzeyini belirlemek amacıyla geliştirilen ve Baycan tarafından Türkçe uyarlaması yapılan 20 sorudan oluşan Minnesota İş Doyumu Ölçeğidir. Araştırma evrenini Ankara ilinde bulunan iki kamu hastanesinde çalışan 180 hemşire oluşturmaktadır. Hemşirelere mobbing ve iş doyumu ifadelerinden oluşan anket çalışması yapılmıştır. Alınan veriler SPSS 16.0 programında çözümlenmiş ve elde edilen bulgular yorumlanmıştır. Bu çalışmanın sonucunda mobbing ve iş doyumu arasında negatif yönde bir ilişkinin varlığı ortaya konmuştur.
Sağlık kurumlarında kişisel değerlerin mesleki bağlılığa etkisi

Değerler bireylerin tutum ve davranışlarına yön veren ilkelerdir. Mesleki bağlılık ise, örgütün ve mesleğin etkinliğinde etkin bir şekilde rol alarak mesleğini devam ettirme davranışıdır. Literatürde kişisel değerler ve mesleki bağlılık yeni araştırılmaya başlanmış konulardır. Çalışmanın amacı Sivas ilindeki Cumhuriyet Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve Numune Hastanesi çalışanlarının sahip oldukları kişisel değerlerin görev bağlılığı ile ilişkisini incelemektir. Çalışma kapsamında hastane çalışanlarının sahip olduğu değerleri ölçmek amacıyla Oliver (1985), tarafından geliştirilen ve Yılmaz (2017) tarafından Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik yapılan kişisel değerler ölçeği ve mesleki bağlılığı ölçmek amacıyla, Meyer vd. (1993) tarafından geliştirilen Türkçe yazında ise Şimşek ve Aslan (2007) tarafından kullanılan mesleki bağlılık ölçeği kullanılmıştır. Kişisel değerler ölçeğinin alt boyutları olan; siyasi, estetik, ekonomik, sosyal ve teorik değerlerin hepsinde sağlık çalışanlarının idari ve teknik / destek çalışanlarına göre daha fazla önem verdiği görülmüştür. Mesleki bağlılık ölçeğinde ise devam ve normatif bağlılığı erkeklerde kadınlara göre daha fazla çıkmıştır. Araştırmada kişisel değerlerle mesleki bağlılık arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmamıştır.
Sağlık kurumlarında maliyet analizi: Bursa Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi örneği

Ülkemizde sağlık sektörünün her geçen gün büyümesi, uluslararası standartlara uyma zorunluluğu, hizmetten faydalananların beklentilerinin artması ve özel sektörün sağlık alanında yaygınlaşmasıyla maliyet faktörü sağlık kurumları için çok daha önem kazanmıştır. Geçmişte sadece sınai işletmeler için düşünülen kıt kaynakların etkin ve verimli kullanımı günümüzde sağlık kurumları içinde zorunlu hale gelmiştir. Maliyetlerin etkin kullanımı ve maliyetler üzerinde tam kontrolün sağlanması ise maliyet ile ilgili verilerin doğru ve zamanında elde edilmesi ile mümkündür. Yöneticilerin kaynaklarını en doğru biçimde kullanmak, verecekleri kararlarda ve denetim fonksiyonlarını gerçekleştirirken maliyet verilerine ihtiyaçları vardır. Ancak yaptığımız araştırmanın da desteklediği gibi özellikle kamu sağlık kurumlarında maliyet verilerine ulaşacak yeterli alt yapı bulunmamaktadır. Sağlık kurumlarında etkin bir maliyet kontrolü için öncelikle maliyet muhasebesi sisteminin kurulması, stoklar üzerinde daha etkin bir kontrolün sağlanması ve maliyet konusunda uzmanlaşmış personel yetiştirmeleri önerilmektedir.
Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi personelinin hastane bilgi sistemleri konusundaki görüşlerinin değerlendirilmesi

Araştırmanın evreni Ankara ilinin Çankaya İlçesindeki Ankara Eğitim ve Araştırma hastanesinde hekim, idari personel, hemşire ve sağlık teknisyeni olarak görev yapan sağlık çalışanlarıdır. Evrenin tümüne ulaşılması amaçlanmış ancak sağlık çalışanlarının gönüllülük, nöbet, izin vb. durumlarından dolayı katılımcılar kolay ulaşılabilen örnekleme yöntemine dayalı olarak belirlenmiştir. Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görevli olarak çalışan ve araştırmaya gönüllü olarak katılım sağlayan 788 kişi anket formunu doldurmayı kabul etmiş ve araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Sağlık çalışanlarından 25'inin anket formundaki kayıp veri sayısının fazlalığı nedeni ile bu kişilerin anketi dikkatle doldurmadıklarına karar verilmiş ve bu kişilerin anket formları dikkate alınmayarak, istatistiksel analizler 763 kişiden elde edilen veri üzerinde yürütülmüştür. Katılımcılar 18 ile 59 yaş aralığında olmak üzere ortalama yaşları 35 .2'dir. Katılımcıların çalışma süreleri ise bir yıldan az ve 39 yıl aralığındadır. Çalışma sürelerinin ortalaması 11 yıl, HBS kullanım süreleri ise bir yıldan az ve 16 yıl aralığında olmak üzere ortalama 8 yıl olarak hesaplanmıştır. Ayrıca daha önce birçok farklı alanda kullanılan Teknoloji Kabul Modeli Ölçeği'nin HBS alanında kullanılması için uyarlama çalışması yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda; sağlık ve idari personelin HBS kullanım süreleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken, HBS eğitim alma ve eğitim alma süreleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sağlık ve idari personelin BTH puanlarının ortalaması arasında anlamlı bir fark bulunmazken(F(1-761)=0.370, p>.05), TKM puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir(F(1-761)=29,370, p<.05). Sağlık ve idari personelin BTH puanları ve TKM puanları en az iki farklı öğrenim grubundaki çalışanlar aldıkları puanların ortalamaları arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark belirlenmiştir. Sağlık ve idari personelin BTH puanları ve TKM puanları personel türü ve cinsiyet etkileşiminden etkilenmemiştir. Sağlık ve idari personelin meslek ve yaş gruplarının BTH puanlarının üzerinde ortak etkisinin anlamlı olmazken ve TKM puanlarının üzerinde anlamlı olduğu bulunmuştur.. Son olarak BTH ve TKM düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Çalışma ile elde edilen sonuçlar doğrultusunda, sağlık kurumları çalışanları HBS'yi kabul etmeleri için, hizmet içi eğitim faaliyetlerine önem verip, her çalışanın eğitim almasını sağlaması önerilmektedir.
Sağlıkta dönüşüm programının sağlık profesyonellerinin iş doyumuna etkisi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, Sağlıkta Dönüşüm Programının bir Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görev yapan sağlık profesyonellerinin iş doyumuna etkisini belirlemektir. Yöntem: Araştırmanın örneklemini, hastanede çalışan 231 sağlık profesyoneli oluşturmuştur. Çalışmada veri toplama aracı olarak anket tekniği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 24.00 programı kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi tanımlayıcı istatistikler, Mann-Withney U ile Kruskal-Wallis testi, t testi, frekans ve korelasyon analizleri kullanılmıştır. Grupların karşılaştırılmasında sonuçların istatistiksel anlamlılığı p<0. 05 düzeyinde değerlendirilmiştir. Bulgular: Elde edilen verilere göre çalışanların yaş ortalaması 34 .5 7.03, %72.3'ü kadın, %42.4'ü lisans mezunu, %64.1'i hemşire, %26.0'ı doktor ve %10.0'ı ebeden oluşmakta, meslekte çalışma sürelerinin 11 yıl ve üzerinde olduğu ve %69.3' ünün mesleği isteyerek seçtiği ve %56.3'ünün SDP ile ilgili bilgiye sahip olduğu saptanmıştır. Çalışmaya katılanların iç doyum puan ortalaması 2 .97 0.74; dış doyum puan ortalaması 2 .56 0.79; genel doyum puan ortalaması 4.68 1. 19 saptanmıştır. SDP ile ilgili bilgiye sahip sağlık profesyonellerinin ise iç doyum puan ortalaması 2 .91 0.72; dış doyum puan ortalaması 2 .48 0.76; genel doyum puan ortalaması 4.57 1. 13 bulunmuştur. Sonuç: İş doyum ortalamaları düşük olan çalışanların işe gitmek istememe, sağlık sorunlarında artış gibi problemler yaşadığı saptanmıştır. Kurumlarda kalite geliştirme çalışmaları yapılırken çalışan memnuniyetine de önem verilmeli, sağlık profesyonellerinin motivasyonlarını yüksek tutacak organizasyonların ve ödüllendirmelerin devamlılığı sağlanmalıdır.
Türkiye'de kamu ve özel hastanelerde verimlilik: 2000 -2019 döneminde yazılan lisansüstü tezlerin analizi

Hizmetin ne kadar etkin olursa kazancın da o kadar yüksek olacağı her işte olduğu gibi sağlık sektörü açısından da söz konusudur. Sağlık hizmetlerinden yararlanan kişilerde bir nevi müşteridir. Müşteri de kendisine en kaliteli ürünü veren yerden faydalanmak ve tüketmek ister. Sistem içerisinde insanlar sürekli tüketim pozisyonunda yer aldığı için kullanmış olduğu ürün veya hizmetten memnun kalır ise bir daha ki ihtiyacında da yine aynı yerden faydalanmak isteyecektir. Kısacası ürünlerin ve hizmetin kalitesi insanların tekrardan aynı ürünleri kullanma ve tüketme durumuna yöneltecektir. Sağlık ile ilgili yapılan çalışmalar bir ülkenin geleceğini şekillendiren en önemli hususların başında gelmektedir. Özellikle bu hususu yerine getirmek için bir takım sağlık projeleri gerçekleştirilmektedir. Bu çalışmalardan birisi de sağlık sistemindeki yapılanmaların ayrışmasının sağlanmasıdır. Sağlık sistemi; kamu hastaneler birliği, halk sağlığı kurumu gibi yapılanmaya giderek her bir birimin görev alanı ve işleyişi belirlenmiştir. Bu sayede verimliliğin artırılması planlanmaktadır.