Medieval Universities and Chaucer's 'Clerk of Oxenforde'

ilk üniversiteler Ortaçağ insanının ilgi alanının genişlemesi ve öğrenme isteğinin artması ile on ikinci yüzyılda kurulmuşlardır. Ortaçağ başlarında eğitim manastırların tekel indeyken, yalnızca dini eğitim vermeleri yüzünden manastırlar zamanla dış dünyaya kapalı hale gelmişlerdir. ilk üniversiteler böyle bir zamanda ve düzenli bir eğitim programına duyulan ihtiyaç nedeniyle kurulmuşlardır, üniversiteler kuruluşları sırasında büyük ölçüde Roma ve İslam etkisi altında kalmışlardır. En eski üniversiteler, her ikisi de on ikinci yüzyılda kurulmuş olan Paris ve Bolonya'dır. Bolonya, öğrenciler tarafından yönetilirken Pari s1 de yönetim öğretmenlerin elindeydi. Tedrisat trivium ve guadrivium' dan oluşmaktaydı. Avrupa'da kurulmuş olan diğer üniversiteler örnek olarak çoğu zaman Bolonya'yı almışlarsa da, genellikle hem Paris hem de Bolonya' dan etkilenmişlerdir. ingiltere'dailk üniversiteler olan Oxford ve Cambridge kurulmadan önce, eğitim katedral ve gramer okulları aracılığı ile yürütülmekteydi. Oxford on ikinci yüzyılda Paris'ten ayrılan bir grup öğretmen tarafından kurulmuştur. Benzer bir şekilde, Cambridge de Oxford'dan ayrılmak zorunda bırakılan öğretmenler tarafından kurulmuştur. Her iki üniversitede de tedrisat Paris ve Bolonya 'da olduğu gibi trivium ve guadrivium 1 a dayanmaktaydı. Ondördüncü yüzyıl üniversite öğrencileri çoğunlukla yoksuldu, ancak gençlik heveslerim ve heyecanlan onları sıkı kurallara körü körüne uymaktan alıkoy maktaydı. Geoffrey Chaucer, Genel Prolog 'unda okuyucuya ondördün- cii yüzyıl sosyal hayatından bir kesit sunmaktadır. Bu amaçla tanıttığı 29 karakterden biri Oxford'lu bir öğrencidir, canterbury Hikayeleri 'nue Oxford 1 lu öğrenciden başka öğrencilere de yer verilmiştir. Bunlar, Değirmencinin Hikayesi'ndeki Nicholas ve Absolon, Kahya'nın Hikayesi'ndeki John ve Aleyn, Bath'lr Kadın'ın beşinci kocası Jankyn, Toprak Sahibi'nin Hikayesi'ndeki Orleans' ı öğrenci ve Din Adamının Yardımcısı'nın Hikayesi'nin Prolog'undaki din adamıdır. Oxford'lu öğrenci, çalışmaya olan bağlılığı, öğrenmeye ve öğretmeye olan ilgisiyle diğerlerinden oldukça farklıdır. Diğer öğrenciler gönül ilişkilerine, büyüye ve yasakları çiğnemeye meraklıdırlar. Bu bakımlardan, Oxford'lu öğrenci ideal bir karakterdir, ancak tipik bir on dördüncü yüzyıl üniversite öğrencisi değildir. Oxford'lu öğrencinin Hikayesi ve bu hikayenin Prolog'u, Bathlı Kadının Prolog'u ve hikayesine bir cevap niteliğindedir. Çünkü Bathlı Kadının, kadınların kocalarını yönetmeleri gerektiğine ilişkin zararlı ve tehlikeli fikirleri vardır ve hikayesi bunu desteklemektedir. Oxford'lu öğrencinin hikayesi okuyucuda merhamet hisleri uyandırır, çünkü hikayenin kahramanı Griselda kocasının her dediğine boyun eğmekte ve bu yüzden çeşitli acılara göğüs gerekmektedir. Başkalarına bir şeyler öğretmek ve böylece onları doğruya yöneltmek öğrencinin görevlerinden biri olduğu için öğrencinin hikayesi kişiliğine ve içinde bulunduğu duruma uygundur. Hikaye;IV konu, biçim, içerik ve alınacak ders bakımından öğrencinin temsil ettiği ideal değerleri yansıtır niteliktedir. Oxford' lu öğrenci, Genel Prolog'daki portresi ve anlattığı hikaye açısından Canterbury Hikayeleri'ndeki eh ideal birkaç karakterden biridir. Diğer öğrencilerle karşılaştırıldığında ilgi alanları ve savunduğu fikirler bakımından çağının üniversite öğrencisini temsil etmez. Diğer öğrencilerin varlığı, Oxford' lu öğrencinin ideal karakterini belirginleştirmektedir. Bu aynı zamanda, Oxford'Tu öğrencinin tipik bir ondördü'ncü yüzyıl öğrencisi olmadığının da ispatıdır.