turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Elazığ ili geleneksel dar dokumalarında kullanılan motiflerin endüstriyel dar dokumalarında değerlendirilmesi

Yapılan araştırmada; Elazığ İli geleneksel dar dokumalarında kullanılan motiflerin endüstriyel dar dokumalarda kullanımı değerlendirilmiştir. Araştırmanın genel amacı; Elazığ ili geleneksel dar dokumalarında kullanılan motiflerin endüstriyel dar dokumalarda değerlendirilerek yeni tekstil tasarımları oluşturmaktır. Araştırmanın yönteminde tarama modeli uygulanmış, Elazığ İli ve Elazığ İli Arkeoloji ve Etnografya Müzesinde bulunan çarpana ve kolan dokumalar evreni oluşturmaktadır. Evrenden tesadüfi olarak seçilen 60 birey ve 23 adet farklı özellikte dar dokuma araştırmanın örneklemidir. Araştırma da endüstriyel dar dokumaların incelenmesi ve tasarımların üretilmesi amacıyla İstanbul'da yer alan dar dokuma firmalarının web sayfaları taranmıştır. Ayrıca, Bilim, Aktaşlar ve Etiksan, dar dokuma firmalarının üretim süreci değerlendirilmiş, yeni tasarımlar Aktaşlar ve Etiksan firmasında oluşturulmuştur. Elazığ ilinde incelenen 23 adet dar dokuma örneğinde yün iplik kullanılmış ve dokumada, geometrik, sembolik ve figürlü bezemeler yer almaktadır. Geleneksel dar dokumalarında 23 adet motif tespit edilmiştir. Bunların çizimleri yapılmış ve bu motiflerden yola çıkarak tasarım ilkeleri doğrultusunda bir tasarım teması oluşturulmuş, dar dokumaların en ve boy ölçüleri belirlenmiştir. Birim raporları hazırlanmış ve birim tekrarları yapılarak 15 adet tasarım oluşturulmuştur. Yapılan tasarımlardan 4 adedi Aktaşlar 2 adedi ise Etiksan firmasında üretilmiştir.
Çini işçiliğinin kalitesinde eğitim görmenin etkililiği

Bu araştırma, Kütahya çini atelyelerinde çalışan elemanlar sıraltı tekniğindeki çalışmalarda, Eğitim Teknolojisi ilkelerine ne ölçüde uymaktadırlar sorusuna cevap aranmak üzere yapılmıştır. Araştırma, iki aşamada gerçekleşmiştir. Birinci aşamada sır altı tekniği ile ilgili ilkeleri saptamak üzere jüri kurulmuş ve sözü edilen ilkeler belirlenmiştir. İkinci aşamada ise deneklere sıraltı tekniğinde uygulama yaptırılmıştır. Araştırmanın evrenini Kütahya çini atelyelerinde çalışan elemanlar oluşturmaktadır. Denek olarak 21 eğitim görmüş, 15 eğitim görmemiş eleman yansız örnekleme yoluyla seçilmiştir. Deneklere çini karolar üzerine lale ve karanfil motifleri çizmeleri ve boyamaları istenmiştir. jüri tarafından 0-100 puan arası değerlendirme skalası hazırlanmış ve her çini karo tek, tek desen, renk ve işlevsellik yönünden değerlendirilmiştir. Değerlendirme sonucunda elde edilen veriler varyans analizi ve küçük örneklemli t testi ile smanmıştır. Sıraltı tekniği çalışmalarında eğitim görmüş olanların eğitim görmemişlere oranla daha başarılı oldukları bulunmuştur. öneri olarak şunlar getirilebilir. Kalite ürünler elde etmek için çini atelye ve fabrikalarında eğitim görmüş elemanlar istihdam edilmelidir. Halen çalışan eğitimsiz elemanlar', hizmet içi eğitime tabi tutulmalıdır. a&eıkecl
Geçmişte ve günümüzde el sanatları çerçevesinde üretilen deri ürünleri üzerinde bir araştırma

Bu çalışmada, dericiliğin tarihsel gelişimi ve günümüzdeki durumu araştırılmıştır. Dericilikte kullanılan araç ve gereçler, geçmişşte ve günümüzde yapılan deri örneklerinde kullanılan teknik, renk, desen özellikleri ile kullanım alanları incelenmiştir. Araştırmada İstanbul ve Ankara illerindeki bazı müzelerde bulunan geçmişşten kalan 60 deri örneği ile günümüz atölyelerinde yapılan 60 deri örneği olmak üzere toplam 120 örnek araştırma kapsamına edinmiştir. Geçmişte yapılan, müzelerde tespit edilen deri ürün çeşitlerini; günlük kullanım eşyası, müzik aleti, askeri eşya ve aksesuarı oluşturmaktadır. Günümüzde yapılan deri ürün çeşitlerini; ev eşyası, giyim eşya ve aksesuarı, büro malzemeleri ve müzik alet kutuları, tüfek ve tabanca kılıfları, mataralar, gölge oyunu ve tipleri oluşturmaktadır. 2004, 263 Sayfa
Hacı Selim Ağa Kütüphanesi Hacı Selim Ağa Koleksiyonu'ndaki ebru ciltler

Bu araştırmada ebru ve cilt sanatlarının tarihi gelişim süreçleri, çeşitleri ve kullanılan malzemeler konusunda özetlenmeye çalışılmıştır. Geçmişten günümüze gelen ebru sanatında ebrular, belirli isimlerle kullanılmıştır. Ebru çeşitlerinin yapım aşamaları ve metodları başarılı bir eser için büyük önem arz etmektedir. Cilt sanatıyla ilgili ise bütün kaynaklarda tanımlamalar hemen hemen aynıdır. Cilt sanatının tarihçesinin, çeşitlerinin anlatımına kısaca yer verilmiş olup daha çok çarguşe cilt üzerinde durulmuştur. Çarguşe ciltlerde ebru kullanımına sıkça rastlanmaktadır. Bu sebeple çeşitli ebru örneklerinin nasıl kullanıldığı hakkında detaylı bilgilere yer verilerek bu alana yönelik uygulama çalışmaları yapılmıştır. Kap içlerinde çoğunlukla yan kağıt olarak kullanılan ebru, zamanla yazma eserlerde kapların üzerinde de kullanılması kitap sanatlarına yardımcı bir dal olarak kullanılmaya başlar. Araştırmada Hacı Selim Ağa Kütüphanesi ve Hacı Selim Ağa Koleksiyonu'ndaki ebru ciltleri incelendi. Tez kapsamında Üsküdar'da bulunan Hacı Selim Ağa Kütüphanesi'ndeki Hacı Selim Ağa koleksiyonu taranarak yirmi altı adet ebrulu cildin olduğu tespit edilmiştir. Eserlerin kütüphane sistemindeki mevcut görsellerinden yararlanılarak bu görsellerdeki ebrulu ciltlere çok benzer üç adet ebrulu cilt uygulaması yapılmış olup sistemdeki verilerden yararlanılmıştır. Eserlerin numaraları, tarih aralıkları, müellifleri, konuları ve katalog bilgileri hazırlanmıştır. Yapılan çalışma da ebru ciltler konusundaki araştırmaların kaynak eksikliğinden dolayı bundan sonra yapılacak olan çalışmalara zemin hazırlayacağı umulmaktadır. Yapılan inceleme ve araştırmalar değerlendirme ve sonuç bölümlerinde açıklanmıştır.
Penç motifinin tarihsel gelişimi ve karakteri

Bitkisel motifler sanatın her dalında ve döneminde kullanılmış ve süsleme unsuru olarak vazgeçilmez bir önem kazanmışlardır. Bunların arasında en çok kullanılanlarından biri olan penç bütün medeniyetler ve sanatlarda ortak motif olarak da göze çarpmaktadır. Birçok kullanım alanı olmakla beraber kullanıldığı alanlarda vazgeçilmez bir süsleme unsuru olarak görülmektedir. Penç, tezhip sanatımızın da başlıca motiflerinden biridir. Çeşitli çiçeklerin enine kesitinin stilize edilmesiyle ortaya çıkmıştır. Kaynağına ilişkin rivayetler arasında Çin Türkistan'ından gelmiş olduğu ve birçok farklı medeniyetin sentezi olan Orta Asya Türk Sanatı'nda kullanılan lotus çiçeğinin bir yansıması olabileceği görüşleri vardır. Bunların yanında Çin kültüründe kutsal kabul edilen hosoge çiçeğinin de penç motifinin kökeni olabileceği de bunlardan biridir. Motifin tarihteki ilk örneklerinden günümüze geliş biçimine, çeşitlerine, çizim safhalarından kullanım alanlarına kadar bütün inceliklerine tezde yer verilmiştir.
Muğla ili Bodrum ilçesinde bulunan deri ürünlerin ve sandalet yapımının incelenmesi

Geleneksel dericilik sanatının bir parçası olan ayakkabılar bugün 'Bodrum sandaletleri' ile adını duyuran Bodrum ilçesiyle özdeşleşmiştir. Bodrum İlçesi, bu sanatta şöhretini günümüzde de korumaktadır. Bu araştırma ile Muğla İli Bodrum İlçesinde bulunan sandaletlerin yanı sıra deri ürünleri örnekleri belgelenmiş ve bu alan ile ilgili bilimsel bir doküman hazırlanmıştır. Yörede dericilik sanatı ile uğraşan bireylerin çoğunluğu, turistik değere de sahip olan bu sanatı önemsemektedir. Dericilik sanatı yöre için gittikçe önem kazanmaktadır. Bodrum'da merhum Ali Güven ile başlayan Bodrum sandaletleri yapımı ve dericilik sanatı günümüzde de devam etmektedir. Araştırma konusu olarak, Muğla İli Bodrum İlçesinde bulunan deri ürünlerin ve sandalet yapımının incelenmesi ele alınmıştır. Bodrum ilçesinde deri sanatı ile uğraşan atölye ve firmalar incelenmiştir. Toplamda 100 adet deri ürün örneği fotoğraflanmış, deri ürünlerin boyut, araç-gereç, kompozisyon ve teknik özellikleri incelenmiş ve her bir ürün için hazırlanan bilgi formlarında bu özellikler belirtilmiştir. Bilgi formlarından yola çıkılarak analiz çizelgesi yapılmıştır. Bir adet sandalet yapımı fotoğraflanarak yapım aşamaları incelenmiştir. Yörede çoğunlukla deri ürünlerde kahverengi, taba, siyah renkler hakimdir. Süslemede en çok antik sarı kullanılmış olup zımba ve metal aksesuarların deriye en çok yakışan materyaller olduğu tespit edilmiştir. Ardından boncuk ve iğne oyaları gibi süsleme materyalleri kullanılmaktadır. Sandaletlerde figür ve motiflere az rastlanmıştır. Sandaletin yanı sıra çanta, takı ve ev aksesuarlarının yapıldığı tespit edilmiştir.
Isparta ili Yalvaç müzesi'nde bulunan el işlemeli peşkirler

Bu çalışmada, Isparta ili Yalvaç Müzesi'nde arşivde ve teşhirde Türk işleme teknikleriyle elde işlenmiş 85 adet peşkirin desen çözümlemesi, kumaş ve iplik cinsi analizleri, arşiv ve laboratuar araştırması yöntemleri kullanılarak incelenmiştir. Araştırmada işleme sanatı, işlemenin tarihsel gelişimi, işleme teknikleri, peşkirlerin işleme sanatındaki yeri, literatürlere dayalı olarak anlatılmıştır. Yalvaç Müzesinde bulunan peşkirler kompozisyon özelliklerine göre; atlamalı, bağlantılı, düzgün sıralamalı, konulu kompozisyonlar şeklinde sınıflandırılarak incelenmiştir. Yalvaç Müzesinde bulunan peşkirlerin fotoğrafları çekilip envanter bilgileri de göz önüne alınarak bilgi formları oluşturulmuştur. Bilgi formlarında; dokuma örgüsü, ebatları, lif cinsi, desen, renk, motif ve kompozisyon özellikleri, peşkire uygulanan işleme teknikleri, kenar temizleme tekniklerine yer verilmiştir. Her peşkirin kompozisyonunu oluşturan motifler bilgisayar ortamında çizilip özeliklerine göre adlandırılmıştır. Peşkirlerin incelenmesi ve araştırılmasında, literatür taraması, envanter bilgileri, peşkir üzerinde yapılan incelemeler göz önüne alınarak yapılmıştır. Peşkirlerin devri, envanter bilgilerinde bulunmamakla birlikte literatür yardımı ile peşkirlerin renk, desen ve kompozisyon özellikleri dikkate alınarak belirlenmiştir.
Lale Devri'nde Azapkapı Saliha Sultan Çeşmesi'nin süsleme özellikleri

XVIII. Yüzyıldan itibaren Lale Devri olarak tanınan ve bütün sanat dallarında Klasik Osmanlı motif ve kompozisyonlarının yerine batılılaşma etkisi ile geleneksel ve batılı öğelerin bir arada kullanıldığı süsleme programları yaygınlaşmaya başlamıştır. Araştırmanın amacı; Taş süslemede de yaşanan bu değişimin Azapkapı Saliha Sultan çeşmesi örneği üzerinde ele alınması, süsleme özellikleri açısından incelenerek, motif, desen ve kompozisyon özelliklerinin belirlenmesi, yeni araştırmalara kaynak oluşturması açısından fotoğraflanması, çizilmesi ve elde edilen verilerin doküman haline getirilmesidir. Çeşme Lale Devrinin en klasik eserlerinden biridir ve süsleme özellikleri incelendiğinde, kullanılan motifler, vazolar, meyve ağaçları, palmet, lotus, gibi motiflere yer verildiği ampir, barok, rokoko gibi üsluplardan esinlenildiği ve bitkisel bezemede geleneksel motiflerinin dışında üsluplaştırılmış motiflerin çokça kullanıldığı belirlenmiştir. Kompozisyon özellikleri açısından ise eserde simetriye ve tekrara da yer verildiği saptanmıştır.
Trabzon ili Düzköy ilçesinde kolan dokumacılık

Bu araştırmanın amacı; Trabzon İli Düzköy İlçesinde unutulmaya yüz tutmuş, günümüze dek kayıt altına alınmamış orijinal el dokuması kolan dokuma örneklerini belgelemek ve özelliklerini ortaya koymaktır. Düzköy İlçe merkezi ve merkeze bağlı 6 köyde bu amaçla kolan dokuma yapan yöreler belirlenmiştir. Düzköy ilçe merkezi, Çayırbağ, Gürgendağ, Çal, Taşocağı, Çiğdemli, Alazlı gibi araştırma kapsamında ulaşılabilen eski ve yeni örneklerden oluşan toplam 26 adet el dokusu kolan dokuma örneği örneklem grubu olarak belirlenmiştir. Örneklem grubu olarak belirlenen kolan dokumaların teknik, renk, desen, motif özelliklerinin en iyi şekilde ortaya koyabilmek için birçok açıdan fotoğrafları çekilerek kaydedilmiştir. Trabzon İli Düzköy İlçe merkezi ve 6 köyde kolan dokuma yapmış veya halen yapmakta olan 110 birey çalışma grubu olarak belirlenmiştir. Bununla birlikte belirlediğimiz örneklem grubundan elde edilen yargısal bilgilerin düzenli kayıt altına alınması için kolan dokuma bilgi formu geliştirilmiştir. Yörede çalışma grubundan elde edilen yargısal verilerin toplanması için anket formu hazırlanmıştır. Anket formlarından elde edilen verilerin frekans analizleri yapılmıştır. Günümüzde yörede kolan dokumacılığı daha çok kıyı kesimden iç kesimlere doğru kaymıştır. Kolan dokuma yapan bireyler genellikle kendi tezgahlarında boş zamanlarında özellikle genç kızların çeyizlerine koymak için yapmaktadır. Geçmişte bu sanatı, genç yaşlı her evde bilmeyen yokken, günümüzde daha çok orta yaş ve üstü bireyler yapmaktadır. Kolan dokuma yapan bireyler daha çok kendi ihtiyaçlarını giderebilmek için dokuma yapmaktadır. Yörede evlenecek her kızın çeyizinde mutlaka kolan dokuma yer almaktadır. Kolan dokuma yapan bireylerin eğitim durumları incelendiğinde okuma-yazma bilmeyenlerin oranın oldukça yüksek olduğu görülmektedir. Yörede yapılan araştırma doğrultusunda eski örneklerin günümüzde olduğu gibi tahta tezgahta yapıldığı, kullanılan ipliklerde atkı veçözgüsünün yünden olduğu tespit edilmiştir. Kullanım alanlarına göre farklı ende ve boyda dokuma yapıldığı, renk olarak ise ilçe merkezinde sarı, kırmızı, siyah ve beyazın yoğun olarak kullanıldığı, köylere doğru çıkıldıkça renklerin giderek canlandığı dikkati çekmektedir. Kolan dokumalarda kullanılan desenlerin çoğu geçmişşte yapılan desenler ile birebir örtüşmesine rağmen bazı desenlerin dokuyucular tarafından tasarlandığı görülmektedir. Yörede dokunan kolan dokumalarda yoğun olarak, geometrik, bitkisel, nesnesel ve hayvansal bezemeler kullanılmıştır.
Kayseri ili geleneksel giyim-kuşam kültürü üzerine bir inceleme

Araştırma Kayseri ilinde kaybolmaya yüz tutmuş geleneksel giyim kuşam kültürünün gelecek nesillere aktarılması ve kadın erkek kıyafetlerinin baş süslemeleri takılar giysiler kullanım yerleri geleneksel Türk nakış tekniklerinin motif özelliklerini tanıtmak amacıyla yapılmıştır. Kayseri ili ve ilçelerinde geleneksel kadın erkek giyim kuşamındaki baş süslemeleri kullanılan takılar elbiseler ve başlarda kullanılan kumaşlar süsleme için kullanılan motifler nakış teknikleri elbiselerin kalıpları ve kullanım yerleri ile ilgili verilerde survey yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Kayseri ili ve ilçeleri oluşturmaktadır. İlçelerin seçimi rastgele yöntemi ile seçilmiştir. Seçilmiş olan ilçeler Develi, Pınarbaşı, Yahyalı, Akkışla, Yeşilhisar'dır. Kayseri ili ve ilçelerinde bulunan kadın erkek giysileri, takılar, başlıklar, baş süslemelerinin incelendiği 51 adet ürün örneklem olarak alınmıştır. Kayseri ilinde tarihsel süreç içerisinde kullanılmış ve kullanılmakta olan geleneksel kadın ve erkek giyim kuşamı yazılı kaynak olarak hazırlanmıştır. Yazılı kaynaklardan müzelerden örnekleri elinde bulunduran kurumlar ve kişilerden yararlanılarak toplanan verilere göre bilgi formları hazırlanmıştır. Bilgi formları bulgular ve yorum kısmında takılar elbiseler ve başa giyilenler için ayrı ayrı ele alınmıştır. Araştırmanın sonucunda elde edilen veriler kadın ve erkek giysilerindeki malzeme-teknik, renk, boyut, desen, nakış, baş süslemeleri ve aksesuarlara ait bilgi formlarında sunulmuş olan bilgilerden tablolar oluşturulmuştur. Tablolara ilişkin elde edilen verilerin yüzde dağılımları alınmıştır. Tabloların yüzde dağılımlarına göre yorumları yapılmıştır.
1990 sonrası Menemen çömlekçiliğinin araştırılması

Yapılan araştırmalara göre çömlekçilik, Anadolu'da M. Ö 7000'li yıllara kadar dayanmaktadır. Zaman içinde kesintilerle de olsa günümüze kadar gelişerek ulaşan bu gelenek, günümüzde azalmakla beraber Anadolu'nun birçok yerinde halen varlığını sürdürmektedir. Çömlekçiliğin en yaygın olduğu bölgelerden biri de İzmir'in Menemen İlçesidir. Menemen'de yapılan çömlekçilik kendine has toprak yapısıyla ve toprağın kolay işlenebilme özelliği ve kendine özgü çömlek tipleri ile diğer bölgelerden ayrılmaktadır. 1990'ların başına kadar iç piyasanın talepleri doğrultusunda üretim yapan ve geleneksel belirli formların dışında seramik üretmeyen Menemenli Çömlekçiler, 1990 sonrası yurt dışı piyasalardan gelen talepler doğrultusunda ihracata dönük üretim yapmaya başlamıştır. Ürettikleri seramik formlarda çeşitlilik artmış ve üretim yöntemlerinde de artan talebi karşılamak üzere değişimler olmuştur.1990'dan sonrası Avrupa'da da tercih edilen Menemen Çömlekçiliği ürünleri, belli başlı büyük atölyelerde, başta İngiltere, Almanya, Hollanda olmak üzere Avrupa ülkelerine ihracatı yapılmıştır. 1990'lı yılların başında başlayan ve 2006 yıllarına kadar süren bu süreçte Menemen Çömlekçiliği altın yıllarını yaşamıştır. Bu araştırmanın temel amacı, İzmir'in Menemen ilçesinde bulunan atölyelerin, 1990 yılından sonra yaşadığı süreçteki değişimleri ve yenilikleri hakkında atölye sahipleri ile yapılan röportajlardan elde edilen bilgileri ve yapılan gözlemleri derleyerek bir araya getirmek, çıkan sonuçlarla Menemen çömlekçiliği hakkında kaynak oluşturmak olmuştur. Bundan dolayı, Menemendeki 8 çömlekçi atölyesi gezilerek, günümüzde yapılan seramik üretimi, üretim yöntemleri, kullandıkları hammaddeler, ürün çeşitliliği atölyelerin günümüzde yaşadığı sorunlar araştırılmıştır. Sonuç olarak, geçmişşten günümüze kullanılan kırmızı çamurun yanında diğer çamurlarında üretimde kullanıldığı, çamurun hazırlanmasında geleneksel yöntemlerin yerini makinalara bıraktığı, şekillendirmede ayaklı tornadan şablon tornalara ve döküm yöntemine kadar farklı yöntemlerin kullanıldığı, pişirimde odunlu fırınların elektrikli ve doğal gazlı fırınlara döndüğü ve üretilen seramik ürün çeşitliliğinin talepler doğrultusunda arttığı gözlemlenmiştir. Bütün bu olumlu değişim yanında 2006 yılından bu yana hammadde temini, üretim bölgesinin merkezde kalmasına bağlı çevresel etkiler ve hepsinden önemlisi talep oluşturmaya bağlı sorunların varlığı Menemen Çömlekçiliğini çok zor durumda bırakmış olduğu da gözlemlenmiştir.
Akdeniz bölgesinde yetişen bazı boya bitkilerinin drog ve posaları ile ilmelik yün ipliklerinin boyanması ve haslık değerleri

Geleneksel Türk El Sanatlarının içinde büyük öneme sahip halı ve kilim dokumacılığında, doğal boya kullanımı çok önemli bir yer tutmaktadır. Dokumada kullanılan yün ve pamuk ipliklerinin doğal boyalarla renklendirilmesi, halı ve kilimlerin değerini ve kalitesini arttırmakta aynı zamanda ömrünü de uzatmaktadır. Ayrıca doğal boyalarla boyanan ürünlerin toksik ve alerjik yan etkileri de bulunmamaktadır. Boyama sonrasındaki atıkları da çevreye zarar vermemektedir. Geleneksel boyama yöntemleri dışında kullanılmayan bu doğal boyalar, hem önemini kaybetmiş hem de boyama yöntemleri unutulmaya yüz tutmuştur. Doğal boyamacılığı bu noktaya getiren en önemli etkenlerden birisi sadece evlerde veya atölyelerde uygulanabilir olmasıdır. Bunun sebebi fazla miktarda hammadde yani doğal boya maddesi toplanamamasıdır. Küçük miktarlarda yapılacak boyamalar için bile gereken hammadde miktarı oldukça fazladır. Doğal boyamacılığın bu açığını kapayabilmek adına yapılan bu çalışmada, bitkilerin posaları değerlendirmeye alınmıştır. Uçucu yağ alım işlemi için toplanan adaçayı, kekik, oğul otu ve sarı kantaron bitkilerinin drog ve posaları kullanılmıştır. Bu çalışmada daha önceden uygulanmış doğal boyama reçetelerine göre hem geleneksel hem de endüstriyel boyama yöntemleri ile boyamalar yapıldı. Bu boyamalar sonrasında elde edilen renkler drog ve posa olarak değerlendirilmiş ve sürtünme haslık testi yapılmıştır.
Karacakılavuz dokumalarının genel özellikleri

El dokumacılığı, Anadolu'nun çeşitli yörelerinde aynı alt yapıya sahip ancak farklı isim ve tekniklerle varlığını sürdürmektedir. Bu çalışmada Tekirdağ İli Karacakılavuz Dokumaları'nın genel özellikleri ele alınmış ve bu özellikler içerisinde teknik, araç-gereç, motif ve kompozisyon özellikleri geleneksel ve kültürel açıdan incelenmiştir. Araştırmanın evrenini; Tekirdağ ili Karacakılavuz dokumaları ve dokuma yapan bireyler, örneklemini ise Karacakılavuz yöresinde ulaşılabilen, yöre özelliklerini yansıtan cicim dokuma ürün ve dokuma yapan bireyler oluşturmaktadır. Birinci bölümde araştırmanın problem durumu ele alınmıştır. Dokunan ürünlerin teknik, araç-gereç, renk, motif ve kompozisyon özelliklerinin belirlenerek belgelenmesi ve kültürel açıdan gelecek nesillere bilimsel bir doküman oluşturulması amaçlanmıştır. Yine birinci bölüm içerisinde araştırmanın önemine, sınırlılıklarına ve ilgili araştırmalara dair bilgiler sunulmuştur. İkinci bölümde yapılan literatür taramalarının sonucunda araştırmanın kuramsal temellerini oluşturan yöre ile ilgili ayrıntılı bilgilere yer verilmiştir. Üçüncü bölüm olan bulgular ve yorumlar kısmında Karacakılavuz dokumalarını üreten dokuyucuların bireysel özelliklerine değinilmiştir. Dokumaların teknik, renk, boyut, araç-gereç, motif ve kompozisyon özellikleri tespit edilmiş, elde edilen veriler sonucunda tablolar oluşturularak yorumları yapılmıştır. Ayrıca ürünler fotoğraflanarak bilgi formlarıyla desteklenmiştir. Dördüncü bölümde yapılan araştırmanın sonucu ortaya koyulmuş ve bu sonuçlar ekseninde yörede yapılabilecek öneriler sunulmuştur. Katalog bölümünde yörede dokunan ürün örneklerinin fotoğraf çekimleri yapılmıştır. Toplam 24 düz dokuma cicim örnekleri sunulmuş ve bu örneklerin renk, ebat, gereç, motif ve kompozisyon özellikleri tek tek belirlenmiştir.
Süleymaniye Kütüphanesi'ndeki bezemeli Hamse-i Nizamİ nüshalarının tezhip özellikleri

Süleymaniye Kütüphanesindeki Bezemeli Hamse-i Nizami Nüshalarının Tezhip Özellikleri? başlıklı bu tez çalışması Süleymaniye Kütüphanesinde kayıtlı; Halet Efendi 376, Ayasofya 3858, Ayasofya 3860, Fatih 3749, Fatih 3751 ve Yazma Bağışlar 220 numaralı Hamse-i Nizami nüshalarını kapsamaktadır. Üç bölümden meydana gelen çalışmanın birinci bölümünde, Nizami Gencevi başlığı altında; Nizami'nin hayatı, edebi kişiliği, ve eserleri tanıtılmış, ikinci bölümünde tezimize konu olan eserlerin XV. ve XVI. yüzyıllara ait olması sebebiyle bu dönem üslupları üzerinde durulmuş, katalog bölümünde ise farklı üsluplarla bezenmiş altı adet yazma eser konuya ilişkin fotoğraflar ve çizimlerle desteklenerek incelenmiştir. Değerlendirme ve Sonuç kısmında incelemelerden elde edilen tespitler tezhip yönünden değerlendirilmiştir. Benzer örnekler ışığında karşılaştırmalarla analiz edilen nüshaların, tezhip özelliklerinin anlatıldığı bu teze konu olan bütün Hamse nüshaları, Farsça olarak ta'lik hatla yazılmışlardır. Eserlerden iki tanesi minyatürlü nüsha olup, hattatları bilinmektedir.
Afyonkarahisar Arkeoloji Müzesi'nde bulunan Türk işi ve hesap işi işlemeli ürünler

El sanatları bütün halk sanatları gibi bir ulusun kültürel kişiliğinin en canlı ve en anlamlı belgeleridir. Bu çalışmada, İç Anadolu Bölgesinde yer alan Afyonkarahisar Arkeoloji Müzesinde teşhir edilen ya da depoda koruma altına alınan Türk işi ve Hesap işi ile işlenmiş özgün niteliklere sahip 60 adet ürün araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmada betimsel araştırma modeli kullanılmıştır. Bu araştırma 5 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde giriş ana başlığı altında araştırmanın problemi, amacı ve önemi hakkında bilgiler sunulmuştur. İkinci bölümde yöre hakkında bilgi ve konu ile ilgili araştırmalara yer verilmiş; üçüncü bölümde yöntem; dördüncü bölümde araştırma bulguları ve yorumlar, fotoğraflar, çizimler ve de bilgi formlarından elde edilen bilgiler yer almaktadır. Beşinci bölümde ise sonuç ve öneriler yer almaktadır.
Çorum ili İskilip ilçesi geleneksel kadın giysileri

Halk bilimin bir kolu olan el sanatlarının araştırma kapsamına giren yöresel kadın giysileri bu araştırmanın konusudur. Çeşitli uygarlıklara ev sahipliği yapmış Anadolu'nun bu konudaki hazinesi oldukça büyüktür. Çorum ili, İskilip ilçesi kadın kıyafetlerinin araştırıldığı bu çalışmada; kura ile belirlenen köyler birer birer dolaşılarak materyal toplanmaya çalışılmıştır. Bu materyaller doğrultusunda sonuca gidilmiştir. Kadının geleneksel kıyafetleri hakkındaki düşünceleri, yapabildikleri ve gelecek için neler tasarladıkları hakkında veriler değerlendirilerek çizelgelerle sunulmuştur. Bu çerçevede elde kalıp günümüze kadar gelebilmiş geleneksel kıyafetler belgelenmiştir. El sanatının yaygınlaştırılması ve gelecek nesillere iletilmesi açısından sonuca gidilmiş ve önerilerle yol gösterilmeye çalışılmıştır.