turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de hükümet sistemi olarak cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminin değerlendirilmesi

Türkiye'de özellikle son 30-40 yıldır hükümet sistemi hakkında tartışmalar yaşanmaktadır. Bu doğrultuda parlamenter sistemde revizyonlar yapılarak mı yoksa başkanlık sisteminin getirilmesi mi gerektiği üzerine uzman görüşleri bulunmakta ve pek çok kişi tarafından siyasal sistemdeki temel sıkıntının parlamenter sistem uygulamasından kaynaklandığı ileri sürülmektedir. Bahsi geçen bu tartışmalar neticesinde ülkemizde başkanlık sisteminin tesis edilmesi gerektiğine ilişkin görüşler artmış ve AK Parti iktidarı tarafından hükümet sistemi değişikliğine yönelik bir anayasa değişikliği teklifi hazırlanmıştır. Bu teklif de mecliste onaylanarak, yapılan referandum neticesinde kabul olmuş ve yeni sisteme 'cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi' adı verilmiştir. Bu bağlamda, bu çalışma kapsamında cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi incelenerek, diğer hükümet sistemleri ile karşılaştırılması ve Türkiye için uygulanabilirliğinin analizinin yapılması amaçlanmıştır. Bu çalışmada başkanlık, yarı başkanlık ve parlamenter hükümet sistemleri ayrı ayrı dünyadaki örnekleri üzerinden detaylı olarak incelenmiştir. Ayrıca Türk siyasal tarihinde yürürlüğe konulan anayasaların öngördüğü hükümet sistemleri açıklanmıştır. Bunun ardından cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminin detayları analiz edilmiş ve diğer hükümet sistemleri ile olan benzerlikleri ve farklılıkları tespit edilmiştir. Sonuç olarak, Türkiye'deki siyasal kültür çerçevesinde cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminin Türkiye'de genel olarak uygulanabilir bir hükümet sistemi olduğu kanısına varılmıştır.
Comparing the relationship between Turkey and the World Bank in the 1980s vis-À-vis the 1990s

Bu tez, Türkiye'nin 1980'li ve 90'lı yıllarda Dünya Bankası ile farklı seyirde gelişen ilişkilerinin karşılaştırılması çerçevesinde dış yardımın dağıtımını ve faydalanılmasını tartışarak bir dış yardım projesinin yardımı alan ülkenin; siyasal şartlarının istikralı olması, yardım projesini uygulamada istekli olması ve de yardımı sağlayan uluslararası finansal örgütle ortak stratejik çıkarlarının bulunması gibi içsel ve dışsal koşullarına bağlı olduğu sonucuna varır. Yardımdan faydalanma yardım alan ülkenin siyasal şartlarının ekonomik kalkınmayı öncelikli gündemi haline getirebilmesine ve yardımın dağıtımı da yardım kuruluşlarının karar alım mekanizmalarının ev sahibinin ve önde gelen paydaşlarının etkisi altında olan siyasal yapısına bağlıdır. Kalkınma yardımı literatüründeki çalışmalar bağlamında, Dünya Bankası tarafından yayınlanan kurum raporları ve bağımsız araştırmacıların inceleme raporları üzerinde yürütülen doküman analizinin yanı sıra, Dünya Bankası ile ilişkileri sürdüren Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı makamında 1980'li ve 90'lı yıllar içerisinde görev ifa etmiş dört Hazine eski Müsteşarı ile yapılan yüz yüze görüşmeler neticesinde öne sürülen sonuçlara ulaşılmıştır.
Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğinin uyguladığı ekonomi politikalarının Kazak Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ekonomisi üzerine etkileri

Bu çalışmada Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğinin uyguladığı ekonomik politikalarının Kazak Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ekonomisi üzerine etkileri incelenmiştir. Sovyetler Birliğindeki farklı liderler döneminde ekonomi alanında politika anlayışlarında görülen farklılıklardan hareketle dönemler, liderler temelinde ayrıştırılmıştır. Sovyet liderlerinin yürütmüş oldukları ekonomi politikaları ağırlıklı olarak endüstri ve zirai ekonomi çerçevesinde etkileri ortaya konulmuştur. SSCB, sosyalist bir iktisadi sistem olması nedeniyle, Kazak SSC'nde uygulanan ekonomi politikalar, Sosyalist bir ekonominin gerektirdiği kurumlar ve yapılar sonucunda ortaya çıkan politikalar olarak sunulmuştur. Ele alınan dönemde Kazak SSC'nde endüstri ve zirai ekonomi konusunda meydana gelen değişmeler bu amaç ve araçlar doğrultusunda incelenmiştir. Endüstri ve zirai ekonomi açısından Kazak SSC ekonomisi sözü edilen dönemler itibariyle karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Endüstri ve zirai ekonomi konusu, merkezi sosyalist sistemin ekonomi-politik anlayışlarının, Kazak SSC özelindeki etkileri sektörel anlamda analiz edilmiştir. Bu sektörler tarım, hayvancılık ve endüstri olarak ele alınmıştır. Ele alınan inceleme tarihsel arka planlı dört liderden hareketle ayrıştırılan dönemlerle sınırlı tutularak, her liderin kendine has ekonomi politikaları ve onun Kazak SSC üzerine etkisi açıklanmıştır. Böylece liderlerin uygulamış olduğu politikalar kısaca açıklanırsa: Lenin'in, Yeni Ekonomik Politika' sı sayesinde sosyalizmin temeli oluşturulmuştur. Stalin döneminde ise endüstride bir takım ilerlemeler kaydedilmiştir. Ama Kazak SSC için bu çerçevede oluşturulan beş yıllık planları trajik olaylarla sonuçlanmıştır. Bu ise, o dönemdeki Sovyetler Birliği'nin yöneticilerinin Kazak SSC bölgesini tanımamasından kaynaklanmıştır. Daha sonraki senelerde bu eksikler giderilerek Kazak SSC'nin endüstrisi ve zirai ekonomisi gelişmiştir. Khruschev ise tarımı geliştirmek amaçlı 'Bakir Topraklar Projesi' uygulamıştır. Bu proje kapsamında işlenecek ekim alanlarının yarısı Kazak SSC bölgesindeydi. Bu durum Kazak SSC ziraatının teknik temelini ciddi ölçüde güçlendirmiştir. Son olarak Brejnev döneminde, Sovyetler Birliği ekonomik durgunluğa girmiştir. Bu durgunluk Brejnev'in Dokuzuncu Beş Yıllık Plan Dönemi'nde başlamıştır. Bu durgunluğun bir olumlu, bir de olumsuz tarafı vardır. Olumlu tarafı, bu durgunluk döneminde Kazak SSC'nde küçük ve büyük şehirlerin kurulmuştur. Halkın yaşam ve kültürel seviyesi artmıştır. Olumsuz tarafı ise, ülkede ekonomi alanında gelişmenin söz konusu olmamasıdır.
Kore Savaşı ve dönemi siyasetin ulusal basına yansımaları

'te ABD Irak'a savaş açmıştır. Aradan 50 yıl geçmişştir. Kore savaşı ile ABD-Irak Savaşı arasında bulunan benzerlikler bu savaşı Türk tarafı açısından anlamlı kılmaktadır.
Political determinants of sub-national social spending: A statistical analysis of metropolitan municipality budgets in Turkey

Yerel yönetimlerin merkezi hükümetle siyasi partiler üzerinden bağlantısının olmasının ve yerel düzeyde siyasi rekabetin yerel hükümetlerin sosyal harcama kararları üzerinde etkisi var mıdır sorusu bu tezin başlıca sorunsalını oluşturmaktadır. Bulgular özellikle merkezi hükümetle partizan bağları olan büyükşehir belediyelerinin sosyal harcama yaparken stratejik mali kararlar aldıklarına işaret ediyor. Hükümetteki siyasi partilerle ilişkili büyükşehir belediye başkanları sosyal yardım harcamalarını seçmenlerin kendi partilerine olan desteğinin fazla olduğu illerde arttırırken, seçimlerde siyasi rekabetin yoğun olduğu yerlerde daha fazla sağlık harcaması yaptıkları görülüyor. Seçim analizine göre ise, sağlık ve sosyal yardım harcamalarının daha yüksek olduğu seçim bölgelerinde büyükşehir belediye başkanlarının bağlı olduğu siyasi partilerin oyları artıyor.
'Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi değişikliği' referandum sürecinin basında temsili: Yeni Şafak, Cumhuriyet ve Hürriyet gazetelerinin içerik analizi

Demokratik toplumlarda alınan önemli kararlarda halkın onayına başvurulması sıkça rastlanan yöntemlerden biridir. Referandum veya halk oylaması olarak adlandırılan bu duruma ülkemizde de sıkça başvurulmuştur. 16 Nisan 2017 tarihli 'Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi Değişikliği' referandumu ile birlikte Türkiye Cumhuriyeti, tarihinde yedinci kez bir referanduma tanıklık etmiştir. Yapılan bu seçimlerde siyasilerin referandumlarla ilgili söylemleri, kitle iletişim araçlarında önemli bir yer bulmuş ve kamuoyuna yeniden üretilerek sunulmuştur. Kitleler, medyada yeniden üretilen bu söylemlerle süreci değerlendirmiştir. Çalışmada yukarıda belirtilen süreç ışığında 16 Nisan 2017 tarihinde yapılan 'Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi Değişikliği' referandumu öncesinde, değişiklik ile ilgili kanaat ve görüşlerin basına yansıması incelenmiştir. İdeolojik yönelimlerine göre seçilen Yeni Şafak, Cumhuriyet ve Hürriyet gazetelerinin 2 Mart- 15 Nisan 2017 tarihleri arasındaki nüshaları kaynak tarama yöntemi ile taranarak gazetelerin birinci sayfalarında yer alan konu ile ilgili haberler içerik analizi yöntemi ile ele alınmıştır. Referandum ile ilgili ilk mitingin gazetelere 2 Mart 2017'de yansıması ve oylamanın olduğu 16 Nisan 2017 tarihinde yayın yasağının bulunmasından dolayı 2 Mart- 15 Nisan 2017 arasındaki 45 günlük dilim çalışma kapsamında değerlendirilmiştir. Referandum süreçlerinde basının tavrını ölçebilmek amacıyla yapılan bu çalışmada Yeni Şafak, Cumhuriyet ve Hürriyet gazetelerinin referandum ile ilgili haberlere sıkça yer verdiği ve gazetelerin referandum sürecinde ideolojik yönelimlerine göre kamuoyu oluşturmaya çalıştığı belirlenmiştir.
Mapping Özal's new right hegemonic project

oz ÖZAL'IN HEGEMONİK YENİ SAĞ PROJESİNİ KONUMLANDIRMAK Akdoğan, A. Argıttı Doktora, Kamu Yönetimi ve Siyaset Bilimi Bölümü Tez Yöneticisi: Dr. Galip Yalman Ağustos, 2001, 313 sayfa Bu çalışma, Türk siyaset bilimindeki alışılageldik metodolojik yaklaşımların 1980'lerin Türk siyasal hayatını açıklamakta yetersiz kaldıklarından yola çıkarak, dönemin başbakanı Turgut ÖzaPın söyleminin yorumlanmasına dayalı yeni bir metodoloji önermektedir. Çalışma, söylemin belirli inanç ve değerleri yerleştirmekteki önemli bir işlev gördüğünü savlamakta ve ÖzaPm pazar ekonomisine ait norm, değer ve fikirleri meşrulaştırmak ve yaymak amacıyla Yeni Sağ'in temel iki kaynağı olan liberalizm ve muhafazakarlıktan eklemlediği söylemsel unsurları tanımlanmaya çalışmaktadır. Özal'ın Yeni Sağ hegemonik projesinin temel söylemsel öğelerinin halen nasıl düşündüğümüzü, yargıladığımıza ve hareket ettiğimizi belirlediğini savlayan çalışma Özal'ın öznelerin gereksinimlerini, deneyimlerini, tutkularını, arzularını ve çıkarlarım pazar değerlerine uygun bir biçimde tanımlamakta başarılı olduğunu iddia etmektedir.
Gaziantep milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri(1923-1950)

Bu çalışmanın konusu 1923- 1950 yılları arasında Gaziantep Milletvekilleri ve Siyasi Faaliyetleri olarak belirlenmiştir. Öncelikle Gaziantep'in tarihi ve coğrafi konumu ifade edilmiştir. Gaziantep'in 1923- 1950 yılları arasındaki ekonomik, siyasal ve sosyal durumu genel hatları ile ortaya konulmuştur. Tez çalışması, TBMM'nin II, III, IV, V, VI, VII ve VIII. dönemlerini kapsamaktadır. 1923- 1950 döneminde TBMM'de görev yapmış olan yirmi Gaziantep milletvekilinin biyografileri ortaya konularak, söz konusu milletvekillerinin sosyo-ekonomik profilleri ele alınmıştır. Milletvekillerinin yerellik oranı, yaş grupları, eğitim düzeyleri, bildikleri yabancı diller, meslekleri, tekrar seçilebilme becerileri, tespit edilerek açıklamalarda bulunulmuştur. Kronolojik sıraya uygun olarak her yasama dönemi kendi içinde değerlendirilerek milletvekillerinin faaliyetleri dönemler halinde verilmiştir. Milletvekillerinin ilgi alanları ve çalışmaları farlılık göstermektedir. Dolayısı ile tüm milletvekilleriyle ilgili standart bir konu tasnifi yapılmamıştır. Her milletvekilinin çalışmalarına göre konu tasnifi yapılmıştır. Böylece milletvekillerinin bölgesel kalkınmaya olan katkılarıyla ülke kalkınmasındaki rolleri ortaya konulmuştur. Bunun yanısıra 1923- 1950 döneminin bütünüyle ilgili genel bir değerlendirme yapılmıştır. Cumhuriyetin ilk yıllarından başlayarak 1950'ye kadar Gaziantep şehrinin sosyal ve ekonomik kalkınmasıyla beraber toplumsal değişme ve gelişme sürecini etkileyen temel faktörler milletvekillerinin göstermiş oldukları performansları çerçevesinde değerlendirilmiştir. Bunların dışında Gaziantep milletvekillerinin çeşitli konularda T. B. M. M.'de yapmış oldukları konuşmalar tespit edilerek özetlenmiş ve bunlara da tezde yer verilmiştir.
Kimlik ve siyaset bağlamında Anadoluculuk hareketi

Bir aydın hareketi olarak gündeme gelen Anadoluculuk hareketi önemli bir kimlik açılımı başlatmış olmasına karşın, Türk siyasi düşünce tarihi literatüründe çok az incelenen başlıklardan birini oluşturmaktadır. Bu çalışmada, II. Meşrutiyetin üç yaygın ideolojisini oluşturan Osmanlıcılık, İslamcılık, Türkçülük-Turancılık düşüncelerine karşı eleştirel bir tutum sergileyen Anadoluculuk hareketi ve bu hareketin kurguladığı Anadoluluk kimliğinin temel bileşenleri ortaya konulacaktır. Bu amaçla, Anadolucu düşüncenin 1920 lerin başından 1950 lerin sonuna kadar geçirdiği süreç tarihsel bir perspektifle ele alınarak, Anadoluculuk hareketinin temel söylem ve görüşleri, eleştirel ve karşılaştırmalı bir analize tabi tutulacaktır. Anadolulu kimliğinin kurgulanışında kullanılan enstrümanların açığa çıkartılması amacıyla ortak tarih mitosu, milliyetçilik, kimlik, coğrafya, vatan, köycülük gibi tartışma konuları sorunsallaştırılarak genelde milliyetçi projelerin özelde Anadoluculuk hareketinin milli bir kimlik ve milli bir vatan kurma süreçlerinde ne tür alternatifleri tartıştıkları, hangi özlemleri dile getirdikleri dönemin siyasal, toplumsal, ekonomik ve kültürel gelişmeleriyle bağlantılı olarak ortaya konmaya çalışılacaktır. Çalışmanın bir başka amacı da Anadoluculuk hareketinin gündeme getirdiği eleştirel fikirlerin devrin diğer yaygın siyasal ideolojilerine Osmanlıcılık, İslamcılık, Türkçülük-Turancılık? karşı bakış açısının tespit edilmesi ve bu akımların Anadoluculuk hareketinin söylemlerine karşı ne tür tepkilerde bulunduklarının belirlenmesi olacaktır. Çalışma, Anadoluculuk hareketinin tam olarak sınırları belirlenmiş bir ideolojik çerçevesinin bulunmadığını, kendi tezlerini ortaya koyarken sert bir dille eleştirdiği Osmanlıcılık, İslamcılık ve Türkçülük-Turancılık ideolojilerinin dayanaklarını kullanma yoluna gittiğini ve dolayısıyla Anadoluculuk hareketinin bu üç ideolojiden bağımsız olarak değerlendirilemeyeceğini ileri sürecektir.
Anti-Komünizm ve Ülkücü paramiliter kimliğinin inşası, 1974-1980

Bu çalışma, Ülkücü paramiliter kimliğinin inşasını 1974 ile 1980 darbesi arasında aktif siyaset yapan ultra-milliyetçi militanların komünizm söylemleri üzerinden incelemektedir. Bu söylemleri militanların kendi sesini taşıyan tarihsel veriler; en başta hatıratlar, itiraflar ve hareket neşriyatı aracılığıyla irdelemektedir. Bahsi geçen dönem kamusal figür cinayetleri, sokak savaşları ve katliamlar ile yüzlerce insanın ölümüne ve bu özelliğiyle Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en önemli sosyo-politik krizlerinden bir tanesine şahitlik etmiştir. Ülkücü Hareket ve paramiliter kuvvetleri Milliyetçi Hareket Partisi'nin başarısız iktidar stratejisine hizmet ederken, bu olayların başat aktörleri olarak ön plana çıkmıştır. Ülkücü paramiliterlerin varlık sebebi olarak tanımlayabileceğimiz radikal sol siyaset yalnızca antagonistlerinden şiddetli bir tepki alacak kadar büyümemiş, aynı zamanda anti-komünizmi Türk Sağı'nın dil ve ideolojisinin en önemli bir parçası kılmış, komünist düşmanlığı geniş halk tabakalarına nüfuz etmiştir. Ülkücü Hareket'in anti-komünist militanlığı onu bu geniş tabakalara eklemlendirirken, şahsına münhasır paramiliter reaksiyonu onu bu en geniş anti-komünist bloktan farklılaştırmıştır. Bu eklemlenme ve farklılaşma zemini, işbu tezin objektifini oluşturmaktadır.
Demokrat Parti'nin seçim sloganları ve propagandalarının Türk siyasal kültürüne etkileri (1946-1957)

Siyasal iletişim, siyasal partilerin kendi siyasi ideolojilerini seçmene anlatarak seçmenleri ikna etmek amacıyla düzenlendikleri her türlü iletişim tekniklerini içeren bir olgudur. Sadece siyasi partilerin seçim propagandaları için değil ayrıca demokrasi kültürünün yerleşmesine de, siyasal iletişim faaliyetleri büyük önem taşımaktadır. Siyasal iletişimi olgusunun siyasal kültüre etkilerinin tam olarak tanımlanabilmesi ve öneminin belirtilmesi açısından yola çıkarak hazırlanan bu tez çalışması, siyasal iletişim olgusunu Demokrat Parti'nin gerçekleştirmiş olduğu siyasaliletişim çalışmaları doğrultusunda ele alarak Türk siyasal kültürüne yaptığı etkileri açıklamayı amaçlamaktadır. Bu çalışma, 'Beyaz ihtilal' gerçekleştirmiş olan Demokrat Parti'nin, Türk siyasal hayatında hayati bir öneme sahip olmasıyla ilgilidir. Siyasal iletişimde propaganda ve sloganın önemini ortaya koymak amacıyla DP'nin 1946- 1957 arasında yapılan genel seçimler öncesinde yürüttüğü seçim kampanyalarında halka mesajlar iletmek için kullandığı slogan ve gerçekleştirmiş olduğu propaganda faaliyetleri çalışmayı sonuca götürecek verilerin değerlendirildiği son bölümde, analiz edilerek Türk siyasal kültürüne etkileri yorumlanmıştır. Bu çalışma, bu konuda hazırlanan ilk çalışma olmamasına rağmen, daha sonra hazırlanacak çalışmalara katkıda bulunabilirse amacına ulaşmış olacaktır.
Kadro movement and its political practice in the context of Early Republican Era

Bu tez Kadro Hareketi'nin politik pratiğini erken cumhuriyet dönemi bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Kadro dergisinin Türkiye burjuvazisinin fraksiyonları ve toprak sahipleri ile olan sorunlu ilişkisi zemininden hareketle, bu çalışmada Kadrocuların devletçilik projelerini gerçekleştirmek için nasıl stratejik eklemlenmeler ve çatışmalarda bulunarak mücadele ettiğini göstermeye çalışılacaktır. Bu tez Kadro Hareketi'nin erken cumhuriyet dönemi Türkiye'sindeki sınıf yapısı ve bu sınıf yapısının muhtemel gelişme çizgisi karşı takındıkları politik pozisyona ve argümanlara odaklanmaktadır.
Search for ethno-secular delimitation of Turkish national identity in the Kemalist era (1924-1938) with particular reference to the ethnicist conception of Kemalist nationalism

Bu çalışmada, Türk ulusal kimliğinin etno-seküler bir temelde inşasını hedefleyen bir arayış, Kemalist ulusçuluğun etnisist kavrayışını benimseyen bir grup bürokrat-entellektüele atıfla, tarihsel bir yaklaşımla ele alınmış ve 1919- 1938 yıllarını kaplayan üç ayrı dönem içinde incelenmiştir. 1919- 1924 döneminde Türk ulusal kimliği, baskın bir dini karaktere sahip olmuş, milliyet Müslümanlıkla tanımlanmış, reel politiğin bir yansıması olarak, resmi politik söylem etnik çoğulculuğu veri olarak almıştır. 1924- 1929 döneminde dini tanımdan radikal bir kopuş gerçekleştirilmiş, çoğulcu söylem terk edilmiş, Türk ulusal kimliğinin Cumhuriyetçi karakteri temel tanımlayıcı olmuştur. Dinin hem siyasi hem de sosyal görünürlüğünün yok edilerek bir 'mabed dini' halini almasını öngören militan bir sekülarizm, Cumhuriyetçi tanıma asıl rengini vermiştir. Bu tanımın şiarı, 'dilde, kültürde ve ülküde birlik'ti. Hukuki-siyasi bir mahiyet arz eden Cumhuriyetçi tanımın politik muhtevası hukuki muhtevasına kıyasla çok daha belirleyici bir öneme sahip olmuştur. Bu tanıma göre, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan ve Türkçe konuşan, Türk kültürüyle yetişmiş ve Cumhuriyet ülküsüne sadık herkes, Türk olarak kabul edilmekteydi. Türk ulusal kimliğinin Kemalist dönemdeki inşa sürecinde üçüncü safhayı (1929-1938), ulusal topluluğu etniklik ekseninde tanımlayan ve ortak köken duygusunu temel alan etnik-ırki motiflerin Cumhuriyetçi tanıma eklemlenmesi çabaları oluşturmuştur. Bunun sembolik düzeydeki yansıması, 'dilde, ekim de, kanda birlik'in yeni ulusal şiarı oluşturmasıdır. Cumhuriyet ülküsünün cezbedici bir ideal olarak zayıflığı, ortak köken duygusunu ortak payda olarak alan, mitik ve sözde-bilimsel bir söyleme dayalı ırki süreklilik tezinin Türk ulusal kimliği içinde yapısall bir değer kazanmasına yol açmıştır. Kemalist dönemde(l 924- 1 938), Türklüğün söz konusu edilen sınırlarının gelişim sürecinde ortaya çıkan bütüncül tanım şu olmuştur: Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olup Cumhuriyet ülküsünü benimsemiş, Batılılaştırılmış Türk kültürüne bağlı, Türkçe konuşan ve köken itibariyle Türk olan herkes, kamil, hakiki ya da öz Türk'tür. Bu parametreleri tam karşılanmayanlar, ırki bakımdan güçlenmek ve arılık kazanmak, Türkçeyi ana dili olarak sahiplenmek, yekpare bir karaktere sahip Batılılaştırılmış Türk kültürünü Cumhuriyet ülküsü ile birlikte benimsemek ve dini değerlerden arınmış olmak gibi telafi edici araçlara başvurmak zorundadırlar. Türk ulusal kimliğinin etno-seküler karakteri, etnisizmin ve Türkleştirme politikalarının ulusal bütünleşmenin temel araçları olarak kullanılmasına yol açmıştır.. Son tahlilde, dindar Türkler, ana dili Türkçe olmayan Müslüman unsurlar ve gayr-ı Müslim azınlıklar bu etnoseküler ulusçuluğun 'diğer' tanımı içinde yer almışlardır.
The metal storm: 2015 wave of strikes in The Turkish automotive sector

Bu çalışma metal fırtına olarak adlandırılan grev dalgası deneyimi ışığında neoliberal dönemde işçilerin politikleşme süreçlerini ele almaktadır. Bu çerçevede Türkiye'de 12 Eylül sonrası sanayileşme stratejisi ve buna koşut olarak bireysel ve kolektif çalışma süreçlerini belirleyen yasal çerçevenin dönüşümü ele alınmış, tüm bu gelişmelerin otomotiv sektöründe yarattığı etki analiz edilmiştir. Bu dönüşüm çerçevesinde, grev dalgası öncesinde sektörde egemen olan sendikacılık tarzının işverenle işbirliğine dayalı, işçilerin taleplerini temsil etmekten uzak ve demokratik olmayan simbiyotik sendikacılık olduğu gözlemlenmiştir. Sektörde 2015 yılında, 7 işyerinde 15 güne uzanan fiili grevlerin yanında çok sayıda işyerinde yemekhane protestosu, yürüyüş, iş yavaşlatma gibi bir dizi başka eylem gerçekleşmiştir. İşçiler başlıca ücret iyileştirmesi ve yetkili sendikanın iş yerinden ayrılmasını talep etmiş; bunlardan ilki bakımından çeşitli maddi kazanımlar elde etmiş, ikincisi açısından ise sendikayı bir restorasyona zorlamışlardır. İşçilerin grev kararı almasına giden süreç, grev günleri ve ertesinde yaşanan gelişmeler süreç takibi yöntemiyle incelenmiş, olaya dahil olan aktörlerin tutum ve açıklamaları detaylı olarak araştırılmıştır. Kaynak olarak konu üzerine daha önce yapılmış çalışmaların yanında olayın aktörleriyle ilişkili medya araçları, raporlar, araştırmalar ve diğer belgeler kullanılmıştır. Araştırma sonucunda işçilerin eylemlerinin ekonomik taleplerle sınırlı olduğu ve sınıf bilincine dayalı alternatif ve belirgin bir politik çerçeve geliştirmedikleri gözlemlenmiş; ancak bunun sınıf mücadelesinin neoliberal dönemde aldığı biçimin bir tezahürü olduğu tespit edilmiştir.
Burdur Milletvekili Fethi Çelikbaş'ın Demokrat Parti Dönemi meclis faaliyetleri

12 Mart 1912 tarihinde Burdur'da doğan ve 3 Kasım 2009 senesinde İstanbul'da vefat eden Fethi Çelikbaş, siyasetçi kimliğinin yanında akademik yönüyle de dikkati çeken bir isimdir. Tarafımızdan hazırlanan tez çalışmasında, Çelikbaş'ın Demokrat Parti Burdur Milletvekili olarak, 1950- 1960 yılları arasındaki Meclis faaliyetleri ele alınmıştır. Kaynak olarak, dönemin zabıt ceridelerinin yanında yerel ve ulusal gazetelerden de yararlanılmıştır. 1950- 1960 yılları arasındaki dönem, Çelikbaş'ın Demokrat Parti milletvekilliği ve Demokrat Parti'den ayrılarak muhalefet saflarına geçişi olmak üzere iki başlık altında incelenmiştir. Diğer taraftan, Türkiye'nin bahsi geçen dönemdeki siyasi atmosferine de değinilmiştir. Üç bölümden oluşan tezin birinci bölümünde Fethi Çelikbaş'ın hayatı, aile yaşamı, şahsiyeti ele alınmış, siyasi hayatına dair örneklere yer verilmiştir. İkinci bölümde milletvekili sıfatıyla verdiği takrirlerin yanında devlet bakanı göreviyle cevapladığı soru önergeleri ele alınmıştır. Üçüncü bölüm ise, Çelikbaş'ın hem muhalefet hem de iktidar milletvekili olarak Meclis'te yaptığı konuşmaların ele alındığı kısımdır. Çalışmada, Fethi Çelikbaş'ın Demokrat Parti Milletvekili iken Meclis'te sergilediği tavır ile muhalefet milletvekili olarak gösterdiği tutum arasında bir farklılık bulunup bulunmadığı ele alınmıştır. Böylelikle, Çelikbaş'ın, Türk siyasi hayatında, 1950- 1960 yılları esas olmak üzere, siyasi figür olarak, nasıl bir yansıma bulduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır.