turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
State repression of Palestinian political activism in Israel

Christian Davenport (2007a, 2007b) ve diğerlerinin devlet baskısı literatürü, otoriter rejimlerde siyasi baskıya odaklanırken demokratik enstrümanların kullanıldığı devletler gibi farklı siyasi sistem türlerini yeterince göz önünde bulundurmamıştır. Bu çalışma, İsrail vakasına odaklanarak 'İsrail hükümetinin Arap-Filistin toplumunun siyasi eylemciliğine karşı uyguladığı devlet baskısını neden ve nasıl gerçekleştirdiği' sorusunu incelemektedir. Araştırmanın temel hipotezi, İsrail'in 'demokratik' olarak tanımlanmış olmasına rağmen aynı zamanda devleti olarak tanımlanmış olmasında saklı yapısall çelişki nedeniyle demokrasi uygulayamayacağı yargısına dayanmaktadır. Bu soruyu yanıtlamak için araştırma, iki Arap-Filistin siyasi hareketi olan Ulusal Demokratik Meclis -parlamenter hareket ve İslami hareketin kuzey kolu arasında karşılaştırmalı analiz gerçekleştirmiştir. Karşılaştırma yoluyla devlet tarafından iki tarafa karşı sergilenen baskıcı eylemlerde farklılıklar olup olmadığını anlamak hedeflemiştir. Araştırma, devlet baskısı ve Yahudi demokrasisi literatürünün taramasını da içeren nitel araştırma yöntemini kullanmıştır. Araştırma yöntemi uygulayarak ve kuramsal arka planı tartışarak İsrail'in İkinci İntifada'dan sonra farklı gözetim ve baskı çeşitleri kullanarak İslamcı Hareket ve NDA'yı baskıcı eylemlere maruz bıraktığı ve İsrail'deki Arap-Filistin toplumuna karşı baskının temel kaynağının İsrail'in tanımındaki Yahudilik bileşeni olduğu sonuçlarına varılmıştır. Ayrıca bu eylemlerin ardındaki motivasyonun kaynağının, İsrail tehdit olarak gördüğü Ulusal-Arap, Ulusal-Filistin ya da Ulusal-İslami esaslı iki hareketin siyasi eylemleri olduğu sonucuna varılmıştır.
Türk muhafazakarlığında medeniyet algısı: Necip Fazıl Kısakürek örneği

Bu çalışma, Türk muhafazakar söyleminde medeniyet algısının anlamlandırılması ve medeniyetin sahip olduğu kritik konumun Necip Fazıl Kısakürek figürü üzerinden değerlendirilmesini içermektedir. Çalışma kapsamında Osmanlı son döneminde başlayan modernizasyon sürecinin Cumhuriyete uzanan seyrinde, muhafazakar düşünce stiline etkileri incelenmiştir. Muhafazakarlığın mihenk taşlarından olan medeniyet nosyonunun süreç içinde farklı siyasal mekanizmalar karşısında buhrana sürüklenen yapısı, çalışma boyunca Kısakürek fikriyatına referansla tartışılmıştır. Çalışma medeniyet söyleminin Türk muhafazakarlığı için ne anlama geldiği, Türk siyasal geleneğinde muhafazakar düşüncenin medeniyet algısına nasıl hizmet ettiği ve Necip Fazıl Kısakürek figürünün bu mevzuda neden ve nasıl kritik bir referans olduğu gibi soruları yanıtlamaya çalışmıştır.
Behice Boran: Siyasal ve entelektüel bir biyografi

Bu doktora tezi, yirminci yüzyıl Türkiyesinin en önemli Marksist aydınlarından birisi olan Behice Boran'ın siyasal ve entelektüel portresini çizmektedir. Tezde, siyasal cesareti bilimsel bir yaratıcılıkla birleştiren Boran'ın yaşamı ve eseri, belirli bir dönemleştirme yapılarak incelenmiştir. Dönemleştirme, Boran'ın yaşamını anlamlandıran temel izleklere göre yapılmıştır. Genç bir yurtsever, bir sosyolog, Türkiye'nin ABD güdümüne sokulmasına karşı çıkan bir eylemci, sosyalist bir siyasetci, siyasal bir lider, bir milletvekili ve bir siyasal kuramcı olarak Boran'ın siyasal ve entelektüel oluşumu, her bir dönemin siyasal ve ideolojik ortamlarıyla ilişkilendirilerek ele alınmıştır. Behice Boran, sosyalist harekette, Türkiye'nin ekonomik ve sosyal örgütlenme biçimlerini bilimsel yöntemlerle inceleyen ve böylece Türkiye'ye özgü sosyalizm yönteminin ortaya çıkarılmasına katkıda bulunan bir öğretim üyesi olarak yer almak istiyordu. Fakat, siyasal bir kararla üniversiteden koparıldığı için aktif siyaset alanına girdi. Sosyalist bir siyasetçi ve kuramcı olarak Boran'ın ayırt edici özellliği, siyasal ve kuramsal çözümlemelerini belirli bir yöntemi tutarlı bir biçimde izleyerek yapmasıydı. Boran, gerek Türkiye'nin tarihsel, toplumsal ve siyasal yapıları, gerekse de iç ve dış politika gelişmelerine ilişkin çözümlemlerinde tarihsel materyalist yöntemi yetkin bir şekilde kullanmasıyla dikkat çetki. Bu özelliği onun toplumbiliciliğinden geliyordu. Bu nedenle tezde, Boran'ın toplumbilimci kimliği ile siyasal kuramcı kimliği arasındaki ilişkiselliğe özel bir önem verilmiştir. Behice Boran'ın Türkiye'de sosyalist düşünceye en büyük katkısı, sosyalist devrim teziydi. Bu tezin iki dayanağı vardı. Birincisi, Türkiye'nin kapitalistleşme ve sınıf oluşumu süreçlerinin kendine özgülüklerinin Marksist kurama dayanılarak çözümlenmesiydi. İkincisi, düzçizgisel bir tarih ve toplum kavrayışı yerine eşitsiz ve bileşik gelişme yasasına dayanmasıydı. Boran, sosyalist devrim tezine temel teşkil eden bu iki önemli özelliği toplumbilimsel araştırmaları sırasında kazanmıştı. Bu bakımdan, tezde, Boran'ın sosyolojik çalışmalarıyla siysal çalışmaları arasındaki ilişkinin izleri sürülmüştür.
The contemporary problem of refugees, and asylumseekers as a biopolitical case

ÖZBİYOPOLİTİKA BAĞLAMINDA GÜNÜMÜZ MÜLTECİLERİ VE SIĞINMACILARGüçlü, SemaMA, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Danışmanı: Yrd. Doç. Dr. Ahmet OkumuşOcak 2019, 110 sayfa Modern dünyada, insan yaşamı bir değer olarak merkezde dursa da, dünyanın birçok yerinde yaşamdan ziyade kitlesel ölümlere tanık oluyoruz. Bazen tek bir kişinin ölümü çok büyük yankı uyandırırken, denizlerde, kamplarda mülteci ve sığınmacıların ölüme terk edilmeleri bir acıma duygusu dahi uyandırmayabiliyor. Terör, hastalık ve ekonomik kriz gibi birçok gerekçe öne sürülerek mültecileri ve sığınmacıları kendi ülkelerine kabul etmek istemeyen 'gelişmiş' ülkeler her geçen gün ördükleri duvarları daha da yükseltmektedir. Dünya genelinde hemen herkes insan hayatının kutsiyetini ve ayrım gözetmeksizin insanların eşit olduğunu vurgulayan evrensel öğretilerle yetiştirilirken, bu durum büyük bir paradoks yaratıyor. Bu çalışma, bu çarpıcı ama sıklıkla göz ardı edilen bu paradoksu irdelemeyi amaçlıyor. Söz konusu paradoksu ifşa etmek için, biyopolitik yönetim mantığını irdelemenin ölüme terk etmenin ardında yatan zihniyete dair yeni bir perspektif sunacağını düşünüyorum. Michel Foucualt'nun, Giorgio Agamben ve Hannah Arendt'in çalışmalarını merkeze alarak, biyopolitik yönetim mantığının en temel insani ilkeleri yok ederek günümüz dünyasını nasıl şekilllendirdiğini analiz etmeye çalışacağım.
Vatan cephesinin kuruluşu ve faaliyetleri (12 ekim 1958 - 27 mayıs 1960)

Türkiye Cumhuriyeti, cumhuriyetin ilanından beri çeşitli denemelere rağmen çok partili sisteme geçememiştir. Çok partili sisteme geçilmesinin ardından, Demokrat Parti 1950 genel seçimleriyle iktidara gelerek on yıl iktidarda kalmıştır. Bu süreçte DP, halkın desteğini arttırarak diğer seçimlerden de başarı ile çıkmıştır. Ancak muhalefette iken verdiği sözleri yerine getirmemesi, eleştirdiği yaptırımları kendisinin uygulaması ve baskıcı tavrı nedeniyle arkasındaki halk desteğinde azalma meydana gelmiştir. DP'ye karşı, muhalefette olan partiler arasında Güç Birliği Cephesi kurulmuştur. Buna karşılık olarak DP'lilerden oluşan bir grup da Vatan Cephesi'ni kurmuşlardır. Tüm bunlara rağmen 1957 seçimlerinde uygulanan çoğunluk sistemi sebebiyle yeniden iktidar olmuştur. 14 Mayıs 1950 seçimlerini kazanarak Türkiye'nin yönetimini ele alan Demokrat Parti'nin diktatörce uygulamalara gittiği, Anayasayı ihlal ettiği ve kardeşi kardeşe düşürdüğü iddia edilmiştir. Ülke içerisinde yaşananlar, kargaşa ortamının oluşmasına sebep olmuş ve halk arasındaki bölünmeyi körüklemiştir. Tüm bu olaylar sonucunda 27 Mayıs 1960'da askeri müdahale ile ülke yönetimine el koyulmuş ve cumhuriyet tarihinin ilk darbesi gerçekleşmiştir. Vatan Cephesi teşekkülü ve faaliyetleri ise, 27 Mayıs ihtilali ardından yapılan yargılamalarda en fazla suçlanma sebepleri arasında yer almıştır.
İlköğretim sosyal bilgiler dersindeki Türkiye' de sanayi konusunun öğrenme düzeylerinin tespiti ilgili grafik ve haritaların tespiti

Bu araştırmanın amacı İlköğretim Sosyal Bilgiler dersindeki 'Türkiye'de Sanayi' konusunun öğrenilme düzeyinin tespit edilerek bu konuyla ilgili grafik ve haritaların geliştirilmesidir. Konunun öğrenme düzeylerini tespit etmek amacıyla Ankara ili merkez ilçelerine bağlı ilköğretim okullarında öğrencilere başarı testi uygulanırken, öğretmenlereyse konunun öğrenilme düzeylerini yeterli görüp görmediklerini belirlemek amacıyla anket uygulanmıştır. Uygulanan basan testi ve anketin çözümlenmesi için SPSS paket programından yararlanılmıştır. Yapılan analiz sonucunda konunun öğretiminin h9em öğrenci hem de öğretmenler tarafından yetersiz olduğu görülmüştür. Bu yetersizliğin giderilmesi için sanayi konularıyla ilgili grafik ve haritalar DİE'den alman son verilere göre oluşturulmuştur. Oluşturulan ilgili grafik ve haritaların hem öğrenci hem de öğretmenlere konunun öğretiminde faydalı olacağı umulmaktadır. Ayrıca Sosyal Bilgiler dersindeki diğer coğrafya konularına ait bu yönde yapılacak çalışmaların da Sosyal Bilgiler dersi için faydalı olacağı düşünülmektedir.
İbn Hacer el-Askalanİ'nin (ö. 852/1448) hadis usulündeki özgünlüğü

Hadislerin tespiti ve doğru anlaşılmasında hadis ıstılahlarının ne kadar önemli olduğu bilinen bir husustur. İslami ilimlerin birçoğunda olduğu gibi hadis ilminin de kendine özgü bir usulü vardır. Istılahların doğuşundan gelişim evrelerine kadar bu usule katkı sağlayan nice alim olmuştur. Hiç şüphesiz bu alimlerden biri ve de hadis usulün olgunlaşmasında en fazla katkısı bulunan muhaddis İbn Hacer el-Askalani'dir. O, sadece kendinden önce yazılmış olan eserleri açıklamakla yetinmemiş kimi zaman tashih, kimi zamanda ilave bilgiler vermiştir. Hadis usulünde yer alan tanımlara eklediği bazı kayıtlarla usulün adeta çehresini değiştirmiştir. Bu nedenledir ki geliştirdiği usul, itiraz ve ithamlara konu olmuştur. İbn Hacer'in usul anlayışı, tenkit merkezli bir anlayıştır. Ayrıca birçok ilim dalında da söz sahibi olan Askalani, daha çok hadis ilimlerinde temayüz etmiştir. İbn Hacer, usulü'l-hadise katkısı tanımı yapılmamış kavramların tanımı yapmak, üçlü taksimi ikiye düşürmek, mutlak zikredilen konulara yeni şartlarla farklı bir boyut kazandırmak şeklinde ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada İbn Hacer'in hadis usulündeki özgünlüğü konu edinmiştir. Bu konu çalışılırken, başka alimlerin görüşlerine de başvurulmuştur. İbn Hacer'den önce yazılan ancak usul kitaplarında yer almayan bazı konular da çalışmaya eklemişir. İbn Hacer'in özgünlüğünü ortaya çıkaran başlıca faktörler arasında; çevre, ilmi muhit, yetiştiği ortam, sahip olduğu kültürel birikim ve eleştirel bakışı incelenmiştir. Bu çerçevede İbn Hacer'in hadis usulündeki otoritesi ve özgünlüğü ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Applications of network segregation measures

Bu çalışmada Türkiye'deki en büyük dört siyasal parti seçmeninin politik segregasyon seviyesini ölçmek esas amaçtır. Politik segregasyon en basit anlamıyla farklı politik grupların birbirinden ne kadar ayrık yaşadığının ölçütüdür. Bu analizi yaparken Istanbul ve Ankara illeri baz alınmıştır ve ölçümler mahalle bazlı data oluşturularak yapılmıştır. Bu iki ilin her ilçesi için ayrı ayrı mahalle ağları oluşturulmuş ve mahallelerden ilçelere doğru geçerek dört büyük seçmen grubunun segregasyon seviyesi ölçülmüştür. Segregasyon seviyesi, hem ülkenin seçmen gruplarının dağılımını incelemede önemliyken hem de birçok sosyo-ekonomik faktöre etkisi olan bir değişkendir. Örnek olarak, bir mahalledeki eğitim seviyesi, suç işleme oranı ve emlak fiyatları verilebilir. Bu bağlamda çalışmada, Istanbul'un tüm mahalleleri için segregasyon seviyesinin emlak fiyatlarını tahmin gücünü arttırıcı bir ölçüt olup olmadığı test edilmiştir.
Siyasal katılım bağlamında yüksek lisans öğrencilerinin siyasal yaşamdaki yeri: Ardahan üniversitesi örneği

Tarih boyunca yöneten-yönetilen arasındaki ilişki süregelen bir tartışma konusu olmuştur. Bu tartışma toplumdan topluma farklılık gösterse de özellikle demokrasinin dünyaya yayılmasıyla birlikte birey, kendini yönetmeyi, yani demokrasinin tanımında yer alan 'kendi kendini yönetmeyi' daha çok arzu etmiştir. İlk başlarda bireyin katılım algısı kendi yöneticilerini seçmekle yeterli olduysa da zamanla ve özellikle günümüzde birey artık bizzat karar alma süreçlerinde yer almak istemektedir. Birey bu bağlamda çeşitli mücadeleler vermiştir. Bu durum kitlesel hareketler şeklinde olduğu gibi bireysel anlamda da kendini göstermektedir. Hatta birey siyasal katılım veya yönetime katılım noktasında bilinçli katılım gerçekleştirirken, kimi toplumlarda da bilinçsiz olarak gerçekleştirebilmektedir. Bu çerçeve de katılım olgusu daha çok oy oranları, seçimlere katılma oranları üzerinden değerlendirilmektedir. Ancak bu oranların reel düzlemde karşılığının siyasal katılım olup olmadığı problemi ortaya çıkmaktadır. Bu duruma bağlı olarak bakıldığında Türkiye'deki katılım düzeyi diğer gelişmiş demokratik toplumlardakiyle parelellik göstermektedir. Ancak iddia olunduğu gibi demokratik gözüken ve bu bağlamda siyasal katılımı yüksek kabul edilen devletlerin aslında katılım olgusu çerçevesinde bakıldığında katılım oranının çok da yüksek olmadığı gerçeğiyle karşı karşıya kalmaktayız. Bu noktada durumun daha gerçekçi bir bakış açısıyla görülmesi için yaptığımız ampirik çalışma çerçevesinde söz konusu siyasal katılım düzeyi Ardahan Üniversitesi Yüksek Lisans öğrencileri nezdinde tespit edilmeye çalışılmıştır. Ampirik çalışmamız kapsamında nitel araştırma yöntemlerinden mülakat tekniği kullanılarak, bu bağlamda açık uçlu 19 soru sorularak bireylerden konuya ilişkin doğru algıları araştırmaya çalışılacaktır. Bu çerçevede ilk iki bölümde teorik olarak siyasal katılıma yönelik gerekli bilgiler sunulmakta, son bölümde ise yapılan mülakat sonucu elde edilen bulgularla beraber literatürde yer alan diğer ampirik çalışma bulgularıyla da çalışma desteklenmiştir.
Political instrumentalization of the Ottoman past in contemporary Tur-key: The case of 'Diriliş Ertuğrul'

Türkiye siyasi tarihinde Osmanlı geçmişşi her zaman bir nostalji kaynağı oldu. Günümüz Türkiye'sindeyse, Osmanlı geçmişşinin kullanılması nos-taljinin ötesine geçti ve yeni-Osmanlıcılık'ın önemli bir özelliği haline geldi. Türkiye'nin kendi Osmanlı geçmişşini siyasi ve kültürel anlamda sahiplenmesi gerektiğini savunan bir ideoloji olarak yeni-Osmanlıcılık kavramı ilk kez Turgut Özal döneminde kullanıldı ve AKP döneminde yeniden canlandı. Bu çalışmanın amacı günümüzdeki yeni-Osmanlıcılık'ın özelliklerini bulmaktır. Bu amaç için, Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucusunun ba-basını anlatan 'Diriliş Ertuğrul' isimli dizi incelendi. Dizi devlete ait televizyon kanalı TRT'de yayınlandığı ve siyasi elitlerin açık desteğini aldığı için, bir siyasi ideoloji olarak yeni-Osmanlıcılık'ı yansıttığı söylenebilir. Günümüz Türkiye kitle medyasının analizinin bir sonucu olarak, 'Diriliş Ertuğrul''un temsil ettiği yeni-Osmanlıcılık'ın ahlaki olarak diğerlerinden üstün bir Türk-İslam milleti tahayyül ettiği ve Türkiye'yi İslam Dünyasını koruyan bir büyük güç olarak gördüğü söylenebilir.
Türkiye'de muhafazakarlık: Muhafazakar düşünce dergisi

Muhafazakarlık, tanımlanması zor bir kavram olmuştur. Üzerinde düşünmeyen kişilere göre sadece dincilik ve gericilik olarak görülmektedir. Ancak bu yaklaşım hem indirgemeci hem de doğru olmayan bir yaklaşımdır. Muhafazakarlık, din, tarih ve gelenek, tecrübe, değişim, toplum ve birey, devlet ve siyaset gibi birçok olgu üzerinde söz söyleyen ve bunlara dair argümanlar sunan bir düşünce tarzıdır. Muhafazakarlığın bir ideoloji olup olmadığı yönünde çeşitli tartışmalar olmasına rağmen çalışmada bir düşünce olarak değerlendirilecektir. Fransız devrimi ve aydınlanmanın getirdiği radikal değişime karşı olarak ortaya çıkan muhafazakar düşünce özellikle Türkiye'de henüz tam olarak anlaşılabilmiş değildir. Buradan hareketle muhafazakar düşüncenin daha iyi anlaşılması adına tezin ilk bölümünde kavramsal olarak muhafazakarlığın değerlendirilmesi yer alacaktır. Bu bölümde aynı zamanda muhafazakarlığın Batı'da ortaya çıkış sürecine de yer verilecektir. Bununla birlikte bünyesinde birçok unsuru bulunduran muhafazakar düşüncenin bu unsurlara nasıl baktığı yine bu bölüm içerisinde değerlendirilecektir. İkinci bölümde ise Türkiye'de muhafazakar düşüncenin ortaya çıkış süreci ve günümüze kadar olan tarihsel seyri siyasal süreç ile birlikte derinlemesine incelenecektir. Son bölümde ise Türkiye'de muhafazakar düşünce üzerinde çıkarılan Muhafazakar Düşünce dergisinin incelemesi yapılacaktır. Bölümün başında öncelikle derginin tanıtımına yer verilecektir. Daha sonra ise muhafazakarlığın unsurlarının dergide nasıl incelendiği ele alınarak, bu unsurların Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyetinde nasıl yer aldığı detaylandırılacaktır. Bölümün sonunda ise Türkiye'deki muhafazakarlık tartışmalarına ve derginin bu tartışmalara nasıl katkı sağladığı işlenecektir. Muhafazakar düşüncenin ve Muhafazakar düşünce dergisinin detaylı şekilde ele alındığı bu tezde, muhafazakarlık kavramının daha iyi anlaşılması, muhafazakar düşüncenin Türkiye serüveni ve kendisine muhafazakarlığı anlatmayı bir görev edinen Muhafazakar düşünce dergisinin bilinirliğinin artması amaçlanmaktadır. Aynı zamanda tez Türkiye'deki muhafazakarlık tartışmalarının ne boyutta olduğunu görmek açısından önemli olacaktır. Bütün bunlarla birlikte özellikle muhafazakar düşünce dergisi incelemeleri ile Türkiye'de var olan muhafazakarlık literatürünü bir araya getirmesi açısından yine muhafazakarlık üzerinde çalışacak kişilere bir katkı sunacağı söylenebilir.
Probleme de la consoli̇dati̇on democrati̇que au Beni̇n: Le cas de la li̇berte d'expressi̇on

Benin'de 1990'dan bu yana ciddi politik değişiklikler oldu, şöyle ki Marksist-Leninist ideolojinin sonunun gelmesiyle ve demokrasiye geçiş ve bunun doğal sonucu olan, çok partili sistem ve temel özgürlüklere ve basın özgürlüğüne saygılı bir rejim geldi. 'Ulusal Konferans' formülünün mucidi olan Benin, Afrika'da bir demokrasi laboratuvarı ve rejiminin istikrarıyla bir model oluşturmaktadır. Bu demokrasiye yön vermiş önemli başarılara rağmen, demokratik kazanımlarını korumak için yeni arayışla devam etmektedir. Benin'de demokrasiyi sağlamlaştırma yolundaki güncel zorluklardan biri de ifade ve basın özgürlüğünün etkisizleştirilmesiyle ilişkilendirilebilir. Söz konusu medyaya partilerin ulaşım eşitsizlilileri güçlü partilerin girişiyle, basın ve yayın özellikle umumi medyanın politik otoritelere bağlılığıyla sonuçlanır. Temel hakları anayasallaştırmak ve böylece ifade özgürlüğü ve basın üstünlüğünü sağlamak için düzenleyici kurum yetersizlik tehdidi ile karşı karşıyadır
Nakşibendiliğin politik evrimi ve İskender Paşa Cemaati

Bu çalışma, uzun yıllardır Türkiye'de en teşkilatlı dini grup olan Nakşibendi tarikatının politik evrimine odaklanmaktadır. Tasavvufi akımlarla kıyaslandığında istisnai bir örnek olarak tarih içinde ortodoks İslam'ı benimseyen Nakşibendi tarikatının, Türkiye'de vücut bulan tüm İslamcı siyasi hareketlere fikri paradigmalarını miras bıraktığı ileri sürülmektedir. Türkiye'nin yakın tarihinde tarikatın, siyasal İslam ile olan ilişkisi İskenderpaşa Cemaati analiz edilerek görülebilir. Giriş bölümünde tasavvufun ortaya çıkışından ve içeriğinden bahsedilmektedir. İlk bölümdeyse Nakşibendi tarikatının önemli tarihsel durakları ele alınmakta ve bu durakların tarikata kattıkları incelenmeye çalışılmıştır. Ardından ikinci bölümde tarikatın Osmanlı topraklarındaki gelişimi analiz edilmiş ve son bölümde de İskender paşa cemaati üzerinde durulmuştur.
İslam-demokrasi ilişkisi: Kuramlar, kavramlar ve hareketler

Bu çalışma, İslam-demokrasi ilişkisi bağlamında Müslüman zihinde oluşan demokrasi algısını ve anlayışını keşfetme amacına yöneliktir. Demokrasinin, Müslüman zihinde ne tür bir dinsel-siyasal düşünce iklimi içerisinde ortaya çıktığı, hangi kuramlar ve kavramlar aracılığıyla şekillendiği ele alınmıştır. Çalışmada bir 'yönetim biçimi' olarak demokrasiye yönelik müspet bir bakış açısına sahip olan Müslüman düşünürlerin kılavuzluğuna başvurulmuştur. Söz konusu düşünürlerin demokrasiyi bir yönetim biçimi olarak kabul ettiği, ancak demokrasiyi anlayış ve kavrayış tarzlarının Batılı düşünürlerden farklı olduğu tespit edilmiştir. Çünkü bu düşünürlerin çoğu, İslam ile demokrasi arasındaki ilişkiyi ontolojik bir ilişki olarak değil, araçsal ve pratik bir ilişki olarak görmektedirler. İslam dünyasında, demokrasi pratiği açısından belli başlı İslami hareketler incelenmiştir. Mısır İhvan'ı, Tunus'taki En-Nahda ve Türkiye'deki Milli Görüş hareketinin demokrasi pratiğinin ele alındığı bu çalışmada, İslam siyasal düşüncesi ve İslam-demokrasi ilişkisi hakkında ortaya konulan eserleri araştırma ve bunlar üzerine tartışma yöntemleri kullanılarak bir dizi sonuca varılmıştır.
Necmettin Erbakan'ın siyasi hayatının Türk siyasi tarihindeki yeri ve önemi

Türk siyasi hayatına aktif olarak Siyasal İslam'ı girdiren Necmettin Erbakan siyasetçi ve parti kurucu olarak önemli bir yere haizdir. Bir dönem bağımsız milletvekilliği yapan Erbakan daha sonra kendi partilerini kurmuştur. Türk siyasi tarihine partisi en çok kapatılan lider olarak geçen Erbakan 1970 yılında Milli Nizam Partisini, 1972 yılında Milli Selamet Partisini, 1983 yılında Refah Partisini 1998 yılında Fazilet Partisini, 2001 yılında Saadet Partisi'ni kurmuştur. CHP-MSP koalisyon hükümeti ve Milliyetçi Cephe hükümetlerinde Başbakan Yardımcılığı yapan Erbakan Refah-yol koalisyon hükümetinde Başbakanlığı yapmış 28 Şubat Postmodern darbesiyle de sonlandırılmıştır. 27 Şubat 2011 yılında vefat eden Necmettin Erbakan, 2002 yılında iktidara gelen Adalet ve Kalkınma Partisi'nin yöneticilerinin siyasete atılmalarında da önemli rolü olmuştur.
Edirne Milletvekili Mehmet Şeref Aykut ve Birinci TBMM'deki faaliyetleri

Osmanlı Devleti, I. Dünya Savaşı sonrası getirileri ağır olan Mondros Ateşkes Antlaşmasını imzalamıştır. 30 Ekim 1918 tarihinde imzalanan bu antlaşma gereğince İtilaf Devletleri işgallere başlamış, işgal edilen yerlerde yaşayan halkımız baskı ve zulme uğratılmıştır. Anadolu'nun değişik yerleri İtilaf Devletlerince işgallerle parçalanırken, bu parçalanma Trakya topraklarında da Yunanlılar tarafından gerçekleştirilmiştir. Mehmet Şeref Aykut ve arkadaşları Trakya-Paşaeli Cemiyetini kurarak işgallere karşı halkı örgütlemeye çalışmıştır. Aynı zamanda Mehmet Şeref Aykut; cemiyetin yayın organı olan Trakya Paşaeli gazetesinde yazarlık yaparak Milli Mücadele'ye destek olmuştur. Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı 12 Ocak 1920'de açılmış, Mehmet Şeref Aykut da bu Mecliste Edirne milletvekili olarak görev yapmıştır. Meclisin en önemli çalışması olan Misak-ı Milli Beyannamesini kürsüden Mehmet Şeref Aykut okumuştur. Bu önemli karar İtilaf Devletlerinin tepkisine sebep olmuş ve Milli Mücadele'nin güç kazanmasından endişe duyan İtilaf Devletleri 16 Mart 1920'de İstanbul'u resmen işgal etmişlerdir. İşgalden sonra Mebusan Meclisi İngilizlerce basılarak bazı milletvekilleri Malta'ya sürülmüştür. Mehmet Şeref Aykut da Malta'ya sürülen milletvekilleri arasında yer almıştır. Malta'dan kurtulduktan sonra Ankara'ya gelerek 23 Nisan 1920'de açılmış olan ve bir süreden beri çalışmalar yapmakta olan Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne 25 Nisan 1921'de Edirne milletvekili olarak katılmıştır. I. Meclis'in seçimleri yenileme kararı alan takririn altında imzası bulunmasına rağmen II. Dönem TBMM seçimlerine katılmamıştır. Bu sırada Avukatlık mesleğini sürdürmüştür. Bir süre sonra; IV, V ve VI. dönem TBMM seçimlerinde tekrar Edirne milletvekili seçilmiştir. Altıncı dönem Milletvekilliği sırasında 18 Mayıs'ta 1939'da vefat etmiş; 21 Mayıs'ta Edirne Kıyık mezarlığında defnedilmiştir.