turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Afet Alanında Çalışan Personellerde Psikososyal Destek Müdahale İlkeleri, Empati ve Liderlik İlişkisi; Türk Kızılay Örneği

Psikososyal destek hizmetlerinin afetlerde yürütülen insani yardım etkinliklerinin ayrılmaz ve vazgeçilmez bir parçası olduğu, afetzedelerin olumsuz süreci daha kolay atlatması psikolojik açıdan yıpranmaması açısından önemli bir sahadır. Psikososyal müdahale ilkeleri ile ilgili bakış açısının oluşmasının personelin afetin etkin yönetimine yarar sağlaması açısından önemli olabilir. Bu çalışmanın amacı, afet sahası çalışanlarında psikososyal müdahale ilkeleri ile motivasyon liderliği ve empati alt boyutları arasındaki ilişkiyi değerlendirmekti. Yöntemde; 5'li likert tipi 7 sorudan oluşan psikososyal müdahale ilkeleri alt boyutu, 11 sorudan oluşan motivasyon liderliği alt boyutları ve 13 sorudan oluşan empati alt boyutları gönüllü Kızılay personeli katılımcılarına uygulandı. Elde edilen veriler, SPSS 15.0 ile istatiksel olarak değerlendirildi. Veri sonuçlarına ait değerlendirmeler puan ortalama standart sapma değeri cinsinden hesaplandı. Katılımcıların psikososyal müdahale ilkeleri puanı (4,38 0,53) çok iyi iken; sosyonormatif puan değeri (3,48 0,77) orta ve duygusal normatif liderlik alt boyutu puan değeri (3,92 0,60) iyi seviyede; sosyal beceri puanı (4,22 0,62) çok iyi, duygusal tepki puanı (4,15 0,58) iyi ve bilişsel empati puan (3,92 0,66) ortalama değerinin iyi seviyede olduğu gözlendi. Katılımcılar içinde psikososyal destek ilkelerinin tamamını bilen yüzdesi (%15) düşüktü. Afete hazırlık eğitimi alma durumu ile psikososyal müdahale ilkeleri ortalama değerlerinin arttığı gözlendi (p<0,05). Psikososyal müdahale ilkeleri ile empati alt boyutları ve liderlik motivasyonu alt boyutları arasında yüksek düzeyde istatistiksel olarak anlamlı pozitif korelasyon gözlendi (p<0,001). Bu çalışmada sonucunda; afet sahasında çalışan personellerde psikososyal müdahale ilkeleri ile empati ve liderlik gibi önemli değişkenler arasında gözlenen pozitif yönlü korelasyon sebebiyle, psikososyal müdahale ilkelerinin tamamının bilinmesinin ve bu konuda verilecek eğitimlerin personelin daha da etkin afet yönetimi gerçekleştirmesi açısından önemli bir katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.
Sağlık çalışanlarının hasta haklarına yönelik bilgi ve tutumlarının ölçülmesi; Bir üniversite hastanesi örneği

Sağlık kurumları; sadece hastalara hizmet vermekle kalmayıp, hastalardan gelen geri bildirimlere de cevap vererek hasta memnuniyetini artırmaktadır. Bu bağlamda da sağlık çalışanlarının hasta haklarına yönelik bilgi düzeylerinin yeterli seviyede olması gerekmektedir. Çalışma tanımlayıcı ve kesitsel bir araştırmadır. Bu çalışmanın amacı üniversite hastanesinde çalışan personelin 'hasta hakları'na ilişkin bilgi ve tutumlarının yaşa, mesleğe, cinsiyete, eğitim durumuna, kurumda çalışma yılına ve medeni durumlarına göre karşılaştırılmasıdır. Hasta hakları konusunda eğitim alıp almadıklarını tespit etmek ve bu doğrultuda çıkan sonuçlara göre hasta hakları konusunda iyileştirmeler yapmaktır. Araştırma evreni Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Uygulama ve Araştırma Hastanesi'nde çalışmakta olan akademik personel hariç tüm sağlıkçalışanlarıdır ve 1561 kişidir. Örneklem sayısı ise 309 kişidir. IBM SPSS 22.00 programından yararlanarak veriler analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesindegüvenilirliği ölçmek için Cronbach's Alpha testi kullanılmıştır. Bilgi düzeyini ölçen sorularda frekans, aritmetik ortalama, standart sapma, yüzde gibi istatistiklerden faydalanılmıştır. Likert ölçekli sorular için t testi, ANOVA testi, gruplar arası farklılıkları kıyaslamak için post-hoc testi uygulanmıştır. Bilgi ve tutum arasındaki ilişkinin derecesini ve yönünü belirlemek amacıyla korelasyon analizi yapılmıştır. Çalışmada hasta haklarına yönelik bilgi düzeyinin en yüksek olduğu gruplarhemşireler, lisans mezunları, hasta haklarını konusunda eğitim almış çalışanlarolmasına karşın tutum puanlarının en düşük olduğu gruplar da bunlardır. Bu gruplarda bilgi ve tutum arasında anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır. Sonuç olarak hasta haklarına yönelik bilgi ve tutumun arasında güçlü ilişki kurmak için çalışanlarahastalardan gelen istek ve şikayetler doğrultusunda eğitimler verilmesi önerilebilir.
Arhavi ve hopa devlet hastanelerinde örgüt iklimi, sağlık çalışanlarının güçlendirme algısının belirlenmesi

Amacı; Artvin Arhavi ve Hopa Devlet Hastaneleri çalışanlarının personel güçlendirme algısı ile örgütsel iklim arasındaki ilişkinin varlığını belirlemeye yönelik olan bu çalışma, keşfedici araştırma yöntemi izlenerek tanımlayıcı araştırma modelinde yapılmak üzere planlandı. Bu çalışmada veriler Robert Stringer tarafından geliştirilen Örgüt İklimi Ölçeği ve Spreitzer tarafından geliştirilen Personel Güçlendirme Algısını Ölçeği aracılığı ile toplandı. Elde edilen veriler SPSS 13,0 paket programında tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra faktör, basit doğrusal regresyon ve Pearson Korelasyon testi ile analiz edildi. Çalışmada; çalışanların örgüt iklimi algısı genel ortalaması 2.79 0. 42 ve personel güçlendirme algı ortalaması ise 1.93 0. 63 olarak bulundu. Çalışanların örgüt iklimi ve personel güçlendirme algıları arasında pozitif yönlü bir ilişkinin (r=0.293, p<0. 01 ) olduğu ve personel güçlendirmenin örgüt iklimi üzerindeki etkisinin birimde 0.195 puan olduğu belirlendi. Çalışma verilerinin analizi sonucunda, Arhavi ve Hopa Devlet Hastaneleri çalışanlarının örgüt iklimi algılarının orta düzeyde, personel güçlendirme algılarının ise düşük düzeyde olduğu saptandı. Çalışanların personel güçlendirme ile örgüt iklimi arasında pozitif yönlü ve doğrusal bir ilişkinin olduğu ancak, personel güçlendirmenin örgüt iklimi üzerindeki etkisinin sınırlı kaldığı görüldü
Hastane destekli evde bakım hizmetleri ve sunumu

Evde sağlık bakım hizmetleri yeni ve hızlı gelişen en etkili ve verimli sağlık hizmeti modelidir. Hastanın iyileşmesini hızlandırma, enfeksiyon riskini azaltma, stresi azaltma, aileyi bir arada tutma bakımevlerine ihtiyacı azaltma, profeyonel hizmet sunma, maliyeti azaltma gibi birçok yararlan olan evde sağlık bakım hizmetleri sağlık sektöründe önemli bir yere sahiptir. Araştırmamız, evde sağlık bakımına duyulan ihtiyacı ve ihtiyacın hangi kaynaklardan, nasıl, kimler tarafından, ne ölçüde karşılandığını belirlemek amacıyla planlanmış ve uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini, İstanbul İlinin Avrupa Yakasında bulunan 50 özel hastane ve 20 özel bakım bürosu ile bir aylık sürede bu kuruluşlara başvuran hasta veya hasta aileleri oluşturuken, seçilen örneklem grubunu 6 özel hastane ve 11 özel bakım büro yöneticileri ile 1 Mart 1997- 1 Nisan 1997 tarihleri arsında bu kuruluşlara evde bakım hizmeti alma talebinde bulunan 110 hasta veya hasta ailesi oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında, kuruluş yöneticilerine yönelik, literetür bilgisi ışığında hazırlanan, çoktan seçmeli sorulardan oluşan anket formu ile hasta veya ailelerine yönelik, literatür bilgisi ışığında hazırlanan görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi için 'elde yüzdeleme testi' kullanılmıştır. Sonuçta, evde sağlık bakım hizmetine en çok gereksinim duyan bireylerin yaşlılar olduğu, hizmetlerin çoğunun hastaneler ve bu konuda uzmanlaşan bürolar tarafından değil de özel danışmanlık büroları tarafından sunulduğu, evde bakım hizmetleri için kurumlarda standartların oluşturulmadığı, organize edilmiş ayrı bir 'evde sağlık bakım birimi' ve 'ekibi' tarafından sunulmadığı büroların yöneticilerinin ve hizmet sunan personelin eğitim düzeyleri ve bilgilerinin yetersiz olduğu, buna bağlı olarak büroların yönetimi ve hizmetlerin denetiminin de yetersiz olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçların rehberliğinde, öncelikle 'Yaşlılara Yönelik Evde Bakım Hizmetleri' ile 107işe başlanması gerektiği, personelin ve yöneticilerin eğitimi ve geliştirilmesi, 'Hastane Destekli Evde Bakım Hizmetlerfnin arttırılması, özel bakım bürolarının yönetiminin ve sundukları hizmetlerinin geliştirilmesi, kurumların finansmanı, hasta veya hasta ailelerinin eğitimi ve bilinçlendirilmesi ile ilgili öneriler sunulmuştur. 108
Hastanelerde hizmet ihaleleri: T. C. Sağlık Bakanlığı hastane yöneticilerinin değerlendirmeleri

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de 1990'lardan bu yana sağlık kurumlarında yaygın olarak uygulama alam bulan ve bir özelleştirme uygulaması olarak kabul edilen Hizmet İhaleleri'nin, teorik boyutlarıyla ele alınması ve Sağlık Bakanlığı Hastaneleri'nde Hizmet ihalesi uygulamalarının finansal boyutlarım, uygulanma ve uygulanmama nedenlerini, uygulamaların olumlu ve olumsuz sonuçlarını hastane üst düzey yöneticilerinin değerlendirmelerine göre, ortaya koymaktır. Türkiye'deki Sağlık Bakanlığı hastaneleri araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmaya katılan hastane sayısı ise 251'dir. Bunlardan 15'i değerlendirme dışı bırakılmıştır. Geçerli kabul edilen anketlerin, araştırma evrenine oram ise % 31, 4 'dür. Araştırmaya katılan hastanelerin yüzde 70 ,8'i ihale yolu ile hizmet satın almışlardır. 2001 yılı içerisinde yapılan Hizmet İhalelerin %96,5'inin giderleri döner sermaye bütçesinden karşılanmıştır. Genel bütçe kaynaklan vasıtasıyla finansman, %2,6 oranıyla ikinci sırada yer almaktadır. Dernek, vakıf ve benzeri finans kaynaklan ise Hizmet İhalesi finansmanında %0,9 oran ile üçüncü sırada yer almaktadır. 2001 yılında Hizmet İhalesi yapma karannı etkileyen kurumsal gerekçelerin dağılımına bakıldığında; personelin sayısal yetersizliği 1,40 (l=kesinlikle katılıyorum, 5 =kesinlikle katılmıyorum) ortalamayla ilk sırada yer almaktadır. Bunu hizmet kalitesini artırmak (X=l,53), verimli hizmet gereksinimi (X=l,67) takip etmektedir. Araştırmaya katılan hastanelerin, Hizmet İhalesi ile ilgili beklentileri gerçekleşmiştir. Hastane yöneticilerinin Hizmet ihalesi yapmamaktaki ilk nedenleri finansal kaynak yetersizliği (X=l,65)'dir. Üst düzey yöneticilerden, başhekim ve hastane müdürlerinin Hizmet İhaleleri ile ilgili değerlendirilmeleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark bulunmamıştır.
Hastane çalışanlarının öğrenilmiş güçlülük düzeyleri ve iç dış kontrol odağı arasındaki ilişkinin yönetsel açıdan incelenmesi: Bir hastane uygulaması

Güçlülük teorisinin temelinde sosyal ve bireysel güçlülük kavramları bulunmaktadır Öğrenilmiş güçlülük, öğrenilen başa çıkma becerileri, özyönetim teknikleri ve öz-kontrol yetenekleridir. Kontrol odağı, kişinin davranışlarını, kaderini kimin ve neyin belirlediğine ilişkin bir algıdır. Sağlık 7/24 çalışılan, stresin yüksek olduğu mesainin fazla olduğu bir sektördür. Bu sebeple insan kaynağı oldukça önem arz etmektedir. Bu çalışma, hastane çalışanlarının öğrenilmiş güçlülük düzeylerinin iç-dış kontrol odağına olan ilişkisinin yönetsel açıdan inceleyebilmek amacı ile yapılmıştır. Kolayda örneklem yöntemi ile seçilen hastane bünyesindeki çalışanlara gönüllülük kuralına riayet edilerek, araştırmada veri toplama aracı olan demografik bilgiler anketi ve Rosenbaum'un Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği ile Rotter'in İç-Dış Kontrol Odağı Ölçeği kullanılmıştır. Veriler SPSS. 15 programında analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre kontrol odağı ölçeği ile öğrenilmiş güçlülük ölçeğine ait değerler arasında negatif yönlü zayıf bir ilişkinin olduğu saptanmıştır ( p<0.05, r-0,210).
Üniversite hastanesinde çalışan hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirtileri ve risklerinin tanılanmasına ilişkin bilgi düzeyleri

Bu çalışma; üniversite hastanesinde çalışan hemşirelerin (n=618) çocuk istismarı ve ihmalinin belirtileri ve risklerinin tanılanmasına ilişkin bilgi düzeylerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma verilerinin değerlendirilmesinde iki grup karşılaştırılmasında bağımsız gruplarda Student t test, ikiden fazla grup değerlendirmelerinde tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Niteliksel verilerin karşılaştırılmasında ise Ki-Kare testi kullanılmıştır. Hemşirelerin %58.1'i öğrenimi sırasında %13.4'ü mezuniyet sonrası çocuk istismarı hakkında bilgi aldığını, hemşirelerin %25.6'sı iş yaşamı süresince çocuk istismarı olgusu veya şüphesi yaşadığını, %96.2'si çocuk istismarı olgusu veya şüphesi olduğunda bildirim yapacağını, %99.7'u çocuk istismarı şüphesi olan veya tanısı alan olguların bir merkezi olması gerektiğini belirtmişlerdir. Hemşirelerin istismarın çocuk üzerindeki fiziksel belirtileri alt boyutunun ortalama puanları en yüksek (3.76 0.38), istismar ve ihmale yatkın çocukların özellikleri alt boyutunun puanları ise en düşük (3.11 0.45) olduğu tespit edilmiştir. İstismarın çocuk üzerindeki fiziksel belirtileri, çocuk istismarına ilişkin çocuktaki davranışsal belirtiler, ihmalin çocuk üzerindeki belirtileri ve çocuk istismarı ve ihmalinde ailesel özellikler ölçek alt boyut puanları; kadınlarda erkeklere göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Hemşirelerin meslekte çalışma süresine göre, istismar ve ihmale yatkın ebeveynlerin özellikleri ve istismar ve ihmale yatkın çocukların özellikleri ölçek alt boyut puanları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerinin tanılanmasına yönelik ölçek puanlarının öğrenimi sırasında çocuk istismarı ve ihmali konusunda bilgi alma durumuna göre karşılaştırıldığında; ihmalin çocuk üzerindeki belirtileri dışındaki bütün ölçek alt boyutlarında bilgi alanların puanlarının anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirtileri ve riskleri konusunda bilgi birikimi ve bilinçlilik düzeyleri yetersiz olup gerek eğitimin bütün basamaklarında gerekse mezuniyet sonrası eğitimlerle konu ile ilgili donanımlarının artırılması gerekmektedir.
Teknoloji ve kalitenin hastane finansal performansına etkisi: Ankara İl Merkezindeki hastane yönetici görüşlerinin değerlendirilmesi

Bu araştırmanın amacı, teknoloji ve kalitenin hastane finansal performansına etkisini belirlemektir. Araştırmanın evrenini Ankara İl Merkezindeki Sağlık Bakanlığı, Sosyal Sigortalar Kurumu, Üniversite ve özel hastanelerdeki yönetici pozisyonunda bulunan başhekim, başhekim yardımcısı, hastane müdürü, hastane müdür yardımcısı, döner sermaye saymanları ile başhemşire ve başhemşire yardımcısı yöneticiler oluşturmaktadır. Araştırmada faktör analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizleri uygulanmıştır. Hastanelerde klinik kaliteyi önemli ölçüde etkileyen değişkenin, klinik teknoloji olduğu görülmektedir. Hastanelerde süreç kalitesini etkileyen faktörler ise; hastanelerin bilgi teknolojisine yaptıkları yatırım ve mülkiyet unsurları olarak tespit edilmiştir. Bilgi teknolojisine yapılan yatırımlar süreç kalitesini olumlu bir şekilde etkilemektedir. Mülkiyetin SSK olması hastanelerin süreç kalitesini referans grup olan SB hastanelerine göre negatif yönde etkilediği belirlenmiştir. Mülkiyetin özel olması ise hastanelerin süreç kalitesini referans grup olan SB hastanelerine göre pozitif yönde etkilemektedir. Hastane finansal performansını etkileyen en önemli değişken klinik teknoloji olarak karşımıza çıkmaktadır. Buna göre klinik teknolojiye yapılan yatırımlar, hastane finansal performansını olumlu şekilde etkileyen en önemli unsurdur. Hastane finansal performansını olumlu bir şekilde etkileyen unsur da hastanelerde süreç kalitesine verilen önemdir. Süreç kalitesine verilen önem hastanelerin finansal performansını olumlu bir şekilde etkilemektedir. Hastane finansal performansını etkileyen diğer anlamlı değişken ise mülkiyet olup; hastane mülkiyetinin SSK olması, hastane finansal performansını referans grup olan üniversite hastanelerine göre olumlu bir şekilde etkilediği söylenebilir.
Sağlık hizmetlerinde kalite yönetimi çerçevesinde yapılan eğitimlerin irdelenmesi

Büyük keşifler, başlıca çalışmalar, dünyayı değiştiren düşünceler çoğu zaman, dış perspektiflerin ve derin şekilde bireysel olan sorumluluk ve görevlerin belirli bir itici bile-şimlere mensup bireylerin eylemleriyle meydana gelmiştir. Geçmişten bugüne keşfedilen, insanlığın hizmetine sunulan kolaylıkların ardında uzun uğraşlar, denemeler, yanılmalar ve sonuçta büyük fedakarlıklar gizlidir. Bu anlamda sağlık hizmetleri sunumunda yoğun emek sarf eden sağlık çalışanları, insan ve toplumların sağlıklı yaşamı ve nitelikli toplum-ların inşasında üstlendikleri misyon ile özverili çalışmalarını sürdürmektedir. Sağlık sis-temleri ile sağlık sistemlerinin alt sistemlerinin esas hedefi kişi ve toplumun sağlıklı, kali-teli bir şekilde yaşamını sürdürebilmesi amacıyla koruyucu ve tedavi edici sağlık hizmet-lerini sunmak ve gelişimini sağlamaktır. Sağlık hizmetinin insanlara ulaşabilmesinde önemli noktaya sahip olan sağlık kurumları tanı konması, tedavi edilmesi, rehabilite ve bakım hizmetleriyle toplumun ihtiyaç duyduğu sağlık hizmetini sunmaktadır. Sağlık hizmetlerinin başlıca unsurunun insan olması ve insan hayatında da hatanın tolerans gös-termemesi, sağlık kurumlarında yapılan hataların kimi zaman birey yaşamına mal olması, sağlık kurumlarında hatanın ortaya çıkmadan önlenmesi ve nitelikli sağlık hizmeti için kalite yönetimi büyük önem taşımaktadır. Kaliteli tıbbi bakım sunabilmek ve kalitenin daimi olarak geliştirilmesi, mevcut kaynakların etkin kullanılması, çalışanların çalışma şartlarında optimum memnuniyet ile hasta tatmini sağlanırken hastaların bundan mutlu-luk duymasıdır. Kaynakları verimli bir şekilde kullanan, bakım ve tedavi süresinde yanlış uygulamaları azaltan, personelin kalite anlayışını yaşam felsefesi şeklinde algıladığı ve sağlık personellerinin bu sure zarfında davranışları, tutumları, hastaları bilgilendirmesi ve iyi hal alma süresini kısaltması hastanın memnuniyetinin sağlandığı ve bütün bunların hastanenin genel motivasyonunu olumlu yönde etkilediği görülmüştür. Tıp daimi deği-şim sürecinde olan bir daldır. Yeni teknoloji kullanımı, toplumun hastalık profilini ve nüfusuyla alakalı gelişmeleri, davranış biçimlerinde gerçekleşen gelişmeleri, hasta ve çalı-şanlarının beklentilerini, toplumun yapısını, sosyal gereksinimlerini ve hastalık hallerini değiştirebilmektedir. Diğer bir taraftan hastanelerde meydana gelen kalitesizlik sorunları, hasta güvenliğini ön plana çıkarmıştır. Olması arzu edilmeyen durumların ve tıbbi olarak yapılan hatanın azaltılma gerekliliği, hastanın güvenliği kültürünün geliştirilebilmesi zorunluluğu, daimi bir şekilde geliştirme çalışmalarının yapılandırılması ve kalite yönetim sisteminin geliştirme tekniklerinin gereksinimi yeniden yapılanmalara neden olmuştur.
Sağlık işletmesinde eğitim hizmetlerinin algılanan kalitesinin ölçülmesi: Özel bir hastanede uygulama

Bu araştırmanın amacı, İstanbul'daki özel bir hastanedeki Hasta Hizmetleri çalışanlarının aldıkları hizmet içi eğitimlere yönelik algıları ve kalite boyutları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Çalışmanın alt boyutları; eğitmen, eğitim materyalleri, eğitim ortamı, eğitim mekanı, eğitim, eğitimin amaçları, eğitimin içeriği, eğitim yöntemi, işletmenin eğitim politikası ve eğitime katılım durumunun kalite boyutlarına etkisini belirlemektir. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Çulha (2014) tarafından doktora tezinde kullanılan, Parasuraman vd. (1985, 1988) tarafından geliştirilen hizmet kalitesi modeli revize edilerek hastanede Hasta Hizmetleri biriminde görev alan tüm çalışanlara anket uygulanmıştır. Veriler 2019 Mayıs-Haziran aylarında toplanmıştır. Verilerin analizinde IBM SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. Çalışmada tanımlayıcı istatistik, Mann Whitney U ve Kruskal-Wallis testleri, normallik analizi, Kolmogrov-Smirnov ve Shapiro-Wilk testleri kullanılmıştır. Sonuçlar %5 anlamlılık seviyesinde yorumlanmıştır. Çalışmaya katılım sağlayanların %91,1'i kadın, %56,1'i ön lisans mezunu, %18,5'i 24 yaşında, %42,7'si Hasta Kabul Yetkilisi, %99,4'ü tam zamanlı, %35'i mevcut iş yerinde 0-2 yıl arası ve %35,7'si sağlık sektöründe 0-2 yıl arası süredir çalışmaktadır. Eğitimlerin %73,2'si teknik süreçler ile ilgili olup katılımcıların %51'i ise eğitimlere hem kendi isteği hem de yöneticisinin isteği doğrultusunda katılmaktadır. Katılımcılar tarafından algı düzeyi yüksek kalite boyutu eğitmen olup ortalaması 4 ,19 0,68'dir. En düşük ise 3,44 1, 14 ile işletmenin eğitim politikasıdır. Ortalamalara baktığımızda; eğitim materyalleri 3 ,61 1,00, eğitim ortamı 3 ,85 0,90, eğitim mekanı 3 ,89 0,88, eğitim 4 ,04 0,87, eğitimin amaçları 4 ,09 0,80, eğitimin içeriği 4,00 0, 82 ve eğitim yöntemi 3 ,79 0,84'tür. Alt boyutlarında; cinsiyete, eğitim durumuna, eğitime katılma durumuna, eğitim kapsamına, sektördeki çalışma süresine ve pozisyona göre anlamlı farklılık gözlemlenmiştir.
Türk sağlık sisteminin panel veri ve karşılaştırmalı analiz yöntemleriyle incelenmesi ve bir değerlendirme

Bu çalışmanın amacı Türkiye Sağlık Sistemi'nin incelenmesi, sağlık sistemi modellerinin sağlık, demografik ve ekonomik göstergeler açısından karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmesi, ülkelerin demografik ve ekonomik durumlarının ile sağlık sistemlerinin sağlık göstergelerine etkisinin ortaya konulmasıdır. Bu kapsamda anne ölüm oranı, bebek ölüm oranı, beklenen yaşam süresi, doğurganlık oranı, kişi başına GSYİH ve sağlık harcamaları, sağlık harcamalarının GSYİH içindeki payları, nüfus ve nüfus artış hızı, hekim ve yatak sayıları ile ilgili verileri kullanılmıştır. G20 ülkelerinin sağlık, ekonomik, demografik göstergelerin incelenmesi Karşılaştırmalı Analiz Yöntemi ile elde edilen bulgulara göre Türkiye genel olarak göstergeler açısından orta düzeyde; sadece birkaçında ortanın üzerine çıkmayı başarmasına rağmen hala göstergeler açısından olumsuz durumda olan ülkelerden biridir. G20 sağlık göstergelerinin ekonomik ve demografik değişkenler ile değerlendirilmesi için Panel Veri Analizi; demografik ve ekonomik değişkenlerin yanı sıra ülkelerin sağlık sistemlerinin kukla değişken olarak eklenmesi ile değerlendirilmesi için ise En Küçük Kareler Yöntemi kullanılmıştır. Çalışmadaki Panel Veri Analiz Yöntemi tahmin sonuçları incelendiğinde GSYİH sağlık payı ile kişi başına GSYİH değişkenlerinin anne ölüm oranı üzerinde negatif, kişi başına sağlık harcamalarının ise pozitif ve istatistiki olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğu; kişi başına GSYİH'nin bebek ölüm oranı üzerinde de negatif ve istatistiki olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğu; kişi başına GSYİH'nin beklenen yaşam süresi üzerinde de pozitif ve istatistiki olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğu; kişi başına GSYİH'nin doğurganlık oranı üzerinde de negatif ve istatistiki olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Kukla değişkenler ile yapılan En Küçük Kareler Yöntemi tahmin sonuçları incelendiğinde kukla değişkenlerden Serbest Piyasa Sistemi'nin seçilmesi ekonomik değişkenler doğrultusunda anne ve bebek ölüm oranlarının azaltılması için daha iyi olacağı; kukla değişkenlerden Beveridge Modeli'nin seçilmesi ekonomik değişkenler doğrultusunda beklenen yaşam süresi ve doğurganlık oranının artırılması için daha iyi olacağı belirlenmiştir.