turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel buluşma mekanları: Köşeler ve odak noktaları

KENTSEL BULUŞMA MEKANLARI: KÖŞELER VE ODAK NOKTALARI Bu çalışmada, kentsel buluşma mekanları olarak köşeler ve odak noktaları ele alınmaktadır. Detayda konu, konut yakın çevresinde incelenmektedir. Köşeler ve odak noktalarının mekansal analizine yönelik notasyon tekniği geliştirilmekte ve bu tekniğin yeni tasarımları oluşturmada mevcutları analiz etme ve iyileştirmeye yönelik çalışmalarda uygulanabilirliliği tartışılmaktadır. Birinci bölümde, sorun tanıtılmakta, çalışmanın amacı ve konuya yaklaşım açıklanmaktadır. ikinci bölümde, köşe, odak, kentsel köşe, kentsel odak kavramları ve kentsel köşe, kentsel odak mekanlarının mekansal özellikleri açıklanmaktadır. üçüncü bölümde, kentsel dış mekan anlayışı tarihsel bir süreç içinde incelenmekte, geleneksel Osmanlı mimarisindeki dış mekan anlayışı ve değişimi incelenmektedir. Dördüncü bölümde araştırma ele alınmaktadır. Birinci aşamasında, kentsel mekan belirleyicileri, köşe ve odak tipleri belirlenmekte ve kentsel mekan belirleyicilerinin farklılaşmaları ve bu farklılaşmalara göre oluşan kentsel işlevler tartışılmaktadır, ikinci aşamasında, elde edilen detay-grafik çizimler, odak tipleri ve mekan belirleyicilerin çeşitliliklerine göre oluşan kentsel mekanların, mekansal özellikleri grafik çizimlerle ifade edilerek bir notasyon tekniği geliştirilmektedir. Son aşamada, her tipten seçilen belirli çözümler mimari tasarıma dönüştürülmekte ve geliştirilen tekniğin mevcut örnek alanlarda uygulaması yapılmaktadır. Beşinci bölümde, sonuçlar ve öneriler yer almaktadır.
Lines and architectural thinking: An inquiry into the nature of architectural presentation

oz ÇİZGİLER VE MİMARİ DÜŞÜNME: MİMARİ SUNUMUN DOĞASINA BİR SORGULAMA YALINAY, Şebnem Doktora, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Emel Aközer Ekim 1999, 151 sayfa Bu tez sunum olarak mimari yeniden-sunumu mimari çizim üzerinde yoğunlaşarak tartışmaktadır. Çizgiler ve mimari çizim problemi örneklemek için seçilmiştir. Tezin problemi mimarların düşünme ortamlarının, yani çizginin, binanın inşai gerçekliğine tabi kılınmasmda yatmaktadır. Mimarlık ilk olarak mimari temsil 'araçlarının' sunduğu ortamda varlık buluyor olsa da, mimarlar genellikle bu 'araçların' ait olduğu gerçekliğe/doğaya kayıtsız kalırlar. Çizgiler inşai bir gerçekliği temsil ettikleri sürece vardırlar. Çizgiler sadece araç olarak kavranırlar. Mimarlar, her ne kadar çizgiler 'dünyasında' düşünseler de, sanki inşai gerçeklik içindeymiş gibi davranırlar. Mimari düşünme göz önüne alındığında, tezin ileri sürdüğü, çizgilerin ait olduğu gerçekliğin en az inşai gerçeklik kadar mimarlığı kurduğu ve ortaya koymakta olduğudur. Bu çalışma sözü edilen bu iki farklı gerçekliğin aslında birbirinin içinde olduğunu ve birbirlerini ortaya çıkardığını dile getirme çabasıdır; böylelikle sunum olarak mimari yeniden-sunumu 'kendine' yaklaştırma olanağım araştırır; ve aynı zamanda mimari düşünmeye, aslında mimarlık alanına, bir açıklık sunmaya çalışır.
Marangozluk sektörünün iş sağlığı ve güvenliği yönünden incelenmesi

Küreselleşme sonucunda; sanayileşmeyle birlikte gelen tehlikeler, gelişmiş ülkelerden gelişmekte olan ülkeleri geçmeye başladığı görülmektedir. Gelişme gösteren ülkelerde iş kazaları ile meslek hastalıkları sayısında artış gözlenirken, gelişmiş ülkelerde bu oranların gün geçtikçe daha da azaldığı görülmektedir. Gelişme gösteren ülkelerde kırsal kesimden kentlere hızlı göç, düşük eğitimdeki işçilerin, kendi becerilerine uygun işlere verilmemesi, uluslararası büyüklükte firmaların ağ halindeki işletmelerinde yetersiz ve olumsuz koşullarda çalışma, yetersiz iş deneyimi, iş kazaları ile meslek hastalıklarının sayısının her geçen gün daha da artmasına sebep olmaktadır. Her geçen gün daha çok ilerleyen ve topluma olumlu yönde çeşitli katkıları olan teknoloji, diğer bir yönüyle de insanın yaşamı boyunca çeşitli risklerle karşılaşmasına sebep olmaktadır. Bu sebeplerle insan yaşamının çeşitli kazalarla tehlikeye atılmasını önlemek amacıyla iş sağlığı ve güvenliği açısından çeşitli önlemler alınmasını bir ihtiyaç haline getirmiştir.
Konut ve konut içi mekansal ve anlamsal bölünmenin dielektrik analiz modeli. Örnek: Gecekondu yerleşimleri

Günlük hayatımızın büyük bir bölümünü geçirdiğimiz konut ve konut yakın çevresine, içinde bulunduğumuz çevrenin sosyal, ekonomik ve kültürel şartlarını, mekansal ve anlamsal olarak yansıtırız. Günümüzün değişen şartlarında gecekondu yerleşim bölgeleri oluşmuştur ve insanlar, geldikleri çevrelerdeki yaşamsal biçimlerini gecekondularında sürdürmek istemektedirler. Ancak kentlileşme süreci ile birlikte, gecekonduların iç ve dış anlamsal bölünmeleri geleneksel konutlarından belli açılardan ayrılmaya başlamaktadır. Tezin amacı, insanların kentlileşme süreci dahilinde bile, geleneksel yaşam biçimlerini korumaya özen gösterdiklerini, gecekonduların iç mekansal dialektik analiz modeli ile ortaya koymaktır. Tez beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm olan ' Giriş' bölümünde tezin amacı kısaca tanımlanmaktadır. İkinci bölüm olan ' Çalışma Alanının Belirlenmesi ' bölümünde; çevre ve bileşenlerinin tanımı yapıldıktan sonra, çevre-davranış çalışmalarındaki yaklaşım ve modeller kısaca anlatılmakta, yaklaşımlardan 'Dönüşümsel Yaklaşım'ın temeli olan değişim kavramı tez çalışma alanı dahilinde önemli bir yere sahip oluğundan daha kapsamlı incelenmiştir. Bu tip çalışmalarda kullanılan araştırma teknik ve yöntemleri kısaca tanımlanmıştır. Daha sonra çevre-davranış çalışmalarında önemli bir yeri olan kültür; kültür-konut ilişkisi çevresinde incelenmiş ve tez çalışma alanı belirlenmiştir. Konu başlığı ' Kentleşme ve Konut Olgusu' olan üçüncü bölümde ise; önce kent kavramı açıklanmış, daha sonra 'kentleşme' alt başlığı altında, kentleşmenin nedenlerine değinilmiş, kentleşme ve konut ilşkisi tanımlanmış, konut mekansal ve sosyal yapısı açısından ele alınmış ve tez konusu kapsamında önemli bir yeri olan ve kentleşmenin bir sonucu olarak karşımıza çıkan 'gecekondu ' kavramına geçilmiş, gecekondunun nedenleri, gecekondulaşma süreci, mekansal ve sosyo-ekonomik yapısı açıklanmıştır. Bu arada önemli bir kavram olan ' akkültürasyon', 'akkültürasyon süreci ve konut' alt başlığı altında yapılmış araştırma teknikleri ve analiz modelleri incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise; dialektik kavramının tanımı yapılarak, konutun dialektik olgusu ve boyutu incelenmiş, konut ve konut çevresi, mekansal ve sosyal dialektikler yardımıyla açıklanmıştır. Kentlileşme süreci içerisinde konutun dinamik ve değişen yapısı ele alınmış, yapılan araştırmalardan örnekler verilmiştir. Daha sonra tez araştırması kapsamında kullanılacak konut ve konut içi dialektik analiz modeli tanımlanmıştır. Bu arada Geleneksel Türk Konut Mimarisindeki Dialektik karşıtlıklara da değinilmiştir. Araştırma kapsamında kullanılan veri toplama yöntemleri tanımlanmıştır. Bölüm sonunda modelin uygulanmasına geçilmiş ve seçilen gecekondu örneklerinde yapılan alan çalışması dahilinede gecekonduların iç mekansal yerleşimlerinin mekan mekan taşıdıkları anlamsal karşıtlıklar ele alınmıştır. Beşinci bölümde ise; uygulama sonucunda elde edilen bilgilerin, önceden ortaya konulan tez amaçlarına ne kadar yaklaştığı açıklanmaktadır.
Türkiye'de mimar otobiyografileri

Bu tez, cumhuriyet döneminde ve özellikle son on yılda mimarlar tarafından yazılmış otobiyografilerin eleştirel okumalarına dayanmaktadır. Otobiyografi hakkındaki güncel çalışmalara dayanılarak türün bir tanımı yapılmış ve bu dönemde Türkiye'de mimarlarca yayınlanan metinler incelenerek bir liste hazırlanmıştır. Bu listeden seçilen metinlere otobiyografi tartışmalarındaki güncel kavramlar ve mimarlık tarihi kavramlarından yola çıkan sorular sorulmuştur. Buna göre metinlerdeki bazı benzer motiflerden ve benzer söylemsel yaklaşımlardan örüntüler çıkarılmış bu örüntülerin sebepleri tartışılmıştır. Bu incelemede farklı mimar tipleri ve farklı otobiyografik anlatı tipleri ortaya çıkmış bu anlatılar aynı zamanda batıdaki örneklerden farklılaşmaları bakımından da irdelenmiştir. Buna göre mimar otobiyografileri hakkındaki bir inceleme mimarlarla ilgili şu konuları tartışmaya çalışmıştır: Otobiyografi müellifi mimarlar, içinde düşündükleri ve ürettikleri hakim söylemle nasıl ilişkiye girmekte ve mimarlığın değerlerini ve mimar kimliğini kendi benliklerinin kurarken nasıl yeniden üretmektedirler. Otobiyografi nitelikli metinlere, mimarlık tarihi yazınında yaygın olarak başvurulmasına karşın, çoğunlukla bu metinlerin belirli olguları tespit etmeye yarayan nitelikleri göz önünde bulundurulmaktadır. Bu tür okumalarda otobiyografik metinlere olguları anlamak açısından, çoğunlukla başka dokümanların beraberinde yönelinmektedir. Bu utezde, otobiyografilerin tarih metinlerinin değil eleştirel metinlerin ve yorumların eşliğinde okunmasına çalışılmıştır. İncelenen metinlerin sayıca az olduğu ve Cumhuriyet'in farklı dönemlerine eşit olarak yayılmadığı tespit edildiğinden, otobiyografileri ve onları üreten mimarları belirli niteliklerle tasnif etmek mümkün olmamıştır. Bunun yanında, Türkiye'de yazılan mimar otobiyografilerinde yaygın durumlardan birinin kişisel anlatıların tarih anlatılarıyla birleşmesi olduğu tespit edilmiştir. Bu durum, ilgili otobiyografilerde kişisel olana çok az yer verilmesi ile birlikte değerlendirilmiş ve 'Türkiye'de birey kavramının geç oluşmuş olması' yargısıyla da eleştirel olarak tartışılmıştır. Bir başka genel tartışma mimarlık meslek söylemleri çerçevesinde olmuştur, otobiyografisi incelenen mimarların çok farklı meslek pratikleri yürütmelerine karşın, mimarın 'yaratıcı-müellif-özne' olarak yeniden ürettikleri gözlemlenmiş bu ideoloji tartışılmıştır. Başka bir örüntünün de, mimarların kendilerini 'öncü devrimci' veya 'yenilikçi seçkin' kavramlarında vücut bulan entelektüel elit konumunda görmeleri ve bu yetkinliği talep etmeleridir. Otobiyografik metinler ister uygulamaya yönelik ister başka alanlarda çalışsınlar mimarların kendilerini 'evlerinde hissetmedikleri' bir üretim alanıdır. Mimarların doğrudan mesleki pratikleri içerisinde ürettikleri, akademik metinler, monograflar, manifestolar ve diğer metinlerle karşılaştırıldıklarında otobiyografik anlatıların nasıl bir farklılık ürettikleri de tartışılmaya çalışılmıştır.
The Limits of architecturalcritism; Architecture as a procress of represantation, commodification and legitimation

oz MİMARLIK ELEŞTİRİSİNİN SINIRLARI YANSIMA, TÜKETİME DÖNÜŞME VE MEŞRULAŞTIRMA SÜREÇLERİ OLARAK MİMARLIK GÜZER, Celal Abdi Doktora Tezi, Mimarlık Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Haluk Pamir Mayıs,1994, 212 sayfa. Yakın dönem mimarlık eleştirisinde mimarlığın 'modern' geleneğinin artık savunulamaz olduğu paylaşılan bir düşünce olarak vurgulanıyor. Sanatta ve mimarlıkta 'post-modernizmi' alternatif bir yaklaşım olarak benimseyen popülist anlayışlar mimarlık üretimini doğrudan etkileyen ve değiştiren karmaşık faktörlerin varlığını göz ardı ediyorlar. Mimarlıkta çoğulcu ve postmodern olarak isimlendirilen eğilimlere kültürün, ekonominin ve teknolojinin getirdiği yeni koşullar çerçevesinde bakıldığında mimarlığın kendi dinamiğinden kaynaklanan bir kültürel ve sanatsal içerikten çok bu koşulların kaçınılmaz yansımasını barındırdığı gözleniyor. Bu koşulların getirdiği bir özellik olarak, mimarlığın ideolojik zeminini yitirmesi, mimarlık ürünlerine çoğulculuk kavramının ötesinde bayağılığın meşrulaşması olarak yansıdı. Mimarlık eleştirisi de karşı çıkma gücünü yitirerek kavramsal farkların yitirildiği ve media toplumunun yapay etkilerinin meşrulaştırıldığı bir ortama dönüştü. Bu çalışma kriz olarak tanımlanabilecek bu dönüşümün doğasını anlamayı ve bu koşullar içinde mimarlık eleştirisinin yönlendirici bir güç olarak sınırlarını saptamayı amaçlamaktadır. Mimarlık eleştirisinin içindeki tutum ve anlayış farklılıklarını, benzerlikleri ve karşıtlıkları belirlemeye yönelik bir kavramsal çerçeve sunulmakta, bu çerçeveden hareketle mimarlık eleştirisini yeniden sınıflamaya yönelik bir model oluşturulmaktadır. Mimarlık eleştirisinin farklı kültürel biçimleri arasında oluşan kavram farklılıklarının sanatla 'kitsch', imajla gerçek, popülerle kalıcı ve orijinalle taklit arasındaki ayırımları belirsizleştirdiği saptanmaktadır. Bu ayırımları yeniden kazanabilmek için mimarlık eleştirisinin de, çerçevesel farklılıkları içinde yeniden tartışılması ve eleştirilmesi her zamankinden daha gerekli.
Mimarlığı informel bilgi üretim süreçleri içinden anlamak

Bu çalışma mimarlığa ilişkin bilginin nasıl, nerede, kimler tarafından ve hangi gruplar aracılığıyla üretildiğini tartışmaya açar. Kurumların ve informel oluşum gösteren grupların ürettikleri bilgiler, tasarladıkları projeler, kaleme aldıkları söylemler ve planladıkları etkinlikler üzerinden bugünün mimarlığını anlamayı hedefler. Bilginin nerede ve nasıl üretildiğini çözümlemeye çalışmak, mimarlığı anlamak ve anlamlandırmak için araç kılınacaktır.20. yüzyılın başından itibaren mimarlığın bilgi alanın sınırlarını çizmek zorlaşır. Çalışma mimari bilginin ne'liğine ilişkin soruların sorulmasıyla birlikte bilgi üretiminin 'nerede' ve 'nasıl'ına aranan cevaplar doğrultusunda şekillenmiştir. Mimari bilginin sınırları ve bilgi üretimi üzerine yapılan tartışmalar doğrultusunda informel ortamlarda üretilen bilginin diğer disiplinlere kıyasla mimarlık bilgi sahası içinde kendine kolayca zemin bulabilmesi tartışmalar sonucunda ortaya konmuştur. İnformel ortamların diyalog temelli iletişim yoluyla özneye fail pozisyonu aldırması ve ötekinin bilgisini üretmesi üzerine kurulu kavramsal bir çerçeve oluşturulmuştur. İnformel oluşum gösteren ortamlar bilgiyi kuran diyalog ortamları olarak, mimarlık-toplumsallık ilişkisini yeniden düşünmek için kanal olarak, 'araştırma mimarlığı' kavramını tanımlayan olarak ve informel bireysellikler ile kurulan olarak irdelenmiştir. Özetle bu çalışmada, bugünün mimarlığını anlama adına, yapılan araştırmalar doğrultusunda eleştirel bir bakış açısıyla değerlendirilmiş ve mimarlığın bilgi üretiminin günümüzde informel oluşum gösteren kanallar aracılığıyla nerede ve nasıl gerçekleştiği ortaya konulmuştur.
Yapı üretiminde üretkenlik

ülkemizde yapı açığı özellikle de bir konut açığının olduğu bir gerçektir. Gerek nüfus artışı, göç gibi demografik nedenlerle gerekse binaların fiziksel veya fonksiyonel eskimeye uğraması gibi nedenlerle süratle artan yapı ihtiyacına göre yapı üretimi oldukça yetersiz kalmaktadır. Sektörün yapısı gereği artan talebi karşılamak kullanılan mevcut teknoloji, imalat teknikleri ile kaynakların kıt ve yetersiz olması nedeniyle oldukça yavaş ve, masraflı olmaktadır. Bu nedenle yapı üretiminde üretkenlik konusunun ele alınması ve bir takım tedbirlerin düşünülmesi zorunlu hale gelmiştir. Bu ihtiyaçtan yola çıkarak hazırlanan bu tezde öncelikle üretkenlik kavramı tanımlanmaya çalışılmış, nasıl ortaya çıktığı, hangi amaçla kullanıldığı anlatılmıştır. Endüstri içersinde üretkenlik artışının önemine değindikten sonra daha önce yapılan sınıflandırmalardan da yararlanılarak üretkenliği etkileyen faktörlerin genel bir sınıflandırması yapılmaya çalışılmış ve çeşitli düzeylerde üretkenliği etkileyen kriterler incelenmiştir. üçüncü bölümde artan yapı ihtiyacının nedenleri ve bu ihtiyacın karşılanmasında üretkenliğin rolü belirtilmiştir, üretkenlik artışı sağlayabilmek için önce üretkenliği etkileyen faktörlerin bilinmesi gerektiğinden, öncelikle üretkenlik konusunda Önemli yer tutan işgücü üretkenliğine değinildikten sonra da yapı üretiminde üretkenliği etkileyen faktörler sayılmaya çalışılmıştır. Ayrıca firmanın içinde bulunduğu koşullarla, bu faktörler arasındaki ilişki belirtilmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde üretkenlik konusunda yapılan çalışmalara değinilmiş ve bunlar temelde iki grupta incelenmiştir. Bunlardan birincisi üretkenlik miktarının tespitine yönelik olan üretkenlik ölçümü, diğeri de üretkenlik miktarının arttırılmasına yönelik olan rasyonelleştirme etüdleridir. Son bölümde ise herhangi bir yapı elemanı olarak taşıyıcı olmayan bir dış duvar seçilmiş ve bu elemanın çeşitli alterntifleri ele alınmıştır. üretkenlik açısından bir kıyaslama yapabilmek ve bir veri tabanı oluşturulması amacıyla elemanın toplam m2 maliyet içersinde yer alan malzeme ve işgücü maliyetlerinin yüzdeleri, alternatifler arasında bir kıyaslama yapabilecek şekilde tesbit edilmiştir.
Tarlabaşı'nda yaşayan çocukların çevresel algı süreçlerinin bilişsel haritalar yöntemiyle irdelenmesi

Tarlabaşı, çöküntü bölgesi olarak tanımlanabilecek sosyal ve fiziksel yapı gösteren mahalleler içeren bir yerleşim bölgesidir. Şehrin merkezinde yer alması ve şehrin diğer bölgeleri için zararlı sosyal oluşumlar sergilemesi, bu bölgede kentsel dönüşümün gerçekleşmesi gerekliliğini işaret etmektedir. Bu bölgede uygulanacak kentsel dönüşüm çalışmalarında neyin sürdürülebilir olması gerektiği ortaya konulmalıdır. Bu doğrultuda tez kapsamında, sürdürülebilirlik kavramı, sürdürülebilir şehirler, sosyal sürdürülebilirlik ve sürdürülebilirlik kavramıyla birlikte düşünülen sosyal eşitlik, yaşanabilirlik, katılım kavramları açıklanacaktır. İstanbul kent merkezi, kent merkezinin dönüşümü ve çöküntü bölgelerinin oluşumu açıklanarak sürdürülebilirlik kavramının İstanbul şehir merkezindeki çöküntü bölgelerinde ne şekilde uygulanabileceği tartışılacaktır. Bu bölgede yaşayan çocukların sosyal ve algısal gelişimi tezin konusunun oluşumunda önemli noktalardan biri olarak düşünülmüştür. Çocukların sağlıksız çevredeki yaşanılan, algı süreçlerine etki eden mekansal oluşumlar, söz konusu bir kentsel dönüşüm projesinde çocukların çevresel değerlendirmelerinin tasarım girdisi olarak ele alınmasının araştırılması alan çalışmasının çıkış noktasını oluşturmaktadır. Alan çalışması, çocukların mahalleleri hakkındaki bilgi, düşünce ve çevresel algılarını araştırmak amacıyla bölgedeki bir ilkokulda, 4. sınıf öğrencileriyle yapılan anket çalışmasını ve haritalandırma çalışmasını içermektedir. XV
Toplu konut yapılarında kullanılan çelik kalıp ve iskeletler

Endüstri devrimi sonucunda, tüm endüstri kollarında olduğu gibi, yapı endüstrisinde de yeni üretim tekniklerine ihtiyaç duyulmuştur. Bununla birlikte konut gereksiniminin hızlı bir biçimde artması, daha çok sayıda konutun, daha hızlı, daha kaliteli ve ekonomik olarak üretilmesini zorunlu kılmıştır. Konut isteğinin karşılanması için yeni yapım sistemlerinin ve bu konudaki yeniliklerin takip edilmesinin gerekli olduğu düşünülerek, 'Toplu Konut Yapılarında Kullanılan Çelik Kalıp Ve İskeleler' konulu tez çalışması hazırlanmıştır. Bu çalışma, yedi ana bölümden oluşmaktadır ve yapılan bu çalışmalar; tablo, şekil ve fotoğraflar yardımı ile desteklenmektedir. Birinci Bölümde; çalışmanın amacı, kapsamı ve çalışma yöntemi açıklanmaktadır. İkinci bölümde; modüler çelik kalıp ve iskelelerin üretimi, kullanılan malzeme ve boyutları belirtilmektedir. Üçüncü bölümde; betonarme taşıyıcı elemanları oluşturan kalıpların, kalıp desteklerinin ve kullanılan iskelelerin kurulması, dördüncü bölümde de kurulan bu kalıplara beton dökülmesi anlatılmaktadır. Beşinci bölümde; kalıpların, kalıp desteklerinin sökülmesi bu aşamada ve sonrasında da kullanılan iş iskeleleri açıklanmaktadır. Altıncı bölümde, kalıp ve iskele üreten ve ürettikleri bu elemanları kullanan firmalar ile yapılan anket çalışması değerlendirilmektedir. Yedinci bölüm olan sonuç bölümünde ise elde edilen veriler doğrultusunda modüler çelik kalıp ve iskelelerin inşaatta sağladığı avantajlardan ve sistemin başarıya ulaşması için yapılması gereken hususlardan söz edilmektedir.
Yapı bilgi modellemenin erken evre mimari tasarım sürecindeki yeri: Vaka çalışmaları

Tasarım, literatürde çözümler bulma aktivitesi olarak ifade edilmektedir. Bu çözümleri elde ederken tasarım çeşitli süreçlerden geçer. Bu süreçlerin ilki ve belki de en önemlisi erken evre tasarım sürecidir. Mimarlar bu süreçte tasarımlarını oluştururken bazı araçlara ihtiyaç duymaktadırlar. Geleneksel yöntemlerden günümüzde sayısal yöntemlere birçok farklı araç bulunmaktadır. Bu araçlar tasarım sürecine etki etmektedirler. Teknolojinin gelişmesiyle birlikte ortaya çıkan sayısal yöntemler mimarların tasarım elde etme yöntemlerini de çeşitlendirmişlerdir. Bilgisayar destekli tasarım araçlarıyla başlayan bu durum günümüzde yapı bilgi modelleme ile farklı bir ortama taşınmıştır. Bilgisayar destekli tasarım yazılımlarından geliştirilerek üretilen yapı bilgi modelleme yazılımları yenilikçi özellikleriyle inşaat endüstrisinde önemli bir yer edinmiştir. Her ne kadar inşaat sektöründe bilinirliğini fazlaca arttırsa da yapı bilgi modelleme'nin erken evre mimari tasarım süreçlerindeki konumu hala tartışılmaktadır. Yeni bir çalışma ortamı olan erken evre mimari tasarım süreci ve yapı bilgi modelleme arası ilişkiler bu yüzden önemlidir. Yapı bilgi modelleme, kütle modellemesi, enerji analizleriyle sürdürülebilir tasarımlar yapma, üretken tasarımla kısa sürede birçok tasarım elde edebilme, parametrik tasarım yaparak kodlamalarla tasarım oluşturma gibi özellikleriyle erken evre mimari tasarım sürecine katkı sağlamaktadır. Ayrıca sanal şantiye yaratılarak hata kontrol özelliği ile inşaat başlamadan önce tüm problemler tespit edilebilmektedir. Bu şekilde daha yapı inşa edilmeden önce maliyet artışının önüne geçilebilmektedir. Yapı bilgi modelleme bu özelliklerin dışında maliyet tahmini ile maliyet arttırıcı unsurları gözden geçirme, kolay metraj alarak erken tasarım sürecinde ihtiyaç duyulan alanları kolaylıkla hesaplama gibi birçok önemli olanak sunmaktadır. Bu özellikleriyle yeni bir ortam sunan yapı bilgi modellemenin erken evre mimari tasarım sürecindeki yerini anlamak için dört Türk firma ve bir uluslararası firma ile vaka çalışmaları yapılmıştır. Bu uluslararası firmanın dünyanın birçok noktasında ofisleri bulunması karşılaştırmalı değerlendirme açısından önemlidir. Vaka çalışmaları için veri elde etme yöntemi olarak yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Bu mülakatları değerlendirmek içinse içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. İçerik analizi yöntemi nitel veri analizinde sıklıkla kullanılan bir yöntemdir. Nvivo yazılımı kullanılarak içerik analizi yapılmış ve bu analize dair grafikler elde edilmiştir. Bu grafiklerle veri değerlendirmelerine bir kaynak oluşturulmuştur. Tüm bu değerlendirmeler ışığında sonuç bölümünde yorumlar yapılmıştır. Bu yorumlarda firmaların erken evre mimari tasarım sürecinde yöntemleri, farklılıkları, ortaklıkları ve bunun yapı bilgi modelleme ortamı için önemine değinilmiştir.