turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hitit Dönemi su kültü

M. Ö. 13. yüzyıla ait yapılan içeren 'Hitit Dönemi Su Kültü' başlıklı bu çalışmada, konumuzla ilgili tespit edilen arkeolojik verilerin işlevlerini anlayarak su kültü ile ilgili bağlantıları yazılı belgeler yardımıyla ortaya koyup sonuçlandırmak amaçlanmıştır. Bu sebeple doğrudan suya yapılan tapınımın yani'su kültünün' ortaya çıkarılması hedeflenerek Hitit dininde suyun kullanımına ait veriler bu çalışmanın dışında tutulmuştur. Yukarıda açıklanan amaç doğrultusunda arkeolojik veriler tespit edilerek sınırlan belirlenmiştir. Buna göre açık havada bulunan su havuzlan, kaya anıtları, basamaklı tünel, mağaralar ve barajlar ile kapalı ya da açık alanda yer alan, aynı zamanda mimari mekan bağlantılı havuzlar su kültü uygulamalarına açıklık getireceğine inandığımız arkeolojik verileri oluşturmuş, yazılı belgeler yardımıyla su kültü ile olan ilişkilerine ait sorulara cevap aranmıştır. Sonuçta, Hitit su kültü uygulamaları din ve devlet bağımlılığını açıkça ortaya koymuştur. Bu uygulamalar yeraltı tanrılarına ulaşma, su tanrısının şahitliği, ölü kültü, atalar kültü ve mevsim döngülerini içeren törenlerle ilgili olarak karşımıza çıkmış fakat asıl olarak 'ülkenin verimli bir yıl geçirmesi, yani toplumun ve imparatorluğun refahı, kral icraatlarının su tanrıçasının onay ve şahitliğiyle kutsanması, kralların 'kutsal haklan' fikrinin yayılması, imparatorluğun gücünün pekiştirilmesi, ölerek tanrı olan kralın sulara kavuşması ayrıcalığı' fikirlerini içeren ve birden çok amaca hizmet eden bir uygulamanın kanıtlanın sunmuştur.
The negotiatores associations in the province of Asia during the late republican and early imperial periods

Bu tez negotiatores cemiyetlerinin Geç Cumhuriyet (MÖ 146 -31) ve Erken İmparatorluk (MÖ Geç 1. yy- MS. Geç 1. yy) dönemleri arasında Efes Olayı'ndan sonra Asya eyaletinde nasıl değişim geçirdiklerini ortaya çıkarmak için tarih, arkeoloji ve epigrafiyi birlikte kullanarak disiplinler arası bir çalışma ortaya koymaktadır. Öncelikle negotium kavramının Doğu Akdeniz'de MÖ 2. yy. da Roma ticari teşebbüsü terimi olarak ortaya çıkmasını MÖ 1. yy. da Asya eyaletindeki negotiatores cemiyetlerine özel önem göstererek tartışılmaktadır. Negotiatores' in eyalette erken yerleşim stratejileri, iş adamlarının işbirliği stratejilerini değiştiren MÖ 88'de gerçekleşen bir dönüm noktası olan Efes Olayı ile incelenmektedir. Böylece, societas ve collegium kavramlarının ortaya çıkışı negotiatores cemiyetlerinin eyalette örgütsel gelişimi olarak tartışılmaktadır. Ayrıca, negotiatores cemiyetlerinin MÖ 1. yy'da devam eden rolü toptan ticaret ile tarihsel ve epigrafik kaynakların karşılaştırmalı çalışmasıyla vurgulanmaktadır. Buna ek olarak, bu tez negotiatores cemiyetlerinin etnik benlik tasarımını, himaye ve kamu temsilinin gelişimini iş adamlarının eyalete entegrasyonlarını detaylandırarak incelemektedir. Sonuç olarak tez, negotiatores cemiyetlerinin sosyal, ekonomik, kültürel hayatta geçirdiği değişimlerin, iş adamlarını geçici ticari diasporalarından çok kalıcı yerleşik toplum olarak Asya eyaletinin ayrılmaz bir parçası yapmasını göstermektedir.
Anav kültürü ve ön Asya kültürleriyle etkileşimi

Orta Asya olarak adlandırılan bölge genelde Kuzey İran platosundan Avrasya steplerinin güneyine kadar uzanır. Batı'da Hazar Denizi'ne, doğuda Kunlun ve Çin'in Nan Shan dağlarının birleştiği yerle sınırlanır. Türkmenistan ise Orta Asya'nın güney sınırını oluşturmaktadır. Tez konumuza dahil olan Güney Türkmenistan, ülkenin en verimli ve nüfus olarak da en kalabalık olan bölgesidir. Ülkenin en önemli dağı olan Kopet Dağı (3000 mt.) bölgenin güney sınırını oluşturmakta ve bu dağın etekleri Neolitik Çağ'dan günümüze kadar çeşitli insan topluluklarının yaşam sahasını oluşturmaktadır. Bu tez çalışmasında MÖ 5500- 3000 yılları arasına tarihlenen Kalkolitik Çağ Güney Türkmenistan Anav Kültürü'nün bölgede ortaya çıkışı ve gelişim süreci ele alınmıştır. Anav Kültürüne ait yerleşim yerlerinde ele geçirilen buluntular, dönem insanının maddi ve manevi kültür yapılarını tespit etmemize olanak sağlamıştır. Seramikler arkeolojik buluntular arasında en değişken yapıya sahip olduğundan dolayı yabancı bir kültürün etkisi hemen görülmektedir. Bu nedenle seramiklerin gelişme sürecine bakılarak Güney Türkmenistan'daki Kalkolitik Çağ kültürünün diğer kültürler ile olan ilişkisini tespit etmek mümkün olmaktadır. Bu bağlamda, aynı döneme tarihlenen İran, Mezopotamya ve Anadolu'da ele geçirilen buluntuların karşılaştırması yapılarak Anav Kültürü'nün bu kültürlerle nasıl ve ne derecede etkileşim içerisinde olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Eski Yunan ve Roma kapları ve işlevleri

Bu tez Eski Yunan ve Roma Döneminde kullanılan kapların formları ve kullanış amaçları üzerine hazırlanmış bir çalışmadır. Pişmiş toprak, taş, cam, ahşap ve çeşitli metallerden yapılmış olan bu kaplar yeme-içme kültüründen, temizlik anlayışına kadar günlük hayatın çeşitli aşamalarında, dini ayinlerde ve ölü gömme geleneklerinde sıklıkla kullanılmıştır. Bu kaplar katı veya sıvı nesneler için tasarlanmıştır ve kullanım amaçlarına göre büyük ya da küçük boyutlu, yayvan ya da dar, derin veya sığ formlarda üretilmiştir. Bu çalışmada kaplar öncelikle kullanım amaçlarına göre gruplanmış; Pişirme Kapları, Soğutma Kapları, Mutfak Kapları, Mutfak Gereçleri, Depolama ve Taşıma Kapları, Karıştırma Kapları, Sıvı Servis Kapları, Sıvı Sofra Kapları, Katı Sofra Kapları, Sofra Gereçleri, Atık-Temizlik Kapları, Kişisel Bakım Kapları, Ritüel-Kült Kapları gibi alt başlıklar altında incelenmiştir. Bu başlıklar altında ele alınan her bir kap, kendi içinde değerlendirilmiştir. Öncelikle kabın ismi ve isim kökeni ile bilinen erken örnekleri açıklanmış, daha sonra form tanımı yapılıp, form özellikleri üzerinde durulmuş, zamanla görülen belirgin form değişiklikleri kısaca açıklanmıştır. Son olarak ise, kabın kullanımına yönelik bilgiler açıklanmış, Antik kaynaklar ve modern araştırmalar ışığında işlevleri üzerine değerlendirmeler yapılmıştır. Bu çalışma kapların ölçüleri ve hacimleri gibi kullanım ayrıntılarına dair sayısal bilgilerle zenginleştirilmiştir. Konunun daha net anlaşılması için çalışma sonunda kapların işlevleri ve hacimleri üzerine tablolar sunulmuştur. Kapların formu daha iyi algılansın diye kaplara ait resimler ve çizimler konmuştur.
İç Kuzeybatı Anadolu'da İlk Tunç Çağı'nda gaga ağızlı testi formunun gelişimi

'İç Kuzeybatı Anadolu'da İlk Tunç Çağı'nda Gaga Ağızlı Testi Formu'nun Gelişimi' başlıklı tez çalışmasının amacı, İlk Tunç Çağı'na Geçiş Dönemi'nden Orta Tunç Çağına Geçiş Dönemi zaman aralığında, İç Kuzeybatı Anadolu'da kazısı yapılmış olan yerleşme ve mezarlık kazılarında elde edilmiş olan gaga ağızlı testi formunun gelişimini ortaya koymaktır. Gaga ağızlı testi, Batı Anadolu'da çanak çömlekte Tunç Çağı'na geçişin saptanmasında ve kronolojilerin çakıştırılmasında kullanılan önemli formlardan bir tanesidir. Bu form Anadolu ile Ege coğrafyasında İlk Tunç Çağı'na Geçiş Dönemi'nde ortaya çıkmış ve hızla yaygınlık göstermiştir. Batı Anadolu'da GKÇ'nin sonlarından itibaren çanak çömlek gelişiminde, İTÇ özelliklerinin oluşmaya başladığı önemli bir kırılma noktası yaşanır. Bunun devamında da yöresel özelliklerin hakim olduğu 'kültür bölgeleri' ve her bölge içinde de 'çanak çömlek grupları' ortaya çıkar. Gaga ağızlı testi de genel olarak bu çanak çömlek gruplarına göre form ve üslup özellikleri kazanmıştır. Bu çalışma sonucunda İç Kuzeybatı Anadolu'da İlk Tunç Çağına tarihlenen kazılardan elde edilen gaga ağızlı testi formuna ait sekiz ana form ve bunlara ait çeşitli alt tipler belirlenmiştir. Bu sayede söz konusu olan bölgede iyi bilinen fakat hakkında henüz form özellikleri ve kronolojisi hakkında ayrıntılı bir çalışma bulunmayan gaga ağızlı testinin ortaya çıkışı ve İTÇ boyunca gerek form olarak ve gerekse mal özellikleri bakımından ortaya konulmuş; formun yerleşmeler ve çanak çömlek gruplarına göre gösterdiği farklılıklar ve benzerlikleri belirlenmeye çalışılmış ve komşu bölgelerden bilinen gaga ağızlı testi formları ile karşılaştırmalar yapılmıştır.
Yazılı kaynaklar ve arkeolojik verilerin ışığında yukarı Fırat sınırı 'Roma Dönemi'

Bu yüksek lisans tezi, Roma İmparatorluğu'nun Kappadokia Sının üzerine 'geleneksel' olarak ifade edilebilecek yaklaşımları yeniden gözden geçirmeyi amaçlamaktadır. Konuda bugüne dek yapılan araştırmalar ancak bazı sorulara imkan tanımaktadır: Kappadokia sınırını gerçekten anlayabilmekte miyiz? Uygar ancak merkezileşememiş feodal bir yapıya sahip ve tarihinin büyük bölümünde Roma müttefiki olmuş Armenia eyaletinin hemen yanı başındaki Kappadokia sınırını batıdaki sınır tahkimatları karşılaştırabilmek için akademisyenler yeterince çalışmaktalar mı? Kappadokia ve Armenia'nm sürmekte olan araştırmaları hiç şüphesiz sitlerin tanımlanması konusunda daha fazla çıkarım üretecektir.
Smyrna Agorası Bouleuterion seramikleri

Smyrna Antik Kenti gösterişli kamusal yapıları ile antik çağın önemli yerleşimlerinden birisidir. Bu alan içerisinde gerçekleştirilen kazı ve restorasyon çalışmaları 2007 yılından itibaren aralıksız ve sistematik bir şekilde sürdürülmektedir. Çalışma kapsamında Smyrna Agorası Geç Roma Bouleuterion Yapısı üzerinde 2008 - 2016 yılları arasında gerçekleştirilen kazı çalışmaları sonucu ortaya çıkarılan Hellenistik Dönem Seramikleri incelenmiştir. Kazı çalışmaları sonucu alan üzerinde Hellenistik Dönemden 20. yüzyıl sonuna kadar kesintisiz bir kullanımın sürdürülmüş olduğu tespit edilmiştir. Bu yoğun kullanımın söz konusu alanda ciddi anlamda tahribata sebep olduğu ve bu nedenle tabakalar arasındaki geçişlerin artarak, mevcut malzemenin de karışık bir şekilde ele geçmesine neden olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle malzemenin tamamı bulunduğu tabakayla değil analojik tarihlendirme yapılarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın amacı, Geç Roma Bouleuterion'unda ele geçen Hellenistik dönem seramiklerinin kronolojik ve tipolojik tespitinin yapılarak öncelikli olarak yapıyla olan ilişkisinin irdelenmesini sağlamak ve bu çerçevede Smyrna Agorası Hellenistik Dönem seramik repertuarını yeni buluntularla değerlendirmektir. Geç Roma Bouleuterionu Hellenistik Dönem seramikleri içinden form veren ve dönem özelliği yansıtan 200 parça tez kapsamında değerlendirmeye alınmıştır. İ. Ö. 4 - 1. yüzyıl arasına tarihlendirilen çeşitli seramik gruplarının özellikle İ. Ö. 2. yüzyılda yoğun artış göstermiş olduğu sonucuna varılmıştır.
Doğu Dağlık Kilikia bölgesi Hellenistik ve Roma Dönemi tapınakları

Kilikia'da, daha çok Doğu Dağlık Kilikia Bölgesi'ndeki mimari unsurlar ayakta kalmıştır. Bu bölge içerisinde yer alan Hellenistik ve Roma Dönemi Tapınak'ları, bugüne kadar birçok gezgin ve araştırmacı tarafından incelenmiştir. Fakat son dönemlerde gerçekleşen bilimsel çalışmalar nedeniyle, bu tapınakların yeniden ele alınması gerekmiştir. Tüm bu bilgiler dahilinde, buradaki yapıların sadece mimari ve plan özellikleri incelenmiştir. Burada yapıların mimari ve plan özelliklerinin benzerlikleri ve farklılıkları ele alınmıştır. Ayrıca bölge tapınak mimarisi üzerindeki etkiler ve yerel unsurlar da incelenmiştir. Hellenistik Dönem'e ait beş ve Roma Dönemi'ne tarihlenen yedi tapınak, bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Bunlar, Zeus Olbios, Çatıören Hermes, Korykion Antron, Yapılıkaya Hermes ve Sulucin; Elaiussa Sebaste Augustus, Diokaisareia Podyumlu/Tiberius ve Tykhe, Seleukeia, Korykos, Olba Akropol ve Kurşun Kalesi Tapınakları'dır. Doğu Dağlık Kilikia Tapınakları'nda üç farklı alt yapı düzenlemesi görülmektedir: Podyumlu, krepisli ve ana kaya. Kaide olarak Attik ve Attik Ion tip kaideler kulanılmıştır. Başlık ve düzenleri Korinth ve Dor'dur. Ion düzeninde bir tapınak inşa edilmemiştir. Tapınakların plan tipleri peripteros, pseudodipteros, prostylos veya in antis'tir. Ayrıca mağara içerisinde inşa edilen tapınaklar-kutsal alanlar da vardır. Bunlarda Yunan ve Roma Tapınak Mimarisi'nin etkileri görülmemektedir. Muhtemelen yerel bir özellik olan bu unsura ait arkeolojik kanıtlar, Hellensitik Dönem'e aittir. Tapınakların üst yapı elemanları yoğun bir şekilde tahrip görmüş olduğundan günümüze az sayıda veri ulaşmıştır. Bunlardan fascialı - fasciasız ve yazıtlı arşitravlar görülmektedir. Frizler ise bezemeli ve bezemesizdir. Tapınaklar, en erken M. Ö. 3. yüzyılın ikinci yarısı ile en geç M. S. 2. yüzyılın sonları aralığında inşa edilmişlerdir.
Erken-Orta Kıbrıs Çağı madenciliği ışığı altında İncesu Kurtarma Kazısı tunç eserleri

Erken-Orta Kıbrıs Çağı madenciliği ışığı altında İncesu Kurtarma Kazısından çıkartılan 104 adet tunç eserin incelenmesi bu tezin ana konusunu oluşturmaktadır. Ada madenciliği genel özellikleri ile anlatıldıktan sonra, İncesu Kurtarma Kazısı eserleri genel olarak tanıtılmıştır. İncesu tunç eserleri genel olarak kullanım özelliklerine, gelişim süreçlerine bağlı olarak kronolojik açıdan bir sınıflandırma yapılarak eserler detaylı bir şekilde incelenmiştir. Erken-Orta Kıbrıs Çağı buluntularının, genel bir tipolojide olması ve standart tarihlere sahip olmalarından dolayı tabaka, konteks birliği olmayan İncesu tunç eserleri tarihlendirilmeye ve özellikleri ile tanıtılmaya çalışılmıştır. Bu çalışma esnasında eserlerin yapım teknikleri hakkında önemli bilgiler elde edilmiştir. Bunun yanı sıra günümüze değin hiç rastlanmayan alt tipleri ile bu dönemde Kıbrıs maden repertuarına İncesu eserlerinin katkıda bulundukları belirlenmiştir. Bu eser grubu üzerinde yapılan araştırmaların neticesinde genel olarak tunç eserlerin Erken Kıbrıs Çağı II-Orta Kıbrıs Çağı IH'e tarihlendirilebileceği belirlenmiştir.
En eski çağlardan günümüze kadar Afyonkarahisar ve çevresi

Bilindiği üzere Anadolu, Eski Yakın Doğu'nun önemli medeniyet merkezlerinden biridir. Afyonkarahisar ve çevresi de Anadolu'nun önemli bölgelerinden birini teşkil eder. Neolitik çağdan itibaren yerleşime sahne olan Afyonkarahisar ve çevresi, Kalkolitik ve Eski Tunç devirlerinde de önemini devam ettirmiştir. MÖ. 2. Binyılda Anadolu'nun en büyük siyasal gücü olan Hititler, Afyonkarahisar ve çevresini egemenlikleri altına almışlardır. Hitit metinlerinde Afyonkarahisar ve çevresine Mira ve Kuvalya Ülkesi adı verilir. Hitit Devleti'nin son zamanlarına doğru iyice güçlenen Mira Krallığı'nın bağımsız hareketleri dikkat çekmektedir. Ancak, Ege Göçleri sonunda Hitit Devleti ile birlikte Mira ve Kuvalya Krallığı da tarih sahnesinden çekilmiştir. Hititler'den sonra Afyonkarahisar ve çevresi, Frigler'in egemenliği altına girmiştir. Prototürk kavimlerinden biri olan Kimmerler MÖ. 690 yılında Frig Devleti'ni ortadan kaldırınca, Afyonkarahisar ve çevresi bir süre için Kimmer egemenliğinde yaşamıştır. Lidya kralı Alyattes MÖ. 609 yılında Kimmerler'i Anadolu'dan kovmuş ve böylece Afyonkarahisar ve çevresi Lidya Devleti'nin egemenliği altına girmiştir. Pers kralı Kyros, MÖ. 546 yılında Lidya kralı Kroisos'u yenince, bu defa da Afyonkarahisar ve çevresi Pers egemenliğine girecektir.
Antik dönemde Ödemiş ve çevresi

Antik Dönem Ödemiş ve Çevresi' adlı tez çalışmasında Ödemiş'in yoğunlukla Roma Dönemi yazıtları, sikkeleri ve diğer arkeolojik verileri değerlendirilerek, antik dönem Ödemiş bölgesini genel tarihi, lokalize edilebilen yerleşimleri, dini, ekonomik yapısı, yönetimi ve diğer yerleşimlerle ilişkileri ele alınmıştır. Yoğun bir şekilde dokuma, bağcılık, madencilik ve hayvancılık yapıldığı, çeşitli mesleklerdeki kişilerin ve esnafların varlığı, kurulan dernek ve vakıflar, kamuya açık yapılar ve bu yapılara yapılan finansal yardımların yapıldığı epigrafik ve arkeolojik verilerden bilinmektedir. Ayrıca sportif, ticari ve bazı yönetimle ile ilgili faaliyetler, Ödemiş'in çevre yerleşimlerle ilişkilerini ortaya koymaktadır.
Interpreting a small chamber context from Byzantine Küçükyali, its chronology and function through its glazed ceramic assemblage

Günümüzde Küçükyalı ArkeoPark Projesi olarak bilinen, Küçükyalı'daki Bizans dönemi yapı kompleksi İstanbul'un Anadolu yakasında kalmış en büyük arkeolojik sit alanını oluşturuyor. Arkeolojik kalıntılarda 6-7. yüzyıllardan 14. yüzyılın başı arasında değişen dört farklı yapı evresi tanımlanmış durumda. Ana yapım evresinin Orta Bizans Dönemi'ne, 9. yüzyılın ikinci yarısına tarihlendirilmesine karşın, bu tez 13. yüzyıl sonu-14. yüzyıl başında görülen, Küçükyalı'daki son dönem yerleşme evresine odaklanmıştır. Bu çalışma Küçükyalı'daki Geç Bizans Dönemi'ne tarihlenen bir depo odasını incelemektedir. Küçük oda, 2009 ve 2010 kazı sezonlarında açığa çıkarılmıştır. Bu yüksek lisans tezinde, odanın mimari özelliklerini ve küçük buluntularını, özellikle sırlı seramik örneklerine yoğunlaşarak incelenerek, küçük odanın işlevi yorumlanmıştır. Ayrıca, bu odanın Geç Bizans Dönemi'nde Konstantinopolis'in Anadolu yakasındaki banliyölerindeki yerleşmeler konusunda neler açığa çıkarabileceği üzerinde durulmuştur. Ek olarak, bu çalışma odanın sırlı seramik örneklerini, hali hazırda bilinen ve yayımlanmış Bizans sırlı seramik tipolojilerle karşılaştırarak, küçük oda için bir tarihlendirme önermektedir. Bu tez, Küçükyalı arkeolojik kalıntılarında bulunan seramikler için yapılacak gelecek çalışmalar için bir başlangıç noktası oluşturmaktadır ve Konstantinopolis'in Anadolu yakasındaki banliyölerinde Bizans varlığının geç dönemlerinin daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunmaktadır.
Antik Çağda Kilikya bölgesinde zeytinyağı üretimi

Bu çalışmada daha önce ortaya çıkarılmış bilgi ve belgeler ışığında zeytinyağının kökeni, üretiminin geçirdiği evreler ele alınmış ve ayrıca Kilikya Bölgesindeki tarımsal üretim buluntuları ve zeytinyağı üretim donanımı ile ilgili buluntular, benzerleri ile karşılaştırılarak ortaya konulmuştur. Bu çalışmada öncelikle geniş bir literatür taraması yapılmıştır. Zeytinyağı üretim tekniğinin en ilkel aşamadan, en modern tekniğe gelişindeki tarihsel süreç ele alınmıştır. Zeytinyağı üretiminin aşamaları örnek ve resimlerle anlatılmaya çalışılmıştır. Hangi yerleşimde ne tür teknikler kullanıldığı, kentler ve bölgeler arasında zeytinyağı üretim sistemi konusunda benzerlikler ve ilişkiler ele alınırken, Kilikya bölgesindeki önemli antik zeytinyağı işlikleri ayrıntılı işlenmiştir. Kilikya Bölgesindeki zeytinyağı üretimi ile ilgili bazı önemli buluntular ile Anadolu'daki zeytinyağı işlikleri veya üretim donanımları karşılaştırılıp aralarındaki ilişki ve benzerlikler vurgulanmıştır. Çalışmanın sonuç kısmında varılan yargı; zeytinyağı üretim ve donanım sistemlerinin arkeoloji bilimine ve bilim tarihine ışık tutması açısından bu yöndeki kazı ve araştırmalara her zaman önem verip destek çıkmak gerektiği vurgulanmıştır. Arkeolojik verilerin daha sağlam belgelere dayandırmak için daha fazla buluntu ele geçmesi gerektiği ve bunun için de zeytinyağı üretim ve donanım alanlarında arkeolojik kazı çalışmalarına büyük önem verilmesi gerektiği anlatılmıştır
Halikarnassos tarihi ve sikkeleri

Bu yüksek lisans tezinin amacı, antik Karia bölgesi kentlerinden biri olan Halikarnassos'un tarihini ve sikkelerini, antik yazarlar, modern kaynaklar, arkeolojik kalıntılar ve yayımlanan yazıtlar ile sikkeler ışığında aydınlatmaya çalışmaktır. Kentin Eskiçağ tarihi ele alındıktan sonra, yayımlanmış olan tüm sikkeler bir araya getirilerek bir katalog oluşturulmaya çalışılmıştır. Sikkeler tiplerine göre ayrılarak incelenmiş, ayrıca kentte bulunan kültlerle olan ilişkileri değerlendirilmiştir.
Orta Dağlık Kilikya Bölgesi kıyı kesimi tonozlu mezar mimarisi

Ele aldığımız çalışmada M. S. 2-3 yüzyıllar arasında oldukça yaygın bir şekilde Anadolu'da ve Roma'da karşımıza çıkan Tonozlu Mezar yapıları incelenmiştir. Bizim incelediğimiz tonozlu mezar yapıları ise Antik dönemde Kilikya olarak adlandırılan bölgenin Dağlık Kilikya bölümünün özellikle Orta Dağlık Kilikya bölümü sınırları dahilindedir. Bu çalışmada belirtmiş olduğumuz coğrafya sınırları içerisindeki tonozlu mezar yapılarının bulunduğu kentler tespit edilerek; mezar yapıları ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Genel olarak değerlendirdiğimiz çalışmamızda Orta Dağlık Kilikya Bölgesi sınırları dahilindeki mezar yapılarında plan ve süsleme açısından bakıldığında bir birlikteliğin olmadığı görülmektedir. Her kentin süsleme özelliği birbirinden farklı olmakla birlikte, yine plan bakımından farklılıklar çok belirgin olduğu tespit edilmiştir. Yine bu çalışmanın sonucunda Tonozlu mezar yapılarının inşa şeklini ve mimari özelliklerini, mezarların inşa edildiği dönemde kentlerin içinde bulunduğu ekonomik ve sosyal yapı özelliklerine ışık tuttuğu söylemek mümkündür. Bu durum özellikle Anemurium, Kelenderis ve Elaiussa Sebaste kentlerinde mezar yapılarında oldukça belirgin bir şekilde görülmektedir. Özellikle Elaiussa Sebaste gibi önemli bir kentteki mezar yapılarının özellikle Roma mimari işçiliği izlerini oldukça belirgin bir şekilde görülürken, bu durumu Kelenderis mezarlarında görülmemektedir. Sonuç olarak söyleyebiliriz ki Orta Dağlık Kilikya Bölgesi sınırları dahilindeki mezarlar incelendiğinde ortak özellikler hemen hemen hiç görülmemekte ise de tek ortak özellikleri mezarların hepsinde tonozun ve bu tonozun inşasında kullanılan harcın ortak özelliklere sahip olduğunu tespit edilmiştir.
Burdur Arkeoloji Müzesi'nden bir grup adak ve mezar steli

Bu çalışmada Burdur Müzesi envanterinde yer alan müzeye bağış ve tescil yoluyla kazandırılmış 27 mezar, 23 adak steli olmak üzere toplam 50 adet stel tanıtılmıştır. Steller belirli bir konteks içerisinde olmadığından tarihlendirme önerilerinde ve stellerin kökeninin belirlenmesinde, stellerin formu, figürlerin stilistik özellikleri ve epigrafik verilerden faydalanılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde Pisidia Bölgesi'nin tarihi coğrafyası ve kazı ve araştıma tarihçesinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde mezar stelleri mimari formlarına göre ayrılarak tipoloji oluşturulmuş ve steller farklı bölgelerdeki benzer örnekleri ile karşılaştırılmıştır. Üçüncü bölümde mezar stellerinde yer alan figürler, duruş özelliklerine göre başlıklar halinde sunulmuş ve figürlerin stilistik özellikleri ve epigrafik verileri doğrultusunda tarihleme önerileri yapılmıştır. Dördüncü bölümde adak stelleri yazıtlarından ve ikonografik özelliklerinden yola çıkılarak değerlendirilmiştir. Katalog bölümünde stellerin her birine ayrı ayrı katalog numarası verilerek, hem mimari hem de figür özellikleri ayrıntılı olarak tanıtılmıştır. Değerlendirme ve sonuç bölümünde, çalışmada ele alınan stellerden hareketle bölgenin mezar sanatının etkileşim alanları belirlenmiş ve stellerin olası kökenlerine değinilmiştir. Adak stellerinde ise etkileşim alanlarının yanı sıra bu stellerin bölge kültünün çeşitliliğine sağladığı katkılara da değinilmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda mezar stellerinin en erken örneğinin M. Ö. 2 .-1. yy. en geç örneğinin M. S. 4. yy.'a, adak stellerinin ise M. S. 2 .-3. yy. aralığında bir döneme ait olabileceği önerilebilir. Karşılaştırma örnekleri doğrultusunda Pisidia Bölgesi'nin Lydia, Phrygia ve Isauria Bölgesi ile etkileşim içinde olduğu görülmüştür.
Efes Müzesi'nden bir grup terrakotta figürin

Bu arastırmada Efes Müzesi'ne satın alma ve hediye edilme yoluyla gelen 68 adet Terrakotta Figürini tipolojik ve ikonografik açıdan inceleyerek antik dünya insanının dinsel yapısı, sosyal ve kültürel hayatı hakkında bilgi edinmeyiamaçladık. Tipolojik ve ikonografik açıdan aynı olan tipler arasından en iyikorunmus durumda olan eserleri çalısmamıza dahil ettik. Tek bir merkezden gelen eserler olmadıklarından eserlerin stil ve kronolojik gelisimi ile kil özellikleriniinceleyemedik. Ancak, katalog bölümündeki sıralamaya bağlı kalarak eserlerinkronolojik dizimini verebildik. Sonuç olarak arastırmamızın konusu olan eserlerin arasında kült figürinlerininçogunlukta olması bize, antik dünya insanının kendilerini koruduklarınıdüsündükleri tanrı ve tanrıçalar için onların gazabından korunmak amacıylaadaklar adadıklarını göstermektedir. Bu adak objeleri arasındaki adakfigürinlerinin antik çag insanının dinsel yasamını günümüze degin tasımasındakiönemi büyüktür. Figürinlerimizin çogunlukla Pergamon, Troia, Myrina, TanagraHalikarnassos ve Theangela terrakottaları ile çagdas ve benzer olduğunu gördük.