turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'deki Suriyeli göçmenlerin sorunları üzerine bir değerlendirme: Bitlis ili örneği

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki Suriyeli göçmenlerin sorunları üzerine bir değerlendirme yapmak ve Bitlis ili özelinde nitel bir araştırma yaparak, Suriyeli göçmenlerin sorunlarına yönelik çözümü amaçlamaktır. Çalışmada, Mart 2011 yılından itibaren Türkiye'ye gelmeye devam eden Suriyeli göçmenlerin sorunlarına değinilmiştir. Suriyeli göçmenlerin karşılaştığı zorlukların/problemlerin neler olduğu anlatılmaya çalışılmış, Bitlis ili özelinde Suriyeli göçmenlerle gerçekleştirilen yüz yüze görüşmelerde, göçmenlerin özellikle aş ve barınma problemleri gözlemlenmiştir. Türkiye genelinde bulunan göçmenlerin mevcut problemlerin giderilmesine yönelik yayınlanmış raporlar dahilinde, çözüm önerileri ele alınmıştır. Mart 2011 yılında Suriye iç savaşının başlaması, Suriye vatandaşlarını ülkelerini terk etmek zorunda bırakmıştır. İç savaştan kaçan yüz binlerce Suriyeli vatandaş, komşu ülkelere göç etmek ve ülke içerisinde yer değiştirmek zorunda kalmıştır. Bu göçlerden en çok etkilenen ülke Türkiye olmuştur. Kısa süre içerisinde savaşın sona ereceğine ve Suriyelilerin tekrar ülkelerine döneceğine inanan Türkiye, savaşın başladığı ilk yıllarda Suriyeli göçmenleri kabul ederek, açık kapı politikası uygulamıştır. Bu sebeple Türkiye'ye gelen göçmenler ilk yıllarda kayıt altına alınmamış ve bunlara yönelik kanuni bir tedbir uygulanmamıştır. Ancak Suriye iç savaşının halen sürüyor olması; Türkiye'ye göçlerin devam etmesine paralel olarak ekonomik, sosyal, siyasal, sağlık ve eğitim alanlarında birçok sorunun çıkmasına neden olmuştur. Bu çalışmanın amacı; Türkiye'deki Suriyeli göçmenlerin sorunları üzerine bir değerlendirmede bulunmak ve Suriyeli göçmenlerden kaynaklı problemlere yönelik tedbirlerin neler olduğunu anlatmak ve Türkiye'nin nasıl politikalar izlediğini açıklamaya çalışmaktır.
Biyopolitik çağda emeğin görünümü

Bu çalışmanın amacı emek değer kuramının çıkarsamaları ile biyopolitika nosyonunu kullanan analizlerin bir karşılaştırmasını yapmaktır. Değer kuramı, emeğe merkezi bir yer vererek, toplumsal gelişimi emeğin yapılanmasından hareketle açıklar. Bu durum Marx için özellikle geçerlidir. Emek değer kuramının amacı, Karl Marx söz konusu olduğunda, emeğin aldığı biçimleri neden aldığını ve bunların politik sonuçlarının ne olduğunu anlamaya çalışmaktır. Dolayısıyla emek değer kuramı içinde öznellik teorisi barındırmaktadır. Michel Foucault ve Giorgio Agamben'in biyopolitika kavramı ise daha çok iktidar ilişkilerini çözümlemenin aracıdır. Biyopolitika hayatı merkez alan siyasal bir teknolojidir. Biyopolitika yaşamın düzenlenmesi ve yönetilmesiyle ilgilidir. Biyoteknolojik gelişmeler, insani sınırlara giderek daha fazla müdahale etmektedir. Bununla koşut olarak insanların yaşamları da piyasanın konusu olmaktadır. Dolayısıyla bir yandan ekonomik gelişmelerin, emeğin üretkenliğinin, değerlendirilmesi diğer yandan biyopolitik süreçlerin izlenmesi günümüzü anlamakta daha geniş bir perspektif sağlayacaktır. Bu tez projesi her iki teorik hattın ana argümanlarını ortaya koymaya çalışmaktadır
Building a European dimension of quality assurance in higher education

ÖĞRETİMDE KALİTE GÜVENCENİNAVRUPA BOYUTU'NUN YARATILMASIMARIA JOSEFA GARCIA MIRAZAvrupa Çalışmaları, Yüksek Lisans Tezi, 2007 Danışman: Prof. Dr. Üstün ErgüderAvrupa'da Yüksek Öğretim, Kalite Güvence, Akreditasyon, Bolonya Süreci, ÜniversitelerdeÖzerklik. Bu tezin ana amacı Avrupa'da yükseköğretimdeki kalite güvence çalışmalarını incelemektir. Küreselleşme, finansal baskılar ve yükseköğretim alanın gelişmesi, üniversiteleri değişime zorlayan faktörlerdir. Üniversitelerde özerklik, verimli bir şekilde uyum sağlamak açısından gereklidir. Bu değişimlerin nihai sonucu, hesap verilebilirliğe olan talep, yani kalitegüvenceye duyulan ihtiyaçtır. Ayrıca tezde, Bolonya Süreci ve Lizbon Stratejisi'nin Avrupa Yüksek Öğretim alanını ne şekilde biçimlendirdiği analiz edilmektedir. Bu iki süreç aynı zamanda, kalite kavramı ve kalite ölçme ve değerlendirme mekanizmalarıyla ilişkilendirilen değerleri tanımlar. Ortaya çıkan Avrupa kalite güvence kavramı, daha yerleşmiş olan ABD'deki modeli referans almıştır. Buna bağlı olarak, tezimde bu iki sistemi kıyasladım ve kalite değerlerinde ve uygulamalarında birleşmeye giden dünya trendini tanımladım. Son olarak kalite değerlendirme konusunda karşılaşılan bazı sorunları analiz ettim.
Trump etkisi: Amerika'da 2016 sonrası siyasi katılım

Amerika Birleşik Devletleri'nde siyasi katılım 1970'lerden itibaren hep düşük olmuş, 2000'lerde ise çok az sayıda geniş siyasi protestolar düzenlenmiştir. Bazı araştırmacılar, Kasım 2016'dan itibaren Amerika halkının siyasi katılımında; özellikle de büyük protestoların sayısı, siyasi örgütlere üyelik ve seçimlerde katılım oranlarında bir değişim gözlemlemişlerdir. 2018 ara seçimlerindeki katılım oranlarında görülebileceği üzere kadınlar, gençler ve azınlıklar gibi belli seçmen gruplarının siyasi katılım göstergelerinde bir değişim söz konusudur. Bu değişimlerin motivasyonları büyük oranda Donald Trump'a atfedilse de, sonuç tek bir kişinin etkisiyle sınırlı olmayıp Amerika'nın sorunları, demokrasi ve duygular gibi başka motivasyonlarla ilgilidir. Bu tezde, 2016 sonrasında Amerika'da siyasi katılımındaki değişimlerin nedenleri araştırılmış ve incelenmiştir.
Core theoretical debates in the post-1980 feminist movement in Turkey: The subject of feminism and the possibilities of feminist politics

Bu tez, Türkiye de 1980 sonrası feminist ve kadın hareketlerinin dönüşümünü feminizm ve cinsiyet çalışmaları alanında çalışan akademisyenlerin teorik tartışmaları ile ilişkisi açısından incelemektedir. Türkiye deki feminist ve kadın hareketlerinin Iris Marion Young, Seyla Benhabib, Judith Butler ve Nancy Fraser den oluşan dört temel siyaset teorisyenin tartışmalarıyla nasıl kavramlaştırılabileceği tartışılmıştır. Bu amaçla, bu tez Türkiye de öncelikle 1980 öncesi feminist ve kadın hareketlerinin kısa bir tarihini araştırıyor ve sonrasında bu hareketlerin 1980 sonrasında bu teorik tartışmalarla ilişkisi açısından nasıl dönüştüğünü anlamayı amaçlıyor. Bu konuyu araştırmak amacıyla, bu tez Türkiye deki üç farklı harekete ve Türkiye deki feminist ve kadın organizasyonlarının bu hareketlere olan reaksiyonuna odaklanıyor. 1980 sonrası Türkiye bağlamında incelenen hareketleri Kürt kadın ve feminist hareketi, Müslüman kadın hareketi, ve Lezbiyen, Gey, Biseksüel, ve Trans hareketi oluşturuyor.
Parlamenter sistem ile başkanlık sisteminin karşılaştırılması ve Türkiye'de Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin imkanları

Siyasal yönetim sistemleri, siyasal sistem içinde önemli bir yer tutmaktadır. Bu tez çalışmasının ana temasını oluşturan başkanlık sistemi sadece son dönemlerin değil Türk siyasal hayatının hemen hemen her döneminde en fazla tartışılan konuların başında gelmektedir. Türkiye siyasal hayatının neredeyse her döneminde, en uygulanabilir yönetim sisteminin ne olduğu arayışını hep sürdürmüştür. Bu süreçte farklı hükümet sistemleriyle karşılaşılmış; Osmanlı imparatorluğundan, Cumhuriyet tarihine kadar olan süreçte, monarşiden, meşruti monarşiye, parlamenter sistemden başkanlık sistemine kadar farklı siyasal sistemler uygulanmıştır. Bu kapsamda bu çalışmanın temel argümanı Türk tipi Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin, Türk siyasal kültürüne en uygun siyasal yönetim sistemi olduğu şeklindedir. Ancak şunu da göz artı etmemek gerekir ki, Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi tüm yönleriyle kusursuz bir yönetim sistemi olsa dahi hükümet sistemleri tek başına bir toplumu tümden ihya edecek güce sahip değildir. Nitekim bir toplumun hükümet sistemi o toplumun siyasal sistemini oluşturan çeşitli ve çok sayıdaki bileşenden yalnızca biridir. Bir toplumun siyasi açıdan her yönüyle ihya olabilmesi için diğer faktörlerin yani, seçim sisteminin, parti sisteminin, siyasal kültürün, halkın eğitim durumunun, siyasal katılım ve bilgi düzeyi gibi birçok farklı değişkenin de mükemmel olması gerekmektedir. Türk siyasal hayatı açısından, birçok siyaset bilimciye göre, Parlamenter sistemin koalisyon hükümetlerine neden olması ve yürütmede çift başlılığı sebebiyet vermesi, bu yönüyle de hükümet istikrarsızlıklarını beraberinde getirmesi parlamenter sisteme yöneltilen en önemli eleştirilerdendir. Sürekli kısa süreli koalisyonlarla yönetilen ülkemizde seçimlerin sık sık yapılması ve iktidarın kısa sürede değişimi ile uzun süreli planlar yapılamamasına neden olmakta ve bu ülkemizin gelişimine büyük darbeler vurmuştur. Bu yüzden ülkemizde hükümet sistemi değişikliği sürekli tartışma konusu olmuştur. Ülkemizde uzun tartışma ve çalışmalar sonucunda demokratik bir şekilde oluşturulan ve 16 Nisan 2017 tarihinde yapılan referandum ile birlikte, oy kullanma yeterliliğine sahip vatandaşların %51,4'ünün evet oyuyla, ülkemize has özellikler barındıran Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemini kabul etmiştir. Türkiye'nin cumhurbaşkanlık sistemine geçişi anlık bir kararla veya ideolojik bir yaklaşımla değil, Türkiye'nin ekonomik, siyasi, kültürel ve sosyal hayatı açısından uzunca yapılan tartışmalar ve deneyimler sonucunda karara bağlanmıştır. Referandum sonucuyla toplumun çoğunluğu Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'nin gelmesi konusunda genel bir irade ortaya koymuştur. Bu çalışmanın temel amacı son dönemlerde sıklıkla tartışılan Başkanlık Sistemi bağlamında özelde ise Türkiye Tipi Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'nin ne olduğunu ortaya koyarak bu sistemin Türk siyasal sistemi açısından imkanlarını irdelemektir.
The Case of youth party in the context of post-80 Turkish politics

Bu tezin temel amacı Genç Parti'nin doğuşu ve yükselişi ile partinin siyasal duruşunu anlamaktır. Bu hedefe ulaşmak için, ilk olarak 80 sonrası dönemde Türkiye siyasetinin dönüşüm süreci değerlendirilecektir. Bu tartışma bahsedilen dönüşümün başlıca unsurlarına değinmeye çalışacaktır. Ardından 80 sonrası Türkiye siyaseti bağlamında GP örneği incelenecektir. Araştırmayı zenginleştirme ve GP'nin Türkiye siyaseti içindeki konumunu daha doğru bir biçimde belirlemek amacıyla bu inceleme hem tanımlayıcı hem de eleştirel bir yaklaşımı içerecektir. Bu çalışmanın temel vargısı, görünürdeki radikal tutumunun aksine, GP'nin dışlayıcı bir neo-liberal söylem aracılığıyla 'yeni merkezi' ele geçirmeye çalıştığıdır.
Yeni organoloji: Bernard Stiegler düşüncesinde kriz ve politika

İnorganik madde mevzu bahis olduğunda, metafizik gelenekte varlığa atfedilen niteliklerin sorgulanması politika teorisi nezdinde yeni bir imkana işaret eder. Çağdaş politika teorisinin birey, kimlik, bellek, egemenlik ve toplumla ilgili tartışmalara eleştirel ilgisi de bu minvalde düşünülebilir. Nitekim bugün teknoloji vasıtasıyla önceden sadece yıldızların işgal ettiği mertebeye yükselen 'insanlığın bu astral figürü' (Stiegler, 1998 : 89); insan ile teknik, organik ile inorganik tartışmasını ayrı ayrı mekanik ile biyolojiye, sosyoloji ile felsefeye emanet edemeyecek şekilde sahneye koyarak kategorilere dair köklü fikirleri geçersiz kılmaktadır. Sabitlik rejimlerine dair kriz ve dezoryantasyon sürecinde yaşam ve politikaya dair sıkışma, dönüşüm ve yenilenme; bireyleşme, bellek ve organoloji gibi dinamik vasfı haiz tartışmaları takip ederek ele alınabilir. Tez boyunca böylesi bir okumanın çağdaş politika nezdinde açtığı imkanı takip etmek için, bu okumanın antagonist ve hümanist gelenekten farklı ele alınma ihtiyacı üzerinde durulacaktır. Bu sebeple tez, Fransız filozof Bernard Stiegler'in teknik ile zaman arasında kurduğu irtibat üzerinden kriz ve politik olan arasındaki ilişkiye dikkat çekmeye çalışacaktır.
Eski Yugoslavya'da siyasal hareketlerin ve günümüz partilerinin iç ve dış politika yaklaşımı

Diğer Doğu Avrupa ülkelerinden farklı olarak Yugoslavya'dakomünizmin çöküşüyle başlayan demokratikleşme girişimleri, savaşla sonuçlanmıştır. Eski komünist rejimin bıraktığı sosyo-ekonomik kargaşa, demokrasinin olumlu şekilde gelişebilmesi için gerekli ön şartlarısağlayamamıştı. Bu ön şartlar arasında; gelişmiş ekonomi, güçlü orta sınıfvarlığı, sivil örgütler, pazar ticaretine eğilimli üretim ilişkileri, iktidardanvazgeçmeyi kabul eden elit sınıf, siyasi pluralizm geleneği ve değişik siyasi gruplara hoşgörü politikası olarak sıralanabilmektedirler. Yugoslavya'da bu şartlar sağlanamadığı gibi, devlet ekonomisi, komünist rejimin ürettiği güçlü bürokratik sınıfın arasında artı değeri paylaştırma mücadelesine yol açmıştı. Merkez ve periferi arasında artı değeri paylaştırma süreci çok uluslu bir ortamda ırk ve etnik gruplar arasında anlaşmazlığı getirmektedir. 1980'lerin sonunda Yugoslavya'daki yaşanmaya başlanan demokrasi girişiminsonucunda, milliyetçiler, milli kimlik ve insan hakları arsında bağlantı kurarak, halk desteğini ele geçirmeyi başarmışlardı. Millete öncelik tanıyan bir devlette, karşısında etnos'un demos'a tercih edilmesi gerektiği görüşü milliyetçiliğintemelinde yatan bir ilkedir. Etnik gruplar arasında ise, hoşgörü ve yardımlaşmailişkileri sağlayamadığından, bu görüş hiçbir şekilde demokrasi ilebağdaştırılamaz.
Türkiye'de geçmişten günümüze işçi sendikaları ve siyasi partiler arasındaki ilişkiler

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU TÜRKİYE'DE GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE İŞÇİ SENDİKALARI VE SİYASİ PARTİLER ARASINDAKİ İLİŞKİLER Seda AKYALÇIN Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ağustos 2002 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Deniz KAĞNICIOĞLU Hem sendikalar, hem de siyasi partiler toplumun sosyo-kültürel yapısı içerisinde sosyal birer olgu olarak kabul edilmektedirler. Sendikalar ve siyasi partiler bu sosyo-kültürel yapı içerisinde sürekli iletişim içerisindedirler. Genel anlamda, bu ilişkinin siyasi partiden sendikaya doğru değil, sendikadan siyasi partiye doğru olması gerekmektedir. Ancak, bu çalışmada Türkiye için ilişkinin belirtilen yönde olmadığı açıklanmaya çalışılmıştır. Türkiye'de geçmişşten günümüze kadar geçen dönemdeki sendika ve siyasi parti ilişkisini incelediğimizde yönün siyasi partilerden sendikalara doğru olduğu görülmektedir. Bununla birlikte günümüzde sosyal ve ekonomik alanda meydana gelen değişimler de doğrudan sendikalar ve siyasi partiler üzerinde etkili olmaktadır. Küreselleşme olgusu, esneklik, sendikasızlaştırma eğilimleri ve yeni teknolojik gelişmeler, sendikalar üzerinde etkili olmaktadır. Bu doğrultuda, sendikaların yürüttükleri politikalarda da bazı değişimler yaşanmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye'deki sendikalar ve siyasi partiler arasındaki ilişkiler geçmişşten günümüze kadar geçen süreç içerisinde ele alınmış ve buna bağlı olarak sendikal politikalarda meydana gelen değişimler ortaya konulmuştur.
Rejim ve mimari: İdeolojinin mimariye etkisi, Ankara ve İzmir şehirleri karşılaştırması

Bu araştırmada mimari disiplininin siyaset bilimi ile nasıl bir ilişki içinde olduğu, dönemsel olarak devletlerin mimariyi ne derece kendi alanlarına soktuğu ve bir etki alanı olarak kullandıkları araştırılmıştır. Şehir plancılığı ve mimari disiplininin tarihsel gelişimi, modern ve modern öncesi çağlar dikkate alınarak incelenmiştir. Bu durumu incelemek için dönemlere göre ideolojik değişiklikler gösteren rejimler incelenmiş ve buna göre değişen mimari ve şehir plancılığının ne derece geliştiği ve bağlantılı olduğuna dikkat edilmiştir. Mimari yapıların ve şehir plancılığının dönemin, demografik, sosyal-ekonomik ve kültürel değişkenlere göre siyasi kurumlar tarafından uğradığı değişiklikler gözlenmiştir. Değişen ideolojilere göre mimari akımlarında, bu değişimlerden etkilendiği ve buna göre bir kullanım alanı olarak ortaya çıktığı gözlenmiştir.
Tek parti rejiminde bir sivil toplum kuruluşunun evrimi: İstanbul ve Ankara muallimler birliği

Bu çalışmada İstanbul Muallimler Birliği ve Türkiye Muallimler Birliği'nin faaliyetleri incelenmiştir. Bir sivil toplum kuruluşu olarak faaliyete geçen İstanbul Muallimler Birliği güçlü bir kamusal alan inşa etmiştir. 1922- 1927 ve 1930- 1935 yılları arasında faaliyet gösteren İstanbul Muallimler Birliği sadece meslek mensuplarının menfaatlerini korumamış, aynı zamanda siyasi aktörleri maarif siyasetinde bir takım adımlar atmaya teşvik etmiş ve dönemin şartları içinde siyasetçi sınıfının kontrolüne girmemek için direnmiştir. Meşrutiyet döneminden gelen müzakere ve münakaşa kültürünün etkisiyle İstanbul Muallimler Birliği, özerk hareket kapasitesine hayli önem veren bir cemiyet olmuştur. Merkezi Ankara'da olan Türkiye Muallimler Birliği ise 1925- 1927 yılları arasında aktif olan, siyasi elitlerin kontrolündeki bir muallim cemiyetidir. Kuruluşundan itibaren birkaç kez isim değiştiren ve taşradaki birliklerin katılımıyla birlikte Türkiye Muallimler Birliği ismini alan cemiyet, kendisine siyaset alanının dışında bir özerk alan açamamıştır. Cemiyet, tamamiyle siyasi elitlerin kontrolünde kalmıştır. Maarif Vekili'nin aynı zamanda Türkiye Muallimler Birliği Genel Başkanı olması sebebiyle Birlik, özerk hareket etme imkanı bulamamıştır. Bu yönüyle Maarif Vekaleti'nin bir alt birimi görünümündedir. Öyle ki Maarif Vekaleti'nin pek çok uygulamasında yardımcı bir işlev görmüştür. İstanbul Muallimler Birliği maarif sahasında yeni çıkan kanunlardaki eksiklikleri tenkit ederken, Türkiye Muallimler Birliği'nin böyle bir davranışı görülmemiştir. Sonuç olarak Türkiye Muallimler Birliği rejimin monist uygulamalarının görülmeye başladığı dönemde Maarif Vekili tarafından kapatılmıştır. Araştırmayla her iki Muallim Birliği'nin de siyasi irade karşısındaki konumunu açığa çıkartılmıştır.
Türkiye'de tarımsal biyoteknoloji inovasyon sistemi

Ekonomik büyüme ile teknolojik gelişme arasında nedensel bir ilişki kuramayan neoklasik teori, evrimci iktisat teorisyenleri tarafından eleştirilmiştir. Evrimci teorisyenlere göre ekonomik büyümenin motoru teknolojik gelişmedir. Evrimci iktisat teorisi üzerine inşa edilen inovasyon sistemleri yaklaşımı ise, firmaların tek başlarına inovasyon gerçekleştiremeyeceklerini ve bu süreçte ekonomik, sosyal ve politik birçok faktörün etkili olduğunu ileri sürmüştür. Evrimci iktisat teorisi, piyasa mekanizmasında sadece devletler tarafından çözülebilecek sistemik problemler olduğunu ve bu problemlerin, firmaların teknoloji geliştirmelerini engellediğini ileri sürmektedir. Evrimci iktisat teorisine göre devletler, bilim ve teknoloji politikalarıyla bu problemleri çözmektedir. Sistematik problemlerin yanında bilim ve teknoloji politikalarının önemini artıran diğer bir faktör de küreselleşmedir. Serbest piyasa ekonomisinde devletler, bilim ve teknoloji politikalarıyla rekabetçi olmaya çalışmaktadır. Küreselleşmenin tarım sektörünü de kapsaması, tarım sektöründe de rekabet edebilmek ve gıda güvenliğini sağlayabilmek için bilim temelli teknolojilerin kullanımını gerektirmiştir. Tarım sektöründe rekabet etmede biyoteknoloji önemli fırsatlar sunmaktadır. Bu nedenle birçok ülke biyoteknolojiye önemli yatırımlar yapmaktadır. Bu çalışmada inovasyon sistemleri çerçevesinde, Türkiye de tarımsal biyoteknoloji sektörü incelenmiştir ve Hindistan ile karşılaştırma yapılmıştır. Gelişmekte olan bir ülke olarak Hindistan, tarım alanında rekabetçi olabilmek için biyoteknolojiye önemli ölçülerde yatırım yapmış ve bu alanda birçok ülkeye göre önemli mesafeler kat etmiştir. Hindistanın bu başarısının nedeni, biyoteknolojiye özgü politikalar belirleyip bunları uygulamış olmasıdır. Hindistan gibi Türkiye de biyoteknolojinin önemini fark etmiştir. Fakat Hindistandan farklı olarak, Türkiye biyoteknolojiye özgü politika tasarlamamış ve uygulamamıştır ve dolaysıyla da biyoteknolojide ve tarımsal biyoteknolojide mesafe kat edememiştir.
Birinci Meclis'te Adana milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri

1914 yılında başlayan Birinci Dünya Savaşı 4 yıl sürmüş ve nihayetinde Mondros Mütarekesi ile Osmanlı İmparatorluğu itilaf devletleri tarafından çeşitli bahanelerle işgale başlanmıştır. İşgaller her ne kadar Türk milleti tarafından mitinglerle protesto edilmiş olsa da Padişahın ve hükümetin tutumu işgal devletlerine güç vermekteydi. İşgaller sırasında Türk milleti süratle başlangıçta bölgesel cemiyetler kurarak teşkilatlanmış ve devamında da ulusal bir teşkilatlanmaya giderek işgallere karşı önemli bir rol oynamıştır. Adana ili ise 30 Ekim 1918'den itibaren, İngiltere'nin askeri denetim ve yönetiminde, Fransızların da idari denetim ve yönetiminde kalmıştır. İngilizler Kasım 1919'dan sonra Musul'a çekilmiş, dolayısıyla Adana tamamen Fransızlara bırakılmıştır. İşgaller karşısında padişah ve İstanbul Hükümeti'nin sessiz kalması üzerine Mustafa Kemal Paşa liderliğinde başlatılan milli mücadeleye Türk milleti katılmıştır. Mustafa Kemal Paşa, Anadolu'ya geçtikten sonra kurtuluşun milletin azim ve kararı ile mümkün olabileceğini belirterek bu yönde çalışmalara başlamıştır 16 Mart 1920 tarihinde İstanbul'un resmen işgali ile Osmanlı Mebuslar Meclisi çalışamaz hale gelmiş ve 11 Nisan 1920 tarihinden itibaren tamamen kapanmıştır. Bunun üzerine Mustafa Kemal Paşa'nın çalışmaları ile tamamen millet egemenliğine dayalı bir Meclis 23 Nisan 1920 tarihinde Ankara'da açılmıştır. Bu meclis bir taraftan Mondros Mütarekesi sonrası itilaf devletleri tarafından yapılan işgallere karşı mücadele yürütürken; diğer taraftan yeni kurulacak olan Türkiye Cumhuriyeti'nin temellerini atma hususunda önemli çalışmalarda bulunmuştur. Adana çevresi Mondros Mütarekesi sonrası Fransız ve Fransızların kışkırtığı ermenilerin işgaline uğramıştır. Adana halkı bu işgaller başlattığı milli mücadelede üzerine aldığı görev ve sorumluluğu başarıyla yerine getirmiştir. Fransızlar ve ermeniler verilen mücadele sonunda bölgeden çekilmek zorunda kalmışlardır. Adana şehri ayrıca yeni kurulan Büyük Millet Meclisi'nin çalışmalarına gönderdiği milletvekilleri önemli katkılar sağlamıştır. Mustafa Kemal'in 19 Mart 1920 tarihli genelgesine istinaden Adana'da seçim çalışmalarına başlanmıştır. Yapılan seçimler neticesinde Adana'dan; Abdullah Faik Efendi, Dr. Eşref Akman, İbrahim Bey, Mehmet Hamdi Efendi, Tevfik Bey, Zamir Bey, Zekai Bey milletvekili olarak seçilmişlerdir. İbrahim ve Tevfik Bey'lerin istifası sonrası 7 olan milletvekili sayısı 5'e düşmüştür.
The failure of peace processes in the Palestinian-Israeli conflict: The clash of Arab nationalism and zionism

Bu tez, Filistin-İsrail çatışmasının çözülemeyen karakterini incelemeyi amaçlamaktadır. Çatışmanın devamlılığının arkasında birçok neden yatmaktadır. Ancak bu tez esas olarak Arap milliyetçiliği ve Siyonizm arasındaki uyuşmazlıktan kaynaklanan sebeplere odaklanmıştır. Bu uyuşmazlık, temel olarak çatışmanın taraflarının, Arap milliyetçiliği ve Siyonizm'den kaynaklanantoprağa bağlılıklarından herhangi bir ödün vermek konusundaki başarısızlıklarınıtemsil etmektedir. Her iki milliyetçilik de din, toprak ve kültür gibi benzer kurucu unsurlar üzerine inşa edilmiş olsalar da, Arap milliyetçileri ve Siyonistler çatışma boyunca farklı konumlar elde etmişlerdir. Bu konumlar, yakın geçmişşteki tüm barış süreçlerinin geleceğini etkilemiştir. Filistin-İsrail çatışmasını çözmeye odaklanmış tüm barış süreçleri göstermiştir ki;çatışmaya kalıcı bir çözüm getirecek herhangi bir düzenleme, tarafların toprakkonusundaki uyuşmazlığını ve çatışmanın devamlılığını bir siyasi araç olarak benimsemiş olmalarını dikkate almalıdır.
PKK/KCK terör örgütünün legalleşme faaliyetleri

Bu çalışma Türkiye'de faaliyet gösteren PKK/KCK terör örgütünün meşrulaştırma sürecini ve bu süreçte gerçekleştirdiği faaliyetleri konu edinmekte olup iki bölüme ayrılmıştır. İlk bölümde Türkiye'de faaliyet gösteren PKK terör örgütü ele alınmış ve örgütün tarihi arka planı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise PKK/KCK terör örgütünün legalleşme faaliyetleri analiz edilmektedir. Bu bölümde örgütün legal alanda yürüttükleri faaliyetleri, siyasi partiler ve sivil toplum kuruluşları içinde yer alan etkinlikleri çerçevesinde incelenmektedir. Ayrıca bu bölümde örgütün legalleşme faaliyetleri kapsamında Çözüm Süreci ele alınmış ve sonrasında yaşanan Hendek Olayları incelenerek konu günümüze kadar getirilmiştir. Bu çalışma, ağırlıklı olarak 2005 yılı ve sonrasında yer alan olayları kapsadığı için konu hakkında daha belirgin analizlerin elde edilebilmesi amacıyla hazırlanmıştır.