turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Belediyeler ve iklim değişikliği Bursa Büyükşehir Belediyesi örnek olay çalışması

Bu çalışmanın konusu Türkiye'de yerel yönetimlerin iklim değişikliği politikasıdır. Örnek olay çalışması olarak Bursa Büyükşehir Belediyesi iklim değişikliği politikaları değerlendirilmiştir. Çalışma üç ana bölümden oluşmuştur. İlk bölümde arka plan olarak iklim değişikliği sorunu ortaya konmuştur. İkinci bölümde örnek olay çalışması için analiz çerçevesi oluşturulmuştur. Üçüncü bölümde Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin iklim değişikliği politikaları değerlendirilmiştir. Türkiye'de iklim eylemleri bakımından öncü belediyelerden biri olduğunu ortaya çıkarmıştır. Sonuç bölümünde çalışmanın temel bulguları ve politika tavsiyeleri yer almıştır.
Refah devleti ve sürdürülebilir kalkınma: Nordik model

Tarih boyunca görülen toplumsal eşitsizlikler, Sanayi Devrimi ile birlikte üretim ve tüketim ilişkilerinin değişmeye başlaması ile beraber işçi-işveren sınıfı arasında büyük bir sorun haline gelmiştir. Bu sorun, işçi sınıfının örgütlü şekilde hak arama çabalarıyla başka bir boyuta taşınmış ve halk tabanından gelen refah talebi karşısında devlet otoritesinin tanımı değişmiştir. Bu süreçte; Birinci Dünya Savaşı, 1929 Büyük Ekonomik Buhranı ve İkinci Dünya Savaşı gibi büyük yıkıcı etkileri olan olaylar sonucunda egemen yaklaşım 'laissez faire' ekonomik yaklaşımı, yerini 'Keynesyen' ekonomik yaklaşıma bırakmış ve ekonomide devlet müdahalesi meşru görülmeye başlanmıştır. Böylece, Refah Devleti anlayışı kurumsallaşmasını tamamlamıştır. Keynesyen yaklaşım çerçevesinde Refah Devleti anlayışı, özellikle 1950- 1973 yılları arasında en görkemli yıllarını yaşamıştır. 1970'li yıllardan itibaren ortaya çıkan ekonomik ve siyasal krizler neticesinde neo-liberal politikalar hakim paradigma konumuna geçmişş, ülkeler kendilerini bu çerçevede konumlandırmaya başlamışlardır. Bu nedenle, Refah Devleti anlayışında büyük bir değişim ve dönüşüm yaşanmıştır. Ancak; Nordik ülkeleri bu değişim ve dönüşüm rüzgarı karşısında, kendilerine özgü kurumsallaştırdıkları Refah Devleti kavramının temel değerlerine sıkı sıkıya tutunmuş ve bu refah anlayışını sürdürülebilir kılabilmişlerdir. Böylece Nordik Model, bünyesinde rekabetçi serbest piyasa mantığı ile klasik anlamda eşitlik, sosyal adalet ve hakkaniyet temelinde kurgulanan Refah Devleti yapısını harmanlamayı başarabilmiştir. Öte yandan Nordik ülkelerin, Türkiye ve gelişmekte olan ülkelerle sosyo-ekonomik ve kültürel açıdan farklılıklar göstermekteyken diğer Batı ve özellikle Güney Avrupa ülkelerinin yapı itibariyle gelişmekte olan ülkelere daha yakın bir profil çizdiği ifade edilebilir. Ancak, bu ülkelerde temel Refah Devleti mantığında eşitlik, sosyal adalet ve hakkaniyet; refahın bölüşümünde asli unsurlar olarak öne çıkmamaktadır. Nordik ülkelerin, diğer gelişmiş ülkelerden en önemli farkı da budur. Bu açıdan, bu tezde, Nordik Modelin; Refah Devleti anlayışı ile sürdürülebilir kalkınma yaklaşımını nasıl bütünleştirdiği ve bunun sonucunda ortaya nasıl bir mantık sunduğunu kavrayabilmek amacıyla incelemelerde bulunulmuş, gelişmekte olan ülkelerin kalkınma stratejilerine örnek teşkil edip edemeyeceği; literatür taramasıyla elde edilen verilerin analiz ve karşılaştırma metodolojisi kullanılması yoluyla değerlendirilmiştir.
A comparative study of the 1954 and 2013 crackdowns on the Muslim Brothers in Egypt

Müslüman Kardeşler hareketi kurulduğu 1928 yılından beri hem Mısır'ın hem de Ortadoğu'nun en önemli aktörlerinden biri olagelmiştir. Siyasi arenada önemli ve etkin bir actor olagelen bu hareket bu etkinliği ve etkililiğinin bedelini birçok defa devletin hışmına maruz kalarak ödemiştir. Bu çalışma, bu bağlamda hareketin maruz kaldığı iki baskı dönemine odaklanıp bu dönemleri karşılaştırmıştır. Ilk olat-rak Cemal AbdulNasır'a suikast girişimi sonrası hareketin maruz kaldığı ve nerdeyse yirmi yıl süren baskı dönemini incelemiştir. Sonrasında da 2013 yılında darbeyi müteakip maruz kalınan ortadan kaldırma çabalarını incelemiştir. Bu çalışma, bu dönemleri, şiddet, ekonomi-politik ve uluslararası boyutları bağlamında karşılaştırmaya girişmiştir. Bu karşılaştırma, hareketin 1954'teki benzeri bir yok edilme çabasıyla karşı karşıya olduğuna işaret etmiştir. Bu sancılı dönemden nasıl çıkılacağı belirsizliğini korurken, hareketin 1970'lerin başında tekrardan filizlenmesinin uygun şartlar oluştuğunda tekrarlanabileceğini düşünmek yersiz olmayacaktır.
Kürt siyasal hareketinde Devrimci Doğu Kültür Ocakları deneyimi(1969-1971)

Bu tez Kürt siyasal tarihinde önemli bir kilometre taşı olan DDKO'nun ortaya çıkışını, siyasal çizgisini ve Kürt siyasal hareketine bıraktığı mirası ele almayı hedeflemektedir. Burada DDKO'nun Cumhuriyet döneminde Türk siyasetinden bağımsız ve legal ilk örgütlenme olarak Kürt siyasetinin önünü açtığı görüşü savunulmaktadır. DDKO'nun siyasal anlamı, Kürtlerin siyasal olarak kendi bölgesel ve etnik meseleleri ile ilgilenmeye başlamalarıdır. Ayrıca DDKO'yu ortaya çıkaran 1960'ların siyasal ortamı ve dönemin TİP, FKF, T-KDP gibi yapılarının Ocaklara etkileri incelenmiştir. Sonrasında DDKO'nun 12 Mart döneminin ardından Kürt siyasal hayatında ortaya çıkan örgütler üzerindeki etkileri ele alınmıştır. Tezin yazım aşamasında DDKO yayınları kadar, kurucu üyelerin yazılarında ve biyografilerinde DDKO hakkında verdikleri bilgilerden de faydalanılmıştır. Ulaşılabilir olan kurucu unsurlarla yapılan görüşmeler ile de içerik geliştirilmiş ve doğrulanmıştır.
Turkish conservatism from a comparative perspective

Bu tez, muhafazakar tavırların ortaya çıkışına odaklanarak ve karşılaştırmalı analizle Türk muhafazakarlığım anlamayı amaçlamaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye Cumhuriyet'inin modernleşme sürecinde muhafazakarlığın rolünü incelemektir. Modernleşme, ya da Batılılaşma, Türk politikasının en çok tartışılan konularından birisidir. Muhafazakarlık, modernleşme hareketlerine olan tepki ile özdeşleştiği için, radikal değişimlerin muhafazakarlarca nasıl değerlendirildiği ve ne gibi cevaplar verildiği, Türk modernleşmesini anlamak açısından önemlidir. Muhafazakarlık, Avrupa'da Fransız Devrimi ile belirgin hale gelen düşünce ve hareketlere reaksiyon olarak ortaya çıkmıştır. Avrupa muhafazakarlığı bir ilk olarak diğer muhafazakar deneyimlere örnek teşkil etmiştir. Avrupa muhafazakarlığının belirgin örnekleri, Alman, Fransız ve İngiliz muhafazakarlıklarıdır. Türk ve Avrupa muhafazakarlıklarının çıkış noktalarındaki yakınlıkları ortaya çıkarmak için karşılaştırmalı bir bakış gereklidir. Bu tezde, ilk olarak, muhafazakarlığın temel özelliklerinin araştırılmasından ve Avrupa muhafazakarlığının ve üç örnek ülkenin kendilerine has özellikleri ortaya konmasının ardından, Türk muhafazakarlığının modernleşme, değişim, milliyetçilik ve İslamcılık olan ilişkisi verilmiştir. Bu bölümlerin ışığı altında, Türk ve Avrupa muhafazakarlıkları karşılaştırılmıştır. Yukarıda anlatılan prosedür çerçevesinde, bu çalışma, Türk ve Avrupa muhafazakarlıklarının arasında temel özellikler açısından benzerlikler olduğunu ortaya koymuştur. Ancak muhafazakar deneyimlerin daha çok o ülkelerin tarihsel, politik, sosyal ve ekonomik özellikleri tarafından şekillendiği gözlemlenmiştir.
Demokrat Parti Dönemi Türk-Amerikan ilişkileri ve Türkiye'nin ortadoğu politikaları

İkinci dünya Savaşı ardında adeta dumanı tüten bir savaş alanı bırakmış, dünya savaşın yıkıntılarından nefes nefese çıkmıştı. Bu ortamda Faşist imparatorluklar çökerken dünyada demokrasi rüzgarları esmeye başlamış, bu demokrasi ortamına Türkiye de kendisini Batı'ya daha yakın gösterebilmek için bu düzene uyum sağlama yolunu seçmişti. 14 Mayıs 1950'de Türkiye'de 27 yıllık Cumhuriyet Halk Partisi iktidarı serbest seçimle el değiştirmiş ve Demokrat Parti iktidara gelmişti. Demokrat Parti İktidara geldiği dönemde ikiye bölünmüş dünyada Komünizmin tehditlerinden korunmak için Batı ile işbirliğine yönelmiş, ancak bu işbirliği her noktaya yayılmıştır. Özellikle ekonomik anlamda alınan yardımlar ve destekler bir süre sonra Türkiye'nin ekonomisini Batı'ya bağımlı hale getirmiştir. Bu durum özellikle Dış Politika konusunda alınan kararlar ve izlenen siyasette kendisini hissettirmiş, bu dönemde Türkiye özellikle Orta Doğu politikalarında Amerika'nın sözcüsü durumuna gelmiştir. II. Dünya savaşından sonra Orta Doğu'da etkin olmak isteyen Amerika, Orta Doğu'da atacağı her adım için Türkiye'yi adeta bastonu gibi görmüş, Demokrat Parti iktidarı da ne pahasına olursa olsun Amerika'nın Orta Doğu'da yürüttüğü her türlü politikada yer almıştır.
Türkiye'de 1980'den günümüze siyasal iktidar-bürokrasi ilişkileri

Bürokrasi ve siyaset birbirleriyle sürekli etkileşim içindedirler. Siyasal iktidar ve bürokrasi ilişkisi topluma hizmet gibi aynı hedef doğrultusunda, aynı değer ve araçlarla, uyum içinde çalışmaları esasına göre kurulmuştur. Bu çerçevede siyasal iktidar ülke yönetimine dair kararları politik bir süreç içerisinde almakta ve bu kararları kendisine bağlı olan bürokrasiye uygulatmaktadır. Siyaset ve bürokrasi arasındaki bu ayrım teorik olarak böyle ifade edilirken yönetsel uygulama ve günümüz gerçekleri açısından durum teorideki gibi gerçekleşmemektedir. Bu çalışmada, 1980'li yıllardan günümüze kadar geçen dönem içerisinde, siyasetçilerin ve bürokratların nasıl bir ilişki içerisinde olduğu, birbirlerini nasıl etkiledikleri ve bürokrasi siyasal iktidar ilişkilerindeki mevcut sorunlar ortaya konulmuş olup, daha sonra ise çözüm önerileri sunulmaya çalışılmıştır. Genel olarak sorunlar siyasetçilerin ve bürokratların kendi amaç ve planları doğrultusunda birbirlerini etkilemek istemesinden kaynaklanmaktadır. Çözüm önerileri olarak ise şeffaflaşma, üst düzey bürokratların siyasete karışmaması ve yönetimin siyasallaşmasının önüne geçilmesi olarak dile getirilmiştir.
The securitization of Latin American immigrants in the USA: A comparative case study of Obama and Trump administrations

Göç, her geçen gün uluslararası politikadaki önemini artıran bir kavramdır. Düzenli göçle birlikte düzensiz göç ve iltica başvuruları, dünyanın farklı yerlerinde devam eden insani krizler nedeniyle artmaktadır. ABD göçmenler ve mülteciler için dünyanın en büyük yerleştirme ülkesi olarak bir eritme potası olmakla beraber, göç konusundaki tartışmaların merkezindedir. Donald Trump'ın ABD'nin 45'inci Başkanı olarak göreve başlamasıyla, göçmenleri ve sığınmacıları etkileyen göçmenlik politikaları uygulandı. Politikalarına ek olarak, Trump, özellikle Latin Amerikalı göçmenleri ve sığınmacıları güvenlikleştiren bir söylem kullanmaktadır. Onları, Amerikan toplumu için durdurulması gereken bir güvenlik tehdidi olarak sunmaktadır. Kopenhag Okulu'nun güvenlikleştirme teorisine göre söylemi toplumu ve Latin Amerika göçü üzerine olan algıyı etkilemektedir. Bu tezde, Trump'ın göç konusundaki politika ve söyleminin Amerikan toplumunun görüşleri üzerindeki etkisi tartışılmaktadır. Görüşlerdeki değişimi göstermek için, ABD'nin önceki başkanı olan Barack Obama'nın göç politikaları ve söylemi Trump Yönetimi ile karşılaştırmalı vaka incelemesi için bir temel olarak incelenecektir.
Urfa'da yaşayan tarİkatlarda kadının yeri

Bu çalışmada İslam dünyasında en çok yayılmış tarikat müesseselerinden olan, Nakşibendiyye, Kadiriyye, Rifaiyye ve Mevleviyye tarikatları hakkında genel olarak bilgi verilip, bu tarikatların Urfa'daki kollarında kadın konusu araştırıldı. Bu araştırma esnasında Urfa'da yaşayan tarikat kollarına ulaşıldı. Kadınların faal olduğu kollarda, yetkili kişi ile röportajlar yapıldı. Zikir ve sohbet ortamları ziyaret edilerek kadınların tarikat kolu içerisindeki faaliyetleri bizzat gözlemlendi. Urfa'da yaşayan tarikatlarla ilgili yaptığımız araştırma sonucunda bu tarikatların yaşayan kolları olarak Mahmud Efendi, Şeyh Şükrü Kılınç, Menzil, Şeyh Muhammed Ali Arslan, Osman Nuri Topbaş, Süleyman Hilmi Tunahan ve Şeyh Ahmed Emektar kollarını tespit ettik. Yaptığımız röportajların neticesinde kadınların bu tarikatlarda ne derece aktif bir rol oynadıklarını ve bunun göz ardı edilmemesi gerektiğini belirtmeye çalıştık. Ayrıca, kadınların tarikat içerisindeki konumlarına yönelik yanlış algıları çürütmek amacıyla bu tezi hazırladık. Tarikatlarda kadınlar da erkekler kadar faaliyet göstermektedir. Onların da kendilerine has zikirleri, hatmeleri, sohbetler ve tarikat prensipleri mevcuttur. Bunu göz ardı etmek, tasavvuf açısından çok önemli bir yere sahip olan Rabiatü'l Adeviyye (ö.185/801), Nuna Fatıma bint. İbn el- Müsenna, Aişe bint. Yusuf ed- Dimeşkiyye, Muaze el- Adeviyye, Rabia bint İsmail Şamiyye gibi isimleri görmemezlikten gelmektir. Bu da kadının tarikatlar içerisindeki konumunun yeterince görülmemesine sebep olmaktadır. Bu sebeple biz de bu tarikat kollarında önemli bir yere sahip olan kadın müridlerle görüşmeler gerçekleştirerek, zikirlerine ve sohbetlerine katılarak ve onlarla röportajlar yaparak kadının önemini ortaya koymaya çalıştık. Bu kısa çalışma oluşturulurken Şanlıurfa'da tarikat ehli birçok kadınla birebir röportaj gerçekleştirdik. Bu arada bazı tarikatların kadın müntesipleri bizimle röportaj yapmaktan kaçındılar. Neticede bazı sıkıntılara rağmen böyle bir çalışmaya muvaffak olduk.
Post-politik dönemde neoliberal demokrasi ve sivil toplum: TESEV örneği

Bu tezin amacı, demokrasi ve sivil toplum arasında kurulan özdeşliğin-denkliğin izini kendisini değişimin faili ve düşünce üretim merkezi olarak tanımlayan TESEV aracılığıyla sürmektir. Siyasete herhangi bir alan bırakmayan post-politik dönemde sivil toplum-demokrasi ve piyasa arasında kurulan içsel pozitif bağın eleştirisi çalışmanın temel hedefidir. Türkiye'de 'devlete karşı sivil toplum' amentüsünde temellerini bulan anti-devletçi retorikten farklı olarak bu çalışmada, devletin ve sivil toplumun birbirini dışlayan alanlar olmadığı düşüncesi savunulmaktadır.1980'li ve özellikle 1990'lı yıllarla birlikte iki devinimsiz tözün karşılaşmasının sosyo-politik ve iktisadi yaşamın esas antagonizması olarak görüldüğü söylemden sivil toplumun siyasal bir özneye dönüştüğü normatif idealizme geçiş yaşandı. Devleti özerk bir toplumsal gerçeklik olarak ele alınan şeyleştirilmiş devlet görüşü yerini sivil toplumu panzehir olarak gören karşı şeyleştirmeye bıraktı. Devlete metafizik bir birlik sivil topluma demokratik bir öz atfeden bu yaklaşım demokrasinin-sivil toplumun-devletin toplumsal ve sınıfsal karakterini gizlemektedir.1990'larda Türkiye'de liberal siyasal tahayyülün topluma dair ontolojisinin köşe taşı olarak sivil toplum mitik sosyopolitik güce dönüştü. Sivil toplum ortodoksisi, sivil toplumcu kanaat teknisyenleri kendiliğindenci bir yanılgıya kapılıp sivil toplumun içkin olarak demokratik olduğunu ileri sürmektedirler. Sivil toplum ve demokrasi arasındaki neo-liberal tahayyülün kurmaya çalıştığı mutlak uyuma dayalı bağ sorunludur. Sivil toplum-demokrasi özdeşliğini kuran 1990'lar Türkiyesi'nin hakim söyleminin perspektifi yapısall bağlamı paranteze alan 'pür' demokrasi çerçevesi çizer. Bu çerçeve post-politiktir. Neoliberal tasarım içinde sivil toplum asli olarak 'kerim' devlete olan karşıtlığıyla tanımlanır. Neoliberalizmin biricik ufuk olduğu post-politik bir dönemde sivil toplum-demokrasi özdeşliğine dayanan iktidar söylemi, kapitalist ilişkilerin 'özü'ne temas etmez.1990'ların ortalarından itibaren toplumsal içeriğiyle ve sınıfsal niteliğiyle bağı koparılan demokrasi, kimlik ve tanınma talebine dayanan formel-hukuki eşitliğe indirgendi. Sivil toplum ve demokrasi özdeşliği neredeyse 'saf siyasal' diyebileceğimiz sınırlı bir demokrasi tanımına yaslanmaktadır. Bu demokrasi tasarımına dair bilginin üretildiği kamusal zeminler, mevzilerden biri olan TESEV demokrasinin anlamının neoliberal biçimde kapatılmasının faillerindendir, ürettiği demokrasi bilgisiyle sınıf mücadelesinin aktif bir parçasıdır.
Recent cleavages in the religious right in Turkey

Bu tezde, Refah Partisi içindeki son bölünmeler tanımlandı. Bu amaç için öncelikle Milli Nizam Partisi ve Milli Selamet Partisi'nin ideolojileri incelendi. Çünki Refah Partisi MNP ve MSP'nin devamı olduğundan, RP bu iki partinin ideolojisine bakılmaksızın anlaşılamaz. Daha sonra RP içindeki bu bölünmelerin parti içindeki liderlik oligarşisi ve partinin sisteme entegre olması neticesinde ortaya çıktığı gösterildi. Son olarak, RP merkezi ve parti içindeki sistem karşıtı grubun hangi konularda farklı görüşlere sahip oldukları açıklandı. Bu konular şöyle sıralandı : mevcut sisteme yapılan eleştiriler, 'laiklik', 'Atatürkçülük' ve diğer Müslüman ülkelerle olan ilişkiler. Yukardaki konular hakkında RP merkezi ve parti içindeki sistem karşıtı grubun görüşleri arasında ciddi farklılıklar var. ii
Press censorship and self-censorship: A comparative analysis of 28th February and AKP periods

Bu çalışmada, Türkiye'nin yakın tarihinde ortaya konulan sansür politikalarının ana akım medyadaki etkileri tartışılmaktadır. 28 Şubat ve AKP iktidarı dönemleri, bu konuda barındırdığı sayısız örnek sebebiyle; basın özgürlüğü, demokrasi, devlet ve pazar gibi kavramlar temelinde teorik bir çerçeveye oturtularak karşılaştırılmıştır. Çalışma, yapısall bir analizle, sansürün ortaya çıkmasında başlıca belirleyenin 'güç ilişkileri' olduğunu iddia etmektedir. Türkiye'de sansür kavramıyla ilgili çok sayıda örnek ve anlatı olmasına rağmen, konuyu 'iktidar bloğu' terminolojisinde tartışan akademik bir çalışmanın, 'medyanın bağımsızlığı' söylemini yapı sökümüne uğratma açısından fayda sağlayacağı düşünülmüştür.
Hegemonya krizi ve Türk sağı: Birinci Milliyetçi Cephe Hükümeti örneği

Siyasi rejimler ile devlet arasındaki kopmaz bir ilişkinin olduğunu savunulan bu tezde siyasi rejimlerin sınırlarını, rejimlerin değişim dinamiklerinin hangi toplumsal ve tarihsel temeller üzerinde oturduğunu Birinci Milliyetçi Cephe Hükümeti üzerinden çözümlenmeye çalışılmıştır. Soğuk Savaşın yoğun olduğu bir dönemde kurulun bu hükümet, yükselen popülist sol dalga ile mücadele etmiş, hegemonyanın konsolidasyonunu amaçlamış, ancak bunu istediği ölçüde başaramamıştır. Bununla birlikte özellikle devlet personel politikası, sağ siyasi rejimlerin karakteristik yapısını ortaya koymuştur. Birinci Milliyetçi Cephe Hükümeti soğuk savaşın en yoğun olduğu dönemlerde kurulmuştur. Bu hükümetler, islamcı ve milliyetçi sağın muhafazakar-liberal sağ öncülüğünde yükselen emekçi ve popülist sol hareketlere karşı oldular. Daha sonraki sağ hükümetlerin de ideolojik öncüsüydüler.. Hem hakim sınıfların yapısının değişmesi hem de sermaye birikim biçiminin bir bunalıma doğru gitmesinin önlenemez habercisiydi. Ama esas olarak sınıf mücadelesi ile siyasi rejimin ve devlet ilişkisinin önemli bir göstergesiydi.
Türkiye'de belediyelerde demokrasinin dönüşümü bağlamında dijital demokrasi: Nitel bir araştırma

Bilgi ve iletişim teknolojilerinde yaşanan yenilikler sosyal, kültürel ve siyasal alanları önemli ölçüde etkilemiştir. Birçok alanda daha fazla bilgiye ihtiyaç duyma, hızlı erişim ve katılım gibi durumlar ortaya çıkmıştır. Bu durum vatandaşın yönetim sürecindeki konumunu da etkilemiştir. Yönetimde bilgi ve iletişim teknolojilerinin yansımasının bir sonucu olarak dijital demokrasinin gelişimi, vatandaşların yönetim organlarına yaklaşma ve onlarla iletişim kurma biçimlerinde dönüşüm meydana getirmiştir. Nitekim dijital dönüşüm demokrasiyi dönüştürerek vatandaşlara çevrimiçi tartışmalar, yönetim süreçlerine katılma ve yöneticilerle çevrimiçi iletişim kurma imkanı sunmuştur. Bütün bu yenilikler yerel yönetimlerde yönetici-vatandaş ilişkisini sağlamlaştıracak uygulamaların ortaya çıkmasına katkı sağlamıştır. Bu çalışmayla bilgi ve iletişim teknolojilerinin demokrasi ilkelerine yansımasının sonuçları dikkate alınarak bazı ölçütler belirlenmiştir. Belirlenen bu üç farklı dijital demokrasi ölçütüne göre Türkiye'deki 30 büyükşehir belediyesi ve 51 il belediyesinin web siteleri incelenmiştir. Web sitelerinin analizi sonucunda başarılı olan belediyelerin belediye başkanları ile yarı yapılandırılmış görüşme gerçekleştirilerek Türkiye'deki belediyelerin dijital demokrasi profilinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Ayrıca çalışmada Türkiye'deki belediyelerin dijital demokrasi uygulamalarına göre hangi aşamada olduğu sorusunun yanıtı aranmaya çalışılmıştır.
Ardahan ilinin sosyo-ekonomik yapısına ilişkin sorunlar ve çözüm önerileri

Araştırmaya konu olan Ardahan ilinin sosyo-ekonomik yapısı ve bu yapıya ilişkinin sorunların belirlenmesi ile ilgili çözüm önerilerini bölgenin geçmişşin de de var olan geri kalmışlık sarmalı ile de ilişkilendirerek çözüm önerilerini sunmaktır. Az gelişmişlik kısır döngüsünün süregelmesi, travmatik bir biçimde göçü tetiklemesi göçün artması yoksulluğun da artması sonucunu doğurmaktadır. Durumun bu biçimde seyretmesi ise birçok sosyo-ekonomik soruna yol açmasının yanı sıra göçün artmasını ve bu artışın göç veren yerdeki kentleşme koşullarını da olumsuz hale getirmektedir. Ardahan ilinin sosyo-ekonomik yapısının değerlendirilmesini ve bununla birlikte var olan sosyo-ekonomik yapının bir bütün olarak irdelenmesini amaçlayan bu çalışma ile ilin gelişme sürecinde karşılaşması olası potansiyel sorunları da ortaya koymaya ve ülke geneli ile karşılaştırmaktadır. Var olan sorunlar ve bu sorunların çözüm önerileri ayrıntılı olarak tartışılmakta ayrıca ek olaraktasektörel yapı incelenerek ilin ekonomik potansiyelleri ve yeni yatırım fırsatları hakkında girişimciler bilgilendirilmektedir.
Populism as politics of recognition

Irk, toplumsal cinsiyet, cinsellik, dil, etnisite ve din gibi kimliklerin etrafında tanınma talepleriyle şekillenen sosyal hareketler, çağdaş siyasetteki hakim unsurlardan biri olmuştur. 1960'lı yıllardan bugüne, birçok farklı grup, kimliklerinin göz ardı edilmiş önemine dikkat çekmek için tanınma uğruna mücadele vermektedir. Bu mücadelelerin siyasetin gündemini oluşturduğu bir ortamda, dünya aynı zamanda popülizmin yükselişine tanıklık etmektedir. Günümüzde birçok ülkede tanınma siyaseti ve popülizm siyaset sahnesini paylaşır durumdadır. Popülizmin hızlı yükselişi tanınma ihtiyacına hitap etme hüneriyle ilişkili görünmektedir. Bu iki siyaset biçimi temsil ve demokratikleşme gibi birçok ortak endişe taşımaktadır. Fakat aynı zamanda siyaset anlayışlarında önemli zıtlıklar göze çarpmaktadır. Tanınma siyaseti ve popülizmin bu karmaşık ilişkisi beraberinde önemli bir soruyu getirir: Popülizm tanınma ihtiyacı için geçerli bir cevap mıdır? Popülizm, bir taraftan dışlanmış grupları topluma entegre ederek, dezavantajlı grupların sosyal statülerini yükseltmek için yeniden dağıtım politikalarını savunarak ve bir tür dayanışma duygusu oluşturarak tanınma taleplerine cevap vermektedir. Fakat, diğer taraftan, öteki olanın dışlanmasına, aracı kurumların işlevsizleşmesine ve sayılmamanın yerleşik hale gelmesine sebep olmaktadır. Bu tezin amacı popülizmi tanınma siyasetine referansla analiz etmek ve popülizmin tanınma taleplerine verdiği cevabın geçerliliğini tartışmaktır.