turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sakarya ili Geyve ilçesi iğne oyaları

Bu araştırmanın genel amacı, Sakarya İli Geyve İlçesinde yapılmakta olan iğne oyalarının yapım Özellikleri ve kullanım alanlarını belirlemektir. Bu genel amaç doğrultusunda, yapılan iğne oyalarının çeşitleri, iğne oyalarında kullanılan malzemeler, uygulanan teknikler, kullanılan motiflerin özellikleri, kullanım yerleri ve iğne oyası yapan bireyler incelenmiştir. Bu çalışmada Geyve İlçesinde yapılan iğne oyaları, araç, gereç, teknik, renk, motif, kompozisyon özellikleriyle incelenmiştir. Evreni oluşturan Geyve İlçesinde iğne oyalarında kullanılan araç, gereç, yapım teknikleri, renk, motif özelliğine göre 34 adet örneklem seçilerek, bunların fotoğraflarıyla birlikte bilgi formları düzenlenmiştir. Araştırmanın alt amaçlara ilişkin verileri toplamak amacıyla 25 adet çoktan seçmeli anket hazırlanmış, hazırlanan anket, örneklem olarak seçilen Geyve İlçesinde iğne oyası yapan 25 kişiye uygulanmıştır. İğne oyalarına ilişkin hazırlanan anket yoluyla elde edilen verilerin frekans, yüzde dağılım tabloları çıkarılarak yorumlanmıştır. Örneklem olarak seçilen ürünlerin yapım özelliklerine ilişkin her verinin frekans ve yüzde tabloları hazırlanarak ürünlerin değerlendirilmesi yapılmıştır. Geyve İlçesinde en fazla iğne oyası ile uğraşan hanımların 32 yaş ve üzerinde olduğu, bireylerin evli ve ev hanımı, öğrenim durumlarının çoğunlukla ilköğretim mezunu olduğu görülmüştür. İğne oyasını çoğunlukla aileden ve 15 ve yukarı yaşlarda öğrendiği ve iğne oyasını farklı sürede öğrenmiş olduğu ve İğne oyası yapan çoğunluğun orta yaşlı hanımlar ve 6-10 yıldan beri iğne oyası yaptıkları, çeyiz ve gelir için yaparak, evlerinde pazarladığı ve oya olarak sattıkları tespit edilmiştir. İpliklerini kendilerinin hazırlamadığı, naylon iplik ve üç kat kullandıkları, iğne oyasını sağdan sola doğru yaptıkları görülmektedir. Geyve İğne oyalarının en çok tülbent kenarlarına dikildiği ve başörtüsü olarak kullanıldığı görülmektedir. Yapılmış iğne oyası örnekleri model alınarak yapılan örneklerde kompozisyon olarak çoğunlukla Ana-Ara Motif Aralıklı Tekrar kullanıldığı, geometrik, bitkisel, nesneli bezemelerin farklı oranlarda yer aldığı görülmektedir. Tülbent oyalarında çoğunlukla yeşil iplik kullanılmıştır. İğne oyalarının tülbentlerdeki kullanımının yanı sıra farklı kullanım alanlarına yönelik tespitlerde bulunulmuştur. Bu sonuçlara bağlı olarak iğne oyacılığının geliştirilmesi ve farklı alanlarda kullanımına yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Kayseri burması üzerine bir araştırma

Geleneksel üretimi yapılan takıların günümüzde giderek azalması bu konuda çalışmalar yapılması gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu çalışmada Kayseri ili geleneksel takılarından olan Kayseri Burmasının motif özellikleri, geleneksel yapımı, süsleme teknikleri, burma yapımında kullanılan araçlar ve altın işlemeciliği yapan ustaların özellikleri araştırılmıştır. Araştırmada, Kayseri ili merkezinde bulunan ustalarının görüşlerine başvurulmuştur. Yörede geleneksel olarak Kayseri Burması yapımındaki tel çekmeden parlatmaya kadar tüm aşamalar fotoğraflanarak belgelenmiştir. Anket formu hazırlanarak Kayseri il merkezinde Kayseri Burması yapan ustalara uygulanmıştır. Anket formu ile elde edilen bilgiler değerlendirilerek ustaların demografik özellikleri, çalışma ortamları, mesleğe yönelik durumları belirlenmiştir.
Sakarya ilinde bulunan işlemeler

Bu araştırmanın konusu, 'Sakarya İlinde Bulunan İşlemeler' olarak belirlenmiştir. Yapılan literatür taraması sonucunda Sakarya ilinde bulunan işlemelerle ilgili daha önce bir araştırma yapılmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle; işlemeli örnekler araştırılarak, özellikleri incelenip, gözlem fişleriyle bir katalog oluşturulmuştur. Yapılan bu çalışma, elde edinilen veriler ışığında şekillenmiş ve motif bakımından farklılık gösteren örnekler üzerinde çalışılmıştır. Araştırma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; araştırmanın konusu, amacı ve önemi belirtilmiş, Sakarya İli hakkında genel bilgi aktarılmıştır. Konu ile ilgili araştırmada elde edinilen kaynaklar alfabetik sıraya göre düzenlenmiş, işlemenin tanımı yapılmış ve tarihi gelişimi hakkında bilgi verilmiştir. Yöntemin içeriğini oluşturan ikinci bölümde ise; araştırmanın modeli, evren ve örneklem seçimi, varsayımlar, sınırlılıklar ve veri toplama tekniği ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Üçüncü bölüm; bulguların yer aldığı bölümdür. Kaynak kişilerle yapılan mülakat sonucunda edinilen bilgiler ve incelenen örnekler sistematik biçimde hazırlanmış gözlem fişlerine kayıt edilmiştir. Genel ve detay fotoğrafları çekilen ve çizimlerinin bir kısmı milimetrik kağıda bir kısmı da parşömen kağıda yapılan örnekler, gözlem fişlerinin altına yerleştirilmiştir. İncelenen örneklerin yapılış tarihi, ürünlerin geliş biçimi, günümüzdeki durumu, türleri, boyutları, kullanılan teknikler, malzeme, motif, kullanılan renkler ve kompozisyon özellikleri verilmiştir. Dördüncü bölüm ise değerlendirme bölümüdür. Tür, teknik, motif, renk, kompozisyon özellikleri açısından elde edinilen bilgiler değerlendirilmiştir. Bulgulardan yola çıkarak elde edilen veriler ile sistematik bir şekilde tablo ve grafik oluşturulmuştur. Beşinci bölüm sonucu oluşturmaktadır. Karşılaştırma ve değerlendirme çalışmaları araştırmanın sonuca ulaşmasını sağlamıştır ve Sakarya ilindeki işlemelerin günümüzdeki durumu belgelendirilerek belirtilmiştir. Bu araştırmanın günümüzde yapımı azalan ve geniş kullanım alanı olmasına rağmen sınırlandırılan ve eskisi kadar tercih edilmeyen işlemeler genç kuşağa tanıtılması, aktarılması, öneminin ve değerinin bilinmesinde önemli bir çalışma olacağına inanmaktayız.
Anadolu Selçuklu tezhip sanatı ve Osmanlı tezhip sanatının mukayesesi

Anadolu Selçuklu tezhib sanatı ile Osmanlı tezhib sanatı imparatorluk karakterine uygun gelişme göstermiştir. Her iki devrin sanatı kendi dönemi içinde karakteristik özelliklere sahiptir. Anadolu Selçuklu tezhibinde sahife düzenlerinin gelişmesi süsleme ve üslup açısından, zahriye, serlevha ve hatimelerde toplanmıştır. 16. yy. klasik dönem tezhibinde de süsleme üslup gelişmesi aynı düzen içerisindedir. Selçuklu tezhibinde genel olarak renkler mavi, kahverengi, yeşil, bordo, laciverttir. Klasik dönem tezhibinde ise mavi, lacivert, siyah renkler zeminde hakim olup, yeşil, kahverengi, kırmızı, olmak üzere her renk ve tonları kullanılmıştır. Türkler Orta Asya'dan kendi kültürlerini, sanatlarını, ananelerini beraberlerinde getirmişlerdir. Anadolu Selçuklu ve Osmanlı tezhib sanatı kendine has karakterlerini taşımakla beraber, Türklük karakterini devam ettiren, birbirlerinden ayrılmaz bir bütündür.
Ebru tekniği ile boyanan tekstil yüzeylerinin haslık değerleri

Tekstilde kullanılan yüzeyi ebru uygulanmış ürünlerin dış etkilere dayanıklı olması, haslık değerlerinin yüksek olması istenmektedir. Kumaş yüzeyine ebru uygulamalarında kullanılan boyaların haslık dereceleri ürünün kalitesini bunun yanında ışık, sürtme gibi fiziksel etkilere dayanıklılığını belirlemektedir. Bu nedenle kumaşlar pratikte boyama öncesi alüminyum şapı kullanılarak mordanlanmaktadır. Ancak mordanlamanın, kumaşın haslık değerleri üzerinde etkili olup olmadığı, kullanılan mordan oranının ne olması gerektiği hakkında bilimsel bir araştırma bulunmamaktadır. Bu araştırma hangi kumaş tipinin ebru yapımına daha uygun olduğunu, mordanlamanın yapılan ebru kumaşın haslık değerleri üzerinde etkili olup olmadığı, eğer etkiliyse hangi oranda şap kullanımının en iyi haslık değerlerini verdiğini tespit edebilmek üzere planlanmıştır. Bu amaçla pamuk, yapay ipek ve polyester olmak üzere üç farklı kumaş yüzeyine mordansız ve kumaş ağırlıklarının %7,5; %15; %30'u oranında olmak üzere üç farklı oranda alüminyum şapı ile mordanlanarak farklı renklerde 132 adet boyama yapılmıştır. Bu kumaşların renk ölçümleri yapılmış, sürtünme ve gün ışığı haslık değerleri ölçülmüştür. Araştırmanın sonuçları bu konuda çalışmalar yapanlara yol gösterici olacaktır.
Kırklareli ili tığ dantelleri ve yeni tasarımlar

Bu araştırmanın amacı, Kırklareli ilinde yapılmakta olan tığ dantel ürünlerini inceleyerek teknik, renk motif ve kullanım yerlerini belirleyerek yeni tasarımlar ile ürünler hazırlamaktır. Bu amaç doğrultusunda tığ dantellerinin araç-gereç özellikleri, teknikleri, kullanım alanları, renk, motif ve kompozisyon özellikleri, yapan bireylerin özellikleri, geçmişş ve günümüz arasındaki farkları incelenmiş ve yeni tasarımlar yapılmıştır. Yörede ulaşılan 100 adet ürün incelenmiş olup 40 adet ürün örneklem olarak seçilmiştir. Seçilen ürünlerin fotoğraflarıyla birlikte bilgi formları düzenlenmiştir. Araştırmanın alt amaçlarına ait verileri toplamak için 9 adet açık uçlu soru ve 24 adet seçenekli sorudan oluşan toplam 33 soruluk anket hazırlanmış, hazırlanan anket örneklem olarak seçilen 40 kişiye uygulanmıştır. Tığ dantellerine ait elde edilen verilerin frekansları ve yüzde dağılım tabloları yapılarak yorumlanmıştır. Ayrıca örneklem olarak seçilen ürünlerin bazı özelliklerinin bilgi formlarından yararlanılarak verileri alınıp frekansları ve yüzde dağılım tabloları düzenlenmiştir. Kırklareli ilinde tığ dantellerinin en çok pike takımı ve vitrin örtüsü olarak kullanıldığı, 20-21 numara tığ ile örüldüğü, pamuk ipliğinin tercih edildiği görülmektedir. Yöredeki tığ dantellerinde en çok çift ilmeğin, beyaz rengin ve geometrik bezemenin tercih edildiği tespit edilmişti. Ayrıca yörede kullanılan dantellerde genellikle anlam yüklü motiflerin kullanıldığı bunların bir kısmının isimlerinin elti eltiye küstü, çarkıfelek, kanser örneği ve beş parmak dağları vb. olduğu yapılan araştırmalar sonucunda tespit edilmiştir. Bu sonuçlara göre tığ dantellerinin geliştirilmesi ve farklı alanlarda kullanımının arttırılmasına yönelik önerilerde bulunularak yeni tasarımlar ve uygulamaları yapılmıştır.
Çankırı ili Kızılırmak ilçesine ait birkaç köyde bulunabilen el örgüsü çorap örnekleri ve yeni tasarımlar

Türk kültürünü yansıtan önemli belgelerden biri olan el örgüsü çoraplar, kullanılan malzeme, araç-gereç, renk, konu ve kompozisyon açısından coğrafi, sosyal ve ekonomik nedenlerle farklılıklar göstermekte ve her yörenin kendine özgü özelliklerini taşımaktadır. Geçmişten günümüze kadar, gerek geleneksel, gerek toplumsal ve ekonomik nedenlerle yapılan el örgüsü çoraplar ile ilgili örneklerin yeterince araştırılmadığı görülmektedir. Bu araştırma, Çankırı ile Kızılırmak ilçe köylerinde bulunabilen el örgüsü çorapların, özelliklerinin ortaya konulması ve elde edilen sonuçlardan çeşitli boyutlarda yararlanılması amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Altı bölümden oluşturulan araştırmanın birinci bölümünde, konunun tanımı, seçimi ve önemi, araştırmanın amacı, sınırlılığı ile yöntemi hakkında ayrıntılı bilgi verilerek, konu ile ilgili kaynaklar tarih sırasına göre özetlenerek sunulmuştur. İkinci bölümde, araştırmanın yapıldığı bölgenin tarihi, coğrafi, sosyal ve kültürel konumu hakkında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde, örgü ve çorap hakkında genel bilgilere yer verilmiş, örgünün tanımı ve önemi, sınıflandırılması ile çorabın tanımı ve tarihçesi, bölümleri, kullanılan araç-gereçler, çorap çeşitleri, kullanılan renkler, teknikler, onarım teknikleri, konular ve kompozisyon özellikleri anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, Çankırı ile Kızılırmak ilçesi köylerinde yapılan araştırmada tepsit edilen el örgüsü çoraplar, tek tek ele alınarak örneklerin, boyut, kullanılan malzeme, araç-gereç, teknik, renk, konu, kompozisyon ve onarım durum özelliklerini içeren gözlem formları, fotoğraf ve 1/1 çizimleri ile desteklenerek hazırlanmıştır. Beşinci bölümde, araştırma yöresinde çorap ören kadınlara uygulanan anket sonuçlan ile tespit edilen çorapların gözlenebilir özellikleri, gözlem formundan yararlanılarak tablolara dökümleri yapılmış ve elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Altıncı bölümde ise, konu ile ilgili genel sonuçlar açıklanmış, elde edilen sonuçlar doğrultusunda gerekli öneriler sunulmuştur. Araştırma sırasında faydalanılan kaynaklar ise, kaynaklar adı altında verilmiştir. Ekler kısmında, yörede uygulanan anket formu, çoraplar için hazırlanan gözlem formu örneği, Çankırı Devlet Güzel Sanatlar Galerisi'nde yer alan iki örnek, yöreden elde edilen çorap motiflerinin aslına uygun şekilde, triko makinesi kartlı sisteme göre hazırlanmış desen kartları ve uygulanmış örnekleri ile günümüz modasına uygun triko giysi tasarımları ve tasarımlardan uygulanan üç örneğin ürün tanıtım kartları yer almaktadır.
Farklı ipliklerin kullanımı ile farklı dokuma sıklıklarının uygulanması sonucu belirlenmiş özelliklerde dokuma üretme projesinin öğretim teknikleri üzerinde bir araştırma

Günümüzde birçok alanda olduğu gibi eğitim alanında da bilgisayar kullanımı artış göstermekte, bilgisayar destekli eğitim programlan yaygınlaşmaktadır. Bu çalışmada tekstil endüstrisinin en önemli alt sektörlerinden birisi olan dokumacılık alanında eğitim alacak olan öğrencilere yönelik, teknik ve estetik tasarım işlemlerini teknolojik gereksinimlere en uygun biçimde kısa bir zamanda yapabilmelerine yardımcı olacak bir tasarım eğitimi program paketi geliştirilmiştir. Bu program paketi; İplik ve dokuma bilgileri, Hesaplama sonuçları, Desen renklendirme, Kumaş kesiti ve Detaylar olmak üzere beş formdan oluşmaktadır. Programda, iplik ve dokuma bilgileri formu kullanılarak dokunmak istenen kumaşın atkı ve çözgü numaralan, sıklıkları, iplik cinsleri, kumaşın eni ve boyu ile dokuma örgüleri bilgilerinin girilmesi suretiyle 'Hesaplama Sonuçları' formuna geçilebilmekte ve dokunmak istenen kumaşın m2 ağırlığı ve hammadde miktarları belirlenebilmektedir. Desen renklendirme formunda ise istenilen sayıda dokuma örgüsü yan yana ve alt alta konularak renklendirme yapılabilmektedir. Renklendirilmiş olan desen, kumaş kesiti formunda iplik çaplarıyla orantılı bir şekilde kumaşın yüz ve ters görüntüleri görülebilmektedir. Ayrıca kumaş kesiti formunda bulunan detaylar butonu ile yapılmış olan tasarımın özet görüntülerine Çalışmada, programın işlerliği ve yetenekleri bir dizi örnek tasarım uygulaması yapılarak verilmiştir.
Ankara Etnografya müzesinde bulunan 13. yüzyıl Selçuklu dönemi ahşap kapı süslemeleri

Bu çalışma, 110 sayfa ve yedi bölümden oluşmaktadır. Geleneksel Türk Sanatları içerisinde önemli bir alan olan ahşap Sanatı; incelenmesi, araştırılması gereken dallarınbaşında yer alır. Bu nedenle Anadolu'da Türklerin geliştirdikleri ahşap sanatındamotif, şekil, kompozisyon teknik ve malzeme kullanımının tespit edilmesi ve belgelenmesi gerekmektedir. Bu amaçla yapılan bu çalışmada, Ankara Etnografya Müzesinde yer alan 13. yüzyıl Selçuklu dönemine ait beş adet ahşap oyma kapıların üzerindeki motif ve süsleme teknikleri incelenmiştir. Araştırma kapsamında, Türklerde ahşap işçiliği hakkında genel bilgiler verilerek, Ankara Etnografya Müzesinde yer alan 13. yüzyıl Selçuklu dönemi ahşap kapılar üzerindeki süslemelerin teknik, kompozisyon ve motifleri ele alınmış, elde edilen veriler, tablolar halinde sınıflandırılarak, konuya ait fotoğraf ve çizimlerle birlikte sunulmuştur. Araştırmada Ankara Etnografya Müzesinde bulunan Selçuklu dönemi Ahşap oyma kapıların orijinalleri üzerinden alınan mulajları 1/1 çizilmiş, röleveleri çıkarılmış ve günümüzdeki durumları belgelenmiştir. Tezde çizimler 1⁄2 ölçekli olarak verilmiştir. Maddi kültür değerlerimizin önemli bir kısmını oluşturan Selçuklu dönemi Ahşapoyma kapılarının sanat tarihi açısından değişik yayınlarda araştırılmış olduğu görülmekle beraber, kapıların küçük bir bölümü de olsa teknik, motif ve kompozisyon özellikleri yönünden röleve çalışmaları yapılmadığı için ve bu çalışmanın daha sonra yapılacak araştırmalara kaynaklık edebileceği düşünülmektedir.
The effect of cultural content in foreign language learning especially its importance on reading comprehension: The role of schemata

Bu tezin amacı bir taraftan ilgili görüş ve düşünceler sunarak bir metnin kültürel içeriği ve o parçayı anlama arasındaki ilişkiyi açıklamak ve diğer yandan üniversite sınavına hazırlanan lise öğrencileri üzerinde araştırma yaparak sahip olunan kültürel bilginin okuduğunu anlama üzerinde ne derece etkili olduğunu göstermektir. Birinci bölüm problemin içeriği ve ifadesini, çalışmanın amacını ve hipotezleri konu alır. İkinci bölüm iki bölümü içerir ve bu bölümde ilgili görüş ve düşüncelerin bulunduğu konular sunulur. Birinci bölüm kültür ve dil arasındaki bağlamı içerir. İkinci bölümde kültür ve okuduğunu anlama üzerinde durulur ve schema teorisine dayanılarak sahip olunan kültürel bilginin okuduğunu anlamadaki etkisini içerir. Üçüncü bölüm yapılan deneysel araştırmayı, yöntem, sonuçlar ve tartışma ile birlikte ortaya koyar. Son bölümde, ortaya çıkan bir takım sonuçlar ve çıkarılan anlamlar ifade edilir. Ayrıca bu bölüm sonuna ekler ve kaynakça bölümü de eklenmiştir.
Yabancı dil olarak türkçe öğrencilerinin kalıp söz kullanımlarının incelenmesi: İstanbul Üniversitesi örneği

Bu çalışmanın amacı yabancı dil olarak Türkçe ders kitaplarında yer alan kalıp sözleri belirleyerek bu kalıp sözlerin öğretimine ilişkin etkinliklerin özelliklerini incelemek ve öğrencilerin kalıp sözleri kullanabilme yeterliklerini tespit etmektir. Bu çerçevede, öncelikle örneklem olarak seçilen İstanbul Yabancı Dil Olarak Türkçe A1, A2, B1 ve B2 seviye ders kitaplarında yer alan kalıp sözlerin tespiti ve dil seviyelerine uygunluğu ve kalıp söz öğretim etkinliklerinin incelenebilmesi için nitel veri toplama yöntemlerinden doküman inceleme yöntemi kullanılmıştır. Tespit edilen kalıp sözler dil düzeylerine göre abecesel sıralanmış, kalıp söz varlığı Diller İçin Avrupa Ortak Öneriler Çerçeve'sine göre değerlendirilmiş, kalıp söz öğretim etkinliklerinin ise türleri, içerikleri ve etkinliklerle gelişimi hedeflenen beceriler sunulmuştur. Daha sonra, yabancı dil olarak Türkçe öğrencilerinin kalıp sözleri kullanabilme yeterliklerini belirlemek amacı ile nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Bu aşamada, çalışmanın örneklemini oluşturan İstanbul Üniversitesi Yabancı Diller Yüksekokulu Türkçe Hazırlık Bölümü B1 seviyesini tamamlamak üzere olan 50 öğrenciye altı bölümden oluşan yazılı bir sınav uygulanmıştır. Bu sınavdan elde edilen nicel veriler Microsoft Office 365 Excel programı ile analiz edilmiş ve her bir soru için frekans ve yüzde değerleri tablolar halinde sunulmuştur. Yapılan araştırma sonucunda yabancı dil olarak Türkçe ders kitaplarında dil seviyesi ilerledikçe kalıp söz varlığının ve kalıp söz öğretim etkinliklerinin azaldığı, öğrencilerin kalıp sözleri ne düzeyde kullanabildiği, hangi kalıp sözleri daha fazla kullandığı ve ders kitaplarında yer almayan birçok kalıp söze hakim oldukları görülmüştür.
Alman dili öğretiminde masalın yeri

Masal, çoğunlukla olağanüstü durum ve olayların anlatıldığı halk hikayeleridir. Masalın öğretici bir yönü vardır ve dinleyenlerin masaldan zevk alması amaçlanır. Almanca dersi ortaöğretim kurumlarında ikinci yabancı dil olarak öğretilmektedir. Bu çalışmada öğrencilerin Almanca dersine karşı tutumları ölçülmektedir. Çalışmanın amacı, masal kullanılarak yapılan etkinlik temelli öğretim ile masal kullanılmadan yapılan etkinlik temelli öğretim arasındaki farkı tespit etmektir. Bunun için Almanca Tutum Ölçeği Diyarbakır Bağlar ilçesinde 4 farklı okulda uygulanmıştır. Bu okullar; Birlik Anadolu Lisesi, Güler Şevki Özbek Anadolu Lisesi, Necip Fazıl Kısakürek Anadolu Lisesi ve İMKB Fen Lisesidir. Bu ölçek, 9, 10 ve 11. sınıflar olmak üzere 820 kişiye uygulanmıştır. Araştırma 2017- 2018 Eğitim-Öğretim yılı İMKB Fen Lisesi ikinci yarıyılı Almanca dersinde yürütülmüştür. Araştırmaya 11. sınıf öğrencilerinin bulunduğu iki şube seçilmiştir. Şubelerden biri deney, diğeri kontrol grubunu oluşturmuştur. Deney grubu 26 öğrenci, kontrol grubu ise 28 öğrenciden oluşmak üzere 54 katılımcı ile gerçekleşmiştir. İki grupta da etkinlik temelli ders işlenmiştir. Fakat deney grubu masal ile ilgili etkinliklerin yer aldığı öğrenme ortamında öğrenim görmüş; kontrol grubunu oluşturan öğrenciler ise ders kitabından etkinlik temelli öğrenim görmüşlerdir. Oluşturulan öğrenme ortamları Almanca ders konuları üzerine kurulmuş ve 6 hafta sürmüştür. Araştırmada tutum ölçeği analizinde ön test ve son test kullanılmıştır. Deney verileri, tutum ölçeği ve görüşme formu yardımıyla toplanmıştır. Tutum ölçeği, öğrencilere deney öncesi ve sonrası verilmiştir. Uygulama analizi ilgi, önyargı ve uygulama boyutundan oluşmaktadır. Öğrencilere dağıtılan ön test ve son test tutum ölçeği verileri incelendiğinde, kontrol grubunda ön test ve son testte her üç boyutta da anlamlı fark olduğu görülmektedir. Bu anlamlı farklılığın son test lehine olduğu görülmektedir. Öğrencilere dağıtılan ön test ve son test tutum ölçeği verilerine bakıldığında, deney grubu öğrencilerinin araştırma öncesi ve sonrası Almanca dersine olan tutumlarında, ilgi boyutunda anlamlı bir fark olduğu görülmüştür. Araştırma sonunda masal ile işlenen dersin öğrenme ortamında öğrenim gören öğrencilerin Almanca dersine yönelik tutumu ile ders kitabından öğrenim gören öğrencilerin derse olan tutumu arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Daha sonra, deney grubundan 11 öğrenci seçilerek görüşme anketi yapılmıştır. Görüşme anketine verilen cevaplardan öğrencilerin masalla işlenen dersten zevk aldıkları gözlemlenmiştir. Ayrıca öğrenciler masal kullanılarak derse devam etmek istediklerini vurgulamışlardır. Sonuç olarak, masal kullanılarak işlenen dersin, öğrencilerin Almanca dersine olan ilgilerini arttırdığı gözlemlenmiştir. Ayrıca öğrenciler Almanca dersinin işleniş şeklinden keyif aldıklarını belirtmişlerdir. Bu yüzden Almanca dersi işlenirken, masal etkinliklerine yer verilmesi önerilmektedir.
L'influence de la langue maternelle des étudiants sur l'apprentissage du Français

Bu çalışmanın amacı, Fransızca öğrenen Türk üniversite öğrencilerinin, yabancı dil öğreniminde ana dilin etkisiyle yaptıkları hataları sınıflandırmak, incelemek ve bu hataların temel nedenlerini bulup çözüm önerisi sunmaktır. Yanlış çözümlemesi metodu kullanılan bu çalışmada anadili Türkçeden olumsuz aktarım yapılması sonucu toplam 360 yanlış belirlenmiştir. Örneklem evrenini 2000- 2010 öğretim yılı Atatürk Üniversitesi Fransız Dili Eğitiminde öğrenim gören öğrencilerinin yazılı anlatım dersinde 180 adet kompozisyon kağıtlarında sundukları betiklerden seçilen tümceler oluşmuştur. Bu bulgular ışığında, zorlukların büyük bir bölümünün Fransızca ile Türkçe arasındaki, sözdizimsel ve biçimbilimsel farklılıklardan kaynaklandığı belirlenmiştir. Bu çalışmanın sonucunda, Fransızca'nın öğrenilmesinde anadilin etkisi en çok tanımlıkların kullanılmasında, uyumlarım uygulanmasında, aksanların kavranmasında, sıfatların kullanılmasında ve fiil çekiminde görülmüştür. Atatürk Üniversitesi 2011- 2012 öğretim yılı Fransız Dili Eğitiminde öğrenim gören öğrencilere en çok zorlandıkları konular hakkında bilgi edinimi için bir anket uygulanmıştır. Bu ankettin nicel bulguları SPSS 17.00 programı ile analiz edilmiş ve tanımlayıcı istatiksel analizler kullanılmıştır. Anket sonuçları Fransızca öğreniminde en çok düzensiz eylemlerin çekimi ve kiplerin, özellikle şart ve istek-dilek kiplerinin kullanılmasında öğrencilerin zorlandığını gösterir. Öğrencilerin anadillerinin etkisinde kalmalarında ve hedef dili yeterince öğrenememelerinde hem kullanılan yabancı dil öğretim yöntemlerinin, hem de sosyal ve kültürel ortamın etkisinin olduğu düşünülmektedir. Daha önce olumsuz olarak görülen hata, günümüzde öğretmenlerin de göz önünde bulundurması gereken, öğretimin iyileştirmesi adına bir kaynak olarak görülmektedir.