turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Antalya ili turizm sektöründe Türk el halısı pazarlayan iş yerlerinde çalışanların tüketici tercihleri hakkındaki görüşleri ve eğitim durumları

Araştırmanın amacı; Antalya İli Turizm Sektöründe Türk El Halısı Pazarlayan İş Yerlerinde Çalışanların Eğitim Durumları ve Tüketici Tercihleri Hakkındaki Görüşlerinin tespit edilmesidir. El halısı sektöründe mesleki eğitimin yeterliliği ve gerekliliğinin tespiti, üretilen halıların tercih dereceleri ve Türk el Halılarının turizm içerisinde sahip olduğu değeri koruması-ilerletmesi açısından önem taşımaktadır. Araştırma sonucunda Halı pazarlamada çalışan ve bu araştırmaya katılan bireylerin çoğunluğu, mesleki eğitimin, halı satıcılığı mesleği için gerekli olduğunu belirtmiştir. Tüketicilerin, yöresel halı desen karakterleri hakkında bilgi sahibi olmasalar da, kalite, renk uyumu, işçilik ve fiyata önem verdiklerini görülmüştür. El halısı yapımında kullanılan boya cinsi ve kalitesi, halı renklerinin zamana karşı gösterdiği direnç tüketicilerin halı seçiminde önemli bir role sahiptir. Tüketicilerin modern ve özgün tasarımların tercih ettiği görülmüştür. Yöresel halılarımızdan Doğu Anadolu halıları, Sivas halıları, Yahyalı ve özellikle Isparta halılarının günden güne değer kaybettiği gözlenmiştir. Anadolu el dokuması halıların yanında Doğu ülkelerinden Hindistan, Nepal, Çin'den gelen ithal halıların da turizm sektöründe satışının yapılması ve tercih edilmesi dikkate değer bir konudur. Tüketicilerin el halısında kaliteye önem verdikleri ve yüksek kalitedeki ürünleri tercih ettikleri, halı hakkında verilen bilgilerden etkilenerek malzeme kalitesi yüksek olan ürünlere yönlendikleri ve tercihlerde halıda havı oluşturan düğüm ipliğinin yün ya da ipek olmasını önemsedikleri anlaşılmaktadır. Tüketiciler tarafından işçilik kalitesinin kaçınılmaz olarak görüntüye yansımasından kaynaklanan halı hatalarının önemsendiği tespit edilmiştir. Tüketicilerin piyasa hakkında fazla bilgi sahibi olmasalar da düşük fiyat ve yüksek kaliteye sahip ürünleri tercih ettikleri anlaşılmaktadır. Araştırma sonunda, tespit edilen sorunlara dayalı olarak araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.
Bursa el işlemeleri

Birinci bölümde, işleme kavramının ne olduğu, nitelikleri ve bağlantılarıyla anlatılmaya çalışılmıştır. İşlemelerin insan üzerinde bıraktığı etkiler, mesajlar; motif ve renklerin iletişim değerleriyle vurgulanmıştır. Bireyin sosyalleşme süreci içinde, aldığı rol, içinde bulunduğu yöre ve çevresi ile inancı, duygusal yaşamı vb. işlemeleri etkileyen etmenler olarak ele alınmıştır. İkinci bölümde, Bursa yöresine ilişkin en çok karşılaşılan işleme türlerinin ; konuları, teknikleri, renkleri, malzemeleri, motif ve kompozisyonları anlatılarak, belirlenmiş örneklerin bazılarından gözlem fişi katalogu ve desen kataloğu hazırlanmıştır. Üçüncü bölümde, el işleri ve benzeri kültür ürünlerine sahip çıkmamızın gerekliliğinden söz edilip, el işlemelerin geleceğe kültür aktarma ve devamlılık işlevinde olduğu ortaya konulmuştur.
Mimaride çini restorasyonu ilkelerinin sorunsalları üzerine bir yöntem araştırması

'Ne, neden ve nasıl korunmalı? sorulan ile kuramsal bir yaklaşımla ele aldığımız restorasyon sorunsalında: insan çalışmasının ürünü olan ve belli bir zaman ve yer boyutunda bilincin süzgecinden geçerek kazandıkları estetik ve tarihsel özellikleri ile eski eser olma özelliği taşıyan kültür varlıklarının korunup, gelecek kuşaklara aktarılmak istenmesi gerekçesi ile karşılaşılmış ve bu doğrultuda ilkeler belirlenmiştir. Uluslararası ve Ulusal restorasyon tüzükleri de göz önüne alınarak oluşturulan ilkelerden sonra, uygulama aşamasında karşılaşılan sorunsallar ele alınmıştır. Tanım, ilke ve sorunsallarda genelden özele doğru inilerek, restorasyonun spesifik bir alanını oluşturan Mimaride Çini Restorasyonu'nun tarihsel perspektif içerisinde ilke ve sorunsallarının da irdelendiği 1. Bölüm oluşturulmuştur. Erzurum Lala Paşa Cami örneğinde gerçekleştirilen uygulama çalışmaları ile desteklenmeye çalışılan Mimaride Çini Restorasyonu için bir yöntem önerisi ise 2. Bölüm'de verilmiştir.
Markalaşma çağında lüks mücevher ve Tiffany & Co örneği

Mücevher, tarihin başından itibaren her dönem insan yaşamının parçası olmuştur. Sanatsal bir nesne olduğu kadar ekonomik ve toplumsal bir gösterge olarak da görülen mücevher ayrıca lüks bir ürün olarak değerlendirilmiştir. Mücevher sanatçıları, mücevherin bu biri sanatsal diğeri toplumsal iki boyutluluğu veri alarak üretimlerini gerçekleştirmişlerdir. İçinde yaşadığımız döneme damgasını vuran ise sembolik tüketim ve lüksün demokratikleşmesidir. Bu dönemde markalar tüketimin temel aktörleri haline gelmişlerdir ve marka kimliği, ürünü esas satan sembollerin taşıyıcısı olarak değerlendirilmektedir. Bu kimliğin oluşturulması grafiksel öğelerden sosyal sorumluluk projelerine kadar çok boyutlu bir uğraş olarak tespit edilmiştir. Lüks mücevher markaları söz konusu olduğunda ise, markanın bu boyutları önemini korumakla birlikte en önemli boyut, mücevher tasarımlarının sanatsal değeri olmaktadır. Buna bağlı olarak mücevher tasarımcısının bir sanatçı olarak markaya katkısının temel önemde olduğu tespit edilmiştir. Yapılan bu tespitler, çalışmanın son bölümünde Tiffany & Co. örneği ile ayrıntılandırılmış ve somutlaştırılmıştır. Bu tezde, Türkiye'de lüks bir mücevher markasının nasıl oluşturulabileceğine dair genel bir çerçeve sunulmak istenmiştir. Ayrıca, markalardan bağımsız çalışan ve dünyaca ünlü tasarımcılara da yer verilerek mücevher sanatının başka mecralarda nasıl aktığı da gösterilmek istenmiştir.
Karabük ili Safranbolu ilçesi Kaymakamlar Müze Evinde bulunan bindallılar

Araştırma dört bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde; araştırmanın konusu, amacı, önemi, sınırlandırılması, kullanılan metot, Karabük ili Safranbolu ilçesinin tarihi ve coğrafyası, Kaymakamlar Müze Evi hakkında genel bilgi, bindallı tanımı- tarihçesi, Karabük ili Safranbolu ilçesinde gelenek-görenek içinde bindallının yeri-önemi ve konu ile ilgili yapılan araştırmalar ve yayınların özetleri yer almaktadır. Karabük ili Safranbolu ilçesi Kaymakamlar Müze Evinde bulunan bindallıların daha önce literatürde ve bir araştırmada ele alınmamış olması araştırma konusu olarak seçilmesine sebep olmuştur. Araştırmanın amacı; Karabük ili Safranbolu ilçesi hakkında genel bilgi, bindallının tanımı, yörede bindallıların kullanımı ve önemi hakkında bilgi vermek, Safranbolu ilçesi Kaymakamlar Müze Evinde bulunan bindallıları tanıtmak, eserlere ait görselleri fotoğraflar, çizimlerle belgelemek, gözlenebilir özelliklerinin gözlem fişlerine kayıt edilmesini sağlamak ve ileride bu konu ile ilgili çalışma yapmak isteyen araştırmacılara kaynak oluşturmaktır. Araştırmada kullanılan metot, Kaymakamlar Müze evinde bulunan eserlere ait bilgiler, gözlem ve karşılıklı görüşmelere dayalı tarama modelinin uygulanması ile yapılmıştır. Metot sonucunda bindallıların belgelendirilmesi ve bilgilerin kaydedilmesi sağlanmıştır. Gözlem fişleri, eserlere ait genel-detay fotoğraflar ve ürünlerin işlemesinde görülen motifler bindallıların genel çizimleri üzerinde kompozisyon yerleştirme düzenleri ile birlikte sunularak araştırmanın ikinci bölümü olan katalog bölümüne yerleştirilmiştir. Eserlerin gözlem fişlerine yerleştirilmesinde; kullanım işlevleri, tek ve iki parça oluşları dikkate alınmıştır. Gözlem fişlerinde eserlerin; koleksiyona geliş tarihi, koleksiyona geliş biçimi, koleksiyondaki yeri, yapılış tarihi, bugünkü durumu, onarım durumu, türü, boyutları, kullanılan gereçler, uygulanan teknikler, seçilen renkler, seçilen bezeme konuları, konuların kompozisyonu ile ilgili başlıklar ve başlıklara ait bilgiler yer almıştır. Eserlere ait bilgilerin gözlem fişlerine kaydedilmesi sonucu çıkan bulgular, üçüncü bölümde ele alınarak değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu bölümde, gözlem fişlerinde yer alan başlıklar tek tek açıklanmış ve sonuca ulaşılmıştır. Gözlem fişlerinde yer alan bilgilerden tablolar oluşturulmuş, tablolardan çıkan sayı değerleri grafiklerle gösterilip, sonuçların daha anlaşılır hale getirilmesi sağlanmıştır. Yapılan değerlendirme çalışmaları, araştırmanın sonuca ulaşılmasını sağlamıştır. Ulaşılan sonuçlar dördüncü bölümde yer almıştır. Yararlanılan kaynaklar kaynakça bölümünde alfabetik sıraya göre yerleştirilmiştir.
Kula halılarının renk, motif ve desen özelliklerinde görülen değişim ve nedenleri

El sanatları önceleri insanların ihtiyaçlarını karşılamak için ortaya çıkmış, zaman içerisinde de toplumların kendi kültürel değerleri ile şekillenerek her toplumun kendine özgü geleneksel sanatları oluşmuştur. Türk kültürünün geleneksel sanatları içersinde de el dokuması halıcılığın ayrı bir yeri vardır. Anadolu'nun birçok yöresinde dokunmuş ve günümüze kadar ulaşabilen el dokuması halılar, birbirinden farklı renk, motif ve desen özellikleri ile Türk halı sanatını şekillendirmektedir. Anadolu'nun halı sanatını şekillendiren merkezlerinden biri de Manisa'dır. Manisa İli Anadolu'nun, dokuma kültürünün yüzyıllar öncesinden gelen geleneklerle devam ettirildiği önemli yörelerinden biridir. Yörede dokuma kültürünün oluşumuna katkı yapan Gördes, Yuntdağı gibi birçok önemli yerleşim merkezi bulunmaktadır. Bu yerleşim merkezlerinden biri olan Kula ilçesi de kendine özgü renk, motif ve desen özelliklerine sahip geleneksel halıları ile isim yapmış bir yöredir. Ancak son zamanlarda geleneksel dokumacılığımızın, başta ticari kaygılar olmak üzere birçok etken sonucunda yaşadığı değişim Kula halılarında da kendisini hissettirmektedir. Bu çalışmada da Kula halılarının renk, motif ve desen özelliklerinde görülen bu değişimin belirlenmesi ve Kula halılarının günümüzdeki durumunun tespit edilmesi amaçlanmıştır. Yapılan araştırma sonucunda da Kula halılarının dokunmasında ciddi bir azalma olduğu, bugün ilçe merkezinde birkaç aile ve İlçe Belediyesi dışında bu sanat ile uğraşan kimsenin kalmadığı görülmüştür. Dokunan çok az örneğinde ticari kaygılar ön planda tutularak tüketici tercihlerine göre şekillendirilmesinin renk, motif ve desen özelliklerinin değişmesine, gelenekselliğinin kaybolmasına neden olduğu tespit edilmiştir.
Konya Bozkır ilçesinde bulunan kolan dokumaları ve bazı özellikleri

Türk kültürünü yansıtan el sanatları, bazen günlük hayatın içinde yer alan ürünlerde, bazen ise yaşantının vazgeçilmez kaynakları arasında yer almaktadır. Çalışmada, Konya Bozkır ilçesinde kolan dokuma örneklerinin üretildiği ve eski örneklerin yer aldığı bazı ilçe ve köylerde ulaşılan örnekler incelenerek belgelenmiştir. Araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde, araştırmanın tanımı, amacı ve önemi, sınırları, literatür özetleri, Bozkır ilçesi hakkında genel bilgiler ve kolan dokuma hakkında genel bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümde araştırmada izlenen materyal ve yöntem üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde Konya Bozkır ilçesinde bulunan, kolan dokuma örneklerinin incelendiği katalog yer almıştır. Dördüncü bölümde ise araştırma ile ilgili verilere ve bu verilerden elde edilen bulguların sonuçlarına yer verilmiştir. Araştırmanın sonunda elde edilen sonuçlar değerlendirilmiş, konuyla ilgili önerilerde bulunularak çalışma tamamlanmıştır.
Deri ev aksesuarları üzerine bir araştırma

İnsanlığın kapalı üretim toplumundan çıkıp, serbest piyasa ekonomisine geçişle birlikte, sanattan beklentileri de değişmiştir. Bu gelişim geleneksel kültürün yansıması olan el sanatlarının işlevini ve üretim biçimini etkilemiştir. Geçmişte yapılan gerek kullanım, gerek törensel, gerek dekoratif ürünler ya da kitap sanatları olsun işlevinin kaybetmiştir veya endüstriden faydalanarak kendine yeni kullanım alanları yaratmıştır. Geleneksel Türk el sanatları arasında yer alan dericilik sanatı da pek çok alanda kendini geliştirmiştir. Bu derinin vazgeçilemezliğinden olabileceği gibi belki de geleneksel kimliğimizden kopmak istemeyişimizden olmuştur. Dekorasyon içinde de kendine yer açan deri, dekora edilecek bölgenin renk ve komposizyonunu tamamlamak için kullanılmış ve mekanı teknolojinin getirdiği plastikleşmeden kurtararak, mekana doğanın küçük esintilerini taşımıştır. 1995- 1996 yıllan arasında üretilmiş olan deri ev aksesuarlarının özelliklerini belirleyebilmek amacıyla yapılmış olan bu çalışmada, derinin dekorasyonda nerelerde kullanıldığı, üretimde hangi tekniklerin, renklerin, malzemelerin ve desenlerin kullanıldığı tespit edilmiştir. m Araştırma sonucunda elde edilen ürünlerde derinin, daha çok pano olarak dekorasyonda kullanıldığı ortaya çıkmıştır. Deri panodan başka toprak kap, cilt, avize, yastık, satranç tahtası, kalemlik, saat, içki şişesi, bardak altı, fotoğraf çerçevesi, süs eşyaları, harita, kaşık, ayna, kar ayakkabısı, mücevher kutusu, sumen takımı ve kül tablası üreti İminde kullanılmıştır. Ürünleri süslemede geometrik ve bitkisel desenler kullanılmıştır. Dekoratif deri ev aksesuarı üretiminde kösele, davul derisi gibi kolay şekil alan materyaller tercih edilmiştir. Ürünlerde sırım yoğunlukla kullanılmış, ürün üretiminde kullanıldığı gibi yüzey süslemede de tercih edilmiştir. Deri ürünlerde fazla kullanılmamıştır. Ürünleri süslemede boncuk tercih edilirken, diğer malzemeler tasarıma göre seçildiği için çeşitlilik göstermiştir.. Bu malzemeler bitkisel atık malzemeleri, halkalar, fermejup, zımba, çeşitli iplikler, keçe, mukavva, ahşap alt yapı malzemeleri gibi geniş bir alana yayılmışlardır. Ürünleri boyamada köseleye kolay uygulandığı için anilin boya tercih edilmiştir. Anilin boya ile ürünlere renkler daha kolay uygulanabilmekte ve istenilen tonlamalar rahatça yapılmaktadır. Islatarak şekil verme ve oyma tekniği ürünlerde en fazla kullanılan tekniklerdir. Kaplama, baskı, aplika, batik, makreme, boyama, mozaik, yakma ve çeşitli örgü teknikleri ise daha az yoğunlukta kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen ürünler genel olarak değerlendirildiğinde, ürünlerde ana malzeme olarak kullanılan köselenin, ivtemel unsur olduğu ve diğer özelliklerin köseleye bağlı olarak değiştiği ortaya çıkmaktadır. Deri, bir sanatçının çalışabileceği her türlü formu üzerinde rahatça uygulayabileceği, ayrıca iki boyutlu ve üç boyutlu olarak eserler verebileceği doğal bir materyaldir. Bu araştırma ile derinin bu özellikleri ortaya konmaya çalışılmış ve sanatçılara çalışabilecekleri yeni alanlar sunulmuştur.
Sivaslı yöresi dokumaları

Yüzyıllardır Türkler dokumacılık sanatında çok değerli eserler meydana getirmişlerdir. Fakat günümüze ulaşabilen dokuma örneklerini sayısı çok azdır. Anadolu-Türk kilim ve düz kokuma yaygıları hakkında detaylı bilgi veren kaynakların azlığı bizi Sivaslı dokumaları üzerinde araştırma yapmaya sevk etmiştir. Bu çalışma içindekiler ve önsöz bölümünden başka, toplam on bölümden meydana gelmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde Anadolu-Türk dokuma sanatı, ikinci bölümünde Anadolu Türk Düz Dokuma Yaygı Sanatı'nın Tarihçesi, Anadolu düz dokuma yaygılarının tipi ve teknik özelliklerinden söz edilmiştir. Üçüncü bölümde öncelikle yörenin tarihi ve coğrafi durumu, Sivaslı yöresinde dokumacılığın tarihi ve düz dokuma yaygılarında kullanılan malzeme ve teknik özellikler ele alınmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde Sivaslı yöresi düz dokuma yaygılarının Anadolu-Türk dokuma sanatı ve düz dokuma yaygıları arasındaki yeri değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde Sivaslı yöresi düz dokuma yaygılarında kalitenin bozulması ve bozulma nedenleri hakkında bilgi vermiştir. Sonuç bölümünde, adı geçen çalışmanın kısa bir değerlendirmesi yapılmıştır. Katalog bölümünde ise incelenen örneklerin tek tek tanımlanması yapılmış, sekizinci bölümde ise çalışma sırasında yararlanılan kaynaklar alfabetik sıralamayla verilmiştir. Dokuzuncu bölümde ise yörede dokunan düz dokuma yaygılarında karşılaşılan desenler ele alınmıştır. Son bölümde ise incelenen örneklerin resimlerine yer verilmiştir.
Bursa Kent Müzesinde bulunan 19. ve 20. yüzyıl Bursa gelin kıyafetlerinin incelenmesi

Türk giyim tarihinde kıyafetlere bakıldığında, toplumun gelenek ve göreneklerini, iklim özelliklerini, ekonomik yapısını ve inanç değerlerini yansıttığı anlaşılmaktadır. Bu da her toplumun kendine has giyim tarzının olduğunu ortaya koymakta ve giyimi ait olduğu topluma özgü kılmaktadır. İhtiyaçların farklılaşması giyim, kuşam ve süslenmede değişimi getirmiştir. Gelin kıyafetleri ve bu kıyafetlerde bulunan bütün kültürel unsurlar, yer ve bölge farklılıkları doğrultusunda, zamanla değişime uğramıştır. Gelinlik tarih boyunca farklı kültürde, yaşam biçimlerine ve zamanla moda akımlarına göre çeşitlilik göstermiş olsa da hiçbir zaman önemini kaybetmemiştir. Günümüze kadar ulaşmış olan geleneksel gelin kıyafetlerinin kültürel temellerinin tespiti bu bakımdan önem taşımaktadır. Araştırmada, Bursa Kent Müzesinde bulunan gelin kıyafetleri; kullanılan malzeme, kesim, dikim, renk ve süsleme teknikleri yönünden inceleyerek; gelin kıyafetlerinin özelliklerini gün yüzüne çıkarmak ve giyim tarihine ışık tutacak kaynak oluşturarak kültürel mirasımıza sahip çıkmak amaçlanmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde; problem cümlesi, alt problemler, araştırmanın amacı, araştırmanın önemi ve literatür taramalarında konuyla ilgili araştırmalar, tanımlara, yer verilmiştir. İkinci bölümde ise; 19. ve 20. yy. gelin kıyafetleri, gelinliğin tanımı, tarihçesi, sınıflandırılması ve Bursa kadın giysileri hakkında bilgi verilmiştir. Bursa ilinin genel özelliklerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, araştırmanın yöntemine yer verilmiştir. Bulgular ve tablolar bölümünde, gelin kıyafetleri örneklerinin her özelliği için tablo oluşturulmuştur. Örnekler gözlem fişleri doğrultusunda kesim, dikim, süsleme, renk ve malzeme yönünden incelenerek bulgular elde edilmiştir. Gözlem fişlerinden elde edilen veriler tablolara aktarılmış ve tablolardan elde edilen bulgulara göre, her özelliğin değerlendirilmesi yapılarak, bulgular doğrultusunda sonuca ulaşılmaya çalışılmış, konuyla ilgili bazı öneriler sunulmuştur.
Gördes halılarının renk motif ve desen özelliklerinde görülen değişim ve nedenleri

Gördes yöresinde halıcılık, 17. yüzyılda ortaya çıkarak yayılmaya başlamış ve yöre ilerleyen zamanlarda Anadolu'nun önemli halı merkezlerinden birisi haline gelmiştir. Kendine özgü renk, motif ve desen özellikleriyle Anadolu-Türk halıları arasında farklı bir yeri olan Gördes halıları renk desen ve motif bakımından oldukça zengin çeşitlere sahiptir. Fakat son zamanlarda geleneksel dokumacılığımızın yaşadığı değişim yöre halılarında da görülmektedir. Daha çok ticari kaygıların sonucunda yaşanan bu değişim Gördes halılarında renk motif ve desen özeliklerinde kendisini belli etmektedir. Bu çalışmada da son yıllarda Gördes halılarında yaşanan değişimin belirlenmesi ve belgelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma sürecinde, ilçe merkezinde yer alan Güneşli Mahallesi ile Doğanpınar, Deliçoban, Şeyhyayla, Köseler ve Dalkır köylerine ziyaretler yapılmış ve dokumacılarla karşılıklı görüşülerek yöre halıcılığı ile ilgili bilgiye ve halı örneklerine ulaşılmıştır. Bununla birlikte Manisa İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne, Manisa Kültür Evine ve İlçe merkezinde bulunan el dokuması halı satış mağazalarına aynı amaçla ziyaretlerde bulunulmuştur. Ayrıca T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığının 'Türk El Dokuması Halı Kataloğu' ' nda bulunan Gördes halıları da araştırma kapsamında incelenmiştir. Belirgin değişimin 1990 yılı ve sonrasında başladığı tespit edilmiş ve bu tarihten sonra dokunmuş halılar günümüz halıları olarak değerlendirmeye alınarak geleneksel halılar ile günümüz halıları arasındaki değişim belirlenmiştir. Yapılan araştırma sonucunda yörede dokumada kullanılan ipliklerin bitkisel boyalarla boyanmasının giderek azalması ve yapay boyaların bu amaçla kullanımın yaygınlaşması sonucunda renklerde önemli bir değişim yaşandığı gözlenmiştir. Bununla birlikte Gördes halısı dokumacılığının azaldığı, bu geleneksel halıların yerini de daha çok ticari amaçlı dokunan ve desen adı olarak 'Kırkyama' ile 'Şal' olarak isimlendirilen halıların aldığı tespit edilmiştir.
Niğde yöresi halılarının teknik ve desen özellikleri

Niğde'nin zaman içinde gelişerek kendi kimliğini kazanmış bir halıcılık merkezi olması nedeniyle Niğde halıları tez konusu olarak seçilmiştir. Bu araştırmanın amacı; Niğde ili çevresinde var olan orijinal el dokuması halı örneklerini belgelemek ve özelliklerini ortaya koymaktır. Bu amaçla Niğde merkezde bulunan özel koleksiyonculardan, Niğde Müzesi'nde bulunan halı örnekleri, Niğde Mahalli İdareler Halıcılık El Sanatlarını Geliştirme ve Yayma Birliğinin arşivi, çevre ilçe ve köylerdeki cami ve evler incelenmiştir. El dokuması halı yapan ve daha önce bu işle uğraşmış olan bireylerle görüşülmüş ve edinilen bilgiler görüşme formuna kaydedilmiştir. Araştırmada genel tarama modeli kullanılmıştır. Tespit edilen halıların teknik, desen, renk, motif, kompozisyon özelliklerinin kaydı için fotoğrafları çekilmiş ve bu bilgiler bilgi formlarında kayıt altına alınmıştır. Yöresel özellik gösteren 60 adet el dokuması halı örneklem grubu olarak belirlenmiştir. Bu halılar kataloglanarak, her bir örneğin teknik özellikleri, renk, motif, kompozisyonları hakkında bilgiler verilmiş, katalog içinde yer alan halıların kompozisyon ve motifleri çizilmiştir. Araştırma sonucunda Niğde merkezde dokuma yapmaya devam eden birey sayısının yok denecek kadar azaldığı tespit edilmiştir. Halıların hav yüksekliği ortalama 5-7 mm, halı kilimi boyu ise ürün cinsine göre farklılık göstermektedir. Halılar kaba ve orta kalitedeki sınıfa girmektedir ve tamamı Türk düğümüyle dokunmuştur. En fazla kullanılan renk kırmızı ve laciverttir. Boyarmaddeler genellikle bitkilerden elde edilmektedir. Halılarda en çok 1⁄4 raport kullanılmıştır. Bordürde genellikle bitkisel kökenli motiflerin, göbekte ise geometrik ve bitkisel motiflerin çoğunlukta olduğu tespit edilmiştir.
Hatice Turhan Sultan Türbesinin çini pano analizleri

Dini ve sivil mimaride önemli bir bezeme unsuru olan çini sanatının yüzyıllar öncesine dayanan bir geçmişşi vardır. Estetik bir değer olarak yapıları süsleyen çini sanatı Osmanlı döneminde doruk noktasına ulaşmıştır.17. yüzyıl Osmanlı yapılarından olan Hatice Turhan Sultan Türbesi teze konu edilmiş içerisinde yer alan çini panolar değerlendirilmiştir. Ayrıca türbe kavramı, Osmanlı mimarisi, Türk çini sanatı gibi konulara da yer verilerek tezin kapsamı genişletilmiştir. Çalışmada, türbede yer alan çini panolar kompozisyon, renk, konum ve vaziyet olarak incelenmiş, restorasyon öncesi ve sonrası halleri görseller ile belgelenmiştir. Ele alınan çini panolarının autocad programında çizimleri yapılmış, photoshop programında boyamaları gerçekleştirilmiştir. Aynı dönemlerde yapılan farklı yapılardaki benzer çini panolarının karşılaştırmaları yapılmıştır. Yıllarca bu tarz yapılarda yer alan çiniler çalınmış, yağmalanmış ya da kaybolmuşlardır. Bu olayların yaşandığı yerlerden biri olan Hatice Turhan Sultan Türbesi çinilerinden bazıları çalınıp bulunmuş olsa da türbede çinili yüzeylerde eksik kısımlar hala mevcuttur. Bu nedenle çini panolar ile ilgili çizim ve görsellere bolca yer verilmiş olup bundan yıllar sonra araştırma yapmak isteyecek kişilere rehber olacak bir kaynak oluşturulması hedeflenmiştir. Kültürel mirasımız olan bu sanat; geçmişşten günümüze ulaşan eşsiz bir değerdir. Hak ettiği şekilde korunması ve ileriki nesillere güzel bir şekilde aktarılması temennimizdir.
Kırşehir İli Kaman İlçesi'nde Beş Şişle Örülen Yün Çoraplar

konusu, Kırşehir İli Kaman İlçesi'nde beş şişle örülen yün çoraplar olarak belirlenmiştir. Araştırmanın amacı; Yörede beş şişle örülen çorapların boyut, araç - gereç, kompozisyon, motif ve teknik özelliklerini incelemek, desenleri çizerek kaynak oluşturmaya çalışmaktır. Araştırmanın evrenini Kırşehir İli Kaman İlçesi'nde beş şişle örülen yün çoraplar oluşturmakta ve örneklemini yörede ulaşılabilen 30 örgü çorap oluşturulmaktadır. Bu araştırma betimsel bir araştırmadır. Beş şişle örülmüş olan 30 çorabın fotoğrafı çekilmiş, desenleri çizilmiş ve her bir ürün için bilgi formu hazırlanmıştır. Bilgi formlarında elde edilen verilere, bulgular ve yorumlar bölümünde yer verilmiştir. Örgü çorapların zemin renginde en çok krem renk, motiflerde ise çoğunlukla siyah, yeşil ve mavi renkler tercih edilmiştir. Ürünlerde en çok baklava motifi, balık motifi ve yılan motifine rastlanmıştır. İncelenen çoraplarda en çok yüz örgü tekniği uygulanmıştır. Çorapların çoğunluğunun ebatları 10cm. x32cm.-11cm. x25cm. aralığındadır ve motifler yerleştirilirken en çok yatay kompozisyon oluşturulmuştur.