turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Turkey's left view of the Kurdish issue in the context of ethnic and national question: TLP case

Bu tezde genelde Türk Solu'nun özelde de Türkiye İşçi Partisi'nin 1960'larda siyasal ve entelektüel arenada yeni yeni ifade edilmeye başlanan Kürt Meselesi'ne yaklaşımı incelenecektir. Türkiye İşçi Partisi'nin bir özelliği Kürt Meselesi'ne yaklaşımında bulunmaktadır. Dönemin diğer sol hareketlerinde de kısmi örgütlenmeleri görülmekle beraber, Kürt siyasetçi ve entelektüelleri Türkiye İşçi Partisi'ne özel bir önem atfetmiş ve parti ile Kürt hareketi arasında güçlü bir ittifak tesis edilmiştir. Bu tez, bu ittifakın mahiyetini, tarihsel, siyasal, konjoktürel ve sosyolojik yönlerini göz önünde tutarak incelemek amacındadır. Birinci bölümde, Marx ve Engels'den Laclau ve Mouffe'a kadar uluslararası sol literatürdeki etnik ve ulusal sorun tartışmaları incelenecek, ikinci bölümde ise 1960 öncesi Türk Solu'nun Kürt meselesine yaklaşımı, daha çok tarihsel boyutlarıyla incelenecektir. Üçüncü bölümde Türkiye İşçi Partisi'nin Kürt Sorunu'na yaklaşımı ve Kürt hareketi ile Türkiye İşçi Partisi arasındaki ilişkiler incelenecektir. Bu tezin sonunda, uluslararası sol literatürde de sıklıkla karşılaşıldığı gibi, Türk Solu'nda etnik meselelerin teorik bir bütünsellik arz etmekten ziyade, spesifik olaylar özelinde gelişen ve daha çok araçsal yönü ağır basan bir perspektifle ele alındığı iddia edilecektir.
1957-1961 dönemi Türkiye'de basının durumu ve basın iktidar ilişkileri

Bu tez çalışmasında, 27 Ekim 1957- 15 Ekim 1961 Genel Seçimleri arasında Türkiye'de basının durumu ve basın-iktidar ilişkileri araştırılmış, iktidarın basın üzerinde ve basının iktidar üzerindeki karşılıklı etkileri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu araştırma için, dönemin tirajları yüksek 6 büyük gazetesi incelenmiştir. Araştırmada yöntem olarak 'Yorumsayıcı Tarihsel Yaklaşım' seçilmiştir. Bu yöntem yardımıyla, 1957- 1960 yıllan arasında Demokrat Parti iktidarı tarafından basın üzerinde Otoriter Basın Kuramının betimlediği türden uygulamalar olduğu ortaya konmuştur. Yine ordunun iktidarda olduğu 1960- 1961 yıllan arasında da basın ordu ilişkilerinin ılımlı olduğu ve basının, özgürlüklerinin bir kısmına kavuştuğu ortaya konmuştur. Döneme ilişkin pek çok araştırma yapıldığı halde, dönemin Basın- İktidar ilişkileri üzerine yapılmış bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu tez çalışmasıyla söz konusu eksikliğin giderilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmanın sonuçlan değerlendirildiğinde görülmüştür ki, 1957- 1960 döneminde basın, DP iktidannın baskısı ve denetimleri ile karşılaşmıştır. Bu baskılara karşılık dönemin basını direnir ve cezalandırılır. 1960- 1961 döneminde ise basın, iktidarda olan ordu ile ılımlı ilişkiler kurar. Basın, haklarına ve özgüllüklerine 1961 Anayasası ile kavuşur.
A discussion of the problems of completion of democratization in the case of Turkey

Bu tez, Türkiye örneğinde demokratik tamamlanma sorunlarını incelemeyi amaçlıyor. Otoriterliğe ve demokrasilerin erozyona maruz kalması ile ilgili tartışmalar son yıllarda demokrasi literatüründe daha fazla yer kaplamaya başladı. AKP hükümetinin popülist otoriter eğilimlerine yönelik eleştirilerin sayısının artması, bu çalışmanın Türk demokrasisinin erozyonunu ve demokratik tamamlamadaki sorunlarını tespit etmeyi gerekli kılmaktadır. Bu tez, demokrasinin pekişmesi ve demokrasinin bozulması kavramlarını ve literatürdeki eksiklikleri sorgulamaya çalışmaktadır. Türkiye örneğinin sonuçları, Türk ordusunun vesayet gücünün azaltılmasına karşın; hukukun üstünlüğünün bozulması, güçlü özerk sivil toplum örgütlerinin olmaması, demokratik sivil kültür özelliklerine sahip olmaktan uzak siyasi kültür ve giderek artan düzeyde popülist söylem ve uygulamaların, Türk demokrasisinin siyasal ve siyasal temellerini popülist-demokrasinin aşılması, güçlü seçim desteğine sahip olan popülist-otoriter iktidar partisi tarafından Türk demokrasisinin geriletilmesine yönelik uygun bir sosyolojik ve yapısall zemin oluşturmaktadır. Bu çalışma, demokratik geçiş paradigmasının vesayet güçlerinin demokratik geçiş sonrasında tasfiyesinin demokrasinin tamamlanmasını beraberinde getireceği varsayımının, güçlü denge ve denetleme mekanizmalarının ve demokratik siyasal kültür özelliklerinin bulunmaması durumunda demokrasinin bozulmaya uğrayabileceğini Türkiye örneği üzerinden ortaya koymuştur.
Repression, regime, mobilization, wealth and protest: A statistical cross-national study 1990-2004

Protestoların gerçekleşmesindeki sebepler nelerdir ve hangi unsurlar ülkelerin tecrübe ettikleri toplam protesto sayısını arttırır ? Önceki ampirik çalışmalar protestonun, devlet baskısı, rejim çeşidi, toplumsal harekete geçiş ve zenginlik ile olan ilişkisini incelemiştir. Ancak, bu çalışmalar çelişkili açıklamalar ve birbirine karşıt teoriler sağlamaktan öteye geçememiştir. Bu tez, rasyonel aktör ve değer-beklenti tasarımlarını uygulayarak, 1990 ve 2004 arasında ülkeler çapında protestoların sebeplerini çözümlemeyi amaçlamaktadır. Tez, rejim çeşidi koşullandırıldığında, baskı ve protestonun dinamik bir ilişkiye sahip olduğu sonucuna varmıştır. Her iki bağımsız değişkenin çok değişkenli regresyon analizindeki etkileşimi, yüksek seviyede baskının toplam protesto sayısı üzerinde, eğer rejim otokrasi ise caydırıcı, demokrasi veya tam demokrasi ise arttıran bir etkiye sahip olduğunu açığa çıkarmıştır. Ayrıca, medya ve yurt içi hareket özgürlüklerinin kısıtlanması, karşıt görüşlü kişilerin toplumsal harekete geçişine zarar vermekte ve protesto etkinliklerinin daha az sayıda olmasına neden olmaktadır. Yoksunluk kuramı teorilerinin aksine, bu araştırma, kişi başına düşen zenginliğin arttıkça, ülkelerin protestoya daha çok yatkın olduğu çıkarımını yapmaktadır. En nihayetinde, sonuçlar, demokrasinin bileşenlerinin baskının olmayışı, medya ve yurt içi hareket özgürlükleri demokrasiler içindeki çeşitliliğini ortaya çıkarmıştır. Bu da göstermektedir ki; rejim türlerinin bazı tanım ve ölçümleri kavramsal genişleme yaşamaktadır ve gözden geçirilmelidir.
Yazılı basın haber söylemlerinde Cumhuriyet mitingleri

1980 sonrasında insan hakları, sivil toplum ve demokratikleşme söylemleri çerçevesinde, farklı kimliklerin demokratik talepleri ile neoliberal politikalara uyum sürecinin yarattığı tahribat nedeniyle, modern ulus devletler bir krizle karşı karşıya kalmıştır. Bu krizin Türkiye'deki yansıması yine 1980 sonrasında etnik kökenli Kürt hareketi ile, dini kaynaklı İslamcı hareketin yükselişiyle, Türkiye'nin kurucu ideolojisi olan Kemalizmin meşruiyet krizinin ortaya çıkması şeklinde olmuştur. Bu bağlamda, Türkiye'de ulus devletin içinde bulunduğu meşruiyet krizinin, Cumhuriyet mitingleri çerçevesinde medyada hangi mekanizmalarla görünür hale geldiği, bu tezin sorunsalını oluşturmaktadır. Dolayısıyla yaşanan krizin bir görüngüsü olarak Kemalist ve İslamcı söylemde hegemonik mücadelenin gerçekleşme biçiminin ortaya serilmesi amaçlanmaktadır. Böylece Kemalist ideoloji ile İslami ideolojinin hegemonik mücadele pratikleri içinde ortaya çıkan Cumhuriyet mitinglerinin medyada sunuluş biçimlerinin açığa çıkarılmasıyla, Kemalist devletin yaşadığı meşruiyet krizinin medyada nasıl görünür hale geldiği ortaya konulacaktır. Devletin yaşadığı kriz durumunda bir yandan resmi tarih söyleminin medyada yeniden üretimi, bir yandan da medyada demokrasi, özgürlük, laiklik gibi kavramların anlamları üzerinden meşruiyet sağlama mücadelesi anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın konusu, altı gazetede 2007 yılı içinde düzenlenen 'Cumhuriyet Mitingleri' nin nasıl haberleştirildiği ve söz konusu haberlerdeki söylemsel stratejilerdir. Bu çerçevede, anlamların üretiminde önemli olan, mitinglerle ilgili haberlerde çerçevelendirmenin nasıl oluşturulduğuna, kimlerin çerçevelerinin haberlerde kullanıldığına, hangi karşıtlıkların kurulduğuna, ne tür meşrulaştırmalar yapıldığına, sözcüklerin seçimine, cümle yapılarıyla nelerin vurgulandığına bakılmıştır. Bu bakımdan bu ideolojilerin, haberlerde nasıl sunulduğu Van Dijk'ın eleştirel söylem çözümlemesi yöntemi kullanılarak anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu analiz sonucunda, Cumhuriyet mitinglerinin seçilen gazetelerde nasıl farklı veya benzer biçimlerde kurulduğunu görmek mümkün olacaktır. Böylece haberin yapısall özelliklerine ilişkin de bir tartışma yürütülerek, Cumhuriyet Mitingleri'nin medyada temsili çerçevesinde, medyanın güç/iktidar odaklarıyla ilişkileri bakımından işlevine dair bir bakış açısı geliştirilebilecektir.
The revolution of 1908 and the working class in Turkey

Bu tez 1908 devriminin ertesinde Jön Türkler ve işçi sınıfı arasındaki sınıf karşıtlığının ortaya çıkışını ve yükselişini analiz etmektedir. Selanik Sosyalist İşçi Federasyonu deneyimine odaklanan tez, sınıf karşıtlığının sosyalistlerin politikalarını nasıl etkilediğini ortaya koyarken, İttihat ve Terakki'nin işçi sınıfına karşı tutumunu da analiz etmektedir. Osmanlı İmparatorluğu'nda 19. yüzyılda ve 20. yüzyılın başlarında işçi eylemlerinin gelişimini ve etkisini betimleyerek başlayan tez, Federasyon'a giriş niteliğinde bir bölümle devam ediyor. Bu verilerden yola çıkan tez yeni rejimin elitleri ve işçi sınıfı arasındaki karşıtlığı inceliyor ve hem elitlerin hem de işçilerin konumlanışına bakıyor. Sınıf karşıtlığının işçi sınıfının siyasitemsilcileri olan sosyalistleri kimi siyasi başlıklarda farklı konumlar almaya ittiğini göstermek için, tez Selanik'teki sosyalistlerin ulusal sorun ve savaş tehdidi karşısında BalkanFederasyonu fikrini sahiplenmelerini yakından inceliyor. Son olarak tez Türkiye'deki sınıf karşıtlığının hızlı gelişimini açıklamak için eşitsiz gelişim yasasını kullanıyor.
İlköğretim okullarında sosyal bilgiler dersini yürüten 4. ve 5. sınıf öğretmenlerinin sosyal bilgiler dersi öğretim programına ilişkin görüşleri

Bu araştırma, 2004 Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programı hakkında 4. ve 5. sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin ve bu görüşlerin öğretmenlerin cinsiyetine, sınıf mevcuduna, eğitim düzeylerine ve kıdemlerine göre değişip değişmediğinin tespiti amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, verilerin toplanması için araştırmacı tarafından, öğretmenlerin Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programına ilişkin görüşlerine yönelik Likert tipi anket geliştirilmiştir. Yapılan istatistiksel işlemler sonucunda ölçeğin geçerli ve güvenilir olduğu bulunmuştur. Araştırmanın evrenini Milli Eğitim Bakanlığı İstanbul ili Büyükçekmece ilçesi Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı ilköğretim okullarında görevli 4 ve 5. sınıfları okutan toplam 522 sınıf öğretmeni; örneklemini, İstanbul ili Büyükçekmece ilçesi Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı ilköğretim okulları arasından rastlantısal olarak seçilen 17 ilköğretim okulunda görevli, 4 ve 5. sınıfları okutan 132 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda, ilköğretim okullarında görev yapan 4 .-5. sınıf öğretmenlerinin Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programına ilişkin görüşlerinin öğretmenlerin cinsiyetine, eğitim düzeyine, sınıf mevcuduna göre anlamlı farklılık göstermediği; kıdeme göre ise öğretmen görüşlerinde anlamlı farklılık olduğu; 26 yıl ve üzeri öğretmenlerin program hakkında olumsuz düşündükleri bulunmuştur. Öğretmenler, Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programı kılavuz kitabınınkullanışlı ve anlaşılır olduğunu, kazanımlar ile programda yer alan beceri ve değerlerin tutarlı olduğunu düşünmektedir. Öğretmenler, Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programının içeriği konusunda olumlu düşünmekle birlikte, programın öğrenciyi bir üst öğrenime hazırladığıkonusunda kısmen katılım göstermişlerdir. Öğretmenler, programın ölçme-değerlendirme boyutunda kısmen katılımgöstermekle birlikte; programın süreç değerlendirmeye önem verdiğini fakatprogramda yer alan ölçme-değerlendirme yöntemlerinin uygulanabilirliğinin zor olduğunu düşünmektedir. Öğretmenler, programın etkin ve verimli uygulanabilmesinin mevcut şartlarda zor olduğunu; bunun en önemli sebebi olarak, okulların araç-gereçdonanımının, fiziki şartların yetersiz; sınıf mevcutlarının ise fazla olduğunu düşünmektedir.
Doğu ve Güneydoğu Anadolu'nun 1946- 1980 yılları arasında parlamentoda temsili

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde Kürt nüfusun yoğunluklu olduğu çeşitli illerde, 1946- 1980 yılları arasında siyasal temsil ve katılımın parlamenter düzeyde nasıl gerçekleştiğini araştırmaktır. Çalışmada, çok partili hayata geçilen 1946 yılı itibariyle siyasal partilerle bölgedeki siyasal temsili sağlayan yerel güçler arasındaki ilişkinin mahiyeti ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda, seçime giren partilerin her genel seçim döneminde aldıkları oyların bölgedeki belirli illere dağılımı ve bu illerden seçilen milletvekillerinin siyasal, sosyal, iktisadi ve kültürel profilleri ayrıntılarıyla incelenmiştir. 1946 yılı ile 1980 askeri darbesi arasındaki dönemde bölgenin parlamentodaki temsili büyük ölçüde geleneksel yerel eşrafın elindedir. Bölgede ekonomik ve sosyal olarak güçlü olan sınıflara işaret eden yerel eşraf, büyük toprak sahipleri, aşiret ve tarikat liderlerinin yanı sıra bu sınıfın eğitimli, aydın kuşağını da içeren çok katmanlı bir yapıdan oluşmaktadır. Bu katmanların, birbirleriyle, bölgeyle ve siyasal partilerle kurdukları ilişkiler, bu katmanlarla devlet arasındaki tarihsel ilişkilerin yanı sıra Türkiye'nin ve bölgenin 1940'lardan itibaren geçirdiği siyasi, ideolojik, sosyal ve ekonomik dönüşümlere göre şekillenmiştir.
Rethinking the Welfare Party: Analysis of 1991 election campaign

Bu tez, Refah Partisini 1991 seçim kampanyası temelinde yorumlama çabasıdır. Tez Refah Partisini, tarihsel bir perspektiften değerlendirerek, partiyi Türk sosyal düşünce tarihinde bir geleneğin devamı olarak görmektedir. Tez, partinin 1991 seçim kampanyasının analizini temel alarak, Refah Partisnin söylemini oluşturan unsurları laik-Kemalist perspektif etrafında şekillenen yorumsama alanının sınırlarını genişleterek anlama girişimidir. Refah Partisni yeniden düşünme çabası içinde tez, 'alternatif moderniteler' kavramlaştırması ve Ziya Gökalp'in sosyal ve siyasal düşüncesine başvurur.
Kamu politikası oluşturulma sürecinde Adıyaman milletvekillerinin TBMM'de yasama faaliyetleri (2002-2015

Bu tez çalışması, kamu politikası aktörleri olarak 22. dönem, 23. dönem, 24. dönem Adıyaman Milletvekillerinin 2002- 2015 yıllarında Türkiye Büyük Millet Meclisinde yapmış oldukları yasama faaliyetlerini içermekte ve bu yasama faaliyetleri ile ilgili kamu politikası bağlamında değerlendirmede bulunmaktadır. Milletvekillerinin sosyal durumu, yaşları, eğitim durumları incelenmiş; kamu politikası aktörü olarak TBMM'de yaptıkları konuşmalar ve yasama faaliyetleri araştırılmıştır. Bu çalışmada 2002 ile 2015 yılları arasında milletvekillerinin yasama faaliyetleri, kamu politikası aktörü olarak, değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Tez çalışması hazırlanırken 2002- 2015 yıllarına ait Türkiye Büyük Millet Meclisi Tutanak Dergileri incelenmiş, meclis tutanaklarından milletvekillerinin yasama faaliyetleri ile ilgili kayıtlar tespit edilmiştir. Bu çalışma, 2002- 2015 yılları arasında TBMM'de görev yapan Adıyaman milletvekilleri ile sınırlandırılmıştır.
Erken Cumhuriyet Döneminde din ve devlet ilişkileri (1923-1938)

Bu çalışma 1923- 1938 yılları arasında, Türkiye Cumhuriyeti'nde din ve devlet ilişkilerinin gelişimini konu edinmektedir. Çalışmada öncelikle, din ve devlet ilişkileri içerisinde önemli bir faktör olan laiklik üzerine kuramsal değerlendirmelere yer verilmektedir. Sonrasında laikliğin Batı'da yaşadığı tarihsel süreç gözden geçirilmektedir. Böylece laikliğin Batı'da ve Türkiye'de kazandığı işlevsel fark daha belirgin hale gelebilmektedir. Kemalist laikliğe erken Cumhuriyet döneminde yüklenen otoriter nitelik ve laikliğin Türk milli kimliğinin oluşumunda oynadığı rol, çalışmada incelenen konular içerisindedir. Yine bu bağlamda Ziya Gökalp'in fikirlerine de değinilmektedir. Diğer yandan Halk Fırkası'nın kuruluş ve gelişim aşamasında, din ve devlet ilişkileri ekseninde ortaya çıkan siyasal olaylar da çalışmanın kapsamına girmektedir. Saltanat ve Hilafet meseleleri, Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası deneyimi, Şeyh Sait İsyanı ve Kemalist reformlar; din ve devlet ilişkileri üzerine yapılacak olan değerlendirmelere ışık tutacak olayların bir kısmı olarak sıralanabilir.
İkinci aşama gündem belirleme çalışması: 2012 Gana genel seçimlerdeki siyasal kampanyaların gazete haberlerinde çerçevelenmesi

Maxwell McCombs and Donald Shaw'ın 1972 yılında çığır açan Gündem Belirleme Kuramı, 1968 Chapel Hill, başkanlık seçim kampanyası sırasında medyanın rolünü inceleyen çalışmalarıyla doğdu. Araştırmacılar bu çalışmayla seçim kampanyalarıyla ilgili haberlerin medyada yer almasıyla birlikte seçmenlerin siyasal konularda medyadan nasıl etkilendiğini ortaya çıkarmakla kalmadılar kuramı daha da genişlettiler.'İkinci Aşama Gündem Belirleme Çalışması: 2012 Gana Genel Seçimlerindeki Siyasal Kampanyaların Gazete Haberlerinde Çerçevelenmesi' araştırmasıyla ABD, İngiltere, İspanya ve İsveç gibi birçok ülkede yapılan ve uluslararası literatürde birçok atıf alan Gündem Belirleme Kuramı kapsamında sorulan temel soru Ganalı seçmenler için de soruldu. Gazetelerdeki yer alan siyasi konular ve siyasal kampanyalarla ilgili haberler kamunun gündeminin şekillendirilmesine doğrudan ya da dolaylı bir şekilde etkisi kabul edildiğinden araştırma kapsamında Gana halkının geniş bir kesimi tarafından güven duyulan, mesleki deneyim ve tarafsızlık bakımında en iyi olarak kabul edilen, saygın ve apolitik olması beklenen 'iki devlet gazetesi' seçildi. Siyasal konuların ve siyasal kampanyaların medyada yer alma oranı, haberi vermenin şekli seçmenleri ikna etmede ve bazı konuların kamu gündeminde fark edilmesinde şekillendirici olabilmektedir. Bu nedenle çalışmada ahlaklılık, duygular, çatışma ve ekonomi genel başlıkları kapsamındaki çerçeveler ile iki önemli siyasal aday hakkında çerçeveler toplam 801 haber üzerinden incelenmiştir. Bu çalışma ayrıca The Daily Graphic ve The Ghanaian Times, gazeteleriyle ilgili Gana'da yapılan ilk çalışmadır. Çalışma sonucunda seçimlerle ilgili The Daily Graphic gazetesinin The Ghanaian Times gazetesinden daha fazla haber yayınladığı belirlenmiştir. The Daily Graphic gazetesi The Ghanaian Times gazetesi ile karşılaştırıldığında haber yapma konusunda Ulusal Demokrasi Meclisi partisini Yeni Milliyetçi Parti'ye göre daha fazla tercih etmiştir. Ayrıca Yeni Milliyetçi Parti The Ghanaian Times gazetesine seçim ile ilgili hiç kampanya reklamı vermemiştir. Kampanyaların gazetelerde konulaştırılması ve üslubu bakımından iktidarda olan Ulusal Demokrasi Meclisi'den yana, muhalefet partisinin karşıt durumdadır. Haber metinlerinde adaylarla ilgili olarak Avrupa ülkelerinde ve ABD'de olduğu gibi benzer yayınlar olmakla birlikte Batı ülkelerinde olduğu gibi skandallar değil politikalar ve sorunlar gündeme gelmiştir.
Anadolu aleviliği ve Arap aleviliği siyasal tutum açısından karşılaştırılması: Hatay ve Tunceli örnekleri

Alevilik, İslamiyet'in erken dönemlerinde ortaya çıkmış ve yüzyıllardır tartışıla gelen bir konu olmuştur. Günümüzde ise, üzerinde bir tanım birliği bulunmayan ve farklı kesimlerin kendi siyasal ve ideolojik çerçevesinden değerlendirdiği tartışmalı bir konu durumundadır. Örneğin, Aleviliği İslam'ın özgün bir yorumu olarak gören bir kesim olduğu kadar, onu Hıristiyanlıkla, Yahudilikle, Zerdüştlükle ve, Maniheizmle ilişkilendiren, din dışı gören, Ali'siz Alevilik gibi yorumlar getiren veya sadece bir yaşam biçimi ve kültür olarak algılayan kesimler de bulunmaktadır. Bu durum, Türkiye'nin toplumsal yapısını oluşturan önemli bir unsur olan Alevilik konusunda sosyoloji, ilahiyat ve siyaset bilimi gibi bilimler çerçevesinde gerçekleştirilecek yeni, ciddi ve objektif araştırmalara olan ihtiyacı ortaya koymaktadır. Bu çalışmada bu önemli ihtiyacı giderme yolunda küçük bir katkı sunmak amacıyla Arap Alevilerinin yoğun olarak yaşadığı Hatay ve Anadolu Alevilerinin yoğun olarak yaşadığı Tunceli illerinde yapılan bir alan araştırmasının önemli bulguları payla-şılmaktadır. Veriler anket yöntemiyle iki aylık bir uygulama süreci sonunda elde edilmiştir. Çalışma, beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, genel olarak çalışmanın amacı, yöntemi, sınırlılıkları ve siyasal tutum kavramı ele alınacaktır. İkinci bölümde Aleviliğin ne olduğu, nasıl ortaya çıktığı ve tarihsel süreç içerisindeki gelişmeler kısaca irdelenmektedir. Üçüncü bölümde, Arap Aleviliği konusu; Arap Alevilerinin tarihi gelişimi, yaşayış özellikleri, siyasal tutumlar ve Türkiye'de yaşayan Arap Alevilerinin, Suriye, Lübnan ve Irak'ta yaşayan Alevilerle etkileşimleri incelenmektedir. Dördüncü bölümde Anadolu'da yaşayan diğer Aleviler, tarihi gelişimleri, yaşayış özellikleri, ibadetleri, ve siyasal tutumları bütün yönleriyle incelenmektedir. Çalışmanın beşinci bölümü ise, Hatay ve Tunceli illerinde yapılan alan araştırmaları neticesinde ortaya çıkan bulguların değerlendirmesinden oluşmaktadır.
Framing Taksim Solidarity platform's Gezi Park protest: Exploring the extent of environmental concerns in the movement

Taksim Dayanışması Platformu Gezi Parkı içindeki barışçıl protestoların polis müdahalesine uğraması ve ülke çapında farklı birçok kesimin katıldığı bir ayaklanmaya dönüşmesi ile Türkiye'nin gündemine oturdu. 30 Mayıs 2013 tarihinden sonra bütün Türkiye'ye yayılan protestolar, hükümete karşı pek çok farklı açıdan tepki göstermek isteyen çeşitli grupların ilgi odağı oldu. Bu tarihten önce Gezi Parkı'nda protestolar düzenleyen Taksim Dayanışma Platformu bileşenlerinin üyeleri ise İstanbul'un son yeşil alanlarından birini kurtarmaya çalışan bir grup çevreci olarak tanımlandı. Ancak Türkiye tarihindeki en önemli toplumsal ayaklanmayı tetikleyen Taksim Dayanışması Platformu'nun geçmişşi, niyetleri ve hedeflerine ışık tutacak herhangi bir çalışma yapılmadı. Benford ve Snow'un teorik perspektifine dayanan bu tez Taksim Dayanışma Platformu'nun Gezi Parkı'ndaki protestolarını keşfetmeyi, iki yıldır düzenledikleri hareketin tanısal çerçevelerini anlamayı ve protestolar 30 Mayıs 2013 tarihinde ülke çapında bir ayaklanmaya dönmeden önceki hareketin içerdiği çevre odaklı kaygıları tespit etmeyi hedeflemektedir. Bu hedef doğrultusunda yapılan çalışma Taksim Dayanışması Platformu'nun Gezi Parkı'ndaki protestolarının katılımcıların çevreye yönelik önceliklerini yansıtan ve çevre ile ilgili çeşitli kaygılara işaret eden, kendine özgü bir çerçevesi olduğunu varsayımına dayanmaktadır. Bu argüman, Taksim Dayanışması Platformu'nun çok farklı gruplardan oluşması ve mücadelesinin kent merkezindeki son yeşil alanlardan biri olan ve kamusal özellik taşıyan Gezi Parkı'nı korumak amacıyla yola çıkmasını temel almaktadır. Bununla bağlantılı olarak tez çalışması Benford ve Snow'un sunduğu teorik çerçeveyi kullanır. Çerçeveleme teorisine göre protesto katılımcıları bireyleri ve grupları birbirine bağlayan ortak çerçevelerle hareket ederler. Bu çerçeveler bir toplumsal hareket içinde farklı çerçevelerle birleşebilir ve uyumlanabilir. Bu teoriden yola çıkaran bu çalışma Taksim Dayanışması Platformu'nun başlattığı iki yıllık süreci keşfetmeyi ve Gezi Parkı protestolarındaki çerçevelerini tanımlamayı amaçlar. Katılımcılarla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler ve kapsamlı literatür taraması ile Taksim Dayanışması Platformu'nun bileşen üyelerinin çerçeveleri tanımlanması mümkün olmuş ve hareket içinde çevre ile ilgili çerçevenin hangi derecede yer aldığı saptanmıştır. Yapılan araştırmaya göre Taksim Dayanışması Platformu'nun kullandığı üç temel çerçeve vardır. Bunlar sırasıyla demokrasi çerçevesi, teknik çerçeve, kimlik çerçevesi ve çevre çerçevesidir. Araştırma sonuçlarına göre Taksim Dayanışma Platformu'nun çerçeveleri yalnızca çevre hareketleri yaklaşımı ile ele alınamaz. Taksim Dayanışma Platformu'nun Gezi Parkı protestoları İstanbul Büyükşehir bölgesinde farklı ama birbiriyle bağlantılı pek çok sorunu elen bir toplumsal hareket yaklaşımıyla çerçevelenmiştir.