turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye Cumhuriyeti Maliye Bakanlığı'nın sağlık birimine ilişkin hasta memnuniyeti

tarihleri arasında muayene ve tedavi olan 270 bakanlık personeline yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak bir yüksek lisans tezinde kullanılan anket formu kullanılmıştır. Anket beşli Likert tipi ölçek biçiminde düzenlenmiştir. Ankette memnuniyeti ölçmeyi amaçlayan ve 36 maddeden oluşan bölüm yer almaktadır. Memnuniyet altı boyutta değerlendirilmiştir. Verilerin analizlerinde, araştırmaya katılanların sosyo-demografik ve çalışma yaşamı özelliklerini incelemek amacıyla bu değişkenlerin yüzde dağılımları incelenmiştir. Araştırmada memnuniyeti etkileyen değişkenler için Tek Yönlü Varyans Analizi ve t testi yapılmıştır. Tek Yönlü Varyans Analizi testinde istatistiksel olarak anlamlı veriler için, Asgari Önemli Fark analizi uygulanmıştır. Araştırmada, 'yaş', 'cinsiyet', 'öğrenim durumu', 'unvan', 'aylık toplam gelir', 'oturulan ev', 'bakmakla yükümlü oldukları kişi sayısı' ve 'başvuru işlemlerinin süresi' değişkenlerinin hasta memnuniyetini etkilemediği; 'medeni durum', 'çalışılan birim', çalışan süre', 'muayene olmayı bekleme süresi', 'muayene olma süresi', 'laboratuvara tahlil verme süresi', 'laboratuar sonuçlarını doktora gösterme süresi' ve 'kendilerine konulan tanıyı bilme' değişkenlerinin hasta memnuniyetini etkilediği saptanmıştır. 96 Araştırma sonuçlan ile bu bakanlık kurum doktorluğunda, Toplam Kalite Yönetimine önem verilerek, kalitenin artırılması ve sürekli hasta memnuniyetinin sağlanması için çalışmalara başlanması önerilmektedir..
Sağlık yöneticilerinin sağlık hizmetleri finansmanına ve sunumuna yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, sağlık yöneticilerinin reform çalışmaları sonucu olarak ortaya çıkan mevzuat ve uygulama değişiklikleri konusundaki farkındalıkları ile bilgi düzeylerini ölçmek ve sağlık hizmetleri finansmanı ve sunumuna yönelik görüşlerini değerlendirmektir. Sağlık sektörü ile ilişkili son dönem reform çalışmaları olan Sağlıkta Dönüşüm, Sosyal Güvenlik ve Genel Sağlık Sigortası ve Sağlık Hizmetleri Finansmanı Alt Yapısını konu alan bu çalışmada, evrenimizi Ankara ili merkezindeki Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastaneler ile özel mülkiyetli hastanelerin üst düzey yöneticileri oluşturmaktadır. Saha aşamasında, hastanelerin üst düzey yöneticilerine anket uygulanmıştır. Çalışma, Ankara ili merkezi için tam sayım esası ile tasarlanmış, örneklem kullanılmamıştır ancak, sadece görüşmeyi kabul eden cevaplayıcıların anket sonuçları değerlendirmede esas alınmıştır. Çalışmada Ankara ili merkezindeki Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastaneler ile özel mülkiyetli hastanelerin üst düzey yöneticilerinin demografik özellikleri, finansal yönetim bilgi düzeyi, Sağlık Hizmetleri Finansmanı Yönetiminin Güçlendirilmesi çalışmaları hakkındaki bilgi düzeyi, Sağlıkta Dönüşüm çalışmaları hakkındaki bilgi düzeyi, Sosyal Güvenlik ve Genel Sağlık Sigortası çalışmaları hakkındaki bilgi düzeyleri sorgulanmıştır. Reform çalışmalarının etkin şekilde yürütülebilmesi ve sonuçlarının alınabilmesi için uygulayıcı durumunda olan sağlık yöneticilerinin çalışmalar konusundaki bilgilerinin yüksek olması beklenir. Çalışma sonuçları dikkate alındığında, sağlık yöneticilerinin Sağlık Hizmetleri Finansmanı, Sağlıkta Dönüşüm Projesi, Sosyal Güvenlik ve Genel Sağlık Sigortası ile ilgili bilgi düzeylerinin genel olarak az ve orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Çalışma sonucunda, finansal eğitim almış olan yöneticilerin bilgi düzeylerinin ya da başka bir ifadeyle farkındalıklarının daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuçtan yola çıkarak sağlık yöneticilerinin işletme ve sağlık işletmeciliği ile ilişkili alanlarda eğitim almış olmaları, sağlık sektöründeki gelişmelere karşı daha duyarlı olmalarını etkilediği söylenebilir. Sağlık yöneticilerinin mezun oldukları bölüm açısından, bilgi düzeylerinde farklılık tespit edilmese de, uzmanlaşılmış alanlarda ve reform çalışmaları kapsamındaki uzmanlık alanlarında eğitim verilmesinin yöneticilerin farkındalıklarını artıracağı düşünülmektedir.
Aile sağlığı merkezlerinde sağlık okuryazarlığı ve hasta memnuniyeti arasındaki ilişkinin incelenmesi: Amasya örneği

Sağlık okuryazarlığı kişilerin kendileri, hizmet sunucular ve diğer paydaşlar tarafından önemsemesi gereken bir konu olarak ifade edilmektedir. Sağlık okuryazarlığı düzeyinin hasta memnuniyetine etki eden konuların başında yer aldığı değerlendirilirken, beklentileri karşılanmış hastaların memnuniyetlerinin de yükseleceği öngörülmektedir. Bu çalışmanın amacı ise Aile Sağlığı Merkezlerinde hastaların sağlık okuryazarlık düzeyleri ile hasta memnuniyet düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Kesitsel ve tanımlayıcı olarak planlanan çalışma çok aşamalı, tabakalı ve kotalı örnekleme yöntemi ile kayıtlı nüfusa orantılı olarak Amasya ili Merkez ilçede toplam 48 Aile Sağlığı Merkezlerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada 417 katılımcıdan ölçme aracı aracılığı ile elde edilen veriler değerlendirmeye alınmıştır. Katılımcıların indeks puanlarına göre sağlık okuryazarlığı kategorilerine dağılımı yapıldığında %7,5'i 'Yetersiz', %50,4'ü 'Sorunlu', %33,2'si 'Yeterli' ve sadece %8,9'unun 'Mükemmel' düzeyde oldukları bulunmuştur. Sağlık okuryazarlık düzeyleri değerlendirildiğinde kadın katılımcılar erkek katılımcılara daha yüksek okuryazarlığa sahip oldukları görülmüştür. Sağlık okuryazarlığı düzeyinin cinsiyet, eğitim ve gelir düzeyine göre farklılık gösterdiği belirlenirken medeni durum, yaşanılan yer ve kronik hastalıklar açısından farklılık olmadığı görülmüştür. Araştırma sonuçları hasta memnuniyeti açısından değerlendirildiğinde ise Amasya ili Merkez ilçesinde Aile Sağlığı Merkezlerinden memnuniyet ülke ortalamasının biraz altında %71, 2 olarak bulunmuştur. Katılımcıların memnuniyet düzeyleri değerlendirildiğinde kadın katılımcıların sunulan hizmetlerden memnuniyetlerinin daha fazla olduğu görülmüştür. Memnuniyet düzeyinin cinsiyet, gelir-gider, eğitim, hekime başvuru sayısı ve yaşanılan yer ile ilişkili olduğu belirlenmiştir. Sağlık okuryazarlığı indeks puanının sağlık hizmeti ana süreci ile sağlık hizmetlerine yönelik memnuniyet ölçeğinin tüm alt boyutları ve ölçek toplam puanı arasında istatistiksel olarak da anlamlı, çok zayıf ve zayıf düzeyde, doğrusal yönde ilişki olduğu (p<0,05) belirlenmiştir. Yükselen sağlık okuryazarlığı düzeyinin, sağlık hizmeti talebinde bulunan bireylerin; ihtiyaçlarını doğru belirlemesi, hizmet taleplerinin doğru şekillenmesi yanında, alınan hizmetin doğru değerlendirmesine imkan sağlayacağı ve hasta memnuniyet düzeyinin artışına olumlu katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Aile hekimliği sisteminde çalışanların aile hekimliği uygulamasına yönelik görüş ve önerileri

Dünyada 1950'lerden bu yana birinci basamak sağlık hizmetlerini sunan aile hekimliğine verilen önem giderek artmaktadır. Ülkemizde de aile hekimliği sistemi Sağlıkta Dönüşüm Programı'nın bir uygulaması olarak, 2005 yılında pilot uygulama ile Düzce ilinde başlamıştır. 2009 -Ocak ayı itibariyle 33 il pilot uygulama kapsamına alınmış ve 2010 yılı sonunda tüm Türkiye'de aile hekimliği uygulamasına geçilmiştir. Bu çalışmanın amacı; aile hekimliği sisteminde çalışan hekim ve aile sağlığı elemanlarının aile hekimliği uygulamasına yönelik görüş ve önerilerini ortaya koymak ve hekim ve aile sağlığı elemanlarının değerlendirmeleri arasında anlamlı fark olup olmadığını belirlemektir. Çalışmanın evreni olarak, Ankara Büyükşehir Belediye sınırları içinde hizmet veren aile hekimliği merkezlerinde çalışan hekim ve aile sağlığı elemanları belirlenmiş ve tabakalı rastgele örnekleme yöntemine göre örneklem seçilmiştir. Verilerin elde edilmesinde kalitatif ve kantitatif araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Bu amaçla ilk önce 30 derinlemesine görüşmeye dayalı kalitatif çalışma yapılmış daha sonra bu aşamadan elde edilen bilgiler doğrultusunda kantitatif araştırma aşamasında kullanılacak soru kağıdı formu geliştirilerek 56 adet aile hekimliği merkezinde 175 hekim, 175 aile sağlığı elemanı olmak üzere toplam 350 anket uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler, SPSS 18.0 programında uygun istatistiksel testler kullanılarak analiz edilmiştir. Bu çalışmada; aile hekimleri ve aile sağlığı elemanları bakış açısıyla aile hekimliği uygulamasına ilişkin görüşler belirlenmiş ve bu doğrultuda aile hekimliğinin olumsuz yönleri ile ilgili öneriler ortaya koyulmuştur. Çalışmadan elde edilen bulguların, sağlık planlayıcıları ve politika belirleyicileri için önemli ipuçları sağlayacağı düşünülmektedir.
Mesleki uygulama beklentilerinin kariyer motivasyonu üzerine etkisi: Sağlık yönetimi bölümü öğrencilerine yönelik bir araştırma

Sağlık hizmetlerinin hızlı gelişmesi ve birçok uzmanlık alanını içinde barındırması nedeniyle profesyonel sağlık çalışanlarına olan ihtiyaç artmıştır. Her alanda olduğu gibi yönetim alanında da bu ihtiyaç kendini göstermektedir. Bu alanda profesyonel yönetici yetiştirme görevi üniversitelere düşmektedir. Üniversitede verilen teorik eğitimlerin kalıcı olması ve öğrenciye iş yaşamını tanıma şansı ve gelecek kariyer hedeflerini belirlemesi için, öğrencilere sunulan mesleki uygulama, öğrencilerin eğitim hayatında önemli bir yer tutmaktadır. Bu nedenle mesleki uygulamanın verimli bir şekilde tamamlanmasının, öğrencinin kariyer motivasyonunu etkilediği düşünülerek, mesleki uygulama yapan öğrencilerin mesleki uygulama beklentilerini karşılama derecesinin, kariyer motivasyonları üzerindeki etkisini incelemek amacıyla bu araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, 5 üniversitenin mesleki uygulamaya katılan 305 sağlık yönetimi bölümü öğrencisine tanımlayıcı sorular, Mesleki Uygulama Beklentilerini Karşılama Derecesi ile ilgili sorular ve Kariyer Motivasyonu Ölçeği'nin yer aldığı anket formu uygulanmıştır. Çalışmanın örneklemi için örneklem seçimine gidilmeyip çalışma evrenine ulaşılmaya çalışılmıştır. Verilerin analizinde; ortalama, standart sapma, t ve ANOVA testi, faktör, korelasyon ve regresyon analizinden yararlanılmıştır. Mesleki Uygulama Beklentilerini Karşılama Derecesi ile cinsiyet, yaş ve öğrenim görülen üniversite değişkenleri karşılaştırıldığında aralarında anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Kariyer motivasyonunun kimlik alt boyutu ile cinsiyet grupları arasında da anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Mesleki Uygulama Beklentilerini Karşılama Derecesi ile Kariyer Motivasyonu arasında 'orta düzeyde' (r=0,373; p<0,01) anlamlı ve pozitif bir ilişki saptanmıştır. Mesleki Uygulama Beklentilerini Karşılama Derecesi, Kariyer Motivasyonundaki değişimim %14'ünü açıklamaktadır. Sonuç olarak, öğrencilerin eğitim sürecinde yapmış olduğu mesleki uygulama ile mesleği konusunda bilgi, beceri ve tecrübe kazanımları ve mesleki bakış açısı, onların kariyer hedeflerini ve kariyer planları yapabilmeleri için gereken kariyer motivasyonunu sağlamaktadır.
Yalın yönetim sistemlerinin hastanelerde uygulanabilirliği üzerine bir çalışma

Bu çalışmada endüstride yaygın olarak kullanılan yalın yönetim sistemlerinin üretim sektörü dışında karmaşık yapılarıyla sistemde yer alan hastanelerde de uygulanabilirliği incelenmiştir. Günümüz sağlık sistemindeki kaynak, güvenlik ve sürdürülebilirlik gibi sorunlar da organizasyonların büyüklüğü ve karmaşıklığı mevcut sorunların çözümünde zorlayıcı bir unsur olarak karşımıza çıkmaktadır. Nüfustaki artış ve yaşam koşullarının iyileşmesiyle sağlığa olan talebin de her geçen gün yükselmesi sağlık sisteminin içinde bulunduğu sorunları da arttırmaktadır. Ayrıca sağlık sisteminin, soyut özelliği, ertelenemez ve acil olma özelliği, uzmanlaşma düzeyinin yüksek olma özelliği, sağlık hizmeti alanların birçok açıdan hizmet verenlere bağımlı olması özelliği ve çıktılarının ölçülemez özelliklerde olması ve süreçteki en önemli unsurun insan olması sağlık kuruluşlarını diğer sektörlerden ayırmaktadır. Yalın üretim sistemi her ne kadar üretim odaklı başlamış olsa da yalın felsefesinin üretim dışındaki sektörlerde de uygulanabilirliği gün geçtikçe artmaktadır. Dünya genelinde ve ülkemizde yalının hastanelerde uygulanabilirliğine yönelik ilgi ve uygulamalar da hızla artmaktadır. Yalın uygulamaların sağlık sisteminin önemli bir parçası olan hastanelerde uygulanması, tüm süreçlerde insanı merkeze alması ve değer kavramıyla hastanın bakış açısına göre süreçlerini düzenlemeye olanak sağlamaktadır.
Hastane çalışanlarının sosyal iyi olma halinin iş ve yaşamdoyumu üzerine etkisi

Hastaneler amaç ve hedeflerini iş ve yaşam doyum düzeyi yüksek olan çalışanlar sayesinde gerçekleştirir. Bu araştırmanın amacı hastane çalışanlarının sosyal iyi olma halinin iş ve yaşam doyumu üzerindeki ilişki ve etki düzeylerinin yapısall eşitlik modeli ile tespit edilmesidir. Araştırmanın evrenini Süleyman Demirel Üniversitesi Hastanesi personeli oluşturmaktadır. Araştırmada orantılı tabakalama örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Anket yöntemi ile 447 katılımcıdan geri dönüş sağlamıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 22.0 ve AMOS 23 istatistik paket programları aracılığı ile analiz edilmiştir. Araştırmada tanımlayıcı istatistikler, korelasyon analizi, regresyon analizi, doğrulayıcı faktör analizi ve yapısall eşitlik modellemesi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmada korelasyon analizi ile ulaşılan sonuçlar; iş ve yaşam doyumu ile sosyal iyi olma arasında anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki olduğu (p 0.005) tespit edilmiştir. Faktör analizi sonucunda iş doyumu ölçeği ile ilgili soruların iki faktöre dönüştüğü ve %56.17'lik bir açıklayıcılığa sahip olduğu, yaşam doyumu ölçeğinin %76,08'lik açıklayıcılığa sahip olduğu ve sosyal iyi olma ölçeğinin dört faktöre dönüşerek %62,56'lık açıklayıcılığa sahip olduğu tespit edilmiştir. Yapılan yapısall eşitlik modeline göre sosyal kabul boyutundaki bir birimlik artış içsel ve dışsal boyut üzerinde sırayla 2.122 ve 2.312 birimlik artış sağlamaktadır. Güven duyma boyutundaki bir birimlik artış ise yaşam doyumu, içsel ve dışsal boyut üzerinde sırayla 3 .608, 6.349 ve 7.101 birimlik artışa sebep olduğu saptanmıştır. Ayrıca sosyal saygınlık boyutundaki bir birimlik artış içsel ve dışsal boyut üzerinde sırayla -1.830 ve -2.265 birimlik azalışa, sosyal etki boyutundaki bir birimlik artışın ise yaşam doyumu, içsel ve dışsal boyut üzerinde sırayla -3.081, -6.010 ve -6.501 birimlik azalışa sebep olduğu tespit edilmiştir. Hastane yönetiminin çalışma ortamındaki sosyal ilişkileri geliştirilmesi ve güven ortamı oluşturulması, hastane personelin yaşam ve iş doyumunu üzerinde önemli bir etkisi bulunmaktadır. Bu durum personel devir hızının düşmesine, sağlık hizmetlerinin kalitesinin yükselmesine, çalışan ve hasta memnuniyetinin artmasına, finansal sürdürülebilirliğe ve uzun vadede karlılık ve verimlilik artışına katkı sağlayacaktır. Bu nedenle hastane yöneticileri çalışanların sosyal iyilik hali ve iş ve yaşam doyumunu olumlu yönde etkileyecek plan ve politikalar belirlemesi önerilmektedir.
Kamu sağlık kurumları çalışanlarında yardımlaşma kültürü: İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü ve Anadolu Güney Kamu Hastane Birliği üzerine bir çalışma

Amaç: Sağlık kurumları çalışanlarının örgüt ve yardımlaşma kültürü düzeyini ölçmek, yardımlaşma özniteliklerini belirlemek, kurumlar arası karşılaştırma yapmak ve ağ organizasyonu bakış açısıyla değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya; İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü, İstanbul Anadolu Güney Kamu Hastaneler Birliği ve Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden 751 kişi dahildir. Bu üç kurum, İstanbul'da sağlık hizmeti sunumunda fonksiyonları itibariyle farklı kademelerde yer almaları ve aynı zamanda birbirini bütünleyen kurumlar olmaları nedeniyle araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmada odak gurup görüşmesi, anket ve mülakat yöntemleri kullanılmıştır. Sosyal ağ analizi kapsamında çalışanların, yardım talep ettikleri 5 kişi ve yardım talep etmedikleri bir kişi ismi istenerek, bu kişilerin yardımlaşma öznitelikleri olan yetkinlik, erişilebilirlik, güven, samimiyet ve tanışma süresi değişkenleri değerlendirilmiştir. Bulgular: Sağlık kurumları çalışanlarının örgüt ve yardımlaşma kültürü düzeyi belirlenmiştir. Yardımlaşma öznitelikleri ortalamaları, yardım talep edilen çalışanlarda, yardım talep edilmeyen çalışanlardan daha yüksek çıkmıştır. Yardım talep edilen çalışanlarda, güven en yüksek puanı almış, yetkinlik ise en düşük puanı almıştır. Yardımlaşmadan kaçınma eğilimi, lise mezunu, 45 yaş ve üstü olan ve mevcut kurumda ve mevcut pozisyonda 21 yıl ve üstü çalışanlarda daha yüksek çıkmıştır. Sağlık kurumları çalışanlarının SAA değişkenleri yaş, eğitim seviyesi ve çalışma yıllarına göre benzerlikler göstermektedir. Sonuçlar: Araştırma sonucunda; örgüt kültürü ölçeğinde, piyasa, klan ve hiyerarşi kültürü, örgütsel yardımlaşma kültürü ölçeğinde, yönetim, kişilerarası ve kişisel yardımlaşma kültürü ve örgütsel yardımlaşma eğilimi ölçeğinde yardımlaşma eğilimi ve yardımlaşmadan kaçınma eğilimi faktörleri elde edilmiştir. SAA değişkenleri kurumlara göre değişmektedir ve bu değişkenler çalışanların yardımlaşmaya olan eğilimleri açısından göstergedir.
An analysis of the main critical factors that affect the acceptance of technology in hospital management systems

Bu çalışmanın amacı hastanelerde kullanılan Hastane Yönetim Sistemlerinin kullanımının kabul edilmesine katkıda bulunmak için (Davis, 1989) Teknoloji Kabul Modelinin genişletilmesiyle bir metot geliştirmektir. Bu çalışma ayrıca dışsal faktörlerin eklenmesiyle Teknoloji Kabul Modelinin geliştirilmesini amaçlamaktadır. Böylece algılanan fayda, algılanan kullanım kolaylığı ve dışsal teknoloji kabul modeli etmenleri arasındaki ilişki ve bu ilişkinin teknoloji kullanma niyetleri ölçülebilecektir. Bu çalışmada nicel analiz yöntemleri kullanılmıştır. Nicel analiz yöntemi Türkiye Devlet hastanelerinde doktorlar, hemşireler, teknisyenler ve yöneticiler tarafından doldurulan anket çalışmasından oluşmaktadır. Anket sonuçları hastanelerden toplandıktan sonra ham verinin analiz süreci başlatıldı. Analizin sonuçları algılanan fayda, algılanan kullanım kolaylığı dışsal etmenler ve teknoloji kullanma niyeti arasında kayda değer bir ilişki olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak bu çalışma Teknoloji Kabul Modelindeki kritik faktörlerin Türkiye'deki Hastane Yönetim Sistemlerinin kullanımının kabul edilmesi üzerindeki etkilerini ve uyumluluğunu göstermektedir.
Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi'nde çalışan hekimlerin hasta kayıt sistemi hakkındaki düşünceleri ve elektronik hasta kayıt sisteminden beklentileri

Yılmaz, A., Hekimlerin Hasta Kayıt Sistemi Hakkındaki Düşünceleri ve Elektronik Hasta Kayıt Sisteminden Beklentileri: Sağlık Bilimleri Enstitüsü Sağlık Kurumları Yönetimi Bilim Uzmanlığı Tezi, Ankara, 2002. Bu çalışmada hasta dosyalan ve bilgisayarlı tıbbi kayıt sisteminin birlikte kullanıldığı H. Ü. İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesinde çalışan hekimlerin halen kullanılmakta olan hasta kayıt sistemi hakkındaki düşünceleri ve elektronik hasta kayıt sisteminden beklentilerini belirlemek amaçlanmıştır. Bu amaca ulaşılması için geliştirilen anket formu kullanılmıştır. Araştırma sonunda, hasta dosyalarının mevcut yapısıyla; hekimlerin hasta dosyalarına istedikleri sürede ulaşamadıkları (%77,9), hastanın tıbbi bilgilerinin düzenli ve okunaklı olarak kaydedilmediği (%87,4), dosyalarda kullanılan formların içerik ve kullanım kolaylığı açısından yetersiz olduğu (%75,8), hastanın tanı ve tedavisi için bilgi ihtiyacını karşılamadığı (%50,5), bilimsel araştırma yapmanın kolay olmadığı (%80,9), tıbbi kayıtların gizliliği ve mahremiyetini sağlayamadığı (%86,3) düşüncesinde oldukları bulunmuştur. Halen kullanılan bilgisayarlı tıbbi kayıt sisteminin yapılan işi kolaylaştırdığı (%60), laboratuvar sonuçlarına ulaşmada kolaylık sağladığı (%87,4), hastalara ait bilgilerin paylaşımını sağladığı (%45,3), tıbbi araştırmalara ve tıp eğitimine katkı sağlamadığı (%50,5), tıbbi kayıtların gizliliği ve mahremiyeti beklentilerini sağlayamadığı (%48,4), düşüncesinde oldukları bulunmuştur. Hekimlerin kayıtların tamamen elektronik ortama taşınarak kağıtsız olarak tutulması (%69,5), internet üzerinden hastalara eğitici bilgiler verilebilmesi (%55,8), sistemin genel kabul görmüş tedavi kılavuzlarına ve protokollerine erişimi sağlaması (%92,6), hastanın alerji vb. bilinmesi tıbbi özellikleriyle ilgili uyarı sağlayan yapıyı içermesi (%100), güncel hastalık ve tıbbi girişim kodlama sistemlerine sahip olması (%95,8), tıbbi verilerin sistemden rapor, metin, grafik vb. şekilde elde edilebilmesi (%93,7), sisteme veri girişinde kolaylık sağlayabilecek teknolojik kolaylıklar içermesi (%96,8), seminer, kongre bildirileri gibi bilimsel yayınları paylaşma olanağı sağlaması (%94,7) beklentisinde oldukları bulunmuştur.
Toplam kalite yönetimi çerçevesinde hemşirelerde iş tatmin düzeyinin ölçülmesi

Bu araştırma, hemşirelerde iş tatmin düzeyi ile eğitim durumu arasındaki ilişkinin ve tatminsizliğe yol açan organizasyonel etkenlerin saptanmasına yönelik olarak planlanmıştır. Tanımlayıcı tipte olan bu araştırma GATA H. Paşa Eğitim Hastanesi Komutanlığı'nda görevli 128 hemşire üzerinde yapılmıştır. Çalışmada hemşirelere sosyo-demografik ve işle ilgili kişisel özellikleri ve organizasyonel tatmin etkenlerinin durumu konusundaki düşüncelerini saptamaya yönelik sorular içeren bir anket formu uygulanmıştır. Elde edilen verilerin istatistiki değerlendirmesinde SPSS for Windows paket bilgisayar programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda mesleki eğitim alman okulun iş tatmini üzerine etkisinin olduğu; ancak en önemli kişisel etken olmadığı görülmüştür. İşle ilgili kişisel özellikler arasında yer alan görev yeri ve aylık nöbet sayısının iş tatmini üzerine etkisinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Hemşirelerin iş tatmin düzeyini arttırmaya yönelik olarak kısa vadede hemşirelerin rotasyona tabi tutularak, iş yükü fazla olan birimlerde çalışma süresinin sınırlandırılması, yöneticilerin kalite yönetimi, çağdaş yönetim ve iş tatmini konularında eğitilmesi; uzun vadede ise, hemşirelerin yönetimi ile ilgili görev, yetki ve sorumluluklarının tamamının Hastane Başhemşireliğine verilerek hemşirelerde tatminsizliğe yol açan yönetimsel etkenlerin düzeltilmesine yönelik çalışmaların başlatılması önerilmiştir.
Özel sağlık kurumlarında bilgi teknolojileri kullanımının çalışan memnuniyetine etkisi

Bu çalışma Özel Sağlık kurumlarında çalışan personelin; Temel Bilgi ve Sağlık Bilgi Teknolojilerini kullanmalarının çalışan memnuniyetine etkisini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışma Üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde sağlık sektörü hakkında genel bilgiler verilmektedir. İkinci Bölümde temel bilgi teknolojileri ve sağlık alanında kullanılan bilgi teknolojileri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise bu teknolojilerin kullanımının sağlık çalışanlarının memnuniyetine etkisi incelenmiştir. Çalışmaya İzmir ve Manisa da bulunan dört özel hastane dahil edilmiştir. Veri toplama için anket tekniği seçilmiştir. 409 personele Sağlık bilgi teknolojileri kullanım anketi uygulanmıştır. Verilerin incelenmesinde; bağımsız gruplarda t testi, tek yönlü varyans analizi ve ki-kare analizi kullanılmıştır. Özel sağlık kurumlarına sağlık hizmeti almak üzere başvuran hastaların bilgilerinin girilmesi, hastalığın teşhis edilmesi, bir takım analizlerin yapılması, tedavi uygulaması vb. işlemlerin bilgisayar ortamında izlenmesi daha sonraki müracaatlar için de önem taşımaktadır. Hasta ile ilgili gerekli bilgilerin hastanedeki çeşitli birimlerde çalışan idari ve sağlık personeline kısa zamanda ve gruplandırılmış olarak sunulması gerekir. Bu ise hastane bilgi yönetim sistemleri ile sağlanabilmektedir. Özel sağlık kurumlarında bilgi teknolojilerinin kullanımı; hastanedeki iş süreçlerinin bilgisayar ortamında izlenerek işlemlerin etkin ve verimli bir şekilde gerçekleştirilmesine katkı sağlamaktadır. Özel sağlık çalışanlarının bilgi teknolojilerinin kullanımından yüksek düzeyde memnun oldukları sonucuna ulaşılmıştır.