turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Prehistorik Gülpınar kemik aletleri: Üretim ve kullanım modelleri

Bu doktora tezi Antik Troas Bölgesi'nin güneybatı köşesinde Gülpınar köyünde Smintheion'da, 2004- 2014 yılları arasında kazılan prehistorik yerleşimde Kalkolitik döneme ait II. ve III kültür katmanlarında ele geçen kemik buluntuları tipolojik olarak değerlendirerek, kullanım ve üretim özelliklerine yönelik modeller önermeyi amaçlar. Radyokarbon tarihlemelerine göre Erken Kalkolitik 2 döneme ait Gülpınar II yerleşim tabakasının M. Ö. 5320- 4940 zaman aralığına, Orta Kalkolitik dönem Gülpınar III tabakasının M. Ö. 4930- 4450 zaman aralığına ait olduğu anlaşılmıştır. Yerleşim genelinde toplam 202 adet sağlam veya kısmen korunmuş kemik alet ortaya çıkarılmıştır. Bunun dışında alet üretimiyle ilişkilendirilebilecek yaklaşık 70 parça belirlenmiştir. Bu tez çalışmasında işlenmiş ve yarı işlenmiş toplam 263 adet osseöz alet kataloglanmıştır. Bu tezde kemik aletler dönemin teknolojisi ve günlük yaşam faaliyetleri konusuna ışık tutacak düzeyde bilgi potansiyeline sahip arkeolojik nesneler olarak görülmektedir. Kemik alet grubunun tipolojik olarak sınıflandırılması yapılarak mikroskobik görüntüleme sistemi yardımıyla üretim teknolojileri ve işlevleri konusunda bilgiler edinilmeye çalışılmıştır. Bu çalışmanın en önemli sonuçlarından birisi kemik aletlerin günlük yaşam faaliyetleri yanı sıra özellikle hasır dokumacılığı ve çanak çömlekçilikte bezeme gibi işlevlerde kullanılmış olması gerektiği yönünde bilgiler sunmasıdır. Yerleşimin besin ve geçim ekonomisinde avcılık ve hayvan yetiştiriciliğinin önemini ortaya koyan faunal kalıntılar içinde kemik aletlerin; Kalkolitik dönem Gülpınar köy toplumunun zanaatkar sınıfı uğraşıları hakkında yeni bilgiler vermesi amaçlanmaktadır. Anadolu prehistorik yerleşimleri genelinde yeni bir araştırma alanı olarak tanımlanabilecek kemik aletlerin üretim ve kullanım modellemeleri konusunda çalışmaların sınırlılığı göz önünde bulundurulduğunda; bu çalışmanın özellikle Batı Anadolu yerleşimlerinde son yıllarda ağırlık kazanan kemik alet tipoloji çalışmaları için önemli katkılar sağlaması hedeflenmektedir.
Mikenlerde ekonomik yapı ve ticaret

ÖZ Linear B yazısı, Miken Uygarlığı ile ilgili birçok soruna ışık tutmuştur. Mikenleri yakın zamana kadar arkeolojik veriler, Homeros destanları ve çağdaşı toplumların kayıtlan ile tanırken, artık kendi yazıları ile yazılmış metinler sayesinde daha iyi anlama firsatı bulabiliyoruz. Ne yazık ki, elimizde Hitit İmparatorluğu ya da Mısır' dairine benzer edebi metinler, antlaşmalar vb. yoktur. Bu yüzden tabletler eksiksiz bir kaynak olmaktan uzaktır. Bu olumsuzluğa rağmen, din, idari yapı, özellikle de çalışmamın konusunu meydana getiren ekonomi ve ticaret gibi konularda eskisinden daha fazla bilgiye sahip olduğumuzu söyleyebiliriz. Metinler birçok konuda oldukça yetersiz kaldığından, çalışmamda bu eksiklik arkeolojik bulgular ve diğer toplumların yazık kaynaklan ile desteklenmiştir. Amacım bu sayede Miken ekonomik ve ticari yaşama dair genel bir bakış sunarak, Mikenleri Homeros destanlanndaki yarı mitolojik kimliklerinden çıkarıp 'ete kemiğe' büründürmektedir. Miken tarihini ve Linear B yazısının yapışım kısaca gözden geçirdikten sonra, 'Ekonomi' başlığı altoda işgücü ve işçilerin konumundan bahsedilmiş, daha sonra tabletlerde en fazla sözü edilen faaliyetler önem sırasına göre arkeolojik verilerle birlikte ele alınmıştır. İkinci bölümü oluşturan 'Ticaret' başlığı altoda ise, Mikenlerin ihraç mallan ve diğer Akdeniz toplumları ile ticari ilişkileri incelenmiştir.
Mitoslar ve tasvirler ışığında antik ege coğrafyasında dişi tanrısal figürler: Kök, karışım ve değişim

Tarih boyunca farklı bölgelerde yaşayan topluluklar birbirleriyle ticari, sosyal, kültürel, dini ve siyasi ilişkiler geliştirmiş, kültürleri arasında aktarmalar gerçekleşmiştir. Ege, Doğu Akdeniz ve Mezopotamya coğrafyası, ilk çağlardan beri dini figürler açısından benzer karakterlere yönelmişlerdir. Dinleri, Sümerler ile başlayan gelenekle organize pantheon içinde hiyerarşik olarak sıralanmış, farklı görevleri ve yetenekleri olan tanrısal figürlerden oluşur. Bu figürler benzer olsalar da ait oldukları coğrafyaya göre özellikleri değişmiş ve önemleri, azalmış ya da artmıştır. Yunan ve doğu dünyasına ait materyalin aktarımı Geç Bronz Çağdan itibaren Doğu Akdeniz ve Anadolu üzerinden gerçekleşen temasa dayandırılabilir. Mezopotamyalı mitler ve karakterler, arka planlarındaki öz korunarak, Yunan ozanları tarafından özgün sayılabilecek yaratıcı bir şekilde tekrar biçimlendirilmiş ve anlatılarak benimsenmiştir. Bu konuda kolonileşme, şehir devletlerinin yükselişi ve deniz ticareti mit ile geleneklerin aktarımında etkili olmuştur. Antik Yunan kültürüne ait dişi tanrısal figürler kapsamında, tanrıçalar Gaia, Aphrodite, Rhea, Hekate, Hera, Demeter, Persephone, Hestia, Athena ve Artemis'in, Mezopotamya'ya kadar izi sürülen her şeye gücü yeten Ana Tanrıça'nın bölünmüş fonksiyonlarını üstlenerek farklılaşmış olması ancak köken olarak tüm bu tanrıçaların ortak noktalarda birleşmeleri incelenmiştir. Mezopotamya, Doğu Akdeniz, Anadolu ve Yunan dini kültürleri arasındaki benzerlikler dişi tanrısal figürler üzerinden incelenmiştir.
Doğu Akdeniz'deki arkaik ve Klasik Dönem batıkları ışığında deniz ticareti

Arkaik ve Klasik dönemlerde, ticarileşen antik iktisatlarda deniz ticareti üzerine yapılmış özgün bir çalışma bulunmaması sebebiyle söz konusu dönemlere odaklanmak ehemmiyetlidir. Doğu Akdeniz'de Arkaik ve Klasik dönemlerde, deniz ticaretinde ciddi bir artış olduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışma, Doğu Akdeniz kapsamında, kuramsal kavram ve modelleri kullanarak Antik Çağ iktisatlarını incelemekte, söz konusu kavram ve modelleri Arkaik ve Klasik dönemlerdeki deniz ticaretine uygulamakta ve aynı kavram ve modeller uygulanarak elde edilen sonuçları Doğu Akdeniz'de ele geçmişş Arkaik ve Klasik Dönem batıklarının verileriyle karşılaştırarak, Doğu Akdeniz'in, Arkaik ve Klasik dönemlerdeki deniz ticaretinin boyutlarını, Ege ve Yakın Doğu merkezlerinin sıkı etkileşimini, ve söz konusu dönemlerdeki ticarileşme seviyelerini ve devingenliklerini ortaya koymaktadır.
Sivas Ziyaretsuyu Helenistik ve Roma dönemi seramikleri

Bu çalışmada 2004 yılında Sivas ili Hafik ilçesinde yapılan Ziyaretsuyu kazısından ele geçen seramik buluntuları değerlendirilmiştir. Üzerinde çalışılan bu buluntuların öncelikle çizimleri yapılmış ardından tipolojik özellikleri incelenerek çevre bölgelerle karşılaştırılmalar yapılmıştır. Bu karşılaştırmalar sonucunda seramiklerin dağılım alanı tespit edilmeye çalışılmıştır. Dağılım alanının tespiti sonucunda bu bölgenin kuzey Suriye ve güney Anadolu ile bağlantısı olduğu anlaşılmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda Ziyaretsuyu kazısından ele geçen seramik buluntularının Helenistik ve roma dönemi içindeki belirlenmeye çalışılmıştır. Değerlendirmeler ve karşılaştırmalar sonucunda Ziyaretsuyu Mevki'nin M. Ö. 2. yy da iskan gördüğü düşünülmektedir.
Bithiynia bölgesi ticaret yolları

Bithynia'da çağlar boyunca yoğun ticari faaliyetler söz konusudur. Bunun nedeni kara ve deniz ulaşımı ile ticaret yapılmasıdır. Konumundan dolayı çok önemli bir bölgeye sahip olan Bithynia, Asya ve Avrupa üzerinde bir köprü görevi görmekte aynı zamanda Akdeniz'den Karadeniz'e bir geçiş konumunda bulunmaktadır. Bu sebepten dolayı tezin amacı Bithynia Bölgesindeki ticaretin önemini vurgulayarak yayılımını anlatmaktır. Çalışmada arkeolojik kanıtlar araştırılmış antik ve modern kaynaklardan yararlanılmıştır. Tez konusu kapsamında 3 bölümden oluşan tezin ilk bölünü bölgenin kökeni ve tarihçesi hakkında verilen bilgiler oluşturmaktadır. İkinci bölümünde ticaret de hangi ürünlerin hangi araçlarla nasıl nasıl yapıldığını anlatan taşımacılık yöntemlerine yer verilmiş son olarak da Bithynia Bölgesinde yer alan ticaret yolları üzerinde durulmuş ticari kentler, yollar, konaklama ve mil taşlarına yer verilmiştir.
Antik dönemde 'Geländemauer' tipi kent surlarının ortaya çıkışı ve gelişimi

Anadolu ve Yakındoğu'da tahkimat yapılarının mimari gelişimi, kentleşme ile yakından ilişkilidir. Bu bakımdan Phryg ve Lydia kent surlarının plan düzenlemeleriçoğunlukla içkale ve tüm kentsel yapıları içeren dış sur çevirmesinden meydana gelmektedir. Öte yandan bölgesel ölçekte arazi savunması için Lydialılar, kentleriniçok geniş çevirme şeklindeki surlarla tahkim etmişlerdir. Sardeis ve Kerkenes'tegörüldüğü üzere bu Lydia tahkimat yapıları, 'Gelandemauer' sur tipinin öncüleri arasında değerlendirilebilir. Bu nedenle 'Gelandemauer' sur tipinin mimarikökenlerinin belirlenmesi bu çalışmanın temel meselelerinden birisidir. PeloponnessosSavaşı'ndan sonra Kıta Yunanistan'da sınır bölgelerinin savunması için tahkimatsistemleri önem kazanmıştır. Özellikle 'polis' ya da 'koinon' yerleşimlerinin kırsalbölgelerinin savunmasının önemi, Kıta Yunanistan ve Anadolu'da yeni tiptekisurların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu tipteki kent surları, genellikle duvarlarıngüzergahının topoğrafyanın doğal savunma yönünden üstünlüğüne elde etmek amacıyla arazinin yüksek sırtlarını izlediği 'Gelandemauer' olarak tanımlanmaktadır. MÖ erken 4th yüzyılda bu tahkimat düzeni Messenia, Arkadia vekarnania bölgelerinde izlenebilir. 'Gelandemauer' plan modeline göre tasarlanan kent surları, üzerinde kentsel yapıların inşa edildiği iskan alanlarından çok daha geniş alanları çevrelemektedirler. Bu tahkimat yapılarının topografik düzeni, taktik tasarımı ve inşaat yöntemleri gelişmiş bir arazi savunma anlayışını göstermektedir. Çünkü MÖgeç 5. ve erken 4. yüzyıllardan itibaren 'Gelandemauer' tipindeki kent surlarınıninşaatları, farklı topografik koşullarla uyumlu bir şekilde çeşitli duvar teknikleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Aynı zamanda MÖ 4. yüzyılda 'Gelandemauer' tipindeki kent surları, Hekatomnidler Döneminde Batı Anadolu'da sistemli olarak inşa edilmeye başlanmıştır. Bundan sonra 'Gelandemauer' tipindeki kent surları hem taktiksavunma yapıları hem de topografik planları bakımından MÖ 3. yüzyılın sonlarına kadar Batı Anadolu'daki en gelişmiş ve sofistike tahkimat sistemi haline gelmiştir. Bu nedenle Hekatomnidlerin tahkimat alanında gerçekleştirdikleri sur inşa programıkendi karakteristiklerine ve Hellenistik tahkimat yapıları üzerinde uzun vadeli bir etkiye sahiptir. 'Gelandemauer' tipindeki kent surlarının gelişiminin araştırılması ve mimar tekniklerine, topografik tasarımlarına ve kronolojik evrelerine göre antik dönem savunma sistemlerinin sınıflandırılması, Klasik ve Hellenistik dönemlerdekentleşme ve arazi iskan düzenlemeleri hakkında arkeolojik ve tarihi bilgi tabanınakesin bir şekilde katkı sağlayacaktır.
Apollon Klarios Kültü, kehanet pratikleri ve adaklar

Klaros ve Kolophon'un kuruluşuna ilişkin efsanelere göre, Klaros'un kuruluşunda önce Giritli Rhakios ve sonra Teiresias kızı Manto ve oğlu Mopsos rol oynamıştır. Bu efsanevi kişiliklerin Klaros'u Yunan anakarası ve klasik mitoloji ile ilişkilendirmek için kurgulandığı kabul edilmektedir. Klaros'da 1907 yılında başlayan ve kesintilerle günümüze kadar gelen kazılarda ortaya çıkan yapılar arasında adak malzemeleri açısından zengin buluntu veren ve M. Ö. 7 yy'ın ortasında inşa edilmiş yuvarlak altarla, M. Ö. 6. yy'ın ortasından hemen sonra inşa edilmiş büyük dikdörtgen altar önemlidir. Apollon Klarios'a adanmış Hellenistik tapınak ise, kehanet açısından önemli olan kutsal kuyusu ve naosun altında yer alan iki adyton'u ile ünik bir plan sunmaktadır. Klaros'da bulunan adak eşyaları, burada kült aktivitesinin ve adak sunma uygulamasının en azından M. Ö. 10 yy'da başladığını göstermektedir. Bu buluntular Klaros'da en erken Apollon kültlerinden birinin varlığına işaret etmektedir. Ele geçen buluntulara bakıldığında, Apollon Klarios'a çeşitli kaplardan, pişmiş toprak figürinlere, çeşitli heykellerden, lyra ve aulos gibi müzik aletleri, silahlar ve balıkçılık ya da dokuma ile ilişkili ekipmanlara kadar değişen farklı kategorilerdeki adakların sunulduğu görülmektedir. M. Ö. 10-7. arasında saptanan adak çeşitliliğinin Arkaik devirde değişime uğradığı ve M. Ö. 6. yy'ın ikinci yarısından sonra daha çok elinde telli bir çalgı tutan Apollon figürinlerinin adandığı anlaşılmaktadır. Hellenistik dönemde ise adak eşyası sunumu hayli azalmıştır. M. Ö. 2. yy'ın ilk yarısında yapılmış olan Leto, Artemis ve Apollon'dan oluşan kült heykeli grubunda, elinde kithara'sı ile oturur durumda tasvir edilmiş olan Klaros'lu tanrının kehanet vere, müzisyen, savaşçı, çoban, arındıran v. b. gibi birçok kimliğe sahip olduğu ve bunlarla bağlantılı olarak, tören alayı, kurban töreni, theoksenia düzenlenmesi gibi çeşitli dinsel törenlerle onurlandırıldığı anlaşılmaktadır. Klaros'da kehanet, thespiodos adı verilen kahin tarafından önceden belirlenmiş gecelerde kutsal kuyudan su içerek gerçekleştirilmekteydi. Kutsal alanda bunun dışında hiereus, prophetes, grammateus ve kleidophoros adı verilen başka görevlilerin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Klaros'ta kehanetin Hellenistik Dönem öncesinde var olduğunu gösterebilecek tarihsel veriler bulunmamaktadır. Bu dönemden itibaren altı tüz yıl boyunca Klaros, dünyanın çeşitli yerlerindeki kentlerin deprem, veba salgını, kıtlık ve başka bir takım sorunları konusunda kehanet vermiş ve M. S. 3. yy sonrasında işlevini yitirmiştir.
Batı Anadolu'da Hellenistik-Roma dönemlerinde bahçe mimarisi

Bahçe mimarlıgı açısından yüksek estetik degere sahip ve bitki örtüsü bakımından da oldukça zengin olan Hellenistik ve Roma Dönemi bahçeleri antik çagların önemli bahçeleriarasında yer almaktadır. Bahçe mimarlıgının resim, heykel ve mimari gibi güzel sanatlardan daha az yasayan bir sanat olusu, antik uygarlıklara ait bahçelerin veya onlara ait izlerin günümüze kadar ulasmasını güçlestirmistir. Son yüzyılda yapılan arkeolojik kazılarda ortaya çıkartılan duvar resimleri ve kabartmalarda resmedilmis bahçe tasvirleri ve bahçelerle ilgili mimari veriler artmayabaslamıstır. Kabartmalar ve duvar resimlerinde vurgulanan tasvirler gerçege çok yakınresmedilmislerdir. Bu anlatımlar sayesinde antik dönem bahçe mimarisi hakkında elde ettigimiz bilgiler artmıstır. Ve yine son 40 yılda arkeobotanik çalısmaların hız kazanmasıyla, arkeolojik kazılardan alınan toprak örneklere uygulanan polen ve karbon analizleri sonucunda, antik çaglara ait pek çok bitki kolaylıkla teshis edilebilir hale gelmistir. Bu tez çalısmasında, Hellenistik ve Roma Dönemleri basta olmak üzere, antik Akdenizuygarlıklarına ait kazılar sonucu ortaya çıkartılan bahçelerle ilgili önemli vazo resimleri, duvar resimleri ve kabartmalar bir katalog haline getirilip antik çag bahçe mimarlıgına ısık tutulmaya çalısılmıstır. Bilinen bu örneklerin yanında konuyla baglantılı antik çag aktarımları ve modern literatür dikkatle incelenmis ve yorumlanmıstır. Ayrıca yapılan arkeolojik bahçearastırmaları ve kazıları sonucu çıkartılan materyaller de katalogda degerlendirilmistir. Bu çalısmaların ısıgında, Helenistik ve Roma Dönemleri'ne ait Efes Yamaç Evleri'nin peristyl ve atrium bahçeleri model seçilerek, antik çag bahçeleri mimari yapısını canlandırmak amacına yönelik restitüsyon denemesi yapılmıstır. Ayrıca bu bahçelerin bilgisayar ortamında üç boyutlu modelleri de hazırlanmıstır. Restitüsyon çalısmasında, Hellenistik ve Roma Dönemleri villa bahçelerinin gösterisli ve estetik kaygılar tasıyan bahçeler olarak tasarlandıgı göz önüne alınmıstır. Bu dönemlere aitbahçelerin bu derece üstün olmalarının sebebi; dönemin bahçe sanatçılarının ve ziraatçılarınınbahçe teknikleri bakımından son derece ileri düzeyde olmalarıdır. Bahçe mimarisinde kullanılan bitkilerin çesitliligi, bitki türlerinin o dönemlerde çok iyi tanındıgı ve onlardan en iyi sekilde faydalanıldıgını göstermektedir. Romalılar kurdukları büyük imparatorlugungücünü göstermek amacıyla yaptıkları muhtesem mimari yapıların yanında onları tamamlayanbahçelere de büyük bir önem vermislerdir. Bütün bu özellikler yapılan restitüstyonçalısmasına ısık tutmus ve bütün bu verileri içinde bulunduran bir tasarım yapılmayaçalısılmıstır
Önasya'da MÖ. III. ve II. Bine ait bezemeli madeni kaplar

Önasya'da, gerek MÖ. m. Bin ve gerekse MÖ. HBin'e ah bezemeli madeni kapların büyük bir çoğunluğu mezarlardan tespit edilmiştir. Daha az olmak üzere saray ve mabed yapılarından da çıkartılmıştır. Bezemeli madeni kaplar çoğunlukla değerli madenlerden yapılmıştır. Altın ve gümüş, bakır/tunça göre daha fazla tercih edilmiştir. Çanaklar, diğer kap formlarına göre daha çok bezenmiştir. Bardak ve kadehlerin hepsinin altın, gümüş veya elektrumdan yapılmış olması ise dikkat çekicidir. MÖ. nLBinde kazıma ve oluk bezeme teknikleri, MÖ. ILBinde ise repousse tekniği daha çok görülmektedir. Repousse tekniği ile konulu tasvirler işlenmiştir. MÖ. nLBinde geometrik ve bitkisel motiflerin ağırlıkta olduğu, geometrik motiflerden; paralel çizgiler, zig zag ve balık kılçığı motifleri, bitkisel motiflerden de; rozet motifinin daha sıklıkla işlendiği görülmektedir. Figüratif motiflerde, hayvan tasvirlerinden evcil ve av hayvanları daha çok işlenmiştir. İnsan tasvirleri, hayvan tasvirlerine göre daha az olup, tapan ve karışık yaratıktan oluşmaktadır. MÖ. ILBinde ise, figüratif motiflerin arttığı görülmektedir Özellikle insan tasvirlerinde tanrı ve karışık yaratıklar çoğalmaktadır. Kral, müzisyenler, avcılar ve esirler işlenen diğer tasvirlerdendir. Hayvan tasvirlerinde av hayvanları çoğunlukla işlenmiştir. Her iki Dönemde de, konuların; tanrıya tapma, tanrıya sunumda bulunma ve av sahneleri bereketle bağlantılı olduğunu göstermektedir. Mezar ve saray yapılarından çıkartılan bezemeli madeni kaplardan farklı olarak mabedlerden çıkartılan bu tip kaplar, kral veya saray görevlileri tarafından tanrıya adanmıştır. Bunlar, mabed malı olarak düşünüldüğünde, dini törenlerde kullanılan birer kült kabı olarak değerlendirmek gerekmektedir.
Antik Yunan Kıta Yunanistan ve küçük Asya kadın heykellerinde estetik olgusu

Bugün, çağdaş estetik anlayışının ışığında biliyoruz ki; 'estetik' sözcüğü yalnız güzeli ifade etmediği gibi, yine yalnız sanat eserlerini ilgilendiren bir olgu olmaktan da uzaktır. Estetik, insanın günlük yaşamında her an onunla birliktedir, insanın duygularını ifade etme biçimidir. Hiç kimse çirkini aramaz, görmek istemez. Daima güzeli arar, bulmaya çalışır. Estetik olgusunu sanata yansıttığımızda, çağdaş estetik anlayışı; çirkini de, ürkütücüyü de, korkuncu da estetik olarak kabul edebilir. Bu anlayışa göre sanatta estetik, ifadedeki basanda gizlidir. Sanatçı ifadesinde başarılı ise, eseri estetiktir. Antik Yunanistan'da da sanat ve estetik, filozoflann ilgilendiği bir konu olmuştur. Platon; sanatta mimesisi onaylamazken, Aristoteles mimesis içtepisini, insan tabiatı içine sokar ve bütün bilgilerimizi sağlayan bir temel motif olarak anlar. Estetik; Yunanlı'lara göre, sanata ait bir histi. Estetik yalnız imtiyazlı azınlığın hoşlanacağı bir lüks değildi. Güzellik, yalnız nadir ve pahalı şeyler için saklanamazdı. Sanat, kentin ve bireyin varlığını sürdürmesi ile bağlantılı bir gereklilikti. Antik Yunan kadın heykellerine baktığımızda; onları estetik kavramı içinde yorumlarken, çağdaş estetik anlayışından yola çıkarak, ifadedeki başarıya dikkat etmemiz gerekir. Yine çağdaş estetik anlayışına göre, tarihsel bir yaklaşım böyle bir incelemede bize en doğru sonucu verecektir. Bu nedenle Yunan sanatında Arkaik, Klasik ve Hellenistikdönemlerin, kendilerine has sanatsal özelliklerini bilmek ve yorumlarını bu özelliklere dayanarak yapmak zorunludur.
Afyon ve Isparta bölgeleri ilk Tunç çağı kültürleri üzerine bir araştırma

Afyon ve Isparta bölgelerinde yapılmış olan İlk Tunç Çağı'na ait kazı ve yüzey araştırmalarının bütün olarak değerlendirilmesi tezin konusunu oluşturmaktadır. İç Batı Anadolu bölgesinde yer alan Afyonkarahisar ile Göller Bölgesi içerisinde yer alan Isparta illerinde yapılan arkeolojik kazı ve yüzey araştırmaları sonucunda ele geçen ve İlk Tunç Çağı'na tarihlenen mimari, çanak çömlek ve küçük buluntular gibi maddi kalıntılar incelenerek söz konusu bölgelerde İlk Tunç Çağı kültürünün gelişiminin ortaya konması ve çevre bölgelerle olan ilişkilerinin saptanması amaçlanmıştır.
Dana Adası sarnıçları

Su, insanoğlunun varoluşundan beri yaşamın temel unsurlarından biridir. Suya her alanda ihtiyaç duyan ve yerleşimlerinin konumlarını buna göre belirleyen Antik Dönem insanı, su kaynağından uzak, yağışın az olduğu yerlerde günümüzde de olduğu gibi suyu depolamaya ihtiyaç duymuştur. Depolama ihtiyacının ortaya çıkmasıyla yağmur sularını, karasularını ve kısıtlı olan tatlı su kaynaklarını biriktirmek için yapılar inşa etmişlerdir. Bu yapıların en önemlilerinden olan sarnıçlar, Antik Dönem kentlerinin su ihtiyaçları karşılamada önemli bir rol oynamıştır. Bu tez kapsamında Akdeniz'de Mersin ili, Silifke ilçesi sınırları içerisinde yer alan Dana Adası'nda bulunan sarnıçların tespiti ve belgelenmesi yapılmıştır. Antik Dönem'de Kilikya Bölgesi'nde yer alan ada üzerinde çok sayıda sarnıç bulunmaktadır. Ada, önemli stratejik konuma sahiptir. Dana Adası'nda bulunan çok sayıdaki sarnıcın incelenmesi, adanın nüfusunun ortaya çıkmasına yardımcı olmanın yanı sıra yerleşim alanlarının ve adanın yerleşim evrelerinin belirlenmesine katkı sağlayacaktır.
Anadolu'da İmparator Hadrianus Dönemi imar faaliyetleri

Anadolu'daki Roma dönemi imarlaşma süreci göze alındığında en zengin dönemin İmparator Hadrianus dönemi olduğu anlaşılmaktadır. Hadrianus Anadolu'yu İ. S. 123- 124 ve İ. S. 129- 132 yılları arasında iki kez kapsamlı anlamda ziyaret etmiş, Anadolu'nun imarlaşması konusunda yerel yöneticilerle görüş alışverişinde bulunmuştur. Hadrianus'un Anadolu ile özel olarak ilgilenmesinin geri planında üç önemli neden yatmaktadır. Birincisi Panhellenia anlayışının bütün imparatorluk içerisinde yeniden canlandırılmak istenmesi, ikincisi bu felsefenin özünde yer alan ikinci sofistik akımının Anadolu'da doğması, üçüncüsü ise imparatorun neokoros kültü altında Anadolu'da tanrılaştırılmasıdır. Panhellenia anlayışıyla beraber yerel yönetici ve filozoflarında etkisiyle Hadrianus Anadolu'nun imarlaşması için büyük oranda maddi yardımlarda bulunmuş, özellik Mysia bölgesinde kendi adıyla anılan yeni ketlerin kurulmasını sağlamıştır. Ayrıca diğer kentlerdeki yarım kalmış imar aktivitelerinin tamamlanmasını sağlayarak restorasyon çalışmalarına da destek vermiştir. Hadrianus döneminde Anadolu'da yaptırılan yapılar Mimari Özellikler ve Mimari Dekorasyon başlıkları altında ayrı ayrı incelenerek bu yapıların mimari ve dekoratif anlamda benzer özellikleri tespit edilmiş, yapılardaki Hadrianus dönemine özgü detaylar vurgulanarak Anadolu'daki Hadrianus dönemi zengin Roma Mimarisi'nin açıklanması sağlanmıştır
Aleksandria Troas yüzey seramikleri

Aleksandria Troas antik kenti, günümüzde Dalyan adını taşımakta olup Tenedos adasının karşı kıyısında yer alır. Plinius ve Strabon'a göre Antigonos tarafından İ. Ö. 310 yılında 'Antigonia' olarak kurulmuştur. Çanakkale Boğazı'nın güney girişinde bulunmasından dolayı Kuzey Ege ticaretinde önemli rol oynamıştır. İ. Ö.301 yılında, Lysimachos tarafından ismi 'Aleksandria' olarak değiştirilmiştir. Roma İmparatorluk döneminde bir koloni haline gelir. İ. S. 52'de aziz Paul ve Lukas, Makedonya'ya gitmeden önce kenti ziyaret ederler. Aleksandria Troas'ın yöneticiliğini yapmış olan Herodus Attikus, Hadrian'ın da yardımıyla hamamı ve su kemerlerini İ. S. 135 tarihinde yaptırmıştır. Bizans dönemi hakkında bildiklerimiz kentin bu dönemdeki adının 'Troas' olması ve bir piskoposluk merkezi olduğudur. Tezin konusunu oluşturan seramikler, 1995 yılında tarafımdan gerçekleştirilen yüzeyden toplama yöntemiyle elde edilmişlerdir. Çalışmanın sonucunda, buluntuların hellenistik dönemden Ortaçağ' a kadar tarihlenebildikleri ortaya çıkmıştır. Bu da kent tarihiyle uyumlu bir sonuçtur. Kentin tarih sahnesine çıkışı ve buradan inişi de aynı zamanlara denk gelir. Seramiklerin çoğunluğunu terra sigillatalar ve pişirme kabı, leğen türünde günlük kaplar oluşturur. Ancak siyah astarlı seramik, Megara kaseleri gibi hellenistik seramik, kandiller, amphoralar, kırmızı astarlı Roma seramikleri, birkaç terrakotta ve Ortaçağ'a tarihlenen sırlı Bizans seramikleri de vardır. Bu malzeme yüzey araştırmasından geldiği için elde edilen sonuçlardan bazıları geçicidir. Yine de kazı öncesi her sit alanında yapılması faydalı olan, malzemeyi tanımaya olanak veren bir çalışmadır. Böylelikle bu tez, değişik katmanlardan gelecek seramik buluntuları için bir rehber olacaktır.