turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Arap Baharı ve etkileri

Arap Baharı, 2010 yılında Tunus'ta bir seyyar satıcının kendisini yakmasıyla patlak vermiş ve bütün Ortadoğu'yu etkisine almış bir olgudur. Bu çalışmada Arap Baharı'yla ilgili olarak 2010- 2013 dönemindeki gelişmeler ele alınmaktadır. Birinci bölümde yer alan girişten sonra çalışmanın ikinci bölümünde Ortadoğu'yla ilgili tarihsel, jeopolitik, sosyo-politik ve ekonomik yapı konusunda bilgiler verilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde Arap Baharı'nın en çok etkilediği ülkeler olan Tunus, Mısır, Suriye ve Libya'nın yönetim yapısı ve tarihi hakkında bilgiler verilmiştir. Bunu izleyen bölümdeyse Arap Baharı'nın siyasi, sosyal, ekonomik ve tarihsel nedenleri tartışılmış ve her devrimin kendine özgü özelliklerine değinilmiştir. Beşinci bölümdeyse Arap Baharı'nın Tunus, Mısır, Suriye ve Libya'da yönetimsel olarak ne tür değişiklikler meydana geldiğine ve küresel ve bölgesel aktörlerin tutumuna odaklanılmıştır. Tezin altıncı ve son bölümüyse tezle ilgili sonuçları ortaya koymaktadır. Tezin temel hipotezi, Arap Baharı'nın siyasal, ekonomik, sosyal ve tarihsel nedenlerden oluşan bir dizi faktör sonucunda ortaya çıktığıdır.
Azınlıklarla sosyal hizmet: Türkiye'de yaşayan azınlıkların toplumsallaşma deneyimleri ve sosyal politika gereksinimleri

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de yaşayan azınlık toplulukları ve üyelerinin; sosyal hizmet değerleri ve uygulaması ile sosyal politikalar bağlamında haklar açısından genel çerçevedeki yerini değerlendirmek, gereksinimlerinin neler olduğunu tespit etmek, toplumsal düzende oluşturdukları toplumsallaşma ve sosyal destek mekanizmalarını keşfetmektir. Bu amaç doğrultusunda, azınlık topluluklarına mensup bireylerden bir Bulgar, dokuz Ermeni, dört Rum, yedi Süryani ve beş Yahudi olmak üzere 26 katılımcı ile sosyal hizmet alanında çalışmalar yürüten dokuz profesyonel meslek elemanı olmak üzere toplam 35 katılımcı ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Türkiye'de yaşayan azınlıkların yaşadıkları sorunlara ayrıntılı bir şekilde eğilme ve sosyal politikalar şemsiyesi altında sosyal hizmet disiplininin bulunduğu yeri irdeleyebilme açısından araştırma nitel bir yapıda tasarlanmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler; kavramlarla azınlık olmak, azınlıkların toplumsallaşma süreçleri, azınlıkların hakları ve gereksinimleri, azınlıkların hakları ve gereksinimleri ile ilgili sorunlara yönelik çözümler, azınlıklara yönelik sosyal politika ve sosyal hizmet olmak üzere beş ana tema üzerinden analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, Türkiye'de yaşayan azınlık topluluklarına ve ihtiyaçlarına yönelik kamu tarafından sunulan sosyal hizmet uygulamaları konusunda eksiklikler bulunduğu saptanmıştır. Bu durumun da azınlık topluluklarının kendi içlerinde toplumsallaşma kalıpları oluşturmasına ve kendileri için sivil bir sosyal hizmet ağı yaratmasına sebep olduğu keşfedilmiştir. Azınlık topluluklarına mensup bireyler sosyal hizmet gereksinimleri olduğunu ve ihtiyaçlarına yönelik hizmetlerin planlanması yönündeki taleplerini dile getirmiştir. Araştırma, bu talep ve öneriler doğrultusunda sosyal hizmetin azınlıklarla çalışma boyutunda mikro, mezzo, makro önerilerle sonlandırılmıştır.
Körfez Savaşı sonrası Türkiye, Yunanistan ve Suriye'nin savunma politikalarının Türk dış politikasına etkileri

Körfez Savaşı'nın bitimiyle Türkiye kendini hızla silahlanan bir bölgenin yanında bulmuştur. Böylece, Türkiye'nin klasik güç politikalarına öncelik verilmiştir. Bununla beraber, Türkiye'yi doğrudan hedef alan Yunan-Suriye ortaklığı sonrasında klasik bir iki cephelilik hali ortaya çıktı. Bu yarış doğrultusunda Türkiye, Yunanistan ve Suriye'nin izlediği savunma politikaları, bir iki cephelilik durumu yaratarak Türk Dış Politikası'nın belirlenmesine önemli etkilerde bulundu. Araştırmanın Giriş Bölümü'nde dış politika ve savunma politikaları arasındaki bağlantıları kurabilmek için temelde bazı konular incelenmektedir. Öncelikle çizilen teorik çerçeve içinde araştırmaya anlam kazandıran savaş, ulusal güç ve strateji kavranılan tanımlanmakta ve ardından da Realizm ve Güç Dengesi konulan gelmektedir. Sonra, araştırma dönemine göz atılmaktadır. İkinci Bölümde, Türkiye, Yunanistan ve Suriye çeşitli açılardan mevcut veriler doğrultusunda incelenmektedir. Önce Türkiye'nin Soğuk Savaş sonrasında bölgedeki yeri ve yeni tehdit algılaması, karar-alma mekanizması, savunma politikası ve Türk Dış Politikası ele alınmaktadır. Ardından, Yunanistan'ın Soğuk Savaş sonrası bölgedeki durumu ve bölgesel sorunlan, karar-alma mekanizması, bağlantılı olarak Kıbrıs Rum Kesimi'nin durumu ve rolü ile Yunan Savunma Politikası incelenmektedir. Son olarak Suriye'nin Soğuk Savaş sonrası bölgedeki durumu ve bölgesel sorunlan, karar-alma mekanizması, askeri ve siyasi tecrübeleri ve Suriye'nin savunma politikası anlatılmaktadır. Üçüncü Bölümde, Suriye ile Yunanistan arasındaki yakınlaşma anlatılmakta; önceki bölümler üzerine analiz yapılırken Türkiye'nin girmesi muhtemel bir savaşta yaşanacak iki cepheliliğin yer, zaman ve gelişimi üzerinde durulmakta, İki Buçuk Savaş Stratejisi'ne de dikkat çekilmektedir. Ek olarak, olası dış müdahaleler göz önünde bulundurularak, bu savaşa doğrudan ya da dolaylı etkileri tartışılmaktadır. Dördüncü Bölümde ise, üç ülkenin savunma politikaları sonucu ortaya çıkan silahlanma yansı kapsamında üç ülkenin askeri yetenekleri, savunma sanayilerindeki gelişmeler, teknoloji transferleri ile bu yansın sosyo-ekonomik maliyetine yer verilmektedir. Bu yolla, 'S-300' ve 'Kardak' krizleri ile Türkiye ile Suriye arasında savaşa yol açmak üzere olan Suriye'nin PKK'ya verdiği destek açıklanmaktadır. Aynca, Türkiye ile İsrail arasındaki savunma anlaşması ve siyasi yansımaları değerlendirilmektedir. Sonuç Bölümü'nde ise, Türkiye'nin kazanımları ve kayıpları tartışılmakta ve Türkiye'nin politikaları için bazı öneriler de getirilmektedir.
Demokrasiye geçiş süreçlerinde kadın: Türkiye ve Tunus örneklerinde seküler ve dini kadın hareketlerinin karşılaştırılması

Bu çalışma, Türkiye'deki ve Tunus'taki kadınların kimlik algılarını, vatandaşlığın kadın boyutunu ve STK pratiklerini kadınların kendi içlerindeki ayrımlaşmaları da göz önüne alarak incelemektedir. Bu kapsamda, vatandaşlık teorilerinden ve kadınların sivil toplumdaki faaliyetlerini esas alan yazından yararlanarak kadınların toplumsal katılımlarının, devlete ve sivil toplumun rolüne bakış açılarının ve kadınlık-aile algılarının analizi sunulmaktadır. Her iki ülkede seküler ve İslami olarak farklı platformlarda görünür olan kadınların kesişen ya da ayrımlaşan görüşleri, farklı sivil toplum alanlarındaki kadınlarla yapılan mülakatlara dayalı olarak tartışılmaktadır. Tezde, karşılaştırmalı vaka analizi yönteminden yararlanılmaktadır. Ortadoğu, İslam ve sekülerizm konularının iki ülke ve ülke içi gruplar açısından karşılaştırmaya el verecek bir bütünlük içinde ele alınması da bu çalışma kapsamında gerçekleşmiştir. Vatandaşlık, kadın, kimlik, feminizm, sivil toplum ve İslami/seküler ayrımlarını bir araya getirmesi bakımından bu tez, bütünsel yaklaşımıyla, vatandaşlık tartışmalarının çıkış noktası olan Avrupa'nın dışında bir bölgede Müslüman nüfus ağırlıklı iki ülke olan Türkiye ve Tunus örneklerinden yola çıkarak bu konuları karşılaştırmalı olarak çalışmak yoluyla literatüre bir katkı niteliğindedir. Yarı yapılandırılmış görüşmeler toplam 20 kadın sivil toplumu yetkilisi ile İstanbul, Ankara ve Tunus'un başkenti Tunus'ta yapılmıştır. Bu bulgular kapsamında Türkiye'deki ve Tunus'taki kadın hareketlerinin olanakları ve sınırlılıkları tartışılmıştır. Farklı kimlikleri temsil eden kadınların kurucu ideoloji ve feminizm tartışmalarında, kadınlığın tarifinde, alternatif sistem önerilerinde, devlet otoritesi ve sivil toplumun fonksiyonları gibi konularda farklılaştıkları ve iktidar değişimleri neticesinde farklı etkilenmeler yaşadıkları gözlenmiştir. Dolayısıyla kadınların bir aktör olarak aktivizminin yapısall faktörlerin sınırları ölçüsünde gerçekleştiği sonucuna varılmıştır.
Türkiye'de 2014 Yerel Seçimlerinde e-demokrasi uygulamaları

Liberal demokrasinin temsil krizine bir çözüm olarak ortaya çıkan e-demokrasi uygulamalarının, katılımcı demokrasinin etkinlik kapasitesini arttırmaya yönelik bir işleve sahip olduğu ileri sürülmektedir. Ancak, katılımcı demokrasinin hayata geçirilmesinde önemli bir rol oynadığı düşünülen e-demokrasi uygulamaları, bu beklentileri karşılama noktasında bir çözüm olamamıştır. Bilgi ve iletişim teknolojilerinin erişebilirliği ve yurttaşların bu konudaki okuryazarlığı, e-demokrasi uygulamalarının katılımcı demokrasiyi arttırma yolundaki beklentilerde önemli ölçüde etkilemektedir. Bilgi ve iletişim teknolojilerinin Türkiye'de, devlet-vatandaş ilişkisinde nasıl bir rol oynadığını konu alan bu çalışma, özellikle seçim yarışında, seçmen ile temsilci arasındaki etkileşimin niteliğini ölçmeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla, çalışma, 30 Mart 2014 Yerel Seçimleri'nde, büyükşehir belediye başkanlığına aday olan siyasiler ile seçmenler arasındaki iletişimin niteliğini, Twitter üzerinden incelemektedir. Çalışmanın uygulamasından elde edilen bulgular, e-demokrasi uygulamalarının, Türkiye örneğinde katılımcı demokrasinin işlerlik kazanmasından ziyade siyasilerden seçmenlere tek yönlü bir bilgi akışı olduğunu göstermektedir. Bu durum, Türkiye'de, e-demokrasi uygulamalarının katılımcı demokrasiyi hayata geçirmede önemli bir role sahip olmadığını ortaya koymaktadır.
Almanya ve Türkiye'de sosyal demokrasi

Sosyal demokrasi, Marksist anlayışa uygun bir şekilde, ihtilalci bir eylemcilik içinde özgürlükle adaleti kaynaştırmak ve böylelikle adil bir toplum yaratmak hedefiyle yola çıkmıştır. Zamanla, bir değişim geçirmiş, hedeflerine demokratik yollarla ulaşmayı kabul etmiştir. Sosyal demokrasi bir yandan katılımcı bir yönetimi diğer yandan devletçi bir yaklaşımı içinde barındırmaktadır. Keynesyen ekonomi politikaları 80'li yıllara kadar sosyal demokrasinin adalet sorununa sunduğu başlıca çözüm önerisi olmuştur. Küreselleşme dalgasının getirdiği siyasi, ekonomik ve kültürel değişimlerle ulus devlet odaklı sosyal demokrasi anlayışı etkinliğini yitirmiş ve devletin hareket alanının azaltılması gerektiği düşüncesi yaygınlık kazanmıştır. Sosyal demokratin partiler geçimişte kullandıkları sosyal devlet politikaları işlevsizleşmiş veya sürdürülemez hale gelmiş ve sosyal demokratlar bir kimlik ve felsefe bunalımı yaşamaya başlamışlardır. Her ne kadar sosyal demokrat siyasetin politikaları başarısızlığa uğramış ise de, sosyal demokrat çevreler, bu başarısızlığın aslında ulusal boyutta bir başarısızlık olduğu söylemekte ve uluslararası boyutta oluşturulabilecek bir yeni sosyal demokrat anlayışının başarıyı da beraberinde getireceğini iddia etmektedir. Bu anlamda, küreselleşme sürecinde sosyal demokrasinin hiçbir şekilde önemini yitirmediği, aksine artırdığı iddia edilmektedir. Alman sosyal demokrasisinin araştırılması, özellikle evrensel sosyal demokrasinin yaşadığı değişimi anlama açısından önem arz etmektedir. Araştırmanın diğer konusu olan Türk sosyal demokrasisi ise, evrensel sosyal demokrasiye yakın durma iddiasına rağmen, aslında ondan büyük oranda farklılık arz etmektedir. Bu yüzden Türk sosyal demokrasisinin eksiklikleri, geleneksel sosyal demokrasiden farklılıkları ve mevcut haliyle evrensel sosyal demokrasiyi yakalayabilme şansı bu araştırmanın üçüncü bölümünün konusunu teşkil etmiştir.
Kırgızistan'da toplumsal dönüşüm ve demokrasi sorunu

Günümüz dünyasında demokrasi bir araç olmaktan çıkıp bir amaç olmuştur. Oysa demokrasinin temel amacı insanların daha iyi yönetildikleri, yönetime doğrudan katıldıkları ve özgürlüklerinin korunduğu bir sistem oluşturmak olmalıdır. Uygulamalar ne yazık ki bunun çok uzağındadır. Burada demokrasi halk için değil sadece kurumları ve prosedürleri için var olan bir paradigma haline dönüşmüştür. Bu paradigma bazı yanılgılara yol açabilmekte ve dünyadaki anti-demokratik yapıdaki yönetimlerden daha demokratik yönetimlere doğru ilerleyen bir sürecin yaşandığı ileri sürülebilmektedir. Kuşkusuz bu iddiaların muhatabı niteliğindeki ülkelerden biri Kırgızistan'dır. Sovyet sonrası dönemde Kırgızistan yönetimi liberalleşme ve demokratikleşme süreci adı altında bir takım ekonomik, siyasal ve toplumsal reformlar gerçekleştirmiştir. Bu çerçevede planlı ekonomiden piyasa ekonomisine geçilmiş, yeni Anayasa kabul edilmiş, çok partili siyasi yapılanma oluşturulmuş ve sivil toplum örgütleri desteklenmiştir. Ayrıca Kırgızistan'da Akayev yönetimi kimlik politikası konusunda oldukça ılımlı bir politika izlemiştir. Ancak Kırgızistan'ın demokratik olma iddiasının kritik bir değerlendirilmesi yapıldığında, bu ülkede gerçek halk egemenliği anlamında bir demokratik sistemin kurulamadığı görülmektedir. Üstelik Sovyet sonrası Kırgızistan yönetiminin gerçekleştirdiği ekonomik, siyasal ve toplumsal reformlar liberal demokrasinin bugünkü biçimlerine yönelik bir dönüşümü bile ifade etmemektedir. Kırgızistan'da demokratik kurumlar ve prosedürler mevcut olmakla birlikte bu kurumlar sistemli bir şekilde çalışmamakta, dahası iktidarın oyuncağı durumunda oldukları bile söylenebilir. Dolayısıyla Sovyet sonrası Kırgızistan'daki ekonomik, siyasi ve toplumsal dönüşüm süreci, yeni bir demokratikleşme atılımı olmaktan çok düşük yoğunluklu demokrasi rejimi olarak tanımlanabilecek gelişmeleri ifade etmektedir. Oysa gerçek anlamda demokrasi eşitlik, özgürlük ve haklar ile bunların gerçekleşeceği mekanizmalar olarak yönetme hakkı ve yönetimde eşitliktir.
Peyami Safa'nın siyaset anlayışı

On dokuzuncu yüzyılın önemli düşünürlerinden olan Peyami Safa, romanları başta olmak üzere Türk siyasetine ilişkin birçok konuda eser yazmıştır. Bu çalışmada; düşünürün yazdığı eserlerden ve siyasete bakış açısı üzerine yazılan eserlerden yola çıkarak Peyami Safa'nın siyaset anlayışı ele alınmıştır. Bu çalışmada, Peyami Safa'nın düşünce dünyasında siyasi kavram ve sorunlar ile Türk toplumuna bakışı hakkında bilgilere yer verildi. Siyasi kavramlar konusuna genel bir bakış yapılarak, Peyami Safa'nın düşünce dünyasında siyasi kavram ve sorunlar ile Türk toplumuna bakışı başlıkları altında incelenmeye çalışılmıştır. Peyami safa, Türk milleti için uygun fikir akımı olarak milliyetçilik fikrini ön plana çıkarmıştır. Muhafazakar toplum anlayışı içerisinde de muhafazakarlığın, tutuculuk değil manevi değerlerini koruyarak, ilim ve teknolojide açık bir toplum yapısını öngörmektedir. Peyami Safa'nın yaşadığı yıllarda Dünyadaki en önemli konu kuşkusuz sosyalizm ve Komünizmdi. Bu ekonomik sistemlerin karşısında liberalizm vardı. Peyami Safa özgürlükler açısından liberalizme daha sıcak bakmış ve sosyalizm ile Komünizmi eleştirmiştir. Peyami Safa'nın Türk toplumuna bakış açısının odak noktası Doğu Batı meselesi olmuştur. Osmanlının son döneminden başlayıp günümüze kadar devam eden bu modernleşme hareketi toplumda sıkıntılar meydana çıkarmıştır.
Pre-election polls in Turkey

Seçim anketlerinin sayısı geçtiğimiz on yıllar boyunca önemli ölçüde artmıştır. Bu artışa sadece metodolojik ilerlemeler ve zorluklar değil, anket tahminlerinin doğruluğuna ve bazı siyasi partiler veya adaylar lehine tarafsızlığı konusunda şüpheler ve eleştiriler de eşlik etmektedir. Metodolojik zorluklar ve artan eleştiriler, anket doğruluğuna ve kalitesine yönelik bilimsel çalışmaları pek çok ülkede artırmış olsa da Türkiye'de seçim anketlerle ilgili bilimsel çalışmalar kısıtlıdır. Bu tez, 2011 ve 2019 yılları arasında Türkiye'deki genel, cumhurbaşkanlığı ve belediye başkanlığı seçimlerinin resmi duyurularından sonra yapılan toplam 374 seçim anketini inceleyerek literatürdeki boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır. CNN Şeffaflık Endeksi'nin anket değerlendirme aracı olarak kullanıldığı bu çalışma, incelenen anketlerde raporlama pratiklerinin ve anket tasarımlarının bilimsel standartları takip etmediğini ve birçok anketin hesaplanan anket hatasından daha yüksek hata değerine sahip olduğunu göstermektedir. Anket doğruluğu ile ilgili önceki çalışmalar, anketlerin anketlenmesinin örneklem büyüklüğünü artırarak ve farklı yönlerdeki hataları azaltarak daha kesin tahminler ürettiğini göstermektedir. Seçim anketlerinin raporlanması ve anket tasarımları bilimsel standartları karşılamamasına rağmen örneklem büyüklüğüne, revize edilmiş CNN skoruna ve anket şirketinin deneyimine dayalı olarak tahminler ağırlıklandırıldığında anketlerin anketlenmesinin oldukça faydalı bir tahmin aracı olduğu gösterilmiştir. Bu bağlamda ampirik bulgular teorik beklentilerle aynı doğrultudadır.
Türkiye İşçi Partisi'nin parlamenter muhalefeti

Bu çalışma Türkiye İşçi Partisi'nin parlamenter muhalefetini konu edinmektedir. Parti milletvekillerinin 1965 ? 69 yılları arasında Parlamento kürsüsünden yaptıkları konuşmalar incelenerek TİP'in Parlamento'da temsil bulduğu dönemde, siyasal muhalefeti dile getirme biçiminin saptamaya çalışıldığı tez iki ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Türkiye'deki sol birikimin 1960'lı yıllarda yeni Anayasa'nın da getirdiği özgürlükler ortamının etkisiyle daha güçlü bir biçimde ortaya çıkışı ve bu birikimin ürünü olan Türkiye İşçi Partisi'nin kuruluşu, örgütlenişi ve politik duruşu, Parti'nin tüzüğü ve programı ışığında incelenmiştir. Ardından Parti içi muhalefete değinilmiş ve Parti'nin 1971 yılında sıkıyönetim komutanlığı tarafından kapatılması anlatılarak bölüm bitirilmiştir. İkinci bölümde ise Türkiye İşçi Partisi'nin siyasal muhalefeti dile getirme biçimi ile ilgili olarak yapılan analiz sunulmuştur. Analiz, Teun Van Dijk referans alınarak yürütülmüş ve Partili vekillerin konuşmalarında öne çıkan temalar ve dilsel özellikler doğrultusunda araştırma kategorileri oluşturulmuştur. TİP'in Parlamenter temsil bulduğu dönemde Parlamento gündemine taşıdığı konuların farklılığı, bu konuları dile getiriş biçimi ve kullanılan dilin özellikleri göz önünde bulundurulduğunda incelenen süre boyunca Parti'nin etkili bir muhalefet yürüttüğü sonucuna varılmıştır.
Who rallies around the flag? Analyzing the impact of foreign interventions on nations' political stance using social media data

Dış müdahaleler sırasında ülkenin siyasi aktörlerinin, farklılıklarını bir kenara bırakması ve bu dış müdahaleye geçici bir tepki olarak bir süre devleti veya hükümeti desteklemesi, aklı selime uygun bir harekettir. Bu çalışma, ABD yaptırımları ve askeri müdahaleleri gibi olayların, İranlı etkileyicilerin Twitter'daki politik söylemleri üzerindeki etkilerini araştırmak için, İran-ABD uyuşmazlığının özel durumuna odaklanmaktadır. Bu çalışmadaki nicel yaklaşım, İranlı twitter arkadaşlarının, zaman içinde devlete karşı duyarlılığını ölçmek için Klasik Doğal Dil İşleme kullanmaktadır. İran'daki hangi siyasi bağlantıların dış müdahalelere karşı bayrak etrafında toplanma olasılığının olduğunu ve hangi çeşit dış müdahalelerin bu tür reaksiyonu uyarmada daha fazla potansiyelinin olduğunu analiz etmek için, İranlı Twitter etkileyicilerini politik bağlantılarına göre grupladık.
Yunan Parlamentosu'nda görev yapmış Batı Trakya Türk milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri

Batı Trakya Bölgesi üzerinde yaşayan Müslüman Türk Azınlığı siyasi faaliyetleri ile yakın tarihin incelemeye açık konularından biridir. 1919 yılından sonra bölge Yunanistan yönetimine geçmişş ve burada yaşamakta olan Müslüman Türklerde, Lozan Antlaşması ve diğer uluslararası antlaşmalarla Yunan siyasi hayatında var olmaya başlamışlardır. Batı Trakya Müslüman Türkleri, Yunanistan'ın içinden geçtiği tüm siyasi meselelerde ülkenin vatandaşları olarak yer almışlar ve parlamenter sistemde her zaman temsilcileri ile hazır bulunmuşlardır. Batı Trakya'nın Yunan idaresine girmesinden günümüze kadar Yunanistan'da 32 genel seçim ile Yunan Parlamentosu oluşturulmuştur. Batı Trakya Türkleri ise oluşturulan bu 32 dönemin 31'inde kendi bölgelerinden seçtikleri 41 Türk milletvekili ile parlamentoda yer almıştır. Doksan dört yılı kapsayan bu siyasi temsil Batı Trakya Müslüman Türk Azınlığı'nın tarih akışına uygun olarak şekillenmiştir ve azınlık milletvekilleri de bu tarihi akışın yönünü bize göstermektedir.
Türkiye'de konut politikasının belirlenmesinde kredilerin etkisi ve değişen rolü

Bu çalışma ülkemizdeki konut politikası ve uygulamaları konusunda yapılan tartışmaları, uygulayıcı kurumları ve işleyiş sistemlerini eleştirel bir bakışla ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu nedenle konut sorunu kuramsal olarak tanımı yapılarak, sosyo-politik ve ekonomik açıdan değerlendirilirken Türkiye'nin konuya ilişkin uygulamaları geçmişşi ve bugünüyle ele alınmıştır. Bunu yaparken resmi kurumlardan edinilen demografi-hanehalkı, konut sayım ve istatistikleri gibi bazı temel sosyo-ekonomik göstergeleri içeren veriler, daha önce ülkemizde yapılan kapsamlı konut araştırmaları, konut kredisi kullandırmada rol sahibi kuruluşların kendi nezdinde yaptıkları çalışmalar ile bu alanda görev yapan politika yapıcıların görüşleri ve araştırma yürüten bilim insanlarının eserleri kaynak olarak kullanılmıştır. Özellikle konuta ekonomik erişemezlik ve bu sorunun bertaraf edilmesinde kullanılan yasal ve fiili düzenlemelerin konutun finanse edilmesi noktasındaki yeterliliklerinin araştırıldığı bu çalışmada, Cumhuriyet tarihi boyunca devletin vatandaşlarının barınma gereksinimini karşılamak üzere farklı dönemlerde uyguladığı politikaların o dönemdeki genel siyasal ve ekonomik konjonktürden bağımsız ele alınamayacak olduğu kanıtlanmış ve her dönemi karakterize eden toplumsal ve idari gelişmeler detaylıca incelenmiştir. Bu incelemelerin sonucunda Türkiye'de 2003 yılından sonra girilen süreçte kamusal boyutta oluşan bir takım tutum ve meydana gelen dönüşümlerin konut politikası bağlamında yeni bir dönemin tanımlanabilmesi için yeterli dinamikleri içinde barındırdığı yargısına varılmıştır. Bu yargıya ulaşılmasının gerekçeleri çalışma boyunca farklı bölümlerde yer alan ipuçlarından saptanmış ve bunlar sonuç bölümünde bir araya getirilerek derlenmiştir.
Blasphemy between free speech and hateful speech

Bu çalışma, farklı küfür çeşitlerinden bir türün nefret söylemi olarak karakterize edilebileceği bir zemin bulmayı amaçlıyor. Bu tür küfür, inanç ya da inançsızlığa dair teorik anlaşmazlıklar ya da din üzerine yapılan eleştirilerden bağımsız olarak, dini kimliklerin karalanmış temsiliyetine, toleranslı toplum fikrine bir tehdide, sosyal bağlara bir saldırıya, ve ifadenin araçsal ve politik konumuna bağlı olarak gelişeniktidar ilişkilerine tekabül eder. Tezin savı, bu tür küfür, kınayıcı ve sövüp sayanüslubuyla kendilerini dindar olarak tanımlayan insanların ahlaki özellikleri ve sosyal statülerinin itibarsızlaştırılmasına kapı aralar. Bu sebeple ahlaki anlamda özgür ifade olarak tanımlanmamalıdır. Diğer yandan, bu çalışma küfrün yasal düzenlemesine dair fikir sunmaz. Aynı zamanda, dini kimliğe hakaret nasıl kınanması gerekiyorsa, dini'nefret ifadelerinin kınanması gerektiğine de vurgu yapar. Çalışmayı üç bölümde şekillendirdik. Birinci bölümde, Hristiyanlık, İslam veSihizm'i hedef alan üç farklı küfür vak'asını inceliyorum. Objelerinkarakteristiklerini, insanların ve dini figüranların tepkilerini, ve küfür yapıcılarınmaksatlarını tasvir ediyorum. Bu bölüm, küfrün kültürel, psikolojik ve politikbağlamındaki sezgisel koşulları sunmayı amaçlıyor. İkinci bölümde, özgür ifade', nefret söylemi' ve küfür' fikirlerini kavramsal olarak analiz ediyorum. Ayrıca farklıözgür ifade kavramsallaştırmalarını ayırt ediyorum; mutlakiyetçi ve göreceli duruşlarolarak. Bu karşılaştırma, belirli ifadelerin nefreti nasıl körüklediğini göstererek, küfrünefret söylemi olarak tanımlama imkanı veriyor. Üçüncü bölüm ise nefret söylemi olarak küfre odaklanıyor. Burada Eleştiri Seküler midir? kitabındaki bazıentelektüellerin fikirlerini eleştirel olarak değerlendiriyorum.