turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Parion oda mezarları

Günümüz Türkiye'sinde Çanakkale ili, Biga ilçesinin Kemer köyünde yer alan Parion Antik Kenti, antik çağ dünyasında Troas olarak isimlendirilen bölgede bulunan önemli bir liman kenti olmuştur. Kentte 2005 yılından itibaren günümüze kadar Tavşandere Nekropolü ve 2011 yılından itibaren Toprak Kuleler mevkinde yapılan kazı çalışmaları, Parion'un Arkaik Dönem'den itibaren Bizans Dönemi'ne kadar kesintisiz olarak yerleşim gördüğünü ortaya koyarak, bölgenin ölü gömme geleneklerine ve mezar tiplerine yenilerini eklemesi ile bilim dünyasına ışık tutmuştur. Roma Dönemi'nde kolonizasyon kenti unvanı verilen Parion'da siyasal, ekonomik ve sosyal yapılanmanın üst düzeye çıktığı ve bu etkinin, kentin kamusal yapıları dışında mezar tiplerinde de belirgin olarak görüldüğü tespit edilmiştir. Çalışmanın konusunu kentin farklı bölgelerine inşa edilen 7 adet taş örgü ve 2 adet kayaya oygu oda mezarın mimarisi; plan, kesit ve cephe çizimleri dahilinde detaylı bir şekilde incelenerek tarihlendirilmiştir. Roma Dönemi'ne tarihlenen söz konusu oda mezarların içerisinde bulunan ölü hediyeleri; 22 adet pişmiş toprak eser, 6 adet cam eser, 5 adet metal eser, 11 adet sikke ve 4 adet takının dijital ortamda çizimleri yapılmış, katalog çalışmaları eşliğinde tanımlanarak değerlendirilmiştir. Antik dönemde ve günümüzde kaçak kazılara maruz kalan oda mezarlar içerisinde belli bir tabakaya kadar konteksti korunmuş olan OM 5 adlı oda mezarda görülen çoklu gömü uygulamasının tarih aralığı belirlenerek arkeolojik olarak irdelenmiştir. Roma Dönemi'nde kentin sosyal ve demografik durumunun belirlenmesinde önemli katkılar sağlayacağı düşünülen mezarda gömülen bireyler tek tek incelenerek yaş ve DNA analizleri ayrı ve kapsamlı bir bilimsel çalışma ile bilim dünyasına sunulacaktır.
Çanak çömleksizden çanak çömlekli Neolitik Döneme geçiş sürecinde obsidiyen teknolojisi

Yakındoğu Prehistoryası'nın en çok tartışılan sorunlarından biri Çanak Çömleksiz Neolitik'ten Çanak Çömlekli Neolitik döneme geçiş sürecidir. Söz konusu süreç içerisinde Yakındoğu genelinde benzer yönelimler gözlenmekle birlikte, bölgesel farklılıkların da olduğu bilinmektedir. Doğu Toros yerleşmelerinden Çayönü Tepesi obsidiyen buluntuları üzerinde yapılan bu çalışmada, yerleşme buluntularının Çanak Çömlekli Neolitik döneme geçiş sürecinde teknolojik ve tipolojik açıdan geçirdiği değişim ya da sürekliliklerin belirlenmesi amaçlanmış, elde edilen sonuçlar gerek yerleşmedeki kültürün diğer öğeleri gerekse bölgedeki diğer yerleşmelerin obsidiyen buluntularıyla karşılaştırılarak ele alınmıştır. Çayönü yerleşmesi obsidiyen buluntularına göre Çanak Çömlekli Neolitik Dönem'e geçiş aşamasında yavaş yavaş olan bir değişim çizgisinden söz edilebilmekle birlikte, yerleşmede Final PPNB evresi içerisinde gözlenen önemli farklılıklar da bulunmaktadır. Buna göre Son PPNB, Final PPNB ve Çanak Çömlekli Neolitik Dönem buluntularının tamamında tek bir üretim zinciri hakimdir. Bu üretim zincirinde prizmatik baskı çekirdeklerinden yongalanan tek yönlü çıkarımlı dilgiler elde edilmektedir. Ancak Son PPNB buluntuları içerisinde üretim zincirleri açısından bir çeşitlilikten söz etmek mümkündür. Bu evrede 2 adedi iki yönlü çıkarımlı olmak üzere en az 6 adet üretim zincirine ait ürünler saptanmıştır. Final PPNB evresinde ise dikkati çeken en önemli değişim üretim zincirlerinde azalma gözlenmesidir. Bu evrede obsidiyenden iki yönlü çıkarımlı yongalama sistemi ve bu sistem ile ilişkili olan ok uçları tamamen ortadan kalkmakta, baskı tekniği ile yongalanan tek yönlü çıkarımlı sistem, ürünlerin neredeyse tamamını kapsayacak şekilde baskın bir duruma geçmektedir. Sözü edilen evrede gözlenen üretim zincirleri Çanak Çömlekli Neolitik Dönem içerisinde de çok küçük değişikliklerle devamlılık göstermektedir.
Ephesos Liman Alanı'ndan ele geçen LR3 tipi amphoralar

Bu çalışmanın amacı 1987- 1989 yılları arasında Ephesos limanı'nın güneybatısında gerçekleştirilen kazı çalışmalarında ele geçen LR3 tipi amphoraların genel tipolojisini ve kronolojisini oluşturmaktır. Çalışma için 90 adet amphora parçası seçilmiş ve bu parçalar genel form özelliklerine göre tiplere ayrılarak incelenmiştir. Malzemelerin bulunduğu alan iyi bir stratigrafi vermediği için kronoloji oluşturulurken karşılaştırmalı tarihlendirme yöntemi kullanılmıştır. Malzemeler Ephesos dışında Atina Agora'sı, Argos Agora'sı ve Berenike'deki benzer örneklerle karşılaştırılmıştır. Tezimizde incelenen LR3 tipi amphoralar genel olarak M. S.1. yüzyılın son çeyreği ile M. S. geç 6. yüzyıl arasına tarihlendirilmiştir. Uzun bir üretim geleneğine sahip olan bu amphoralara ait şimdiye kadar Ephesos'ta herhangi bir amphora atölyesi ortaya çıkarılmamış olmasına rağmen yapılan petrografik analizler üretim yerlerinden birinin Ephesos olduğunu doğrulamaktadır. Tez kapsamında yer alan LR3 amphoraları da petrografik analizlere göre Ephesos üretimi olmalıdırlar. Şarap, yağ ya da unguent taşıdıkları düşünülen küçük boyutlu bu amphoralar, İmparatorluk Dönem'inde sadece Doğu Akdeniz'de dolaşım halindeyken, Geç Antik Dönem'de İmparatorluğun en uzak yerlerine kadar ulaşmışlardır.
Roma İmparatorluk Döneminde Prusias ad Hypium

Roma'nın Anadolu'daki ilk eyaletlerinden biri olan Bithynia'nın doğusunda, eskiden Mariandyni ülkesi olarak bilinen coğrafyada, günümüzde ise Düzce ilinin 8 km kuzeyinde yer alan Konuralp adı verilen yerleşimin altında kalmış olan Prusias ad Hypium kenti, Roma İmparatorluğu döneminde bölgenin önemli kentleri arasına girmiş ve bu durumunu uzun bir süre korumuştur. Roma öncesine dair bilgilerimizin sınırlı olduğu kent, Roma'ya hizmet etmiş olan idari ve askeri sınıfa mensup pek çok önemli şahsiyetin de yurdu olmuştur. Çalışmamızda Roma İmparatorluk Döneminde, Prusias ad Hypium kenti ele alınmaktadır. Bu kapsamda, kentin tarihi, sosyokültürel ve idari yapısı vb. gibi birçok konu hakkında çok yönlü bir kaynak taraması yapılmıştır. Kaynak taramasından sonra çalışmamızda, II. el kaynak niteliğindeki Modern çalışmalar ile I. el kaynak olarak değerlendirebileceğimiz, epigrafik, nümizmatik ve filolojik bilgi ve belgelerden yararlanılmış ve bu belgelerin orijinal hallerine de çalışmada yer verilmiştir. Bu doğrultuda çalışmamızda, özellikle İmparatorluk döneminde ünlenen Prusias ad Hypium kentinin Grek kolonistler tarafından kurulduğu ilk yıllardan, Roma İmparatorluğu egemenliğinde timokrasiyle yönetilen aristokratlar şehri haline geldiği zamana kadar geçen süre tüm yönleriyle ele alınmıştır.
Kültürel miras araştırmalarında kullanılan yeni teknolojik yaklaşımlar: Phaselis yazıtları örneği

Bu çalışma, son yıllarda kültürel miras araştırmalarında kullanılmaya başlanan Yansıtma Dönüşümlü Görüntüleme metodunun, epigrafiye sunduğu yenilikleri ve pozitif katkıları Phaselis yazıtları ışığında mercek altına alarak yazıtların tekrar değerlendirilmesini kapsamaktadır. Yansıtma Dönüşümlü Görüntüleme, bir nesnenin sabit bir noktadan çekilen ve farklı açılardan aydınlatılan bir dizi dijital fotoğraf verisinin sentezlenmesi sonucu, nesnenin yüzey formunun matematiksel bir modelini oluşturulmasına olanak veren sayısal fotoğraflama metodudur. RTI görüntüleri, tripod üzerine sabitlenen bir fotoğraf makinesiyle çekilen bir dizi fotoğraf kaydından oluşmaktadır. Söz konusu her bir fotoğraf karesinde materyal üzerine farklı açılardan uygulanan ışık, obje üzerinde yansıma, gölge, rölyef ve insizyon meydana getirmektedir. Bu veri kümelerinden elde edilen yansıma değerlerinin sentezlenmesi sonucu nesnenin matematiksel yüzey modeli oluşturulmaktadır. Böylelikle yazıt taşıyıcısı yüzeyine ışık istenildiği açıdan uygulanabilmekte, RTI yazılımının sunduğu algoritmik görüntüleme filtreleri uygulanarak materyal kültür kalıntısı üzerinde oldukça detaylı bir analiz süreci yürütülebilmektedir. Çalışma kapsamında Phaselis Antik Kenti'nde bulunan epigrafik malzemeler üzerinde özellikle yüzeyi tahrip olmuş, okunmasında zorluk çekilen, okunamayan veya yanlış deşifre edilen yazıtlara yönelik çalışmalar yürütülmüştür. Kültürel miras araştırmalarında 'tahribatsız' analiz ve belgelemeye imkan veren RTI metodunun epigrafi çalışmalarına sağladığı pozitif katkı ele alınarak RTI metodunun ilkeleri aktarılmaktadır. Ayrıca söz konusu metodun yazıtların analizinde ve kayıt sürecinde sağladığı avantajlar ve kısıtlamalar ele alınmış ve epigrafi araştırmalarında uygulanabilirliği deneyimlenmiştir.
Antik Çağ Karia bölgesi kaya mezarlarında Ion ve Dor düzeni uygulamaları

Bu çalışmada Ion ve/veya Dor düzenine dair özellikler gösteren Karia bölgesindeki kırk dokuz kaya mezarı mimari açıdan değerlendirilmiştir. İki ana bölüme ayrılmış olan çalışmanın ilk bölümünde, kaya mezarlarında görülen baskın mimari üslup olan Ion düzenine ait mimari elemanlar aşağıdan yukarı doğru olmak üzere sırasıyla incelenmiş; taşıyıcı elemanların her biri için o elemanla ilgili bölüm sonlarında, taşınan elemanlar içinse topluca olmak üzere mimari elemanların oranlamaları diğer yapılarda görülenlerle karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Mimari düzenlere dair veriler sunan kapı bölümleri de ayrıca incelemeye alınmıştır. İkinci bölümde ise aynı yöntemle kaya mezarlarındaki Dor düzenine ait mimari elemanlar incelenmiştir. Her ne kadar kaya mezarlarının, normal Ion ve Dor mimarisinden ayrılan yönlerinden dolayı yalnızca mimari üzerinden tarihlendirilmesinin sağlıklı olmadığı görülse de ayrıntılı olarak yapılmış karşılaştırmalı mimari inceleme sonucunda yakalanan ipuçları sayesinde mezarlar için sunulmuş tarihleme önerileri sorgulanabilmiş ve tarihleme önerisi getirilmemiş olan mezarların hangi tarihlere ait olabileceği üzerine yorum yapılabilmiştir. Bu inceleme sonucunda kaya mezarlarına prototip oluşturduğu düşünülen yapılardan hangilerinin mezarlar üzerinde daha fazla etkili olduğuna ve mezarlardaki mimari cephe düzenlemesi uygulayıcılarının kimliğine de açıklık getirilmeye çalışılmıştır.
II. Philippos ve III. Aleksandros döneminde Makedonya Krallığı

Balkan Yarımadası, coğrafi konumu, iklim özellikleri ve yaşama elverişli koşullarıyla antik çağdan günümüze kadar birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Bu coğrafya Avrupa ile Asya arasında bir geçiş noktası olduğu için bazı araştırmacılar tarafından kalıcı kültürlere ev sahipliği yapamayacağı tezleri ileri sürülmüşse de, yapılan araştırmalar Balkan Yarımadsı'nın Paleolitik Dönemden başlayan çok eski bir geçmişşe sahip olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte Yarımada'nın iyi bilinen tarihi Klasik çağlardan itibaren başlamış, özellikle de Hellenistik dönemde zirveye ulaşmıştır. Köklerini M. Ö. 7. yüzyıla kadar götürebildiğimiz Makedon Devleti'nin en parlak dönemi şüphesiz II. Philippos ve III. Aleksandros dönemleri olarak gösterilmektedir. II. Philippos'un, III. Perdikkas'ın ölümü üzerine tahta geçmesiyle birlikte göstermiş olduğu politik ve askeri başarılar Makedonya'yı diğer ülkelere kıyasla farklı bir noktaya taşımıştır. Balkan uluslarıyla girilen mücadeleden galip çıkan II. Philippos bu başarının ardından Grek devletleriyle mücadeleye girmiş ve savaşlarda galip gelmiştir. Böylelikle Balkanlara ve Hellas'a politik üstünlüğünü kabul ettiren II. Philippos kısa süre içerisinde Makedonya'yı bölgenin lider devleti haline getirmiştir. II. Philippos'un ölümü üzerine yerine geçen III. Aleksandros, Philippos'un yolunu izlemiştir. Balkanlarda ve Hellas'ta otoriteyi tekrar sağlayan Aleksandros kendisini Perslere karşı yapılacak olan Öç Savaşlarının komutanı seçtirterek Anadolu, Mısır, Orta Asya ve Hindistan'a kadar kimsenin hayal dahi edemeyeceği devasa bir imparatorluk yaratmıştır. Bu dönem içerisinde yaşanan siyasal, sosyal ve kültürel gelişmeler ise tezimizin ana temasını oluşturmaktadır.
Magnesia Artemis Tapınağı'nın teknik ve işçilik özellikleri

Tez 145 sayfa metin, 8 sayfa kaynakça, 80 levha, 3 plan, 1 harita ve 4 tablodan oluşmaktadır. Ayrıca metin içerisinde verilen 67 şekille de anlatım desteklenmiştir. Magnesia Artemis Tapınağı'nın teknik ve işçilik özelliklerinin saptanıp yorumlanmasını ve benzer antik örneklerle karşılaştırılmasını amaçlayan bu çalışmada, tapınağın özellikle alınlık elemanları ve alınlık saçaklığını oluşturan sıralarda ve sütun tamburlarında önemli saptamalar yapılmıştır. Alınlık saçaklığında yer alan epistil ve eğimli geisonlar ile tamburlar ve diğer yapı elemanları üzerinde görülen çizgiler çeşitli başlıklar altında toplanarak incelenmiş ve sınıflandırılması yapılmıştır. Aynı şekilde tapınak genelinde görülen kenet, dübel, kaldırma kancaları, küskü yuvaları, akıtma kanalları da gruplara ayrılarak incelenmiştir. Burada özellikle Karia ve İonia bölgelerinde görülen ve Anadolu dışında örneklerine sadece Yunanistan'da Olympia'daki iki yapıda rastlanan Karia-İonia tipi kaldırma kancasına ait yuvalar, Magnesia Artemis Tapınağı'nın yapımının belli bir aşamasında bölgesel atölyelerin etkin rol aldığını göstermesi bakımından önemlidir. Ayrıca kaldırma kancası ve dübel yuvaları arasındaki ilişkiler de tipolojik olarak incelenmiş ve bunların özellikle Priene Athena Tapınağı'nda kullanılan sistemlerle benzerlik gösterdiği ortaya konmuştur. Magnesia Artemis Tapınağı'nın mimari blokları üzerinde yapılan saptamalarla, antik dönemde kullanılan taşa şekil verme ve inşaat teknikleri konusunda da yeni olabilecek varsayımlar ortaya atılarak, meslektaşlarımızın yorumuna sunulmuştur.
Aktopraklık Höyük ilk kalkolitik dönem mekan işlev analizi

Bu tez, MÖ 5800- 5600 yılları arasına tarihlenen geniş bir alanda ortaya çıkarılmış aynı mimari plana ve yapı içi öğelere sahip konutların, sabit olmayan buluntu dağılımlarının analizi ile çanak çömlek ve hayvan kemiklerinin yoğunluk oranların değerlendirilerek yorumlanmasıdır. Aktopraklık yerleşmesi kronolojik ve maddi kalıntılar bakımından tanımlı bir yere oturmaktadır. Bu bakımdan, buluntu toplulukları üzerinden yapılacak dağılım analizi küçük ölçekli olarak Aktopraklık Höyük'ten yola çıkarak özellikle Anadolu'daki bölgesel ağlara katkı sağlayabilir. Coğrafi bilgi Sistemlerinin çalışılan malzemenin karmaşıklığı ve sayısal çokluğu ile başa çıkma potansiyeli ve çok-yönlü analizi mümkün kılması konut içinde yapılan faaliyetlerin incelenmesine yardımcı olmaktadır. Sonuç olarak Aktopraklık Höyük İlk Kalkolitik Dönem Mekan İşlev Analizi, yerleşim yeri içindeki farklılıkların ve benzerliğinin belirlenmesi, yerleşim yerinin bir bütün olarak anlaşılması ve yorumlama süreçlerinden biridir.
Dara antik kenti Bizans dönemi bakır ve bakır alaşımı sikkelerinin arkeometrik özelliklerinin incelenmesi

Mardin Arkeoloji Müzesi'nde yer alan Dara Antik Kenti bakır ve bakır alaşımı 38 adet sikkenin kimyasal kompozisyonunun belirlenmesine yönelik olan bu yüksek lisans tez çalışmasında, sikkelerin element oranlarını belirlemek amacı ile Taşınabilir Enerji Dağılımlı X-Işını Floresans Spektrometresi kullanılmıştır. Analizleri yapılan eserlerin tamamının tarihlendirilmesi müze tarafından yapılmamıştır. Bundan dolayı ilk olarak eserlerin tarihlendirilmesi amacı ile müze envanter kayıtları, ulusal ve uluslararası sikke kataloglarının yer aldığı yayınlar araştırılmıştır. Yapılan Analizler sonucunda 38 adet sikkenin kimyasal kompozisyonları ile birlikte alaşım oranlarının tespiti yapılmıştır. Bizans dönemine ait olan sikkelerin ortalama ana element oranları bakır % 95,4 ve kurşun oranları % 3,01 olarak tespit edilmiştir. Tez çalışması ile Bizans dönemine ait olan sikkelerin analizleri yapılarak dönemin imparatorları karşılaştırılmış, ekonomik, siyasi ve sosyal durumları hakkında bilgiler verilmiştir. Analiz sonuçları kapsamında I. Anastasius, I. Iustinus, I. Iustinianus, II. Iustinus ve Mauricius Tiberius imparator dönemleri sikkelerinin bakır oranlarının benzerlik gösterdiği tespit edilmiştir.
Beycik 'Fırıncık Mevkii' antik yerleşimi: topografyası, şehirciliği, mimarisi

Doğu Likya'da yer alan Fırıncık Mevkii Antik Yerleşimi Antalya İli, Kemer İlçesi, Beycik Mahallesi sınırlarında kalmakta ve Tahtalı Dağı'nın güneydoğu eteklerinde bulunmaktadır. Antik ismi tespit edilemeyen yerleşim doğal korunaklı, çevreyi yüksekten gören ve oldukça eğimli bir arazide bulunur. Fırıncık Yerleşimi, güneybatıya doğru keskin 'S' hareketleri çizerek inen bir vadi tarafından iki bölüme ayrılmıştır ve vadinin doğu tarafında kalan kısmı Doğu Yerleşim, batı tarafında kalan bölümü ise Batı Yerleşim olarak adlandırılmıştır. Doğu Yerleşim daha eğimli bir arazide kurulmasına rağmen büyüklüğü ve yapıları ile yerleşimin ana çekirdeğini temsil eder. Bu yapılar arasında sivil mimarlık örneği yapıların dışında agora gibi kamusal özellikte bir yapı da bulunur. Doğu Yerleşim'de ayrıca, askeri, yönetimsel, tapınma ve ticari amaçlı kullanıldığına önerilecek başkaca yapılar da bulunur. Batı Yerleşim ise daha az eğimli bir arazi üzerinde üretime yönelik kurulmuştur ve bu doğrultuda yapılar çiftlik evi özelliğindedir. Fırıncık Mevkii Antik Yerleşimi, Hellenistik Dönem özelliklerini yansıtan yalın haliyle şehircilik, topografya ve mimari açıdan önemlidir.
Kültepe'nin Hellenistik dönem seramikleri

Kültepe, İç Anadolu Bölgesi'nde, Kayseri sınırları içinde, Kızılırmak Nehri'nin 16 km güneyinde bulunmaktadır. Höyük ve aşağı şehirden oluşan yerleşimde ilk bilimsel kazılar 1948 yılında Prof. Dr. Tahsin Özgüç başkanlığında başlamış ve 2006 yılına kadar devam etmiştir. 2006 yılından itibaren de Prof. Dr. Fikri Kulakoğlu başkanlığında kazı ve araştırmalar devam etmektedir. Tez çalışmasının konusunu oluşturan Hellenistik Dönem seramikleri Kültepe'nin höyük kısmında ele geçmişştir ve MÖ 4. yüzyılın sonu ile MÖ 1. yüzyılın ikinci yarısına tarihlenmektedir. Bu seramikler arkeometrik kil analizlerinden alınan destek ile ithal ve bölgesel üretim formlar olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Tüm seramikler içinde ithal örnekler % 4'lük bir paya sahiptir. Bu örnekleri Siyah Astarlı Seramikler, Batı Yamacı Tekniği'nde Bezenmiş Seramikler, Kalıp Yapımı Kabartmalı Seramikler, Pergamon Üretimi Seramikler, Bantlı Seramikler, Gri Hamurlu Seramikler, Kahverengi Astarlı Seramikler, Basit Astarlı Seramikler, Kurşun Sırlı Seramikler, Küçük Krem Kapları-Lykionlar ve Mühürlü Amphora Kulp Parçaları oluşturmaktadır. Bölgesel üretimi temsil eden örnekler tez kapsamında Kızılırmak Havzası Seramikleri olarak adlandırılmıştır ve tüm malzeme içinde % 96'lık bir paya sahiptir. İthal seramiklerden hem hamur-astar hem de bezeme özellikleri ile rahatlıkla ayırt edilebilen bu grubun kendine özgü formları, bezeme anlayışları ve motifleri bulunmaktadır. Söz konusu grup üzerinde yapılan tipoloji çalışması sonucunda bölgesel üretime yönelik 60 ana tip ile bunların alt tipleri, yapım teknikleri ve bezeme çeşitleri ortaya çıkarılmıştır. İthal ve bölgesel üretim seramiklerden yola çıkarak Kültepe'nin Hellenistik Dönem'deki ticari ilişkileri, olası ticaret rotaları ve bölgeler arası etkileşimleri ile bölgesel seramiklerde görülen devamlılıklar tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra Hellenistik Dönem ile birlikte seramiğin aldığı yeni şekil, özgün yaratılar ve bunların sebepleri saptanmıştır.
Roma Çağı cam vazo formları ve kullanım alanları

Tezimizde öncelikli olarak günümüzde ve Antik çağda camın tarihi üretim teknikleri ve tekniklerin ne zaman ortaya çıktığı hakkında bilgi verilmiş, daha sonra asıl konuyu oluşturan Roma dönemi cam vazo formlarının kullanım alanlarıyla formlar tek tek incelenerek tanımları üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda vazo formlarının üretim tekniklerini de inceleyerek kapların nasıl ve hangi teknikte üretildiğini nerelerde kullanıldığı araştırılmıştır. Bu kapsam çerçevesinde sınıflandırılan cam vazo formlarını kullanım amaçları belirlenmiştir. Sınıflandırılan cam vazo formlarının kullanım alanlarının belirlenmesinde eğer varsa bazı cam kap formlarının duvar resimlerinde olan örnekleri göz önünde bulundurularak kullanım amaçları hakkında bilgiler verilmiştir. Cam vazolar incelenirken Anadolu'da müzelerde koleksiyonlarda bulunan örnekler verilmiştir.
Kapadokya yerleşim tarihi içerisinde Nevşehir

Kapadokya Bölgesi jeolojik ve topografik yapısından kaynaklanan coğrafik özelliklerinin katkılarıyla sosyal, siyasi ve kültürel açıdan çeşitlilik gösteren binlerce yıllık bir tarihsel geçmişşe sahiptir. Siyasi sınırlar açısından Kapadokya'nın sınırları tarih içerisinde birçok kez değişiklik göstermiş olmakla birlikte Nevşehir-Aksaray-Kayseri ve Niğde'yi içine alan bölge 'Çekirdek Kapadokya' olarak tanımlanmaktadır. Bölge özellikle Erken Tunç Çağı'ndan başlayarak Asur Ticaret Kolonileri Dönemi ve Hitit Devleti döneminde, doğu-batı ve kuzey-güney yönünden gelen yolların kavşak noktasında yer alması sebebiyle önemli bir konuma sahip olmuştur. M. Ö 1. Bin yılda, Geç Hitit Dönemi içerisinde Tabal Ülkesi'nin sınırları içerisinde yer alan Nevşehir, özellikle Kızılırmak Nehri'nin sağladığı avantaj ile tüm dönemlerde siyasi yapılar arasında bir sınır bölgesi özelliği taşımıştır.
M. Ö. I. bin'de Anadolu'da Geç Asur ve Geç Babil mühürleri

'M. Ö. I. Bin'de Anadolu'da Geç Asur ve Geç Babil Mühürleri' adlı çalışmada Anadolu'da sistemli kazılarda ele geçen ve satın alma yoluyla çeşitli müzelere giden mühürler incelenmiştir. Tez kapsamında yüz otuz adet Geç Asur ve Geç Babil mührü incelenmiştir. M. Ö. I. Bin'de söz konusu mühürlerin çoğunluğunu Geç Asur ve Geç Babil Devlet'leri ile ilişkiler doğrultusunda Anadolu'ya gelmiş ithal örnekler oluşturmaktadır. Geç Asur Dönemi'nde Asur ve Anadolu arasındaki ekonomik ve siyasi ilişkilerin başlamasıyla görülmeye başlayan Geç Asur mühürleri özellikle Asur Devleti'nin hakimiyet bölgesi olan Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yoğun olarak görülmektedir. Söz konusu dönemde silindir mühür kullanımı yoğun olarak görülmektedir. Asur'un çöküşü ve Geç Babil Devleti'nin yükselişiyle beraber Geç Asur mühürleri ortadan kaybolmuştur. Geç Babil Devleti'nin Anadolu politikasıyla ilişkili olarak Geç Babil mühürleri görülmeye başlamıştır. Söz konusu dönemde silindir mühür kullanımı oldukça azdır. En fazla kullanılan mühür tipini konoid biçimli damga mühürler oluşturmaktadır
Arkeolojik verilerin ışığında Epi-Paleolitikten Tunç Çağları sonuna kadar Anadolu-İran ilişkileri

Yukarıda belirtildiği başlıklı bu çalışmada Ön Asya'nın iki önemli coğrafi bölgesi olarakAnadolu-İran ilişki ve bağlantıları Epi-Paleolitik dönemden itibaren ele alınmıştır. Anadolu kökenli obsidiyen endüstrisinin ürünlerine Levant, Mezopotamya ve Zagroslarda rastlanıyorolması, kabaca M. Ö. 17.000-9. 500 tarih aralığında bölgeler arasındaki bağlantılarınvarlığının önemli bir göstergesidir. Bununla birlikte dönemin en önemli yaşam unsuru olanyontmataş endüstrisi dikkate alındığında, aynı zaman diliminde farklı kültürel yapılanmaların var olduğu göze çarpmaktadır. Epi-Paleolitik dönemi izleyen ilk yerleşik toplum düzeninin temellerinin atıldığı Çanak Çömlek Öncesi Neolitik dönem ile birlikte Doğu Anadolu kökenli obsidiyen buluntularıngünümüz İran sınırları içine ulaşması ile söz konusu ilişkilerin yeni boyutlar kazandığını söylemek mümkündür. Çanak Çömlekli Neolitik dönemde neredeyse tüm Kuzeybatı, Batı, Güneybatı ve Güney İran'da yer alan yerleşimlerde bu tür ürünler bulunmuştur. Obsidiyenbuluntularına karşın, mimari, çanak çömlek, yontmataş endüstrisi, ölü gömme gelenekler ve diğer küçük buluntuları dikkate alındığında iki coğrafyanın temelde farklı gelişim sureciizlediğini söylemek mümkündür. Erken Kalkolitik dönem ile birlikte Güneybatı İran ve Güneydoğu Anadolu bağımsız olarak Mezopotamya'yla yoğun bir ilişki/etkileşim halinde olmasına karşın İran-Anadoluilişkileri açısından en az bilgiye sahip olduğumuz dönemi oluşturur. Geç Kalkolitik sürecindeKuzeybatı İran, Güney Kafkasya ve Doğu Anadolu, Yukarı Mezopotamya ve Suriyeyerleşimleri ile sıkı bir ilişki ve iletişim göstermektedir. Ardından gelen Erken Tunç Çağı ile birlikte yeni bir süreç olarak temel sosyo-kültürel değişimlerle ile birlikte Kura-Aras/ErkenTranskafkasya kültürü Kafkasya topraklarının yanı sıra, yüksek Doğu Anadolu ve kuzeybatıİran bölgeleri tek bir kültür etkisi altına girmişlerdir. Bu dönemde yerel farklılıkları ile birlikte ilişiklilerin en zirve noktasına ulaştığını görmekteyiz. Söz konusu ilişkiler Orta/GeçTunç Çağlarında Van-Urmiye boyalıları ile coğrafi açısından da sınırlanarak Demir Çağıbaşlangıcına kader devam ettiği anlaşılmaktadır.