turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tavşanlı arkeolojisi ve Tavşanlı Belediye Müzesi'nde bulunan Tunç Çağı'na tarihlenen pişmiş toprak eserler

Kütahya ilinde yer alan Tavşanlı ilçesi pek çok höyük, tümülüs ve Antik yerleşime ev sahipliği yapmıştır. Bu tez çalışması ile Tavşanlı çevresinin arkeolojik alanlarının tanıtılması amaçlanmış ve Tavşanlı'dan ele geçen bir grup çanak çömlek ele alınmıştır. Yapılan bu çalışma ile Tavşanlı ilçe sınırı içinde yer alan arkeolojik yerleşimler yüzey buluntuları ile tek tek gezilerek yerinde incelenmiş, fotoğraflanmış ve koordinatları alınmıştır. Tez çalışmasıyla, pek çoğu bu çalışma kapsamında ilk kez tespit edilen toplam 62 adet arkeolojik yerleşim yeri incelenmiştir. Bu çalışmanın yanı sıra Tavşanlı Belediye Müzesi'nde yer alan Erken Tunç Çağı ve Orta Tunç Çağına ait 22 adet pişmiş toprak eser tez içinde yer almaktadır. Ayrıca, Doç. Dr. Erkan Fidan Başkanlığında, Eskişehir-Kütahya Tarih Öncesi Dönem Arkeolojik Yüzey Araştırmaları kapsamında Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Prof. Dr. Turan EFE Laboratuvarına muhafaza edilen bir grup orijinal amorf malzeme de tez kapsamına dahil edilmiştir. Tavşanlı Belediye Müzesi'nin envanter listesinde yer alan eserlerin bazıları dönem olarak belirtilmemiş olup, eserler yakın çevrelerde yer alan merkezlerde çıkan eserler ile karşılaştırılmaları yapılarak ve incelenen pişmiş toprak eserler kronolojik bir sıra oluşturulacak şekilde değerlendirilmiştir. Değerlendirilen pişmiş toprak eserler arasında: çanaklar, tabaklar, gaga ağızlı testiler, kesik gaga ağızlı testiler, yonca ağızlı testiler, yuvarlak ağızlı testi, tankardlar, çömlekcik, fincan, kapak ve depas örnekleri yer almaktadır.
Ara Pacis Augustae kabartmalarındaki mitolojik ve dinsel etkilerin incelenmesi

Ara Pacis Augustae, Augustus döneminin en önemli eserlerinden biridir. Ara Pacis Augustae kabartmaları mitolojiyi, dini, felsefeyi ve tarihi yansıtan bir eserdir. İmparatorlar her zaman mitolojiyi, dini, edebiyatı ve sanatı, amaçları için ideolojik bir silah gibi kullanmışlardır. Ara Pacis Augustae kabartmaları da bu ideolojinin izlerini yansıtan çok dilli bir eserdir. Tezde Ara Pacis Augustae kabartmalarındaki mitolojik ve dini etkiler incelenmiştir. Esere Augustus döneminin ideolojisinin bir ürünü olarak bakılmıştır. Böylece Roma'daki Augustus dönemi heykeltıraşlığına farklı bir bakış açısıyla yaklaşılmıştır.
Ege gübre yerleşimi yontmataş endüstrisi

Tezimiz kapsamında Ege Gübre Yerleşimi III. ve IV. tabakalarına ait yontmataş endüstri öğeleri çalışılmıştır. Bu tabakalardan ele geçen toplam 1886 yongalama ürünü, 179 çekirdek ve 734 alet üzerinde tekno-tipolojik analizler yapılmıştır. Geç Neolitik Dönem'e tarihlendirilmiş III. ve IV. tabakaya ait 1886 yongalama ürünü ve 179 adet çekirdek üzerinde analiz çalışması yapılmıştır. Çekirdekler arasında piramit biçimli çekirdekler ile şekilsiz çekirdekler ilk sırada yer almaktadır. III. ve IV. tabaka endüstrisinde 734 makrolit ve 10 mikrolit tespit edilmiştir. III. ve IV. tabaka mikrolitleri düzeltili dilgiciklerden oluşmaktadır. Makrolitlerde ise çeşitli alt tiplerle nitelenen düzeltili dilgi, düzeltili yonga ve ön kazıyıcı aletler öne çıkmaktadır.
Demeter

Jüri: Doç. Dr. Mehmet KARAOSMANOĞLU Demeter kültü ve tapınımı, Anadolu, Yunanistan, İtalya, Sicilya ile K. Afrika'da Klasik Yunan Mitolojisinin bir parçası olarak çok önemli bir yer edinmiştir. Yapılan araştırmalar, Demeterin 'Bereket Tanrıçası' özelliğinden dolayı İ. Ö. 8 yy. başlarından Roma Dönemi'ne dek uzanan tarih dilimi içerisinde geniş bir bölgede tapınım gördüğünü ortaya koymaktadır. Tanrıça klasikleşmiş iş ve özelliklerini kazandıktan sonra 'Demeter' olarak isimlendirilmiş, Anadolu, Girit ve Mısır'daki eski yerel tanrıçaların özelliklerini de alarak Grek Panteonu'na yerleşmiştir. Bütün kült merkezleri ve mitoslarında genellikle, kızı Persephone ile birlikte yer almıştır. Anadolu, Yunanistan, İtalya ve Sicilya'da görkemli tapınaklarda tapınım görmüştür. Bu çalışmada Demeter'in kökeni, işlevleri, mitolojileri ve tapınakları bir bütün olarak yeniden ele alınarak tanrıçanın kişiliği ve antik çağ düşüncesindeki yeri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Troas Bölgesi'ndeki Arkaik ve Klasik Dönem yerleşmeleri: Kent planlama ve savunma sistemleri açısından bir inceleme

Bu doktora tezi ile günümüz Çanakkale ili Biga Yarımadası'nı kapsayan Troas Bölgesi'ndeki Arkaik ve Klasik Dönemlere tarihlenen yerleşmeler kent plancılık ve savunma mimarisi açısından değerlendirilmiştir. Bunu yaparken yüzeyde koruna gelen mimari öncelikle belgelenmiş, elde edilen veriler eski kazıcıların buluntuları, sikkeler, yazıtlar, antik kaynaklardaki anlatımlar desteklenmiştir. Troas kentlerinin kendi aralarında ve diğer bölgelerdeki kentlerle karşılaştırılması yoluyla tarihlendirme önerileri getirilmiş, kentlerin kuruluş ve terk ediliş süreçleri tartışılmıştır. Ayrıca antik kaynaklarda sıklıkla sözü edilen Aiol kolonizasyonu ve yerel halklar gibi konular ele alınarak ilk kez arkeolojik açıdan yerel karakter sergileyen kentler saptanmıştır.
Karain Mağarası Mikrofauna Tafonomisi

Karain Magarası'nda sürdürülmekte olan arkeolojik kazılarda 2000 yılına kadar bulunmus olan mikrofauna toplulukları, bu toplulukları bir araya getirenetmenlerin belirlenmesi amacıyla incelenmistir. Arkeolojik kazılardan elde edilenmikrofauna topluluklarının biriktiricilerinin yırtıcılar, özellikle magaralar söz konusu olduğunda da baykuslar olduğu göz önünde bulundurularak bu topluluklar üzerindeyırtıcıların yarattıgı modifikasyonlar arastırılmıs ve bunun yanı sıra da birikmekosulları ile ilgili ipucu verebilecek olan diger tafonomik izler incelenmistir. Pleistosen Döneme tarihlenen jeolojik ünitelerden elde edilen mikrofaunakalıntıları, arkeolojik verilere paralel olarak, daha önce yapılmıs olan faunal ve tipolojik gruplamalar göz önünde tutularak birlestirilmistir. Buna göre, E Gözü'ndeon jeolojik üniteden dört, B Gözü'nden yedi jeolojik üniteden elde edilen kalıntılarise üç arkeolojik mikrofauna toplulugu olarak incelenmistir. ncelenen tüm mikrofauna topluluklarının yırtıcı kusların avlayıp magarayagetirerek yuvası ya da tünegi altında biriktirdigi av toplulukları olduğu, ancak fırsatçıyırtıcılar olan puhu ve alaca baykus tarafından biriktirildikleri için tür temsilinin, ortamda bulunan mikrofauna topluluklarının gerçekçi bir yansıması olduğu ortaya çıkarılmıstır. Sonuç olarak, arkeolojik mikrofauna toplulukları daima yırtıcı topluluguolarak kabul edilmeli ve bu mikrofaunaya dayalı olarak paleoekolojik yorumlamalaryapılmadan önce olası yırtıcı etkisi arastırılmalıdır.
Assos batı nekropolü 1988-1994 kazılarında bulunan pişmiş toprak heykelcikler

Bu doktora tezi, Troas bölgesi Assos kentinde, 1988 ve 1994 yılları arasında yapılan arkeolojik çalışmalarda ortaya çıkarılan bir grup pişmiş toprak heykelcik üzerinde yoğunlaşır. Çalışmada, pişmiş toprak heykelcikler tipoloji, ikonografi, işlev, biçim ve tarihleme gibi birçok açıdan değerlendirilmiştir. Bunun yanı sıra, bu pişmiş toprak heykelciklerin Assos kentinde yerel olarak üretilip üretilmediği sorunu üzerinde de durulmuştur. Çalışmanın sonuçları Assos kazılarında bulunan pişmiş toprak heykelciklerin genellikle İ. Ö. 5. yüzyıl içinde yoğunlaştığını ve eserlerin içinde Rodos ithallerinin önemli yer tuttuğunu gösterir. Bu yüzden Rodos ithallerinin Assos pişmiş toprak endüstrisinin gelişmesinde etkili olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca, Assos'a özgün heykelcik tipleri de incelenen buluntu grubu içinde gözlemlenmiştir. Heykelcikler içerisinde tanrısal varlıklar olarak Kybele, Silen ve Nike en yaygın tipler olarak karşımıza çıkmaktadır. Ayrıca, pişmiş toprak heykelciklerin analizi Assos'da Kybele kültünün varlığına işaret etmektedir.
Orta Anadolu'da demir çağı mimarisinin gelişimi ve kentleşme süreci

Bu tezde, Orta Anadolu'da Demir Çağında siyasi yapıdaki değişimle beraber gelişen mimari ve bu mimariye bağlı olarak oluşan kentleşme süreci incelenmiştir. Dönemin siyasi gelişimiyle şekillenen kentleşme süreci kapsamında incelenmiş olan merkezler arasında Kerkenes Dağ, Göllüdağ, Gordion mimari kalıntıları bakımından çeşitliliği ile öne çıkmaktadır. Kızılırmak'ın kuzeyi ve güneyi baz alınarak araştırılan merkezlerde açığa çıkan mimari kalıntılar üzerinde mimari gelişim incelenmiştir. Tespit edilen mimari yapıların niteliği Demir Çağ kronolojisi içerisinde, malzeme ve yapım teknolojileri açısından incelenmiştir. Açığa çıkartılmış olan kalıntılara göre Orta Anadolu'da Demir Çağı'nda yaşayan toplulukların Erken Demir Çağı, Orta Demir Çağı ve Geç Demir Çağı sürecinde mimari gelişimlerin yaşandığı, bu gelişmeyle beraber kentleşmenin geliştiğini söylemek mümkündür.
Anadolu'da Neolitik Çağ'dan Erken Tunç Çağı sonuna kadar olan dönemlerde tasvirli sanat eserlerinde boğa kavramı

Bu çalışmanın konusu 'Anadolu'da Neolitik Çağ'dan Erken Tunç Çağı Sonuna Kadar Olan Dönemlerde Tasvirli Sanat Eserlerinde Boğa Kavramı' nın araştırılması, tanıtımının yapılması ve yorumlarının değerlendirilmesidir. Her çağ ve her merkez önce kendi içinde tanıtılmış, sonra genel olarak söz konusu çağın buluntuları merkezler bazında yorumlanmıştır. Boğa betimli eserlerin boynuz biçimleri ve gövde formları temel alınarak çeşitli tiplere ayrılma yoluna gidilmiştir. Bunların dışında boynuz biçimleri kesin belli olmasa da boğa olarak yorumlanan eserler de mevcuttur. Boğa betimli eserler; Neolitik Çağ'da mimaride duvar resimleri ve duvar aplikleri, çanak çömlek üzerinde boyama-kabartma-çizi bezeme yöntemleri ve figürin, Kalkolitik Çağ'da çanak çömlek üzerinde kabartma bezeme ve figürin, Erken Tunç Çağı'nda ise figürin ve heykelcik olarak görülmüşlerdir. Eserlerin yapımında bir örnek dışında Neolitik ve Kalkolitik Çağ'da kil. Erken Tunç Çağı'nda kil ve bakır kullanılmıştır. Anadolu'da Neolitik ve Kalkolitik Çağ arasında doğrudan ilişkiyi gösterecek eserler çok azdır. Bunu, sadece yerleşmenin Neolitik Çağ'da başlayıp Kalkolitik Çağ'da da devam eden merkezlerde görmekteyiz. Neolitik Çağ'da özellikle Orta Anadolu Bölgesinde görülen 'boğa kültü' olarak tanımlanan düşünce Kalkolitik Çağ'da yavaşlamış, Erken Tunç Çağı'nda zamanın gereklerine uyarak değişmiş ve bazı merkezlerin yoğun olarak boğa betimli eserlere sahip olduğu anlaşılmıştır.
Antik dönemde kadın ve süslenme

Antik Dönemde kadınların süslenmesi üzerine yaptığımız bu çalışma, Yunan ve Roma odaklıdır. Ancak, bu kültürleri etkileyen Akdeniz coğrafyasındaki Mezopotamya, Mısır, Minos ve Etrüsk gibi daha eski toplumlara da kısaca değindik. Böylece çok yaygın ve açık bir etkiyi ortaya koyduk. Toplumların gereksinimleri, inanışları ve koşulları doğrultusunda değişim görülse de. Kötü hava koşullarından korunmak için hayvan postu ile bedeni örtmek, giderek giysiye dönüşmüştür. Giysiler, hem Yunan hem de Roma'da basit biçimlidir. Kare veya dikdörtgen biçimli tek veya iki parça kumaştan oluşur. Sonra kumaş, bedene sarıldı ve broşlar, iğneler veya dikiş yoluyla omuzlardan birleştirildi. Giysiler, bol kesimliydi ve ayak bileklerine kadar uzundu. Bedene sarılış biçimleri veya drapeler ve pililerle farklılık yaratıldı. Bu giysiler, genellikle üst üste giyildi. Minos ve Doğu kültüründen etkilenen Yunan kadını peplos, khiton, himation ve epiblema giydi. Saçlarını basit biçimde taradı ve eşarp, kurdele veya saç filesi ile başının üzerinde topladı. Özellikle Eski Mısır mücevher teknikleri geliştirilerek muhteşem takılar yaratıldı. Kadınlar saçlarını, başlarını, kulaklarını, boyunlarını, kollarını, parmaklarını, giysilerini ve hatta bütün bedenlerini süslediler. Etrüsk ve Yunan kültüründen geniş biçimde etkilenen Roma, sembolizme önem verdi ve kadınlarını, toplumdaki statüleri ve görevlerine göre giydirdiler. Örneğin toga praetexta, özgür doğmuş kız için; tunica recta, gelinler için; stola, evli ve anne olan kadınlar için; ricinium da dul kadınlar içindi. Roma toplumunda bütün kadınlar, giysiler kadar sembolizme göre saçlarını taradılar. Özellikle imparatoriçelerin saç biçimleri, dönemler içinde, lüle yığınlarıyla çok süslü ve şatafatlı bir biçime dönüştü. Mücevhercilik, Yunanlılardan daha üstün değildi. Yunan ve Roma'da kumaş türleri ve süslemeleri zengindir. Roma'da, sürpriz olmayan bir biçimde renkler de sembolizmle yorumlandı. Mısırlıların sandalı ile başlamış olan Yunan ve Roma kültürlerinin ayakkabı macerası, gelişti ve kapalı ayakkabı ve botlara dek ulaştı. Kozmetik, yine bütün kadınlar için çok önemliydi. Kadınlar, güzellik için, zararlı bile olsa şaşırtıcı malzemeler uyguladılar. İlk kez Sümer'de başlayan tapınak rahibelerinin başörtüsü, peçesi, erdem ve iffete dönüşmüş olarak Yunan ve Romalı kadınları ev dışında kapatmıştır. Her konuda moda vardır ve dönemlere göre değişmiştir.
Konya Arkeoloji Müzesi'nde yer alan opus sectile döşemeleri

Mozaik sanatı icra edilirken kullanılmış olan farklı teknikler, insanoğlunun ihtiyaç ve zevkine göre tasarlanmış en güzel mozaik eserlerin meydana getirilmesini sağlamıştır. Mekanlarda durgun ve renksiz havayı oldukça renkli bir hale getiren bu yapıtların hepsi sabır ve ustalık gerektirmektedir. Mozaik tarihçesine, çeşitlerine ve yapım tekniklerine değinildikten sonra Konya Arkeoloji Müzesi'nin depo bölümünde yer alan opus sectile tekniği ile oluşturulmuş mozaik parçalarının güncel durumu hakkında bilgi verilmiştir. Arkeoloji ve mozaik dünyasına katkı sağlayacağı düşünülmüş olan parçaların tarihçesi ve ait olabileceği yapının değerlendirilmesi hususunda benzer fragmanlar araştırılmıştır. Günümüzde, eserin tamamının olduğu düşünülen yerde, yeni bir binanın olduğu görüldüğü için araştırma yapılırken müzede yer alan parçalardan yola çıkılmıştır. Kazı tarihçesi, envanter fişleri ve kazı esnasında çekilmiş olan eski fotoğraflar bize mozaik döşemenin tamamı hakkında bilgi vermektedir. Halihazırda müzede bulunan opus sectile tekniği ile yapılmış parçaların fotoğrafları çekilmiş, ölçüleri alınarak çizimleri yapılmıştır. Daha sonra bu parçalar hakkında bir katalog hazırlanmıştır.
Fethiye Müzesi metal figürinleri ve aplikleri

Fethiye Müzesi'nde yer alan 31 adet metal figürin bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Eserlerin tamamı Müze'ye satın alma ve müsadere yoluyla kazandırıldığı için tarihleme konusunda bazı zorlukların olduğunu belirtmek gerekir. Ancak eserlerin fonksiyon ve kullanımları benzer özellikler gösterdiği için bir bölümünün kült bağlantısı saptanmaya çalışılmıştır. Bazı örnekler tekil özellik sergilerken, benzerleri bulunabilen figürinlerin stilistik değerlendirmeleri yapılmıştır. Tez kapsamında incelenen 31 adet eserin kendi içerisinde ikonografik açıdan bölgeler arası benzerlikler gösterdiği anlaşılmıştır. Örneğin başında petasos, üzerinde khlamys, yana açtığı sağ elinde para kesesi, sol kolundan taşıp omzuna yasladığı kerykeion ile tipik Hermes, özelliğini hemen her bölgede çağlar boyu korumuştur. Birçok çalışmada Hermes heykelciğinin diğerlerine göre sayısal olarak fazla olması, dönem insanının dini inanışlarında söz konusu tanrının geniş yer bulduğunu akla getirmiştir. Çalışma kapsamındaki Eros figürleri, çocuksu görünümleri ile kendi içinde benzerlik taşımaktadır. Tanrıça Athena, büst şeklinde betimlenmiştir. Şans ve kader tanrıçası Tyche betimlemelerde başında polosu ile karşımıza çıkmaktadır. İncelenen eserler arasında yer alan Herakles, bir elinde şarap kupası diğer elinde lobutu ile betimlenmiştir. Gladyatör figürini, kökeni Etrüsklere dayanan gladyatör türleri hakkında yorum yapmamızı sağlamıştır. Aplikler başlığı altında 11 adet eser değerlendirilmiştir. Apliklerden bazıları bağımsız olmayıp bir bütünün parçalarıdır. Fethiye Müzesi metal figürinlerinin tarihlendirilmesinde, yurt içi ve yurt dışında bulunan müzelerin eserler katalog çalışmalarından yararlanılmıştır. Figürlerin tamamı müze deposunda muhafaza edilmiş, konservasyonu yapılmamıştır. Türkiye'de metal figürin konusunda yapılan çalışmaların sayısal olarak yetersizliği nedeniyle daha sonra yapılacak çalışmalara katkı sağlamak tezin esas amacını oluşturmaktadır.
Aiolis bölgesi Arkaik Dönem mimarisinde pişmiş toprak çatı elemanları

Bu doktora tezinin kapsamında, Aiolis yerleşimlerinden başta Larisa olmak üzere, Neandria buluntusu olan Arkaik Dönem'e ait pişmiş toprak çatı elemanları incelenmiştir. İstanbul Arkeoloji Müzeleri ve Stockholm Medelhavs Museet koleksiyonlarında yer alan buluntuların ölçüm, çizim, fotoğraflama ve diğer belgeleme çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Ardından tüm parçalar çeşitli bilgisayar programları yardımıyla sayısallaştırılarak, dijital restitüsyon için uygun formatlarda hazırlanmıştır. Mevcut parçalar üzerinde yürütülen bu çalışmalar sonrası, pişmiş toprak çatı mimarisine ait parçalar levha bazında birleştirilmeye çalışılmıştır. Ortaya çıkan gruplar, mimarideki kullanım alanlarına göre, aşağıdan yukarıya doğru diziliş sıraları temel alınarak; friz, geison, yatay ve eğik sima, çörten, akroter, stroter, mahya kiremidi ve tymphanon kabartmaları biçiminde gruplanarak değerlendirilmiştir. Bu çalışmalar pişmiş toprak yapı elemanlarının kapladıkları ahşap çatı konstrüksiyonları üzerine değerlendirme yapabilmemize de olanak sağlamıştır. Bu çerçevede Arkaik Dönem Aiolis Bölgesi ve biraz daha geniş bir çerçeveyle Batı Anadolu anıtsal mimari uygulamalarında çatı tasarımlarını anlamaya yönelik bazı yapıcı sonuçlar ortaya koyulabildiği inancındayız. Bununla birlikte, özellikle Larisa'da Arkaik Dönem'de inşa edilmiş yapıların çatılarıyla ilgili restitüsyon önerileri getirilmeye çalışılmıştır. Ortaya çıkan sonuçlar hem bölge hem de tüm Batı Anadolu'da eş zamanlı yürütülen imar faaliyetlerini anlamada önemli veriler sunar. Ayrıca pişmiş toprak mimari elemanların üretim süreçleri, yapım teknikleri, bölge içi ve bölgeler arası ilişkiler bağlamında da önemli sonuçlar elde edilmiştir.
The impacts of the younger dryas period on plant and animal food resources of the Ancient Natufian culture and the economy

Bu tez, günümüzden yaklaşık 11.000-10. 000 yıl önce Paleolitik donem avcı-toplayıcı ekonomik sisteminden Neolitik dönem tarım ve hayvancılık ekonomik sistemine gecişe neden olduğu düşünülen çevresel ve iklimsel degişikliği incelemektedir. Bu çalışma daha önceki arkeozoolojik vearkeobotanik çalışmalarda elde edilmiş Levantin bölgesindeki Natufyankültürünün hayvan ve bitki bulgularını kullanmaktadır. Çalışma, erken ve geç dönemNatufyan yerleşimleri arasındaki Ekonomik değer ölçücülerinin hesaplanması ve hayvanların yüzde sıklığı yolları kullanılarak, farklı yerleşimler birbirleri arasında veerken-geç dönemler toplamında bir karşılaştıma analizi arkeozoolojik ölçümlerdekayda değer matematiksel bir fark göstermektedir. Çalışmanın sonucu, geç Natufyandöneminin Genç Kuruluk iklimsel krizi dönemlerinde, erken-geç dönem yerleşimlerkendi aralarında ve tüm erken-geç dönem toplamı karşılaştırıldığında hayvansalbesin kaynağında kayda değer bir azalma ve değişim-geçiş göstermektedir. Sonuçlar, geç Natufyan'da büyük temel yerleşim yerlerinin besin krizi/besin kıtlığı durumlarına karşı diğer geç Natufyan dönemi yerleşimlerine göre kıyasla iklimsel besin krizi döneminde daha başarılı mücadele ve hayatta kalma yöntemleri geliştirmiş olma olasılığını göstermektedir. Çalışma, hayvan-bitki bulguları ve insan kemikleri, insandişleri, yemek/yeme alışkanlıklarındaki değiişimler ve antropolojik çalışmaların kanıtlarının da desteklemesiyle birlikte, geç Natufyan döneminin insan toplumlarınınGenç Kuruluk iklimsel krizi dönemlerinde büyük bir sosyo-ekonomik-kültüreldeğişim ve büyük bir besin krizi ve bununla yüksek oranda ilişkili sosyokültürel bir krizi yaşadıklarını göstermektedir.
The World of figurines in the neolithic and early chalcolithic north Aegean: The case of Uğurlu Höyük - Gökçeada

Bu tezin amacı Gökçeada'daki tarih öncesi Uğurlu Höyük yerleşiminde açığa çıkarılan figürinlerin araştırılmasıdır. Kimi araştırmacılara göre benzer tarih öncesi figürinler dini varlıkları sembolize etmektedir. Fakat güncel araştırmalar bu tür yorumların tipolojik, zamansal, ve mekansal analizler tarafından desteklenmediğini ortaya koymaktadır. Bu çalışma, Uğurlu Höyük'te bulunan figürinlerin işlevinin anlaşılabilmesı için bu buluntuları şu yöntemlerle incelemektedir: nesnelerin tematik çeşitliliklerine ve standartlaştırma-soyutlama derecelerine göre değerlendirilmesi; hammadde seçimi, üretim tekniği, ve yüzey uygulamarının tetkiki; figürinlerin parçalanma örüntüleri, buluntu bağlamları, ve diğer malzeme grupları ile ilişkilerinin zaman ve mekan ölçeğinde çözümlenmesi. Son olarak, bölgedeki çağdaş yerleşim yerlerinde bulunan benzer betimlemeler, bu toplulukların birbirleriyle olan etkileşimini ve bu nesneleri kullanım biçimleri arasındaki ilişkileri incelemek adına karşılaştırmalı olarak analiz edilmektedir. Araştırmanın sonuçları, figürinlerin yerleşimin yoğun çukur açma ve zaman zaman da gömü aktivitelerinin odaklandığı bir bölümünde kırılma ve dağıtımları yoluyla Uğurlu Höyük toplumunun başka insanlar, gruplar, ve atalarla ilişkilenmesinin yolunu açtığını göstermektedir. Uğurlu Höyük figurinleri MÖ. 7. Binyıl'ın ikinci kısmında Anadolu ile var olan güçlü bağlara işaret etmektedir; 6. Binyıl'da ise figürinler Uğurlu Höyük insanlarının Kuzey Ege toplulukları ile kazı bezeme motiflerinin uygulanması üzerinden, Güney Ege toplulukları ile ise de ortak formlar üzerinden bağdaşabileceği bir vasıta sağlamıştır. Tematik olarak, Uğurlu Höyük figürinleri basit bir erkek-dişi ikiliğine indirgenememektedir. Bunun yerine figürinler kimlik, aidiyet, soy, yenilenme gibi meselelerin tartışılmasında kullanılmıştır ve bu konularda takınılabilecek çeşitli tavırları destekleyebilmektedirler.
Antik kaynaklar ışığında Maionia

Maionia, hem Lydia'nın kuzeybatı bölgesinin büyük bir kısmını kaplayan ve antik dönemde katakekaumene adı verilen volkanik arazi üzerinde yer alan bir bölgenin ve hem de bu arazinin batı kısmında kurulmuş olan bir Lydia kentinin adı olarak karşımıza çıkmaktadır. Bugünkü Gökçeören köyüne lokalize edilen yerleşimin tarihi bazı edebi metinlerde kaydedilen erken ipuçları bir yana bırakılırsa tarihi verilerden anlaşıldığına göre hellenistik döneme kadar gitmektedir. Bununla birlikte, Maionia' nm Augustus döneminde şehir statüsüne kavuştuğu ve ilk defa Neron döneminde sikke bastığı anlaşılmaktadır. Roma imparatorluk devrinde kentte basılan bronz sikkeler üzerinde hem kent yöneticilerinin isimleri hem de burada tapun gören tanrılar yer almaktadır. Ancak, kentin tarihi ve dinsel yapısı daha çok burada ele geçen epigrafik buluntular sayesinde öğrenilebilmektedir. Nitekim, Menye ve çevresinde ele geçen adak taşlarından, bu bölgede yoğun olarak Ana Tanrıça, Artemis Anaitis ve Men'in tapun gördüğü ve Men'in Aksiottenos, Artemidorou gibi epithetlerinin bu bölgeye özgü olduğu anlaşılmaktadır. Bunların dışında kentte Zeus ve Apollon gibi Yunanlı tanrıların da yerel kültlerinin bulunduğu saptanmıştır. Öte yandan, epigrafik araştırmalar kent arazisinde Atetta, Aksioatta gibi bazı köy yerleşimlerinin de bulunduğunu ortaya koymaktadır.
Seramik ve küçük buluntular ışığında Orta Tunç Çağı'nda Batı Anadolu ve Orta Anadolu ilişkileri

Bu tez çalışması kapsamında Batı Anadolu ve Orta Anadolu Bölgeleri arasında Erken Tunç Çağı'nın sonlarından itibaren varlığı bilinen ticari ve kültürel ilişkilerin Orta Tunç Çağı'na gelindiğinde ulaştığı son noktayı belirlemek amaçlanmıştır. İki bölge arasında Orta Tunç Çağı'nda gerek ticari gerek ise kültürel ilişkilerin varlığı maddi ve manevi kültürel kanıtlarla ortaya konulmaya çalışılmıştır. Elde edilen veriler ışığında iki bölge arasında Erken Tunç Çağı'ndaki sistemli anlamda ticaretin devam ettiği ileriki yıllarda yapılacak kazılarla bu ilişkinin daha net kanıtlarla sunulabileceği düşünülmektedir.