turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The image of Angela Merkel in Turkish media during refugee crisis

Alman Şansölyesi Angela Merkel, liderliği düşleyen tüm dünya kadınları için bir rol model oldu. Almanya'nın birleşmesinin ardından Merkel, ülkenin ilk kadın şansölyesi olarak yeni bir dönem açtı. Bunu yanında Merkel'in Kraliçe Elizabeth I, Gürcü Kraliçesi Tamar ve İskit Hükümdarı Tomris gibi, tarihe damgasının vurmuş güçlü bir kadın lider olduğunu söyleyebiliriz. Merkel'in başbakanlığı Alman kadınlarına yeni ufuklar açan çok önemli bir atılımdı. Merkel çoğu zaman 'Demir Lady' lakaplı Margaret Thatcher'a benzetildi. Ancak aynı zamanda bir bilim kadını olan Merkel çok farklı bir liderlik profiline sahip. Merkel Almanya ve Avrupa'daki krizleri yönetmekteki başarısını kanıtladı. Ancak bu krizler aynı zamanda Merkel'in gücünü test etmesi için oldukça önemli hale geldi. Söz konusu krizler, özellikle liderlik performansı hakkında yorumlar yapan medya nedeniyle Merkel'i köşeye sıkıştırdı. Medya her zaman kadın liderlere erkek lidere nazaran daha fazla stereotip atfediyor. Her bir medya şirketi farklı amaçlar doğrultusunda yayım yaptığından cinsiyetçi yaklaşımlar da içeren bu stereotipler Merkel'in imajını halk nezdine zedelemeye hizmet edebiliyor. Çalışmamızda da göçmen krizi sırasında üç Türk gazetesi olan Sabah, Hürriyet ve Cumhuriyet'te Angela Merkel için kullanılan stereotipleri ve bu stereotiplerin Türk medyasında Merkel'in imajını nasıl etkilediğini bulmayı amaçlıyoruz. Çalışmamızda Merkel'in liderlik özelliklerinin basına iyi bir şekilde yansıyıp yansımadığı sorusunda da cevap arıyoruz. Bu çalışmadaki bulguların gelecekteki kadın liderlerin daha güçlü olmasına hizmet etmesini amaçlıyoruz.
The Press portrayal of turban affais in Turkey

TÜRKİYE'DEKİ TÜRBAN SORUNUNUN BASINDA İŞLENİŞİ Alan, Aslı Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. A. Raşit Kaya Nisan 2002, 81 sayfa Bu çalışmanın amacı Türkiye'deki son yirmi yılın tartışılan siyasi bir sorunu olan türban konusunun basında işleniş şeklinin incelenmesidir. Türban, ülkedeki siyasi islamın yükselişinin sembolü olmasının yanı sıra, toplumda büyüyen bir kutuplaşma oluşmasına da neden olmuştur. Medyanın türban sorunundaki rolünü anlamak açısından Türk basınındaki farklı eğilimleri yansıttıkları farz edilen beş günlük gazetenin köşe yazılarına metin analizi uygulanmıştır. Çalışma, konunun kavranılabilmesi için İslamın Türk siyasi yaşamındaki yerinin tarihsel gelişimine, başörtüsü konusunun yasal yönüne, medya ve siyaset ilişkine ve Türk medyasının güncel yapısına eğilmiştir. Tez, türban sorununda Türk basınının farklı fikirlerin ifade edilebildiği bir forum işlevini yerine getirmediği sonucuna ulaşmıştır. Basın, toplumda var olan görüşleri izleyerek, yakın dönemde üzerinde uzlaşmaya varılması zor görünen türban sorununun yeniden üretimine katkıda bulunmuştur.
The politics of sport: A conceptual analysis

Bu çalışma spor ve siyasetin birbiri ile örtüşen doğasını göstermeyi amaçlar. Tezin savı, sporun, kendi içinde ve kendi doğası gereği, siyasi bir olgu olduğu düşüncesidir. En üstün etik değerlerin ifade edilebildiği kültürel bir belirleyici ve sosyal paylaşım alanı olan spor aktivitesi, bir toplumun her zaman güç ve övgüye erişimi için, içinde yer almak istediği bir yarışma ve uzlaşma temellidir. Bu sebeptendir ki, spor, insan uygarlığının başlangıcından itibaren sürekli olarak siyasi varlıkların avantaj elde ettiği bir platform olarak kullanılmaktadır. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı, spor aktivitesinin güç otoriteleri tarafından her an siyasi bir araca dönüşebilme potansiyeli olduğunu yadsımak değil, spor aktivitesini bu yönde araçsallaştırabilen düşünce ve eylemin dayandığı noktanın, sporun, teoride, doğası gereği ve yapısall olarak siyaset ile iç içe geçtiği karakterine dikkat çekmektir. Bu amacı gerçekleştirmek adına, günümüz spor tarihçileri tarafından benzer bir şekilde geliştirilmiş olan; spor, özellikle modern spor türleri, güç otoriteleri tarafından uluslararası alanda kendi amaçlarına hizmet edecek şekilde siyasi bir araç olarak kullanılmaktadır ve onun bu araçsallığı spor aktivitesini siyasi bir olguya dönüştürür, önermesine karşı bir önerme geliştirdim. Buna karşın, sporun, güç otoriteleri tarafından kullanılabilme kapasitesi ve uygunluğunun esasen kendi siyasi doğasından kaynaklandığını kanıtlamak adına; ilk olarak Plato ve Aristoteles tarafından öne sürülen ve sporun siyasi doğasının, karakter inşası temelli erdem etiği teorisi ile bağlantılı olduğunu gösteren, sporun karakter odaklı kavram algısı üzerinde durdum. İkinci olarak, sporun siyasi doğasının kural odaklı kavram algısına bağlı olduğunu açıklamak için, siyasi aktivitenin rekabetçi ve uzlaşmacı yapısının bir sonucu olan ve ilk olarak Hobbes tarafından öne sürülen toplum sözleşmesi teorisini temel aldım. Son olarak, araçlar ve amaçlar kategorisi tarafından yönetilen sporun siyasi doğasını, insanlığın en temel dürtümüz olan 'güç' isteğini ortaya çıkaran ve elde edilen sonucun değeri ile ölçülen ahlaki doğruluğa hizmet eden yani adil oyun ile ulaşılan galibiyeti amaçlayan , sonuççuluk odaklı kavram algısı ile ilişkilendirdim.
Turgut Özal dönemi Türk dış politikasının siyasal liberalizm açısından analizi

Siyasal liberalizm de birçok ideoloji gibi Batı tarafından Dünya'ya ihraç edilmiş bir politik anlayıştır. Türkiye'de zaman zaman liberal söylemler olsa da bu anlayış Turgut Özal ve Anavatan Partisi hükümetleri döneminde sağlam temellere dayandırılmış ve Türk dış politikasına yön veren birtakım olmuştur. Özal hem siyasi kişiliği hem de görüş ve düşünceleri ile Liberal sistemi Türkiye'de uygulamaya çalışmıştır. İktisadiliberalizm ile dış politika da kendine etki alanı açmaya çalışmıştır. Bu politikaların kalıcı olması içinde Siyasal Liberalizme vurgu yapmıştır. Türk Dış politikasının statükocu çizgisine karşı çıkan Turgut Özal İktidarı boyunca Türkiye'nin edilgen bir dış politika yerine Türkiye'yi etkin ve bölgesinde söz sahibi olan bir ülke konuma getirmeye çalışmıştır. Bu doğrultuda Türkiye'yi önce ekonomik sonra da siyasi bağlılıklar sağlayarak Türk dış politikasındaki arayışlara bir yenisini eklemiştir.
Yerel yönetimlerin spora katkısı ve gençlik politikalarının incelenmesi

Yerel Yönetimler vatandaşların özellikle de gençlerin eğitim, sağlık, spor ve yaşam kalitelerinin sağlanmasında birinci derecede sorumludur. Ülkeler anayasalarında vatandaşların yaşam kalitelerini doğrudan etkileyen bu unsurlarla ilgili sorumluları belirlemiş; görev ve sorumluluklarına da yasal düzenlemeler getirmiştir. Gençlik ve spor ülkelerin sosyal, ekonomik, kültürel ve demografik yapılarından etkilenmekte ve bu yapıları etkilemektedir. Gençlik hizmetlerinin söz konusu etkileri birçok akademik araştırmalara konu olmuştur. Ülkelerin sosyal, ekonomik, kültürel ve demografik yapılarına etkileri kadar üzerinde önemle durulması gereken bir konu da yerel yönetimlerin sosyal sorumluluk gereği, gençlik ve spor faaliyetlerine verdiği katkıların en üst düzeyde kendilerine misyon edinmeleridir. Ülkemizde yerel yönetimlerin, eğitimden sağlığa, spor aktivitelerinden uyuşturucuyla mücadeleye kadar birçok alanda toplumsal sorumluluk gereği hizmet verdikleri görülmektedir. Kısacası kamu sorumluluğu birçok alanda merkezi yönetimden yerel yönetimlere doğru kaymaktadır. Yerel yönetimler gençlerin serbest zamanlarını ilgi, istek ve yetenekleri doğrultusunda değerlendirmelerini sağlamak, onları sosyal, kültürel, sanatsal ve sportif faaliyetlere yönlendirmek, gençlerin kültürel ve psiko-sosyal ihtiyaçlarını karşılayarak, bireysel ve toplumsal ilişkilerinde sağlıklı ve dengeli kişilik geliştirmelerine katkıda bulunmak ve onları zararlı alışkanlıklardan korumak temel amaçları arasındadır. Bu çalışmada, yerel bir yönetimde spora ve gençliğe teşvik amacıyla nelerin yapıldığı incelenerek çalışmanın birinci bölümünde genel olarak yerel yönetimler, ikinci bölümde ise yerel yönetimlerde gençlik kavramı ve spor hizmetleri alt başlıklar halinde mevzuat çerçevesinde hazırlanarak yerel yönetimin Konya'daki spor ve sosyal faaliyetlerin hizmet kalitesi araştırılmaya çalışılmıştır.
Türkiye'de bir politik özne olarak gençliğin inşası (1930-1946)

Bu çalışma, 1930- 1946 yılları arası Türkiye'de gençliğin politik özne olarak konumunu incelemek üzere hazırlanmıştır. Michel Foucault'cu bakış açısıyla kavramın zaman içinde değişen misyonu, sosyal yapı olarak gençliğin modern bir kurgu olarak kabul edilmesine yol açmaktadır. Bu doğrultuda Türkiye'de 1930'lu yıllarda gençlerin özneleştirildiği dikkat çekmektedir. Özneleştirmede kullanılan yöntemleri ortaya koymak için ise dönemin gençlik politikasını belirleyen basılı yayınlardan öne çıkan Çığır, Ülkü ve Varlık dergilerinin makaleleri incelenmiştir. Değerlendirmeler sonucunda siyasal elitlerin gençlik inşasında ideolojik aygıtları, ortaya koyduğu tezleri ve gençlik beklentilerini tespit etmek için kullandığı anlaşılmaktadır. Sonuçta eğitim, askerlik gibi kurumlar yanında gençliği hedefleyen basılı yayınların inşada efektif bir biçimde kullanılarak, Türkiye Cumhuriyeti'nin devamlılığında gençlerin özneleştirildiği görülmektedir.
Türkiye'de kent konseylerinin sivil ve siyasal karakterinin çözümlenmesi

Liberal yaklaşıma göre yerel yönetimler, sivil toplumun bir parçası olarak Batı Dünyası'nda doğmuştur. Sivil toplumun bir parçası olarak yerel yönetimler katılımcılığa dayanır ve tam da bu nedenle demokratik bir karakter taşır. Günümüzde ise siyasal toplumun bir parçası haline gelen yerel yönetimlerin yeniden demokratikleştirilmesi amacıyla sivil toplumun katılıma dayalı Kent Konseylerinin kurulmaya çalışıldığı gözlemlenmektedir. Peki kent konseyleri sivil toplumun bir parçası mıdır, yoksa siyasal bir karakter mi taşımaktadır? Tez çalışması, kent konseylerinin sivil ve siyasal karakterinin çözümlenmesini amaç edinmiştir. Tez çalışması, kent konseylerinin sivil ve siyasal karakterinin çözümlenmesi amacıyla üç temel üzerine oturtulmuştur: (1) kent konseylerinin günümüzde ortaya çıktığı koşullar ve kurucu metinlerdeki karakterinin incelenmesi, (2) Türkiye'de kent konseylerinin yasal gelişiminin incelenmesi, (3) Türkiye'de kent konseylerinin uygulamadaki karakterinin araştırılması. İlk bölümde Yerel Gündem 21 (YG21) ile başlayan süreç ve kent konseylerinin kuramsal olarak sivil ve siyasal karakterinin incelemesi yapılmıştır. İkinci bölümde ise Türkiye'de kent konseylerinin yasal olarak gelişimi incelenmiştir. Son bölümde ise İstanbul'daki yedi kent konseyinin temsilcileriyle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış mülakatların bulgu ve değerlendirmesine yer verilmiştir. Tez çalışması sonucunda, kent konseylerinin siyasal alanın bir uzantısı olarak kurulduğu ve sivil toplum karakterinin zayıf kaldığı görülmüştür. Bu bağlamda, kent konseyleri yasal olarak da uygulamada da kuramsal olarak doğup geliştiği karaktere uygun bir yapılanma gösterememiştir.
Pinochet askeri yönetimine karşı barışçıl bir kadın protestosu: Arpillera hareketi

Şili'de 1970 yılında seçimle başa getirilen sosyalist lider Salvador Allende yönetimi, görevde olduğu üç yıl boyunca ülkede önemli değişikliklere neden olan uygulamalar gerçekleştirmiştir. Devletin toplumsal alandaki sorumluluklarının arttığı, halk arasındaki gelir dağılımının dengelenmeye çalışıldığı, bakırın millileştirildiği bu dönem ülke içinde menfaatleri sarsılan kesimleri hoşnutsuz ederken ABD'nin de ülkedeki ve bölgedeki çıkarları zarar görmekteydi. ABD'ye göre bölgede komunizm tehlikesinin yayılması olarak yorumlanan bu gelişme engellenmeliydi. Bu bağlamda ABD harekete geçerek, ülke içindeki toplumsal kutuplaşmaları destekledi. ABD tarafından uygulanan ekonomik ambargolar, bakır fiyatlarına uygulanan müdahaleler, siyasi karalamalar ve askeriye içinde adam satın almalar gibi darbeye ortam hazırlayan gelişmelerin neticesinde 11 Eylül 1973 yılında Augusto Pinochet önderliğinde başarılı bir askeri darbe gerçekleştirildi. Bu darbe sonucunda yönetimi ele geçiren cunta 17 yıl gibi uzun bir süre yönetimde kalmıştır. Pinochet'in otoriter rejimi ülkede sayısız insan hakları ihlaline neden olurken politik baskı ve şiddetin yoğun olarak yaşandığı bu yıllarda rejime muhalif her türlü eylem yasaklanmış ve cezalandırılmıştır. Askeri yönetimin insan hakları ihlalleri kapsamında değerlendirilen uygulamaları arasında kuşkusuz en acımasız olanlarından biri gözaltında kaybedilenler vakasıdır. Cunta yönetimi sırasında politik nedenlerle gözaltına alınıp kendilerinden bir daha hiçbir zaman haber alınamayan bu kişilerin yakınları, özellikle kadınlar, kaybedilen yakınlarının akıbeti öğrenme yolunda resmi kanallardan kesin bir cevap alamamanın çaresizliği ile baş başa bırakılmışlardır. Cunta yönetimi sırasında Katolik Kilisesi, askeri yönetimin mağdur ettiği kimseleri koruması altına alarak bu kişilere ekonomik, hukuki ve psikolojik destek sağlama görevini üstlenmiştir. Kayıp yakını kişiler tarafından gerçekleştirilen Arpillera Hareketi de yine Katolik Kilise'si bünyesinde oluşturulan bir kadın grubunun öncülüğünde başlatılmıştır. Rejimin kaybettiği eşlerini, çocuklarını, babalarını arayan bu kadınlar halihazırda bildikleri dikiş nakış yöntemlerini kullanarak cunta yönetiminin uygulamalarını eleştiren el sanatı ürünler ortaya koymuşlardır. Arpillera denilen bu duvar askılıklarında, ülkede yaşanan insan hakları ihlallerini, ekonomik ve politik sorunları resmetmişler ve ortaya çıkarılan bu ürünler Kilise'nin aracılığıyla Kanada, ABD, İsviçre, Fransa gibi ülkelere gönderilerek buralarda ilgili insan hakları derneklerinde satışa sunulmuştur. Böylelikle ülkede yaşananlara dair uluslararası kamuoyunun bilgilendirilmesi ve demokrasinin yeniden tesis edilmesi için ihtiyaç duyulan uluslararası desteğin elde edilmesi sağlanmıştır. Kadılar ise bu hareket sayesinde politik alanda daha önce benimsedikleri pasif izleyici rolden sıyrılarak toplumsal olaylarda aktif katılım gösteren vatandaşlara dönüşmüşlerdir.
The Ideology and textbooks: 'Turkish Republic history of renovation and Ataturkism' textbooks (1980-1990)

Bu çalışma, Türkiye'de 1980'lerde görülen belirli bir tarih anlayışını incelemektedir. Çalışmada, bu tarih anlayışının ideolojik açıdan Kemalizm ve Türk-İslam Sentezi söylemi tarafından şekillendirildiği iddia edilmektedir. Bu iki görüş, rejimin ideolojik tercihini lise öğrencilerine iletmek üzere kullanılan 'Türkiye Cumhuriyeti inkılap Tarihi ve Atatürkçülük' ders kitaplarında bir arada ortaya çıkmaktadır. Bu bağlamda söz konusu kitapların içeriği, milliyetçi, devletçi, İslami fakat laik değerler açısından incelenmektedir.
The genesis of the left of center in Turkey: 1965-1967

Bu tezde, Türkiye'de 1965 seçimleri öncesi gündeme gelen ortanın solu söylemientelektüel tarih ve Batı Avrupa sosyal demokrasileri bağlamında incelenmiştir. Ortanın solu Türk siyasi yaşamına Cumhuriyet Halk Partisi'ne atfedilen bir tanımlama ve daha sonra da smet nönü'nün bu tanımı kabulü ile girmiştir. Sonrakitarihsel süreçte Cumhuriyet Halk Partisi ya da onun izleyicisi olmuş demokratik sol, sosyal demokrat gibi isimler taşımış partilerin tevarüs ettikleri söylem olmuştur ve bu haliyle Türk sosyal demokrasisinin başlangıcı olarak anılmıştır. Bu tezde öncelikle sosyal demokrasinin Batı Avrupa da doğuşu ve gelişimi incelenmiş ve hem bir toplumsal hareket hem de bir ideoloji olarak sosyal demokrasinin genel özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Daha sonra ortanın solunundoğuşu üzerine 1965 başından 1967 Nisanına kadar olan süreyi kapsayan dönem incelenmiştir. nceleme konusu göstermiştir ki Batı Avrupa sosyal demokrasisi ve Cumhuriyet Halk Partisi'nde ortaya çıkan ortanın solu söylemi birbirinden çok farklı hatta önemli noktalarda birbirine zıt anlayışlardır. Tezde ortanın solunun oluşumu sürecinde etkili olan siyasi, ekonomik, kültürel ve dış etkenler, özellikle birincil kaynaklar üzerinden, incelenmiştir. Bu çerçevede tezin temel iddiası ortanın solunun, 1960'lar Türkiye'si koşullarında, Kemalizmin kendini yeniden üretmesi şeklinde ortaya çıktığıdır. Bu yeniden üretim dönemin hegemonikgörüşleri milliyetçilik ve kalkınmacılık üzerinden gerçekleşmiştir. BöyleceKemalizm ve sol siyaset arasında gerçekliğin toplumsal ve kültürel inşası şeklinde ortaya çıkan bağ 1960'lara özgü bir harmanlama ile ortanın solu ismiyle anılmıştır.
Mısır'daki elitlerin siyasi ve iktisadi etkileri: Cemal Abdül Nasır dönemi

Mısır'daki elitlerin siyasi ve iktisadi etkilerini Mısır için özel bir dönem aralığı olan Cemal Abdül Nasır Dönemi üzerinden incelemek ve elitizm teorisinin öngörülerini, konu edilen tarihsel süreç bağlamında değerlendirmek gayesiyle ortaya konan bu tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, klasik ve modern elitizm teorileri ile Nasır dönemine gelene değin Mısır ülkesinin tarihi, Mısır'ın özel konumunu ve durumunu oluşturan tarihi miras çerçevesinde Mısır'daki yönetici elitin macerasına değinilmiştir. İkinci bölümde, Mısır İhtilali ve Mısır'da yeni elitin yükselişi üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise elit davranışlarının siyasi ve iktisadi sonuçları; Mısır ve Cemal Abdül Nasır Dönemi örneği üzerinden genel bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur.
Islamic revivalism and the Islamic intellectuals in the 1980s; the case of Ali Bulaç

1980'li yıllarda tüm dünya ülkeleri, yerleşik değerlerin, normların yıkılmaya yüz tutup yerlerine yenilerinin inşa edilmeye başlandığa bir döneme şahit olmuşlardır. Bu yıllar içerisinde Türkiye örneğinde en radikal rüzgarın İslami kesim yönünden estiği kabul edilebilir. Nicelik ve nitelik açısından '80 li yıllarda yükselişe geçen İslami entellektüeller ise bu rüzgarı estiren en önemli kaynak olarak nitelendirilebilirler. Bu çalışmada 1980'li yıllar Türkiye'sinde islami hareketin yükselişinin muhtelif sebepleri üzerinde durularak bu sebeplerin geçerliliği, yine bu dönemde yükselişe geçmişş olan islami entellektüel Ali Bulaç'ın söylemi ele alınarak analiz edilmeye çalışılmaktadır. Bu bağlam içerisinde Ali Bulaç'ın ele alınmasının en temel sebebi; Bulaç'ın nitelik olarak diğer 'islami entellektüellerden' farklılık göstermesi ve, kendine içkin bir söylem geliştirmiş olmasıdır.
Çok partili siyasal hayata geçiş sonrası CHP'de ideoloji arayışı: Cemil Sait Barlas ve Pazar Postası gazetesi örneği

Bu çalışmanın temel amacı, Cumhuriyet Halk Partisi için ideolojik bir arayış içinde olan Cemil Sait Barlas'ın Pazar Postası gazetesini incelemektir. Çok partili siyasal hayata geçişten bir süre sonra, 1950'de, 27 yıllık iktidarını Demokrat Parti'ye devreden ve siyasi hayatına muhalefet partisi olarak devam etmek zorunda kalan CHP, muhalefet etmeye acemi olması sebebiyle birçok sıkıntı yaşamıştır. Yaşanan sıkıntıların önemli sebeplerinden biri, yeni muhalefet olmuş CHP'nin DP karşısında nasıl bir ideolojik konumda olacağı ile ilgili belirsizliklerdir. Zira iki parti arasında ideolojik farklılıklardan ziyade benzerliklerin olması, CHP'nin ideolojik anlamda yeniden konumlandırılmasını gerektirmiştir. Bu arayışta olan isimlerden biri Barlas'tır. Barlas, Demokrat Parti'nin siyasal yelpazede merkezin sağında kaldığı bir ortamda merkezin solunda ve sosyalist bir parti olmasının CHP için çıkar yol olduğu düşüncesindedir. Barlas, çıkardığı Pazar Postası'nda CHP'nin nasıl bir sol parti olması gerektiği konusunu belirlemeye çalışmıştır. CHP'nin sosyalist bir parti olmasının çıkış yolu olduğunu düşünen Barlas, Avrupa tarzı bir sosyalizmin CHP için uygun olduğu düşüncesindedir. Pazar Postası gazetesinde, Barlas'ın bu amacına hizmet etmek aracılığıyla, CHP'ye örnek teşkil edecek bir yol haritası niteliğindedir. Tez, Barlas'ın CHP için önerdiği sosyalizm anlayışının Avrupa tarzı sosyalizmle olan benzerliklerini ve farklılıklarını belirlemeye çalışmaktadır. Barlas'ın CHP için ideoloji arayışı Kemalizm'den bir kopuş değil, sosyal demokrasi ile Kemalist ilkeleri eklemleme biçimindedir. Bu bakımdan çalışma Barlas'ın sosyal demokrasi anlayışı ile Kemalist ilkeler arasındaki ilişkiyi de tartışmaktadır.
Hidayet romanlarında İslami muhalefet

Edebi eserlerin toplumsal yönü, eserde anlatılan dönem hakkında bilgi verir. Edebi eser anlattığı ve yazıldığı döneme tanıklık eder. Çeşitli düşünce akımlarına dair fikirler edebi eserlerde bulunabilir. Roman, edebiyat içerisinde toplumsallığı son derece yüksek bir yazın türüdür. Türk romanı, Türkiye'deki siyasal ve toplumsal hayata dair nitelikli veriler sunar. Türkiye'de modernleşme süreci romanlar üzerinden okunabilir. Bu çalışmada hidayet romanlarının toplumsallığı ele alınmıştır. Hidayet romanları, İslami düşünürlerin varoluş ve tebliğ gayesi ile yazıkları romanlardır. Hidayet romanlarında toplumsal ilişkiler, siyasal hayat, modernleşme süreci, kadın, ahlak gibi konularda İslami yapıya aykırı olan unsurlar ortaya konur. Hidayet romanları karşıtlıkların üretildiği muhalif eserlerdir. Araştırmanın amacı hidayet romanlarının sosyal, siyasal, kültürel perspektifinden yola çıkılarak, İslami kesimin toplumsal tezahürler hakkındaki fikirlerini ifade etmek ve muhalif yönünü ortaya koymaktır. Hidayet romanları ile ilgili yapılan çalışmalar incelendiğinde, romanların muhalif yönünü inceleyen bir çalışmaya rastlanılamamıştır. Belirlenen romanlar taranarak, muhalif unsurlar ana başlıklar altında tasniflendirilmiştir. Araştırmanın teorik kısmında literatür araştırması yapılmış, konu ile ilgili dokümanlar taranmış, Türk roman tarihi, hidayet romanlarının amacı, nitelikleri ve muhalefet teorisi ortaya koyulmuştur. İncelenen romanlardaki veriler yorumlayıcı içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda hidayet romanlarındaki muhalefet unsurları; siyasal muhalefet, geleneksel İslam'a muhalefet, toplumsal hayat ve muhalefet, kadın ve muhalefet başlıkları altında tasniflendirilmiştir. Romanlarda olay ve olgulara karşı muhalif bir yön olduğu tespit edilmiş, muhalefet edilen unsurlara karşı ise İslami perspektif içerisinde çözümler getirilmiştir.
2014 Cumhurbaşkanlığı seçiminin medya analizi

Medyanın kuşatıcılığının her geçen gün arttığı bu zaman diliminde, kurucu bir dil oluşumu her zamankinden büyük önem kazanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde araştırmacı haber, söylem ve ideoloji ilişkisi ve medya, ideoloji, siyaset ilişkileri üzerinde durmuştur. Haber oluşumunda ve haber söyleminin belirlenmesinde, medyanın ideolojik tutumu ve siyaset ile geliştirmiş olduğu karşılıklı ilişkinin belirleyiciliği irdelenmiştir. Medyanın gündemi oluşturma kriterleri incelenerek medyanın gündem oluşturma gücü ortaya konmaya çalışılmıştır. Temsil ettiği değerlerden dolayı büyük önem arz eden Cumhurbaşkanlığı makamı, yetkileriyle, cumhurun ve devletin başı olması özelliğiyle değerini her zaman korumuştur. İkinci bölümde araştırmacı, ilk cumhurbaşkanlığı seçiminden günümüze kadar geçen süre içerisinde gerçekleştirilen cumhurbaşkanlığı seçimlerini ve anayasal değişiklikleri kronolojik olarak incelemiştir. Söylem analizi ilgi odağını sosyal ve kültürel bağlam içinde iletişim kuran dil kullanıcılarının oluşturduğu sosyal olaylara çevirir. Üçüncü ve son bölümde cumhuriyet tarihinde bir ilk olan halk oylamasıyla gerçekleştirilen cumhurbaşkanlığı seçiminin belirlenen gazeteler üzerinden medya analizi gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda sosyal ve siyasal hayatımızın şekillendirici unsurlarından cumhurbaşkanlığı seçim dönemleri medyanın ve siyasetin kültürel ve sosyal yapıyı ne şekilde yansıtıp şekillendirdiğinin ölçümlenmesi açısından önemli bir örneklik teşkil etmektedirler.