turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Denizli Müze Müdürlüğü kurtarma kazılarından ele geçen bakır ve bakır alaşımı etütlük eserlerin bozulma durumlarının incelenmesi

Konservasyon, eserlerin özgün niteliklerine bağlı kalarak estetik bütünlüğünü bozmadan yapısını, teknolojik ve maddesel özelliklerini korumak, bozulmasına sebep olan nedenler ile etkenlerin belirlenerek en uygun method ve yöntemler kullanılarak korunmasıdır. Konservasyonun en önemli aşamalarından biri eserin malzemesinin karakterizasyonu, bozulmalarının ve nedenlerinin belirlenmesidir. Bakır ve Bakır alaşımlarının bozulmalarının ve nedenlerinin belirlenmesi amacıyla yapılan bu tez çalışması 6 bölüm olarak ele alınmıştır. 'Giriş' bölümünde; problem ortaya konulmuş, araştırmanın amacı, kapsamı ve gerekçesi, çalışmanın sınırlamaları-sınırlılıkları belirtilmiş ve literatür de yer alan çalışmalarla ilgili bilgi verilmiştir. 'Tarihsel Gelişim ve Yapım Teknikleri' bölümünde; bakır ve bakır alaşımlarının tarihsel süreci kronolojik olarak anlatılmış, yapım teknikleri ve teknolojileri hakkında bilgi verilmiştir. 'Bakır ve Bakır Alaşımları' bölümünde; bakır ve bakır alaşımlarının tanımlaması yapılmış, fiziksel ve kimyasal özellikleri hakkında bilgilere yer verilmiştir. 'Bakır ve Bakır Alaşımlarının Bozulmaları' bölümünde; korozyon oluşum süreci, korozyon oluşumunun nedenleri ve korozyon ürünleri hakkında bilgilere yer verilmiştir. 'Materyal' bölümünde; tez çalışma kapsamında ele alınan kurtarma kazıları hakkında bilgi ve incelenen eserlerin ölçekli fotoğrafı tabloda kodlandırılarak verilmiştir. 'Eserlerin Karakterizasyonu ve Bozulma Durumlarının İncelenmesi' bölümünde; bakır ve bakır alaşımlı numunelerin XRF, SEM-EDX, FTIR spektroskopi yöntemi ile analiz sonucu elde edilen bulgulara yer verilmiştir. ''Sonuç ve Değerlendirme'' bölümünde; elde edilen analiz verileri karşılıklı mukayese edilerek eserlerin bozulma durumu ve nedenleri hakkında elde edilen bilgiler verilmiştir.
Hititler döneminde beslenme ve yeme-içme alışkanlıkları

Beslenme ihtiyacının karsılanması sorunu; toplumların yasantılarınıolduğu kadar, ekonomik hayatlarını ve diger toplumlarla ilişkilerini desekillendirmistir. Hititlerin gündelik yasamlarına dair önemli bir kesit üzerinde arastırma yapılan bu tezde; gündelik hayatta ne yiyip içtikleri, besin maddelerinin neler olduğu, nerelerde pisirildigi ve hazırlandıgı, yiyecek-içecek isimlerinin Hititçekarsılıklarının neler olduğu gibi çesitli sorular üzerinde durulmustur. Konunun kapsadıgı alanların çesitliligi, elde olan bilgilerin azlıgı, yemeiçmekültürünün tarihsel bir süreç içerisinde yer alması gibi nedenler dolayısıyla kesin bir dönemsel ayrıma gidilmemistir. Hititler dönemindekiyiyecek-içecek malzemelerinin tespit edilebilmesi ve yeme-içme alıskanlıklarınındegerlendirilebilmesi için konu genis zamanlı bir ölçekte ele alınmıstır. Bu yönüyle konunun, Anadolu'da o dönemde bolca yetisen tarım ürünlerinin belirlenmesine ve bu ürünlerin hangi sekillerde degerlendirildiginede katkısı olacagı düsünülmüstür. Veri toplama teknigi olarak öncelikle yazılı kaynaklar incelenmis, kataloglar, süreli yayınlar ve makaleler üzerinde durulmustur. Bu arastırma neticesinde elde edilen veriler ısıgında; Hititlerin, beslenme ihtiyaçlarını karsılamak için, dogadan tarım, avcılık, hayvancılık, toplayıcılıkgibi çesitli sekillerde elde ettikleri besini alıp asırı gösterise kaçmayan bir sekilde karınlarını doyurdukları tespit edilmistir. Ayrıca Hititlerin Anadolu'dabol miktarda yetisen meyvelerden ve tahıllardan da faydalanıp sarap ve birayıbolca ürettikleri, gerek sunum malzemesi olarak, gerekse günlük hayatlarındasıklıkla tükettikleri de anlasılmıstır. Sonuç olarak; Hitit mutfagında, pisirilmesi basit temellere dayanan amalezzetli et yemeklerinin ve çesitli çorbaların bulundugu, ayrıca ekmek ve hamurislerinin gündelik hayatın temel besini olarak çok çesitli malzemelerle ve degisiksekillerde hazırlandıkları ve Hititlerin içerik, sekil ve sunum açısından mutfak kültürlerini eldeki olanaklar çerçevesinde zenginlestirmeyi basardıkları tespit edilmistir.
Olba Manastırı kazıları - Mimari buluntuları ve mekan ilişkileri

Mersin İlinin Silifke İlçesinde yer alan Uzuncaburç beldesinin 4 km. doğusunda yer alan Olba kenti, arkeolojik öneme sahip birçok kalıntıyı barındırır. Kentte Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın izniyle, Gazi Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Emel Erten başkanlığında 2001- 2009 yılları arasında arkeolojik yüzey araştırmaları yapılmıştır. 2010 yılında başlatılan arkeolojik kazı çalışmaları ise, sürmektedir. Bu arkeolojik çalışmalar kapsamında kentin Erken Hıristiyanlık dönemine ışık tutacak birçok yapı tespit edilmiştir. Bunlar içinde; mağara-kilise, haç betimli lahitler, kiliseler ve bir manastıra ait kalıntılar da bulunmaktadır. Konumuzun temelini oluşturan Şeytanderesi Vadisi içinde yer alan Olba Manastırı'nda ilk kazılar 2011 yılında yapılmıştır. Kentin Erken Hıristiyanlık Dönemi hakkında en güçlü veriler sağlayan bu yapıda yapılan çalışmalar ile birlikte manastırın önceki planlarında olmayan yeni mekanlar tespit edilmiş ve manastırın güncel bir planı ortaya çıkarılmıştır. Çalışmanın konusunu, 2011- 2012 yılları arasında manastırda yapılan kazılardan ele geçen mimari plastik eserler ve manastırın mimari özellikleri oluşturmaktadır. Bu kapsamda kentin ve manastırın Erken Hıristiyanlık Dönemi içindeki yeri ve önemine değinilmiş; ayrıca, kazılar sırasında ele geçen toplam yirmi üç eser değerlendirmeye alınmış ve böylece manastırın mimari plastiği ve liturjik amaçla kullanılan taş yapıtların özellikleri konusunda değerlendirme ve tarihlendirme yapmak mümkün olmuştur. Gelecekte sürdürülecek kazıların Olba'nın Erken Hıristiyanlık dönemi hakkında önemli veriler sunan manastırla ilgili olanlara yenilerini ekleyeceği kesindir. Ancak, bizim çalışmamız, bugüne kadar elde edilebilen verilerin toplu bir değerlendirmesi ve yorumu niteliğini taşımaktadır.
Nikaia ve hinterlandında Hellenistik ve roma dönemi kültleri

Nikaia'nın Hellenistik ve Roma kültleri hakkında şimdiye kadar kapsamlı bir çalışma yapılmadığından dolayı, tanrı/tanrıçalar, İmparator kültleri ve 'Doğal kült alanları', yüksek lisans tezi kapsamında araştırılmıştır. Nikaia ve egemenlik sahasında bulunan betimli ve yazıtlı adak stelleri, heykeller ile sikkeler incelenmiştir. Sonuç olarak ise, bölgede inanılmış olan tanrı ve tanrıçalar tespit edilmiş, ne tür bir İmparator kültünün mevcut olduğuna ve bölge halkının bu tanrılara neden inandıklarna dair açıklık getirilmiştir.
Seleuceia ad Calycadnum: Arkeolojik veriler ve yerleşim tarihi

Seleuceia ad Calycadnum, Anadolu yarımadasının güneyini oluşturan Kilikya Bölgesi'nin Cilicia Tracheia olarak adlandırılan dağlık bölümünde yer almaktadır. Günümüzde ise Akdeniz Bölgesi'nin önemli ticaret şehirlerinden birisi olan Mersin iline bağlı Silifke ilçesini kapsamaktadır. Seleuceia ad Calycadnum, gerek kazılar ile açığa çıkmış kalıntıları, gerek toprak üstü kalıntıları, gerek varlığını ve kullanımını bugün dahi sürdüren kalıntıları ile geçmişşinin aydınlatılmasını bekleyen kentlerimizden biridir. Antik kaynaklar ile 19. yüzyıldan günümüze kadar yapılmış olan kazı ve araştırmalar bu kentin I. Seleukos Nikator tarafından MÖ. 296- 280 yılları arasında Holmoi ve Olba sakinlerini iskan ettirmek sureti ile kurulduğunu göstermektedir. Ancak kentin mevcut kalıntıları incelendiğinde kuruluş dönemine ilişkin herhangi bir kalıntının günümüze ulaşmamış olduğu gözlenmektedir. Buna karşılık çok sayıda Roma ve Bizans Çağlarına ait yapı kalıntıları, kenti bugün bir açık hava müzesine dönüştürmüş durumdadır. Kentin en eski yerleşim yeri, üzerinde bir Ortaçağ kalesi bulunan Akropol tepesidir. Burada dağınık bir şekilde tarih öncesi devirlere tarihlenen çanak çömlek parçalarına rastlanmıştır. Bunların en eskileri ise Orta Kalkolitik Çağ'a aittirler. Kentin kalıntıları arasında kazısı hemen hemen tamamlanmış ve bu bağlamda detaylı bir şekilde inceleme imkanına sahip olunan en önemli yapısı Roma Dönemi'ne ait Tapınak A olarak adlandırdığımız Zeus Tapınağı'dır. Kuşkusuz bu tapınak kentin en önemli yapılarının başında gelmektedir. Tiyatro, Hamam, Stadyum, Sütunlu Cadde ve halen kullanılmakta olan Köprü ise Roma Dönemi'ne ait diğer kalıntıları oluşturmaktadır. Bu yapılardan Roma Köprüsünün şehrin ulaşımına hala hizmet ediyor olması tarihin günümüz yaşamı ile iç içe geçmişş olması bakımından oldukça önemlidir. Antik kentin nekropolleri ise Anadolu'daki şehir dışına gömü geleneğine uygun olarak kentin güney çıkışında bulunmaktadır. Nekropoller, bazıları tapınak cepheli olan kaya mezarları ile açıkta duran lahitlerden oluşmaktadır. Seleuceia ad Calycadnum sahip olduğu köklü geçmişşi ve zengin kalıntıları ile Kilikya Bölgesi'nin en önemli kentlerinden birisi olmuş ve bunu tarih boyunca da devam ettirmiştir.
Phrygia Bölgesi'nde ticaret

Phrygia Bölgesi, Orta Anadolu'da en önemli ticaret yollarının geçtiği ve kavşak noktalarının bulunduğu bir konumdadır. Bölge halkı da çağlar boyunca bölgenin konumundan en iyi şekilde yararlanmış, Anadolu'nun çeşitli kentlerindeki limanlar sayesinde, ürettikleri malları Akdeniz Havzası'na, hatta Karadeniz'e ihraç etme imkanı bulabilmişlerdir. Bu ihracat, bölgede zaten yoğun olarak kullanılan eski ticaret yollarına yeni yolların eklenmesini ve ticari hareketliliğin artmasını sağlamıştır. Bölgenin önemli ihraç ürünlerinin başında Dokimeion ocaklarından çıkarılan mermer gelmektedir. Pantheon ve Halikarnassos Mausoleum'u gibi önemli yapılarda kullanılmış olması, ticari değerini, pazarlandığı alanın genişliğini ve yüzlerce yıl boyunca yapılarda ve heykeltıraşlık eserlerinde tercih edildiğini gösterir. Bölgenin diğer ticari malları da en az mermer kadar beğenilmiş ve ün kazanmıştır. Başta tekstil olmak üzere, maden eserler, içimi güzel şaraplar elde edilebilen üzümler gibi tarım ürünleri, Phrygia Bölgesi'nin ekonomisinde önemli paylara sahip olmuşlardır. Nakliyelerinin büyük bölümünün karayoluyla, bir kısmının da nehir yoluyla yapılmış olması, ürünlerin fiyatlarını yükseltmiş olsa da, her dönemde kolaylıkla pazarlanabilmişler ve özellikle zengin kesim tarafından lüks ürünler kategorisinde talep görmüşlerdir. Bu da bölgenin ekonomisinin güçlü olmasını sağlamıştır.
Erken Demirçağ Karia Bölgesi nekropolisleri

Antik Çağ'da Anadolu'nun güneybatı kıyısında yer alan Karia Bölgesi olarak anılan coğrafi bölge, İ. Ö. 1. binde, Batı Anadolu uygarlıkları içinde, kendine özgü stillerle ürettiği somut örneklerle birlikte, bölgenin kültürel ve sanatsal yönden ne kadar zengin ve önemli olduğunu gösteren niteliktedir. Bu kültürel zenginlik içerisinde yer alan nekropolislerin incelenmesi, göz ardı edilemeyecek ölçüde dikkat çekicidir. Erken Demirçağ Karia Bölgesi Nekropolisleri, Protogeometrik Dönem ile Geometrik Dönem olarak incelendiğinde, dönemsel farklılıkların meydana getirdiği değişimler gözlemlenmektedir. Çalışmamızı oluşturan dönem içerisindeki mezarların benzerlerinin sistematik arkeolojik kazılarının yetersizliği ile birlikte, eserlerin müzelere çeşitli yollara dağılmış olması sebebiyle, Karia Bölgesi ve geçmişşte bu bölgede yaşamış topluluğun siyasal, sosyal, ekonomik ve kültürel yapısının da aydınlatılması açısından, bu çalışma yapılmıştır.
Orta Kazakistan'daki Tasmola kültürü kurganları

'Orta Kazakistan'daki Tasmola Kültürü Kurganları' üzerine yapılan bu çalışmada tarih öncesi dönemlerden günümüze kadar gelen Tasmola kültürü çeşitli başlıklar altında anlatılmaya çalışılmıştır. Başlangıçta bölgenin tarihi coğrafyası ele alınıp, bugüne kadar yapılan bilimsel çalışmalar incelenmiştir. Özellikle Orta Kazakistan'da yer alan Sarıarka Bölgesindeki Şiderti Nehri, Nura Nehri, Ulıtau, Karkaralı Dağları yakınlarında bulunan kurganlar üzerindeki çalışmalara değinilmiştir. İkinci bölümde Tasmola kültürünün yerleşim yerleri ve kurganları incelendikten sonra genel bir değerlendirme yapılmıştır. Bu değerlendirmede kurganlarda yer alan ok uçları, at gemleri, hançerler, aynalar, sunaklar, bileme taşları gibi buluntular günümüze kadar yapılan çalışmalarla karşılaştırılarak Tasmola kültürünü bilim dünyasına tanıtılması amaçlanmıştır.
Assos su yönetimi

Troas Bölgesi'nin güneyinde bulunan Assos kenti, volkanik bir tepe üzerinde kurulmuştur. Kentte 1881- 1883 yıllarındaki ilk kazıların ardından, 1981 yılında başlayan kazılarda kentin su sistemleri hakkında bulgular elde edilmiştir. Kentin içinde bir su kaynağının olmadığı bilinmektedir. Her ne kadar kuzeyinde Satnioeis Irmağı olsa da bundan M. S.4. yüzyılda faydalanıldığı tahmin edilmektedir. Assoslular kentin su ihtiyacını sarnıçlar ve kuyularda topladıkları yağmur suyu ile giderdikleri anlaşılmaktadır. Bunlara ilişkin kalıntılar Hellenistik Çağ'dan başlayacak şekilde kentin son iskan dönemi olan Erken Bizans Çağı'na aittir. Hellenistik Çağ'da kentin kamusal alanı olan agorada kuzey ve güney stoa önlerindeki büyük sarnıçlar yanında, Agora tapınağı altında bir başka sarnıç bulunmaktadır. M. S. 4. yüzyıldaki bir yazıt ve Satnioeis Irmağı kenarından kente doğru uzanan su kanalı, Geç Antik Çağ'da bir kaynaktan kente suyun taşındığını ortaya koymaktadır. Kamusal alanlar dışında konut bölgelerinde de ana kayaya oyulmuş çok sayıda sarnıç iyi korunmuştur. Akropol üzerindeki Bizans Dönemi sarnıç mimari yönden tekil bir örnektir. İki mekanlı sarnıcın üzeri kemerli tonoz ile kapatılmıştır. Sarnıçlara yağmur suyu depolanmasının kanallar ve çatı suyu doğrudan sarnıç haznesine taşınmasına ilişkin kanıtlar bilinmektedir. Sarnıçlar dışında kentin birkaç noktasında ana kayadan akan çok cılız kaynaklar mevcut olsa da bunların sert ve kentin ihtiyacını karşılamaktan uzak olduğu söylenebilir. Agoradaki iki büyük sarnıç ana kaya kesilerek, etrafı düzgün duvarla çevrelenmiş yapıdadır. Bu örneklerle birlikte kentte yoğun olarak kullanılmış sarnıçlar, kuyular ve M. S. 4. yüzyıldan sonra kullanılmış su yolu kentin genel su sistemi hakkında fikir edinmemizi sağlamıştır.
Kahta bölgesinin arkeolojik öneme sahip alan ve eserlerinin CBS yardımıyla veri tabanının oluşturulması ve mevcut kullanımının belirlenmesi

Bu çalışmada temel amaç Kahta Beldesi'ndeki arkeolojik alan ve eserlerle ilgili eldeki bilgilerin toplanması ayrıntılı bir arazi çalışmasıyla var olan bilgilerin eksikliklerinin giderilmesi, arkeolojik alan ve eserlerin mevcut kullanım durumlarının ve hasar derecelerinin belirlenmesi ve elde edilen verilerin coğrafi bilgi sistemleri teknolojisi ile de sorgulamalar ve analizlere yönelik hızlı erişilebilir etkin bilgi üretmektir. Yapılan bu çalışma sonucunda 5 adet tescilli 25 adet tescil edilmemiş ancak kültür varlığı olabilecek yerlerin envanteri çıkarılmış ve CBS ortamında sayısallaştırılarak Kahta İlçesi Kültür Varlıklar Bilgi Sistemi oluşturulmuştur. Elde edilen veriler sonraki çalışmalara da önemli kolaylıklar sağlayacaktır.
Praxiteles Eros'unun Parion arkeolojik bulgularındaki yansımaları ve Parion'da eros kültü

Troas bölgesinde yer alan Parion antik kentinin pek çok külte ev sahipliği yaptığını düşündüren çok sayıda arkeolojik veri mevcuttur. Bu çalışmada, Hesiodos'un Theogonia' da yaradılışı anlatırken Khaos'tan hemen sonra bahsettiği, birleşme ve üremeyi sağlayan, aşk ve sevgi tanrısı Eros'un Parion'un inanç sistemindeki yeri incelenmiştir. Parion Antik kenti kazılarında ele geçen ve üzerinde Eros betimi bulunan üç eser üzerinde durularak, bu eserlerin ortaya koyduğu sonuçlar ile Parion'daki Eros kültü genel anlamda değerlendirmeye alınmıştır. Bu bağlamda, çalışmada yer alan bronz amphora-situla, pişmiş toprak figürin ve bronz sikkenin kataloğu oluşturulup ve birbirleri arasındaki bağlantının ortaya konulmasıyla, stilistik açıdan da incelenerek bu çalışmanın temeli oluşturulmuştur. Antik kaynaklarda adı geçen ve kentin prestij eserlerinden biri olduğu söylenen Praxiteles' in Eros heykelinin, Parion antik kentinde ele geçen arkeolojik bulgular üzerindeki yansımaları tespit edilerek, bunun üzerinden Parion antik kentindeki Eros kültünün varlığı ortaya konmaya çalışılmıştır.
Asur Ticaret Kolonileri Çağı'nda Kültepe'de bulunan taş aletler

'Asur Ticaret Kolonileri Çağı'nda Kültepe'de Bulunan Taş Aletler' başlıklı tez kapsamında Kültepe'de bulunan 161 tane taş alet incelenmiştir. El baltası, sap delikli balta, el taşı, havaneli, baskı aleti, biley taşı, perdah taşı, topuz başı gibi taş aletler bu kapsamda ele alınan alet grubunu oluşturmaktadır. Aletlerin yapımında hammadde olarak farklı türde taşların kullanılmış olması hammadde çeşitliliğini göstermiştir. Yapılan çalışmada taş aletler tipolojik olarak incelenmiş ve her aletin çeşitli alt tiplere sahip olduğu anlaşılmıştır. Kültepe dışında Acemhöyük, Alaca Höyük, Alişar, Boğazköy ve Kaman-Kalehöyük yerleşimleri de incelenmiş ve bu merkezlerde de benzer çeşitlilik gözlemlenmiştir. Kültepe'de bulunan aletlerin madencilik, tarım, ahşap işçiliği, seramik üretimi gibi faaliyetler esnasında kullanılmış olabileceğini söyleyebiliriz.
Rezan Has Müzesi Urartu takı koleksiyonuna ait bir grup tunç eserin bozulmalarının araştırılması ve koruma-onarım uygulamaları

Arkeolojik tunçlarda rastlanan korozyon ürünlerinin koruyucu/bozucu özellikleri, oluşum reaksiyonları, üretim teknikleri ile koroyon süreçleri arasındaki ilişkiler bu çalışmada ayrıntılı olarak incelenmiş ve korozyon karakterizasyonunun koruma-onarım çalışmaları için önemi irdelenmiştir. Derleme bilgiler bir uygulama projesi ile pekiştirilmiştir. Rezan Has Müzesi'nin toplam 1100 parçalık Urartu takıları Koleksiyonu üzerinde; 2011- 2014 yılları arasında, küresel çapta sanatın korunmasına destek veren Bank of America&Merril Lynch tarafından sağlanan maddi destekle, koruma-onarım çalışmaları gerçekleşitirilmiştir. Topraktan çıktığı halde bulunan az sayıdaki eser grubundan, iç içe geçmişş 5 adet tunç bileziğin oluşturduğu 876 no'lu grup bileziğin; dijital belgeleme, teşhis, koruma-onarım uygulamaları ve sergi koşullarının yenilenmesi bu tez projesinin uygulama kısmını oluşturmuştur. El tipi X-Ray Floresans cihazı ile temizlik uygulaması sonrasında yapılan analiz sonuçlarına göre; bileziklerin ortalama %80 bakır, %16 kalay ve minör element olarak kurşun, demir ve arsenik içerdiği tespit edilmiştir. Görsel incelemeler doğrultusunda bileziklerin üretiminde döküm, dövme ve kazıma tekniklerinin bir arada kullanıldığı anlaşılmaktadır. Eser yüzeyindeki toprak brikintileri ve korozyon katmanlarının Raman Spektroskopisi ve X-Ray Difraksiyonu teknikleriyle incelenmesiyle; Malahit(Cu 2 2 CO3), Azurit(Cu3(CO3) 2 2), Langit(Cu4(SO4) 6 .2H2O), Litharge, Küprit(Cu2O), Tenorit, Aragonit(CaCO3), Hematit(Fe2O3) Kuvars(SiO2), Clinoenstatite(Mg2Si2O6) ve Kasiterit(SnO2) minerallerine rastlanmıştır. Analitik analizler, İstanbul Restorasyon ve Konservasyon Merkez Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından yürütülmüştür. Pasif koruma çalışmaları kapsamında, vitrin içi iklimlendirme sistemleri tasarlanarak sergi ve depo alanları yenilenmiştir. Aktif koruma uygulamaları; minimal müdahale yaklaşımı ile ele alınmıştır. Bu kapsamda korunmuşluk durumu iyi olan eserler üzerinde mekanik temizlik ve hacimce 1/1 alkol-aseton çözeltisi içinde, kütlece %5 derişimde PB72 uygulamasıyla sınırlı kalınmıştır. 2014 2016 yıllarındaki 3, 6, 12 ve 18 aylık periyodik kontroller; %40- 45 bağıl nem ortamında saklanan eserlerde 'sürdürülebilir koruma' sağlandığı tespit edilmiştir.
Ainos siyah figürlü Kyliksleri

'Ainos Siyah Figürlü Kyliksleri' isimli bu çalışmanın başlıca amacı, Su Terazisi Nekropolisi'nde bulunmuş kyliksler içinde form ve bezeme benzerliği bakımından bir grup oluşturan yedi örneğin yapımında kullanılan hammadde, üretim teknikleri ile ressamlarının ayrıntılı incelenerek belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda grubu oluşturan eserler üzerinde bulundukları andan itibaren sırasıyla gerçekleştirilen arkeolojik belgeleme, koruma-onarım uygulamaları, form, bezeme ve üslup tespitleri, tarihlendirme çalışmaları, ikonografi çözümlemeleri, arkeometrik analizler ve deneysel yeniden üretim uygulamaları çalışmanın kapsamını oluşturmaktadır. Bu bağlamda, arkeolojik belgelemede durum tespiti için fotoğraflama ile ölçü alma, çizim ve spektrometrik renk ölçümü; koruma-onarım uygulamaları için değişen nem ortamına uyum sürecini düzenleme, mekanik temizlik, yapıştırma, tamamlama ve renklendirme; form, üslup ve bezeme tekniklerinin tespiti için görsel incelemelere ilişkin çalışmalar yürütülmüştür. Tarihlendirme ve ikonografi çözümlemelerinde literatür araştırması ile analojiden faydalanılmıştır. Arkeometrik analizler için; X Işını Kırınımı, Fourier Dönüşümlü Kızıl Ötesi Spektrometrisi, optik mikroskop altında ince kesit incelemeleri ve Taramalı Elektron Mikroskobuyla elementer inceleme teknikleri seçilmiştir. Deneysel yeniden üretim uygulamalarında geleneksel kil hazırlama, şablonla çarkta şekillendirme ve elektrikli fırında pişirim yöntemleri kullanılmıştır. Gerçekleştirilen inceleme ve uygulamalarla, araştırma konusu olan örneklerin, belgeleme, koruma ve onarım çalışmaları sonucunda; bir tanesinin kullanım sürecinde onarım gördüğü saptanmış; bezeme şemalarında, tutarlılık olmadığı, sahnelerin genel bir üslup birliği taşıdığı ancak hepsinin aynı elden çıkmadığı; formları kesin sınıflandırılamadığı ve birbirini aynen tekrar etmediği; üçü üzerinde Dionysiak sahneler, birinde mücadele, dördünde ise savaş konusu işlendiği görülmüştür. Analizler ve deneysel uygulamalar sayesinde eserlerin yapımında kullanılan kil ile bezeme kilinin birbirinden farklı yataklardan alındığı; hamur içeriklerinin eser miktarda farklılık gösterdiği; pişirimin 850 0C altındaki bir sıcaklıkta gerçekleştirildiği anlaşılmış ve Enez'deki Killik Mevkii'nden alınan kilin kyliks formunu şekillendirmek için uygun olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular; form, ressam üslubu, bezeme şeması ve konusu bakımından benzer olan çağdaşı örneklerle ve literatürde kabul gören siyah figür üretim teknikleriyle karşılaştırılarak ilişkilendirilmiştir. Değerlendirmeler sonucunda, Ainos Antik Kenti'nde bulunup bu araştırma kapsamında ele alınan kylikslerin özgün nitelikleri belirlenmiştir. Buluntu yeri ve bölgedeki hammadde kaynaklarıyla gösterdikleri ortak içerikten ve yeni bir üslubun keşfinden dolayı bu eserler Ainos Siyah Figürlü Kyliksleri olarak adlandırılmıştır. Söz konusu buluntu grubunda tespit edilen özgün olmayan nitelikler ise arkeoloji alanında, yerel üretim, üslup ve teknik ile ilgili kullanılmakta olan terimlerin tartışılmasını gerektirecek sorunları ortaya koymuştur.
MÖ 2. binyılı Orta Karadeniz bölgesi çanak çömleği

'MÖ 2. Bin yılı Orta Karadeniz Bölgesi Çanak Çömleği ' başlıklı tez konusunun amacı; Orta Karadeniz Bölgesi'nin tabakalaşmasını kesintisiz olarak veren İkiztepe yerleşmesinde ele geçen MÖ 2. Binyıl çanak çömleğini temel alarak, bölgenin çanak çömlekçiliğe dayalı kronolojik gelişimini ortaya koymaktır. Tezin konusunu oluşturan MÖ 2. Binyıl çanak çömleği Orta Karadeniz Bölgesi'nde kazı yapılmış yerleşmeler ile yüzey araştırmaları sonucu saptanmış merkezlerde ele geçmişştir. Çanak çömlek hamur özelliklerine ve formlarına göre işlevsel olarak sınıflandırılmıştır. Bu sınıflandırma İkiztepe yerleşmesinde ele geçen tüm kaplara göre yapılmıştır. Söz konusu yerleşmelerin çanak çömleği, İkiztepe yerleşmesinde MÖ 2100- 1700 yılları arasına tarihlendirilen ve Geçiş Çağı olarak adlandırılan dönemin çanak çömleği ile karşılaştırılıp değerlendirilmiştir. Çanak çömlekçiliğe dayalı bu değerlendirme sonucunda Orta Karadeniz Bölgesi'ndeki MÖ 2. Binyıl yerleşmelerinin İkiztepe ile yakın benzerlikler gösterdiği ve bu merkezlerin İkiztepe ile paralel gelişim içinde olduğu gözlenmiştir. Orta Karadeniz Bölgesi'nin MÖ 2. Binyıl çanak çömleği Anadolu'nun önemli koloni merkezlerinde ele geçen çanak çömlek ile karşılaştırılarak bölgeler arası ilişkiler ve Orta Karadeniz Bölgesi'nin MÖ 2. Binyıl'da Anadolu'daki yeri saptanmaya çalışılmıştır.