turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Black impressed ware of Alalakh / Tell Atchana from second millennium BC

Bu tez Antakya yakınlarında bulunan Tell Atchana/Alalakh höyüğünde bulunan Siyah Baskılı seramiği inceliyor. Siyah Baskılı seramik Geç Tunç Çağında ortaya çıkan ve sonra da aniden ortadan kaybolan özel bir seramik türü (M. Ö. 1600- 1400 arasında). Siyah Baskılı seramiği, Alalakh'ta kullanılmış olan diğer tür seramiklerden ayıran belli özellikleri bulunmaktadır. Bunlar arasında dekorasyon, kullanılmış olduğu seramik tipleri, bulunduğu bazı ortamlar bu durumu kanıtlar nitelikte. Metodoloji, Alalakh'tan elde edilen arkeolojik belgelere dayandırılmıştır. Seramikler 2006- 2010 kazı sezonları ve Woolley'nin kazılarında (1936- 1939 ve 1946 -1949) çıkarılmış olan Siyah Baskılı seramikleri inceleyip, bulundukları ortamları höyüğün değişik yerlerinden gelen seramik parçaları birbirleriyle karşılaştırıldı. Bu inceleme Tell Atchana dışındaki arkeolojik alanların da incelenmesini gerekli kıldı, bunlar arasında Mısır kadar uzak bölgeler ve Tarsus kadar yakın alanlar da dahil. Metodoloji petrografik araştırmaları da kapsıyor. Bu yöntemle kilin yapısındaki mineral ve taş parçacıkları inceleniyor. Bu sayede kilin yerel mi olduğu ya da yerel mineraller ve parçacıklar içerip içermediği anlaşılıyor. Bu, Siyah Baskılı seramiğin yerel ve biricik bir üretim olduğunu gösteriyor. SBS az çalışılmış bir konu, bu tez bu konunun ayrıntılı şekilde incelendiği ilk çalışma olma özelliğine sahip. Ayrıca yerel seramiği ve üretimini anlamak için de önemli bir çalışma. Bu tezde yapılan petrografik inceleme Amuk ovası için çokça ihtiyaç duyulan daha büyük bir seramik petrografisinin alt kümesi görevini görmekte. Ayrıca SBS'nin kullanıldığı dönemi belirleyerek Tell Atchana'daki daha büyük kronolojik problemlerin çözümü için de katkı da bulunmaktadır.
Anadolu'daki Roma dönemi Baldaken tipli mezar anıtları

Anadolu toprakları, coğrafi konumuna bağlı olarak geçmişşten günümüze, birçok kültüre ev sahipliği yapmış ve bunun sonucunda, söz konusu kültürlerin birbirleri ile olan etkileşimlerinden doğan zengin kültürel birikim kazanmıştır. Yaşanan her medeniyet evresinden miras ulaştıran Anadolu'nun bölgelerinde; çok çeşitli tip ve özellikler sunan anıtsal yapılarla sıkça karşılaşılır. Çalışma konumuzu oluşturan Roma döneminin Anadolu'daki Baldaken tipli mezar anıtları da, bahsi geçen maddi kültür varlıklarının bir grubuna örnek gösterilebilecek niteliktedir. Çalışmamızda; baldakenin kökeni, Anadolu'daki baldaken tipli mezarlar ve bunların tipolojik ve dönem özellikleri, ölü gömme gelenekleri ve geleneklerin baldakenle olan ilişkisi irdelenmiştir. Baldakenin en erken örnekleri M. Ö. 3000 yılında karşımıza çıkmakla birlikte Asur, Akad, Babil, Pers, Grek, Roma ve İslam kültürlerinde farklı tiplerde karşımıza çıkmakla birlikte bütün kültürlerde kutsal bir simge olarak kabul edilmiştir. Roma Dönemi'ndeki Anadolu'da 9 mezar tespit edilmiştir. Mezarlar çeşitli malzemeler kullanılarak inşa edilmişlerdir. Bunlardan kesme taş kullanılarak inşa edilen mezarların süsleme ve inşa özellikleri çağdaşı mezar ve dinsel yapılarla ortak özellikleri göstermektedir. Her ne kadar mezarlarda farklı malzeme ve mimari özellikler gösterse de hepsinde baldaken varlığı ortaktır. Mezarlar M. S.2- 3 yüzyıllar arasında inşa edilmiştir. Ancak Anadolu ölü gömme geleneği içinde diğer mezar tiplerine göre sayısının az olması, mezarların belirli bir dönem aralığında moda olarak kullanım gördüğünü işaret etmekle birlikte, ayrıca sayının az olması mezar tipinin bu bağlamda çok da tercih edilmediğini göstermektedir. Baldakenin mezarlardaki işlevi üzerine yaptığımız çalışmalarda Kelenderis mezar anıtı dışında kalan örneklerde olasılıkla kült heykeli ya da mezar sahiplerine ait heykellerin yerleştirilmiş olma ihtimalinin oldukça yüksek olduğu benzer örneklerden anlaşılmıştır. Kelenderis örneğinde ise bir mezar odası olmadığından, baldakenli bölüme lahitler yerleştirilmiş olmalıdır.
Ovaören/Yassıhöyük 2012-2013 kazı sezonu Hitit Dönemi seramikleri

Nevşehir ili, Ovaören Köyü'nde yer alan Yassıhöyük'te 2012 ve 2013 yıllarında gerçekleştirilen kazı çalışmalarında JF-185 açmasında Hitit Dönemi tabakaları açığa çıkartılmıştır. Hitit Dönemi'ne ait seramikler dört ayrı tabakadan ele geçmişştir. JF-185 açmasında iki yıl boyunca yürütülen çalışmalar sırasında ele geçen toplam 404 seramik parçası incelemeye alınmıştır. Bu seramikler hamur renkleri ve form özelliklerine göre farklı gruplara ayrılmıştır. Her bir parçanın hamur rengi, katkı maddesi ve formu ayrı ayrı incelenemiş ve Ovaören Hitit Dönemi Kap Repertuvarı oluşturulmuştur. Formların ve hamur gruplarının tabakalara göre dağılımları belirlenmiştir. Tanımlanan Hitit Dönemi seramikleri diğer Hitit merkezlerinde açığa çıkarılan kap tipleri ile karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırma sonucunda benzerlikler ve farklılıklar göz önünde bulundurularak Ovaören/Yassıhöyük Hitit Dönemi için bir tarih aralığı verilmeye çalışılmıştır.
Kayalıpınar 2012 yılı kazılarından ele geçen Assur ticaret kolonileri çağı seramiği

Sivas İli Yıldızeli ilçesine bağlı Kayalıpınar Yerleşmesi J. Yakar ve A. GürsanSalzman tarafından keşfedilmiştir. A. Tuba Ökse tarafından yapılan yüzey araştırılmalarıyla daha iyi tanınmasını sağlamıştır. Kazıların ilk dönemi 2005- 2009 yıllarında A. Müller-Karpe'nin bilimsel sorumluluğu altında gerçekleşmiştir. 2012 yılında kazı çalışması Bora Uysal'ın bilimsel sorumluluğu altında yapılmıştır. Çalışma esnasında ele geçen eserler arasından Assur Ticaret Kolonileri Çağı Seramiği çalışmamın ana konusunu oluşturmaktadır. Ele alınan mevcut malzeme çizilerek tipolojik değerlendirilmesi yapılmış, formlara göre sınıflandırılmış ve katalogda toplanmaya çalışılmıştır. Ele geçtikleri tabakalarla birlikte değerlendirilen seramikler, aynı zamanda çağdaş yerleşmelerle karşılaştırılarak benzerlikleri ve farklılıkları incelenerek tarihlendirilmeye çalışılmıştır. Yapılan çalışmamızın sonucunda, Kayalıpınar yerleşmesinde, çağdaş yerleşmelerle yoğun benzerlikler gösterdiği gibi benzeri bulunmayan farklı formlarında yer aldığı gözlemlenmiştir. Çömleklerin hamurları, biçimleri, bezemeleri, yapım yöntemleri ve üslup değişimleri tarihlemede önemli bilgiler vermektedir. Farklı yerlerde ele geçen tipler ticareti göstermektedir. Kalite farkı ise toplumsal statüyü ifade etmektedir.
Balıkesir/Antandros Antik Kenti kazısı toprak örneklerinin metagenomik analizi

Mikroorganizmalar, biyosferde varlığını sürdüren canlıların büyük bir kısmını oluşturmaktadır. Kültürleme koşullarının kısıtlı olmasından dolayı biyosferdeki mikroorganizmaların tespiti ve teşhisi kolaylıkla yapılamamaktadır. Bugüne kadar, biyosferde bulunan mikroorganizmaların çok azı kültürleme metoduyla tespit ya da teşhis edilebilmiştir. Kültürlenmemiş ya da kültürlenemeyen mikroorganizmalar ise, mikrobiyal çeşitliliğin büyük bir bölümünü oluşturmaktadır. Metagenomik analiz, kültürleme yapılmaksızın, çevreden direkt alınan örneklerin DNA izolasyonu sonrasında elde edilen mikroorganizmaların tür tayininin yapılmasına, genetik çeşitliliğinin, popülasyon yapısının ve bu mikroorganizmaların insan yaşantısını da etkileyen ekolojik rollerinin anlaşılmasına olanak vermektedir. Metagenomik; ilaç, biyoyakıt, biyoteknoloji, tarım, ekoloji gibi birçok farklı çalışma alanında yardımcı disiplin olarak önemli rol oynamaktadır. Paleomikrobiyoloji çalışmalarında da son yıllarda sıkça kullanılmaya başlanan metagenomik, insanlık tarihindeki mikrobiyal evrim araştırmalarına katkı sunar ve bize geçmişş zamanların mikro ekosistemini anlama perspektifi verir. Bu tez çalışmasında, Balıkesir/Antandros Antik Kenti nekropolünden kültürleme yapılmaksızın direkt alınan toprak örneklerindeki mikroorganizmaların DNA izolasyonu yapıldı ve sonrasında 16S rRNA genlerinin V3-V 4 bölgeleri PZR yöntemi ile çoğaltıldı. Çoğaltılan bölgeler Illumina MiSeq sistemi ile dizilendi. Elde edilen dizilerin metagenomik analizi QIIME 1.9. 1 kullanılarak yapıldı ve mikrobiyal çeşitlilik belirlendi. Bu çalışma, Antandros Antik Kenti kazılarında elde edilen arkeolojik bulguların, metagenomik verilerle desteklenebileceğini, yapılan arkeolojik çalışmalara multidisipliner bakış açısıyla katkı sunulabileceğini, elde edilen verilerle geçmişş döneme dair tahmin ve yorumların yapılabileceğini gösterdi. Bu tez çalışması, Türkiye'de antik kentlerde yapılan ilk metagenomik çalışma olması sebebiyle önem arz etmektedir ve bu çalışmanın bu alanda yapılacak olan yeni çalışmalara katkı sunması beklenmektedir.
Diyarbakır Arkeoloji Müzesi'nde bulunan Tunç Çağına ait figürünler

Antik devirde Mezopotamya sınırları içerinde yer alan Diyarbakır Arkeoloji Müzesi, her yıl bulunduğu bölge içerisinden pek çok eser toplamaktadır, koleksiyonlarını günden güne genişletmektedir. Bu çalışma Diyarbakır Arkeoloji Müzesinde Tunç Çağı Figürinlerini konu edinmektedir. Konu kapsamında 10 adet figürin incelenmiştir. Elde edilen veriler yayını yapılmış Antik merkezlerin yine yayını yapılmış müze ve özel koleksiyonlarının verileri karşılaştırılarak o dönemlerdeki dönemler ve merkezler arası kültür ilişkileri hakkında cevaplar elde edilmeye çalışılmıştır.
Çinili Köşk, Nihat Kolaşın koleksiyonundan geç orta çağ seramikleri: Port Saint Symeon Sgraffito ve Champlevé örnekler

Bu çalışmanın amacı kökenleri belirsiz ortaçağ kaselerinden oluşan Nihat Kolaşın Koleksiyonu'ndan seçilmiş seramikleri tanıtmak ve değerlendirmektir. Bu objelerin seçimi bezeme özeliklerine göre yapılmıştır. Port Saint Symeon ile benzerlik gösteren ve belirli bir champleve ve sgraffito bezeme tekniği içeren kaseler incelenmiştir. Bu kaseler, hamur rengi, biçim, bezeme tekniği gibi ortak özelliklerine göre sınıflandırılarak kataloglanmıştır. Müze koleksiyonlarında bulunan ve arkeolojik kazılardan gelen örneklerle karşılaştırılarak, kaselerin üretildiği tarih ve coğrafya konusunda öneriler getirlimiştir. Buluntu yerlerinin bilinmemesi bu değerlendirmeyi kısıtlamıştır. Öte yandan stratigrafik kanıtların bulunmaması tarihlemenin kesinliğini azaltmaktadır. Her ne kadar varsayım olarak kalsa da, kaselerin geç ortaçağ toplumundaki işlevlerini ve simgesel göndermelerini anlamak adına, seramikler antropolojik açıdan değerlendirilmiştir. Ort Çağ seramik araştırmalarına çok az çalışılmış bir koleksiyonun katalog ve değerlendirme aracığılıyla tanıtıldığı bu çalışmanın, alana katkı sağlayacağı umulmaktadır.
İznik gölü su altı bazilikası sikke buluntuları - 2015-2017

İznik kenti bulunduğu konum dolayısıyla birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Bunlardan biri de Roma İmparatorluğudur. İmparatorluk sınırları genişledikçe darphanelerde basılan paralar da o kadar geniş alana yayılmaktaydı. İznik Doğu ve Batı'nın geçiş güzergahında olması dolayısıyla farklı bölgelerde basılan sikkelerin toplandığı merkez konumundaydı. 2014 yılında keşfedilen İznik Gölü kıyı şeridinde sular altında kalan bazilika planlı yapıda açılan sondajlarda birçok sikke ele geçmişştir. Bu sikkelerin çoğu Roma Geç İmparatorluk Dönemi sikkeleridir. Bu tezin amacı sikkelerin kataloğu oluşturularak arkeolojik veriler ışığında bazilika yapısının tarihi ile bağlantılı olarak incelemektir.
Zerzevan Kalesi ok uçları

Üst Paleotik Dönem'den günümüzün modern silah kullanımların olduğu dönemlere kadar avlanma, savaş, idman amaçlı olarak kullanılan ok uçları, farklı malzeme ve yapım teknikleri ile tarih boyunca yoğun bir üretim ve kullanım görmüştür. Askeri teçhizatlar arasında saldırı araçları içinde yer alan ok uçları, uzak mesafe silahlarından en çok üretilen ve kullanılan olmuştur. Savaşta saldırı esnasında atıldığı yerde kalan ve daha sonra kullanılmayıp askeri olayların geçtiği yerlerde yapılan arkeolojik kazılar ile gün yüzüne çıkartılarak dönemin siyasi, askeri ve kültürel ilişkileri hakkında bilgiler vermektedir. Yüksek Lisans tez çalışmasının ana materyalini oluşturan Zerzevan Kalesi, Roma ve Parth / Sasani arasındaki mücadelede yer alan garnizonlardan biridir. Yerleşimde 2014 2018 yıllarında gerçekleştirilen kazılarda ortaya çıkarılan 95 adet demir okuyucu incelenmiştir. Arkeolojik çalışmalar ışığında elde edilen verilerden ok uçlarının değerlendirilmesi, incelenmesi ve yorumlanması yapılmıştır. Zerzevan Kalesi kazısına başlandığı ilk günden itibaren bulunan farklı tür ve nitelikteki ok uçları, bu çalışmanın oluşmasında esas faktörlerden biri olmuştur. Yapılan çalışmalarda elde edilen ok uçları demir malzemesinden olup, buluntu kontekstlerine göre belli dönemlere tarihlendirilmektedir. Çalışma ve incelemeler çerçevesinde yerleşimde bulunan ok uçlarının, kaynaklarda yayımlanmış olan benzerleriyle mukayese yapılıp, kontekslerdeki eş bilgilerin yardımıyla kataloglardaki bölümlerin tarihlenmesi de yapılmıştır. Zerzevan Kalesi'ndeki ok uçlarının hem Roma hem de Sasani'nin egemen oldukları alanlardaki benzerleri ile inceleme esnasında iki egemen güce ait ok uçları oldukları anlaşılmıştır. Tarihlemelerde ya benzerlerinin tarihlendiği dönemler ya da aynı seviyedeki buluntu konumlarındaki paralel bilgiler de dikkate alınarak tarihleme yapılmıştır. Bu tez ile beraber Zerzevan Kalesi Kazısı'nda ortaya çıkarılan ok uçlarının terminoloji, tarihlendirme ve işlev gibi sorularına çözüm aranmıştır.
Doğu dağlık Kilikia bölgesi lahitleri

Doğu Dağlık Kilikia bölgesi lahitlerini ele alan bir katalog çalışması bugüne kadar yapılmamıştır. Bu nedenle bölge lahitlerinin özellikleri tam olarak bilinmemektedir. Elaiussa Sebaste, Kanytella ve Korykos kentlerini kapsayan bu çalışmanın amacı, OlbaBölgesi olarak tanımlanan alandaki lahitlerin özelliklerini belirlemektir. Bu bağlamda bölgede tespit edilen lahitler, form ve süsleme bakımından lahit üretimi yapan diğer merkezlerin örnekleriyle karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak bu lahitlerin lahit üretimi yapan ve ihraç eden merkezlerden etkilendiği, fakat bu etkilerin yerel özelliklerle birleştirilerek yeni uyarlamalar yaratıldığı anlaşılmıştır. Tez kapsamı içerisinde değerlendirilen bazılahitlerin ise, sadece Olba Bölgesi'nin yerel ürünleri olduğu ve Anadolu'nun herhangi birmerkezinde henüz örneklerinin bulunmadığı gözlenmiştir. Bölge lahitlerinin tümü ele alındığında; yerel kireçtaşından lahitlerin İ. S. 2. yüzyılın ortasından 3. yüzyıl ortasına kadar yoğun olarak üretildiği anlaşılmıştır. Bu üretimin Hıristiyanlık dönemde de devam ettiği anlaşılmıştır. En geç örneklerin ise İ. S. 7. yüzyıla tarihlenmesi gerektiği önerilebilir.
Seyitömer Höyük Erken Tunç Çağ III seramiğinin Batı Anadolu Erken Tunç Çağı'na katkıları

Seyitömer Höyük Erken Tunç Çağ III seramiklerinin, Batı Anadolu Erken Tunç Çağ'ına katkıları kapsamında gerçekleştirdiğimiz çalışmamız, anahtar yerleşim olan Seyitömer Höyüğü'nün kültürel özelliklerini ve niteliklerini seramikler özelinde değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda kullanılan yöntemler, çalışmamızın ayrıntılı ve dikkatli ilerlemesinde önemli rol oynamıştır. Anılan seramiklerin Batı Anadolu Erken Tunç Çağı'ndaki benzerlik ve özgünlükleri değerlendirilmiştir. Höyüğün kültürel ilişkilerin geçiş noktasında yer alan konumu, seramikler bağlamında vurgulanmaya çalışılmıştır. Yapılan incelemelerin sonucunda, Seyitömer Höyük Erken Tunç Çağ III seramik repertuarı ile kültürel bir kimliğin varlığından bahsedilmesine yol açmıştır. Söz konusu seramikler, kültür bölgeleri sınırlarının çizildiği ve çizileceği birçok çalışmada, Seyitömer Höyüğü'nün içinde bulunduğu bölgeye kültürel isim verebilecek nitelikte özellikler barındırdığı görülebilmektedir.
Smyrna Agorası'ndaki Geç Antik Çağ cam buluntuları

Smyrna, Hellenistik ve Roma dönemlerinde coğrafi konumu sayesinde kısa zamanda gelişmiş ve Anadolu'nun önemli kentlerinden biri olmuştur. Kent önemli deniz ve karayollarının buluştuğu noktada yer aldığı için Batı Anadolu Bölgesinin ticari bir merkezi olarak günümüze kadar varlığını sürdürmüştür. Öyle ki bölge halen Türkiye'nin en büyük 3. şehri olan İzmir il sınırları içerisinde yer almaktadır. Smyrna, Ege kıyılarının en önemli yerleşim yerleri arasında bulunması sebebiyle, günümüzde yapılan çalışmalar ve kazılarla bölge hakkında daha fazla bilgi toplanmaya devam edilmektedir. Smyrna Agorası'nda 2007, 2008 ve 2010 yılları arasında yapılan kazılar sonucunda elde edilmiş olan cam buluntuları çalışma konusu kapsamındadır. Daha iyi bir tez argümanı oluşturması açısından çalışma içerisinde 93 adet cam parça incelenmiştir. İncelenen 93 parça üzerine yapılan çalışma sonucunda buluntular M. S. 3-7. yüzyıllara tarihlenmekle birlikte çoğu örnek M. S. 5-7. yüzyıl arasındaki zaman dilimine aittir. Buluntuların büyük bir kısmını kadehler ve kandiller oluşturmaktadır. Kalan kısmını ise çeşitli profillere ait günlük kullanım kapları oluşturmaktadır. Çalışmanın kapsamında ilk olarak Smyrna Antik Kentinin tarihi kısa bir şekilde anlatıldıktan sonra Smyrna Agorası ve Agora'da cam buluntu veren diğer sektörler hakkında bilgi verilmiştir ve burada yapılan kazı çalışmaları kısaca anlatılmıştır. Smyrna Agorası'nda bulunan cam buluntuların form özellikleri değerlendirilmiş, her bir form ayrı ayrı incelenmiştir. Tipolojik olarak incelenen cam buluntuların kataloğu yapılmıştır. Katalogta tanımı yapılan parçaların üretim tekniği hakkında bilgi verilmiş ve tarihlendirilmesi yapılarak paralel örneklere yer verilmiştir.
Kıbrıs'ta Neolitik Dönemden Orta Tunç Dönemi sonuna kadar insan figürlü dini eserler

Bu çalışmanın konusu yaklaşık olarak M. Ö. 7000/ 6000 - 1725/ 1650 yılları arasına tarihlenen Kıbrıs insan figürlü dini eserlerinin tanıtımı ve yorumlarının değerlendirilmesidir. İdol ve figürinlerin, ayakta ve oturur gösterimleri temel alınarak, her dönem kendi içinde göstermiş olduğu çeşitliklere göre; basit, haç biçimli, bileşik, kap figürini, antrop. omorfik, fırça biçimli,, tek, çift veya üç başlı, beşikli, çocuklu, sahne teşkil eden tasvirleriyle alt tiplere ayrılTiuştır.. İdol ve. figürini er dışında yukarıdaki tiplemelere uygun heykelcik olarak tanımlanabilecek eserler de mevcuttur. Eserlerin yapımında Neolitik Dönemde andezit, Kalkolitik Dönemde steatit, Erken ve Orta Kıbrıs Dönemlerinde ise pişmiş toprak yaygın olarak kullanılmıştır. Bunlar dışında diabaz, kireçtaşı gibi taşların da kullanıldığı bilinmektedir. Kıbrıs'ta Neolitik Dönem ile Kalkolitik Dönem arasında doğrudan bir ilişkiyi veya devamlılığı gösterecek eserler hemen hemen yok gibidir. Bu durum Kalkolitik Dönemle Erken Kıbrıs Dönemi için de söz konusudur. Ancak, buna karşın Orta Kıbrıs Dönemi, Erken Kıbrıs Döneminin devamı ve Geç Kıbrıs Dönemine geçiş teşkil edecek eserlere sahiptir..
Merkezi Mereketli Hilal Bölgesi'nde seramik öncesi Neolitik Dönem'de sosyal yapı

Her ne kadar terminolojik olarak adlandırılmasında taş alet üretimindeki değişimler temel alınsa da, modern bir düşünce yapısı içerisinde değerlendirildiğinde Neolitik Çağ, sürekli yerleşimlerin kurulmasının yanı sıra bitkilerin ve hayvanların evcilleştirilmesi gibi günümüz uygarlığının meydana geliş sürecinin en temel basamaklarının oluştuğu bir zaman aralığı olarak tanımlanabilir. Seramik üretiminin ortaya çıkışı temel alınarak yapılan bir terminolojik sınıflandırma sonucunda Neolitik Çağ; Seramik Öncesi Neolitik ve Seramikli Neolitik olarak iki farklı bölüme ayrılmıştır. Bu doktora tez çalışması kapsamında ülkemizin Güneydoğu Anadolu Bölgesi, Suriye'nin kuzeyi ve Irak'ın kuzeyinde bulunan Seramik Öncesi Neolitik Dönem yerleşimleri arkeolojik buluntuları ışığında incelenerek yaklaşık olarak günümüzden on bin yıl önce ilk köy yerleşimlerini kuran insan topluluklarının sosyal yapıları anlaşılmaya çalışılmıştır.
Güneydoğu Anadolu Bölgesi çanak çömleksiz neolitik dönem mimarisi

Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem, kronolojik açıdan bulunduğu coğrafyaya göre farklılık göstermiş olsa da, M. Ö 10 bin 7 bin yıllarını kapsamaktadır. Anadolu'da Çanak Çömleksiz Neolitik Dönemi en iyi yansıtan merkezler ilk araştırmalarda Güneydoğu Anadolu'da bulunmuş ve araştırmalarla Anadolu'nun genelinde ortaya çıkarılmıştır. Bu tez çalışmasının konusu 'Güneydoğu Anadolu Bölgesi Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem Mimarisidir. Araştırmanın amacı, Güneydoğu Anadolu Bölgesi Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem Mimarisinin yerleşim yerlerindeki kullanılan yapı malzemeleri hakkında bilgiler sunmaktır. Araştırma, Güneydoğu Anadolu Bölgesi Çanak Çömleksiz Neolitik Dönemdeki yerleşim yerlerindeki yapı malzemeleriyle birlikte tarihlendirmeleri içerir.
M. Ö. II. bine tarihlendirilen Panaztepe süs eşyası ve küçük buluntularının değerlendirilmesi

Bu çalışmada, 1985 yılından itibaren yapılmakta olan Panaztepe kazısında ele geçirilen süs eşyaları detaylı bir biçimde ele alınarak, genel bir değerlendirme yapılmıştır. incelenen eserler; buluntu durumları, malzeme-teknik kullanım amaçları açısından incelenmiştir. Çalışmanın alırlığını tipolojik çalışma oluşturur. Bu kısımda ana tipler ve bunların alt grupları saptanmıştır. Ayrıca Kıta Yunanistan, Ege Adaları, Kıbrıs, Girit, Suriye ve Mısır'da bulunan eserlerle karşılaştırmalar yapılarak değerlendirmeye gidilmiştir. Bu karşılaştırmalar sonucunda Panaztepe 'de ele geçirilen süs eşyasının yukarıda anılan bölgelerde de sevilerek kullanıldığı anlaşılmıştır. Mezar buluntusu olarak karşımıza çıkan bu süs eşyalarının bazılarının, işleme tekniklerinin üstün nitelikte olduğu gözlemlenmiştir. Bu örnekler ışığında; insanoğlunun her zaman güzeli ve en iyiyi yaratma çabası ve arayışı içinde olduğu ortaya konmuştur. Böylece bu çalışmada incelenen süs eşyalarının değerlendirilmesi sonucunda, Panaztepe'nin Ege Arkeolojisindeki yeri ve önemi bir kez daha anlaşılmıştır.
Gelibolu Yarımadası'nda iki prehistorik höyüğün yontmataş teknolojisi ve tipolojisi: Hacı Hüseyin ve Kaynarca

Trakya Bölgesi, Avrupa ve Asya arasında bir geçit yeri konumundaki önemli bir bölgedir. Trakya'nın Bulgaristan ve Yunanistan tarafındaki kesimlerinde çok sayıda arkeolojik kazı ve araştırma yapılmıştır. Yapılan bu araştırmalarda ortaya çıkartılan tüm Neolitik kültürler, gelişmiş bir aşamadadır. Bu sonuç ile bu Neolitik kültürlerin nereden ve nasıl geldikleri ya da etkileştikleri ve hangi kültür öğelerini kendi dinamikleri ile geliştirdikleri gibi çok önemli sorular ortaya çıkmıştır. Bugüne kadar Trakya'nın Türkiye kesiminde prehistorya ile ilgili yalnızca birkaç geniş kapsamlı kazı, birkaç kurtarma kazısı ve birkaç yüzey araştırması yapılmıştır. Ancak bu çok az sayıdaki araştırma bile yukarıda bahsedilen önemli soruların cevaplarının Trakya'nın Türkiye kesiminde yapılacak araştırmalar ile bulunabileceğini göstermiştir. Bu tez çalışması ile Türkiye Trakyası'nın batı kesimini oluşturan Gelibolu yarımadasının güney kesiminde yer alan Hacı Hüseyin ve Kaynarca Prehistorik Dönem yerleşimlerinden yüzey araştırmaları ile elde edilen yontmataş buluntuların teknolojik ve tipolojik analizlerinin yapılarak, bölgede yapılabilecek geniş kapsamlı araştırmalar için bir veri kaynağı oluşturmak amaçlanmıştır.
Alexandria Troas Definesi

Alexandria Troas Definesi, Gaziantep Müze Müdürlüğü denetiminde koleksiyonculuk faaliyetinde bulunan Mustafa DEMİR'e ait özel koleksiyona kayıtlı, 581 adet bronz sikkeden oluşmaktadır. Adı geçen koleksiyonerin Müze Uzmanı olarak eserler üzerinde çalışma yapabileceğimi belirtmesi üzerine, eserler üzerinde ön inceleme yapılmış ve Arkeoloji Bilim Dünyasına tanıtımının sağlanması amacıyla yüksek lisans tez konusu olarak seçilmiş ve koleksiyon sahibinden çalışma muvafakatı alınmıştır. Tez çalışmasına hazırlık kapsamında, söz konusu definede yer alan 581 adet sikkenin daha iyi tasniflenmesi ve değerlendirilmesi amacıyla, eserlerin restorasyon ve konservasyonları tamamlanmıştır. Restorasyon ve konservasyonları tamamlanan eserler, tez çalışması kapsamında envanterleri yapılarak fotoğraflanmış, tasnif edilerek bilimsel kataloğu hazırlanmıştır. Çalışma sonucunda yapılan inceleme ve değerlendirmelerde, definenin Çanakkale İlinin, Ezine İlçesinde bulunan, Roma İmparatoru Augustus Döneminde kurulmuş olduğu bilinen 'Colonia Augusta Troas/Troadensis' adındaki koloni kentine ait olduğu; bu nedenle Alexandria Troas Definesi olarak adlandırdığımız 581 adet sikke grubunun, Prof. Dr. Coşkun ÖZGÜNEL başkanlığındaki Smintheion'da yapılan 1998 yılı kazılarında ele geçen, Prof. Dr. Zeynep ÇİZMELİ ÖĞÜN tarafından yayına hazırlanan 'Smintheion Definesi' ile büyük benzerlik gösterdiği ve çağdaş oldukları tespit edilmiştir. Çalışmada ayrıca, sikkenin tanımı, kullanımı, Roma Dönemi sikke özellikleri gibi numismatik bilgilerin yanı sıra Alexandria Troas Kentinin konumu ve tarihsel coğrafyası hakkında da bilgiler sunulmuştur.