turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ortadoğu'da otoriter rejimler

Ortadoğu siyasal coğrafyasının en belirgin özelliklerinden biri, uzun yıllardır bölgede hüküm süren dirençli otoriter rejimlerdir. Otoriter rejimler yalnızca güncel siyaset üzerinde değil, yürüttükleri politikalarla, bölgenin ekonomik, toplumsal ve kültürel yapısı üzerinde de uzun erimli ve belirleyici etkilere sahiptir. Bu nedenle, Ortadoğu siyasetini ve toplumlarını anlayabilmek için, otoriter rejimlerin kaynaklarını ve işleyiş mekanizmalarını kavramak büyük öneme sahiptir. Bu tez, Ortadoğu'da otoriter rejimler üzerine akademik literatürün bir bilançosunu sunmayı hedeflemektedir. Otoriter rejimleri incelerken hangi kuramsal yaklaşımların benimsendiği, bu yaklaşımların literatüre olan katkıları ve sorunlu yönleri eleştirel bir değerlendirmeye tabi tutulacaktır. Böylece, Ortadoğu'da otoriter rejimleri uzun yıllar ayakta tutan kültürel, ekonomik, siyasal ve toplumsal dinamikleri ana hatlarıyla ortaya koyabileceğime inanıyorum. Bu amaç doğrultusunda, ilk olarak, mevcut literatür otoriter rejimlerin kaynakları ve rejimlerin kendilerini sürdürme stratejileri bakımından iki ana başlık halinde sınıflandırılacaktır. Literatürün sınıflandırılması ve alt başlıklar halinde incelenmesinin ardından, son bölüm, otoriter rejimler nasıl incelenmeli sorusuna cevap arayan bir tartışmaya ayrılmıştır. Bu bölümde ilk olarak, son yılların yeni otoriteryanizm tartışmaları ele alınacaktır. Yeni otoriteryanizm çalışmalarının vaatleri ve sınırlılıkları ortaya konulduktan sonra, otoriter rejimleri siyasal iktidar perspektifinden okumanın, ana akım rejim çalışmalarının sıkıştığı dar formalist bakış açısını zenginleştireceği, siyasal rejimleri ortaya çıkaran toplumsal faktörleri ve rejimlerin maddi ve sembolik yaşam stratejilerini bütün veçheleriyle kavramamıza yardımcı olabileceği ileri sürülecektir. Burada, siyasal iktidar perspektifi olarak önerilen yaklaşıma, Pierre Bourdieu'nun alan teorisi ve Michael Mann'ın siyasal iktidar üzerine geliştirdiği kavramsallaştırmalardan hareketle varılmıştır.
1980 sonrası Türkiye'de sosyal demokrasi: Fırsatlar, stratejiler ve kriz

Bu çalışma, 1980 sonrasında Türkiye'de sosyal demokrat hareketin yaşadığı krizi yeni bir perspektiften incelemeyi hedeflemektedir. Buradaki yaklaşımın yeniliği, merkez sol siyasetin Türkiye'deki 40 yılı aşkın tarihini, monolitik bir bütün olarak CHP geleneği çerçevesinde incelemek yerine, 1983- 1995 yılları arasındaki SODEP-SHP deneyimini, sosyal demokrat hareket için birçok açılım ve sorunu beraberinde getiren kritik önemde bir deneyim olarak ele alma gayretidir. Tezde, sosyal demokrasinin krizinin, tarihsel köken ya da yapısall kısıtlardan ziyade, merkez sol siyasete yön veren siyasal aktörlerin, bu süreçte Türkiye'nin siyasal ve toplumsal yaşamında meydana gelen dönüşümü algılama biçimleri ve bu dönüşüm karşısında şekillendirdikleri tercihleri tarafından karakterize edildiği öne sürülmektedir. 1980 sonrası dönemdeki sosyal demokrat hareket değerlendirilirken, hem bu dönemin özgün dinamikleri Türkiye'nin siyasal ve toplumsal yapısında meydana gelen dönüşüm bağlamında ele alınmakta, hem de siyasal ve toplumsal aktörlerin bu dönüşümün içeriği üzerinde ne kadar etkili olduğu tespit edilmeye çalışılmaktadır. Bu çerçevede, sosyal demokrat hareket, üç düzlemde incelenmiştir. Birincisi, SODEP, SHP, CHP gibi partilerin programatik metinleri, politika önerileri ve söylemlerine yöneliktir; ve sosyal demokrat ideoloji ile Kemalizm arasındaki geçişliliği tespit etmeye çalışmaktadır. İkincisi, sosyal demokrat hareketin, toplumsal sınıflarla ilişkilerinin içeriğini tespit etmeye yöneliktir. Bu çerçevede, gerek politika önerileri gerekse iktidar deneyimi bağlamında SHP'nin sermaye kesimine, örgütlü işçi sınıfına, kent yoksullarına ve toplumun diğer dezavantajlı kesimlerine yaklaşımının niteliği belirlenmeye çalışılmıştır. Üçüncü düzlemde ise, sosyal demokrat aktörlerin kendi arasındaki güç mücadelesinin içeriği, harekete, Türkiye'ye ve dünyaya dair değerlendirmeleri, geliştirdikleri stratejiler ve bu stratejilerin içinde bulunulan stratejik bağlam tarafından nasıl avantajlı ya da dezavantajlı kılındığı ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Türkiye'de 2002 sonrası sermaye ve iktidar ilişkisi

İşadamı derneklerinden, siyasal otoritede belirleyici rol oynadığını belirtmek gerekir. Bunun en önemli nedeni işadamlarının siyasi iktidar ile olan ilişkilerinde işadamı ve siyaset ilişkisinin çoğunlukla belirleyici olmuştur. Her ne denli, işadamları üzerinde siyasi iktidarın yönlendirici ve belirleyici rolüne dikkate alınsa da MÜSİAD ve TÜSİAD örneklerinde görüldüğü gibi işadamı derneklerinin kimliklerinin, siyasal yönelimlerinden ayrı bir şekilde belirleyici olduğunu söylemek mümkündür. Bu çalışmada TÜSİAD ve MÜSAİD ilişkisi ele alınmıştır
Armenian political thinking in the second constitutional period: The case of Krikor Zohrab

Atatürk İlkeleri ve İnkilap Tarihi Enstitüsü'nde Yüksek Lisans derecesi için Murat Koptaş tarafından Ağustos 2004'te teslim edilen tezin kısa özeti Başlık: İkinci Meşrutiyet Döneminde Ermeni Siyasi Düşüncesi:Krikor Zohrab Örneği Bu tez, Osmanli İmparatorluğu'nda siyasi çoğulculuk ortamının ilk kez tecrübe edildiği İkinci Meşrutiyet Dönemi'nde, Osmanlı Ermeni toplumunun ve onun siyasi seçkinlerinin Osmanlıcılık fikrine ve Meşrutiyet'e karşı olan tavrını incelemek amacındadır. Türkiye'deki hakim milliyetçi tarih yazımı geç Osmanlı döneminiincelerken Osmanlı Ermenilerini tek bir siyasi amaç çevresinde yekvücut olmuş, mutlak bir şekilde bağımsızlık ve Osmanlı Devleti'nden ayrılma yanlısı bir siyasibütün olarak sunar. Bu tezde, Osmanlı Ermenileri içerisinde farklı görüşte grupların, bireylerin, kısacası farklı seslerin var olduğu ön-kabulünden yola çıkılarak, anılandönemi yeniden kurgularken özcü bir bakış açısından, genellemelerden kaçınılmış, bu farklı seslerin hangi şekillerde dile getirildiğinin izi sürülmeye çalışılmıştır. Bu amaçla, Osmanlı Ermenilerini temsil eden çeşitli görüşlerden siyasi partilerin, sözgelimi Taşnak ve Hınçak partilerinin siyasi program ve bildirileri incelenmiş, bu grupların belli başlı bazı toplumsal-siyasi önceliklerin hükümetler tarafındangözetilmesi koşuluyla Osmanlı Devleti'ne ve meşruti rejime bağlılıklarını çeşitli defalar dile getirdikleri ve bu uğurda çalışmalar yürüttükleri gözlenmiştir. Osmanlıcılık siyaseti, bu türden bir bağlılığı dillendiren siyasi hareketler ve KrikorZohrab gibi seçkinler için koruyucu bir şemsiye olarak kabul görür. Meşrutiyet döneminde üç kez İstanbul mebusu seçilen yazar ve hukukçu Zohrab (1861-1915) 1915 Tehciri gerçekleştiriline dek liberal, çok sesli, farklı etnik unsurların bir arada yaşamaları temeli üzerinde yükselen bir Osmanlıcılığın savunuculuğunu yapmış, çeşitli konularda yürüttüğü çalışmalar ve belagatli hitabetiyle Meclis-i Mebusan'ınen faal mebuslarından biri olmuş, enerjisini siyaseten yakın durduğu TaşnakPartisi'nin dönemin güçlü teşkilatı İttihat ve Terakki Cemiyeti'yle ortak siyasetlergeliştirmesi için kullanmıştır. Osmanlıcılık siyaseti temelinde bu tavrı paylaşmayanErmeni kişi ve grupların da var olduğu tartışılmaz bir gerçektir. Ancak bu tezde amaçlanan, gelecek tahayyüllerini daha müreffeh, barışçı, özgürlükçü bir Osmanlı Devleti'nin vatandaşları olmak temelinde şekillendiren Osmanlı Ermenilerinin de varlığını göstererek özcülükten, aceleci ve kaba genellemelerden veindirgemecilikten uzak bir tarih yazımının kapısını aralamaktır. v
Başkanlık sistemi ve parlamenter sistemdeki krizler neticesinde ortaya çıkan yeni Türk tipi başkanlık sistemi

Türkiye'de özellikle 1980'li yılların başından itibaren gündemde yer alan sistem tartışmaları, parlamenter sistemin ihtiyaçlara cevap vermediği ve bu sistemden vazgeçilmesi gerektiği konusundaki bir takım iddialara dayanmaktadır. Bu iddialara; siyasi, sosyal ve demografik hususlar neden olmaktadır. Bu hususlar Turgut Özal'ın başkanlık sistemine geçiş istemiyle başlayan, daha sonra Süleyman Demirel ile devam eden ve son olarak da Recep Tayyip Erdoğan'ın hükümet etme süresi boyunca belirli periyotlarla ortaya atılan ve günümüze kadar gelen güncel bir mevzudur. Başkanlık sistemi istemlerini gündeme getiren kişilerin profillerine bakıldığında, güçlü liderlik vasıfları olan ve Türkiye'nin geleceğine yön vermiş, istikrarı savunan, ülkenin dünya siyasetinde aktif rol alması gerektiğine inanan, siyasi sosyal ve demografik değişimlere cevap arayan kişiler oldukları görülmektedir. Adı geçen yöneticiler, Türkiye'nin içerideki kısır tartışmalarla enerjisinin tükenmesine sebep olan parlamenter sistemden kurtulmasını, hızlı karar alma mekanizması ve güçlü, istikrarlı bir yürütme imkanı sağlayan başkanlık sistemine geçilmesi gerektiğini savunmuşlardır. Özellikle askeri ve bürokratik oligarşiden şikayet eden ve yürütmenin -her ne kadar seçilmiş bir hükümet eliyle yürütülüyor olsa bile- vesayetçi yapıdan kurtulamadığını ve bu yapıdan kurtulmanın yolunun da güçlü yürütme ve başkanla sağlanabileceği fikri, sistem değişikliği kavgalarının Türkiye'nin gündemine yerleşmiş olmasının sebepleri arasında sıralanabilir. Tartışmaları kısır, bilgiden yoksun futbol takımı tutar gibi, ideolojik saplantılardan kurtarıp akademik bir tartışma üzerinden yürütmek ve halkı bu konuda bilgilendirmek önem taşımaktadır. Bu nedenle, akademik ve bilimsel temellere dayalı bu çalışmada, başkanlık ve parlamenter sistemin oluşum süreci, gelişimi ve değişimi ele alındıktan sonra, parlamenter sistemdeki sorunlar, başkanlık sistemine neden geçildiği, Türk tipi başkanlık sisteminin ABD tipi başkanlık sisteminden farkının neler olduğu soruları üzerinde durulacaktır.
Who wants rights? citizenship perceptions on rights and liberties and political party preferences in Turkey

Bu araştırma Türkiye'de vatandaşların hak ve özgürlük algılarını incelemektedir. Söz konusu algılar siyasi parti tercihlerine göre değerlendirilmiştir. Freedom House kuruluşunun değerlendirme sorularının ilham verdiği bir anket aracılığıyla, İstanbul'da bulunan bir örneklem üzerinden sivil özgürlükler, siyasi ve sosyal haklara ilişkin algılara dair veri toplanmıştır. Bu veri vatandaşlık hak ve özgürlüklerine ilişkin algıların siyasi parti tercihleri temelinde nasıl bir değişim gösterdiğini anlamak maksadıyla incelenmiştir. Anket değerlendirme sonuçları farklı siyasi parti tercihlerine sahip katılımcıların vatandaşlık hak ve özgürlüklerinin durumuna ilişkin algılarının ayrıştığını göstermiştir. İktidar partisini tercih eden katılımcılar sivil özgürlükler ve siyasi hakların durumunun iyi olduğunu düşünürken, muhalefet partileri seçmenlerinin daha eleştirel algılara sahip oldukları gözlemlenmiştir. Hükümetin sosyal hizmetlere dair performansı konusunda da benzer bir ayrışma mevcuttur. Siyasi parti tercihleri arasındaki farkların algılar üzerinde yansımasının gözlemlenmediği tek alan sosyal hakların ideal durumuna dair sorulardır. Bu araştırma seçmenler arasında hangi grubun vatandaşlık hak ve özgürlüklerinin iyileştirilmesi için talepte bulunabileceği konusuna ışık tutmaktadır. Resmi vatandaşlık anlayışının dışında kalan ve tanınma talepleri gayri meşru görülen kesimlerin vatandaşlık hak ve özgürlüklerinin iyileştirilmesi için itici güç oynama potansiyellerinin daha fazla olduğu savunulmaktadır.
Representing centre-right or conservative right? the case of the democratic party in Turkey, 1970-1980

Adalet Partisi'nden koparak 1970 yılında kurulan Demokratik Parti'nin ideolojik öğeleri bu tezde analiz edilecektir. Bu sebeple, merkez sağ ve muhafazakar siyasi partiler, bu partinin ideolojisini anlamak amacıyla dikkate alınmaktadır. Demokratik Parti'nin bulunduğu süreç, farklı partilerin ideolojilerini karşılaştırmak anlamında bereketli bir süreçtir. Demokratik Parti, dönemin diğer tüm partilerinden farklı olarak hiçbir hükümete dahil olmamasıyla da dikkate değerdir. Böylece, merkez sağ olma iddiasında bir partinin, Demokrat Parti ve Adalet Partisi'nden farklı olarak patronaj yolları tıkalıyken nasıl tepkiler verdiği anlaşılabilecektir. Merkez sağın handikap olarak düşünülebilecek net ideolojik açıklamaklar ve doktrinlerinin eksikliğinin Demokratik Parti ile beraber üstesinden gelinip gelinemediği tartışılacaktır.
Modern demokrasilerde siyasal konuşma üzerine bir eleştiri: Türkiye'de siyasal konuşma biçimleri ve demokratik süreçler

Bu tez çalışmasında, kamusal tartışma deneyimlerinin, modern demokrasinin krizinin 'etkin yurttaş katılımı ' aracılığıyla aşılması açısından taşıdığı olanakları ve sınırlılıkları belirlemek amaçlanmıştır. Çalışmanın temel sorunsalı, müzakereci kamusal deneyimlerin demokratik kapsayıcılığını sınırlayan mekanizmaların nasıl işlediği ve bu sınırlamaları aşmaya yönelik söylemsel stratejilerin neler olabileceğidir. Bu çerçevede, demokratik deneyimlerin yeniden canlandırılmasını politik bir strateji olarak benimseyen ve demokratik meşruiyetin sağlanmasını bu deneyimlerin dayandığı kamusal konuşma/tartışma süreçleri ile açıklayan müzakereci demokrasi yaklaşımlarından yola çıkılmıştır. Birinci bölümde, demokratik meşruiyet tartışmalarının kavramsal çerçevesi, demokrasi krizine ilişkin farklı tezler ve müzakereci demokrasi modellerinin kriz karşısında getirdiği çözüm önerileri aracılığıyla çizilmiştir. Müzakereci sürecin sınırlılıkları ise, müzakereci deneyimler üzerine yapılan araştırmalar, dilbilim çalışmaları ve medya çalışmaları gibi farklı alanlarda ortaya konulan bilgi birikimi aracılığıyla irdelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, Türkiye'de demokrasi ve kamusal müzakere ilişkisini belirleyen bir bakış açısı getirilmiştir. Öncelikte Türk politikasında demokratik meşruiyete ilişkin temel kavrayışlar üzerinde durulmuş ve bu kavrayışlar içinde demokratik kamusal tartışmanın yeri tanımlanmaya çalışılmıştır. Daha sonra ise, kamusal tartışmanın sivil toplum örgütleri, yerel düzeydeki katılımcı deneyimler ve televizyon forum/tartışma programları gibi 315 alanlarında seçilen örnekler aracılığıyla, toplumsal güç hiyerarşilerinin tartışmanın dili içinde kuruluş biçimi tanımlanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın sonucunda, Türkiye'de demokrasiyi biçimsel düzenlemelere indirgeyen yaklaşımın kamusal tartışma süreçleri açısından da belirleyici bir rol oynadığı ve bu deneyimlerin işleyişi içinde öne çıkarılan söylemsel stratejilerin, mevcut toplumsal güç ilişkilerini sürdürme işlevi gördüğü saptanmıştır. 316
Neriman Nerimanov'un siyasi faaliyetleri

Bu tezin amacı Türkiye'de faaliyeti pek bilinmeyen Azerbaycanlı ay dm Neriman Nerimanov'un bulunduğu ortam, edebi, sosyal, siyasi faaliyeti, yaşadığı dönem, mühim olayları anlatmak, yazdığı mektuplar yaptığı konuşmaları sunmanın ötesinde bir aydının siyasal faaliyetinin ne kadar çok boyutlu olduğunu ortaya koymaktır. Bu çalışmada Nerimanov'un yaşadığı ortam incelenerek, sosyalist eğilimli düşüncelerin gelişmesinin nedenleri olan halkının cehalet içinde ömür sürdüğü, birçok milletlerden geride kaldığı, Rus çar sömürgeciliğinden kurtulma gibi düşünceler ele alınmıştır. Marksizm-Leninizm düşüncesini savunan N. Nerimanov'un siyasal faaliyetini daha yalandan tanımak için yaptığım bu çalışmada onun yurtsever sol kimliğinin ön plana çıktığım müşahede ettim. N. Nerimanov'un yaşamını kronolojik dönemlere ayırarak incelediğim bu çalışmada ilk önce eğitim yılları anlatılarak sosyal, edebi faaliyetleri değerlendirmeye çalıştım. Eğitimciden siyasetçiye geçiş dönemi açıklanarak, dünya görüşünü açıklamaya çalıştım. Bağımsız Azerbaycan Cumhuriyeti (1918-1920) devrildikten sonra Bolşeviklerle birlikte Baku' ye gelen N. Nerimanov iktidar kademelerindeki çalışmalarına yer verdim, Azerbaycan'da komünizm ideolojisi altında bağımsızlığı uğrunda mücadelesini anlattım. Tezde N. Nerimanov'un iktidarda bulunan ve çoğunluğu gayri Müslim olan yöneticilerle anlaşamaması, vatanını sömürgecilikten kurtarmaya çalışırken milliyetçi adlandırılması ve Azerbaycan'dan uzaklaştırılarak Moskova'ya gönderilmesi gibi olayları inceleyip, değerlendirdim. m
Tütkiye'de sivil toplum kuruluşları-kamu bürokrasisi etkileşimi

Dünyada ve Türkiye'de hızlı nüfus artışı ve göç olgusu ile birlikte kentli nüfusta önemli bir artış olmuş ve de olmaktadır. Kentli nüfusun artışı kırdaki toplumsal yapıdan ve ilişkiler ağından farklı bir yapı ve ilişkiler ağının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Kentlerde ortaya çıkan farklı toplumsal yapı ve ilişkiler ağı içerisinde bazı nedenlerden dolayı insanlar kendilerine yeni aidiyet kapıları arama ihtiyacı duymaya başlamıştır. Kır ortamındaki aile, komşuluk, akrabalık bağlarının oluşturduğu birincil ilişkiler ağının oluşturduğu toplum yapısından farklı özelliklere sahip kentsel ortamda ortaya çıkan ilişkiler ağının biçimlendirdiği yeni tür örgütlenmeler ortaya çıkmıştır. Sivil toplum örgütleri, kentsel ortamda ortaya çıkan ve ekonomik, siyasal, sosyal ve kültürel alanda faaliyet gösteren çok yönlü örgütlenmelerdir. Batıda ortaya çıkan sivil toplum kuruluşlarının ekonomik ve siyasal alandaki bazı işlevleri Türkiye'nin kültürel değerlerine yabancı olsa da sosyal ve kültürel alandaki işlevlerinin Türk toplumunun kültürel değerlerine yabancı olmadığı görülmektedir. Türkiye'de sivil toplum kuruluşları ortaya çıkış ve gelişim sürecinde birçok kişi, grup, kurum ve kuruluşla ilişki içerisinde olmuş ve de olmaktadır. Türkiye'nin yönetim yapısında önemli bir yeri bulunan kamu bürokrasisi, sivil toplum kuruluşlarının ortaya çıkış ve gelişim süreçlerinde yoğun bir ilişki içerisinde bulunduğu kurumlardan biridir. Sivil toplum kuruluşları ile kamu bürokrasisi arasındaki ilişki ve etkileşim; sadece ilişki ve etkileşimde bulunan bu kurum ve kuruluşları değil Türkiye'nin siyasal, ekonomik ve sosyo-kültürel hayatında yer alan birçok kişi, grup ve kuruluşu önemli ölçüde etkilemiştir. Bu çerçevede sivil toplum kuruluşları ile kamu bürokrasisi arasındaki etkileşim konusu Türkiye'nin toplum ve siyaset yapısının geleceğini belirleyebilecek öneme sahip bir konumdadır. Türk kamu bürokrasisinin siyaset kurumuyla olan ilişkisinin demokratik kurallara göre yeniden düzenlenmesinde sivil toplum kuruluşlarına önemli görevler düşmektedir. Yapılan bu araştırma bir yönüyle Türk demokrasi tarihinin farklı bir yönden yeniden değerlendirilmesi amacı da taşımaktadır.
Türkiye'de 2007 genel seçimleri öncesinde siyasal partilerin internet kullanımları

Bu çalışmada Türkiye'deki siyasal partilerin 2007 genel seçimleri öncesinde intenet kullanımları parti web sayfaları merkeze alınarak incelenmiştir. Seçilen partilerin web sayfaları iki aşamalı olarak incelenmiştir. Araştırmanın ilk bölümünde 1-30 Ocak 2007 tarihleri arasında parlamento yer alan ya da parlamento dışındaki partiler arasından seçilen Ak Parti, CHP, MHP, DSP, DYP, ANAP, İP, ÖDP, BBP, SP, GP'nin web sayfaları biçimsel özellikleri, içerikleri ve retoriksel özelliklerini kapsayan üç kategori bağlamında içerik analizi yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Araştırmanın ikinci bölümünde seçime katılma kararı alan Ak Parti, CHP, DP, MHP, ÖDP, İP, GP'nin web sayfaları 16 Haziran- 22 Temmuz tarihleri arasında ilk araştırma da oluşturulan kategoriler temel alınarak içerik analizi yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Bu çalışmada Türkiye'deki siyasal partilerin, politik iletişim aracı olarak internet kullanımları incelenmiştir. Modern siyasal hayatın vazgeçilmez parçalarından biri olan siyasal partilerin 22 Temmuz 2007 tarihinde yapılan genel seçimler öncesinde, seçim kampanyası kapsamında yeni olanaklar sunan interneti nasıl kullandıkları araştırmanın temel noktasını oluşturmaktadır. Yeni iletişim teknolojileri içerisinde kabul edilen internetin diğer iletişim teknolojilerinden farklı olarak bünyesinde barındırdığı etkileşim olanağının Türkiye'deki partiler tarafından seçim döneminde, seçmen ile iletişim kurmada nasıl ve ne kadar kullanıldığı, bununla birlikte partilerin interneti demokratik sürece katılım ve demokratik kültürü destekleme açısından kullanım biçimleri ve seçim kampanyası unsuru olarak kullanım tarzları araştırma kapsamında incelenmiştir.
Bir Cumhuriyet aydını: Vedat Nedim Tör

Bu çalışma, 1897 1985 yılları arasında yaşayan ve bir cumhuriyet aydını olan Vedat Nedim Tör'ün hayatını, entelektüel faaliyetlerini, Kadro Hareketi'yle ilişkisini ve bürokrasideki çalışmalarını kapsamaktadır. Tezin önemi ve problemi, Cumhuriyet Devriminin - aydın ilişkisi ve sonuçları itibariyle cumhuriyet döneminin önemli aydınlarından olan Vedat Nedim Tör üzerine bugüne kadar hiçbir çalışma yapılmamış olmasıdır. Bu çalışmanın amacı; cumhuriyet Türkiye'sine katkılarıyla önemli bir şahsiyet olan Vedat Nedim Tör'ün hayatı, eserleri ve çalışmaları hakkındaki bilgileri ortaya koyarak bilim dünyasına mütevazı bir katkı sunmaktır. Çalışma; 'Giriş', 'Vedat Nedim Tör'ün Hayatı', 'Vedat Nedim Tör'ün Entelektüel Faaliyetleri', 'Kadro Hareketi ve Vedat Nedim Tör' ve 'Vedat Nedim Tör'ün Bürokrasideki Çalışmaları' bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş kısmında tezin konusu etraflıca tanımlanıp çalışmanın amacı, kapsamı, önemi ve kullanılan araştırma yöntemleri hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde Vedat Nedim Tör'ün aile, eğitim, çalışma ve siyasi hayatı eldeki belgeler ışığında aydınlatılmaya çalışılmıştır. Bir asra yakın ömründe yaşadıkları ve bir aydın olarak cumhuriyet Türkiye'sine kattığı değerler ortaya konmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, çok yönlü aydın kişiliğiyle yaşadığı döneme damga vuran Vedat Nedim Tör'ün entelektüel faaliyetleri üzerinde durulmuştur. Ulaşılan belgelerden yola çıkılarak düşünce yapısı, tiyatro oyunları, denemeleri, anı çalışması, dergi yazıları, hikaye kitabı, gazete yazıları, kendisi hakkında çıkan yazılar ve diğer eserleri hakkında aydınlatıcı bilgiler ortaya konmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde, Atatürk'ün izniyle kurulan Kadro dergisinde iki yıl neşriyat müdürlüğü de yapan bir aydın olarak Vedat Nedim Tör'ün Kadro Hareketi'yle ilişkisi üzerinde durulmuştur. Kadro Hareketi'nin kuruluşunda oynadığı rol, bu hareket içindeki faaliyetleri gerek idareci kişiliği gerek ekonomi, turizm ve kültür gibi konular üzerine yazdığı yazılarla Kadro Hareketi içerisindeki konumu ortaya konmaya çalışılmıştır. Dördüncü bölümde, aynı zamanda bir bürokrat da olan Vedat Nedim Tör'ün bürokrasideki çalışmaları üzerinde durulmuştur. Çeşitli devlet kurumları ve özel kuruluşlarda icra ettiği müdür, müdür muavinliği ve müşavirlik gibi görevleri boyunca yaptığı faaliyetler hakkında bilgi verilmiştir.
Lozan'dan günümüze &Ecirc;zidiler ve Süryaniler

Azınlık kavramı 16. Yüzyılda din ayrımına dayalı bir kavram olarak ortaya çıkmıştır. Bu kavramın kapsamı daha sonra dil ve etnik yapı ile daha da genişletilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde azınlık kavramı incelenerek sınıflandırmalar yapılmıştır. İkinci bölümde azınlık haklarının genel tarihi ve azınlıklar hakları ile ilgili zaman içinde yaşanan gelişmeler incelenmişÜçüncü bölümde Türkiye Devleti'nin kurucu belgesi sayılan ve Kurtuluş Savaşının sona erdiğini gösteren Lozan Barış Anlaşması öncesi tarafların görüşleri, yapılan tartışmalar, belirlenen statüler ve anlaşma sonrası yaşanan gelişmeler, Lozan Anlaşması'na göre azınlıklara verilen haklar, Türkiye'de azınlık sayılan ve azınlık sayılmayanlar incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise ezidilik inancı ve bu inancın kökenleri hakkında bilgi verilmiş, ezidileri örf, adet, gelenek ve görenekleri, yaşadıkları coğrafya, dil ve nüfusları incelenmiştir. Beşinci bölümde Süryanilik inancı ile ilgili bilgi verilmiş, örf, adet, gelenek ve görenekleri incelenmiştir. Tez çalışması, konuya ilişkin varılan sonuçların Süryani ile ezidi toplumunun karşılaştırılmasının yer aldığı sonuç bölümü ile tamamlanmıştır. Tez metnine ek olarak Lozan Barış Antlaşması'nın azınlıklarla ilgili kesimi verilmiştir.
Electing committees by approval balloting

Bu çalışmada, seçmenlerin adaylar hakkındaki onaylarının toplandığı ve seçim sonucunun önceden belirlenmiş bir seçim kuralına, özelde çoğunluk kuralına gore belirlendiği komite seçimi modelleri incelenmektedir. Bu modellerin özellikleri, seçim sonuçlarının temsiliyet özelliklerine odaklanarak araştırılmaktadır. Temsiliyet, seçim sonuçlarının seçmenlerin komite tercihleriyle tutarlılığı ile ilişkili olarak tanımlanmıştır.