turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rezerv opsiyon mekanizması

Finansal piyasalar küreselleşip birbirlerine entegre olmaya başladıkça, sıcak para daha dinamik bir yapıya dönüşmüş ve kar elde etme amacıyla girdikleri ekonomik sistemleri daha kırılgan hale getirmişlerdir. Bu durum, Merkez Bankaları açısından para politikası araçlarının seçiminin ve kullanımının önemli hale gelmesine neden olmuştur. 2008 küresel krizinden sonra tek başına fiyat istikrarına odaklanılmış bir para politikasının finansal sistemde biriken riskleri ortadan kaldıramadığı düşüncesi yaygınlık kazanmıştır. 2008 küresel krizi merkez bankacılığının paradigmasının değişmesine yol açmış ve para politikası araçlarında radikal değişiklikler yapmak zorunda kaldılar. Finansal istikrar hedefi çerçevesinde TCMB bir dizi önlem almıştır. Geçmişte finansal piyasalara geleneksel para politikası araçlarıyla müdahale edilirken son dönemde bu uygulamalar çeşitlenmiş finansal piyasalarda yaşanan volatiliteye karşılık olarak farklı bir para politikası bileşenini uygulamaya koymuştur. Küresel krizden çıkış sürecinde zorunlu karşılık oranlarını daha etkin kullanmaya başlayan Merkez Bankası, dolaylı sermaye akımlarının finansal istikrarı olumsuz etkilemesinin önüne geçebilmek adına Rezerv Opsiyon Mekanizması uygulamaya koymuştur. Bu yeni para politikası aracının, TCMB'nin brüt döviz rezervlerini güçlendirmesi ve bankaların likidite yönetimlerine esneklik tanıması beklenmektedir. Bu çalışmada Merkez Bankalarının fonksiyonları tarihsel perspektiften incelendikten sonra, para politikası uygulamaları ve sonuçları ortaya koyulacaktır. Araştırmanın amacı Rezerv Opsiyon Mekanizmasının finansal istikrar üzerindeki olumlu katkılarını ölçmektir.
Merkez ve çevre ülkeler arasındaki dış ticaret ilişkilerinin turizm sektörü ve Türkiye bağlamaında irdelenmesi

Bu tezde Merkez olarak bilinen Birinci Dünya ülkeleriyle Çevre olarak bilinen Üçüncü Dünya ülkeleri arasındaki dış ticaret ilişkileri turizm sektörü ve Türkiye bağlamında irdelenmiştir. Tez kapsamında temelde turizm sektörüne ilişkin verilerin Prebisch ve Singer'in hipotezlerini destekleyip desteklemediği ortaya konulmaya çalışılmıştır. Buna göre merkez ülkelere ait tur operatörünün çevre ülkelere ait konaklama işletmelerinden paket tur oluşturma sürecinde oda satın alımını ucuz bir bedelle gerçekleştirdikleri ve bunun sonucunda Merkezden Çevreye değer aktarımını gerçekleştirdikleri görülmektedir. P-S hipotezine uygun bir şekilde Merkezin tur operatörleri sahip oldukları oligopolcü güç sayesinde Akdeniz'deki tatil ülkeleri olan Yunanistan ve Türkiye'deki konaklama işletmelerinden oda satın alırken baskı uygulamakta ve bu baskı sonucunda oteller çok düşük bir kar marjıyla çalışmak zorunda kalmaktadırlar. Bu durum Yunanistan'ın Girit (2003) ve Korfu (2004) adalarında yapılan saha çalışmalarında açıklıkla tespit edilmiştir. Öte yandan Türkiye'de yapılan iki saha çalışmasında (2000-2004) Ege ve Akdeniz sahillerinde bulunan konaklama işletmeleri de yabancı tur operatörü karşısında içinde bulundukları zayıf durumdan şikayet etmektedirler. Ayrıca Türkiye'de 1995'den sonra farklı dönemlerde yapılan toplantı ve kongrelerde turizm işletme yöneticileri yabancı tur operatörü karşısında nasıl bağımlı olduklarını ve para kazanmadıklarını açıklıkla ifade etmişlerdir.1989'dan itibaren Türkiye'deki otellerin paket tur kapsamında sattıkları oda fiyatlarında genelde istikrarsız ve dalgalı bir eğilim görülmektedir. Ayrıca 1995- 2007 arasında Türkiye'deki turizm işletmelerinin kar hadlerinde genelde aşağı doğru bir eğilim tespit edilmiştir. İlave olarak 1992'den itibaren Türkiye'de konaklama sektöründeki ücret ödemelerinde de aşağıya doğru bir eğilim gözlenmiştir. Diğer taraftan 2004 yılında Türkiye'de konaklama sektörünün yarattığı katma değerin 27-AB ülke ortalamasından yüzde 15 düşük olduğu görülmüştür. Benzer şekilde 27-AB ülkesinde 2004 yılında konaklama-yeme-içme sektörlerinde ücretlerin katma değer içindeki payı Türkiye'dekinden yüzde 11 fazladır. Sonuç olarak Merkez ülkelerde turizm sektörü hem daha fazla değer yaratmakta, hem de Merkez'in Çevre'de yaratılan değeri ele geçirme konusunda güçlü bir pozisyonda olduğu görülmektedir.
Response of Turkish construction sector to economic recession periods

TURK İNŞAAT SEKTÖRÜNÜN EKONOMİK DURGUNLUK DÖNEMLERİNE TEPKİLERİ Bu çalışma, ekonomik durgunluk dönemlerinin Türk inşaat firmaları üzerindeki etkilerini belirlemeye ve irdelemeye yöneliktir. Sektörün liderliğini yapan müteahhit firmalarla, hazırlanan bir anket çalışması kapsamında yapılan görüşmeler ile, tezde kullanılan veriler sağlanmıştır. Bu tez çalışması kapsamında, ekonomik durgunluğun firma bilançolarına olan etkisi de incelenmiştir. Sektörde lider konumda bulunan müteahhit firmaların yöneticileriyle yapılan görüşmelerin sonucunda, firmaların ekonomik durgunluk dönemlerine olan tepkileri değerlendirilmiştir. Elde edilen verilerin ışığında, Türk inşaat sektörünün ekonomik durgunluğa olan tepki ve beklentileri ortaya konulmuştur. Ayrıca, bundan sonraki olası ekonomik durgunluk dönemlerinin Türk inşaat sektörüne olan etkisini azaltabilmek için alternatif çözüm yaklaşımları belirlenmiştir.
Türkiye'nin bölgesel güç olabilirliğinin dış ekonomik ilişkiler ve dış politika bağlamında analizi (2000-2011)

Soğuk Savaş döneminde Kuzey Atlantik İttifakı'nın kanat ülkesi konumunda bulunan Türkiye'nin uluslararası alanda hareket kabiliyeti sınırlıydı. Bunun yanında, Türkiye'nin 1980 yılına kadar ekonomide dışa kapalı, ithal ikameci politikalar benimsemesi de ülkeyi ekonomik olarak uluslararası sistemden soyutlamıştır. Türkiye'nin 1980 yılında ekonomisini serbestleştirmeye yönelik attığı adımlar, Sovyetler Birliği'nin 1991 yılında dağılmasıyla küresel düzeyde meydana getirdiği etkilerle birleşince, Türkiye, gerek bölgesel gerekse küresel düzeyde politika üretebilme imkanına kavuşmuştur. Türkiye, kuruluşundan günümüze kadar dış politikasını Batı'ya endeksli bir biçimde yürüttüğü için özellikle Soğuk Savaş döneminde, yakın coğrafyasındaki ülkelerle siyasi ve iktisadi ilişkileri sınırlı düzeyde kalmıştır. Türkiye, her ne kadar 1990'lı yıllarda yakın çevresindeki coğrafyada etkinlik kurma gayretinde olmuşsa da bu dönemde, içinde bulunduğu siyasi ve ekonomik istikrarsızlıklar buna engel olmuştur. Nihayetinde Türkiye'nin hem siyaseten hem de ekonomik olarak istikrara kavuştuğu 2000 yılı sonrası dönemde, bölgesel güç olabilirliği yeniden gündeme gelmiştir. Bu bağlamda, gerçekleştirilmiş olan bu çalışma, Türkiye'nin 2000 yılı sonrası dönemde bölgesel güç olabilirliğinin tespitine yöneliktir. Türkiye'nin hem dış politikasının hem de dış ekonomik ilişkilerinin incelenmesi, bu çalışmanın temel konusudur. Bu bağlamda, Türkiye'nin kuruluşundan günümüze kadar izlemiş olduğu dış politika incelendikten sonra, uluslararası arenada büyük oyuncular olarak tabir edilen ülkelerle ve yakın çevresindeki ülkelerle olan dış ekonomik ilişkileri analiz edilmiştir. Ardından Türkiye'nin yakın çevresindeki ülkelerin dış ticaretindeki yeri, büyük oyuncularla karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, Türkiye'nin dış politika bağlamında bölgesel etki alanını genişlettiği, ancak yakın çevresindeki ülkelerle olan dış ekonomik ilişkilerinin, bölgesel güç olma iddiasında olan bir ülke için genel olarak yeterli düzeyde olmadığı kanaatine varılmıştır.
Kurumsal yapı ve ekonomik büyüme ilişkisi: Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler için karşılaştırmalı bir analiz

İktisadın modern bir bilim halini almasından bu yana, her ekonomi için çare olabilecek bir iktisat politikası bütünü oluşturulamamıştır. 1970'li yıllardan sonra bu konuda tartışmalar artmış, bu politika bütünlerinin uygulamasında ülkelerin kurumsal faktörlerinin göz ardı edildiği, iktisat politikasının başarısının uygulanan iktisadi politikanın niteliğinden ziyade ilgili ülkenin sahip olduğu kurumsal yapıya bağlı olduğu konusunda düşünceler ön plana çıkmaya başlamıştır. Bu nedenle kurumsal yapı ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin ortaya konması iktisat politikalarını biçimlendirme açısından önem arz etmektedir Bu çalışma, kurumsal yapı ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkiyi gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler açısından 1993- 2012 dönemi için panel veri analizi ile araştırmaktadır. Ekonomik büyüme göstergesi olarak gayri safi yurtiçi hasıla, kurumsal yapı göstergesi olarak; uluslararası ülke risk rehberinden yeni bir özet değişken oluşturulmuş ve kullanılmıştır. Sabit sermaye yatırımları modelin açıklama gücünü artırmak amacıyla eklenmiş ve ticari açıklık değişkeni modele kontrol değişkeni olarak eklenmiştir. Sonuçlar şöyle sıralanabilir: i) Durağan olmayan değişkenler arasında uzun dönemli bir ilişki mevcuttur. ii) Kurumsal yapı, gelişmiş ülkelerde büyüme üzerinde pozitif etkiye sahiptir. iii) Gelişmekte olan ülkelerde kurumsal yapı ve ekonomik büyüme arasında anlamlı ilişki yoktur. iv) Hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde sabit sermaye yatırımları iktisadi büyümeyi pozitif etkilemektedir.
Mutluluk ekonomisi ve Easterlin Paradoksunun testi

Uzun yıllardan beri araştırmacılar, mutluluk kavramıyla ilgili tam olarak fikir birliğine varamamışlardır. Mutluluk, 1970 yılından itibaren iktisat bilimi alanına girmiş ama ilk yıllarda çok fazla ilgi görememiştir. Davranışsal iktisat ile beraber merak edilen konulardan olmuştur. Bireyi neler mutlu eder, bu sebepler birey ve toplumlar için aynı mıdır, belli süre sonra değişim gösterir mi gibi sorular, mutluluk ve iktisat ilişkisini güçlendirmiştir. 1974 yılında Richard Easterlin makalesiyle yeni bir kavram olarak 'Easterlin Paradoksu' literatürde yerini almıştır. Easterlin Paradoksun'un temelinde yükselen gelirin mutluluğu her zaman arttırmadığı; düşük gelire sahip bazı ülkelerin yüksek gelire sahip diğer ülkelere göre mutluluk seviyesinin daha yüksek olduğu sonucu yatar. Paradoksla beraber seneler içinde bu sonuçları destekleyici birçok çalışma literatürde yer almıştır. Özellikle 2000'li yıllarla beraber çalışmalar artmıştır. Bu çalışmada mutluluk, gelir, büyüme, yaşam memnuniyeti, tüketim, tasarruf ve buna benzer ekonomik faaliyetlerle ilişkisi seçilmiş ülke örnekleri itibariyle karşılaştırmalı olarak incelenmiş, Easterlin Paradoksuna ait somut örnekler sunulmuştur. Özellikle son dönemlerde psikolojideki çalışmalara ek olarak konunun ekonomik ve sosyal politika alanlarında da çalışılmaya başlanması ile kavram gitgide derin bir hal almıştır. Uluslararası yazıma göre Türkiye'deki mutluluk temalı araştırmalar yeni sayılabilecek alanı oluşturmaktadır. Tezimiz açısından literatüre katkı sağlamak, 'inutluluk ekonomisi' alanına ilgi çekme ve az çalışılmış konu üzerinde ülkemiz için de farkındalık yaratma amacı önem teşkil ederken, Dünya Mutluluk Raporu, Mutlu Gezegen Endeksi, Dünya Mutluluk Veritabanı, Dünya Değerler Araştırması ve TÜİK verileri ışığında ülke karşılaştırmaları yapılarak gelir mutluluk dengesi açıklanmaya çalışılacaktır.
Bankacılık krizleri ve asimetrik bilgi sorunu: Teori ve Türkiye üzerine uygulama

Ülkelerin kalkınmasında bankalar önemli bir rol üstlenmektedir. Ülkelerinyatırım için ihtiyaç duyduğu kaynakların sağlanması için tasarrufların arttırılması gerekmektedir. Bu durumun gerçekleşmesi mali sistemle ve özellikle bankacılık sektörü aracılığı ile olmaktadır. Bankaların asli fonksiyonu, bir ekonomideki atıl fonları fon ihtiyacı olan kesimlereminimum maliyetle aktarmaktır. Bankaların bu asli fonksiyonlarını yerine getirirken karar almalarına temel oluşturacak olan bilginin, her zaman tam ve doğru olarak elde edilememesi ve tarafların farklı bilgiye sahip olmalarıpiyasaların işleyişinde sorunlara ve aksaklıklara yol açmaktadır. Asimetrik bilgitam rekabet koşullarını bozarak, piyasaların etkinlik düzeyini azaltmakta, kaynakların etkin kullanılmasını engellemektedir. Bu çalışmada bankacılık krizlerinin nedenleri, asimetrik bilgi ve bunun yol açtığıters seçim ve ahlaki tehlike konuları, asimetrik bilginin bankacılık sisteminin finansal yapısına etkisi araştırılmıştır. Ayrıca Türk Bankacılık sektörününoluşumu, sorunları ve sektörde yaşanan krizlere değinilmiş, yapılan regresyon analizleri ve oran analizleri ile asimetrik bilginin, Türk Bankacılık sektöründe yaşanan 2000 Kasım ve 2001 Şubat krizlerinde nasıl bir rol oynadığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak araştırma, bankacılık sektöründe yaşanan krizlerde ve özellikle Türkiye'de yaşanan Kasım 2000 ve Şubat 2001 krizlerinde asimetrik bilginin varlığı ve etkilerini ortaya koymaya çalışmaktadır.
Türk vergi yargı sisteminde kanun yolları ve değerlendirilmesi

Bu çalışmada Türk Vergi Yargı Sistemindeki Kanun Yolları, gerek mevzuattaki ve gerekse uygulamadaki yönleriyle açıklanmış, kanun yollarının önemi ve vergi yargısı içerisindeki yeri anlatılmıştır. Kanun yolları, ilgili Danıştay kararlan ile birlikte tek tek ete alındıktan sonra, Türk Vergi Yargısının işlevleri açısından bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Bu değerlendirme yapılırken kanun yollarının vergi yargısının işlevlerine göre etkinliği irdelenmiş ve değerlendirme, sunulan tablolardaki farklı bakış açılarıyla derinleştirilmeye çalışılmıştır. Vergi uyuşmazlıklarının, dinamik bir hukuk dalı olan vergi hukukundaki gelişmelere paralel olarak her geçen gün çeşitlenerek artması, kanun yollarının vergi yargısı içerisinde ne kadar önemli bir yeri olduğunu uyuşmazlığın taraflarına ve vergi yargı organlarına hissettirmektedir. Sık değişen vergi mevzuatını takip etmek zorunda olan vergi yargısındaki kanun yolları, uygulamada sorunlarla iç içedir. Anayasamızın belirttiği yüksek mahkemelerden biri olan Danıştay'ın yüksek içtihat mahkemesi kimliğinden uzaklaşması, bölge idare mahkemelerinin görevlerinin yerine getirememeleri ve ilk derece vergi yargı organlarının iş yükü, kanun yollarının sorunlarının artmasına sebep olan etkenlerden bazdandır. Çalışmada ayrıca, Türk Vergi Yargı Sistemindeki kanun yollarının aksayan yönleri tespit edilmiş daha sonra bu sorunlarla ilgili çözüm önerileri sunulmuştur. Kanun yollarındaki aksaklıklar genel olarak vergi ve vergi yargılama mevzuatından, vergi yargı organlarının yapılanma şekillerinden ve uyuşmazlığın taraflarından kaynaklanmaktadır. Bu aksaklıklar, kanun yollarının vergi yargılamasındaki işlevlerini tam olarak yerine getirememesine sebep olmaktadır. Kanun yollarının etkinliğinin arttırılması için önerilen çözüm önerilerini ise genel hatlarıyla, vergi idaresinin ve vergi yargı organlarının yeniden yapılandırılması, vergi mevzuatının ve vergi yargı sisteminin iyileştirilmesi, bunun yanında da vergi idaresinin kanun yollarına ve vergi yükümlülerinin de vergiye bakış açılarının değiştirilmesi şeklinde özetleyebiliriz.
Küresel ekonomik krizin Tokat ili Merkez ilçedeki gıda sanayii işletmeleri üzerindeki etkileri

Bu çalışmada; 2007 yılı Ağustos ayında Amerika Birleşik Devletleri'nde ortaya çıkan, 2008 yılında yaygınlaşan ve Türkiye ekonomisini de etkileyen küresel ekonomik krizin Tokat merkez ilçedeki gıda sanayi işletmeleri üzerindeki etkilerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu amaçla öncelikle; kriz kavramı, küresel ekonomik krizin ortaya çıkışı ve nedenleri ile birlikte dünya ve Türkiye ekonomisine etkileri incelenmektedir. Sonraki bölümde, Türkiye'deki gıda sanayi ve önemi üzerine değerlendirmelerde bulunulmaktadır. Ayrıca gıda sanayi işletmeleri içinde önemli bir yere sahip olan KOBİ'lerin Türkiye'deki yeri ve önemine vurgu yapılmaktadır. Son bölümde ise, Tokat ili merkez ilçedeki gıda sanayi işletmeleri ile yapılan anket çalışmasının bulgularına yer verilmektedir.
Kalkınma ile sosyo- ekonomik faktörler arasındaki etkileşim ve bir model denemesi

Dünya nüfusunun artması ve küreselleşmenin de etkisiyle bireylerin ve ülkelerin ekonomik anlamda sorunları giderek büyümektedir. Bütün bu sorunların ortadan kaldırılması hususunda kalkınma konusunun önemi artmıştır. Kalkınma, II. Dünya Savaşından sonra ekonomik anlamda az gelişmiş ülkelerin ana hedefi haline gelmiştir. Bu ülkelerin, güçlü ve ileri ülkeler seviyesine çıkabilmelerinin en önemli adımı olan ekonomik gelişmişliği sağlamaları, savaş döneminden sonra gerçekleşmeye başlamıştır. Ülkelerin, kişi başına düşen gelirlerinin artışı ve milli gelirin artması kalkınmışlık düzeyini belirleyen faktörlerdendir. Böylelikle, ülkelerin ve bireylerin değişen hayat standartlarına, ekonomilerine ve sosyo-kültürel yapılarında meydana gelecek olumlu yapısall gelişmeye iktisadi kalkınma politikasıyla yön verilmektedir. Çalışmada, kalkınmanın gelişmişliğe etkisinden hareketle, gelişmiş, gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkeler sosyo-ekonomik kalkınma kriterleri açısından karşılaştırılarak panel veri analiz yöntemiyle, az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin kalkınma açısından eksiklikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Kurumların ve sosyal sermayenin ekonomik büyüme üzerine etkisi

Ülkelerin ekonomik performanslarında görülen farklılıkların nedenleri uzun yıllardır politikacıların ve ekonomistlerin araştırma konusu olmuştur. Ekonomistlerin bu farklılıkları açıklamak için kullandıkları araçların açıklayıcılık düzeylerinin sınırlı olması, sadece ekonomi alanında değil tüm sosyal bilimler alanında yeni enstrüman arayışlarına sebebiyet vermiştir. Bu süreçte araştırmalara konu olan kavramlardan biri de kurum kavramı olmuştur. Kurumların ekonomik büyüme üzerine etkileri çeşitli kanallar aracılığı ile gerçekleşmektedir. Bu kanallardan biri de kurumların toplum tarafından içselleştirilmesi ve bu sayede oluşan güven ortamıdır. Ülkelerin güven düzeyleri ve bireylerin oluşturdukları birliktelikler üretim sürecine dahil olarak ekonomik performanslarının önemli belirleyicileri olabilmektedir. Oluşan güvene dayalı iletişim ağları ülkenin sosyal sermayesi olarak nitelendirilmektedir. Özellikle sanayi devrimi sonrasında ülkelerin büyüme sürecinde kat ettikleri yolları sadece fiziki sermaye birikimi ile açıklamak mümkün değildir. Bu yeni evrede bilgi toplumuna dönüşümle birlikte beşeri sermayenin yanı sıra sosyal sermayenin de yapılan ekonomik analizlere dahil edilmesi gerekmektedir. Kurumların ve sosyal sermayenin ekonomik büyüme üzerine etkilerinin sorgulandığı bu çalışmada, yatay kesit veri analizi yöntemiyle çeşitli gelir gruplarına dahil 69 ülke üzerine ampirik bir çalışma gerçekleştirilmiştir. Elde edilen tahmin sonuçlarına göre orta gelir düzeyine sahip ülkelerin kurumsal kalite düzeyi ve sosyal sermaye düzeyi ile ekonomik büyümeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönlü bir ilişki bulunurken, yüksek gelir düzeyine sahip ülkelerin kurumsal kaliteleri ve sosyal sermaye düzeyleri arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Çalışmanın sonucunda yeterli miktarda fiziki sermayesi bulunmayan ülkelerin, kurumsal kalite ve sosyal sermaye düzeylerini yükselterek ekonomik büyüme gerçekleştirebildikleri sonucuna ulaşılmıştır.
Cari işlemler açığının sürdürülebilirliği ve Türkiye üzerine bir uygulama

Dünya ekonomisindeki liberalizasyon sürecinin hız kazanmasından sonra cari işlemler dengesi ve sürdürülebilirliği özellikle Gelişmekte Olan Ülkeler için büyük bir önem oluşturmuştur. Ancak uygulanan dışa açılma politikaları, söz konusu ülkelerde cari işlemler açığı sorununun, büyüme ve kalkınma sürecini olumsuz yönde etkilenmesine neden olmuştur. Uzun yıllardır, özellikle de 1990 sonrası dönemde, büyük cari açıklar veren ve ciddi makroekonomik dengesizlikler yaşayan Türkiye açısından bu konu ayrı bir önem taşımaktadır. Çünkü makroekonomik gelişmeler üzerinde cari açık ve sürdürülebilirliğinin analizi daha istikrarlı bir makroekonomik ortam için bazı politika önerileri geliştirilmesine de olanak verecektir. Bu bağlamda, çalışmanın ilk bölümünde ödemeler bilançosu alt hesabı olan cari işlemler hesabının önemi bir makroekonomik gösterge olarak teorik çerçevede incelenmiştir. İkinci bölümde cari işlemler dengesine yönelik farklı teorik yaklaşımlar ve cari işlemler açığının sürdürülebilirlik koşulları açıklanmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise önce Türkiye'de cari dengenin gelişimine yer verilmiştir sonra da Türkiye'de cari açığın sürdürülebilirliği yapılan bir ampirik çalışma ile yakın dönem verileri kullanılarak analiz edilmiştir.
Ekonomik kalkınmayı belirleyen faktörler: Ampirik bir analiz

Neden bazı ülkelerin diğerlerinden daha hızlı geliştiği sorusu modern ekonomik kalkınma literatürünün en önemli tartışma konularından biridir. Bazı araştırmacılar, bu sorunun yanıtını coğrafya ve dışa açıklık ile açıklamaya çalışırken, diğerleri ülkeler arası kurumsal kalite farklılıkları ile açıklamaya çalışmıştır. Bu çalışmanın amacı ise, bahsi geçen faktörler ile ekonomik kalkınma arasındaki ilişkiyi saptamak ve kurumsal kalitedeki iyileşmelerin ekonomik kalkınmayı artıracağı hipotezini test etmektir. Bu doğrultuda, ilk olarak, coğrafya, dışa açıklık ve kurumsal kalite ile ekonomik kalkınma arasındaki ilişki teorik olarak incelenmiş, ardından kurumsal kalitenin ekonomik kalkınma üzerindeki etkisi 122 ülke için 1996- 2012 yılları arasını kapsayan dönemde panel veri yöntemi kullanılarak araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar, kurumsal kalitenin ekonomik kalkınma üzerindeki etkisinin pozitif ve istatistiki olarak anlamlı olduğunu göstermekte ve hipotezimizi doğrulamaktadır.
Türkiye'de ekonomik büyüme (1968-2005): Solow büyüme muhasebesi ve regresyon modeli

Bu çalışmada, 1968- 2005 döneminde, Türkiye ekonomisinin büyüme kaynakları, ilk defa, Solow büyüme muhasebesi ve büyüme regresyonu modelleriyle incelendi. Birinci bölümde, başlıca ekonomik büyüme modelleri tartışıldı. Solow büyüme modeli ile içsel büyüme modelleri karşılaştırıldı. İkinci bölümde, ekonomik büyümenin kaynaklarıyla ilgili ampirik çalışmalar özetlendi. Üçüncü bölümde, dışa kapalı ekonomik politikanın izlendiği 1980 öncesiyle, dışa açık politikanın benimsendiği 1980 sonrasındaki ekonomik gelişmeler anlatıldı. Dördüncü bölümde, basit ve genişletilmiş Solow modelleri detaylı olarak açıklandı ve bu modellerin ekonomik büyümeyi açıklama gücüne vurgu yapıldı. Beşinci bölümde, sermaye stoğu, eğitim indeksi, üretim faktörlerinin milli gelir payları hesaplandıktan sonra her bir üretim faktörünün ekonomik büyümeye katkısı ve toplam faktör verimliliği tahmin edildi. Altıncı bölümde, büyüme regresyonu yöntemiyle ekonomik büyümeyi ektileyen değişkenler analiz edildi. Bu çalışma sonucunda ulaşılan temel bulgular aşağıdaki şekilde özetlenebilir: Birincisi, işgücünün milli gelirden aldığı pay 1990'larda yükselmesine rağmen, gelişmiş ülkelerde yüzde 70'lerde seyreden oranın çok gerisinde kalmıştır. İkincisi, ekonominin dışa kapalı olduğu 1980 öncesi dönemde sabit sermaye stokundaki artış ekonomik büyümeyi belirlerken, ekonominin dışa açılmasıyla işgücünün niceliksel ve niteliksel artışı ekonomik büyümeye nisbi olarak daha fazla katkıda bulunmuştur. Üçüncüsü, dışa kapalı ekonomik politikanın takip edildiği dönemde işgücünün GSMH büyümesine katkısı yıllık ortalama yüzde 1.61 iken, dışa açık ekonomi politikaların takip edildiği 1982 sonrasında bu katkı yüzde 2 .06'ya yükselmiştir. Dördüncüsü, 1980'lerden sonra, çalışanların eğitim seviyesindeki artış, sermayeden sonra, ekonomik büyümeyi açıklayan en önemli değişken olmuştur. Beşincisi, eğitimin katkısı dikkate alınmadan hesaplanan TFV'nin abartılı olduğu ortaya çıkmıştır. Ekonominin dışa kapalı olduğu dönemde TFV'nin ekonomik büyümeye katkısı 0.95 iken, ekonominin dışa açılmasıyla bu katkı artarak yüzde 1 .61'e çıkmıştır. Kısacası, ekonominin dışa açılması rekabeti artırarak kaynakların daha verimli kullanılmasını sağlamıştır. Ancak gelişmiş ülkelerle kıyaslandığında Türkiye'nin TFV'nin çok düşük olduğu dikkati çekmiştir. Altıncısı, regresyon analizinin bulguları ile Solow büyüme muhasebesi yönteminin bulguları büyük ölçüde örtüşmüştür. Her iki modelde eğitimdeki artışın ekonomik büyümeyi pozitif etkilediğini, özel sabit sermaye yatırımlarının ekonomik büyümeye önemli katkıda bulunduğunu ve TFV'nin ekonominin dışa açılmasıyla artış gösterdiğini ortaya koymuştur.