turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alanya ipekli el sanatlarına yön verenler

İpekböceği yetiştiriciliği ile elde edilen kozalar ipek üretiminin temel kaynağını oluşturmaktadır. Çeşitli aşamalardan geçen kozalar, ipek ipliği olarak işlenmiş ve birçok işlevsel ipekli ürünün ortaya çıkmasını sağlamıştır. Yüzyıllardır devam eden ipekböcekçiliği, ipek üretiminde kültürel bir birikimle estetik zeminin birleştiği bir çatı haline gelmiştir. Anadolu topraklarında da ipeğin üretimi temelde ticari bir uğraş olarak şekillense de geçen zaman dilimi içerisinde geleneksel bir kültür kimliği şeklini almıştır. Özellikle Alanya bölgesinde 18. yüzyılın sonlarıyla birlikte başlayan bu uğraş alanı, usta-çırak ilişkisiyle genişlemiş adeta yöre ile özdeşleşen bir faaliyet haline gelmiştir. Alanya, yapılan girişimlerle kısa sürede ipek üretiminin merkezi olmuştur. Günlük kullanılan giysilerden, süs eşyalarına, ev tekstillerinden, aksesuarlara kadar sosyal yaşamın her alanında ihtiyaçları karşılamak için birçok işlevsel ürün ortaya çıkmıştır. Modernleşme süreciyle başlayıp günümüzde de devam etmekte olan kırdan kente göç olgusu, birçok geleneksel bağlamı yok ettiği gibi ipekböceği yetiştiriciliğini ve ipekli el sanatlarını da olumsuz etkilemiştir. Günümüzde unutulmaya yüz tutan bu geleneksel öğretinin, sanatsal bir uğraş olarak gelecek nesillere aktarılması oldukça önemlidir. Bu doğrultuda hazırlanmış olan çalışmanın temel amacı, Alanya bölgesinde ipekli el sanatlarını temsil eden önderler üzerinden ipekli el sanatlarının gelecek kuşaklara aktarılmasını sağlamak olarak belirlenmiştir. Nitel araştırma yöntemi kullanılarak katılımcılarla görüşmeler yapılmış ve elde edilen veriler betimsel olarak analiz edilmiştir. Bu verilere ek olarak sahadan çekilen görsel kayıtlar ve katılımcıların kendilerine ait eser envanterleri derlenmiştir. Araştırmanın evreni Alanya İlçesi olup, örneklem sayısı 5 katılımcıdan oluşmaktadır. Katılımcılar, Alanya Ticaret ve Sanayi Odası, Alanya Halk Eğitim Merkezi, Alanya Belediyesi, Alanya İlçe Tarım Müdürlüğü gibi kurumlardan derlenen bilgiler doğrultusunda kota örneklem yöntemiyle Nurten Gümüş, Rauf Sadullahoğlu, Refika Toklu, Seyfettin Çelik ve Yusuf Çelik olarak belirlenmiştir. Bulgularda temel olarak ipekli el sanatları bağlamında, katılımcıların yaşamları, mesleki deneyimleri, karşılaştıkları sorunlar ve Alanya ipekli el sanatlarına katkılarının neler olduğu aktarılmıştır. Katılımcıların karşılaştıkları sorunlardan hareketle ipekli el sanatlarının Alanya evreninde gelecek kuşaklara aktarılması ve daha popüler hale gelmesi noktasında değerlendirmeler yapılmış ve çözüm önerileri sunulmuştur.
Gazi üniversitesi mesleki eğitim fakültesi'nde okutulan şapka yapım teknikleri I ve II'nin ders programının incelenmesi

Araştırmanın amacı Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesinde Okutulan Şapka Yapım Teknikleri I ve II'nin ders programının, öğrenci görüşlerine göre incelenmesidir. Araştırmanın evrenini, Mesleki Eğitim Fakültesi Şapka Yapım Teknikleri I ve II derslerinin programlarında 2006- 2007 yılları arasında eğitim alan 103 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada evrenin tümüne ulaşıldığı için örneklem alınmamıştır. Bu araştırma kapsamında, öğrencilere anket formu uygulanmıştır. Anket formu ile elde edilen bulguların frekans ve yüzde analizleri alınmıştır. Araştırma sonucunda Şapka Yapım Teknikleri derslerine giren öğrencilerin bu derslere kısmen ilgi gösterdikleri görülmüştür. ŞYT derslerinin belirlenen hedeflere ulaşılmak adına kısmen yeterli olduğu bu yüzden belirlenen hedeflere kısmen ulaşıldığı, ders programlarının içerik açısından yeterli olduğu ve beklentilere yine kısmen cevap verildiği görülmüştür. Atölyelerin büyüklük, teknik donanım, araç gereçlerin sayısı bakımından yeterli olmadığı tespit edilmiştir. Derslerde yeterli araç ve gereç kullanılmadığı ve ürün yapımında kullanılan malzemelerin temin edilmesinde kısmen güçlük çekildiği saptanmıştır. Yeterli derecede yazılı kaynağın bulunmadığı ve yabancı yazılı kaynaklara ulaşılamadığı tespit edilmiştir. Piyasada bulunan şapka çeşitlerinin derslerde uygulanan ürünlere kısmen yansıtıldığı, uygulanan öğretim yöntemlerinin yeterli olduğu söylenmiştir. Derslerde öğrencilerin yaratıcılıklarının gelişmesine imkan verilmediği ve derslerde yurt dışındaki gelişmelerin takip edilmediği görülmüştür. Derslerde yapılan şapkalar ile mağazalarda yapılan şapkalar ve malzemeleri arasında kısmen benzerlik olduğu tespit edilmiştir. Derslerde yapılan ürünlerin okul dışında kısmen ilgi gördüğü söylenmiştir. Yapılan ürünlerin satıldığı ve sergilendiği tespit edilmiştir. Buna karşın derslerde üretilen ürünlerin pazarlanmasına destek veren kurum ve kuruluş olmadığı saptanmıştır.
Çorum yağlık dokumalarının renk desen ve kompozisyon özellikleri üzerine bir araştırma

Türk kültürünün önemli öğelerinden biri olan el sanatları nesilden nesile giderek gelişmiş ve zenginleşmiştir. El sanatlarının içinde önemli bir yeri olan dokuma ise ihtiyacı karşılamak üzere yapılmaya başlanmış, zamanla geliştirilmiş ve süsleme unsurunun da dikkate alınmasıyla çeşitlenmiştir. Geleneksel el sanatlarımızın iyi değerlendirilerek dünyaya tanıtılması, dünya sanat tarihi içerisinde yerini alması, her biri başlı başına bir güzellik taşıyan eserlerimizin korunması gerekmektedir. Bu araştırma Çorum ili yağlık dokumalarının boyut, renk, konu, kompozisyon, kullanılan gereç, teknik ve onarım durumun ortaya konulması ve elde edilen sonuçlardan yararlanılarak işleme ve dokuma sanatına katkıda bulunmak amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırmanın materyalini, Çorum ilinde, Çorum müzesi ve özel koleksiyonlarda bulunan 42 örnek oluşturmaktadır. Yörede incelemeye alınan yağlık dokumalarının ortalama eni 41.07 2,18 boyu 70.04 10,08 cm'dir. Yağlık dokumalarının enleri 31-44 cm, boylan 52- 120 cm arasında değişmektedir. Dokumaların zemininde en çok krem renginin kullanıldığı saptanmıştır. İncelemeye alınan yağlık dokumalarının hepsinde kırmızı rengin kullanıldığı görülmektedir. Kırmızının dışmda en çok siyah, san, mavi, pembe, yeşil ve turuncunun kullanıldığı göze çarpmaktadır. Dokumalarda kullanılan konuların ise geometrik motifler ve geometrik formdaki bitkisel motifler olduğu, büyük bir çoğunluğun ise geometrik motiflerden oluştuğu saptanmıştır. 178 Yörede özel koleksiyonlarda bulunan yağlık dokumalarının toplanılarak sergilenmesi, müze koleksiyonlarda bulunan örneklerin iyi koşullarda korunması ve uzman kişiler tarafından onarılması gerekmektedir. Ayrıca bilimse araştırma teknikleri ile araştırma, inceleme ve belgelemeye zaman geçirilmeden başlanılması, yağlık dokumalarının kataloglama yöntemi ile konu, renk ve kompozisyon özelliklerinin yeniden canlandırılması ve yaşatılması sağlanmalıdır.
Denizli ili Çal, Güney ve Serinhisar düz kirkitli dokumacılığı ve standart özellikleri

Bu araştırmada Denizli İli Çal, Güney ve Serinhisar' da dokunan düz kirkitli dokumalarla ilgili üretim tekniği, kullanılan araç ve gereçler, renk, motif ve kompozisyon özellikleri, kullanım alanları, yöre ekonomisine katkıları ve özellikleri incelenmiş ve yörede dokuma yapan bireylerin görüşleri alınmıştır. Araştırma Denizli yöresinde dokunan düz kirkitli dokumalar ve dokuyucuların görüşlerini kapsamaktadır. Bu amacı gerçekleştirmek için, literatürden konuyla ilgili bilgiler toplanmış ve toplanan bilgiler değerlendirilerek araştırmanın Kuramsal temeller kısmında kullanılmıştır. Yörede düz kirkitli dokuma yapan 50 birey ile birebir görüşülmüş ve uzman görüşü doğrultusunda hazırlanan anket uygulanmıştır. Anketten elde edilen sonuçlar uygun başlıklar altında değerlendirilmiş ve yorum yapılmıştır. Yörede tespit edilen 25 adet düz kirkitli dokuma örneği hazırlanan bilgi formuna göre ayrıntılı olarak incelenmiş ve buna göre; düz kirkitli dokuma örneklerinin boyut, dokuma tekniği, sıklık, kullanılan iplik türü, renk, motif ve kompozisyon özellikleri hakkında bilgi verilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre Denizli İli Çal, Güney ve Serinhisar' da düz kirkitli dokumacılığın yörede orta yaş grubu bireylerde yoğunlaştığını söylemek mümkündür. Yörede düz kirkitli dokuma işini genellikle kadınlar yapmaktadır. Erkekler ise evi geçindirmekle yükümlü olduklarından dolayı daha çok tarım ve hayvancılık işi ile uğraşmaktadırlar. Eğitim durumları incelendiğinde bireylerin çoğunlukla ilkokul mezunu olduklarını söylemek mümkündür. Dokuma işleminde kullanılan araçların çoğunluğunu ahşap tezgahın ve kirkitin oluşturduğu, tezgah tipi olarak ise ıstar tezgahın kullanıldığı görülmektedir. Dokumaların belli bir kalitede olması gerekmektedir. Kalitenin oluşabilmesi için de dokumaların standardı geliştirilmelidir. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda araç, gereç, teknik, renk, motif ve kompozisyon özellikleri belirlenerek yöre için düz kirkitli dokuma standardı oluşturulmuştur. Elde edilen bulgular doğrultusunda yöre düz kirkitli dokumalarının standardı çıkarılmıştır.
16.-17. yüzyıl tebriz halıları

XVI-XVII. yüzyılda Safavi dönemi, Tebriz halı sanatında zirve dönem olarak kabul edilmiştir. Zengin kompozisyonları ve desenleri ile dikkat çeken Şah Abbas döneminde halı sanatı ileri seviyeye ulaşmış, insanların yaşamlarında ve ekonomisinde oldukça etkili olmuştur. Halılarınbüyük çoğunluğunu bitkisel formlar oluşturmuş bununla beraber kompozisyonlarda av sahneli, portre konulu, ağaçlı gibi birçok kompozisyonlarda yer almıştır. Halı sanatının yanı sıra minyatür, tezhip, hat gibi kitap sanatlarında da ileri bir düzeye ulaşılmış, sanata ve sanatçılara verilen değerin sonucu olarak tasarımlar çok detaylı ve gösterişli hale dönüşmüştür. En çok İpek halıların yer aldığı Tebriz halıları adeta tablo niteliği taşımaktadır. Safavilerin sanat anlayışı zengin tasarımları ile diğer ülkeleri de etkilemiştir. Osmanlı PadişahıYavuz Sultan Selim İran seferi dönüşünde, 1514'te Tebriz'den beraberinde birçok sanatçıgetirmiştir. Bazı sanatçılar kendi yarattıkları üslupları ile Osmanlı Saray nakkaşhanelerindebaşnakkaşlık görevine kadar yükseltilmiştir. XVI. yüzyıl halılarında madalyonlu, köşe-göbekformu, saz yolu üslübu dönemin ortaya çıkmış en nadide tasarımlarını meydana getirmiştir. Kitap sanatlarından halıya geçtiği düşünülen madalyon formu Tebriz halılarında da uygulanmış, saray halılarında yeni ve zengin kompozisyonların ortaya çıkmasına yol açmıştır. Türk halılarında madalyon ikinci derecede bir motif olarak kullanılmış, esas şemada sonsuzlukprensibi hakim olmuştur. Halı sanatındaki zengin kompozisyonlar XVI. yüzyıldan başlayarak devam etmiş, XVIII. yüzyıla kadar sürekliliğini korumuştur.
Hat sanatı açısından Tuhfe-i Hattatİn

Bu çalışma; 170'i aşkın yazma nüsha incelenerek oluşturulmuş, hat sanatı açısından çok zengin bir kaynak olan Tuhfe-i Hatiatin adlı eserden yola çıkılarak hazırlanmıştır. Çalışmanın birinci bölümü; Tuhfe-i Hattatın isimli eserin tanıtımı, ne zaman yazıldığı, bölümleri, hangi kaynaklardan faydalanılarak yazıldığı, kitabın yazma nüshaları, ayrıca eserin yazarı Müstakimzade Süleyman Saddeddin'in hayatı hakkındaki bilgilerden oluşmaktadır. İkinci bölümde ise Tuhfe-i Hattatin de geçen hat sanatıyla ilgili 213 adet söz, deyim ve terimin eserde geçtiği cümle ile birlikte çevirisi ve anlamlan yer almaktadır. Bu terimler içerisinde yazı çeşitleri, malzemeler, yazının eğitimiyle ve hattatın öğrencilik dönemiyle ilgili terimler, imza atma, yazı tashihi ve daha pek çok konular yer almaktadır. Açıklamalarını yapmış olduğumuz bu kavramlar alt başlıklarına göre değil, alfabetik sıraya göre düzenlenmiştir. Tuhfe-i Hattatın isimli eseri, hat sanatı söz, deyim ve terimleri açısından taradık. Dileğimiz, bundan sonra diğer önemli kaynakların da incelenenip ıstılah konusuna katkıda bulunulması, geleneksel sanatlarımızın geliştirilmesi için daha zengin araştırmaların yapılmasıdır.
Ege bölgesi kilimlerinde yer alan motiflerin mitolojik ve sembolik anlamları

Pazırık halısı ile başlayan Türk dokuma sanatı zaman zaman farklı tartışmalara konu olmuştur. Eskiden günümüze dokumalarda kullanılan mitolojik ve sembolik anlamları olanmotiflerle ilgili pek fazla ayrıntılı araştırma yapılmamıştır. Ancak bu motiflerde yatansembolik anlamlar, hala bir ulusun kültürüne ayna tuttuğu aşikardır. Bu tezin amacı Ege Bölgesi Kilimlerinde Yer alan Motiflerin Sembolik anlamlarını vurgulamak, kilimlerde nasıl kullanıldığını sentezlemek ve eski çağlardan, günümüze kadar gelen bu sembollerinhayatımızdaki önemli yerini inceleyip literatüre kazandırmaktır. Ege Bölgesi Kilimlerinde Yer Alan Motiflerin Sembolik Anlamları ile ilgili yapılmış olan bu tez çalışmasında; Ege Kilimleriyle ilgili müze araştırması yapılmış ve bu kilimlerdetespit edilen motiflerin sembolik anlamlarıyla ilgili literatür taraması yapılmış, bu alanla ilgiliAzerbaycan kaynaklarında yararlanılmış ve konuyla ilgili kitap, tez, makale ve dergiler incelenmiştir. Türk dokuma sanatının gelişim evrelerine bakıldığında Ege Bölgesi'nin bir dokumaüretim merkezi olduğu görülmektedir. Bölgenin hem sosyal ve ekonomik yapısı hem de ticariaçısı boyutu dokuma sanatını önemli şekilde etkilemiştir. Yapılan çalışmada sonucunda Ege Bölgesi'nin farklı yörelerinde kilim dokumaüretiminin halen devam ettiği ve bu dokumalarda kullanılan motiflerin sembolik anlamları olduğu sonucuna varılmıştır. Elde edilen bilgi ve kilim görselleri anlamlı ve sistematik bir şekilde tez çalışmasında, analiz edilmiş ve tek tek yorumlanmıştır. Böylece Ege bölgesikilimlerinde yer alan motiflerin sembolik anlamları görsellerdeki şekilleri ile kayıt altınaalınınmış olacak. Literatüre katkıda bulunacak bu anlamlı motifler kuşaktan kuşağa aktarılarak alana fayda sağlayacağını ummaktayız.
Denizli ili yaşayan el sanatları

Bu araştırmanın amacı Denizli ilinde günümüzde varlığını devam ettirmekte olan el sanatlarını tanıtmak ve arşivlemektir. Çalışmanın materyalini, Denizli il merkezi, ilçe ve kasabalarında el sanatı ustaları ile ustalara uygulanan güdümlü görüşme formları; konu ile ilgili daha önce yayınlanmış yazılı-görsel kaynaklar; alan araştırması sonucu elde edilen ürün örneklerinin çekilen fotoğrafların ve el sanatların yapım aşamalarına değgin görseller oluşturmaktadır. Denizli'de hale üretimi yapılan çömlekçilik, bakırcılık, bıçakçılık, dokumacılık ve ayakkabıcılık olmak üzere beş farklı el sanatı incelenmiştir. Bu el sanatları tanım ve tarihçeleri, kullanılan araç ve gereçler, yapım aşamaları ve yapılan ürün çeşitleri açısından ayrıntılı olarak anlatılmış ve görsel olarak belgelenmiştir. Yörede en yaygın ve çeşitlilik olarak en zengin el sanatının dokumacılık olduğu belirlenmiştir. Bunu bıçakçılık izlemekte olup diğer el sanatları bir ustayla varlığını sürdürmeye çalışmaktadır. El sanatları ustalarının sorunları tespit edilmiş ve çözüm önerileri sunulmuştur.
Günümüz tekstil desenlerinde klasik Osmanlı saray kumaşlarının etkisi ( 16. yüzyıl)

Günümüzde, Klasik Osmanlı Saray kumaşları ve Osmanlı motiflerinden yapılan kumaşlar, kaftanlar dünyanın çeşitli yerlerindeki müzelerde ve kişisel koleksiyonlarda çok değerli sanat eserleri arasında yer almaktadır. Osmanlı saray kumaşları, globalleşme'nin etkisiyle, kültür ve sanattaki tekdüzeliğe ve monotonluğa karşın; desenleri, renkleri, kumaş kalitesi kısaca sanat üstünlüğü ile gün geçtikçe değer kazanıp dikkat çekmektedir. Bugün dünyada, kumaş tasarımcılarına da kendine has görünümü ile ilham vermektedir. Ancak, çoğu zaman Osmanlı motifleri, İslami motifler veya Orient deseni olarak genelleştirilmiştir. Dünyada, İran sanatı, Arap sanatı, Hint sanatı ve daha birçok ülkenin sanatı ayrı ayrı incelenmiş fakat Osmanlı sanatı birkaç Batılı sanat tarihçi dışında tanınmamış hatta ? Türk sanatı var mıdır ? şeklinde tartışmalar yapılmıştır. Oysa, Orta Asya'da başlayıp, Beylikler döneminde devam eden, Selçuklu devletinde gelişen, son olarak ta Osmanlı imparatorluğunda, 16. yüzyılda en verimli çağını yaşayan Türk Sanatı, çok köklü ve zengin bir geçmişşe sahiptir. Buna rağmen, Türk sanatı ve Türk kumaş sanatı, diğer ülkelerin sanatları kadar özgün bir sanat olarak tanınmamaktadır. Günümüzde, Batı kaynaklı kumaşlar incelendiğinde, birebir Osmanlı üslubu ve motiflerinden yararlanıldığı görüldüğü halde, Osmanlı motifleri çoğu kez başka ülkelere mal edilmiştir. Araştırmada, kaynaklar el verdiğince kumaş sanat tarihimiz her yönü ile incelenmiştir. Böylelikle kumaş sanatımızı, motif ve desenlerimizi tanıyıp, üst paragrafta bahsedilen karışıklıklara ışık tutması amaçlanmıştır. Araştırmada Osmanlı kumaş sanatı, Orta Asya ve Anadolu'dan günümüze kadar, motiflerin çıkış şekillerinden, geçirdiği evrelerle birlikte, etkilediği ve etkilendiği ülkelerle şekillenişi, her yönü ile incelenmeye gayret edilmiştir. Bu amaçla, tarihi belgeler ve kitaplar incelenerek, günümüz kumaşları gözden geçirilmiş ve dünyada, Osmanlı saray kumaş ve motiflerinin yeri ve etkisi araştırılmıştır.
Ankara Vakıf Eserleri Müzesi'nde bulunan Uşak halılarının incelenmesi

Ankara Vakıf Eserleri Müzesi, Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından 2007 yılında kurulmuştur. Önceki yıllarda Ankara'da Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne ait küçük bir halı ve kilim sergi salonu bulunan Genel Müdürlük, Türkiye'nin dört bir yanından topladığı vakıf eserlerini Ankara'da bir müze kurarak sergileme kararı almıştır. 2004 yılına kadar Ankara Müftülüğü tarafından kullanılan bugünkü müze binası, Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından müze olarak kullanılmak üzere restorasyonu yapılarak 7 Mayıs 2007 tarihinde Ankara Vakıf Eserleri Müzesi adıyla hizmete açılmıştır. Müze binası, bodrum üzerine zemin ve birinci kat olmak üzere üç kattan oluşmaktadır. Müze'de seminer salonu, kütüphane, konservasyon laboratuarının yanı sıra, daimi koleksiyonun sergilendiği 4 sergi salonu ve geçici koleksiyonların sergilendiği 1 sergi salonu olmak üzere 5 sergi salonu bulunmaktadır. Bu salonlarda halı, kilim, ahşap, maden, çini, hat, el yazma eserler, şamdan, kandil, saatler ve fotoğraf makineleri sergilenmektedir. Sergilenen eserlerin arasında Uşak, Bergama, Kırşehir, Kafkas, Milas ve Kula yörelerine ait halılar, Batı Anadolu, Şarköy ve Niğde yöresine ait kilimler, Ankara Ahi Elvan Camii'ne ait 4 adet pencere kanadı, Sivas Divriği Ulu Cami'ye ait kapı kanadı, Kütahya'dan getirilmiş 2 adet vaaz kürsüsü bulunmaktadır. Bunların dışında el yazma eserler, Atik Valide Sultan Camii'ne ait 16 yy.'a tarihlendirilmiş bir çini pano ve levha sergilenen eserler arasındadır. İAnkara Vakıf Eserleri Müzesi'nde Bulunan Uşak Halılarının İncelenmesi? adlı tez çalışması kapsamında 88 adet Uşak halısının kalite, boyut, düğüm türü, kullanılan malzeme gibi teknik özellikleri ile motif ve kompozisyonları incelenmiştir.
Cam füzyon şekillendirme tekniği ve kişisel uygulamalar

'Cam Füzyon Şekillendirme Tekniği ve Kişisel Uygulamalar' araştırması, cam şekillendirme teknikleri içinde özelikle cam füzyon tekniğinin, cam sanatçıları ve akademik çalışmalar adına ilgi çeken bir konu olması nedeniyle seçilmiştir. Teknik, ısı ile cam şekillendirme tekniklerinden birisi olup başta Mezopotamyalılar olmak üzere 4000 yıldır uygulandığı bilinmektedir. Cam üfleme borusunun gelişimine kadar, yaklaşık 2500 yıl boyunca küçük cam nesnelerin yapışması için birincil yöntem olarak kullanılan teknik cam sanatında ayrı bir öneme sahiptir. Bu çalışmada tekniğin sanat ve eğitim açısından önemi vurgulanmaya çalışılmıştır. Çalışmada öncelikle camın tanımı, tarihsel gelişim süreci, sanatsal açıdan çağdaşlaşma süreci ve cam şekillendirme teknikleri ele alınmış, cam füzyon tekniğinin tanımı, gelişimi incelenmiş ve bu tekniği uygulayan sanatçılardan bazı örneklere yer verilmiştir. Camın, cam füzyon fırını içindeki sınırlılıklarının da incelendiği bu araştırma kapsamında tanım ve tüm teknik gelişim süreçleri ve bu süreç içinde nasıl bir değişim içinde olduğu gibi konular detaylıca incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın özü olan cam sanatının günümüzde en yaygın kullanım türlerinden biri olan cam füzyon uygulamalarında, bir atölyenin nasıl olması gerektiği ile ilgili bir model kurgulanmış ve kişisel cam füzyon uygulamalarına yer verilmiştir. 'Cam Füzyon Şekillendirme Tekniği ve Kişisel Uygulamalar' başlığı ile temel alınan standartlar doğrultusunda oluşturulmak istenen atölye koşullarında dikkat edilmesi gereken kurallar, sağlık ve güvenlik öncelikli bir yaklaşım ile kullanılan alet ve malzemelerin özellikleri gibi konulara değinilmiştir. Türkiye ve dünyadaki cam füzyon atölyesi örnekleri incelenmiş ve cam füzyon atölyesi oluşturmada yeni bir bakış açısı oluşturulmaya çalışılmıştır.
Belenbaşı Köyü düz dokumalarının teknik ve desen özellikleri

İBelenbaşı Köyü Düz Dokumalarının Teknik ve Desen Özellikleri? başlıklı sanatta yeterlik tez çalışması yapılan alan araştırması sonucu elde edilen bilgiler doğrultusunda açıklanmıştır. Dokumaların yöresel özellikleri gözlem ve söyleşi tekniklerinden faydalanılarak tespit edilmeye çalışılmıştır. Göçebe ve yarı göçebe yaşam biçiminin bir uzantısı olarak var olan geleneksel dokumalar yerleşik yaşam biçimine geçiş ile birlikte yavaş yavaş kaybolmaya başlamıştır. Belenbaşı Köyü'nde geçmişşte önemli ölçüde üretilmiş olan düz dokumalar ve teknikleri geleneğin içerisinde incelenerek belgelenmiştir. Kültürümüzün yapı taşları haline gelen geleneksel dokumaların doğru bir şekilde yaşatılması ve gelecek kuşaklara aktarılması için yöre özelliklerinin belirlenmesi, bunların bir bütün içerisinde değerlendirilmesi gerekir. Farklı ebat ve kullanım alanlarına sahip olan düz dokuma tekniklerinde üretilmiş olan dokumalar kendine özgü dokuma tekniği, renk, motif, desen ve yöre özellikleri ile geleneksel dokumalar arasında önemli bir yere sahiptir. İBelenbaşı Köyü Düz Dokumalarının Teknik ve Desen Özellikleri? başlıklı tez çalışmasının Birinci Bölümünde Belenbaşı Köyü, Köyde Dokumacılığın Günümüzdeki Durumu ve Konuya İlişkin Kaynakça Değerlendirilmesi yapılmıştır. İkinci Bölümünde Belenbaşı Köyü Dokumalarında Kullanılan Hammaddeler, Dokuma Hazırlık İşlemleri, Tezgahın ve Dokumaların Özellikleri açıklanmıştır. Üçüncü Bölümünde ise Katalog, Reprödüksiyon Çalışmaları ve Renk Düzenlemeleri yer almıştır. Günümüzde Yörük yaşam biçiminde meydana gelen değişimler ve yerleşik hayata geçmenim getirmiş olduğu farklılıklar ile birlikte Belenbaşı Köyü düz dokumalarının da etkilendiği bir gerçektir. Düz dokumaların kalitesinde meydana gelen değişiklikler hammadde temininde yaşanan güçlüklere, boyama reçetelerinin artık hatırlanmamasına, çarşı pazardan temin edilen yün iplikler ile dokuma yapılmasına, dokuma bilen kişilerin gittikçe yaşlanmasına bağlanabilir.