Ticari bankalarda fon yönetimi

1980'li yılların başlarından 1990 yıllarına kadar uzanan dönemde gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler, mali sistemlerini serbestleştirmek amacıyla bir dizi reformlar yapmışlardır. Bunların en önemlileri, faiz oranlarının serbest bırakılarak kredi tavanlarının kaldırılması, bankacılık sektörünün hem yabancı hem de yerleşiklere açılması, sermaye hareketlerinin serbestleştirilmesidir. Finansal serbestleşme ile piyasada birçok yeni ürün ortaya çıkmış ve bu yeni durum birçok riskleri de beraberinde getirmiştir. Türkiye'de yaşanan Nisan 1994, Kasım 2000 ve Şubat 2001 krizlerinin finansal sektörü ve özellikle bankaları etkilemesi bankaların fon yönetimini daha da önemli hale getirmiştir. Günümüzde ticari bankalar, işletmelerin kısa vadeli kredi ihtiyacınıkarşılamakta, mevduat ve diğer kaynaklardan sağladığı fonları, işletmelere kredi olarak vermekte bir köprü görevi görerek, ülkenin iktisadi hayatınıngelişmesine katkıda bulunmaktadır. Ticari bankalar, izledikleri kredilendirmepolitikasıyla ekonomide gelir ve servet dağılımını etkileyebilmektedirler. Örneğin, tüketici kredileri, kredi kartları uygulamalarıyla, banka kredilerindenticaretle uğraşmayan toplum kesimleri de faydalanmakta, gelir ve servet dağılımını etkilemektedir. Fon yönetiminde; yabancı kaynakların minimum maliyetle sağlanması, fon kullandırımında maksimum gelirin elde edilmesi, eldeki kaynakların en iyi şekilde değerlendirilmesi düşüncesi vardır. Bu düşünce bankaların fiyatlama politikaları ile ilgilidir. Ticari bankalarda fiyatlama politikası karlılığı önemli derecede etkilemektedir. Ancak fiyatlamada, rakip bankalar, müşterilerin istekleri gibi birçok faktör nedeniyle genellikle bankalar bağımsız bir fiyatlama politikası takip etmezler. İTicari Bankalar Fon Yönetimi? adındaki bu tez çalışmasınınyapılmasındaki amaç, bankaların uygulamış oldukları politikaların ekonomigenelinde önem taşımasıdır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde bölümde ticari bankaların fon yönetimi ve fon yönetimine analitik olarak yaklaşılmaya çalışılmıştır. Bu bölümde, bankacılık sektörü için önem taşıyan, faiz marjı veCAMEL yaklaşımı üzerinde durulmaya çalışılmıştır. Daha sonra literatürde kullanılan diğer Finansal rasyolar ve analizlere kısaca anlatılmaya çalışılmıştır. Ayrıca bankaların fon yönetimleri açısından önemli yer tutanbilanço dışı kalemlere kısaca değinilmiştir. Bilanço dışı kalemlerden olan teminat mektupları, 'forwards' ve 'futures', 'opsiyon' ve 'swap' işlemlerinekısaca değinilmiştir. Bankaların piyasa koşullarından ve uygulamakta oldukları politikalar nedeniyle bazı risklerle karşı karşıya kaldığı bilinmektedir. İkinci bölümde bu riskler üzerinde kısaca durulmuş ve bankacılık sektörü için önemli sayılanpiyasa riski, faiz oranı riski, döviz kuru riski ve kredi riski açıklanmaya çalışılmıştır. Bu bölümde ayrıca bankaların fiyatlama politikasına da kısaca değinilmeye çalışılmıştır. Son bölümde 1980 sonrası Türkiye ekonomisinin durumuna değinilmiştir. Bankacılık sektörünün 1980 öncesi ve 1980 sonrası gelişmelerianlatılmaya ve sektörün temel sorunları incelenmeye çalışılmıştır. Bankacılık sektörünün 1980 öncesi ve sonrası diye ayrılmasının sebebi ise 1980 sonrasında dünyada ve Türkiye'de görülen Finansal serbestleşme sonrasında uygulanan politikaların değişiklik göstermesidir. Yapılan bu tez çalışmasında üç bölümde anlatılmaya çalışılan konuların değerlendirildiği sonuç bölümüyle tamamlanmaktadır.