turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fars aşiretleri el dokumacılığı

Türkiye ile İran coğrafi konumlan nedeniyle komşuluk ilişkisi içindedir ve zaman zaman ortak tarih yaşamışlardır. Bu nedenlerden ötürü kültür iletişimleri de kaçınılmazdır. Bu kültür alış-verişi içinde, el sanatlarından olan dokumacılık da yer almıştır. İran'ın batısında ve Türkiye'nin doğusunda yer alan aşiretlerin göçebe olmuşları ve sürekli yer değiştirmeleri nedeniyle dil, gelenek görenek ve hatta ırk karışımları dolayısı ile iki halk arasında yakın kültür alış-verişi olmuştur. Bu kültür alış-verişi aşiret halkının en önemli el sanatları olan hah ve kilim dokumacılığında da kendini açık biçimde göstermektedir. Bu çalışma içinde İran'ın batısında yaşayan Fars Bölgesi Aşiretleri halkının el dokumacılığı araştırılmaya çalışılmış, Türkiye ile ortak olan öğeler bulunmuştur. Yalan komşu dokumacılık sanatını çok yatandan ilgilendiren bu araştırma, İran dokumacılık el sanatının belirli bir kesitinin genel sınıflandırması netiliğindedir. Dileğim bu çalışmanın daha ayrıntılı biçimde sürdürülmesidir. Araştırmanın birinci bölümünde İran el dokumacılığının tarihçesine değinilmiş ve genel bir sınıflandırma yapılarak örneklendirilmeye çalışılmıştır. Bu bölümün sonunda İran el dokumacılığının İran'daki coğrafi ve idari bölgelere göre dağılımından kısaca söz edilmiş ve konu olan Pars bölgesine gelinmiştir. İkinci bölümdeki, Fars Aşiret El Dokumacılığı başlığı altında, bölge aşiretleri ve dokumacılığı hakkında genel bilgiler verilmekle birlikte aşiretlerce dokumada kullanılan hammaddeler, malzemeler, tezgahlar ve boyar maddelere yer verilmiştir. Üçüncü bolünde bu bölgedeki dokumalar sınıflandırılarak dokuma özellikleri, desen ve motif özellikleri incelenerek, elde bulunan örneklere göre incelemeye çalışılmıştır. Bu çalışmanın ilgili alanda İran ve Türkiye'nin ortak ürünler konusunda yapılacak çalışmalara yardıma olacağını umuyorum.
Günümüz Konya yöresi geleneksel keçe yapımı

Keçe ve Keçecilik konar göçer toplulukların, dolayısıyla Türklerin en eski el sanatlarından birisi olmuş ve Türklerin elinde daha da geliştirilerek günümüze kadar getirilebilmiş, bugün ise yok olmak üzere olan Ata sanatlarımızdandır. Yerleşik hayat düzeninde keçeciler, bir araya toplanmış ve birlikte çalışarak, bulundukları han, hamam, cadde ve sokaklar keçeci esnafi adlan ile anılmıştır. Keçecilik Selçuklu Türkleri vasıtasıyla, Orta Asya'dan Anadolu'ya gelmiş, merkezi Konya olmuş ve burada ün kazanmıştır. Nitekim; Konya'daki Selçuklu devri hamamlarında, keçelik adıverilen keçelerin pişirildiği özel bir bölüm görüldüğü gibi, keçeciler çarşısı da vardır1. Keçecilik Konya'ya mahsus bir el sanatı olarak tanınmış, Keçe' den yapılan Sikke ve baza giyim eşyalarının Mevlevi'ler tarafindan kullanılmasıyla da Konya ile birlikte anılır olmuştur. Bugün Konya'da geleneksel Keçe üretimi, sadece 3 Atölye ve 4 usta ve 3 kalfa tarafindan yürütülmektedir3. Bu meslekte kazancın iyi olmaması, çalışma şartlarının güç olması ve geçmişşteki keçe kullanım alanlarının ve ihtiyaçların bugünkü sanayi ve teknoloji ürünleri ile karşılanması, devletin bu sanata yeterli ve gerekli önemi vermemesi gibi sebeplerden dolayı Keçecilik yok olmak üzeredir. Keçeciliğin, günümüz şartlarına göre yeniden düzenlenmesi, yapılması ve kullanılacak alanların kültürel ve sanatsal özelliklerini koruyarak yeniden belirlenmesi ve yaşatılması, bu konu ile ilgilenen herkesin görev ve bilinci dahilinde olmalıdır.
Kırşehir ili oniks taşı işlemeciliği üzerine bir araştırma

Bu çalışmada Kırşehir ili oniks taşı işlemeciliğinin yeri ve önemi, günümüzdeki durumu ve yapılan ürünlerin araştırması amaçlanmıştır. Oniks taşının elde edilmesi, oniks taşı işlemeciliğinde kullanılan araç ve gereçler, teknik, yapım aşamaları, ürün çeşitleri, ürünlerin yapımında kullanılan teknik ve renk özellikleri incelenmiştir. Araştırmada Kırşehir ilinde oniks taşı işlemeciliğiyle uğraşan bireyler ile oniks taşı işleme ve sergi atölyeleri araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırma ile ilgili bilgiler tarama yöntemi ile yazılı kaynaklardan, bu işle uğraşan kişilerden ve işin geçmişşini bilen konuya hakim kişilerden toplanmıştır. Kaynaklardan elde edilen bilgiler amaçlar doğrultusunda belirlenmiş başlıklar altında özetlenmiştir. Bu araştırmanın çalışma evrenini Kırşehir ilindeki oniks taşı üreticileri ve belirli sayıdaki oniks taşı ürünleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini 100 oniks taşı ürünü ve 25 oniks taşı işlemeciliği ile uğraşan bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın amaçları doğrultusunda hazırlanan sorular anket haline getirilerek 25 oniks taşı işlemeciliğiyle uğraşan bireylere karşılıklı görüşme tekniği ile doldurulmuş, cevaplar tablolaştırılıp analiz edilmiştir. Ayrıca 100 oniks taşı ürününün ayrı ayrı fotoğrafı çekilip hazırlanan bilgi formuna göre doldurulmuştur. Elde edilen verilerin analizi yapılmıştır. Ürünler çeşit, renk, teknik, kompozisyon ve kullanım yeri açısından incelenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre Türkiye'nin birçok iline oniks taşı ürünlerin gönderildiği belirlenmiştir. Yöre için önemli fakat kısıtlı alanda bir gelir kaynağı oluşturmaktadır. Bugün oniks taşından genellikle biblolar, hediyelik eşyalar, aksesuarlar, ev eşyası, hobi ürünleri yapılmaktadır. Sınırlı sayıda atölye olmasına rağmen Türkiye'nin birçok iline çok sayıda hediyelik eşya gönderilmekte, dış pazarlara satışı yapılmaktadır. Bunun dışında gurbetçiler aracılığı ile yurt dışına dahi gönderilen oniks taşı ürünleri mevcuttur. Bu sebeplerden ötürü oniks taşı Kırşehir için önemli bir tanıtım ve gelir kaynağı olmuştur. Tarihi ve mimarisinin, kültürel özelliklerinin yanında oniks taşı ürünlerle de adını duyuran Kırşehir'de bu el sanatına gereken ilgi gösterilirse oniks taş işlemeciliği daha iyi noktalara gelecektir.
Bardız kilimciliği projesi kapsamında yöre kilimciliğinin geliştirilmesi

Geometrik ve bitkisel desenlerin ağırlıklı olarak uygulandığı yöredokumalarında, dokuma tekniklerine göre yerel adlar kullanılmaktadır. Dokumalar kullanıldıkları yerlere göre; seccade, divan yastığı, yer sergisi, yük örtüsü gibi adlar alırlar. Düz dokumalar kendine has yöresel özellikler gösterirler. Düz dokuma yaygılarının malzemesi yündür. Siyah, kahverengi ve beyaz renkli yünler boyamadan saf olarak kullanılır. Boyalar eskiden doğal malzeme ve bitkilerden elde edilmiş olup, günümüzde sentetik ve doğal boyalar birlikte kullanılmaktadır. Kırmızı, siyah, kahverengi, yeşil ve beyaz renkler hakimdir. Tekveya iki şak halinde dokunur. Seccade tipi örneklerde, kenar suları üsluplaşmış lale, karanfil ve hayat ağacı motifleriyle süslenmiştir. İçlerinde yazı örnekliolanları da vardır.
Malatya Müzesi örneğinde tekstil ürünlerinin konservasyonu sorunları ve çözüm önerileri

'Malatya Müzesi Örneğinde Tekstil Ürünlerinin Konservasyonu ve Çözüm Önerileri' adlı yüksek lisans tezi, müzedeki tekstil ürünü eserlerin konservasyon sorunlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Özellikle tekstiller organik malzeme oldukları için diğer eserlere oranla, mikroorganizmalara karşı daha zayıftırlar. Bu amaçla, sözü edilen eserlerin sorunları ortaya konmuş ve çözüm önerileri saptanmaya çalışılmıştır. Konuyla ilgili yapılan çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, müzenin tarihsel süreç içerisinde oluşumu ve gelişimi hakkında bilgi verilip, teşhir alanları ve buralarda sergilenen eserlerin kısaca tanıtımı yapılmıştır. Arkeoloji, etnografya ve sikke' den oluşan seksiyonlarındaki eserlerin kısaca konservasyon durumları tanımlanmaya çalışılmıştır. Ayrıca tekstil konservasyonu hakkında bilgi verilmiş, ancak daha çok pasif konservasyon üzerinde durulmuştur. Tezin ikinci bölümünde ise, müzede bulunan tekstillerden sadece halı ve düz dokuma yaygılar baz alınmıştır. Ancak tezin içeriğinde bir kataloglamaya gidilmeyeceği için 251 adet dokumadan sadece 45 tanesi örnek olarak seçilmiştir. Bunların envanter tanımları verilirken, müze defterlerindeki yanlışlıklar ve eksiklikler de giderilmeye çalışılmıştır. Ayrıca, müzedeki eserlerin teşhir ve depolama koşullarından söz edilip çevresel koşullar hakkında da bilgi verilmiştir. Sonuç olarak, müzedeki eserlerin bugünkü durumu ortaya konduktan sonra Malatya ili pilot bölge olarak belirlenip, Güney Doğu Anadolu Bölgesi'nde bir 'Tekstil Laboratuarı' kurulması gerekliliğinden söz edilmiştir. Çünkü civar illerdeki müzelerde bulunan eserlerin durumları da Malatya Müzesindeki tekstillerin durumundan farklı değildir. Tekstil Laboratuarı oluşturulması için gerekli olan hazırlıklar vurgulandıktan sonra, burada uzman bir kadronun oluşturulması gerekliliği düşüncesi ortaya çıkmıştır.
Türk katı' sanatı ve sanatçılarından örnekler

Geleneksel Türk Kağıt sanatlarının özgün örneklerinden biri olan katı' sanatı hakkında yayın sayısı çok azdır. Bu nedenle Araştırmada Katı' sanatı ve sanatçıları ele alındı. Bu sanatın tanımı, tarihçesi, teknik ve kompozisyon özellikleri, belirlendi. Araştırmada, örnekler üzerinden bu sanatın gelecek kuşaklara aktarılması için kaynak belge oluşturulması amaçlanmıştır. Araştırma; betimleme çalışmasıdır. Araştırmanın evreni Türk katı' sanatının örnekleri, Örneklemi ise müze ve kütüphanelerden bulunabilen katı' örneklerinden oluşmuştur. Toplanan veriler ayrı ayrı bilgi formlarına işlenmiş, teknik, kompozisyon, motif ve bezeme tabloları oluşturulmuştur. Tablo dökümlerinden elde edilen bulgulara sonuç bölümünde yer verilmiştir.
Kayseri yöresi ipek halılarının özellikleri ve günümüzdeki durumu

Tam olarak nerede ortaya çıktığı bilinmeyen dokumacılık sanatı, insanlık tarihi ile birlikte uzun bir süreç geçirmiştir. Tarih boyunca çeşitli medeniyetlerin egemen olduğu ve XI. yy'dan itibaren de Türklere vatan olan Anadolu, dokumacılık sanatının yaşatıldığı önemli merkezlerden olmuştur. Yurdumuzdaki dokumacılık merkezleri araştırıldığında az ya da çok her bölgenin kendine özgü karakteristik özellikleri taşıdığı görülür. Kayseri yöresi bu önemli dokumacılık merkezlerinden biridir. Kayseri ipek halıları, Kayseri yöresi dokumalarında önemli bir yere sahiptir. Kayseri'de, ipekböceği yetiştirilmez. Bu nedenle ipek malzeme Bursa'dan temin edilir. İpek halıların desenleri, halı esnafı tarafından hazırlanır veya hazırlatılır. Esnaf; deseni, malzemeyi ve tezgahı dokuyucuya götürür. Dokuma yapılan evlere 'işlik' denir. Esnaf ipek halı dokunan işlikleri dokuma sırasında hataları en aza indirebilmek için sık sık kontrole gider. Dokuyucuya düğüm sayısına göre ödeme yapar. Dokumaların son işlemlerini yaptırarak yurt içinde ve yurt dışında satışa sunar. Yurtiçi ve yurt dışından siparişlere göre de ipek halılar dokutulur. İpek malzeme pahalıdır. İnce olduğundan dolayı dokuması da zordur. Halılar dokunurken hatalı üretim yapılırsa esnafın zararı bunda fazla olur. İpek halılarda her renk kullanılabilir. Desenler, genellikle bitkisel olmakla beraber hayvan figürleri de kullanılır. Minyatürler, portreler, önemli tablolar ipek halıda desen olarak son yıllarda daha fazla kullanılmaktadır. İpek halılar pahalı olduğundan genellikle çok büyük ebatta yapılmaz. Telefon altlığı, seccade, duvar panosu vb. kullanım alanlarında karşımıza çıkar.
Avrupa Birliği'ne giriş sürecinde eğitim ve istihdam politikaları

Bu çalışmada, 1990 sonrası, yeni aktörler ve yeni talepler ışığında, eğitimin giderek daha fazla istihdam politikalarının belirleyenleri altına sokulduğu bir süreçte, Türkiye ve Avrupa Birliği'nde eğitim politikalarının yapılanması incelenmiştir. Gerilimler temelinde bir çatışma ve inşa süreci içerisinde yapılanan eğitim politikaları, talepler, yasalar ve projelerdüzleminde ele alınmıştır. Sermaye birikim sürecindeki yeni yapılanmalara paralel eğitim-istihdam arasındakuvvetlendirilen ilişkileri inceleyen bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümü diğer bölümlere giriş niteliğinde olup eğitim-toplum ilişkisi, eğitimin işlevleri, eğitimistihdamilişkisinin tarihsel gelişimi, kapitalist toplumda değer yaratıcı güç olan emek gücünün eğitim kurumlarında sosyal olarak üretimi anlatılmıştır. Çalışmanın ana bölümünü oluşturan ikinci bölüm ise, Türkiye'de eğitim-istihdam ilişkisinin gelişiminde sermaye grupları ve sendikaların taleplerinin, bu taleplerin yasalarla ve projelerle yaşama geçirildiğialan olarak devletin incelendiği, Türkiye'nin 1990 sonrası eğitim politikalarının olgusalanalizinden meydana gelmektedir. Son bölümde ise liberal kesimler tarafından referans olarak gösterilen ya da genel olarak muhalif kesimler tarafından bize politika dayatan bir oluşum olarak gösterilen Avrupa Birliği'nin eğitim politikalarında geçirdiği dönüşüm, budöşümün aktörleri ve Türkiye ile arasındaki bezerlikler ve farklılıklar ele alınmıştır.
Elazığ Arkeoloji ve Etnografya Müzesinde bulunan çit baskılı ürünler ve kullanılan ahşap baskı kalıpları

Bu araştırmanın genel amacı, Elazığ ilindeki ahşap kalıp ve çit baskılı ürünleri inceleyerek bilimsel bir kaynak oluşturmaktır. Veri toplama aracı olarak bilgi formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler tablolara aktarılarak frekans ve yüzdeleri alınıp, değerlendirilerek, yorumlanmıştır. Veri toplama aracının çözümlenmesi sonucunda; yörede ahşap kalıpların en, boy ve yükseklik ölçüleri değişmektedir. Bezeme olarak ahşap baskı kalıplarında düz çizgi, v şekli, + şekli, beşgen, zikzak, paralel çizgi, üçgen, dikdörtgen, damga örnekleri, nebati motifler, kalp, yaprak, gül, ağaç, karanfil, lale, tarak, vazo, püskül mühür kullanılmıştır. Müzede ahşap baskı kalıplarda farklı teknikler kullanıldığı öğrenilmiş olup genellikle 'Kontür Kalıp' kullanıldığını söylemek mümkündür. Ahşap Baskı Kalıpları satın alma yoluyla müzedeki yerini almıştır. Yöreye ait ahşap kalıpların müzeye geliş tarihleri, eskiden yörede bu sanatın yapıldığını göstermektedir. Çit baskılı kumaşlar kullanım alanına göre farklı ölçülerde yapılmıştır. Müzede ahşap kalıplar ile basılan farklı kumaş çeşitlerinin kullanıldığı öğrenilmiş olup genellikle pamuklu dokuma kumaş ve çit kullanıldığını öğrenilmiştir. Yörede dokuma kumaşlara örtü adı verildiği öğrenilmiştir. Örtüler; sofra bezi, duvar süsü, masa örtüsü, seccade gibi farklı alanlarda kullanılmıştır. Çit baskılı kumaşlar ise sadece başörtüsü olarak kullanılmak için yapılmış ve yaygınlaştırılmıştır. Çit baskılı kumaşlarda genellikle yuvarlak, kare, dalgalı çizgi, baklava dilimi, yıldız, mihrap, püskül, çiçek sepeti, yaprak, çiçek, dal, üzüm ve karanfil motifleri kullanılmıştır. Çit baskılı kumaşların hepsi, farklı kişilerden satın alınarak müzeye geldiği öğrenilmiştir.
Hümayunname minyatürlerindeki peyzaj unsurlarının teknik analizi (TSMK, R.843, H. 359, H. 357)

Peyzaj, bahçe düzenleme işlemlerinin bir sanat dalı haline dönüşmüş halidir. Sanat tarihi açısından da önemli bir yere sahip olan peyzaj unsurları zamanla yıpranarak gözden kaybolur. Bu durumda da minyatürler, gravürler, duvar resimleri ve freskler tarihin önceki dönemlerine ait peyzaj yapıtları hakkında bilgi sahibi olmamızı sağlamıştır. Nasihatname türünde bir eser olan Hümayunname içerisinde yer alan hikayeler hayvanların dilinden, alegorik olarak anlatılmıştır. Yazmada yer alan her bir hikayenin farklı anları farklı nakkaşlar tarafından resmedilmiştir. 'Hümayunname Minyatürlerindeki Peyzaj Unsurlarının Teknik Analizi (TSMK, R.843, H.359, H.357)' başlıklı bu çalışmada, yazma içerisinde yer alan minyatürlerin peyzaj detayları analiz edilmiştir. Eserin metninde nasihatler, hayvanlar konuşturularak aktarılmıştır. Hikayeleri tasvir eden nakkaşlar da gördükleri peyzaj unsurlarını, doğa detaylarını hayal güçleriyle harmanlayarak minyatüre aktarmışlardır. Tezde bu minyatürlerin bazılarında resmedilmiş olan bitkilerin türleri tespit edilmiş ve bazılarının mitolojik değer taşıdıklarına da değinilmiştir. Bunun yanı sıra minyatür uygulama teknikleri ve kullanılan renkler de değerlendirilmiştir. Yazmanın belli hikayelerini canlandıran minyatürler, aslına uygun bir biçimde tekraren resmedilmiş, çizgisel ve renkli birer kopyaları hazırlanarak genel kompozisyon bakımından da analiz edilmiştir. Bazı hikayelerin farklı nüshalardaki minyatürleri arasında karşılaştırmalar da yapılmıştır. Peyzaj detaylarının analiz edildiği Osmanlı eyalet üslubunda minyatürler içeren üç Hümayunname nüshasında resmedilmiş olan bitkilerin de eyalet kentlerinde yetişen bitkiler oldukları anlaşılmıştır.
Geleneksel Türk el sanatlarımızı yaşatan kündekari ustası Mevlüt Çiller

araştırmada kündekari ustası Mevlüt Çiller'in Geleneksel Türk ElSanatlarına katkıları belirlenmeye çalışılmıştır. Sanatçının hayatı, eserleri, kişilik özellikleri ve Geleneksel Türk El sanatlarına katkıları irdelenmeye çalışılarak bu amaç doğrultusunda hazırlanan görüşme soruları başta Mevlüt Çiller'in oğluH. Hüseyin Çiller olmak üzere ilgili kişilere uygulanmıştır. Dört bölümden oluşan araştırmanın birinci bölümünde problem, araştırmanın amacı ve önemi hakkında ayrıntılı bilgi verilerek, konunun sayıltıları ve sınırlılıkları açıklanmıştır. İkinci bölümde araştırmanın yöntemi açıklanmış, ayrıca araştırmanın evreni ve örnekleminin tanımı yapılarak veri toplama tekniği üzerinde durulmuştur. Araştırmada öncelikle konu ile ilgili literatür taranmıştır. Görüşme formu hazırlanarak Mevlüt Çiller'i tanıyanlarla görüşmelerde bulunulmuştur. Üçüncü bölümü Mevlüt Çiller ile ilgili bilgiler oluşturmaktadır. Sanatçıyailişkin bilgiler iki alt bölümde sunulmuştur. Birinci alt bölüm; kaynaklardan elde edilen bilgiler olup, Mevlüt Çiller'in hayatı, eserleri, kişilik özellikleri, sanatçı hakkındaki görüşler ve geleneksel Türk el sanatlarına ilişkin görüşleri açıklanmıştır. İkinci alt bölüm; sanatçının oğlu ve atölye çalışanları ile yapılan görüşmelerden elde edilen bilgileri kapsamaktadır. Ayrıca bu bölümde Mevlüt Çiller'e ait fotoğraflara ve yapmış olduğu kündekari eserlere yer verilmiştir. Dördüncü bölümde ise; araştırma ile ilgili sonuçlar açıklanmış, elde edilen sonuçlar doğrultusunda gerekli öneriler sunulmuştur.
Düzce ve çevresi el sanatları

El sanatları bir toplumun kültürel kişiliğinin en canlı ve anlamlı belgeleridir. Anadolu'da yaşamış pek çok uygarlığın kültürü, Türklerin yerleşmesinden sonra yeni bir sentez içinde varlıklarını sürdürmüşlerdir. Bu nedenle Türk el sanatlarının kökleri çok eskilere dayanmakta ve sosyo-kültürel açıdan önem taşımaktadır. Geleneksel Türk El Sanatları Anadolu'nun binlerce yıllık tarihinden gelen çeşitli uygarlıkların kültür mirasıyla, kendi öz değerlerini birleştirerek zengin bir mozaik oluşturmuştur. İnsan topluluklarının ürettikleri ürünlerin el sanatları içinde değerlendirilebilmesi için; estetik değerler taşıması, o topluluğun duygu ve düşüncelerini yansıtabilmesi, maddi karşılığı olmadan üretilmiş olması, eser halinde ortaya çıkışından sonra çevresinde bir takım gelenek ve görenekler meydana getirmiş olması gerekir. Anadolu birçok uygarlığa beşiklik ettiği ve bu uygarlıkların kültür varlıklarını yeni bir sentez içinde sürdürerek her köşesinde yaşatmakta ve bu nedenle Anadolu el sanatlarının kökleri çok eskilere gitmektedir. Biz de geçmişşi çok eskilere dayanan ancak bugün kaybolmakla yüz yüze bırakılmış bu el sanatlarını ve zanatlarını yeni neslin tanıması ve geçmişşini iyi öğrenmesi kendi sanatı hakkında bilgi sahibi olması için ve bu sanatların ekonomik hayata tekrar kazandırılması için bölgede böyle bir araştırma yapmayı uygun gördük. Bu araştırmanın konusu Düzce ve çevresinde devam eden geleneksel el sanatlarından ve geleneksel zanaatlardan oluşmaktadır. Konumuz 2 bölümden meydana gelmiştir. Birinci bölümde Düzce ve çevresinde devam eden geleneksel el sanatlarından kolon dokuma, sedef kakma, yakma gravür, metal gravür, savat, kilim, kesme hat yer almıştır. İkinci bölümde ise Düzce ve çevresinde devam eden geleneksel zanaatlardan, ahşap kaşık, minyatür beşik, el yapımı keman gibi sanatları icra eden kişilerle görüşüp bu sanatları ne zamandan beri yaptıkları, kimden öğrendikleri, kullanılan malzemeler, yapım teknikleri, elde ettikleri malzemelerin özellikleri hakkında bilgiler yer almaktadır. Ayrıca üretilen el sanatının yapım aşamalarını ve bitmiş halini gösteren fotoğraflar yer almaktadır. Sonuç bölümünde ise çalışma ile ilgili değerlendirme yapılmış ve el sanatlarının kaybolmaması için yapılması gerekenler ve öneriler yer almaktadır.
Hakkari yöresi kırsal alan kilimlerinin renk, motif, malzeme ve kompozisyonlarının incelenmesi

Bu çalışmanın konusu ' Hakkari Yöresi Kırsal Alan Kilimlerinin, Renk, Motif, Malzeme Ve Kompozisyonlarmın İncelenmesi' başlığı adı altında Hakkari ili ve ilçelerinde halkın dokuduğu kilimlerden oluşmaktadır. Bir katalog çalışması kapsamında değerlendirilecek olan bu tez çalışması içerisinde çeşitli evlerde yapılan araştırmalar sonucu seçilen 3 1 adet kilim örneği mevcuttur. Araştırmanın temelini gözlem fişi ile yapılmış olan katalog kısmı oluşturmaktadır. Bu sebeple ; farklı zamanlarda farklı evlere gidilerek dokunulan kilimlerden incelenmeye değer bulunan örnek seçilmiştir. Bu kilimler gözlem fişine uygun olarak koleksiyona geliş tarihi, geliş biçimi, dokunduğu tarih, bugünkü durumu, malzemesi, dokuma tekniği, yöresi, renkleri ve kompozisyonu gibi estetik özellikleri bakımından tanıtılmaya çalışılmıştır. Değerlendirme kısmında ise, incelenen düz dokumaların gözlem fişine uygun olarak döküm tabloları oluşturmuştur. Sonucunda ise Hakkari kilimlerinin bugünkü durumu, belirlenmeye çalışılmıştır. Karşılaştırma kısmında ise incelenen kilimler renk, motif, malzeme, kompozisyon ve dokuma kalitesi bakımından diğer Anadolu kilimleriyle karşılaştınlmıştır. Tezin son kısmında ise konu ile kaynakça, motifler sözlüğü, çizimli motifler ve fotoğraflar sergisi verilmiştir.
Ulaşılabilen yayınlarda ve bazı müzelerimizde bulunan Anadolu kökenli arkeolojik tekstiller (M. Ö. 8000-1000 sonu) teknik çözümlemeleri ve konservasyonu

Anadolu, Arkeolojik alan özellikleri açısından zengin bir yerleşim alanıdır. Arkeolojik dokuma malzemelerinin ve az da olsa tekstillerin varlığı, Anadolu'da dokumacılığın oldukça eski tarihlere gittiğinin kanıtıdır. Yapısı nedeniyle çabuk bozulabilen bir malzeme olması bakımından tekstil, ancak çok özel koşullarda günümüze ulaşabilmektedir. Tezin ilk bölümünde, arkeolojik dokuma araç-gereçleri ve tekstillerin, M. Ö. 8000 ile 1000 sonuna dek varlıklarının belirlenmesinde, şimdiye dek yayınlanmış ulaşılabilen kaynaklar saptanmaya çalışılmıştır. Bu yayınlar; Kazı Raporları, Kitaplar, Süreli Yayınlar alt başlığında toplanarak künyeleri, yazar soyadı sırasına göre verilmiştir. Yine bu bölümde, Türkiye'de arkeolojik kaynaklı bazı müzelerdeki arkeolojik dokuma araç-gereçleri ve arkeolojik tekstiller araştırılmıştır. Arkeolojik alan özelliklerine göre saptanan bu müzeler; Ankara Anadolu Medeniyetleri Müzesi, Akşehir, Kayseri- Kültepe, Aydın- Afrodisias, Sinop, Samsun, Tekirdağ, Kocaeli, Çanakkale, Antalya, Alanya, Burdur, Isparta Müzeleridir. Tezde, Müzelerdeki bu malzemeler; malzeme özellikleri, tarihi, konumu, ve adetleriyle beraber tablolaştırılarak verilmiştir. Bazı müzelerimizdeki arkeolojik dokuma araç-gereçleri ve özellikle Ankara Anadolu Medeniyetleri Müzesi'ndeki arkeolojik tekstiller fotoğrafla saptanmıştır. Tezin ikinci bölümünde, ulaşılabilen yayınlardaki arkeolojik tekstiller; Yerleşim Merkezi, Dönemi, Konumu, Verilen Tarihleme, Yayın Adedi, Yayın Grubu ve Tekstil Buluntusunun Tanımı başlıkları altında tablolaştırılmıştır. Tarihsel sıralamayla, Tekstillerin ortaya çıkartıldığı bölgelerde bulunan arkeolojik tekstiller, tabloda yayın adetleri sütununda dipnot düşülerek, yazar soyadına göre verilmiştir. Bu bölümde, bazı müzelerimizdeki arkeolojik tekstillerin teknik çözümlemeleri, analiz raporlarına göre aynen verilmiştir. Müzelerde sergilenen ya da depolanan bu tekstillerin, müze koşullarındaki koruma yöntemleri, yapılan ve yapılması gereken işlemler, müze yetkililerinden alınan ve yayınlardaki bilgilerle aktarılmıştır. Tezin üçüncü bölümünde, Çatal Höyük duvar resimlerinden yola çıkarak çeşitli boyutlarda, orijinal renk ve resimlere bağlı kalınarak, kilim tekniğindetasarımlar yapılmıştır. Bu tasarımlardan biri, doğal boyalı olarak, 80x120 cm. boyutunda, kilim tekniğiyle dokunmuştur. Tasarımların yüzey şekillendirme şemaları ve motifleri, Bilgisayarın Paint programıyla hazırlanmıştır.