turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
An analysis of the political ideology of Turkey's Justice and Development Party: Liberal Islam

Ortadoğu ve Kuzey Afrika'da yakın dönemde meydana gelen ayaklanmalar ve siyasal dönüşüm Türkiye'yi siyasal analistlerin gündeminde ön sıralara yerleştirdi. Bazı gözlemcilere göre Müslüman demokratik bir toplum olarak Türkiye, rejim değişimi yaşayan bu ülkeler için bir model olabilirdi. Bu konudaki yaklaşımlar Türkiye demokrasisi, ya da Türkiye gibi çoğunluğun Müslüman olduğu toplumlarda din-demokrasi ilişkisi üzerine hararetli bir tartışma ortaya çıkardı. Bu tezin amacı Adalet ve Kalkınma Partisi'nin dinsel-siyasal ideolojisini inceleyerek bahsedilen tartışmalara bir katkıda bulunmaktır. Bu amaçla ilk olarak 'liberal-İslami' dinsel siyasal ideolojiyi tarif eden bir kavramsal çerçeve oluşturuldu. Sonrasında Adalet ve Kalkınma Partisi'nin 'liberal-İslami' ideolojik özellikler gösterip göstermediği incelendi. AKP'nin ideolojik konumunun ve uygulamalarının liberal-İslam'ın kuramsal çerçevesine uyup uymadığını incelemek iki ayrı amaca hizmet etti. Birinci liberal-İslam siyasal perspektifini tanımlamış olduk. İkincisi AKP'nin siyasal ideolojisinibaşlıklara bölüp her bir başlığı derinlemesine inceleyerek AKP ve Türk siyasal hayatı konusunda yapılan güncel analizlere ve literatüre bir katkı sunmuş olduk.
Türkiye'de siyasal hayat ve cezaevleri: Hayata dönüş operasyonu üzerine bir inceleme

Siyasi suç zaman, mekan ve konjonktüre göre farklılık gösteren, üzerinde anlaşmaya varılamayan bir mefhumdur. Bu doğrultuda, siyasi suçluya uygulanan yaptırımlar şartlara göre farklılık göstermiştir. Dolayısıyla ülkemizde de siyasi tutukluyu kapatma pratikleri değişkenlik göstermiştir. Siyasi tutuklu sayısının arttığı askeri müdahale dönemleri bu pratiklerin dönüm noktasını teşkil etmiş ve koğuş tipi cezaevlerinde başlayan tecrit, son olarak, siyasi mahkumların F tipi cezaevleri'nde kapatılmasıyla bugünkü pratiğe dönüşmüştür. F tipi Cezaevleri'ne geçiş süreci hem cezaevlerinde hem de kamuoyunda yankılar uyandırmış, bu dönemde tecrit karşıtı eylemler ve ölüm oruçları yapılmıştır. Nihai olarak, 19 Aralık 2000 Hayata Dönüş Operasyonu F tipi cezaevlerine geçişin son aşaması olmuştur. Bu çalışmada, Hayata Dönüş Operasyonu'na giden süreçte, diğer cezaevi operasyonları ile tecrit karşıtı cezaevi direnişleri, açlık grevleri ve ölüm oruçları siyasal şiddet ve feda bağlamında ele alınacaktır.
Suriyeli sığınmacıların toplumsal kabul ve uyum sürecinde STK'ların göç yönetimindeki rolü: denizli ili örneği

Türkiye tarihten günümüze kadar birçok göç hareketlerine sahne olmuştur. Özellikle kuruluşundan günümüze hem uluslararası hem de ulusal anlamda yoğun göç hareketlerine maruz kalmıştır. Türkiye artık sadece göç veren ve alan bir ülke değil, aynı zamanda başka ülkelere göç etmek isteyen vatandaşların geçiş yapabileceği bir 'göç geçiş ülkesi' haline de gelmiştir. Mart 2011 yılında Suriye'de başlayan iç savaş bütün dünyayı etkileyen bir insani göç krizini beraberinde getirmiştir. Türkiye daha önce hiç karşılaşmadığı bu göç dalgasından ciddi şekilde etkilenmiştir. Sayıları dört milyona yakın bu sığınmacıya ev sahipliği yapan Türkiye hazırlıksız bir şekilde göç krizi karşısında çeşitli uygulamalarda bulunmuş, göç yönetimi konusundaki girişimleri de halen devam etmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, göç çerçevesinde ele alınan Suriyeli sığınmacılar ile devlet arasında tampon bir görev oluşturan STK'ların toplumsal kabul ve uyum sürecindeki faaliyet durumlarına yönelik incelemede bulunmaktır. Bu çalışmada, STK'ların yaklaşık olarak 9 yıla yakın sürede hangi noktalarda eksiklik yaşadığı, sığınmacı krizinde nelerin başarıldığına bütünsel anlamda süreç içerisinde yer alan aktörler arasındaki ilişkiler bütünü çerçevesinde yaklaşılmıştır. Çalışmada Denizli ili üzerinden sahada yapılan görüşmeler çerçevesinde mülakat ve gözlem tekniği kullanılarak STK'ların sığınmacı tecrübesindeki rolü ve sürece etkileri açıklanmaya çalışılmıştır.
Safiyyüddİn el-Hillİ'nin Şerhu'l-Kafiyeti'l-Bedİ'iyye'si ve Busİrİ'nin Kasİde-i Bürde'si ile karşılaştırması

Bu çalışmada, Arap Edebiyatı'nda bediiyyat türünün oluşmasında önemli bir etkisi bulunan Safiyyüddin el-Hilli'nin el-Kafiyetü'l-bedi'iyye adlı Hz. Peygamber'i metheden kasidesi konu edilmiştir. Araştırmaya temel teşkil eden kaynak onun kasidesinin bedii sanatlar açısından şerhi olan Şerhu'l-Kafiyeti'l-bedi'iyye adlı eserdir. Giriş ve üç bölümden oluşan çalışmamızda öncelikle bedii sanatların ve Hz. Peygamber'e yazılan methiyelerin tarihsel gelişimi ile bediiyye türünün doğuşu hakkında bilgi verilmiş, daha sonra birinci bölümde Safiyyüddin el-Hilli'nin hayatı, eserleri ve edebi kişiliği araştırılmıştır. İkinci bölümde yüz kırk beş beyitten oluşan el-Kafiyetü'l-bedi'iyye adlı kasidenin muhteva ve üslup özellikleri incelenmiştir. Ardından Hilli'nin kasidesi, kendisine nazire yaptığı iddia edilen Muhammed b. Said el-Busiri'nin el-Kevakibü'd-dürriye fi medhi hayri'l-beriyye adlı kasidesiyle karşılaştırması yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise Şerhu'l-Kafiyeti'l-bedi'iyye adlı eserde işlenen yüz elli bir bedii sanat açıklanarak, Hilli'nin bu sanatları açıklamada kaynak olarak kullandığı eserlerden ne ölçüde etkilendiği ve hangi konularda farklı bir yol izlediği araştırılmıştır. Sonuç olarak Hilli'nin, el-Kafiyetü'l-bedi'iyye'si ve Busiri'nin kasidesi arasında muhteva ve üslup açısından büyük benzerlik olduğu görülmüştür. Bu durum Hilli'nin Busiri'ye nazire yaptığı şeklindeki iddiayı desteklemektedir. Diğer taraftan Hilli'nin Şerhu'l-Kafiyeti'l-bedi'iyye'deki sanatları açıklarken, İbn Ebü'l-İsba'ın Tahriru't-tahbir adlı eseri başta olmak üzere kaynak olarak kullandığı kitaplardan çokça etkilendiği, sık sık onlardan alıntılar yaptığı ve onlarla aynı örnekleri kullandığı tespit edilmiştir. Ayrıca, Hilli'nin şerhinde kendi tespit ve değerlendirmelerine de yer verilmiştir.
Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde siyasal katılma -1987-1995 dönemi-

Bu çalışmada Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde siyasal katılma 1987- 95 dönemi açısından değerlendirimektedir. Yüksek Lisans tezimiz 4 bölümden oluşuyor. İlk bölümde siyasal katılma olayı kavramsal çerçevede değerlendirilmektedir. İktidarın aşkın kaynağa dayandığı görüşünün terk edilerek, yurttaşların istemlerine dayandınlmasıyla siyasal katılma önem kazanmıştır. İlk bölümde, siyasal katılma koşullan, siyasal katılma ve seçmen eğilimleri ilişkisi, siyasal katılmayı belirleyen sosyo-ekonomik, psikolojik ve siyasal etmenler incelenmektedir. Bu arada olağan ve olağandışı katılma biçimleri açıklanarak, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde ön plana çıkan, siyasal şiddet ve siyasal katılma ilişkisi kavramsal düzeyde ele alınmaktadır. İkinci bölümde Türkiye'nin ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin nüfus yapısı, nüfus miktarı, seçmen sayısı, seçimlere katılma oranlan ve 1987, 1991, 1995 seçimlerinin analizi yapılmaktadır. Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde merkez sağ ve merkez sol partiler fazla varlık gösterememektedir. Etnik unsuru ön plana çıkaran partiler ile dini eğilimleri ön plana çıkaran parti yüksek oy almakta, her geçen seçimde radikalizm güçlenmekte, merkez partilerden kopuş hızlanmaktadır. Üçüncü bölümde siyasal katılmanın ekonomik yapı ve siyasal şiddetle ilişkisi analiz edilmektedir. Siyasete katılma, ekonomik yapıyla yalanda ilgilidir. Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin homojen bir ekonomik yapısı yoktur. Sosyo-ekonomik yönden gelişen ve geride kalan illerin siyasete ilgisi ve partilere yönelimi de farklıdır. Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde siyasete etki eden kendine özgü aşiret, ağa, şeyh gibi kurumlar bulunmaktadır. Aynı biçimde Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde 129 siyasal şiddet; siyasal iktidar, siyasal katılmanın yönü ve siyasal partilere etkide bulunmaktadır. Araştırmanın dördüncü bölümünde Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde toplu oy veren köyler incelenmektedir. Güneydoğu Anadolu Bölgesi gibi düşük sosyo-ekonomik gelişme yapısına sahip olan bölgelerde uyarılmış seçmen davranışı ve siyasal katılma olmaktadır. Uyarılmış katılma geleneksel yapıdan da etkilenmektedir. Yüksek lisans tezimizin sonuç bölümünde elde edilen sonuçlar incelenmiştir. İnceleme sonucunda Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde siyasal yapıya muhalefetin güçlü olduğu sonucuna ulaşmaktadır. Radikal partiler her zaman bölgeden büyük oranlarda oy almaktadır. Geleneksel yapı ve kurumlar siyasete katılmada etkili olduğu gibi yıllardan bu yana bölgede yaşanan siyasal şiddet ve terör örgütleri de siyasete etkide bulunmaktadır. Ancak zamanla geleneksel yapılar çözülmektedir. Ekonomik yapı ile siyasete katılma oy verilen partiler arasında anlamlı bir ilişki vardır. 130
Platon ve Hegel'in rasyonel devlet anlayışlarının karşılaştırılması

Rasyonel devlet anlayışı, Platon'da temel hatları çizildiği üzere, toplumun işleyişini, aklın yasaları doğrultusunda düzenlemeye ve ebedi bir uzlaşım sağlamaya yönelir. Rasyonalizm için toplumun inşa edileceği etik yaşam, insani ihtiyaçlar, duygular ve bunun gibi göreceli yani fenomenal şeylerden değil, akıl üzerinden inşa edilmelidir. Gerek Platon'un gerekse Hegel'in politik evreni ve demokrasi karşıtlığı bununla ilişkilidir. Platon'a göre demokrasi adaletsiz bir yönetimdir ve halkın bireysel-bencil çıkarlarına hizmet eder. Hegel de demokrasiyi şansa dayalı yönetim olarak adlandırır. Platon ve Hegel için uzlaşımı ebedi kılacak etik unsurların ortaya çıkarılması ve keşfedilmesi ile toplumun buna göre düzenlenmesi; biri epistemolojik diğeri ise politik olmak üzere iki süreci gerektirir: Epistemolojik olarak ortaya konulan şema, uygulama alanına ihtiyaç duyar. Hem Platon hem de Hegel, etik uzlaşımı epistemolojik olarak işaret etmekle birlikte, bunların bozulmaya teşne olduklarını ve bu nedenle toplumun devlet tarafından düzenlenmesinin önemli olduğunu vurgularlar. Devlet Bir'in ihtiyaçları temelinde anlam kazanmamalıdır, Çok'un mutluluğu temele alınmalıdır. Bu noktada tümel özgürlük şartları ile tikel özgürlük şartları karşı karşıya gelirler. Tümel ve tikel özgürlük arasındaki çatışma, Platon'un yaşadığı dönem açısından bile problem arz etmektedir. Hegel ise, modern dönemin düşünsel gelişimi altında, bu problemle daha derinden yüzleşmek durumunda kalır. Platon öznelinde klasik rasyonalizm açısından ihtiyaçlar sisteminin yarattığı toplumsal sınıfların varlığı, sürdürülmelidir. Çünkü toplumun devamı ve düzeni buna bağımlıdır. Devletin temel görevi, toplumsal bir çatışmanın ortaya çıkmasının önlenmesi noktasında toplumun düzenlenmesidir. Hegel ise, devletin müdahalesini, tam da bireyin özgürlüğünü ve eşitliğini yani otonomisini yitirdiği noktada devreye sokar. Çünkü modern özne, Descartes ve Kant'ın rasyonalist düşüncesi bağlamında, klasik dönemdeki doğal belirlenimlerinden arındırılmıştır. Descartes özneyi evrensel bir kategoriye çıkarırken, Kant ise pratik aklı ön plana koyarak toplumun ve devletin temel kavramını insanın pratik yanından doğan özgürlük ideası olduğunu söyler. Rasyonalizmin modern düşünceyle bağdaştığı Hegel felsefesi, özgürlük ile rasyonellik arasında kalındığında yapılacak tercihin, her halükarda, birinin daha az olacağı bir sistem meydana getireceğini hatırlatır. Bu açıdan rasyonellik ile özgürlük arasında ters orantı vardır.
Osmanlı'dan Türkiye Cumhuriyeti'ne ordunun siyaset ve toplumsal hayatın diğer alanları üzerindeki etkileri

Bu makalenin amacı; Türkiye'de ordunun etkinlik alanlarına değinmek ve bu alanlar hakkında bilgi vermektir. Osmanlı İmparatorluğu mirası üzerine kurulmuş, pretoryen bir kültürden gelen Türkiye'de ordu etkinliği zaman zaman önüne geçilemez biçimlerde sistemdeki yerini almıştır. Asıl amacı devletin savunmasını yapmak olan ordu, farklı alanlarda nüfuz mücadelesine girişmiştir. Türkiye'de ordu dört kez sivil hayata müdahale etmiştir ve hala kendini ayrıcalıklı konumda görmektedir. Değişen dünyada, ordunun sistem içerisinde bu derece yer alması kabul görmeyen bir durum olarak, demokratikleşmenin önünde engel olarak durmaktadır. Ayrıca ordunun yalnızca siyaset üzerinde değil, ekonomi ve hukuk alanlarındaki ayrıcalıklı konumuna asker-sivil ilişkilerini göz önünde bulundurarak yer vermektir. İkinci Dünya Savaşından sonra dünya siyaseti yeniden şekillenmeye başlamıştır. Dünyanın iki kutba ayrılmasıyla başlayan süreç, zaman içerisinde mutasyonlara uğramıştır. Sovyetlerin yıkılmasında sonra her şeyin çok farklı olacağı düşüncesi kısmen doğru çıkmıştır. Türkiye'deki darbelerde dış güçlerin etkisi ve başka ülkelerdeki örneklere yer verilmiştir. Avrupa Birliği üyeliği konusunda oldukça hassas bir noktada olan Türkiye'nin 2011 yılı itibariyle orduya bakış açısına değinilecektir. Sürenin uzun ve olayların kesif olması dolayısıyla mümkün olduğunca detaydan kaçınılmış ve olayların nüvesi anlatılmaya çalışılmıştır.
A critical approach to Central Bank independence: The case of the Central Bank of the republic of Turkey

1970'ler ile birlikte, politikacıların para politikasına populist müdahaleler yapma amacında olmaları nedeniyle merkez bankalarının bağımsız olmaları gerektiği iddia edilmiştir. Ayrıca, merkez bankalarının tek amaçlarının fiyat istikrarını sağlamak olması gerektiği söylenmiştir. Bu argumanın nötr ve objektif tonuna rağmen, merkez bankası bağımsızlığı anlamını devletin iktisadi yönetimini yeniden yapılandıran Neoliberalism içinde bulmaktadır. Bu tezin temel amacı, merkez bankası bağımsızlığı kavramını ve Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası uygulamasını çok disiplinli bir bakış açısıyla inceleyerek idari ve politik sonuçlarını açığa çıkarmaktır.
Siyasal ahlak ve ideoloji: Ali şeriati üzerine bir inceleme

Siyaset, ahlak ve ideoloji birbirinden ayrılmaz üç kavramdır. İlk insandan bugüne kadar, bu üç kavramın oluşturduğu üçgen sürekli tartışılmıştır. Özellikle modern dönemle birlikte Doğu toplumlarının Batı tipi ideolojileri alması, Doğu toplumları için bu üç kavramın iç açılarını değiştirmiştir. Bu bağlamda, ideoloji, siyasal ahlakı belirleyici unsur haline gelmiştir. Kendisi de bir Doğu toplumunda yetişmiş olan Ali Şeriati, bu durumu çok keskin bir dille eleştirmektedir. Şeriati, ideolojiye dair yaptığı eleştirileri 'Eşekleştirme' kavramına dayandırmaktadır. Bu açıdan Şeriati, modern ideolojilerin Doğu toplumlarını özünden uzaklaştırdığını; diğer bir ifadeyle bilinçten uzaklaştırdığını dile getirmiştir. Siyaset, ahlak ve ideoloji denklemine karşı Şeriati; siyaset, ahlak ve tevhid denklemini önermektedir. Buradan hareketle, çalışmanın birinci bölümünde; Şeriati'nin hayatı, genel felsefesi ve eserleri incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, Şeriati'nin siyasetin kurucu öğeleri olarak birey, toplum ve devlet görüşleri ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise Şeriati'nin ideolojiye karşı eleştirileri, eşekleştirme metaforu ekseninde mercek altına alınmıştır. Çalışmada, yorumcu bilgi kuramı merkezinde fenomenolojik çözümleme tekniği kullanılmıştır.
Intersectionality, politics of identity, gender: Civil society organizations in France

Kesişimsellik, feminist kuram içerisinde üçüncü dalga paralelinde ele alınan ikinci dalga tarafından da oldukça tartışılan bir kavramdır. Kavram, hem kadın, hem alt sınıftan hem de etnik ya da ırksal kimlik özellikleri sebebiyle bazı kadın gruplarının çoklu ayrımcılığa uğradığını belirtir. Bu paralelde kavramın üç temel ve vazgeçilmez değişkeni ırk, toplumsal cinsiyet ve sınıftır. Her biri kendi içerisinde alt boyutlar taşımakta ve her boyut farklı bir tartışma alanı oluşturmaktadır. Fransa örneğinde ise kavram kimlik politikası, laiklik ve feminist tartışmalar paralelinde özellikle STK'lar tarafından tartışılmaktadır. Son 20 yılda kadın hakları savunucusu sivil toplum örgütlerinin özellikle aktif olarak söz aldığı başörtülü Müslüman göçmen kadın olgusu üzerinden yapılan tartışmalar, bu çalışmanın temel çıkış noktası olmuştur. Bu paralelde tezin temel amacı, intersectionality kavramının Fransa bağlamında STK'lar üzerinden nasıl kavramsallaştırıldığı ve bu kavramsallaştırmanın kavramı nasıl şekillendirdiğinin bir değerlendirmesini yapmaktır. Tezin temel argümanı ise Fransa'da kavramın istisnai bir yapı gösterdiği ve bu yapının özellikle 1980'lerden günümüze devam eden kimlik politikaları temelinde tartışılan laiklik, Müslüman kadın göçmenler, İslam ve entegrasyon politikaları ile ilintili olduğudur. Bu noktadan hareketle, tezin literatüre katkısı, intersectionality kavramının Fransa'da belli başlı faktörler ile ilinitisini ortaya koyarak Feminist teori içerisinde yeni ve tartışmalı olan bu kavramın nasıl anlamlandırıldığının değerlendirmesidir.
Kazakistan'da üç tarz-ı siyaset. cedidçilik, milliyetçilik, Türkçülük

Bu çalışma, XIX. yüzyılın sonu ve XX. yüzyılın başında Kazakistan'ın siyasi yapısının oluşumunu ve Kazak milliyetinin devlet olma mücadelesinin tarihi sürecinde ortaya çıkan Cedidçilik, Türkçülük ve Milliyetçilik adlı fikir hareketleri araştırılmıştır. Çalışmanın kronolojik çerçevesi Çarlık Rusya'nın Kazakistan'ı işgali, yerel aydınların sömürü politikasına karşı verdiği siyasi ve kültürel mücadele, Kazakistan'da Cedidçilik faaliyetleri, İslami bütünleşme, Pantürkizm süreci ve akabinde gelişen ulusal Kazak milliyetçiliğinin oluşum süreçlerini kapsamaktadır.
Portrait of a Turkish social democrat: İsmail Cem

İsmail Cem (1940-2007) hayatını Türk modernleşmesinin özelliklerini ve sorunlarını araştırmaya ve bunlara sosyal demokrat çözüm önerileri bulmaya adamış bir entelektüel ve sosyal demokrat politikacıdır. Cem kariyerine 1960'ların sonları ve 1970'lerin başlarında Osmanlı tarihine özel ilgi gösteren ilginç bir sosyalist gazeteci olarak başlamıştır. Kitapları ve köşe yazılarıyla sol siyasal ve entelektüel çevrelerde etkili ve saygın bir kişi haline gelmiş, bir dönem TRT Genel Müdürü olarak da görev yapmıştır. Dönemin yaygın modernist solcu entelektüellerinin aksine Cem Türk modernleşmesinin tepeden inmeci metotlarını eleştirmiş ve Türkiye'nin siyasal sorunlarını demokratik sistem içerisinde çözmesi için çözüm önerileri geliştirmiştir. Bu yıllarda Cem'in demokratik sosyalist dünya görüşü yavaş yavaş sosyal demokrasiye doğru evrilmiştir. 1980'lerden başlayarak Cem artık bir sosyal demokrat politikacı olarak sahne almış ve projelerini gerçekleştirmeye ve teori ile pratiği birleştirmeye çalışmıştır. Türk sosyal demokrasisinin önemli bir ismi haline gelmiş ve arkadaşı Deniz Baykal'la beraber Anadolu Solu'nun teorisyeni olmuştur. 1990'ların ortalarında kısa bir dönem Kültür Bakanı olarak sahne alan Cem, 1997 yılından başlayarak -kısa aralıklarla- beş yıl süreyle Türkiye Cumhuriyeti Dış İşleri Bakanı olarak görev yapmıştır. Bunun yanında Türk siyasal hayatı ve dış politikasıyla ilgili yazmaya devam etmiş ve ardında önemli bir külliyat bırakmıştır. İsmail Cem Türk siyasal ve düşünce hayatındaki yerini üç somut vazife ile ilişkilendirmiştir; Türkiye Cumhuriyeti'ni Kemalizm'in radikal özelliklerini törpüleyerek hem entelektüel, hem de toplumsal düzeyde Osmanlı tarihiyle barıştırmak, Kemalizm'in sosyal demokratik bir yorumunu yaparak Türkiye'nin demokratik pekişmesini sağlamak ve hem Avrupa Birliği üyeliği, hem de Orta Doğu ve Avrasya ülkeleriyle yakın ilişkiler kurmak suretiyle Türkiye'yi bölgesinde etkili bir güç haline getirmek. Bu üç görev doğrultusunda hem bir entelektüel, hem de bir politikacı olarak Cem önemli ölçülerde yol almış ancak görevini tamamlamaya fırsat bulamamıştır. Türk siyasal ve entelektüel hayatında bu denli önemli roller oynamasına karşın Cem'in özel hayatı ve yıllar içerisindeki düşünsel gelişimiyle ilgili pek az şey bilinmektedir. Bu tez İsmail Cem'i analiz etmek için onun hayatı, fikirleri, siyasi kariyeri, Türkiye'nin demokratik sorunlarına getirdiği çözüm önerileri ve dış politika perspektifi ve uygulamalarını analitik bir şekilde incelemek amacıyla yapılmış bir denemedir.
Türkiye'de İslam ve sosyalizm ilişkisi bağlamında Emek ve Adalet Platformu ve Antikapitalist Müslümanlar

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye de İslam ve sosyalizmin ortak değerlerini savunan kişilerin ve oluşumların gelişimini ortaya koymak ve bu görüşün günümüzdeki temsilcisi olan Emek ve Adalet Platformu ve Antikapitalist Müslümanların eylemlerini ve söylemlerini İslam ve sosyalizm kavramları üzerinden tartışmaktır. Birinci bölümde, İslam ve sosyalizmin ortaklaştığı ve ayrıştığı noktalar tartışılmış, İslam ve sosyalizmin ortak hareket edebilirliğine dair bir kavramsal çerçeve çizilmeye çalışılmıştır. İkinci Bölümde, 19. yüzyıldan itibaren, Osmanlı ve Türkiye de İslam ve sosyalizm birlikteliğinin gelişimi aydınlar, partiler, dergiler ve dernekler üzerinden tartışılmıştır. Üçüncü ve sonuç bölümlerinde ise İslam ve sosyalizmin ortak değerlerini savunanların örgütlü hali olan Yeni Siyaset Girişimi ve HAS Parti deneyimlerinden bahsedilmiş, İslamcıların ve sosyalistlerin ortak hareket edebilirliği Emek ve Adalet Platformu ile Antikapitalist Müslümanlar üzerinden değerlendirilmiş ve bu iki örgütün Sol-İslamın gelişimindeki rolü tartışılmıştır.
Terörizm ve istihbarat etkileşimsel dönüşüm

Savaş'ın sona ermesiyle 1990'lı yıllardan itibaren terörizm basit bir kavram ve olgu olmaktan çıkarak küresel ve siyasi bir aktöre dönüşmüştür. Küreselleşme olgusu terörizmi küresel bir güce dönüştürmüş, bunun karşısında ise istihbarat küresel bir misyona, vizyona ve stratejiye sahip olmak durumunda kalmıştır. Bu durumun sonucu olarak 'terörizm ve istihbarat' kavramları küresel terörizm olgusunun güç kazanmasıyla beraber birbirinden ayrılmaz bir yapıda faaliyet göstermeye başlamıştır. Bu faaliyetlerin sonucunda istihbarat ile terörizm arasında döngüsel bir diyagram ortaya çıkmıştır. Terörizm ruhu, mantalitesi, dinamikleri itibariyle bütün klasik istihbarat algılarını ve yaklaşımlarını adeta yerle bir etmiş, istihbarat devrimi kaçınılmaz bir süreç olarak ortaya çıkmıştır. İstihbaratın bu dönüşüm sürecinin her aşamasında bilim ve teknolojinin etkileri görülmüş; araştırma, geliştirme ve inovasyon faaliyetleri ağırlık kazanmıştır. Bu çalışma ile terörizmin etkisiyle istihbaratın yaşadığı dönüşüm sürecinin tüm dinamiklerinin ve bileşenlerinin analiz edilerek sürecin anlamlandırılması amaçlanmıştır. Böyle bir çalışmanın ülkemiz istihbarat disiplinine akademik derinlik katacağı, istihbarat disiplinin gelişimine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Sermaye birikim rejimleri ve devlet: Türkiye ve Arjantin örnekleri, 1945-1980

Türkiye ve Arjantin farklı gelişmişlik düzeylerine sahip olmalarına rağmen, ithal ikameci birikim stratejisi çerçevesinde kalkınma politikası izlemişlerdir. Türkiye'de 1960'lı yılların başında, Arjantin'de ise 1940'ların ortalarından itibaren, sanayi burjuvazisinin politik liderliği altında işçi sınıfı ve diğer kentsel nüfus kesimlerinin oluşturduğu çok sınıflı ittifaklar kurulmuştur. İthal ikameci birikim stratejisinin yapısall ve konjonktürel etkenler yüzünden krize girmesi ve halk kesimlerinin elde ettikleri kazanımları korumak uğruna sınıf mücadelesini şiddetlendirmeleri, tek uluslu hegemonik projenin de krize girmesine yol açmıştır. İhracata dayalı birikim stratejisine geçişin halk kesimlerinin hem siyasal hem de ekonomik açıdan hak kaybına uğramalarını zorunlu kılması, tek uluslu hegemonik projeden iki uluslu hegemonik projeye geçisin zor yoluyla, diğer bir deyişle askeri darbeler yoluyla olmasını zorunlu kılmıştır. Böylece, eski rejimin nüfusun geniş kesimlerinin rızasını almayı amaç edinen görece demokratik iktidarlarının yerini, yalnızca nüfusun kritik kesimlerinin onayına ihtiyaç duyan anti-demokratik iktidarlar almıştır.