turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Klinik örneklemler ışığında ICD-10 uygulamalarının değerlendirilmesi

Yapılan çalışmada klinik örneklemler ışığında Uluslararası Hastalık Sınıflandırması Versiyon 10 kodlamaları dahilinde hasta veri girişinin yeterliliği incelenmiştir. Aynı zamanda Hastane Bilgi Yönetim Sistemlerinin etkinliği ve verimliliği bulgular doğrultusunda değerlendirilmiştir. Çalışmada Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Hastanesi Kulak Burun Boğaz Polikliniği'nde, 2012- 2013 yıllarında başvuran 1216 hastanın dosyası retrospektif olarak incelenmiştir. İlk aşamada, Hastane Bilgi Yönetim Sistemindeki hasta tanıları raporundan Kulak Burun Boğaz bölümünün kullandığı 8 tanı kodu seçilerek hasta listeleri oluşturulmuştur. Hastanın medikal bilgileri bölümünde, hasta dosyaları incelenerek anamnez ekranlarındaki özgeçmişş ve soy geçmişş bilgileri kontrol edilmiş ve tıbbi kayıtların klinik açısından önemine değinmek amaçlanmıştır. İkinci aşamada, Kulak Burun Boğaz kliniğinde ICD- 10 tanılarına ulaşılabilirlilik analiz edilmiştir. Üçüncü aşamada ise Hastane Bilgi Yönetim Sistemini ne kadar etkin kullanılabildiği kişiye ve sisteme bağlı aksaklıklar açısından değerlendirilmiştir. Tanıya göre alınan hasta listelerinde, hasta öyküsüne bakıldığında, en iyi hastalık öykülerinin malign olgularda alındığı gözlenmiştir. Bu hastalıklar arasında ilk iki sırayı Larinks malign neoplazmı ve larinks kıkırdağı malign neoplazmı almaktadır. Kulak Burun Boğaz kliniğinde uygulamada kullanılan 8 tanıya göre, en fazla başvuru yoğunluğunun baş dönmesi tanısı ile geldiği görülmüştür. Hastane Bilgi Yönetim Sisteminin verimli kullanılmadığı ve sistemde aksayan yönlerin olduğu görülmüştür. ICD- 10 uygulamaları klinik örneklemler ışığında incelendiğinde, eksikliklerin ve aksaklıkların olduğu saptanmıştır. Hastane Bilgi Yönetim Sistemlerinin etkin ve verimli olması için sağlık alanında kaliteli bir otomasyon sistemi kullanılması sonucunu göstermektedir. Hastane Bilgi Yönetim Sistemleri ve ICD- 10 uygulamalarının hekimlere getirdiği ek işgücü tekrar gözden geçirilmelidir.
Hemşirelik hizmetlerinde hasta güvenliği: Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde tıbbi hata yapma eğiliminin belirlenmesine yönelik bir araştırma

Günümüzde tıbbi uygulama hatalarındaki artış sebebiyle hasta güvenliği ve tıbbi hata kavramları daha yoğun bir şekilde karşımıza çıkmaktadır. Hasta güvenliğinin sağlanması ve tıbbi hataların önlenmesi, sağlık hizmet sunucularının hasta güvenliği ve tıbbi hata konularında eğitimli olmalarına bağlıdır. Hemşirelerin sağlık hizmeti sundukları varlığın insan olması nedeniyle hataları asgari düzeyde tutmaları ve hatta sıfır hata ile çalışmaları esastır. Ancak hem kişilerden kaynaklı hem de sistem kaynaklı hatalar olabilmektedir. Tıbbi hata meydana gelmeden tüm önlemlerin alınması gerekmektedir. Hata meydana geldiyse bu hatanın örtbas edilmemesi ve hata bildiriminin yapılması gerekir. Bu hata bildirimi daha sonra gelişebilecek hataların önüne geçilmesinde faydalı olacaktır. Bu çalışmada, Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde çalışan hemşirelerin tıbbi hata yapma eğilimlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında kullanılacak veriler; literatür doğrultusunda (Altunkan ve Özata, 2010) geliştirilen 'Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği' kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada hemşirelerin, 'Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği' boyutlarına katılım düzeyleri ile demografik özellikleri arasında herhangi bir ilişki olup olmadığına bakılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre genel olarak hemşirelerin tıbbi hata yapma eğilimlerinin düşük olduğu saptanmıştır.
Preimplantasyon genetik tanı testinin Türkiye'deki talasemi taşıyıcısı anne adaylarına uygulanmasına yönelik bir araştırma

Bir talasemi hastasının doğumunu önlemek için 'prenatal tanı' ve 'preimplantasyon genetik tanı' olmak üzere iki yöntem olmasına rağmen bunlardan sadece birincisi finansal olarak devlet tarafından desteklenmekte, diğeri ise genetik olarak uyumlu kök hücrelerinin nakli için gerekli olan verici kardeş durumunda desteklenmektedir. Sağlık Bakanlığı'nın PGT konusunda kapsamlı yönetmelikleri vardır, ancak bu metot hala talasemi taşıyıcısı çiftlerin sağlıklı çocuk sahibi olmaları için tavsiye edilen ilk basamak değildir. Ayrıca, SGK'nın talasemi hastaları ve taşıyıcılarının sağlıklı bir embriyo ile hamilelik sürecine başlayabilmeleri için bir politikası bulunmamaktadır. Halbuki talasemili çocukların doğumu PGT sayesinde önlenebilmektedir. Dolayısıyla ebeveynlerin PNT'nin var olan tek seçenek olmayıp PGT'nin daha iyi bir seçenek olabileceği konusunda bilgilendirilmeleri son derece önemlidir. Böyle bir bakış açısı oluşmuş gebeliği sonlandırma ihtiyacını ortadan kaldırması bakımından oldukça kayda değerdir. PGT sadece talasemi hastası doğum oranını azaltmakla kalmayıp aynı zamanda hayat boyu süren tedavi masraflarını da düşürecektir. Bunun da uzun vadede ülke ekonomisine katkıda bulunacağı açıktır. Bu çalışmanın asıl amacı bütün taşıyıcı çiftlere PGT uygulamanın talaseminin görülme sıklığını düşürerek hastalığın ekonomik yükünü de azaltabileceğini tartışmaktır. Tartışmayı yürütürken konuyla alakalı istatistiksel verilerden, Sağlık Uygulama Tebliğinden ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından yararlanılmıştır. Söz konusu verilerin analizi sonucunda PGT uygulamasının uzun vadede devlete olan maliyetinin daha düşük olduğu bulgusuna rakamlarla ulaşılmıştır. Ayrıca dünya literatüründe de vurgulandığı üzere Türkiye'de de nadir hastalıklarla ilgili araştırmada, veri toplama ve değerlendirmede, konuyla ilgili tarafların bilgilendirilmesi ve eğitiminde görülen eksiklikler dile getirilmiş; bu eksikliklerin giderilmesiyle PGT'nin hemoglobinopati programına dahil edilip talasemi taşıyıcısı çiftlerin talasemili çocuk sahibi olmalarının önüne geçilmesi ve böylelikle var olan programların güncellenerek kamuya olan mali yükün düşürülmesi gerektiği önerilmiştir.
Hekimlerin örgütsel bağlılık düzeyi ile ihbarcılık tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi: Bir üniversite hastanesi örneği

Örgütlerin temel amaçlarından biri varlığını devam ettirmektir. Bu durum ancak örgütsel bağlılık düzeyi yüksek çalışanlarla mümkün olabilmektedir. Rekabet ortamında devamlılığını sağlamak isteyen örgütler çalışanların bağlılığını arttırma çabalarının yanı sıra bazı etik ve/veya yasa dışı uygulamaları görmezden gelebilmektedir. İhbarcılık da; söz konusu bu uygulamaların açığa çıkarılması ile ilgili bir kavramdır. Bu çalışma, hekimlerin örgütsel bağlılık düzeyi ile ihbarcılık tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Çalışmaya bir üniversite hastanesinde çalışan 149 asistan hekim katılmıştır. Veriler 'Kişisel Bilgi Formu', 'Örgütsel Bağlılık Ölçeği' ve 'İhbarcılık Ölçeği' ile toplanmıştır. İhbarcılık Ölçeğinin sonunda hekimlerin tıbbi hatalara yönelik tutumlarını ölçmek amacıyla araştırmacılar tarafından hazırlanan 8 adet açık uçlu soru da yer almıştır. Çalışmada hekimlerin devam bağlılıkları (x =2,87) duygusal bağlılık (x =2,57) ve normatif bağlılıklarına (x =2,49) göre daha yüksektir. İç ihbarcılık (x=3,07) ve dış ihbarcılık (x =1,88) tutumları ise sessiz kalma (x =3,65) durumuna göre daha düşük bir ortalamaya sahiptir. Ölçekler bazında hekimlerin örgüte bağlılık düzeyleri ile ihbarcılık tutumları arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır ancak alt boyutlardan duygusal bağlılık düzeyleri ile iç ihbarcılık ve dış ihbarcılık tutumları arasında pozitif yönlü çok düşük bir ilişki vardır. Sosyodemografik özelliklere göre incelendiğinde kadınların duygusal bağlılık düzeyleri ve 6-10 yıldır bu kurumda çalıştığını ifade eden asistan hekimlerin dış ihbarcılık tutumları (x =3,50 2,12) anlamlı derecede daha yüksektir (p<0,05). İhbarcılık davranışına yönelik hekimlere yöneltilen açık uçlu sorulardan elde edilen cevaplara göre, hekimlerin çoğu (N=108) hatalı ya da yanlış uygulamalarla karşılaşmasına rağmen sessiz kalmayı(N=60) tercih etmektedir. İhbar etmenin sonucu değiştirmeyeceğinin düşünülmesi (N=30), hekimlerin çalışma arkadaşlarını koruma isteği (N=14), yasal süreçler ile uğraşmak istememe (N=10) ve olaylardan sorumlu tutulma korkusu (N=6) bu durumun en önemli nedenleri olarak gösterilmektedir. Hatalı ya da yanlış uygulamalar karşısında sessiz kalmayı tercih edenlerin sayısı çoğunlukta olsa da ihbarcılık davranışını seçen hekimler (N=48) raporlamayı örgüt içindeki kanallar yoluyla yapmaktadır. Sonuç olarak hekimlerin bağlılık düzeyleri ile ihbarcılık tutumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki yoktur bağlılık düzeyleri orta, ihbarcılık tutumları orta düzeydedir. Araştırmada çalışanların örgütüne olan bağlılıkların artırılması, ihbarcılık tutumunun meslektaşlarına veya örgütlerine zarar verici bir durum olmadığını aksine örgüt yararına bir uygulama olduğu örgüt içinde oluşturulan politikalarla çalışanlara benimsetilebilmesi, örgüt içinde ihbarcıyı teşvik edici ve destekleyici güvenilir bir raporlama sistemi oluşturulabilmesi önerilmiştir.
Hastanelerde maliyet-performans analizi ve Sağlık Bakanlığı Tokat Doğum ve Çocuk Bakımevi Hastanesi'nde bir uygulama

Hastanelerde Maliyet- Performans Analizi ve Sağlık Bakanlığı Tokat Doğum ve Çocuk Bakımevi Hastanesinde Bir Uygulama Sosyo-ekonomik kalkınmanın temel göstergelerinden olan sağlık hizmetleri kullanımı giderek artan bir önem kazanmaktadır. Sağlık hizmetlerinin önemli sunucularından biri olan hastane işletmelerinin varlıklarını sürdürebilmeleri, her şeyden önce sağlık bakım hizmetlerim en düşük maliyetle ve maksimum nicelikte üretmelerine ve kaynaklarını etkin olarak kullanmalarına bağlıdır. Hastane işletmelerinde verilen sağlık bakım hizmetlerinin maliyetlerini hesaplamak ve hastanelerin verimliliğini ölçmek hastaneler için önem arz etmektedir. Bu araştırmada Sağlık Bakanlığı Tokat Doğum ve Çocuk Bakımevi Hastanesinde 2001 yılı mali ve istatistiki veriler baz alınarak hastanenin direkt madde ve malzeme giderleri, direkt personel giderleri ve genel üretim giderleri tanımlanmış ve bu giderlerin hastanede mevcut 35 hizmet merkezine dağılımı yapılmıştır. Bölümlerde oluşan toplam maliyetler hizmet verdikleri diğer bölümlere uygun ölçütler kullanılarak dağıtılmış ve hastanenin maliyet yapısı tanımlanmıştır. Buna göre yatan hasta, poliklinik hizmet merkezleri ve özel hizmet merkezlerinde oluşan maliyetlerin maliyet fonksiyonları incelenerek birim maliyetleri hesap edilmiştir. Yatan hasta servislerinde kapasite kullanımının maliyetlere etkisi hesaplanmıştır. Birim maliyetlerin hesaplanmasından sonrasında personel ve maliyetlerle ilgili performans analizleri yapılmıştır.
Türkiye'de aile planlaması yöntemlerinin maliyet-etkililik analizi

Bu çalışmanın amacı Türkiye'de Sağlık Bakanlığı tarafından kişilere herhangi bir ücret talep edilmeden sunulan veya bedeli kişilerin bağlı oldukları sosyal güvenlik kurumu (Maliye Bakanlığı veya Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ödenen aile planlaması yöntemlerinin maliyet-etkililiğini değerlendirmektir. Çalışmada 2008 yılı verileri ve fiyatları esas alınmıştır. 2008 yılında aile planlaması hizmetinden yararlanan kişi sayıları TSİM'den alınmıştır. Yöntemlere ilişkin maliyetler Ankara İl sağlık Müdürlüğü'nün 03.05. 2010 tarih ve 56011 sayılı yazısı ve Sağlık Uygulama Tebliği 2007 verilerinden sağlanmıştır. Hizmetlerin verildiği sağlık basamağına ilişkin veriler ise Sosyal Güvenlik Kurumunun 14.01. 2011 49093 tarih ve sayılı yazısı ve Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırmaları 2008'den yararlanarak bulunmuştur. Araştırmada 5 yıllık zaman dilimi değerlendirilmiştir. İlk yıl dışında oluşacak maliyetler 21.11. 2008 tarih ve 27060 sayılı resmi gazetede yayınlanan yeniden değerlendirme oranına uygun olarak %12 oranı ile iskonto edilmiştir. Temel analiz sonucunda en maliyet-etkili yöntemin rahim içi araç olduğu bulunmuştur. RİA'dan sonraki maliyet-etkili yöntemler vazektomi ve tüpligasyondur. Değerlendirmeye alınan diğer yöntemler ise RİA tarafından baskılanmıştır. Ancak yöntem kullanmama ile kıyaslandığında tüm yöntemlerin maliyet-etkili olduğu bulunmuştur. Çalışmanın kapsadığı zaman dilimi ve iskonto oranının sonuçlara etkisini değerlendirmek için tek yönlü duyarlılık analizi yapılmıştır. Bu amaçla %5, %7, %10 ve %15 iskonto oranları değerlendirilmiş ve analizin iskonto oranına duyarlı olmadığı bulunmuştur. Araştırmanın kapsadığı zamanın 10 yıl olarak değerlendirildiğinde yine maliyet-etkililik sıralaması değişmemiş, yalnızca maliyet-etkililik oranları arasındaki büyüklük değişmiştir.
Hastane çalışanlarının toplam kalite yönetimi uygulamalarına ilişkin algı düzeyleri: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi örneği

Esas itibariyle kökenleri tarih öncesi dönemlere dayanan ancak 21. yy'da popülerlik kazanan Toplam Kalite Yönetimi uygulamaları, önceleri üretim işletmeleri daha sonra hizmet işletmelerinde bugün ise tüm sektörlerde maliyeti azaltmak, rekabet üstünlüğü sağlamak ve karlılığı artırmak amacıyla hızla yayılmıştır. Toplam kalite yönetimi bu katkılarının yanında işletmelerin tüm iş süreçlerini de derinden etkilediği gerçeğinden hareketle bu çalışmada bir hizmet işletmesi olan hastanelerde, hastane çalışanlarının TKY uygulamalarına ilişkin algı düzeylerini ölçmek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2018 yılı ilk yarısında SCÜH'da çalışanlar arasından basit rastgele örnekleme metoduyla seçilen 150 personel oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak 9 sorudan oluşan kişisel bilgi formu ve Ustasüleyman (2011) tarafından geliştirilen, araştırmacı tarafından sağlığa uyarlanan 51 sorudan oluşan, hastane çalışanlarının TKY uygulamalarına ilişkin algı düzeylerini ölçmeye yönelik anket soruları kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programı aracılığıyla betimsel istatistikler, güvenilirlik analizi, normallik testi, bağımsız gruplar t testi, tek yönlü ANOVA analizi, korelasyon analizi yöntemleri ile değerlendirilmiştir. Çalışmada, hastane çalışanlarının TKY uygulamalarına ilişkin algı düzeyleri ile kalite üzerine eğitim alma durumları ve hastanedeki pozisyon değişkenleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Hastane yöneticilerinin liderlik tarzları algısının iç girişimciliğe etkisi: sağlık sektöründe bir araştırma

Bu çalışmanın amacı sağlık kurumlarında görev alan yöneticilerin takındığı liderlik tarzlarının çalışanların iç girişimcilik davranışı üzerine etkilerini belirlemektir. Bu amaca göre tarama modelli bir araştırma tasarlanmıştır. Araştırmada Adana ilinde hizmet sunan özel bir sağlık kurumunda görev yapan 120 sağlık çalışanı üzerinde anket uygulanmıştır. Araştırmada kullanılan anket; kişisel bilgi formu, iç girişimcilik ölçeği, liderlik tarzları ölçeği ve etik liderlik ölçeğinden oluşmaktadır. Ölçeklere ilişkin güvenirlik ve geçerlilik çalışmaları yapılmıştır. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemleri t-testi, anova testi, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucu elde dilen bulgular incelendiğinde liderlik tarzlarının ve etik liderliğin girişimciliği açıklama gücünü belirlemek amacıyla oluşturulan regresyon modelinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca etik liderlik davranışının girişimciliği açıklama düzeyine bakıldığında ise yine istatistiksel olarak anlamlı bir sonuca ulaşılmıştır. İç girişimcilik ile liderlik tarzlarının arasında pozitif yönlü ve orta derecede korelasyon olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak hastane yöneticilerinin takınmış olduğu liderlik tarzlarının, iç girişimcilik davranışı üzerinde belirleyici bir değişken olduğu sonucuna varılmıştır.
Bölge hastanelerinde hemşirelik hizmetlerinin yönetsel organizasyonu açısından karşılaştırılması

Bu çalışma bölge hastanelerindeki hemşirelik hizmetleri ve yönetim organizasyonu arasındaki farkı saptamak amacıyla tanımlayıcı olarak planlanmıştır. Araştırma Balıkesir ili Edremit ilçesinde Asker, Devlet ve Sigorta Hastanesi olmak üzere üç hastanede toplam 124 hemşire ile görüşülüp, hazırlanan anket aracılığıyla veriler toplanıp, yüzdelik ve çok gözlü ki-kare testi ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda Sigorta ve Devlet Hastanelerinde hizmet-içi eğitim programlarına istenilen önemin verilmediği, Asker Hastanesinin ise eğitim programlarını uygulama düzeyinin yüksek olduğu saptanmıştır. Her üç hastanede de oryantasyon programına istenilen önem verilmemektedir. Asker ve Sigorta Hastanesinde çalışan hemşirelerin hastalarla ilgili işlevleri ve hasta bakımını yeterli düzeyde yapmadıkları, Devlet Hastanesinin ise bu iki hastaneye göre daha yüksek düzeyde olduğu bulunmuştur. Üç hastanede de çalışan hemşirelerin diğer personel jyuplannm işlevlerini yüksek oranda yaptıklarını belirtmişlerdir. Yönetim açısından da Devlet ve Sigorta Hastanesinin istendik düzeyde olmadıkları saptanmış, Asker Hastanesinde ise daha olumlu sonuçlar elde edilmiştir.
Sağlık kurumlarında dış kaynak kullanımının değerlendirilmesi: Van ili örneği

Dış kaynak kullanımı, işletmelerin temel yetenekleri dışında kalan faaliyetlerini bir anlaşma dahilinde dışarıdan başka bir tedarikçi firmaya devretmesidir. Birçok farklı iş ve meslek faaliyetlerini kendi içerisinde gerçekleştiren, karmaşık organizasyon yapısına sahip olan sağlık kurumları dış kaynak kullanımına sıklıkla başvurmaktadır. Sağlık hizmeti sunan kurumlar, dış kaynak kullanımından yararlanarak temel yetenekleri olan tıbbi hizmetlere daha çok odaklanmaktadır. Dolayısıyla dış kaynak kullanımı sağlık kurumlarına yönetim ve hizmet sunma alanlarında birçok fayda sağlamaktadır. Fakat dış kaynak kullanımının sağladığı faydaların yanı sıra tedarikçiye aşırı bağımlı hale gelme, kurum ve hastalara ait gizli bilgilerin başkalarıyla paylaşılması, tedarikçinin sadece maliyetlere odaklanmasından dolayı hizmet kalitesinin düşmesi, kurumun temel yeteneklerini kaybetme gibi bir takım riskleri de bulunmaktadır. Bu temelde dış kaynak kullanımı hem sağlık kurumları hem de sağlık hizmeti alanlar açısından oldukça önemlidir. Son zamanlarda sağlık kurumlarında dış kaynak kullanımının uygulama alanları gittikçe artmıştır. Bu çalışma ile dış kaynak kullanım yönteminin, sağlık kurumları açısından sağladığı faydaları ve taşıdığı risklerin incelenmesi amaçlanmıştır. Van İli Merkezinde yer alan kamuya ait hastanelerin yönetim ve idari birim çalışanlarına anket uygulanarak veriler toplanmıştır. Çalışmada, dış kaynak kullanımı kurumun iş yükünü hafifletme, teknolojik yenilikleri takip etme, hizmet kalitesini arttırma gibi avantajlar sağladığı belirlenirken, maliyetleri düşürmediği ve personelin asıl işine odaklanmasını sağlamadığı tespit edilmiştir. Ayrıca ek maliyetlerin ortaya çıkması, temel yeteneklerin kaybedilmesi, tedarikçi firma tarafından sunulan hizmetlerde denetim zorluğunun yaşanması, tedarikçinin düşük performans göstermesi ile istenilen verimin alınmaması gibi dezavantajlarının olduğu belirlenmiştir.
Emergency service patient tracking system

Acil servislerdeki metanın 'insan hayatı ve sağlığı' söz konusu olması bu hizmet kurumlarını hassas bir yere taşımaktadır. Çok uzun bir süre, hastane acil servis sistemleri tek başına çalışan sistemler olarak kalmıştır. Bu sistemler ara sıra da olsa çağrı cihazlarına bağlanarak acil servis uyarılarını hemşirelere iletmişlerdir. 1990'ların başında acil servis raporlaması yapılması için istekler artmış, PC'ler risk yönetimi ve kalite geliştirme süreçleri desteklemek için daha çok kullanılmaya başlanmıştır. 1990'ların sonlarında kablosuz telefonlar çağrı cihazlarının yerini almaya başlamıştır. Bu telefonlarla sadece basit metin mesajı olarak değil, aynı zamanda konsultasyon görüşmesi de sağlandığından, acil servislerde daha yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır. Günümüzde ise, bir sonraki adım olarak yer belirleme sistemleri ihtiyacı doğmuştur. Bu da, toplanan lokasyon bilgilerinin acil servislere entegrasyonunun sağlanması gerekliliğini ortaya çıkmıştır. Akıllı kentlerin oluşumunda merkezi takip mekanizmaları hızlı bilgi paylaşımı, hızlı önlem alma ve uzaktan müdahale etme olanakları sağlamaktadır. Bu çalışmamızda, gömülü sistemler desteğinde bir akıllı kentin hastane acil servislerinin merkezi olarak takip edilmesini sağlayacak ilaç, personel ve hasta takip sistemleri sunulmaktadır. Gerçekleştirilen pilot çalışmada, RFID ve iBeacon teknolojileri kullanılarak elde edilen veriler bir sunucuya aktarılarak değerlendirilmektedir. Acil durum bilgileri anlık olarak ilgili doktor, hemşire ve yetkilendirilmiş tüm yöneticilere ulaştırılmaktadır. Çalışmanın detaylı donanım ve yazılım tasarımı, yapılan deneyler, deney sonuçları ve deney sonuçlarından elde edilen başarım değerleri paylaşılmaktadır.
Sağlık sektöründe çalışanların kişisel koruyucu donanım kullanım bilinci

Sağlık çalışanları bir yandan hastalara ya da hastalık tehlikesi altında olanlara hizmet verirken, bir yandan da hizmetin özelliğinden kaynaklanan birçok risk ve tehlikeye maruz kalmaktadır. İşyeri çalışma şartlarının iyileştirilmesi, çalışanların iş sağlığı ve iş güvenliği konularında eğitilerek iş sağlığı ve güvenliği bilinci oluşturulması, iş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenmesinde en etkili yöntemlerden biri olan kişisel koruyucu donanımların etkin bir şekilde kullanılması, tehlikelerden korunmamızı sağlayacaktır. Bu çalışma hastane personelinin kişisel koruyucu donanımlar hakkındaki kullanım, fayda ve görüşlerini açığa çıkararak konu hakkında alınacak önlem ve diğer öngörülere dayanak olmak amacıyla yapılmıştır. Örnekleme çalışması Mersin Bölgesinde bulunan kamu hastanelerinde yapılmıştır. Yapılan anket çalışması 319 katılımcı ile 3 hastanede uygulanmış ve hastanede çalışan personelin kişisel koruyucu donanım kullanımları, konu hakkındaki bilgi ve görüşleri ile birlikte donanım yeterliliği ile ilgili değerlendirmeleri alınmıştır. İş güvenliği ve iş sağlığı kavramını 'duymuş' olanlar katılımcıların tamamına yakındır (% 94 ,1). Ancak konuyla ilgili eğitim alanların oranı cevap verenler içerisinde % 63, tüm katılımcılar içerisindeki oranı ise % 59 ,2'dir. Katılımcıların kişisel koruyucu donanımda kullanılan malzeme ile ilgili eğitim gördüğünü belirtenlerin oranı % 72 ,9'dur. KKD'lerin saklama koşullarını bildiğini belirtenlerin oranı % 75,6, kullanım kılavuzlarını okuduğunu belirtenlerin oranı ise % 52 ,9'dur. KKD'lerin bilincine yönelik yapılan analizde eğitim ve saklama koşulu bilgileri yüksek oranlarda gözlenirken kılavuz bilgisinin oranı yarı yarıya bulunmuştur. Eğitim, saklama koşulu bilgisi ve kullanma kılavuzunun okunmasının beraber değerlendirilmesi sonucunda ise KKD bilinç skoru 60,63 olarak saptanmıştır. En az bir meslek hastalığı riski belirten katılımcıların oranı % 63,3 olup, iş kazası riski belirtenlerin oranı ise % 50,5 olarak belirlenmiştir. İş kazası ile ilgili cevap verenlerin % 85 ,1'i yanıtsızları da dahil ettiğimizde % 80,6 oranında en az bir iş kazasına maruz kaldığını belirtmiştir. İş kazası ihtimali için risk belirtmediği halde en az bir iş kazası geçiren 104 katılımcı vardır. 104 katılımcının % 98 ,1'i KKD kullanırken bu iş kazasını geçirmiştir. KKD kullanım ile fayda gördüklerini belirtenlerin oranı % 75 ,5'tir. Genel oranlara bakıldığında ise KKD faydası cevap verenlerde % 78 olarak gözlenmiştir. Çıkan olumsuz sonuçları iyileştirmek için iş sağlığı ve iş güvenliğinin bir ekip işi olduğunu kavramak bu konuda uzman kadro oluşturmak gerekmektedir. İş sağlığı ve iş güvenliği çatısı altında bölümlerde kullanılacak KKD'ler tespit edilmeli ve bu konuda gerekli eğitimlerin düzenlenmesi amaçlanmalıdır. Çalışanlarca kullanılan KKD'ler aralıklarla denetlenmeli, kullanım hataları ve diğer tespitler değerlendirilerek gerekli eğitimlerin tekrarlaması sağlanmalıdır.