turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kaunos'tan iki heykel başı

Bugün Dalyan Deltasının formasyonu nedeniyle kıyıdan oldukça uzaklaşan Kaunos, bir zamanlar Karia'nın önemli liman kentlerinden biriydi. Kentin kuruluşundan çok önce jeolojik zamanlarda başlayan ve hala devam eden topografik oluşumlar Kaunos'un sadece politik ve sosyal yaşamını değil, ekonomik ve kültürel değişiminin de nedeni olmuştur. İngiliz araştırmacı Rd. Hosykn'ın Kaunos'u ilk kez keşfinden sonra kent çok sayıda araştırmacının ilgisini çekmiştir. Prof. Dr. Baki Öğün'ün başkanlığında 1966 yılında kazıların başlamasının ardından, bugüne dek çok sayıda önemli arkeolojik sonuçlara ulaşılmıştır. Bununla birlikte Kaunos'ta kazılarla gün yüzüne çıkarılarak bilim dünyasına tanıtılan malzeme içinde araştırmalara en az konu olanı plastik malzemedir. Kazılarda ele geçen plastik eserlerde mermer malzeme şaşırtıcı derecede az sayıda örnekle temsil edilmektedir. Bunun kentte, bronz malzemeden yapılma heykellerin mermere göre daha fazla tercih edilmesiyle ilgili olduğunu söyleyebiliriz. İncelediğim yontu başlarının her ikisi de 1982 yılındaki tiyatro sahne binası kazı çalışmaları sırasında ele geçmişştir. Yontulardan iyi korunmuş olan 1 no'lu baş; saç stili, başındaki bant ve yüz hatlarıyla döneminin özelliklerini yansıtmaktadır. Daha az korunmuş olan 2 no'lu yontu başının benzer örneklerinin kısıtlı olması nedeniyle tarihlendirmede ilkine göre daha az örnekle karşılaştırılabilmiştir. Çalışmada ele alınan ve her ikisi de Hellenistik Dönemden olan eserler taşıdığı özelliklerle yeterince tanımadığımız Kaunos plastiğinin anlaşılmasına katkı sağlayacaktır.
Güneydoğu Anadolu'da MÖ 1. Bin Yılda Geç Hitit Kentleri

MÖ 1200'de Hitit İmparatorluğu'nun yıkılşından sonra Anadolu'da Hitit kültürü, kurulan Geç Hitit krallıkları tarafından devam ettirilmiştir. Bu çalışmada Hitit İmparatorluğu'nun yıkılışından sonra Geç Hitit Krallıkları'nda da uzun bir süre daha varlığını sürdüren kentlerin, kültürel ve politik olarak Hitit İmparatorluğuna karşı duyduğu aidiyet duygusunun nedenleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Tezin birinci bölümünde MÖ 3. binyılın ikinci yarısından itibaren Hitit İmparatorluğunun yıkılına kadar olan dönemin sosyo-politik olayları değerlendirilmiş, ikinci bölümünü ise Hitit İmparatorluğu sonrası Kuzey Mezopotamya ve Anadolu'nun genel sosyo-politik durumu ile Geç Hitit Krallıklarının bu sosyo-politik durumdaki konumunu içermektedir.
The cultic landscapes of Phrygia

Bu tezde Batı Frigya'da bulunan Frig kült alanları peyzaj odaklı bir bakış açısıyla coğrafi bilgi sistemleri kullanılarak incelenmiştir. Frig kült alanları ile bölgesel coğrafi yapı arasındaki uzamsal ilişkiler, belli çevresel ve kültürel parametreler göz önüne alınarak araştırılmıştır. 30 Frig kült alanı bu çalışmanın temel arkeolojik verisini oluşturmaktadır. İkincil olarak kullanılan arkeolojik veri ise Frig kültürüyle bağlantılı bir grup höyük ve tepeüstü yerleşmeyi kapsamaktadır. Çalışma arkeolojik veri açısından, konuyla ilgili bilimsel yayınlar ve yakın geçmişşte yapılan yüzey araştırmalarına dayanmaktadır. Kullanılan coğrafi veri kümeleri, ASTER Global DEM ve bundan üretilmiş raster veri haritaları ile dijital tarihi ve coğrafi haritaları içermektedir. Tez, Frig kült alanlarına dair belli uzamsal örüntüleri ortaya çıkararak daha iyi anlaşılmalarına katkıda bulunmaktadır. Ayrıca, Batı Frigya'da bulunan Frig kült alanları ile höyük ve tepeüstü yerleşmeleri ilk defa bir arada sunmaktadır. Sonuç olarak, görkemli jeolojik oluşumlara sahip 'yüksek Frigya yaylalarının' kült alanlarının dağılımında önemli rol oynamış olabileceğini önermektedir.
Ana hatları ile Demeter kültü

Yüksek Lisans tezi olarak sunmayı amaçladığım bu çalışmamda genel olarakDemeter'in mitsel kişiliğini ve Demeter kültünü ana hatlarıyla tanıtmak istedim. Öncelikle Demeter'in mitsel kişiliği ve onunla ilişkilendirilen karakterleriyorumlayarak başladım. Bunun yanı sıra Demeter ve Demeter kültü için yapılantapınakların bilindik örneklerini, Demeter'in yontu sanatına ve seramik sanatına yansıyan betimlemeleri aktarmaya çalıştım. Çalışmada son olarak Demeter kültününtemellerini oluşturan, kızı Kore'nin Zeus'un onayı ile Hades tarafından kaçırılışmitolojisini ve Kore'nin yeraltı ile yeryüzü arasında aracı bir rol üstlenişininsebeplerini açıklayarak son verdim. Tezimin oluşum aşaması; kitap, makale gibi yayınların derlenmesinden oluşmaktadır.
Elazığ-Bingöl illeri yüzey araştırması çanak çömlek malzemesinin değerlendirilmesi

Malatya-Elazığ bölgesindeki sistematik ve bilimsel arkeolojik araştırmalarKeban Barajı kurtarma kazıları ile başlamıştır. 1968 yılında başlayan kazılar 1974 /75yıllarında sona ermiş ve bölgedeki araştırmalar bir diğer proje olan Karakaya Barajısu toplama alanlarında devam etmiştir. Bölgede çalışmalarda bulunmuş bilim adamlarından biri de Veli Sevin'dir. Sevin 1985- 1987 yıllarında, Karakaya barajalanı ile Elazığ ve Bingöl'de yüzey araştırmaları yapmıştır. Tezimizin konusunu oluşturan çanak çömlek malzemesi de bu yüzey araştırmalarının özellikle Elazığ ve Bingöl illerinde tespit edilmiş yerleşmelerinden elde edilmiştir. Yapılan çalışma sonrasında 1147 parça çanak çömlek parçası incelenmiştir. Malzememiz incelenmeden önce çalışma yaptığımız alan coğrafi olarak değerlendirilmiş ve ardından bölgedeki arkeolojik araştırmaların tarihçesine değinilmiştir. Daha sonra teknik olarak benzerlik gösteren parçalar bir araya getirilerek mal grupları oluşturulmuş ve bu mal gruplarının tipolojisi ve analojisiyapılmıştır. Çanak çömleklerimizin büyük çoğunluğunu Demir Çağı ile İlk TunçÇağı'nı temsil eden parçalar oluşturur. En erken parçalarımız Kalkolitik Çağ'ı temsil ederken en az parçanın tespit edildiği dönem ise Orta Tunç Çağı'dır.
Tire Müzesinden Hellenistik ve Roma Dönemi mezar stelleri

Bu çalışmada, İzmir ilinin Tire ilçesindeki Arkeoloji Müzesinde korunan, Tire'nin çeşitli bölgelerinden gelen ve Hellenistik - Roma İmparatorluk Dönemine tarihlediğimiz mezar stelleri toplu olarak ele alınmıştır. Mezar stelleri, stel tipleri, figür tipleri şeklinde alt başlıklar şeklinde incelenmiştir. Ölü yemeği sahneli stellerin sayıca fazla olması nedeniyle ayrıca ölü yemeği sahnesinin ikonografisine değinilmiştir. İkinci bölümde, daha önce yapılan çalışmalardan yararlanılarak, ölü yemeği betimlemelerinin kökeni üzerinde durulmuştur. Sahnenin gelişimi içersinde, Tire Müzesi ölü yemeği sahneli stelleri değerlendirilmiştir. Tire Müzesinin Hellenistik ve Roma İmpataorluk Dönemi mezar stelleri, stel tipleri bakımından benzer örnekler ışığında ele alınmıştır. Steller, alınlıklı ve alınlıksız olmak üzere alt başlıklar şeklinde incelenmiş ve yöreye özgü tiplerin gelişimi anlatılmıştır. Ayrıca bu bölümde, Göllüce ve Uzgur'da bulunan stellerin işlendiği atölyelere dair bir takım bilgiler de elde edilmiştir. Figür tipleri bölümü, kadın ve erkek tipleri şeklinde alt başlıklar halinde incelenmiştir. Figür tiplerinin gelişimi ve Tire Müzesi stellerinin gelişimdeki yerleri üzerinde durulmuştur. Çalışmamız kapsamındaki mezar stellerindeki figürler, benzer örneklerle karşılaştırılarak tarihlendirilmiştir. Tüm çalışmalar sonucunda elde edilen bilgiler, harita, tablolar, levhalar ile desteklenerek sunulmuştur.
Elazığ Müzesinde korunan Urartu adak levhaları ve işlevleri

Anadolu'nun en büyük madenci topluluğu olarak bilinen Urartular'da gelişmiş bir metal endüstrisinin bulunduğu bilinmektedir. Bu bölgede araştırmalar sonucu bulunan ürünlerde en çok bronzun kullanıldığı da anlaşılmaktadır. Urartular, giysilerinde kemer kullanmayı seven bir toplum olarak, daha sonra bu kemerleri keserek metal levhalara dönüştürüp, yeniden bezeyerek farklı amaçlarla da kullanmaya başlamışlardır. Bu çalışma Elazığ Arkeoloji Müzesi'nde bulunan metal levhaları konu almaktadır. Bu levhaların hangi teknikle yapıldığı, ne amaçla kullanıldığı açıklamaya çalışılarak stil özelliklerinin irdelenmesi amaçlanmıştır.
Pisidia, Pamphylia ve Lykia bölgesi (MS. 1. 3. Yüzyıllar) sikke dolaşımı

Bu yüksek lisans çalışmasında Pisidia, Pamphylia ve Lykia Bölgesi'nde bulunan ve sikke buluntuları yayımlanan kentlerin, Roma İmparatorluk Dönemi'ne ait sikkelerinin dolaşımı ve dolaşıma sebep olan unsurları ele alınmıştır. Ayrıca Anadolu'da sikkeleri yayımlanan önemli merkezler, müze katalogları ve definelere bakılarak, Pisidia, Pamphylia ve Lykia Bölgesi'nde bulunan kentlerin sikke dolaşımı da incelenmiştir. Böylece bölgelerin Roma İmparatorluk Dönemi'nde siyasi, sosyal ilişkileri irdelenerek, kentlerin ekonomideki yerine değinilmiştir.
Tlos antik kenti stadyum alanı seramikleri

Söz konusu bu çalışma, 2007 yılından itibaren kazı çalışmaları yürütülen Stadyum Alanı içerisinden tespit edilmiş olan bütün dönemleri ve seramikleri kapsamaktadır. Kentin yerleşim kronolojisinin kesintisiz olarak ele alınabilmesine yönelik olarak, M. Ö. 6. binyılın ikinci yarısından başlayarak M. S. 20. yüzyıla kadarki tüm seramik materyal değerlendirilmiştir. Böylelikle özelde kent ve Likya Bölgesi'nin yerleşim tarihi gözlemlenebilirken genelde ise Orta ve Batı Anadolu, Akdeniz Havzası ve Yunanistan gibi çevre bölgeler ile kültürel etkileşimleri irdelenebilmiştir. Orta Kalkolitik Dönem seramikleri kendi içerisinde gruplandırılmış, yakın ve uzak bölgelerde söz konusu dönem kronolojisi içerisine yerleştirilmiştir. Tez kapsamında incelenmiş seramikler, literatürde özellikle Güneybatı Anadolu Platosu içerisinde karanlık dönem olarak nitelendirilen Orta Kalkolitik Dönem ile ilgili önemli veriler sunmuştur. Çalışma alanı içerisinde değerlendirilen bir sonraki dönem ise Orta/Geç Tunç Çağı'dır. C14 analizleriyle de tarihlendirilmeleri yapılan tabakalardan gerek Orta Anadolu gerekse de Batı Anadolu, Adalar ve Yunan anakarasından bilinen çok sayıda form kronolojik gelişimi ve analojisiyle beraber değerlendirilmiştir. Anadolu'da Hitit İmparatorluk Dönemi, Ege dünyasında ise Miken kültürünün hakim olduğu zaman aralığı ile paralellik gösteren Stadyum Alanı buluntuları Lykia arkeolojisinde yapılan tartışmalara yeni bir boyut kazandıracaktır. Lykia'da epigrafik ve arkeolojik materyal eksikliği nedeniyle karanlıkta kalan Erken Demir Çağı ve sonrasıyla alakalı mimari ve arkeolojik buluntuların Stadyum Alanı'nda tespit edilmiş olması bölgede yerleşim kronolojisinin kesintisiz olarak devam ettiğini gösterir niteliktedir. Bu kapsamda ele alınan problemlerden biri de Protogeometrik Dönem bezeme geleneğiyle üretilen seramiklerin Lykia özelinde neden Arkaik Dönem sonuna kadar görüldüğüdür. Arkaik Dönem'e bakıldığında Stadyum Alanı'nda mimari kontekst içerisinde ele geçirilen seramik tipolojisinin bölge yerleşimleriyle kültürel paralellikler gösterdiği anlaşılmıştır. Klasik ve Hellenistik Dönem seramiklerine bakıldığında ise Stadyum alanında sayısal ve tipolojik olarak çok zayıf verilen sunduğu görülmüştür. Hellenistik Dönem'de inşa edilen ve Roma Dönemi'nde de işlevselliği devam eden Stadyum yapısının Geç Roma/Erken Bizans Dönemi'yle işlevini yitirmesi sonucunda alan kısmen konutlarla iskan edilmiş ve zamanla dolgu tabakasıyla kaplanmıştır. Stratigrafik kesinliği olmayan bu tabakalar içerisinde Roma İmparatorluğu Dönemi'nden başlayarak Geç Antik Çağ'a kadarki zaman dilimine ait kaplar bir arada tespit edilmiştir. Erken evresi Geç Antik Dönem'e uzanan Bizans konutları M. S. 12 .-13. yüzyıl seramik repertuvarı hakkında önemli bilgiler sunmuştur. Son olarak M. S. 17.- 19 yüzyıl arasına tarihlenen yerel ve ithal seramik örnekleri ele alınmış olup kent ve bölge kronolojisine paralellik gösteren tüm seramikler bir araya getirilmiştir.
Giresun/ Khalkeritis Adası nekropolü ve iskeletlerin paleontropolojik analizi

Giresun/Khalkeritis Adası'nda 2011 ve 2012 yıllarında yapılan çalışmalar sonucunda otaya çıkarılan nekropol ve nekropol alandan çıkarılan iskeletleri arkeolojik ve antropolojik veriler ışığında değerlendirmek bu tezin amacını oluşturmaktadır. Giresun ilinin 1.7 km açığında yer alan Giresun - Aretias - Khalkeritis Adası Klasik Dönemden başlayarak günümüze kadar yerleşim görmüş yaklaşık 40 hektar büyüklüğünde bir adadır. Ada'da yürütülen 2011 - 2012 yıllarındaki kazı çalışmalarında 9. ve 12. yüzyıllara tarihlenen manastıra ait ana kilise açığa çıkarılmıştır. Kilise ve kiliseye bağlı şapellerde yürütülen kazılarda gömü alanları tespit edilmiştir. Olasılıkla kilise mensuplarına ait 83 mezar ve bu mezarlardan ele geçen 83 birey ortaya çıkartılmıştır. Kaçak kazılar ve doğa koşulları nedeniyle mezar olma özelliğini yitirmiş alandan gelen iskeletlerin de değerlendirilmesiyle toplamda 172 birey tespit edilmiştir. İskeletlerin tümü doğu-batı doğrultusunda gömülmüştür. Bireyler sırtüstü yatırılmış, kolları dirsekten kırılarak karın üzerinde birleştirilmiştir. Bacaklar, genellikle ayak bileklerinden birleştirilmiştir. Başlar enseden ve iki yandan ya da tek taraftan taşlarla desteklenerek hafifçe kaldırılmış ve yüzün doğuya bakması sağlanmıştır. Çıkartılan iskeletler Ankara Üniversitesi paleoantropoloji laboratuarında temizlik ve onarım çalışmaları tamamlandıktan sonra çalışmaya hazır hale getirilmiş ve daha sonra yaş, cinsiyet ve patolojik durumları değerlendirilmiştir. İskeletlerin 25'ini çocuk, 9'unu adolesan, 49'unu kadın, 73'ünü erkek, 16'sını ise yaşı ve cinsiyeti belirlenemeyen bireyler oluşturmaktadır. İskeletlerde kırık, periostitis, sifilis, osteoartrit, schomorl nodül, anemi ve osteomalazi paleopatolojik olguları bulunmuştur. Manastır yaşantısı, paleodiyet ve paleopatojik durum açısından değerlendirirsek Giresun/Khalkeritis Adası toplumunun sosyoekonomik yapısının düşük olduğu, çoğunlukla balıkçılıkla geçinildiği, dışarıdan göç alan, şiddet olaylarıyla karşı karşıya kalmamış bireylerden oluştuğu söylenebilir.
Mö III. binyıl Doğu Anadolu Bölgesi'nin ölü gömme gelenekleri ve mezar tipleri

Doğu Anadolu Bölgesi geniş yüzölçümüne sahip toprakları içerisinde yüksek dağları, yüksek yaylaları ve alçak düzlükleri, derin vadileri içeren önemli bir coğrafyaya sahiptir. Bu coğrafya zorlu topraklarında birçok arkeolojik keşfi saklamaktadır. Suriye-Mezopotamya, Kafkaslar, İran ve Orta Anadolu kültürleriyle doğrudan kurulan iletişim sayesinde bölge genelinde zengin arkeolojik bir geçmişş geride kalmıştır. Jeostratejik konumu sayesinde Paleolitik dönemlerden günümüze kadar farklı toplulukların, halkların, kültürlerin ve medeniyetlerin izlerine bölgenin içerisine serpiştirilmiş düzlüklerde ulaşmak mümkündür. Bu tez çalışmasında Doğu Anadolu Bölgesi içerisinde sınırlı sayıda tespit edilen, kazılan ve raporları yayımlanan MÖ III. binyıla ait mezar veya mezarlıklar konu edilmiştir. Bu mezar/mezarlıkların verileri analiz edilerek çoklu korelasyon yöntemiyle bölgenin ölü gömme gelenekleri ve mezar tipleri aydınlatılmaya çalışılmıştır. Bölge arkeolojisinin neredeyse unutulmuş bir yanı olan bu bin yıllık sürecin ölü gömme geleneklerini aydınlatan mezarların yeri, konumu, höyükteki yerleşimle varsa bağlantısı, mezar tipleri, türleri, yönleri, düzeni, hediyeleri, gömü sayısı, ölülerin yatırılış şekilleri, gömü tarzlarına göre ayrıntılı olarak ele alınmaya çalışılmıştır. Doğu Anadolu Bölgesinde tespit edilen MÖ III. binyıla ait mezarlar ve içerisinde ele geçen eserler çevre coğrafyalarla iletişim halinde olunduğunu göstermektedir. Uruk kültürü kadar olmasa da MÖ III. bin yıl içerisinde bölgenin büyük ve kapsamlı bir ticari ağa sahip olduğunu mezar buluntularından söylemek mümkündür. Söz konusu iletişim sayede bölgeye ulaşan yeni fikirler, teknolojiler ve inançlar mezarlarda çok büyük izler bırakmıştır. Çalışmada özgün tablolar, grafikler ve haritalar hazırlanarak ulaşılan bu sonuçların tamamı somutlaştırılmaya çalışılmıştır.
Smyrna Agorasında bulunan bir grup Korinth başlığı

Bu çalışmanın amacı Smyrna Agorası'ndaki kazı çalışmaları sonucu bulunan korinth başlıkları ile Cumhuriyet döneminden son döneme kadar Taş Eser Deposu olarak kullanılan İzmir Müzesi'nde yer alan, İzmir'in farklı noktalarında ele geçirilmiş veya İzmir dışından getirilmiş ve buluntu yerleri kesin olarak belirlenememiş olan korinth başlıklarını incelemektir. Smyrna Agorası'nda bulunan korinth başlıkları ile ilgili inceleme yapılırken akanthus çelenk yapraklarının konumlandırılması ve basit dekor elemanlarının kompozisyonları dikkate alınmıştır. Çalışmada, üç gruba ayrılan başlıkların öncelikle dekorasyon atölyeleri ile ilişkisi, sonrasında ise stil karşılaştırma yöntemi kullanılarak kronolojik bir şekilde genel stil özellikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın sonucunda, 2007 yılı öncesinde açığa çıkarılan Bazilika yapısının bir bölümü ve Batı Stoa yapılarında bulunan korinth başlıkları ile 2007 yılından sonra açığa çıkarılan Bazilika Yapısı'nın kalan bölümü, Mozaikli Yapı, Bouleuterion ve Faustina Kapı'sına uzanan Liman Caddesi'nde bulunan korinth başlıklarının kronolojik olarak stil gelişimi açısından Smyrna Agora'sında bulunan yapılar hakkında M. S. 177/ 178 depremi sonrasında önemli inşa faaliyetlerinin gerçekleştiği ortaya çıkmıştır. Başlıklardaki stilistik özellikler, Smyrna Agorası'nda bulunan başlıkların Aphrodisias dekorasyon okulundan etkilenerek Smyrna'da yerel bir atölyenin üretimde bulunduğunu göstermektedir. Ayrıca, Smyrna'da varlığı bilinen bir mezar steli atölyesi Roma döneminde yıldızı parlayan bir kent olan Smyrna'da da M. S. 2. yüzyılda inşa faaliyetlerinin olduğunu kanıtlar niteliktedir.
Hekatomnidler öncesinde Karia mimarisi

Hekatomnidler dönemi öncesinde Karia bölgesinin mimari gelişiminin incelendiği bu çalışmada dönem mimarisiyle ilgili tüm veriler bir arada değerlendirilmiştir. Kesin tarihlenebilen yapı kalıntısı bulunmayışı sebebiyle tez çalışmasının temeli bu döneme tarihlenebilen mimari elemanlar üzerine kurulmuştur. Bu kapsamda bölgedeki müzelerde ve antik yerleşimlerde yoğun araştırmalaryürütülerek yeni mimari elemanlar tespit edilmiştir. Hem bu yeni elemanlar hem de daha önce kısmen tanıtılmış veya yayınlanmış mimari elemanlar bir araya getirilerekmimari açıdan değerlendirmeleri yapılmıştır. İlk bölümün konusunu oluşturan bu değerlendirmeler mimari elemanların tanımı, eleman bazındaki işlevi ve paralel örnekler ışığında tarihlendirilme önerilerini kapsamıştır. Tezin ikinci bölümü iseyerleşimler ve yapılar üzerine yapılan değerlendirmeleri içermektedir. Bu kapsamdamalzeme ve tarihlendirmeleri yardımıyla gruplandırılmış mimari elemanlaryerleşimlerde yürütülen kazı ve araştırmaların sonuçları, mevcut kalıntılar üzerindeki incelemeler ve antik kaynakların aktardığı bilgiler ile bir arada değerlendirilmiştir. Tez çalışmasının 1. bölümünde incelenen 97 adet mimari eleman Aiol ve İonyapı elemanları olarak iki ana gruba ayrılmıştır. Aiol yapı elemanları Alazeytin'deniki yapıya ait 4 başlık, Euromos ve Datça'dan iki başlık ve Halikarnassos'tan bir konsol bloğundan oluşmaktadır. İon yapı elemanları ise 10 yapı elemanı grubu içinde toplam 38 farklı elemana ait olarak sınıflandırılmış olan 90 adet mimari elemanıkapsamaktadır. 11 farklı yerleşimde tespit edilmiş olan mimari elemanlar diğer arkeolojik verilerle birleştirildiğinde toplam 22 farklı yapıya ait olarak tanımlanabilmiştir. Geç Arkaik dönemde yoğunlaşan bu yapılar Karia bölgesinin bu dönemdeki mimari gelişimi hakkında bilgi verecek ölçüdedir. Ancak, lokalizasyonuile birlikte önerilebilenler sadece Alazeytin 30 ve 31 numaralı yapılar, HalikarnassosApollon Tapınağı, Mylasa Zeus Karios Tapınağı ve Labraunda Zeus Tapınağıdır. Diğer yapılar ise mimari elemanlar sayesinde varlığı önerilebilmektedir ve ilerde yapılacak çalışmalar ile kalıntılarının tespit edilmesi mümkün olabilecektir. Değerlendirilen tüm veriler ışığında Karia'nın arkaik dönem itibarıyla diğer bölgelerle kıyaslanabilecek ölçekte bir mimari geleneği bulunduğusöylenebilmektedir. Ayrıca bazı ünik özellikleri Karia'nın bu Aiol ve İonmimarisinin gelişiminde rol oynamış olabileceğine işaret etmektedir.
Plinius'ta metalurji

ÖZ 'Plinius'ta Metalürji ' adı altında yürütülen bu çalışma, yazarın büyük eseri Naturalis Historiae'nın XXXIII. ve XXXIV. ciltlerinde yer alan madenler ve metaller hakkındaki bilgilerin, önce orijinal metinden Türkçeye çevrilip, daha sonra antik dönemin aynı konuda yazılmış diğer eserleri ve günümüzün kimya ve metalürji bilimleriyle karşılaştırmalı değerlendirilmesidir. İS 23-79 yıllan arasında yaşayan yazarın eserinin bu ciltleri ilk önce Latinceden Türkçeye çevrilmiş, değişik kaynakların yardımıyla eserde adı geçen madenler, metaller ve diğer maddelerin Türkçe karşılıkları tam olarak belirlenmeye çalışılmıştır. Eserde sunulan bilgiler yeni olmasa da antik dönemde tanınan bütün metal, maden, alaşım ve bileşiklerin özellikleri, üretimi ve kullanım alanlarım kapsar. Bu metal ve madenlerin çıkarıldığı bölgeler günümüzde de büyük bir farklılık göstermemektedir. Aktarılan bilgiler de tespit edilen yanlışlıkların temel nedeni bilimsel bilginin eksikliğidir.
İstanbul Yenikapı Limanı'nda bulunan Geç Roma - Erken Bizans amphoraları üzerindeki yazıtlar ve damgalar

Halen devam etmekte olan Tüpgeçit-Marmaray Projesi Yenikapı Arkeolojik Kazıları sırasında Antik Eleutherios Limanı ortaya çıkarılmıştır. Kazıda Geç Roma Erken Bizans Dönemi kontekstinde ele geçen malzemelerin yoğunluğunu amphoralar oluşturmaktadır. Büyük bir buluntu grubu olan dönem amphoraları çok çeşitliliğe sahiptir. Söz konusu taşıma kaplarının üzerinde çok sayıda damga ve yazıtlar bulunmaktadır. Kazıda ele geçen damga ve yazıtların bir bölümü hazırlanan tezde kataloglanarak incelenmiştir. Bununla birlikte, tezde Geç Roma Erken Bizans Dönemi öncesi ve sonrası dönemlere ait bazı örneklere de değinilmiştir. Yenikapı Marmaray Arkeolojik Kazısı'nda ele geçen, Geç Roma Erken Bizans Dönemi amphoralarındaki damga ve yazıtlarda; kapasite, amphoranın veya taşınan mamulün üretici markası, ürünün cinsi ve görevli memur ile ilgili konularla karşılaşılmıştır. Dini öğeler de çok sık görülmektedir. Geç Roma Erken Bizans Dönemi'nde kullanılan amphoralar üzerindeki yazıt ve damgalar; dönemin ekonomik faaliyetleri, ticari dolaşım, üretici bilgileri, pazarlama stratejileri ve okuma yazma oranı hakkında bilgiler vermektedir. Bu bağlamda, tezde incelenen Yenikapı buluntularından, Constantinopole'ün ekonomisi ve günlük yaşamı ile ilgili bilgi edinilmektedir.
A history of Turkish archaeology from the nineteenth century to the end of the one party period

Bu tezin ana amacı akademik bir disiplin olarak Türkiye arkeolojisinin ortaya çıkışı, gelişimi ve Kemalist milliyetçilikle olan ilişkisini ve yeni bir ulusal kimlik yaratma surecinde arkeolojinin rolünu araştırmak ve tartışmaktır.
Lagina kutsal alanı altarı tavan kasetleri mimari özellikleri

Antik kaynaklardan birçok yerde tapınaklar yapılmadan çok daha önce altarların yapıldığını öğreniyoruz. Bu durum insanların tanrılarına şükretmek, kurban sunmak ve istekte bulunmak amacıyla adak adama yeri ihtiyacından doğmuştur. Sunu yerleri zaman içinde gelişip büyümüş ve her dönemde kendine has mimari bir forma sahip olmuşlardır. Lagina Kutsal Alanındaki Altar'da bunun örneklerinden biridir. Tanrıça Hekate için inşa edilen en büyük Altar burasıdır. Ayrıca Helenistik Altarlar içinde en çok kalıntıya sahip olan ve Anadolu'nun en iyi korunmuş Altarı olarak kabul edilmektedir. Mimari bezemeler ve arkeolojik verilere göre Altar İmparator Augustus Dönemi'nde inşa edilmiştir. Altar çevresinde yapılan kazılarda; Altarın alt yapısı ve üst yapısına ait çok mimari elemanlar açığa çıkarıldı ve Augustus Döneminde yapılan Altardan önce yapılan eski bir Altarın varlığı kesinlik kazandı. Altara ait mimari blokların bazılarının Erken Bizans Dönemi'ne ait yapılarda tekrar kullanıldığı tespit edildi. Hem yerinde korunmuş kalıntılar hem de mimari bloklar açısından şimdilik burada var olan eski altarın tam şeklini ve yerini bilemiyoruz. Ancak yeni Altarın önceden var olan Altarın bulunduğu yere yapılmış olduğu düşünülmekte. Konu olarak incelediğimiz ve katalogladığımız tavan kaseti bloklarının gerçekte hangi yapılara ait oldukları ise daha çok kazılar ve restorasyon çalışmaları sonuçlarına bağlı olarak netleşecektir