turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1960'larda sosyo-politik ortam ve Türkiye İşçi Partisi'nin TBMM'deki temsiliyeti

Türkiye Solu, Osmanlı'nın son dönemlerinden 1960'lara kadar, kısa süreli dönemler dışında, resmi ideoloji tarafından 'tehlike arz eden' bir şekilde ele alınmış ve buna karşı geliştirilen baskı mekanizmaları ile yeraltı faaliyetlerine zorlanmış ve kitleselleşmesi engellenmiştir. Sol hem tek parti iktidarı olan CHP döneminde hem de çok partili sistemin ilk iktidarı olan DP döneminde gayrı meşru ve illegal kabul edilmiş, solcu ve komünistler vatan haini olarak suçlanmışlardır. Yıllarca baskı politikaları nedeniyle dar bir alan ve kadroya sıkıştırılmıştır. Bu açından 1960'lı yıllar sol için bir dönüm noktası olmuştur. Türkiye İşçi Partisi, 1961 Anayasa'sının tanıdığı hak ve hürriyetler ve geliştirdiği iktidarı frenleyen mekanizmaların/kurumların oluşturulması ile meydana gelen demokratik ortamda, sendikacılar tarafından kurulmuş, dönemin aydınlarının partiye geçmesiyle sosyalist bir kimlik kazanmıştır. Legal bir parti olarak kurulan ve legal kalmak adına çokça çaba sarf etmiş, katıldığı seçimlerde yaptığı etkili propaganda ile halkın teveccühünü kazanmış ve kitleselleşmiştir. 1965 yılı seçimleriyle meclis çatısı altında temsiliyet hakkı kazanmış ve Türkiye'de solun meşruiyet sorununu ortadan kaldırmıştır. Toplumda karşılık bulan TİP, kapatıldığı 1971 yılına kadar mecliste sosyalist fikirler ekseninde etkin bir muhalefet yapmıştır.
Kazakistan etnik denge siyasetinin temeli olarak Kazakistan Halk Asamblesi

Bu tez çalışmasında Kazakistan'daki etnik siyasetin durumu ve Kazakistan Halk As mblesi'nin bu etnik siyaset içindeki rolü incelenecektir. 1991 yılında Kazakistan bağımsızlığını ilan ettiğinden itibaren barış, hoşgörü ve yapıcı bir diyalog ideallerine yönelmiş modern, laik bir devlet kurmayı amaçlamıştır. Bu çerçevede devletin milli siyaseti Kazakistan toplumunun 'vatandaşlar ortaklığı' olarak kurulmasına yönelik biçimde şekillendirildi. Ülke içindeki farklı gruplar arasındaki ilişkilerin, ortak bir model çerçevesinde kurulması, farklı kültür ve dinler arasında diyalog başlatılması, etnik ve dini farklılıklardan bağımsız olarak tüm vatandaşların eşitliğinin pratikte uygulanması, toplumun 'vatandaşlar ortaklığı' olarak kurulmasının temel bileşenlerini oluşturmuştur. Etnik ve dini ilişkiler alanında Kazakistan Cumhuriyeti'nin yasal çerçevesinin oluşmasında 1995 ile 1996 yılları önemli bir yer teşkil etmiştir. Mart 1995'te Devlet Başkanlığı'nın istişare-danışmanlık organı olarak, Kazakistan Halk Asamblesi kurulmuştur. Kurumsallaşma sürecinde Asamble, devletin halklar arası anlayış modelinin kilit unsuru, toplumun güçlü bir istikrar saglayıcı faktörü olmuştur. Çalışma üç bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Çalışmanın giriş bölümü araştırma konusunun belirlenmesi ve sınırlandırılması, araştırmanın amacı ve önemi ve araştırmanın yöntemini kapsamaktadır. Tez çalışmasının dayandığı iki temel sav, araştırmanın amacı içerisinde ortyay konmuştur. Bu savlardan ilki, Kazakistan Halk Asamblesi'nin, Kazakistan'da etnik denge siyasetini kurmada ve toplumsal tutunumu sağlamada etkili bir kurum olduğudur. İkinci sav ise Kazakistan'a özgü bu modelin, Kazakistan dışında, etnik sorunlar yaşayan diğer ülkelere de örnek bir model olabileceğidir. Birinci bölümde araştırma konusuna dair etnisite, etnik grup, ulus, yurttaşlık ve ulus devlet kavramları kuramsal ve tarihsel olarak tartışılmıştır. İkinci bölümde Kazakistan Cumhuriyeti'nin nüfus yapısı ve ülkede yaşayan farklı etnik gruplar, bağımsızlık sonrası süreçte ülkedeki etnik ilişkilerin anayasal temelleri ve ilkeleri analiz edilmiştir. Üçüncü bölümde Kazakistan'da hoşgörüye dayanan etnik denge siyaseti ve toplumsal uzlaşma modeli olarak şekillenen Kazakistan Halk Assamblesi üzerinde durulmuştur. Bu bölümde Kazakistan Halk Asamblesi'nin oluşum süreci ve Anayasal statüsü üzerinde durulmuştur ve siyasi karar alma süreçlerinde Asamble'nin rolü ve faaliyetleri ele alınmıştır. Son olarak Asamble'nin uluslararası yeri ve etkisi incelenmiştir. Sonuç kısmında ise varılan bulgular özetlenerek, tezin giriş bölümünde ifade edilen savların doğruluğu analiz edilmiştir.
Ekonomik ve politik istikrarın sağlanmasında başkanlık sisteminin rolü

Halkın egemenliği temeline dayanan yönetim şekillerinde hükümet sistemleri, halkın, yalnızca siyasette değil beraberinde ülke ekonomisine de yön vermektedir. Bu çalışmanın amacı, hükümet değişikliklerinin ülkeler açısından siyasal ve ekonomik anlamda ne derece istikrar sağladığı, başkanlık sisteminin bu anlamda ne ölçüde önem arz ettiği cevaplarına bakılmıştır. Türkiye'deki hükümetlerin yapılarına göre tek parti hükümetleri mi yoksa koalisyon hükümetleri mi siyasal ve ekonomik açıdan istikrarı sağlayıp sağlamadığı gibi sorulara karşılık gelen cevaplar aranmıştır. Bu konu hakkında yazılmış mevcut çalışmalar değerlendirilmiş, pek çok görüşün fikirlerine yer verilmiştir. Bu görüşler doğrultusunda hükümetlerin hem siyasi hem ekonomik yönleri bir arada toplanarak istikrar açısından değerlendirilmiştir. Öncelikle istikrar ile ilgili belirli kavramlar açıklanmış, politik ve ekonomik istikrarı etkileyen faktörlerden bahsedilmiş olup, siyasal mekanizmalara değinilmiştir. Daha sonra hükümet sistemlerine değinilmiştir. Özellikle başkanlık sistemi ile ABD'de uygulanılan tipik başkanlık modelinden bahsedilmiş son olarak ise ekonomik ve politik istikrarın başkanlık sistemi üzerindeki etkisine dair genel bir değerlendirme yapılmıştır. Türkiye'de siyasi ve ekonomik istikrarın sağlanmasında hükümet sistemlerinin ne derece etkili olduğu açıklanmaya çalışılmıştır. Değerlendirmelerin sonucunda ise siyasi istikrarsızlığın olduğu dönemde ekonomik istikrarsızlıklar ve ekonomik krizler ortaya çıktığı görülmüş ve siyasi istikrarın oluşmasıyla birlikte ekonomik istikrarında sağlandığı izlenmiştir. Hükümet sistemlerinin istikrar sağlaması konusunda bu kanının ülkeler açısından farklılık arz ettiği görülmüştür.
Le Congrès de 1931 du Parti Républicain du peuple

Cumhuriyet Halk Fırkası'nın 1931 tarihinde gerçekleşen Üçüncü Büyük Kongresi gerek fırka tarihi, gerekse Türk siyasal tarihi açısından pek çok bakımdan bir dönüm noktası teşkil etmiş, bu kongreyle beraber CHF bir programa ve daha tanımlı bir dünya görüşüne sahip olmuş, parti-devlet ilişkileri ve siyasal iktidarın toplumsal alanla olan ilişkileri yeniden yapılandırılmıştır. Bu tez çalışmasında sözü edilen kongreyi, kendisini önceleyen süreçler, temel gündem maddeleri ve kongreye hakim olan temel yönelimler gibi farklı eksenler üzerinden inceliyoruz.
William E. Connolly'de demokratik farklılık/çoğulculuk ve siyasal topluluk sorunu

William E. Connolly siyasal kötülük sorununu, siyasal yaşamın kurucu sorunu olarak görür. Geç-modern dönemlerde bu sorunla mücadele etmenin bir aracı olarak çoğullaştırma siyasetini önerir. Ona göre geç-modern dönemlerde hızın-ivme kazanması, çoğullaştırma siyasetinin ihtiyaç duyduğu demokratik kültürün hayat bulması için siyasal bir imkandır. Bu siyasallık biçimi, üyeleri arasında ahlaki bir tavrı yetiştirerek, onların tekamül etmesini amaçlar. Connolly'e göre ömür ile kayıtlı olan tekamül süreci, hayatı bir nimet olarak görüp ona karşı şükran duyabilmeyi ve farklılıklara bu hayatın bir bereketi olarak bakabilmeyi gerektirmektedir. Ayrıca bu demokratik kültür, bir siyasal topluluk formu olarak angajman ethosunu beraberinde getirmektedir. Angajman ethosunun muhtevası çalışmanın ilgi odağıdır. Angajman ethosu, hem halihazırda var olan muhtelif farklılıkların siyasal değerini teslim etmeyi hem de yeni kimlik/farklılık taleplerini demokratik süreçlere katmayı amaçlayan senfonik bir uyumdur. Bu noktada angajman ethosu, Connolly'nin demokrasi düşüncesinin iç çelişkisini üretmektedir. Çünkü angajman ethosu, bir yandan kimlikleri kendi ontolojik temellerinden koparan çoğullaştırma siyasetini gerektirirken, diğer yandan onlar arasında etik bir tavrı yetiştirerek siyasal bir mücadele zemininde buluşturur ve daha geniş bir aidiyet duygusunu geliştirir. Bu süreci deneyimleyen muhtelif kimlikler, bu siyasal topluluk tasavvurunu besledikleri için değerlidir. Ayrıca bu siyasal topluluk formu, ihtiva ettiği siyasal-gruplaşmalar arasında, halihazırda bu etik tavra göre tekamül etmiş olan kimliğin karakterini yansıtabilir. Nihayetinde angajman ethosu; kayıtlı olduğu onto-siyasal fikrinde temellenen soyut, geniş ve dinamik bir siyasal topluluk formu olarak düşünülebilir.
Tevfik İleri'nin yaşamı ve fikirleri

oz 1911 yılında Rize'de doğan Tevfik İleri çocukluk yıllarında ailesi ile birlikte İstanbul'a taşınmıştır. Tevfik Bey İstanbul'da ilkokulu ve Gelenbevi Ortaokulu' nu bitirdikten sonra Yüksek Mühendis Mektebi' ne girmiştir. Bu yıllarda Tevfik Bey MTTB Reisi olarak dikkatleri üzerine çekmiştir (1933). Bundan sonra meslek hayatına atılmıştır. 1950 yılında Demokrat Parti'den milletvekili seçilen İleri, 1950- 1960 yılları arasında DP'nin milli eğitim politikalarını yöneten ve yönlendiren isim olmuştur. Tevfik İleri gençlik yıllarında düzenlediği milliyetçi öğrenci hareketleri ile yüksek öğrenim öğrencileri arasında milli bilincin oluşmasını sağlamıştır. Tevfik İleri, Milli Eğitim Bakanı iken komünizm söylentilerini durdurmaya çalışmış ve Türk eğitimini millileştirmeyi amaçlamıştır.
Ürdün'de 1989-2005 arası demokratik dönüşüm

Bu çalışma Ürdün'de 1989- 2005 arasında yaşanan demokratik dönemi incelemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda çalışmada, modern Ürdün tarihi boyunca demokrasinin gelişimi, 1989'daki demokratik dönüşümü etkileyen faktörler, karşılaşılan zorluklar ve Ürdün demokrasisinin geleceğine dair beklentiler analiz edilmektedir. Dahası Çalışma, 1989'dan 2005'e kadar Ürdün'de demokrasinin görünümlerini ve demokratik pratiklerin yapısını, Arap bağlamıyla karşılaştırmalı olarak, modern demokrasi teorisi içinde ele alarak incelemektedir. Bu doğrultuda, çalışma her bir bölümü kaplayan 5 soru etrafında düzenlenmiştir. Çalışmanın amaçlarını gerçekleştirmek için bilgiler, anayasalar, kanlar, konuşmalar, gazeteler gibi resmi belgeler ve önceki çalışmalar, tezle, dergiler ve makaleler gibi gayriresmi belgelerin bir araya getirilmesiyle elde edilmiştir. Toplanan bilgiler, farklı metodolojik yaklaşımlarla analiz edilmiştir. Tarihsel, analitik, örnek olay, karşılaştırmalı analizler, Ürdün'ün demokratik dönüşümünü derinlemesine anlayabilmek için birlikte kullanılmıştır. Çalışmanın bulguları, 1989 öncesi Ürdün siyasi sisteminde demokrasinin geçerli olmadığını ortaya koymuştur. Sonuçlar aynı zamanda Ürdün'de demokrasinin belirmesinde ve korunmasında birbiriyle ilişkili faktörlerin etkili olduğunu göstermiştir. Bu faktörler, ekonomik, liderlik, güvenlik, eğitim, nüfus yapısı, coğrafya gibi yerel faktörleri, Arap-İsrail çatışması gibi bölgesel faktörleri ve Sovyetler Birliği'nin yıkılması, dış yardımlar ve diğer ekonomik modeller gibi uluslararası faktörleri içermektedir. Çalışma, sonuçları, çıkarımları ve önerileri içermektedir.
Pkk terör örgütü'nün kuruluşu, faaliyetleri ve Türkiye'nin mücadele politikaları

Türkiye'de terör problemi seneler ülke gündeminde yerini korumuş ve korumaya devam etmektedir. Ülkemiz mevcut enerjisini bu konuya harcayarak politik, ekonomik ve toplumsal alanda amaçladıklarının oldukça gerisinde kalmıştır. Ülkemizin terör konusunda ortaya koyduğu mücadelede devamlılık sağlayamaması sebebiyle terör ülkemizin en büyük problemlerinden biri olmayı sürdürmektedir. Türkiye, yaklaşık otuz seneden daha uzun zamandır, türlü türlü terör eylemleriyle karşı karşıya kalmış ve bu saldırılar halen devam etmektedir. Türkiye'ye saldırılar düzenleyen terör örgütlerinin başında PKK terör örgütü gelmektedir. Ülkemizin konumu sebebiyle dünyada stratejik bir merkezde olması, bahsi geçen bu saldırıların en önemli sebeplerinden biridir. Bu çalışmada Türkiye'ye karşı uzun zamandır terör eylemlerinde bulunan PKK terör örgütünün kuruluşu, gerçekleştirdikleri eylemler ve tüm bunlara karşı Türkiye'nin uyguladığı müdahaleler incelenecektir
Çok partili sisteme geçiş sürecinde muhalefet (1945-1950)

Bu çalışma, Çok Partili Sisteme Geçiş Süresi olan 1945- 1950 yıllan arasındaki muhalefet olgusunu incelemektedir. Bu dönemde, Türk demokrasisi için yapılan mücadelelerin ve tartışmaların hem iktidar, hem de muhalefet taraflarında nasıl cereyan ettiği üzerinde durulmuştur. Çalışmada sözü edilen demokrasiye yöneliş, Türkiye'de Çok Partili Rejime Geçiştir. Geçiş döneminin doğasını ortaya koyabilmek amacıyla, resmi yayınlar ve bazı gazeteler temel kaynak olarak belirlenmiştir. 23 yıl boyunca Türkiye'nin tek partisi olma özelliğini koruyan CHP karşısındaki muhalif partiler, kişiler ve görüşlerle ilgili bir tarihsel kesit sunulmaya çalışılmıştır. Bu dönemde, Muhalefetten, Halk Partisi hükümetine yönelik yoğun eleştiriler söz konusu olmuştur. Muhalefet, Anayasa'nın tanıdığı kişi hak ve hürriyetlerinin korunmasını isterken, 'demokrasiye aykırı' gördüğü kanunların kaldırılmasıyla, Türkiye'de demokrasinin sağlanacağını belirtmiştir. Ancak bu çalışmada, demokrasinin toplumsal gelişmenin öngördüğü bir gereksinim olmasından çok, dış dünya konjonktürünün etkisiyle uygulanmak zorunda kalındığı tespit edilmiştir. Geçiş döneminde, hükümetçe siyasi kaygıların egemen olduğu bir iç politika izlenmiştir. Bu ise, Atatürk devrimlerinden sapmanın bu dönemde başladığım göstermiştir. Tek parti idaresine karşı birikmiş hoşnutsuzluk 'tarafsız seçim mekanizmasının' kurulmasından sonra yapılan 1950 seçimlerinde iktidar değişikliğine yol açmıştır. Çalışma ayrıca, 1945- 1950 yıllarındaki muhalefet hareketinin niteliğine bakılarak, günümüze kadar uzanan dönemde Türk demokrasisinin temel problemlerinin hiç de rastlantısal, gelip geçici olmadığını, tarihsel temelleri olduğunu ortaya çıkarmıştır.
Bülent Ecevit as a political leader

SİYASAL LİDER OLARAK BÜLENT ECEVİT Hatice Ferah Köseoğlu Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Yrdm. Doç. Ümit Cizre Sakallıoğlu Ortak Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ergun Özbudun Haziran 1 998 Bu tezin amacı etkili liderliğin önemini ve gerekliliğini genelde politikada ve özelde Türkiye'de analiz etmektir. Bunu yaparken, tez 'liderlik' üzerine teoretik bir çerçeve çizmekte ve Bülent Ecevit hakkında bir durum çalışması yapmaktadır. Teoretik çerçeve, günümüz demokrasileri için çok gerekli olan ideal lider tipini çizmektedir. Durum çalışması ise Bülent Ecevit'in Türk siyasi yaşamına katkılarını ve bu bağlamdaki hatalarını ortaya koymaktadır. Bu tezin ana teması, parti-içi demokrasi ve diğer partilerle temel prensipler bağlamındaki uzlaşma ve bütünleşmenin sağlıklı demokrasiler ve istikrarlı rejimler için çok gerekli ve elzem olduğudur. Bu konuyu daha detaylı araştırmak için; Ecevit'in Türkiye'ye ve diğer partilere ve gruplara ilişkin teşhis, politika oluşturma ve uygulamalarını nasıl yaşama geçirdiği ve uyguladığı ve bunların politik manzarayı nasıl yeniden yapılandırdığı incelenmiştir. Bu analiz sonucunda ortaya çıkan şudur ki bu politikalar verimlilik, etkinlik ve tutarlılık bağlamında farklılıklar göstermeleri ne rağmen, Türkiye için, o anki konjektürlerde gereklidir. Mamafih, bu politikaların bazıları Türk siyaseti için dezavantajlar oluşturmasına rağmen bazıları da Türkiye'ye yadsınamaz katkılarda bulunmuştur. iv
Arge harcamalarının muhasebeleştirilmesi ve vergi açısından denetimine ilişkin bir uygulama

Yeni teknolojilerin üretimi ya da var olan ürünlerin geliştirilerek pazar paylarının artırılması kapsamında katlanılan maliyetler, firmalara rekabet ortamında ciddi avantaj veya dezavantaj sağlayabilmektedir. Katlanılan bu maliyetler sonucu olumlu projelerin elde edilmesi pazarda rekabet gücünü artıracak ve katlanılan maliyetlerin geri dönüşleri alınmaya başlanacaktır. Olumsuz sonuçlanan her deneme ise firmalara ilave maliyet ve zaman kaybı olarak geri dönecektir. Bu süreçte Ar-Ge faaliyetleri kapsamında sağlanan teşvik ve destekler, firmaların üzerlerindeki maliyet yükünün azaltılmasında ve yeni projelerin oluşturulmasına destek olmak adına imkan sağlamaktadır. Bu çalışma ile de mevzuatta yer verilen teşvik ve desteklerin günlük hayatta uygulanması, teorinin pratiğe aktarılmasına dikkat edilmesi gereken hususlara örnekler ile yer verilmeye çalışılmıştır.
Prof. Dr. Bülent Tanör'ün yaşamı, yapıtları, fikirleri, uygulamaları ve Türk toplumsal yaşamına katkıları: Kamu yönetimi açısından bir araştırma

İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Anabilim Dalında Yüksek Lisans Tezi olarak yapılan bu çalışmada, Prof. Dr. Bülent TANÖR'ün yaşamı, yapıtları, fikirleri ve uygulamaları ayrıntılı şekilde incelenmiş ve TANÖR'ün tüm bu zengin çalışmalarının Türk toplumsal yaşamına katkıları, Kamu Yönetimi açısından irdelenmiştir. Bu tez çalışması, hukuk bilimi, anayasa hukuku, insan hakları, insan hakları hukuku, demokrasi, kamu yönetimi, Türkiye'nin siyasi tarihi, sosyoloji ve siyaset bilimi gibi önemli konuların bir arada işlendiği nadir çalışmalardan biri olmuştur. Bu açıdan, son derece değerli bir çalışma olmuştur.
Les politiques de la turquification et l'accumulation primitive des Musulmans-Turcs par depossession des minorites non musulmanes: exemple d'Edirne

Bu çalışmada, 20. yüzyılın başından 1970 li yıllara kadar olan dönemde Edirne yereline odaklanarak gayrimüslimlerin mülksüzleştirilmesi yoluyla Müslüman Türklerin ilkel birikimlerini gerçekleştirme ve Türkleştirme politikaları arasındaki ilişkiyi gözler önünü sermeyi denedik. Son altmış yılda Edirne'de yaşanan süreçler ulusal kimlik ve ekonomi politikalarının küçük, kendine özgü bir örneğiydi. Çalışmamız, Osmanlı İmparatorluğu'ndan Türkiye Cumhuriyeti'ne geçiş sürecinde iktisadi, sosyal ve kimlik politikalarının sürekliliğini vurgulamaktadır. Kapitalist ulus-devletin yaratılmasıyla ilgili olarak Türk devletinin politikaları iki temel sütuna dayanmaktadır: Sütunlardan biri, 'yerli yabancı' ve 'tehlikeli' unsurlar olarak kabul edilen gayrimüslim azınlıkların ülkeden temizlemekti, bir kelimeyle ifade edersek tasfiye. Diğer bir sütun ise Türk devletinin güvenebileceği ve ihtiyaç durumunda iktisadi alanda sırtını dayayabileceği bir sınıf oluşturmaktı. Ancak, Müslüman Türklerden meydana gelen bir burjuva sınıf yaratmak için yeterli sermaye olmadığı için Müslüman Türk ''bürokrasi-halk-eşraf'' yerel üçlüsü ilkel birikimlerini Ermeni, Rum ve Yahudi gibi gayrimüslim azınlıkların mülksüzleştirilmesi üzerinden gerçekleştirmeye girişti. Önce, ''Ermeni tehciri'', Rumların kovulması ve zorunlu göçleri cereyan etti. Sonra, Trakya'dan Yahudilerin Kovulması meydana geldi. Daha sonrasında, Varlık Vergisi'nin uygulanmasıyla gayrimüslimlerin mülksüzleştirilmesi üzerinden Müslüman Türklerin yeniden ilk birikimlerini elde etme süreci gerçekleştirildi. Son olarak, Türkiye Siyonizmle Mücadele Derneği Edirne şubesi faaliyetleri geride kalan Yahudileri Edirne'yi terk etmeye zorladı.
Prevention of İrregular migration

GÖÇÜN ÖNLENMESEmir ŞAŞIRnsanlar tarih boyunca hareket edegelmiştir. Bu hareketler doğal felaketler, savaşlar ve açlık gibi sebeplerden dolayı zorunlu veya daha verimli topraklar ve yeni işler bulmak için yapılan hareketlerde olduğu gibi gönüllü olabilir. nsanların hareketleri, göç edilen ülkelerin göç kabul politikaları ile sınırlandırılmış durumdadır. Gelişmiş ülkeler ekonomik patlama yıllarında göçmen işçileri kabul etseler de, duraklama dönemlerinde girişlerini sınırlamak için ellerinden geleni yapmaktadırlar. Son çareolarak, insanlar ülkeye kaçak olarak girmek için yasal ve fiziksel tedbirlerdeki açıklardanistifade etmektedirler. Bu insanlar çoğunlukla yerli halkın çekindiği işlerde çalıştırılmaktadırve dolayısıyla gizlice de olsa gürüşleri hoş görülmektedir. Göçmen alan ülkeler göç dalgalarını engellemeye çalışmaktadırlar çünkü bu dalgalarıegemenliklerine, ve son zamanlarda da, devletlerinin güvenliğine karşı bir tehdit olarak görmektedirler. Bu tez, kaçak göçün engellenmesi için alınan tedbirleri incelemekte ve bu soruna yeni çözümler getirmeye çalışmaktadır.
Cumhuriyet Döneminde Muş ve Diyarbakır'da mele kurumu ve evrimi

Büyük Selçuklu Devleti zamanından Cumhuriyet'in kuruluşuna dek Ortadoğu coğrafyasının temel eğitim kurumu özelliğini taşıyan medreseler, Cumhuriyet'in kuruluş yıllarında çıkarılan Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle yasal olarak kapatılmışlardır. Ancak toplumun devam eden dini eğitim ihtiyacı, özellikle merkezi devletin ulaşamadığı kırsal bölgelerde yine medreselerce karşılanmaya devam etmiştir. Kürdistan bölgesinde bu medrese hocalarına 'inele' adı verilmektedir. Medreselere ilişkin mimari, eğitim ve din alanlarında çeşitli akademik çalışmalar yapılmıştır ancak laik Türk ulus devletinin sınırları içerisinde, Cumhuriyet yeniliklerinin uygulamaya koyulması sürecinden Adalet ve Kalkınma Partisi dönemine kadar maruz kaldıkları tüm yasak ve baskılara rağmen medrese geleneğini sürdürmek için çabalayan bu din adamlarının yaşantılarına ilişkin herhangi bir akademik çalışma bulunmamaktadır. Buradan hareketle ortaya çıkan bu çalışmanın temel amacı, melelerin medrese geleneğini sürdürmeye gayret ederken yaşadıkları dönüşümü, Kürt ve Müslüman kimlikleriyle Cumhuriyet tarihi boyunca yaşadıkları zorlukları onların tanıklıkları eşliğinde gün yüzüne çıkarmaktır. Bunun yanı sıra Kürdistan medreselerinin yapısı, bölgedeki siyasi çatışma ortamının aktörleriyle olan etkileşimleri, Türkiye'deki siyasal ve toplumsal değişimlerin medreseler üzerindeki etkisi de çalışmada yer alan konulardandır. Çalışma kapsamında yapılan birebir görüşmeler Muş ve Diyarbakır illeri ile tarihi Norşin medreselerinde gerçekleştirilmiştir. Görüşmeciler, halihazırda müderrislik görevini sürdürmekte olan meleler ile geçmişşte medrese eğitimi almış kişiler arasından seçilmiştir.
Sermayenin coğrafyası: Yayılan sermayenin daralan mekanları

Kars, Aysegül, Sermayenin Coğrafyası: Yayılan Sermayenin Daralan Mekanları, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Tülin Öngen, 143 s. Bu tez çalışmasında araştırılan konu kapitalizmin mekansallık özelliğidir. Buna göre kapitalizm, kısa vadede krizlerini önleyebilmek ve kendi varlığını sürdürebilmek için mekanları dönüştürür. Mekanların düzenlenmesi, sermaye birikiminin özgül gereksinimleri doğrultusunda olur. Her birikim modelininkendisine uygun bir ulusal ve uluslararası mekansal düzenlemesi vardır. Birikimsüreci krize girdiği zaman bu mekansal düzenleme de dönüşür. Ancak takip eden yeni düzenleme eskisinden tamamen farklı bir yapı sergilemez. Daha ziyade, mekansal düzenlemeler devraldıkları tarihsel formlar ve yapılar açısından kimisüreklilikler gösterirler. Böylece kapitalizm kendisini yeniden üretirken, mekanları da yeniden üretmiş olur. Mekanların düzenlemesi, sermayenin ikili hareketi çerçevesinde ele alınmış ve çalışmanın her basamağında bu ikili yapının varlığı ve evrimi gösterilmeye çalışılmıştır. Bu ikili hareket, sermayenin mekansal yayılması ve yoğunlaşmasıdır. Bu ikili dinamik birbirlerine zıt, çelişik değildir; aksine birbirlerini doğururlar. Sermaye ne kadar çok yayılırsa o kadar çok yoğunlaşır ve ne kadar fazlayoğunlaşırsa o kadar geniş alana yayılma ihtiyacı içindedir. Sermayenin mekansalhareketinin kuramsal olarak incelenmesi, bu ikili yapının nasıl bileşik bir şekilde geliştiğini göstermektedir. Bir sonraki aşamada sermayenin ikili hareketininmekanları esnek birikim döneminde nasıl düzenlendiği, sonuçları ile birlikte açıklanmıştır. Kapitalizmin mekansallık özelliğinin niteliğini mekanların eşitsiz ve bileşikgelişimi ya da çevre/merkez oluşumu oluşturmaktadır. Kapitalizmin mekanlarıeşitsiz ve bileşik gelişimin mekanlarıdır. Bu eşitsiz ve bileşik gelişimin kökenindeemeğin ücretli-emek olması yatar. Mülkiyet ilişkilerinden türeyen eşitsizlik, kendisini hem devletler içinde, hem de devletler arası sistemde gösterir. Sermayenin mekan üzerinde daha fazla yayılması ve yoğunlaşması, eşitsiz ve bileşik gelişimin ölçeğinin de giderek küçülmesi yönündedir. 1