turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kin state's youth, party membership, ideology, and conflict understanding: Youth in albania on ethnic Albanians' conflicts in Kosovo and in Macedonia

Gençler, siyasi katılımları ile barışa veya çatışmaya katkıda bulunabilecek önemli siyasal faktörlerdir. Siyasette aktif olan gençler, devletin akraba topluluklarına karşı olan yaklaşımlarına da yön verebilirler. Onların algılamaları, gençlerin barışa ve uyuşmazlığa olan katkılarını şekillendirebilir. Bu çalışma, gençlerin kendi akraba toplulukları ile ilgili algılarını araştırmayı hedefliyor. Araştırmanın odak noktasında, Arnavutluk'ta siyasette aktif olan gençlerin, Kosova ve Makedonya'da etnik Arnavutların uyuşmazlıkları ile ilgili algılarıdır. Özellikle, farklı dört partinin gençlik kollarında üye olan gençlerle görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmelere, siyasette aktif olmayan belirli bir grubun mülakatlarını da ekleyerek, toplam 14 yarı-yapılandırılmış görüşme yürütülmüştür. Elde edilen verileri analiz etmek için görüşmeler snowball sampling yöntemi ile seçilerek tekst analizi yapılmıştır. Araştırma'da, siyasi ideoloji, gençlerin, akraba topluluklarının uyuşmazlıkları ile ilgili algılarını şekillendiren önemli bir unsur olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, akraba topluluklarda olan uyuşmazlıklarla ilgili, milliyetçi partilerde üye olan gençler: milliyetçi yaklaşımı; diğer partilerin üyeleri ise daha çok işbirliği ve barışçıl yaklaşımları destekledikleri görülmüştür. Bunun yanında, gençlerin Arnavutluk'un siyasetinde daha fazla katılma ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Bu çalışma, akraba topluluklarının uyuşmazlıklarının çözülmesi için, milliyetçi ideolojilere sahip olmayan gençlerin siyasete katılmalarını daha olumlu buluyor. Diğer taraftan, milliyetçi yaklaşımları destekleyen gençlerin ise, uyuşmazlıkların çözülmesinde olumsuz bir etki yapacağını öngörüyor. Bu araştırma, hem teorik hem uygulamalı içermeler bulunduruyor. Teorik içermeler, literatürün, gençlerin barış ve uyuşmazlıkla ilgili olan algılarını etkileyen faktörleri inceleyerek zenginleşmesinde odaklanıyor. Ayrıca, ideolojik siyasetin, gençlerin algılarının üzerindeki etkilerinin anlaşılmasında literatüre katkıda bulunuyor. Uygulama ile ilgili içermeler ise, hükümetlere, barış vizyonunu gençlerin potansiyellerini daha etkin kullanma yollarını gösteriyor. Ayrıca, gençlerin ideolojik-siyasi düşüncelerinin, hükümetlerin barış ve uyuşmazlıkla ilgili politikalarının oluşmasında etkili olabileceğini gösteriyor.
Kurtuluş'tan 12 Eylül'e CHP ve Kürtler

Türkiye Cumhuriyeti'nin Osmanlı Devleti'nden devraldığı 'dahili' meselelerinin başında Kürt meselesi gelmekteydi. Birinci Meclis'te Müdafaa-i Hukukçu vekiller Osmanlı'nın 400 yıldır bu meseleyi çözemediğinden söz etmekteydiler. Cumhuriyetin kuruluş sürecine damga vuran olgu Kürt İsyanları karşısında yeni devletin, yeni politika oluşturamadan, yine eski devlet metotlarına başvurmasıydı. II. Abdülhamit, İttihat ve Terakki Cemiyeti ve yeni Cumhuriyet'in devlet yönetiminde bulunan kadro ve bu kesimin geniş çevresiyle oluşmuş bulunan Cumhuriyet Halk Partisi'nde değişik bir yol ve yöntemle hareket etmemişti. Çalışmada bu anlamda Cumhuriyet'in kurucu partisi CHP'nin program ve raporlarında Kürtlere yaklaşımın değerlendirmesi tarihsel bağlamından koparılmadan ele alınmıştır.
Birinci dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Amasya milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri

Birinci Dünya Savaşı sonrasında mağlup devletler tarafında yer alan Osmanlı Devleti, İtilaf Devletlerinin dikte ettiği Mondros Ateşkes Antlaşması imzalamak zorunda kalmıştır. Ülke bütünlüğüne kast eden bu anlaşmanın 7. ve 24. Maddeleri ile İtilaf Devletleri askerlerini Anadolu'nun birçok yerine göndermeye başlamıştır. İngilizler Amasya bölgesinde gerek kendileri gerekse bölgede bulunan Rum ve Ermeni eşkıya çeteleri ile işgal girişimlerine başlamıştı. Ancak bu durum karşısında İstanbul Hükümeti yurt işgallerine sessiz kalarak hem meşruiyetini hem de millet vicdanındaki yerini kaybetmiştir. Türk milleti tarihinde esarete boyun eğmediği gibi kendi varlığına doğrudan yönelen azınlıkların ve İtilaf Devletlerinin işbirliğine karşı harekete geçmekte tereddüt etmemiştir. Bağımsızlıktan ve topraklardan ödün verilmeyeceğini Türk Milleti Müdafaa-i Hukuk Cemiyetleri kurarak göstermiştir. Amasya milleti de bu onurlu ve kutsal davada vatan ve millet için ne gerekirse hepsini layıkıyla yerine getirmiştir. Osmanlı Devletinin artık fiilen aktifliğinin kalmaması üzerine Mustafa Kemal Paşa, kurtuluşun ancak milletin azmi ve kararı ile gerçekleştirileceğine inanarak Anadolu'da milleti arkasına alıp milli ruh ve milli devletin temellerini sağlam şekilde atmıştır. Bu amaçla Mustafa Kemal Paşa milletin içinden millet tarafından seçilecek yeni ve tek otorite olacak Meclis için adım atarak milleti arkasına almıştır. Ülkede 66 seçim bölgesi belirlenerek her seçim bölgesinden 5 vekilin Meclise katılması amaçlanmıştır. Bunun yanında Amasya vekillerinden Ömer Lütfi Yasan ve Bekir Sami Bey gibi Meclisi Mebussan da görev yapanlarda doğrudan yeni Meclise katılmışlardır. Bu olağanüstü şartlar içerisinde dahi millet tek vücut olmayı başararak temsilcilerini seçmesiyle beraber 23 Nisan 1920 tarihinde Meclis açılmıştır. Amasya'yı temsil etmek üzere Birinci Dönem TBMM'ye 5 milletvekili seçilerek, iki vekilin ise Osmanlı Mebussan Meclisinden gelmesiyle toplamda 7 milletvekili Mecliste yerlerini almışlardır. 1920- 1923 yılları arasında Mecliste görev yapan Amasya milletvekilleri; Ahmet Hamdi Bey, Dr. Asım Bey, Ali Rıza Efendi, Mehmet Ragıp Bey, Ömer Lütfi Bey, Ali Rıza Bey ve Bekir Sami Bey'dir. Çalışmamızın ağırlık noktası olarak Amasya milletvekillerinin biyografileri, siyasi hayatları ve görüşleri yer almıştır
Assessing human security through human development in pakistan: Applying Maslow's theory of hierarchical needs

İnsani Güvenlik son zamanlarda öneminin büyük çoğunluğunu kritik bağlantıları olduğu kalkınma özellikle sürdürülebilir kalkınma konusunda kazandı. İnsani Güvenliği İnsani Gelişim Endeksi yoluyla değerlendirmek insan hayatına ilişkin en önemli 3 alan olan sağlık, eğitim ve kişi başına düşen milli geliri kapsadığı için faydalı olacaktır. Ancak, İnsani Gelişim Endeksi'ne son yıllarda birkaç başka gösterge daha eklenmiştir. Fakat, benim tezimin odak noktasını özellikle sağlık, eğitim ve kişi başına düşen milli gelir göstergeleri oluşturacaktır. Buna ek olarak; benim tezim ayrıca İnsani Gelişim Endeksi bağlamında Maslow'un İhtiyaçlar Hiyerarşisi'nden yararlanarak insan memnuniyetini de değerlendirmektedir. Bu tez çalışması Pakistan'ın insan güvenliği koşullarını incelemek amacıyla İnsani Gelişim Endeksi'nin başlıca özelliklerini bir araç olarak kullanmıştır. Pakistan son yıllarda insani gelişim bağlamında çocuk ölüm oranını azaltmak veya ilkokul/ortaokul kayıt oranını artırmak gibi çok önemli dönüm noktalarını kaçırmıştır. Bu bağlamda, benim tezim planlanmış politikalar arasında yer alan 'freedom from fear' ilkesi kapsamında insan güvenliğini göz önünde bulunduracak gerekçeler sunmaktadır. İnsani Güvenlik yalnızca müfredatlarda okutulacak bir kavram değildir. Daha çok devlet politikalarında teşvik edilecek bir stratejidir ve daha iyi bir gelecek için projelerde uygulanmalıdır. Aynı zamanda, bu tez çalışması Maslow'un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Teorisi'nin başlangıç aşamasında olan ülkeleri de incelemektedir. Maslow'un teorisi devlet politikasına yön verenlerin insan memnuniyetini en yüksek seviyede gerçekleştirme konusunda odaklanmaları için kendini gerçekleştirme ihtiyaçları hususunda genel bir çerçeve sunmuştur. Kaynakların gerektiği şekilde kullanılmaması ve uygulanan politikalar sağlık, eğitim veya insanlığa dair herhangi bir alanda nüfusun büyük çoğunluğu için çok büyük bir tehdit teşkil etmektedir. Ayrıca, devlet politikalarında insan güvenliğini sağlamış başlıca ülkeler vatandaşlarının refahını sağlamada hızlı bir ilerleme kaydetmiştir. Bu nedenle, İnsani Güvenlik şimdiki endişe verici duruma karşı mücadele etmede nüfusun büyük çoğunluğunun yaşam koşullarını geliştirmek için benzersiz bir politikadır.
İkinci Dünya Savaşı sonrası Türkiye'de Sovyetler Birliği ve Komünizm algısının toplum ve kurumların biçimlenişindeki etkisi

Bu çalışma 1945 ? 1960 arası dönemde Türkiye'de, Sovyetler Birliği ve Komünizm algısının oluşturulma sürecini ve bunun Türkiye'nin toplumsal ve kurumsal biçimlenişine etkisini incelemektedir. 1945 sonrasında çok partili rejime geçiş sürecinde siyasal ve sosyal yaşam içersinde tanık olunan gelişmelerin ve olayların anti-komünizm söylemiyle birleştirilmesi ve anti-komünist dilin bütün yaşam alanlarını çerçevelemekte araç olarak kullanılması incelemenin konusudur. Bu bağlamda özellikle Milli Eğitimin yeniden yapılandırılması sürecinde köy enstitülerinin tasfiyesi ile işçi sendikalarının kurulması ve kurumsallaşması örnekleri de araştırma konusu çerçevesinde incelenmiştir. Bu çalışmanın ortaya çıkarılmasında dönemin farklı yayın politikaları güden bazı gazeteleri ve dergileri, siyasal partilerin programları ve politikaları izlenmiş; resmi rapor nitelindeki çalışmalardan ve dönem üzerine yazılmış ikincil kaynaklardan ve bazı hatıratlardan yararlanılmıştır. Bu çalışma Anti-komünist ? anti-Sovyet propagandanın, Türkiye'de çok partili rejime geçişin çerçevesini belirlediği; siyasi iktidarların iç ve dış politikasının meşrulaştırılmasında, Batı kapitalizmiyle askeri, siyasi, ekonomik entegrasyon sürecinde ve 1945 sonrası kurumsal yeniden yapılanmada taşıyıcı unsur kılındığı sonucuna ulaşmıştır.
Yerel düzeyde kamu politikası oluşturulması Karşıyaka Belediyesi örneği

Bu tez çalışmasının amacı; yerel yönetim kuruluşlarının yerel kamu politikası oluşturulmasındaki rolünü ortaya koymaktır. Bu doğrultuda bir yerel yönetim birimi olan belediyelerin ve özel olarak Karşıyaka Belediyesi'nin yerel düzeyde kamu politikası oluşturulmasına katkısı analiz edilmiştir. Çalışmada veriler literatür taraması ve alan araştırması kapsamında yüz yüze mülakat tekniği kullanılarak elde edilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde kamu politikası kavramına ilişkin; ikinci bölümünde ise yerel yönetimlere ilişkin teorik açıklamalar yapılmıştır. Üçüncü bölümde belediye mevzuatı derinlemesine incelenmiştir ve merkezi yönetim ile yerel yönetimler arasındaki ilişkiler değerlendirilmiştir. Son olarak dördüncü bölümde, alan araştırması kapsamında elde edilen bilgiler ışığında kamu politikası oluşturulması sürecinde yerel yönetimlere ve Karşıyaka Belediyesi'ne düşen rol ortaya konmuştur. Dünya genelinde çeşitli belediye kuruluşlarından örnekler seçilerek, bu kuruluşların görev, yetki ve sorumlulukları incelenmiştir. Çalışma sonucunda bir yerel yönetim birimi olarak belediyelerin büyükşehir belediyeleri ile görev dağılımı karmaşası yaşadığı ve yerel düzeyde karar verme noktasında kısıtlı imkanlara sahip olduğu bulgularına ulaşılmıştır.
Two different worlds but the same populism: Comparison of Hugo Chávez and Recep Tayyip Erdoğan

Siyaset Bilimi literatüründe popülizmin ne şekilde tanımlanması gerektiğine dair canlı bir tartışmanın varlığına rağmen, popülizm ve liderlik arasındaki ilişkiyi demokrasi bağlamında inceleyen sınırlı sayıda akademik çalışma vardır. Bu çalışma, siyasi liderlerin popülist liderler olarak siyasi arenada nasıl yükseldikleri ve siyasal sistemi ne şekilde dönüştürdüklerini incelemeyi amaçlamaktadır. Popülizm tanımını tartışan teorilerin incelenmesi ve popülizmin bir siyasi strateji olarak tanımlanmasının ardından birbirlerine ideolojik olarak zıt olan iki farklı liderin, Hugo Chavez ve Recep Tayyip Erdoğan'ın, sosyoekonomik ve politik alanlardaki siyasalarının incelenmesi göstermektedir ki bu iki lider popülist bir strateji izleyerek iktidara gelmiş ve, popülizm sayesinde birbiri ardına gelen seçim başarıları elde etmek suretiyle, siyasi güçlerini sağlamlaştırmayı ve kişiselleştirmeyi başarmışlardır. Kazandıkları siyasi güç sayesinde siyasal sistemi kendi siyasi görüşleri çerçevesinde yeniden şekillendirmeye çalışmışlar, bu görüşleri kimi zaman liberal demokrasinin tartışma, muhalefet ve çoğulculuk ilkeleriyle ters düşmüştür. İki ülkenin; kurumları, demokrasi geçmişşi, nüfus yapısı, tarihi ve ekonomileriyle farklı olmalarından ötürü, popülizmin bu iki vaka çerçevesinde tahlili, çok farklı şartlarda ortaya çıkabildiğini göstermektedir. Bu analiz her iki ülkede de popülizmin ortaya çıkması için gerekli ancak yeterli olmayan koşulları ortaya koymuştur. Bu koşullar geleneksel parti sisteminin bozulması, yüksek sosyal eşitsizlik ve siyasi kültürün bu ülkelere has özellikleri olan güçlü bir yürütme erkine ve demokratik sisteme olan kuvvetli destektir.
Türkiye'de parlamenter sistemden cumhurbaşkanlığı hükümet sistemine: Mülki idare yapısının değişim süreci

Ülkelerin yönetim usulleri farklılıklar göstermekte ve birbirinden etkilenmektedir. Özellikle gelişmiş batı ülkelerinin yönetim usulleri diğer ülkelerin yönetim yapılarını etkilemekte ve eğer bir değişikliğe gidilecekse bunlara rehberlik etmektedir. Çalışmada ele alınan başkanlık, yarı başkanlık ve parlamenter sistemlerinin uygulandığı ülkeler olarak Amerika, Fransa ve Türkiye'ye bakıldığı zaman görülecek ki bu sistemlerin kendi bünyesinde barındırdığı avantaj ve dezavantajları bulunmaktadır. Türkiye'de cumhuriyetin kurulmasıyla birlikte parlamenter sistem benimsenmiş ve zamanla başkanlık sistemine geçilmesi gerektiği yönünde fikirler beyan edilmiştir. 1980'lerden sonra sıklıkla dile getirilmesine rağmen 2007 Anayasa değişikliğine kadar ciddi bir girişimde bulunulmamıştır. 2007 değişikliği ile devlet başkanının doğrudan halk tarafından seçilmesinin yolu açılmış ve nihayet 2017 Anayasa değişikliği ile birlikte yönetim sistemi değiştirilmiştir. Adına Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi denilen yeni sistemde cumhurbaşkanı, başkanlık sistemi ve yarı başkanlık sistemindeki mevkidaşlarının sahip olduğu çoğu yetkilerle donatılırken, parlamenter sistemde sahip olduğu yetkileri de bırakmadığı görülmektedir. Cumhurbaşkanı, aynı zamanda siyasi kimliğe de sahip olabilmekte ve parlamento üzerinde önemli yetkileri kullanabilmektedir. Osmanlı İmparatorluğundan günümüze devletin yönetim fonksiyonunun önemli bir yapı taşı olan mülki idare amirleri, değişen ve dönüşen yetki ve görevleri ile günümüze kadar önemli hizmetlerde bulunmuşlardır. Mülki idare teşkilatı, geçmişşten gelen tecrübeleriyle, değişen ve dönüşen yönetim anlayışına adapte olmadaki başarısıyla, cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminde de yer alacağı ve hatta daha icracı pozisyona sahip olacağı değerlendirilmektedir.
Türkiye'de siyasi partilerin dış politika programları (1983-2007)

Bu çalışma, Türk siyasal hayatında önemli roller üstlenmiş olan siyasi partilerin dış politika konusundaki yaklaşımlarını, 1983 ile 2007 yılları arasında incelenmesini içermektedir. Türk siyasal partilerinin geleneksel Türk dış politikası çerçevesinde izledikleri yöntem ve açılımların daha iyi anlaşılması için Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan 2007 yılına kadarki dönemde, Türkiye dış politikasının kısa bir analizi yapılmıştır. Bunu yaparken iç dinamiklerin önemi de yadsınmamıştır. Kavramsal çerçevenin oluşturulması amacıyla çalışmada öncelikli olarak dış politika, siyasi partiler ve siyasi partiler üzerinde etkili olan faktörlerin tanımlanması yoluna gidilmiştir. Daha sonra Türk dış politikasının tarihsel süreci ve bu süreç üzerinde etkili olan faktörler ele alınmış, 1980 sonrasında öne çıkan Türk siyasi partilerinin dış politika programları ile hükümet programları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Dolayısıyla bu çalışma, literatürde daha önce bakir kalmış bir alan olan 1980 sonrası Türk siyasi partilerinin dış politika yaklaşımlarını ele alarak, Türk dış politikasının daha iyi anlaşılmasına katkı sağlama amacını taşımaktadır.
Türkiye'nin mülteci koruma sisteminde geçicilik ve belirsizlik

Bu tez çalışmasında Türkiye'nin mülteci koruma sistemine Avrupa dışından gelerek dahil olmuş sığınmacıları bir gün mutlaka ülkeyi terk etmesi beklenen özne olarak sabitleyen diskur, ülkede kimin kalıcı olabileceğini tesis eden hakim politik anlayış içerisinden değerlendirmeye tutulmaktadır. Bu bağlamda mülteci koruma sistemini ulus kurucu 'makbullük hiyerarşisi' anlayışı ve AB'nin 'dışsallaştırma' politikalarının ikili gölgesinde şekillendiren politik çehrenin 'hukuki şiddet' ve 'sürüncemeli belirsizlik' mekanı olarak Türkiye'yi nasıl var ettiği tartışılmaktadır. Çalışma ile sistemin sığınmacıların neredeyse tamamına dayattığı söz konusu belirsizlik ve geçicilik algısının yaratılış koşullarının haklara erişimde gündelik yaşam karşılaşmaları içerisinden serimlenmesi hedeflenmiştir. Gerek 1951 Mültecilerin Hukuki Statüsüne İlişkin Sözleşme'ye konulan coğrafi sınırlamanın gerekse ancak sınırlı bir süre için tamamlayıcı bir koruma olabilecek Geçici Koruma'nın başat rejim olarak muhafazası, statüsüzlüğün norm olarak dayatılmasına işaret etmektedir. Kalıcı bir hukuki statüye erişimin 'seçici vatandaşlık' politikaları nedeniyle seçilmiş bir grup için mümkün kılınması ve mezkur coğrafi sınırlama hasebiyle uluslararası koruma kapsamında etkin bir mülteci korumasına sahip olamamak ülkeden çıkış için düzensiz ve riskli yolculukları göze alınabilir kılar. Tez hak temelinde erişilebilecek kalıcı bir hukuki statü ve buna eklemlenecek gelecek düşüncesinin tüm sığınmacılar için mümkün kılınabilmesinin aracı olarak coğrafi sınırlamanın kaldırılması ve sınıf temelli vatandaşlık politikalarının terk edilmesinin gerekliliğini savlamaktadır.
Demokrat Parti iktidarı döneminde Malatya: Şehir, siyaset ve toplum (1950 - 1960)

Hazırladığımız bu Yüksek Lisans tezinde Türkiye'de çok partili hayata geçiş, buna dair sıkıntıların yaşandığı dönemi ve çalışmamızın asıl konusunu teşkil eden, Demokrat Parti İktidarında Malatya Siyaset, Kent, Toplum Bu kapsamda Cumhuriyet Halk Partisi'ne karşı kurulan Demokrat Parti'nin önce Türkiye ve daha sonra da Malatya'daki; faaliyetleri, Cumhuriyet Halk Parti'sine karşı verdiği mücadele ve on yıllık Demokrat Parti iktidarında Malatya'da yaşanan siyasi, sosyal, kültürel gelişmeleri çalışmamızda yer verdik. Bu çalışmamızda Malatya'nın 1950 1960 Dönemi'ndeki siyasi gelişmeleri açıkladıktan sonra çalışmamızın ikinci bölümünde Malatya kentinin Demokrat Parti Dönemindeki ulaşım, imar, iletişim ve nüfus yapısını açıkladık. Çalışmamızın son kısmında ise araştırmamıza konu olan dönemin Malatya'sında kültürel faaliyetlere yer verdik. Adıyaman'ın Malatya'dan ayrılmasının siyasi bir manevra olmadığı, Malatya'da yaşayan Alevilerin Demokrat Parti'yi desteklediği ve Cumhuriyet Halk Partisi Dönemi'nde başlayan yatırımların Demokrat Parti Dönemi'nde de devam ettiğini bu çalışmamızın sonucunda ortaya çıkarmaya çalıştık. Demokrat Parti ve bu Dönemin Malatya'sı ile ilgili tüm gelişmeler gün yüzüne çıkartmayı ve bu sahada yapılacak daha sonraki çalışmaların önünü açmaya çalıştık. Çalışmamızı yaparken dönemin yaşayanları, dönemin gazeteleri, romanları, kitapları, dergileri, resimleri, video kayıtları, makale tez ve araştırma eserlerinden faydalandık. Tüm bu çabalarımız ile Malatya'da çok partili hayatın getirdiği yeni dönemi aydınlatmaya çalıştık. Siyasi gelişmelerin yanında Malatya'nın çok partili sürece geçiş aşamasındaki dönemi tüm yönleriyle açığa kavuşturmaya çalıştık.
Çoğulcu demokratik siyasal sistemler ve siyasal toplumsallaşma

Siyasal toplumsallaşma, bireylerin kendileri için uygun gördükleri siyasal tutumları, değerleri ve inançları öğrenerek, siyasal bir insan haline geldikleri süreçtir. Sürecin en önemli aktörünü öğrenme ve öğrenmeye bağlı gelişim oluşturur. Çünkü insan dünyaya geldiği ilk günden itibaren etrafında olup bitenleri algılamaya, onlar hakkında bilgi sahibi olmaya çalışmaktadır. Etrafında olup bitenlerin farkına varan ve bunlar hakkında bilgi sahibi olan kişinin, bireysel kanaatleri de oluşmaya başlar. Kanaatlerin oluşumda, ülkeler tarafından benimsenen siyasal sistemlerin önemli etkileri bulunmaktadır. Siyasal sistemlerin, çoğulcu veya tekilci yapıda olmaları, ülkede kamuoyunun serbest ya da güdümlü biçimde oluşmasına neden olmaktadır. Kamuoyunun serbest biçimde oluştuğu ülkelerde fikirler serbestçe tartışılabileceği için, farklı fikirlerin ortaya çıkması mümkün olacaktır. Böyle bir ortamda yetişmiş bireylerin, farklı durumlar karşısında farklı alternatifler belirleyebilecek kapasitede olacakları düşünülmektedir. Yapı itibariyle çoğulcu bir kültüre sahip sistemlerde, farklılıkların ötekileştirilmemekte, aksine birer zenginlik unsuru olarak korunmakta ve yaşatılmaktadır. Çoğulculuğu özümsemiş, demokratik ortamlarda yetişen bireyler, farklılıklara saygı gösteren, onların yok olmasından çok yaşaması için gayret veren, çok kültürlülüğü zenginlik olarak gören, demokratik bireyler olacaklardır. Çoğulcu sistemlerin serbest kamuoyu oluşturma yoluyla sınırlı müdahaleyi içeren bir siyasal toplumsallaşma süreci öngördüğü söylenebilir. Buna karşılık tekilci sistemler, bireylerin siyasal toplumsallaşma süreçlerine hemen hemen her aşamada müdahalede bulunarak, sistemin istediği biçimde, kendisini sisteme adamış bireylerin yetişmesini istemektedirler. Bu sistemlerde bireylerin devlet karşısında pek fazla anlam ifade etmemeleri devlet eliyle siyasal toplumsallaştırmaya neden olmaktadır.
Bartın'ın kent imajının oluşumunda Bartın ırmağı'nın yeri

Bartın, adını aldığı Bartın Irmağı'nın kenarında kurulmuş bir kenttir. Irmağın ulaşım imkanını kolaylaştırması yerleşim merkezi olarak seçilmesinin temel nedenidir. Bartın, tarihi gelişimi içinde, bulunduğu bölgenin önde gelen kentlerinden biri olmayı başarmıştır. Zaman içerisinde pazaryeri özelliğini, ilde yaygın olarak yapılan kerestecilik ve gemi imalatı faaliyetlerini, Osmanlı donanmasına sağladığı katkı ve ticari taşımacılık görevlerini üstlenmiştir. Bartın Irmağı ülkemizde akarsu ulaşımına elverişli tek ırmak olma özelliğine sahiptir. Karadeniz'e ırmak güzergahından bağlanması Bartın'ı bir liman kenti yapmıştır. Irmağın Karadeniz ile merkez arasında yer alan 12 km'lik kısmında geçmişşte akarsu taşımacılığı yapılmıştır. Zamanla akarsu taşımacılığının aksaması nedeniyle, ırmakta yapılan faaliyetler azalmış en sonunda ırmak yolcu ve yük taşımacılığında kullanılamaz hale gelmiştir. Bu çalışmada Bartın Irmağı'nın günümüzdeki kullanımı, kentle olan ilişkisi, kirlilik sorunu, ekolojik dengesinde yitirdikleri ve ıslah çalışmaları; içinden ırmak geçen şehirlerde yapılan çalışmalarla karşılaştırılarak analiz edilmiştir. Bartın şehrinin kentsel imajı, Bartın Irmağı kapsamında ele alınmıştır. Bartın Irmağı'nın kentin potansiyel kaynaklarına katkısı ve kente avantajlarına yer verilirken devamında Kevin Lynch bağlamında kentsel imaj ögeleri analizi ile kente yaklaşılarak irdelemelerde bulunulmuştur. Elde edilen veriler geçmişş ve gelecek ölçeğinde değerlendirilmiştir. Bartın Irmağı'nın içinde barındırdığı sorunlar kent imajının kolay oluşturulamayacağını göstermektedir. Bu açıdan Bartın kenti için güçlenerek gelişen bir imaj yaratılmalıdır. Bartın kentinin tarihsel çerçevesiyle, yeniden yapılanması ve civar illerden ayırt edilebilir bir noktaya gelmesi hedeflenmektedir. Kent imajı açısından öncelikle kentle ve kentte yaşayan insanlarla bütünleşmesi amacıyla ülkemizde ırmak temizliği ve rekreasyon alanları yaratılması bakımından marka kent olmuş Eskişehir'de Eskişehir Büyükşehir Belediyesinin Porsuk Çayı Projesi, ırmak temizliği açısından Adana Büyükşehir Belediyesi ve Sivas Belediyesi'nin yaptığı çalışmalar incelenmiştir. Üç örnekten yola çıkılarak Bartın kenti için genel bir değerlendirme yapılmıştır. Bartın Irmağı'nın temizlenmesi ile kirlilik sorununun çözülmesinin; imaj kavramı üzerine olumlu etkide bulunacağına dair öngörülerde bulunulmuştur. Söz konusu temizleme çalışmalarının gerçekleşmesi, ırmak çevresine peyzaj alanlarının kazandırılması ve ırmağın işlerlik kazanması ile kentin değişecek olan imaj kavramına dikkat çekilmiştir.