turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Afganistan'ın siyasal ve toplumsal dönüşümlerinde siyasal partilerin ve siyasal grupların rolü (1979-2017)

Bu çalışmada, Afganistan'ın mutavaattır olarak güç mücadelelere karşı karşıya kaldığı ve dış müdahaleleri da bu konuda dolaylı ya da doğrudan müdahalede bulundukları özellikle 1979- 2017 yıllar arası ele alınmıştır. Birinci bölümde, Siyasi Partilerin kuruluş tarihleri ve ideolojileri incelenmiştir. İkinci bölümde Sovyetler Birliği'nin Afganistan işgali, Demokratik halk Partisi'nin iktidarı ve SSCB'nin doğrudan Afganistan'da askeri müdahalede bulunduğu, SSCB'nin Afganistan'dan çekilmesi ve SSCB'nin Afganistan'dan çekilmesinden sonra devam eden Sovyet yanlısı rejimin İslami gruplar tarafından devrilmesine kadar incelenmiştir. Üçüncü bölümde 1992- 1994 mücahidin rejimi ve iç meseleleri dışarıdan yapılan müdahaleleri ele alınmıştır. Dördüncü bölümde 1994 Taliban rejimi, Pakistan'ın müdahalesi ve terörizmin nüfuzu incelenmiştir. Beşinci Bölüm Post-Taliban Geçiş ve Siyasi Görünüm Taliban'ın devrilmesi, Bonn antlaşması, Afganistan'da yeni bir dönemin başlaması, Taliban'ın yeniden güçlenmesi, ABD'nin 2009 Afganistan stratejisi, Afganistan ABD stratejik anlaşması ve 2014 sonrası Afganistan siyasi olaylarının incelenmiştir.
Bilgi-iktidar ilişkisi çerçevesinde dünyada üniversite ve Türkiye'de Yükseköğretim Kurulu

Bu çalışma 'bilgi' ve 'iktidar' kavramları üzerinden üniversitelerin tarih boyunca baskılanma biçimlerini göstermeyi amaçlamıştır. Bilgi ve iktidarın karşılıklı olarak birbirlerinden beslenmeleri ve buna muhtaç olmaları, iki kavramı bir arada düşünmeye zorlamaktadır. Bilginin, iktidar kavramına meşruiyet sağlamasında yardımcı olması ve iktidarın, kitleleri harekete geçirmek için bilgiyi üretmesi/kullanması ilişkiler yumağına yol açmaktadır. Bu ilişkiyle sadece siyasal iktidarlarda değil, toplumsal yaşamın her alanında karşılaşılır. Üniversiteler, daha geniş anlamda yükseköğretim kurumları, bilgiyi üretmede tarih boyunca etkin rol oynamıştır. İktidarlarla girdiği özgürlük/özerklik mücadelesinden zaman zaman galip çıksa da, genel olarak bu güçlerin etkisi altına kalmıştır. Üniversitelerin bilgiyi üretme görevinden yararlanan iktidarlar böylece, bilgiyi kullanarak toplumsal yaşama kendi ideolojilerini dayatmaktadırlar. Bilgi ve iktidar arasındaki organik bağdan yola çıkarak, dünyada ve Türkiye'de yükseköğretim tarihine yönelik yaptığım araştırmalar, iktidarın, bilimin kurumsallaştığı üniversitelerde devlet eliyle kontrol edilebildiğini, toplumları yönlendirmede araç olarak kullanılabildiğini ve iktidarın çıkarlarına uygun üretilmeyen bilginin sekteye uğratıldığını göstermiştir. Bu bağlamda birinci bölümde, Platon ve Foucault'nun bilgi-iktidar ilişkileri üzerine düşünceleri açıklanmıştır. Kavramsal tanımlamalardan sonra aralarındaki ilişkilere değinilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünü dünyada ve Türkiye'de üniversitelerin tarihi oluşturmaktadır. Bu bölüm, Avrupa'da üniversite kavramını, İslam dünyasındaki medreseleri, Osmanlı'daki Darülfünun ve Türkiye'deki modern üniversite tarihini bilgi-iktidar ilişkisiyle incelemektedir. Üçüncü bölüme konu olan Yükseköğretim Kurulu, bir askeri darbe sonucunda üniversitelere gerçekleştirilen müdahaleyle ortaya çıkmıştır. Bu bölüm daha çok siyasal otorite ile üniversitelerin girdiği mücadele alanına ev sahipliği yapmaktadır. Bilgi-iktidar ilişkisinin Türkiye sarmalında çözüme kavuştuğu nokta bu başlık altında incelenmiştir.
An empirical study of religious reasoning and its implications for democracy

Ortadoğu'da yakın gelecekte ortaya çıkacak demokrasi biçimleri, dinin devletle ilişkisi ile ilgili olduğu kadar onun kamusal alandaki statüsünü ilgilendiren çatışmalar tarafından da şekilenecek. Siyasal liberal görüşlerin, modern siyasal ve toplumsal yaşamda pluralizmin dinler gibi geniş kapsamlı doktrinler ile uyuşamayacağı iddialarının aksine; Türkiye'deki bazı Müslümanların günlük yaşamlarında kendi dini yaklaşımları ile pluralizmin taleplerini uzlaştırmayı becerdikleri görülüyor. Bu tez, Türkiye'nin dokuz şehrinde yapılmış bir alan araştırmasına dayanarak bireysel düzeydeki dini akıl yürütme biçimlerine odaklanıyor. Müslüman vatandaşların modern toplumsal ve siyasal hayatın taleplerine başkaldırmalarını ya da ona uyum sağlamalarını mümkün kılan dini akıl yürütme biçimlerini analiz ediyor. Çalışma bu çerçevede komüniteryan, faydacı ilkesel ve yapıbozumcu olmak üzere dört dini akıl yürütme biçimine odaklanıyor. Pluralizm farklı dünyaların, farklı gerçekliklerin ve farklı doğruların olduğunun kabulü ve benimsenmesi ile oluşur. Araştırmada elde edilen veri pluralizmin her bireyin sahip olduğu bir potansiyel olduğunu; ancak, bunun belirli bir bağlamda başkalarıyla karşılıklı ilişkide ortaya çıktığını ya da geri çekildiğini gösteriyor. Pluralizmin bu salınımı ise bireyin farklı dini akıl yürütme biçimleri arasında duruma göre geçişler yapması ile yakından ilişkili görünüyor.
Demokrat Parti dönemi basın ve iktidar ilişkileri

Türkiye yakın tarihi açısından Demokrat Parti dönemi oldukça önemlidir. 1950- 1960 yılları arasında Demokrat Partiyle birlikte Türkiye'de oldukça önemli siyasal ve kültürel değişimler yaşanmıştır. Özellikle, Cumhuriyet dönemi basına uygulanan sansür ve baskılar demokrasiye geçilmesiyle birlikte yerini basın özgürlüğüne bırakacağı düşünülmüştür. Demokrat Parti ilk dönemlerinde basın özgürlüğü vaatleri ile iktidara gelmiştir. İlk yıllarda basına özgürlük sağlanmış fakat ilerleyen yıllarda Demokrat Parti basını kontrol altına almaya çalışmıştır. Özellikle muhalif gazetelere sert tutumlar sergileyen Demokrat Parti, yandaş basına avantajlar sağlamıştır. Bu amaçla o yıllarda yayınlanan Ulus, Cumhuriyet, Vatan, Zafer, Milliyet gibi önemli gazeteler ve köşe yazarları incelenmiştir. Özelikle, Demokrat Parti dönemi iç ve dış politikada gerçekleşen önemli olaylar ve basının gerçekleşen önemli olaylara karşı tutumu da incelenmiştir. Yapılan bu incelemeler ve değerlendirmeler sonucunda Demokrat Parti döneminde basın özgürlüğü sağlanamadığı görülmüştür. Tek Parti dönemi baskıcı ve otoriter yönetimden dolayı zor günler geçilen gazeteler ve yazarlar Demokrat Parti'yle birlikte düşündükleri basın özgürlüğüne yine kavuşamamışlardır. İç ve dış politikada yaşanan karışıklıklar Demokrat Parti'nin basına karşı tutumunu değiştirmiştir. Demokrat Parti daha otoriter ve baskıcı bir uygulama ile basını kontrol altına almaya çalışmıştır. Demokrat Parti tarafından çıkarılan yasa ve uygulamalarla birlikte birçok gazete kapatılmış, birçok gazeteci yargılanmış ve hapse atılmıştır.
Kapitalizmin etik temeli: Ayn Rand ve Murray Rothbard'da serbest piyasa ideali

Liberteryen düşünce geleneğinde sınırlı devlet ile anarşizm salınımını temsil eden iki önemli düşünür olan Ayn Rand ve Murray Rothbard, serbest piyasanın objektif ve rasyonel etik bir temelden yoksun faydacı savunusuna karşılık, serbest piyasanın objektif ve rasyonel bir etik savunusunu yaparlar. Rand ve Rothbard, epistemolojik ve metodolojik olarak aynı temellerden yola çıkar ve bir etik teori oluşturur. Metanormatif ilkeler olarak doğal haklar, her insanın yaşama ve kendine sahip olma hakkı ile bu hakların doğal sonucu olarak mülkiyet hakkıdır. Bu hakların ihlali ancak fiziksel güç kullanımıyla ve fiziksel güç kullanımı tehdidiyle yapıldığından, hiç kimse bir başkasına karşı fiziksel güç başlatma hakkına sahip değildir. Doğal haklara dayanan etik teori, Rand'ı sınırlı devlet anlayışa götürürken Rothbard'ı anarşist toplum anlayışına götürür. Serbest piyasa ideali zor kullanma aracı olarak devlete karşı, gönüllü bir ilişkiler sistemidir. Devlet ise, meşru olarak fiziksel güç kullanımı ya da bunun tehdidi mekanizmasını ifade eder. Serbest piyasa bu nedenle, fiziksel şiddet ve zor kullanımının somut hali olan devlete karşı konumlandırılır. Özel mülkiyet, piyasa ve gönüllü mübadele ilişkilerine dayanan bir sistem olarak kapitalizm, özel mülkiyet hakkının zora dayanmayan gönüllü mübadele ilişkisi çerçevesinde serbest piyasada kullanılması şeklinde ortaya çıkar. Bu nedenle, kapitalizmin kurucu unsurlarından biri olarak serbest piyasanın etik temeli aynı zamanda kapitalizme de güçlü bir dayanak sağlar.
Sosyalizm sonrası Romanya'da demokrasi ve siyaset

Demokrasi, insan yaşamına dair sadece bir toplumsal yönetim mekanizması değil, aynı zamanda sivil toplum kuruluşlarıyla, katılımcı kitleleriyle, uzlaşmacı politikalarıyla başlı başına bir kültür ve değerdir. Başarılması ve uygulanması için zorlu süreçlerden geçilmesi gereken demokrasi, benimsenmesi ve güçlenmesi için devletin, vatandaşların, desteğine ihtiyaç duyabilir. Seçimlerin adil ve özgür bir biçimde gerçekleşmesi demokrasinin temel gerekliliklerinden biridir. İktidarda hangi parti olursa olsun, demokratik ve anayasal düzene saygı göstermek zorundadır. Demokrasi kültürü kökleşmiş birçok Avrupa Birliği ülkesinde demokratik hak ve bilinçi özgürlükler ile demokratik kurumları yaşama geçirilmesi yıllar almıştır. Yeni katılan bazı ülkeler bu bilinci sadece birkaç yıllık bir deneyimle edinmiştir. Romanya bu ülkelerden birisidir, sosyalist rejimin üzerinden 26 yıl geçmesine rağmen (1989- 2015 yıllar arası) tam olarak demokrasiye geçilemememiş, ancak bu süreç yavaş yavaş oluşturulmaya çalışılarak ilerletilmiştir. 1989'dan bu yana Romanya'daki insanlar özgürlük ihtiyacını farklı durum ve ortamlarda seslendirmiştir. Bağımsız olma gereksinimi insanın karakteristik bir özelliğidir; bu özgürlük güdüsü ve düşüncesinin kökeni serbestlik sezgisine dayanmaktadır. Romen toplumu 1989'da adalete inanmaya başlamıştır ve bu olay 2012'de tekrarlanmıştır. Bu tekrarlar Romanya için demokrasiye doğru adımlar sayılan önemli seviyedeki bir hareketlerdir.
Typology of the center-right in Turkey

Bu çalışma, Türkiye'de merkez sağın iç politika ve söylemini, demokrasi, devlet ve laiklikten oluşan üç ana parametre üzerinden analiz etmektedir. Birtakım teorik açıklamalarda, konuyu daha derinden incelemeye yardımcı olmaktadır.
Ak Parti: Siyasal iletişim strateji ve uygulamalar

Günümüzde siyasal iletişim stratejileri yadsınamayacak bir öneme sahiptir ve hükümetlerin vazgeçilmez bir parçası haline gelmiştir. Bunun nedeni demokratik sisteme geçilmesi ile birlikte siyasi figürler tarafından uygulayacakları politika ve projelerin halk tarafından onaylanmasına ve kabul görmesine gereksinim duymalarıdır. Ancak halktan aldığı onay ve kabul ile iktidarda varlığını sürdürebilecek olan siyasi figürler, kamuoyunu etkisi altına almak için çeşitli yöntemler uygulamaktadır. Siyasal iletişim kavramı da bu metotlardan biri olarak hedef kitlenin beğenisini ve onayını kazanmak için siyasetçiler tarafından bilinçli bir şekilde hazırlanan iletişim biçimidir. Bu tez çalışmasında Adalet ve Kalkınma Partisi mensubu siyasi figürlerin 2002 2018 yılları arasında beş ayrı iktidar döneminde ifade ettiği söylemler incelenmiştir. Buna göre her döneme ait farklı tema ve konuların ön plana çıktığı sonucuna varılmıştır.
Su güvenliği kavramının ve su güvenliği indekslerinin bir değerlendirmesi

Su kaynakları, canlı yaşamının devamı için taşıdığı önemin yanı sıra, sürdürülebilir kalkınmanın da merkezinde bulunmaktadır. Bu sebeple, günümüzde suyun kullanım alanları çeşitlenmiş; gelişen ve değişen dünyanın su kaynakları üzerinde yarattığı baskılar da artmıştır. Bunun neticesinde, su kaynaklarına erişim sorunları ile su kaynaklarında miktar ve kalite açısından yaşanan sorunlar canlı yaşamını tehdit eder hale gelmiştir. Su kaynaklarının korunması ve sürdürülebilir kullanımı çerçevesinde yönetimi için'su güvenliği' güçlü bir kavram olarak ortaya çıkmış ve giderek artan oranda devletlerin gündeminde, küresel tartışmalarda, akademik ve uluslararası çalışmalarda yer almaya başlamıştır. Bu kapsamda, çalışmada öncelikle su güvenliği kavramının ortaya çıkışı ve gelişimi irdelenmiştir. Daha sonra ise oluşturulacak politika ve uygulamaya yönelik daha spesifik sonuçlar elde edilebilmesi için nicel çalışmalar ve çeşitli su güvenliği indeksleri ortaya konulmuştur. Seçilen su güvenliği indeksi çerçevesinde, 35 ülkenin su güvenliği derecesi hesaplanmış ve hesaplama sonuçları ülkelerin mevcut durumları çerçevesinde değerlendirilmiştir. Su, hayatın pek çok alanı ve farklı sektörler için odak noktası olduğundan su güvenliğinin sağlanması için tüm ilişkili bileşenlerin nicel ve nitel çalışmalara dahil edilmesi gerekmektedir. Bu doğrultuda, bu çalışma ile etkin, adil ve sürdürülebilir politikalar oluşturulabilmesi için bundan sonra oluşturulacak su güvenliği indekslerine yönelik öneriler geliştirilmiştir. Çalışmaların yaygınlaştırılması, kavramın ve indekslerin geliştirilmesi ve çıktıların politika yapıcılara yol gösterici olması ise hedeflenen konular arasındadır.
Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi ve Türkiye'de seçim sistemi arayışları

Seçim sistemleri ülke gündeminde her zaman önemli bir yere sahip olmuştur. Türkiye'de pek çok sistem denenmiş ve neredeyse her seçim öncesi kanun değişikliği meclisten geçirilmiş ya da var olan seçim kanunları üzerinde değişiklikler yapılmıştır. Türkiye'de belli bir istikrarın yakalanamadığı, adaletin sağlanamadığı yıllar tecrübe edilmiştir. Her dönem farklı sistemler uygulanmasının temelinde tabii Türkiye'nin ihtiyaçlarına en iyi cevabı verecek sistemin aranması yatmaktadır. Günümüzde de kullanılan barajlı D'hondt sistemi fazlasıyla eleştirilmeye devam etmektedir. Aslında siyasi tartışmaların temel sorunu temsilde adalet ve yönetimde istikrar ilkelerini bağdaştıran bir sistemi hayata geçirme çabasıdır. Ne yazık ki uygulanan seçim sistemlerinde genel olarak bir ilke ön plandayken diğer ilke geri planda kalmıştır. Bu çalışmada Türkiye'de uygulanan seçim sistemleri, Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ve sonrası sürecin değerlendirilmesi yapılıp, bir sistem önerisinde bulunulmuştur.
Urfa milletvekilleri ve meclis faaliyetleri (1960-1971)

1960 Darbesi ile Türkiye'de demokrasi kesintiye uğramış, 1961 Anayasası ile yeni bir sisteme geçilmiştir. Yeni sistemle beraber 1971 Muhtırası'na kadar süren bu döneme AP ve Süleyman Demirel damga vurmuştur. Bu dönemde 1961, 1965 ve 1969'da olmak üzere 3 kere seçim yapılmıştır. TBMM'ye toplam 21 milletvekili Urfa'yı temsilen katılmıştır. 1961 seçimleri sonucunda meclise katılanlar Atalay Akan, Celal Öncel, Kadri Eroğan, Kemal Badıllı, Osman Ağan, Sabri Kılıç ve Bekir Sami Karahanlı'dır. 1965 seçimlerinde kazananlar Atalay Akan, Behice Boran Hatko, Hüsamettin Köran, İbrahim Halil Balkıs, Mahmut Çetin ve Ramazan Tekeli'dir. Bahri Karakeçili, Mehmet Aksoy, Mehmet Ali Göklü, Necati Aksoy, Necmettin Cevheri ve Vehbi Melik ise 1969 seçimleri sonucunda TBMM'de koltuk sahibi olmuşlardır. Söz konusu milletvekilleri içinde, bakanlık yapmış olanlar da vardır. Milletvekilleri konuşma yaparak Urfa'nın ve Türkiye'nin problemlerini anlatmışlardır. Ancak hiçbir faaliyet göstermeyen milletvekilleri de olmuştur.
An analysis of legislative instruments of the European Union from the liberal intergovernmentalist perspective

AB entegrasyonunda uluslarüstü sona doğru evrimlesme argümanı ve kararlar üzerinde devam eden üye devlet kontrolünü savunan iddia, AB entegrasyonuna yönelik yaklasımlarını açıklarken kurumsal reformları bir araç olarak kullanırlar. Bir taraf uluslarüstü gelismeye doğru ilerleryen üye devletlerin otonomi ve kabiliyetlerinin azalacağını savunurken diğer grup daha yararlı bir sonuca daha fazla ödün vermeden ulasabilmek için verilmis bir kararın sonucu olarak görür bu değisimleri. Bu ortak noktayı baz alarak bu tez karar alma mekanizaması içinde üye devletlerin posizyonları ve rollerini açıklayabilmek amacıyla yasama araçları üzerinde yoğunlasır. AB yasaması içerisinde bulunduğu iddia edilen engellerin var olmadığı sonucu üye devletlerin devam eden otonomi ve yetkinliklerini doğrular ve uluslararası pazarlık ve bağlı olarak üye devletlerin göreli gücünün ve otoritesinin engelleyici değil destekleyici etkenler olduğunu kanıtlar.
Cumhuriyetçi özgürlüğü yeniden okumak: J. J. Rousseau ve genel iradeci cumhuriyetçilik

Tezde özgürlük kavramı cumhuriyetçilik ve liberalizm üzerinden yeniden değerlendirilmiştir. Bunu yaparken hedeflenen amaç özgürlüğün tarihsel gelişimi ve yorumlanmasındaki farklılıkları göstermenin yanı sıra Rousseau'nun genel irade kavramının özgürlük tartışmalarında yeni bir yol sunabileceğini göstermektir. Cumhuriyet kavram olarak çok eski olmasına rağmen hangi siyasal rejimin cumhuriyet olarak adlandırılabileceği tartışmaları günümüzde devam etmektedir. Respublica tarih içerisinde çok farklı yorumlanmıştır ancak en temelde erdeme ve yasalara dayalı siyasal rejimdir. Ortak iyi, katılım, yurttaşlık, yurtseverlik, erdem ve yasa gibi kavramlar çerçevesinde en iyi siyasal rejimler oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu tartışmalar dahilinde Neo-Roma cumhuriyetçiliğinin modern dünyaya çok daha uyumlu görüşler içerir ve liberalizm ile çok daha yakın eksende bulunur. Özgürlük, insan yaşamında en fazla değer verilen ayrıcalıklı bir kavramdır. Ancak özgürlüğün varoluş biçimi, eşitlik kapsamında uygulanabilirliği, kapsamı ve değerleri her zaman aynı şekilde ve aynı anlayışta olmamıştır. Klasik cumhuriyetçilik dönemi olarak adlandırdığımız dönemde, cumhuriyetçi özgürlük, cumhuriyetin temel kavramları olan kamusallık, erdem, benlik hakimiyeti, ahlak gibi konular üzerine yükselirken; modern dünyada cumhuriyetçi özgürlük, liberalizmin de etkisi dahilinde daha bireyci yaklaşımlarla birlikte, müdahalesizlik olarak kavranmıştır. Isaiah Berlin'in ilk kez kullandığı 'Pozitif ve Negatif Özgürlük' ayrımı, cumhuriyetçi özgürlük anlatımlarında farklı özgürlük anlayışı arayışını da beraberinde getirmiştir. Tezin genelinde liberalizm ve cumhuriyetçilik ekseni etrafında özgürlük nosyonu geçmişşten günümüze yeniden ele alınmıştır. Bunu yaparken ilk bölümde negatif özgürlük kapsamı altında Hobbes ve Berlin'in özgürlüğü ele alış biçimleri analiz edilmiştir. İkinci bölümde ise Pettit ve Skinner'ın negatif özgürlüğe alternatif olarak ortaya koydukları yeni özgürlük anlayışları incelenmiştir. Son bölümde ise Rousseau'nun cumhuriyetçi özgürlük anlayışı genel irade kavramı üzerinden ortaya konmuştur Bu tezdeki nihai amacımız Rousseau'nun, genel irade kavramının toplumsal yaşam içerisinde bireyin özgürlüklerini kısıtlamak şöyle dursun neo-roma cumhuriyetçiliği ekseninde özgürlüğe geniş bir alan yarattığını gösteriyor olmaktır.
Cumhurbaşkanlığı Sisteminin mevcut Türk siyasal sistemine etkisi

İnsanın dinamik yapısı ve sınırsız ihtiyaçları politikanın değişim dinamiğinin temel öznesidir, bu değişime bağlı olarak süreç içerisinde sosyoloji, kurumlar ve hükümet sistemleri sürekli dönüşüm halindedir. Türk Siyasal yaşamı bu dönüşümü derinden yaşamış, mutlak monarşi ile başlayan hükümet sistemi, meşruti monarşi, meclis hükümeti, parlamenter sistem ve yürütmenin güçlenmesi ile başlayan sürecin sonunda Cumhurbaşkanlığı Sistemi ile yeni bir olguya evirilmiştir. Bu tezin amacı Cumhurbaşkanlığı Sisteminin Türk Siyasal Sistemine özellikle yaklaşık yüz kırk yıllık parlamenter sisteme etkilerini tartışıp toplumsal ve siyasal dönüşümü gözlemlemektir. Bu bağlamda parlamenter sistemi, özünde Türk Parlamenter Sistemini tarihi sürecinde incelenmiş, politik kırılmaları tespit edilip tartışılır ve mukayese edilebilir hale getirilmiştir. Yine başkanlık sisteminin tarihçesi, ABD Başkanlık Sistemi uygulaması ve temel erklerini ele alarak Cumhurbaşkanlığı Sistemi ile karşılaştırma düzeyinde tartışılmıştır. Literatür taraması ile Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin tanımından başlayarak hükümet Sistemlerin patentinin olmadığını dolayısı ile Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin özgün bir tasarım ve milli bir akıl ile inşa edildiği belirtilmiştir. Milli akıl ile kurulan sistemin temel erklerin oluşumu Türk siyasal geleneği ile kültürü bağlamında kurgulanmış ve Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi politik literatüre kazandırılmıştır. Cumhurbaşkanlığı Sisteminin Türk Siyasal sistemine etkileri, makro politikalar olan temel hak ve özgürlükler, demokrasi, istikrarlı ve güçlü yönetim, ekonomik kalkınma, TBMM'nin yasama etkinliği ve toplumsal uzlaşma gibi parametrelerde mevcut sistemi etkileyerek dönüştürmesi bağlamında analiz edilmiştir. Ayrıca Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin katılaşmaya, çift meşruiyete, iktidarın kişiselleşmesine ve toplam-sıfır oyunu ile kazananın her şeyi alacağı ve kaybedenin her şeyi kaybedeceği gibi sınırlamalara yol açacağı belirtilmiştir.
Debates on civil society: From centre-periphery to radical civil societarianism

Sivil toplum kavramının radikal-demokratik yorumu, gerek kuramsal gerek siyasi açıdan, sivil toplumu kapitalist ekonomi ve devletten özerk bir alan olarak tanımlamayı amaçlamaktadır. Marxist ve liberal kuramlara karşı takınılan bir tavrın ifadesi olan bu uğraş, modern toplumların normatif ve kültürel yapılarının ekonomik ve siyasal sistemlere öncül ve bunlardan bağımsız olduğu varsayımına dayanır. İddiaya göre sivil toplumun özünü oluşturan toplumsal dayanışmaya dayalı ilişikilerbu özerk normatif-kültürel çerçeve içerisinde şekillenir. Ancak sistemik yapıların ve aktöre dayalı toplumsal ilişkilerin birbirinden bağımsız ve farklı toplumsal alanlarda gerçekleştiği varsayımı, sivil toplumu salt iradecilikle karakterize eden bir noktayavarmaktadır. Türkiye'de de sivil toplum tartışmalarına egemen olan merkez-çevreyaklaşımı, dikey devlet-toplum ilişkileriyle, toplumsal aktörler arasındaki yatay ilişkiler arasında, birincinin egemen olduğu dışsal bir çelişki önermektedir. Bu bağlamda Türkiye'de merkez-çevre çatışmasının egemenliği, Batı'daki anlamıylayatay toplumsal ilişkilerin belirli, modern bir ifadesi olan sivil toplumun gelişmesine engel olmuştur. Dolayısıyla Türkiye'de de toplumsal aktörler arasındaki çatışmalaryapısall siyasi ve ekonomik süreçlerin dışında tanımlanmakta ve aynı şekilde iradecibir çerçevede değerlendirilmektedir. Sonuç olarak, radikal sivil toplumculuğuntoplumsal hareketlere karşı takındığı siyasi tavır, keyfi olarak tanımlanmış bir sivilliknosyonunun dayatılmasının ötesine geçememektedir.
Türkiye sağ siyasetinde bir gelecek planlaması: 1960-1980 M. T. T. B.

Türkiye siyasal hayatı Kemalizm, devlet algısı ve milliyetçilik bağlamında yoğun bir şekilde sağ siyasetin etkisindedir. Cumhuriyet'in kuruluş yıllarından itibaren karar vericilerin zihinsel ve pratik eğilimleri bu minvalde şekillenmiştir. Bu anlamda kurulduğu ilk yıllarda Milli Türk Talebe Birliği, yeni devletin, bürokrasinin hakim kodlarını halka aktarmakta ve resmi ideolojinin savunuculuğunu üstlenme görevini sürdürmektedir. Ancak süreç ilerledikçe devletin, bürokrasinin ve bizatihi toplumun değişiminden etkilenen M. T. T. B. Kemalist milliyetçilikten, muhafazakar milliyetçiliğe, son olarak da İslamcı bir tona dönüşmüştür. Özellikle Türkiye sağ siyasetinin kendi içinde geçirdiği bütün dönüşümleri, 1960- 1980 arasında bir sivil toplum kuruluşu olarak yakından hisseden ve aynı şekilde dönüşen M. T. T. B, yıllar sonra devletin başına geçecek isimleri de bu süreçte yetiştirmiştir. Örneğin; 2002 yılından itibaren hükümet konumunda olan Ak Parti Genel Başkanı ve Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ile muhalefet partilerinden olan ve mecliste grubu bulunan MHP'nin Genel Başkanı olan Devlet Bahçeli MTTB çatısı altında yetişmiş iki siyasidir. Şüphesiz daha onlarca örneği verilebilecek olan bu tarz siyasilerin, bürokratların ve iş adamlarının zihinsel arka planını çözmek, pratiklerini anlamlandırmak için MTTB yıllarına gitmek gerekmektedir. Bu sebeple, çalışmamın ilk bölümünde Cumhuriyet'in kuruluş paradigması olan Kemalist milliyetçiliği temsil eden kişi ve kurumların MTTB'yi nasıl ve ne şekilde etkilediğini anlattım. İkinci bölümde, Türkiye sağ siyasetinin dönüştüğü yılları ve merkez sağ siyasetin ortaya çıkışını irdeledim. Bu dönemde toplum tabanında ciddi anlamda kabul gören muhafazakar milliyetçiliği temsil eden kalemleri ve kuruluşlarını anlatmaya çalıştım. Üçüncü bölümde ise, önceki bölümde anlattığım muhafazakar milliyetçiliğin temsilcilerinden oldukça etkilenen ve 1960- 1980 arasında yoğun bir şekilde faaliyet gösteren MTTB'nin icraatlarını ve Anavatan Partisi ile AK Parti yönetici kadrolarının yetiştiği siyasal iklimi ortaya koymaya çalıştım.