turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de Yahudi aydınları

Avrupa'da ulus devletlerin kurulmaya başlamasıyla beraber gözlenen bir olgu modern anlamda aydınların ortaya çıkmasıdır. Aydınlar içinde yaşadıkları toplumu temsil edici, yönlendirici ve değişen sosyal ve siyasi koşullara adapte olmalarını kolaylaştırıcı işlevler üstlenmektedir. Bu çalışmada aydınların söz konusu işlevleri Türkiye Yahudi cemaatine mensup aydınlar model alınarak analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda Türkiye'deki Yahudi aydınlarının cemaatlerine yönelik faaliyetleri, bu faaliyetleri şekillendiren toplumsal ve siyasi etkenler dahilinde incelenmiştir. Bu çalışma söz konusu aydınların yazılı eserlerine ve günümüzde Yahudi cemaatinin önde gelen aydınlarıyla yapılmış olan görüşmelere dayanan niteliksel bir çalışmadır. Bu çalışmada elde edilen bulguları şu şekilde özetlemek mümkündür. Türkiye'de modern anlamda aydınların ortaya çıkışı Osmanlı Devleti'nin son dönemlerine tekabül etmektedir. Bu dönemdeki söz konusu aydın kitlenin içinde yer alan birinci kuşak Yahudi aydınlarının en temel amaçları cemaatlerinin, iç ve dış siyasi gelişmelere bağlı olarak çöküşün eşiğinde olan imparatorlukta sosyal ve ekonomik varlıklarını sürdürebilmeleri olmuştur. Osmanlı Devleti'nin sona ermesinin ardından kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin erken dönemlerinde uygulanan ulusal burjuvazi yaratma ve azınlıklara yönelik Türkleştirme politikaları Yahudi cemaatini olumsuz etkilemiştir. Bu süreçte Yahudi aydınları yaptıkları çalışmalarla ait oldukları cemaati Türkleşmeye yönlendirirken bir yandan da Yahudilerin yeni ulus-devlette toplum ve resmi makamlar nezdinde sosyal kabul görmesi amacıyla çeşitli temalar kullanmışlardır. Söz konusu temalar Yahudilerin tarih boyunca Türklere sadık kaldığı, Türklere minnet borçlu olduğu ve çeşitli açılardan Türklere faydalı olduklarıdır. Bu temalar özellikle seksenli yıllardan itibaren cemaatin ikinci kuşak aydınları tarafından da kullanılmaya başlamış ve buna ilaveten cemaat yönetimi ve aydınları Türkiye yararına dış politika alanında lobi çalışmalarına başlamışlardır. Dünyada antisemitizmin yükselişte olduğu bu dönemde bu çalışmalar sayesinde Yahudi cemaatine topluluk dışından gelebilecek tepkilerin önüne geçilmesi ve cemaatin iktisadi ve sosyal varlığını sorunsuz biçimde sürdürebilmesi hedeflenmiştir. Aynı dönemde cemaat içinde bu stratejiyi eleştiren bir başka aydın grubu ortaya çıkmıştır. Birinci kuşak aydınların geleneklerini sürdüren aydınlar ve onları eleştiren grup arasındaki çekişme halen sürekliliğini korumaktadır.
European Union's role in security sector reform in Afghanistan

Afganistan'da Güvenlik Sektörü Reformu, ülke kurumları önceki rejim ve iç karışıklar tarafından tahrip edildiğinde, 2001 yılında Amerika Birleşik Devletleri ve onun müttefiği olan devletlerin müdahalesiyle başladı. GSR gibi uluslararası müdahale kuvvetler varlığının, başarılı bir ülke inşa etme sürecine kadar güvenlik sektörü reformu ve ülkede güvenlik kuvvetlerinin yeniden yapılandırılması için gerekli olduğu görüşündeydi. Güvenlik Sektör Reformu, politik olmayan fakat sadece ülkenin değil vatandaşların da güvenliğinden sorumlu ve mesul olacağı etkili ve profesyonel güvenlik kuvveti meydana getirmek için esastı. Bu tezin faaliyet alanı, Avrupa Birliği tarafından sürece verilen katkıların önemini ortaya çıkarmaktır. AB farklı bölümlerdeki geniş desteklerinin yanı sıra Afganistan'ın Güvenlik Sektörü Reformunda kendisinin 2007'den bu yana başlayan güvenliği sağlama misyonundaki en temel katkısı denilebilecek emniyet ve adalet reformuna katkı sağlamıştır ki bu tezin, süreçteki katkılarının boyutunu ortaya çıkarmaya yoğunlaşmasıdır. Birleşik Devletler Savunma Bakanlığı raporlarına göre: Afgan Ulusal Savunama ve Güvenlik Kuvvetleri ; Afgan Sınır Güvenliği Kuvveti, Yerel Polisler, Ulusal Ordu, Hava Kuvvetleri, Ulusal Emniyet, Ulusal Sivil Emir Kuvveti, Özel Kuvvetler, Bölgesel Ordu ve Ulusal Güvenlik Müdürlüğü kapsamında Aralık 2018'den bu yana 352, 000 seviyede aktif personel ile birlikte Afganistan'ın tüm güvenlik sektörünü çevreleyen geniş çaplı bir terim olarak kullanılır.
Kültürel muhafazakarlık ve popüler kültür

Gündelik hayatın ideolojisi olan popüler kültür, küreselleşme ve modernleşme momentleriyle birlikte açığa çıkmış ve kapitalist pazar ekonomisinin önemli üretim araçlarından birisi haline gelmiştir. Halk beğenilerinden etkilenmekle birlikte halk tarafından oluşturulmayan popüler kültür, ideolojik bir tüketim kültürüdür. Modern zamanları etkisi altına alan bu kültürün tesiri maddi olgularla sınırlı kalmayarak manevi alana da nüfuz etmiştir. Maneviyatla buluşması popüler din olarak adlandırılan popüler kültürün Türkiye özelindeki dinle entegrasyonu, İslam üzerinden gerçekleşmiştir. Popüler İslam adı verilen bu bütünleşme, bu çalışma kapsamında ekonomik ve politik iktidarı elinde bulunduran İslamcı ideolojinin kültürel alanı elde etmek maksadıyla başvurduğu ideolojik bir aygıt olarak nitelendirilmiştir. Buna göre, İslamcı ideolojinin Lacancı anlamda eksiklik hissettiği alana dair duyduğu arzu, onu, popüler kültür araç ve tatbiklerini kullanarak kültürel yoksunluğunu gidermeye yönlendirmiştir. Ayrıca inanan birey de modern olana uyum sağlama istencini popüler kültür ürünleriyle gerçekleştirmiştir. Böylece popüler İslam salt bir yanlış bilinçlilik hali olmaktan çıkmış, İslamcı ideolojinin zora başvurmadan hegemonyasını kurmaya çalıştığı sürecin aracı olmuştur. Üç bölümden oluşan bu çalışmada, ilk olarak Pop-İslam'a uygun en doğru tanımlamanın yapılabilmesi için popüler kültür ve ideoloji tanımlamalarına bakılmış, ikinci bölümde ise pop-İslam'ın üretim alanı olarak İslam'ın kültür endüstrisi incelenerek, pop-İslam pratikleri örnekleriyle ele alınmıştır. Son bölüm olan üçüncü bölümde ise İslamcı ideolojinin pop-İslam uygulamalarına neden gerek duyduğu, eksiklik metaforu ile tarihsel bir bağlamda irdelenmiştir.
Siyasal iletişim ve sosyal medya: Ankara'da yerel seçimlerde Twitter kullanımı

Siyasal iletişim kavramı, yeni iletişim teknolojilerinin gelişmesiyle ve yaygınlaşmasıyla birlikte çok daha fazla önemli bir hale gelmiştir. Partiler ve siyasal aktörler, seçim kampanyalarında başarıya ulaşmak adına bir takım siyasal iletişim stratejileri kullanırlar. Mesajların seçmene ulaştırılması, etkileşimsellik ve katılım gibi işlevleri göz önünde bulundurulduğunda sosyal medya vazgeçilmez bir mecra olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada siyasal iletişim kavramına genel bir bakışla, Türkiye'de siyasal iletişim, siyasal iletişim yaklaşımları, aktörleri, fonksiyonları, siyasal iletişimde yöntem ve teknikler incelenmiştir. Sosyal medyanın siyasal iletişimde nasıl kullanıldığına bakılırken, geleneksel medya, yeni iletişim teknolojileri ve siyasal iletişim, sosyal medyanın siyaset, seçimler ve seçmenler üzerindeki etkisi konularına yer verilmiş, seçim sürecinde Twitter kullanımı ele alınmıştır. Türkiye'de seçimler değerlendirilirken, 30 Mart 2014 Yerel Seçimleri'nde Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı için yarışan adayların, siyasal iletişim bağlamında Twitter kullanım pratikleri ve Twitter kullanımlarının seçim sonucuna önemli bir etkisi olup olmadığı incelenmiştir.
Demokrat Parti'nin gençlik politikaları ve gençlik teşkilatı 1946-1960

Öncelikle şunu ifade etmek gerekir. İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin iktidarı Osmanlı'nın dağılma süreciyle birlikte gündeme geldiği için uluslaşma çabalarının önemli aktörleri de yine bu kadrolardan çıkmıştır. Faşist Almanya ve İtalya'dan ithal edilen İzcilik faaliyetleri marifetiyle bir hazır asker gençlik oluşturma ve Türk Milliyetçiliğini temele alan inşa hareketleri 1908'den çok partili hayata geçişe kadar devam eder. Demokrat Parti dönemine gelinceye kadar gençliği etkileyen ya da yönetimler tarafından gençliğe model olarak sunulan temel değerler vardır. Bu temel değerlerin önce Fransa ardından Almanya, belli bir dönemde az da olsa Rusya-Bolşevizm ve daha sonra ise Amerikan modelini temele aldığı ifade edilebilir. Demokrat Parti'nin gençliğe bakışını belli temel dönemlere ayırmak gerekir. Bunlardan birincisi, 1946'dan 1954 yılına kadar olan dönemdir. İkincisi 1954 -1957, üçüncüsü ise 1957- 1960 arasıdır. Bu dönemler gençliğe bakış açısından temel anlayış kırılmalarını ifade eder.
Hakkı Hami Bey'in Birinci TBMM'deki faaliyetleri

Bu çalışmanın amacı Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi'ndeki Sinop Mebusu Hakkı Hami Bey'in gerek mebus olarak gerek heyet ve komisyonlarda görev alarak Meclis'e sağladığı katkıyı ortaya koymaktır. Bu bağlamda, Birinci Meclis'in işleyişinde ve aldığı kararlarda muhalefet grubundaki Hakkı Hami Bey'in etkisi ve rolü ayrıntılı şekilde incelenmiştir. 23 Nisan 1920 ile 16 Nisan 1923 tarihleri arasındaki Birinci Millet Meclis'inde ilk olarak iktidar grubu olan Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Grubu'nda yer alan Hakkı Hami Bey, İkinci Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Grubu'nun kurulmasıyla birlikte istifa ederek muhalif İkinci Grup'ta yer almıştır. Hakkı Hami Bey gerek hukukçu olması gerekse aktif bir siyaset izlediğinden Meclis'te önemli tespitlerde bulunmuştur. Özellikle Koçgiri Ayaklanması'na dair tespitleri bölgeye giden araştırma heyetinde yer almış olması sebebiyle mühimdir. Hakkı Hami Bey Meclis'te yapılan oylamalarda İkinci Grup ile hareket etmekle birlikte konuşmalarında hukukçu sıfatıyla farklı bir bakış açısı sunmuş, sadece iktidara değil grup arkadaşlarına da eleştiriler getirmiştir. Başkumandanlık Kanunu tartışılırken İkinci Grup'un kurucularından Salahattin Bey'in TBMM Reisi Mustafa Kemal Paşa'ya 'Başkumandan Vekili' denilmesi görüşünü gereksiz bulmuş ve bunu bir isim meselesi olarak görmüştür. Meclis'in bütün yetkilerini üzerinde taşıyan Mustafa Kemal Paşa'nın zaten bu yetkiye sahip olması sebebiyle bu yönde bir kanun çıkarmayı gerekli görmemiş, bunun için Meclis'ten ikinci bir yetki almasını lüzumlu bulmamıştır. İstiklal Mahkemeleri bölümünde ise firar eden askerlerle ilgili görüşleri mercek altına alınacaktır. İkinci Grup'tan Karahisar-ı Sahip Mebusu Mehmed Şükrü Bey ile aralarında geçen konuşma bu konuda bir göstergedir. Hakkı Hami Bey İstiklal Mahkemeleri'nin görevlerinin açıklandığı üçüncü maddesinin firar eden askerle ilgili a) fıkrasına istinaden, suç hakkındaki incelemede mahkeme, suçun kasten veya mecburiyetten kaynaklaması halinde aynı kararı veremeyeceğinden cezada asgari ve azami sınırlama olduğunu savunmuş ve bu yetkiye bütün mahkemeler sahip olduğundan a) fıkrasının kaldırılmasını istemiştir. Mehmed Şükrü Bey ise Hakkı Hami Bey'in fıkrayı tam anlamadığını, fıkranın askerin lehine olduğunu ve hapishanelerde asker kaçakları beslememek için firarların derecesine göre cezalandırarak tekrar birliklerine gönderilmeleri için konduğunu ileri sürmesi üzerine Hakkı Hami Bey anlatılanların suçu hafifleten sebepler için uygulanacağını, suçu ağırlaştıran sebepler olması halinde ne şekilde hareket edileceğinin açıklanmasını isteyerek hukukun üstünlüğü ilkesiyle hareket eden bir mebus örneği oluşturmuştur.
Türkiye'de politik nesne olarak kadın: 28 Şubat örneği

Bu çalışma ile 28 Şubat sürecinin kadınların politik olarak nesneleştirildiği aynı zamanda İslamcı kadın için özneleşmeyi başlatan iki yönlü bir süreç olarak işlediğini ortaya koymak amaçlanmıştır. Politik özne ve nesne kavramları arasında hem bir karşıtlık hem de birbirini var etme durumu söz konusudur. Özne olmanın şartı, kendi konumunu sorgulamak ve özne olma bilincine sahip olmaktır. Nesne ise belirlenmiş, bireyselleşmesi önlenmiş olandır. Politik nesneleşmeye neden olan özdeşleşme, öznenin ortaya çıkmasını sağlayan bir süreç olarak da işlemektedir. Her özne kendi içinde 'öteki'sini barındırdığından özne ve nesne konumları verili ve sabit değildir. Dağıtılmış siyasal paylaşımlara karşı ortaya çıkan mücadele siyasal özneleşmeyi sağlamaktadır. Refah Partisi'nin iktidara gelmesinde partili kadınların oy toplaması etkili olmuş; ancak kadınların siyasal katılımı belirlenen sınırlar içinde kalmıştır. 28 Şubat sürecinde kadınlar, ikili söylemsel karşıtlıklar ile araçsallaştırılmış ve nesneleştirilmiştir. Başörtüsü yasakları ile kadınların belirlenen görünüm dışında kamusal alana katılımları sınırlandırılmıştır. Yasaklara karşı başörtülü kadınlar, protesto ve yürüyüşler düzenlemiş, dernek ve vakıflar aracılığıyla hak talep etmişlerdir. İçinde bulunduğu konumu sorgulamaya başlayan ve dağıtılmış siyasal paylaşımlara karşı mücadele veren başörtülü kadın, siyasal özneleşme sürecine girerek İslamcı kadına dönüşmüş ve diğer kadın gruplarından farklılaşmıştır. Çalışmada 28 Şubat süreci, olaylar, aktörler ve sonuçlar bağlamında incelenmiş, süreç içinde kadına bakış açısı ve kadınların politik özne ve nesne bağlamında konumları değerlenlendirilmiştir. Sürecin, kadınların politik olarak nesneleştirildiği aynı zamanda İslamcı kadın için özneleşmeyi başlatan iki yönlü olarak işlediği ortaya konmuştur.
Savaş sonrası Bosna Hersek'te ulusal kimliğin oy verme sürecindeki etkisi

Bu çalışma, savaş sonrası Bosna Hersek'te oluşan ulusal kimliğin, siyasete ve seçim süreçlerine etkisini incelemektedir. Çalışmanın ayrıca Bosna Hersek'teki savaşın sona ermesini sağlayan Dayton Barış Antlaşması'nın ülkenin siyasi, ekonomik ve sosyal çıkarları açısından ne denli etkili olduğunu ve bunun neticelerinin siyasete yansımalarını göstermektir. Çalışma dünyanın en karmaşık siyasal sistemlerinden birine sahip olan Bosna Hersek'te seçmenlerin oy verme davranışlarını açıklamayı amaçlamaktadır.
Türk siyasal yaşamında Özgürlük ve Dayanışma Partisi

Özgürlük ve Dayanışma Partisi, 22 Ocak 1996'da kuruldu. ÖDP, farklı siyasal geleneklerden, çeşitli sosyalist gruplardan oluşturulan çoğulcu, devrimci bir kitle partisidir. İlk Genel Başkanı Ufuk Uras'tır. Parti, farklı düşüncelerin meşruiyetini tanır ve organizasyon içinde azınlıkların haklarına garanti verir. ÖDP, farklı eğilimlerin varlığını büyük bir zenginlik kaynağı olarak görür. Parti, 1999 genel seçimlerinde oyların %0,8'ini aldı. Bu onlar için büyük bir hayal kırıklığıydı. 2001 yılıyla birlikte derin bir iç kriz izledi. Başlangıçtaki gruplardan birkaçı ayrıldı. 2002 seçimlerinde parti geçerli oyların %0,3'ünü aldı. Ufuk Uras, hayal kırıklığından dolayı genel başkanlıktan istifa etti. 2004 yerel seçimlerinde ÖDP, Artvin ve Yozgat'ın belediye yönetimini kazandı. 2004 yerel seçimlerinde ÖDP, DEHAP ve SHP ile seçim koalisyonunda yer aldı. Koalisyon yurt çapında %5 oy kazandı. ÖDP, siyasal eylem ve tezleriyle Türk demokrasi tarihinde farklı bir noktada yer aldı. Parti, özgürlük, dayanışma ve barışa önem verdi. Parti, özgürlükçü sosyalizmi hedef aldı.
Necmettin Erbakan'ın ekonomik söylem ve uygulamaları

Siyasi ve ekonomik söylemleriyle yakın siyasi tarihimize damgasını vuran Necmettin Erbakan, alternatif iktisadi söylemler oluşturmuştur. Kişiliği üzerinde islam dinin büyük tesiri olan Erbakan, nakşibendilik tarikatının etkisi ile siyasi ve ekonomik düşüncelerini milli görüş ideolojisi alanında pratiğe dökmüştür. Bu çalışmanın amacı Necmettin Erbakan'ın ekonomi söylemlerinin iktisadi kaynaklarını ortaya koyup, onun bu söylemlerini pratiğe ne kadar yansıttığı üzerindedir. Bu amaç doğrultusunda Erbakan'ın islami söylemleri kullandığı tespit edilmiş ve bu söylemlere iten sebeplere değinilmiştir. Öncelikle siyasal ve ekonomi düşünce pratiği olan milli görüş ideolojisi incelenmiştir. Sonrasında Erbakan'ın kapitalizm ve sosyalizm eleştirilerine yer vererek alternatif iktisat önerisi ele alınmıştır. Erbakan ekonomide islam sistemini önermektedir. Bağımsızlar hareketi ile siyaset sahnesine giren Erbakan, 1960- 80 arası Türkiye ekonomisinde etkili olan kalkınma planları ve ithal ikameci sanayileşme modelinin etkisiyle sanayileşme söylemini kullanmış ve ülkenin kalkınmasını Ağır Sanayi'ye, Ufki Devletçilik anlayışına ve Bölgesel Kalkınma Şirketlerine dayandırmıştır. Erbakan'ın dile getirmiş olduğu sanayileşme, milli kaynaklara dayanan korumacı bir görünüme sahiptir. Ayrıca Erbakan'ın sanayileşme düşüncesi Bebek Endüstri Tezi, İthal İkameci Sanayileşme Stratejisi, Endojen Kalkınma, Geç Kalkınma ve Büyük İtiş kalkınma teorileriyle benzerlik arz etmektedir. Ufki Devletçilik anlayışı ise, islam ekonomisinde devlete biçilen rolle aynı görüşleri yansıtmaktadır. Bölgesel Kalkınma Şirketleri faizsiz bir sistem üzerine kurulu kar ortaklığı sistemine dayanmaktadır. 1980 sonrası Türkiye ekonomisinin serbest piyasaya dayalı bir sisteme geçmesiyle Erbakan ekonomik söylemini Adil Düzen sloganı üzerine kurmuştur. Adil Düzen, siyasi, dini, sosyal ve ekonomik olarak geniş bir sistemi içinde barındırır. Bu çalışmada Adil Düzen'in ekonomik sistemi ele alınmış ve Adil Ekonomik Düzen olarak ifade edilmiştir. AED, üretim ve kar ortaklığı üzerine kurulu bir sistemdir. Erbakan'ın 1980 öncesi ekonomik söylemlerinin bir nevi devamı olan AED, genel ve temel esasları itibariyle islam ilkeleriyle uyumludur. İslam hassasiyetleriyle hazırlanmış olan AED, Erbakan'ın kapitalizm ve sosyalizme karşı alternatif bir ekonomi teorisidir. Ayrıca AED, üretime önem vermesi ve tek vergi prensibini tercih etmesi nedeniyle arz yanlı iktisat sistemine benzemektedir. Erbakan'ın Adil Düzen söylemi, 1994 yerel seçimlerinde RP'nin birçok belediyeyi kazanmasına vesile olmuş ve RP 1996'da DYP ile koalisyon kurarak 54. Hükümeti kurmuştur. 54. Hükümette Erbakan, Adil Düzen söylemini kullanmamış ancak bu sisteme benzeyen reel ekonomiyi dile getirmiştir. Erbakan bu dönemde üretimi artırıcı politikalara yer vermiş ve kısa dönemde ekonomik göstergelerde iyileştirmeler sağlamıştır.
Kafkas diaspora medyasında tarih ve kimlik: Jıneps Gazetesi örneği

KAFKAS DİASPORA MEDYASINDA TARİH VE KİMLİK: JINEPS GAZETESİ ÖRNEĞİ Aslıhan Alkanat Haziran, 2019 Türkiye'deki Kafkas Diasporasına ait basılı olarak yayınlanan tek gazete olan Jıneps Gazetesi kapsamında, tarih ve kimlik söylemlerinin değerlendirildiği bu çalışma 3 soru üzerinden analiz edilmiştir. Öncelikle çalışmada, Jıneps Gazetesi'nin ortak tarih söylemini hangi argümanlar üzerinden ürettiği ortaya çıkarılmaktadır. Buna göre; 1864 Sürgünü bir 'soykırım' olarak nitelendirilmekte ve bu sürgün, Jıneps Gazetesi'nin ortak tarih söyleminin temelini oluşturmaktadır. Jıneps Gazetesi'nde tarih konusunda daha çok mikro düzeyde bir söylem üretilmektedir. İkinci olarak; Kimlik konusu anadil, din ve siyaset olarak üç ayrı başlıkta incelenmekte ve özellikle anadil konusuna oldukça önem atfedilmektedir. Anadil konusunda aktör tanımlaması yapılırken 'biz' kategorisinde Adigece başta olmak üzere Türkçe ve Rusça haricindeki tüm diller yer almaktadır. 'Öteki' kategorisinde ise Türkiye'deki diaspora için Türkçe, Kafkasya'daki halklar içinse Rusça yer almaktadır. Ana dillerin yok olmaması gerektiği konusuna ağırlık verilen Jıneps Gazetesi'nde anadilde eğitimin yaygınlaştırılması gerektiğinden bahsedilmekte ve ortak kimlik söylemi bu şekilde üretilmektedir. Jıneps Gazetesi'nde ortak kimlik söyleminin daha çok makro düzeyde ele alındığı ve bu söylemin genellikle Türkiye'deki Sünni-Türk kimliği haricindeki halkları içerisine aldığı görülmektedir. Siyaset ise Jıneps Gazetesi'nde niceliksel olarak en fazla metnin bulunduğu konudur. Bu konuda gazetede genel olarak AK Parti politikalarına muhalif söylemlerin üretildiği görülmektedir. Çalışmada, Jıneps Gazetesi'nin seçmen tercihini ise daha muhalif söylemler kullanarak oluşturduğu sonucuna ulaşılmaktadır.
Türk milliyetçiliğinin kökenleri ve Milliyetçi Hareket Partisi

Bu çalışmada özellikle 1999 seçimleri sonrasında kamuoyunun dikkatlerini üzerinde toplayan MHP'nin ideolojisi, Türk siyasi hayatındaki yeri ve kurulduğu günden bu yana ideolojik görünümünün evrilişi incelenmiştir. MHP ideolojisinin temeli Türk milliyetçiliğidir, bu nedenle MHP'ni incelerken, araştırmayı Türk milliyetçiliğinin ortaya çıktığı dönemlere, yani Osmanlı İmparatorluğu dönemine kadar götürmek kaçınılmaz bir zorunluluktur. Osmanlı İmparatorluğu'nda milliyetçi fikirlerin ortaya çıkması oldukça geç bir döneme rastlamıştır. Daha sonra bu fikir Osmanlı aydım arasında iyice benimsenmiş, hatta tüm Türklerin birleşmesini öngören Pantürkizm gibi fikirler de ortaya çıkmıştır. Cumhuriyet döneminin ilk yıllarında milliyetçilik fikri Kemalist milliyetçilik içerisinde eritilmiş, aşın milliyetçi bir çizgiye kayması engellenmiş, bu durum 1960'lı yıllara kadar böyle devam etmiştir. 1 960' lı yıllarda Demokrat Parti iktidarına karşı yükselen toplumsal muhalefet ve sol düşüncenin karşısına MHP, aşırı milliyetçi ve anti-komünist fikirleriyle çıkmıştır. Kurulduğu günden bu yana her zaman devlete destek veren ve 'her şey devlet için politikasıyla hareket eden' MHP, buna rağmen 1980 ihtilalinde diğer siyasi partiler gibi ağır bir darbe yemekten kurtulamamış, parti kapatılmış, birçok yöneticisi ve üyesi tutuklanıp hüküm giymiştir. 1980 öncesinde sol muhalefetin, 1980 sonrasında ise PKK'nın karşısında devletle birlikte yer alan MHP, bu yolla sağladığı kitlesel desteğe rağmen 1999 seçimlerine kadar istediği oy potansiyelini yakalayamamıştır. 1999 seçimlerinde beklemeyen bir şekilde oylarım %18'lere kadar yükselten MHP, meclise girmekle kalmayıp hükümet ortağı olmayı da başarmıştır. Özellikle sandıktan çıkan bu sürpriz sonuç sonrasında medyada MHP'nin değiştiğine dair yazılar sıkça yer almaya başlamıştır. Buna rağmen MHP sürekli olarak partide herhangi bir değişimin yaşanmadığım, partinin temel amaç ve ilkelerinin aynı olduğunu, partide sadece bir gelişme yaşandığım dile getirmekte ve, parti ideolojisini en iyi yansıtan kaynaklar olan parti programlarına bakıldığı zaman MHP'nin değişmediğine dair söylemlerinde haklı olduğu gözlenmektedir.
Türkiye'deki Suriyeli kadınların mültecilik deneyimi

19 Milyondan fazla insanın evini terk etmek zorunda kaldığı Suriye Mülteci Krizi dünya tarihinin en büyük krizlerinden biridir. Mültecilik deneyimi, göç eden kişilerin kişisel tarihlerinde bıraktığı etki ve ülkelerin sosyal, kültürel, ekonomik, politik tarihlerinde bıraktığı etki itibariyle kişiler ve ülkeler açısından önem arz etmektedir. Bu deneyim Geçici Koruma Kapsamında kalan 4 milyona yaklaşan Suriyeli mülteci sayısı ile Türkiye için de yapısall eksikliklerini ve geleceğe dair planlamalarını analiz edebilmesine olanak tanıyan bir fırsat olarak değerlendirilmelidir. Bu çalışmada genel olarak mültecilik deneyimi, yerinden edilme, göç, sosyal uyum, egemenlik başlıkları üzerinden tartışıldıktan sonra, aynı başlıklar Türkiye'de mültecilik deneyimi ve Türkiye'deki Suriyeli mülteci kadınlar özelinde yorumlanacaktır. Çalışmada aynı zamanda 2019 yılında, sahada Suriyeli kadın mültecilerle yaptığımız derinlemesine mülakatlardan çıkan sonuçlara yer verilip, Suriyeli kadınların mültecilik deneyimlerimleri dokümente edilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de liberalizm (1980-1999): Neo-liberal politikaların Türk politik-ekonomisine etkileri

Bütün Dünya Devletlerini etkisi altında bırakan liberalizm, 20. Yüzyılda dünya krizine girilmesiyle, müdahaleci devlet politikasını ortaya çıkarmış, devletin iktisadi ve siyasi alanlarda kendini yeniden yapılandırması gereksinimini doğurmuştur. Türkiye'de de 1970 yılına kadar uygulanan devletçilik politikası, enflasyon, döviz darboğazı, terör olayları, işçi olayları ve siyasi istikrarsızlıkların yaşanmasının ardından ülkenin daha da kötüye gitmesi, siyasi ve ekonomik alanlarda yeniden yapılandırılma gereksinimini doğurmuştur. Türkiye'de yaşanan siyasi istikrarsızlık ve toplumsal sorunların ekonomiyle birleşmesi, 1980 sonrası neo-liberal dönüşümü getirmiştir. Bu döneme kadar, liberalizmin etkili olamamasının nedeni ise, liberalizme yönelik girişimlerin, iktidar grupları ile örtüşememesi, oluşturulan liberal yapının Türkiye'deki siyasi ve ekonomik politikaların uygulanmasını tam anlamıyla gerçekleştirememesidir. Bu da ülkeyi daha zor duruma sokmuştur. Türkiye'de neo-liberal dönüşümün figürü olan Turgut Özal'la uygulanan 24 Ocak kararları ile Türk politik ekonomisinde tarihe geçen kararlar alınmış ve liberalleşme ekseninde yapısall dönüşüm sağlanmıştır. Bu dönüşüm 12 Eylül askeri darbesiyle uygulama alanı bulmuştur. Turgut Özal'la gerçekleştirilen neo-liberal politikalar ile ekonomi dış rekabete açılmış, özelleştirmeler yapılmış ve devlet küçültülmüştür. Bu durum ilk süreçte olumlu sonuçlar göstermesine rağmen, gerekli sosyal, siyasal alt yapı oluşturulmadan uygulanmak istendiğinden sonraki dönemlerde olumsuz sonuçların yaşanmasına neden olmuştur.