turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Farklı gelir gruplarındaki tüketicilerin gıda israflarının ekonomik değerlendirilmesi: Ankara ili Yenimahalle ilçesi örneği

Her yıl insan tüketimi için üretilen gıdaların üçte birlik kısmına karşılık gelen 1,3 milyar tonluk gıda tedarik zincirinin çeşitli aşamalarında ya kaybolmakta, ya da sofraya ulaştıktan sonra çöpe atılmaktadır. Son on yılda daha fazla vurgu yapılan su, toprak ve hava kirliliği, su kaynaklarının ve tarım arazilerinin azalması, tarım ilaçlarının bilinçsizce kullanılması gibi konular gıda güvenliğini tehdit ederken, artan nüfusun karşısında azalan kaynaklar insanlığın ne derece savunmasız bir noktada olduğuna işaret etmektedir. Üretimden tüketime uzanan yolda kaybedilen veya tüketilmeyip çöpe atılan her gıdanın ekonomik bir bedeli vardır. Bu çalışmada farklı gelir gruplarında yer alan 96 katılımcıyla anket gerçekleştirilerek bireylerin tüketim alışkanlıkları ve bir aylık meyve ve sebze israflarının ekonomik yansıması ele alınmıştır. Yapılan anket sonucunda hem nitel hem de nicel bulgularla ulaşılmış, yapılan meyve ve sebze israflarının farklı motivasyonlardan etkilendiği ortaya çıkmıştır.
Türk siyasetinde Refah Partisi deneyimi: Gelenek, ideoloji ve politika

Türk Siyasetinde Refah Partisi Deneyimi: Gelenek, İdeoloji ve Politika adlı çalışmamız temel düzeyde 12 Eylül sonrası çok partili hayatın yeniden tesis edilmesi ile iktidar mücadelesine dahil olan ve 1998 yılında Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılan Refah Partisi'nin politik düşüncesini ve iktidar deneyimlerini ele almaktadır. Teorik olarak modern siyasete ait kavramlar ve çağdaş siyasal gelişmeye ait eleştirel yaklaşımlar ele alındıktan sonra, Milli Görüş Hareketinin bir temsilcisi olarak Refah Partisi'nin gelenek içerisindeki yeri sorgulanmış; kendisinden önce ve sonra var olan politik deneyimlere ne düzeyde aracılık ettiği gelenek içi bir tartışma üzerinden sınanmıştır. İkinci olarak Refah Partisi'nin ideolojik tahlili politik aktörler ve siyasal teoriye ait devlet, demokrasi, ekonomi, laiklik ve insan hakları kavramlarına üzerinden incelenmiştir. Modern Türk siyasetinde iktidar mücadelesi veren Refah Partisi'nin Türk modernleşmesine bakışı, İslamcılık söylemi ve din anlayışı ayrıca ele alınmıştır. Türk siyasetinin yaşadığı yapısall kriz ile geliştirilen Adil Düzen söylemi üzerinden üretilen meclis içi muhalefet ile yerel iktidar başarısının ne ölçüde merkezi iktidar başarısına katkı yaptığı değerlendirilmiştir. Refah Partisi'nin Doğru Yol Partisi ile yaptığı koalisyon ve iktidar süresince cari rejimin gösterdiği politik refleks 28 Şubat askeri müdahalesi üzerinden ele alınmıştır. Milli Görüş hareketi ve Refah Partisi, Türk siyasal hayatında cari olan iktidar bölünmelerinin ötesinde ortaya koydukları düşünce ve pratikler ile alternatif bir siyaset iddiasında olmuşlardır. Türk siyasal hayatı için Milli Görüş hareketinin alternatif bir politika ürettiği iddiası ele alınarak sorgulanmıştır. Böylece Refah Partisi'nin Milli Görüş hareketine ve modern Türk siyasetine olan katkısı çözümlenmeye çalışılmıştır.
Devlet reformunda yerelleşme ve bölgeselleşme: Türkiye'ye karşılaştırmalı bir bakış

Bu tezin konusu, 1980 sonrasında Türkiye'deki devlet reformu süreci içinde bölgeselleşme ve yerelleşme politikalarının incelenmesidir. Bu kapsamda, özellikle son altı yıllık dönem mercek altına alınmıştır. Siyasal ve ideolojik özlü bu sürecin yönetsel yönlerinin ayrıntılarıyla belirlenmesi amacı ile Türkiye'de devleti dönüştüren reformlar, Avrupa'daki bölgeselleşme ve yerelleşme politikaları ve süreçleriyle karşılaştırmalı bir perspektiften değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu temelde tez, mülki idare ve yerel yönetimlerdeki değişimleri değerlendirmektedir. Tez kapsamında bu politikaların niteliği, tarafları ve devlet reformu içindeki anlamı irdelenmeye çalışılmıştır. Buna göre üç ana eksende Türkiye'de bölgeselleşme eğilimi saptanmıştır. Bunlar il sisteminde, metropoliten alan yönetiminde ve AB destekli bölgesel kalkınma programlarını uygulayacak yönetsel mekanizmaların oluşturduğu yapılar üzerindedir. Yönetsel bölümleme ve yerel kuruluş üzerine yapılan bu değişiklikler ile AB kapsamında farklı bileşenler altında konumlanmış proje temelli yeni uygulamalar devlet reformu kapsamında bir bütün olarak değerlendirilmelidir. Bunların bütünsel olarak ele alınışı, Türkiye'de yönetsel bölümlenişin hem kademe hem de nitelik olarak belli bir yöne doğru değiştirildiğini göstermektedir. Kademelenme ilden bölge düzeyine, kademenin ölçeğinin niteliği ise mülki yönetim sisteminden yerinden yönetim sistemine doğru dönüştürülmektedir.
Analyzing secularism models: The case of Turkey

Bu tez, geniş bir literatüre dayalı olarak dünyadaki laiklik modellerini incelemekte ve Cumhuriyet döneminde yaşanmakta olan Türkiye laiklik modellerini kategorize etmeye çalışmaktadır. Tez önce laiklik üzerine yüklenen anlamlar hakkında bir yapı çizmeyi ve daha sonra modern seküler devletlerde uygulanan farklı laiklik modellerini sınıflandırmayı amaçlamaktadır. Bu alanda çekirdek bir sınıflandırma yaptıktan sonra, Türkiye Cumhuriyeti'nin tarihsel arka planını analiz etmekte ve laiklik deneyimini üç ana başlık altında toplamaktadır. İlk dönem, Türkiye Cumhuriyeti'nin doğuşundan çok partili bir sisteme geçiş tarihi olan 1950'ye kadar iken, ikinci dönem 1950'den 2002'ye kadar olan dönemi kapsamaktadır. Bu dönem, laikliğin ele alınması ile ilgili olarak muhafazakar partilerin ve laik devlet bürokrasisinin çatışmasına tanıklık etmiştir. Son olarak, tez, AK Parti politikalarının Türkiye'deki sekülerizm anlayışını, ikili hoşgörüye dayanan biçimde daha pasif veya yumuşak bir versiyona dönüştürdüğünü savunuyor. Bu nedenle, tez Türkiye'nin üçüncü dönemi için Alfred Stepan'ın ikiz hoşgörüsü ve Jonathan Fox'un ayrılıkçı laiklik modellerini takip ediyor. Bu üçüncü dönemde, devlet din özgürlüğü alanını genişletmiş ve daha önceki merkezci, yukarıdan aşağıya dayatılan katı laiklik anlayışına (1923-1950) ve merkez-çevre arasındaki kısır mücadeleye (1950 -2002) kıyasla daha tarafsız ve müsamahakar bir duruş benimsemiştir.
Türkiye'de kadın belediye başkanları

Siyaset, her aşamasında cinsiyetçiliği içeren bir alandır. Kadınlar, küresel nüfusun %50'sini oluşturmakla birlikte, tüm yönetişim düzeylerinde siyasi liderlik, kaynaklara erişim ve karar alma süreçlerinde hala etkili değillerdir. Tüm toplumlarda, kadınların siyasal katılımını ve temsilini olumsuz etkileyen ekonomik, toplumsal, siyasi ve kültürel engeller bulunmaktadır. Kadınların ulusal düzeydeki temsili yerel düzeydeki temsili olumlu etkilemektedir. Bununla birlikte, kentleşme, işgücüne katılım ve toplumsal başat dünya görüşü yerel siyasette kadın katılımını kısmen de olsa etkilemektedir. Türkiye'de kadın belediye başkanlarının yerel siyasette ve belediye faaliyetlerinde farklılık yaratıp, yaratmadıkları bu çalışmanın temel araştırma sorusudur. Belediyelerin stratejik plan ve faaliyet raporlarında, varsayımımızın aksine sınırlı sayıda kadın belediye başkanlarının kadınlara yönelik farklı politikalar ve uygulamalar geliştirdikleri görülmektedir.
Overcoming nihilism through sufism: Muhammad Iqbal, his philosophy, and political theology

Bu tez, Modern Müslüman filozofların önde gelenlerinden Muhammed İkbal'in (1877 1938) felsefesinin mevcut literatürde nasıl yorumlandığı ve analiz edildiği ile ilgilenmektedir. Mevcut çalışmaların, İkbal'in düşüncelerinin analizinde felsefi bir yaklaşımdan mahrum olduklarını iddia eden bu çalışma, mevcut literatüre İkbal'in düşüncelerini ve entelektüel gelişmini felsefi bir bakış açısıyla ortaya koyan alternatif bir analiz ve yorum getirerek katkı yapmaktadır. Bu tez söz konusu iddiasını, İkbal'in düşüncelerini felsefi bir bağlam ve sorunsal üzerine yerleştirerek ve İkbal'in bu felsefi sorunu nasıl tartıştığını göstererek ortaya koymaktadır. İkbal'in 1900'den 1934'e kadarki çalışmalarını analiz ederek bu tez, İkbal'in felsefesinin ve entelektüel gelişiminin en iyi şekilde nihilizm problemi bağlamında epistemolojik, metafizik, ahlaki ve siyasi boyutlarıyla ve nihilizm problemine bir cevap olarak analiz edilebileceğini ve anlaşılabileceğini göstermektedir. Buna bağlı olarak, bu çalışma aynı zamanda İkbal'in nihilizm problemine olan cevabının Sufizm'in yeniden yorumlanmış bir formu olduğunu göstermektedir.
Azerbaycan Cumhuriyeti'nde yasama organı

Bir yasama organı olan parlamento devlet organları içinde büyük öneme sahiptir. Bu bağlamda, Parlamento, Anayasa Hukukunun önemli ve güncel konularından birini oluşturmaktadır. Tarihin eski dönemlerinde ortaya çıkan parlamento, yüzyıllar boyu varlığını sürdürmüş ve günümüzdeki görünümüne kavuşmuştur. Azerbaycan'da ilk parlamento 1918 yılında ortaya çıkmış ve 1920 yılına kadar faaliyette bulunduğu kısa bir süre zarfında önemli nitelikte çalışmalar yapmıştır. Sovyetler Birliği dönemi de Azerbaycan Parlamentosu'nun yetkileri çok kısıtlı olmakla birlikte, SSCB'nin sonlarına doğru parlamento siyasi hayatta etkin konuma gelmeğe başlamış ve günümüze değin sürekli bir gelişme çizgisi göstermiştir. Günümüzde Azerbaycan Parlamentosu 125 milletvekilinden oluşmaktadır. Azerbaycan'da adaylık bağımsız ve partili olmak üzere iki şekilde ileri sürülebilmektedir. Bağımsız adaylık sadece dar çevreden ileri sürülebilmesine karşılık, partiler hem dar hem de milli çevreden aday ileri sürme yetkisine sahiptirler. Seçimlerin genel yönetimi Merkezi Seçim Komisyonu, seçim sonuçlarının denetimi ve onaylanması ise Anayasa Mahkemesi tarafından yapılmaktadır. Parlamento toplantıları en 83 milletvekilinin katılması ile yapılmaktadır. Bazı konularla ilgili kanunların 83 oyla kabul edilmesine karşılık, diğer kanun ve kararlar 63 oyla kabul edilmektedir. Anayasal kanunlar için ise 95 oy şartı aranmaktadır. Azerbaycan Parlamentosu'nun yetkileri Anayasa ile belirlenmiştir. Parlamentonun bu yetkiler dışına çıkması söz konusu değildir. Milli Meclis'te 157 kanunlar üç aşamalı bir görüşmeden sonra kabul edilmektedirler. Azerbaycan'da milletvekillerinin yanı sıra Cumhurbaşkanı, Yüksek Mahkeme ve Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti Parlamentosu kanun teklif etme hakkına sahiptirler. Parlamentoda kabul olunan konular Cumhurbaşkanı tarafından geri gönderilebilmektedir. Cumhuraşkanı kanunu geri gönderdiğinde kanunun kabul olunmamasını veya bazı değişikliklerle kabul olunmasıını isteyebilir. Cumhurbaşkanının sıradan kanunlar için geciktirici veto, anayasal kanunlar için ise mutlak veto yetkisi vardır. Azerbaycan'da yönetim biçimi olarak başkanlık sistemi benimsenmiş, yalnız cumhurbaşkanı güçlü yetkilerle donatılarak yasama organı ikinci dereceli bir konuma itilmiştir. Anayasa ile parlamentoya yürütme üzerinde bazı yetkiler tanınmakla birlikte, bu yetkilerin kullanılma mekanizmaları güçleştirilmiştir. Anayasada yapılan bu düzenlemenin isabetli olduğu söylenemez. Çünkü parlamentonun yürütmeyi denetleyememesi belli bir süre geçtikten sonra siyasi dengelerin bozulmasına neden olabilir. Bu yüzden yeni anayasal düzenlemeler yaparak parlamentonun daha etkin bir konuma getirilmesi gerekmektedir. 158
Islamophobia and cultural racism in the post-colonial world system

İslam ve Müslümanlık karşıtı his ve tavırlar Batı Avrupa'da ve Amerika Birleşik Devletleri'nde oldukça belirgin hale gelmiştir. Islamophobia pek çok yerde gözlenmektedir. Müslümanlara yönelen 'Ötekileştirme', 'Bayağılaştırma' ve 'Korku', Batı toplumlarındaki sosyal dokunun bir parçası haline gelmiş ve Islamophobia fikri yeni bir dinsel önyargı ya da yeni bir ırkçılık tipi olarak ortaya çıkmıştır. Irkçı söylemler tarih boyunca evrim geçirmişlerdir. Kültürel ırkçılık, post-kolonyal dönemdeki tarihsel gelişmelere paralel olarak, modern dünya sisteminde baskın bir ırkçılık tipi olarak ortaya çıkmış bulunmaktadır. Post-kolonyal okul içerisinde yer alan düşünürler, Islamophobia'yı yeni bir ırkçılık türü olarak değerlendirmekte ve Islamophobia'yı biyolojik ırkçılığın söylem düzeyinde tekrarı ve devamı olarak görmektedirler. Bu akademisyenlere göre, dünya kapitalist sistemi kolonyal dönemden, post-kolonyal döneme geçiş yaparken din olgusu da ırksal bir nitelik kazanmıştır. Dolayısıyla, eskiye ait 'uygar olmayan', 'barbar', 'yabani', 'bayağı' gibi klasik ırkçı damgalar, şimdilerde Islam'ın dinsel inanç sistemine ve pratiklerine atfedilmektedir. Bu şekilde İslam dünyası, bugün halen modern dünya sisteminde farklı bir formda kendisini gösteren eski tip ırkçı yaklaşımların ve diskurun nesnesi haline gelmektedir. Dolayısıyla, Islamophobia olgusu tarihsel kapitalizmin gelişiminden bağımsız olarak değerlendirilemez. Bu çerçevede, 'Dünya Sistemleri Analizi' ve 'Post-kolonyalizm' gibi sistem karşıtı düşünce okulları, Islamophobia'yı yeni bir ırkçılık tipi olarak açıklayabilmek adına güçlü bir kavramsal ve teorik çerçeve sunmaktadır.
A Study on political economy of peripheral and advenced capitalism: A simultaneous transformation with different results in the post-1980 United States, United Kingdom and Turkey

ve Gelişmiş Kapitalizmin Ekonomi Politiği Üzerine Bir Çalışma: Amerika BirleşikDevletleri'ndeki, Birleşik Krallık'taki ve Türkiye'deki 1980 Sonrası Eşzamanlı DönüşümünFarklı SonuçlarıKalkan, Kerem OzanYüksek Lisans, Siyaset Bilimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ümit CizreHaziran 2005Bu çalışma, Amerika Birleşik Devletleri'nde, Birleşik Krallık'ta ve Türkiye'de 1980 sonrası yaşanan neo-liberal dönüşüm üzerine odaklanmıştır. Bu ülkeler, Ronald Reagan, Margaret Thatcher ve Turgut Özal yönetimleri altında neo-liberal politikaların uygulamasınaeşzamanlı olarak başlamıştır. Refah devleti uygulamalarını neo-liberal politikalarıylamukayese eden bir ekonomi politik görüş geliştirdim. Reel GSYİH, enflasyon oranları, reel faiz hadleri ve reel ücretler gibi dört ana makro iktisadi göstergelerin analiz edilmesinden sonra, bu neo-liberal politikaların gelişmiş kapitalist ülkelerde, Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık gibi, çevre ülkelere nazaran, Türkiye gibi, daha farklı sonuçlar ortaya koyduğunu görüyoruz.
Türkiye'de yeni Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi: Başkanlık, Yarı Başkanlık ve Parlamenter Sistem üzerine karşılaştırmalı bir analiz

Bu çalışmada Türkiye siyasal gündeminde önemli bir konumda bulunan başkanlık sistemine geçiş süreci ele alınmaktadır. Bu nedenle teorik düzeyde hükümet sistemleri ele alınmış ve bu sistemler arası farklılıklara vurgu yapılmıştır. Demokratik hükümet sistemleri açıklanmıştır. Kuvvetler ayrılığına dayanan bu sistemler parlamenter sistem, yarı başkanlık sistemi ve başkanlık sistemi olarak sınıflandırılmaktadır. Bu sistemlerin her ülkede uygulanış şekli değişebilmektedir. Bu çalışmada parlamenter sistem için İngiltere, yarı başkanlık sistemi için Fransa ve başkanlık sistemi için Amerika Birleşik Devletleri örnek olarak ele alınmıştır. Türkiye'de 16 Nisan 2017 tarihinde anayasa değişikliğini içeren referandum kabul edilerek Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine geçilmiştir. Türkiye'de Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine geçişle birlikte parlamenter sistem uygulamalarının ortaya çıkardığı siyasi krizlerin engellenmesi hedeflenmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'nin kuruluşundan günümüze uyguladığı hükümet sistemleri incelenmiş ve Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine geçiş süreci ele alınmıştır. Türkiye'de Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi üzerine yapılan olumlu ve olumsuz görüşler bulunmaktadır. Çalışmada bu görüşlere yer verilmiştir. Türkiye'de Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'ne geçiş sürecinde aksaklıklar ortaya çıkabilecektir. Nitekim Türkiye'de parlamenter sistemin uygulandığı dönemde de önemli sorunlar yaşanmıştır. Türkiye için önemli olan, tartışma ortamının sağlıklı bir şekilde işletilerek sistemin eksikliklerinin giderilmesidir. Çalışmanın sonucunda Türkiye'nin öncelikleri ele alınmış ve uygulanan hükümet sisteminin yanı sıra yargı bağımsızlığı, siyasi partilerin yapıları, seçim sistemi gibi konuların geliştirilmesi gerektiğine vurgu yapılmıştır. Siyasi istikrar ülkeler için önemlidir. Siyasi istikrar beraberinde iktisadi ve sosyal gelişmeyi getirecektir. Bu nedenle Türkiye'de Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'nin aksaklıklarının ve siyasal kültüre yönelik öğelerinin geliştirilmesi gerektiğine değinilmiştir.
Two challenges to Kantian-Rawlsian liberal account of the self: Sandel and Foucault

oz KANTÇI-RAWLSCI LİBERAL BENLİK ANLAYIŞININ ELEŞTİRİLERİ OLARAK SANDEL VE FOUCAULT Genç, Hayati Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Cem Deveci Ekim 2002, 126 sayfa Bu çalışma, liberal benlik anlayışını Sandel ve Foucault'nun eleştirileri bağlamında sorunsallaştırmayı amaçlamaktadır. Liberal benin Kant'ın benlik ve ahlak anlayışında ve Rawls'in 'ilk durum' tasarımında göründüğü şekliyle izi sürülmektedir. Bu temel üzerinde, Sandel'in toplulukçu ve Foucault'nun soykütüksel perspektiflerinden liberal kurucu benliğe gelen eleştiriler sırasıyla serimlenmektedir. Sandel, benliği ve onun ötekilerle ilişkisini liberal görüşten farklı algılamakta ve benliği sadece akıl ve seçimle tanımlamak yerine esas belirleyenler olarak tarihsellik ve sosyallik terimlerinin altını çizmektedir. Sandel liberal atomist benliğe alternatif olarak kişilerarasındalıkla genişletilmiş bir benlik ve bu benliğin yeşereceği yer olarak şekillendirici topluluk anlayışını savunmaktadır. Çalışma, benliğin verili bir öz olduğunu reddeden Foucault'nun çalışmalarının incelenmesiyle devam etmektedir. Foucault bireylerin iktidar sonucu kurulduğunda ısrarcıyken, yine de benliğin kişinin kendi çabasıyla özerk kurulmasının eleştirel tavır ve aşıcı pratikler aracılığıyla mümkün olduğunu vurgulamaktadır. Çalışmanın sonucunda Sandel- Foucault karşılaştırılmasına gidilmekte ve aralarındaki yakınlıklar ve farklılıklar tespit edilmektedir. Temelde, benliğin tarihsel bir oluşum olduğu konusunda birleşirken, bireysel özerklik ve topluluk bağlarının önemi konularında fikirlerinin ayrışmakta olduğu savunulmaktadır.
Adalet Partisi içerisinde bir muhalif: Sadettin Bilgiç

Bu tez, Sadettin Bilgiç'in siyasi hayatını ele almaktadır. Bilgiç, 1960 ve 1980 yılları arasında, Türk siyasetinde aktif rol oynamış, özellikle teşkilatçı yapısı ve muhalifliği ile derin izler bırakmıştır. Mesleki hayatta doktor olan Bilgiç, Adalet Partisi'nin kuruluş çalışmaları içerisinde bulunmuş ve 15 Ekim 1961 tarihinde yapılan seçimlerde, AP Isparta Milletvekili seçilmiştir. AP Genel Başkanı Ragıp Gümüşpala'nın 5 Haziran 1964 tarihinde vefat etmesi üzerine, AP Genel Başkan Vekili seçilen Bilgiç, 30 Kasım 1964 tarihinde yapılan kongreye kadar da bu görevde kalmıştır. Genel başkanlık meselesi, AP açısından çok önemli bir dönüm noktası olmuştur. Bu durum, aynı zamanda parti içi muhalefetin gün yüzüne çıkmasına zemin hazırlamıştır. Bilgiç, hemşerisi Süleyman Demirel ile girmiş olduğu genel başkanlık mücadelesini, 30 Kasım 1964 tarihinde kaybederek, genel başkanlığı Demirel'e kaptırmıştır. Genel Başkan Yardımcılığı, Ulaştırma ve Milli Savunma Bakanlığı yapmış olan Bilgiç, 41'ler olarak adlandırılan bir grup arkadaşı ile 11 Şubat 1970 tarihinde yapılan Adalet Partisi bütçe oylamasında, bütçeye ret oyu vererek hükümetin düşmesine sebep olmuştur. Siyaset tarihinde benzeri görülmemiş bu olay, Bilgiç ve arkadaşlarının AP'den ayrılarak Demokratik Parti'yi kurmalarına sebep olmuştur. Bilgiç, Milliyetçi Cephe Hükümeti'ni desteklemek amacıyla, kurucusu olduğu Demokratik Parti'den istifa ederek, 7 Ekim 1976 tarihinde AP'ye geri dönmüş ve genel başkan yardımcılığına getirilmiştir. 12 Eylül 1980 darbesine kadar Türk siyasetinde aktif rol alan Bilgiç, 1988 yılında Doğru Yol Partisi Genel İdare Kurulu'na seçilmiştir. 19 Aralık 1992 tarihinde yapılan AP Büyük Kongresi'nde, Adalet Partisi'nin açılamaması üzerine fiili politika hayatına son vermiştir.
Bir politik figür, bir düşünce adamı Aydın Menderes: Hayatı, siyaseti ve düşünceleri

Aydın Menderes 1946 yılında Ankara'da dünyaya geldi. Babası ve arkadaşları o doğmadan önce Türkiye siyasetinde çok partili hayatı başlatacak olan Demokrat Partiyi yeni kurmuşlardı. Aydın Menderes tam da bu yüzden siyasetin içine doğmuştu. Bu yüzden ömrü boyunca hep 'Ben iki şeyden anlarım biri ziraat diğeri siyaset.' demiştir. Doğduğundan beri siyasetin içinde olan Aydın Menderes 1970 yılında Demokratik Parti Aydın İl Başkanı olarak başladığı siyaset serüvenini 2002 yılına kadar aktif siyasetin içinde kalarak genel başkan, genel başkan yardımcı, milletvekili gibi çeşitli unvanlarda sürdürmüştür. Türkiye Cumhuriyeti tarihine bir politik figür üzerinden bakma denemesi olan bu çalışmada entelektüel birikimi ve yaşadığı dönem itibariyle Aydın Menderes seçilmiştir. Babasının Türk Siyasi hayatında çok önemli bir figür olması Aydın Menderes'in kendisini Türk Siyasi hayatının çalkantıları içerisinde bulmasına sebep olmuştur. Aydın Menderes 27 Mayıs'ta çocuk, 12 Mart'ta genç, 12 Eylül'de yetişkin olarak yakın siyasi tarihimizin önemli olaylarına tanıklık etmiş, onları bizzat yaşamıştır. Aydın Menderes'in hayatı üzerinden siyasi tarihimize bakmak Aydın Menderes'i anlamaya ve tanımaya çalışmak yakın tarihin önemli sorunlarını gözlemlememize imkan verecektir. Bu tez çalışmasının amacı yakın siyasi tarihimizi bir politik figür üzerinden okumaktır. Böylelikle bir siyaset adamı, bir düşünür olarak Aydın Menderes yakından tanınacak, düşüncesi ile temas edilecek, geri planda o düşünceyi şekillendiren Türk toplumsal yapısı ve siyasi hayatı görünecektir.
Türk parti sisteminde 1980 sonrası kutuplaşma ve dinamikleri

Bu tezin amacı, 1980 sonrasında Türk parti sistemindeki gelişmeleri ve eğilimleri kutuplaşma değişkenini kullanarak açıklamaktır. Kutuplaşma, görüşlerin karşıt cepheler halinde toplanmasını ifade eden bir kavramdır. İki veya çok partili her parti sisteminde kutuplaşma bulunmakla birlikte, parti sistemindeki kutuplaşmanın artması partilerin, söylem ve politikalarıyla birbirinden derin farklılıklarla ayrılması anlamında kullanılmaktadır. Türkiye'de parti kutuplaşmaları, temel olarak Osmanlı döneminden kalan siyasal yapı üzerine şekillenmiştir. Bu etki merkez ? çevre ve tarihsel blok gibi yaklaşımlarla ele alınmaktadır. Bununla birlikte özellikle 1950'de tek parti iktidarının sona ermesi, 1960 darbesi sonrasında kurulan yeni anayasal sistem, 1980 sonrasında dünyada ve Türkiye'de meydana gelen dönüşümler, parti sistemi üzerinde de belirleyici rol oynamıştır. 2000'li yıllar Türkiye'de kimlik temelli kutuplaşmaların baskınlık kazandığı dönem olmuştur. Laikler ? İslamcılar, Türkçüler ? Kürtçüler ve Aleviler ? Sünniler başlıca kutuplaşma eksenleri olarak ön plana çıkmaktadır. Bu tez temel olarak kutuplaşma teorisine ve Türk parti sisteminde kutuplaşmaların kökeni ve gelişimine yer vererek 1991 ve 2007 arasında yapılan milletvekili genel seçimleri kapsamında parti sistemindeki kutuplaşma düzeyini saptamayı amaçlamaktadır. 1980 sonrasında Türk parti sistemindeki kutuplaşmanın görünümü, 1980'li yılların sonu ve 1990'lı yılların başından itibaren istikrarlı demokrasilerle olan benzerliğini yitirmiş, giderek istikrarlı olmayan ve yeni demokrasilere benzemeye başlamıştır. Özellikle din ? laiklik ekseninde ölçülen kutuplaşma skoru tüm seçim dönemlerindeki en yüksek değere sahip olmuştur. Bu durum, Türk parti sisteminde ana akım kutuplaşmanın bu eksende yer aldığını göstermektedir.
The study of militarism: English-speaking world scholarship and Turkey's scholarship compared

Militarizm, on yedinci yüzyılın sonlarından beri akademik ilgi konusu olmuştur. Bilim insanları militarizmi farklı şekillerde tanımlamış ve çalışmıştır. Birinci Dünya Savaşı sırasında militarizm bir ideoloji olarak incelenirken, İkinci Dünya Savaşı sonrası sivil-asker ilişkileri analizin odağını oluşturmuştur. 1970'lerden bu yana militarizm literatürü çeşitlenmeye başlamıştır. 1980'lerin sonlarında, bilim insanları militarizmi sosyolojik ve tarihsel bir fenomen olarak incelemeye başlamışlardır. Bu tez militarizmin dünya literatüründe ve Türkiye'de nasıl çalışıldığını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Tez, meta-çalışma tekniğini benimseyerek, iki literatür arasındaki benzerlik ve farklılıkları analiz edecektir. Sonuç bölümünde, tez, Türkiye'deki militarizm literatürünün dünyadaki literatür ile karşılaştırıldığında neye odaklandığını ve göz ardı ettiğini tartışacaktır.