turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tarihsel avangard sonrası dram sanatında karşı-anlatı

Bu çalışma, zamanın ruhuna göre değişim gösteren sanatsal temsil kabüllerinin dil ve hakikat arasındaki ilişkiye göre biçimlendiği iddiası üzerine temellenmektedir. Batı sanatına özgü klasik temsil anlayışı, Antik Yunan'dan geçtiğimiz yüzyıl dönümüne dek logos ekseninde yapılanmıştır. Batı tiyatrosu, metin-merkezli ve akılcı karakterinilogostan almaktadır. 18. yüzyıldan 19. yüzyıla geçerken Batı düşününün dil ve anlam ilişkisini tartışmaya açması, Tarihsel Avangardların benzetmeci klasik temsil anlayışını reddetmesiyle sonuçlanır. Böylece tüm sanatlar kendi diline ve malzemesine itiraza koyulur; tiyatronun itirazı ise doğrudan dramatik metnin kendisine olacaktır. Çalışma, Tarihsel Avangardlardan günümüze tiyatronun dil ile kurduğu ilişkiyi dramatik metin içinden araştıracaktır. Çalışmanın çerçevesi post-yapısallcı düşünür Jacques Derrida'nın logos-merkezcilik ve Batı metafiziği eleştirisi ekseninde çizilecektir. Aristotelesçi klasik anlatı tanımından kalkarak, tiyatrodaki esas itirazın logos olduğuna, bu bağlamda salt tiyatronun değil, dramanın geçirdiği ontolojik dönüşüme ve 1970 sonrasının yeni metinsellik anlayışının karşı-anlatısal stratejilerine odaklanılacaktır. Söz konusu bu izlek, dilin anlamı karşılamadığına dair inançlarına rağmen dilden vazgeçmeden, ama onu başkalaştırarak kullanan Gertrude Stein, Samuel Beckett ve Richard Foreman oyunları üzerinden takip edilecek ve tiyatronun diegetik yüzü olan dramanın kendi içinde edimselleşmeye başladığı öne sürülecektir.
Rudyard Kipling, E. M. Forster ve Salman Rushdie'nin eserlerinde kültürel ayrımlar

Bu çalışma, Rudyard Kipling, E. M. Forster ve Salman Rushdie'nin Hint ve İngiliz toplumları arasındaki ilişkilerle bağlantılı olarak, kültürler arası ayrılıklara bakış açılarını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu nedenle, tez dört bölüme ayrılmıştır. Birinci bölüm, bu tezde yapılan araştırmanın teorik yönünü oluşturmaktadır. Çalışmada üzerinde durulan yazarların yaklaşımlarına bir temel oluşturan 'sömürgecilik', 'emperyalizm', 'Öteki', 'yabancılaşma', 'arada kalmışlık' gibi terimler tanımlanmaktadır ve bu kavramlar arasındaki ilişkiler açıklanmaktadır. İkinci bölümde, Rudyard Kipling'in sosyal sınıflar arasındaki eşitsizlikler, cinsiyet ayrımcılığı gibi problemler hakkında endişelerini sadece İngilizler için yansıttığı açıklanmaktadır. Kipling'in Hindistanlıların yaşam tarzlarını eleştiren ve İngiliz kimliğini destekleyen bakışı farklı eserlerinden örneklerle incelenmektedir. Üçüncü bölümde, E. M. Forster'ın yabancılaşma, sosyal sınıflar arasındaki önyargılar, kültürler arasındaki yerleşik düşünceleri sorgulayıcı bakışı ele alınmaktadır. Onun kültürler arasındaki problemlere dair kaygılarını en iyi yansıtan eser olarak A Passage to India'nın ayrıntılı analizi, hoşgörünün farklı yaşam tarzlarına sahip milletler arasındaki önyargıları bütünüyle sona erdiremeyeceğini göstermektedir. Dördüncü bölümde, Rushdie'nin arada kalmışlık durumunu kültürel ayrımlar bakımından birçok eserinde incelerken, son romanı Two Years, Eight Months and Twenty Eight Nights'da bu konuyu akılcılık-mistisizm arasındaki ayrım bağlamında ele aldığı açıklanmaktadır. Bu romanın ayrıntılı analizi, kürselleşen dünyanın dinamizmi nedeniyle, insanların belirli bir hayat görüşüne bağlı kalamasının imkansızlığını ortaya koymaktadır. Tezin sonucunda, kültürler arasındaki önyargıların günümüz dünyasında da devam edebildiği vurgulanmaktadır.
Endless pursuit of reality through metadramatic Devices in Tom Stoppard's Plays Rosencrantz and Guildenstern are Dead, The real Inspector Hound, and Travesties

Bu tezin amacı Tom Stoppard'ın Rosencrantz ve Guildenstern Ölduler, Gerçek Müfettiş Hound ve Travestiler oyunlarında gerçeklik sorunsalını araştırmaktır. Her bir oyun gerçeklik ve kesinlik olgularının doğasını yakından inceler ve Stoppard'ı Gerçek, Doğru ve Sanat hakkındaki büyük anlatıların bir eleştirmeni olarak tanıtır. Bu büyük anlatıların yapı-bozumunu yaparken, Stoppard tek bir gerçek vardır ve sanat gerçeğin kalıcı olarak algılandığı fiziksel dünyanın sağdık kopyasını üretmekle yükümlüdür anlayışlarını geçersiz kılmaya çalışır. Bu meydan okuma seyircilerde bir farkındalık yaratarak onların daha önce doğru olarak kabul ettikleri konuları sorgulamalarını sağlar. Seyircileri kesinlik duygusundan mahrum bırakmak ve hayatta ve sanatta var olan bitmek bilmeyen gerçeklik arayışını yansıtmak için Stoppard oyunlarında bazı metadramatik teknikler kullanır. Stoppardın kendine has bir şekilde kullandığı, gerçekliğin anlaşılamaz doğasını ve bilginin sınırlılığını ortaya koyan bu teknikler çalışmanın özünü oluşturmaktadır.
The concept of 'time' and 'nothingness' in Shakespeare's Hamlet, Samuel Beckett's Waiting for Godot and Sufism

Bu tezin amacı, William Shakespeare'in Hamlet, Samuel Beckett'in Godot'u Beklerken ve Mevlana Celaleddin Rumi'nin Mesnevi eserlerinde karşılaştırmalı bir yaklaşım kullanarak 'zaman' ve 'hiçlik' kavramlarını anlamaya çalışmaktır. Bu eserler hangi zaman diliminde yazılmış olurlarsa olsunlar, hepsi de Batı ve Doğu Edebiyatı'ndan bu iki önemli kavramı zaman ve hiçlik - yansıtırlar. Bu çalışma, bu yazarlara ve bu kavramlara 'absürd' tanımı çerçevesinden odaklanmıştır. Absürd Tiyatro, İkinci Dünya Savaşı sonrasında 1950'li yıllarda belirli oyunlar için kullanılan bir türdür. Özellikle Samuel Beckett tarafından kullanılmış olup eserlerinin çoğunda Absürd Tiyatro özellikleri gözlenebilmektedir. Absürd Tiyatro özelliklerini kullanan eserler varoluşçuluk kavramı üzerinde durmuşlar ve insanın varoluşunun anlam taşımadığı ya da bir varış noktasının olmadığı zaman neler olabileceğine bakmışlardır. Böyle bir durumda bütün iletişimin bozulduğunu, yerini mantıksız konuşmalara bıraktığını ve bunun kaçılmaz sonucunun da 'sessizlik' olduğunu belirtmişlerdir. 1950'lerden önce William Shakespeare, Hamlet adlı tiyatro oyununda trajik kahraman Hamlet düzeni yeniden kurma ve huzuru bulma çabası içinde olduğundan Shakespeare bu 'sessizlik'ten yararlanmıştır. Hatta oyunun sonunda Hamlet'in son cümlesi 'Sonrası sessizlik...'tir. Aynı şekilde Suifzm'de Sufi dervişler İlahi huzuru 'sessizlik' içinde aramışlardır. Dünyaca tanınan Sufi Mevlana Celaleddin Rumi 'Sessizlik Tanrı'nın dilidir. Geriye kalanı sadece sahte tercümesidir' demiştir. Absürd deneyimlerin ve konuşmaların Mesnevi, Hamlet ve Godot'u Beklerken içinde 'sessizlik' ile nasıl kaplandığı bu çalışma içinde incelenmiştir.
Revisiting Shakespeare's problem plays: The Merchant of Venice, Hamlet and Measure for Measure

Julius Caesar (1599), Hamlet (1599-1601), All's Well That Ends Well (1601-1602), Troilus and Cressida (1603), Measure for Measure (1603), Antony and Cleopatra (1607) ve Timon of Athens (1607-1608), 'problem oyunları', 'karanlık komediler', 'trajikomediler' ve 'problem komedileri' olarak adlandırılmıştır. Shakespeare'in bu oyunları problem yapan özellikler on yedinci yüzyıldan bu yana eleştirmenler ve akademisyenler tarafından farklı açılardan ele alınmakta ve tartışılmaktadır. Her eleştirmen ve akademisyen, isimlendirme, sınıflandırma ve ortaya atılan soruların çeşitliliği bakımından, Shakespeare'in problem oyunları alanına yeni bir boyut getirmiştir. Ayrıca, edebi türde belirsizlik, seyirciyi/okuyucuyu tatmin etmeyen belirsiz son, karakterdeki problemler ve seyircinin/okuyucunun yorumuna bırakılan özellikle ahlaki soruların ortaya atılması bu oyunların farklı özellikleri olarak ele alınmıştır. Oyunların karanlık bir havaya sahip olmasına Shakespeare'in kişisel hayatında yaşadığı problemlerin mi, yoksa dönemin tarihsel bağlamının mı etkisi olduğu eleştirmenler ve akademisyenler tarafından tartışılmıştır. Bu tezin amacı, The Merchant of Venice, Hamlet ve Measure for Measure oyunlarını, problem oyunu olarak incelemektir. Bu bağlamda, Birinci Bölüm'de, The Merchant of Venice, karakterdeki ve edebi türle ilgili problemler açısından analiz edilmektedir. İkinci Bölüm'de, Hamlet, karakterdeki problem bakımından tartışılmaktadır. Üçüncü Bölüm'de ise Measure for Measure, adaletin sağlanamaması bağlamında ve edebi türle ilgili problemler açısından incelenmektedir. Ayrıca, bu tez, The Merchant of Venice, Hamlet ve Measure for Measure oyunlarını sırasıyla yazıldıkları dönemlerdeki dini bağlamda, siyasi bağlamda ve adalet anlayışı çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. Özellikle Kraliçe I. Elizabeth döneminin sonunda, Kral I. James'in yönetiminin başında ortaya çıkan dini, siyasi ve hukuki konulardaki sorunların bu oyunlardaki kasvetli havayı yarattığı savunulmaktadır. Ayrıca, bağlama ait bu sorunlar, her bölümde ele alınan problemin ortaya çıkışına ya da gelişimine zemin hazırlamaktadır. Bu anlamda, The Merchant of Venice oyununun dini bağlamı açısından İngiltere'deki Yahudi tarihi ele alınmıştır. Hamlet oyununda, veliaht sorunu ve Essex Ayaklanması politik bağlam açısından çalışılmıştır. Son olarak, Measure for Measure oyununda, Kral I. James yönetiminin ilk yıllarında adaletin yerini bulmamasına neden olan otoriter rejim ve yasaların uygulanmasında karşılaşılan sorunlar siyasi ve hukuki bağlam açısından incelenmiştir.
Students' and lecturers' views on the motivational factors of preparatory class students at university

Yabancı dil öğreniminde eğitim psikologları ve sosyal psikologların çok değerli ilerlemeler kaydetmelerine rağmen, özellikle Türkiye'deki yabancı dil öğrenim ortamında, resmi sınıf atmosferinde ne tür güdü etmenleri olduğunu ve bunların zamanla nasıl değiştiğini anlamak zordur. Eğitimsel amaçlarda güdünün kaynağını ve gelişimini anlamak çok önemlidir. Bu yüzden bu çalışmanın ana amacı, yabancı dil öğrenirken öğrencilerin güdülerini etkileyen etmenleri belirlemektir. Mevcut çalışmanın bir başka amacı ise bu güdüsel etmenlerin belirlenmesinde hazırlık sınıfı öğrencileri ile öğretmenlerinin aralarında önemli farklılıklar olup olmadığım bulmaktır. Son önemli amaç ise, özellikle yabancı dil öğretmenlerine öğrencilerinin güdülerini arttırmak için çeşitli yollar önermek ve onların öğrencilerini anlamaları ve daha iyi bir ortam yaratabilmelerini sağlayarak, onlara yardımcı olmaktır. Birinci Bölüm öncelikle sorunun altyapısını incelemekte ve sonra da araştırmanın önemini ve sürecim açığa kavuşturmaktadır. Son olarak, sorunu ortaya koymakta ve tezin sürecine dikkat çekmektedir. İkinci Bölüm, 'güdü'yü genel olarak tanımlayarak ve yöneticilerle öğretmenlere gerekli önerilerde bulunarak konuyu bir bağlama oturtmaya çalışmaktadır. Güdü teorileri ve modellerini içine alan derin alan taraması araştırmacıyı yabancı dil öğreniminde güdünün esas etmen olduğuna ikna etmiştir. Bu arada, güdünün çeşitleri ve kaynaklan da güdüsel etmenler ortaya konulmadan netlik kazanmıştır. Üçüncü bölüm, araştırmanın modeli, evren ve örnekleri, veri toplama araçlarım içeren yöntemi incelemektedir. Çalışmaya katılan öğrenciler Dokuz Eylül Üniversitesi, Yabancı Diller Yüksekokulu'na devam etmektedirler. Gereksinim duyulan verinin toplanabilmesi için 2004 yılının Sonbahar' ında 18 öğretmenin ders verdiği 12 sınıfa içten duygu ve düşüncelerini almak amacıyla açık uçlu bir sora yöneltilmiştir. Bir başka deyişle, çalışmanın sonuçları 305 öğrenci ve 45 öğretmenin katılımıyla gerçekleşmiş bir protokol çalışmasına dayanmaktadır. Dördüncü Bölüm katılımcıların düşüncelerini gösteren ilgili tablolar verilerek sonuçlan açıklamaktadır. Bu karşılaştırmalı çalışma yabancıVİİ dil öğrenimindeki güdüsel etmenlerin belirlenmesinde öğretmen ve öğrencilerin arasında büyük farklılıklar olduğunu ortaya çıkarmaktadır. Katılan öğrencilerin çoğunluğu öğretmenleri hakkında olumlu ancak sınavlar hakkında olumsuz düşünmektedir. Öte yandan, öğretim elemanlarının çoğunluğu yöntem ve tekniklerin öğrenci güdüsünü artırmada en etkin etmenler olduğunu ve öğrencilerin en yıkıcı sorunlarının da çevresel ve fiziksel sorunları olduğunu dile getirmektedir. Açıkça görülüyor ki; öğrenci güdüsü özellikle öğretmenler, sınavlar ve çevresel koşullardan etkilenmektedir. Tez ileri araştırmalar için öneriler ve bulguların tartışılmasıyla sona ermektedir. Bulguların tartışılması öğrenci güdüsünün yabancı dil çalışmalarındaki önemim güçlendirmektedir ve belki de, devam eden öğrenim sürecinde, öğretmenin kritik rolünün eşit seviyede önemli olduğu ortaya çıkmaktadır..
Revisiting history through gothic evocations in Pat Barker's regeneration trilogy

Bu tez Pat Barker'ın Regeneration üçlemesinin olayların geçtiği mekanlar, savaş sonrası nevrozu yaşayan askerlerin travma kaynaklı hayali yanılsamaları, geçmişşin şimdiki zaman üzerindeki boğucu etkisi, ve dissosiyatif kimlik bozukluğuyla ilgili olarak Gotik öğeleri nasıl çağrıştırdığını incelemeyi amaçlar. Üçleme, Birinci Dünya Savaşı'nın Gotik benzeri ortamı kadar bunun karakterlerin ruh hallerindeki yansımalarını da gözler önüne serer. Barker Gotik elementleri üçlemesine dahil ederek, çok yönlü bir okuma sunar ve insan bedeni ve ruhunun kırılganlığını vurgular, çünkü dahili ve harici baskıların aşırı olması durumunda, bütünsel, istikrarlı ve güvenli benlik dağılmaya meyillidir. Üçlemede fiziksel yaralar geçmişşin sürekli bugüne sızdığını gösteren daha derin psikolojik kırılmaları açığa çıkarır. Savaş anılarının bugüne sürekli ve yıkıcı bir şekilde zorla dahil olması yaygın bir Gotik tema olan geçmişşin şimdiki zaman üzerindeki rahatsız edici, karanlık ve bunaltıcı etkisini hatırlatır. Askerlere musallat olan hayaletler, onların kelimelere sığmayan yıkım ve korkularını yeniden ifade etmek için alternatif, şifreli bir dil sunar. Freud'un 'tekinsiz' kavramından yola çıkılarak, karakterin bastırılmış korkularının sürekli geri dönüşünün zamanın doğrusallık kavramını nasıl alt üst ettiğine ve bunun nasıl kişilik bölünmesine yol açabileceğine Gotik ikiz kavramıyla bağlantılı olarak değinilir. Savaş travması nedeniyle yorgun düşen ruh hali tekinsiz deneyimler ve geçmişşin boğucu etkisi karşısında giderek kötüleşir. Karakterler çevrelerinden, en önemlisi kendi benliklerinden yabancılaşma olgusuyla başa çıkmaya çabalarlar.
Staging the law: Verbatim theatre and access to justice

Bu tez, adalete erişim hakkının sorunsuz, etkili ve makul bir adalet ortaya koyabilmesi için terimin mümkün olan en geniş şekilde yorumlanması gerektiğini önermektedir. Özellikle, yüzyılın başında Birleşik Krallık'ta sahnelenmiş Richard Norton-Taylor'ın The Colour of Justice, Tanika Gupta'nın Gladiator Games ve Philip Ralph'ın Deep Cut isimli oyunlarında görüldüğü üzere, mota mot tiyatronun, politik ve sosyal rolünün yanı sıra, hukuki bir rol de kazanabileceğini ve mağdurların adalet arayışlarında esas hale gelebileceklerini savunur. Uzun süren davalar, suçluların cezalandırılmaması ve aşırı medya ilgisiyle, Stephen Lawrence, Zahid Mubarek ve Cheryl James vakıaları hukukun kırılganlığı ile ilgili çeşitli sorular sormaktadır. Resmi ceza sistemlerinin adaleti sağlamak konusundaki başarısızlığını göstermek suretiyle, oyunlar dahil olmaya hazır seyirciye ulaşmayı hedefleyerek, olayların belli bir başlığa odaklanmış anlatımını sunmaktadırlar. Böylece, oyunlar, onarıcı adalete ulaşmayı hedef alan alternatif adalet kurma sürecine ilham vermektedirler. Oyunlar ve davalar, genelde tiyatro ve hukukun, daha özelde ise onarıcı adalet ve mota mot tiyatronun belirsizliğini ortaya çıkarmaktadırlar.
The representations of dualities in children's fantasy literature: C. S. Lewis' the chronicles of Narnia and Philip Pullman's his Dark Materials

Fantezi çocuk edebiyatı ikilik örüntüleri arasında hiyerarşiler yaratarak, var olan hiyerarşileri güçlendirerek ya da bu ikilikler arasındaki hiyerarşileri irdeleyerek ve yıkarak okuyucusuna farklı ideolojik, toplumsal, kültürel ve ahlaki mesajlar iletebilmektedir. Bu bağlamda fantezi çocuk edebiyatı sadece çocukların değil toplumun tamamının düşünce yapısının, varsayımlarının, fikirlerinin ve toplumsal meselelere dair görüşlerinin belirlemesi ve şekillenmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Bu sebeple, bu doktora tezi C. S. Lewis'in Narnia Günlükleri ve Philip Pullman'ın Karanlık Cevher serilerini kadın ve erkek, doğa ve kültür, doğal ve kentsel mekan tasvirleri, yetişkinlik ve çocukluk, ev ve dışarısı, ruh ve beden, güzellik ve canavarlık gibi ikilikleri temsil ediş biçimleri açısından incelemektedir. Belirtilen serileri karşılaştırmalı olarak inceleyen bu tez çalışması fantezi çocuk edebiyatının değişen toplumsal, ekonomik, kültürel, tarihi ve edebi şartlar ya da yazarların bireysel farklılıkları neticesinde fantastik unsurları farklı, deneysel ve yaratıcı şekillerde kullanan çok yönlü, değişken ve evrilmekte olan bir tür olduğunu göstermeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, her serideki ikilik temsillerinin ideolojik, dini, cinsiyetle ilişkili ve sosyo-ekonomik alt metinlerini inceleyerek fantezi çocuk edebiyatının çeşitli önemli konuları ele almada ve bir dizi değeri ve ahlak ilkesini çocuk alıcısına dayatmada güçlü bir araç niteliği taşıdığını tartışır. Bu amaçla, bu çalışma Lewis'in Narnia Günlükleri'ni ikilikler arasındaki geleneksel güç ilişkilerine sadık kalan muhafazakar fantezi çocuk edebiyatı örneği olarak incelerken, Pullman'ın Karanlık Cevher serisini ikilik örüntüleri arasındaki normatif hiyerarşileri sorunsallaştırarak ve sarsarak alternatif ve radikal bakış açıları sunan yıkıcı bir metin olarak okur.
A comparison of three different vocabulary size tests for testing lexical competence in an Efl context

İNGİLİZCE'NİN YABANCI DİL OLARAK ÖĞRETİLDİĞİ ORTAMLARDA SÖZCÜK YETERLİLİĞİNİN ÖLÇÜLMESİNDE ÜÇ FARKLI SÖZCÜK BİLGİSİ TESTİNİN KIYASIBu çalışmada, üniversite hazırlık sınıfı öğrencilerinin İngilizce pasif sözcük bilgilerini ölçmek amacıyla dizayn açısından Yes/No Test (Meara, 1992), Vocabulary Size Test (Nation & Beglar, 2007a, 2007b) ve Vocabulary Levels Test (Nation, 2001) 'e benzerlik gösteren ve iki dilli formatta ilk 5000 kelimeyi kapsayan üç pasif sözcük bilgisi testi kullanılmıştır. Bu testler farklı formatta olmalarına rağmen pasif sözcük bilgisini aynı derecede ölçüyor varsayılmakta ve eşdeğer kabul edilmektedir. Fakat bu üç farklı kelime testinin hepsini birlikte kullanarak bunların pasif sözcük bilgisini aynı seviyede ölçüp ölçmediğini ele alan bir çalışma bulunmamaktadır; dolayısıyla bu çalışma bu boşluğu doldurarak alana katkıda bulunmayı amaçlamıştır. Bu amaç doğrultusunda, çalışma, üç testin öne sürüldüğü üzere genel pasif sözcük dağarcığını benzer istatistiksel rakamlar sunarak a) İngilizce yeterlilikleri farklı gruplarda, b) testlerin farklı bölümlerinde ve c) İngilizce yeterlilikleri farklı gruplar için farklı sıklık aralıklarında ölçüp ölçemediğini sorgulamıştır. Bunun yanı sıra, testlerin birbirleriyle ne derece ilişkili oldukları ve hangisinin katılımcıların üniversite hazırlık sınıfı geçme notlarıyla en fazla ilişkili gösterdiği ve tutarlı sonuçlar verdiği de incelenmiştir. Veriler Türkiye'de iki farklı üniversitede okuyan temel, orta düzey öncesi ve orta seviyelerdeki 581 öğrenciden toplanmış ve SPSS 22.0 paket program aracılığıyla istatistiksel analizi yapılmıştır. Testler iki oturumda uygulanmıştır. Bulgular, genel olarak Y/N testin neredeyse tüm sıklık ve yeterlik bazlı karşılaştırmalarda en düşük skorları verdiğini göstermiştir. VLT ve VST ise farklı yeterlik grupları için farklı sıklık bentlerinde değişik skorlar ortaya koymuştur. İstatistiksel analizlere göre, tüm ortalama değerler katılımcıların yeterlik seviyeleriyle uyumlu çıkmıştır ki bu da üst seviye öğrencilerin tüm sıklık aralıklarında daha başarılı oldukları ve skorların katılımcılar daha düşük frekans bentlerine doğru ilerledikçe düştüğü anlamına gelmiştir. Ayrıca, en yüksek korelasyon VST ve VLT arasında bulunmuş ve son olarak da öğrencilerin üniversite hazırlık sınıfı geçme notlarıyla en fazla ilintili test VLT olmuştur. Tüm bu sonuçlar İngilizce'yi yabancı dil olarak öğreten öğretmenlerde öğrencilerin sözcük bilgilerini ölçmede kurumsal sınavların yerine kullanabilecekleri farklı testlerin var olduğu ve bu testleri öğrencilerin bireysel farklılıklarına göre farklı bağlamlarda kullanabilecekleri gerçeği konusunda farkındalık oluşturulması açısından önemlidir.
Deconstructive technical elements in postcolonial plays by Derek Walcott and Cryl Phillips

Bu çalışma, postkolonyal yazarların yapısökümcü yaklaşımı nasıl benimsediklerini ve özellikle Karayip oyun yazarları tarafından kullanılan yapısökümcü tiyatro tekniklerinin postkolonyal temaları nasıl güçlendirdiğini göstermeyi amaçlamaktadır. Bu amaç için iki postkolonyal Karayip oyunu, Derek Walcott'tan Pantomime ve Caryl Phillips'ten The Shelter, kullanılacaktır. Giriş bölümünde farklı türde yapısökümcü kuram yaklaşımları hem postmodern hem de postkolonyal manalarda incelenecektir. Sürgün ve koloni dönemlerini farklı şekillerde yaşamış Karayip yazarlarının eserlerinden çeşitli örneklerle tarih, edebiyat ve dilin nasıl yapısöküme tabi tutulduğu açıklanacaktır. Tezin ilk ve ikinci bölümlerinde ise bu iki oyun, yazarlarının teknik anlamda yapısökümcü yaklaşımı nasıl kullandıklarını göstermek için, ayrıntılı bir biçimde analiz edilecektir. Oyunlarda, oyunun geçtiği yer ve mekanın, oyuncuların dış görünüşlerinin ve iki sahneli kurgunun Batı dünyasının tarih yazımını önce ortaya koyup sonra yapısöküme maruz bıraktığı, karakterler arasındaki ilişkilerin sömürgecinin tarihi ve edebi eserlerindeki kabul edilegelmiş ikili zıtlıkları problem haline getirdiği ve karakterlerin kullandıkları İngilizce'nin kesin bir sahibi ve bir standart formu olmasını sorguladıkları gösterilecektir. Oyunlardan alınan bu fikir ve örnekler doğrultusunda, bu tez postkolonyal oyun yazarları Derek Walcott ve Caryl Phillips'in yapısökümcü kuram yaklaşımlarından faydalandıklarını ve oyunlarında kullandıkları tekniklerde sömürge anlayışına ait tarih, edebiyat ve dile karşı yapısökücü özellikleri gözlemlemenin mümkün olduğunu iddia etmeye çalışacaktır. Böylece bu tekniklerin oyunlarındaki argümanları desteklediğini, güçlendiridiğini ve daha iddialı hale getirdiği fikrini savunacaktır.
Subversion of fairy tale motifs in Fay Weldon's The Life and Loves of a She Devil

Zamanın başından beri peri masallarının kültür ve edebiyat üzerinde her zaman hissedilen bir etkisi vardır. Ataerkil ideolojinin etkisi altında kayda geçirilen bu sonsuz yapıtlar, sadece cinsiyet rollerini oluşturmakta değil aynı zamanda toplumların geleneksel değerlerini ve normlarını şekillendirmek ve yansıtmakta da bir araç olarak kullanılmaktadırlar. Yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren peri masalları, postmodern yazarların dikkatini çekmiştir. Bu yazarlar, postmodernizmin de etkisiyle, masalların alışılagelmiş konularını, kalıplarını ve karakterlerini ters yüz etmişler ve bozmuşlardır. Bu tezin amacı peri masallarının geleneksel motiflerini sunmak ve bu motiflerin Fay Weldon'ın Bir Dişi Şeytan'ın Hayatı ve Aşkları isimli eserinde hangi yollarla alt üst edilip yeniden düzenlendiğini göstermektir. Weldon, bu popüler romanında kadın erkek ilişkileri, evlilik, cinsiyet rolleri, toplum tarafından inşa edilmiş kadınlara dayatılan normlar gibi günümüz dünyasının sorunlarından bahsederken, güzellik, anne kız ilişkisi, dönüşüm ve mutlu son gibi masal öğelerine de değinmiştir. Gelenekselleşmiş peri masalları ve motiflerine meydan okuyan Weldon, bu kalıpları ironik bir yolla alt üst etmeyi başarırken, diğer yandan da kadınların erkek egemen toplumlar tarafından oluşturulmuş kuralları içselleştirmelerini ve bu normlara karşı duydukları obsesyonu karikatürize eder.
The Myth of Orpheus and Eurydice in Captain Corelli's Mandolin

Zamanın başından beri, mitlerin edebiyat üzerinde önemli bir etkisi olmuştur. Postmodernizmle birlikte, mitler ters yüz edilmiştir. Mitler gibi, müzik de insanoğlunun vazgeçilmez parçası olmuştur ve Orfeus Mit, müzik ve mitin arasındaki yakın bağlantıyı gösterir. Bu tezin amacı, Orfeus ve Euridike Mit ve Kaptan Corelli'nin Mandolin'i arasındaki karakterlerin benzerlik ve farklılıklarına vurgu yaparak ve miti de konstrüksiyon yapıp müzik ve mit arasındaki ilişkiye odaklanarak, Carl Gustav Jung'unarketipleri, Joseph Campbell'in kahramanın yolculuğu ve Claude Levi-Strauss'un temaları gibi uygun bir karşılaştırma method ışığında, Kaptan Corelli'nin Mandolin'inde kullanılan artistic anlamları incelemektir.