turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kars müzesinde bulunan Ani harabelerinden çıkarılan Selçuklu seramiklerinin süsleme ve kompozisyon özellikleri

Bu araştırmada Ani Ören Yeri kazılarından çıkarılmış Kars Müzesinde sergilenen Selçuklulara ait seramikler incelenmiştir. Konuyla ilgili yayınlardan farklı olarak bu çalışmada evreni oluşturan 20 adet eserlerin motif, kompozisyon özellikleri, süsleme ve renk unsurları belgelenerek Geleneksel Sanatlarımıza katkı sağlamak amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda belirlenen eserlerin fotoğraf çekimleri, ölçümleri, renk ve desen tespitleri, bilgi formları hazırlanarak yapılmıştır. Araştırma sonucu elde edilen bulgulara göre; Örneklem olarak alınan 20 eser; 5 testi, 2 kase, 2 küp, 6 tabak, 1 çanak ve 2 çini parçası olarak sınıflandırılmıştır. Renk dökümüne göre; ağırlıklı olarak mavi, kobalt ve kahverenginin kullanıldığı görülmektedir. Araştırmada yer alan eserler içinde gerek zemin gerek bezeme rengi olarak açık mavi, krem rengi, sarı, siyah, açık yeşil, kobalt mavisi, yeşil, kahverengi, beyaz ve firuzenin kullanıldığı belirlenmiştir. Bezeme tablosuna bakıldığında ağırlıklı olarak geometrik bitkisel süslemeler ve insan figürlerinin ( 6 adet) yanı sıra hayvan figürlerinin de kullanıldığı görülmüştür.
Gazi üniversitesi mesleki eğitim fakültesi Prof. Ülker Muncuk Müzesi'nde bulunan metal ipliklerle işlenmiş ürünlerin incelenmesi

Bu çalışmada Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi Prof. Ülker Muncuk Müzesi'nde bulunan metal ipliklerle işlenmiş ürünlerin kullanım alanları, işlemelerde kullanılan metal iplik türleri, işleme teknikleri ile renk, motif ve kompozisyon özellikleri incelenmiştir. Araştırmanın çalışma evrenini, Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi Prof. Ülker Muncuk Müzesi'nde bulunan işlemeli ürünler oluşturmaktadır. Araştırma örneklemine ise metal ipliklerle işlenmiş 111 adet ürün alınmıştır. Araştırmaya veri toplamak üzere işlemeli eserleri incelemeye yönelik bir bilgi formu hazırlanarak kullanılmıştır. Bilgi formlarından elde edilen bilgiler araştırmanın amaçları doğrultusunda uygun konu başlıkları altında tablolaştırılarak, istatistiksel yöntemlerle değerlendirilmiş ve yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda,1. Müzede bulunan metal ipliklerle işlenmiş ürünlerin sayısal olarak büyük çoğunluğunu bindallıların oluşturduğu tespit edilmiştir. Bindallılardan sonra kullanım alanı bakımından en fazla ürün cepkenlerdir.2. İncelenen ürünlerde kullanılan metal iplik türünün yoğun olarak klaptan olduğu ve bunu yakın değerlerle sırmanın takip ettiği belirlenmiş, kırma telin kullanımının ise daha az olduğu anlaşılmıştır.3. İncelenen ürünlerin işlemesinde yoğun olarak dival işinin kullanıldığı tespit edilmiştir. Bunu yakın değerlerle sarma ve kordon tutturma tekniklerinin takip ettiği görülmüştür. Ancak sarmanın genellikle başka iğne teknikleri ile birlikte kullanımının oldukça yaygın olduğu tespit edilmiştir. 4. Ürünlerin işlemelerinde yoğun olarak altın renginin kullanıldığı görülmüştür. Ürünlerin zemininde ise koyu renklerin kullanımının açık renklere göre daha fazla olduğu belirlenmiştir. 5. Araştırma kapsamında incelenen ürünlerde yoğun olarak bitkisel kaynaklı motiflerin kullanıldığı tespit edilmiştir. İşlemelerde geometrik kaynaklı motifler ile vazo, fiyonk, püskül gibi nesnel kaynaklı motiflerin genellikle bitkisel kaynaklı motiflerle beraber kullanıldığı görülmüştür. Sembolik ve figürlü bezemelerin ise çok az kullanıldığı belirlenmiştir.6. Araştırma kapsamında incelenen ürünlerde daha çok bağlantılı sıralamalarla düzenlenmiş kompozisyonların kullanıldığı tespit edilmiştir. Bunu ürünün şekline göre oluşturulmuş serbest kompozisyonlar ile düzgün sıralamalarla düzenlenmiş kompozisyonların takip ettiği görülmüştür. Araştırma sonunda ortaya çıkan sorunlara dayalı olarak araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.
Geleneksel Afyonkarahisar evlerine ait kapıların incelenmesi

Bu çalışmada, Geleneksel Afyonkarahisar evlerinin mimari özellikleri ile bu evlerde kullanılan kapıların malzemeleri, boyutları, konstrüksiyon teknikleri, aksesuar ve süsleme özelliklerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, Afyon merkezde 22 Geleneksel eve ait 45 kapı; Sincanlı Gezler köyünde 2 Geleneksel eve ait 4 kapı; Şuhut ilçesinde 4 Geleneksel eve ait 9 kapı ve Bolvadin ilçesinde 4 Geleneksel eve ait 8 kapının incelemesi yapılmıştır. Bu çalışmada veriler, sistematik gözlem yapma tekniği ve ayrıntılı bir envanter form ile elde edilmiştir. Evlerin adres bilgileri, özellikleri ve fotoğrafları ile evlere ait kapıların özellikleri, ölçüleri, çizimleri ve fotoğrafları, her bir kapı için ayrı düzenlenmiş olan bir envanter form üzerinde toplanmıştır. Geleneksel Afyonkarahisar evlerinin mimari özellikleri ile kapılarının karakteristik özellikleri tespit edilmiş olup, bu evlerin daha uzun yaşayabilmeleri için çözüm önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır. Özellikle, Afyon bölgesinde karşılaşılan ve literatürde yer almayan özel çözümlenmiş, oda kapısının açık halde özel yuvasına oturabilmesi ve oda kapısı gömme dolap ilişkisi örneği dikkat çekmektedir.
Nevşehir ili ve bazı ilçelerinde satışa sunulan, korunan ve sergilenen dokumaların tespiti

Dokumanın insan hayatında önemli bir yer teşkil ettiği bilinmektedir. Zaman içerisinde ekonomik nedenlerin de etkisi ile yapılan bu dokumaların satışına ve pazarlanmasına başlanmıştır. Turizm açısından önemli bir bölge olarak bilinen Nevşehir ili ve ilçeleri dokuma ticareti için uygun bir yapıya sahiptir. Aynı zamanda bu yörede dokumacılık faaliyetlerinin uzun bir geçmişşe sahip olduğu bilinmektedir. Bu nedenle dokuma eşya üretimi ve satışı daha yaygın olarak yapılabilmektedir. Dokuma satışı yapılan iş yerlerinde turistlerin eski tarihli dokumalara daha fazla önem verdikleri fark edilmiş ve buna yönelik çalışmalarda bulunulmuştur. Ülke genelinden ve yurt dışından ulaşılabilen eski örnekler toplanarak yurt içinde ve yurt dışında pazarlanmıştır. Bu süreçte bazı örnekler de koruma altına alınmıştır. Ayrıca bu yörenin seramik ve turizm bakımından tanınmış olması yöredeki dokumalar üzerinde yapılan araştırmaların sınırlı sayıda kalmasına neden olmuştur. Yöresel kültürün bir parçası olan bu dokumaların tespiti ve kayıt altına alınması gerekmektedir. Aynı zamanda bu çalışma, bölgede yapılan dokuma ticaretinin yapısını yansıtan ve önemli örnekleri içinde barındıran bir kaynak niteliği taşımaktadır. Araştırmanın giriş bölümünde, araştırmanın tanımı, amacı ve önemi, sınırları, literatür özetleri, Nevşehir ili ve ilçeleri hakkında genel bilgiler ve dokumacılık hakkında genel bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümde izlenen yöntem üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde Nevşehir ili ve bazı ilçelerinde satışa sunulan, korunan ve sergilenen dokumaların özelliklerinin incelendiği katalog yer almıştır. Dördüncü bölümde araştırma ile ilgili verilere ve bu verilerden elde edilen bulgulara göre oluşturulmuş tablolara, tablo yorumlarına yer verilmiştir. Araştırmanın sonunda tablolardan çıkarılan sonuçlar ve yazılı, canlı kaynaklardan elde edilen bilgiler ışığında Nevşehir ili ve bazı ilçelerinde satışa sunulan, korunan ve sergilenen dokumaların günümüzde bulunduğu durum tespit edilmiş, konuyla ilgili önerilerde bulunulmuştur.
Kılıç Ali Paşa Camii çinileri

Bu araştırmanın amacı, İstanbul ilinde bulunan Kılıç Ali Paşa Camii çinilerinin motif, renk, kompozisyon özelliklerinin gelecek kuşaklara aktarılabilmesi için kaynak oluşturulması açısından incelenerek belgelenmesidir. Bu çalışma, alan araştırmasına dayalı bir betimleme çalışmasıdır. Araştırmanın evrenini 16. yüzyıl Osmanlı çini süslemeleri oluşturmaktadır. Örneklem ise, Kılıç Ali Paşa Camii içinde yer alan 49 adet çiniden oluşmaktadır. Araştırmada Türk Çini Sanatı hakkında yazılı kaynaklar araştırılmış, konu ile ilgili olarak çeşitli kütüphanelerden literatür taraması yapılmıştır. İstanbul'a gidilerek Kılıç Ali Paşa Camiindeki çinilerin yerleri tespit edilmiş, ölçümleri alınmış ve fotoğraf çekimleri yapılmıştır. Daha sonra bu çinilerin motif çizimleri yapılarak araştırmada materyal olarak kullanılmıştır. İncelenen çinilerin farklı motif ve kompozisyonlardaki örnekleri her biri ayrı gözlem formlarına işlenmiştir. Bu araştırma 5 bölüm ve 213 sayfadan oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmanın problemi ele alınmış, amacı, önemi, sınırlılıkları açıklanmış, araştırma içinde geçen tanımlara yer verilmiştir. İkinci bölümde ise Türk çini sanatının, tanımı, tarihçesi, kullanım alanları, kullanılan araç-gereçler, motifler, teknikler ve çini yapım aşamaları detaylı olarak ele alınmıştır. Ayrıca İstanbul, Mimar Sinan ve Kılıç Alipaşa Camii hakkında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde araştırmanın evreni ve örneklemi sayısal verilerle ifade edilmiştir. Verilerin toplanması ve analizi araştırmada izlenen süreç doğrultusunda ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Bulgular ve yorum bölümünde, camide bulunan çinilerin özellikleri gözlem formlarına işlenmiş, fotoğraf ve çizimlerine yer verilmiştir. 49 parça olarak incelenen bu çinilerde en çok kullanılan renklerin kobalt, beyaz ve kırmızı, en çok kullanılan motiflerinse, bitkisel motifler olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Beşinci ve son bölümde ise elde edilen tüm sonuçlar özetlenmiş ve önerilere yer verilmiştir.
Kütahya Çini Müzesi'nde sergilenen seramik ve çini eserlerin değerlendirilmesi

Geçmişte pek çok kültüre ev sahipliği yapan Kütahya'da, çinicilik önemli bir zanaat dalıdır. Zengin kil yataklarına sahip, İznik ile aynı dönemde üretime başladığı bilinen kentin günümüzde de çinileri ile anılması bu durumu doğrulamaktadır. 18. yüzyılda İznik'teki çinicilik faaliyetinin sonlanması ile Kütahya ön plana çıkan bir üretim merkezi olmuştur. 18. yüzyılda, aralarında Rum ve Ermeni çini ustalarının da yer aldığı Kütahya atölyelerinde çok sayıda fincan üretimi yapılmıştır. Bir dönem Kütahyalı ustaların fincancı olarak anılmasına yol açan seramik fincanların kaidelerine usta tüccar monogramları işlenmiştir. Bu monogramların bazılarında yazılı imza örnekleri de görülmektedir. İznik üretiminin gerilemesine de sebep olduğu düşünülen saray baskısının 18. yüzyılda ortadan kalkmasıyla, Kütahya günlük yaşamın gereksinimlerine uygun üretimler yapmaya başlamış ve dünya çapında prestije kavuşmuştur. Kütahya Çini Müzesi'nde sergilenen eserler arasında Kütahya üretimi çini ve seramik eserlerin yanı sıra, Anadolu Selçuklu ve Beylikler dönemi ile 16. yüzyıl İznik üretimi Osmanlı çinilerini görebilmek mümkündür. Bu eserlerin dışında müzenin salonlarında Azim Çini, Rıfat Çini, Marmara Çini gibi önemli atölye üretimleri ve yerel ustaların çalışmalarına da yer verilmiştir. Bu tezde Kütahya Çini Müzesi teşhirindeki seçili seramik ve çini eserler kataloglanarak değerlendirilmektedir.
Sözlü kültür ve gelenek bağlamında Trabzon yöresi el sanatları

Bir ihtiyaçtan doğan el sanatı ürünleri zamanla estetik değer kazanarak günümüze kadar gelmiştir. Geçmişle günümüz arasında bağın kurulmasında önemli bir faktör olan el sanatları, içinde yaşadığı gelenek ve taşıdığı sözlü kültürüyle araştırılmaya, yaşatılmaya ve sergilenmeye değerdir. Bu çalışma da bu amacı gütmektedir. Çalışma bir giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde tezin amacı, kapsamı, yöntemi ve bölümlerine dair bilgiler verildikten sonra birinci bölümde Trabzon, sanat ve el sanatları, meslek folkloru, usta-çırak ilişkisi ve ahilik, Türk süsleme sanatının özellikleri ve Trabzon yöresi el sanatlarının geçmişşi hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci, üçüncü ve dördüncü bölümlerde sanatlar hammaddesine göre ayrılarak sınıflandırılmıştır. Her bir sanatın tanımı, tarihsel gelişimi ve bu sanat ürünleriyle ilgili olarak derlenen sözlü kültür ürünleri bölümlerin içeriğini oluşturmaktadır. İkinci bölümde hammaddesi maden olan el sanatları olarak bıçakçılık, bakırcılık ve kuyumculuk; üçüncü bölümde hammaddesi bitkisel ve hayvansal lifler olan el sanatları adı altında yöresel dokuma çeşitleri, peştamal, oya ve işlemeler, yorgancılık; dördüncü bölüm hammaddesi ağaç olan el sanatları kaşık, kemençe, sepet, oyuncak, sandık, beşik, mobilya, oymacılık ele alınmıştır. Sonuç kısmında yapılan çalışmalarla ilgili elde edilen tespitler yer alır. Ekler kısmında kendisiyle görüşme yapılan kişilerin künyeleri verilmiştir. Kaybolan, kaybolmaya yüz tutmuş veya şekil değişikliği ile toplumun kültürel hazinesi konumundaki el sanatları Trabzon'da varlığını sürdürmektedir ve sürdürmeye de devam edecektir. Her ne kadar devletten yeterli destek görmedikleri için ümitleri azalmış olsa da el sanatını icra eden ustaların içlerindeki heyecan ve üretme arzusu, sanatlarını devam ettirmelerinde çok önemli bir etkendir. Bu noktada kurum ve kuruluşların desteği beklenmektedir.
İstanbul ili Kadıköy Halk Eğitim Merkezi'nde cam üzeri kumlama ve yaldızlama tekniği ile üretimi yapılan cam ürünler üzerine bir araştırma

Bu araştırma kapsamında; İstanbul İli, MEB. Kadıköy Halk Eğitim Merkezi'nde üretimi yapılan cam ürünler ile cam süsleme eğitimleri, Türkiye'de bu eğitimin yapıldığı Halk Eğitim Merkezleri ve eğitimlerde kullanılan modül ve kurs süreleri, cam üzeri kumlama ve yaldızlama teknikleri, yapım aşamaları, Cam objeler, kullanılan araç ve gereçler, süsleme motif ve kompozisyonları incelenmiştir. İstanbul İlinde cam süsleme üzerine eğitim veren Halk Eğitim Merkezleri araştırmanın evrenini, Kadıköy Halk Eğitim Merkezi'nde üretimi yapılan cam objeler örneklemi oluşturmaktadır. Araştırmada elde edilen veriler tablolarla yorumlanmıştır. Verilerin analizinde frekans, yüzde ve ortalamadan yararlanılmıştır. Kavramsal çerçevede; Cam üzeri kumlama ve yaldızlama tekniğiyle süslenen bir cam ürünün uygulama aşamaları ayrıntılı olarak işlem basamakları ve fotoğraflarla sunulmuştur. Yapılan incelemelerde 20 adet cam ürünün genel özellikleri verilmiştir. Ürünler; 3 adet cam kase, 1 adet cam ibrik ve tabağı, 2 adet cam şişe, 2 adet cam şekerlik, 2 adet cam gondol, 3 adet kadeh takımı, 5 adet cam vazo, 1 adet cam meyvelik ve 1 adet cam mumluk'tan oluşmaktadır. Cam ürünlerin %100'ünde folyo maskeleme, kumlama ve yaldızlama %30'unda eskitme boyası uygulanmıştır. Süslemelerde ürünlerin %70'inde bitkisel, %25'inde geometrik ve sembolik motif kullanıldığı saptanmıştır. Ayrıca kompozisyon olarak; ürünlerin %50'sinde ana motif ve tekrarı %10'unda ara bordür kullanılmıştır. Ayrıca, araştırmanın kavramsal çerçevesinde cam hakkında genel bilgiler verilmiş olup süsleme teknikleri kullanılmış antik dönemlere ait cam eserlerden örnekler verilmiştir.
Geleneksel çini sanatımızın coğrafi, felsefi ve sosyo-ekonomik açılardan irdelenmesi ve günümüz koşullarına değerlendirilmesi

Çağdaş seramik sanatımızda geleneksel seramik sanatımızın yaşatılması gerektiği düşüncesi globalleşen dünyamızda diğer kültürler içerisinde kendi kimliğimizle var olmak isteğinden kaynaklanmaktadır. Fakat bu isteğin gerçekleşmesi nasıl olmalıdır sorunu ortaya çıkmaktadır. Bugünkü yaşanan sorun da aranması gereken çözüm olarak var olan eserlerin körü körüne taklit edilmesi değil geçmişşten günümüze kadar gelen geleneksel seramiğimizdeki öğeleri bugünün koşullarında değerlendirerek özgün bir sanat yapıtı üretilmesi olabilir. Geleneksel sanatımızın ilk oluşum yılları olan 10 -13. yüzyılları incelediğimizde Erken dönem İslam seramikçilerinin uygulamada bu ilkelerden yola çıktıklarını saptıyoruz. Bu ilkeleri kısaca incelersek, çevrelerinde var olan kültürlerden derledikleri formları kendilerine göre analiz ederek, İslam Dünyası'nın tekilliğini bozmadan kendilerine yarayacak olan tarzda motifleri, biçimleri v. s. derlediklerini ve kendi karakteristik özelliğini taşıyan özgün sanat yapıtları ürettiklerini görüyoruz. Kısaca örneklendirirsek; Greko-Roma tarzına özgü ölü külleri konulan vazolar üzerindeki doğal hayvan ve insan figürlerine ya da asma ve sarmaşık gibi bitki motiflerine Erken İslam dönemi Suriye'sindeki seramik dekorasyonlarında da rastlanmaktadır. Diğer bir örnekte; Naturalist tarzın dışında Asur ve Babil'in antik tarzı da dekorasyonlarda kullanılmıştır. Bir başka örnekte; islam Sanatı, Sasanilerin tam palmet motifini, yarım palmete çevirerek çok miktarda yüzey bezemesinde kullanmıştır. Bu motife daha sonra Abbasiler dönemi seramiklerinde de rastlıyoruz. Ayrıca, Orta Asya'den gelen porselen kapların biçim, renk ve motiflerinden de etkilenilmiş hatta ellerindeki imkanlarla kopyalama yöntemine gitmişlerdir. Bu örneklerle birlikte günümüz sanatçılarının aynı şekilde kendi kültürlerinin yanı sıra diğer kültürlerden de etkilenerek kendi geleneklerini de kullanmak suretiyle özgün eserler üreterek başarılı şekilde ülkelerini temsil etmekte olduklarını ve geleneklerini bir başka şekliyle gelecek kuşaklara aktardıklarını görüyoruz. Buna günümüzde Japon seramik sanatçılarını örnek verebiliriz. Sonuç olarak gelenekler bu yöntemle yok olmayıp diğer kültürlerle etkileşim sonucu şekil değiştirerek devam etmektedir diyebiliriz. Ayrıca, sanatçıların var olan diğer kültürlerden etkilenmeseler bile, kendilerine özgü dünyalarını sanatlarına yansıtmaları ve toplumun istekleri doğrultusunda yapıtlar üretmeleri sonucu, geleneklerinin biçim değiştirerek, özgün yapıtlar olarak gelecek kuşaklara aktarıldığını görüyoruz. Bu tez, bu düşünceler doğrultusunda uygulama çalışmalarımla örneklendirilmiştir. Bkz. Sf. 53 -89.
Ankara Milli Kütüphanesinde bulunan bazı el yazması eserlerin tezyinat bakımından incelenmesı.

Matbaanın ülkemizde kullanılmaya başlanması ve basılı eserlerin çoğalmasından önce meydana getirilmiş el yazması eserler, genellikle birçok geleneksel sanatımızın ürünüdür. Bu yüzden, biraz da özenle hazırlanmışsa, yalnızca bir yazarın eseri olarak değil, aynı zamanda geleneksel sanat ustalarımızın sanat eseri olarak değer taşır. Kağıt, mürekkep, hat, tezhip, minyatür ve cilt sanatlarının ortak ürünü olan yazma eserlerde, bütün bu sanatların birbirini bütünlediği görülmektedir. Ankara Milli Kütüphanesinde bulunan yazma eserler bunlara örnektir. Dört bölümden oluşan tezin birinci bölümünde Kitap Sanatları ve bu sanatlardaki kompozisyon, üslup ve desen özellikleri yer almaktadır. İkinci bölümde el yazmalarının hazırlanması, sayfa düzeni, konuları ve bezeme alanları bulunmaktadır. Üçüncü bölümü Ankara Milli Kütüphanesi, dördüncü bölümü ise Ankara Milli Kütüphanesinde bulunan el yazmalarının sanat, üslup, desen, motif ve renk açısından incelenmesi oluşturmaktadır.
Türk camaltı resimlerinde görülen tasvirler

Camaltı resim, cam levha üzerine yağlı boya, suluboya, akrilik, guaş boya ile elle ve kimi zaman kalıp kullanarak, resimlerin camın arka yüzüne tersten yapılmasıyla oluşan geleneksel bir halk sanatıdır. Kültürel öğeleri biriktirmiş mitoloji, inanç sistemi ve yaşanmış gerçekliklerden beslenen Türk camaltı resim sanatçıları cam malzemeye anlam bütünlüğü barındıran tasvirler aktararak özgün bir teknik ile özgün bir resim karakteri ortaya koymuşlardır. Camaltı resim ile ilgili çeşitli araştırmalar yapılmış lakin bu araştırmaların kapsamında camaltı resim sanatının geleneksel örnekleri üzerinde durulmuştur. Bu çerçevede yapılan araştırmada, Camaltı resim sanatında günümüz ressamlarının örnek tasvir çalışmalarına yer verilerek üslup özelliklerinin belirlenmesi ve geleneksel bir halk sanatı olarak var olan Türk camaltı resminde günümüz resim sanatındaki profilinin betimlenmesi temel amaç olmuştur. Betimsel araştırmaların gerçekçi ve bütüncül şekilde ortaya konmasına yönelik genel tarama modelinden yararlanılmıştır. Bu kapsamda günümüzde camaltı resimlerindeki kazanımların hangi boyutta olduğu, sanatsal faaliyetler içerisindeki konumu ve belirlenen camaltı resimlerinde görülen tasvirlerin üslup özelliklerinin belirlenmesi araştırmanın alt problemleri arasındadır. Araştırmada evreni günümüz (21. YY) ressamlarının camaltı resimleri oluşturmakta olup örneklemi; İstanbul'da 5, Ankara'da 2 olmak üzere toplam 7 ressamın camaltı resim eserleri oluşturmaktadır. Geleneksel bir halk sanatını yenilikçi yaklaşımla yeniden yorumlanması resim sanatındaki kavramsal bakış açılarına farklı estetik değerler kazandırarak olumlu katma değerler sunmaktadır.
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Kütüphanesi Nadir Eserler Bölümü'nden seçilen kitaplara ait deri ciltlerin nitelik ve problemlerinin belirlenmesi ve genel koruma önerileri

Bu çalışmada, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Kütüphanesi, Nadir Eserler Bölümünde bulunan kitapların, deri ciltlerinin nitelikleri, oluşan problemleri ve sebepleri tespit edilmiş, bozulmaları geriye döndürmek ve/veya durdurmak amacıyla uygulamalar önerilmiştir.
Aydın-Karacasu çömlekçiliği ve ustaları üzerine bir araştırma

Araştırmada verilerin toplanması amacıyla uzman görüşleri alınarak 23 soruluk bir anket formu düzenlenmiş ve 25 kişiye uygulanmıştır. Anket formu ile çömlekçilik sanatıyla ilgilenen kişilerin; kişisel bilgilerini, mesleki özelliklerini, çömlek yapımında kullanılan araç-gereçleri, çömlek üretiminde kullanılan teknikleri, çömlek yapımında kullanılan desen ve renk özellikleri, çömlek üretimi ve değerlendirilmesi, çömlekçiliğin pazarlama alanı ve çömlekçilik sanatının yöredeki gelişimi ile ilgili sorulara cevap aranmıştır. Anketlerin sonuçları frekans ve yüzde dağılımları ile tablolaştırılmış ve yorumlanmıştır. Çömlek formlarını tanıtacak bilgi formları oluşturulmuş, 30 adet çömlek ürününün boyut, malzeme, teknik, desen kullanım alanı, kullanılan malzemeler, kullanılan teknikler, desen ve ürünün genel özelliklerini tespit edilmiştir. Tespit edilen ürünlerin fotoğrafları çekilip, çizimleri yapılmış ve bilgi formlarına eklenmiştir.
Sivas Selçuklu dönemine ait yapılarda çini mozaik

Jüri: Yrd Doç. ömür KOÇ Çalışmanın amacı; cini mozaik tekniğinin, Sivas Selçuklu dönemi yapılarındaki özelliklerini ortaya çıkarmaktır. Bu itibarla, çini mozaikleri bulunan beş tane yapı tesbit edilmiştir. Çini mozaik tekniğinin, zemin bulup geliştiği şehirlerden biri olan Sivas'ın, coğrafi durumu ve günümüze kadar olan tarihi, birinci bölümün konusunu meydana getirmektedir. ikinci bölümde 'çini mozaik tekniğinin gelişimi, başlangıcından, ilhanlı Dönemine kadar' takib edilip incelenmiştir. Bu bölüm içerisinde yer alan Anadolu Selçuklularından önceki Dönem, islam öncesi ve islam Sonrası adı altında araştırılmıştır. Bu dönemdeki Türk Devletlerinin meydana getirdiği çinili eserler, kronolojik sıralamayla incelenmiştir. Aynı sıralamaya Anadolu Selçuklu Dönemi çinili eserleri de tabi tutulmuştur, incelenen son dönem ise Selçuklu çini anlayışında eserler vermiş olan ilhanlılardır. üçüncü bölümde; Çini mozaik tekniğinin renk, malzeme, motif ve kompozisyon özellikleri, tekniğin uygulanışı ve mimaride kullanıldığı yerler araştırılmıştır. Bu bölümü oluşturan başlıklar ayrıntılı bir şekilde alt başlıklarda incelenmiştir. Dördüncü bölümde Sivas, Selçuklu Dönemi yapılarında bulunan çinilerin analizine başlanmıştır. Her yapı ' çini mozaik kullanılan yerler ' adı altında alt gruplara ayrılmıştır. Bu grupların sıralaması ise dış mekandan iç mekana doğru yapılmıştır. Her bir gruptaki çinilerin renk, malzeme, tekniği uygulama yöntemi, motif ve kompozisyon özellikleri araştırılmıştır. Elde ediler bilgilerle, Anadolu'daki diğer çini mozaikli eserler karşılaştırılmıştır. Sonuçta Sivas, Selçuklu Dönemi yapılarındaki çini mozaiklerle benzer ve farklı özellikler ortaya çıkmıştır. Bu özelliklerden en önemlisi çini mozaik tekniğinin gelişme safhasındaki ilk örneklerini taşıyor olmasıdır. Bazı örnekler ise ilk ve tek olması bakımından önemini bir kez artırmaktadır.