turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Deniz ticaretini vergilendirmenin Türkiye'nin uluslararasi deniz ticaretindeki rekabet gücü açisindan değerlendirilmesi

Bu çalışmamızda ülkemizdeki vergi uygulamaları açısından sektörü ilgilendiren hususların ve problemlerin somut olarak ortaya konması ve gerçekten vergi uygulamalarının sektörün rekabet gücünü etkileyip etkilemediğinin tespit edilmesi hedeflenmiştir. Yapılan tespitler doğrultusunda getirilecek çözümlerin sektörün rekabet şartlarının geliştirilmesine yardımcı olması ümit edilmektedir. Sektörle ilgili sağlanan teşviklerin hedeflenen amaç doğrultusunda yeterli olması, sağlanmayan teşviklerin örnek ülkeler baz alınarak sağlanması ve ilgili düzenlemelerde yeterli açıklığın sağlanması beklenmektedir. Çalışmamızda öncelikle denizcilik sektörünün kapsamı belirlenmiş, Türkiye ve dünyada sektörün durumu ortaya konmaya çalışılmıştır. Daha sonra konumuz ve uzmanlık alanımız gereği Türkiye'deki vergi uygulamalarının bu duruma gelinmesinde bir etkisi olup olmadığı ve nelerin daha iyi yapılabileceğinin belirlenmesi için ülkemizde sektöre yönelik vergi mevzuatı açıklanmıştır. Mevcut düzenlemeler içinde sektörün rekabet gücünü olumsuz etkileyen birçok konu belirlenmiştir. Bunlar çözüm önerileri ile birlikte sunulmuştur. Çalışmanın neticesinde açıklanan konular çerçevesinde sektöre ilişkin vergi mevzuatının sektörün uluslararası rekabet gücünü etkileyip etkilemediği tartışılmıştır.
Kamu mali yönetiminde stratejik yönetim sistemi: Maliye Bakanlığı uygulaması

Dünyamız; siyasal, kültürel, ekonomik, sosyal, teknolojik, yönetsel olarak birçok alanı etkileyen hızlı bir değişim sürecine tanıklık etmektedir. Değişimden etkilenen kamu yönetimi, yeni bir anlayış ile merkeziyetçilikten uzaklaşma, yerelleşme, bürokrasinin zayıflatılması, devletin küçültülmesi ve saydamlık gibi hedeflere ulaşmayı amaçlamaktadır. Bu amaçlara ulaşmak için benimsenen araç ise stratejik yönetim tekniği olmuştur. Stratejik yönetim; geleceğe yönelik amaç ve hedeflerin belirlenmesine ve bu hedeflere ulaşabilmek için yapılması gereken faaliyetlerin belirlenmesine olanak sağlayan bir yönetim tekniğidir. Çalışmada stratejik yönetim anlayışı sistem yaklaşımı ile ele alınmış, sistemin uygulama aşaması dünya ve Türk kamu yönetimi uygulamalarından örnekler verilerek anlatılmıştır.
Borsa İstanbul şirketleri açısından ekonomik büyüme ve doğrudan yabancı sermaye yatırımları

Sürdürülebilir bir büyüme için büyümenin kaynağı genel olarak yatırımlar olarak görülmektedir. Ekonomik büyüme hedefli ekonomi politikalarının temel sorunu yatırımların yetersiz kalması nedeniyle istenilen büyüme hedeflerine erişilememesidir. Bu nedenle bir ülke için kamu ve özel kesim yatırımları ne kadar fazla olursa olsun dış ülke tasarruflarının ülke içerisine girmesi büyüme hedeflerini tutturmada çok önemli bir etken olacaktır. Ülkemizde sermaye piyasalarını tek çatı altına toplayan kuruluş olan Borsa İstanbul'da faaliyet gösteren firmaların genel olarak yatırımları yurtiçi ve yurtdışı yatırımcıların yatırımlarından oluşmaktadır. Yurtdışı yatırımlar dolaylı ve doğrudan yatırım olarak iki şekilde yapılmaktadır. Dolaylı yatırım fiziki bir yatırım yapmadan sermayedarın hisse senedi, tahvil alımı gibi yollarla gerçekleşen portföy yatırımlarından oluşmaktadır. Doğrudan yatırım ise, ülke sınırları içerisinde yurtdışı yatırımcıların fiziki yatırımlarda bulunmasıdır. Doğrudan yabancı yatırımlar dolaylı yatırımlara göre daha kalıcıdır. Ayrıca doğrudan yatırımlar, teknoloji transferi, istihdam sağlama, rekabeti arttırma ve ekonomik büyümeye doğrudan etki etme özelliği göstermektedir. Bu nedenle ekonomilerde doğrudan yatırımlar önemli yer tutmaktadır. Bu çalışmada ekonomik büyüme ve doğrudan yabancı yatırımlarının BIST 100 endeksinde üretim alanında faaliyet gösteren seçilmiş şirketlerin Piyasa değeri/Defter Değeri oranına etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Bu kapsam da seçilmiş 54 firma araştırmada yer almıştır. Araştırma verisi olarak 2008:04-2018: 04 yılları arasında üçer aylık veriler kullanılmıştır. Veriler Panel Veri Regresyon Analizi yöntemi ile uygun tahmin yöntemi ile analiz edilmiştir. Analiz sonucunda ekonomik büyümenin PD/DD oranı üzerinde pozitif etkide bulunduğu, doğrudan yabancı yatırımların ise negatif etkide bulunduğu belirlenmiştir.
Refah devletinin dönüşümü bağlamında şartlı nakit transferi uygulaması

Günümüzde var olduğu söylenegelen sosyal devlet anlayışı ciddi anlamda dönüşmüştür. Bu bağlamda uygulanan sosyal politikalar da sosyal hak temelli olmaktan çıkmaya başlamıştır ve neo-liberal politikalarla uyumlu olarak, giderek artan yoksulluk için, ciddi bir mücadeleyi hedefleyen ve sosyal devlet temelli bir anlayıştan ziyade, yoksulluğu sürdürülebilir kılan ve yoksulları, toplum için sosyal bir risk olarak tanımlayan bir yaklaşım hakim olmuştur. Bu bağlamda, sosyal yardımların da niteliği, amaç ve kapsamları, ideolojik ve nesnel koşulları değişmiştir. Bu dönüşümse, toplumsal refahı iyileştirmekten ve yoksullukla mücadele etmekten uzaktır. Bu tezin konusu olan Şartlı Nakit Transferi programları da aslında böyle bir anlayışın ürünüdür. Bu programlar, yoksulluğun yarattığı sosyal riski azaltma projesi olarak başlayan ve çocuk yoksulluğunu çözmekten ziyade yoksul çocukların topluma vereceği zararı en aza indirgemek ve onları emek sürecine dahil edilebilir kılmak için yürütülmektedir. Bu durum, Türkiye'de ŞNT kapsamında yapılan yardımların miktarının düşük seviyede olduğuna bakılarak da anlaşılabilir. Eğitim ve sağlık gibi temel kamusal faaliyetlerin bile özelleştirilmeye başlandığı Türkiye'de ve diğer gelişmekte olan ülkelerde böyle bir uygulama, aslında neo-liberal politikalarla da çelişmekte, bir sosyal devlet anlayışı ile yapılan sosyal yardım niteliği taşımamakta, gerçek ve kalıcı bir etki yaratmamaktadır. Bu bağlamda, bu tezde, refah devleti anlayışındaki dönüşüm temel alınarak, bugünkü sosyal devlet anlayışının ve bu bağlamda sosyal politikaların, kapitalist devletin, sosyal haklara ilişkin yaklaşımın dönüşümü ve bu dönüşen yapının neye hizmet ettiği gösterilmeye çalışılmış; sosyal yardımların sermaye birikim süreciyle ilişkisi, sosyal yardımların değişen niteliği ve bir sosyal yardım uygulaması olarak Şartlı Nakit Transferi uygulamasının amacı, içeriği, ideolojik ve nesnel koşulları, sonuçları, uygulamadaki sorunları, yerindeliği ve eksikleri incelenmek istenmiştir.
Ekonomik büyüme ve kalkınmanın gerçekleşmesinde maliye politikalarının değerlendirilmesi: 1980 sonrası Türkiye örneği

1980 sonrasında, Türkiye döviz darboğazını aşmak için sabit kur sisteminde ithal ikameci sanayileşme ile kalkınma stratejisinden, serbest döviz kuru sisteminde ihracata yönelik sanayileşme ile kalkınma stratejisine geçmişştir. Fakat genişletici maliye politikası uygulaması sabit kur sisteminde ithal ikameci sanayileşerek kalkınma döneminde daha etkin olurken; serbest kur sisteminde ihracata yönelik sanayileşerek kalkınma döneminde etkinliğini sermaye hareketlerinin serbestleşmesiyle kaybetmiştir. Çünkü açık bütçe politikasının faiz oranlarını ve talebi arttırması dış ticaret açıklarıyla beraber iç ve dış borç stokunu daha da arttırmıştır. 2002 sonrasında, bütçe reformu, vergi sisteminin etkinliğinin arttırılması ve özelleştirmeler ile mali disiplin sağlanmış, kamu borçlanma gereksinimi azaltılmış ve faiz oranları aşağıya çekilmiştir. Bu dönemde, sıkı maliye politikası asimetrik etki göstererek büyümeyi olumlu etkilemiştir. İstatistiksel verilere göre, Türkiye maliye politikası aracı olarak denk bütçeyi kullandığı 1923- 1952 yılları arası dönemde, ekonomi daha hızlı büyümüştür. Cumhuriyet tarihinin en düşük büyüme hızı ortalaması ise bütçe açıklarının en fazla olduğu 1990- 2001 yılları arası dönemdedir. 1923- 1979 yılları arası % 5,5 olan ortalama büyüme hızı, 1924- 2012 yılları arası % 4,9 oranına düşmüştür. 2003- 2017 yılları arasında ekonominin ortalama büyüme hızı yaklaşık % 5,5 oranındadır. Bu nedenle serbest döviz kuru sisteminde maliye politikası olarak açık bütçe yerine denk bütçe tercih edilmelidir. Türkiye'nin kalkınma planlarında da hedeflediği ortalama büyüme hızını artıramamasının üç temel sebebi açık bütçe politikasının faiz oranlarını yükseltmesi, üretim artışının ithal girdiye bağımlı olması ve ihracatın ithalatı karşılama oranının düşük olmasıdır. 2002 yılından sonra devletin ekonomiden çekilmesiyle beraber küçük ve denk bütçe politikası düşük faiz ve vergi oranlarında özel yatırımları ve ihracatı olumlu etkileyecek bir ekonomik ortam yaratacaktır. Maliye politikasının teşvik ettiği yatırım artışını kısıtlayan döviz darboğazı ise teknolojinin içselleştirilmesi ile aşılabilecektir. Böylece, Dokuzuncu ve Onuncu Kalkınma Planlarında hedeflenen bilgi toplumuna dönüşüm süreci de hızlanacaktır. Bu gerekçelerle, hızlı büyümeyle kalkınmanın sürdürülebilmesi için seçilen yeni teknolojilere dayalı bilgi bazlı inovatif sanayileşme stratejisinin başarısını sağlayacak olan denk bütçe politikası çerçevesinde altyapı harcamalarını artıran, beşeri sermaye ve inovasyon yaratacak kurumları ve teknoloji yatırımlarını teşvik eden bir maliye politikasının kullanılması önerilmektedir.
Türkiye'de 1980 sonrası kayıt dışı ekonominin vergilendirme yönünden değerlendirilmesi

Ülkemizde 1980 sonrası kayıt dışı ekonominin vergilendirme yönünden değerlendirilmesi çalışmamızın amacını oluşturmuştur. Çalışmamızda kayıt dışı ekonominin tanımı, nedenleri, etkileri ve özelliklerine ilişkin genel açıklamalara ilk bölümde yer verilmiştir. İkinci bölümde Türkiye'de Cumhuriyetin kuruluşundan günümüze kadar uygulanan ekonomi politikaları ve özellikle 1980 sonrası dönemde uygulanan ekonomi politikalarının kayıt dışı ekonomi üzerine etkisi incelenmiş ve daha sonra bu dönemde kayıt dışı ekonominin boyutları ortaya konulmaya çalışılmış, yoğun olan sektörler ve diğer ülkelerden örnekler verilmiştir. Üçüncü bölümde ülkemizde yeni vergi yasası (4369 sayılı) öncesinde kayıt dışı ekonomiyi ortaya çıkaran nedenler, bu yasa ile yapılan düzenlemeler ve değerlendirilmesi ile getirilen çözüm önerilerine değinilmiştir. İzmir ekonomisi düzeyinde yapılan bir anket çalışması ile devletin vergi politikasının, mükellefler üzerindeki etkileri, mükellefleri kayıt dışı faaliyetlere yönelten vergileme ile ilgili sorunlar tesbit edilerek kayıt dışı ekonominin kayıt altına alınabilmesi için yapılması gerekenler öneriler halinde sunulmuştur.
Türkiye'de maliye politikasının dönemsel etkinliği:24 Ocak Kararları çerçevesinde Turgut Özal dönemi'nin değerlendirilmesi

İkinci Dünya Savaşı sonrasındaki süreçte, Keynesçi genişleme sona ermiş ve 1970'li yıllarda yaşanılan krizden çıkış için; Neoliberal Politikalar gündeme gelmiştir. Türkiye'de ise, devletçilik politikalarından vazgeçilerek; Neoliberal politikaların uygulandığı 1980'li yıllarda Turgut Özal, önemli bir figür olmuştur. Hatta 1980- 1990 yılları arasındaki dönem, ''Özal Dönemi'' olarak adlandırılmıştır. Turgut Özal'ın hem 24 Ocak Kararları'ndaki rolü hem de 1983'te başbakan olması bu dönemin, onun ismiyle anılmasına sebep olmuştur. 24 Ocak Kararları'nın mimarı ve ekonomik liberalizmin uygulayıcısı olarak; Türkiye açısından ekonomi, siyasi ve sosyal hayatta ortaya çıkardığı köklü değişim, Turgut Özal Dönemi'ni günümüzde güncel durumda tutmaktadır. Turgut Özal'ın görüşlerinin önemli kısmının, devlet iradesine dayalı olduğunu söylemek mümkündür. Özal'ın, serbest piyasa düşüncesinde piyasaya hiç müdahale edilmemesi gerektiği yer almamaktadır. Özal'a göre, devlet ekonomik işlerden bütünüyle elini çekmeyecek; ekonomiye sınırlı düzeyde ve düzenleyici araç olarak gerektiği zaman müdahale edecektir. Bu çalışmanın amacı; ülkemiz açısından yeni bir süreç olarak adlandırılan Ekonomik Liberalizm ve Yeni Sağ Devlet politikaları doğrultusunda, Türkiye Ekonomisi'ni maliye politikaları açısından değerlendirmektir. Ayrıca bu çalışmada; 24 Ocak Kararları'nın uygulayıcısı olması nedeniyle, Turgut Özal'ın siyasi ve ekonomi alanındaki görüşlerine, ekonomi adına yaptığı reformlara ve son olarak önemli ekonomi müdahalelerinden biri kabul edilen maliye politikasının, Turgut Özal Dönemi'ndeki yerine değinilmiştir.
İthalatta gümrük muafiyetlerinin hukuki, iktisadi, mali ve sosyal etkilerinin analizi

İthalata yönelik uygulanan gümrük muafiyetleri gerek sosyal ve hukuki, gerekse mali ve iktisadi açıdan ortaya çıkardığı etkiler nedeniyle üzerinde önemle durulan bir konu niteliği taşımaktadır. Bu bağlamda Avrupa Birliği'ne giriş sürecinde tesis edilen Gümrük Birliği doğrultusunda da taahhüt edilen yükümlülüklerimizin belirli periyotlarla yerine getirildiği görülmektedir. Ülkemizde ithalata yönelik gümrük muafiyet ve istisnaları konusunda AB Muafiyet Tüzüğüne paralel düzenlemeler, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nda yapılmıştır. Öte yandan, ithalata yönelik gümrük muafiyet ve istisnaları konusunda Gümrük Kanunu dışında da çeşitli kanunlarda düzenlemeler bulunmaktadır. Gümrük Kanunu'nda bulunan muafiyet ve istisnalar dikkate alındığında ithalde alınan diğer vergilere yönelik mutlak bir vergi muafiyetinden bahsetmek mümkün görünmemektedir. Bu bakımdan gümrük muafiyet ve istisnaları konusunda yapılacak tüm çalışmalarda Gümrük Kanunu'nda yer alan muafiyet ve istisnalarının diğer vergiler bakımından durumu dikkatli bir şekilde değerlendirilmelidir. Etkin bir gümrük muafiyeti uygulaması için muafiyet ve istisna konusundaki bu karmaşanın giderilmesine ve muafiyet ve istisna uygulamasına konu olan eşyaların tabi olacakları gümrük işlemlerinin de gerekli analizlere imkan verecek şekilde yeniden düzenlenmesine ihtiyaç bulunmaktadır. Ayrıca, takip mekanizmasının işlevsel bir hale getirilebilmesi ve amaçlanan sonuçların etkinliğinin tespit edilebilmesi amacıyla bu konuda yapılacak gümrük işlemlerinin daha kolay ve seri bir şekilde yürütülmesi için kapsamlı bir veri tabanı oluşturulması zorunluluğu bulunmaktadır.
Yatırım teşviklerinin bağımsız denetime tabi tutulması

Teşvik, teşvik sistemleri ve bu sistemler çerçevesinde geliştirilen teşvik politikaları, ülke genelinde çalışmaların yapılmasını destekleyici yönde sunulmaktadır. Bu sayede istihdam artırılmakta, cari açık azaltılmakta, bölgeler arası kalkınma farkı azaltılmaktadır. İfade edilen unsurlara çok sayıda etkenler dahil edilebilmektedir. Bu etkenlerin genel özellikleri, ülkelerin gelişmesine katkı sunacak çalışma bütünlükleridir. Ülkelerin gelişmesi ise özellikle de bölgelerde etkin çalışmaların yapılması desteklendiğinden, daha etkin sonuçların alınmasına yardımcı olacak süreçleri içermelidir. Ülkelerin genel olarak çalışma profilleri de bu yönde gelişme göstermektedir. Örnek üzerinden ifade edildiğinde, gelişmiş ülkelerde hizmetler sektörüne yönelik yatırımların fazlaca olması, Türkiye'de genel olarak teşviklerin hizmetler sektörü üzerinde konumlanmasına ortam hazırlamaktadır. Bu eğilim, belirli bir süre devamlılık göstermiş ve firmaların teşvik sistemlerini bu yönde oluşturmaları gerekliliği belirtilmiştir. Buna göre çalışma süreçlerinde temel eğilimler, ülkelerin söz konusu pozisyonlarına bağlı çalışma özelliklerini içermelidir. Geliştirici odaklı çalışmaların yapılması ise önem arz etmektedir. Çalışma çerçevesinde, teşviklerin genel kapsamda incelenmesi ve yatırım teşviklerinin değerlendirilmesi sağlanmıştır. Yatırım teşviklerinin sektörel bazda incelemesi yapılarak bölgelerce faaliyetleri takip edilmiştir. Bu yönde Türkiye genelinde özellikle de gelişmekte olan ya da az gelişmiş bölgelerde teşviklerin olması gerekirken, gelişmiş bölgelerde daha çok teşviklerin uygulandığı görülmüştür. Oysa teşviklerin genel kapsamları özellikle de gelişmişliği az olan bölge odaklı olmalıdır. Bu durumdan yola çıkılarak araştırma çerçevesinde, yatırım teşviklerinde denetleme politikalarının özellikleri incelenmiş ve yerinde yönetim uygulamaları ile bağımsız kuruluşlarca oluşturulan yönetim sistemlerince denetlemenin önemi ifade edilmiştir. Denetlemede bağımsız kuruluşlarca denetlemenin yasal kapsamda da özelliklerinin belirtilmesi, çalışma eğilimlerinde bu durumun takibinin yapılarak etkileşimci bir denetin uygulaması önemlidir. Diğer yandan bu denetleme çalışmaları, devletin doğrudan nakit akım sağladığı teşviklerde daha önemlidir. Bu nedenle dolandırıcılık gibi unsurlardan uzak kalma ve yatırım güvenini oluşturma çalışmaları açısından bağımsız denetçilerin yeri önemlidir. Böylece araştırma kapsamında bu durumun geniş kapsamda ele alınması ve uzman tarafından bir şirkete yönelik yapılan çalışmaların da genel değerlendirmeleri ve çalışma yetkinlikleri temel alınarak Bağımsız Denetim Standardı çerçevesinde ifade edilmesi sağlanmıştır. Ayrıca bu şekilde, araştırmada denetleme sürecindeki faaliyetlerin hem son yıl hem de daha önceki yıl ile değerlendirmelerinin sık bir şekilde yapılması üzerinde temel irdelemeler geliştirilmiştir.
Borçlanma maliyetlerinin muhasebe standartları ve KOBİ'ler için UFRS-TFRS, vergi mevzuatı kapsamında değerlendirilmesi

İşletmeler faaliyetlerini devam ettirebilmek için fona ihtiyaç duyarlar. Bu fonların temininde özsermayelerini ve yabancı kaynaklarını kullanırlar. Yabancı kaynaklar; kredi kurum ve kuruluşlarından, para ve sermaye piyasalarından sağlanmaktadır. Bu kaynakların işletmeye; faiz, kur farkı ve vade farkı gibi ek maliyetleri olmaktadır. Buna borçlanma maliyetleri denir. Bu maliyetlerin, doğru, güvenilir, anlaşılır ve karşılaştırabilir bir şekilde mali tablolarda sunulması amacıyla muhasebe standartları yayınlanmıştır. Kamuya hesap verme zorunluluğu olan işletmeler TMSK'nın yayınlamış olduğu TMS 23 (23. Türkiye Muhasebe Standardı) kapsamında borçlanma maliyetlerini raporlamaktadır. Kamuya hesap verme zorunluluğu olmayan işletmeler ise KOBİ TFRS borçlanma maliyetlerine veya TMS 23'e göre mali tablolarını raporlarlar. Her iki standarda göre; borçlanma maliyetleri gider olarak mali tablolarda yer almalıdır. Ancak; TMS 23 Borçlanma Maliyetleri Standardı borçlanma maliyetine konu olan varlığın özellikli varlık olması durumunda aktifleştirilebileceğinden söz eder. KOBİ TFRS ise; borçlanma maliyetlerinin gider hesaplarında izlenmesi gerektiğini vurgular. Tez çalışması kapsamında; TMSK'nın yayınlamış olduğu KOBİ TFRS Borçlanma Maliyetleri ile TMS 23 Borçlanma Maliyetleri'nin hükümleri örnek bir işletme üzerinde karşılaştırma yapılarak değerlendirilmiştir. Buna göre; KOBİ TFRS Borçlanma Maliyetleri; işletmelere vergi açısından avantaj sağlayan, uygulanması kolay olan bir standarttır. Söz konusu standart; karşılaştırılabilir mali tabloların oluşturulması ve standartlaşmanın ülke geneline yayılması açısından önemlidir.
Sosyal devlet ve anayasal iktisat sentezi: Üçüncü bir yol olarak sosyal liberalizm

İnsanoğlu, sosyal bir varlık olmanın gereği ve kolektif ihtiyaçlarını tek başına giderememesi sebebiyle örgütlenmiş ve bu yapılanmaya 'Devlet' adını vermiştir. İnsan topluluklarının ihtiyaçlarına hizmet etmek üzere devletlerin önündeki önemli konulardan bir tanesi de ekonomi olmuştur. Tarihsel gelişim sürecinde kendisini meydana getiren insan topluluklarının önüne geçen devlet anlayışı; varlığını devam ettirebilmek, vatandaşlarına daha etkin hizmet verebilmek ya da piyasa aksaklıkları gibi sebeplerle ekonomideki varlığını arttırmıştır. Küresel anlamda yaşanan demokratikleşme süreciyle birlikte vatandaşlarının refahını arttırmayı esas alan Sosyal Refah Devleti Anlayışı yükselişe geçmişş ve ekonomideki söz konusu devlet varlığının artmasına neden olan unsurlar arasına eklenmiştir. Kamu yönetiminin doğasından gelen politik yozlaşmalara eklenen ekonomik yozlaşmalar sonucunda devletin ekonomideki fazlaca varlığı zarar verici hale gelmiştir. Devletin ekonomiye müdahalelerinin en göz önünde sebeplerinden birisi olan Sosyal Devlet Anlayışı, bazı çevrelerce bu zarar verici devlet varlığının başlıca sorumlularından ilan edilmektedir. Politik ve ekonomik yozlaşmalar, ekonomi alanında artış gösteren ihtiyari devlet politikaları ve benzer sebeplerle ortaya çıkan tabloda, popülaritesinin de etkisiyle Sosyal Devlet Anlayışı eleştirilerin ilk odaklarından biri haline gelmiştir. Anayasal İktisat Teorisi, yozlaşmaların ve belirli kurallarla çerçevelendirilmemiş iradi politikaların zarar verici etkilerini teşhis eden Kamu Tercihi Teorisinden sonra bu teşhislere bir tedavi önerisi niteliğinde olmuştur. Bu teori, neoliberal yaklaşımın ekonomiye devlet müdahalesine olan eleştirilerinin sonucu ortaya çıkan kuramlardandır. Çalışmada Anayasal İktisat, ekonomiye devlet müdahalesi gerektiren Sosyal Devlet Anlayışının sağlıklı bir şekilde uygulanması adına yararlanılabilecek bir yaklaşım olarak incelenmiştir. Aynı zamanda konu, Anayasal İktisat Teorisinin barındırdığı liberal temeller ile Sosyal Devlet Anlayışının sentezlenmesi gereksinimi sebebiyle bireysel özgürlükler ile sosyal adalet arasında bir denge kurmayı amaçlayan Sosyal Liberalizm ideolojisi ekseninde ortaya konulmuştur.
Vergi uyuşmazlıklarının çözümlenmesinde istinaf uygulaması

Bu çalışmada, birinci derece mahkemelerce verilmiş olan kararın bir üst yargılama yerince hukuki ve maddi olay yönünden yeniden ele alınması anlamına gelen istinaf incelenmektedir. Yargı teşkilatı içerisinde ayrı bir usule sahip olan Türk İdari Yargı Sisteminde, bağımsız bir yargı sisteminde iç denetimin araçları olarak işlev görmesi gereken kanun yolları arasında istinaf kanun yolunun bulunmadığı dönemlerin hangi problemlere yol açtığı, istinaf mahkemelerinin kurulmasından bu yana yargının hangi sorunlarına çözüm olabileceği sorularına yanıtlar bulunması amaçlanmıştır. 'İdari istinaf mahkemelerinin Türk İdari Yargı Sistemindeki yerinin önem arz ettiği ve fayda getireceği' önermesi üzerinde durulmuştur. Ayrıca İdari yargıda istinaf, temel hak ve hürriyetlerden birisi olan hak arama hürriyetinin etkin ve verimli kullanımını nasıl etkilediği üzerinde durulmaktadır. 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un getirdiği yapılanmayla idari yargıda bir takım köklü değişiklikler yapılmış olup, istinaf sistemi getirilmiştir ve 20 Temmuz 2016'da fiili uygulamaya geçmişştir. Bu sistemin ayrıntıları ele alınmıştır. Otuz yılı aşkın süredir bölge idare mahkemelerinin ülkemizdeki varlığı göz önünde bulundurulduğunda birikim açısından istinaf sisteminin idari yargıya pek bir olumsuz etkisinin olmayacağını savunmaktayız.
Bireysel emeklilik sisteminin Türkiye'de uygulanışı ve uygulamaya yönelik bireylerin yaklaşımı: Ordu ili örneği

Bireysel emeklilik sistemi bireylerin emeklilik dönemi için birikim yapmalarınıamaçlayan ve bu doğrultuda devletin de yapılan birikimlere belirli şartlar altında ilavekatkılar sunduğu bir sistemdir. Sistem çalışan veya çalışmayan herkes için aynı şekilde işlemektedir. Bu açıdan çalışan bireylerin çalışma hayatlarından çekilmeleri sonrasıgeçmişş hizmetleri karşılığında hak kazandıkları emeklilik gelirlerine ilave bir katkı sunmaktadır. Sistem aynı zamanda kamu bütçesine de büyük kaynak oluşturduğu için devlet tarafından teşvik edilmektedir. Çalışmada bireysel emeklilik sisteminin tanınırlığı ve bireylerin sisteme yönelik düşüncelerinin tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Bu amaçla hazırlanan 30 soruluk anket uygulaması Ordu ilinde rastgele seçilen ve işgücüne dahil olan 390 kişilik örneklem üzerinde uygulanmıştır. Çalışmada SPSS 22.0 paket programı kullanılarak frekans ve yüzde analizi yapılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre katılımcılar tarafından sistemdeemeklilik yaş şartının düşürülmesi sıklıkla tercih edilmiş ve sisteme tam olarak güvensağlanamamıştır. Ayrıca sisteme kayıt olanların çoğunun; 25-44 yaş aralığında, en az üniversite mezunu ve aylık gelir seviyesi yüksek olan katılımcılar olduğu sonucuna varılmıştır.