turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dünya'da ve Türkiye'de dış borçlanma ve dış borçlanmanın kontrolü

Devlet dış borçlanması; eski çağlardaki devlet anlayışından günümüz modern devlet anlayışına kadar uzanan ve devlet yönetiminde son derece önemli bir husustur. Devlet dış borçlanmasını önemli kılan nokta; kalkınma ve gelişme için vazgeçilmez olması ve başarıyla uygulandığında tedavi edici özelliğine, başarısız uygulandığında ise yıkım özelliğine sahip olmasıdır. Genç Türkiye Cumhuriyeti, devlet dış borçlanmasında hem Osmanlı Devleti tecrübesini hem de modern dünyanın gelişmelerini yakından takip etmektedir. Devlet dış borçlanması, Türkiye'de, zaman zaman büyük boyutlarda yapılsa da genel olarak bir takip ve kontrol mekanizması arayışı sürekli olmuştur. Bununla beraber, ülkemizde, devlet dış borçlanmasının kontrol dışına çıktığı zamanların da olduğu bir vakıadır. Nitekim Hazine Müsteşarlığı'nın kurulmasını takiben yani 1985 yılından 2004 yılına kadar geçen sürede iç borçların hızla büyümüş olması ve 7 milyon TL'den 122. 157 milyon Türk Lirasına yükselmiş olması borçlanma olgusunun boyutlarının anlaşılması bakımından çok önemlidir. Dış borçlarda da durum aynıdır. 1994- 2001 döneminde dış borçlar çok hızla yükselmiş ve dış borçların Gayrisafi Yurtiçi Hasıla'ya oranı % 57'ye kadar yükselmiştir. Borçlanmada en büyük sorun; mali yapının günün şartlarına uygun hale getirilememesi ve denetimsizliğidir. Buna bağlı olarak ortaya çıkan sonuç ise borçlarının çığ gibi büyümesini engelleyecek önlemlerin alınmaması veya alınamamasıdır. Mali yapının denetiminin sağlanması ile birlikte yapılması gereken, 'Borçların Sınırlandırılması'dır. Borçların sınırlandırılması aynı zamanda borçların sürdürülebilirliğini sağlayan en önemli faktördür. Borçların sınırlandırılması ve sürdürülebilirliğinin sağlanamamasının temel nedenleri arasında, mali yapının bütüncül hale getirilememesi, mali denetimsizlik ile borç düzeyinin kontrolsüz artması ve borçlanma maliyetlerinin taşınamayacak düzeyde yüksek olması sayılabilir. Ülkemizde devlet borçlanmasını kontrol altına almak ve borçların sürdürülebilirliğini sağlamak konusunda bütçe denetiminden 'Faiz dışı fazla'ya kadar birçok çalışma ve gayretler olmuştur. Konuyla ilgili en keskin ve en sert uygulamalar son 10 yıl içinde 'Mali Kural' adı altında yapılmıştır. Bu uygulamalar borç idaresi bakımından bir milat olma özelliğine sahiptir. Mali kural; borçlanmanın sürdürülebilmesinde en fazla aktivasyona sahip bir unsurdur.
Comparative analysis of cumulative abnormal returns of FTSE banks for Scott Ishindependence Vote 2014 and Brexit vote 2016

Kalmak mı, Gitmek mi? Bu makaledeki ana hipotez, Brexit ve İskoç Referandumu gibi siyasi olayların finansal piyasalar üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisinin olup olmadığıdır. FTSE 350 Banklar İndeksinin kümülatif anormal getirileri, bu dönüm noktası olaylarından önce ve sonra hesaplanmıştır. Ampirik sonuçlar, Brexit'in FTSE 350 Banklar İndeksinin piyasa performansı üzerinde kıyaslama endeks performansına göre istatistiksel olarak anlamlı bir olumsuz etkisi olduğunu göstermektedir. Benzer şekilde, İskoç Referandumu, farklı zamanlarda ve farklı büyüklüklerde olsa da aynı endeks üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir olumlu etkiye sahipti. İki referandum arasındaki bir karşılaştırma, piyasaların Brexit gibi olumsuz olaylara daha fazla tepki gösterme eğiliminde olduğunu gösteriyor. Bu makale ayrıca, seçilen beş sektörden oluşan bir grubun her iki olaydan nasıl etkilendiği hakkında kısa bir fikir vermektedir. Bu seçilen grubun bileşenleri arasında Hayat sigortası, Yapı Malzemeleri, Genel Perakendeciler, Ev Eşyaları ve Gayrimenkul Yatırım Fonları bulunmaktadır.
Türkiye'de sigorta şirketlerinin ve hizmetlerinin vergilendirilmesi

Finans kesiminin temel aktörlerinden biri olan sigortacılık sektörü, bir ülkenin ekonomik bakımdan gelişmişlik düzeyinin en önemli göstergelerinden birini oluşturmaktadır. Sigortanın amacı; kişilerin tehlike olasılıklarını güvence altına almasının yanında kişilerden toplanan sigorta primleri ile büyük bir kaynak oluşturarak, yaratılan bu kaynakla ülke ekonomisinin kalkınmasında önemli bir katkıda bulunacak fonu yaratmaktır. Bunun sonucunda toplumun refah düzeyi yükselmiş olmaktadır. Ayrıca sosyal dayanışma sistemi de etkin hale gelmektedir. Sigorta şirketleri, sigorta sözleşmesi gereğince prim karşılığında doğabilecek rizikoyu üstlenip, bunun karşılığında teminat veren ve olayın gerçekleşmesi halinde tazminat ve sermaye ödemeyi taahhüt eden kurumlar olarak tanımlanmaktadır. Sigorta şirketlerinin öncelikli amacı, sigorta üretimini arttırmak ve bunun sonucunda kar elde etmektir. Türkiye'de sigortacılık sektöründe faaliyette bulunan sigorta şirketleri; yapmış olduğu hizmetler sonucunda elde ettiği gelirler ve yaptıkları sigorta faaliyetleri nedeniyle bazı vergi yüklerine tabi olmaktadırlar. Sigortacılık sektöründe vergilendirme, sigorta şirketlerinin vergilendirilmesi ve sunulan sigorta hizmetlerinin vergilendirilmesi olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Bir diğer sınıflandırmada ise sigorta şirketlerinin ödemekle yükümlü olduğu vergiler, dolaylı, dolaysız vergiler ve fonlar olmak üzere üç grup altında incelenmektedir. Gerek sigorta şirketlerinin gerekse de hizmet alanların vergilendirilmesinde devletin bir takım teşvikleri söz konusudur. Özellikle kişisel tasarrufların artması ve kişilere uzun dönemde gelir sağlanması amacıyla getirilen Bireysel Emeklilik sisteminde devletin vergisel açıdan önemli teşvikler sağladığı görülmektedir. Bu teşvikler sigorta sistemini daha da etkin hale getirebilecek nitelikte olmalıdır.
Küreselleşme sürecinde Türkiye'de, 1980 sonrası vergi yapısının dönüşümü

24 Ocak Kararları, 12 Eylül 1980 askeri darbesi ile birlikte Türkiye'de yapısall bir dönüşümü gerçekleştirip ülkenin Dünya'ya eklemlenmesine yol açmıştır. Tezde, küreselleşmenin, 24 Ocak 1980 Kararları sonrası uygulanan neo-liberal politikalarla Türk vergi yapısına etkileri ampirik bulgularla açıklanmakta; egemenliği kullanırken ulus-devletin nasıl yetkisizleştirdiği araştırılmaktadır. OECD ve Maliye Bakanlığı'ndan elde edilen verilerle 1965- 2014 arası, regresyon yöntemiyle 24 Ocak Kararları öncesi ve sonrası değişiklikler karşılaştırmalı olarak analiz edilerek, değişim açıklanmaktadır. Türkiye'de vergi yükü artmış, vergi yapısı dolaylı vergilerin ağırlık kazandığı, dolaysız vergilerin azaldığı, emeğin yoğun vergilendiği bir sisteme doğru evrilerek, sermaye ve girişimci gelirleri lehine, emek gelirleri aleyhine dönüşüme uğramış, süreçte sosyal adalet ve hukuk devleti ilkeleri ihmal edilmiştir. Türkiye özelinde gerçekleştirilen araştırmada, küreselleşmenin doğru anlaşılarak yorumlanması gerektiği, egemenlik yetkisinden verilen tavizlere dayalı kısa vadeli çözümler yerine hukukun egemen olduğu bir refah toplumu meydana getirecek etkin politikaların izlenmesinin önemi vurgulamaktadır.
İhracata yönelik teşvik politikaları: Seçilmiş ülkelerde teşvik politikalarının analizi

Serbestleşme politikalarının hakim olduğu 1980 sonrası dönemde, sanayileşme modelinin benimsenmesiyle birlikte dış ticarete bakış açısı değişmiş ve ihracata yönelik teşvik politikaları daha da önem verilen bir unsur haline gelmiştir. Sanayileşmenin desteklenmesi, ihracatçıların rekabet güçlerinin arttırılması ve üretilen ürünlerin dış piyasada pazarlanması noktasında, üreticiye avantaj sağlayacak olan teşvik politikaları önem kazanmaya başlamıştır. Bu süreç neticesinde, Türkiye'de kullanılan teşvik araçları çeşitlenmiştir. 1995 yılı öncesi dönemde nakdi teşvikler yaygın bir şekilde kullanılmakta iken; Gümrük Birliği'ne giriş süreci ile birlikte, Türkiye'de ihracat faaliyetinde bulunan firmaların finansman, istihdam, Ar-Ge, pazar araştırmaları ve markalaşma gibi kaliteyi artırıcı faaliyetleri de teşvikler kapsamında desteklenmiştir. Bu bağlamda, çalışmanın amacı ihracata yönelik vergi politikasını, Türkiye'de ihracatın teşvikine yönelik uygulanan vergisel ve diğer teşvik politikalarını ve son olarak, seçilmiş ülkelere ilişkin ihracatın artış oranları, ekonomik büyüme oranları ve ihracatın GSYH içerisindeki payları aracılığıyla söz konusu politikaların önemini incelemektir.
Varlık fonu uygulamaları ve türkiye uygulaması üzerine karşılaştırmalı bir inceleme

Ülkelerin en temel ekonomi hedefi vatandaşlarının ekonomik refah seviyesini arttırmaktır. Bunun doğal sonucu olarak ülkenin ekonomik refah seviyesi artmaktadır. Ekonomik refah seviyesi zaten yüksek olan ülkeler de hem bu refah seviyesini arttırmak ya da mevcut refah seviyelerini korumayı/kaybetmemeyi arzu etmektedirler. Değişen, gelişen dünya veya ülke ekonomilerinde yaşanan negatif dalgalanmalar sebebiyle krizler yaşanabilmektedir. Yaşanılan ekonomik krizin doğal sonucu olarak ülkelerin/bireylerin ekonomik refah seviyelerinde azalma olmaktadır. Geçmişte yaşanılan acı tecrübelerden derslerini alan refah seviyesi yüksek olan ülkeler refah seviyelerini arttırmaya devam etme çalışmalarıyla birlikte en azından kriz zamanlarında mevcut refah durumlarını koruyacak çalışmaları da yapmaktadırlar. Hatta durumu bir adım öteye taşıyarak gelecek nesillerin de mevcut refahtan pay almasını sağlayacak çalışmalar yapmaktadırlar. Bu düşüncenin ve ihtiyacın bir sonucu olarak refah seviyesi göreceli olarak yüksek olan ülkeler ulusal varlık fonları, ulusal servet fonları, ulusal refah fonları gibi isimlerle adlandırılan ekonomik birimlerini oluşturmaya başladılar. Günümüzde 50'den fazla ülkede 80'den fazla ulusal varlık fonu vardır. 2016 yılında kurulan Türkiye Varlık Fonu Anonim Şirketi bunlardan bir tanesidir. Bu tez amacına uygun olarak kurulan ulusal varlık fonu uygulama örnekleriyle Türkiye'nin sahip olduğu varlık fonu örneğini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Türkiye Cumhuriyeti ekonomisinin gerçekten bir varlık fonuna sahip olabilmesinin mümkün olup olmadığı sorusuna objektif bir yanıt aramaktadır.
Türkiye'de vergi oranlarının uygunluğu üzerine bir uygulama

Bu tez, Türkiye'deki vergi oranlarının uygunluğunu tespit etmeyi amaçlamaktadır. Dünya ve Avrupa ülkelerindeki vergi sistemleri ve oranları ortaya konularak Türkiye ile karşılaştırılmaktadır. Vergi oranları, olabildiğince bütüncül bir şekilde ele alınmakla birlikte özelde iki vergi türünü detaylı olarak incelemektedir. Bunlar gelir vergisi ve kurumlar vergisidir. Bunun nedeni hemen hemen bütün mükelleflerin bu iki vergiden biri ile yükümlü olmasıdır. Bu amaçla, Türkiye'deki vergi oranlarının uygunluğunu ortaya koyabilmek ve mükellefler tarafından arzu edilen ideal vergi oranları ve düzenlemelerini tespit edebilmek amacıyla mükelleflerle bir anket uygulaması yapılmıştır. Yapılan bu uygulama ile mükelleflerin ve onların vergi ile ilgili sorumluluklarını yürüten muhasebeci/mali müşavirlerin, Türkiye'deki vergi oranlarının mevcut durumu hakkındaki düşünceleri ile vergi oranları ve vergi sistemimiz hakkındaki çözüm önerileri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada; Türkiye'deki vergi oranlarının yüksek olduğu, dolaylı vergilerin vergi gelirleri içinde ağırlıkta bulunduğu, denetimin yeterli düzeyde olmadığı, kayıt dışı ekonominin çok yüksek olduğu, ekonomik ve sosyal dengeleri dikkate alarak vergi yükünü adaletli bir şekilde dağıtan kapsamlı bir vergi reformu yapılması gerektiği sonuçlarına varılmıştır.
Değişen bağımsız denetim yaklaşımı, kilit denetim konuları ve Borsa İstanbul'da işlem gören işletmeler üzerine bir araştırma

Son yıllarda, ekonomi dünyasında meydana gelen dalgalanmalar sonucunda, bağımsız denetçiler olumlu ya da olumsuz görüş bildirmekte zorlanmaya başlamıştır. Denetçi raporunun daha güvenilir ve iletişimini kolay bir hale getirebilmek için ISA 701 standardı yayımlanmıştır. Kamu Gözetimi Kurumu kabul sürecinin ardından 2017 yılında BDS 701'i yayımlamıştır. Bu standart, kilit denetim konularının belirlenmesini ve denetçi raporunda bu konuların bildirilmesini zorunlu kılmıştır. Bu çalışma, bağımsız denetimdeki bu yeni yaklaşımı incelemekte, kilit denetim konularının önemini, uygulanmasında esas alınacak hususları irdeleyerek ve diğer ülkelerdeki uygulamaları da kapsayacak şekilde anlatmayı amaçlamaktadır. Uluslararası Bağımsız Denetim ve Güvence Standartları Kurulu tarafından hazırlayıp, Uluslararası Muhasebeciler Federasyonu tarafından yayımlanan BDS 701 'Kilit Denetim Konularının Bağımsız Denetçi Raporunda Bildirilmesi' başlıklı standart, kilit denetim konuları ve bu kilit denetim konularını belirlerken denetçiye düşecek sorumlulukları düzenlemektedir. 2018 yılında, Borsa İstanbul'da işlem gören 100 işletmenin, kilit denetim konuları üzerine bir araştırma yapılarak, denetim şirketlerinin belirlediği kilit denetim konuları açıklanmış ve bu kilit denetim konularını denetçi raporlarında hangi prosedürler uygulanarak açıklandığı araştırılmıştır. Bu araştırma, açıklanan kilit denetim konularının neden önem kazandığını, denetlenen şirketin nelere dikkat etmesi gerektiğini ve denetleyen şirketin bu kilit denetim konularını ele alırken hangi yöntemleri uyguladığını ele almaktadır.
Türkiye'deki motorlu taşıtlar vergisi'nin servet vergisi niteliğinin değerlendirilmesi üzerine bir araştırma: Denizli ili örneği

Vergilerin mali amacı dışında ekonomik ve sosyal amaçlara hizmet etmeye yönelik olarak caydırıcı, yönlendirici ve düzeltici etkileri de bulunmaktadır. Servet vergilerinde verginin amaçları arasında sosyal amacın daha baskın olması beklenmelidir. Buna karşılık, Türkiye'deki motorlu taşıtlar vergisinin tam bir servet vergisi niteliği taşımaması, vergilendirme ilkelerinden adalet ilkesinden yoksun oluşu, sosyal amacın geri planda kaldığını göstermekte ve bu alanda yapılması gereken çalışmaları gerekli kılmaktadır. 2017 yılında çıkarılan 7061 sayılı Kanun ile otomobil, arazi taşıtı ve kaptıkaçtılar için yaş ve motor hacmi ölçütlerine ilave olarak 'taşıt değeri' ölçütünün getirilmiş olması motorlu taşıtlar vergisinin servet vergisi niteliğini güçlendirmiştir. Ancak söz konusu değişiklik sorunların çözümü noktasında yetersiz kalmaktadır. Mevzuattaki eksikliklerin giderilmesi ile gelir dağılımındaki adaletin sağlanması daha da mümkün olabilecektir. Çalışmada, söz konusu verginin servet ve çevre vergisi nitelikleri ile hangi ölçüde uyumlu olduğu ortaya konularak, Denizli ilindeki motorlu taşıtlar vergisi mükelleflerinin, söz konusu vergiye karşı tutumlarına ve görüşlerine yer verilmektedir. Elde edilen temel sonuçlar, mükelleflerin motorlu taşıtlar vergisini bir çevre vergisinden ziyade servet vergisi niteliğinde gördükleri, motorlu taşıtlar vergisinin araçların gerçek piyasa değerleri üzerinden alınması gerektiği ve genel olarak motorlu taşıtlar vergisi yükünü ağır bulduklarına ilişkindir. Yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu ve gelir seviyesi gibi demografik değişkenler ile mükellef tutumları arasında ilişki irdelendiğinde ise, özellikle cinsiyet faktörünün mükellef tutumları üzerindeki etkisinin daha belirgin olduğu görülmüştür.
Gayrimenkul yatırım ortaklıklarının performans analizi: Türkiye örneği

Türkiye'de inşaat ve gayrimenkul sektöründe görülen yükselme sebebiyle piyasaların hukuki yönden alt yapısının hazırlanmasına ve gayrimenkul değerlemesine yönelik adımlar atılmış olarak gayrimenkul değerleme çok büyük bir önem kazanmıştır. Uluslararası Değerleme Standartları'nın kabulü ile değerlemenin daha sağlıklı şekilde yapılması, kurumsal bir gayrimenkul finansman sisteminin oluşturulmasıyla gayrimenkul değerinin doğru bir şekilde yapılması ve hisse senetlerinin doğru ve sağlıklı olarak oluşmasında katkıda bulunulması amaçlanmıştır.
Regülasyon ekonomisi ve düzenleyici ve denetleyici kurum olarak Kamu İhale Kurumu örneği

Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar, kamusal yaşamın iletişim, medya, finans, enerji, rekabet, bankacılık, kamu ihaleleri gibi duyarlı alanlarında faaliyet göstermektedirler. Bu kurumlar faaliyetlerini yerine getirirken de geniş kamusal yetkiler kullanmakta; düzenleme, denetim ve yaptırım gibi fonksiyonları yerine getirmektedirler. Bu çalışmanın amacı, regülatör bir kurum olarak Kamu İhale Kurumunu incelemektir. Bu bağlamda Kamu İhale Kurumunun kuruluşu ve kuruluş nedenleri, tarihsel gelişimi, kurumun görev ve yetkileri, teşkilat yapısı, Kurumun karar organı ele alınacaktır. Düzenleyici bir Kurum olarak Kamu İhale Kurumunun kamu ihaleleri ile ilgili ülke genelinde uygulamayı yönlendirme ve koordinasyonu sağlama görevleri ortaya konulacaktır. Kamu İhale Kurumunun, ülke genelinde ihalelerle ilgili istatistikleri ele alınacaktır.
Vergi afları ve Mersin halkının vergi aflarına bakış açısı

Vergi, devletlerin en büyük gelir kaynağı olarak bilinir. Siyasi iktidarlar çoğu zaman mali, iktisadi, siyasi, idari gibi nedenlere dayanarak vergi aflarına başvururlar. Özellikle kırılgan yapılı ekonomilerde bu durum oldukça sık görülmektedir. Ancak bu uygulamaların sıklığı arttıkça vergide adalet, vergide eşitlik gibi bazı vergisel kavramlar çerçevesinde olumsuzluklar meydana gelmektedir. Sık vergi aflarının yanında uygulama alanı bulan ve vergi aflarına benzer yanları olan uzlaşma kurumu da çalışma kapsamında yer almıştır. Ülkemizde cumhuriyet tarihinden bu yana çıkarılan 40'a yakın vergi affı çıkarılması bazı önemli sorunlara yol açmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, bu sorunlar teorik düzeyde ele alınmıştır. Daha sonra ülkemizde çıkarılan af kanunları incelemeye alınmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise Mersin ilinde 200'ü mükellef, 200'ü maliye personeli olmak üzere toplam 400 katılımcıya anket uygulaması yapılmıştır. Elde edilen verilerden hareketle, IBM SPSS Statistics 24 programı kullanılarak ölçek geliştirilmiş ve faktör analizi uygulaması yapılmıştır. Sonuç olarak vergi aflarının olumsuz etkilerinin olduğu, uzlaşma kurumunun bazı yönlerinin vergi aflarına benzediği hem mükellefler hem maliye personelleri tarafından kabul görmüştür.
Tükiye'de menkul sermaye iratlarının vergilendirilmesi ve bazı OECD ülkeleri ile karşılaştırılması

Bu çalışmada menkul kıymetlerin tarihi, tanımı, çeşitleri ve ekonomi açısından önemi belirtilmiş olup, Türkiye ve seçilmiş bazı OECD ülkelerinde menkul sermaye iratları üzerinde uygulanmakta olan vergi rejimleri incelenmiştir. Konu ile ilgili olarak sermaye piyasası mevzuatı, vergi mevzuatı, tebliğler temel kaynakları oluşturmuştur. Aynı zamanda yayınlanmış süreli yayınlar ve kitaplar ile uluslararası yayınlardan da yararlanılmıştır. Globalleşen dünyada sermayenin mobilitesinin artması sonucu, sermayenin yatırım kararını belirleyen en önemli faktörlerden biri vergi rejimleridir. Bu bağlamda OECD örnekleri göz önüne alınarak vergi mevzuatlarının anlaşılır, kısa olması ve vergi oranlarının yatırım kararlarına etki etmeyecek seviyede tutulması gerekliliği ortaya konulmuştur. Aynı zamanda Türkiye'de uygulanan menkul kıymet iratları üzerindeki vergi anlayışına ilişkin önerilerde bulunulmuştur.
Ticari liberalleşme sürecinde antidamping vergi uygulamaları

Uluslararası ticarette liberalleşme, bir taraftan DTÖ yükümlülükleri çerçevesinde gümrük tarifelerinin azaltılması, diğer taraftan çok sayıda ülkenin ikili anlaşmalarla kendi aralarındaki tarifeleri ve miktar kısıtlamalarını kaldırmaları yoluyla gerçekleştirilmektedir. Gümrük tarifelerinin, uluslararası alanda yapılan sürekli indirimler neticesinde, koruma aracı olarak kullanılma niteliğini kaybetmeye başlamasıyla beraber, zarar verici düzeye ulaşan ithalata karşı ülkeler yerli sanayilerini anti-damping önlemler ile korumaya çalışmaktadır. Uluslararası ticaretin geliştirilmesi yolunda atılan adımlardan biri, ekonomik kalkınma ve sanayileşme için özellikle yeni kurulan üretim dallarının dış rekabete karşı korunması doğrultusunda yapılan düzenlemelerdir. Bu düzenlemelerden biri de dampingli ithalat ve dampingli ithalata karşı alınacak anti-damping önlemlerdir. Damping, bir ürünün normal değerinin altında bir fiyatla bir başka ülkede ticarete sunulması olarak tanımlanmaktadır. Damping, yeni bir pazara girişte piyasada tutunmaktan, aşırı stokların veya modası geçmişş ürünlerin bir an önce elden çıkarılması isteğine, potansiyel rakiplerin pazara girişini önlemekten, uluslararası piyasadaki bir rakibin saf dışı bırakılması isteğine çok farklı amaçlarla yapılabilmektedir. Dampingli ithalatın etkisi, ithalatçı ülke ekonomisi üzerinde yarattığı etkilerle sınırlı kalmamakta, gerek ihracatın yapıldığı ülke ekonomisi üzerinde gerek üçüncü ülke ekonomileri üzerinde farklı iktisadi etkiler doğurmaktadır. Dampingli ithalata karşı önlem alınması, dampingli ithalatın ithalatçı ülke üzerinde oluşturduğu olumsuz etkilerin yanı sıra üçüncü ülkeler üzerinde yarattığı olumsuz etkiyi de telafi etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmamız anti-damping düzenlemelerin dış ticarette haksız rekabetin önlenmesini ve bozulan ekonomik dengeyi düzeltmeyi amaçlamasını vurgulamaktadır. Bu çalışmanın amacı; ticari liberalleşme sürecinde çeşitli anlaşmalarla ticaret serbestisinin sağlanması sonucunda ticari engellerin kaldırılmasının, dış ticarette bazı haksız rekabet biçimlerini kaçınılmaz kılması sonucu bunları önlemek için çeşitli düzenlemelere yer verilmesi gerektiğini belirtmektedir ve bu düzenlemelerden biri olarak anti-damping vergi düzenlemelerinin önemini vurgulayarak bu konuda bilgi vermektir. Bu çalışmada, uluslararası ticarette liberalleşmenin teorik temelleri üzerinde durulacak, liberalleşme sürecinde uygulanan anti-damping önlemlere yer verilecek ve Türkiye'de liberalleşme süreci ve anti-damping uygulamalar açıklanarak, dampingli ithalat ve dampingli ithalata karşı uygulanabilecek anti-damping önlemler konusunda bilgi verilecektir.
Türkiye'de mali reform kapsamında iç kontrol sistemi uygulaması: Maliye Bakanlığı örneği

Bu çalışmanın amacı, mali reform sayılan yeni kamu mali yönetimi yaklaşımının yaygınlaşması ile önem kazanan iç kontrol sisteminin 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu çerçevesinde değerlendirilmesi, Türk kamu sektöründe sistemin yönetim anlayışına olan katkıları ve iç kontrol sistemine yönelik uygulamaların ne yönde yapıldığının gösterilmesidir. Bu kapsamda; ilk bölümde 5018 sayılı Kanun ve yeni kamu mali sistemi, ortaya çıkış nedeni, kanunun dayandığı temel unsurlar, ikinci bölümde iç kontrol sistemi, bileşenleri, üçüncü bölümde Türkiye uygulamasında iç kontrol sistemi ve son olarak Maliye Bakanlığı iç kontrol uygulama örneği anlatılmıştır.
Türk ticaret kanunu'na göre topluluk şirketlerinde transfer fiyatlandırmasının değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı günden güne globalleşen dünyamızda çok uluslu şirketler açısından şirketler topluluğunda transfer fiyatlandırması uygulamalarının vergi mevzuatı açısından değerlendirilmesidir. Transfer fiyatlandırması şirketler topluluğu bazında incelenmiş, şirketlerin terim anlamlarından başlanarak transfer fiyatlandırmasının Türk Vergi Mevzuatındaki yerine kadar açıklanmıştır. Transfer fiyatlandırması kavramı, işletmelerin birbirleri arasında mallarını ve hizmetlerini kullanması gerekebileceği böyle bir olay vuku bulduğunda da fiyatlamanın hangi şartlar altında belirleneceği probleminin bir tezahürü sonucu karşımıza çıkmıştır. Başlangıçta yalnızca yönetim muhasebesinin bir dalı olarak görülen kavram, firmaların ilerleyen zaman içerisinde devasa büyüklüklere ulaşması ile vergi planlaması açısından diğer devletler için de hazine zararına yol açabileceğinden önem kazanmış ve tüm dünyada ortak bir çalışma ve eşgüdüm içerinden bu çok uluslu şirketlerin olayı suiistimal etmelerinin önüne geçmeye çalışmalarını ortaya koymuştur.