turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş siyaset teorisinde adalet tartışmaları: Adalet-farklılık ilişkisi

Çağdaş siyaset teorisinde John Rawls'ın idealize ettiği adalet fikrinin yarattığı eleştirel ortam çok geniş ve takibi zor bir literatürün önünü açmıştır. Adalet kavramını merkezine alan çalışmaların işgal ettiği alan ve bu tartışmalardaki çeşitlilik göz önüne alındığında adalete ilişkin çalışmaların sürekliliğini takip etmenin oldukça zor olduğu söylenebilir. Bu nedenle, tartışmaları daha anlamlı hale getirebilmek için dönemsel bir sınıflandırmanın yanı sıra tematik bir takım eğilimleri de göz önüne almak gerekmektedir. Bu tespit üzere çalışma normatif anlamda adaletin çağdaş dönemde hangi bağlam ve temalar çerçevesinde açıklanabileceği sorusuna odaklanır ve bunu sorunsallaştırır. Adalete ilişkin dönemsel ve bağlamsal farklılıkların üzerine bir sorgulama yaparken benzer ve muarız düşüncelerin izleklerini takip etmeye çalışır. Adalete ilişkin anlatıların arka planında eşitlik-farklılık geriliminin önemli bir rol oynadığını, bu anlamda bir tarafta adaletin eşit muamele fikriyle anlam kazandığı düşüncesinin, diğer tarafta ise eşitlikten ziyade farklılıkların dikkate alındığı bir eğilimin olduğunu iddia eder. 'Adalet-Farklılık İlişkisi' olarak adlandırdığımız bu durum, adalete ilişkin süregelen tartışmaların birey, grup, yetenek, işlev, topluluk, cinsiyet, çevre, kültür, kimlik vb. farklılıklar veya çeşitliliklerin vurgulandığı bir temada ele alındığı iddiasını taşır. Bu anlamda çalışma 'hakkaniyet olarak adalet, yetkilenme teorisi, kapasite yaklaşımı, adalete dair feminist ilgiler, toplulukçu eğilim, temsil ve tanınmaya' dayanan geniş bir düzlemde adaletin farklılık bağlamında anlam kazanacağını iddia eder. İlgili çalışma ve yaklaşımlardan hareketle adalet tartışmalarına dair tasnif ve çeşitlilik problemini aşmayı sağlayacak bir bakış açısının imkanları üzerine bir sorgulama yaparak, bu denli bir sorgulamanın farklılık ekseninde düşünülmesinin gerekliliğine dikkat çeker.
Afganistan'da siyasi partiler

Son otuz yıldan beri yaşadığı sorunlar nedeni ile dünya gündeminden hiç düşmeyen Afganistan, özellikle 11 Eylül 2001'de New York ve Washington'a yönelik saldırılar ile bir kez daha dünya gündemine gelmeye başlamıştır. Bu bağlamda, Afganistan'da faaliyet gösteren siyasi unsurlara ilişkin farklı yorumlar ve analizler ile karşılaşmaktayız. Bu analizlerin farklılığının temel nedeni, Türkiye'de Afganistan'la ilgili çalışmaların oldukça sınırlı kalmasıdır. Özellikle de bu ülkedeki siyasi unsurlara ilişkin belli bir çalışmanın bulunmaması, bir eksiklik olarak karşımıza çıkmaktadır. Türkiye'de Afganistan ile ilgili çalışmaların çoğu da Batı kaynaklarına dayanmaktadır. Batı kaynakları ise okuyucuları stratejileri gereği çoğu zaman kendi çıkarları doğrultusunda yönlendirmektedir. Dolayısı ile bu çalışmaların çoğu konuya ilgi duyanları olaylara batı perspektifinden bakmaya zorlamaktadır. Bu kapsamda, yüksek lisans tezi olarak ele aldığımız ''Afganistan'da Siyasi Partiler Tarihçesi'' konulu çalışmada, Afganistan kaynaklarından daha fazla yararlanmaya çalıştık. Bu arada Batı ve Rus kaynaklarını da göz ardı etmedik. Ayrıca, Afganistan siyasi tarihinde önemli rolleri olan kişilerin hatıralarına da başvurarak birinci el kaynaklardan yararlanmaya çalıştık. Bu doğrultuda, giriş dışında beş ana bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünü Afganistan hakkındaki genel bilgilere ayırdık. Bu bölümde, ülkenin coğrafi ve sosyal yapısını, etnik kimliğini ve kısaca tarihini anlattık. İkinci bölümde, Afganistan'da siyasal fikirlerin oluşum süreci hakkında bilgi vermeye çalıştık. Üçüncü bölümü, Afganistan'da ilk demokrasi tecrübesi ve siyasi oluşumlar konusuna ayırdık. Dördüncü bölümde de, Afganistan'da cumhuriyetin ilanından Sovet işgaline kadar olan siyasi partiler hakkında bilgi vermeye çalıştık. Beşinci bölümde ise Sovyet işgalinden bugüne kadar gelen süreçte siyasi partileri ele aldık.
Siyasal katılım: Zeytinburnu örneği

Bu tezde 1970'li yıllarda İstanbul'un Zeytinburnu ilçesinde Kıvılcım Hareketi örneğinde siyasal katılımın özellikleri incelenmiştir. Siyasal katılım, sadece devletle ilgili etkinliklerle sınırlı görülmeyip, toplumsal yaşamdaki iktidar ilişkilerini ve toplumsal kaynakların dağılımım etkileyen ve kamusal alanda gerçekleşen tüm eylemler siyasal katılımın tanımı içinde değerlendirilmiştir. Bu anlamda sadece oy verme ya da seçim kampanyalarında görev alma değil protestolar, grevler, şiddet içeren eylemler, sosyal ve ekonomik sorunların çözümü için geliştirilen inisiyatifler de siyasal katılım biçimleri olarak ele alınmıştır. Tezde siyasal katılım çalışmalarında geliştirilen modeller gözde geçirilmiş ve Mobilizasyon Modeli'nin öncüllerinden hareket edilmiştir. Ayrıca toplumsal hareket teorilerinden de yararlanılmıştır. Önce 1970'li yıllarda sol hareketin gelişimi ve hareketin pratiğinde gerçekleşen siyasal katılımın temel özellikleri, daha sonra Zeytinburnu ilçesinin sosyal ve siyasal yaşamı hakkında bilgi verilmiştir. Doktorcu Hareket ve Kıvılcım Grubu hakkında verilen genel bilginin ardından Kıvılcım Grubu'nun Zeytinburnu'ndaki örgütlenme süreci siyasal katılım teorileri çerçevesinde incelenmiştir. Tezde ABD ve Batı Avrupa'da yapılan siyasal katılım çalışmalarında geliştirilen modellerin örneğimizdeki siyasal katılımı açıklamada eksik kalacağı iddia edilmiş, toplumsal ve tarihsel koşulların dikkate alınması gerektiği vurgulanmıştır. IV
Milli Nizam Partisinin Karadeniz teşkilatı

Prof. Dr. Necmettin Erbakan ve arkadaşlarının 26 Ocak 1970'te kurduğu ve sadece 16 ay sonra, 20 Mayıs 1971'de kapatılan Milli Nizam Partisi Türk siyasi tarihinde kısa ömürlü partilerden biri olmuştur. Necmettin Erbakan'ın kurduğu ilk parti olması yönünden önem arz etmektedir. Bu çalışmada Milli Nizam Partisinin kuruluşu, çalışmaları, kapatılışı, Karadenizdeki faaliyetleri incelenmiştir. Literatür taraması yapılarak, tez, makale, süreli yayınlar, meclis tutanakları, gazete örnekleri, söyleşilerden faydalanılmıştır. Bu yapılırken kronolojik bir sıra takip edilmiş, gerekli görüldüğünde konuyu daha iyi kavrayabilmek adına pekiştirici başka konulardan bahsedilmiştir. Bu çalışma sonucunda Milli Nizam Partisinin Karadenizdeki faaliyetlerin yoğun olarak gerçekleştirildiği, bölgedeki illerde teşkilatlanmaya çalışıldığı, Karadeniz halkının desteğiyle önemli bir aşama kaydedildiği saptanmıştır. Ayrıca Karadeniz'deki çalışmalar ışığında bir takım verilere ulaşılmıştır
The role of the military in Egypt and Turkey: A comparative analysis

Türkiye ve Mısır'da Askerin Siyasetteki Rolü: Karşılaştırmalı Bir Analiz Rita Koryan Bu tezin amacı Türkiye ve Mısır'da askerin siyasete müdahale etme biçimleri arasında karşılaştırmalı bir analiz yapmaktır. Askerin bu ülkelerdeki siyasi rolü her iki ülkenin cumhuriyet dönemleri çerçevesinde ele alınmıştır. Tezde, asker ile siyaset ilişkisi hakkındaki genel literatür incelendikten sonra, iki ülkenin tarihsel arka planlan değerlendirilmiştir. Bu arka plan oluşturulduktan sonra, her iki ülkenin siyasi tarihleri ve askerin siyasete dahil olma biçimleri arasında bir karşılaştırmaya gidilmiş, benzerlik ve farklılıklar ortaya konulmuştur. Bu tezdeki temel argüman, askerin bir siyasi çerçevedeki varlığının tek başına otokratik bir siyasi yapıya işaret etmeyebileceğidir; asker ile siyaset arasında, her zaman için ince bir güçler dengesi söz konusudur. Bu tezin amaçlarından biri de, Türkiye ve Mısır örneklerinin ötesine geçerek, geç modernleşen ülkelerdeki ulus inşası ve siyasi modernleşme biçimlerine dair örnekler sunmaktır.
Küreselleşme ve kültürel değerlerimizde değişim uygulamalı bir çalışma: Ankara ili Sincan-Çankaya ilçeleri karşılaştırmalı bir analiz

Sanayi devrimi ile başlayıp, 2. Dünya savaşı sonrası hız kazanan ulaşım ve telekomünikasyon teknolojilerindeki inanılmaz ilerlemeler, dünya üzerindeki tüm iktisadi, siyasi, ulusal, sosyal ve kültürel hudutları ortadan kaldırarak yeni dünya düzenini ortaya çıkarmıştır. Bu teknolojik gelişmeler dünya üzerindeki toplumları birbirlerine yakınlaştırarak kültürlerinden haberdar olmalarına ve etkilenmelerine sebep olmuştur. Küreselleşme sürecinin estirdiği popüler kültür rüzgarı toplumlarda gelişmiş ülkelerin insanlarına öykünme yani onlar gibi yaşama, giyinme, yeme, içme, eğlenme, davranma ve düşünme arzularını doğurmuştur. Ekonomik ve Kültürel emperyalizm Türkiye de etkisini 24 Ocak 1980 kararları ve 12 Eylül 1980'deki askeri darbesiyle birlikte artırmış olup, Türk toplumu yeni bir sosyo-kültürel değişme sürecinin içine girmiştir. Küresel çapta paradigma değişimine maruz kalan Türk toplumu bir yandan ekonomik diğer yandan da sosyo-kültürel değişim-dönüşüm girdabına sürüklenmiştir. Araştırmamızın amacı Küreselleşme kavramının gerçekte neler ihtiva ettiğini, küreselleşmenin ardında gizlenen güçleri ve bu güçlerin ülkeleri özellikle de Türk toplumunu dönüştürmeye yönelik silahlarının neler olduğunu, daha çok hangi değerlerimizin saldırı altında olduğu, varsa direnç gösteren değerlerimizin mevcudiyetini saptayıp çözüm önerileri sunabilmektir. Bu amaçla hazırlanan çalışma üç bölümden oluşmaktadır: Çalışmanın birinci bölümünde Türkiye'de sıkça tartışılan küreselleşme kavramı, küreselleşmeyi ortaya çıkaran etkenler, küreselleşmeye yönelik bakış açıları incelenmiş olup, küreselleşme sürecinin aktörleri olarak çok uluslu şirketler, uluslararası örgütler ve uluslararası sivil toplum örgütleri ele alınmıştır. İkinci bölümde ise; kültür ve milli kültür kavramları açıklanarak, kültürel değişimler ve Türk kültürü üzerinde durulmuş, kültürel değerler ile normlar mercek altına alınmıştır. Araştırmamızın üçüncü bölümünde ise; medya ve kültür ilişkisi ayrıntılı bir şekilde incelenmiş olup, anket verilerinden elde edilen bulgular çalışmanın amaçları ışığında değerlendirilmiştir.
Nijerya demokrasisi ikinci Anayasa dönemi

özet Bu tez, bir anlamda Nijerya Demokrasisini açıklayan, bir çalışmadır. Koloni dönemi ve sonrası mevcut olan politik sistemin türü ve onun dönüşümleri özellikle demokratik hükümet zamanı somut olarak tecrübe edilen ve bu çalışmada başkanlık sistemi olarak ifade edilen ikinci Cumhuriyet döneminin açıklanması amaçlanmaktadır. Ayrıca Nijerya tecrübesi ışığında demokrasinin geleceği ve sivil mücadeleye de değinilmiştir. Bununla birlikte, literatürde iyi bir demokratik sistemin ancak geniş kitlelerin hükümet faaliyetlerine katılmasıyla mümkün olabileceği belirtilmektedir. Başka bir deyişle, demokratik hükümet sistemi halkan halk tarafından yönetilmesidir. Tezimiz, bu çerçeve içinde Nijerya örneği üzerinde açıklayıcı bir çözümleme yapmaktadır. 3u tezde Nijerya Demokrasisinin batı dünyasından ödünç alınan bir hükümet şekli olduğu ve herhangi bir demokratik -hükümet sistemi tipolojisine girip girmediği tartışılmaktadır. Bu çalışmanın tartışma ve sonuçları, sınırlı ölçüde genellemeler için ele alınacak araştırmalar için de anahtar işlevi görecektir.
Türkiye'de sosyal devlet ilkesi ve engellilere yönelik yayıncılık

Sosyal devlet anlayışı 19. yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıkmıştır. Yaşanan önemli gelişmelerle birlikte 20. yy ve sonrasında özellikle sanayi toplumlarında sosyal refah anlayışını ve uygulamalarını beraberinde getirmiştir. Türkiye'de sosyal devlet anlayışının temellerinin atılmasıyla birlikte çeşitli kanunlar ortaya çıkmıştır. Sosyal devlet kavramıyla birlikte yerel yönetimlerde sosyal belediyecilik anlayışı benimsenmiştir. Toplumda yer alan sorunlar ile ilgili çözüm arama noktasında sosyal belediyeler ve bazı kurum - kuruluşlar çeşitli çalışmalara imza atmıştır. Bu perspektifle yapılan çalışmalarda yoksul kesimlere yardımcı olmak, toplumu oluşturan bireylerin gelişimini sağlamak hedeflenmiştir. Özelliklegenç, yaşlı, engelli ve asgari yaşam sınırında ya da altında bulunan kesimlerin eğitim, sağlık gibi birincil yaşam ihtiyaçlarının yanı sıra kültürel açıdan da gereksinimleri giderilecek şekilde düzenlemeler yapılmıştır. İlgili kanunlarda ve konuyla ilgili düzenlenen sözleşmelerde engelli bireylerin yayıncılıkaracılığıyla bilgiye ve iletişime erişimlerinin sağlanması gerektiğinin altı çizilmektedir. Bu bağlamda engelli bireylerin bilgiye ve iletişime erişim hakları göz önüne alınarak çeşitli projeler yürütülmektedir. Fakat her ülkenin bu konu ile ilgili yaptığı çalışma ve verdiği önem aynı derecededeğildir. Yürütülen çalışmalar incelendiğinde kanun maddeleri dahilinde gönüllülük esasıylaoluşturulan projelere rağmen yeterli devlet desteği olmamasından kaynaklanan problemler bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu bağlamda sosyal devlet anlayışı, yayıncılık alanında ele alındığında engelli bireylere yönelik yapılan çalışmalardaki devlet desteğinin ve verilen önemin yeterli düzeyde olmadığı görülmektedir. Engelli bireylerin yayıncılık faaliyetlerinde bulunan sorunlara yönelik çözüm yollarıuygulamaya geçirilerek bireylerin haklarını eşit kullanabilmesi sağlanmalıdır.
Radikal demokrasi parçalı toplumlarda uygulanabilir bir siyasal model teklifi mi

- Demokrasi kavramının çok geniş ve çok yönlü bir kavram olduğuna hiç şüphe yoktur. Çünkü demokrasi şimdiye kadar genellikle bir uygarlığın, daha doğrusu batı uygarlığının meydana getirdiği siyasal bir yapıtın adıdır. Demokrasilerde, bir bakıma, hedef toplumlardır ancak öncüsü yoktur; hedefler demokratik usuller içinde, demokratik süreçlerle belirlenir ve demokratik yollardan ilerlerler. Onun için demokrasi olgu-değer gerilimine pek elverişli ve buna dayanan bir rejimdir. Öyleyse varlığını ideallere borçlu olan tek rejim demokrasi denebilir. İşte demokrasi adı da bize bunun için gereklidir. Demokrasi tanımı gereği var olan ve normatifliği bakımında da, tamamlanmamış yani olması gerekene içkindir. Gelişmeyi ve dönüşmeyi talep eden konumdadır. Tanımdaki eksiliğe karşın, bu ad, 'Demokrasi nasıl olmalıdır?'' idealinin sürekli önümüzde durmasına yardım eder. Demek ki demokrasi teriminin, yalnızca tanımlayıcı veya gösterici değil, bir de normatif ve inandırıcı işlevi bulunmaktadır. Tanım ile norm arasında kesin bir ayrım yapmak güç Olmakla birlikte, bu, ayrımın çözümlemedeki önemini azaltmaz. Demokrasi için hem olanı hem de olması gerekeni içeren bir tanıma ihtiyaç vardır. Biri olamadan öbürü de olamayacağı gibi Birinin yerine öbürünü de koymak olası değildir. Öyleyse şunu unutmamalıyız; demokrasi ideali, demokrasi gerçeğini, olgusunu tanımlamaz. Bu bağlamda toplumsal gelişime paralel olarak demokrasi kavram olarak ve uygulama içeriği olarak sürekli değişim halinde olacaktır. Bu çalışmada demokrasinin siyasal sistemlerin gelişimine ve değişimine koşut olarak olgusal değişimler felsefi ve kavramsal olarak incelenmiştir.
28 Şubat postmodern darbe sürecinde rol oynayan aktörler hakkında bir değerlendirme

28 Şubat post-modern darbe, şüphesiz ki Türk demokrasi tarihinin en kara lekelerinden biridir. Türkiye'nin yakın tarihinde yaşanan bu anti demokratik süreç Türk siyasetinin eksen değişikliği yaşamasında son derece etkili olmuştur. 'Post-modern darbe' olarak tarihteki yerini alan askeri müdahale, olaydan çok bir sürecin ürünüdür. Bir süreci kavramanın en etkili yöntemi, süreçte rol oynayan aktörleri detaylı olarak incelemekten geçmektedir. Sürecin başat aktörü şüphesiz ki ordu olmuştur. Ordu, irtica ile mücadele etmek maksadıyla demokrasiye balans ayarı vermiştir. Orduya göre birinci iç tehdit 'irtica' olup derhal bertaraf edilmeliydi. Bu süreçte 'irtica' ve 'terör' aynı kefeye konulmuş, hatta zaman zaman irticanın terörden daha tehlikeli olduğu yönünde bir dizi söylemler ortaya atılmıştır. 28 Şubat post-modern darbesi, adından da anlaşılacağı üzere, alışılagelenden farklı metotlarla gerçekleştirilmiştir. Asker, sürece doğrudan müdahalede bulunmak yerine medya, sivil toplum kuruluşları, muhalefet partileri, üniversiteler, bürokrasi ve yargı organlarının desteğini alarak darbeyi meşrulaştırmaya çalışmıştır. 28 Şubat sürecinin ne zaman başlayıp ne zaman sona erdiği konusunda uzlaşma sağlanamamıştır. Süreci açıklığa kavuşturmak için iktidar ortağı Refah Partisi'nin faaliyet ve politikalarını gözden geçirmek gerekmektedir. Çalışmada 28 Şubat sürecindeki demokrasi, laiklik ve siyasal İslam tartışmalarına da ayrıca yer verilecektir. Dahası, sürecin öncesi ve sonrasında yaşanan gelişmelere kapsamlı bir şekilde değinilecektir. Bu çalışma, 28 Şubat Post-modern darbesinin arkasındaki dinamikleri ele alarak sürecin karmaşık niteliğini aydınlatmayı amaçlamaktadır. Çalışma, 28 Şubat post-modern darbesinin yaşanmasında rol oynayan tüm resmi ve gayri-resmi aktörleri birlikte ele alması açısından önem arz etmektedir.
Türkiye modernleşmesini edebiyatla düşünmek: Oğuz Atay örneği

Bu çalışmada, edebiyatın sosyal bilimlerin diğer disiplinlerine göre farklı bir perspektife sahip olduğu düşüncesinden hareketle Türkiye modernleşme sürecinin ne anlama geldiğini ortaya koymak amaçlanmıştır. Edebiyat teorisinde, edebi eserler, nitelik itibarıyla kurmaca metinler sayılmakta ise de, bu eserler, Türkiye modernleşme tarihine ilişkin bir perspektif sunan ve bu süreci anlamlandıran siyasal metinler olarak da okunabilirler. Türkiye siyasi tarihine damga vurmuş konular, edebiyat alanında da ele alınmaktadır. Başta romanlar olmak üzere edebi eserler, belli bir dönemi yansıtan, o döneme tanıklık eden ve o dönemde geçerli olan söylemleri tartışan siyasal metinlerdir. Böyle bir okuma biçiminin yetkin bir örneğini Oğuz Atay'ın eserlerinde görmek mümkündür. Oğuz Atay'ın eserlerinde Türkiye modernleşme söyleminin eleştirisi, belli temalar çerçevesinde derinlemesine yapılmıştır. Oğuz Atay'ın eserleri ve görüşleri, sosyal bilimcilere Türkiye modernleşmesi üzerine yeniden ve farklı boyutlarıyla düşünme imkanı sağlamaktadır. Oğuz Atay'ın eserleri, sahip olduğu anlam katmanları, farklı okumalara tanıdığı imkanlar ve alt metinleriyle ve yine Türkiye modernleşme tarihiyle kurduğu özel bağlantılar bağlamında ayrıcalıklı bir konumda durmaktadır. Oğuz Atay'ın eserleri, modernlik anlatısını kendine özgü üslubuyla sorgulayan metinlerdir. Bu bağlamda, toplam üç bölümden oluşmakta olan tezin ilk bölümünde, kavramsal çerçeve çizilmiş ve modernlikle ilgili kavramların açıklaması yapılmıştır. Tezin ikinci bölümünde, edebiyat ve siyaset arasındaki ilişkinin kuramsal temellerine değinilmiştir. Tezin üçüncü ve son bölümünde, Oğuz Atay'ın biyografisi siyasi bir bağlama oturtulmaya çalışılmış ve onu anlamak yolunda anahtar kavramların üst şemsiyesi olarak değerlendirilebilecek olan üslup konusuna değinilmiştir. Bu bölümde Atay'ın düşüncesinde Türkiye modernleşme sürecinin nasıl sorunsallaştırıldığı bazı tematik kavramsallaştırmalar çerçevesinde değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Yeni sorunlar karşısında ulus-devletin geleceği: Küreselleşme, çokkültürlülük ve ulus-devlet

Bu tez doğrudan ulus-devletin kendi kendini düzenleme kapasitesine, hukuki ve siyasi egemenliğine hatta kendi varlık nedenine yönelmiş olan tehditleri/ meydan okumaları inceleme konusu yapmıştır. Yine bu çerçevede modern bir siyasal organizasyon biçimi olarak Batı Avrupa'da ortaya çıkan ve oradan dünya geneline yayılan ulus-devlet modelinin küreselleşme güçleri, etnik kimliklerin canlanması, çokültürlülük talepleri ve kendi içsel problemleriyle başa çıkmak zorunda olduğuna dikkat çekilmiştir. Ancak ulus-devletin iki yüzyıla dayanan siyasi yaşamında varlığını farklı formlar altında sürdürdüğü aşikardır. Dolayısıyla yeni sosyal süreçlerin baskısı altında öyle kolayca yok olmayacağı, yeni şartlara uyum sağlamak için kendisini dönüştüreceği anlaşılmaktadır. Mamafih, ulus-devlet modelinin yapısall bir dönüşüm geçirmesi kaçınılmaz görünmektedir. Ulus-devlet varlığını sürdürecek olsa bile artık yekpare bütünlüğe ve türdeş ulus algısına dayanan, bir başka ifadeyle ulus ve devletin kaynaştığı katı siyasal birlik modeli ve siyasal otoritenin tek elde toplanacağı merkeziyetçi bir yapılanmayla devam edemez. Aslında böyle bir durumda söz konusu meydan okumalara da cevap veremez. Üstelik bu durum ulus-devlet toplumları için de oldukça maliyetli olur. Ulus-devletler egemenliklerini ve özerkliklerini kısıtlayan süreçlere uyum sağlamak, iktidar gücünü yeni aktörlerle paylaşmak ve yetki devrinde bulunmak zorundadır. Bu gelişmeler ulus-devletlerin belli alanlardan çekilmesine, işlevlerinin değişmesine yol açarken paradoksal olarak onların koordinasyon güçlerini arttıracaktır. Sonuç olarak, ulus-devletlerin gelecekte nasıl bir biçim alacakları bugün için tam anlamıyla bilinemezse bile bireyi ve insan onurunu temel değer kabul eden; barış, özgürlük ve daha iyi bir dünya talebinde bulunan kozmopolitan güçlerle karşılaşmaktan kaçınamayacaklarını söyleyebiliriz. Bu karşılaşmaların da ulus-devletlerin doğasında yer alan otoriteryen unsurları ehlileştireceğini; şiddet tekelinin, çatışma ve savaşın siyasal araçlar olarak kullanılmasını güçleştireceğini ümit edebiliriz.
Romanya'da din ve devlet ilişkisi: Aile referandumu örneği

'Romanya'da Din Ve Devlet İlişkisi: Aile Referandumu Örneği' isimli çalışma, Aile Koalisyon'nun evliliğin anayasal tanımının değiştirilmesi için bir referandum organize etme girişimine ilişkin şiddetli tartışmalar sırasında yazılmıştır. Bu doğrultuda, Koalisyon evliliği bir erkek ile bir kadın arasındaki birlik olarak tanımlayan ve aynı cinsiyetten insanların evliliğine karşı çıkan Romanya vatandaşlarından üç milyon imza toplamıştır. Hakların kısıtlanması bağlamında Doğu Avrupa'da muhafazakar akımlar şiddetlenirken, örnek olarak Polonya ve Macaristan'da kürtajın yasaklanması düşünülebilir, devlet ve din arasındaki ilişki de sorgulanmaktadır. Romanyanın devlet-din ilişkisinin betimlemeli bir analizi ve laikliğe dair bazı görüş açıları ve teorik yaklaşımların detaylı bir incelemesiyle başlanmış, devlet-din ilişkileri tipolojileri ile devam edilmiş ve devlet ve dini kurumlar arasındaki etkileşimlerin tarihsel evrimine odaklanarak, daha iyi anlamak için uygun bir Doğu Avrupa devleti-din ilişkisi örneği olan Romanya vakası sunulmuştur. Kendi sınırlarındaki kiliselerden birine büyük ayrıcalıklar tanıyan bir devlet laik bir devlet midir? Öyleyse, günümüzde laikliğin anlamı nedir ve laik bir devletin dindar zümrelere uygulaması gereken sınırlar ve ortak muameleler nelerdir? Rousseau, Charles Taylor, Habermas, Casanova, Cooke, Stepan, Bhargara, Ferrera ve sosyoloji alanıdaki birçok başka akademisyenin gerçeğe daha iyi uyan düzgün bir cevap aradığı bazı sorular işte bunlardır. Romanya'daki siyasi partiler, kiliseler ve sivil toplum, evliliğin tanımı gibi konulardaki farklı fikirleri uzlaştırma amacıyla sorulan bu tip sorulara kolayca ortak bir cevap bulamayacaktır, ancak 6-7 Ekim 2018 tarihlerinde düzenlenen referandumun sonuçları bu tip tartışmalara gerek olmadığını çok daha iyi göstermektedir.