turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İsmet Özel'de İslamcılık düşüncesi

En genel anlamıyla İslam'ı bir bütün olarak yeniden hayata hakim kılmayı ve toplumun her alanında İslami bir dönüşümü amaçlayan İslamcılık düşüncesi, ortaya çıktığı on dokuzuncu yüzyıldan günümüze kadar Türk düşün hayatın en önemli fikir akımlarından biri olarak kabul edilmiştir. Söz konusu akım içerisinde fikirlerini ifade eden düşünürler toplumdaki aksaklıklara İslami temelde çözüm önerileri ve teklifler sunmaya çabalamışlardır ve bu akım içerisinde kendilerine bir yer edinmişlerdir. İslamcılık düşüncesinin Osmanlı döneminden başlayan ve günümüze kadar uzanan tarihselliği muhakkak ki bize bu hareketin kaynakları ve genel karakteri hakkında bir çıkış noktası vermektedir. Ancak bu çalışmanın konusu ne İslamcılık hareketinin tarihselliği ne de bu hareketin tarihsel süreçte öne çıkan özelliklerinin incelenmesidir. Bundan başka Osmanlı ve cumhuriyet dönemlerinde İslamcılık düşüncesine/hareketine katkı sağlayan düşünürlerin, kendilerine özgü fikirleri de bu çalışmanın içerisinde özel bir başlık altında ele alınmamıştır. Bu çalışmanın amacı Cumhuriyet dönemi İslamcılık hareketi içerisinde kendine özgü bir söylem üreten İsmet Özel'in İslamcılık düşüncesini bir bütünlük içinde anlamak ve yorumlamaktır. Bu nedenle çalışmada İsmet Özel'in İslamcılık düşüncesinin temel parametrelerinin neler olduğu, Özel'in bu düşünce aracılığıyla Türkiye'ye neyi teklif etmek istediği, İslamcılık düşüncesini milli söylemle nasıl bütünleştirdiği ve bu söylemi inşa ederken hangi düşünsel izlekleri takip ettiği anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu amaç etrafında hem İslamcılık düşüncesi hem de İsmet Özel hakkında gazete, dergi ve kitaplardan oluşan ikincil kaynaklar incelenmiş ve eleştirel kaynak taraması yapılmıştır. Özel'in her şeyden önce İslam'ın ana kaynaklarıyla kurulan gerçek ilişki temelinde modern dönemde Müslümanca bir düşünme ve yaşama pratiğini ortaya koymayı amaçladığı söylenebilir. Bundan başka Özel, Türkiye tarihini yeniden ve özgün bir şekilde yorumlayarak bu tarih içinde yüklendiği rol itibariyle Türklüğe yeni bir tanım getirme çabasındadır. Söz konusu bu çabanın Türkiye'de millet kimliği üzerinden kaynaklanan tartışmalara esaslı bir çözüm bulma amacı taşıdığı söylenebilir. Özel, öne çıkardığı tarih yorumuyla Türklüğe ve Türkiye'ye İslami temelde yüklediği anlamlarla, İslamcılık düşüncesini milli bir söyleme kavuşturmuş görünmektedir.
Understanding online interactions in turkey: the function and the effects of social media platforms on political views

Bu çalışma sosyal medya platformlarının, Türkiye de politik görüşler üzerindeki işlevini ve etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Literatürde, bu platformların işlevi, habermasçı kamusal alan çerçevesinde değerlendirilmektedir. Kamusal alan, vatandaşların eşit bir ortamda, özgürce diyalog kurmak ve tartışmak amaçları ile bir araya geldiği, müzakereci alanı tasvir etmektedir. Literaturde internet platformlarının etkileri üzerinde iki farklı temel görüş bulunmaktadır. Optimistler, bu platformların kamusal alan sağlayarak demokrasiye katkıda bulunduğunu savunurken, pesimistler ise bu platformların yankı odası atmosferi oluşturarak kutuplaşmayı derinleştirmesiyle demokrasiye zarar verdiklerini düşünmektedirler. Bu araştırma, Türkiye'de netnografik bir saha çalışması yürüterek sosyal medya platformlarının rolünü analiz etmektedir. Bu saha çalışmasında data, derinlemesine görüşmeler ve katılımcıların çevrimiçi etkileşimlerinden derlenen günlükler aracılığıyla toplanmıştır. Analizler, Türkiye'de, kutuplaştırıcı anlaşmazlıklar yaratan, Kadınlar Günü yürüyüşü krizi ve 31 Mart yerel seçimler krizi çerçevesinde yapılmıştır. Yapılan analizlerle, bu çalışma dört ana soruya cevap aramaktadır: İnsanların, sosyal medya platformlarında takındıkları ana tutumlar nelerdir? Bu platformlar Türkiye'de demokratik kamusal alan olarak ele alınabilir mi? Sosyal medya platformlarının Türk toplumundaki kutuplaşma üzerinde etkisi var mıdır? Bu platformların kullanımı Türklerin siyasi görüşlerini nasıl etkilemektedir ?
İktidar ve kitle iletişim araçları üzerinden rıza üretimi: Bir söylem analizi uygulaması

Bu çalışma kapsamında; 1 Ocak 2014 - 31 Aralık 2014 tarihleri arasında gerçekleşen ve toplumsal açıdan önem arz eden 20 siyasal gündem konusu belirlenmiş ve örneklem olarak seçilen gazetelerde bu konulara ilişkin gerçekleştirilen habersunumlarının, toplumda rıza üretimi sürecine ne şekilde katkıda bulunduğu medyadayanlılık açısından değerlendirilmiştir. Bu bağlamda; beş bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde, çalışmaya yönelik genel bilgilerin yer aldığı giriş bulunmaktadır. Takip eden ikinci bölümde, kavramsal arka planın oluşturulması amacıyla siyaset, iletişim, siyasal iletişim ve ikna kavramları açıklanarak; çalışmanın temelini oluşturan kavramsal zemin ortaya koyulmuştur. Üçüncü bölümde, siyasal iletişimin alt unsurlarından medya, iktidar, ideoloji ve rıza kavramları tanımlanmış ve siyasal iletişimalanıyla ilişkileri kurulmuştur. Ayrıca, yazılı basının siyasal iletişim sürecindeki yeri ve önemine değinilerek, Türkiye'de yazılı basın ve siyaset ilişkisinin tarihçesine yer verilmiştir. Uygulama bölümü olan dördüncü bölümde, yazılı basının siyasal iletişimdeki rolünün tespiti amacıyla, 2014 yılı özelinde 20 adet siyasal gündem konusubelirlenmiş ve bu konuların örneklem olarak seçilen Sabah, Hürriyet ve Cumhuriyet gazetelerinde yer alan sunumları medya yanlılık açısından analiz edilmiştir. Son olarak sonuç bölümünde ise, kavramsal açıklamalar ile söylem analizi verileri arasında bağlantı kurulmuş ve Türkiye'de yazılı basın özelinde medyanın yanlılığına ilişkin varsayım analiz verileri ışığında tartışılmış ve çalışmanın genel bir değerlendirmesi yapılmıştır.
Dini istismar faaliyetlerinin ideolojik temelleri: Radikal kimlik inşasında cihat kavramının incelenmesi

Din insanlık tarihi boyunca insanı etkileyen en önemli unsurlardan biridir. Dini duyguların etkisiyle savaşlar yapılmış, düzenler değişmiş, insanların hayatı birçok kez değişmiştir. Günümüz itibariyle din insanları her alanda etkilemeye devam etmektedir. Dinin insanlar üzerindeki etkisinin çok olması kişi, grup ve örgütlerce kullanılarak istismar edilmesini de beraberinde getirmiştir. Bazı terör örgütleri insanların din duygularını istismar ederek şiddet eylemlerine dayanak yapması kamuoyu tarafından bilinen gerçeklerdendir. Hangisinin olduğu önemsenmeksizin bütün dinlerde istismar olabilmektedir. İslam dininde de bazı kavramların istismar edilebildiği bilinmektedir. Bu noktada dini istismar eden terör örgütlerince bilinçli ya da bilinçsiz olarak yanlış yorumlanarak şiddet eylemlerinde kullanılmasının incelenmesi, ortaya koyulması, bu eylemlerin önlenmesi, ideolojik olarak mücadele edilmesi ve dünya kamuoyu nezdinde yapılan ve yapılabilecek olan toptan olumsuz yargılamaları engellemede önem arz etmektedir. Yapılan çalışmada 'cihat' kavramının Dini İstismar Eden Terör Örgütlerince istismar edildiği incelemeler sonucunda anlaşılmıştır. İnceleme kapsamında literatür taraması yapılmış, ilgili grupların kaynakları analiz edilmiş ve elde edilen bilgiler konuya hakim uzman diyanet ve güvenlik personeli ile yapılan mülakatlarda elde edilen veriler ile birlikte değerlendirilerek sonuçlar ortaya koyulmuştur. Sonuç olarak 'cihat' kavramı özelinde dini argümanların terör örgütlerince asıl anlam ve amacından uzaklaştırılarak terör faaliyetlerine dayanak yapmak suretiyle istismar edildiği anlaşılmıştır.
Öğretmenlerin siyasal katılımında toplumsal cinsiyetin rolü Gaziantep ili örneği

Demokratik rejimle yönetilen ülkelerde bireyler, siyasal alanla ilgili eylemlere katılır, siyasal mekanizmaları etkiler ve siyasetten etkilenirler. Toplumun bir parçası olan bireylerin siyasal karar alma sürecine katılmaları demokratik çağdaşlaşmanın önemli göstergelerinden biridir. Çünkü Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde siyasal katılım çok düşük seviyelerde seyretmektedir. Bu çalışmanın amacı ise; toplumun dinamiklerini oluşturan öğretmenlerde siyasal katılım ve toplumsal cinsiyet ilişkisini belirleyerek bu konuda toplumsal farkındalık oluşmasına katkı sağlamaktır. Bu çalışma Mayıs 2018- Ocak 2019 tarihlerinde 130 kadın öğretmen ve 66 erkek öğretmenin katılımı ile yapılmıştır. Katılımcıların 169'u Sosyal Bilimler ve Güzel Sanatlar bölümlerinde, 27'si ise Spor ve Fen Bilimleri alanlarında görev yapmaktadırlar. Katılımcıların siyasal katılımına ve siyasal tercihlerine ilişkin sorular sorulmuş ve sonuçlar istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda öğretmenlerin %80'den fazlasının siyasal gelişmeler ve devlet politikaları hakkında bilgi sahibi oldukları ancak herhangi bir siyasi parti ya da parti/gençlik koluna üyeliklerinin olmadığı ve büyük çoğunluğun seçimlerin halkın iradesini yansıttığını düşünmedikleri tespit edilmiştir. Yarısından fazlası ise azınlıkta bir düşünceye sahip olmanın mesleki olumsuzluklara neden olacağını ifade etmişlerdir. Çalışmanın en önemli sonucu ise toplumsal cinsiyet bağlamında erkek ögretmenlerin siyasal katılım eğilimlerinin, kadın öğretmenlere göre daha fazla olduğunu ortaya koymuş olmasıdır. Bu sonuç siyasal yaşamda neden kadın oranının erkeklerden çok daha düşük olduğunu da açıklar niteliktedir.
Food sovereignty movement in Turkey: The case of Kadıköy Cooperative

Türkiye'deki şeker fabrikalarının özelleştirilmesi gıda krizi tartışmalarını yeniden başlattı. Krize geliştirilen küresel yanıtlar arasında gıda egemenliği hareketi, gıda sistemlerinin yönetişiminde kökten değişiklikler talep ederek radikal karakteriyle öne çıkmakta. Yine de söylemdeki uyuşmazlıklardan ötürü, gıda egemenliği bir diskur, bir analitik çerçeve ve bir politik proje olarak her yerelin kendine özgü ekonomi politik koşullarıyla şekillenmiş olarak anlaşılmakta ve icra edilmekte. Harekete karşı, gittikçe büyüyen eleştirel diyalog literatürüne katılarak araştırma, Kadıköy kooperatifinin yerel deneyimi vasıtasıyla, literatürde tanımlanmış dört ana tema çerçevesinde Türkiye'deki gıda egemenliği hareketini ele almakta. Bu doğrultuda kooperatif etnografik olarak kır ve kentin kendi içlerindeki ve birbiri arasındaki dinamikler; piyasaya erişim ve uzun mesafe ticaret; teritoryal yeniden yapılanma, toprak ve gıda egemenliği ve yerelleşme problematiği meselelerini tahkik etmekte. Araştırma nihai olarak, liberteryen eğilimleri sayesinde hareketin gıda sistemlerinin yönetişimine radikal bir alternatif sunma potansiyeli taşıdığını öne sürmekte. Bununla birlikte, şimdilik emekleme aşamasındayken ülkenin gıda sahnesinde görünür bir ekonomi politik etki yapmaktan çok uzakta.
Bilgi Edinme Hakkı kapsamında Kişisel Verilerin Korunması

Kişisel veri, 20. ve 21. yüzyıllarda gerek ulusal gerekse uluslararası alanlarda sıkça ele alınan konulardan biri olmuştur. Günümüzde birçok değerli maden kadar önemli olan kişisel verilerin varlığı legal veya illegal gruplar tarafından bilinmekte ve takip edilmektedir. Teknolojinin gelişmesi ile birlikte her haneye giren elektronik cihaz ve buna bağlı uygulamalar ile ilk etapta birey, farkında olmadan veya önemsemeden kişisel verilerinin işlenmesine müsaade etmiştir ve etmektedir. Bu durum büyük veri havuzlarının oluşmasına zemin hazırlamaktadır. Oluşan veri havuzları, art niyetli üçüncü kişiler tarafından çıkar sağlamak amacıyla kullanılması durumunda ise mağduriyetlerin oluşmasına veya toplum yapısının değişmesine neden olmaktadır. Bireyin verileri hakkında tasarrufun kendisinde olduğunu bilmesi çok önemlidir. Bu kapsamda hem Kişisel Verilerin Koruması Kanunu hem de Bilgi Edinme Hakkı Kanunu birlikte ele alınmalıdır. Çünkü demokratik toplumların vazgeçilmez ögesi olan bu iki hak, birbirini tamamlar nitelikte olabileceği gibi bazen de çatışma içerisinde olabilmektedir. Kişinin kendisine ait verileri hakkında bilgiye ulaşması durumunda bilgi edinme hakkı konuyu destekler nitelikte iken çatışma durumunda dengenin nasıl sağlanacağı hususunda kanunlarda açık bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Nitekim bu çatışma çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Çalışmada Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun istisnaları ile Bilgi Edinme Hakkı Kanunu'nun istisnaları ve istisnalardan biri olan 'özel hayatın gizliliği' ele alınarak iki hak arasında muhtemel birliğin sağlanması, muhtemel çatışmaların emsal kurul ve yargı kararları ışığında olası çatışmanın çözümüne ilişkin önerilerin sunulması hedeflenmiştir.
1960-1965 yılları arası Türkiye'de siyasal, sosyal ve ekonomik hayat

Bu çalışmada, 27 Mayıs 1960 askeri darbesi sonrası Türkiye'nin siyasi, sosyal ve ekonomik meseleleri konu edinilmiştir. 4 bölümden oluşan bu çalışmanın giriş kısmında çok partili siyasi hayata geçiş ve Demokrat Parti dönemi incelenirken, birinci bölümde 27 Mayıs darbesi ve darbenin oluşturduğu MBK idaresi dönemi ele alınmıştır. İkinci bölümde 1961 seçimlerinden 1965 seçimlerine kadar geçen koalisyon hükümetleri dönemi incelenirken, üçüncü bölümde dönemin ekonomik, dördüncü bölümde de sosyal meseleleri üzerinde durulmuştur. Türkiye Cumhuriyeti Tarihinde ilk defa gerçekleşen bu müdahalenin başrolünde yer alanlar, oluşumu, sebepleri ve sonuçları ilk bölümde ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca, darbenin beraberinde getirdiği yeni kurumlar, Milli Birlik Komitesi'nin dış politikası, ordu, yargı ve üniversitede yapılan tasfiyeler ele alınmıştır. Bu bölümün sonunda ise, siyasi hayatın normalleşmesi çabaları etrafında siyasi partilerin durumları, anayasa referandumu ve 1961 seçimleri değerlendirilmiştir. 27 Mayıs'ın Türk siyasi hayatına getirdiği en büyük yeniliklerden biri, değiştirilen seçim sistemi ve partilerin yeterli oy desteğini sağlayamamaları nedeniyle koalisyon hükümetlerinin kuruluşu olmuştur. Türkiye'de ilk defa uygulanan bu sistem sonucu art arda kurulan 4 koalisyon hükümeti ve bu süreçte yaşanan siyasi hadiseler çalışmanın ikinci bölümünde ele alınmıştır. Darbenin siyasi hayata olduğu kadar ekonomik ve sosyal hayata da etkileri olmuştur. Ekonomik açıdan sıkıntılar yaşayan Türkiye, bundan çıkış yolu olarak planlı ekonomi, turizm, Ortak Pazar'a katılım yollarını aramıştır. Ayrıca ekonomi modelinin ne olması gerektiğine ilişkin basında ve siyaset sahnesinde yapılan yoğun tartışmalar üçüncü bölümde ele alınmıştır. Dördüncü ve son bölümde ise ülkenin biriken ve gitgide artan sosyal meseleleri ele alınmıştır. Nüfus artışına bağlı olarak gelişen, sağlık, konut, işsizlik ve eğitim meseleleri etrafında ortaya konulan çözümler bu bölümde değerlendirilmiştir. Bu çerçevede, sağlıkta sosyalizasyon, toprak reformu, yeni üniversitelerin açılması, aile planlaması ve ucuz mesken projeleri dönemin öncelikli projeleri arasındadır.
Spiritism in secular Turkey, 1936-1969: The Ruhselman Circle between religion and modern science

Allan Kardec tarafından kurulan Ruhçuluk, maddi olmayan ruhani bir dünyanın bilimsel yöntemlerle incelendiği reenkarnasyona dayalı bir doktrin izleyerek, ruhlarla iletişimden bilgi edinilebileceğini varsayar. Popüler kültürdeki ürkütücü tasvirlerin aksine, ruhçular için ruhlarla iletişim ciddi bir girişimdir. Bu tez, Bedri Ruhselman tarafından sistemli bir hale getirilen Türk ruhçuluğunu 1936 ve 1969 yılları arasında inceleyerek, bir grup entelektüelin neden ruhçuluk gibi doğa ve deneyüstü bir sisteme ilgi duyduğunu ortaya çıkarmaya çalışmaktadır. Bu soruya cevap bulmak için, bu çalışmada ruhçuluğun Türkiye'deki tarihi ve ruhçu, bilimsel ve ahlaki öğretileri derinlemesine incelenmiştir. Çalışma aynı zamanda prosopografi yöntemine dayanarak Türk ruhçularının grup biyografisini çıkaran bir veri seti oluşturmuş ve Türk ruhçuluğunun siyasi/bürokratik elitler tarafından nasıl karşılandığını ve toplumda nasıl bir etki bıraktığını inceleyerek konuyu 20. yüzyılın ortasında bir bağlama yerleştirmiştir. Çalışmanın sonuçları, Türk ruhçuluğunun, hem bilim ve dini birleştirip uzlaştıran bilimselleşmiş bir maneviyat kurma çabası hem de cumhuriyet reformlarında gözlemlenen ahlaki boşluğa bir çözüm getirme çabası olduğunu göstermektedir. Bu çaba, bilim ve din arasındaki ilişkiyi zıt ve düşmanca bir zemine oturtan tasvirlere karşı çıkmaktadır. Yeni bir cumhuriyet elitinin varlığını göstererek de, entelektüellerin ilerici ve muhafazakar olarak yekpare gruplara bölünmesini de sorgulamaktadır. Böylece, bu tez hem Türk modernleşme sürecine hem de bu süreçte yer alan aktörlere dair daha sofistike bir anlatı sunmaktadır. Aynı zamanda da, Türk modernleşme sürecinde bilime olan yaklaşımlardaki değişimlerin de izini sürmektedir.
'Sol' searching: Dilemmas of the Turkish left

Bir 'Sol' Arayış: Türkiye'de Solun Açmazları Ben Ball Masters, Siyasal Bölümü Tez Yönetici: Ergun Özbudun Haziran 1999 Bu tez özellikle 1965 sonrası döneme değinerek Cumhuriyet Dönemi boyunca (1923-1999) Türk solunun gelişmimini inceliyor. Bu çalışmanın amacı Türkiye'de solun neden seçimlerde başarılı olmadığını incelemektedir. Sonuç olarak, bunun sadece dış faktörlere de bağlı olduğudur. Çalışma ayrıca Türkiye'deki solun çeşitli görünümlerini bütüncül bir resim oluşturma çabası ile, militanlar, sendikalar, ve basm gibi Parlamento dışı grupların gelişimini incelemektedir.
Kadına yönelik şiddettin bir boyutu: Somali'de kadın sünneti

Kadın sünneti, Afrika'dan- Asya'ya ve Orta Doğu'ya uzanan dünyada 30'dan fazla ülkede gerçekleştirilen geleneksel bir uygulamadır. Kadın sünneti, uygulamaya maruz kalan kişilerin fiziksel, zihinsel ve psikolojik sağlığı üzerinde ciddi şekilde olumsuz etkilere neden olan bir olgudur. Kadın sünnetinin arattığı olumsuz sağlık sonuçları hem kısa vadede ortaya çıkabilmekte hem de uzun vadede yaşam boyu sürebilmektedir. Kadın sünnetiSomali kültüründe ciddi bir sorun olarak varlığını devam ettirmektedir. Kadın sünneti kadına yönelik şiddetin bir türüdür. Bu uygulama, kadına yönelik olarak cinsel, fiziksel ve psikolojik şiddetin tek bir bedende vücut bulmuş halidir. Tarihin eski dönemlerinden beri uygulanan kadın sünneti geleneksel inançlar, değer ve tutumlar gibi çeşitli nedenlerden kaynaklanmaktadır. Bu uygulamanın en temel nedeni kadın cinselliğine karşı duyulan korku ve önyargılardı. Bu araştırmanın amacı kadın sünneti uygulamalarinin sık yaşandığı ülkeler arasında ön sıralarda yer alan Somali'de kadın sünnetinin hangi gerekçelerle yapıldığını keşfetmektir. Bu çerçevede Somali, Puntland bölgesinde alan araştırması. Araştırma kapsamında dört grupla görüşme yapılmıştır. Birinci grup, kadın sünnetine maruz kalan kadınlardan ikinci grup kadın sünnetini uygulayan kadınlardan, üçüncü grup hükümet yetkililerinden, dördüncü grup ise sivil toplum örgütlerinin temsilcilerinden oluşmaktadır.
Yaşanabilir kentlerin oluşturulması: Ankara kenti, Çankaya, Etimesgut ve Altındağ belediyeleri örneği

Günümüzde, nüfusun hızlı artışı, plansız kentleşme, artan sosyal, ekonomik ve kültürel sorunlar ve fiziksel çevrenin gereksinimlere cevap verememesi gibi nedenler kentsel alanlarda yaşamı ve yaşanabilirliği etkilemektedir. Çok boyutlu parametrelerle ölçülmeye çalışılan yaşanablirlik kavramı uluslararası kriterler baz alındığında temel olarak, güvenlik, çevre, gürültü, sağlık, ulaşım-dolaşım, eşitlik ve katılım olguları öne çıkmaktadır. Bu çalışmada Ankara kenti örneğinde Ankara Büyükşehir, Çankaya, Etimesgut ve Altındağ Belediyelerinin 2010- 2014 yıllarını kapsayan stratejik plan ve faaliyet raporlarında yer alan uygulama ve hizmetlerinin, temel alınan bu kriterler kapsamında ne derece başarılı olduğu incelenmiş, bu kapsamda ve bu İlçelerde yaşayan halkla yapılan anketle de halkın Ankara kentinin yaşanabilirliği üzerine algıları ölçülmesi amaçlanmıştır. Söz konusu incelemeler, anket sonucunda ilgili belediyelerin hepsinin yerel halkın karar verme süreçlerine katılarak yaşam kalitesinin yükseltilmesini öngören şeffaflık, hesap verebilirlik ve verimliliğin esas alındığı daha yaşanabilir kentlerin oluşturulması konusunda henüz başlangıç aşamasında olduğu sonuçları elde edilmiştir.
Düzenleme ve uygulamalar ile Türkiye'de siyaset kurumunun kitle iletişim araçlarına bakışı: Ticari televizyon yayın politikaları örneği

Düzenleme ve Uygulamalar ile Türkiye'de Siyaset Kurumunun Kitle İletişim Araçlarına Bakışı: Ticari Televizyon Yayın Politikaları Örneği Çalışmanın temel çıkış noktası kitle iletişim araçları politikalarının siyaset kurumunun düzenleme ve uygulamalarından bağışık olmadığıdır. Bu politikaların saptanmasında siyasi gücün yaklaşımı demokratik rejimlerde kamunun bakışım temsil ediyor olması dolayısıyla sonuçlan açısından belirleyici olmaktadır. Siyaset kurumu bir yanıyla kitle iletişim araçları politikalarım biçimlendirirken bir yanıyla da bu politikaların uygulanmasında gerekli kuralları ve ilişki kalıplarım ortaya koymaktadır. Kitle iletişim araçları politikalarım belirlemeye muktedir olan iktidar, iktidar parti ya da partileri kadar iktidar olmaya talip olanların görüşleri de kitle iletişim araçları politikalarının ne doğrultuda evrileceğine ilişkin referanslar olması nedeniyle önemlidir. Çalışmada, Türkiye'deki siyasal sistem de göz önüne bulundurularak siyaset kurumunun en küçük birimi olarak partiler alınmakta, yürütme ve yasama organlarındaki konumlarına göre iktidar partisinin, muhalefet partisinin ve meclis dışı kalan partilerin genel anlamda kitle iletişim araçları özelde ise örnek olay olarak alman ticari televizyon yayın politikalarına bakışı ana hatlarıyla değerlendirilmektedir. Siyaset kurumunun kitle iletişim araçlarına bakışı ve bu bakıştaki gelişmelerin iç/dış kaynaklı etkilerin itici gücü ile ya da doğrultusunda evrildiğinin, özellikle son yıllarda Avrupa Birliği'ne üyelik hedefi motivasyonu ile siyaset kurumunun bakışında önemli gelişmeler olduğunun - Anayasa ve ilgili yasalarda düşünce ve ifade özgürlüğünü geliştirici bir takım düzenlemelerle- gözlemlendiği çalışmada; siyaset kurumunun kitle iletişim araçlarına müdahale sınırlarının yeterince belirgin olmadığı ancak genel olarak siyaset kurumunun kendi çıkarları doğrultusunda kitle iletişim araçlarına müdahalelerine olanak sağlayacak düzenlemelerden vazgeçmediği, kimi zaman ise uygulamalarıyla kitle iletişim araçlarına dönük tavrının kamu çıkarından çok kendi çıkarım kollamak biçiminde ortaya çıktığı tespit edilmektedir
State, labour and crisis: The 1989-1995 period in Turkey

Bu tez, Türkiye'de, 1989- 1995 dönemindeki sınıf mücadelelerinin, eleştirel, determinist ve indirgemeci olmayacağı umulan ve post-disipliner bir teorikhikayesini yazma çabasıdır. 1989- 90 ve 1994- 95 yılları sınıf mücadeleleri, emeğinaynı protesto çevriminin iki ardışık dönüm noktası asırasıyla, zirve ve dipnoktalarıa olarak görülüyor. Düşünce zincirinin çoğu, korporatist yazının eleştirel bir okumasıyla, radikal siyasal iktisada, özellikle de Marx'ın bölüşüm teorisinedayanıyor. Bölüşüm, inter alia, üretimin bir momenti, üretim tarafından belirlenmişbölüşüm şeklinde görülüyor. Ücretler ve karların, üretimdeki sınıf mücadeleleri, ideoloji/söylem alanındaki sınıf mücadeleleri, Emeğin koşulları, Devlet gücü ve Emeğin örgütsel kapasitesinin ortak etkisi sonucunda belirlendiği savunuluyor. Seksenlerin sonları ve doksanların ortasında yeni sermaye stratejilerinin oluşumu üzerinde öncelikle duruluyor. Özellikle ESK, Türkiye'de rekabetçi korporatizminörnek durumu olarak yorumlanıyor. Rekabetçi korporatizm bir Devlet biçimi, kısmi bir fenomen olup, bir hegemonya sorunudur.