turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de cari açığı belirleyen faktörler ve cari açığı azaltmada alternatif enerji kaynaklarının rolü

Enerji bütün ekonomiler için üretim sektörünün vazgeçilmezidir. Küresel anlamdarekabetin odağı olan enerjinin önemi, artan enerji talebi ile orantılı olarak gün geçtikçe daha da artmaktadır. Cari açığın nedenlerini analiz etmek ve cari açığı azaltmapolitikaları, gündemi meşgul eden bir konu durumundadır. Cari açığı belirleyen pek çok faktör olmakla birlikte, bu faktörler arasında enerjide dışa bağımlılığın payı oldukça büyüktür. Bütün dünyada olduğu gibi Türkiye'de de artan enerji ihtiyacını karşılamak için yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelim söz konusudur. Bu çalışmada, gelişmekte olan ülkelerin en önemli sorunu olan cari açığın belirleyicileri incelenmiştir. 1980- 2015 dönemini kapsayan cari açık, gayri safi yurtiçi hasıla, reel efektif kur, petrol fiyatları ve yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik üretiminintoplam elektrik üretimi içindeki payı değişkenlerine ilişkin yıllık veriler kullanılarak VAR modeli oluşturulmuştur. Alternatif enerji kaynaklarına yenilenebilir enerji kaynakları ile beraber nükleer enerji de dahil olmasına rağmen ülkemiz için geçmişş dönemlere ait nükleer enerji verisi bulunmadığı için kurulan VAR modeline nükleer enerji dahil edilmemiştir. Kurulan modelde Johansen Eşbütünleşme ve Granger Nedensellik Testleri uygulanmıştır. Yapılan analiz sonucunda gayri safi yurtiçi hasıla ve reel efektif döviz kurunun cari açığın Granger nedeni olduğuna yönelik bulgular elde edilmiştir.
Modeling of exchange rates by multivariate adaptive regression splines and comparison with classical statistical methods

Enflasyon, faiz oranları ve döviz kuru gibi ekonomik faktörler, bir ülkenin ekonomik düzeyinin önde gelen göstergelerindendir. Küresel gereksinimler ve teknolojik gelişim sayesinde ve genişleyen ticari hacim ve ağlar ile döviz kurları, ekonomi ve finans alanlarında önemli bir rol oynar; çünkü yüksek bir döviz kuru, bir ülkenin dış ticaret dengesindedüşüşe neden olabilirken, daha düşük bir oran artışa neden olabilir. Enflasyon, faiz oranları, yerel para arzındaki artış, bir ülkenin ödemeler dengesi ve eğilimi, ekonomik büyümesi, dış kaynaklara bağımlılığı ve merkez bankası müdahalesi gibi etkenlerdöviz kurunu etkileyen faktörlerdir. Bunlara benzer birçok bağımlı ve bağımsız faktör döviz kurunu etkiler ve bu nedenle döviz kurlarını tahmin etmek zordur. Dövizkurlarını tahminlemek amacıyla veri madenciliği, mali tahminler, pazarlama stratejileribenzeri metodlar sıklıkla kullanılır. Veri madenciliği ve makine öğrenimi yöntemi, bu karmaşık sistemlerin gelecekteki davranışlarını analiz etmek ve tahmin etmek için uygulanabilir. Matematikçiler, ekonomistler ve istatistikçiler yıllarca üstün tahmin yeteneği olan bir modele erişmek için uğraşmış olsalar da döviz kurlarının modellenmesi ve tahmini çalışmaları hala devam etmektedir. Bu nedenle, bu çalışmada, veri madenciliği araçları aracılığıyla aylık ABD Doları / Türk Lirası ve Avro / Türk Lirası kurlarını tahmin etmek için matematiksel modellerüretmeyi amaçlıyoruz. Bu amaçla esnek bir model olan Çok Değişkenli UyarlamalıRegresyon Şemaları ve yaygın olarak kullanılan modeller olan LineerRegression ve Support Vector Regression methodları uygulanmaktadır. Bu çalışmada, 01/01/ 2007 ve 30/04/ 2015 dönemine ait USD / TRY ve EUR /TRYkur verilerine uygulanan MARS, LR ve SVR modelleri ve bu modellerin sonuçları karşılaştırılmıştır. Karşılaştırma sonucunda MARS methodunun LR ve SVR methodlarınagöre USD / TRY ve EUR / TRY kur modelleri için daha üstün modelleme yeteneği olduğu gözlemlenmiştir. Tez, sonuç ve gelecek araştırmalara yönelik bir görüş ile sona ermektedir.
Heterodoks para politikalarına ampirik bir yaklaşım: Merkez bankacılığı uygulamaları

Gittikçe derinleşen ve çeşitlenen finansal piyasaların ekonomik sistem üzerinde etkisinin artması ve küresel finansal krizin yarattığı ekonomik durgunluk nedeniyle merkez bankaları fiyat istikrarının ve finansal istikrarın sağlanmasını, büyümenin canlanmasını gerçekleştirebilmek için geleneksel olmayan ve daha karmaşık olan para politikası araçlarını uygulamaya başlamaktadır. Bu çalışmada heterodoks para politikası araçlarının etkinliğini belirlemek için Türkiye, Avrupa Birliği, Amerika Birleşik Devletleri, Brezilya, İngiltere, İsrail, İzlanda, Kanada ve Macaristan için makroekonomik veri seti oluşturulmakta, VAR analizi ile değişkenlerin optimal gecikme uzunluğu, ARDL sınır testi ile bu verilerin uzun dönem ilişkisi ve dengeden sapmaların ne kadar sürede giderildiği belirlenmektedir. Analiz sonucunda, gelişmekte olan ülkeler için politika faiz oranının, gelişmiş ülkeler için reel merkez bankası toplam varlıklarının para politikası aracı olarak daha etkin kullanıldığı ve gelişmekte olan ülkelerde gelişmiş ülkelere göre dengeden sapmaların ortalama olarak daha kısa sürede telafi edildiği belirlenmektedir.
Shadow economy and environmental pollution

Bu tez, gölge ekonominin büyüklüğü ile çevre kirliliği arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Bu amaçla, 152 ülke için 1999- 2007 zaman aralığını kapsayan bir panel veri seti ve Türkiye için 1950- 2009 zaman aralığını kapsayan zaman serisi şeklindeki bir veri seti ile ampirik analizler yapılmıştır. Bu çalışmaların neticesinde, gölge ekonominin büyüklüğünün az ve çok olduğu durumların az miktarda, gölge ekonominin büyüklüğünün orta seviyede bulunduğu durumların ise çok miktarda çevre kirliğine karşılık geldiğine, bir diğer deyişle gölge ekonomi büyüklüğü ile çevre kirliliği arasında ters-U şeklinde bir ilişkinin bulunduğuna dair ampirik sonuçlar elde edilmiştir. Bu çalışmaların sonrasında, bu gözlemi açıklamak amacıyla iki sektörlü bir dinamik genel denge modeli kurulmuştur. Model, gölge ekonominin çevre kirliliği üzerinde birbirinden farklı iki etkisi olduğuna işaret etmektedir. Gölge ekonominin çevre kirliliği üzerindeki ilk etkisi, ölçek etkisi, gölge ekonomi büyüklüğü ve çevre kirliliği arasında ters orantılı bir ilişkiye neden olmaktadır. Gölge ekonominin ikinci etkisi olan serbestleştirme etkisi ise gölge ekonomi büyüklüğü ve çevre kirliliği arasında doğru orantılı bir ilişki bulunmasına sebebiyet vermektedir. Birbirlerine ters yönde çalışan bu iki etkinin göreceli güçlerinin değişmesi, gölge ekonominin büyüklüğü ve çevre kirliliği arasında ters-U şeklinde bir ilişkinin oluşmasına neden olmaktadır.
Consumption, income and interest rates: An emprical investigation for Turkey

Tüketim, Gelir ve Faiz Oranlan: Türkiye İçin Sayısal Bir Araştırma O gün Akçin Bu çalışmada, sürekli gelir hipotezinin Türkiye için geçerli olup olmadığı, sürekli gelir hipotezini de içine alan daha genel bir model yardımıyla incelenmiştir. Bulgular sürekli gelir hipotezi yaklaşımının Türkiye için geçerli olmadığı yönündedir. Çalışma sonucunda, gelirin yaklaşık %40'ını alan kesimin, gelirindeki değişmenin kalıcı olup olmadığım göz önünde bulundurmadan, elde ettiği gelirin tümünü harcadığı ortaya çıkmıştır. Sürekli gelir hipotezi yaklaşımının geçerli olmadığı yönündeki bu bulgu reel faiz oranlarındaki değişme veya tüketicilerin fayda fonksiyonlannda mal ve hizmet tüketiminin, dayanıklı tüketim malı stoku veya devletin mal ve hizmetlerle ilgili nihai tüketim harcamalarıyla aynştınlamamasryla açıklanamamaktadır.
Dış ticaret rejimleri ve ekonomik kalkınma ilişkisi: Türkiye örneği

Bu çalışmada Türkiye nin 1923 ten günümüze uyguladığı dış ticaret rejimleri ve bununla birlikte ekonomik kalkınmaya etkileri incelenmiştir. 10 ar yıllık periyodlar halinde uygulanan dış ticaret rejimleri ve bunun sonucunda dış ticaretin nasıl şekillendiği, ihracat ve ithalattaki değişimler ve sektörlerdeki gelişmeler açıklanmıştır. Türkiye nin sanayileşme süreci ve Türkiye nin sanayileşmek için uyguladığı politikalar incelenmiştir. Tarım sektöründeki ve hizmet sektöründeki gelişmeler ve ekonomik kalkınmayı sağlamaya çalışan politikalar ve etkileri ele alınmıştır. Döneme göre dış ticaret rejimlerinin ekonomik kalkınma ile ilişkisideğişmiştir. Bunun nedenlerinden biri ekonomik kalkınmayı etkileyen tek faktör dış ticaret değildir. Ayrıca Türkiye nin dış ticareti uygulanan rejimler, siyasal ortam, dünyadaki değişimlerin etkisiyle dönemden döneme farklılıklar göstermiştir. Türkiye nin diğer ülkelerle ilişkileri ekonomi politikalarında belirleyicidir. Tarihsel süreç analizi içinde Türkiye nin dış ticaret ilişkileri değerlendirilmektedir. 1923- 1929 yılları arasında Türkiye liberal politikalar denemiş, ama sanayileşme beklenen düzeyde olmayınca devletçi politikalar uygulamaya başlamıştır. Türkiye 1963 yılında ithal ikameci sanayileşme politikası uygulamaya başlamıştır ayrıca planlı kalkınma dönemi başlamıştır. Türkiye 1980 yılına kadar devlet müdahalesinin yoğun olduğu politikalar uygulanmıştır. 1980 sonrası ise ekonomide serbestleşme süreci başlamıştır. Türkiye 1980 yılından beri liberal dış ticaret politikasının uygulandığı bir serbest piyasa ekonomisidir. Çalışmanın amacı ise, uygulanan dış ticaret rejimlerinin değerlendirilmesi ve dönemsel olarak kalkınmayla ilişkisinin incelenmesidir. Bunun için rakamsal olarak dış ticaret ve büyüme oranları incelenmiş, süreçler aktarılmıştır.
Az gelişmiş ülkelerde uygulanan sanayileşme politikaları Asya krizi ve Türkiye'ye muhtemel etkileri

Son yıllarda, az gelişmiş ülkeler globalleşmenin sağlayacağı faydalardan daha fazla yararlanabilmek amacıyla dışa dönük sanayileşme politikalarını denediler. Çünkü globalleşme uluslararası sermaye ve mal piyasalarındaki spekülatör bir genişlemeyle bir takım fırsatlar sağlar. Ancak golaballeşmeyle birlikte hem gelişmiş, hem de gelişmekte olan ülkeler piyasalarının ciddi bir şekilde dışa açılması gerekir. Bu durumda hükümetler büyümenin hızlandırılmasında temel belirleyici bir rol oynamayı beklememelidir. Geçmiş yıllarda, Güney Doğu Asya ülkelerinin yükselişi ve ekonomik büyüme yolunda sağladığı başarı hayret verici olmuştu. Ancak yaşanmakta olan kriz bu ülkelerin başarılarını neredeyse durdurmuştur. Yaşanmakta olan krize kadar genel olarak sağlanan başarının tedbirli maliye politikaları, özel tasarruflar ve hükümet müdahalesiyle sağladıkları düşünülüyordu, bu ülkeler birçok az gelişmiş ülke için bir model haline gelmişti. Yaşanmakta olan kriz, Güney Doğu Asya ülkelerinde yanlış giden neydi? sorusunu gündeme getirdi. Bu sorulara verilen cevapların bir kısım onların kendi başarılarının kurbanları olduğu şeklinde. Bu kriz ile birlikte büyümelerindeki azalmayla birlikte Güney Doğu Asya ülkeleri yurt içi talep ve ithalatta da hızlı düşüşlerle karşılaşacaklardır. Ayrıca Kriz Güney Kore'de derinleşmeye devam etmekte, finansal piyasalar sarsılmakta ve krizin yaratmış olduğu bu olumsuz ortam henüz ortadan kalkmış değildir. Asya Krizi'nin etkisiyle önemli endüstriyel ülkelerin büyüme planları daha ılımlı hale gelmiştir. Güney Doğu Asya'nın yeni endüstrileşen ülkeleri kriz tarafından önemli ölçüde etkilenmeye devam etmektedir. Bu krizi yaşayan ülkelerde uygulanan politikalar, bu kapsamda G. Kore, tartışılmaya devam edilmektedir.
Demokrasi ve ekonomik kalkınma ilişkisi: Yükselen ekonomiler üzerinde ekonometrik bir analiz

Tarihsel süreçte demokrasi ve ekonomik kalkınma ilişkisi hem siyaset bilimcilerin hem de iktisatçıların ilgilendikleri konular arasında olmuştur. Çalışmaların çoğunluğu demokrasinin ekonomik kalkınmayı sağladığı yönünde yapılmasına rağmen, uzlaşma ekonomik kalkınmanın demokrasiyi sağladığı yönündedir. Bu anlamda uzlaşmayı destekleyen ve demokrasi ile kalkınma arasındaki ilişkiyi 'bir ülke ne kadar zenginse o kadar demokratiktir' şeklinde ifade eden Lipset'ten yola çıkarak ekonomik kalkınmanın demokrasiyi olumlu etkilediği söylenebilir. Uzlaşmayı destekleyen Lipset'in hipotezini esas alan bu çalışmanın amacı, ekonomik kalkınmanın demokrasi üzerindeki etkisini araştırmaktır. Çalışmada demokrasi ve ekonomik kalkınma hakkında genel bilgiler verilerek, demokrasi ve ekonomik kalkınmaya dair yapılan çalışmalara değinilmektedir. Uygulama bölümünde ise 24 yükselen piyasa ekonomisi için 2001- 2016 dönemine ait veriler ile güncel kalkınma göstergeleri dikkate alınarak farklı modeller kurulmuştur. Dinamik panel veri analizi ile panel sıralı nitel tercih analizleri kullanılarak modeller ampirik olarak sınanmış, elde edilen sonuçlar ışığında çeşitli öneriler sunulmuştur. Uygulama sonuçlarına göre dinamik panel veri analizi için kurulan modellerden elde edilen sonuçlar benzer olup, ekonomik kalkınmanın demokrasi üzerinde pozitif ancak zayıf bir etkisinin olduğu ve bu etkinin ancak uzun dönemde ortaya çıkacağı sonucuna varılmıştır. Aynı şekilde panel sıralı nitel tercih modelleri için kurulan modellerden elde edilen sonuçlar da benzer olup ekonomik kalkınmanın demokrasinin yüksek düzeylerinde daha etkili ve yüksek demokrasi düzeyini etkileme olasılığının daha yüksek olduğu sonucu elde edilmiştir. Sonuç olarak; ekonomik kalkınmanın demokrasi düzeyini yükselttiği ifade edilebilir.
Türkiye açısından BRICS ekonomilerinin değerlendirilmesi

Yükselen piyasalar 1980'lerden sonra kalkınmakta olan ülkeleri ifade etmek amacıyla kullanılmaya başlamıştır. Yükselen piyasalar arasından ekonomik başarısı ile öne çıkan Brezilya, Rusya, Hindistan ve Çin bir araya gelerek BRIC grubunu oluşturmuşlardır. Gruba daha sonra Güney Afrika da eklenmiştir ve BRICS halini almıştır. Bu ülkeler BRICS olarak ifade edilmeye başladıktan sonra ekonomik göstergeleri daha da iyileşmiştir. Bu nedenle bu ülkelerin gelecek dönemlerde dünyanın en büyük ekonomileri arasında yer alacağı düşünülmektedir. Bu çalışmada yükselen piyasalar arasında yer alan Türkiye'nin de gruba katılıp katılamayacağı, katılması durumunda Türkiye'ye ve BRICS grubuna ne gibi katkılar sağlayacağı incelenmektedir. BRICS grubunun önem kazanması ile Türkiye ve BRICS ülkeleri arasında gerçekleşen ticaret daha fazla önem kazanmıştır. Çalışmada Türkiye ve BRICS ülkeleri arasındaki ticaret hacmini inceleyen bazı ekonometrik araştırmalara ve sonuçlarına da yer verilmiştir. Yapılan incelemeler sonucunda Türkiye'nin BRICS grubuna katılması durumunda bundan çok önemli avantajlar elde edeceği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca BRICS grubu için de Türkiye stratejik bir öneme sahiptir. Gelecek dönemlerde Türkiye'nin gruba dahil olması kuvvetli bir ihtimaldir.
Dışa açılma ve büyüme: Türkiye imalat sanayii örneği

Dısa açılma mal ve hizmetlerin alısının önündeki bütün engellerin ortadan kaldırılmasıdır. Yerel piyasada ikamesi olmayanlara girdiler ve sermaye mallarının saglanmasını kolaylastırmaktadır. Korumaların kaldırılmasıihracatı tesvik ederek, ithalatı azaltır. Döviz kısıdını ortadan kaldırarakekonomiyi canlandıracaktır. Türkiye'nin imalat sanayinin gelisimi, temel olarak izlenen dıs ticaret politikalarına bağlıdır. Dısa açılma imalat sanayinde büyümeyi artırmaktadır. Yapılan çalısmada 1980- 2005 yıllarına ait veriler kullanılarak dısaaçılmanın büyümeye etkisinin ne yönde olduğu, bunun imalat sanayiningelismesine etkisinin ne yönde olduğu göz önünde bulundurularakaçıklanacaktır. Çalısmada iki yöntem kullanılarak analiz yapılmıstır. lk önce dengeli panel veri analiz yöntemi kullanılarak imalat sanayinde dısaaçılmanın etkisi ölçülmüstür. kinci yapılan En Küçük Kareler Yöntemi ile de imalat sanayindeki alt sektörler tek tek incelenerek dısa açılmanınbüyümeye etkisi ölçülmüstür. Dengeli panel veri analizi ile yapılan ölçmede sonuç dısa açılmanınbüyümeyi pozitif olarak etkiledigi ortaya çıkmıstır. EKKY' de ise alt sektörlere göre dısa açılmanın etkisi bazı sektörlerde pozitif, bazılarında ise negatif yönde çıkmıstır.
Türkiye'de emek piyasası esnekliği

1945 ile 1970 yılları arasında altın dönemini yaşamış olan kitle üretiminin girdiği kriz endüstri ilişkilerinde yeni bir dönemi başlatmıştır. Kriz nedeniyle azalan kar oranlarını arttırmak, hızla yükselen işsizlik sorununu aşmak ve tüketici tercihlerinde meydana gelen değişimleri yakalamak amacıyla üretim sisteminin ve çalışma koşullarının yeniden düzenlenmesi kaçınılmaz olmuştur. Kriz sonrası dönemin baskın paradigması, üretim ve emek süreçlerinin talepteki anlık değişimler ve konjonktürel dalgalanmalara en hızlı şekilde uyum sağlamasını öngören esneklik olmuştur. Çalışma hayatında esneklik ise tam zamanlı ve ücretli işlerin yerine işletmenin ihtiyacına göre istihdam edilen atipik işleri ve iş ilişkilerini düzenleyen yasaların koruyuculuğunun azaltılmasını ifade etmektedir. Bu dönemde teknolojinin etkisiyle üretim sistemi bilgisayarlaşmış, aynı işi daha az sürede ya da daha az işçi ile yapmak mümkün olmuştur. Üretim süresi ve zamanına ek olarak üretim mekanı da serbestleşmiştir. Bir ürünün üretilmesi için gerekli tasarım, hammadde temini, üretim, dağıtım ve pazarlama aşamalarının her biri farklı ülke hatta kıtalarda gerçekleştirilmeye başlanmıştır. Bu dönemde dünyadaki değişimler yalnızca ekonomik alanda yaşanmamış, bireylerin davranış ve tercihleri de değişmiş kişiselleştirilmiş, özel mallara yönelik talep artmıştır. Gelişmiş ülkelerde başlayan esnekleşme süreci 1990'ların ikinci kısmında gelişmekte olan ülkelerin de uyum stratejisi haline gelmiştir. Yüksek işsizlik, işgücüne düşük katılım, kayıt dışılık ve emeğin vasıfsızlığı gibi yapısall sorunlarla boğuşan Türkiye emek piyasasında esneklik, 1990'lardan itibaren tartışılmaya ve uygulanmaya başlanmış ve 2003 yılında 4857 sayılı iş kanunu ile resmi olarak benimsenmiştir.
Avrupa Topluluğu ve Türkiye arasındaki ilişkilerin vergilendirme yetkisi açısından değerlendirilmesi

Günümüzde dünyanın globalleşmeye doğru gitmekte olması, ülkeleri entegreleşmeye doğru itmekte ve ülkeleri ekonomik bütünlüğü gerçekleştirmeyi hedef haline getirmektedir. Ekonomik ve siyasal bütünleşmeyi gerçekleştirmeyi amaçlayan kuruluşlardan birisi de Avrupa Topluluğudur. Topluluk, üyeleri arasında imzaladıkları antlaşmalarla, amaçlarına götürebilecek her türlü engelleri aşmak ve üye ülkeler arasındaki çıkar ilişkilerini zedelememek için yeni bir hukuk düzeni kurmuşlardır. Bunun sonucunda gümrük vergileri ve eş etkili vergilerin kaldırılması ve ortak gümrük tarifesi'nin kabulü (R. A. md. 9 -16) hem vergilendirme yetkisinin üye devletler arasında birbirlerine karşı kullanmasından vazgeçilmesini, hem de bu yetkinin topluluk kurumlarına devrini gerektirmektedir. Bunun yanı sıra üye olacak ülkeler arasındaki vergi sistemlerinin farklı farklı oluşu, bu sistemlerin zaman içerisinde uyumlaştırılması gereğini ortaya koymuştur. Bu amaçla gerçekleştirilen vergi uyumlaştırmaları (R. A. md. 99 ve 100) da üye devletlerin vergilendirme yetkilerini belli doğrultularda kullanmaya yönelterek mali egemenliklerini sınırlandırmaktadır. Türkiye'de entegreleşme sürecinde AT'na tam üyeliğini istemektedir. Topluluğa dahil olmak isteyen talep sahibi ülkelerin topluluk hükümlerini peşin olarak kabul ettiklerine göre, Türkiye'nin de tam üyeliğe kabul edilmesi halinde topluluk hükümlerine uyması gerekmektedir. Bunun içinde, anayasasında ve vergi sisteminde önemli değişiklikler yapılması zorunlu olmaktadır.
Türkiye'de bilgiye dayalı iktisadi büyümeye geçiş

Bu tez bilgiye dayalı ekonominin temel özelliklerini irdelemeyi ve Türkiye için bilgiye dayalı bir büyüme stratejisi önermeyi amaçlamaktadır. Birinci bölümde, ilk olarak, iktisadidüsüncede teknolojik degisme ve yeniligin yeri incelenmis, bilahare, bu kavramların mikro ve makro ekonomik temelleri güncel iktisadi teoriler ısıgında analiz edilmistir. Bu meyanda, teknolojik degisme ile iktisadi büyüme arasındaki iliskiyi ortaya koymak için baslıca büyüme modellerine deginilmistir. kinci bölümde, Türkiye'nin temel bilim, teknoloji ve yenilik göstergeleriagırlıklı olarak OECD ülkelerinden derlenen karsılastırmalı verilerle analize tabi tutulmustur. Söz konusu karsılastırmalı analizler, Türkiye'nin neredeyse tüm ilgili göstergeler bakımındangelismis bilgi ekonomilerinin çok gerisinde kaldıgını ve bu ülkeleri yakalamak için iddialı bir kalkınma stratejisi gelistirmesi gerektigini ortaya koymustur. Bu bölümde ayrıca, ulusal yenilik sistemlerine iliskin literatüre yer verilmistir. Çalısmanın üçüncü bölümünde Türkiye'nin BTY politikaları ve ulusal yenilik sisteminin kurumsal ve yasal çerçevesi irdelenmistir. Bu analizler Türkiye'nin BTYpolitikalarının ve ulusal yenilik sisteminin temel eksikliklerini büyük ölçüde ortaya koymustur. Bahse konu teorik altyapı ve ampirik bulgular çerçevesinde, teknolojik degismeve yenilik tarafından sürüklenen endojen büyümeye ulasmak için bilgiye dayalı bir iktisadi büyüme stratejisi önerilmistir. Türkiye'de bilgiye dayalı ekonomik büyümeye geçmek için toplum ve ilgili tüm paydaslar tarafından benimsenmis açık bir kalkınma gündemine ihtiyaçduyuldugu, çesitli ekonomik politikalar arasında öncelikleri dengeleyen, yatay entegrasyonu ve dikey esgüdüm saglayan, yenilikçi faaliyetler alanında sektörel, bölgesel ve uluslararasıisbirligini kolaylastıran ve değerlendirme ve ögrenme mekanizmaları içeren bir ulusal yenilik sistemine ulasmak için kapsamlı kurumsal ve yasal reformlar yapılması gerektigi sonucuna varılmıstır.
Schumpeter ve Polanyi'nin kriz yaklaşımlarının karşılaştırılması

İktisadi düşüncede teorik arayışlar kriz dönemlerinde yoğunlaşmaktadır. 2008 krizi ile birlikte de iktisatta uzun süredir tartışmaya kapalı kabul edilen birçok konu yeniden tartışmaya açılmıştır. Birçok iktisatçıya göre, Büyük Buhran'dan beri bu derece yaygın ve uzun süren bir kriz görülmemiştir. Tartışmaya açılan konular arasında krizlerin öngörülebilirliği, dolayısıyla sebepleri ve çözüme yönelik politikalar başı çekmektedir. Buradaki en önemli soru, krize girmiş ekonomilerde devletin ekonomiye müdahale edip etmeyeceği ve müdahale ediyorsa bunun derecesi olmaktadır. Eldeki çalışmada krizlere yönelik bu sorular sorulurken iki büyük sosyal bilimcinin yapıtlarına dönülerek çözüm aranmıştır. Schumpeter ve Polanyi'nin seçilmelerinin sebebi, her iki iktisatçının da hem ana akım iktisadi literatürün dışında olmaları, hem de ekonomik açıklamaları sosyal bilimlerden ayrı düşünmemeleridir; diğer bir deyişle, her ikisi de iktisat teorisini salt ekonomik parametrelere indirgememektedirler. Bu çalışmada Karl Polanyi'nin Büyük Dönüşüm ve Joseph Schumpeter'in Kapitalizm, Sosyalizm ve Demokrasi kitapları temel alınmış ve karşılaştırmaya gidilmiştir. Schumpeter için kapitalizm insanlığın ulaştığı en verimli ve üretken ekonomik yapıdır. Oysa Polanyi için piyasa toplumu olarak tanımladığı kapitalizm, doğal değildir ve insanlığa ve toplumsal dokuyu tahrip etmekte ve işleyişini bozmaktadır. Birbirlerine çok zıt pozisyonlara sahip olan Schumpeter ve Polanyi krizler konusunda ise özellikle de devletin ekonomiye müdahalesi konusunda ilginç şekilde birçok ortak noktaya sahiptir. Gerek 19. yy'daki, gerekse Büyük Buhran sonrası devlet müdahaleleri konusunda ortak çıkarımlar yapmış, ancak birbirlerine zıt yorumlar ortaya koymuşlardır. Her iki iktisatçı da hiçbir regülasyona tabi olmayan finansal piyasaların yol açtığı tehlikeler konusunda hemfikirdir.
Türkiye'de kısa vadeli yabancı sermaye hareketleri ve ekonomik büyüme üzerine etkileri

YÜKSEK L SANS TEZ ÖZÜ TÜRK YE'DE KISA VADEL YABANCI SERMAYE HAREKETLER VE EKONOM K BÜYÜME ÜZERİNE ETK LERErhan GÖKSUktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitütüsü, Haziran 2005 Danışman: Yard. Doç. Dr. Muharrem AFŞARPiyasaların küresel anlamda etkinliği ve bütünleşmesi yirminci yüzyılın en önemli ekonomik gelişmelerinden birisidir. Teknolojideki hızlı ilerlemeler, globalleşmeyisağlarken, finansal piyasa işlemlerinde etkinliği artırmış ve işlem maliyetleriniazaltmıştır. Ülkeler günümüzde, yerel piyasalarının global piyasanın bir parçası olduğunun bilincinde hareket etmektedir. Bu bilinçle, uluslararası serbest ticaretten sonra sermaye hareketleri önem kazanmıştır. Ülkemizde özellikle 1980 sonrası sıcak para diye nitelendirilen kısa vadeli yabancı sermaye girişlerinin ekonomi üzerinde etkileri önem kazanmıştır. bu çalışmada kısa vadeli yabancı sermayenin ülkemizde büyüme üzerine etkileri garanger nedensellik testi ile incelenmiştir. Kısa vadeli sermaye hareketleri ile büyüme arasında pozitif yönlü bir ilişki bulunmuş ve bununla ilgili olarak izlenmesi gereken politika üzerine yorumda bulunulmuştur.