turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alman İmparatoru II. Wilhelm'in Filistin ve Suriye ziyareti (1898)

Bu tezde, Osmanlı Devleti'nin Almanya Devleti ile 19. yüzyılda kurmuş olduğu dostluk münasebetleri bir seyahat üzerinden değerlendirilmiştir. Almanya Birliği'nin 1871 yılında kurulması akabinde tahta çıkan Kaiser II. Wilhelm, Avrupa da Almanya'nın üstünlüğüne yoğunlaşan Başbakan Bismarck'ın aksine Weltpolitik olarak adalandırdığı dünya siyasetine tercih etmiştir. Alman İmparatoru bu siyasetine Osmanlı Devleti ile geliştirdiği ve Osmanlı Devleti'nin de arzu ettiği yakınlaşmalar üzerinden hayata geçirmeye çalışmıştır. Osmanlı Devleti bu dönemde birçok problemle uğraşmaktaydı. Uluslararası arenada yalnız bırakılmış ve toprakları büyük güçlerin saldırısına açık hale gelmişti. Sultan II. Abdülhamid denge politikalarıyla savaştan uzak durarak topraklarını koruma yolunu seçerken yeni müttefikler de aramıştır. Bu politikada yer alan en önemli aktör ise Almanya Devleti olmuştur. Böylece iki devlet arasında geliştirilen dostluk münasebetleriyle yeni bir döneme girilmiştir. Bu tezde Osmanlı-Alman ittifakı'nın gelişmesi ve bu çerçevede Alman İmparatoru'nun doğu seyahatleri özellikle Suriye ve Filistin seyahati incelenerek Osmanlı-Alman ilişkilerine farklı bir açıdan bakılmıştır.
Osmanlılar'da diferensiyel integral hesap ve eğitimdeki yeri

Tezimizde, Osmanlı dönemi matematiğinin diferensiyel integral hesap eğitimi konusunda geçirmiş olduğu aşamaları serimlemeye çalıştık. Bu konuyu araştırırken başlangıç noktamız, diferensiyel integral hesabın anlatıldığı matematik eserlerinin tespiti oldu. Bu eserlerin ve müelliflerinin Osmanlı'da batılılaşma sürecinde açılan eğitim kurumları ile olan ilişkisi ise bizi bu dönemde açılan okullara yönlendirdi. Zira, bu matematik kitaplarının hepsi bahsedilen okullarda öğretmenlik yapan kişiler tarafından, ders kitabı olarak telif veya tercüme edilmişlerdi. Bu okullar; Mühendishane-i Berri-i Hümayun, Mühendishane-i Bahri-i Hümayun, Mekteb-i Harbiye, Sivil Mühendislik Okulları ve Darülfünun'dur. Tezimizde bölümleri oluştururken bu okullardan faydalandık. Mühendishaneleri birinci bölümde, Mekteb-i Harbiye'yi ikinci bölümde, Sivil Mühendislik okullarını üçüncü bölümde ve Darülfünun'u dördüncü bölümde inceledik. Öncelikle okulların müfredatlarını ve bu okullarda ders veren hocaların kimler olduğunu bulmaya çalıştık. Böylece diferensiyel integral hesap dersinin hangi sınıflara ne kadar ve kimler tarafından verildiğini tespit ettik. Sonrasında tezimizin bir bölümünü oluşturan diferensiyel integral hesap dersi kitaplarını inceledik. Bu eserlerin daha önce herhangi bir araştırmaya konu olmadıklarını fark ettik. Bundan dolayı, bu tez çalışmasıyla birlikte incelediğimiz kitapların içeriklerini de fihrist olarak verdik. Osmanlılar'da diferensiyel integral hesap konusunun aydınlatılmasıyla, Osmanlı'nın yaşadığı dönemin matematiğinden ne ölçüde haberdar olduğunun daha iyi anlaşılmasına katkı sağlanabileceği ümidindeyiz.
Osmanlı Devleti'nde kız öğretmen okulu Darülmuallimat (1870-1924)

Osmanlı Devleti'nde 19. yüzyılda modernleşme sürecinde yapılan önemli reformlardan biri 1859 yılında ilk kız rüştiyesinin açılışı olmuştur ki bu beraberinde kadın öğretmen ihtiyacı doğurmuştur. 1870 yılında inas rüştiye ve sıbyan mekteplerine kadın muallimler yetiştirmek üzere İstanbul'da bir Darülmuallimat açılmıştır. Darülmuallimat ilk mezunlarını 1873'te vermiştir.. II. Meşrutiyet döneminde kızların eğitiminde dikkate değer gelişmeler yapılmış ve önemli yenilikler yapılmıştır. Yatılı yanında, 1910- 1911 ders yılında Leyli Darülmuallimat açılmış, öğrenci kontenjanları arttırılmış, eğitim kadrosu genişletilmiştir. 1914 tarihinde Darülmuallimat bünyesinde İnas Darülfünun'un şubesinin açılmasıyla kızlar gerçek anlamda yüksek öğrenim eğitimi almaya başlamışlardır. Aynı yıl okul bünyesinde ilk resmi Ana Muallim Mektebi açılmış ve okul öncesi eğitim çalışmalarına başlanmıştır. Mezun sayılarının yeterli olmaması üzerine daha fazla kadın öğretmen yetiştirmek için taşrada bazı vilayet merkezlerinde darülmuallimatlar açılmıştır. Birinci Dünya Savaşı'nın zorlu günlerinde İstanbul darülmuallimatı varlığını geliştirerek sürdürebilmişse de taşradakiler için sıkıntılar yaşanmıştır. İşgal altındaki bölgelerde eğitim öğretim faaliyetlerinde ciddi aksaklıklar yaşanmış, bazıları eğitim öğretime ara vermek veya kapatılmak zorunda kalmıştır. Darülmuallimatlardan hayatta kalanlar Türk Bağımsızlık Savaşı yıllarında çalışmalarına devamla, ülke gelişimine katkı vermiş, burada yetişen kadın öğretmener ulusal bilincin ilerlemesine yardımcı olmuştur. Cumhuriyet döneminde ise kızların eğitimi ve kadın hakları ile ilgili reformların temsilcisi olmuşlardır. Sosyal hayatta ve basın hayatında söz sahibi olmaya başlayan Darülmuallimat mezunları, kadınlara seçme ve seçilme hakkının verilmesiyle siyasi hayata da girmeye başlamışlardır. Türk eğitim tarihinin önemli gelişmelerinden biri olan Darülmuallimat ile sadece öğretmen açığı kapatılmamıştır. Kadınların eğitim hayatı ve sosyal hayatında önemli değişimlere neden olmuştur. Kadınların iş hayatına girmesini hızlandırmıştır. Kadınının geleneksel statüsünün değişmesine önemli katkılar sağlamıştır.
II. Abdülhamit döneminde Balkanlar ile ilgili istihbarat raporları

Muhtelif imkan ile araçlardan yararlanarak herhangi bir konuda enformatik materyal teminine istihbarat adı verilmektedir. Türk ve İslam Devletlerinin bilgi ve birikimlerini bünyesinde barındıran Osmanlı İmparatorluğu, Klasik Dönemde istihbaratı casuslar, tercümanlar, elçiler, akıncılar, esirler ve ülkelerine küskün yabancılar gibi çeşitli kaynaklardan temin etmiştir. Elde edilen istihbarat verileri Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlarda sınırlarını genişletmesini ve otoritesini tesis etmesini kolaylaştırmıştır. Sultan Abdülmecid dönemine kadar kurumsallaşmayan Osmanlı istihbaratı, II. Abdülhamit ile teşkilatlı bir yapıya bürünmüştür. Makedonya hariç tüm Balkanların ulus devlet haline geldiği II. Abdülhamit döneminde, otoritesini temin etmek isteyen Sultan Abdülhamit, kurduğu Yıldız Hafiye Teşkilatı'yla Balkanlarda yaşanan askeri, siyasi ve fikri gelişmelerden haberdar olmaya çalışmıştır. Osmanlı Arşivinden elde edilen istihbarat raporları göstermektedir ki, Balkanlarda Bulgaristan, Yunanistan ve Sırbistan açıkça Osmanlı'ya karşı askeri teşebbüslerde bulunmuşlar, tatbikatlar yaparak askeri malzemeler ithal etmişlerdir. Karadağ ise diğer Balkan devletlerinden ayrılmaktadır. II. Abdülhamit'in Balkan Politikasının sonucu olan Karadağ - Osmanlı ilişkileri görünürde iyi olsa da, Karadağ her fırsatta savaş hazırlıkları yapmaktan geri durmamıştır. Askeri ve lojistik hareketlilikler dışında çete/komite ve neşriyat faaliyetleri de Osmanlı istihbarat unsurlarınca titizlikle takip edilmiştir. Osmanlı sınırlarında meydana gelmesi muhtemel her hareket Babıali'ye bildirilmiş, askeri ve siyasi tedbirlerin alınması istenmiştir. İncelenen istihbarat raporları Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlarda tesis etmeye çalıştığı sükunet ve otoritesinin her cenahtan saldırıya uğradığını ortaya koymuştur.
17. Yüzyıl siyasetnamelerinin temel meseleleri: Habname üzerinde bir değerlendirme

Bu çalışma, 16. yüzyılın ikinci yarısından itibaren başlayan ıslahatname türü siyasetname eserleri içerisinde yer alan ve Veysi'nin Habname adlı eseri ile örneklendirilen bir çalışma olup, geçmişş siyasi metinlerinde meselelere nasıl yaklaşıldığını konu edinmektedir. Bu çalışma yapılırken geniş bir literatür taraması yapılmış, uzman kişilerin gerekli eserlerine başvurularak geçmişşin meseleleri ele alınmış ve bu bağlamda günümüzle de benzerlikleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Ayrıca, Habname'nin verimli bir şekilde ele alınması için dönemin diğer bazı siyasetnameleri ve kaynakları da çalışma içerisinde kısaca ele alınmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde siyasetname kavramı ve kültürüne ait gerekli bilgiler sunulmuş, çalışmanın sıhhatinin sağlanması için gerekli temeller oluşturulmuştur. İkinci bölümde 16. ve 17. yüzyıldaki Osmanlı'nın durumu, Sultan 1. Ahmed dönemine dair bilgiler, döneme ait adaletname örneği ve çeşitli siyasetname örnekleri ele alınarak konunun daha özelde mahiyetini belirler nitelikte bir çerçeve çizilmeye çalışılmıştır. Bunun yanında Habname adlı eserin değerlendirilmesi noktasında da kıyaslamalar ve döneme etkisi konusunda yapılacak tespitler için gerekli zemin oluşturulmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise Habname adlı eser ele alınarak detaylı bir inceleme yapılmış ve bu eserde ele alınan meseleler maddeler halinde sunulmuştur. Yapılan çalışmanın sonucunda geçmişş-günümüz-gelecek siyaset algısı ve meseleleri hususunda benzerliklerin olduğu tespit edilerek bu konuda öne çıkan kavramlar belirlenmiş, bu kavramların geçmişşte ne anlam ifade ettiği belirtilerek günümüz siyaset meseleleri ve kavramlarının kökenine inilerek daha sağlıklı çıkarımların yapılması için zemin hazırlanmaya çalışılmıştır.
63 Numaralı Mühimme Defteri; 995 - 996 / 1587 - 1588; özet ve transkripsiyon

Osmanlı Devleti merkez teşkilatının en mühim müessesesi olan Divan-ı Hümayun, devletin siyasi, askeri, mali işleriyle meşgul olur, her türlü dava ve şikayetlere bakardı. Divan-ı Hümayun'da alınan kararlar, ferman, berat ve hükümlerin nakil kısmı Divan-ı Hümayun sicilleri olarak da bilinen mühimme defterlerine kaydedilirdi. Özellikle padişaha ait belgelerden birisi olan 'ferman' sefer açılması, asker sevki, vergi, vs. devlet işlerine dair, doğrudan doğruya Divan-ı Hümayun'un kararı ve padişahın emri üzerine hazırlanıp ilgili şahıslara gönderilirdi. Konumuz olan mühimme defterleri Divan-ı Hümayun kalemlerinden Beylikçi veya Divan Kalemi diye adlandırılan kalem dairesinde 'mühimmenüvisan' denilen katipler tarafindan kaleme alınır ve hıfzedilirdi. Kaleme alınan bu mühimme defterlerindeki hükümlerin üstlerinde, hükümlerin nasıl meydana geldiği, ne gibi muamele gördüğü veya cevabın mahiyeti ile ilgili olan ve zamanla, belki de Reisü'l- küttab'ın yönlendirmesine göre değişiklik gösteren çeşitli kayıtlar mevcuttur. Bu kayıtlar Osmanlı bürokrasisi bakımından olduğu kadar diplomatiği açısından da ehemmiyet arz etmektedir. Tarih araştırıcılarının istifadesine sunduğumuz 1587- 1588 yıllarına ait 63 Numaralı Mühimme Defteri de yukarıda belirttiğimiz hususiyetleri haiz olup devrinin siyasi, askeri, mali, içtimai vs. hadiseleri hakkında birçok malumatı muhtevidir. Defterimizin kaleme alındığı yıllar Osmanlı Devleti'nin içerde bir takım eşkıyanın bozgunculuk faaliyetleri ile ve Alevi ayaklanmalarıyla; dışarda da İran ile devam etmekte olan savaşla ve Gürcistan üzerine düzenlenen sefer ile meşgul olduğu dönemdir. İran, Osmanlı Devleti aleyhine bir taraftan Avrupa devletleriyle iyi ilişkiler kurmakta, diğer taraftan Anadolu içerisinde kendisine taraftar kıldığı Alevileri isyana teşvik etmektedir. Bu durum karşısında Osmanlı Devleti ise, bir ara İran içerisinde baş gösteren taht kavgalarını fırsat bilerek İran üzerine sefer açmaktadır. Fırsat buldukça Osmanlı aleyhine isyana tevessül eden Gürcüler üzerine de sefer açılıp onlara ders vermeye çalışılırken bir yandan da Ruslar'a gözdağı verilmeye uğraşılmaktadır.
Ege Üniversitesi Etnografya Müzesindeki Osmanlı Dönemine ait takıların incelenmesi

Bu araştırmanın amacı Ege Üniversitesi Etnografya Müzesinde bulunan Osmanlı Dönemine ait takılarda kullanılan malzeme, teknik, motif, kompozisyon ve takıların çeşitleri açısından incelenmesidir. Bu araştırmada; İzmir ilinin coğrafi konumu ve tarihçesi, Ege Üniversitesi Etnografya Müzesi, el sanatlarının tanımı ve sınıflandırılması, takı ve kuyumculuk sanatı, takı yapımında kullanılan madenler, teknikler ve dönem bilgileri hakkında bilgiler verilmiştir. Bu araştırmanın amacı doğrultusunda Ege Üniversitesi Etnografya Müzesinde görev yapan sanat tarihçi ve görevlilerle görüşme yapılmış ve bu müzelerde bulunan 82 adet takının gözlem formu oluşturulmuş ve değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda incelenen takılarda hammadde olarak gümüşün kullanıldığı görülmektedir. Bu bilgiler doğrultusunda gümüşün hammadde olarak geçmişşte de önemli olduğunu söylemek mümkündür. Araştırmada elde edilen bilgilere göre, incelenen takılarda en fazla kabartma tekniği kullanıldığı görülmektedir. Kabartma tekniğinin bilinen en eski tekniklerden biri olduğu hem kaynaklarda hem de incelenen takılarda görülmektedir. Araştırmada elde edilen bilgilere göre, incelenen 82 adet takının çoğunluğunda bitkisel motif kullanıldığı görülmektedir. Araştırmada elde edilen bulgulara dayanarak, araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmiştir.
Enderun eğitim sisteminin Türk eğitim sisteminde uygulanabilirliği üzerine bir araştırma

Türk devlet geleneğinin en önemli kurumlarından biri olarak Enderun Mektebi idari ve askeri kademelerde görevlendirilmek üzere yetenekli bireylerin seçimi, eğitimi ve yönlendirilmesinin yapıldığı eğitim kurumudur. Özel yetenekli bireylere yönelik olarak verilen eğitimde bugünkü anlamda çağdaş bir yaklaşımın benimsendiği Enderun Mektebi, beş yüzyıl boyunca önemli görevler üstlenmiştir. Bu araştırmanın amacı Osmanlı eğitim sisteminin bir parçası olan Enderun Mektebi'nin çağdaş eğitim yaklaşımı olarak nasıl uygulanabileceğinin ortaya konmasıdır. Araştırma, bilimsel çalışmalarda tarihsel yöntem olarak kullanılan literatür taraması yöntemi yapılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler sistematik olarak sınıflandırılmış ve yorumlanmıştır. Araştırmada özel ve üstün yetenekli bireylere uygulanan eğitim modelleri ve Enderun Mektebi'nin incelenmesi yapılmış ve karşılaştırma ile bulgulara ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda Enderun Mektebi eğitim sisteminin çağının ötesinde bir eğitim kurumu olduğu ve uygulamalar ile Osmanlı devlet teşkilatında önemli devlet adamlarının yetiştirdiği tespit edilmiştir. Enderun Mektebi'nde uygulanan bütünsel yaklaşımın çağdaş bir eğitim yaklaşımı olarak kullanılabileceği Türk eğitim sisteminin ihtiyaçlarına uygun olarak geliştirilebilecek üstün yetenekli bireyler strateji ve uygulama planlarına kaynaklık edebileceği tespit edilmiştir.
II. Meşrutiyet'ten Cumhuriyet'e kadar huzur dersleri (1909-1922)

Osmanlı Devleti'nin yaklaşık iki yüz yıllık bir geleneği olan huzur dersleri, resmi olarak 1759'da başlamış ve 1923 yılına kadar devam etmiştir. Önemli bir kültürel faaliyet olan bu dersler, Ramazan ayında sarayda padişahın huzurunda dönemin meşhur bilginleri tarafından sekiz oturum şeklinde Kadı Beyzavi tefsirinin münazaralı biçimde müzakeresiyle gerçekleşmiştir. Genellikle Ramazan ayının ilk günlerinde icra edilen bu dersler, Sultan II. Abdülhamid devrinde değiştirilmiş ve dersler, haftanın iki günü yapılarak, Ramazan ayı boyunca devam etmiştir. Ancak Sultan Reşad dönemine geçişle birlikte bu zamanlama tercihine değişiklik getirilmiştir. Böylelikle dersler, eskiden olduğu gibi Ramazan'ın ilk günlerinde yapılmaya devam etmiştir. Sultan Vahidettin döneminde ise tekrar değişerek, Sultan II. Abdülhamid örneğinde olduğu gibi dersler, Ramazan ayı boyunca sürdürülmüştür. Derslerin icra mekanı olarak da 1909- 1922 yıllarında Dolmabahçe Sarayı ve Yıldız Sarayı tercih edilmiştir. Ramazan ayında sekiz oturum şeklinde yapılan bu derslerin iştirakçileri; başta padişah olmak üzere, dersin icrasından sorumlu olan mukarrir, mukarrire soru sormakla mükellef ve müzakereci konumunda olan muhataplardan oluşmuştur. Ayrıca dinleyici statüsünde bulunanlar ise padişahın en yakını şehzadeler, bunun yanı sıra sadrazamlar, şeyhülislamlar gibi ileri gelen devlet adamları ve mabeynerkanı memurlarıdır. Ek olarak kafes arkasında Harem-i Hümayun'daki kadınlar da bu dersleri dinlemişlerdir. Padişahın ve devlet adamlarının huzurunda icra edilmesi sebebiyle mukarrir ve muhatap seçimine özen gösterilmiştir. Bu sebeple, bu hocaların tayinlerinde liyakate ve belirli bir ilmi mevkiye yükselmiş olmalarına dikkat edilmesi, gönderilen emir ve tezkirelerde önemle ifade edilmiştir. Hud, Yusuf, Ra'd ve Hicr surelerinden ayetlerin tefsirinin yapıldığı söz konusu dönemde derslerde sadece tefsir konularına ve dini içerikli mevzulara değil bu ayetler ışığında dönemin toplumsal ve siyasal meselelerine de temas edilmiştir.
Fukuzawa Yukichi and Ahmet Mithat Efendi: A comperative study of the two leading figures of modernization in Japon and the Ottoman Empire in the 19 th century

Bu tez, 19. yüzyılın ikinci yarısında Japonya ve Osmanlı devletlerinin geçirmiş oldukları tecrübelerin öncü isimleri olan Fukuzawa Yukichi ile Ahmet Mithat Efendinin mukayeseli analizini içeren bir entellektüel tarih çalışmasıdır. Bu çalışmanın içeriği sözü edilen yazarların Batı ve kendi medeniyetlerine bakış açılarını, değerlendirme ve eleştirilerini içermektedir. Bu konuyu açıklığa kavuşturmak üzere diğer ilgili kavramlar olan gelişme, modernleşme, iktisat, bilim, bağımsızlık ve özgürlük gibi çağın modernleşme gündemini yoğun olarak oluşturan konular da ele alındı. Çalışmada sadece onların kendi medeniyetlerine olan eleştirel bakışları ile Batı'yı değerlendirmeleri analiz edilmemiş, aynı zamanda kendi toplumlarının geri kalmışlığı üzerine geliştirdikleri projeler de mukayeseli olarak tahlil edilmiştir.
6/702 numaralı şer'iye mahkemesi sicil ilamları

6/702 NUMARALI ÜSKÜDAR ŞER'İYYE MAHKEMESİ SİCİL i'LAMLARI MUSTAFA KIRMIZIGUL Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İslam Tarihi ve Sanatları Anabilim Dalı İslam Tarihi Bilim Dalı İncelediğimiz 6/702 numaralı Üsküdar Şer'iyye Mahkemesi Sicil i'lamat Defteri: H.1289-1290/M.1872- 1873 villan arasında Üsküdar Merkez ile ona bağlı kasaba ve köylerde vuku bulan adli vakalara ait mahkeme kararlarıyla ilgili Hamlan kapsamakladır. Bu çalışmamızda öncelikle Osmanlı Devletinde mahkeme, kadı, şer'iyye sicilin ı ve i'lam'lar hakkında bazı bilgiler verdik. Sonra sicil içindeki belgelerin özetlerim v<- transkripsiyonunu verdik,. Son olarak da konuların kısa bir değerlendirmesini yaptık. Çalışmamıza konu olan yıllar arasında Üsküdar, Anadolu Kadı Askerliğine bağlı bir kaza merkezi idi. Devirdeki nüfusunu kesin olarak bilemediğimiz Üsküdar'da, sicil i'lam defterimizdeki kayıtlarda 2 kasaba, 1 nahiye ve 12 köy adı geçmektedir. Şehir merkezindeki halk genellikle ticaret ve gündelik işçiliklerle geçimlerin/ temin ederken, köylerde yaşayan ahalinin toprağa dayalı çiftçilik ve rençperliklerle iştigal ettiklerini görmekteyiz. Ayrıca Üsküdar, Anadolu ile Başkentin arasında bir ><> güzergahı olduğu için o devirde de önemli bir merkez idi. Yine tezimize konu olan defterin incelenmesinden Üsküdar'da gayr-i Müslim tebaayla Müslümanlar aynı yerleşim merkezlerinde yaşadıkları ve aralarında bireysel adi vakalar dışında siyasi davalara rastlanmamıştır.
Educational activities of the Ottoman Jews from the last decades of the Empire to the early years of the Turkish Republic: The Alliance Israélite Universelle experience in light of Turkish and French archival documents (1860-1937)

Bu tez, Osmanlı İmparatorluğun son yılları ile Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yılları arasındaki zaman içinde Yahudiler tarafından gerçekleştirilen eğitim faaliyetlerini irdelemektedir. Çalışma, laik bir eğitim sistemi için Yahudiler tarafından yapılan reformlar, Osmanlı ve Türk Eğitim sistemindeki yenileşme sürecine paralel olarak karşılaştırmalı bir incelemeye tabi tutmaktadır. Örnek olay incelemesi olarak bir Fransız Yahudi eğitim kurumu olan Alyans İsrail Üniversel ele alınmış olup, bu örgüt tarafından 1860 daki kuruluşundan Türkiye'deki son okulunun kapanmasına kadar hayata geçirilen faaliyetleri incelenmiştir. Fransız kaynaklı bu okullar, Osmanlı ve Türk eğitim sistemlerine olan etkileri ve her birindeki sosyal hayata olan etkileşimleri dahil olmak üzere farklı çerçevelerde incelenmişlerdir. Bu kurumu incelemek üzere, heterojen Osmanlı devlet idari yapısı gözden geçirilmiş ve Osmanlı İmparatorluğu içindeki Yahudi cemaatlerin durumu dikkate alınmış ve çalışılmıştır. Çalışmada, Fransız arşiv belgeleri yanında, temel olarak Türkiye arşivlerindeki ilk ve ikinci el kaynaklar kullanılmıştır.
İspanyol gribinin dünya ve Osmanlı Devleti üzerindeki etkiler

20. yüzyılın en büyük felaketlerinden bir tanesi Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru ortaya çıkan salgın hastalıktır. 1918 yılının ilkbaharında Amerika'nın Kansas City şehrinde ortaya çıkan ve İspanyol gribi olarak adlandırılan grip salgını, Birinci Dünya Savaşı'nı etkilemekle kalmamış aynı zamanda milyonlarca insanın ölümüne yol açmıştır. Savaş dönemi olması nedeniyle sosyal hareketliliğin fazla olması bu hastalığın dünyanın dört bir yanına rahat bir biçimde yayılmasını oldukça kolaylaştırmıştır. Bu dönemde pek çok insan silah altına alındı veya mülteci olarak başka topraklara gitmeye mecbur bırakılmıştır. Salgını önlemek için yeni aşı denemeleri yapılmış ve yeni ilaçlar üretilmiştir, ancak bu çabalar gribin yayılmasını engelleyememiştir. Bu salgın neticesinde, dünya genelinde ölü sayısı ile ilgili olarak çeşitli sebeplerden dolayı bir ihtilaf olsa da bu sayı 50 milyon civarındadır. Dünyada genel ölüm ortalaması binde 2,5 ve 5 arasındadır. Gribin yol açtığı demografik yıkımın yanı sıra Birinci Dünya Savaşı'ndaki ordular bu salgından öylesine muzdarip olmuşlardır ki grip savaşın bitmesinde azımsanamayacak derecede etkili olmuştur. İspanyol gribi hemen hemen bütün dünyayı etkilerken Osmanlı Devleti de bu salgın hastalıktan kaçamamıştır. Salgın muhtemelen Avrupa üzerinden Osmanlı'ya giriş yapıp Anadolu'nun pek çok yerine ulaşmıştır. Salgınla mücadele edebilmek için okul gibi kamuya açık mekanların kapatılması gibi önlemler alınmıştır. Mevcut kaynakların yetersiz olması nedeniyle Osmanlı'da ölenlerin sayısı ile ilgili olarak tam net bir sayı ortaya koyulamasa da şu söylenebilir: Sadece başkentte İstanbul şehremanetine göre 6403 kişi hayatını kaybetmiştir. İstanbul'daki ölü sayısı ortalaması binde 5 ,6'dır.
Making justice: State, tax-farmers and peasants in the 18th century Ahkam registers of İstanbul

On sekizinci yüzyıl malikaneleşme süreci ve de bu sürecin devlet ve de toplum ilişkileri üzerindeki etkileri bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışmaya göre on sekizinci yüzyıldaki malikane sistemi devlet tarafindan sıkı bir şekilde kontrol edilmekteydi. Bu kontrol sonucunda Osmanlı Devleti topraklardan vergi toplayarak dönemin ekonomik buhranım yenebildi. Diğer yandan dönemin diğer bir sorunu ise devlet iktidarının, bu yeni süreçte, köylü gözündeki meşruiyeti problemiydi. Diğer bir deyişle, malikaneleşme ile ortaya çıkan yeni mülkiyet ilişkileri devlet iktidarının meşruiyetini ne derece etkilemişti sorusu bu tezin merkezim oluşturmakta. Tezde savunduğum üzere hem mülkiyet ilişkileri hem de toprak üzerinde hak talep eden grupların meşruiyeti Osmanlı devletinin koyduğu kurallarda yatmaktaydı. Hükümdarın adaletin dağıtıcısı pozisyonu-ki bu pozisyon toplum içerisindeki ahlaki bir konsensusa dayanmakta ve de köklerini İslam geleneğinden almaktadır-hem devlet iktidarım köylü gözünde meşrulaştırmış, hem de farklı grupların mülkiyet mücadelelerini düzenlemiş ve şekillendirmiştir. Adalet fikrini destekleyen en önemli unsur kuşkusuz Osmanlı devlet iktidarının taşra ve de merkez arasında kurduğu iletişim kanalıydı. Çünkü on sekizinci yüzyılda Osmanlı devleti Ahkam defterleri kanalıyla taşradaki sayısız şikayetleri dinleyerek hem meşruiyetini tebası gözünde koruyabilmiş hem de bu dönemin mülkiyet ilişkilerini denetle miştir. m