turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A turning point in the formation of the Kurdish left in Turkey: The Revolutionary Eastern Cultural Hearths (1969-1971)

Bu tez 1960'ların sonunda yükselen sosyal hareketliliği takip eden dönemde özerk bir Kürt sol hareketinin oluşumundaki başlangıç adımını Devrimci Doğu Kültür Ocakları üzerinden incelemektedir. Toplumsal mücadeledeki radikalleşme ve Türk solundaki kriz, resmi ideoloji dahilinde öne sürülen düşüncelerden duyulan rahatsızlıkla birlikte Kürt solunun ayrılığını ilerletmekteydi. Sosyalizm etkisi örgütün genel görünümünü şekillendirirken etnik sorunlara yönelik ilgi de zamanla artmıştır. Bu çalışma DDKO'ların, çoğunlukla sosyalist eğilimli Kürt gençliği liderliği ile etnik görüşler temelinde sosyalizm ve etnik meseleyi bir araya getiren ilk legal özerk Kürt örgütü olduğunu iddia etmektedir. Bu tez, siyasi bağlardan bağımsız olarak tüm Kürt halkını toplamayı ve onların günlük yaşamlarında yer etmeyi amaçlayarak, DDKO'ların sosyalist eğilimli ilk etnik-temelli kitle örgütü olup olmadığı sorusunu öne sürmektedir. Türkiye'nin doğu bölgelerine ait sorunların ele alınışı bu dönemde çoğunlukla iktisadi terimlerle kısıtlandığından, bu tez DDKO'ların bu sorunların etnik boyutunu öne çıkardığını belirtmektedir. Türk solundan miras alınmış iktisat-odaklı argümanlardan oluşan aşikar kalıntılara rağmen, bu çalışma, DDKO'ların Kürt milliyeti, dili, tarihi ve edebiyatı üzerinde artan ilgisini ortaya çıkarmaktadır. Yöntemsel olarak, Ocakların yayınları ve dava belgeleri, mülakatlar ile birlikte, bu çalışmanın birincil kaynaklarını oluşturmakta olup bunların içerikleri örgütsel açıdan Kürt solunun Türk solundan ayrışma yolunu ortaya çıkarmaktadır. DDKO'ların dava süreci Türkiye'deki Kürt hareketi üzerinde yegane bir miras olarak addedilse de, bu tez, bunun nihai öneminin hakkını vererek, DDKO'ları bir yandan sosyalist ve etnik görüşlerin birlikteliğini muhafaza ederek Türk solundan örgütleşme açısından ayrılan ilk örgüt olarak ele almaktadır.
Class conflict and civil war duration The Farc insurgency

Bu çalışma, sınıf çatışmalarının iç savaş süresi üzerindeki etkilerini araştırmaktadır. Kolombiya iç savaşı, FARC ayaklanması, sınıf temelli bir perspektiften incelenmektedir. Bu çalışmada, sınıf temelli iç savaşların sınıfsal olmayan iç savaşlardan, örneğin kimlik temelli iç savaşlar, daha uzun sürdüğü tartışılmaktadır. Çünkü; sınıfsal çatışmalar toplumun sosyal, politik ve ekonomik dinamiklerine yerleşmiş derin köklere sahiptir. İç savaş süresi literatüründe var olan teoriler incelenerek, sınıf çatışması bağlamında, dört ana arguman ileri sürülmüştür. Birincisi, pazarlık menzilinin büyüklüğü, savaşın süresini, karşıt sınıflara üye olan tarafların çıkar çatışması ve tercihlerinin farklılığı açısından etkiler. İkincisi, sınıfsal temelli çatışmalarda taahhüt problemlerinin ortaya çıkması olasıdır çünkü taraflar birbirlerine varoluşsal bir tehdit oluşturur ve bu da güvenilir bir şekilde taahhütte bulunmayı engeller. Üçüncüsü, fakirlik, sömürü ve ideolojik yakınlık ayaklanmaya katılımı ve verilen desteği arttırır ve bu savaşın süresini uzatır. Son olarak, veto yetkisi olan aktörlerin nitelik ve niceliğini düşünerek, dış müdahaleler savaşın süresini uzatır. Sonuçlar, Kolombiya iç savaşında, müzakere menzilinin kısa olduğunu, taahhüt problemlerinin ortaya çıktığını, ideolojik yakınlığın katılım ve desteği arttırdığını ve dış müdahalelerin belirleyici olduğunu göstermektedir.
Stability conditions in belgium

Belçika Flaman, Valon ve Brüksel bölgesi; Flamanca, Fransızca ve Almanca konuşan topluluklarıyla uzlaşmacılık ilkesini de geçmişşinde barındıran, Belçika anayasasında işaret edildiği üzere federal bir devlettir. Belçika, tarihi süreçte üniter bir yapıdan federal bir yapıya evrilmiş; bu süreç gerçekleşirken Belçika devletinin sonunun mu geldiği, devletin ikiye mi bölüneceği ile alakalı çok yoğun tartışmalar yaşanmıştır. Her ne kadar federalizm kusurları olan, zaman zaman eleştirilen bir sistem de olsa Belçika özelinde birçok olumlu ve birleştirici özelliği de bünyesinde barındırmaktadır. Bu çalışma, tarihi gerçekler, parti yaşantısı, Belçika kimliği, monarşi, anayasa / anayasa mahkemesinin rolü, Brüksel başta olmak üzere çift dilliliğin tecrübe edildiği belediyeler gibi Belçika'da istikrarı sağlayan koşulları ele almaktadır. Tezin içeriği birebir mülakatlar, akademik makale ve yayımlanmış kitaplara dayanmaktadır.
Hannah Arendt düşüncesinde 'Siyasal olan'

Hannah Arendt yaşamı boyunca siyasal faaliyetlere katılımı ve özgür/özerk biçimde kamusal alanda konuşmayı öne çıkarmıştır. Kitlesel olarak insanları düşünmemeye, eylemsiz biçimde konuşmaya ya da harekete yönelten egemenlik anlayışlarını 'siyaset dışı' ve/veya 'siyaset karşıtı' olarak nitelendirmiştir. Marksizm ve liberalizmi insanın özgürlüğünü çalışma, üretim ve tüketimin sürekliliğine indirgedikleri gerekçesiyle eleştirir. Bunun yanında totaliter rejimlerse insanlık durumunu dışlayıcı siyasete zorunlu bırakır ve düşünsel bir tekliğin içine hapseder. İnsanı eleştirel düşünceden uzaklaştırır, hakkı olan bir varlık olmaktan çıkarır ve insana itaat etmekten başka bir seçenek bırakmaz. Arendt gerçek siyasal eylemi ise 'doğumluluk', 'anımsama', 'hergünkülük', 'umut', 'şiddetsizlik' gibi kavramlar bağlamında tanımlar. Ona göre siyasal eylem, söz konusu kavramlar eşliğinde tekçi iradeyi reddetmeye, çoğulcu karaktere ve deneyime açık olmaya eğilimlidir. Arendt düşüncesinde dinamik ve ilkelere dayalı siyasal olan önemli bir vurgu olarak öne çıkar. Onun siyasal olanı kurduğunu iddia ettiği söz konusu özgürlükçü ilkelerin kökleri ise Heidegger, Kant ve Aristoteles'e dayanır. 'Şimdi ve orada olma' , 'sıçrayış', 'değişim', kavramlarının yanı sıra 'öteki/başkası ile birlikte bir 'yaşam alanı' kurabilme yollarının tartışmaya açıldığı Arendt düşüncesinde 'anlama', 'yargı gücü' , 'çoğulculuk' ve 'konuşmaya muktedir olma' onun siyasal olan anlayışını şekillendiren merkezi kavramlar olarak öne çıkar. Çalışma üç kısımdan oluşmaktadır. İlk kısımda antik Yunan ve modern dönemlerdeki siyasal olan kavrayışı hem siyasal yaşam pratiği hem de düşünsel kaynaklar düzleminde ele alınmaktadır. İkinci kısımda Arendt'in antik Yunan'a referansla zorunluluk ve özgürlük kategorileri arasında ortaya koyduğu ayrım ve modern siyasete eleştirisinin ayrıntıları şekillendirilmektedir. Üçüncü kısımda ise Arendt'in 'siyasal olan'ı kurduğunu iddia ettiği özgürlükçü ilkelerin felsefi köklerine değinilmektedir. Bu çalışmada Arendt'teki siyasal olan kavramsallaştırmasının dayandığı ilkeler tartışılmaktadır. Bu ilkelerin bugün önemli olduğu kadar önümüzdeki yıllarda da önemini koruyacağı vurgulanmaktadır. Tez boyunca Arendt'in 'siyasal olan ' kavrayışının güncel siyaseti kavramada yaptığı olumlu katkılar ortaya konmaktadır. Çalışmanın farklı kısımlarında Türkiye siyasal yaşamında kadın, Alevi, Kürt sorunu gibi başlıklar bu amaçla ele alınmaktadır. Sınıf ya da kimlik siyasetinin dışlayıcı egemenlik kavrayışı karşısında Arendt'in ilkelere dayalı özerk siyasal olan bakışının önemi tespit edilmiştir. Arendt'in özgürlüklerden taviz vermeyen sürekli gelişmeye açık ilkesel kavrayışı önemle vurgulanmıştır. Anahtar kavramlar: Hannah Arendt, Siyasal Olan, Özgürlükçü Cumhuriyetçilik, Çoğulculuk, Kamusal Alan, Konuşma, Eylem.
Cumhuriyet'in kurucu ideolojisine politik-teolojik bir yaklaşım

Modern bir yönetim biçimi olarak ulus-devlet, kendisinden önceki devlet modellerinden egemenlik ve meşruiyet kaynağı açısından önemli farklılıklar gösterir. Politik-teolojik bir zemine dayanan bu farklılık, din ve dini unsurların dönüşümünde/değişiminde, 'seküler kutsallık'ların oluşumunda etkin rol oynamıştır. Bir ulus-devlet olarak kurulan Türkiye Cumhuriyeti de egemenlik ve meşruiyet anlayışındaki değişim ve dönüşümle var olmuştur. Bu çalışmada, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucu ideolojisinde egemenlik, meşruiyet, ulus inşası gibi konulardaki politik-teolojik yaklaşımlar ele alınmıştır
The Requlation approach and state theory: A critical appraisal

oz DÜZENLEME YAKLAŞIMI VE DEVLET KURAMI: ELEŞTİREL BİR DEĞERLENDİRME Güven, Ali Burak Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Raşit Kaya Temmuz 1999, 118 sayfa Bu çalışma siyasal iktisat alanındaki düzenleme yaklaşımının devlet kuramına ilişkin açılımlarını irdeliyor. Çağcıl kapitalist gelişmenin düzenlemeci betimini genel olarak ele aldıktan sonra, düzenleme yazınında devlet kuramına ilişkin öğeleri saptıyor, bu yaklaşımla özdeşleştirilen devlet kuramcılarının çalışmalarının eleştirel bir değerlendirmesine girişiyor. Dolayısıyla söz konusu yazının devlet kuramı için önemini ortaya koymak, bir yandan da düzenleme yaklaşımına dayalı devlet kuramlarının bir takım sınırlılıklarına işaret etmek bu tezin başlıca amaçlarından birini oluşturuyor. Sonuçta, düzenleme kuramının kapitalist devletin eleştirel çözümlemeleri için verimli bir zemin oluşturabildiği, devletin düzenlemeci betimlerine özgü sınırlılıkların ise başlı başına siyasal bir mantığın bu yaklaşıma eklemlenmesiyle aşılabileceği ileri sürülüyor.
Samiha Ayverdi: Türk siyasal hayatı çerçevesinde bir inceleme

Osmanlı İmparatorluğu'nun reformlar ile başlayan ve bir dizi dönüşüm ile devam eden sürecinin en önemli parçalarından biri; tebaa kabul edilen topluluğun kamuya evrilmesi idi. Kamuyu oluşturan bireylerin hak ve özgürlük arayışları ile siyasal dönüşümler bir zaman çizgisi içerisinde, Samiha Ayverdi'nin hayatı etrafında incelenmeye çalışılmıştır. Kadınların yazın hayatında yerlerini almasında gazetenin öneminden başlayarak, savaşların onları birer kamusal aktör haline getirmesine değinilmiştir. Cemiyetler ve çalışma alanına hangi zaman dilimlerinde giriş yaptıkları çalışmamızda yer almıştır. Bu gelişmelerin Samiha Ayverdi'yi büyüten kültür hayatına katkıları gözlemlenmeye çalışılmıştır. Bu dönüşüm Milli Mücadele yıllarında kadınların cephe gerisi destek alanlarında ve iş hayatında da yerini alması ve yeni Cumhuriyet rejiminde önemli bir misyon elde etmesi ile sonuçlanmıştır. 1905 yılında doğan Samiha Ayverdi, bu zaman çizelgesinde önce bir Osmanlı kadını olarak ardından da yeni rejimin bir bireyi olarak hayatını sürdürmüş ve bu geçiş döneminin tüm sancılarını içerisinde barındırmıştır. Çalışmamızda bu görüşümüzü Samiha Ayverdi'nin hatıraları ve eserleri üzerinden incelemiş bulunmaktayız. Samiha Ayverdi'nin hayatının siyasal etkiler ve olaylar çerçevesinde incelendiği bu çalışmada, Ayverdi'nin hayatı üç ana bölüme ayrılmıştır. Osmanlı kadını olarak doğup büyümüş olduğu, klasik bir Osmanlı konak hayatını yaşadığı, işgal yıllarını İstanbul'da gördüğü ve erken yaşta bir evlilik yaptığı birinci kısım; tasavvuf yolculuğuna başladığı ve yazın hayatında yerini aldığı, peş peşe eserler verdiği ve kendini -hayatında bir mana arayışında tasvir ettiği ikinci kısım, 1960 yılı ile başlayan ve gittikçe ideolojik bir hal alan üçüncü kısım. Çalışmamızın amacı Samiha Ayverdi'nin hayatındaki bu üç ana zaman dilimi ile Türk siyasal hayatındaki gelişmelerin birbiri ile etkileşimini incelemektir
Frantz Fanon'un pespektifinden Kwame Nkrumah'nın Gana'sında post kolonyal devlet ve liderlik

Bu tez sömürgecilik mirasının uzantılarını ve bunların devlet dinamiklerini ve kavramını ve Nkrumah'nın Gana'da dokuz yıl süren liderliğini nasıl etkilediğini araştırır. Altın Sahili'nin sömürgecilik tarihine ve Nkrumah'nın gelişme ve bütünleşmeye yönelik yayılmacı politikalarına dayanarak, bağımsızlık sonrası ekonomik, siyasi ve kültürel sorunları inceler. Bu araştırma, Frantz Fanon gibi üçüncü dünya aydınlarının ve post-kolonyal ve bağımlılık okullarının bir parçası olanların perspektiflerinden yararlanmıştır. Araştırma, devlet yapıları ve yönetişim aygıtı kavramlarını sömürgeciliğin kalıntıları olarak; emperyalizm ve neo-kolonyalizm, yeniden kabilecilik, klientalizm ve yabancılaşma, despotizm, otoriterizm gibi baskı süreçlerini, bir liderin modernleşme düşüncesini ve milli kültür yoksunluğunu Gana'daki ilerlemeye ve sürdürülebilir insani gelişmeye karşı bazı büyük engeller olarak tanımlar. Bu çalışma, Gana konusunda da belirtildiği üzere post-kolonyal Afrika'daki en büyük sorunun genel olarak yabancılaşmanın bir meselesi olduğu sonucuna varır.
Aux armes, jeunes! La militarisation de la jeunesse en Turquie À travers les manuels scolaires (1926-1945)

19. yüzyıldan itibaren modern devletler, zorunlu askerlik pratiği ve savaşların topyekunlaşmasına paralel olarak, gençleri askerliğe hazırlamak amacıyla gençlerin militarizasyonunu hedefleyen politikalar uygulamaya başlamışlardır. Bu çalışmada, Cumhuriyet'in ilk yıllarından itibaren uygulamaya konan benzer politikalar ele alınmıştır. İki dünya savaşı arasındaki ruh hali ve pratiklerden etkilenerek, Cumhuriyet'in kurulduğu ve konsolide olduğu dönemde şekillenen bu politikalardan ilki, gençlerin paramiliter örgütlerinin oluşturulması diğeri ise gençlere sivil okullarda askerlik dersleri verilmesidir. Bu çalışmada, 1926 yılında erkek ortaokul ve lise öğrencileri için, 1937 yılında da kız öğrenciler için müfredata konan Askerliğe Hazırlık dersleri, gençlerin militarize edilmesi kapsamında incelenmiş; Cumhuriyet'in gençliğe bakışı, hedeflediği militarist politikalar, gençlere dönük kullandığı söylem, dönemin Askerliğe Hazırlık dersi kitaplarından hareketle tartışılmaya çalışılmıştır.
Demokrat Parti Döneminin muhafazakar kültür politikaları

Türkiye'de muhafazakarlık, cumhuriyet devrimlerine karşı kültürel bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. II. Dünya Savaşı sonrası Türkiye'de çok partili sisteme geçilmesiyle birlikte farklı siyasal ideolojiler siyasal temsiliyet bulmuşlardır. Muhafazakarlık da bu süreçte gerek CHP gerekse de DP'de güç kazanmıştır. DP'nin iktidara gelmesiyle de siyasal temsil gücünü pekiştirmiştir. Bu çalışma tarihsel bir seyir izleyerek, siyasal dönüşümlerle beraber DP'nin kültür politikalarına odaklanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Demokrat Partinin kültür politikasının siyaset ve dönüşümlerle etkisi incelenerek, Demokrat Partinin kültür politikasının ne derece muhafazakar olduğunu araştırmaktır. Muhafazakarlık, hızlı sosyal değişmeye direnen ve geleneksel normları destekleme eğiliminde olan bir siyasi felsefedir. Aynı zamanda gelenekle bağından dolayı her ülkede farklı şekilde ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda muhafazakarlığın Kıta Avrupa'sında, İngiltere, Amerika'da ve Türkiye'de nasıl geliştiği incelenmiştir. Cumhuriyet döneminde siyasi ve kültürel dönüşüm yaşanmış ve bu dönüşüme karşı muhafazakarlık, Türkiye'de Kemalizm'e ve inkılaplarına kültürel bir tepki olarak çıkmıştır. Bu dönemde milli kültür politikaları uygulanmıştır. Bu bağlamda cumhuriyet döneminin kültür politikaları incelenmiştir. İnönü döneminde ise hümanizmaya geçilmiş, ancak II. Dünya Savaşının sona ermesiyle birlikte Hümanizma terk edilmiştir. 1946'da çok partili sisteme geçişle başlayan bu süreçte siyasi bir kırılma olmuş, 1947'de DP ve CHP beraber bir değişim süreci yaşamış, bu da kültür politikasına yansımıştır. Bu dönemde her iki partide de kültürel olarak milliyetçi muhafazakar kültür politikaları hakim olmuştur. Dolayısıyla DP'nin kültür politikası, yeni değil CHP'nin devamı niteliğindedir. 1947- 1954 arası her iki partide de Sağ Kemalizm hakim olmuş 1954 seçimlerinden sonra ideolojik olarak ayrışma yaşanmıştır.
Ara rejim döneminde Türkiye'de siyasal hayat (1980-1983)

Çalışmamızda ele aldığımız askeri rejim sürecini daha iyi analiz edebilmek için 12 Eylül 1980 tarihinden öncesine uzanan ordu-siyaset ilişkisini ortaya koymak gerekmektedir. Cumhuriyet'in kuruluşunda büyük rol oynayan Türk ordusu, kendini her zaman Cumhuriyet'in teminatı olarak görmüştür. Mustafa Kemal Atatürk döneminde ordunun yönetime sadakati sağlanmıştır. Ancak İsmet İnönü döneminden itibaren ordunun siyasete açıkça başlayan müdahaleleri uzun yıllar devam etmiştir. Ordunun en etkin olduğu dönem ise 12 Eylül 1980 tarihinden başlayıp yaklaşık 3 yıl 3 ay süren ara rejim dönemi olmuştur. Genelkurmay Başkanı Orgeneral Kenan Evren başkanlığında yönetime el koyan Milli Güvenlik Konseyi demokrasiyi tekrar inşa etme adına 3 yıllık sürede Türkiye'nin siyasi yapısını yeniden dizayn etmiştir. Bu dönemde bünyesinde MGK'yı ve Danışma Meclisi'ni barındıran Kurucu Meclis oluşturulmuştur. Sırasıyla yeni anayasa, çok sayıda kanunla birlikte yeni siyasi partiler ve milletvekili seçim kanunu oluşturulmuştur. Nihayetinde 6 Kasım 1983 tarihinde yapılan seçimler sonucunda askeri rejim son bulmuş ve sivil hükümet kurulmuştur. Kenan Evren, demokrasiyi yeniden tesis etme gayesiyle çıktığı bu yolda antidemokratik uygulamalardan da kaçınmamıştır. Türkiye'nin tüm illerinde halka hitaben konuşmalar yapan Kenan Evren, hem darbeyi hem de darbe sonrasındaki antidemokratik uygulamaları meşrulaştırmak için çaba harcamıştır. Bu süreçte uyguladığı baskı politikası da muhalif seslerin çıkmasını büyük ölçüde engellemiştir. Ancak 1983 seçimleri sonucunda halkın sivil bir iktidarı tercih etmiş olması, Kenan Evren'in uygulamalarına gösterilen tepkinin somut bir şekli olarak değerlendirilmiştir. Bu çalışmamızda Türkiye'deki ordu ve siyaset ilişkisine değinilmekle birlikte 12 Eylül 1980 darbesinden 6 Kasım 1983 milletvekili genel seçimlerine kadar geçen süreçte, oluşturulan yeni siyasi yapı, halkın ve basının askeri rejim politikalarına yaklaşımı incelenmiştir. Ayrıca ülkeyi darbe sürecine getiren birçok etken ele alınmakla beraber sağ ve sol düşüncenin darbeden sonra nasıl bir değişim yaşadığı ve terörle mücadelede elde edilen sonuçlar değerlendirilmiştir.
6-7 eylül olayları ışığında Türk basınında Yunan imgesi

6-7 Eylül Olayları, Türkiye'nin yakın tarihinde yaşanmış ve başta Rumlar olmak üzere diğer azınlık vatandaşlarını da maddi ve manevi anlamda derinden etkilemiş bir olaydır. 1955 yılında yaşanan olay, Selanik'te Atatürk'ün doğduğu eve atılan bomba haberinin duyulmasının ardından İstanbul'da özellikle Beyoğlu'nda başlayan gösterilerin Rumlar'ın yaşadığı evler ve dükkanlarının yağmalanmasıyla sonuçlanmıştır. Bu olay, ilk aşamada özellikle Rum vatandaşların topluma karşı güvensizlik hissi yaşamasına, uzun dönemde ise 1964 Göçü ile beraber İstanbul'dan ayrılmalarına dek etkilerini göstermiştir. Bu çalışmanın amacı, 6-7 Eylül Olayları'nda basının rolünü incelemektir. Bu amaçla, Hürriyet, İstanbul Ekspres, Vatan, Akşam ve Zafer gazetelerinin 1955 yılına ait Ağustos, Eylül ve Ekim tarihli sayıları üzerine arşiv taraması yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde 6-7 Eylül Olayları'nın tarihsel arka planı verilmiştir. İkinci bölümde, arşiv taraması yapılan beş gazete üzerinden içerik analizi yapılarak basının 6-7 Eylül Olayları'ndaki etkisi incelenmiştir. Son bölümde ise, 6-7 Eylül Olayları sonrasında oluşan toplumsal hayat tanıklıklar, 1964 Göçü, İstanbul'un değişen yapısı, köyden kente göç ve görsel kültür kavramları üzerinden değerlendirilmiştir.
5 Haziran 1977 genel seçimlerinin 1973 seçimleriyle karşılaştırmalı analizi

Genel Seçimlerinin 1973 Seçimleri ile Karşılaştırmalı Analizi adlı yüksek lisans çalışması, iki ana bölümden oluşmaktadır. Bunlar: Seçim Sistemleri ve Demokrasi, 5 Haziran 1977 Genel Seçimlerinin Analizi. ilk bölüm olan 'Seçim Sistemleri ve Demokrasi' kısmında, seçim tarihi, demokrasinin gelişimi, ilkeleri ve seçim sistemleri, özellikle çoğunluk, nispi temsil ve karma sistemler ele alınmış; nispi ve çoğunluk sistemlerinin türleri, uygulamaları ve bu seçim sistemlerinin siyasal sistem üzerindeki etkileri ile neticeleri üzerinde durulmuştur. Bu bölümde yine Türkiye'deki seçme ve seçilme hakkının hukuki yönü, 1977 genel seçimlerinin nasıl bir seçim sistemi ile yapıldığı ve vatandaşların seçme haklarındaki sınırlamalar ele alınmıştır. Ayrıca aynı bölüm içinde 1977 genel seçimlerine kadar olan Cumhuriyet tarihindeki seçim sistemlerinin hangi sisteme göre yapıldığı ve bu sistemlerin siyasal sonuçlarına değinilmiştir. İkinci bölüm 5 Haziran 1977 genel seçimlerinin 1973 seçimleri ile karşılaştırmalı bir analizini içermektedir ki bu bölüm, hazırlanan çalışmanın ana bölümüdür. Bu bölümde öncelikle karşılaştırmalı bir analize yer verilmiş; 5 Haziran 1977 genel seçimlerinin siyasal katılma, nüfus, seçmen yapıları, sosyo-ekonomik yapı, aşkın-eksik temsil, partilerin sandalye sayılarındaki değişiklikler, milletvekillerinin meslek ve yaşları gibi konular açısından bir önceki seçim sonuçları ile değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bununla birlikte siyasal yelpazedeki parçalanmalar, seçmen tabanındaki kaymalar ve bunun sonucunda seçmenlerin parti tercihlerindeki değişikliklere de yer verilmiştir, ikinci olarak ise 1977 genel seçimlerinin siyasal partiler açısından analizi yapılmaya çalışılmıştır. Yapılan çalışmada partilerin oy aralıkları, sandalye kazandığı- kazanamadığı iller, seçime katılma oranları, parti sayısı gibi bir takım nicel verileri de içerecek şekilde siyasal partilerin seçim sonucundaki durumları, iki seçim arasında siyasal partilerdeki değişiklikler ve bu değişikliklerin seçim sonuçlarına etkileri açıklanmaya çalışılmıştır. Bu bölümde son olarak ele alınan konu ise bölgeler açısından seçimlerin değerlendirilmesi ve analizdir. Türkiye on bölgeye ayrılarak her bölgenin seçmen yapısı, partilerin oyları, sandalye sayıları gibi bir takım nicel veriler karşılaştırmalı olarak açıklanmaya çalışılmıştır. Bölgelerin siyasal partiler açısından görünümü bu görünümdeki 102 değişiklikler, bölgeler arası seçmen tercihlerindeki farklılıklar ele alınan konular arasındadır. Bu bölümdeki açıklamaların yapılması esnasında gerekli tablo, grafik ve haritalara yer verilmiştir. Sonuç bölümünde ise yapılan bu çalışmaların genel bir özeti niteliğindeki açıklamalara yer verilmiştir.
IX. Dönem TBMM Çorum milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri

14 Mayıs 1950 yılında yapılan seçimlerde Anadolu'nun her yerinden gelen halkın seçtiği milletvekillerinden meydana gelen Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Çorum'da sekiz milletvekili ile temsil edilmişti.1950- 1954 yılları arasında görev yapan 9. Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Çorum ili milletvekilleri; Ahmet Başıbüyük, Sedat Baran, Şevki Gürses, Hüseyin Ortakçıoğlu, Saip Özer, Hasan Ali Vural, Hakkı Yemeniciler idi. IX. Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yer alan Çorum milletvekilleri Meclis'te çeşitli konular üzerine yaptıkları konuşmalarla, verdikleri kanun teklifleri ve önergelerle görüşlerini ortaya koymuşlardı. Milletvekillerinin yer aldığı komisyonlar, iştirak ettikleri inceleme heyetleri, üzerlerinde bulundurdukları çeşitli üyelikler, yürüttükleri görevler de bulunmaktaydı. Türkiye Büyük Millet Meclisi, büyük sıkıntılar yaşamış bir coğrafyayı imar etmek, geri kalmış bir toplumu kalkındırarak medeni değerlerle buluşmasını sağlamak gibi zorlukları biçimlendirmeye uğraşmıştı. Bu uğraş içerisinde, ülkenin birçok bölgesinden gelen milletvekillerinin ortaya koyduğu fedakarlık ve çabalara, Çorum ilini temsil eden milletvekilleri de ellerinden gelen katkıyı yapmışlardı.
State actors and the effects of international crisis on asylum policy in Canada and Turkey

Son 25 yılda ilgili literatürün bulgularına göre gelişmiş ülkelerin iltica politikaları gittikçe daha kısıtlayıcı ve seçici bir hal almıştır. Güvenlik alanındaki çalışmalarla da ilintili olarak 'inülteci' ve 'sığınmacı' tanımlarındaki değişimlerle ilgili akademik tartışmalar sürmekte de olsa genelde Cenevre Sözleşmesi tanımı ve butanıma göre çatışmadan kaçmak amacıyla başka bir ülkeye sığınan kimselerin mülteci tanımı altında değerlendirilmeleri söz konusudur. Bu araştırma iltica politikalarını etkileyen altı ana unsuru dört tarihsel vaka için incelemektedir. Bu vaka analizi Kanada ve Türkiye için 1988- 1992 ile 2001- 2005 yılları arasında yaşanan ve çatışma sonunda ülkelerinden ayrılarak Türkiye'ye ya da Kanada'ya sığınan ya da iltica talebinde bulunan kişiler için uygulanan iltica politikalarını incelemektedir. Çalışma yeni bir metod olan ADVIAN kategorilendirmesi kullanarak unsurlar arasında lineer olmayan ilişkilerden yola çıkmak suretiyle aktif, pasif ve elzem unsurları ve bu unsurların bir sistem olarak nasıl etkileştiklerini incelemeyi mümkün kılar. Çalışma incelenen dönemlere ilişkin raporlar ve yayınların incelenmesinin yanı sıra her iki ülkede elit mülakatlarıyla araştırılmıştır. Farklı unsurların aralarındaki etkileşimin incelenmesi suretiyle bu araştırma, iltica politikalarının karşılaştırmalı olarak incelenebilmesi ve farklı vakalarda ortak etkileşim örüntülerinin oluşması konusunda araştırmalar yapılabilmesine katkıda bulunmaktadır.