turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çanakkale ili Ayvacık ilçesi 'Adatepe köyü mezar taşları'

Tezimde konu edinilen Adatepe Köyü Çanakkale İlinin Ayvacık İlçesine bağlı olup Küçükkuyu Beldesine yakın bir yerleşim alanıdır. Bu çalışma kapsamında ele alınan mezar taşları Adatepe köy mezarlığında ve Adatepe Tarihi köy mezarlığında yer almaktadır. Adatepe tarihi köy mezarlığında ve köy mezarlığında bulunan mezar taşları ile ilgili daha önce detaylı ve bilimsel bir çalışma yapılmamıştır. Bu nedenle bu çalışma kapsamında; köyde yer alan mezar taşlarının çevre köylerdeki mezar taşları ile karşılaştırılması, gün geçtikçe tahrip edilen mezar taşlarının belgelenmesi ve Anadolu Türk Sanatı içerisinde yerinin ve öneminin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Amacımıza ulaşabilmemiz için mezar taşlarının tek tek ölçüleri alınmış, detaylı fotoğrafları çekilmiştir. Mezar taşları ayrıntılı olarak tanımlanarak kitabe kısımlarından tarihlendirilme yapılmıştır. Çoğunlukla 18. ve 19. yüzyıla tarihlendirilen mezar taşları bölgedeki diğer köylerde yer alan mezar taşları ile karşılaştırılarak benzer özellikler taşıyan elemanlar tespit edilmiş ve ortak bir repertuar oluşturulmaya çalışılmıştır2017, 2018 ve 2019 yıllarında çalışmasını yaptığımız köydeki mezar taşlarının bazılarının defineciler tarafından çalındığı tespit edilmiştir ve bu durum belgelendirme aşamasında çalışmamıza olumsuz yansımıştır. Mezarlarımız tükenmez bir etnografik malzeme deposudur ve gün geçtikçe sayıları azalmaktadır. Bu anlamda Adatepe köyünde yer alan ve daha önce detaylı olarak araştırması yapılmayan mezar taşları belgelenerek bilim dünyasına ayrıntılı bir şekilde aktarılmaya çalışılmıştır.
Anadolu'da kaya çanakları

Bu çalışmada, libasyon törenlerinin önemli bir elemanı olan kaya çanaklarının kökeni, konumlarına göre dağılımı, kült törenlerindeki yeri ve kullanım biçimi ele alınmıştır. Kaya çanakları biçimlerine göre 7 başlık altında toplanmıştır.
Doğu akdeniz liman kentleri'nde yıkanma ve temizlik mimarisine örnek: Phaselis Küçük Hamam ve latrinası

Yaşamın kaynağı su ve insanoğlunun yolu, kimi zaman iyi kimi zaman kötü şartlarda kesişmiştir. Her iki şart için de maddi ya da manevi çözümler üretilmiş, bir şekilde bu birliktelik devam ettirilmiş ve su hem susuzluk gidermek hem de temizlik için kullanılmıştır. Yerleşik hayata geçince tuvalet ve yıkanma ihtiyaçları için de kapalı alanlara gerek duyulmuş, daha sonra da hamam ve latrinaların ortaya çıkış süreci başlamıştır. Bu çalışma, temizliğin, hamam ve latrinaların köklerini, Phaselis Hamam ve Latrinasını merkeze alarak, Doğu Akdeniz Liman kentlerinden örnekler ile birlikte analiz edip, yorumlamayı amaçlamaktadır. Bunu yaparken, öncelikle suyun insanoğlunun hayatındaki hem fiziksel hem ritüel olarak yeri, suya verilen önemin onun için inşa edilen yapılarda nasıl devam ettirildiği ve suyun temizlik ile olan birlikteliği incelenecektir. İnsan hayatının vazgeçilmesi olması dolayısı ile temizlik kavramının antik çağdan günümüze izlediği yol mekansal olarak ele alınacak, ilk hamam ve tuvalet yapılarının ne şekilde ve nerelerde ortaya çıktığı aktarılacaktır. Bu çalışmada, hamam ve tuvalet yapılarının Roma dönemine gelene kadar geçirdiği evreler örneklenecek, Roma dönemine gelindiğinde geçmişş dönemlerle olan bağlar ve yeniliklerle birlikte Roma Hamam ve Latrinasının sosyal hayat içinde geldiği nokta ortaya konacaktır. Son olarak da konumuz olan Phaselis Küçük Hamam ve Latrinasının, Phaselis kenti içindeki konumu ve mimari özellikleri incelenerek, hazırlanmış olan rölöveleri ve restorasyon önerileri sunulacaktır. Yapılan çalışmalar sonucunda, Phaselis Küçük Hamam ve Latrinasının, günümüzdeki durumu ile kullanıldığı dönemlerdeki durumunun daha sağlıklı olarak karşılaştırılması hedeflenmektedir.
Laodikeia mimari bloklarındaki bitkisel ve figüratif kabartmalar

Lykos Laodikeiası'nda 2002 yılından günümüze kadar devam eden sistemli kazı çalışmaları, Roma İmparatorluk Dönemi ve Geç Antikçağ'da inşa edilen önemli, anıtsal ve zengin cephe süslemesine sahip yapıların açığa çıkartılmasını sağlamıştır. Söz konusu yapılar, kentin merkezinde konumlandırılan, İmparatorluk ve Laodikeia'nın dini, siyasi, kültürel yapısını ve politik propagandalarını yansıtan, ekonomik gücünü ortaya koyan kamusal ve dini yapılardan oluşmaktadır. Çalışmamızın ana konusu, bu yapıların süslemelerinde karşımıza çıkan bitki, hayvan ve obje gibi çeşitli figürlerin betimlendiği mimari bloklardır. Söz konusu figürler, sütun, başlık, konsol, konsollu geison, tavan kaseti, kemer kaseti gibi çeşitli mimari bloklar üzerinde tespit edilmiştir. Çalışma kapsamında çam, meşe, incir, nar, elma, üzüm, sarmaşık, saparna, akanthus, enginar, haşhaş, tahıl başağı, saz, patlıcan/kabak gibi bitkisel figürler, fil, sığır, keçi, domuz, kurt, köpek, kartal, turna kuşu, horoz, denizatı, yunus, Akdeniz foku, balık, kaplumbağa ve yılan gibi hayvan figürleri, bereket boynuzu, yıldırım demeti, kerykeion, lobut, çelenk, kalkan, kılıç ve vazo gibi çeşitli objelerden oluşan figürler ele alınmış ve değerlendirilmiştir. Özellikle Roma İmparatorluk Dönemi'ne tarihlendirilen çeşitli yapılara ait mimari blokların dekorasyonunda kullanılan bu tip figüratif bezemeler, günümüze kadar yapılan mimari bezeme çalışmalarında göz ardı edilerek, ikonografik açıdan detaylı bir şekilde irdelenmemiştir. Bu çalışmada, söz konusu figürlerin, antik dönem boyunca hangi amaçlarla kullanıldığını belirleyerek, mimari yapıların inşa sürecinde hangi düşüncelerle yapı programına ve dekorasyona dahil edildiği konusunda çeşitli görüşler öne sürülmüştür. Laodikeia ve Lykos Vadisi'nin coğrafi, dini, siyasi, ekonomik ve kültürel süreçlerini ele alarak oluşturduğumuz bu çalışmada, Anadolu'da Roma İmparatorluk Dönemi'nde kurulan çağdaş kentler ve yapılar da değerlendirilmeye alınarak, bölgeye ve döneme özgü işlenen figüratif bezemeler belirlenmeye çalışılmış, yapı ile figür arasındaki ilişki, figürün ikonografik anlamı gibi çeşitli sorulara cevaplar aranmıştır. Bu bağlamda, Laodikeia ile çeşitli kentler/bölgeler ve atölyeler arasındaki stilistik etkileşim konusunda önerilerin getirilmesi de mümkün olmuştur.
Karain Mağarası kenar kazıyıcılarının teknolojik ve tipolojik evrimi

Antalya yakınlarında yer aian Karain mağarasında 1985 yılından günümüze değin yapılan arkeolojik kazılar sonucunda, Anadolu Paleolitlği için gerçekten önemli ve yeni bilgiler sağlanmıştır. Elde edilen bu bilgilerin yanı sıra, Karain mağarası yontmataş endüstrisiyle ilgili ayrıntılı çalışmalara da ihtiyaç duyulmuştur. Bu nedenle, Karain mağarası Orta Paieolitik yontmataş endüstrisi içinde en yaygın alet grubu olan kenar kazıyıcılar üzerinde teknolojik ve tipoiojik analizler yapılmıştır. Konuyla ilgili oluşturulan zengin karşılaştırma materyali ve çok kapsamlı veriler, bu çalışma ile bilim dünyasına sunulmaktadır. Ayrıca, Avrupa, Yakındoğu ve Zagros bölgeleri arasındaki durumu çok iyi bilinemeyen Karain mağarasının, Zagros bölgesinde yer alan sterle karşılaştırması yapılarak, bu sitter arasındaki farklı konumu ortaya konulmuştur.
Urartu'da dokumacılık

Anadolu'da Neolitik Çağ ile başlayan dokumacılık faaliyetleri Urartular'a kadar artarak devam etmiştir. Ancak 'Urartu'da Dokumacılık' ile ilgili elimizdeki veriler çok fazla değildir. Urartular kumaş için yün, keten ve ipek gibi hammaddeleri kullanmışlardır. Ayrıca dokuma aleti yapımında bronz, kemik, pişmiş toprak ve ahşap gibi hammaddelerden faydalanmışlardır. Urartular'da ağırşak, tezgah ağırlığı, dokuma tezgahı, iğ, tarak, spatula ve mekik gibi aletlerin kullanıldığı tespit edilmiştir. Urartular'ın kullandıkları dokuma tezgahı diğer uygarlıklardaki dokuma tezgahlarından farklı bir tür olarak karşımıza çıkmaktadır. Özetle; arkeolojik çalışmalardan, yazılı kaynaklardan ve görsel sanatlardan yola çıkarak Urartu'da dokumacılığın önemli bir yere sahip olduğunu söyleyebiliriz. Dokumacılığın hem saray kontrolündeki atölyelerde hem de kadın işçiler tarafından tek kişilik ya da iki kişilik dokuma tezgahlarında yapılan bir faaliyet olduğunu ifade edebiliriz.
Antik Yunan ve Roma'da din, mitos ve çocuk görünümlü tanrılar

İAntik Yunan ve Roma'da Din, Mitos ve Çocuk Görünümlü Tanrılar? isimli bu tez çalışmasında, söz konusu uygarlıklarda çocuk tanrı olarak kabul edilmiş ve çocuk görünümünde betimlenmiş dört tanrı işlenmiştir. Bu tanrılar arasında Eros, Triptolemos ve Harpokrates her zaman çocuk formunda tasvir edilmiş tanrılar olmakla beraber Dionysos sadece çocukluğu betimlenmiş yetişkin bir tanrıdır. Çalışmamızda öncelikli olarak mitosun anlamı, bir kavram olarak antik dönem ve günümüzde nasıl algılandığı ve neyi ifade ettiği irdelenmiştir. Devamında değişen toplumsal ve siyasal yapı içerisindeki yerini ve önemini gözlemleyebilmek için mitos kavramı, tarihsel süreç içerisinde incelenmiştir. Sonraki aşamada tez konumuz olan dört tanrı belli başlı mitosları çerçevesinde münferit olarak ele alınmıştır. Tezimizin asıl amacı çocuk görünümlü bir varlığa tanrısallık yüklenişinin nedenlerini bulmak olduğundan, çocuk tanrı inanışı kavramsal açıdan ele alınmış ve bunun arka planında nasıl bir düşünce biçiminin yattığı araştırılmıştır. Bu araştırma esnasında çocuk görünümlü tanrılar arasında önemli müşterek düşünce ve inanç kalıplarının var olduğu belirlenmiştir. Konu üzerindeki değerlendirmelerimiz bütünüyle arkeolojik ve filolojik deliller ve antik kaynaklar ışığında olup tüm yorum ve saptamalar yine bu doğrultuda yapılmıştır.
Latmos dağları Güzeltepe'deki antik yerleşim -topografik bir inceleme-

öz Bu yüksek lisans tezinde, Latmos Dağları'nda, Aydın İli Bağarası Kasabası'na bağlı Güzeltepe Köyü yakınında bulunan, daha önce incelenmemiş bir antik yerleşimin, topoğrafik açıdan ele alınarak yerleşim karakterinin saptanması amaçlanmaktadır. 1999- 2001 Herakleia - Latmos Yüzey Araştırması kapsamında, yerleşimde arazi ölçüm ve gözlemlerine dayanan çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Yerleşimin topoğrafik genel planı çıkartılarak, gerekli görülen detay çizimleri yapılmış, saptanan yapılar sistemli bir şekilde incelenmiştir. Benzer karakterdeki yerleşimler göz önüne alınarak, tez konusu yerleşimin yalan merkez konumundaki Herakleia Kenti ile ilişkisi açığa çıkarılmıştır.
Batı Toros mağaraları kemik aletleri

Batı Toroslar'da yer alan Katran Dağı mağaraları kazıları sonucu ele geçen kemik aletlerin incelenmesi, tekno-tipolojik sınıflandırmalarının ve değerlendirmelerinin yapılması, Karain, Suluin ve Öküzini mağaraları arasındaki benzerlik, farklılık ve bağlantıların ortaya konulması son derece önem taşımaktadır. Gerek dönemsel bağlantı ve ilişkiler gerek kullanılan teknikler gerekse tipolojik sınıflandırma, söz konusu kemik aletlerin kapsamlı bir şekilde ortaya konulması bakımından kaçınılmaz bir zorunluluktur. Karain, Suluin ve Öküzini mağara kazılarından ele geçen kemik aletlerin tanımlamaları, tipolojik sınıflandırmaları, hayvan ve kemik tür tayinleri, üretim teknikleri gibi konular hakkında önemli sonuçlar elde edilmiştir. Tez kapsamında Karain, Suluin ve Öküzini mağaraları ve bu mağaralarda yapılan kazılar sonucunda ele geçen kemik aletler yer almıştır. Söz konusu materyalin tipolojik analizleri yapılarak eser karşılaştırması gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda Karain Mağarası'ndan 396, Suluin Mağarası'ndan 340 ve Öküzini Mağarası'ndan 117 adet olmak üzere toplamda 853 adet kemik alet tekno-tipolojik olarak değerlendirilmiştir. Bunlar arasında her üç mağarada da çeşitli tekniklerle üretilmiş bızlar ilk sırada yer almaktadır. Bunları işlenmiş kemikler, iğne ve iğne parçaları, işlenmiş boynuzlar, ok ve mızrak uçları, spatulalar, kabuk soyucular ve kaşıklar takip etmektedir. Ele geçen kemik aletlerin üretiminde kullanılan teknikler arasında Rasping tekniği ile üretilmiş parçalar ilk sırada yer almaktadır. Ayrıca Cutting, Smoothing, Scraping, Isısal İşlem, Drilling, Grinding, Splitting, Grooving, Carving, Polishing ve Knapping gibi farklı teknikler de uygulamalar arasında yer almaktadır. Yapılan sınıflandırma çalışmaları sonucunda Karain, Suluin ve Öküzini'nde bulunan ortak alet grupları ile her bir mağaraya özgü olan alet tipleri tespit edilmiştir. Tez çalışmamız; 462 sayfa, 219 tablo, 235 grafik, 32 figür, 30 levha, çok sayıda çizim ile harita ve şemalardan oluşmaktadır.
MÖ. 3. bin yılda Batı ve Orta Anadolu metal vücut takıları

MÖ. 3. Binyılda Batı ve Orta Anadolu Metal Vücut Takıları konulu bu çalışmada, Batı ve Orta Anadolu içerisinde yer alan yerleşmeler ve mezarlık alanlarında açığa çıkartılan metal vücut takılarının yanında satın alma yolu ile müzelerde sergilenen metal vücut takıları incelenmiştir. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, MÖ. 3. Binyıla tarihlenen Batı ve Orta Anadolu'da metal vücut takılarının tespit edildiği yerleşimler ve mezarlık alanları detaylı bir şekilde incelenmiştir. Çalışmanın esas konusunu oluşturan ikinci bölümde, Batı ve Orta Anadolu'da açığa çıkartılan metal vücut takılarının tipolojik olarak ayrılması ile alt başlıklar oluşturulmuş ve bu alt başlıklar içerisinde incelemesi yapılmıştır. Tipolojik olarak ayrılan metal vücut takıları, vücutta bulundukları bölümlere ve dönemlerine göre sıralanmıştır. Batı ve Orta Anadolu'da tespit edilen metal vücut takılarının haricinde varsa yakın coğrafyalardaki örneklerine tipoloji bölümlerinde yer verilmiştir. Tezin sonuç kısmında ele alınan metal vücut takıları, tespit edildiği yerleşim ve mezarlık alanlarına göre istatistiksel ve yakın coğrafyaları olan Balkanlar, Yunan Adaları, Mezopotamya ve Kafkaslarla olan benzer örneklerine göre değerlendirmelere yer verilmiştir.
Pisidia bölgesi mezar sanatında silah tasvirleri

Günümüzde Göller Bölgesi veya Göller Yöresi olarak bilinen Pisidia Bölgesi, Milyas arazisi ile birlikte Mare Pamphylium'un kuzeyindeki ovada yer alan Pamphylia'yı çeviren Toros Dağlarıyla güneyinde Anaua Lacus ile Askania Lacus arasından geçen Söğüt Dağları'nın uzantılarıyla dik olarak birleşen Sultan Dağları ile kuzeyden çevrilmiştir. Karalis Lacus'un güneydoğusundan Melas Çayı'nın yukarı ve orta çığırına kadar olan tepelikler ise doğu sınırını oluşturmaktadır. Çalışmamız Pisidia Bölgesi'nin sınırları içerisinde konumlanan, mezar steli, lahit ve ostothek üzerinde betimlenen silah tasvirlerini kapsamaktadır. Bölgenin coğrafyası, yol haritası, önemli kentleri ve bu kentlerin nekropolis alanları incelenerek; üzerine yapılmış olan akademik çalışmalar ve yapılan bilimsel kazılar göz önünde bulundurularak bir çerçeve belirlenerek ve bu çerçeve içerisinde bölgenin mezar yapısı ve tasvirleri hakkında fikir elde edilmesine çalışılacaktır. Bu kapsamda eldeki veriler ışığında yapılan çalışmalar, alan taraması ve yüzey araştırmaları dikkate alınarak konu ile ilgili ortak bir üslup ve fikir birliğine varılması amaçlanmaktadır. Pisidia Bölgesi; gömü gelenekleri ve nekropolis alanları, silah betimlerinin kullanıldığı mezar tipleri, ostothek, lahit ve mezar stelleri, bu donelerin kökeni ve ilk örnekleri incelenerek Phrygia, Pamphylia, Lykia, Ikonia, Isaura ve Makedonia örnekleri ile anoloji kurulmaya çalışılarak akültürasyon olup olmadığına dair veriler incelenecektir. Pisidia Bölgesi mezar stelleri, ostothek ve lahitleri üzerinde tasvir edilen silah betimleri; kendi içerisinde saldırı ve savunma silahları olup olmadığına bakılacaktır. Bu tasvirlerin yaşanan süreç içerisinde etnik kimlik ilişkisi, ikonografik açıdan değerlendirilmeye çalışılacaktır.
Antik Dönem Anadolu takılarında hayvan stilizasyonları ve sembolizm

Bu araştırmada; geçmişşten günümüze önemini ve değerini yitirmeyen Antik dönem Anadolu takılarında hayvan figürleri, figürlerin stilizasyonu ve sembolik değerleri, yapım teknikleri ve kullanılan malzemeler incelenmiştir. Antik Anadolu'da hayvan figürlü takıların üretilmesi geleceğini oluşturan faktörler, dönemin inanç sistemleri; sosyo-kültürel açılımları, toplumsal değerleri ve psikolojik yaklaşımlar doğrultusunda saptanmıştan Tez çalışmasında araştılıran konu 'Antik Dönem Anadolu Takılarında Hayvan Stilizasyonlan ve Sembolizm' olarak belirlenmiştir. Konu üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde 'Hayvan üslubu ve Sembolizm' başlığında, hayvan üslubunun doğuşu, etkilenimleri ve sembolizme dönüşümü incelenmiştir. Hayvan üslubunun gelişiminde takılarda kullanılan başlıca hayvan figürleri sembolik anlamlan ile açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca takılarda kullanılan ve toplumları etkileyen taşlara yer verilmiştir. İkinci bölüm 'Antik Anadolu'da hayvan figürlü takıların stilizasyonu ve örnekler' başlığı ile irdelenmiş, Paleolitik çağdan başlayarak Anadolu'da yaşayan uygarlıkların ortaya çıkardıkları hayvan figürlü takıların sanat, estetik, figür ve taşıdıkları anlamlar araştırılmıştır. Hayvan sembollerinin ortaya çıkışları Orta Asya, Mısır ve diğer Akdeniz kültürlerinde örneklerle ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise 'Antik Anadolu kuyum sanatında takı formları ve teknik' konusu ele alınmış, takıların kullanım yerlerine göre formları, kuyum sanatında kullanılan malzemeler ve üretim teknikleri konularında bilgi verilmiştir. Bilimsel yöntemler ışığında yapılan araştırmada Antik Anadolu kuyum sanatında hayvan figürlü takıların, tasarım, üretim, teknik ve kullanım amaçlan sentezlenerek bundan sonraki çalışmalara pratik ve teorik açıdan katkıda bulunması amaçlanmıştır. Çalışmanın sonunda oluşan Antik Dönem dünyasından hayvan motifli takılar görsel bir tabloya dökülmüş ve çalışmanın takibinde yardımcı bir rehber olarak hazırlanmıştır.
Roma İmparatorluk Dönemi'nde Anadolu'da yollar ve yol ağları

Roma İmparatorluğu'nu büyük kılan siyasi, mimari, ticari etmenlerin yanı sıra hiç kuşkusuz imparatorluk boyunca yürüttüğü yol politikası büyük rol oynamıştır. Bu yol politikasının Anadolu'daki yansımasının incelendiği bu tez çalışması, bölgeler bazında iletişim hatlarını göz önünde bulundurarak, Roma İmparatorluğu'nun Asya ile Avrupa arasında doğal bir köprü işlevi gören Anadolu topraklarındaki egemenliğini kurması ve yüzyıllarca sürdürmesi için bazen sıfırdan yaptığı, bazen halihazırda bulunanların tamiri ile yeniden yapılması ve düzenli olarak bakım/onarım çalışmalarının yapılmasını sağladığı yolların, imparatorluk ve bölge açısından büyük öneme sahip olması nedeniyle ele alınmıştır.
Çanakkale Müzesi calvert koleksiyonu'nda saklanan boyunlu lekythoslar

Çanakkale Müzesi'nde saklanan Calvert Koleksiyonu'na ait eserlerin bir bölümünü oluşturan lekythoslar, çalışmamızda omuzlu lekythoslar ve silindir formlu lekythoslar olmak üzere iki tipte incelenerek, ressamlarınbelirlenmesine yönelik bir çalışma sürdürülmüştür. Katalog çalışması olarak düzenlenen araştırmamızın çoğunluğu, Attiközellik taşıyan siyah figürlü lekythoslardan oluşmaktadır. Kırmızı figür olarak üç adet lekythos yer almaktadır. Bunların dışında, bezekli lekythoslar, siyah gövdeli ve aşınmanedeniyle herhangi bir bezeme ya da figürlerin izlenemediği lekythoslar yer almaktadır. Katalogdaki lekythoslar form ve bezeme özellikleriyle, MÖ. 6. yüzyılın son çeyreği ile 5. yüzyılın 3. çeyreğine uzanan tarih aralığına yerleştirilmiştir.
Yakındoğu yaradılış mitoslarının Yunan yaradılış mitoslarına etkileri

Mitler, bir uygarlığın tarihini ve yaşadıkları olayları sonraki kuşaklara en iyi şekilde yansıtabilen edebi örneklerdir. Bu mitler genel olarak, üreme mucizesi ve yıldızlarla diğer gök cisimlerinin karmaşık hareketi gibi iki ilkeden birine dayanmaktadır. Düş ürünü olan mitoslar olağandışı biçimler göstermekle beraber, içeriğinde bilimsel bir gerçek de barındırır. Bu bağlamda ele aldığımız Antik Yunan uygarlığının yaradılış mitolojisi XVII. yüzyıl sonlarına kadar orijinal olduğu varsayılıyordu. Ancak XIX. yüzyıl sonu ve XX. yüzyılda, Sümer, Babil, Hurri, Hitit, Fenike uygarlıkları üzerine yapılan bilimsel araştırmalar, bu mitlerin kökeninin Yakındoğu'da aranması görüşüne yol açmıştır. Yunan tanrı soylarını, tanrılar arasındaki yetkiyi ve şereflendirmeyi ilk kez yazılı olarak İlyada ve Odysseia adlı yapıtlarında aktaran Homeros'un ardından gelen Hesiodos, Theogonia ile İşler ve Günler adlı yapıtlarında Yunan yaradılış mitosunu dile getirir. Bu yapıtlarla Yakındoğu araştırmalarından elde edilen bulgular karşılaştırıldığında, her iki Yunan düşünürünün de bu mitoslardan etkilenerek ve bunu kendi kültürel değerleriyle bezeyerek, Yunan yaradılış mitosunu kurguladıkları ortaya çıkmaktadır.
Salihli Kordon köyü tümülüsü ve buluntuları

'de bulunmuş, Hellenistik Dönemde tekrar kullanılmış bir Lydia tümülüsü ve buluntuları ele alınmaktadır. Yapılan inceleme sonucunda mezarın İö.6. yüzyıl sonunda inşaa edildiği ve Hellenistik Dönemde, özellikle de İö.2. yüzyılın son çeyreğinde yoğun olarak tekrar kullanıldığı anlaşılmıştır. İncelemede özellikle iki ana nokta üzerinde durulmuştur. Bunlardan birincisi, bulunan seramik ve diğer eserlerin incelenerek amaçlarının belirlenmeye çalışılması, ünik olanlarının tanıtılması, mezarın kullanım tarihinin ve sürecinin belirlenmesidir. Söz konusu eserlerin diğer merkezlerdeki benzerlerinin araştırılarak yerel olarak mı üretildikleri yoksa buraya ithal edilerek mi geldikleri soruları aydınlatılmağa çalışılmıştır. Sardeis Hellenistik Dönem seramiği araştırmaları için yararlı olabileceği sanılan buluntu gruplarına ait iyi bir katalogun oluşturulması hedeflenmiştir. İncelenen buluntu gruplarının kazı sırasında birbirlerinden farklı seviyelerde ele geçmişş olmaları aralarında bazı tarihsel farklılıkların bulunduğunu göstermektedir. Özellikle Hellenistik Döneme ait konik kaseler için öngörülen tarihlerin daha farklı olduğu veya söz konusu kaselerin daha geniş bir süreç içinde kullanıldıkları ortaya çıkmıştır. Batı Yamacı Stilindeki konik kaselerin bölgedeki farklı mezarlardan gelen çok sayıdaki örnekle Manisa Müzesinde temsil edilmesi söz konusu seramik eserlerin yerel olarak üretilmiş olduklarını düşündürmektedir. Ayrıca ahşap pyksislerin iyi korunmuş bir şekilde ele geçmeleri Hellenistik dönem ahşap işleme tekniği ile ahşap malları hakkında bilgi vermektedir. İncelemede ele alınan diğer nokta ise mezarın mimari yönden incelenerek diğer örnekler arasında bir yere oturtulmasıdır. Mezar, mimari yönden incelendiğinde ise hemen hemen Lydia Bölgesi Geç Arkaik Dönem tümülüslerinin yapım tekniği, işleme aletleri, mimari elemanlar, malzeme, stil ve özellikle de ölçüler yönünden ortak özellikler taşıdıkları saptanmıştır. Ayrıca diğer mezarlardaki buluntular incelendiğinde birçok Lydia tümülüs mezarının özellikle Hellenistik dönemde tekrar kullanıldığı saptanmıştır. Ancak bunun Hellenistik Dönemin hangi evresinde gerçekleştiği veya tüm dönem boyunca bu uygulamanın görülüp görülmediğini anlamak için daha çok tümülüsün kazılması ve buralardan bugüne kadar elde edilmiş Hellenistik Döneme ait seramiklerin incelenmesi gerekmektedir.