turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
2018 genel seçimleri öncesi AK Parti-MHP Cumhur İttifakı'nın seçmen nezdindeki toplumsal algısı

Bu çalışma Türkiye siyasal hayatında önemli birleşik olarak görülen 2018 genel seçimleri öncesi Ak Parti-MHP Cumhur İttifakı'nın seçmen nezdindeki toplumsal algısını anlamaya yönelik bir araştırmayı içermektedir. Çalışmanın kuramsal çerçevesinde toplumda önemli bir yer teşkil eden medya ve siyaset kurumları arasındaki diyalektik ilişki ele alınmıştır. İki kurum arasındaki ilişkinin seçmenin oy verme davranışını, tercihini ve algısını etkileyip etkilemediği kuramsal düzeyde tartışılmıştır. Bu doğrultuda liberal sistemde dördüncü güç olarak görülen, gündemi belirleyen, özellikle seçim dönemlerinde halkın önemli bir haber alma kaynağı olan medyanın seçmen üzerindeki işlevsel rolü çalışmanın teorik boyutunda incelenmiştir. Aynı zamanda seçim dönemlerinde bilgi ve haber aktarımı yapan medyanın gerçekleri yansıtıp yansıtmadığı ve medyadaki tekelleşme süreci kuramsal düzlemde tartışılmıştır. Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'ne tam anlamıyla geçişi sağlayacak olan 2018 genel seçimleri öncesi Cumhur İttifakı'nı oluşturan Ak Parti ile Milliyetçi Hareket Partisi'nin siyasi kimlikleri çalışma kapsamında tanımlanmış olup Cumhur İttifakı öncesi Türkiye'deki siyasal atmosfere dair genel bir değerlendirme yapılmıştır. Çalışmanın metodolojisini nitel araştırma yöntemleri içerisinde yer alan derinlemesine görüşme tekniği oluşturmaktadır. Bu kapsamda tamamı Ak Parti, MHP ve CHP seçmeni olan farklı yaş, cinsiyet, eğitim ve siyasal görüşlere sahip on beş katılımcıyla derinlemesine görüşme yapılmıştır. Çalışmanın sınırlılığından dolayı diğer siyasal partilerin seçmenlerine yer verilmemiştir. Katılımcıların ittifakla ilgili toplumsal algısını anlamak için daha önceden hazırlanan beşi demografik özellikler olmak üzere otuz beş soru yöneltilmiş, onların yaptıkları değerlendirmeler üzerinden ittifaka yönelik seçmenin toplumsal algısı analiz edilmiştir. Bu kapsamda çalışmada Cumhur İttifakı'na yönelik seçmen algısının katılımcıların siyasal tercihleri ve toplumsal algılarından bağımsız olmadığı görülmüştür. Katılımcılar kendi siyasal ve kültürel özellikleri çerçevesinde ittifaka yönelik farklı değerlendirmelerde bulunmuş olup Cumhur İttifakı'na yönelik algılarında medyanın belirleyici bir etmen olduğu görülmüştür.
Social democracy in the periphery the case of the RPP of Turkey

Bu tez sosyal demokrasinin Türkiye siyasi gündemine girmesi üzerine bir çalışmadır. Bu sürecin siyasal bağlamı bu tezde ele alınmıştır. Tezde bu süreç analiz edilirken CHP içindeki gelişmeler ve parti içinde ortanın solu mücadelesi incelenmiştir. Ancak bu dönemde doğmakta olan sol hareketlerin CHP üzerine etkileri üzerine odaklanılmıştır ve bu etkiler CHP'nin pozisyonunun değişmesinin en önemli sebebi olarak kavramsallaştırılmıştır. Bu aktörler arasındaki ilişkiler ve yeni doğmakta olan solun CHP üzerindeki etkisi dönemin yoğun biçimde tartışılan üç konusu üzerinden gösterilmiştir. Bu konular toprak reformu; anti-emperyalizm ve anti-Amerikanizm ve planlı kalkınmadır. Araştırma üzerinde çalışılan dönemin birincil kaynaklarına dayanmaktadır. CHP'nin resmi belgeleri ve raporları, dönemin soldaki aktörlerinin belgeleri ve raporları, döneme ilişkin önemli süreli yayınlar tezde geniş biçimde kullanılmıştır. Tezin ulaştığı bulguların başında Batı Avrupa'da ve çevre ülkelerinde sosyal demokrat hareketlerin tarihsel yörüngelerinin farklı olduğu gelmektedir. Çevre ülkelerinde, gelişmiş kapitalist ülkelerin tam tersine, ekonomik kalkınma ile ilişkili konular toplumsal sınıf ile ilgili konulara göre daha belirleyicidir. Bu nedenle tezde Türkiye'de Avrupa tipi sosyal demokrat oluşumların eksikliğinin kökenlerinin CHP'nin 1960'lı yıllarda ortanın solunu benimsenmesiyle sonuçlanan siyasal gelişmeler de aranması gerektiği iddia edilmektedir.
An analysis on the contribution of civil society to democratic consolidation in Turkey

SİVİL TOPLUMUN DEMOKRATİK PEKİŞMEYE ETKİSİ ÜZERİNE BİR İNCELEMETorus, EmreDoktora, Siyaset Bilimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ergun ÖzbudunMayıs 2007Bu çalışma Türkiye'deki sivil toplumun demokratik pekişme ile olan ilişkisini incelemektedir. Çalışma, bahsedilen ilişkiyi Türkiye'deki demokratik pekişme süreci içerisinde sivil toplumun resmi yapısını, faaliyet gösterdiği yasal çerçevesini, içsel değerlerini ve etkisini inceleyerek açımlamaya çalışmaktadır. Bu çalışma ile hedeflenen, sivil toplumun ile demokratik pekişme arasındaki ilişkinin ortaya konması ve bu ilişkinin izlerinin Türkiye özelinde sürülmesidir. Çalışma, sivil toplum ve demokratik pekişme ilişkisini ele alan bir dizi teoriyi, yenilikçi bir ampirik uygulma ile birleştirerek adı geçen ilişkiyi incelemeye çalışmıştır.
Les relations entre l'état et la société civile a l'époque du parti unique 1923-1938

Bu çalışmanın genel amacı; Türkiye'deki Sivil Toplum arayışlarına ve birikimine tarihsel ve siyasal perspektiften bakarak ışık tutmak ve bu yolla bilimsel literatüre katkıda bulunmaktır. Türkiye'nin geçmişşte ve günümüzdeki en büyük sorunlarından birisi şüphesiz sağlıklı, özerk ve yapıcı bir sivil toplumu ve sivil toplum kültürünü oluşturamamış olması ya da var olduğu kadarıyla, sivil toplum kültürünün çok geç ortaya çıkmış olmasıdır. Bu durumu daha net görebilmek için, Cumhuriyet'in kurulduğu 1923 yılından başlayarak, Tek Parti rejiminin kurulduğu 1925 sonrası ve yerleştirildiği 1930'lu yıllara bakmak, Atatürk'ün vefat ettiği 1938 yılına kadar, devlet-sivil toplum ilişkilerini mercek altına almak gerekmektedir. Yeni devletin temel kodlarının belirlendiği ve yerleştirildiği Tek Parti döneminde, Osmanlı döneminden gelen birçok sivil örgüt baskı altına alınarak, yeni rejimin güdümüne girmeye mecbur edilmiş, buna karşı direnen örgütlenmeler 1935 yılına kadar birer birer kapatılmışlardır. Bu dönem boyunca bazı derneklerin devletin yan kuruluşu gibi çalıştıkları ve birçok konuda önemli çalışmalar yaptıkları da bir gerçektir. Ancak, bu gerçek bize maalesef güçlü bir sivil toplum kültürü bırakamamıştır. Türkiye'de batılı bir demokratik sistemi temel amaç edindiği iddia edilen ve bu anlamda vesayetçi bir rejim olduğu konusunda yaygın akademik kabul bulunan Tek Parti rejiminin, modern sivil yapılanmalara karşı baskıcı tutumu 1930'lar dünyasını ve Türkiyesini düşündüğümüzde bile bizi belli bir çelişki ile karşı karşıya bırakmaktadır. Özgür bireylerin oluşturduğu bir sivil toplum yapısına sahip olmadan muasır medeniyetin üzerine çıkmak hedefi nasıl gerçekleştirilecektir? Eğer böyle bir hedef gerçekten varsa sivil toplum ve demokratikleşme hedeflerinin ötelenmesini doğru ve meşru kabul edebilir miyiz? Çalışmamızda yukarıdaki sorulardan yola çıkarak, Atatürk'ün parti ve devletin başında bulunduğu dönemi mercek altına alarak, devlet-sivil toplum ilişkilerine teorik ve pratik açıdan bakmaya çalıştık.
Farabi ve İbn Haldun'da siyaset: el-Medinetü'l Fazıla ve Mukaddime eserleri üzerinden karşılıklı inceleme

İslam kültüründe gerçekleştirilmiş siyaset ve din alanındaki bu çalışmada, İslam düşünce geleneğinde yetişmiş en önemli düşünürlerden olan Farabi'nin ve İbn Haldun'un siyasete dair görüşleri, El-Medinetü'l Fazıla ve Mukaddime üzerinden incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde; Farabi'nin hayatı, yaşadığı dönem, El-Medinetü'l Fazıla'da Farabi'nin varlığa, bilgiye, toplumlara ve şehirlere, siyasete dair görüşleri ve Farabi'nin siyaset düşüncesi ve yorumları incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde; İbn Haldun'un hayatı, yaşadığı dönem, Mukaddime'de İbn Haldun'un varlığa, bilgiye, ümrana, siyasete dair görüşleri ve İbn Haldun'un siyaset düşüncesi ve yorumları incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde; Farabi'nin ve İbn Haldun'un siyasete dair görüşleri, Farabi'nin topluma, İbn Haldun'un ümrana dair görüşleri, Farabi'nin ve İbn Haldun'un yöneticilere ve yönetimlere dair görüşleri, düşünürlerin siyaset ve din ilişkisine dair görüşleri ve meşruiyete dair görüşleri karşılıklı olarak incelenmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak çalışmada, Farabi'nin ve İbn Haldun'un siyasete dair görüşlerinin benzerliklerinin ve farklılıklarının bulunduğu tespit edilmekte, her iki düşünün de birbirini tamamlayan düşünler olarak görülmesiyle siyaset ilminde yeni bir bakış açısının gelişebileceği umut edilmektedir.
Cumhuriyet Senatosu' nda Çorum senatörleri

27 Mayıs 1960 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetlerinin yönetime el koymasından sonra hazırlanan 1961 Anayasasıyla Türk Siyaseti Cumhuriyet Senatosu ile tanışmıştır. Türkiye 12 Eylül İhtilaline kadar çift meclisli sistemle idare edilmiştir. Cumhuriyet Senatosu bir denetleme görevi yapmak amacıyla gerekli görülmüştür. İkinci meclisin oluşturulmasıyla, anayasa ve insan haklarına aykırı kanunların çıkarılmasına engel olmak, azınlığı çoğunluğa karşı korumak, yasama organının aşırılıktan kaçınması, yasaların teknik yönden kusursuzlaştırılması amaçlanmıştır. Cumhuriyet Senatosu Genel Oyla Gelen Üyeler, Cumhurbaşkanınca Seçilen Üyeler, Tabii Üyeler olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Tezin konusunu Çorum ilinden genel oyla seçilen üyeler oluşturmaktadır. Genel oy sistemine göre seçilen 150 senatör ile ikinci meclisin demokratik olması amaçlanmıştır. 1961 ve 1980 yılları arasında 19 yıllık süreçte Cumhuriyet Senatosu'nda Çorum'u beş senatör temsil etmiştir. Sayın Abdullah Ercan, Alaaddin Çetin, M. Şevket Özçetin, Safa Yalçuk, Zeki Arsan'dır. Cumhuriyet Senatosunda yer alan senatörler senatoda çeşitli konularda yaptıkları konuşmalarla, verdikleri soru önergeleri ile görüşlerini ifade etmişlerdir. Senatörler yer aldığı komisyonlarda da görevlerini yerine getirmişlerdir.
Değişen gıda rejimleri: Şirketleşmiş gıda rejimi ve eleştirisi

Halihazırdaki çalışma, neoliberal politik ekonomi düzleminde konumlanmış Şirketleşmiş Gıda Rejimine odaklanmakta ve bu rejimi tarihselliği içerisinde incelemektedir. Bu çalışmadaki temel kasıt, günümüzde yaşanan gıda krizlerinde, küresel politik ekonominin rolünü tespit etmek ve buna alternatif olabilecek hareketlerin bir dinamiklerini tartışmaktır. Tartışma en temelde, gıdadaki hegemonyanın, neoliberal kapitalizminin etkisiyle daha da merkezileşmiş ve şirketleşmiş, mekan ötesi, küresel bir ilişkilenmeler bütünü haline geldiğini, ve gıdaya erişimdeki dinamiklerin giderek daha derin eşitsizlikler yarattığını savunmaktadır. Bu bağlamda, öncelikle gıda meselesinin küresel politik ekonomide giderek önemini ve yoğunluğunu artırdığı savunularak, gıda sistemlerinin Merkez-Çevre ilişkisi etrafında şekillenmiş olduğu bir kavramsallaştırma sunulacaktır. Çalışma, bu incelemeden hareketle günümüz Neoliberal-Şirketleşmiş Gıda Rejimine, bunun Türkiye'deki yansımasına ve buna çözüm olarak çıkan İlerici ve Radikal hareketlere odaklanacaktır. Bu tez gıdayı, Merkez-Çevre ikiliği arasındaki hegemonik ilişkilenmenin bir unsuru olarak ele almakta, gıdaya ilişkin adil bir ilişkilenmenin yollarını aramaktadır. Sonuç olarak ise tez, kendini yeniden üretebilen gıda rejimlerine esaslı bir alternatif olarak gıda hareketleri içerisinde Radikal Gıda Hareketi olması gerektiğini savunacaktır.
Öğretmenlerin demokratik tutummları - Korkuteli örneği

Bu çalışmada öğretmenlerin demokratik tutumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla öğretmenlerin demokratik tutum ve davranış sergileme düzeylerini; cinsiyeti, yaşı, branşı, kurum türü, mesleki kıdemi ve hizmet içi eğitim alma durumu gibi değişkenlerin etkileme durumu değerlendirilmeye çalışılmıştır. Araştırma 2017- 2018 eğitim-öğretim yılında, Antalya'nın Korkuteli İlçesinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı okullarda görevli 641 öğretmenden 222'si üzerinde gerçekleştirilmiştir. 11 maddeden oluşan Kişisel Bilgi Formu ile, Tutum Araştırma Laboratuvarı tarafından geliştirilen Teacher Opinionaire on Democracy ölçeğinin G ve H formlarından oluşturulan ve Türkçe geçerlik güvenirlik çalışmaları Gözütok(1995) tarafından gerçekleştirilen 'Demokratik tutum ölçeği' beşli likert tipinde yapılandırılarak elektronik anket şeklinde uygulanmıştır. Araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde demokrasi, demokrasi türleri, demokrasi ilkeleri ve demokrasi eğitimine yer verilmiştir. İkinci bölümde tutum kavramı, tutum-davranış ilişkisi, tutumların oluşması-gelişmesi, etkili öğretmen davranışları, demokratik öğretmen tutumları ve demokratik öğretmen tutumlarının öğrencilerin demokratik tutumlar edinmesindeki etkisi üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise, araştırmanın amacı, kapsamı, yöntemi ve bulguları üzerinde durulmuştur. Araştırmada faktör analizi, Bağımsız t testi ve Anova Varyans Analizi uygulanmış ve dört alt faktör için öğretmenlerin demokratik tutum puanları karşılaştırılmıştır. Araştırma sonucunda 'demokrasinin yaşanmasını teşvik', 'öğrenciye güvenilmesi ve katılıma teşvik edilmesi', 'özgür tercih hakkı', 'sorgulamayı öğreten bir eğitim tarzı' faktörlerine göre değişkenler karşılaştırıldığında değişkenler arasında anlamlı bir fark olmadığı, sadece öğretmenlerin çalıştıkları kurum türüne göre 'özgür tercih hakkı' faktörüne verdikleri cevapların ortalamaları arasında ilkokul ve lise öğretmenleri lehine anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Bu farklılığın katılımcı ortaokul öğretmenlerinin sayısının azlığından kaynaklandığı düşünülmektedir.
Siyasi partilerde siyasal propaganda ve seçmen üzerindeki etkisi

Siyasal kampanyalar, iktidara aday olan siyasal parti ve liderler tarafından seçmenlere ulaşmak ve onları ikna etmek amacıyla yürütülen karmaşık ve yoğun iletişim uygulamalarını içermektedir. Günümüzde profesyonel bir iş alanı haline gelmiş olan siyasal kampanya planlaması ve uygulaması daha çok sık görülmektedir. Siyasal seçimlerde bütün kampanya yöneticileri seçmenleri kendi partileriveya adayları hakkında bilgilendirmeye, onarlı ikna etmeye ve desteklerinikazanmaya çalışmaktadır. Seçmenler siyasal partiler arasında tercihte bulunurken kendilerine sunulan alternatifler arasındaki benzerlikleri değil, farklılıkları göz önüne alarak bir değerlendirme yapmakta ve karar vermektedir. Bu nedenle siyasal kampanya yöneticileri mesajlarını seçmenlerin niçin başka adayları değil de kendi adaylarını tercih etmeleri gerektiğini vurgulayacak şekilde tasarlamalıdır. Siyasal kampanyalarda bütün seçmenler hedef kitle olarak seçimlerin sonuçları açısından son derece önem ve önceliğe sahip değildir. Çünkü bütünseçmenleri tatmin edecek mesajlar üretmek, farklı noktalarda ve değişik çıkarları olan, hatta toplumda birbirine zıt olan kutupları mutlu edecek, onların desteğinin alınmasını sağlayacak mesajlar bulmak kolay değildir. Bu nedenle kampanya yönetimi, iktidara gelmek için desteğinin kazanılması gereken seçmen kitlelerinin kimlerden oluştuğunu belirleyerek mesajlarını, stratejilerini ve taktiklerini saptamalı; hangi kitle iletişim yönetimini, hangi kitle iletişim araçlarını, ne tür bir zamanlama stratejisiyle kullanması gerektiğini çok iyi planlamalıdır. Siyasal kampanya çalışmaları, klasik kampanya dönemimdekilerin aksine çok pahalı, düzenli ve ölçülü olarak yapılması gereken çalışmalardır. Teknoloji ve küresel gelişmeyle birlikte gelişmiş ülkelerle paylaşım, oralardaki gelişmeleri takip etme imkanıyla birlikte ve kendi ülkemizde yeni yöntem ve teknikler kullanılmaya başlanmıştır. Kitle iletişim araçlarını etkin ve verimli olarak kullanılması siyasal kampanya stratejisinde yeni bir dönem açmıştır. Yazılı basının yanında siyasal reklam filmleri, televizyon, internet vb. araçlar siyasal reklamcılıkta daha geniş hedef kitlesine ulaşma imkanı sağlamıştır.
Yeni kapitalizm ve insan: Tüketim toplumunda yaşam pratikleri

1970'lerden itibaren kapitalist üretim tarzındaki değişimlerin yalnızca ekonomik değil, toplumsal ve kültürel alanlar üzerindeki etkileri sosyal bilimlerin farklı disiplinlerinde de üzerine yoğunlaşılan konulardan olmuştur. Esnek üretim tarzının yanında teknolojinin gelişiminin de etkisiyle ürünlerin nasıl üretileceğinden ziyade, nasıl pazarlanacağı kapitalist sistem için asıl sorun haline gelmiştir. Buna bağlı olarak kapitalist sistemin odak noktası üretimden satışa yani tüketime kaymıştır. Çeşitli adlandırmalarla karşımıza çıkan; çalışmada kapitalizmin yeni bir evresi olarak ele aldığımız ve yeni kapitalizm, esnek kapitalizm, yeni ekonomi, post-modern ekonomi olarak ifade edilen dönemde belirgin olan husus, esneklik ve tüketimin önemli bir rol almış olmasıdır. Üretimin her şeyden daha çok pazarlama imkanlarına göre gerçekleştirildiği ve çeşitli araçlar vasıtasıyla tüketimin teşvik edildiği bu toplum yapısı tüketim toplumu olarak adlandırılmaktadır. Çalışmada yeni kapitalizm ve tüketim toplumu tartışmalarına yer veren literatürden hareketle, kapitalist üretim tarzının dönüşümlerinin etkisinden yola çıkarak ve esnek üretim tarzının yeni normlarının sonuçlarıyla birlikte toplumun bir tüketim toplumuna dönüşümü ve tüketim toplumunda yaşayan insanların yaşam pratikleri araştırılmıştır. Bu anlamda kapitalizm ve insan ilişkisi ekseninde çalışmada, esnek üretim tarzının ön plana çıkardığı tüketim odaklı düzenlemelerin insanı hem üretim hem de tüketim alanında nasıl etkilediği konusu üzerine yoğunlaşılmıştır. Çalışmada tüketim kültürünün hakim olduğu bir toplumda yaşayan insanın hayatının her anında tüketim yönlendirmesi ile karşılaştığı tespit edilmiştir. Tüketim araçlarının aynı zamanda bireylerin denetlenmesinin bir aracı olduğu iddia edilmiştir. Kapitalist sistemin kendini yeniden gerçekleştirmesi adına bir zorunluluk olan tüketimin devamlılığının sağlanması için, sistemin tüketiciler olarak ele aldığı insanlar için de tüketimin en önemli amaç haline getirilmekte olduğu görülmektedir. Kapitalist sistemin tüketimi arttırmak kaygısı ile kullanıma soktuğu çeşitli araçların insanların yaşamını derinden etkileyen sonuçlara sebebiyet verdiği ve bunun yanında tüketim toplumunun giderek bir borçlular toplumuna dönüştüğü sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye'de liberalizm Tartışmaları

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de liberal kuramın nasıl tartışıldığını sunmaktır. Bu tartışmaya başlamadan, ilk olarak dünya literatüründe liberalizmin nasıl tanımlandığına bakılmıştır. Tek bir liberalizm tanımı yapılıp yapılamayacağı tartışılmış, John Stuart Mill, John Rawls ve Friedrich August von Hayek'in temel fikirleri özetlenmeye çalışılmıştır. Bunun ardından Türkiye'deki liberal düşünme biçimi tartışmalarına geçilmiş ve ilk olarak, 21. yy'da Türkiye'de liberal düşünme biçimi denilince akla ilk gelen iki derneğin üyelerinden Mustafa Erdoğan ve Atilla Yayla'nın fikirlerinin aktarılmıştır. İkinci olarak ise, Türkiye'de liberalizmin neoliberalizm olarak tanımlanıp tartışılması, merkez-çevre, ikinci cumhuriyet ve sol liberalizm tartışmalarının nasıl liberalizm ile ilişkilendirildiğine yer verilmiştir. Bu tartışmaların sonucunda, Mustafa Erdoğan ve Atilla Yayla'nın fikirlerinin liberter kuramla daha fazla ortak noktası olduğu ve ek olarak, neoliberalizmin haksız şekilde liberalizm olarak tanımlandığı, gerçekte iki kuramın vaatlerinin birbirinden farklı olduğu görülmüştür. İkinci olarak, olarak merkez-çevre, devlet-sivil toplum ikiliğinden yola çıkarak Türkiye siyasal hayatını okuyan tartışmanın liberal kuramla çok az ortak noktası olduğu görülmüştür.
Cultural memory in post -1937-1938 Dersim laments: Reflections on trauma and violence

Bu tez çalışması 1937- 1938 sonrası Dersim ağıtlarını toplumsal hafızanın yansıması olarak sunmaktadır. 1937- 1938 dönemine ait toplumsal hafıza Dersimlilerin kültürel bellek araçlarında nasıl yer almaktadır? Bu döneme atıfta bulunan ağıtlardan neler öğrenmekteyiz? Bu çalışma gösteriyor ki Dersimliler bu döneme ait deneyimlerini önceden var olan kültürel araçları yoluyla canlı tutumuşlardır. 1937- 1938 olayları tabu ve konuşulamaz bir dönem olarak düşünülse de, bu dönem olayı yaşayanların belleğinde büyük çapta ses bulmaktadır. Görülüyor ki kamusal alandaki baskı ve inkara rağmen Dersimliler ağıtları bir iletişim aracı olarak kullanmışlardır. Olayların tanıklarının dillendirilmesi imkansız deneyimleri ağıtlar yoluyla anlatıp dinleyiciyle paylaştıkları görülebilmektedir. Normalde anlatılması imkansız travma ve şiddet deneyimlerinin izlerini ağıtlarla oluşturulan kültürel bellekte sürebiliriz. Ağıtlardaki sembol ve anlamlara yakından baktığımızda, bu kültürel bellek araçlarının ortak biçim, ton ve bağlamda oluşturulduğunu ve toplumsal travma ve şiddetin arşivsel alanları gibi işlev gördüğünü anlayabiliriz. Bu bağlamda ağıtlar geçmişşin belleğini canlı tutmada araç görevi görmekte ve geçmişşte şahit olunan şiddetin unutulmasını da önlemektedirler. Travma ağıtlarda çok açık bir şekilde ifade edilmektedir. Her ne kadar deneyimleri hatırlanmayacak kadar acı ve travmatik olsa da Dersimliler bu deneyimleri ağıtlar vasıtasıyla detaylarıyla anlatmaktadırlar. Dersim olayları toplumda dillendirilemeyen bir deneyim olarak düşünülse de, 1937- 1938 sonrası kültürel bellekte şiddet ve travmanın izlerini açık seçik bir şekilde görebiliriz. Toplumlar ulus devlet inşasının belirli aşamalarında şiddete maruz kalsalar bile, Dersimliler gibi şiddete ve travmaya maruz kalmış kişiler, kendileri, bu durumla baş etme yolları bulmakta ve deneyimlerini kendi bildikleri yollarla anlatmaktadırlar.
Çözüm süreci kapsamında AK Parti'nin seçim kampanyaları ve söylemleri

Kürt sorunu, Osmanlı'nın son döneminde konuşulmaya başlanmış fakat Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında sorun olarak ortaya çıkmış ve 1970'li yıllarla birlikte ciddi bir ulusal mesele haline gelmiştir. 1990 sonrası evrede ise artık Kürt sorunu hem ulusal hem de uluslararası bir sorun olarak görülmektedir. 2000'li yıllara kadar güvenlik meselesi olarak yaklaşılan Kürt sorunu AK Parti hükümetinin başa geçmesiyle farklı bir boyutta ele alınmış ve AK Parti, Kürt sorununu sosyal, ekonomik ve siyasi yönden çözme yoluna gitmiştir. Türk siyasi tarihinde 'çözüm süreci' olarak ele alınan bu süreç, Kürt sorununu bitirmeye en çok yaklaşılan ve en çok adım atılan süreç olarak görülmektedir. Demokratik açılım ve Milli KardeşlikProjesi ile alt yapısı oluşturulan çözüm süreci, 2013- 2015 yılları arasında gerçekleşmiştir. Bu çalışmada, çözüm süreci öncesinde, çözüm süreci döneminde ve çözüm süreci sonrasında yaşanan olaylar, atılan adımlar ve söylemler incelenmiştir. Bu incelemeler, sürecin mimarı AK Parti'yimerkeze alarak, AK Parti üzerinden gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma ile AK Parti'nin çözüm süreci öncesi ve sonrası döneminde yaşanan olaylar ve seçimlerin etkisiyle Kürt sorununa yaklaşımındane gibi değişiklikler olduğu sorusuna cevap aranmıştır. Çalışma sonucunda, çözüm sürecinin yaşandığı dönemde ulusal ve uluslararası boyutta birçok gelişmenin bu süreci etkilediği ve bu tip önemli toplumsal uzlaşı gerektiren bir dönemde seçimatmosferine girilmesi ve terör olaylarının yaşanması, süreçleri olumsuz yönde etkilediği ve söylemlerde değişikliklere yol açtığı gözlemlenmiştir.