turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Muhasebe denetiminde muhasebe meslek mensuplarının denetime bakış açısı

Çalışmanın temel amacı, Kocaeli ilinde 2015 yılında faaliyette bulunan muhasebe meslek mensuplarının muhasebe denetiminde denetime bakış açılarını ölçmek ve literatüre katkı sağlamaktır. Bu kapsamda Özçelik ve arkadaşlarının (2014) hazırladığı muhasebe meslek mensuplarının bağımsız denetim alanındaki güncel gelişmelere bakış açılarını ve farkındalıklarını ortaya koymaya yönelik anket formu temel alınmış ve benzerianketlerle birlikte uzman görüşleri alınarak anket formu belirlenen amaç doğrultusundadüzenlenerek Kocaeli ilinde faaliyette bulunan 477 muhasebe meslek mensubuna uygulanmıştır. Anketin Cronbach Alfa katsayısı 0,927 olarak hesaplanmıştır. Anket çalışması 01 .04.2015- 31.12. 2015 tarihleri arasında yapılmıştır. Muhasebe meslek mensuplarının mesleki, denetim yeterlilikleri, denetime bakış açıları, hile ve muhasebemanipülasyonlarını değerlendirmeleri tespit edildikten sonra, yapılan Levene Testiçalışmasıyla denetim belgesine sahip olanlar ile olmayanların denetime bakış açılarındaki farklılıklar tespit edilmiştir.
Katılım bankacılığı ve hizmetlerinin vergilendirilmesi

Türk Bankacılık sistemi içerisinde gün geçtikçe artan sayıları ve verdikleri hizmetler itibariyle yerini iyice pekiştiren katılım bankalarının gelecekte mali kesimin en önemli aktörleri arasında söz sahibi olmaları beklenmektedir. Katılım bankalarının vergilendirilmesi, kurulmaya başladıkları yıllarda; Özel Finans Kurumları adıyla çıkarılan düzenlemeler başta olmak üzere gelir ve harcama üzerinden alınan vergilerin kapsadığı yasalar ve idari düzenlemelerle vergilendirmekte iken, bu kurumların faizsizlik ilkesine göre faaliyet göstermeleri nedeniyle bazı sorunlar ortaya çıkmış, yeni yasal düzenlemelere ihtiyaç duyulmuştur. Ülkemizin gelişen ekonomik yapısı ve sayılarındaki artışla birlikte Katılım Bankalarının diğer çeşitli bankalardan ayrı bir yerde tutulması ve kendilerine özgü işleyişlerinden kaynaklanan vergisel problemlerin önüne geçmek üzere bu kuruluşların 5411 sayılı yasaya tabi tutulması söz konusu olmuştur. Ayrıca kurumlar vergisi, gelir vergisi, banka ve sigorta muamele vergileri ile diğer ilgili vergi kanunlarında yapılan değişiklerle birlikte vergilendirilmelerinde yaşanan sorunlar giderilmeye çalışılmıştır. Günümüz itibariyle katılım bankaları herhangi bir fark gözetilmeksizin diğer bankaların tabi oldukları tüm yasal ve idari düzenlemelere uymak durumundadırlar. Tezin amacı, katılım bankalarının vergilendirilmesi ile ilgili hem sorumlu hem de yükümlü sıfatı ile tabi oldukları vergilerin incelenmesi, uygulamada ortaya çıkan sorun ve çözüm önerilerinin değerlendirilmesidir.
Türk bankacılık sektöründe işlem vergileri

Banka kelimesi İtalyanca 'banco' kelimesinden Türkçe'ye geçmişş; sermaye, para ve kredi üzerine her çeşit işlemleri yapan ve düzenleyen; kişilerin, devletin ve işletmelerin finansal anlamda ihtiyaçlarını karşılayan iktisadi kuruluş olarak tanımlanmaktadır. Türkiye'de bankacılık faaliyetleri Osmanlı İmparatorluğu döneminde başlamış ve günümüze kadar gelişmeler göstererek gelmiştir. Günümüz Türk bankacılık sektöründeki bankalar, Bankalar Kanunu hükümlerine tabi olarak varlıklarını devam ettirmektedirler. Finansal kesimde fon akımlarına aracılık eden bankalar günümüz ekonomisinde oldukça büyük paya ve öneme sahiptirler. Türk bankacılık sektörü üzerinde fazla sayıda ve karmaşık yapıda vergi ve benzeri yükümlülükler bulunmaktadır. Vergi gelirlerine ihtiyacı olan devlet için bankalar değişmez ve büyük kaynaklardır. Bankaların vergi ve benzeri yükümlülüklerinin bazıları müşterilere yansıtılırken büyük bir kısmı da bankalar üzerinde kalmaktadır. Bu yükümlülükler içindeki işlem vergileri fon akımlarına aracılık eden bankalar açısından maliyet olarak görülmektedir. Bankalar tarafından maliyet unsuru olarak görülen işlem vergilerinin bankalar üzerindeki etkileri de önem taşımaktadır. Türkiye'de uzun yıllardır bu konuda çalışmalar yapılıyor olsa da hali hazırda aynı işlem vergileri aynı kanunlarla sektör üzerinde önemli etkilere sebep olmaktadır.
Kısa vadeli yabancı sermaye hareketlerinin ülke ekonomileri üzerindeki etkileri ve tobin vergisinin Türkiye'de uygulanabilirliği

İkinci Dünya Savaşı'nın ardından başlayan küreselleşme hareketleri, 1970'li yılların başlarında Bretton Woods para sisteminin çökmesi ve Soğuk Savaş döneminin sona ermesi ile birlikte popülaritesini artırarak tüm Dünya'yı etkisi altına almıştır. Küreselleşme neticesinde sermaye hareketlerinin serbestleştirilmesi, kısa vadeli sermaye hareketlerini önünü açmıştır. Bu durum küresel sermaye hareketlerinin yapısında ve hacminde önemli değişiklikler meydana getirmiştir. Aynı zamanda gelişen bilgi ve iletişim teknolojileri sonucu giderek spekülatif bir hal alan sermaye, ülkeler arasında kolayca yer değiştirmeye başlamıştır. Ekonomileri yapısall olarak bu yeni konjonktüre hazır olamayan ülke ekonomileri spekülatif sermayenin anlık giriş çıkışlarından olumsuz yönde etkilenerek krizlere sürüklenmiştir. Nitekim 1994 Meksika, 1997 Asya, 1998 Rusya, 1999 Brezilya, 2001 Arjantin'de yaşanan ekonomik krizlerin baş aktörü kısa vadeli sermaye hareketleri olarak sahnedeki yerini almıştır. Bu tür sermaye hareketlerinin neden olduğu olumsuzlukların bertaraf edilmesi için literatürde sermaye kontrolleri olarak adlandırılan bir takım öneriler bulunmaktadır. Bu önerilerden biri de Nobel ödüllü Amerikalı İktisatçı James Tobin tarafından ortaya atılan ve literatürde 'Tobin Vergisi' olarak bilinen vergidir. Bu vergi dünyadaki tüm spot döviz işlemleri üzerinden düşük oranlı bir vergi alınması prensibine dayanmaktadır. Diğer taraftan Türkiye'de 1980'li yıllarda başlayan iktisadi liberalleşme süreci, 1989 yılında alınan 32 Sayılı Kararın yürürlüğe girmesiyle sermaye hareketlerinin tamamen serbest hale getirilmesi ile tamamlanmıştır. Bu karar neticesinde, Türkiye'ye önemli miktarlarda kısa dönemli yabancı sermaye giriş çıkışları olmuştur. Türkiye'ye yönelik kısa vadeli sermaye hareketleri 1994 Nisan, 2000 Kasım ve 2001 Şubat krizlerinin yaşanmasında önemli bir rol oynamıştır. Bu çalışmada kısa vadeli sermaye hareketleri ile birlikte kısa vadeli sermaye hareketlerinin yavaşlatılması konusunda akla gelen ilk önerilerden biri olan Tobin vergisinin teorik çerçevesine ve bu verginin Türkiye'de uygulanabilirliğine yer verilmektedir.
Türkiye'de iktisat politikalarının hedefleri ve optimal politikanın belirlenmesi (1990-2006 dönemi)

1990'lı yıllardan itibaren dünyada küreselleşme olgusu hüküm sürmektedir. Küreselleşme olgusu makroekonomik ilişkileri karmaşık hale getirmiştir. Bu durum iktisat politikası uygulaması üzerinde belirleyici olmaktadır. Yüksek enflasyonun neden olduğu sosyal ve ekonomik maliyetler iktisat politikasının diğer amaçları içerisinde fiyat istikrarını önemli hale getirmiştir. Fiyat istikrarı amacına ulaşılmasında para ve maliye politikası iktisat politikasının vazgeçilmez temel iki aracıdır. Bu noktada dünya ekonomisinde küreselleşme olgusunun hüküm sürdüğü günümüzde para ve maliye politikası uygulamasının makroekonomik değişkenler ve makroekonomik değişkenlerin de para ve maliye politikası uygulaması üzerindeki etkilerinin incelenmesi, önemli bir araştırma konusudur. Para politikası fiyat istikrarını sağlayabilmek için para politikası stratejileri kullanarak yürütülmektedir. Bu stratejilerinin başarılı olabilmesi için para politikasına ilişkin değişkenler ile temel makroekonomik değişkenler arası ilişkilerin kavranması gerekmektedir. Maliye politikası ile temel makroekonomik değişkenler arası ilişkilerin analiz edilmesi de fiyat istikrarı amacı doğrultusunda maliye politikası uygulamasında etkinliği artıracaktır. Bu nedenle Türkiye'de 1990- 2006 döneminde para politikası stratejileri ve maliye politikası ile temel makroekonomik değişkenler arası ilişkiler Vektör Otoregresyon modeli ile incelenmiş ve optimal iktisat politikası oluşturulurken hangi etkenlerin dikkate alınması gerektiği ortaya konulmuştur. Fiyat istikrarının sağlanabilmesi için para ve maliye politikasının koordinasyonunun sağlanması gerekli olmaktadır. Para ve maliye politikasının koordinasyonu optimal iktisat politikası uygulanmasını beraberinde getirmektedir. Optimal iktisat politikasının belirlenmesinde kayıp fonksiyonları kullanılmakta ve kayıp fonksiyonları ile iktisat politikası uygulamasının optimalliğini sağlayacak para ve maliye politikası aracının değeri bulunabilmektedir. Bu nedenle de çalışmada para ve maliye politikası kayıp fonksiyonları temelinde kısmi türev alınarak optimal para ve maliye politikası aracı formülüze edilmiştir. Türkiye ekonomisinde 1990 yılından itibaren uygulanan iktisat politikaları sonucunda yaşanılan enflasyon olgusu para ve maliye politikası arası etkileşimi ve karşılıklı bağımlılığı artırmıştır. Bu nedenle para ve maliye politikası arası ilişkilerin incelenmesi Türkiye'de optimal iktisat politikasının belirlenmesi için gerekli olmaktadır. Çalışmada 1990- 2006 dönemine ait veriler kullanılarak VAR ve Durum-Uzay modeli ile para ve maliye politikası arası ilişkiler analiz edilmiştir. Çalışmada gerçekleştirilen analizler genişletici para ve maliye politikası uygulamalarının birbirlerini olumsuz etkilediğini bu nedenle de fiyat istikrarının sağlanabilmesi için para ve maliye politikası uygulamasında disiplininden taviz verilmemesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
Yerel yönetim birimi olarak belediyelerde mali etkinlik ve halkın optimal finansal katılımı

Üretici ve sosyal devlet anlayışı ile birlikte toplumsal hayatta meydana gelen değişme ve gelişmeler kamu hizmetlerinin de niteliğini değiştirmiştir. Zamanla kamu hizmetlerinin artması, devletin görev ve sorumluluklarını da arttırmıştır. Bu görevlerin bir kısmı merkezi yönetim aracılığıyla yürütülürken, bir kısmı da yerel yönetimler aracılığıyla yürütülmeye başlanmıştır. Halkın mahalli müşterek mahiyetteki ihtiyaçlarının giderilmesi amacıyla oluşturularak, karar organları halk tarafından seçilen yönetim birimleri olan yerel yönetimler; belediyeler, il özel idareleri ve köyler olarak üçlü yapıda gelişim göstermiştir. Belediyeler belde halkının ortak yerel gereksinmelerini karşılayan ve belde hizmetlerini yerine getiren bir yerel yönetim birimidir. Halka en yakın hizmet birimi olması; belediyelerin hizmet sunumunu daha iyi gerçekleştirmesini sağlar. Ancak bunun için belediyelerin yeterli mali kaynaklara sahip olması gerekir. Belediyelerin kaynakları, merkezi yönetimden aktarılan paylar ve öz kaynaklar olmak üzere ikiye ayrılır. Merkezi yönetimden aktarılan payların yüksekliği belediyelerin merkezi yönetime olan bağımlılığını artırırken, öz kaynakların yüksekliği ise belediyelerin hizmet sunumunu kolaylaştırır. Belediyelerin öz kaynak ayırarak en fazla faydayı elde etmesi mali etkinliği sağlayacak ilkedir. Bu doğrultuda gelir - gider dengesinin sağlanması ise, belediyelerde mali yapılanma ile mümkündür. Belediyelerin etkin ve verimli hizmet sunması, mali yapısı ile yakından bağlantılıdır. Belediyelerde hizmetlerin finansmanını sağlayacak yöntemin daha çok halkın katılımı ile gerçekleştirilmesi gereklidir. Bu durum belediyelerin öz kaynaklarının gelişmesini sağlar. Bunun için belediyelerin merkezi yönetimin bağımlılığından kurtarılarak; halkın finansal katılımının arttırılması gereklidir. Türkiye'de belediyeler büyük ölçüde mali açıdan merkezi yönetime bağımlı ve öz kaynakları yetersizdir. Bu duruma istisna oluşturan belediyelerden biri Kayseri Büyükşehir Belediyesi' dir. Bu belediyenin merkezi yönetimden aldığı payların düşük olması ve öz kaynaklarının yeterliliği halkın finansal katılımı ile sağlanmıştır. Yerel yönetim birimi olarak belediyelerde halkın optimal finansal katılımı mali ve hizmet sunumunda etkinliği sağlar. iv
Endüstri 4.0'ın iş gücü piyasalarına etkileri: Türkiye'deki iş gücü ve ücret kutuplaşması eğilimi

Günümüzde dünya Endüstri 4.0 olarak adlandırılın bir sanayi devrimi süreci içerisindedir. Başta gelişmiş ülkeler olmak üzere birçok ulus ve şirket, yeni dönüşümün getirdiği modern teknolojiyi kullanmaktadır. Diğer sanayi devrimlerinde olduğu gibi Endüstri 4 .0'ın getirdiği teknolojik değişimlerin toplumlar üzerinde büyük etkileri mevcuttur. Bu kapsamda teknolojideki hızlı gelişme dünya genelinde işgücü piyasalarını etkilemekte ve dönüşüme uğratmaktadır. Bu çalışmada yeni endüstri devriminin işgücü piyasalarına olan negatif ve pozitif etkilerden bahsedilmiştir. Ayrıca bu etkilerden biri olan işgücü ve ücret kutuplaşması Türkiye özelinde analiz edilmiştir. Bu analiz uygulanırken TÜİK Hanehalkı İşgücü Anketi mikro verisi kullanılarak, 2012- 2018 yılları arasında Türkiye işgücü piyasasında da endüstriyelleşmiş ülkelere benzer bir kutuplaşma olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Türkiye'de gözlemlenen işgücü piyasalarında ve ücretlerdeki bu kutuplaşmanın sebebi literatürde geçen vasfa yönelik teknolojik gelişmeler olarak gösterilmektedir. Ayrıca Türkiye'de meslek ve görev düzeyinde veriler mevcut olmadığı için ülkemizdeki gözlemlenen istihdam ve ücret eğilimleri sadece ISCO- 08 meslekleri üzerinden incelenmiştir.
Mali sürdürülebilirlik: Teori ve Türkiye uygulaması

Bu çalışma Türkiye'de 1980 yılından günümüze kadar uygulanan ekonomi politikalarının gelişimini ele alarak başlamaktadır. Bu amaçla son otuz yıldır yaşanan ekonomik krizler ve uygulanan politikalar Türkiye örneğinden okunmaktadır. Çalışmanın amacı 1980- 2010 dönemi için Türkiye'de mali sürdürülebilirliği ampirik olarak analiz etmektir. Çalışmada kullanılan verilere öncelikle birim kök testi uygulanmış ve sonuçlar verilerin seviyelerinde durağan olmadığını göstermiştir. Bütün değişkenler birinci farklarında durağan bulunmuştur. Ardından uzun dönem eş-bütünleşme ilişkisi Johansen (1988) testi kullanılarak incelenmiştir. Son olarak mali sürdürülebilirliğin test edilmesi için Hakkio & Rush (1989)'ın ve Quintos (1995)'un modelleri kullanılmıştır. Mali sürdürülebilirlik literatüründe ilk defa bu çalışma yenilikçi bir bakış içermektedir. Kamu gelirleri ve kamu harcamalarının etkilerinin ayrı ayrı ortaya konulabilmesi için analizler söz konusu kalemler ayrıştırılarak yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar 1980- 2010 dönemi için Türkiye'de mali sürdürülebilirliğin zayıf formda olduğunu göstermiştir.
Türkiye'de iç borcun vade yapısı ve borç yönetimindeki etkisinin ampirik analizi

Son yıllarda borç yönetimine dair teorilerin dahil edildiği optimal maliye ve para politikası modellerine literatürde sıkça rastlanmaktadır. Kamu borcunun vadesi ise sözü edilen teorilerde temel değişken olarak karşımıza çıkmaktadır. Bununla birlikte, 2007- 2008 Küresel Finansal Krizi de dahil olmak üzere hemen hemen tüm mali krizlerde kamu borcunun vadesi kilit değişken haline gelmiş; vade yapısının borç sürdürülebilirliği analizlerinde daha sık yer alması gerekliliği ortaya çıkmıştır. Türkiye'nin 1990- 2018 yıllarını kapsayan dönemdeki iç borç dinamiklerini ve borç yönetimi sürecini vade yapısı perspektifinden ampirik olarak analiz eden bu çalışmanın amacı, elde edilen bulguların vade yapısına ilişkin teorik yaklaşımlar ve dönemin ekonomik koşulları çerçevesinde değerlendirilmesidir. Türkiye'de iç borcun vade yapısının ilgili dönemdeki seyrinin farklılaşması, iç borçlanma sürecinde ekonomide farklı dönemler olduğuna işaret etmektedir. Bu ayrımın iç borç dinamiklerine ve borç yönetimi sürecine olan etkisinin bütünüyle ortaya koyulabilmesi için Markov Rejim Değişimli Vektör Otoregresyon Analizi yapılmıştır. Çalışmada, vade yapısının dönemler itibari ile farklılaşmasının bir rejim değişikliğinden kaynaklandığı; 1990- 2018 yıllarını kapsayan dönemin iki farklı rejim yapısı içerdiği ve vade yapısının etkisinin her bir rejim döneminde farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır.
Acil olmayan vakalarda ambulans çağrılmasının ortaya çıkardığı ekonomik kayıplar: Çanakkale örneği

112 acil yardım ambulansları ile sunulan hizmetler yapısı itibari ile hayati öneme sahip bir sağlık hizmetidir. Bu hizmetin acil olmayan durumlar için kullanılması telafisi olmayan sonuçlar doğurabilmektedir. Ayrıca kişilere, hastaneyönetimine, sosyal güvenlik kurumu ve devlete de ekonomik maliyetler yüklemektedir. Bu tez çalışmasında halkın acil yardım ambulansını bilinçli ya da bilinçsiz olarak acil olmayan durumlarda çağırmasının ortaya çıkardığı ekonomik kayıplar araştırılmış ve önemli bulgulara ulaşılmıştır. Yapılan araştırmada halkın 112 acil yardım ambulansı çağırması konusunda bilgi düzeyi araştırmak için Çanakkale merkez de yaşayan, 18 yaşını doldurmuş, gönüllü kişilerden oluşan 385 kişiye01.03.2019-15.04. 2019 tarihleri arasında anket uygulanmıştır. Yapılan anket çalışması Statistical Package for the Social Sciences 16,0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversite Hastanesi acil servisine ambulans ile gelen hastaların aciliyetleri değerlendirilmiş, SPSS 16,0 programı ile acil olmayan tanıların sayısal değerine ulaşılmıştır. Sağlık bakanlığınınfiyat tarifesi doğrultusunda acil olmayan vakalarda ambulans çağırılmasınınekonomik kaybına ulaşılmıştır. Yapılan bu çalışmada Cronbach's Alpha güvenilirlik analizi yapılmış, 0,798 ile oldukça güvenilir bulunmuştur. Halka yapılan ankettekatılanların %75'inden daha fazlasının yeterli bilgi düzeyine sahip olduğu görülmüştür. Acil olmayan vakalarda ambulans ile acil servise başvuru oranı%32, 203 bulunmuş, bu durum ortaya çıkardığı ekonomik kayıp ise 799. 029 TL olarak tespit edilmiştir. Yapılan bu tez çalışmasında halkın ilk yardım bilgi düzeyinin düşük olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle ilkokullarda, ilk yardım eğitimi daha etkinverilmeli ve ambulans bilinçlendirilmesi yapılması gerekmektedir. Ancak bu şekildeacil olmayan durumlarda ambulans çağırılmasını sayısının azaltılabileceği ya daengellenebileceği öngörülebilir.
Türkiye'de vergi uyuşmazlıklarının çözümünde uzlaşma müessesesinin değerlendirilmesi ve öneriler

Türk vergi hukukunda uyuşmazlıkların çözümü için farklı yöntemlerin belirlendiği görülmektedir. İdari aşama ve yargı aşaması olarak sınıflandırılan bu yöntemlerin içerisinde uzlaşma müessesesinin önemli bir fonksiyonu bulunmaktadır. Bununla birlikte devlet tarafından kamu giderlerini karşılamak üzere alınan verginin, toplumsal yaşamı sağlamadaki önemli bir rolü olduğu da yadsınamaz. Bu nedenle, vergi mükellefi ile vergi idaresi arasında vergi miktarı ve cezası üzerinde bir anlaşmaya varılması, kamu yararı gözetilerek genel hukuk kuralları çerçevesinde titizlikle uygulanması gerekmektedir. Bu çalışmada; vergi uyuşmazlıklarının çözümünde uzlaşma müessesesinin Türkiye'deki yapısı incelenmiş, uygulamadaki durumu değerlendirilmiş ve bazı önerilerde bulunulmuştur. Bu kapsamda çalışmanın ilk iki bölümünde vergi uyuşmazlıkları ve uzlaşma müessesesi üzerinde durulmuş, tarhiyat öncesi ve tarhiyat sonrası uzlaşmanın uygulanmasına yönelik literatüre uygun olarak bir alt yapı oluşturulmuştur. Daha sonra Türkiye'deki uzlaşma sistemi, istatistiki veriler, genel hukuk kuralları, vergi denetimleri yönünden ve diğer ülkelerdeki uygulamalar yönünden değerlendirilerek öneriler sunulmuş ve yorumlanmıştır.
Gelir üzerinden alınan vergilerde vergi oranı-vergi hasılatı ilişkisi

Günümüzde, birçok ülkede artan kamusal finansman ihtiyaçlarının yaklaşık % 90'lık kısmı toplanan vergi gelirlerinden sağlanmaktadır. Bu vergi gelirlerinin de yaklaşık olarak üçte birlik kısmı gelir üzerinden alınan vergilerden elde edilmektedir. Gelir üzerinden alınan vergilerin en önemli iki tanesi ise; gelir vergisi ve kurumlar vergisidir. Gelir üzerinden alınan vergiler, özellikle de gelir vergisi artan oranlı yapısı nedeniyle adalet ve etkinlik üzerine etkisi ile günümüzde de tartışmaların odak noktasındadır. Ayrıca, vergi oranlarının yapısı seviyesi ve yumuşak veya sert olması ile optimal vergi hasılatına ulaşma da günümüzde en çok tartışılan konuların başımda gelmektedir. Bu bağlamda Laffer'in görüşleri, daha genel bir ifade ile arz-yönlü iktisatçıların görüşleri literatürde önemli bir yer tutmaktadır. Bu çalışmada temel olarak gelir ve kurumlar vergisi incelenmiştir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, yapılan kaynak taraması sonucunda gelir ve kurumlar vergisi sistematik olarak incelenmiştir. Bu bağlamda gelir kavramı, artan oranlılık ve düz oranlılık, optimal vergilememek oranlı vergi tartışmaları ve vergi psikolojisi gibi alt başlıklar incelenmiştir. İkinci bölümde, Türkiye'de gelir üzerinden alman vergiler, oran yapısı ve hasılatın yıllar itibariyle seyri ele incelenmiştir. Türkiye'de 1950 yılında gelir ve kurumlar vergisinin uygulanmaya başlamasından itibaren 1998 yılına kadarki geçen dönemde yapılan değişiklikler, oran değişmeleri ve hasılattaki gelişmeler ele alınmıştır. Ayrıca, 1998 vergi reformunun gelir ve kurumlar vergisi açısından bir değerlendirmesi yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise, ekonometrik model kurularak Türkiye için optimal vergi noktası bulunmaya çalışılmıştır. Ekonometrik çalışmanın hareket noktasını ise, Beenstock'un 1946- 1977 yıları arasındaki ingiltere verilerini kullanarak 1979 yılında yapmış olduğu çalışma oluşturmaktadır. Türkiye için 1951- 1997 yıllan arasındaki veriler kullanılmıştır.
Bütçe açıkları ile enflasyon arasındaki ilişki ve Türkiye üzerine bir inceleme

Bu tez, yüksek lisans tezi olarak 'Bütçe Açıkları ile Enflasyon Arasındaki İlişki: Türkiye Üzerine Bir İnceleme' başlığı altında Tuba AKPINAR tarafından, Dr. Serkan ERKAM danışmanlığında hazırlanmıştır. Bütçe açıkları ile enflasyon arasındaki ilişki makroekonomi yazınında yaygın olarak tartışılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye ekonomisine ait 1987:1-2004: 4 yılları arasındaki çeyrek dönemlik veriler kullanarak söz konusu bu makroekonomik değişkenler arasındaki nedensellik yapısını açıklamaktır. Bu amaçla, öncelikle eski ve yeni dönem teoriler dahilinde teorik bir çerçeve oluşturulmaktadır. Bunu takiben ilgili ampirik çalışmalar incelenmekte ve kullanılan veri setleri ve ampirik yöntemlere göre tasnif edilmektedir. Son olarak nedensellik analizi gerçekleştirilmekte ve yukarıda anılan yıllar arasında Türkiye ekonomisindeki gelişmeler ışığında bütçe açığı ve enflasyon değişkenleri arasındaki yorumlanmaktadır.
Türkiye'de bağımsız dış denetim kuruluşlarının vergi denetimi üzerindeki etkisi

Günümüzde devletler tarafından benimsenen serbest piyasa ekonomisi nedeniyle özelleştirmeler artmakta ve devletler ekonomideki üstlendikleri görevleri azaltmaya çalışmaktadırlar. Ancak ekonomik olarak özelleştirmeler yoluyla küçülmeye çalışan devletlerin üstlendikleri hizmetlerin bu yolla azalmadığı görülmektedir. Aksine gelişen ekonomilerle birlikte devletin özellikle hizmet sektöründeki görevlerinin arttığı görülmektedir. Bu artış devletin üstlendiği maliyetleri de arttırmaktadır. Devletin üstlendiği kamu hizmetlerini yerine getirmek için kullandığı en önemli araç vergileme hakkıdır. Vergilemenin temel amacı kamu hizmetlerinin finansmanını sağlamaktır.. Devlet ülkesindeki mükellefleri mali güçlerine göre vergilemeye tabi tutmaktadır. Devletin en önemli finansman kaynağı olarak kullandığı vergi gelirlerinin zamanında toplanabilmesi oldukça önemlidir. Ancak ülkemizde vergi gelirlerinin ; çeşitli nedenlerle toplanamadığı görülmektedir. Bu soruna neden olan pek çok sebep bulunmaktadır. Bu sebeplerin başında da vergi denetiminde yaşanan sorunlar ve yetersizlikler gelmektedir. Ülkemizde devlet vergi denetimi alanında oldukça yetersiz kalmaktadır. Bu sebeple devlet bazı özel kuruluşlara vergilemeye kaynak teşkil eden unsurların düzenlenmesi ve incelenmesi için yetki vermiştir. Bu konuda yetkilendirilen meslek mensupları Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirlerdir. Defter tutma, finansal tablolar analizi yaparak raporlama yapma, denetim ve tam tasdik hizmetlerinin yanı sıra danışmanlık hizmeti de veren meslek mensuplarının bir araya gelerek kurdukları bağımsız dış denetim kuruluşlarının vergi denetimini destekleyerek vergi gelirlerinin attırılmasında önemli rol oynadığı görülmektedir.