turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hatırlama unutma kültürü geçmişle yüzleşme bağlamında Türkiye örneği

Bu çalışmada geçmişşle yüzleşme bağlamında Türkiye, hatırlama ve unutma kültürü kapsamında incelenmektedir. Toplumların hafızasının hatırlama ve unutma yolu ile inşa edildiğine değinilmekte, belleğin kimlik, tarih, hakikat ve adalet ile olan ilişkiselliği geçmişşle yüzleşme bağlamında tartışılmaktadır. Bireyler, kolektif kimlik ile ortak bir geçmişş, kimlik ve değerler etrafında bir araya getirilmekte ve kurulan bu zemin, oluşturulan bellek ve tarih ile sağlamlaştırılmaktadır. İnşa edilen kolektif hafızanın içeriği yönetenler/iktidar tarafından belirlenmektedir. Resmi bellek olarak da tanımlanan bu hafızada neyin hatırlanıp neyin unutulacağına dair ayıklama yapılmaktadır. Bu durum, hatırlamanın ve unutmanın, toplumların geçmişşiyle kurduğu ilişkideki rolünün, ideolojik bir boyutu olarak değerlendirilmektedir. Resmi belleğin kapsamı dışında kalan diğer bellekler ise canlı bellek olarak adlandırılmaktadır. Başka bir deyişle canlı bellek, maruz kalınan bellektir. Fail olarak olayların yükünü çekmiş, acısını yaşamış insanların inşa ettiği bellektir. Resmi belleğin genel tutumu unutma üzerine kuruluyken, bu hafıza dışında kalan canlı bellek, hafıza ve hatırlama talep etmektedir. Bu çalışmada belleğin tarih ile kurduğu çatışmalı ilişki hakikat ve adalet ile kurduğu ilişki üzerinden ele alınmaktadır. Hafızanın artık değişen misyonu ile hakikatleri temsil ettiği görülmektedir. Hakikat ve adalet talebi aynı zamanda hafıza talebidir. Hatırlama kültürünün bir yöntemi olarak ele alınan geçmişşle yüzleşme kavramı, bu çalışmada geçmişşteki insan hakkı ihlallerinden olan faili meçhul cinayetlerle yüzleşme olarak ele alınmaktadır. Geçmişle yüzleşme; demokratik ve barışçıl toplum inşa sürecinde geçmişşin ağır insan hakkı ihlallerinin toplumda yarattığı tahribatı onarmanın bir yolu olarak görülmektedir. Geçmişle yüzleşmenin en önemli aşaması hakikatlerin ortaya çıkarılmasına yönelik olan mücadelenin yürütüldüğü süreçtir. Bu süreçte hakikat hakkının kolektif boyutu ve onarıcı adalet arayışının bir neticesi olarak Hakikat Komisyonları devreye girmektedir. Araştırma kapsamında geçmişşiyle yüzleşebilen dünya deneyimlerinden yola çıkılarak komisyonların işlevi ve içeriği aktarılmaktadır. Bununla birlikte henüz resmi düzlemde komisyonların kurulmasının mümkün olmaması sonucu sivil toplum kuruluşlarının yürüttüğü gayrı resmi projelerin geçmişşle yüzleşme sürecini başlatabilecek bir etkiye sahip olduğu savunulmaktadır. Bu bağlamda da yakınlarını siyasi cinayetlerde kaybedenlerin kurmuş olduğu Toplumsal Bellek Platformu incelenmektedir. Farklı kuşakları hakikat ve adalet arayışında bir araya getiren platform, yaşanan insan hakkı ihlallerini unutturmamaya çalışmaktadır. Ayrıca kendi davaları ve benzer hak ihlalleri davalarını takip ederek, resmi kanallara başvurularda bulunarak cezasızlık ve zamanaşımı ile de mücadele etmektedirler. Geçmişle yüzleşme noktasında Türkiye'de çok umut veren bir tablo olmasa da sivil toplum kuruluşları ve inisiyatiflerin girişimleri sürecin geleceğine dair bir ışık yakmaktadır.
National integration of the electorate in Turkey

TÜRKİYE'DE SEÇMENLERİN ULUSAL ENTEGRASYONU Dgaz Ergen Bu çalışma, Türkiye'de 1950 ve sonrasında gerçekleştirilen genel seçimler bağlamında Türk seçmen davranışının ne ölçüde aynı tarzda olduğu, diğer bir deyişle seçmenlerin genel seçimlerde ülke çapında ne ölçüde bütünleşmiş tepkiler verdiği sorusuna yanıt aramaktadır. Bu çalışma ile, seçmen davranışı ile ilintili olmak üzere bir dizi sorunun yanıtı bulunmaya çalışılmaktadır. Bu sorular şu şekilde sıralanabilir; 'Ulusal, bölgesel ve yerel faktörler, Türkiye'de seçmen davranışı üzerinde ne derece etkili olmuştur? Buradan hareketle, Türk seçmeninin ulusal entegrasyonunun hangi düzeyde olduğu hakkında bir yorumda bulunulabilir mi? Seçmen davranışı göz önünde bulundurulduğunda, Türkiye'de ulusal entegrasyon ve modernizasyon arasında, genel teoriye uygun olarak doğrusal bir ilişki gözlemleyebilir miyiz? Bölgeler arası farklar, seçmenin ulusal entegrasyon seviyesi üzerinde olumlu ya da olumsuz bir etki yaratmakta mıdır? Proje, kişi yerine toplum üzerine odaklanmıştır ve çalışma, yığınsal verilerin istatistiksel yorumuna dayanmaktadır. Veriler, coğrafi bir bakış açısıyla ve Türkiye'deki siyasi partileri, merkez sol, merkez sağ, radikal sol, radikal sağ başlıkları altında toplayarak çözümlenmiştir. Sonuçlar, bir takım önemli çıkarımların altını çizmektedir. Öncelikle, genel seçimler bağlamında, siyasi partilerin aldıkları oyları yerel birimler arasında büyük farklılıklar göstermektedir. Seçmenlerin ulusal entegrasyonu teorisi bağlamında bu, yerel faktörlerin seçmen kararlan üzerinde en etkili unsurlar olmasına işaret etmektedir. Yerel birimler arasındaki seçmen davranışları arasındaki farklar, sol partilere giden oylar söz konusu olduğunda daha büyük boyutlara ulaşmakta, sağ partiler içinse görece daha düşük değerler almaktadır. Bu da sağ partilerin, seçmenden ülke çapında daha bütünleşmiş tepkiler aldığına işaret etmektedir. Ancak bu bulgular ışığında, farklı siyasal eğilimdeki seçmenler arasında seçimlerle ilgili tepki verme bağlamında önemli farklılıklar olduğu sonucundan hareketle, Türk seçmeninin entegre bir davranış içinde olup olmadığı konusunda bir yorum yapmak güç görünmektedir. Bunun yanı sıra, on yıllar itibarıyla yerel faktörlerin etkisinin azalması ve ulusal faktörlerin gitgide etkinlik kazanması yönünde bir eğilimden söz edilememesi, söz konusu bulgular ışığında ulusal entegrasyon ile modernleşme arasında Türkiye kapsamında bir paralellik kurulmasını güçleştirmektedir. Son olarak, bölgeler arasındaki sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyleri arasındaki farklılık ve bu bağlamda Doğu ve Güneydoğu bölgelerinin, diğer coğrafi bölgelerin gerisinde kalması, ulusal entegrasyonu nisbeten zayıflatan bir etki olarak karşımıza çıkmaktadır.
Demokrat Parti iktidarında Kürt sorunu: Devlet politikasındaki değişim ve devamlılıklar

Bugün Türkiye'deki en önemli ve tartışmalı konularından biri Kürt sorunudur. Bu konudaki çalışmaların tümü Kürt sorununun nedenlerini erken Cumhuriyet döneminde aramaktadır. Bu çalışma, Türk siyasal hayatının tartışmalı bir zaman dilimi olan Demokrat Parti döneminde Kürt sorunu konusundaki devlet politikasındaki değişim ve devamlılıkları açıklamaya çalışmaktadır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm kavramsal açıklamayı içermektedir. İkinci bölüm İmparatorluk dönemindeki devlet ve Kürt aşiret ilişkilerini açıklamaktadır. Üçüncü bölümde Türkiye Cumhuriyeti döneminde yeniden kurulan kimlik politikalarına odaklanılmaktadır. Son bölümde ise Demokrat Parti'nin Kürt sorunu konusundaki devlet politikaları takip edilmektedir.
İsrail'de din ve siyasal sistem ilişkisi

Din ve siyasal sistem ilişkisi, bugüne kadar pek çok sosyal bilimci tarafından dikkate değer bulunmuş ve çeşitli yönleriyle araştırılmış bir konudur. Bu çalışmada, din-siyasal sistem ilişkisi, İsrail özelinde çeşitli boyutlarıyla incelenmekte ve bu ilişkinin demokrasi ile birlikte uygulanabilirliğini değerlendirilmektedir. Bu noktada, öncelikle anılan ilişkinin taraflarından Yahudilik Dini'nin kaynağının, tarihsel süreçte gösterdiği siyasal dönüşümün ve ayırt edici özelliklerinin bilinmesi gerekmektedir. Öte yandan, ülkedeki siyasal kurumların oluşmasında etkili olan tarihsel, sosyal ve ekonomik arka plan ve kurumların mevcut işlevsel özellikler kazanmasına yol açan dini etkiler de son derece önemlidir. Bu çalışmada, siyasal sistemin kurumsal ve işlevsel çıktıları, din-siyasal ilişkisinin boyutları İsrail örneğinde incelenmektedir. Bu çerçevede öncelikle; İsrail'de din-siyasal sistem ilişkisinin var olup olmadığı incelenmektedir. İlişkinin varlığının teyit edilmesinin ardından bu ilişkinin her iki tarafı detaylarıyla analiz edilmektedir. Daha sonra, siyasal kurumların oluşması ve işleyişi sırasında din-siyasal sistem ilişkisinden etkilenme dereceleri ve yönleri incelenmektedir. Son olarak, ilişkinin tüm boyutları dikkate alınarak, anılan ilişkinin ülkenin demokrasi ile uyumu noktasında bir engel oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmektedir.
TBMM'nin 19. dönem, 20. dönem ve 21. dönem yapısı ve faaliyetleri

Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19, 20 ve 21. Dönemi Türk siyasi tarihi açısından önemli bir rol oynamakta olup koalisyon hükumetleri dönemi olması ve yaşanılan kayda değer siyasi olaylar açısından incelenmeye değer bir çalışma alanıdır. Tezin giriş bölümünde Meclis kavramı, tarihsel gelişimi, dönemler itibarıyla Meclisin tarihçesi ele alınmıştır. 1982 Anayasası'na göre, Türkiye Büyük Millet Meclisinin görev ve yetkileri, milletvekilliği kavramı, milletvekillerinin görev ve yetkileri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin denetim yetkisi bu bağlamda soru, genel görüşme, Meclis araştırması, Meclis soruşturması ve gensoru yetkisine değinilmiştir. Tez 3 bölümden oluşmuş olup her bölüm bir yasama dönemini kapsamaktadır. 1'inci bölümde Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19. Dönemi ele alınmakta, bu dönemin genel seçimleri ve siyasi konjonktürü, hükumetleri, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlık Divanı ve yasama faaliyetlerine yer verilmiştir. 2'nci bölümde Türkiye Büyük Millet Meclisinin 20. Dönemi ele alınmakta, bu dönemin genel seçimleri ve siyasi konjonktürü, hükumetleri, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlık Divanı ve yasama faaliyetlerine yer verilmiştir. 3'üncü bölümde Türkiye Büyük Millet Meclisinin 21. Dönemi ele alınmakta, bu dönemin genel seçimleri ve siyasi konjonktürü, hükumetleri, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlık Divanı ve yasama faaliyetlerine yer verilmiştir.
II. Dünya Savaşı sonrası İslamcılık: Sebilürreşad dergisinin siyasal analizi

İslamcılık, tek partili dönemde hizaya getirilmesi ve kontrol edilmesi gereken riskli bir unsur olarak görüldükten sonra koşulların kendisine sunduğu fırsatlardan istifade ederek II. Dünyası Savaşı sonrasında yeniden inkişaf etmiştir. İslamcılığın yeniden filizlenip canlandığı bu dönemde İslamcı yayıncılıkta da II. Meşrutiyet sonrası dönemi andıran bir hareketlilik gözlenmektedir. İslami dergi ve gazetelerin sayısı hızla artmış, İslamcılar bu yayınlar vasıtasıyla tezlerini ortaya koymuşlardır. Bu dergilerden biri de tarihi arka planı olan Sebilürreşad'dır. Cumhuriyet İslamcılığının ana taşıyıcılarından biri olan Sebilürreşad dergisi gerek öne çıkardığı konular gerekse çok partili hayatla birlikte değişen iç ve dış dengelerin şekil verdiği siyasal sistemle irtibatları açısından analiz edilmeyi hak eden yazılar barındırmaktadır. Ayrıca yazarlarının benimsedikleri dil ve kullandıkları üslup itibarıyla İslamcılığın 1960 sonrası istikametini önemli ölçüde belirlediği de söylenebilir. Sebilürreşad dergisinin siyasal analizine dayalı olan bu çalışmada görüleceği üzere İslamcılar, II. Meşrutiyet döneminden intikal eden temel iddiaları ve eğilimleri bir kenara bırakarak yaşadıkları zamanın aktüel dayatmalarıyla hareket etmiş ve onlara mahkum olmuştur. Yapısal değişimler yerine konjonktürel süreçlerle meşgul olmuşlardır. Meşrutiyet İslamcılarının aksine kamusal alanı biçimlendirmeye dair programlı bir çalışma ve projeleri olmamıştır. Meşrutiyet İslamcılığı kendisini Batı karşıtlığı üzerinden inşa etmişken Cumhuriyet İslamcılığının mikro düzeyde bir prototipi olan Sebilürreşad İslamcılığı kendisini antikomünizm, antisemitizm, antimasonluk ve antiheterodoksi üzerinden var etmiştir. Tabii bu silsileye tek parti dönemi karşıtlığını da ilave etmek gerekir.
Women's labour force participation: Rethinking the role of civil society

Bu tez, refah karması modeline bağlı olarak sivil toplum kuruluşlarına verilen rol ve sorumlulukları ve bu rollerin sivil toplum kuruluşlarının apolitikleşmesi üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla bu tez, kadınların ekonomik katılımı üzerinde çalışan üç sivil toplum kuruluşunu vaka olarak seçmiştir. Bu soruyu ele almak için, bu kuruluşların kadın istihdamına ilişkin sorunları nasıl tanımladığı, bu sorunlara ne tür çözümler önerdiği ve bu konu özelinde devletle ne şekilde etkileşime girdiği sivil toplum kuruluşu temsilcileriyle yapılan derinlemesine görüşmeler ve sivil toplum kuruluşlarının faaliyetlerinin analizi yoluyla incelenmiştir. Melez sivil toplum kuruluşlarının siyasi eylem geliştirebileceklerini iddia eden çalışmaların aksine bu tezin bulguları, sivil toplum kuruluşlarının eğitimsel, ekonomik ve sosyal refaha dair alanlarda faaliyetlerde bulundukları takdirde apolitikleştiklerini doğrulamıştır. Çünkü hizmet temelli faaliyetlerle uğraşmak sivil toplum kuruluşlarının savunu temelli faaliyetlere karşı kapasitelerinin ve ilgilerinin azalmasına sebep olur. Bu tez refah karması modeli altında hizmet temelli faaliyetler geliştirirken sivil toplum kuruluşlarının değişen gündemlerini ve söylemlerini vurgulayarak sivil toplum literatürüne katkıda bulunmaktadır.
Türkiye'de 1980 sonrası serbest piyasa ekonomisi - siyasal muhafazakarlık ilişkisi

Bu tez, Türkiye'de 1980 sonrası bir zihniyet ve tasavvur düzeyinde şekillenmeye başlayan piyasa olgusu etrafında, liberalizmneoliberalizm-İslamcılık-muhafazakarlık-yeni muhafazakarlık ideolojik çerçevelerinin girmiş olduğu etkileşimi zihniyet düzleminde okumak üzerine tasarlanmıştır. Tez dahilinde, ilk iki bölümün teorik-kuramsal-tarihsel çerçevede piyasa aklı ile, onun merkezinde etkileşime girdiği ideolojik çerçevelerin hem bu olguyla hem de kendi aralarındaki ilişkiselliğinin irdelendiği; üçüncü bölümünde ise hem kuramsal hem de saha çalışmasını bu zemin üzerinden okuyan bir metodolojik yaklaşımın hakim olduğu belirtilebilir. Türkiye'de İslamcı siyaset ile muhafazakar siyaset arasındaki yapısall ilişkinin mahiyeti, bu ilişkinin piyasa ile etkileşimi ve 1980 sonrası yeni muhafazakarlıkla neoliberalizmin bütünleşip yeni sağ doktrinini inşa ettiği küresel siyasa'da Türkiye ölçeğinin bu sürece ne şekilde girip nasıl çıktığı, bu bölümün ilk iki alt bölümünün ana tartışma konularındandır. Bu teorik ve tarihsel zemin üzerinden ise, Türkiye'de muhafazakar akıl çevrimiyle bir biçimde ilişkili olduğu varsayılan, ülkede önde gelen siyasal-iktisadi aktörlerle birebir niteliksel mülakatlar gerçekleştirmek suretiyle, Türkiye'de gerek siyasal, gerekse iktisadi aklın özellikle 1980 sonrasında nasıl bir zihni ve fikri ufuk tecrübesi içinden geçtiği, birebir ve önemli pratikler üzerinden analiz edilmeye çalışılmıştır.
Doğa, toplum ve modern devlet: Erken Cumhuriyet Dönemine yeniden bakmak

Bu çalışma modern devletin doğal ve toplumsal dünyayı yeniden şekillendirme karakteristiğine vurgu yapan teorik çalışmalardan esinlenerek Türkiye'de Cumhuriyet'in kuruluşunu takip eden on yıl boyunca artan çekirge salgınları ile mücadelesini mercek altına almaktadır. Aynı yıllara tekabül eden Ağrı'daki Kürt isyanı çekirge saldırıları gibi yeni kurulan ulus-devletin uğraştığı bir diğer problemi olmuştur. Başbakanlık Cumhuriyet Arşivleri, Meclis görüşmeleri, kanun metinleri ve dönemin resmi ideolojik söylemine yakın basınını inceleyerek ortaya çıkardığım bu doğal ve toplumsal muhalefet de benzer söylemsel ve yöntemsel stratejilerle modern Cumhuriyet tarafından bastırılmıştır. Bu çalışmanın orijinal ve ısrarlı vurgusu insan-merkezci, devlet-merkezci ve modernleşmeci yaklaşımların gölgesinde yapılan akademik çalışmaların eksik kaldığı iddiasıdır. Sosyal tarih, Maduniyet Çalışmaları, sömürgecilik-sonrası eleştirinin yanı sıra doğa çalışmaları gibi bir dizi eleştirel alandan esinlenen bu çalışma, yukarıda sözü edilen birincil kaynaklarla bu eleştirileri erken Cumhuriyet dönemi bağlamında tartışmaya girişmektedir. Bu anlamda insan dışındaki doğa unsurlarının ikincil hale getirildiği ya da yok sayıldığı tarihi anlatılara eleştirel bakış açısı getiren bu çalışma çekirgeleri dikkate alarak bu dönemi yeniden değerlendirmeye çalışmaktadır. Bu bağlamda doğanın bir unsuru olan çekirgelere yönelik erken Cumhuriyet döneminde mevcut tasavvurların homojen ulus inşası sürecinde Kürt nüfusun da burada önerdiğim şekliyle 'hayvan-insan' olarak temsil edilmesinde nasıl bir rol oynadığını mercek altına almaktadır. Bu çerçevede 'hayvan-insanlar' olarak temsil edilen Kürtlerin isyanı da çekirge mücadele usulü ile tepelenmiştir.
Türkiye'de Çok Partili Dönem'de seçim sistemleri ve siyasal istikrar

Dünyada birçok seçim sisteminin uygulanmasına karşın, bütün seçim sistemlerinin amacı hem temsilde adaleti hem de siyasal istikrarı sağlamaktır. Bir başka deyişle seçim sistemleri temsilde adalet ve siyasal istikrar üzerinde etkilidir. Bu tezin amacı da, seçim sistemlerinin, Türkiye'nin siyasal istikrarı üzerinde ne kadar etkisi olduğunu göstermektir. 1946 yılından günümüze kadar yapılan tüm genel seçimlerin verileri Türkiye İstatistik Kurumu'ndan alınmıştır. Elde edilen seçim verileri tablolar ile gösterilmiştir. Genel seçim sonuçları ile, kurulan hükümetlerin istikrarları karşılaştırılmıştır. Karşılaştırma sonucunda genel olarak çok sayıda partinin Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yer aldığı dönemlerde ve koalisyon dönemlerinde siyasal istikrarsızlıkların yaşandığı ve aksine az sayıda partinin mecliste yer aldığı ve tek başına hükümetin kurulabildiği dönemlerde ise siyasal istikrarın sağlandığı sonucuna varılmıştır.
Türkiye'de hal yönetimi ve belediyelerin rolü: İstanbul Sebze ve Meyve Hali örneği

Toptancı halleri, üreticinin ürününü tüketiciye ulaştırması konusunda aracılık eden pazarlama kanallarından birini oluşturmaktadır. Üreticinin ve tüketicinin garantörü ve teminatı olan toptancı hallerinin önemi gün geçtikçe daha da artmaktadır. Çünkü toptancı halleri serbest piyasa şartları altında fiyatların oluşmasını sağlayarak üretici ve tüketici arasında denge rolü görmekte ve tekelcilik faaliyetlerinin oluşmasına engel olmaktadır. Bu tezde 'Türkiye'de Hal Yönetimi ve Belediyelerin Rolü' konusu ele alınmış ve Türkiye'de Hal Yönetimi konusunda detaylı bir inceleme yapabilmek amacıyla İstanbul Sebze ve Meyve Hali Örneği seçilmiştir. Bu kapsamda, İstanbul Sebze ve Meyve Hali üzerinden yapılacak araştırma ile sebze ve meyve piyasasının işleyişinde hangi aktörlerin rol aldığı, fiyatların nasıl belirlendiği, sebze ve meyve piyasasının işleyişinde ne tür aksaklıklar yaşandığı, mevcut yasalar kapsamında toptancı hallerinin ve belediyelerin sebze ve meyve piyasasının işleyişinde nasıl bir role sahip oldukları sorularına cevap aranması amaçlanmıştır. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünde sebze ve meyve ticareti ve hal yönetimi konusunda genel bilgilere yer verilmektedir. İkinci bölümde ise Türkiye'de Cumhuriyet öncesi ve sonrası dönemde sebze ve meyve hallerinin yönetimi konusu ele alınmaktadır. Birinci ve ikinci bölüme ilişkin veriler literatür, mevzuat ve ilgili raporların taranması yoluyla elde edilmiştir. Üçüncü bölümde yer alan ve İstanbul Sebze ve Meyve Hali Örneği üzerinden gerçekleştirilen araştırmada ise mülakat yöntemi ve bu yöntemi destekleyici bir yöntem olarak katılımcı gözlem yöntemleri kullanılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda Türkiye'de meyve ve sebze sektörünün tamamen kendi haline bırakıldığı ve denetim ve kontrol mekanizmalarının yeterince işlemediği görülmüştür. Piyasada birçok pazarlama kanalları ve aracılar bulunmakta, fiyatların arz ve talebe göre belirlendiği toptancı hallerinin etkisi ise giderek azaltılmaktadır. Bu ise, hem üreticinin hem de tüketicinin aleyhine bir durum yaratmıştır. Toptancı halleri ile ilgili tüm sorunların giderilmesi, meyve-sebze piyasasının ve fiyatların istikrara kavuşması konusunda gerekli değişimlerin yapılması günümüzde zorunluluk haline gelmiştir. Bu noktada, toptancı hallerinin ve yerel halka en yakın hizmet birimleri olan belediyelerin rolünün artırılması gerektiği düşünülmektedir.
Labor for sale: A case study of precariousness and political tendency in the workers bazaar

Bu tez Ankara'da şehrin merkezinde yer alan Ulus İşçi Pazarındaki işçilerin güvencesizliklerinin nitel özelliklerini ve politik yönelimlerini saptamayı ve bu ikisi arasındaki muhtemel ilişkiyi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu çalışma, etnografik araştırma, katılımcı ve katılımcı olmayan gözlem ve Ulus işçi pazarındaki işçiler ile yapılan derinlemesine mülakatlara dayanmaktadır. Saha araştırmasındaki güvencesizlik ve siyasi yönelime yönelik bulgular dünya ve Türkiye özelinde güvencesizlik ve siyasal yönelim literatürü ile değerlendirilmiş ve bu bağlamda benzerlik ve farklılıklar analiz edilmiştir. Saha, güvencesizlik literatüründen yola çıkılarak ele alınmış ve gruba özgü güvencesizlik biçimleri, katlanmış güvencesizlikler ve güvencesizliğin işçilerin çalışma hayatının dışına taşan yönleri tespit edilmiştir. İşçilerin siyasal yönelimleri tespit edilirken burada etkili olan faktörler belirlenmiş ve güvencesizliğin bunlardan biri olup olmadığı tartışılmıştır. Fabrika dışı emeğin sosyal bilimler literatüründeki görünürlüğünü artırmak ve güvencesizliğin siyasal tercihler üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla hazırlanan bu tez Ulus İşçi Pazarı üzerine yapılmış ilk akademik çalışmadır.
Faşizm ve komplo teorileri

Bu çalışmada bir politik ideoloji olarak faşizmle komplo teorilerinin ve komploculuğun ilişkisi, ayrıca geçmişşteki iki önemli faşist rejim kapsamında komplo teorilerinin kullanımları incelenmiştir. Çalışmanın başlıca amaçları, faşizm hakkındaki Türkçe ya da Türkiye kaynaklı akademik bilgi birikimine katkıda bulunmak ve günümüzün popüler kültüründe yaygın olan komplo teorilerinin faşizmle olan ilişkisine dikkat çekmek, faşizmin geçmişşte komplo teorilerinin ana taşıyıcılarından biri olduğunu hatırlatmaktır. Tez kapsamında, politik ideolojilerin tümüyle uyumlanma potansiyeli taşıyan komplo teorilerinin, bu potansiyele rağmen faşizmle özel bir yakınlıkları olduğu gösterilmiştir. Söz konusu yakınlık faşizmle komploculuğun çeşitli kesişme noktalarının incelenmesiyle ortaya konmuş ve faşistlerin komplo teorilerine başvurularından örneklerle desteklenmiştir. Faşizm-komplo teorileri yakınlığında Nazizmin ağırlıklı bir rol oynadığı ve rolün ağırlığının büyük ölçüde, antisemitizmden kaynaklandığı görülmüştür. Faşizm-komplo teorileri yakınlığını bu çalışmaya kıyasla daha güçlü bir biçimde vurgulamayı hedefleyen ileriki çalışmaların Faşizme ve/veya İtalya'yla Almanya dışındaki faşizmlere odaklanmasının gerekliliği bulgulanmıştır. Bu faşizmlere odaklanacak olanlara, bağlı paramiliter güçlere ait söylemleri öncelikle incelemeleri önerilmiştir. Ayrıca çalışma kapsamında, hem Nazilerin hem de Faşistlerin iktidara geliş süreçlerinin birer komploya dayandırılabileceği sonucuna varılmış ve komploların merkezinde yine paramiliter şiddetin olduğu düşünülmüştür. Dolayısıyla paramiliter şiddetin komplo-komplo teorileri etkileşimini örnekleyen bir bağlam olduğu gösterilmiş ve söz konusu etkileşimle ilgili olarak kurgunun gerçeği beslediğine, komplo teorilerinin komplolara yol açtığına değinilmiştir. Yine çalışma kapsamında, komplo teorilerinin neo-Faşist hareketler içerisinde yaygın oluşuna dikkat çekilmiş ve bu yaygınlık Faşist rejimin komplocu eğiliminin varlığına yönelik bir kanıt olarak görülmüştür. Ayrıca tezde faşist bireylerin ve komplo teorisyenlerinin psikolojileri arasındaki bir takım benzerliklerden söz edilmiştir.