turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çekirdek enflasyonu : Literatür

Son dönemlerde fiyat istikrarını temin etme ve bu istikran sürdürme merkez bankalarının öncelikli hedefleri arasında yer almaktadır. Bu hedefleri gerçekleştirmek için çeşitli politikalar uygulanmaktadır. Bu kapsamda günümüzde en yaygın olarak kullanılan politika ise enflasyon hedeflemesidir. Enflasyon hedeflemesi, belirli bir dönem için sayısal bir enflasyon hedefi ya da hedef aralığı belirlenmesi ve bunun kamuoyuna açıklanması şeklinde uygulanan bir politikadır. Hedeflenen oranlardan herhangi bir sapma olması durumunda, merkez bankaları para politikası araçlarım kullanarak bu sapmalara yol açan nedenlere müdahale etmektedirler. Enflasyon hedeflemesi rejiminin etkili bir şekilde kullanılabilmesi için güvenilir bir enflasyon ölçümüne ihtiyaç duyulmaktadır. Enflasyon Ölçümünde kullanılan Tüketici Fiyatları Endeksi ve Toptan Eşya Fiyatları Endeksi gibi geleneksel fiyat endeksleri, bünyelerinde taşıdıkları ölçüm hataları ve geçici arz şoklarının etkilerine maruz kalmaları nedeniyle güvenilir bir ölçüm sunamamaktadırlar. Bu noktada güvenilir bir enflasyon ölçümünün önemi ortaya çıkmaktadır. Çekirdek enflasyon olarak adlandırılan ve enflasyonun ölçüm hatalarından ve geçici şokların etkisinden arındırılmış daha kalıcı kısmını ifade eden bir ölçüm yönteminin son dönemlerde sıkça kullanıldığı görülmektedir. Çekirdek enflasyon, ölçülen enflasyonun kalıcı kısmı ve genelleştirilmiş kısmı olmak üzere genel iki yaklaşımla ölçülmektedir. Bu iki yaklaşım altında çok farklı yöntemler kullanılarak ölçüm yapılmaktadır. Ölçüm yöntemlerinde farklılık olmasına rağmen her iki yaklaşım da. ölçülen enflasyonun talep yönlü ve beklentilerle ilgili kısmını yansıtırken arz şoklarını dışarıda bırakmaktadır. Türkiye'de enflasyonun düşme eğilimine girmesi ve merkez bankasının enflasyon hedeflemesi politikasına geçme sinyalleri vermesi, gösterge olarak kullanılabilecek güvenilir bir çekirdek enflasyon serisini gerektirmektedir. Bu nedenle çalışmada, literatürdeki alternatif çekirdek enflasyon ölçüm yöntemlerinin tanıtılması ve çekirdek enflasyon-para politikası ilişkilerinin incelenmesi amaçlanmaktadır.
Fx volatility, financial stability and macroprudential policies; case for Turkey

Bu çalışma, 2008 küresel finansal kriziyle başlayan ve günümüze kadar devam eden ekonomik toparlanma çalışmalarının özet bir incelemesidir. Hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde uygulanan makro ihtiyati politikalar detaylı olarak incelenmiştir. Uygulanan bu politikaların finansal istikrarı hangi yöntemlerle sağlayacağı açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmadaki ana sorunsal ise Türkiye'de uygulanan makro ihtiyati politikaların, döviz kuru oynaklığınıdüşürerek finansal istikrara bir katkı sağlayıp sağlamadığının test edilmesidir. 2006 yılında enflasyon hedeflemesi rejimine geçerek fiyat istikrarını temel amaç olarak benimseyen Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası, krizle birlikte fiyat istikrarına odaklanıp finansal istikrarı göz ardı eden para politikalarının enflasyon hedeflerini de riske attığını fark etmiştir. Finansal istikrarın fiyat istikrarına ulaşmada bir ön koşul olduğu anlaşılmış ve para politikası amaçları bu kapsamda yeniden dizayn edilmiştir. Küresel kriz boyunca yaşanan yüksek sermaye girişlerinin finansal piyasalar üzerindeki olumsuz etkilerini sınırlamak amacıyla bir dizi ekonomi politikasını uygulamaya konulmuştur. Bu kapsamda kriz süresince TCMB, geleneksel politikaların yanı sıra bir dizi geleneksel olmayan para politikası araçları geliştirmiştir. Bu politikalara genel olarak makro-ihtiyati politikalar adı verilmektedir. Tek amaç tek araç politikası terk edilmiş, hem fiyat istikrarı hem de finansal istikrar amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla yeni bir araçbileşeni uygulamaya konulmuştur. Bu politika karmasıyla, yeni nihai ve ara hedefler belirlenmiş, para politikası uygulamaları bu kapsamda yeniden gözden geçirilmiştir. TCMB'nin, finansal istikrarın öncü göstergesi olarak takip ettiği iki temel değişken döviz kuru oynaklığı ve kredilerin büyüme hızıdır. Ayrıca bu iki kanal, fiyat istikrarını da dolaylı şekilde etkilemesi nedeniyle de TCMB açısından ayrı bir öneme sahiptir. Bu çalışmada, küresel kriz sonrasında döviz kuru oynaklığınıönlemede kullanılan makro-ihtiyati politikalar ile bu politikaların finansal istikrarı sağlamada ne gibi katkıları olduğu açıklanmaya çalışılmıştır.
Bilim felsefesi ışığında iktisat metodolojisinin seyri: Apriorizm ve aposteriorizm arasında süregiden methodenstreit

Bu tezin ana amacı bilim felsefesinden elde edilmiş apriorizm ve aposteriorizm kavramları çerçevesinde iktisat metodolojisinin tarihsel seyrinin takibidir. İncelediği yapıların sunduğu kırılganlıklarla karşıt metodolojik karakteristiklere sahip doğa bilimleri ve sosyal bilimler arasında metodolojik salınımlar gösteren iktisat, apriori ve aposteriori eğilimler arasında olduğunu ifade edebileceğimiz bir döngüsellik içinde kendi iktisat metodolojisini üretmektedir. Bu temelde, bir taraftan ele alınan konuların en doğru biçimde kavranabilmesi gayretiyle bilim felsefesinin temel yönelimleri belirginleştirilmeye çalışılırken, diğer taraftan da metodolojik çatışmanın şekillendirdiği iktisat okullarının dönüşümleri sorgulanmaktadır. Böylece, teoriyi teorinin kendisi için ihmal eden metodolojik gayretin geçmişşine ışık salınırken, iktisat metodolojisinde tespit edilen döngüselliğin belirleyici dinamiklerinin kavranması ümit edilmektedir.
Bölgesel inovasyon sistemleri ve Türkiye: İstatistiki bölge birimleri sınıflandırması düzey 2 bölgeleri inovasyon indeksi

Tarihsel süreç içerisinde refah artırımını hedefleyen ekonomik birimlerin öncelikli çabası, iktisadi büyümeye kaynak sağlayacak vasıtaların teşkili ve geliştirilmesine yönelik olmuştur. İnsan ihtiyaçlarının artan bir şekilde değiştiği günümüz dünyasında ise bu çaba, yeni bilgi düzeyi ve teknolojilerin yaratımına ilişkin olmaktadır. İktisadi refah kapsamında yeniliğe duyulan bu ihtiyaç, inovasyonlara gösterilen ilginin de merkezini oluşturmaktadır. Bununla beraber, son zamanlarda bu ilginin yönü, inovasyonun kendine has doğasını içerisinde barındıran ulusal ve bölgesel inovasyon sistemlerine doğru kaymıştır. Bu çalışma, ulusal inovasyon sistemlerinin bir alt dalı olan bölgesel inovasyon sistemleri içerisindeki çeşitli bileşenler kapsamında, Türkiye'deki bölgelerin yenilikçi kapasitelerinin ve ilgili bölgeler arası karşılaştırılabilir homojen bir ölçütün ortaya konmasını amaçlamaktadır. Bu amaçla, İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması 2. Düzey kapsamında yer alan 26 bölgenin inovasyon indeksleri, inovasyon girdi ve çıktı bileşenleri altındaki bir dizi gösterge kullanılarak hesaplanmıştır. Temel olarak dört bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde, inovasyon ve iktisadi büyüme arasındaki ilişki ve sistem yaklaşımı teorik bir çerçevede verilmiştir. İkinci bölümde inovasyon sistemleri kavramı, içerisinde barındırdığı bir dizi belirleyiciyle birlikte Türkiye kapsamında incelenmiştir. Çalışmanın ampirik kısmını oluşturan üçüncü bölümde, inovasyon ölçümüne yönelik çeşitli çalışmalar ile indekslerin oluşturulmasında kullanılan ölçütler ve yöntem yer almaktadır. Dördüncü ve son bölümde ise, uygulanan yöntem sonucu elde edilen bulgular 26 bölge kapsamında ayrı ayrı değerlendirilmiştir.
Türkiye'deki özelleştirme uygulamaları konusunda bir değerlendirme örnek etüd: Türk Telekominükasyon A. Ş.'nin özelleştirilmesi

1970'li yılların başında yaşanan ekonomik buhran sonucu, dünya genelinde arz yönlü neo-liberal ekonomik politikalarına bir kayış gerçekleşmiştir. Bu gelişmeyle beraber 'özelleştirme' programaları da pek çok gelişmiş ve gelişmekte olan ülkede uygulanmaya başlanmıştır. Çalışma içerisinde, ülkemiz için yapacağımız analize örnek oluşturmaları amacıyla İngiltere, Fransa, İtalya ve Meksika'nın özelleştirme deneyimleri incelenmektedir. 'Özelleştirme' kavramını, devletin ekonomik faaliyetlerinin sınırlandırılması veya tamamen ortadan kaldırılması suretiyte ekonominin işleyişinde serbest piyasa ekonomisi koşullarının yaratılması şeklinde yürütülen her türlü ekonomik politikanın genelleştirilmiş adı olarak açıklayabiliriz. özelleştirme politikalarının, serbest piyasa ekonomisini güçlendirmek, sermaye piyasasını geliştirmek, yabancı sermayenin ülkeye girişini sağlamak, verimliliği artırmak, enflasyonu önlemek, KİT'lerin Hazine ve Merkez Bankası üzerindeki yükünü hafifletmek ve KİT'lerdeki' gizli işsizliği ortadan kaldırmak gibi ekonomik hedefleri olduğu gibi bir takım mali, toplumsal ve siyasi hedefleri de vardır. Bu bağlamda özelleştirmenin demokratikleşmeyle de ilgisini kurmak mümkündür. Özelleştirme programlarının uygulamasında karşılaşılan zorlukların başında doğru değer tespitini yapma ve uygun satış yöntemini seçme gelmektedir. En yaygın kullanılan özelleştirme yöntemleri olarak halka arz, blok satış, parçalı satış, kiralama ve işletme hakkının devrini sayabiliriz. Genç Türkiye Cumhuriyeti'nin ekonomik kalkınmasında lokomotif görevi üstlenmiş olan Kamu İktisadi Teşebbüsleri, zamanla yaşanan yönetim, finansman, istihdam, yatırım sorunları sebebiyle verimliliklerini yitirmişlerdir. 1980'li yıllarda başlayan serbest piyasa ekonomisine geçiş süreciyle birlikte buİİ kurumların ekonomik rehabilitasyonu yerine özelleştirilmeleri siyasi iktidarlarca benimsenmiştir. Ancak, başarısı için kamuoyunda geniş bir konsensüs oluşturulması gereken özelleştirme politikasına ülkemizde henüz bir ivme kazandın lamam ıştır. İncelediğimiz dünya örneklerinde 20-50 milyar dolar düzeyinde gerçekleştirilen özelleştirme gelirleri, ülkemizde sadece 3.5 milyar dolar seviyesinde kalmıştır (1985-1997). Çalışma içerisinde Türkiye'de bundan sonra gerçekleştirilecek özelleştirme programlarında bizce dikkat edilmesi gereken hususlara yer verilmiştir. Çalışmanın örnek etüdünü oluşturan Türk Telekomünikasyon A. Ş.'nin özelleştirilmesi ise kamuoyunda uzun süredir tartışmalara yol açmıştır. Haberleşme gibi, bilgi çağını yaşayan dünyamızın en hızlı gelişen ve önemli sektöründe tekel konumunda faaliyet gösteren bu kuruluşun özelleştirilmesinin oldukça dikkatli bir şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir.
Türkiye'de tarımsal araştırma geliştirme yayım politikaları ve tarımsal büyüme ilişkileri

Bu çalışmada tarımsal araştırma ve yayım politikaları ile tarımsal büyüme ilişkileri ortaya koymak amaçlanmıştır. Birinci aşamada; dünyada ve Türkiye'de tarımsal araştırma, geliştirme ve yayım politikaları ve organizasyon yapıları ile bu kapsamda sağlanan destekler açısından Türkiye'nin durumu değerlendirilmiştir. İkinci aşamada ise; tarımsal araştırma politikaları ile tarımsal büyüme ilişkileri değerlendirilmeye çalışılmıştır. Türkiye tarımında 1990 ? 2010 döneminde teknik etkinlikte yıllık ortalama % 0 ,14, teknolojik değişimde yıllık % 0,38 büyüme gözlemlenmiştir. Bunun sonucunda dönem içi toplam faktör verimliliği % 0,51 artmıştır. Toplam faktör verimliliğindeki esas belirleyici etmenin teknolojik değişim olduğu görülmüştür. Sonuç olarak tarımsal Ar-Ge faaliyetlerine yatırım kararı neticesinde aktarılan kaynakların verimlilik biçiminde ortaya çıkması arasında 5 yıllık bir gecikme olduğu ortaya konulmuştur. Tarımsal Ar-Ge harcamaları ile tarımsal büyüme arasında uzun dönemli ilişkinin varlığı Johansen eşbütünleşme testi ile belirlenmiştir. Ülkelerin büyüme çabalarının değerlendirilmesinde temel bir gösterge olarak kullanılan toplam faktör verimliliği ile tarımsal Ar-Ge harcamaları arasında tarımsal Ar-Ge harcamalarından tarımsal büyümeye doğru tek yönlü nedensellik ilişkisi tespit edilmiştir.
Türkiye'de asgari kabul ücretinin belirleyicileri

Asgari kabul ücreti, bireyin çalışmaya razı olacağı en düşük ücret düzeyini göstermektedir. Bu ücret düzeyi bireysel emek arz eğrisinin başlangıç noktasını temsil etmektedir. Bu çalışma, işsiz bireylerin asgari kabul ücreti üzerinde etkili olan faktörleri tespit etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaca uygun olarak hazırlanan anket, Türkiye'nin farklı bölgelerinde bulunan 15 ilde, Türkiye İş Kurumu'na başvuran işsiz bireylere uygulanmıştır. Yapılan toplam anket sayısı 2162'dir. İllerde yapılan anket sayısı belirlenirken ilin temsil ettiği bölgede yaşayan işsiz sayısı ve bunların kadın erkek olarak dağılımları göz önüne alınmıştır. Analizde iki aşamalı en küçük kareler yöntemi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda, işsiz bireylerin asgari kabul ücretinin sosyal, demografik ve ekonomik belirleyicileri tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular ile çeşitli politika önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır. Ayrıca çalışmanın Türkiye'deki emek arzının yapısının anlaşılmasına yardımcı olacağı düşünülmektedir.
Ekonomik özgürlükler-ekonomik büyüme ilişkisi: Teorik ve uygulamalı bir inceleme

Liberal iktisadi düşünce, devletin ekonomik alandaki faaliyetlerinin genişlemesinin, ekonomik büyümeyi olumsuz etkilediğini ifade etmektedir. 1980'li yılların ortalarında geliştirilen 'yeni büyüme modelleri'nde de ekonomi politikalarının uzun dönemli maliyetlerinin ya da faydalarının ekonomik büyüme üzerinde etkili olduğunu vurgulanmıştır. Özel yatırımların düzeyinin, dış ticarete açıklığın ve hukukun üstünlüğünün ekonomik büyümeyle pozitif yönde ilişkili olduğu belirtilmiştir. Önceki modelleri uygulayan gelişmekte olan ülkelerin, büyüme sürecini tamamlayamaması bu teorilere duyulan ilgiyi arttırmıştır. Böylelikle, teknolojiye ve ekonomik alanda liberalleşmeye dayalı politikalar önem kazanmıştır. SSCB'nin dağılmasından sonra, ekonomik özgürlüklere olan ilgi daha da artmıştır. Ekonomik özgürlükler kriterlerinin belirlenmesi amacıyla Freedom House, Heritage Foundation ve Fraser Institute adlı kuruluşlar tarafından, ülkelerin, belirlenen kriterlere göre puanlandığı, 'ekonomik özgürlükler indeksleri' hazırlanmıştır. Bu indekslerde yapılan ampirik çalışmalar, ekonomik özgürlükler düzeyini arttıran ülkelerin, yüksek büyüme düzeyine ulaştıkları göstermiştir. Ekonomik özgürlüklerle ekonomik büyüme arasında pozitif bir ilişki mevcuttur. Ancak ekonomik özgürlüklerle ilgili politikaların ekonomik büyüme üzerinde etkili olabilmesi için belirli bir zamanın geçmesi gerektiği ifade edilmiştir. Bu tezde, aynı ilişki, teorik olarak tartışıldıktan sonra, regresyon analiziyle de test edilmiştir. Beş yıllık bir gecikmeyi baz alarak tüm ülkeler için yapılan analizler, ekonomik özgürlüklerle ekonomik büyüme arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Ayrıca, ekonomik özgürlükler alanında gelişme kaydeden ülkeler ile piyasa ekonomisine geçiş döneminde olan ülkelerin performansları karşılaştırılmıştır. Çıkan sonuç ilk duruma uyan ülkelerin ekonomik büyümelerinin daha yüksek düzeyde olduğudur. Bu ülkelerde, kişi başına gelir düzeyi de diğer ülkelerinkinden çok daha fazla artmıştır.
Para politikası stratejisi olarak enflasyon hedeflemesi ve Türkiye uygulaması

Bu çalısma, para politikasının, alternatif stratejilerinin analizine yönelik olarakyapılmıs ve enflasyon hedeflemesi stratejisinin en etkin strateji olduğu tezinin kanıtlanmasınave ülke uygulamalarının da destegi ile enflasyon hedeflemesinin ön kosullarının saglanması ile Türkiye içinde bir alternatif olabilecegi tezinin kanıtlanması için yapılmıstır. 2000'li yıllar itibari ile enflasyon hedeflemesi stratejisinin, en etkin strateji olduğunun kanıtlanması ile Türkiye'de de bu stratejinin uygulanmasına yönelik çalısmalar hızlanmıstır. 2000 Kasım ve 2001 Subat krizleri, Türkiye için artık yeni bir istikrar programı ile söz konusu stratejinin Türkiye'de de uygulanması gerekliligini ortaya koymustur. Bu baglamda, 2000'li yılların basından itibaren yapılan yasal düzenlemeler ve diger ülke örneklerinin olumlu yolgöstericiligi ile enflasyon hedeflemesi stratejisinin Türkiye'de de uygulanmasına kararverilmistir. Enflasyon hedeflemesi stratejisinin en etkin para politikası stratejisi olduğununkanıtlanması için, diger alternatif para politikası stratejilerine yönelik olarak, merkez bankasının bagımsızlıgı, kurala dayalı politika, seffaflık, hesap verebilirlik ve disiplineedilmis maliye politikalarının rolünün incelenmesi ile birlikte, ülke uygulaması yöntemi kullanılarak çalısma yapılmıstır. Çalısmanın ilk iki bölümde konunun teorik temelleri ve kavramsal çerçevesine iliskin, üçüncü bölümde enflasyon hedeflemesinin diger stratejilere göre üstünlüklerine iliskin, dördüncü bölümde ülke uygulamalarından elde edilen kazanımlar ve son bölümde de enflasyon hedeflemesinin Türkiye uygulamasına yönelikdeğerlendirmelere yer verilmistir. Burada asıl amaç son 30 yıldır yüksek ve kronik enflasyon ile yasayan Türkiye'nin gerekli kosulların saglanması halinde bu ekonomik zorluktankurtulabilecegine yönelik tezin kanıtlanmasıdır.
Bölgesel gelişmede organize sanayi bölgelerinin yeri ve Ege bölgesine yönelik bir uygulama

İlk uygulamaları gelişmiş ülkelerde görülen sanayi bölgeleri, II. Dünya Savaşından sonra az gelişmiş ülkelerde, kalkınma politikası aracı olarak kullanılmaya başlanmıştır. Ülkemizde organize sanayi bölgeleri olarak adlandırılan sanayi bölgeleri, bölgesel gelişme aracı işlevi görmekte, bölgeler arası dengesizliği azaltmak amacıyla kullanılmaktadır. Organize sanayi bölgelerinin düzgün kentleşmeyi sağlama işlevi de vardır. Bu çalışmada, organize sanayi bölgesi uygulamaları, bölgesel gelişme çerçevesinde ele alınmaktadır. Dünyadaki ve ülkemizdeki uygulamalara değinilmektedir. Ege Bölgesine ilişkin anket uygulaması yapılarak, organize sanayi bölgelerinin yapısı ve gelişmesi hakkında bir değerlendirme yapılmaktadır.
İstanbul için öneri: Deniz ulaşımında elektrikli taşıt kullanımı ile enerji verimliliği sağlanması

Globalleşen dünya da nüfus artışı ve sanayileşmenin getirdiği etki ile teknolojik ihtiyaçlar ve tüketim artmıştır. Enerji tüketiminde günümüzde kullanılan fosil yakıtların sınırlı olması, rezervlerinin azalması, çevreye olumsuz etkileri ve fosil kaynaklara ulaşımdaki maliyetlerin artması enerji tüketimi artan dünya da yeni arayışlar bulmaya sevk etmiştir. Araştırmalara göre tüketilen petrolün büyük kısmı ulaşım araçları için kullanılmaktadır. Dünya da petrol bağımlılığın azaltılması ve çevreye olan olumsuz etkilerini önleme amacıyla 'Ulaşımda kullanılmak üzere Elektrikli AraçTeknolojilerine' yatırım yapılmaya başlanmıştır. Bu çalışmayla İstanbul ilimizde deniz ulaşımı sağlayan Şehir Hatları şirketinde kullanılan vapurların elektrikli araç teknolojisi kullanılmasının faydaları üzerine değerlendirilmeler yapılmıştır. İstanbul için tasarruflu ve çevre dostu denizciliğin nasıl yapılacağına dair çözüm önerileri sunulmuştur.
Döviz kuru ile sorunlu krediler ilişkisi: Türkiye örneği

Küresel konjonktürde, sorunlu krediler, banka bilançolarının aktif kalitesinin bir göstergesi olarak ifade edilmektedir. Özellikle, Türkiye gibi, bankacılığın finansal sistemdeki yerinin oldukça önemli olduğu ülkelerde, banka aktiflerinin kalitesinde bozulma meydana gelmesi, finansal piyasaların yanı sıra tüm ekonomiyi etkilemektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de son yıllarda kur şoklarıyla yeniden gündeme gelen döviz kurları ile sorunlu krediler ilişkisinin 2005:Q4-2017:Q 4 dönemi için ARDL analiz yöntemiyle araştırılmasıdır. Çalışmada, öncelikle kredi ve sorunlu krediler ele alınmış olup, sorunlu kredilerin Türk bankacılık sektöründeki durumu incelenmiştir. İkinci bölümde döviz kuruyla ilgili temel kavramlar, döviz kuru rejimleri ve döviz kurunu etkileyen faktörler üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, döviz kuru ile sorunlu krediler ilişkisine yönelik teori ve literatür araştırmasına yer verilmiştir. Yapılan literatür araştırmasında, döviz kuru ile sorunlu krediler arasında güçlü bir ilişkinin olduğu anlaşılmıştır. Son bölümde ise çalışmaya ait ampirik bulgulara yer verilmiş olup, ele alınan değişkenler arasındaki ilişki ekonometrik olarak incelenmiştir. Çalışmada analiz yöntemi olarak ARDL sınır testi yaklaşımı kullanılmıştır. ARDL yöntemiyle, değişkenler farklı düzeylerde durağan hale gelseler dahi eşbütünleşme ilişkisi tespit edilebilmektedir. Aynı zamanda, ARDL analizi kapsamında kurulan hata düzeltme modeli, hem kısa dönem hem de uzun dönem için değişkenlerle ilgili bilgi vermektedir. ARDL analiz yönteminin diğer bir özelliği ise az sayıda gözlem içeren serilerle çalışıldığında bile sapmasız ve tutarlı sonuçlar vermesidir. Çalışmanın analiz kısmında, ARDL eşbütünleşme testi kapsamında, öncelikle sınır testi uygulanmış ve çalışmada ele alınan değişkenler arasında eşbütünleşme ilişkisi olduğu belirlenmiştir. Eşbütünleşme ilişkisi tespit edildikten sonra ARDL modeli kurulmuş ve değişkenler arasındaki ilişki uzun ve kısa dönem için analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, hem uzun hem de kısa dönemde, reel efektif döviz kuru artınca, sorunlu kredilerin de arttığı sonucuna ulaşılmıştır.
Trakya bölgesinde geleneksel çiftçi ile tarım dışından gelen girişimcilerin genel karşılaştırılması

Ulusal ve uluslararası ekonomik ve sosyal gelişmelere bağlı olarak tarımsal yapıda da değişimler yaşanmaktadır. Sosyal, kültürel ve ekonomik alanda yaşanan gelişmelerin her biri tarım üzerinde ayrı bir etki doğurmaktadır. Bu çerçevede geleneksel olarak nitelenen köylü tarımının kapitalist ekonomik sistemin gelişmesi ile birlikte özellikle büyük ölçekli işletmeler karşısında varlığını sürdürüp sürdüremeyeceği hususu üzerinde önemle durulmuştur. Bu çalışmada, kapitalist mantık ile çalışan işletmeler ile köylü işletmeler birlikte ele alınarak her ikisinin de güçlü ve zayıf yanları ayrıntılı şekilde değerlendirilmiştir. Köylü tarımının kapitalist işletmeler karşısındaki rekabet gücü açıklanmaya çalışılmıştır. Tarımsal yapı ve kırdaki değişimlerin analizinde çeşitli iktisat teorilerinden yararlanılmıştır. Marksist ve Neo-klasik iktisatçılar köylü tarımının kapitalist tarım karşısında varlığını sürdüremeyerek yok olacağına dair görüşleri nedeniyle birbirlerine paralel konumda olması da dikkatedeğer bir durumdur. Bu araştırmada önce Türkiye tarımında cumhuriyet döneminden günümüze kadar olan süreçte yaşanan yapısall değişimler gözden geçirilmiştir. Buradan hareketle günümüz dünyasında tarım alanında öne çıkan sürdürülebilirlik, verimlilik, girdi kullanımı, enerji, finansman, pazarlama ve işletme ölçeği konularında köylü tarımı ile kapitalist tarımın karşılaştırmalı olarak değerlendirmesinin yapılmasının anlamlı olacağı sonucuna varılmıştır. Saha çalışması kapsamı olarak da Kırklareli, Edirne ve Tekirdağ illeri seçilmiştir. Projenin ilk aşamasında literatür çalışması gerçekleştirilmiştir. İkinci aşama da ise 3 il için saha çalışması uygulanabilirliği araştırılmış özellikle görüşme yapılabilecek yeterli sayıda kapitalist tipte tarım işletmesi olup olmadığı kontrol edilmiş ve saha çalışmasının yapılabilir olduğu görülmüştür. Saha çalışmasında 40 köylü işletme ve 40 kapitalist işletme ile yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler SPSS programı kullanılarak istatistiksel analizlerle değerlendirilmiştir.