turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Orientalism and representation of İslam in the works of Orhan Pamuk

Bu çalışmada öncelikli hedefim oryantalizmin kısa söylemsel geçmişşini incelemek ve ardından Orhan Pamuk'un oryatalizmin söyleminde sahip olduğunu düşündüğüm yerini sorgulamak olacaktır. Oryantalizm, kelime anlamı olarak, Doğu dil, tarih, gelenek ve tutumlarını inceleyen bir bilim dalıdır. Fakat zamanla Doğu hakkında ötekileştirici bilgiler üreterek Doğunun gerçekliğini bozmuş ve Batının kültürel hegemonyasına yol açabilecek şekilde Doğu tasvirlerinde bulunmuştur. Bu anlamda Batılı değer yargıları ve dünya görüşü yüceltilirken Doğuya ait değerler ve tutumlar basitleştirilerek ikincil plana itilmiştir. Bu bağlamda Orhan Pamuk'un eserlerinin çoğunda Doğu'nun ve özellikle de Türkiye'nin ve İslam'ın gerçek ve tam görünümünü net yansıtmayan semboller, imgeler, karakterler ve imalar bulunduğu görülmektedir. Yazarın romanları Batılı dünya görüşünün üstünlüğünden bahsederken Doğunun ve İslam kültürünün geri plana itildiği bir anlayışa sahiptir. Bazı roman karakterleri kimlik bocalamaları yaşarken, çözümü tümüyle Batıyı taklit etmekte bulurlar; ne var ki bu da çok mümkün olmadığından ve karakterler tümüyle Batılılaşamadıklarından melez bir durum sergilerler. Bazıları ise Batıyı tümden reddederken ciddi bir bağnazlık sergilerler ve kimi şiddet kullanarak Batının tüm değerlerini yok etmek isterler. Bütün bu kargaşa içinde karşımızda duran ise tümüyle uç noktalarda tasvir edilen bir İslam resmidir.
Analysis of Edgar Allan Poe's horror stories from the perspective of literary semiotics

En basit düzeyde göstergelerle ilgilenen bir çalışma alanı olarak tanımlanabilen göstergebilim, özellikle 1960'dan başlayarak günümüze kadar hızlı bir gelişme kaydetmiş ve adının barındırdığı anlamdan çok daha ötede bir amaca ulaşmaya yönelmiştir. Bu amaç, tekli göstergeleri tanımlanmak veya işlevsel olarak sınıflandırmaktan ileri giderek, onların nasıl dizgeleştiğini açıklamak ve bu dizgeleşmiş göstergeleri incelemektir. Bu dizgeleşmiş göstergelerden biri de edebiyat eseridir. Edebiyat eseri, dilsel göstergelerin birleşmesiyle meydana gelen dizgeleşmiş bir göstergedir. Bu tip bir gösterge dizgesini incelemeyi de yazınsal göstergebilim üstlenmiştir. Göstergelerle dolu bir dünyada yaşadığımızı düşünürsek, türdeş göstergelerin oluşturduğu çok sayıda dizge olduğunu ve bu dizgelerin her birini incelemek için birçok göstergebilim olduğunu kesinlemek yanlış olmayacaktır. İşte bu girişimlerden biri de yazınsal göstergebilimdir. Bu çalışmada, yazınsal gösterbilimin getirdiği ilkeler doğrultusunda Edgar Allan Poe'nin üç korku hikayesi incelenmiştir. Çalışmanın amacı göstergebilimsel bir çözümlemenin nasıl uygulanabileceğini ortaya koymak ve bu hikayelerin anlam evrenlerini incelemektir. Çalışmanın sonucunda, yazar Edgar Allan Poe'nin hikayelerinde korku algısını nasıl yarattığı ve hangi zıtlıklar üzerine eserlerini kurguladığı ortaya konmaya çalışılmıştır. Bulgular göz önüne alıdığında, üç hikayede de, yaşamdan ölüme, iyiden kötüye, varlıktan yokluğa ve aydınlıktan karanlığa dogru geçişler olduğu tespit edilmiştir. Çalışma dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, araştırmaya ait amaç, önem, problem ve varsayımlar gibi tanıtıcı kısımlar bulunmaktadır. Aynı zamanda bu bölümde, daha önce göstergebilim alanında Türkiye'de ve farklı ülkelerde yapılmış çalışmaları bir araya getiren bir alanyazın taraması yapılmıştır. İkinci bölümde, göstergebilimin kapsamlı bir tanımı yapılmaya çalışılmış ve tarihçesiyle ilgili bilgiler verilmiştir. Ardından, günümüz göstergebiliminin ortaya çıkmasında etkili iki isim olan Charles Sander Peirce ve Ferdinand de Sasussure'ye ait çalışmalara yer verilmiştir. Sonrasında, yazınsal göstergebilimin kurucusu olarak kabul edilen Algirdas Julien Greimas ve Paris Göstergebilim Okuluna dair bilgiler verilmiştir. Son olarak bu bölümde, Poe'nin hikayelerini incelemek için kullanılacak yöntem ve uygulama sırası tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde, Edgar Allan Poe'nin 'The Tell-Tale Heart', 'The Black Cat' ve 'The Cask of Amontillado ' isimli üç korku hikayesi incelenmiştir. Her bir hikaye üç düzeyde incelenmiştir. Bunlar sırasıyla söylem, anlatı ve derin düzeylerdir. Bunun sebebi yazınsal göstergebilimin bir metni olabildiğince eksiksiz ele alma eğiliminde olmasıdır. Dördüncü bölüm, bu çalışmanın son bölümüdür. Bu kısımda, araştırmanın üçüncü bölümünde yapılmış olan göstergebilimsel incelemelerin sonuçları, bütün hikayeler göz önüne alınarak ortaya konmuş ve araştırmanın problem sorularına yanıtlar verilmiştir.
Gotham and its discontents: The post-industrial civilisation and the outsider in light of the Gothic discourse

Bu tez Fyodor Dostoyevski'nin Yeraltından Notları ve Albert Camus'un Yabancı adlı eserinin yardımıyla, yaklaşık 80 yıldır Gotham City'de süregelen huzursuzluğa sebep olan, 'aykırı' karakteri anlamayı amaçlamaktadır. Tezin ana argümanı, anlatılarda tasvir edilen endüstri sonrası uygarlığın oluşturduğu toplum ve mekanizmaları, 'aykırı' karakterlerin geçmişşinden getirdiği cezai bir ebeveyn figürüne benzemesidir ve bu ebeveyn figürü ile olan ilişkinin sosyal düzlemde şiddet yoluyla yeniden sahnelenmesi aykırı karakterin aslında toplum tarafından kabullenilmek istediğine yönelik bir çağrı olduğudur. Bu tezin giriş bölümünde öncelikle popüler sanat Batman çizgi romanları ile Batı kanonundaki iki yüksek sanat eserini karşılaştırmanın uyumluluğuna ilişkin kısa bir tartışma yer almakta. Daha sonra, yukarıda bahsedilen argüman çerçevesinde, birinci bölüm, sanayi sonrası toplumu şekillendiren yapı taşlarını değerlendirmektedir. Bu bölüm, sanayi sonrası toplumlarda baskın ideolojinin, insanları sosyal normlar ve değerlere uydukları ölçüye göre yafta yoluyla kontrol etmeye çalıştığını öne sürüyor. İkinci bölüm, aykırı karakterlerin kişilik dinamiklerini nesne ilişkileri kuramı yaklaşımıyla değerlendiriyor ve karakterlerin parçalanmış benliğe örnek teşkil ettiğini, toplumun otorite figürlerinin ise, kişilik bütünlüğünün sürdürülmesi açısından saldırılarak yok edilmesi gereken içselleştirilmiş kötü ebeveyn nesnelerine dayandığını iddia ediyor. Son bölüm, aykırı tip ile toplum arasındaki ilişkiyi Gotik söylem aracılığıyla inceliyor ve her bir anlatının Kentsel Gotik perspektifinden okunabileceğini öne sürüyor. Bu bağlamda, bu bölüm, 'aykırı' kişinin sivil yapıyı ihlal eden grotesk bir beden olduğunu ve bu sayede de toplum eleştirisini sağlayıp kökleşmiş sosyal normlara ve değerlere alternatif gerçeklikler göstererek kabullenilmek istediğini anlatıyor.
Representations of masculinities in british World War I poetry

Bu çalışmanın ilk bölümü bir kavram olarak ortaya çıkışından bir sosyolojik teori olarak gelişimine doğru Erkeklik Çalışmalarını ele alır. Önde gelen eleştirmenlerin cinsiyet ve özellikle erkeklik konusu üzerinde geliştirmiş oldukları fikirler teori bağlamında kullanılan kavramlar ve terimler aracılığıyla açıklanmaktadır. Ordu, savaş ve erkeklik arasındaki ilişki de detaylı olarak ele alınmaktadır. Özellikle R. W. Connell tarafından ortaya atılan 'hegemonik erkeklik teorisi üzerinde durulmaktadır. İkinci kısım Birinci Dünya Savaşı'nı tarihsel, politik, kültürel açıdan ve cinsiyete olan etkileri yönünden ele almaktadır. Üçüncü kısım savaşı destekler nitelikte kaleme alınmış propaganda şiirlerini inceleyecektir. Özellikle Henry Newbolt ve Jessie Pope'un şiirleri erkeklik temsilleri yönünden savaş retoriğini tekrarlamaktadır. Dördüncü kısım bu retoriğe tepki olarak yazılmış siper şiirlerini incelemektedir. Siper şiirlerine genel bir bakıştan sonra Siegfried Sassoon ve Wilfred Owen'ın şiirleri savaşan erkeklerin temsili bakımından daha detaylı analiz edilmektedir. Sassoon ve Owen'ın şiirleri erkeklik ve erillik hakkında söylenen genel geçer yargıları sorgular ve bunalımdaki erkeklere ses ve görüntü kazandırmıştır. Sonuç olarak bu şiirler baskın erkek imgelerine meydan okuyarak marjinal erkeklik temsillerine yer vermişlerdir. Bu çalışmanın amacı erkeklik çalışmalarının kavram ve düşüncelerinden faydalanarak Birinci Dünya Savaşı şiirlerindeki erkeklik temsillerini incelemektir. Bu çalışma farklı bağlamlarda farklılık gösteren ve değişime uğrayan erkeklik ve erillik temsillerini ineleyerek cinsiyet kavramlarının keyfi olarak ve yapay bir şekilde oluşturulduğunu göstermeyi amaçlamaktadır.
Hanif Kureishi'nin Kara Plak adlı yapıtında göçmenliğe bağlı kimlik sorunsalı

Özellikle 1960'lar sonrası popüler yazım geleneğindeki özgün ve çok yönlü üretken kimliğiyle Britanya edebiyatının öncü melez yazarlarından Hanif Kureishi'nin Kara Plak adlı romanını sömürge sonrası bağlamda ve yoğunlukla Homi K. Bhabha'nın 'kültürel melezlik' ve 'üçüncü alan' kuramı ışığında ele alan bu çalışma, giriş ve sonuçla birlikte toplam sekiz bölümden oluşmaktadır. Genel bir kuramsal analizin Kara Plak'la ilişkilendirilmesinin yapıldığı giriş bölümünün ardından, çalışmanın birinci bölümünde yapıtlarında genellikle biyografik unsurlara yer veren Hanif Kureishi'nin göçmen kimliği, yazarlık deneyimi, çok kültürlü Britanya bağlamında Asyalılık sorununa bakışı ve Britanyalı olma kavramları yazarın aitlik arayışı içinde olmasıyla ilintili olarak açıklanmıştır. İkinci bölümde sömürge sonrası eleştiri kuramlarının ve yazım geleneklerinin ortaya çıkışı ve Britanya'daki etkileri kısaca vurgulanmaktadır. Bu bölümde yoğunluk Homi K. Bhabha ve onun 'kültürel melezlik've 'üçüncü alan' kavramları üzerinde olmasına karşın zaman zaman Frantz Fanon, Gayatri Chakravorty Spivak, Edward W. Said gibi kuramcıların düşüncelerine de başvurulmaktadır. Üçüncü bölümde göçün ortaya çıkışı ve nedenlerinin yanı sıra sosyolojik, psikolojik ve kültürel etkileri bir göç anlatısı olarak Kara Plak'a açılım sağlayacak bir çerçevede sunulmuştur. Dördüncü bölümde göçün yarattığı sosyal ve kültürel kimlik sorunu, özcü ve özcü olmayan kimlik yaklaşımlarındaki yeri, sömürge sonrası öznede ortaya çıkış biçimleri ve farklılık kavramlarıyla ilintili olarak açıklanmaktadır. Beşinci bölümde romanın gerilim noktasını oluşturan ve seküler bireyciliğe bir karşı duruş oluşturan köktendinciliğin kökeni, gelişimi ve Britanya'daki Asya kökenli Müslüman göçmen topluluktaki yansımalarının yanı sıra kavramın kimlikle bağlantılı etkileri incelenmiştir. Altıncı bölüm, yoğunlukla Homi K. Bhabha'nın kuramsal bakış açısından göç, kimlik, kültür ve köktendincilik kavramlarıyla ilintili olarak Kara Plak'ın metinsel irdelenmesine ayrılmıştır. Sömürge sonrası eleştiri kuramına dayalı yapılan bu çalışma; göçmenliğe bağlı kimlik sorunsalı, yerinden edilmişlik, taklit, kültürel dönüşüm, arada kalmışlık, kararsızlık, kültürel melezlik, üçüncü alan ve direniş kavramlarını içeren üç alt başlıkta değerlendirilmiştir. Sonuç bölümünde ise sömürge sonrası eleştiri kuramı ışığında incelenen Hanif Kureishi'nin Kara Plak adlı yapıtında birincil kimlikle diğerleri arasındaki kültürel etkileşimin yirminci yüzyılın çok kültürlü Britanyası'na yaptığı sosyal, psikolojik ve kültürel etkiler; göç, kimlik ve kültür bağlamında ele alınmış ve sonuçlar tartışılmıştır.
The concept of the self in Shakespeare's Richard III, King Lear and Coriolanus

Bu tez Shakespeare'in III. Richard, Kral Lear ve Coriolanus oyunlarına odaklanmıştır. Bu çalışmanın temel amaçları benlik kavramının önemini tartışmak ve Shakespeare'in karakterlerinin benliklerini nasıl inşa ettiklerini analiz etmektir. Bu trajediler kendileri ve toplumları ile çatışma halinde olan Richard, Lear ve Coriolanus üzerinde yoğunlaşır. Bireylerin özfarkındalıkları onları kaderlerinin kontrolünü ele almaları için harekete geçmeleri gerektiğini vurgulayan derin bir düşünceye sürükler. III. Richard, Kral Lear ve Coriolanus oyunlarındaki ana karakterler farklı zaman dilimlerinde yaşasalar bile, hepsinin temel amacı hayatları üzerinde hakimiyet kazanmaktır. Bu yüzden, kaderlerini yaratırken verdikleri mücadele onların benlik inşası sürecini açığa çıkartır. Bireyler benliğe uzanan yolculuklarında birçok güçlükle karşılaşırlar. Öncelikle, benliklerini inşa edebilmeleri için tamamıyla özgür olmaları gerektiğini kavrarlar. Ayrıca bireyler kritik kararlar vermeleri ve sorumluluk üstlenmeleri gerektiğinin farkına varırlar. Bu noktada, hayatın bitmek bilmeyen bir mücadeleden başka bir şey olmadığının da farkına varırlar. Ayrıca, benlik inşası bireyin mutlak dönüşümünü gerektirmektedir ki bu da bireyin benliğe uzanan yolculuğu sonrasında bambaşka bir insana dönüşeceği anlamına gelir. Bazen bireyler benlik inşalarını tamamlayabilir, ancak çoğu zaman benlikleri parçalanır. III. Richard oyununda ana karakter kendi bedeni ve benliği arasında bir bağlantı kurar ve kendi bedenindeki çarpıklıkların benlik oluşumunu nasıl etkilediğini gözler önüne serer. Kral Lear oyununda Lear'ın bilgisizliği onun çöküşüne sebep olur, ancak kendi benliğinin farkına vardığı an deli ve akıllı bir adama dönüşür. Coriolanus' da ise oyunun trajik karakteri kendini başkalarından üstün görerek kendi çöküşüne zemin hazırlar, ancak zaafları olan sıradan bir insan olduğunu fark ettiği an benliğini yaratmış olur. Bu noktada, III. Richard, Kral Lear ve Coriolanus oyunlarındaki benlik inşalarını incelemek adına, Arthur Schopenhauer, Soren Kierkegaard, Friedrich Nietzsche ve Jean-Paul Sartre'in benlik üzerindeki fikirlerine odaklanılmıştır. Bütün bu filozoflar benlik inşasında seçim, özgürlük, acı çekme ve sorumluluk gibi benzer kavramlar üzerinde yoğunlaşmışlardır. Bundan dolayı, bu çalışma Shakespeare'in ana karakterlerinin incelenmesinde bahsedilen filozofların görüşlerini göz önünde bulundurmuştur. Böylece bu tez, Shakespeare'in III. Richard, Kral Lear ve Coriolanus oyunlarında hayatları üzerinde hakimiyet kazanmak için kendi benliklerine doğru yolculuğa çıkmış bireyleri analiz etmiştir.
The effects of culturally constructed gender roles on individuals: The case of masculinity in the plays of Arthur Miller, Tennessee Williams, and Sam Shepard

Bu tezde cinsel kimliğin ve cinsiyet rollerinin toplum tarafından oluşturulmuş nitelikler olduğunun üzerinde durulacaktır. Farklı akademisyenlerin teorilerine dayanarak cinsel kimliğin doğuştan gelen bir özellik olmadığı savunulacaktır. Bütün insanlar aynı özelliklere sahip olarak doğsalar da toplumlarının dayatmaları sonucunda insanların nasıl erkek ya da kadın olarak farklı cinsel kimliklere yönledirildikleri incelenecektir. Cinsel kimlik toplum tarafından oluşturulduğu için belirli bir cinsel kimliği ya da değişmeyen bir erkekliği tanımlamak imkansızdır. Çünkü her toplumun erkeklik olgusu birbirinden farklıdır. Bu tezde 20. yüzyılda Amerikan toplumunda hakim olan erkeklik olgusu üzerinde durulucaktır. Bu tezde, erkeklik olgusu ve para kazanma arasındaki ilişki Death of a Salesman adlı eser vasıtasıyla incelenecektir. Aile üzerindeki hakimiyet, cinsel güç ve erkeklik arasındaki ilişkiyi göstermek için ise A View from the Bridge adlı oyun analiz edilecektir. Son kısımda ise fiziksel güç, agresiflik ve erkeklik arasındaki ilişki üzerinde durulacaktır. Erkekliği korumak ve yeniden kazanmak için şiddetin erkekler tarafından nasıl işlevsel bir şekilde kullanıldığını göstermek amacıyla A Streetcar Named Desire adlı eser analiz edilecektir. Erkeklik olgusu ve fiziksel güç arasındaki bağlantıyı sergilemek için ise The Late Henry Moss adlı eser incelenektir.
A comparative analysis of sense of belonging as a part of identity of the colonizer and the colonized in The Grass is Singing and My Place

Bu tez iki otobiyografik sayılabilecek eserdeki ana karakterlerin kimlik ve aitlik duyguları üzerinde kolonileşmenin etkilerini inceler. İkinci kuşak kolonici olan Doris Lessing'in yazdığı The Grass Is Singing ve üçüncü kuşak hybrid bir Avusturalya Aborijini olan Sally Morgan'ın yazdığı My Place seçilmiştir çünkü her iki eser de kolonileşmeyle ilgili sorunları ele alarak ana karakterleri bir olgunlaşma süreci içinde, kolonileşme dönemi ve kolonileşme sonrası bağlamlarında gözler önüne sererken ilk eser yarı-otobiyografik bir anlatım kullanır ve ikincisi ise sözlü edebiyatla öykü anlatımını bütünleştirerek otobiyografinin Aborijin bir versiyonunu kullanır. Eserler kimlik ve aitlik duygularının yakından ilişkili olduğunu ve her ikisinin de koloni durumundan temelden etkilendiğini gösterir. Bireyin ölümüne veya hayatta kalmasına yol açabilecek kimlik ve aitlik duygularının etkileri aile ve toplum, fiziksel çevre ve ırk meseleleriyle etkileşim içindedir ki, bu tezde bu etmenlerin her birine bir bölüm ayrılmıştır. Bu tezde, eserlerin neyi ortaya koyduğunu ve aile ve toplum, çevre ve ırkın The Grass Is Singing ve My Place'de yansıtıldığı biçimdeki etkilerini görebilmek için eserler detaylı okunarak kolonileşme durumunda aitlik duygusu ve kimlik konusuna yaklaşım olarak etmen bazında kıyaslamalı bir analiz metodu kullanılmıştır. Bu çalışmaya en uygun teorik altyapı kolonileşme sonrası edebiyat teorisidir, ancak bu teori burada tezin birincil yaklaşımı olan detaylı okuma yaklaşımına oranla ikincil bir öneme sahiptir.
First-language use in learning the ser/estar distinction in spanish as a third language

Bu çalışma, anadilin üçüncü dil dilbilgisi öğretiminde olası bir yardımcı olarak kullanılmasının etkisini, öğrencilerin anadili işbirlikçi bir yazma görevinde bilişsel bir araç olarak kullanmalarını, onların dil öğretiminde L1 kullanımına ilişkin bakış açılarını ve çok dilli dil öğrenme farkındalığını araştırmaktadır. Katılımcılar tek dilli ve iki dillilerden daha iyi bir bilişsel gelişmeye ve dil farkındalığına sahip olması beklenen L1 Türkçe L2 İngilizce, L3 İspanyolca bilen çok dillilerdir (Cenoz & Genesee, 1998). İki grup dört saat boyunca biçim odaklı Ser-Estar dilbilgisi talimatı aldı. Sadece İspanyolca grubunda 10 dakikalık dilbilgisi öğretimi İspanyolca verilirken, Türkçe destekli gruba İspanyolca girdi Türkçe desteği ile sağlandı. L3 öğrenimini ölçmek için Ser-Estar öntest/ son testi kullanılmıştır. Ayrıca, öğrencilerin anadilin bilişsel bir araç olarak kullanımı işbirlikçi bir L3 yazma görevinde incelenmiştir. Katılımcıların L3 öğretiminde L1 kullanımına ilişkin algılarını araştırmak ve katılımcıların çok dilli dil farkındalıklarını araştırmak için röportajlarla da nitel veriler toplanmıştır. Sonuçlar, biçim odaklı öğrenmenin hedef yapı öğrenmesi üzerinde bir etkisi olduğunu ve sadece hedef dilde eğitim alan grubun, anadil destekli gruptan daha fazla geliştiğini gösterdi. Bu durum biçim odaklı dil öğretiminde anadil kullanımının ek bir fayda sağlamadığını göstermektedir.
Jhumpa Lahiri'nin kurgusunda postkolonyalizm, küreselleşme ve kültürel oluşumlar

Jhumpa Lahiri İngiltere doğumlu Amerikan fakat ebeveynleri Bengal Hintli göçmen olan Pulitzer Ödülü'nü kazanmış bir yazardır. Lahiri'nin eserleri Hintli göçmenlerin Batılı bir yerde yerli kültürlerini muhafaza etme çabası, yabancı bir ülkede Hintli bir eş ve anne olmanın zorluğu ve Hintli göçmen ebeveynler ile çocukları arasındaki çatışmalar gibi çeşitli konuları ele almaktadır. Lahiri ayrıca Batı ve Doğu konularını ilgilendiren postkolonyal meselelere ve nerdeyse tüm dünya milletlerini birçok açıdan etkileyen küreselleşme sürecine değinerek de incelenebilir. Bu tezin amacı küreselleşmenin Hintli göçmenlerin kültürel kimlikleri üzerindeki etkilerini Lahiri'nin nasıl yansıttığına ve teknolojik gelişmelerin kültürel oluşumları özdeşleştirme ve aidiyet açısından nasıl işlediğine dikkat çekmektir. Araştırma The Namesake (2003) adlı romanına ve Interpreter of Maladies (1999) ve Unaccustomed Earth (2008) eserlerinden seçilmiş kısa hikayelere değinecektir. Hintli göçmenler yeme, giyinme, konuşma, kutlama ve tüketim alışkanlıklarında yola çıkarak küreselleşmenin onların kültürel kimlikleri üzerindeki etkisini ortaya koymak için analiz edilecektir. Son telekomünikasyon teknolojileri, telefonlar, televizyon ve uçak gibi küresel taşıma araçları bu göçmenlerin kültürel sınırları kolayca ve hızlı bir şekilde aşmalarını sağlamaktadır. Bu yüzden onlar küreselleşmiş dünyada memleketlerini ziyaret etme, görme ve hatırlama olanakları sebebiyle belirli ve sabit bir kültürel ortamda kalamazlar. Benzer şekilde kültürel ürünlerin dünya çapında politik sınırları aşabilmesi gerçeği Hintli göçmenlerin yerli ürünlerini batıdaki bir ülkede tüketmelerini mümkün kılar. Sonuç olarak kültürel kimlikleri hem yerli hem de küresel elementleri içeren heterojen ve hibrid şeklinde meydana gelir. Batı ve Doğu ile ilgili postkolonyal tartışmalar düşünüldüğünde Lahiri küreselleşmenin iki bölge arasındaki kültürel sınırları muğlaklaştırdığı ve karasızlığın, aidiyetsizliğin ve karmaşanın ortaya çıkmasına yol açtığı fikrini benimsemektedir.
Teaching English to young learners through storytelling

Bu çalışma hikaye anlatımının çocuklara İngilizce öğretimindeki yerini incelemektedir. Hikaye anlatımının İngilizce öğretiminde çocuklara sağladığı sıcak ve güvenli ortamın öneminin altı çizilmektedir. Çocuklar hikayelere aşina olduklarından, kendilerini güvende hissetmektedirler, öğrenme süreci eğlenceli bir hal aldığında, çocuklar daha fazla güdülenecek ve derse katılımları artacaktır. Bu çalışma altı bölümden oluşmaktadır ve ilk bölüm çalışmanın amacım açıklamaya ayrılmıştır. İkinci bölümün amacı söz konusu olan öğrenciler hakkında genel bir bilgi vermeyi amaçlamaktadır. Başta, Piaget, Vygotsky, Scott & Ytreberg ve Keddle'ın çocuklar ve özellikleri hakkındaki çalışmalarına yer verilmiştir. Daha sonra öğrenme stilleri, çoklu zeka ve drama gibi çocuklarla bağlantılı olan teoriler özetlenmektedir. Üçüncü bölümde ise hikaye anlatımı ve önemi ortaya konmaktadır. Hikaye seçimi, iyi bir hikaye anlatıcısının özellikleri gibi hikaye anlatımıyla ilgili diğer konulara da bu bölümde değinilmiştir. Bunun yarımda, bu tekniğin sınıf içinde nasıl kullanıldığını göstermek amacıyla örnek aktivitelere de yer verilmiştir. Dördüncü bölüm bu tekniği derslerinde kullanmak isteyen öğretmenlere bir rehber olmak üzere hazırlanmıştır. Örnek bir ders planı ileri sürülmüş ve An Kolejinde bir grup öğrenci üstünde uygulanmıştır. Beşinci bölümde ise, metodoloji, prosedür ve veri toplama teknikleri anlatılmıştır. Örnek ders planının öğrenciler üstündeki etkileri gözlem ve görüşme yöntemleri kullanılarak ölçülmüştür. Toplanan verilerin analizi de bu bölümde bulunabilir. Son bölümde araştırma ile ilgili sonuçlar yer almaktadır. Çalışmada örnek ders planında kullanılan hikaye olmak üzere bir tane ek bulunmaktadır.
Transculturalism in medieval romance: Anonymous the quest for the holy grail, the song of roland and chaucer's troilus and criseyde

Bu çalışmanın amacı Ortaçağ edebiyat eserleri üzerinden kültürel etkileşimlerin coğrafi ya da zamansal sınır tanımadığını ortaya koymaktır. Kültür ötesilik kuramı çerçevesinde Norman İstilası sonrasında İngiliz Ortaçağ yazılı edebiyat geleneğinde önemli bir yere sahip olan anonim eserler the Song of Roland, the Quest for the Holy Grail ve Geoffrey Chaucer'ın Troilus and Criseyde eserleri incelenmektedir. Yirminci yüzyılın ikinci yarısında ulusötesilik kuramı ile beraber çeşitli çalışmalarda ele alınan kültür ötesilik kuramı, genellikle çağdaş edebi türlere uygulanmaktadır. Ancak bu çalışmada da gösterildiği gibi kültürel etkileşimlerin zamansal sınırı bulunmamaktadır. Antik dönemden itibaren başlayan kültür alışverişinde edebi metinlerin farklı topluluklarda farklı dillere çevrilip uyarlanması ve toplumların dini ya da milli kaygılarla gerçekleştirdikleri savaşların etkisi oldukça büyüktür. Kültür, tarihi süreçlerle beraber oluştuğu için etkileşimlerin tarihi değişimleri de yansıttığı görülmektedir; dolayısıyla bu çalışmada ele alınan Ortaçağ metinleri, tarih ötesilik ve toplumsal hafıza konuları doğrultusunda incelenerek, kültür ötesilik kuramının tarihi ve sosyo-psikolojik boyutu da ele alınmaktadır.