turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uygun olmayan cerrahi antibiyotik profilaksi kullanımını ve maliyetini etkileyen faktörler

Bu çalışma, rehberi olan ve olmayan iki kamu hastanesinde kullanılan cerrahi antibiyotik profilaksisinin hastane CAP rehberlerine göre uygun ve uygun olmayan CAP kullanım miktarı, nedenleri ve maliyetini belirlemek ve bu kullanımlarda etkili olan faktörleri araştırmak amacıyla yapılmıştır. Retrospektif, kesitsel bir araştırma tasarımının kullanıldığı çalışmanın evrenini, 1 Ocak 2017 31 Aralık 2018 tarihleri arasında Yozgat Şehir Hastanesi ve Gazi Mustafa Kemal Devlet Hastanesi'nde sürveyansı yapılan 5023 cerrahi işleme ilişkin veriler ve bu hastanelerde görev yapan 61 cerrah oluşturmaktadır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, hipotez testleri, lojistik ve çoklu doğrusal regresyon analizlerinden faydalanılmıştır. İki hastanede rehbere göre profilaktik amaçlı cerrahi öncesi antibiyotik kullanımında genel uygunluk oranı %67, 1 olarak bulunmuştur. CAP uygulama süresinin fazla olması ve antibiyotik seçiminin hatalı olması en sık karşılan uygunsuzluk nedenleridir. İki hastanedeki toplam CAP tüketim miktarı tanımlanmış günlük doz olarak 60,3 TGD/ 100 hasta günü iken bunun 17,7 TGD/ 100 hasta günü kadarı uygun olmayan kullanımlardan kaynaklanmaktadır. Toplam CAP maliyetinin %34,1'i uygun olmayan kullanımlardan oluşmaktadır. CAP rehberine sahip olan GMKDH'de uygun olmayan CAP kullanım oranı %19, 5 iken YŞH'nin CAP rehberine sahip olmadığı dönemde bu oran %64, 3 olarak bulunmuştur. YŞH'de bir önceki yıla göre uygun CAP kullanım oranının %35,7'den %45,2'ye artmış olması rehberin olumlu etkisinin olduğunu göstermektedir. Cerrahi teknik kullanılmaması, genel cerrahi tarafından yapılan bir işlem ve A3 ve B grubu bir işlem olması genel CAP uygunsuzluğunu ve CAP seçimi ve süresinin uygunsuzluğunu etkileyen ve hastanın yaşı ise anlamlı bulunmayan ortak faktörler olarak bulunmuştur (p<0,05). Operasyon süresi, cerrahi teknik kullanılmaması, antibiyotik türü, servis türü, A3 ve B grubu bir işlem olması, acil bir işlem olması, cerrahın cinsiyeti ve 10 yıldan uzun süre deneyime sahip olması ve uygun olmayan CAP süresi de toplam CAP maliyetini ve postoperatif yatış süresini etkileyen anlamlı ortak yordayıcılardır (p<0,05).
Değer bazlı ödeme yönteminin türkiye sağlık sisteminde uygulanabilirliği üzerine nitel bir araştırma

Sağlık sistemlerinde, uygun şekilde tasarlanmış olan ödeme yöntemleri, hastaların sağlık durumunu ve genel olarak sağlık hizmetlerini iyileştirme potansiyeline sahiptir. Bu sebeple dünya çapında hala doğru ödeme mekanizmasının belirlenmesi tartışılmaktadır. Üretkenliği, ekonomik verimliliği ve bakım kalitesini iyileştirmeyi hedefleyen, hasta merkezli olan geri ödeme mekanizmalarının geliştirilmesi gerekmektedir. Değer bazlı ödeme reformları sağlık hizmeti harcamalarını azaltmak, yüksek kaliteli bakımı teşvik etmek ve sağlık hizmetlerinin niceliğinden ziyade kalitesine göre ödeme yapılmasını sağlamak üzere tasarlanmıştır. Çalışmanın amacı, bu yöntem hakkında katılımcıların görüşleri alınarak; değerin ne ifade ettiğini, hangi parametrelerle ölçülebileceğini, geri ödemede kullanılırken artılarının ve eksilerinin neler olabileceğini ve Türkiye sağlık sisteminin bu geri ödeme yöntemine uygun olup olmadığını belirlemektir. Çalışmada nitel çalışma yöntemlerinden gömülü teori yaklaşımı ve delphi tekniği kullanılmıştır. Tezin amacı doğrultusunda sağlık sistemi paydaşları arasında yer alan 28 katılımcı amaçlı örneklem yoluyla belirlenmiştir. Delphi çalışmasında ise konuyla ilgili olan 10 katılımcı seçilmiştir. Verilerin analizi Maxquda 2020 programı aracılığı ile yapılmıştır. Çalışmada önerilen değer bazlı ödeme yöntemini kimlerin destekleyip kimlerin karşı çıkacağı, ne gibi faydalar getireceği, nasıl uygulanabileceği ve modelde hangi parametrelerin olması gerektiği belirlenmiştir. Nitel analiz sonucu elde edilen değer parametreleri delphi çalışması ile katılımcılar tarafından önem derecelerine göre puanlandırılmıştır. Çalışma 2. turda fikir birliği sağlanarak tamamlanmıştır. Çalışmanın sonucunda, değerin sağlıkta karşılığı 'kaliteli bir hizmet' olarak tanımlanmıştır. Katılımcılar bir takım yetersizlikler olsa da değer bazlı geri ödeme yöntemine geçilmesi gerektiğini düşünmektedir. Türkiye sağlık sistemi bu değişime en fazla bilgi sistemi ve altyapı olarak hazır bulunmuştur. Çalışmada değerin hesaplanmasında kullanılabilecek 15 parametre belirlenmiştir. Geçişe direnç göstereceklere ve karşı çıkacağı düşünülen yenilik istemeyen gruplara karşı önlemler alınması önerilmektedir. Sağlık verilerinde şeffaflık ön planda olmalı ve toplumun sağlık okuryazarlığına katkıda bulunacak adımlar atılmalıdır. Sonuç olarak, Türkiye'nin değer bazlı ödeme yönteminde gerekli revizyonların yapılmasıyla başarılı olabileceği düşünülmektedir.
Türk sağlık sisteminde bir kamu özel işbirliği uygulaması olan şehir hastanelerine yönelik sağlık personelinin görüş ve önerilerinin değerlendirilmesi

Türkiye'de ve dünyada son yıllarda yaşanan gelişmeler ve reform süreçleri, sağlık sistemlerini etkilemektedir. Türkiye'de Kamu Özel İşbirlikleri ile hayata geçirilmiş olan şehir hastaneleri, bu kapsamda gündeme gelmiş olan güncel bir modeldir. Bu çalışmada, şehir hastanelerinin, sağlık personelinin görüşlerine dayalı olarak değerlendirilmesi, objektif veri ve bilgi sunulması amaçlanmıştır. Çalışmada kalitatif ve kantitatif araştırma yaklaşımları kullanılmış olup ilk aşamada 40 katılımcı ile kalitatif görüşmeler yapılarak, geçmişş dönem ile kıyasladığında şehir hastanelerini nasıl değerlendirdikleri, güçlü ve zayıf yönleri, sorunlar ve çözüm önerilerine dair görüşleri alınmıştır. Bu görüşlerden ve literatürden yararlanılarak hazırlanan anket Adana, Isparta ve Yozgat şehir hastanelerinde 557 sağlık personeline uygulanmıştır. Anketin yapı geçerliliği açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri ile değerlendirilerek şehir hastaneleri uygulamasının çeşitli konulara ilişkin etkilerini sorgulayan 58 maddenin kalite ve verimlilik, sağlık hizmetlerine erişim, fırsatlar, riskler, çalışanlar, şeffaflık ve yönetim süreçleri olmak üzere 7; şehir hastaneleri uygulamasına bağlı olarak ortaya çıkan sorunların giderilmesine yönelik 13 önerinin ise denetim ve işbirliği ile çalışanlar olmak üzere 2 boyutta toplandığı görülmüştür. Anketin güvenirliği ise Cronbach alfa katsayısı ile değerlendirilmiş ve kabul edilebilir değerler içinde yer aldığı bulunmuştur. Araştırma verilerinin analizinde, tanımlayıcı istatistikler ve hipotezleri test etmek için çok değişkenli regresyon analizleri kullanılmıştır. Kalite ve verimlilik, sağlık hizmetlerine erişim ve fırsatlar boyutları katılımcıların genel olarak olumlu yönde; riskler, çalışanlar, şeffaflık ve yönetim süreçleri üzerindeki etkileri ile ilgili boyutlar ise olumsuz yönde görüş bildirdikleri boyutlardır. Denetim ve işbirliği ile çalışanlar boyutları hakkında ise katılımcılar, yaşanan sorunların giderilmesine yönelik önerilere ortalamanın üzerinde katılım göstererek, bu alanlarda şehir hastaneleri uygulamasının geliştirilmesi gerektiğini ortaya koymuşlardır. Katılımcıların şehir hastanelerinin kalite ve verimliliği ile ilgili görüşlerinin daha önce çalışılan kurumun mülkiyetine, yönetsel pozisyonda olmalarına, toplam hizmet sürelerine ve KÖİ ile ilgili bilgi düzeylerine; çalışanlar üzerindeki etkiler ile ilgili görüşlerinin halen çalışılan kurum, meslek ve KÖİ ile ilgili bilgi düzeylerine; çalışanlar boyutunda yaşanan sorunların giderilmesine yönelik öneriler ile ilgili görüşlerinin öğrenim durumu ve mesleklerine; şeffaflık boyutuna ilişkin görüşlerinin ise yönetsel pozisyonda olmalarına ve KÖİ ile ilgili bilgi düzeylerine göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen sonuçların, şehir hastaneleri uygulaması nedeniyle ortaya çıkan sorunların giderilmesinde ve uygulamanın geliştirilmesinde şehir hastanelerinin yöneticilerine ve politika yapıcılara önemli ipuçları sağlayacağı düşünülmektedir.
Birinci basamak sağlık kuruluşları ve hastaneler tarafından verilen evde sağlık hizmetlerinin değerlendirilmesi: Ankara ve Eskişehir illeri örneği

Türkiye'de evde sağlık hizmetlerinin sunum ve koordinasyonu 2017 yılında birinci basamak sağlık kuruluşlarından hastanelere devredilmiştir. Bu çalışmada yapılan bu organizasyonel değişikliğin hizmet kullanım sıklığına ve maliyetlerine etkisini değerlendirmek ve aynı zamanda Eskişehir ve Ankara illerinde evde sağlık hizmetleri uygulamasında yer alan personel ile hasta/hasta yakınlarının hizmet sunumu ile ilgili bu değişiklik hakkında görüşlerini tespit etmek amaçlanmıştır. Çalışmada birincil ve ikincil veri kaynaklarından yararlanılmıştır. İkincil veri kaynağı olarak 304 hastanın devir öncesi ve sonrası hizmet kullanımları ve maliyetleri karşılaştırılmış ve kamu hastanelerinde sunulan evde sağlık hizmetlerinin birinci basamak sağlık kuruluşlarında sunulan evde sağlık hizmetlerine göre; bir hastaya yapılan ortalama ziyaret sayısının (3,64'e karşı 2 ,98), ortalama işlem sayısının (4,74'e karşı 3 ,80) ve ortalama ziyaret başı giderinin (13, 71 TL'ye karşı 10,14 TL) daha fazla olduğu ve bu farklılığın istatistiksel olarak anlamlı (p<0.05) olduğu görülmüştür. Çalışmada birinci veri kaynağı olarak ise evde sağlık hizmetlerindeki sağlık personeli ile hasta ve hasta yakınlarının hizmet sunumundaki değişiklikle ilgili görüşlerini belirlemek için 74 sağlık çalışanı ile 322 hasta ve yakınına yüz-yüze görüşme tekniğine dayalı anket uygulanmıştır. Anketin geçerliliği açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri ile güvenirliği ise Cronbach alfa katsayısı ile incelenmiş ve anketin yapısall olarak geçerli ve sorulara verilen yanıtların kabul edilebilir güvenirlik düzeyinde (0,766) olduğu görülmüştür. Çalışmada hipotezleri test etmek için ise çok değişkenli regresyon analizi ve bağımlı gruplarda t testi kullanılmıştır. Ankete cevap veren katılımcılar evde sağlık hizmetlerinin TSM'lerden, kamu hastanelerine devredilmesiyle ziyaret sıklığı ve memnuniyet, izleme değerlendirme, teşhise erişim, sosyo-ekonomik destek ile personel ve mali destek boyutlarında olumlu gelişmeler yaşandığını belirtirken, kurumsal destek boyutu ile özel sektör ve güvenlik desteği ile hakkaniyet boyutuna ilişkin olumsuz gelişmeler yaşandığını ifade etmişlerdir. Evde sağlık hizmetlerinin birinci basamak sağlık kuruluşları ve hastaneler tarafından sunulmasının sağladığı avantaj ve dezavantajı değerlendiren bu çalışmanın evde sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesi yönünde geliştirilecek politikalara önemli veri ve bilgi sağlayacağı düşünülmektedir.
Sağlık hizmeti kullanıcılarının katılım payı hakkındaki görüşlerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada Ankara Çankaya ilçesi sınırları içerinde yer alan Hacettepe Üniversitesi Beytepe hastanesine sağlık hizmeti almak amacı ile başvuran vatandaşların katılım payları ve katılım paylarının sağlık hizmeti kullanımı üzerine olan etkilerinin ne olduğu konusundaki görüşlerinin toplanması ve bu görüşlerinin katılımcıların sağlık hizmeti kullanım davranışları ve sosyo-demografik özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediğinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma örneklemini, veri toplama aracı olarak kullanılan anketi yanıtlamayı gönüllü olarak kabul eden 400 kişi oluşturmuştur. Katılımcıların %55,6'sı katılım payını bilirken, %44,4'ü katılım payının ne demek olduğunu bilmemektedir. Alınan hizmet karşılığı ödenen muayene katılım payının ne kadar olduğunu katılımcıların %34,3'ü bilirken, %65,8'i bilmediğini belirtmişlerdir. 'Hangi durumlarda katılım payı ücretinin alındığını biliyor musunuz?' Sorusuna katılımcıların %26,1'i 'evet' derken, %73,6'sı 'hayır' şeklinde cevaplamışlardır. Alınan ilaçlar için katılım payının alındığını katılımcıların %20,9'u bilirken, %79,1'i bilmediğini ifade etmiştir. Katılımcıların %9,6'sı hangi tıbbi malzemelerde katılım payının alındığını konusunda bilgi sahibiyken, %90,4'ü bu konuda bilgi sahibi olmadığını; katılım payı ücretlerinin nereye ödendiğini katılımcıların %29,9'u biliyorken, %70,1'i katılım payı ücretinin nereye ödendiğini bilmedikleri bu çalışmanın önemli bulguları arasındadır. Bu bulgulara bakılarak Sosyal Güvenlik Kurumunun vatandaşların katılım payı ile ilgili bilgi seviyesini artırması gerektiği söylenebilir. Sağlık hizmeti kullanımı veya ilaç alım noktalarında, sağlık hizmeti sunucuları veya eczacılar halka katılım payı ile ilgili gerekli bilgileri vermeleri için sorumlu tutulabilirler ya da hastane hizmetlerinde yararlanma kılavuzu şeklinde bir broşür hazırlayarak sağlık hizmeti kullanım noktalarında vatandaşlara dağıtarak vatandaşlar arasında katılım payı konusundaki bilinç düzeyi artırılmalıdır.
Bir üniversite hastanesinde gereksiz laboratuvar test istemlerinin incelenmesi

Dünyadaki tüm sağlık bütçeleri, bir yandan kalite ve hasta güvenliğini sağlamak zorundayken diğer yandan sistemdeki verimsizlikleri gidermek ve maliyetleri düşürmek zorunda kalmaktadır. Yapılan araştırmalar, gereksiz laboratuvar testlerinin, gereksiz sağlık harcamaları üzerinde göz ardı edilemeyecek etkilerinin olduğunu göstermiştir. Gereksiz laboratuvar testi kullanımı, hekimlerin bilinçli veya bilinçsiz, çeşitli faktörlerden etkilenerek, hastalığın seyrinde etkisi olmayan testler istemesi durumudur. Araştırmanın amacı, sık istenen 15 biyokimya testinin kullanım düzeylerini tespit ederek, hekimlerin gereksiz test istemlerinin gerisinde yatan nedenleri ortaya koymaktır. Araştırmada, gereksiz test istem düzeylerini tespit edebilmek amacıyla, laboratuvar kullanım verilerinin retrospektif incelemesi iki test arası minimum zaman kriterine göre yapılmış; hekimleri gereksiz kullanıma yönlendiren olası faktörleri tespit edilebilmek amacıyla ise, veri toplama aracı olarak geliştirilen anketin geçerlik ve güvenilirlik çalışmaları yapılarak, 179 hekimle görüşülmüştür. Analizler sonucunda, 15 biyokimya testinin 01.01.2018-31.06. 2019 tarihleri arasında gereksiz kullanım oranı %9,1 olarak bulunurken, gereksiz laboratuvar testi kullanımının maliyeti 584.186, 3 TL olarak gerçekleşmiştir. En fazla gereksiz test isteminin dahili branşlar tarafından ve en fazla İç Hastalıkları bölümünden yapıldığı; gereksiz test isteme olasılığı en fazla olan hekimlerin, unvanına göre uzman ve cinsiyetlerine göre kadın hekimlerden oluştuğu görülmüştür. Erkek hastalar için istenen testlerin gereksiz olma olasılıklarının daha fazla olduğu, hastaların yaşları arttıkça istenen testlerin gereksiz olma olasılıklarının arttığı görülmüştür. Hekimlerin gereksiz laboratuvar test kullanım davranışlarını etkileyen nedenler araştırıldığında ise; hekimlerin geçmişş kötü tecrübelerinin, rutin test istemlerinin, hastaya daha önce uygulanmış testlere ulaşmadaki zorlukların ve hastanın sosyal güvencesinin hekim ve hastaya sağladığı konfor alanının, üzerinde en fazla görüş bildirilen gereksiz kullanım nedenleri olduğu görülürken; hekimlerin cinsiyet, unvan, branş, kurum ve mesleki tecrübe süreleri ile malpraktisle karşılaşma durumlarının gereksiz test isteme ile ilgili olası nedenlere katılım düzeylerini etkilediği görülmüştür. Gereksiz test kullanımının belirleyicileri ile gereksiz test kullanımının olası nedenlerine ilişkin hekimlerin görüşlerini inceleyen bu çalışma sonuçlarının, gereksiz testlerin önlenmesi için öncelikli olarak atılacak adımlar ve yapılacak iyileştirmelerin belirlenmesinde karar vericilere önemli bilgiler sağlayacağı düşünülmektedir.
Hastane çalışanları arasında damgalama olgusu üzerine keşifsel bir çalışma

Damgalama, insanların kınanmasını gerektirecek herhangi bir durum nedeniyleitibarının sarsılması olarak tanımlanmaktadır. Damgalamanın mağdur olan kişi, ailesi, diğer çalışanlar, kurum ve hastalar üzerinde olumsuz etkileri olmaktadır. Bu araştırmanın amacı, hastanede çalışan hemşirelerin algı ve tecrübelerinden yararlanarak; damgalamatürlerinin, nedenlerinin, sonuçlarının ve damgalamayı önleyici önerilerin belirlenmesidir. Araştırmada olgubilim deseni kullanılarak, konuyla ilgili deneyimli, araştırmaya katılmayı kabul eden ve en az 10 yıl çalışma deneyimi olan 20 hemşireyle yarı yapılandırılmış görüşme formuyla derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Ölçüt ve kartopu amaçlı örnekleme yöntemi kullanılarak seçilen katılımcıların görüşleri açık, eksen ve seçici kodlama yapılarak, tümevarımsal yöntem doğrultusunda kategorilere ulaşılmıştır. Yapılan görüşmeler yorumlayıcı fenomolojik analiz yöntemi ve NVivo 11 Pro programından yararlanılarak analiz edilmiştir. Yapılan araştırmada, damgalama türlerine, nedenlerine ve sonuçlarına ilişkin ana temalar oluşturulmuştur. Damgalama türleri hemşireler, hekimler, hasta ve hasta yakınları, yönetim ve toplum etrafında şekillenmiştir. Damgalamanın nedenleri, damgalanan, damgalayan, kurum, sistem, şehir/bölge ve travmatik olaylar etrafında toplanmıştır. Damgalamanın sonuçları, damgalanan, damgalayan, diğer personel, hastalar, yönetim ve kurumla ilişkili sonuçlar etrafında belirlenmiştir. Damgalamanınönlenmesiyle ilgili damgalanan, damgalayan ve yönetim boyutunda öneriler toplanmıştır. Araştırma sonucunda, görüşülen hemşirelerin algı ve tecrübelerindenyararlanarak; damgalama türleri, nedenleri, sonuçları ve damgalamayı önleyici öneriler belirlenmiştir. Hastane çalışanları arasında mesleki, siyasi, ahlaki konular başta olmak üzere damgalamanın yaygın olduğu; bu nedenle damgalanan kişilerin boşanma, şehirdeğiştirme, sürgün edilme, emekli olmaya zorlanma gibi yıkıcı etkenlere karşılaştığıkeşfedilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda, hastane çalışanlarında damgalamanınönlenmesine yönelik girişimlerin planlanması ve bu konuyla ilişkili farklı kurumlarda benzer çalışmaların yapılması önerilmektedir.
LGBTİ bireylere yönelik güçlendirme politikaları Türkiye'deki yerel yönetimlerin incelenmesi Şişli Belediyesi örneği

Türkiye'de LGBTİ bireylerin sosyolojik, kültürel, politik sorunlarının incelenmesi cinsel yönelim ve cinsiyet kimliğine dayalı ayrımcılığın LGBTİ bireylerin yaşamlarında yarattığı sosyo-kültürel ve ekonomik sorunlara ve Yerel Yönetimlerin hizmet uygulamalarının önemini belirtmeye ilişkin bilgiler içermektedir. LGBTİ bireylerin ekonomik temelli istihdam, sağlık, eğitim, kişisel güvenlik, gelir yoksunu, barınma, toplumsal hayata katılım, sosyal güvenlik, aile ve yaşlılık gibi farklı sosyal politika alanlarında karşılaştıkları farklı türlerdeki ayrımcılığa ve sorunlara dikkat çekmektedir. Bu sorunları ortadan kaldırmak için de desteğe ihtiyaç duymaktadırlar. Cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği temelli ayrımcılığın farklı durumları hukuki sistemin bu ayrımcılık biçimlerini ortadan kaldırmakta yetersiz kaldığını ortaya koyuyor. Yerel Yönetimlerin yükümlülükleri gözden geçirerek ortaya çıkan sorunları aşmaya yönelik önerilerde bulunulmuştur. Bu çalışmada cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği temelli ayrımcılıktan beslenerek ortaya çıkan homofobi, transfobi ve nefret suçları gibi tepkiler üzerinde yerel yönetimlerin LGBTİ bireylerin yaşamlarındaki yansımasına bakılarak çalışmalar yapılmıştır. Çalışmada 12 LGBTİ birey ile yaşam öyküsü / anlatıların aktarıldığı yüz yüze derinlemesine görüşme tekniği ile görüşülmüş olup, daha sonra bu görüşmeler anlatı analizi tekniği ile çözümlenmiştir.
Türkiye Sağlık Enstitüleri Başkanlığı'nın örgütlenişi

Kalitatif tanımlayıcı bir araştırma içeren çalışmamızda sağlıkta reform uygulamaları doğrultusunda kurulmuş ve koordine olmuş Türkiye Sağlık Enstitülerinin kuruluş amaçları, organizasyon yapıları, işleyişleri, faaliyet, görev ve yetki durumlarına ilişkin TÜSEB' in örgütlenmesinin ne ölçüde ihtiyaca cevap vereceğinin uzman görüşleri yoluyla analiz edilmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda TÜSEB' in gelişim düzeyine ilişkin çalışma katılımcılarından görüşler alınmıştır. Önceden hazırlanan 11 adet açık uçlu anahtar soru konuyla ilgili çalışmaları bulunan 5 akademisyenin görüşlerine sunulmuş, gelen önerilere göre anahtar sorulara son hali verilmiştir. Çalışma kapsamında görüşmeyi kabul eden alanında uzman 18 kişi ile yüz yüze derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşme formunun çözümlenmesinde araştırmacı manüel olarak her alt konuyu teşkil eden soruya bir eksen oluşturmuş, verilen cevaplar bu eksende konumlandırılarak katılımcıların görüşleri topluca özetlenebilmiştir. Sonunda her eksenin birbiriyle bağlantısı kurularak bulguların sonuçlarına ulaşılmıştır. TÜSEB' in genel olarak gerekli bilgi ve araştırmayı sağlayarak edindiği bilgilerle proje yürütücülere veri sağlaması gereken bir kurum olduğu düşünülmekte, amaç ve hedeflere ulaşma konusunda zamana ihtiyacı olduğu belirtilmektedir. Enstitüler arasında çalışmaların en bilineni TÜSPE ve TÜSKA olmasıyla beraber GETAT Enstitüsü'nün enstitüler arasında aktif bir enstitü olduğu görüşü belirtilmekle beraber, katılımcıların diğer enstitü çalışmalarıyla ilgili bilgi sahibi olmadıkları anlaşılmaktadır. Ayrıca enstitüler aktif olduklarında ülkenin gelişmişliği, toplumun sağlığı, ekonomik anlamda iyileşme, dışa bağımlılığın azalması, ihracatın arttırılması, beyin göçünün önlenmesi, ölümlerin azalması, AR-GE'nin arttırılması, uluslararası düzeyde iyi bir konuma gelinmesi ile beraber etkililik ve verimliliğin arttırılacağı düşünülmektedir. Bu anlamda ülkenin dünyada bilgi ihracı yapan önemli bir örnek haline geleceği öne sürülmektedir. Her enstitü, kendi hedef kitlesine uygun sağlık çalışanlarına ulaşmanın yollarını ara malı, hedef kitleye uygun ilgi çekici tanıtım programları, tanıtım toplantıları yapmalı, sosyal medya, basın yayın gibi mecralar kullanılarak çeşitli tanıtımlar bir takım pazarlama teknikleri kullanılmalı, projelerin kamusal faydalarını anlatmalıdır. Ayrıca projeler, çalışmalar, sempozyumlar, kongreler, bilimsel destekler yapmalı, proje yürütücülerine veri sunmalıdır. Enstitüler üniversitelerle işbirliği içerisinde olmalıdır. Enstitülerin kuruluş amaçlarını ve hedeflerini iyice belirlemesi, planlı ve programlı bir biçimde yapılması gereken faaliyetlerin ortaya koyup, ilgili kişilerin fikri alınarak, alanında uzman kişilerle buluşulması ve çalışılmasıyla birlikte kendini göstermesi, uluslararası bilimsel yayınlar hedeflenmesi ve tanıtım faaliyetleri yapılması gerekmektedir.
Hekim ve hemşirelerin hasta güvenliği kültürü algılarının değerlendirilmesi: Sivas Numune Hastanesi örneği

Sağlık kurumlarında hasta güvenliğinin sağlanması için öncelikle hasta güvenliği kültürünün oluşturulması gerekmektedir. Hasta güvenliği kültürü, hasta güvenliğinin kurumun en öncelikli konusu ve ortak değeri olarak kabul edilmesini ifade etmektedir. Bu çalışma, hekim ve hemşirelerin hasta güvenliği konusundaki algılarının ve hasta güvenliği kültüründe rol oynayan faktörlerin önem düzeylerinin saptanması amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, 20 Aralık 2015- 20 Şubat 2016 tarihleri arasında Sivas Numune Hastanesi'nde çalışan 288 hekim ve 617 hemşire oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, aynı tarihler arasında hastanede çalışmakta olan ve araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden 93 hekim ve 187 hemşire oluşturmaktadır. Veriler araştırmacılar tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu' ve AHRQ tarafından hazırlanan 'Hasta Güvenliği Kültürü Hastane Anketi ' ile toplanmıştır. Bodur ve Filiz (2010) tarafından Türkçe'ye uyarlanan ve geçerlilik güvenilirlik çalışması yapılan ölçek 5'li likert tipindedir ve 10 alt boyuttan oluşmaktadır. Verilerin değerlendirilmesi SPSS 22 programında yapılmış olup Mann-Whitney U Testi, Kruskal-Wallis H Testi, Spearman Korelasyon Katsayısı ve Frekans Testleri ile karşılaştırmalar yapılmıştır. Katılımcıların genel olarak hasta güvenliği kültürü algısının (X=3,25) orta düzeyde olduğu saptanmıştır. En olumlu değerlendirilen alan 'üniteler arası ekip çalışması' (X=3,89) alt boyutu olmuştur. Hemşirelerin 'hataların raporlanma sıklığı' alt boyutuna ilişkin algıları hekimlerden daha yüksektir. Ayrıca kadınlar 'güvenliğin kapsamlı algılanması' alt boyutunda erkeklerden daha yüksek bir puan ortalamasına sahiptir. Çalışmaya katılan personellerin hasta güvenliği kültürü algılarının istenilen seviyede olmadığı saptanmıştır. Hasta güvenliğinin kurumun öncelikli konusu olması, hasta güvenliğine ilişkin eğitim programlarıyla hekim ve hemşirelerin hasta güvenliğiyle ilgili farkındalığının arttırılması ve orta düzeyde olan hasta güvenliği kültürü algısının geliştirilerek yüksek düzeylere çıkarılması önerilmiştir.