turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Pazırık kurganlarında bulunmuş at koşum takımları üzerindeki hayvan mücadele sahneleri

Çalışmamızın konusunu oluşturan ' Pazınk kurganlarından çıkarılmış at koşum takımları üzerindeki hayvan mücadele sahneleri' genel olarak Demir Çağı'na tarihlenir. Figürlerin biçimlenmesinde ve mücadele gibi bir konunun ele alınmasında, yaşam biçimleri ve alışkanlıkları doğrudan etki yapmıştır. Atlı bozkır ötüründe, hareketliliği bütün hayatları boyunca yaşayan dönem inşam, kişisel eşyalarım özellikle yaşamlarının vazgeçilmez bir parçası olan atı süslerken, içinde yaşadıkları doğa en büyük esin kaynağı olmuştur. Atalar kültü üzerine kurulu dini inanışları ve alp karakterli sosyal yapıları, hayvan üslubunu besleyen diğer kaynaklan oluşturur. Bozkır kültüründe gördüğümüz hayvanlar ister tek isterse çift betimlenmiş olsun, güçlü bir dinamizm anlayışı ile ele alınmıştır. Figürlerdeki hareketlilik yaşantılarında da olduğu gibi çok çarpıcıdır. Kuzey Çin'den, Orta Avrupa'ya; Sibirya'dan Hindistan'a kadar çok büyük coğrafyalarda arka arkaya devlet kurmuş Türkler'in sanatlarındaki ifade tarzı yüzyıllar boyunca hayvan üslubunun gelişerek sürdüğünü göstermektedir. Bu yüzden Pazınk kurganlan, ulusal sanatımızın başlangıç noktalarından birini oluşturmaktadır.
Seramik buluntuların ışığı altında m. ö. III. binde Çukurova bölgesi

I döneminde, Kilikya Bölgesi daha çok Kuzey Suriye-Mezopotamya ve İç Anadolu Bölgesi ile ilişkili olup, bu dönemde benzer birkaç örnek dışında Batı Anadolu ile ilişkili olmadığı tespit edilmiştir. ETÇ II döneminde, Kilikya'nın İç Anadolu, Amanosların doğusu, Amuk, Fırat, Kuzey Suriye, Mezopotamya, Levant, Kıbrıs ve Girit ile ilişkili olduğu, bölgenin öneminin daha da arttığı ve Tarsus'un bu dönemde ticarette söz sahibi bir merkez niteliği taşıdığı anlaşılmaktadır. Bu dönemde yapılan ticaret hem karadan hem denizden olup, yoğunluk kazanan ticaret sonucu bölgenin, Batı Anadolu'yu da tanımaya başladığı ve bu bölgeyle ilişkili olduğu anlaşılmıştır. ETÇ III döneminde ise Çukurova Bölgesi'nde kültürel anlamda çok büyük değişimler olmuştur. Batı Anadolu'ya özgü kap biçimlerinden kase, çark yapımı tabak, depas, tankard, çift kulplu fincan ve matara gibi seramik malzemeleri yanı sıra mimaride de yine Batı Anadolu'ya özgü olan megaron tipi yapılar ortaya çıkmıştır. Bu dönemde, daha az oranda İç Anadolu ve Kuzey Suriye ile ilişkiler devam etmiş ve dönem sonlarına doğru Batı anadolu'ya özgü kap formları ile Kuzey suriye'ye özgü kap formlarının karışımından yerli hamur ile sadece bu bölgeye özgü bir gelenek oluşturmuşlardır.
Mozaik sanatında görülen gemi betimlemeleri ve tipolojileri

İMozaik Sanatında Görülen Gemi Betimlemeleri ve Tipolojileri? başlıklı tez çalışmasındaki amaç, Antik Dönem'de kullanılan gemi türlerinin nasıl ortaya çıktığını, zamanla nasıl gelişmeler izlediğini saptamak ve bunların günlük hayattan sahneler ile birlikte mozaikler üzerine yansımasını değerlendirmektir. Araştırma kapsamındaki mozaiklerin tespiti için yapılan kütüphane çalışmalarında konuyla ilgili örneklerin M. Ö. 2. yüzyıl ile M. S. 6. yüzyıl arasındaki zaman dilimine ait oldukları görüldü. Tasvir edilen gemilerden hangilerinin askeri, hangilerinin ticari amaçla kullanıldıkları ve böyle bir ayrımın nereden kaynaklandığı sorusuna açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Tezimizi oluşturan mozaikler üzerinde daha çok ticari gemi tasvirlerinin ön plana çıktığı ve askeri gemilerde olduğu gibi tipolojik bir ayrımının olmadığı ortaya konmuştur. Askeri amaçla kullanılan gemiler ise çok kürekli olarak tasvir edilmiştir. Sonuç olarak bu tez çalışmamızda Doğu Akdeniz deniz ticareti ve savaşlarında kullanılan gemi tiplerinin pek çok örneğinin mozaik tasvir sanatında yer aldığı, böylece antik çağ denizciliği ile ilgili görsel bir kaynak oluşturduğunu söyleyebiliriz.
Grek sanatında karışık yaratıklar

Grek sanatında sıkça tasvir edilen karışık yaratıklar Antik çağ insanının inanç sisteminde önemli bir yere sahiptir. Bu yaratıklar; o dönem insanının bazen hayalleri veya korkularından; çoğu zaman da anlaşılamayan soyut kavramların somutlaştırma çabasının bir sonucu olarak ortaya çıkmışlardır. Böylece, başta tabiat olayları olmak üzere, birçok anlaşılamayan olay kişileştirilerek somut bir şekle sokulmuştur. Yaratıkların ortaya çıkışındaki diğer önemli bir etken ise, tanrılar ile insanlar arasındaki boşluğu dolduracak, tanrılara hizmet edecek, bir varlığa ihtiyaç duyulmasıdır. Bunun sonucunda gövdesinde insan veya birden fazla hayvanın uzuvlarının bir araya getirilmesi ile karışık yaratıklar ortaya çıkmıştır. Karışık yaratıkların en erken örnekleri ise, çok geniş bir inanç sitemine sahip, Mısır ve Mezopotamya sanatlarında ortaya çıkmıştır. M. Ö. 4. binden itibaren sıkça tasvir edilmeye başlanan bu yaratıklar, ortaya çıktıkları dönemden çok sonra, özellikle M. Ö. 8-7. yüzyıllarda gelişen deniz ticareti yoluyla, Yunanistan'a aktarılmıştır. Doğu sanatlarından alınan bu yaratıklar kimi zaman alındığı anlam ve şekliyle korunurken, çoğunlukla da farklı bir mitolojik kompozisyon içinde değerlendirilerek, yeniden anlamlandırılmış ve şekillendirilmiştir. Bu aşamada sürekli bir gelişim ortaya koyan yaratıklar ilk ortaya çıkışlarından çok farklı bir anlam ve şekle bürünerek Grek sanatındaki yerini almıştır. Bu araştırmayla da, Grek sanatında sıkça görülen yaratıkların; kökenlerinin, ortaya çıkış yeri, zamanı ve işlevlerinin tespit edilerek, izlenebilen gelişimleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Göçebe topluluklarda iskan ve terk stratejisinin etnoarkeolojik açıdan incelenmesi: Sarıkeçililer örneği

Pastoral göçebeliğin arkeolojik perspektiften incelenmesi ve değerlendirilmesi insanlık tarihi açısından son derece önemlidir. Geleneksel arkeolojik metotlar açısından bakıldığında pastoral göçebe yaşamın maddi kültür izlerinin arkeolojik veriye dönüşmesi, yerleşik toplumlara yönelik yapılan arkeolojik çalışmalara göre farklılıklar göstermektedir. Bu tez çalışmasıyla pastoral göçebeliğin yıllık göç periyotu ekseninde oluşan kısa ve uzun süreli çadır yerleşimleri etnoarkeolojik metotlarla incelenerek pastoral göçebe yaşam tarzının arkeolojik perspektifte maddi kültürle olan ilişkisi anlaşılmaya çalışılmıştır. Pastoral göçebe yaşam tarzının ne olduğu, nasıl ve hangi etkenlerle ortaya çıktığı, farklı pastoral göçebe kültürlerde ve coğrafyalarda ne gibi farklılıklar ve benzerlikler oluşturduğu konuları yine etnografik örnekler ve etnoarkeolojik metotlarla üretilen verilerin analiz edilmesiyle ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda pastoral göçebeliğin maddi kültüre olan yansımaları etnoarkeolojik saha çalışmalarıyla incelenmiş, pastoral göçebe Sarıkeçililerle farklı dönemleri kapsayan planlamaya göre saha çalışmaları yapılmıştır. Pastoral göçebeler Arkeolojik düzlemde maddi kültür boyutuyla ele alınmasının yanında ekonomik, politik ve sosyo-kültürel boyutuyla incelenmiş farklılıklarıyla benzerlikleriyle genel bir pastoral göçebe resmi oluşturulmuştur. Bu kapsamda elde edilen verilerin göçebe arkeolojisi kavramına ve arkeolojik çalışmalara yeni perspektifler kazandırması amaçlanmıştır.
Gordion archaeological site and museum: A critique

Gordion, Frigya'nın kültürel ve politik başkenti olması ve bugüne dek en çok kazılan ve çalışılan Frigya bölgesi olması nedeniyle en önemli arkeolojik alanlardan biridir. Frigler'in Anadolu'da köklü bir yeri ve kültürel mirası olmasına rağmen, toplumsal hafızada birkaç efsane ve karakterden öteye geçememektedirler. Bu tez çalışması, Gordion Antik Kenti ve çevresini, arkeoloji, müze ve kültürel hafıza kavramlarını odağına alarak inceliyor. Arkeolojik kazı ve müzenin kuruluş süreçlerini ve bir kültürel peyzaj olarak Gordion'u 19. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu'ndan 20. yüzyıl Türkiye Cumhuriyeti'ne kadar olan süreçteki arkeoloji ve müzeciliğin gelişimi bağlamına oturtarak araştırmayı amaçlıyor. Tez kapsamında, Anadolu topraklarında gerek fiziki gerek kültürel olarak izlerini hala barındıran Frigler ve başkenti Gordion kapsamlı bir şekilde ele alınıyor. 'Tarih boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış, Friglere ise başkent olmuş Gordion hakkındaki bilgilerimiz neden birkaç isim ve efsaneden öteye gidememektedir? sorusuna, Gordion Arkeoloji Müzesi tarihi ve Gordion Antik Kenti'nde 1950 yılından beri sürdürülen kazı çalışmaları temel alınarak hem mimari hem sosyolojik hem de kültürel detayları analiz eden bir cevap aranıyor.
The classical period houses in Burgaz: An archaeological and architectural overview

Bu tezin amacı, M. Ö. 4. yüzyıl Burgaz evlerinin mimari ve düzenleniş özelliklerinin, plan ve kullanım üzerinde etkisi olan çok sayıda iç ve dış değişkenlerin, örneğin ekonomik, sosyal ve çevresel etkilerin, dikkate alınarak sunulmasıdır. Burgaz evlerinin antik Yunankonut bağlamı içerisindeki yerini tartışmak için, evlerin mimari, yapısall ve fonksiyonel özellikleri incelenmiş ve Yunan anakarasından Olynthos ile Haleis, Batı Anadolu'dan iseKolophon, Klazomenai ve Smyrna gibi çağdaşı örneklerle karşılaştırılmıştır.
Levant Bölgesi'ndeki Deniz Kavimleri'nin etkileri

'Levant Bölgesi'ndeki Deniz Kavimleri'nin Etkileri' adlı tez çalışmasında Levant Bölgesi'ndeki Deniz Kavimleri'ne ait olduğu belirtilen kalıntı ve buluntular ele alınarak, Deniz Kavimleri'nin bölgedeki varlıkları ele alınmıştır. Bilindiği üzere M. Ö. 13. yüzyılın sonunda, Mısır kaynaklarına dayanılarak 'Deniz Kavimleri' olarak tanımlanan halkların gerçekleştirdiği hareket Doğu Akdeniz'i her anlamda etkilemiştir. Mısır kaynaklarında kuzeyden veya denizden gelen kavimler olarak tanımlanan Deniz Kavimleri'nin coğrafi kökenleri halen tartışmalıdır. Yazılı belgelerde bu halkların isimleri Lukkalar, Tereshler, Denyenler/Danunalar, Karkisalar, Shekeleshler, Wesheshler, Sherdenler/Shardanalar, Ekweshler, Şikiller/Tjekkerler ve Filistinler/Pelesetler olarak geçmektedir. Orta Tunç Çağı'na tarihlenen Suriye kökenli yazılı belgelerde, bu halklardan bazılarının Doğu Akdeniz'de tüccar, paralı asker, korsan, yağmacı ve göçmen olarak yaşadıkları tespit edilmiştir. Gerek Mısır, gerekse Suriye ve Anadolu kökenli belgeler doğrultusunda, Deniz Kavimleri olarak tanımlanan bu halkların, M. Ö. 13. yüzyılın sonunda sadece saldırmak için değil, yeni bölgeyi bulup yerleşmek için göç ettikleri şeklinde anlaşılmaktadır. Kavimlerin neden göç ettikleri ile ilgili farklı görüşler olmakla birlikte, söz konusu dönemde yaşanan kıtlık ve var olan ekonomik sistemin çökmesi bu görüşler içinde daha çok destek bulanları oluşturmaktadır. Yukarıda adı verilen Deniz Kavimleri'nden Şikiller/Tjekkerler, Sherdenler/Shardanalar ve Filistinler/Pelesetlerin bu göç hareketinin sonrasında Levant Bölgesi'ne yerleştikleri, burada yaşayan yerli halkla kaynaşarak birlikte yaşadıkları görülmektedir. Bu halklardan Filistinler/Pelesetler bölgede uzun zaman varlıklarını sürdürebilmişlerdir. Bölgede yapılan kazı ve araştırmalarda Deniz Kavimleri'ne ait mimari, mezar, seramik, figürinler ve mühürlerden oluşan kalıntı ve küçük buluntular ele geçmişştir. Söz konusu kalıntı ve buluntular bu kavimlerinin Levant Bölgesi'nde nasıl yerleşim yerleri kurup yaşadıkları ve etkili olduklarını göstermesi bakımından önem taşımaktadır.
Perge kazı sikkeleri: 1989-1998

öz Bu Yüksek Lisans tezinde, Perge antik kentinde 1989- 1998 yıllan arasında gerçekleştirilen kazılarda bulunmuş olan sikkelerin teşhis edilerek değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Kazı sikkeleri temizlendikten sonra teşhis edilmiş ve 'Hellenistik Sikkeler', 'Roma İmparatorluk Dönemi Şehir Sikkeleri', 'Roma Sikkeleri', 'Bizans Sikkeleri' ve 'İslami Sikkeler' başlıkları altında toplanmıştır. Her bir başlık altında verilen katalogun ardından sikkelerin değerlendirilmesi yapılmıştır.
Belentepe Tunç Çağı mezarı eserleri

Bu tez çalışması Belentepe Oda Mezarı'ndan ele geçen Erken Tunç Çağı'ının III ve IVa evrelerine ait çanak çömlek buluntularına yönelik katalog çalışması olarak yapılmıştır. Söz konusu malzeme, mal grupları, hamur rengi ve kap formlarına göre sınıflandırılmıştır. Tipolojik açıdan incelenmiş olup mallar dört farklı mal grubu şeklinde karşımıza çıktı ayrıca hamur rengine göre kap grupları sınıflandırılarak 'A'dan 'N'ye kadar harflerle isimlendirilmiştir. Bu grupların yayılım alanlarını ve Belentepe'nin diğer yerleşim yerleri ile olan ilişkilerini anlamak amacıyla, başta komşu yerleşim alanları ile ilgili olanlardan başlayarak, konuyla ilgili yayınlar incelenmiş ve malzemenin benzerlikleri araştırılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda, Belentepe Oda Mezar buluntularının Erken Tunç Çağı III ve IVa içinde hem Kuzey Suriye, hem de Orta Fırat Bölgesi ile ilişkileri olan bir merkez olduğu anlaşılmış. Ayrıca Metalik seramik mal grubu içerisinde yer alan Gaziantep ve Şanlıurfa bölgesine özgü olan üst kısımları gri siyah olan kap grubunun üst kısımlarının gri olmasının üretim tekniğinden kaynaklanmadığını bilinçli bir üretim tekniği olduğu saptanmıştır
Figural Anatolian stamp seals from Three Assyrian Colony Period sites: Karahöyük-Konya, Acemhöyük and Kültepe

M. Ö. 2. Binyılın ilk yarısında Anadolu, bölgeye yerleşmiş olan Asurlu tüccarların varlığı ile dikkat çekmektedir. Yabancılar, o güne kadar sadece damga mühürler kullan lan Anadolu yerlilerine yeni bir oymacılık geleneğini tanıttılar. Bu karşılaşmalar ve günlük birlikte yaşama, Asur Koloni Dönemi'nde dört yeni mühür stilinin ortaya çıkmasıyla sonuçlanmıştır. İncelenmiş olan Karah yük-Konya, Acemh yük, ve Kültepe damga mühürleri, Anadolu stili grubuna aittir. Ancak her yerleşimin, tema ve motiflere kendine özgü bir yaklaşımı mevcuttu. Karah yük-Konya ve Kültepe mühürleri birçok hayvan tasviri üzerine odaklanmıştır. Bununla beraber, Kültepe mühürleri örneklerinde, horror vacui fenomeni görülürken, Karah yük-Konya mühürlerinde düzenleme daha organizedir. Her iki yerleşimde de tanrısal figürler oldukça bastiçe betimlenmiştir, bu sebeple tanırları tanımlamak zordur. Bunun yanı sıra Acemhöyük'te, çoğunlukla bir atribü ile betimlenen, sofistike ve ayrıntılı antropomorfik tanrılar baskındır. Buna ek olarak, Acemhöyük mühürlerinde mitolojik yaratıklar da görülmektedir. Ayrıca, yerel silindir ve oyma mühürler arasındaki fark belirgindir. Savaş tanrısı, Gök Tanrısı, boğa, boğa altarı ve mücadele sahneleri gibi motifler ve temalar silindir mühürlerde yaygın iken, Anadolu damga mühür örneklerinde görülmezler.
Yazılı belgeler ışığında Rhodos-Karia ilişkileri

Bu doktora tezi, M. ö. 7. Yüzyıldan M. ö. 1. Yüzyıla kadar, gerektiğinde Roma İmparatorluk Çağı kaynaklarını da kullanarak, Karya Bölgesi ile Rodos Devleti arasındaki ilişkileri geniş bir perspektif içinde incelemektedir. Yazıtlar, antik edebi metinler, sikkeler ve yazıtlı keramikler, disiplinler arası çalışmayla değerlendirilmiştir. Bu konuda hazırlanan ilk doktora çalışması olan bu tez, Karya Bölgesi ile Rodos Devleti arasındaki ilişkileri gösteren antik kaynakların yer aldığı bir corpus'tur.
'Temple States, 'of Pontus: Comana Pontica and Zela

oz PONTUS BOLGESPNIN 'TAPINAK DEVLETLERİ': KOMANA PONTIKA VE ZELA Sökmen, Emine Yüksek Lisans, Yerleşim Arkeolojisi Bölümü Tez Yöneticisi : Yard. Doç. Dr. Deniz Burcu Erciyas Nisan 2005, 68 sayfa Anadolu'da Roma hakimiyetinden önce, Hellenistik dönemde küçük topluluklar, yerel bir güç olarak tanımlayabileceğimiz tapmak etrafında bağımsız olarak yaşamaktaydılar. Bu toplulukları bir araya getiren ve yön veren güç, tapınak, bir başka deyişle rahiplerdi. Roma döneminde bu topluluklar merkezi bir yönetim altına almak ve güçlerinden faydalanmak amacıyla bir araya getirilerek şehir haline dönüştürülmüşlerdir. Bu işlem Romalılar tarafından da sürdürülmüştür. Kutsal bir yapı etrafında toplanan bu topluluklar tapınağa hizmet verip hem tapınağın devamlılığını sağlıyorlardı hem de kendilerini bu kutsal güç altında güvenceye alıyorlardı. Literatürde bu tür yapılar için bazı bilim adamları Sümer toplum yapısına özgü bir terim olan 'tapınak devleti' tanımını kullanmıştır. Bu çalışmada Pontus bölgesinde bulunan ve 'tapınak devleti' olarak adlandırılan Comana Pontika ve Zela'nın bu tanıma ne kadar uyduğunu, Anadolu'daki diğer benzer örnekler ve onları oluşturan unsurlar ışığı altında açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca bu çalışma, bağımsız yapıdaki tapınakların zamansal ve mekansal değişimlerini ortaya koyarak yeniden anlamlandırmayı amaçlamaktadır.
Cumaovası ve çevresindeki prehistorik merkezler

Cumaovası İzmir İli merkezinin yaklaşık 40 km. güneydoğusunda yer alan bir çöküntü ovasıdır. Akdeniz ikliminin tüm özelliklerini taşıyan bölge oldukça geniş ve verimli tarım topraklarına sahiptir. Bu çalışmanın amacı bölgede yürütülen yüzey araştırmaları sonucunda tespit edilmiş prehistorik dönem yerleşmelerinden hareketle bölgenin söz konusu dönemdeki sosyal ve tarihsel gelişimini ortaya koyabilmektir. Çalışma bölgede gerçekleştirilen yüzey araştırmaları üzerinde şekillendirilmiştir. Tespit edilen prehistorik merkezler 1:25000 ölçekli topografik haritalar üzerinde işaretlenmiştir. Arkeolojik malzeme, saptanan buluntu yerlerinden belirli bir sistem çerçevesinde toplanmıştır. Çalışma sonucunda bölgede yer alan prehistorik merkezlerin büyük çoğunluğunun su kaynaklarına yakın kurulduğu görülmüştür. Bölgedeki yaşam eldeki veriler ışığında Erken Kalkolitik Çağ'da başlamış ve kesintisiz olarak günümüze kadar devam etmiştir. Prehistorik yerleşimlerin Erken Tunç Çağı I'de yoğunluk kazandığı tespit edilmiştir.
Dağlık Kilikia bölgesinde Özköy antik yerleşimi: Arkeolojik buluntular, bölgesel yerleşim düzenlemesi ve tarımsal organizasyon açısından incelenmesi

Özköy antik yerleşimi, Dağlık Kilikia bölgesinde Helenistik Dönemde OlbaTerritoriumu olarak adlandırılan ayrıcalıklı bir yönetime sahip bölümde yer almaktadır. Özköy Limonlu beldesinden aşağı yukarı 12 km kuzeyde yer almaktadır. Antik yerleşiminkalıntıları iki tepelik alan üzerinde ve ve bu tepelik alanların yamaçlarında yer almaktadır. Bu tepeler aynı zamanda, tarımsal aktivitelerin rahatlıkla yapılabileceği bir vadi çanağınahakim konumda olmalarıyla da dikkat çekerler. Yerleşimde yapılan son çalışmalarda birçok yapı tespit edilmiştir. Bu yapılar içerisinde, Kuleli Çiftlikler, Çiftlik Evleri, Kiliseler, konutlar, sarnıçlar, açık alandaanakayaya oyulmuş baskı kollu pres donanımları, zeytinyağı atölyesi, tapınak tipli anıt mezar, beşik tonozlu aedikula mezar ve lahit mezarlar bulunmaktadır. Tespit edilen yapıların büyük çoğunluğunun ortak bir amaca hizmet ettikleri görülmektedir. Bu ortak amaç yerleşimin sahip olduğu tarımsal alanlarda üretilen ürünün işlenmesi, depolanması ve korunmasıdır. Yerleşim bu amaca yönelik olarak Hellenistik Dönemden itibaren iskan edilmiştir. Özellikle, Kuleli Çiftlik yapıları, sahip olduklarıpolygonal duvar işçilikleri, kuleli planları ve yakınlarında bulunan tarımsal üretime yönelikdonanımları ile bu görüşü desteklemektedir. Bu görünümü ile Özköy bu dönem içerisinde bir çiftlik olarak yerleşim görmektedir. ivYerleşimin Roma döneminde de bu karakterini devam ettirdiği yerleşime bu dönemde eklendiği anlaşılan Çiftlik Evi, lahit mezarlar, tapınak tipli anıt mezar ve beşik tonozlu aedikula mezar anıtı ve çok sayıda konuttan anlaşılmaktadır. Bu yapıların yanı sırayerleşimde çok sayıda mezar yapısının bulunduğu görülmektedir. Bu mezarlar içerisinde Roma Dönemine tarihlenen lahitler büyük bir yer tutar. Aynı zamanda, yerleşimde bir adettapınak mezara ait olduğu görülen çok sayıda mimari parça bulunmaktadır. Tapınakmezarın yanı sıra Özköy'de çalışma içerisinde Kilise 1 olarak adlandırılan yapı tarafındantehrip edilmiş olan bir adet beşik tonozlu aedikula mezar anıtının da yer aldığı görülmektedir. Hellenistik Dönemde bir çiftlik olan Özköy'e Roma Döneminde bütün bu yapıların eklenmesi, bu yerleşimin, tarımsal üretim amacını Roma Döneminde de devam ettirdiğine işaret eder. Ayrıca, yerleşimin bu eklenen yapılarla daha kompleks bir çiftlikyapılanması haline geldiği anlaşılmaktadır. Geç Antik Dönemde yerleşime eklenen kiliseler, çok sayıdaki konut veyerleşimde tespit edilen ve bu döneme tarihlenen seramik buluntular yerleşimin bu dönem içerisinde gelişerek varlığını sürdürdüğünü ortaya koymaktadır. Bunların yanı sıra Özköy'ebu dönem içerisinde eklendiği anlaşılan Zeytinyağı atölyesi yerleşimin Geç Antik Dönemde yaşanan ekonomik canlanmadan etkilendiğinin ve tarımsal ürünlerinçeşitlendiğini göstermektedir. Bu dönem içerisinde artan yapılanmalar ile Özköy küçük ya da orta boyutlu tarımsal üretime yönelik bir köy haline gelmiştir.
Hellenistik Dönem'de heykel sanatının propaganda amaçlı kullanımı

Hellenistik Dönem heykel sanatının propaganda amaçlı kullanımını ele aldığım çalışmamda amaç; dönem içerisinde bir iletişim ve benimsetme yolu olarak kullanılan propagandanın, sanat kanalı ile iletimini örneklendirmeler ile sunmaktır. Kavram olarak propagandanın tarih boyunca nasıl kullanılmış olduğunu inceleyip, dönem içerisinde heykel sanatının nasıl şekillenip; bunun siyasi araç olarak hangi yöntemlerle kullanıldığını, daha önceden yapılmış çalışmalar çerçevesinde kendi görüşlerimi ekleyerek sunmak; çalışmanın temelini ele almaktadır.
Aspendos tiyatrosu bezemeleri

1999 -Sayfa : Jüri : Doç. Dr. Mehmet KARAOSMANOĞLU Çalışmada, Pamphylia bölgesinin en önemli Roma yapısı olarak nitelenen, imparator Marcus Aurelius (M. S. 161 -180) döneminde mimar Zeno tarafından tasarlanan Aspendos Tiyatrosu'nun sahne binası bezemelerinin birbirleriyle ve benzer örneklerle karşılaştırılarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Giriş kısmında, antik kaynaklarla arkeolog ve tarihçilerin çalışmalarından yararlanılarak hazırlanan Aspendos kenti tarihi coğrafyasına, ardından bölge hakkındaki araştırmaların kronolojisine yer verilmiştir. Aspendos tiyatrosunun mimarisi ayrıntılıca ele alındıktan sonra, sahne binası bezemelerinin incelenmesine geçilmiştir. Palmet dizileri, yumurta dizileri, lesbos kymationu, girland kuşağı, ranke kuşağı ve orta alınlık olmak üzere 6 ana grupta toplanan bezemeler sahne binası üzerinde işlendikleri yerlere göre alt gruplara ayrılarak değerlendirilmiştir, örgeler benzerleriyle karşılaştırılırken çoğunlukla Pamphylia ve ionia merkezlerinden örnekler seçilmiştir. Tiyatro'nun bezemelerinde yerel özelliklerin yanı sıra özgün sanatçı yorumlarına da yer verilmiştir. Farklı sanat görüşlerine sahip atölyelerin birlikte çalışarak ortaya koydukları uyumlu bütünlük 'Atölyeler ve Ustalar' başlığı altında ele alınmıştır. Sonuç kısmında, bezemeler üzerindeki bölge ve sanatçı farklılıklarıyla bunların dönem sanatındaki önemine yer verilerek, yapım evresinin uzun bir dönemi kapsadığı kanısına varılmıştır. Katalog bölümünde incelenen örneklerin çizimlerine yer verilerek tanımlamada kolaylık ve anlaşılabilirlik sağlanmıştır. Levhalar, metindeki anlatım sırasına göre dizilirken, en sona karşılaştırma örnekleri yerleştirilmiştir.
Denizli/Akçapınar köyü kurtarma kazısında ortaya çıkarılan mezarlar ve buluntuları

Akçapınar Nekropolü, Lykos Ovası'nın üzerinde, Denizli'nin 70 km. kadar kuzeyinde Akçapınar Köyü yakınındadır. 2012 yılında gerçekleştirilen ağaçlandırma çalışmaları sırasında mezarlar bulunmuş ve burada kurtarma kazısı yapılmıştır. Nekropol alanı yamaç üzerine kurulduğu için üzeri toprak tabakası ile kaplanmıştır. Hierapolis kazı ekibi tarafından 2005- 2006 yıllarında yapılan yüzey araştırmalarında ve Roma Dönemi yazıtlarından, Akçapınar ve çevresinin Hierapolis'e bağlı topraklar olduğu ortaya çıkarılmıştır. Bu veriler sonucunda Akçapınar Nekropolü, tarım ile uğraşan küçük bir yerleşime ait olmalıdır. Söz konusu alanda kaya oygu mezar, kaya oygu panel tekne mezar ve basit panel tekne mezar tipleri görülmektedir. Mezarların yapımında doğal kaya ve panellerde ise traverten bloklar kullanılmıştır. Traverten bloklar, nekropol alanı yakınlarında bulunan Thiounta antik kentinden getirilmiş olmalıdır. Bitki köklerinden dolayı karışmayan mezarlar göz önüne alınarak, mezarlara iskeletler dorsal olarak konulmuştur. Mezarlarda inhumasyon gömü şekli uygulanmış ve bazı mezarlarda birden fazla gömü yapılmıştır. Mezar hediyeleri olarak; pişmiş toprak kaplar, cam, kemik, mermer eserler ve madeni buluntular bulunmuştur. Eserlerin üretim yeri olarak, Hierapolis ve Laodikeia olduğu düşünülmektedir. Söz konusu buluntular, nekropolün M. Ö. 1. yy. ile M. S. 3. yy. larda kullanıldığını göstermektedir. ahtar Kelimeler: Lykos Ovası, Akçapınar Köyü, Hierapolis, Laodikeia, Mezar.