turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeni Assur Krallığı'nda haremağaları

Tez çalışmamızda buluntularına rastlanan Haremağalarıyla ilgili betimlemelerin değerlendirilmesi yapılmıştır. Haremağaları ile ilgili bilgileri yazılı kaynaklardan ve tasvirli sanat eserlerinden edinmekteyiz. Bu bilgiler ışığında harem ağalarının birçok görevinin olduğunu da anlamaktayız. Haremağalarının işlendiği konular, çoğunlukla saray kabartmaları ve mühürler üzerinde gösterilmiştir. İşlenen konular bütünlüğüne bakıldığı zaman Haremağaları kimi zaman kral ile beraber görülürken kimi zaman tek başına görülmektedir. Yeni Assur döneminde Haremağalarının gösterildiği betimlemeler genellikle III. Şulmanu- aşerid (MÖ 858 -824), III. Tiglat-Pileser (MÖ 745 -727), Şarrukin (MÖ 721 -705), Sin-ahhe- riba (MÖ704-681) dönemine aittir. Assur görsel sanatları dışında Haremağaları birçok yazılı metinde karşımıza çıkmıştır. Bu yazılı metinlerde Haremağalarının Assur Krallığı içindeki önemleri de anlaşılmaktadır. Urartu ve Geç Hitit dönemlerine ait mühürlerde Yeni Assur özellikli görsel verilere ve benzer sahnelere bakıldığında Yeni Assur, Urartu ve Geç Hitit arasındaki ilişkiyi görmek mümkündür.
Sikkeler ışığında Pontos Kralı Mithradates VI Eupator dönemi

Anadolu'nun zengin kültürel alt yapısının temellerini oluşturan Hellenistik krallıklardan olan Pontos Krallığı'nın en parlak dönemi Mithradates VI Eupator dönemidir. Mithradates VI Eupator'un, M. Ö. 120 ve M. Ö. 63 yılları arasında bastırmış olduğu sikkelerin incelenmesi, dönemin ticari, iktisadi, politik, siyasi, dinsel boyutlarının sikkeler üzerindeki ikonografi üzerinden yorumlanması tezin konusunu oluşturmaktadır. Bunun yanında dönem içinde Pontos devletine tabi olan ve etki alanı içindeki bölgelerin sikke basımı ile kullanımına yönelik bulgularda incelenmiştir. Mithradates VI Eupator dönemine sikkeler üzerindeki ikonografi üzerinden yaklaşarak, yeni yorumlar katmak amaçlanmaktadır. Tez konusu Mithradates VI Eupator dönemi Pontos sikkeleridir. Bu bağlamda tez çalışması bölge ve hükümranlık alanı olarak Pontos devleti, dönem olarak M. Ö.120- 63 yılları arasında Mithradates VI Eupator dönemini kapsamaktadır. Mithradates VI Eupator dönemi Pontos sikkeleri uzmanlık tezinin hazırlanmasında uygulanacak yöntem, sikkelerin basıldıkları dönem içerisinde tarihsel olaylar ile olan etkileşimlerinin incelenerek, elde edilecek sonuçların bilimsel veri ve öneri olarak ele alınmasını sağlamaktır. Sonuç olarak sikkelerin çeşit ve miktar bakımından çoğunluğunun Amisos'da darp edildiği, ayrıca Pontos Krallığının bünyesindeki sikke darp görevlilerinin Amisos darphanesi ile bağları bulunduğu görülmüştür. Amisos'da görülen monogramlar Bosporos dahil krallığın birçok darphanesinde karşımıza çıkmaktadır. Ayrıca altın ve gümüş sikkelerin darp görevlilerinin farklı bir statüde olabileceği görülmüştür. Pontos krallığında az basılan drahmilerin Pergamon'da basılmış olması, Mithradates'in ele geçirdiği bölgelerin ticari ölçülerine ekonominin sekteye uğramaması için saygı göstermek zorunda kaldığına işaret eder. Dardanos antlaşmasından sonra stater darbına son verilmesinde Roma'nın imparatorluk politikasının etken olduğu görülmektedir. Basımına izin verilen kent sikkelerinin standartlaştırılmış aynı tip sikkeler olması bize merkezi otoritenin gücünü kanıtlamaktadır. Pontos'da mevcut dört darphaneye sekiz tanesinin eklenmiş olması Mithradates VI Eupator'un savaş stratejisi ile bağlantılı olduğu görülmektedir. Sikkeler üzerinde görülen yoğun Mithras kültü propagandasının Anadolu halklarını birleştirecek yeni bir dinin propagandası olduğunu söylememiz mümkündür. Son olarak mevcut sorunların netleşebilmesi için konuya yönelik olarak Karadeniz bölgesindeki bilimsel çalışmaların artırılmasının, dönemin karanlıkta kalan kısmını aydınlatacağı kanaatindeyim.
Yeni Assur'da yük taşıtları

Bu tezin araştırma konusu 'Yeni Assur'da Yük Taşıtları'dır. Yük taşıtları hem Anadolu hem de diğer Önasya uygarlıklarının askeri, krali sivil ve dini gelişmesinde etkin bir rol oynamıştır. Çalışmada tezin ana konusuna geçemeden önce Yakındoğu'da yük taşıtlarının tarihsel gelişimi verilmiştir. Böylece Yeni Assur devletine kadar olan süreç izlenebilmiştir. Yeni Assur devletinin hüküm sürdüğü topraklarda yapılmış olan kazı çalışmalarında yük taşıtları ele geçmemiştir. Ancak Yeni Assur'a ait kabartmalarda yük taşıtları betimlenmiştir. Nitekim dönemin yazılı kaynakları da bunlar hakkında bilgi vermektedir. Yeni Assur devletinde yük taşıtları karada, nehir ya da denizde kullanılmıştır. Karada kullanılanlar dört ve iki tekerlekli taşıtlar ile kızaklardır. Nehir veya denizde kullanılanlar ise tekne, kayık ve sallardır. Söz konusu yük taşıtlarına koşum hayvanı olarak çoğunlukla öküz ve nadiren de olsa at ve katır koşulmuştur. Hayvanların yanı sıra insanlardan haremağaları, piyadeler, köleler ve kürekçilerdende taşıt çekme işinde istifade edilmiştir. Yeni Assur sosyo-kültürel yaşaımnda yük taşıtları krali, askeri, sivil ve dini alanlarda kullanılmıştır.
Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde başlıca akeramik neolitik çağ merkezleri ve inanç sistemleri

Neolitik Çağ yakın bir tarihe kadar, basit tarımcı köy topluluklarının yaşadığı bir dönem olarak düşünülse de, sanılanın aksine daha karmaşık ve etkin bir dönem olduğu anlaşılmıştır. Yeni verilerle Yakındoğu'daki bazı göçebe avcı-toplayıcı toplulukların neden yerleşik hayata geçmeye başladığı fikri önceki bilgilerin tam tersi yönde değişmeye başlamıştır. Güneydoğu Anadolu'da, Akeramik Neolitik Çağ'da bu değişimi gerçekleştiren toplulukların zihinsel, dini, hiyerarşik ve ideolojik oluşum ve gelişimleri özetle sosyal yapılarının ne tür temel etkenlere bağlı olarak şekillendiği gibi konular, dönem çalışmaları içinde üzerinde detaylı olarak durulmamış ve oldukça merak uyandıran konulardır. Bu çalışmanın ana temalarını oluşturacak bu tür problemlerin yanıtlanmasında önceden çevresel ve maddesel bir düşünce hakimdi. Son arkeolojik veriler ve yeni bakış açıları, insan yaşamında sembolik düşünce tarzının ve kutsal olanla direkt ilişki içerisinde olduğunu ortaya çıkarmış ve eski yorumların tekrar gözden geçirilmesine yol açmıştır. Tez çalışmamızda Hallan Çemi, Çayönü Tepesi, Körtik Tepe, Göbekli Tepe, Demirköy, Nevali Çori, Mezraa Teleilat ve Akarçay Tepe Neolitik Çağ merkezleri baz alınarak Akeramik Neolitik Çağ inanç temalı buluntularından yola çıkılarak genel inanç değerleri incelenmiştir.
Kuşadası, Kadıkalesi/Anaia kazısı 2001-2012 sezonu Bizans küçük buluntuları

Kadıkalesi/Anaia Aydın ili, Kuşadası İlçesinin, 8 km güneyinde Davutlar sahilinin güney kıyılarında yer alan bir Orta Çağ kalesidir. Kadıklalesi kazıları, 2001 yılında beri Prof. DR. Zeynep Mercangöz'ün, başkanlığında yürütülmektedir. Tezimizin konusunu 'Kuşadası, Kadıkalesi/Anaia Kazısı 2001- 2012 Sezonu Bizans Küçük Buluntuları', oluşturmaktadır. Tezin amacı, kazı küçük buluntuları işlevlerine göre sınıflandırılıp, kalenin günlük yaşamına dair ayrıntıları ortaya çıkartmaktır. Kadıkalesi kazılarında ele geçen küçük buluntular, maden, kemik, fildişi, steatit ve taştan üretilmiştir. Tez çalışması sırasında 2000'den fazla malzeme incelenerek 648 adet küçük buluntuiki ana başlık altında, dinsel objeler ve dini olmayan küçük eserler olarak kataloğumuza alınmıştır.
Er Hanedanlar Dönemi'nde ölü gömme adetleri

76 levha Er Hanedanlar döneminde ölü gömme adetleri konulu çalışmada, Giriş'ten sonraki II. bölümde; Sümer toplumu, III. bölümde; Sümer dini inançları ve ölü gömme adetleriyle güçlü bağları olan yeraltı dünyası, IV. bölümde; Er Hanedanlar döneminin genel özellikleri ve bu dönemi oluşturan üç temel evrenin tarihsel gelişimi, V. bölümde; Er Hanedanlar dönemine ait bulunduğu merkezlerin tanıtımı, VI. bölümde; Er Hanedanlar dönemine ait Intramural ve Extramural mezarlıklardaki mezarların yapısall özellikleri, VII. Bölümde; Er Hanedanlar dönemi mezarlarında bulunan iskeletlerin sayısal değerleri, mezar buluntuları ve bu mezarların tarihlendirilmeleri verilmiştir.
An investigation of water supply in Roman Ankara

Roma dönemi Ankara'sında iki hamamın bulunması, en azından bu hamamdakullanılmak üzere ciddi miktarda suya ihtiyaç olduğunu ortaya koymaktadır. Fakat, suyun nasıl ve nereden temin edildiği konusu arkelojik ve tariselverilerin azlığı nedeniyle henüz açıklık kazanabilmiş değildir. Bu anlamda, bu tez şu ana kadar keşfedilmiş bütün arkeolojik veriler ile su temini üzerineyayımlanmış bütün bilgileri bir araya getirerek suyun Roma dönemiAnkara'sına nasıl ve nereden temin edildiğini araştırmaya çalışmaktadır. Buna ek olarak, bu tez coğrafik ve hidrolojik olarak Ankara çevresindeki mevcut su kaynaklarını gözden geçirmekte ve şehrin yakın tarihinde suyun nasıl teminedildiğini de analiz etmektedir, ki bunun özellikle arkeolojik verinin kıt olduğu durumlarda daha eski zamanlardaki su temin sistemine ait değerli bilgiler içerdiği düşünülmektedir.
M. Ö. 3 Bin'de Anadolu'da mermer idoller

Anadolu'da Neolitik Devirde taş, p. t. kil, ahşap, mermer gibi malzemeden yapımına başlanan insan betimlemeleri, Çatal Höyük, Hacılar, Köşk Höyük, Kuruçay, Gitille, Çayönü gibi Neolitik merkezlerde ele geçmişştir. Bu devir heykelcikleri oturur, ayakta durur ya da uzanır şekilde, tam plastik olarak yapılmışlardır. Heykelciklerin büyük bölümü;kadın olarak betimlenmiştir. Kalkolitik Devirde tam plastik görüntülü heykelciklerin yavaş yavaş yassılaştığı ve şematikleştiği görülmektedir. Bu devrin seçkin örnekleri ise Can Hasan, Hacılar, Kuruçay gibi merkezlerde ele geçmişştir. Bunlar arasında erkek betimlemeleri iyice azalmıştır. Kalkolitik Devirde özel bir heykelcik tipi de ortaya çıkmıştır. Bu tip 'Ki- liya Tipi' olarak tanınan plastik başlı, ancak gövdesi yassılaşmış mermer heykelcik tipidir. M. Ö. 3. bin'de heykelcikler tamamen şematize olmuş, özellikle mermerden yapılanlar çok sade anlatımlı insan betimlemeleri haline dönüşmüştür. Bu tür betimlemelere 'idol' adı verilmiştir, idol; aynı zamanda dini amaçlı kullanılmış stilize betimler anlamındadır. Anadolu'da M. Ö. 3. bin'e tarihlendirilen mermer idol- lerin neredeyse hemen hepsinin kadınları sembolize ettiği görülmüştür. Bu idoller bulundukları merkezlere göre bölgesel özelliklere sahiptirler. M. Ö. 3. binin ilk çeyreğine tarihlendiğimiz 'Beycesultan tipi' idoller, sap başlı ve keman gövdeli mermer idoller- dir. 'Kusura tipfnde ise yuvarlak bir baş uzun boyun ve kürek şekilli gövde bulunmaktadır. Kusura tipi idoller M. Ö. 3. binin ikinci çeyreğiii ile üçüncü çeyreğine tarihlenmişlerdir. Anadolu'nun batısındaki Troia yerleşmesinde ele geçen sekiz değişik tipteki idoller ise, M. Ö. 3. binin üçüncü ile son çeyreğine ait olmalıdırlar. Anadolu'nun güneydoğusunda yer alan Titriş Höyük nekropol alanında ele geçmişş idoller, daha çok yuvarlak baş, kısa boyun ve omuzlardan dikey olarak çıkmış uzun kolları ve çuval şekilli gövdesiyle tamamen Titriş Höyüğe ait özellikler göstermektedir. Bu idoller M. Ö. 3. binin üçüncü ile son çeyreğine tarihlenmektedirler. 'Kültepe Tipi' olarak incelediğimiz bir başka idol grubu da, M. Ö. 3. binin üçüncü ve son çeyreğine ait olup, disk şekilli gövdeleri uzun boyunları ve üçgen başlan ile dikkat çekmektedirler. Söz konusu idollerin başlan bazen birden fazla olmaktadır. Üzerlerindeki kazıma bezemeler ise tamamen Kültepe idollerinde görülen örneklerdir. Bu bezemelerin daha çok güneyin etkisiyle meydana geldiği düşünülmektedir. Anadolu, Neolitik Devirden itibaren komşu bölgelerle iletişim içerisine girerek bu bölgelerle kültür alışverişinin olduğunu kanıtlayan veriler ortaya koymaktadır. Özellikle Anadolu'nun batısındaki Kiklad adalan, Kıta Yunanistan, Kıbns ve Mezopotamya'da ele geçmişş maden ve p. t eserlerin yanı sıra idol ve heykelciklerin de birbirlerinden etkilendikleri saptanmıştır.
Zeki Karaoğlu özel koleksiyonundan Ionia bölgesi Yunan ve Roma dönemi sikkeleri

Çalışmada İzmir Arkeoloji Müzesi'ne kayıtlı bulunan, Zeki Karaoğlu'nun özel koleksiyonunda korunmakta olan 254 adet sikke incelenmiştir. Bu sikkeler Arkaik Dönem'den Roma Dönemi'ne kadar uzanan geniş bir tarih dilimine aittirler. Çalışma sonucunda sikkelerin Ionia bölgesi'nde yer alan Ephesos, Erythrai, Herakleia Ad Latmos, Khios, Klazomenai, Kolophon, Leukai, Magnesia, Miletos, Myous, Naulokhos, Phokaia, Phygela, Priene, Samos, Smyrna ve Teos kentlerine ait oldukları ortaya çıkarılmıştır.
Foça açıklarında denizden ele geçen ticari Amphoralar

Train kapsamındaki amphoralar, İ. Ö.7. yüzyıl sonundan İ. S.13. yüzyıla kadar uzanan geniş bir zaman dilimini kapsar. Bu ticari amphoralar, yayınlanmış olan benzer amphoralarla karşılaştırılarak tarihlendirildi ve kataloglandı. Ayrıca her tip amphora genel gelişim şeması içinde ele alınarak değerlendirildi. Kronolojik zaman dilimi içine yerleştirilmiştir. Diğer antik kent merkezlerinde ele geçen örnekleri sayesinde antik donem ticaretinin boyutları hakkında bilgiler verildi. Bu çalışmada toplam 30 adet amphora ayrı gruplar halinde incelendi. İlk grup olan Lesbos amphoraları üç amphoradan oluşur. Her üç amphora da İÖ. 6. yüzyılın ilk yarısı ile ikinci yarışma tarihlenir. ikinci grup olan Khios amphoraları ise toplam yedi adet amphora içerir. İÖ. 7. yüzyılın sonundan İÖ.4. yüzyılın sonuna kadar tarihlenebilen Khios amphoralanyla bu amphora formunun tipolojik ve kronolojik gelişimleri kolaylıkla izlenebilir. Bir sonraki grup olan Knidos amphoraları iki örnekle temsil edilir. İ. Ö. 2. yüzyıl başı ile İÖ. 2. yüzyılın sonu-İ. Ö. 1. yüzyılın ük yarısına tarihlenir. Bu amphoralardan birinin kulbu üzerinde bulunan mühür çok tahrip olduğu içini okunamadı. Bir adet Rhodos ampfaorası bu amphora formunun en erken örneğini oluşturur. Erken Rhodos veya Proto Rhodos olarak adlandırılan bu amphora İÖ.3. yüzyılın ilk yarısına tarihlenir. İki adet örnekten oluşan Kos amphora grubunda en erken örnek İÖ.3. yüzyıl sonuna, en geç örnek ise İS. 1. yüzyıla tarihlenir. Bir adet Thasos amphorası İÖ.4. yüzyılın ikinci yarısındandır. Roma Dönemi içlerine tarihli amphoralar da toplam 6 adettirils. 1. yüzyıl fle İS. 6. yüzyıllar arasından olan bu amphora grubu, farküjetim merkezlerinden gelen amphoralardan oluşur. Toplam sekiz amphoradan oluşan Bizans Amphoralan ise genel olarak LS.7-13. yüzyıllar araşma tarihlidir. Bu çalışmanın, amphoralarm tipolojik gelişimlerini göz önünde bulundurarak tarinleme ve kataloglama amacını taşır. vı
Mezraa Höyük'ün M. Ö. 3. bin yılın ikinci yarısına tarihlenen seramik buluntularının Orta Fırat bölgesindeki yeri ve önemi

Mezraa Höyük, Şanlıurfa ili, Birecik ilçesi sınırları içinde, Birecik İlçesi'nin 7 km güneyinde yer alır. Yerleşmede, ODTÜ TAÇDAM koordinatörlüğünde sürdürülen Ilısu ve Karkamış Baraj Gölleri Altında Kalacak Arkeolojik ve Kültür Varlıklarını Kurtarma Projesi kapsamında 2000- 2002 yılları arasında ilk kurtarma kazıları yapılmış, ikinci dönem kurtarma kazıları ise 2005- 2007 yılları arasında, Şanlıurfa Müzesi ile Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Arkeoloji Bölümü'nün işbirliğiyle, Yrd. Doç. Dr. Derya Yalçıklı'nın bilimsel başkanlığında gerçekleştirilmiştir. Bu tez çalışmasının amacı, Mezraa Höyük, Doğu Yamacı'nın kazılarında ele geçen seramik buluntuları ışığında, Erken Tunç Çağı'nın ikinci yarısında, Mezraa Höyük'ün Orta Fırat Bölgesi'ndeki yeri ve çağdaş çevre kültürleriyle ilişkisini saptamaktır. Bu amaçla, seramik buluntular ayrıntılı olarak incelenerek tanımlanmış ve bu verilerin yardımıyla bu döneme ilişkin kültürel gelişim ve değişimler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ele alınan Seramik buluntular üzerinde çizim, fotoğraf, kataloglama ve istatistik çalışmalarının sonunda Mezraa Höyük, Doğu Yamacı'nda belirlenen seramik ve biçim grupları diğer çağdaş yerleşmelerinin çanak çömlek gruplarıyla karşılaştırılarak benzerlik ve farklılıkları ortaya konmaya çalışılmıştır.
İzmir arkeoloji müzesi 2009- 2010 yılı Batıçim/Kyme sondaj kazısı buluntuları

Batıçim Kazı alanı Kyme Antik Kenti'nin 1, 2 km. güneybatısında, günümüzde Aliağa Çakmaklı köyünde yer almaktadır. İzmir Arkeoloji Müzesi tarafından 12 ada 1 parsel ve 0 ada 700'lü parseller üzerinde yapılan sondaj kazıları iki farklı dönemi kapsamaktadır. Batıçim Kazısı 2009- 2010 yılı buluntuları tezin konusunu oluşturmaktadır. Buluntuların büyük bir kısmını seramikler oluşturmakla birlikte az sayıda figürin, dokuma ağırlığı, sikke, ok ucu, kemer tokası ve süs iğnesi incelenmiştir. Ayrıca ortaya çıkarılan mimari kalıntılar buluntularla değerlendirilip yapının kullanım amacı ve dönemi belirlenmeye çalışılmıştır. Buluntular İ. Ö. 6. yy.'dan İ. S. 7. yy.'a kadar devam eden bir süreklilik göstermektedir. Buluntuların yoğun olduğu dönem ise İ. S. 2. yy. ile İ. S. 5. yy.'ı kapsamaktadır. Mimari kalıntılar alanın kuzey bölümünde yoğunlaşmıştır. Az sayıda ele geçen erken dönem buluntu mimari verilerle ilişkilendirilememektedir. Alanın Hellenistik Dönem'de kullanılmış olduğuna dair tek veri 54 nolu sondajda ortaya çıkarılan lahittir. Lahdin varlığı alanın Hellenistik Dönem'de nekropol olarak kullanıldığını düşündürtmektedir. Alanda ortaya çıkarılan mimari kalıntılar buluntuların yoğunluğuna dayanılarak Roma Dönemi ile ilişkilendirilmektedir. 720, 721 ve 722 nolu parsellerde geniş, çok odalı mekanlardan oluşan yapı ve kuzeyinde bulunan avlu buranın çiftlik yapısı olduğunu düşündürtmektedir. Ele geçen pithos dipleri yapının bir bölümünün depolama alanı olarak kullanıldığına, öğütme taşları ise bu alanla ilişkili odaların varlığına işaret etmektedir.
Tralleis heykeltıraşlık eserleri: 1996-2002 kazılarında ele geçen Hellenistik ve Roma Dönemi mermer heykeltıraşlık buluntuları

Tralleis, Aydın ilinin kuzeyinde, Messogis Dağları'nın güney yamacında Topyatağı mevkiindeki yüksek tepe üzerinde yer alır. Kentte yapılan arkeolojik araştırmalarda ele geçen en erken buluntular M. Ö. 8. yüzyılın ortalarına kadar uzanmaktadır. Hellenistik Dönem ve Roma İmparatorluk Dönemi'nde altın çağını yaşayan şehir, Bizans Dönemi'nde önemli bir piskoposluk merkezi haline gelmiştir.1996- 2002 yılları arasındaki kazılardan bulunmuş olan mermer heykeltıraşlık eserlerinin doktora tezi olarak çalışılmasındaki amaç tipolojisi ve ikonografisiyle çeşitlilik gösteren buluntuların ilk kez arkeoloji bilimine tanıtılmasıdır. Eserlerin tamamına yakını normal insan boyutlarının altındaki heykelciklerden oluşmaktadır. Eserlerde, Hellenistik ve Roma Dönemi'nde Tralleis başta olmak üzere, Batı Anadolu'daki pek çok kentte ve adalarda ortaya çıkan heykel tipleri görülmektedir. Kadın figürleri, erkek figürleri, tanrı ve tanrıçalar, mitolojik figürler ve başlar çoğunluktadır. Ayrıca kabartmalar, masa ayakları, hayvan figürleri ve küçük heykel parçaları da değerlendirilmiştir. Çalışmanın asıl bölümünü Tralleis Heykeltıraşlık Eserleri başlığı altında incelenen buluntular oluşturmaktadır. Her bir eserin teknik bilgilerinin bulunduğu bölümde detaylı tanımların dışında, tartışma ve tarihleme önerileri de sunulmuştur. Kazı buluntusu olan heykeltıraşlık eserleri genel olarak yapı içinde ya da çevresindeki dolgu topraktan atıl vaziyette ele geçtiği için tarihlendirmeye yardımcı konteks içinde değerlendirilememişlerdir. Bu sebeple eserler için tarihleme önerileri stil kritik yoluyla yapılmaya çalışılmıştır. Ayrıca kentteki heykel üretim aktivitesinin sürekliliğine işaret eden buluntular epigrafik kaynaklarla desteklenmiştir. Sonuç olarak tez kapsamında incelenen heykeltıraşlık eserleri, sayı ve nitelik açısından değerlendirildiğinde: kentte heykel alanında sanatsal faaliyetlerin aralıksız devam ettiğini göstermektedir. Hellenistik Dönem ile Roma İmparatorluk Dönemi atölyeleri arasındaki geçiş dönemi eserleri, özellikle Flaviuslar Dönemi sonrası üretime işaret eden çok sayıdaki eser, bu alandaki boşluğu doldurmakta aynı zamanda Tralleis'te uzun yıllar boyunca heykel üretiminin canlı tutulduğuna işaret etmektedir.
Hellenistik dönem heykel bibliyografyası

Hellenistik Çağ Heykeltıraşlığı hakkında ulusal ve uluslararası yazılmış bilimsel nitelikteki makalelerin, kitapların, tezlerin toplanarak Hellenistik çağ heykeltıraşlığı üzerine bir bibliyografya oluşturulmuştur. Çalışmada öncelikle arkeoloji üzerine yazılmış ulusal ve uluslararası süreli yayınların, üniversitelerin bünyesinde çıkan arkeoloji dergilerinin ve antik kaynakların bir listesi çıkarılıp taranmıştır. Helenistik çağ ve heykeltıraşlığıyla ilgili yazılmış kitap, makale ve tezlere ait bibliyografik künyeler toplanmıştır. YÖK'ün tezler katalogu taranmıştır. Anadolu'da ve Anadolu dışında önemli heykeltıraşlık örneklerinin bulunduğu merkezler üzerinde yoğunlaşan bir araştırma yapılmıştır. Döneme damgasını vuran önemli heykeltıraşlık örnekleri ve Hellenistik çağ kentleri üzerinden araştırma yapılmıştır. Bu proje kapsamında toplanılan verilerden yola çıkarak, ilk aşamada bölgelere, konulara, ya da dönemlere ayrılmış bir bibliyografya oluşturulmak istenmiştir. Ancak birbiri içinde anlatılmış konular olduğundan sağlıklı bir çalışma olmayacağını düşünerek kitaplar ve makaleler adı altında daha kapsamlı bir ayrıma gidilmiştir. Bu çalışma ile hem bibliyografya hem de yapılacak istatistiki değerlendirmelerin bundan sonraki Hellenistik çağ heykeltıraşlığı ile ilgili çalışmalara zemin teşkil etmesi açısından büyük bir fayda sağlayacağı düşünülmüştür.
Antik Dönem batıkları ışığında yapı elemanı taşımacılığı

A. J. Parker, 1992 oldukça önemli bir çalışma yapmış; Akdeniz ve çevresinde bulunan yaklaşık 1200 tane batığın kataloğunu çıkarmıştır. Bu kataloğun amacı sadece batıkları kaydetmek değil, aynı zamanda bu çeşitli malzeme taşıyan batıklardan elde edilen verileri bir araya toplayarak ekonomik açıdan geniş bir değerlendirme yapmaktır. Bu tez çalışmasında da; aynı şekilde, fakat sadece mimari yapı elemanı taşıyan 90 adet batık toplanarak bir katalog oluşturulmuştur. Bu çalışma mimari yapı elemanı taşıyan batıkların incelendiği ilk çalışma olmamakla birlikte, şimdiye kadar yapılan çalışmalar içerisinde en fazla batığın kaydedildiği güncel bir çalışma olmuştur. Bu katalog içerisinde yer alan mimari eleman taşıyan batıkların kargoları, izledikleri rotalar ve mümkün olanların gemi inşa teknikleri incelenerek ekonomik açıdan bu büyük sistem anlaşılmaya çalışılmıştır. Mimari eleman taşıyan batıklarla ilgili bugüne kadar yapılan tüm çalışmalar tamamlanmış değildir, yeni batıkların bulunmasıyla araştırmalar farklı boyutta devam edecektir; fakat bu tezle birlikte, şimdiye kadar yapılan çalışmalardaki boşluklar doldurulmaya çalışılmış ve ilerideki yapılacak araştırma ve tartışmalar için güncel bir temel oluşturulmuştur.