turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Arykanda Nekropolü'ndeki tonozlu anıt mezar yapıları

Doğu dünyasında İ. ö. 4. binden itibaren kullanılan ancak Hellen mimarlığına İ. ö. 4. yy. sonlarında İskender'in doğu seferlerini müteakip giren tonoz örtü uygulaması, Arykanda Nekropolü'nde bulunan ve Roma Dönemi'ne tarihlenen anıt mezarların da örtü sistemini oluşturmaktadır. İ. s. 2. yy. a kadar Roma'da ve Roma'nın batı eyaletlerinde, kentin kutsal sınırları yani pomerium içerisine gömü yapılması hem dinsel hem de pratik nedenlerle yasaklanmıştır. Oysa Anadolu genelindeki pek çok kentte intramural gömü alışılagelmiş uygulamadır ve uzun bir geleneğin devamı olarak Roma Dönemi'nde de görülmektedir. Özellikle Lykia Bölgesi nekropollerinin merkezi ve manzaraya hakim konumları bu duruma örnek teşkil etmektedir. Arykanda antik kentinin Doğu ve Batı Nekropolleri'nde bulunan toplam yirmi altı adet tonozlu anıt mezar, cepheleri güneye yani Arykandos Vadisi'ne bakacak şekilde inşa edilmiştir. Ziyaretçilerin manzaranın keyfine varması için oturma sıraları da düşünülen bu yapılar, kent içinde geniş bir alana yayılmış durumdadır. Özellikle Doğu Nekropolü'ndeki mezar binalarının bir 'cadde' boyunca sıralanmış olması, batıda yaygın olan 'graberstrasse' uygulamasını akla getirse de, mezar binalarının konumundan ötürü yine de Anadolu geleneğinden çok uzaklaşılmadığı düşünülebilir. Komşu Lykia kentlerinden farklı şekilde Arykanda'da tonozlu anıt mezarlara rastlanması da, buradaki nekropollerin ilginç ve dikkat çekici başka bir özelliğidir.
Vezirköprü/Oymaağaç Höyük Demir Çağı seramikleri

Anadolu Kronolojisinde, Hitit İmparatorluğu'nun (yaklaşık olarak MÖ 1190) yıkılmasının ardından başlayarak İskender'in Anadolu'yu fethiyle (MÖ 330) sona erdirilen dönem Demir Çağı olarak tanımlanmaktadır. Anadolu'da devam eden kazılardan elde edilen sonuçlar ışığında Demir Çağı kronolojisi şekillenmektedir. Kronolojik dizin içine yerleştirilmeye çalışılan bulguların karşılığında tanımlanabilecek halklar oldukça tartışmalıdır. Bu çalışmada Kuzey-Orta Anadolu olarak tanımlayabileceğimiz bölgede yer alan Vezirköprü/Oymaağaç Höyük Seramikleri incelenmiştir. Oymaağaç Höyük'te sürdürülen kazılarda, şimdiye kadar net olarak tanımlanan bir Demir Çağı konteksti açığa çıkarılamamıştır. Kendi döneminde 'silo' olarak kullanıldığı düşünülen çukurlardan elde edilen seramikler, Orta Anadolu Bölgesi'nde güvenilir stratigrafilere sahip yerleşimler ışığında değerlendirilmiştir. Oymaağaç seramikleri içinde belirlenen mal, form ve bezeme grupları karşılaştırma metoduyla tarihlendirilmeye çalışılmıştır. Böylelikle Oymaağaç Höyük Demir Çağı tabakalarının bölge kronolojisi ve yerleşim şeması içindeki yerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma içinde belli bir etnisite gözetmeksizin ele alınan seramiklerin benzer ve farklı özellikleri açıklanmaya çalışılmıştır. Analitik çalışmalarla desteklenen bulgular, bölgede yaşayan halkların seramik üretim teknolojileri ile ilgili de bilgiler sunmaktadır.
Kalkolitik Smintheion yerleşiminde hasırcılık ve dokumacılık

Bu yüksek lisans tez çalışması Çanakkale ili Ayvacık ilçesi Gülpınar beldesinde bulunan ve yaklaşık olarak M. Ö. 5200- 4800 yılları arasına tarihlenen Kalkolitik dönem Smintheion yerleşiminde ele geçen hasırcılık ve dokumacılığa yönelik arkeolojik verileri teknolojik ve işlevsel açıdan incelemeyi amaçlar. 2004 yılından 2009 yılına kadar Sminetheion'da sürdürülen arkeolojik kazılar sırasında ele geçen yaklaşık 800 adet çanak ve çömlek kaidesi üzerinde rastlanan hasır veya dokumaya ait negatif izler detaylı olarak incelenerek bu yerleşim insanlarının ne tür hasır örgü ve dokumacılık tekniklerine sahip olduğu ve ürettikleri hasır ve dokumaları özellikle seramik üretiminde nasıl kullandıkları konuları irdelenmiştir. Bunun yanı sıra dokumacılık ile ilgili olabilecek bazı küçük buluntular da bu tez kapsamında detaylı olarak değerlendirilmiştir. Çanak ve çömlek kaideleri üzerinde hasır ve dokumaya ait izler Anadolu'da Neolitik ve Kalkolitik dönemlerde bilinmesine rağmen şu ana kadar hiçbir yerleşimde Smintheion'da olduğu kadar yoğun sayıda ele geçmemiştir. Yaklaşık 800 adet çanak ve çömlek kaidesi üzerinde hasır ve dokuma negatif izlerinin ele geçmesi bunların bir tür ilkel çark olarak seramik üretiminde kullanıldığına tanıklık etmektedir. Gerçekleştirilen deneysel arkeoloji çalışması da bu savı doğrulamıştır. Kalkolitik Smintheion'da buğday sapı ve hasırotunun sarma örgü tekniği ve dimi örgü tekniği dokuma için tercih edilen hammadde olduğu ve basit örgü tekniğinin ise özellikle yün dokuma için kullanıldığı ortaya koyulmuştur. Şu ana kadar Anadolu'da prehistorik yerleşimlerde yürütülen kazılarda bu kadar çok sayıda ve çeşitlilikte bu tür bulgu veren yerleşim henüz ele geçmediğinden Kalkolitik Smintheion yerleşiminde ortaya çıkarılan bu arkeolojik malzemenin önemli bir bilgi boşluğunu doldurduğu görülmektedir. Ayrıca bu yüksek lisans tezi kapsamında arkeolojik verilerin yorumlanması konusunda, deneysel arkeolojik çalışmalar sonucu elde edilen bilgilerden ve etnografik çalışmalardan faydalanılmıştır.
Karain Mağarası alt Paleolitik dönem yontmataş endüstrisi

Tekno-tipolojik analizleri yapılmış olan Alt Paleolitik yontmataş buluntutopluluğu, düzeltisiz parçalar (%42,88), aletler (%45,28), çekirdek ve çekirdekparçalarından (%11,84) oluşmaktadır. Bunlar dışında 4184 adet yontma artığı tespit edilmiştir. Düzeltisiz parçalar büyük bir oranda (%94,80) basit yongalardanoluşmaktadır. Endüstri içerisinde Levallois tekniği tespit edilmemiştir. Düzeltisizparçaların büyük çoğunluğu düz topuklu, 90 'den büyük kopma açısına sahip ve belirgin vurma yumrulu parçalar içermektedir. Çekirdekler içerisinde ise baskın tipler hazırlanmamış ve şekilsiz çekirdeklerdir. Yongalama yönleri genelde çok yönlüdür. Yontmataş aletler içerisinde baskın grubu kenar kazıyıcılar ve dişlemelialetler oluşturmaktadır. Bunlar dışındaki temel tipler ise düzeltili yongalar, çontuklualetler ve bileşik aletlerdir. Ayrıca üç adet Acheulean tip iki yüzeyli alet tespit edilmiştir. G. Ö. 370 400 bin ve daha öncesindeki bir sürece ait olan yontmataş endüstrinin genel özelliklerine bakıldığında Acheulean ve Tayacian kültür öğelerini bir arada barındırdığı görülmektedir.
Beycesultan ve Laodikeia örneklerinden hareketle kazı alanlarındaki arkeolojik koruma olgusunun değerlendirilmesi

Arkeolojik kazılarda açığa çıkarılan kalıntılar gömü ortamındaki stabil koşulların aksine açık havadaki atmosferik şartlardan hızla etkilenerek bozulmaya başlarlar. Bu noktada ortaya çıkan bozulma reaksiyonlarının tamamı suyun varlığında kendini göstermektedir. Su atmosferik gazlarla etkileşime geçtiğinde meydana gelen asit formdaki ikincil ürünler yağışlarla kalıntı yüzeylerine taşınarak kimyasal bozulmalara neden olurken, artan sıcaklığın etkisiyle suyun buharlaşması veya soğuk havada donması sonucunda ise kalıntılarda geri dönüşü mümkün olmayan fiziksel bozulmalar kendini göstermektedir. Beycesultan Höyüğü ve Laodikeia Antik Kenti'nde bunun gibi hızla gelişen bozulma mekanizmalarına karşı 'Basit Koruma' veya 'Önleyici Koruma' adını verdiğimiz oldukça etkili koruma çözümleri geliştirilmiştir. Ana materyal olarak kazı toprağının kullanıldığı uygulamalar sayesinde kalıntılar özellikle donma-çözünme, ıslanma-kuruma ve tuz kristalizasyonu gibi döngüsel devam eden bozulma hadiselerden etkilenmeden geçici olarak korunabilmektedir. Arkeolojik alanlarda açığa çıkarılan kompleks nitelikli yapıların kalıcı ve sürdürülebilir biçimde korunması ise daha kapsamlı bir çabayı zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda Laodikeia Kilisesi örneğinde olduğu gibi anıtı oluşturan yapısall unsurların belgelenerek kayıt altına alınması ve özgün malzeme özelliklerinin ayrıntılı analizlerle ortaya koyulması oldukça önemlidir. Onarımlarda özgün yapıyla uyumlu geleneksel malzemelerin kullanılması ve yapılan uygulamaların tersinir olması gereklidir. Yıkıntı vaziyetteki mimari öğelerin ayağa kaldırılmasında anastylosis esasına bağlı kalınması ve zorunlu haller dışında yeni malzeme kullanımının tercih edilmemesi büyük önem arz etmektedir. Statik noksanlıkların tamamlanmasında çimento veya sentetik imitasyonlar yerine doğal taş uygulamalarından faydalanılmasına ve fikirsel sunum kaygısıyla gerçekleştirilen tümlemelerde ise uygulama alanının sınırlı tutulmasına özen gösterilmelidir. Çalışmalarda ayrıca anıtın tarihi kimliği ile farklı evre ve olaylara ilişkin izlere zarar verecek müdahalelerden kaçınılmalıdır. Anıt üzerinde kalıcı koruma örtüsü gibi sürdürülebilir koruma önlemlerinin alınması durumunda yalın strüktürdeki tasarımlar tercih edilerek ziyaretçilerin ve kalıntı grubunun arkeolojik sahadan soyutlanmasının önüne geçilmelidir.
Anadolu'daki Roma koloni kentleri ve sikke tipolojisi

Bu çalışma ''Anadolu'daki Roma Koloni Kentleri Sikke Tipolojisi'' konulu araştırmayı kapsamaktadır. Tez çalışması kapsamına, Anadolu'da kurulmuş olan 15 Roma koloni kenti alınmıştır. Bu kentler, sikke kataloglarının taranması ile belirlenmiştir. Çalışmamızın asıl amacı Roma koloni kentleri sikke tipolojisi olması nedeni ile konudan kopmamak için sadece koloni sikkesi olan kentler çalışmaya dahil edilmiştir. Tez çalışmamızda Anadolu'daki Roma koloni tarihine ve koloni kentlerine kısaca değinilmiştir. Asıl amacımız olan '' koloni kentleri sikke tipolojisi'' konusu üzerinde durulmuştur. Roma İmparatorluk döneminde Anadolu'da kurulan koloni kentlerinin darp ettikleri sikkeler üzerindeki tiplerin tespit edilmesi ile genel olarak bir tipoloji oluşturulmuştur. Tipolojiden yola çıkılarak Roma İmparatorluğunun politikasının ve dininin sikke tiplerine nasıl yansıdığı, kullanılan dilin sikkeler üzerine yansıyıp yansımadığı sorgulanmıştır. Bunlara ilaveten, Roma İmparatorluğu hakimiyeti altındaki Helenistik kültür geleneğini sürdüren kentlerin, mevcut hakimiyetin politikaları ve bu politikayı uygulayışına karşı olan tutumu ve bunun ticari bir meta olan paraya yansımasına değinilmiştir.
Anadolu'da bulunan geç antik çağ mezar tipleri ve dini mimari ile olan ilişkileri

İlkçağ ve Orta Çağ arasındaki geçişin sağlandığı ara dönem olarak tanımlanan Geç Antik Çağ, 20. yüzyıldan itibaren tarih literatüründe yerini almıştır. Geç Antik Çağ, Roma İmparatorluğu'nda dini ve siyasi olarak önemli değişimlerin yaşandığı yıllara tekabül etmektedir. Sınırları batıda İspanya, doğuda ise Hazar Denizi'ne kadar genişleyen imparatorluk bu çağda ikiye ayrılmış, yeni bir din olan Hristiyanlık resmi din ilan edilmiştir. Böylece Doğu Roma İmparatorluğu ve Batı Roma İmparatorluğu olarak ikiye ayrılan imparatorlukta politeizmden monoteizme geçiş yaşanmıştır. Anadolu toprakları, Doğu Roma İmparatorluğu'nun büyük bir kısmını oluşturması ve imparatorluğun başkentini de içinde barındırmasından dolayı Geç Antik Çağ'da imparatorluğun merkezi coğrafyası konumunda olmuştur. 1. ve 2. yüzyıllarda ortaya çıkan ve zaman içerisinde Anadolu topraklarında cemaatleşerek yayılım gösteren Hristiyanlıkta, 3 yüzyıl boyunca misyonerlik hareketleriyle tüm imparatorluğa yayılmıştır. 4. yüzyıldaki Hristiyanlığın resmi din ilan edilmesiyle, pagan dinden tek tanrılı inanca geçen toplum, eski alışkanlıklarından hemen kopamamış, devam eden ortalama 3 yüzyıl boyunca eski alışkanlıklarını Hristiyanlaştırarak sürdürmüştür. Ölümün kutsallaştığı bu yeni din anlayışı, insanlarının ölüm anlayışını etkilemiştir. Bu etkiler, ölü gömme ve cenaze hazırlıklarında çok fazla görülmemesine rağmen mezarlık tercihlerinde bu anlayışının var olduğu aşikardır.
Knidos üretimi kabartmalı seramikler

Antik Dünyanın önemli liman kentlerinden biri olan Knidos, sadece heykeltıraşlık alanında değil, seramik üretiminde de diğer şehirlerden sıyrılarak önemli bir yere sahip olmuştur. Kentte, antik dünyanın tamamında tanınan kandiller ve amphoraların yanı sıra, kabartmalı seramik de üretilmiştir. Şehirde bulunan atölyelerde üretilen ve oinophoros adı verilen bu seramik tipi Roma Dönemi boyunca geniş bir yayılım alanına sahip olmuştur. Oinophoros grubunun tamamı, ikili veya daha fazla kalıp kullanılarak şekillendirilmiştir. Knidos Oinophoros grubu üretiminde pateralar, plastik kaplar, amphoralar önemli bir yere sahip formlardır. Bütün Akdeniz havzasının yanı sıra, İngiltere ve Avusturya gibi Avrupa ülkelerinde, Adriyatik denizi kıyılarında, Karadeniz'de ve Kırım yarımadasındaki belli merkezlerde Knidos üretimi seramik malzeme bulunmuştur. Açık ve kapalı kap formlarında tasarlanan bu malzemeler, Augustus Döneminden başlayarak M. S. 5. yy.'a kadar Knidos'ta üretilmişlerdir. Son derece geniş bir motif hazinesine sahip olan bu kaplar üzerinde, günlük yaşamdan dinsel konulara, tanrı ve tanrıça kabartmalarından hayvan ve bitki betimlemelerine kadar çok konu işlenmiştir. Üretilen bu malzemelerin bir kısmı günlük yaşamda kullanılmak üzere tasarlanmışken, önemli bir çoğunluğu da kült ile ilgili yani törensel kullanımlar içindir. Yapımda kullanılan kil, mika ve küçük kireç tanecikleri ile zaman zaman minik çakıl taşları katkılıdır, astarlıdır, astar renkleri de kahverengi ve kızılın her tonunda olabilir. Kurşun katkılı bu astarlar kaplara parlak bir görüntü kazandırmışlardır.
Tekirdağ çevresi pişmiş toprak figürinler

Rhaidestos, Thrakia Bölgesi'nde, Marmara Denizi'nin kuzey kıyısında yer alan, sonraları Resisthon, Resisto gibi adlar tasıyan ve 6. yüzyılın piskoposluk merkezi olan antik bir kenttir. Bu arastırmada, Tekirdag Arkeoloji ve Etnografya Müzesi'ne, Tekirdag ve ilçelerinden satın alınma ve hibe yoluyla getirilen, Helenistik ve Roma dönemine ait 57 figürin üzerinde çalısılmıstır. Bu figürinlerin çogunlugunun Malkara'nın dogusundaki Apros-Apri antik yerlesimi basta olmak üzere, Malkara, Heraion Teichos, Perinthos, ve Bizanthe antik yerlesimlerindenbulundugu bilinmektedir. Buluntu yeri bilinmeyen üç figürine ve buluntu yeri bilinmeyen fakatRhaidestos'dan olduğu düsünülen üç figürine de bu çalısmada yer verilmistir. Çalısılan tümfigürinler yüzey buluntusu olarak müzeye getirilmistir. Figürinlerin geldigi antik yerlesimlerde, Heraion Teichos hariç, kazı yapılmamıstır. Bu çalısmada, figürinlerin stil ve tip olarak özelliklerinin saptanıp, diger bölgelerdeki figürinlerlebenzerlik ve farklılıkların ortaya konulmasına, bu figürinlerin bulundugu bölgelerdeki kültlerinincelenmesine, dolayısıyla bölgedeki inançlar hakkında bilgi edinilmeye çalısılmıstır. Bufigürinler, diger bölgelerdeki figürinlerle karsılastırılarak, M. Ö. 3 .-M. S. 3. yüzyıllar arasınatarihlendirilerek degerlendirilmistir.
Adana Arkeoloji Müzesi'ndeki Helenistik ve Roma dönemleri, Terrecotta figürlerinin yapım tekniklerinin araştırılması ve uygulanması

Pişirilmiş toprak objelerin varlığı Anadolu'da binlerce yıl öncesine dayanır. Arkeologların M. Ö. 8000 ile 5 .500arasına yerleştirdikleri Neolitik dönemde Anadolu, yeryüzü tarihininöncüsüdür. Pişirilmiş toprak heykeller, Araştırma neticesine göre, Anadolu'da seramikli dönemin başlangıcından günümüze kadar insanın yaşam kültürüne paralel bir gelişme göstermiştir. İnançdünyasındaki değişim, elde tek tek yapılan pişirilmiş toprak tanrı, tanrıça ve kutsal sayılan hayvan heykellerinin birden fazla yapılmasını zorunlu hale getirmiştir. Dolayısıyla o dönemin sanatçısı aynıheykelden birden fazla yapabilmek için kalıp alma ve kalıptan üretim yöntemlerini geliştirmiştir. Tez çalışmasının temel konusunu oluşturan pişirilmiş toprakheykeller, Helenistik (M. Ö 330 -30) ve Roma (M. Ö 30- M. S.330)dönemlerinde yapım tekniği açısından en üst seviyesine ulaşmıştır. Heykel çoğaltma yöntemi olarak baskı tekniğinin geçmişşi milatöncesi dönemlere kadar uzanırken, döküm tekniği günümüzden üçvyüz yıl kadar öncesine tarihlenmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, Adana Arkeoloji Müzesi'nde bulunan pişirilmiş toprak heykellerinincelenmesi ve daha önce ortaya konulan bilimsel çalışmalarla yeni bulguların karşılaştırılması ile antik heykel yapım teknikleri anlayışına yeni bir boyut kazandırmaktır.
Numismatik veriler ışığında Roma İmparatorluğu Doğu sınırı sikke sirkülasyonu

'Numismatik Veriler Işığında Roma İmparatorluğu Doğu Sınırı SikkeSirkülasyonu' başlıklı tez çalışması ile, İmparatorluğun sırasıyla Parth ve SasaniKrallıkları ile olan sınırını teşkil eden Limes Euphraticus ve civarındakiyerleşimlerden ele geçen sikke buluntuları incelenmiştir. Çalışmada kazı buluntuları, defineler ve yine aynı coğrafyadaki müze koleksiyonlarındaki sikkelerin derlenmesi ve değerlendirilmesi aracılığıyla, İÖ 93 ve İS 294 yılları arasında bölgenin ekonomik, politik ve sosyal yaşantısını incelenmiştir.
Güney Arap Yarımadası ve Akdeniz havzası arasındaki ticari ve medeniyet ilişkilerinin gelişimi

'Güney Arap Yarımadası ve Akdeniz Havzası Arasındaki Ticari ve Medeniyet İlişkilerinin Gelişimi' adlı bu yüksek lisans çalışması antik Yemen, Roma ve Helenistik çağdaki Akdeniz havzası arasındaki bağları ve bu ilişkilerin güney Arap devletlerini nasıl etkilediğini açıklayacaktır. Bu tez üç bölüme ayrılmıştır: İlk Bölüm : Çalışmanın arka planıİkinci Bölüm : Güney Arabistan ile ilgili giriş bilgileriÜçüncü Bölüm : Medeni ve ticari ilişkilerin gelişimi. Sonuç olarak, ticari faaliyetlerin gelişimi, Güney Arap medeniyetinin politik ve sosyal hayatındaki farklı açılara en büyük olumlu etkendir. Kaldı ki klasik sanatın etkisi, bu ilişkilerin doğrudan bir sonucu olarak güney Arap sanatında da bariz bir şekilde görülmüştür.
Aksaray ili Gülağaç ilçesi Demirci Kasabası'nda sosyal ve sosyo-ekonomik yapıların yerel mimariye etkileri ve bölgedeki arkeolojik verilerle birlikte değerlendirilmesi

Geçmişte ve günümüzde insan topluluklarının bir bölgeyi yerleşim alanı olarak seçmiş olmalarının nedenlerini anlamaya yönelik karşılaştırmalı çalışmalar yapılması amaçlanmaktadır. Bu amaçla, Volkanik Kapadokya Bölgesi'nde yer alan Aksaray ili Gülağaç ilçesi Demirci kasabası yerleşmesinin model alınarak bir çalışma yapılması öngörülmektedir. Çalışmada ağırlıklı olarak, yakın geçmişşte ve günümüzde sosyal ve sosyo-ekonomik yapıların yerel mimari ve yerleşmenin biçimlenmesindeki etkilerinin saptanmasına çalışılacaktır. Araştırmalar, Demirci kasabası'nda yürütülmekte olan yerel mimari ve yerleşme dokusunun belgelenmesine yönelik bir proje ile eşgüdümlü olarak gerçekleştirilecek, böylece verilerin geniş bir veri tabanında değerlendirilmesi imkanı olacaktır. Çalışmanın bir diğer bölümünü de, bölgede yapılmakta olan arkeolojik çalışmalardan elde edilen verilerle karşılaştırma oluşturacaktır. Yeni biçimlenmeye başlayan bir disiplin olan Etnoarkeolojik yöntemlerin kullanılacağı bu bölümde, bölgede yapılmakta olan Aşıklı Höyük, Musular, Güvercinkayası, Tepecik-Çiftlik, Köşk Höyük gibi arkeolojik yerleşmelerden elde edilen verilerden faydalanılarak karşılaştırmaların yapılması amaçlanmaktadır. Böylece, Aşıklı Höyük kazısını başlatan Prof. Dr. Ufuk Esin'in; ''Değişik konut ya da yerleşim tiplerini oluştururken insanlar en çok hangi olgulardan etkilenmişlerdir?'' sorusuna, aynı bölgede, benzer çevre şartlarında, geniş bir zaman diliminde cevap aranmaya çalışılacaktır.
Kayseri müzesi cam eserleri

Doğada katı halde bulunurken insanoğlu tarafından keşfedilen cam günümüze kadar çeşitli biçimlerde, çeşitli yöntemler ile oluşturularak gelmiştir. Arkeolojik kazılar başta olmak üzere birçok yolla elimize geçen cam eserlerin günlük kullanım, süs eşyası ve mezar hediyesi olarak kullanıldıklarını görmekteyiz. Kırılgan bir yapısı olan camın, bu özelliğinden dolayı korunamamış örnekleri oldukça fazladır. Ancak bizim çalışma konumuzu oluşturan ve Kayseri Müzesi'nde yer alan cam eserlerimizin çoğunluğu sağlam şekilde ele geçmişştir. Çoğunluğu Kayseri ve yakın çevresinden müzeye kazandırılan bu kaplar farklı form ve bezeme özellikleri göstermektedirler. Bu tez çalışmasında, Kayseri Müzesi'nde yer alan bu eserlerin tanımlanması, form çeşitliği ışığında gruplanarak kronolojik sıralamasının yapılması, olası yerel üretimlerin saptanmaya çalışılması ve antik cam sanatıyla ilgili literatüre bir yenisinin eklenerek ilgili bilim çevreleriyle paylaşılması amaçlanmıştır. Kayseri Müzesi'nde bulunan eserlerimiz 123 parçadan oluşmaktadır. Bunlar kazı, satın alma, hibe ve müsadere gibi değişik yollarla müzeye kazandırılmıştır. Çeşitli kap formlarından oluşan bu eserler arasında sayıca en fazla olan grubu unguentariumlar oluşturur. Bunların yanı sıra sürahi, şişe, bardak, kase, kavanoz, amphoriskos, aryballos ve alabastronlar da bulunmaktadır. Konu bütünlüğünü bozmamak için cam bilezik ve boncuklara tez kapsamında yer verilmemiştir. Serbest ve kalıba üfleme, iç-kalıp, kalıba basma ve kalıba dökme teknikleri ile yapılan eserlerimizde çimdikleme, cam ipliği, içe çökertme, kazıma, tüy, sarmal vb. değişik süslemeler kullanılmıştır. MÖ 6. yüzyıl ile MS 4. yüzyıl arasına tarihlenen eserlerimizin çoğunluğunu Roma Dönemi cam kapları oluşturmaktadır.
Syedra tarihi ve sikkeleri

Bu yüksek lisans tezinin amacı, Dağlık Kilikya bölgesi kentlerinden biri olan Syedra'nın tarihini ve sikkelerini, antik ve modern kaynakların verdikleri bilgiler ile arkeolojik buluntuların, yazıtların ve sikkelerin ışığında aydınlatmaktır. Kentin Eskiçağ tarihi ele alındıktan sonra, yayımlanmış olan tüm sikkeler bir araya getirilerek bir katalog oluşturulmaya çalışılmıştır. Sikkeler tiplerine göre ayrılarak incelenmiş, ayrıca kentte bulunan kültlerle ve agonlarla olan ilişkileri açısından da değerlendirilmiştir.
Archaeology of the Galatians at Ancyra from the Hellenistic period through the Roman era

M. Ö. 280 yılında Anadolu'ya Bitinya kralı I. Nicomedes'e kardeşi Zipoetas'akarşı yardım etmek amacıyla giren Galatlar'ın Küçük Asya tarihinde önemli rolleri vardır. Gordion, Pessinus ve Tavion gibi değişik merkezlerden ele geçirilen ve ağırlıkla geç Hellenistik Dönem'e tarihlenen arkeolojik malzeme, onlardan sonra adını alan Galatya bölgesindeki varlıklarıyla ilgili bilgi veren en önemli kaynaklardır. Bu tezin amacı, tüm arkeolojik, tarihi ve yazılı kaynakları anlamlı bir biçimdesunabilmek amacıyla bir araya getirmek ve Ankara çevresinde yer alan veGalatlar'a atfedilen kale yerleşimlerini inceleyebilmektir. Galatlar'ı arkeolojik olarak anlayabilmek ve Coğrafi Bilgi Sistemleri kapsamında GörünürlükAnalizi gibi yeni metodlar uygulayarak kale yerleşimleri hakkındaki bazıfikirlerin doğruluğunu incelemektir. Bu amaca ulaşmak için tamamıyla arkeolojik ve tarihi bilgi verildikten sonra Ankara çevresinde yüzey araştırmaları kapsamında incelenen kaleler, tek tek tanıtılmış, ve Görünürlük Analizi yardımıyla bunlar bir sistem olarak çalışılmıştır. Bu tez ayrıca kalelerin tahmin edilen yerleri ve topoğrafyaarasındaki ilişkiyi teyit etmekle birlikte bu eski yerleşimlerin yerlerininseçimindeki kriterleri de tanımlamaktadır.