turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A Preliminary study on the syntax and semantics of Turkish focus particles

Bu çalışmada Türkçedeki odak parçacıklarının sözdizimsel oluşum içindeki dağılımları ve bu dağılıma bağlı olarak tümcenin anlamına yaptıkları etkiler irdelenmeye çalışılmıştır. Bu parçacıkların yapı içinde bulundukları yere bağlı olarak tümcedeki hangi öbekle ikili bir öbek yapı oluşturabilecekleri Chomsky'nin Yetinmeci Kuramında ele aldığı ilgili ilkeler bağlamında açıklanmaya çalışılmıştır. Odak parçacıklarının tümcenin anlamım belirlemedeki işlevlerinin açıklanmasında Rooth'un geliştirdiği Alternative Semantics teorisi kullanılmıştır. Birinci bölümde analizde kullanılan terimler ve teoriler tanıtılmış, yöntem ve hipotezlerle birlikte çalışmanın amacı belirtilmiştir. ikinci bölümde odak ve odak parçacığı konusunda yapılmış diğer bazı çalışmalar hakkında bilgi verilmiş ve odak parçacığının sözdizimsel özellikleri ile tümcenin atılanıma olan etkisi üzerine yapılmış çalışmalar tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde Türkçedeki odak parçacıklarının analizine geçilmiş, bu parçacıkların belirteçlerle ikili yapı oluşturabilen öbekler dışında ad öbekleriyle de ikili bir yapı oluşturup oluşturamayacakları Chomsky'nin Yetinmeci Kuramındaki ilgili ilkeler kullanılarak açıklanmaya çalışılmıştır. Türkçedeki odak parçacıklarının yorumlanma süreci incelenirken konuyu irdeleyen iki kuram, QR ve Alternative Semantics, birbiriyle karşılaştırılıp hangisinin Türkçedeki bu süreci açıklamakta daha yeterli olacağı örnek tümceler üzerinden gösterilmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde yapılan analizlerden elde edilen bulgular tartışılmıştır. Sözdizimsel analizler sonucunda Türkçedeki odak parçacıklarının belirteçlerle ikili yapı oluşturabilen öbekler dışındaki öbeklerle bu yapıyı oluşturamayacağı görülmüştür. Yorumlama sürecine ilişkin yapılan analizde de bu süreçte Türkçedeki 11 odak parçacıklarının yükselmesinin yanlış anlamlara neden olacağı saptanmıştır.
The identity crisis in John Osborne's 'Look Back in Anger'

Bu çalışmada, genel anlamda kimlik bunalımının bireylerin kişilik gelişimi, sosyal veya bireysel dünyaları ve kişilerarası ilişkileri üzerinde doğurduğu olası sonuçlar ele alınmıştır. Bu bağlamda, John Osborne'un Look Back in Anger adlı tiyatro eserindeki karakterlerin sosyal ve bireysel kimlikleri mukayese edilerek, yaşadıkları çatışma ve tutarsızlıklar tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, John Osborne'un hayatına geniş yer vermemizin sebebi, incelenen Look Back in Anger oyununun otobiyografik bir eser olarak kabul edilmesidir. Oyunda görülen kimlik bunalımının altında yatan sebeplerin iyi anlaşılması için, kimlik bunalımı üzerinde durmayı uygun gördük. Bu amaçla, ikinci bölümde kimlik bunalımının psikolojideki kullanımı ele alınmıştır. Son bölümde ise, oyundaki karakterlerin kimlik edinimlerinde karşılaştıkları ikilemler ve sorunlar, neden ve sonuçları bağlamında ele alınmıştır. Sonuç olarak, karakterlerin yaşadığı bunalımın, kendilerini herhangi bir ideolojiye, sosyal sınıfa ya da başka bir insana adama konusunda yaşadıkları duygusal ikilemlerden kaynaklandığını tespit etmekteyiz. Ayrıca sevgi ihtiyacı ve eksikliğinin, karakterleri gündelik ilişkilerinde çelişkili kararlar vermeye ittiği gözlemlenmiştir.
On the road to nowhere: Chasing the self in postmodern detective novels

Paul Auster'in New York Üçlemesi isimli romanı, bu alanda çalışan eleştirmenler tarafından; metafıziksel dedektif romanı, anti-dedektif romanı, hard-boiled Amerikan romanı ve metafıziksel anti-dedektif romanı gibi isimlerle tanımlandırılmıştır. Böylesine kavram çeşitliliği içerisinde ben Paul Auster'in adı geçen romanını daha genel bir tanımlamayla Postmodern dedektif romanı içerisinde değerlendirmeyi tercih ettim. Adı geçen roman hangi yönleriyle Postmodern dedektif yazınına girer? Postmodern dedektif türünün genel özellikleri nelerdir? gibi sorulara açıklık kazandırmaya çalıştım. Bu yönde dedektif romanı'nın tarihsel gelişimini vermeyi uygun buldum. Adı geçen romanı oluşturan, City of Glass; Ghosts ve The Locked Room bölümleri ayrı ayn ele alınmıştır. Her romanı oluşturan ana kahramanların dedektif izleklerinin, klasik anlamdaki dedektif romanı'nın arayışından farklı olduğunu; aslında bu romanlardaki kahramanların başkasını ararken, kendilerini ve kendi benliklerini aradıklarını ve bu anlamda da Postmodern dedektif yazını adında başka bir türün içine girdiğini göstermeye çalıştım. Auster'in adı geçen romanı Postmodern dedektif romanı'nın yam sıra, eleştirmenler tarafında bir yol romanı olarak da değerlendirilir. Karakterlerin romanın akışı boyunca izledikleri yollar aslında varoluşlarını sorgulattıran bir yoldur. Bu anlamda bu yol, bu gidiş, hiçliğe giden varoluşsal bir yol olarak kabul edilebilir.. Bu çalışmamda incelemeye çalıştığım birinci konu, bu roman bu kadar tanım çeşitliliği arasında hangi yazma daha uygun düşer ve hangi yönleri ile Postmodern romandır? İkincisi, sözünü ettiğim karakterlerdeki arayış teması gerçekten varoluşsal bir hiçliğe gidişmidir?
Comic elements as perpresenined in major drametic works of Samuel Beckett

1998-SAYFA: 65 Jüri : Prof. Dr. Yıldız AKSOY Doç. Dr. İbrahim YEREBAKAN Yrd. Doç. Dr. Ahmet BEŞE Birinci Dünya savaşı ve sonrasında meydana gelen pek çok gelişme Uyumsuz Tiyatroyu ortaya çıkaracak nedenleri de beraberinde getirmiştir. Pozitiv bilimlerdeki gelişmeler, yeni bilim dallarının ortaya çıkışı, psikolojinin insan ruhunun karanlık yönlerini aydınlatmaya başlaması, Uyumsuz tiyatronun ortaya çıkışına zemin hazırlamıştır. Endüstri devrimi sonucunda meydana gelen baş döndürücü teknolojik ilerlemeler karşısında insanoğlunun içine düştüğü bunalım ve yalnızlık, gelenek görenek, değer ve en önemlisi de inanç sisteminde yaşanan büyük değişiklikler, modern insanı, kendi gerçekliği içinde en iyi sergileyecek olan Uyumsuz Tiyatronun ortaya çıkışma zemin hazırlayan en büyük ve en dikkate değer etkenlerdir. Bu yeni tiyatro akımı, geleneksel tiyatro kalıplarını kırarak yepyeni bir anlayış ve biçemle doğmuştur. Modern insanı tüm çıplaklığı ile gözler önüne sererek, insanın içinde bulunduğu gerçeği ortaya koyan Uyumsuz tiyatro, yadırgatıcı bir oyunculuk anlayışı ile karşımıza çıkar. Uyumsuz Tiyatro palyaço, sirk ve pantomim gibi pek çok tiyatro geleneğini kullanarak, iğneleyici ve alaycı bir tarzda, aslmda son derece trajik olan modern insanın durumunu gülünç bir şekilde betimler. Çünkü modern insanın yaşamı trajik olduğu kadar aynı zamanda gülünçtür. Samuel Beckett, Uyumsuz Tiyatronun özelliklerini eserlerine en iyi yansıtan ve eleştirmenlerce bu akımın en önemli temsilcilerinden biri olarak kabul edilen oyunII yazarıdır. Beckett savaş sonrası İngiliz tiyatrosuna yepyeni bir anlayış getirerek, postmodern tiyatronun ilk temsilcisi olmuştur. Gerçekten de Beckett, içinde bulunduğu dönemi çok iyi özümsemiş, modern insanın içine düştüğü bunalımı, yalnızlığı ve sıkıntıyı farklı bir sahneleme anlayışıyla yansıtmaya çalışmıştır. Beckett, komedya türlerinden olan sirk, farce ve mime gibi unsurları yeni bir anlayışla ele alarak, aslında ilk bakışta trajediyi anımsatan oyunlara komik durumlar ekleyerek yapıtlarına traji-komik bir görünüm kazandırır. Modern insanın karşı karşıya kaldığı ikilemleri, bir başka deyişle, gülünç olanla hüzünlü olanı bir araya getirerek, karakterlerinin davranışlarına mekaniklik, sertlik ve otomatlık kazandırarak ve bunları tekrarlarla destekleyerek modern insanı adeta bir kukla olarak seyircinin yargılarına sunar.
Criticism and appreciation of 'Real Men Keep Their Word' by Dr. Akram Osman

Bu çalışmada Dr. Akram Osman'ın Erkek Adam Sözünde Durur isimli kısa hikaye koleksiyonu eleştirilip, değerlendirilmektedir. Kısa hikayelerde önemli olan tüm unsurlara ve fikirlere yoğunlaşılmaktadır. Ana karakterler, konular ve semboller değerlendirilmektedir. Erkek Adam Sözünde Durur eserinde yer alan kısa hikayeler onların kültürel ve bölgesel geçmişşleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir.
Caryl Churchill'in 'Seven Jewish Children' adlı oyununda gayri-insanileştirme

Eski çağlardan bu yana uygulamalarına sıkça rastlanan ve 2000'li yıllardakuramsallaştırılan gayri-insanileştirme, diğer insanların veya grupların daha az insanolduklarının düşünülmesidir. Bu tez çalışmasının amacı çağdaş İngiliz tiyatrosunun önde gelen yazarlarından Caryl Churchill'in Seven Jewish Children isimli oyununda günümüz toplumlarında sıkça karşılaştığımız gayri-insanileştirme olgusunu incelemektir. Çalışmamız bir giriş bölümü, iki ana bölüm ve bir sonuçtan oluşmaktadır. Birinci bölümde sosyal kimlik kuramı, ikili karşıtlıklar, ben ve öteki karşıtlığında ötekileştirme, şarkiyatçılık ve gayri-insanileştirmekuramları birbirleriyle bağlantılı olarak ele alınmaktadır. İkinci bölümde Filistin tarihinin kısa bir özeti ile birlikte Filistin-İsrail çatışması ele alınarak Churchill'in Seven Jewish Children isimli oyunu birinci bölümde aktarılan kuramlar ışığında incelenmektedir.
Jhumpa Lahiri'nin adaş ve saçında gün ışığı romanlarında kimlik korunması ve yansıması

Bu çalışma Hintli Amerikalı yazar Jhumpa Lahiri'nin Adaş ve Saçında Gün Işığı romanlarının postkolonyal teori ışığında detaylı bir analizini sunmaktadır. Amerika'da Hintli bir göçmen ve Pulitzer ödüllü bir yazar olarak Lahiri, Hint asıllı insanların yeni bir yerde kimlik oluşturma çabalarını en iyi şekilde tasvir etmektedir. Bu kimlik oluşturma sürecinde karakterlerin arada kalmışlıkları kültürel çatışma, melezlik, yer değiştirme ve ikili kimlik terimleri aracılığıyla incelenecektir. Lahiri'nin ilk romanı olan Adaş, yeni bir hayat arayışında Amerika'ya göç eden Hintli bir ailenin ve onların yabancı bir ülkede ve kültürde arada kalmış hale gelmelerinin bir portresidir. Birinci kuşak kökenlerini ve ulusal Hintli kimliklerini korumaya çalışırken, onların çocukları olan ikinci kuşak ise ailede maruz kaldıkları Hint kültürü ile kucaklamak ve benimsemek istedikleri Amerikan kültürü arasında kalmıştır. Saçında Gün Işığı, Lahiri'nin Hint kültürü ile Amerikan yaşantısını iki kardeşte vücut bulmasıyla birleştirmesidir. Hintli bir geçmişşle yabancı bir kültürde hayatta kalma çabası ve anavatanda ulusal değerler uğruna savaşma bu romanın temel konularıdır. Lahiri'nin her iki eseri de kimlik karmaşasını ve ikiliğini yansıttığı için, bu çalışma bu iki romanın melezlik, ikilem, arada kalmışlık ve ötekilik gibi postkolonyal terimler çerçevesinde bir analizi olacaktır.
Gothic elements in sir Arthur Conan Doyle's Sherlock Holmes stories

Bu tezin amacı, Conan Doyle'un Sherlock Holmes hikayelerindeki Gotik öğelerin kullanımını incelemektir. Tez, Gotik ve dedektif kurgularının genel bir değerlendirmesiyle başlar; Victoria döneminin sonlarına doğru yayınlanan Gothic romanlara ve dedektif hikayelerinin gelişmesinde önemli rol oynayan Poe, Dickens ve Collins gibi yazarların eserlerine değinir. Böylece Sherlock Holmes hikayelerindeki Gotik öğelerin varlığının, dönemin yazın modasının bir parçası, hatta bir sonucu olduğu ortaya çıkar. Tez bundan sonra Gotik öğelerin kullanımı açısından öne çıkan Holmes hikayelerini dehşet, korku ve doğaüstü yönleriyle analiz eder. Ayrıca, Sherlock Holmes karakterinin Gotik eserlerde çok sık yer alan Byronik kahramana benzerlikleri de incelenir. Sonuç olarak bu çalışma, Gotik öğelerin Sherlock Holmes hikayelerine iki şekilde katkıda bulunduğunu gösterir. İlk olarak Gotik öğeler, yan karakterlerin, mekanların ve atmosferin tasvirine etki eder ve böylece Doyle'un hem gerilimli hem de şaşırtıcı hikayeler yazmasına olanak sağlar. İkinci olarak ise, Holmes karakterinin kendisine katkıda bulunarak Doyle'un dikkat çekici biçimde akılda kalan bir dedektif karakteri yaratmasını mümkün kılar.
1950'lerde Amerika ve İngiltere'de şiir: Lawrence Ferlinghetti, Gregory Corso, Philip Larkin ve Ted Hughes'un postmodernizme geçişe katkıları

Bu çalışmaya, yirminci yüzyılın başında yaşanan savaşların, çağdaş yazar ve şairlerin üzerindeki etkileri incelenip örneklendirilerek ve 1950'ler Amerika ve İngiltere'sinin sosyal ve ekonomik altyapısı özetlenerek başlandı. Çalışmanın ikinci bölümünde, klasik dönemden Postmodern döneme, etkili olmuş sanat ve eleştiri akımları özetlenerek, İngiliz ve Amerikan şiir gelenekleri tarih şeridi içindeki etkinlikleri kısaca incelendi. Çalışmanın üçüncü bölümünde 1950'lerde, İngiliz ve Amerikan şiirinin genel özellikleri anlatıldı ve Amerika'daki 'Beat Akımı' ile İngiltere'deki 'The Moveent' akımının ayrıntılı özellikleri mercek altına alındı. Dördüncü bölümde, ait oldukları şiir ekollerini en iyi temsil eden Lawrence Ferlinghetti, Gregory Corso, Philip Larkin ve Ted Hughes biyografik ve sanatsal yönleriyle incelenerek şiirlerinden seçkilerle örneklendiril ve çağdaş/postmodern şiire getirdikleri yenilikler tartışıldı. Çalışmanın son bölümünde, söz konusu şairlerin ortak yazınsal ve sanatsal özellikleri tartışılarak, çağdaş/postmodern şiire katkılarını yansıtan ilkeler belirlendi.
A thematic comparison of metaphysical poetry and sufi literature

Bu tez, on yedinci yüzyılda İngiltere'de öncülüğünü John Donne'ın yaptığı Metafizik şiir ile on ikinci yüzyılda Anadolu'da ortaya çıkmış ve öncülüğünü Ahmed Yesevi'nin yaptığı Tasavvuf edebiyatı arasındaki benzerliklerin ve farklılıkların ortaya konduğu bir araştırmadır. Metafizik şiir için John Donne ve George Herbert'in şiirlerinden seçilen örnekler ve Tasavvuf edebiyatından Ahmed Yesevi ve Yunus Emre'den seçilmiş şiirler temaları açısından genel özellikleri ile açıklanmıştır. Genel olarak üzerinde durulan konular arasında Tanrı sevgisi, Tanrı'ya kavuşma isteği, günahlar, ölüm, varlık birliği gibi kavramlar açısından değerlendirilen şiirlerin karşılaştırma bölümüyle benzerlikleri ortaya konmuştur.
Bir Viktorya dönemi romanı: The Warden

1998~SAYFA: 86 Jüri: Yrd. Doç. Dr. Mukadder ERKAN Bir Viktorya Dönemi Romanı: The Warden adını taşıyan bu çalışmada, Viktorya döneminin en belirgin özellikleri ve Anthony Trollope'un yazınsal kişiliği yapıt çerçevesinde incelenir. Çalışma üç bölümden oluşur. 'Viktorya Dönemi' adlı birinci bölümde, Viktorya çağında yaşanan köklü değişikliklerle İngiltere'nin geçirdiği değişim süreci, bu geçiş döneminde ortaya çıkan toplumsal değişiklikler ve bu durumun dönemin yazını üzerindeki etkileri incelenir. İkinci bölüm 'Anthony Trollope: Yaşamı ve Yazınsal Kişiliği' adını taşır. Bu bölümde yazarın kişisel ve yazınsal yaşamı anlatılır. Yazarın kişisel yaşamı, gerçekçi bir yazar olarak yazınsal özelliklerini etkilediği için bu ikisi birlikte incelenir. Üçüncü bölüm olan 'The Warden' da yazarın romanı yazma nedenleri belirtildikten sonra, yapıt realizm çerçevesinde eş zamanlı olarak içerik ve biçim açısından incelenir. Trollope'un yazar kişiliğiyle Viktorya çağının toplumsal özelliklerini The Warden'da nasıl yansıttığı ve aynı zamanda yapıtın öğretici amaç taşıdığı ortaya konur.
Thomas Hardy's The Mayor of Casterbridge: The story of the timeless tragedy of man

Geç Viktorya Dönemi'nin bir yazarı olan Thomas Hardy, yaşadığı dönemin inançları sorgulayan felsefesinden etkilenmiştir: Charles Darwin'in Türlerin Kökeni ve Benjamin Jowett'ın Denemeler ve Eleştiriler adlı eserleri bir anlamda Hardy'nin tanrı inancını kaybetmesine sebep olurken, yaradılış ve istenç üzerine yeni fikirler geliştirmesinin de yolunu açmıştır. Schopenhauer'un çığır açan eseri İstenç ve Tasarım Olarak Dünya'nın etkisinde ve Darwin ve Jowett'in fikirlerinin de katkısıyla Hardy, hayatın içinde metafizik güçler olduğu fikrini benimsemiş ve bu güçlerin de bilinç kazanmış ve istenci olan insanı yok etmek üzere konumlanmış olduğunu iddia eden karamsar bir felsefe oluşturmuştur. Casterbridge'in Belediye Başkanı adlı eserinde Hardy, baştan-sona bu yazgıcı yaklaşımı benimserken, romanına kahramanını da bu güçler tarafından ahlaken duyarsız bir dünyada tuzağa düşürülmüş bir kurban ve bu güçlerin insafına terk edilmiş bir zavallı olarak betimler. Ve roman boyunca Hardy, insane trajedisinin evrenselliğine ve zaman-mekan tanımazlığına göndermeler yapar: Felaket her zaman kendisi için daha iyisini isteyen bilinç kazanmış insane davranışından, ya da başka bir deyişle; insanın kendisi için dilediğiyle tanrıların çıkınında olan arasındaki çatışmadan kaynaklanmaktadır.
The portrayal of women and nature in the literature since 2700 B. C to present

Tarih boyunca, topluma büyük katkı sağlayan Edebiyat, toplumun her sorunu ile önemli bir yaklaşım göstererek ilgilenmiştir. Yazarlar, edebi eserlerinde halk tarafından yorumlanacak sosyal problemlerle etkileşim içine girmişlerdirler. Bu bize edebiyatın; toplumun, geleneklerin ve kültürün yansıması olduğunu göstermektedir. Edebiyatın yapıcı eleştirisi kıymet ifade eden çalışmaları yorumlayarak konu hakkında sabit görüş içinde olma yaklaşımını değiştirmiştir. Feminist teoriler ve feminist hareketler edebiyatın büyük bir bölümünü oluşturmaktadır. Doğal olarak, edebiyatta yapılan pek çok edebi eserin kritik bileşeni de kadınlar olmuştur. Pek çok eserde karşımıza çıkan kadınlar, farklı pozisyonlarda, farklı yönleriyle tanımlanmıştır; örneğin, destanlarda, mitlerde ve eski edebiyatta tanrıça olarak sunulmuşlardır. Ancak hemen hemen her toplumda, ataerkillik egemenliğine eğilimli gelenekler nedeniyle kadınlar istismara uğramışlardır. Bununla birlikte son yıllarda kadın sorunları ile ilgili olarak kadınların toplumun kısıtlamalarından kurtulmalarını desteklemek amacı ile edebi çalışmalar yapılmıştır. Tüm edebiyat eserlerinde edebiyat teorisi ve eleştirel hareket olarak feminizm her yerde ve her zaman farklı seviyelerde dalgalanmalara neden olmuştur. Bu makale, kadınları 2700 B. C'den günümüze edebiyat bağlamında, feminizm türüne ilişkin çeşitli edebi eserleri ve eserlerin tarihi içeriklerini tartışarak incelemeyi amaçlamaktadır. Bu araştırmanın diğer amacı ise; ataerkillik sistemi tarafından yönetilen toplumlarda feminizmin başarı ve başarısızlıklarını belirlemeye çalışmaktır.
Postmodern feminist treatment of the female body: Subversion of somatophobia through eating disorders in Atwood's the edible Woman, Weldon's The Fat Woman's Joke, and Green's Jemima J.

Bu tezin amacı, sırasıyla Margaret Atwood, Fay Weldon ve Jane Green tarafından kaleme alınan The Edible Woman (1969), The Fat Woman's Joke (1967) ve Jemima J (1999) adlı eserlerde anoreksiya nervosa ve aşırı yeme bozukluklarının tanımları alt üst eden taraflarını incelemektir. Bu amaçla, bu çalışma somatofobinin felsefi, kültürel ve psikanalitik kökenine dair kuramsal altyapı sunmaktadır. Söz konusu romanların disiplinler arası bir yöntemle incelenmesi ve kültürel ideoloji ile kadın bedeni ve öznellik arasındaki ilişki; ideal kadınlığı niteleyen simgeler; somatofobinin felsefi geçmişşi; yeme bozukluklarının modern ve postmodern algıları ve mevcut beden imgesinin alt üst edilip yeniden inşa edilmesi postmodern feminist kuram kapsamında yorumlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda, bu tez, Butler'ın gerçek ve biyolojik bir kadın bedeninden ziyade, söylem yoluyla oluşturulan ve düzene sokulan bir beden savına dayanmaktadır. Bu çalışma, kadın bedeni ve buna dayalı dişil toplumsal cinsiyet rollerinin, anatomik bir gerçeklik olan dişiliğin maddeselliğine bağlı olarak yorumlandığını göstermektedir. Kadın dişil toplumsal cinsiyet rollerini reddettiği müddetçe, bedenini kalıplaşmış tanımlardan kurtarmayı başarır.
Fury or madness! Bursting the silence in Gayl Jones and Toni Morrison's selected fiction

Bu tez özellikle kadınların öfke ve delilik meselesini aydınlatmaya çalışmaktadır. Birkaç Afrikalı Amerikan kurgusal metnin analizi boyunca öfke veya deliliğin arkasındaki nedenlerin bir incelemesi yapılacaktır. Zenci kadınların acısını ve topluluklarının çifte baskısını gösteren Afrikalı Amerikan ve Afrika kurgularına odaklanmaktadır. Afrika kökenli Amerikalı literatüründe köleliğin hikayelerini, ırksal sorunları, kadın ve ruhları üzerindeki olumsuz etkilerini izleyerek bu kadınların öfke, delilik ve travma yolculuğunu iyi anlamak için yardımcı olabilir. Gerçekten de, öfke, delilik ve travma araştırması, Afrika kökenli Amerikalı edebiyatını okurken garip bir seçenek gibi görünebilir... Bununla birlikte, öfke, delilik ve travma nedenleri, iki Afrikalı Amerikalı yazarın, Toni Morrison ve Gayl Jones'un seçilmiş kurgu metinlerinde detaylı olarak tartışılacaktır. Morrison'ın Sevgili ve En Mavi Göz; Gayl Jones'un Corregidora'sı, Eva'nın Adam'ı ve Beyaz Fare adlı koleksiyonundan kısa bir hikaye, bu motifleri araştıran ana metinler olacak. Seçilen metinlerin analizi boyunca, şifa ve kendini tanımlama süreçlerini teşvik etmek için ses, hafıza ve cinsel etkileşim gibi bazı kavramlara odaklanmaktadır. Kahramanların ruhunu açığa vurmak için travma, sessizlik, kız anne-baba ilişkileri ve direnişin araştırılacak. Burada kadın karakterlerin psikolojik gelişimi boyunca, sessizliklerini ve öfkelerini nasıl patlatabilecekleri konusunda bir tartışması verilmektedir. Bununla birlikte, bu tez, Afrikalı-Amerikalı kurgularında kadın öfke, öfke ve delilik ile ilgilidir; bu nedenle, Afrikalı-Amerikalı kadın sorunlarının bir geçmişşine bakmak gerekmektedir. Bu zenci kadınlar hayvanlardan ziyade insanlar olarak hayatta kalmak için mücadele ediyor. Bununla birlikte, travma ve sessizliğin kahramanları her biri üzerindeki etki araştırılmaktadır. Ayrıca, kahramanların her birinin, bireysel ve kollektif travmatik hikayeleri ve hikayelerini ele alma ve bunlara yanıt verme yöntemlerini araştırmaya gelince, fenomenolojik bir yaklaşımı izlenilmektedir. Son olarak, bu tez, her kahraman tarafından kullanılan farklı yaklaşımların değerlendirilmesinde, Siyah Feminizm ekli düşüncelerin çoğunu, özellikle ses, şifa ve öz-tanım konusuyla ilgili olanlar üzerinde durmaktadır. Bu tez erkekle ilgili değil, kadının kendisiyle ilgili; Kasten ya da öldürerek bile hayır diyebilen kişi olmaktadır. Öfke gücünü kullanarak kendini güçlendirebilecek kişi olarak, öfke, iktidara ulaşma biçimleridir. Bu tez, bu kadınların delirmediklerini, öfkelenmediklerini gösteriyor. Bazen kendilerine zarar verir, bazen başkalarına canavarca kızgınlıklarından zarar verdiklerinden bahsetmektedir. Bu kadınlar nefes alma şansı vermezse öfkeli, tehlikeli ve canavarlar olabilmektedirler.