turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The dynamics of employment growth in Turkey and the creative destruction during the great recession

Bu çalışmada hangi büyüklük ve yaş grubundaki firmaların istihdam büyümesine ne ölçüde katkı yaptığını ve bu katkıların Büyük Durgunluk yıllarında nasıl değiştiğini ampirik olarak araştırdım. Çalışmada Türkiye İstatistik Kurumu tarafından derlenen Yıllık İş Kayıtları (2005-2017) kullanıldı. Yaygın düşüncenin aksine firma büyüklüğü ile istihdam yaratma arasında ters bir ilişkinin olmadığını, firma yaşı kontrol edildiğinde ise ancak 2 yaşına kadarki firmaların net istihdam büyümesine pozitif katkı yaptığını tespit ettim. Türkiye'de istihdam büyümesinin asıl kaynağının yeni firmalarca yaratılan işler olduğunu saptadım. Son olarak genç büyük firmaların Büyük Durgunluk'tan en fazla etkilenen grup olduğunu gösterdim.
Serbest ticaret anlaşmalarının dış ticarete etkisi: Türkiye için karşılaştırmalı bir analiz

Serbest ticaret anlaşmaları uluslararası ticaretin en önemli unsurlarından biridir. Uluslararası ticaret ekonomik kalkınmayı hızlandıran çok önemli bir araç olduğundan, STA'lardan en yüksek faydayı elde etmek Türkiye ve diğer gelişmekte olan ülkeler için çok önemlidir. Buradan hareketle bu çalışmada STA'ların Türkiye'nin dış ticareti üzerindeki etkileri incelenmiştir. Çalışmada çekim modeli uygulamasındaki son gelişmeler dikkate alınarak yapısall çekim modeli kullanılmış ve 92 ülkenin 1988- 2016 yılları arasındaki ticaret verileri kullanılarak STA'ların Türkiye'nin dış ticaretine etkileri araştırılmıştır. STA etkileri makro düzeyde değerlendirildiğinde elde edilen sonuçlar, STA'ların Türkiye'nin ihracat ve ithalatında istatistiksel olarak anlamlı pozitif bir etki yaptığını göstermektedir. Ancak bu etki dünya çapında muhtelif STA'ların etkileri konusunda yapılmış çok sayıda çalışmayı bir arada değerlendiren 2 farklı meta-analizde elde edilen ortalama STA etkisine göre daha düşüktür. STA etkileri her bir anlaşma için ayrı ayrı incelendiğinde ise etkilerde mikro düzeyde önemli ölçüde heterojenlik olduğu görülmektedir. Hatta aynı anlaşmanın içinde, ticaretin yönüne bağlı olarak dahi etkiler önemli ölçüde değişmektedir. Bu çalışmada elde edilen bulgular, bazı STA'ların Türkiye'nin ihracatı üzerinde güçlü ve pozitif bir etkisi olurken, diğerlerinin hiçbir etkisi olmadığı veya olumsuz etkisi olduğunu göstermektedir. İhracatın arttırılması ve STA'lardan daha fazla kazanım elde edilmesi için anlaşma etkilerindeki bu heterojenliğin nedenlerini anlamak ve gelecekteki müzakereler için gerekli önlemleri almak çok önemlidir. Heterojenliğin sebepleri değerlendirildiğinde vergilerdeki anlaşma kaynaklı indirimin STA'ların başarılarını belirleyen en önemli kriterlerden biri olduğu görülmektedir. Bununla birlikte, STA etkisinin sadece vergi indirimlerinin değil muhtelif kriterlerin birleşik etkisi olduğu anlaşılmaktadır.
1980'den günümüze Türk tarımındaki teknolojik gelişmeler ve sorunlar

İktisadi kalkınma mücadelesi veren ülkelerde en önemli tartışmalardan birisini kalkınmanın finansmanı oluşturmaktadır. Günümüzün sanayileşmiş ülkeleri önce tarım sektörüne ağırlık vererek bu sektörün gelişmesini sağlamışlardır, daha sonra da bu sektörlerden elde edilen kaynak birikimi ile sanayileşmelerine hız vermişlerdir. Tüm dünyada tarım sektöründe tabiat şartlarına bağlı olarak üretim yapılmaktadır. Bu nedenle tarımsal üretim bir sanayi üretimi gibi planlanamamakta, istenilen düzeyde verim almak mümkün olmamaktadır. Tarımda üretim ve verimliliğin arttırılmasında teknoloji kullanımı önemli bir rol oynamaktadır. Bu çalışmada iktisadi kalkınma ve verimlilik arasındaki ilişki dahilinde bir yandan emeği ve hayvan enerjisini ikame eden, diğer yandan topraktan tasarruf sağlayan teknolojilerin 1980'den günümüze Türk tarımına olan etkileri ve katkıları belirlenmeye çalışılmış, ayrıca teknoloji kullanımını kısıtlayan faktörlerin göz önüne serilmesi amaçlanmıştır. IV
Türkiye'de 1980 sonrası dönemde girdi çıktı analizi ile otomotiv sektörünün konumu

1980 sonrası küreselleşme süreciyle birlikte Türkiye'nin de içinde bulunduğu gelişmekte olan ülkelerde, ithal ikameci sanayileşme modeli terk edilerek, ihracata dayalı sanayileşme modeli uygulanmaya başlanmıştır. Ancak bu ülkeler, gerek sermaye birikiminin gerekse teknolojinin yetersizliği gibi nedenlerle, imalat sanayii ürünlerine yönelik rekabet gücünü artırma konusunda yeterince başarı sağlayamamıştır. Çalışmada ithal ikameci politikalarla başlayarak, ihracata dayalı sanayileşme modeline geçmek suretiyle kalkınma hamlesi gerçekleştiren G. Kore'nin kalkınma modeli de incelenmiştir. Diğer yandan gelişmekte olan ülkelerde, kalkınma ve istikrarlı bir ekonomik büyüme, sermaye birikimi ve teknolojik altyapı eksikliğini gidermek için doğrudan yabancı sermaye yatırımlarını teşvik etmeye yönelik politikalar uygulamaya koymuşlardır. Bu bağlamda birçok yabancı sermayeli firma, vergi muafiyeti, vergi indirimi ve ucuz işgücü gibi maliyet avantajları nedeniyle, Türkiye'nin de içinde olduğu gelişmekte olan ülkelerde faaliyet göstermeye başlamış ve sayıları giderek artmıştır. Böylelikle, Türkiye'nin küresel değer zincirine entegre olması ve küresel değer zincirleri içerisindeki payının artırılması hedeflenmiştir. Türkiye'de çeşitli sektörlerde birçok yabancı sermayeli şirket faaliyet göstermeye başlamıştır. Böylelikle söz konusu yabancı sermayeli şirketlerin ağırlığının en fazla hissedildiği sektörlerden biri de otomotiv sektörü olmuştur. Gelinen noktada, otomotiv sektörü, yabancı sermayeli şirketlerin ağırlığının en fazla hissedildiği sektör olmanın yanı sıra, Türkiye ihracatının da lokomotifi konumunu elde etmiştir. Ancak sektördeki teknolojik gelişmelerin hızına bağlı olarak artan dış girdi bağımlılığı, sektörle ilgili ihracat gelirlerinin giderek azalmasına yol açmıştır. Bu durum Türkiye'nin otomotiv sektöründe küresel değer zincirlerinden hedeflenen oranlarda pay alıp almadığı sorusunu da beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada, yabancı sermayeli şirketlerin ağırlığının en fazla hissedildiği ve aynı zamanda Türkiye ihracatı açısından stratejik konumda bulunan otomotiv sektörü üretiminin ithalata bağımlılığı, küresel değer zincirleri içindeki konumu ve sektörün diğer sektörler ile etkileşimi girdi-çıktı analizi ile ölçülmektedir.
Yenilenebilir enerjinin Türkiye ekonomisine yansımaları

Yenilenebilir enerji kaynakları, doğada doğal olarak yer alan ve enerji akımlarının niteliğini ve niceliğini bozmadan doğanın kendi evrimi içinde oluşturduğu ve bir gün sonra aynen eksilmeden varlığını devam ettiren enerji kaynaklarıdır. Yenilenebilir enerji kaynakları; hidroelektrik, rüzgar, güneş, jeotermal, biyokütle ve diğer yenilenebilir kaynaklar olacak şekilde bir sınıflandırmaya tabi tutulabilir. Türkiye'nin yenilenebilir enerji kaynak potansiyelleri yıllık olarak; güneş enerjisinde 500. 000 MW, rüzgar enerjisinde 88.000 MW, Hidrolik enerjide 36.000 MW, Jeotermal enerjide 31.500 MW enerji potansiyeline sahiptir. Biyokütle enerjide ise; 2023 yılı hedefleri 2.000 MW seviyelerinde olup sahip olunan potansiyel bu rakamın çok daha üzerindedir. Ancak Türkiye yenilenebilir enerji kaynakları anlamında bu kadar yüksek potansiyellere sahip olmasına rağmen söz konusu potansiyelleri yeterince değerlendirememektedir. Yenilenebilir enerji kaynaklarının Türkiye ekonomisi üzerine sürdürülebilir kalkınma anlamında; doğaya ve çevreye zararı bulunmaması ve sürdürülebilir bir enerji kaynağı olması sebebiyle önemli katkılarının bulunduğu, İstihdam anlamında; yenilenebilir enerji sektörünün 2018 yılında 62.000 kişiye istihdam olanağı sunduğu, cari açık anlamında; 2018 yılında 27,6 milyar dolar cari açığı bulunan Türkiye'nin enerji ithalat rakamının ise; 42,99 milyar dolar olduğu yani; cari açık rakamlarının büyük bir kısmının enerji ithalinden kaynaklandığı, büyüme anlamında ise; yenilenebilir enerji kaynaklarının gerek sermayenin yoğun olduğu, gerekse emeğin yoğun olduğu üretim teknolojisinin gelişimine yardımda bulunarak ekonomi içerisindeki büyüme rakamlarında artışlar meydana getirdiği görülmekle birlikte Yenilenebilir enerji kaynakları alanındaki yatırımların ve bu kaynakların kullanımının arttırılması sonucu söz konusu rakamların daha iyi seviyelere geleceği gözlemlenmektedir.
Endüstriyel robot kullanımının işsizlik ve istihdam üzerindeki etkisi: Manisa örneği

Üçüncü endüstri devriminde ilk örneklerini gördüğümüz robotik teknolojilerinin endüstriye entegre edilmesinden bu yana teknolojinin işsizliğe yol açma tartışmaları bambaşka bir boyut kazanmıştır. Üretimin giderek robotlaşmasıyla birlikte, işsizliğin sürekli olarak artacağı tartışmaları gündeme gelmiştir. Özellikle 2011 yılında ortaya atılan Endüstri 4 .0'ın getirdiği 'otonom robotlar' ve 'akıllı fabrikalar' kavramları, tartışmaların giderek büyümesine neden olmuştur. Bu çalışmanın amacı, istihdam ve işsizlik kavramlarını açıklayarak, endüstriyel robot kullanımının etkilerini bu kavramlar üzerindeki etkisini belirlemektir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde istihdam ve işsizlik kavramları analiz edilmiş ve sınırları belirlenmiştir. İkinci bölümde, endüstriyel robot kavramı açıklanmış, endüstri devrimleri çerçevesinde ortaya çıkışı ve gelişimi gösterilmiştir. Ayrıca, endüstriyel robotlar ile işgücü piyasalarının durumlarına bakılmış ve emek kavramının değişim süreci incelenmiştir. Son bölümde ise, Manisa Organize Sanayisinde yer alan, Endüstri 4.0 standartlarında bir altyapı ile kurulmuş, Vestel Kurutma Makinesi Fabrikasını merkez alan bir araştırma yapılmıştır. Araştırmada kullanılan yöntem 'örnek olay araştırması' veya 'örnek olay yöntemi'dir. Çalışmaya konu olan fabrikada, yeterli yetkinliklere sahip katılımcılarla mülakat şeklinde görüşülmüş, 'neden' ve 'niçin' sorularına cevap aranarak ayrıntılı ve derinlemesine bir araştırma yapılmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak, endüstriyel robot kullanımının hem işsizlik yaratma etkisi hem de istihdam yaratma potansiyeli keşfedilmiş, ortaya çıkan işsizliğin kalıcı bir işsizlik olmadığı tespit edilmiştir. Endüstriyel robot kullanımının ekonomide görülecek işsizlik için tek neden olamayacağı, işsizliğin önlenmesi ve istihdamın sağlanması için makroekonomik değişkenlerinde incelenmesi gerekliliği ortaya çıkmıştır. Ayrıca Endüstri 4.0 çerçevesinde değerlendirildiğinde, bir süreç olarak ele alınan ve doğru planlanan bir dönüşümün yapıcı sistemler ortaya çıkaracağı gözlemlenmiştir.
GSM sektörünün ekonomik sorunları çözüm önerileri: Türkiye örneği

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU GSM SEKTÖRÜNÜN EKONOMİK SORUNLARI VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ Mete GÖKÇEN İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mayıs- 2002 Danışman: Prof. Dr. Nüvit OKTAY Dünyada 1990'larda göz alıcı bir şekilde büyüyen sektörlerden birisi bu araştırmanın temel konusudur. Bu sektör GSM sektörüdür. Girdi olarak kullanıldığı sektörün üzerinde mükemmel bir pozif ivme etkisi vardır. Diğer taraftan, girdi olarak kullanılmadığı hiçbir sektörün var olmadığını söylemek yanlış olmayacaktır. Geçmişte iş adamları faaliyetlerini sürdürebilmek için en azından bir telefona erişmek zorunda idiler. Günümüzde dağlar, mağaralar, ormanlar bile dahil hemen hemen her yer iş ofisleridir. İletişim sektöründe GSM devrimi işadamlarına tüm bu olanakları sağlamıştır. Bu araştırma, GSM sektörünün problemleri ve çözümlerini konu almaktadır. Üç bölümden oluşmuştur. İlk olarak GSM sektörü hakkında genel bilgi verilmiştir. İkinci bölümde GSM sektörünün dünyadaki durumu açıklanmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise sektörün Türkiye'deki durumunun ekonomik analizi yapılmaya çalışılmıştır. Bu arada sorunları belirlenip çözüm önerileri geliştirilmiştir.
Gender wage gap and international trade: Evidence from Turkey's manufacturing sector

İşçi ekonomisinde, iki cinsiyet arasındaki maaş ayrımı geniş ölçüde bir bahis konusu olmak durumundadır. Bu makale, literatüre üç farklı cepheden katkı sağlamakta. İlk olarak, Türkiye'deki üretim sektöründeki mevcut genel iki cinsiyet arasındaki maaş ayrımı; 2006, 2010, 2014 yıllarından güncellenmiş veri kullanılarak analiz edilmektedir. Bunun yanı sıra, uluslararası ticaretin maaş ayrımına olan etkisi de ele alınmaktadır. Blinder-Oaxaca ayrıştırma metodunu kullanrak, genel iki cinsiyet arasındaki maaş ayrımın açıklanmış ve açıklanmamış bileşenlerine ayrıştırmakla başlamaktayız. Daha sonrasında, Blinder-Oaxaca ayrıştırma metodu ile birlikte OLS gerileme metodunu kullanrak, ticaretin yer alabildiği ve alamadığı sektörlerdeki maaş ayrımını karşılaştırıyoruz. Ondan sonra, iki cinsiyet arasındaki maaş ayrımın zamanla değişimini analiz etmek için, her yıl ayrı ayrı dekompoze edilmekte. Sonuçlarımız, Türkiye'deki üretim sektöründe ayrımcılıktan dolayı 2.6% maaş farkı bulunduğunu göstermektedir. Bunun yanı sıra, gerileme sonuçları; maaş ayrımının ticaretin yer alabildiği sektörlerde 3 .3%, fakat ticaretin yer alamadığı sektörlerde 1.9% olduğunu göstermektedir. Son olarak da, 2006 yılından 2014 yılına kadar, iki cinsiyet arasındaki maaş ayrımında bir yükselmenin yaşanması söz konusudur. Sonuç olarak; Becker teorisine karşıt, Türkiye üretim sektörü içindeki ticaretin yer alabildiği sektörlerin, ticaretin yer alamadığı sektörlere göre daha fazla maaş ayrımına yer verdiğini görmekteyiz.
Decomposition analysis of sources of growth of imports of Turkey in 1979-85

Öz 1979- 85 yılları arasında Türkiye'nin ithalatındaki büyümenin kaynaklarinin ayrıştırma analizi YETKİNER, İbrahim Hakan Yüksek Lisans Tezi, İktisat Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Merih Celasun Haziran, 1993, 51 pages Bu tezde, 1979- 85 yıllan arasında Türkiye'nin ithalatındaki değişmelerin kaynaklan girdi-çıktı çerçevesi içinde araştırma yöntemi ile çözümlenmektedir. 1979 ve 1985 girdi-çıktı tablolarındaki tutarsızlar düzeltilmiş ve girdi-çıktı tabloları dokuz ana sektörde toplulaştırılmıştır. İthalat ve gayri safi çıktı için yurtiçi fiyat indeksleri oluşturulmuş ve bu indeksler 1985 girdi-çıktı tablosunun ikili-deflasyon yöntemiyle 1979 fiyatlarına çevrilmesinde kullanılmıştır. Daha sonra toplulaştırılmış 1979 ve 1985 girdi-çıktı tablolarına ayrıştırma yöntemi uygulanmış ve sonuçlar 1953- 63 ve 1963- 73 yıllan için yapılmış benzer bir çalışmanın bulguları ile karşılaştırılmıştır. Analizin sonuçlan, Türkiye'nin ithalatındaki büyümenin 'nedensel faktörlerinde' yapısall değişiklikler olduğunu göstermektedir. Daha önceki dönemlerden farklı olarak 1980 sonrası dönemde, ihracattaki gelişmelerin sınai malı ithalatındaki değişmelere daha büyük ölçüde neden olduğu sayısal olarak saptanmıştır.
İzmir'de toplu taşıma hizmeti olarak deniz ulaşımının önemi ve gelişimi

Belediyeler, kent yönetiminde ve kente yönelik hizmetlerde büyük öneme sahip kuruluşlardır. Belediyeler, Anayasa'nın 127. Maddesinde diğer mahalli idareler arasında yer almış, belde ve belde halkının müşterek mahiyetteki mahalli ve medeni ihtiyaçlarım karşılamak üzere kurulmuşlardır. Ülkemizde belediyeler, sürekli gelişme gösteren temel mahalli idarelerdir. Nüfusu 500 binden fazla olan belediyelere ise sahip olduğu geniş faaliyet alam ile ' Metropol ' denilmektedir. Günümüzde metropol alanlar için büyüme oldukça etkili bir unsur olup, gerek merkez gerekse çevredeki nüfusun siyasal sisteme yönelik hizmetleri büyük oranlara ulaşmaktadır. Türkiye'nin en büyük metropollerinden biri olan İzmir'de ulaşım çözülmesi gereken sorunların başında gelmektedir. Ulaşım gerek altyapı, gerek idari, gerek teknik ve gerekse toplumsal boyutlarıyla birbirinde bağlı birçok parametreyi ihtiva eden kompleks bir problem olarak karşımıza çıkmaktadır. İzmir gibi plansız şehirleşme de yeterli bir taşıma alt yapısı olmadığı için kısa sürede trafik sıkışıklığı ve karmaşası ortaya çıkmakta bu da beraberinde trafik kazalarım getirmektedir. İzmir'in ulaşımında mevcut sorunları giderecek, şehir içi ulaşımı rahatlatacak aynı zamanda daha güvenli, konforlu, ucuz ulaşımı temin edecek deniz ulaşımının geliştirilmesi önemlidir.. Bu amaçla 27 Mart 1996'da özel bir firmaya ait deniz otobüsleri deniz ulaşımına hizmet vermeye başlamış ve deniz ulaşımından faydalanan yolcu sayısı %100 artış sağlanmıştır. Daha sonra ' TDİ ' bağlısı gemilerin özelleştirilmesi kapsamında, özelleştirme idaresi Yüksek Kurulu'nun 04.02. 2001 tarih ve 2000/ 06 sayılı kararı ile Izmir Büyükşehir Belediyesi' ne devredilmesiyle, Belediye' ye ait ' izmir Deniz İşletmeciliği Nakliye ve Turizm Tic. A. Ş. ' şirketi kurulmuştur. Halen bu şirket 22 adet yolcu, 3 adet araba vapuru ile birlikte toplam 25 adet gemiyle hizmet vermeye devam etmektedir. İzmir'in yoğun trafik yükünü azaltmak için kara ulaşım talebinin deniz ulaşımına çekilmesi alternatif bir çözümdür. Bu amaç için deniz yolcu taşımacılığına daha fazla önem verilmesi gerekmektedir.
Türkiye'de genç işsizliği sorunu ve işsizlikle mücadelede uygulanan ekonomi politikalarının analizi

İşsizlik, tüm dünya ülkelerinin benzer sıkıntıları yaşadığı küresel bir sorundur. Ülkelerin bu sorun ile başa çıkabilmelerindeki mihenk taşı, genç işsizliğine verdikleri önem ve bu sorunun çözülmesi sürecinde uygulayacakları yöntemlerin yeterliliği olacaktır. Küresel krizlerin de etkisiyle, Türkiye'de de genç işsizliği oranlarında kademeli bir yükseliş süreci yaşanmıştır. Küçümsenemeyecek oranlara ulaşan, ekonomik, toplumsal ve siyasi boyutları içine alan genç işsizliği sorunu bürokratlardan, ekonomistlere kadar herkesi, bu konuya eğilmeye mecbur kılmıştır. Bu çalışmanın amacı, nesilleri etkileyen bir sarmala dönüşen işsizlik olgusunun en önemli öğesi olan genç işsizliğine dikkati çekmek, işsizlik nedenlerinin, boyutlarının tespiti yolu ile bu sorunu çözmeye yönelik öneriler sunabilmektir. Çalışmada, Türkiye'de genç işsizliği sorununun yansımaları, şu ana kadar gelinen süreçte yapılanlar tüm ayrıntılarıyla irdelenmiştir. Dünyada ve Türkiye'de genç işsizliği sorunu incelenmiştir. Buna ek olarak, Türkiye'de nedenleri, boyutları ve sonuçlarıyla genç işsizliği derinlemesine analiz edilmiş, uygulamaya konulan istihdam ve ekonomi politikaları tarihsel süreçle verilmiştir. Ülkenin geleceğini etkileyen bu kararların sonuçları göz önüne alınarak çözüm yolları önerilmeye çalışılmıştır. Çalışma tümdengelim yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Veriler çalışmanın alt yapısının oluşturulması ve desteklenmesi için bir araya getirilerek sınıflandırılmış ve tablolarla desteklenmiştir. Yadsınamayacak kadar önemli bir gerçeklik olan genç işsizliği sorununu önlemeye yönelik olarak gençleri işgücü piyasasının ihtiyaçlarıyla buluşturacak önlemlerin ivedilikle gerçekleştirilmesinin Avrupa Birliği'ne girmeyi amaçlayan Türkiye açısından önemli bir avantaj olduğu öngörülmektedir.
New keynesian phillips curve estimation: A monthly analysis for Turkey

Kısa vadeli enflasyon dinamiklerinin niteliğini anlamak uygun para politikasının buna bağlı olmasından dolayı önemlidir. Yeni Keynesyen Phillips Eğrisi bir ekonomideki fiyat hareketleri konusunda bilgi edinmemizi sağlamaktadır. Bu çalışmada Ahrens & Sacht (2014) metodolojisi kullanılarak Türkiye için Yeni Keynesyen Phillips Eğrisi tahmini yapılması ve ortalama fiyat katılığı süresinin bulunması amaçlanmıştır. Kullanılan veriler aylık veriler olup, Türkiye için Ocak- 1999 ve Mart- 2016 arasındaki dönemi kapsamaktadır. Çalışmada Genelleştirilmiş Momentler Yöntemi kullanılmış olup araç değişkenler ise enflasyon, yabancı ülke faiz oranı ve döviz kurundaki değişmelerden oluşmaktadır. Çalışmada kullanılan veriler IFS, OECD, CBRT gibi ulusal ve uluslararası kurum ve kuruluşların sitelerinden alınmıştır. Çalışmada gereken bazı parametrelerin değerini belirlemek için literatürdeki diğer çalışmalardan yararlanılmıştır. Çalışma sonucunda Türkiye için ele alınan dönemdeki fiyat katılığı parametresi (0.73-0.80) aralığında bulunmuş, Türkiye'deki ortalama fiyat katılığı süresi 3-5 ay olarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak, kullanılan veri seti ve parametre değerleri sonuçları, ortalama fiyat değişikliklerinin neredeyse 3-5 ayda bir gerçekleştiğini göstermektedir. Çalışma; veri setinin aralığı, uygulanan metodoloji, ve ülkemize ait literatürdeki çeyreklik verilerle yapılmış birçok çalışmanın aksine tahminde aylık veriler kullanılması bakımından farklılık içermektedir.
Political economy of the state-capital relation in Turkey: internationalization strategies of the SMEs

Bu tez Türkiye'deki KOBİ'lerin; Avrupa Topluluğu Küçük İşler Yasası çerçevesinde, diğer ülkelere göre uluslararasılaşma durumunu araştırmaktadır. Araştırılan ana soru uluslararasılaşma sürecinde devlet politikaları ve koşulların KOBİ'lere nasıl olasılıklar sunduğudur. Tartışmaya çok boyutlu bir bakış açısı katabilmek için devlet politikalarına eleştirel bir analiz ile istatistiki veriler de dahil edilmiştir. Bu çalışmada ilk olarak KOBİ'lerin uluslararasılaşması teorileri ve uluslararasılaşması sürecinde karşılaşılan engellere ilişkin teorik arka plan verilmektedir. Teorik arka plandan sonra, Türkiye ekonomisi, Türk KOBİ'lerin Türkiye ekonomisine katkıları nicel verilerle gösterilmektedir. KOBİ'ler Türkiye ekonomisinin belkemiğidir, ancak uluslararası alanda rekabette zorlanmakta ve sayısız zorluklarla karşı karşıya kalmaktadır. Son yirmi yıldır hükümet politikaları KOBİ'lerin uluslararası pazarlardaki varlığının geliştirilmesi için önemli girişimlerde bulunmuştur. Ancak, bu politikalar beklenenden daha az verimli, kısa dönemli ve KOBİ'lerin belli sektörlerine karşı taraflı olmakla itham edilmiştir.
Türkiye'de savunma sanayii ve savunma harcamalarının ekonomideki yeri

Savunma sanayii, bir ülkenin silahlı kuvvetleri için taktik, stratejik ve savunma amacına yönelik silah sistemleri ve donanımlarını tasarlayan, geliştiren ve üreten, özellikle yatırım malları üreten sanayi dalları başta olmak üzere diğer bütün ekonomik faaliyet alanları ile iç içe olan özel ve kamu kuruluşlarının mülkiyetindeki işletmeler topluluğudur. Savunma bir ihtiyaç, savunma harcamaları bu ihtiyacı karşılamak için yapılan ödemelerdir. Ülkeler tarih boyunca ilk olarak savunma ihtiyaçlarını gidermek için uğraşmışlardır. İlkel toplumlardan modern toplumlara kadar her aşamada imkanlar ölçüsünde savunma her zaman ilk ve vazgeçilemez bir hizmettir. Türk savunma sanayiinin temeli Osmanlı İmparatorluğu'nun yükselme dönemine uzanmaktadır. Özellikle büyük kuşatmaların yer aldığı kara savaşlarında İstanbul'da dökülen topların çağın en ileri savaş gücünü oluşturduğu belirtilebilir. 17'nci yüzyıla kadar özellikle kara savaşlarında güçlü bir konuma sahip olan silah teknolojimiz, 18'inci yüzyıldan itibaren Avrupa'daki teknolojik gelişmelerin dışında kalmıştır. Osmanlı'nın zayıfladığının ilk belirtileri ile birlikte silahlı kuvvetlerde yenilik çabalarının başladığını biliyoruz. Ne var ki bütün çabalara karşın Birinci Dünya Savaşına geldiğimizde Osmanlı teknolojik düzeyi ve sanayii etkinliğini büyük ölçüde yitirmiştir. Cumhuriyetin ilk yıllarında, sanayileşme bir devlet politikası olarak benimsenmiş ve savunma sanayiinin, topyekün sanayileşmenin ve kalkınmanın bir parçası olduğu kabulüyle hareket edilmiştir. Kıbrıs krizi neticesinde Türkiye'nin maruz kaldığı kısıtlar, ulusal bir savunma sanayiinin önemini ve aciliyetini yeniden ortaya koymuştur. Bu dönem, ulusal savunma sanayiinin yine devlet eliyle oluşturulması çabalarının sarf edildiği bir dönem olarak değerlendirilebilir. Savunma Sanayii Müsteşarlığı'nın kurulmasına kadar geçen süreçte, Türkiye'nin savunma sistemleri edinmedeki temel yaklaşımı; kullanılmış ürünlerin hibe ya da satın alınması yöntemidir. Türkiye 30 yıldan bu yana terörizmin her türlüsünü yaşamıştır. 1980'den sonra bölücü terör faaliyetleri görülmüştür. Türkiye 1980'lerden itibaren güneydoğu bölgesinde terörle mücadele etmiştir. Terör sorunu ile birlikte Türkiye'de savunma harcamaları da artmıştır. Savunma harcamaları her bir ülke ekonomisi için negatif ya da pozitif etki gösterebilir. Bazı iktisatçılara göre 1950 ve 1994 yılları arasında Türkiye'de gerçekleşen savunma harcamaları incelendiğinde ekonomik büyüme ile savunma harcamaları arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur.