turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Orta gelir tuzağından çıkış: Türkiye için bazı maliye politikası önerileri

Bu çalışma Türkiye'de 1980 yılından günümüze değin uygulanan maliye politikaları çerçevesinde ele alınmıştır. Bu amaçla Türkiye için son 39 yılda uygulanan mali politikalar ve makroekonomik göstergeler incelenmiştir. Çalışmanın amacı 1980- 2016 dönemi için Türkiye'nin orta gelir tuzağında olup olmadığını ampirik olarak tahmin edip, hangi maliye politikası araçları ile orta gelir tuzağından çıkılabileceğinin analizini yapmaktır. Bu bağlamda çalışmada kullanılan verilere birim kök testi uygulanmış ve sonuçlar verilerin seviyede durağan olmadığını göstererek Türkiye'nin orta gelir tuzağında olduğunu ortaya koymuştur. Akabinde SVAR modeli tahmin edilmiştir. İlk defa bu çalışma ile Türkiye için orta gelir tuzağından çıkış konusunda SVAR tekniğinden yararlanılmış ve gelir ve harcama kalemleri alt bileşenlerine ayrılarak analize tabi tutulmuştur. Ampirik bulgular Türkiye'de orta gelir tuzağından çıkmada harcama kalemlerinden sırasıyla; yatırım harcamaları, sağlık harcamaları, savunma harcamaları ve eğitim harcamalarının etkili olduğunu; gelir bileşenlerinde ise milli gelirin en çok dolaylı vergilerden negatif yönde etkilendiği sonucunu ortaya koymuştur.
Mahali idarelerde mali özerklik ve Türkiye açısından değerlendirilmesi

Mahalli idareleri idari ve mali yönden güçlendirmek, varoluş amaçlarına uygun yapılandırmak ve modern kamu yönetimi anlayışının getirdiği saydamlık, hesap verilebilirlik, katılımcılık gibi değerler çerçevesinde çalıştırabilmek için çeşitli reformlar yapılmaktadır. Bu reformların hayata geçirilmesinde en önemli unsur mahalli idarelerde özerkliğin sağlanmasıdır. Mahalli idarelerde özerklik, mahalli idareler teorisi ve uygulaması alanında üzerinde önemle durulan konulardan biridir. Çalışmada ilk olarak vatandaşlara en yakın kamu birimi olan ve önemleri her geçen gün artmakta olan mahalli idarelerdeki mali özerklik konusu kavramsal boyutu ve ülke örnekleriyle ele alınmış daha sonra Türkiye'deki mahalli idarelerin mali yapıları ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Son olarak Türkiye'deki mahalli idarelerin, Mahalli İdareler Genel Faaliyet Raporlarından elde edilen 2014- 2017 yılları arasındaki verilerinden yola çıkarak mali özerklik seviyelerine yönelik değerlendirmeler yapılmıştır. Çalışmada temel olarak Türkiye'de mahalli idarelerin mali özerkliğinin düşük bir seviyede olduğu ve başta büyükşehir belediyeleri olmak üzere, öz gelirler açısından yetersiz kaldığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca mahalli idare gelir kaynaklarının büyük kısmının genel bütçe vergi gelirlerinden alınan paylar ile bağış ve yardımlardan oluşmasından dolayı bu idarelerin merkezi idareye bağımlılıklarının yüksek olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlardan yola çıkarak Türkiye'deki mahalli idarelerin mali özerkliğinin artırılmasına yönelik öneriler de sunulmuştur.
Çok yıllı bütçe hazırlama sürecinde temel bütçe büyüklüklerinin öngörüsü: Türkiye için ekonometrik bir yaklaşım

Bütçe, devletin ekonomik faaliyetlerde bulunabilmesi için elinde bulundurduğu en önemli araçtır. Kamu hizmetlerinin sunulması, harcamaların yapılması, bu harcamalar için kaynak sağlanması ve kamusal kaynakların dağıtımı politik bir süreç sonunda belirlenmektedir. Oluşturulan politikaların istenilen etkinlikte yaşama geçirilmesi için bu politikaların planlanması, programlanması gerekmektedir. Planlanan bu politikalar ise bütçe ile uygulamaya geçirilmektedir. Hükümetlerin vergi ve gider politikalarını genel talep durumuyla bağlantılı olarak düşünmek ve ekonomideki dalgalanmaları düzeltebilmek için bir araç olarak bütçeyi kullanması, bütçe politikasını bir araç haline getirmiştir. Gelecek hakkındaki belirsizlik nedeniyle devletler de tıpkı bireyler gibi gelecek hakkında karar vermek üzere tahminlerde bulunup, planlar yapmak zorundadır. Çok yıllı bütçeleme politika, plan ve bütçe bağlantısının kurulmasında en önemli araçtır. 2006 yılından itibaren Türkiye'de çok yıllı bütçelemeye geçilmesi nedeniyle bütçeler gelecek üç yıllık dönemi içerecek biçimde hazırlanmaktadır. Bütçe öngörüleri belirli ekonomik varsayımlara dayandırılmaktadır. Bütçe büyüklükleri ile bunların altında yatan ekonomik varsayımların birbirleri üzerindeki etkileri nedeniyle bağlantılıdırlar. Bütçe gelir ve giderlerinde meydana gelen şokların büyüme üzerindeki dinamik etkilerinin belirlenmesi büyük önem taşımaktadır. Çalışmada Türkiye ekonomisi için 1987Q1-2009Q 4 dönemine ait 3 değişkenli Blanchard ve Perotti(2002)'nin model yaklaşımına dayanan SVAR modeli ile mali şoklara karşı çıktının tepkisinin gücü araştırılmış, aralarındaki kısa ve uzun dönemli ilişkiler tespit edilmiş ve bu sisteme dayanan öngörülerde bulunulmuştur. SVAR modelinden elde edilen sonuçlar makroekonomik teori ile uyumludur. Pozitif bir harcama şokunun hem kısa hem de uzun dönemde çıktı üzerinde artırıcı yönde etkisinin olduğu, pozitif gelir şokunun çıktı üzerinde azaltıcı bir etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmayla, mali politika araçları ile büyüme arasındaki dinamik ilişkiler belirlenip birbirlerini etkileme durumları da dikkate alınarak, bütçenin öngörülebilirliğine ekonometrik yöntemler kullanılarak katkıda bulunulmuştur.
Vergi Hukukunda grup içi hizmetlerin transfer fiyatlandırması açısından değerlendirilmesi

Küreselleşme ile birlikte sermayenin uluslararası dolaşımının serbestleşmesi ve teknolojik gelişmeler, sınırları ortadan kaldırarak işletmelerin faaliyetlerinde önemli değişimlere sebep olmuştur. Bu değişim sürecinde işletmeler için hizmet önem kazanmış ve işletmelerin hizmete olan ihtiyaçları artış göstermiştir. Hizmetin işletmeler açısından öneminin artması, hizmet işlemlerinin sıklıkla gerçekleştirilmesini ve hizmetin ekonominin temel unsurlarından birisi olmasını sağlamıştır. İşletmelerin yapısı ve faaliyetlerinin boyutu genişledikçe, yönetimin sağlanması ve faaliyetlerinin sürdürülmesi ile ilgili olarak hizmetlere olan ihtiyaçları artış göstermektedir. Bu sebeple özellikle çok uluslu işletmeler ve holding şirketleri hizmetlere sıklıkla ihtiyaç duymaktadır. Söz konusu şirketler, sinerji ve tasarruf sağlamak amacıyla grup şirketlerinden hizmet almayı tercih etmektedirler. Grup şirketleri arasında gerçekleştirilen hizmet işlemleri başta yönetim, teknik, ticari ve destek hizmetlerini kapsamaktadır. Ayrıca ilgili hizmetler grup şirketlerinin ihtiyacına binaen farklı hizmetlerden de oluşabilmektedir. Hizmet işlemlerinin grup şirketleri arasında sıklıkla ve farklı kapsamlarda sunulması, grup içi hizmetlerin transfer fiyatının vergi planlamasının önemli bir unsuru olmasını sağlamıştır. Hizmetin özellikleri sebebi ile gerçekliğinin ve emsallere uygunluğunun tevsiki zordur. Bu nedenle grup içi hizmet işlemleri transfer fiyatlandırması açısından vergi idareleri tarafından daha sık denetlenmekte ve ihtilaflı konular ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, öncelikle hizmet kavramı ile hizmeti diğer işlem türlerinden ayıran temel özellikleri işletmecilik ve vergi hukuku açısından incelenmiştir. Bununla birlikte grup içi hizmet ve çok uluslu işletme kavramları açıklanarak grup içi hizmetin çok uluslu işletmelere sağladığı avantajlar ve dezavantajlar analiz edilmiştir. Sonrasında ayrı bir bölüm halinde grup içi hizmet işlemlerine ilişkin olarak OECD'nin transfer fiyatlandırması hususundaki yaklaşımlarına yer verilmiştir. Bu çerçevede hizmetin fiili olarak verilmesinin ve emsallere uygunluğunun tevsiki incelenmiştir. OECD'nin BEPS eylem planı ile yaşanan uluslararası ihtilaflı hususlara çözüm olarak sunduğu düşük katma değerli hizmet yaklaşımına değinilmiştir. Buna ek olarak grup içi hizmet işlemlerine ilişkin Türkiye'deki transfer fiyatlandırması düzenlemeleri ve uygulamaları analiz edilmiştir. Bu çerçevede Türkiye'de sıklıkla gerçekleştirilen, holding şirketleri tarafından verilen hizmetlere yönelik özellik arz eden hususlar ayrıca ele alınmıştır. Son olarak, grup içi hizmet işlemlerine ilişkin olarak uygulamada sıklıkla karşılaşılan ihtilaflı hususlar ve vergi idaresinin bu hususlara yaklaşımı analiz edilmiştir.
Zonguldak il sınırları içinde belediye hizmetlerinden memnuniyet düzeyinin mükelleflerin vergi uyumuna etkisi

Mükelleflerin vergi uyumu birçok açıdan ele alınmıştır ve literatürde bu konuda yapılan çalışmaların sayısı oldukça fazladır. Fakat yerel yönetimlerin tahakkuk ve tahsil ettiği vergilere karşı mükelleflerin vergi uyumu üzerine yapılan bir çalışmaya yer verilmemiştir. Çalışmamız literatürde bulunan boşluğu doldurması açısından önem arz etmektedir. Çalışmamızda Zonguldak ilinde hem vatandaşların belediye hizmetlerinden memnuniyet düzeyini hem de vergi uyum düzeylerini ölçmek hedeflenmiştir. Birbirinden bağımsız gibi görünen bu iki durumun arasındaki etkileşimi ortaya koymaktadır. Yerel yönetimler merkezi yönetime kıyasla halka daha yakın yönetim birimleridir. Mükellefler belediye hizmetlerini yerinde gözlemleyebilirler ve bu durumun mükelleflerin vergi uyumunu etkilediği düşünülmektedir. Belediye hizmetlerinden memnuniyet düzeyi arttıkça mükelleflerin vergi uyumunun da artacağı düşünülmektedir. Aynı şekilde mükelleflerin belediye hizmetlerinden memnuniyet düzeyi azaldıkça vergi uyumunda da azalış beklenmektedir. Çalışmamızda gerçekleştirilen anket Zonguldak ili ve yedi ilçesininde yapılmış olup sekiz belediye yönetimini kapsamaktadır. Birden fazla belediye yönetiminde uygulanmasının sebebi Zonguldak genelini temsil etmesi açısından önem arz etmektedir. Bununla birlikte farklı memnuniyet düzeylerine sahip ilçelerin vergi uyum düzeylerini karşılaştırma şansı tanımaktadır.
Tobin Vergisinin Türkiye'de uygulanabilirliği

Nobel ekonomi ödülü sahibi James Tobin'in ortaya koyduğu Tobin Vergisi, Alman bilim adamı Spahn tarafından geliştirilmiştir. Yatırımcıların, ülkelerin döviz kuru ve faiz oranlarındaki dalgalanmalarından yararlanarak kazanç sağlamak amacıyla yapılan işlemlere spekülatif işlemler denir. Tobin Vergisi, bu hareketlerin neden olduğu olumsuz etkileri kontrol edebilmek amacıyla, sermaye transferleri üzerinde çok düşük oranlı bir vergi uygulanmasıdır. James Tobin tarafından %0,1-%0, 5 gibi çok düşük oranlı olarak belirlenmiştir. Bu işlemlerin hacminin çok büyük olmasından dolayı elde edilecek gelir ise Dünya Bankası ve IMF gibi kuruluşların dikkatini çekmiştir. Nitekim 90'lı yıllarda Latin Amerika ülkelerinde başlayan, ülkemizi de etkileyen, kriz silsilesinde gerek IMF yaptırımları gerek kendi politikaları ile bir takım ülkeler Tobin Vergisini uygulamıştır. Türkiye'de uygulanmayan Tobin Vergisi, 2008 yılında başlayan küresel finansal kriz nedeniyle kısa vadeli sermaye hareketlerini kontrol edilmesi konusu ile gündeme gelmiştir. AB'de bazı üye ülkelerin Avrupa Birliğinde Tobin vergisi benzeri olan Finansal İşlemler Vergisini uygulama önerisi tartışmaları alevlendirmiştir. Tez konusuyla ilgili özellikle son zamanlarda bir çalışma yapılmamış olması literatüre sağlayacağı katkı açısından önemlidir. Yapılan araştırmada literatür tarama yönteminden yararlanılmış ve ayrıca internet üzerinden yapılan tarama ile elde edilen Türkçe ve İngilizce kaynaklar kullanılarak konu ortaya konulmuştur. Tobin vergisinin Türkiye'de uygulanabilirliği ile ilgili olarak sağlıklı bir sonuca ulaşmak amacıyla, Aracı Kurum ve Kuruluşlar, çeşitli gazete ve televizyon kanalının ekonomi yorumcuları ve akademisyenler ile mülakat yapılmıştır. Görüşmeler neticesinde elde edilen farklı düşünceler değerlendirilmiş ve böylece sonuca varılmıştır.
Serbest meslek erbaplarının vergi algısı: Ege bölgesi örneği

Türkiye'de gelir ve kurumlar vergisi 7 çeşit gelir unsurundan oluşmaktadır. Bu unsurlardan birisi de serbest meslek kazançlarıdır. Serbest meslek kazançları, içerisinde sermaye unsurunu taşımakla birlikte gelir unsurlarından, emek geliri içerisinde yer almaktadır. Sözü geçen bu emek, ilmi veya mesleki bilgiye ve ihtisasa dayanmaktadır. Ülke genelinde vergi kaynaklarını iyi kavramak ve bunun sonucu olarak devletin ihtiyaç duyduğu geliri sağlamak vergi idaresinin en önemli hedeflerindendir. Bu hedef gerçekleştirilirken vergilemede adaleti sağlamak gibi mali olmayan fonksiyonların da gerçekleştirilmesi gerekir. Genellikle eğitim seviyesi yüksek kişilerden oluşan serbest meslek erbaplarının vergilerle ilgili algı, tutum ve davranışlarının belirlenmesi, bir ülkenin vergi sistemi hakkında bilgi edinmek bakımından son derece önemlidir. Bu kişilerin eğitim seviyelerinin artması, vergi sistemine uyum anlamında pozitif sonuçlar üretebileceği gibi, negatif sonuçlar da doğurabilir. Eğitim arttıkça vergi bilincinin pozitif yönde gelişmesi sistem açısından olumlu karşılanırken, artan eğitim seviyesinin vergi kaçırma veya vergiden kaçınma yollarına vakıf olma sonucunu doğurması ise olumsuz bir durum olacaktır. Bu çalışmanın amacı, Ege Bölgesi'nde faaliyet gösteren serbest meslek erbaplarının vergi karşısındaki algı tutum ve davranışlarını belirlemektir. Araştırma yöntemi olarak birincil verilerden anket yöntemi kullanılmıştır. Ege Bölgesinde yer alan sekiz ilde yürütülen amprik alan araştırmasının sonucunda, serbest meslek erbaplarının vergi bilincinin ve vergi ahlaklarının yüksek olduğu ve serbest meslek erbaplarının ülkemizdeki vergi sistemini adaletsiz buldukları, vergi oranlarını yüksek olarak algıladıkları, vergi aflarını gerekli gördükleri. Daha etkin bir denetim sistemi oluşturulması, işlerliği daha geçerli olan cezaların verilmesinin beklentiler dahilinde olduğunu söylemek mümkündür.
Türk vergi sisteminde tevkif suretiyle vergileme

Gelir vergisi ve kurumlar vergisi, mükellef tarafından verilen yıllık beyanname ile ödenmektedir. Vergi beyannameleri, bir vergilendirme döneminin sonuçlarını yansıtmaktadır. KDV'de beyannameli bir mükellefiyet olup, KDV'nde vergilendirme dönemi bir aydır. Bir aylık dönemin KDV beyannamesi izleyen ayın 24. Günü akşamına kadar verilmektedir. Vergi güvenliği nedeniyle, bazı vergilerde tevkif suretiyle vergileme esası uygulanmaktadır. Bu bağlamda, tam mükellef gerçek kişilerin ücret, kira ve serbest meslek gelirleri ile dar mükellef gerçek kişilerin gayri maddi haklardan elde ettikleri gelirleri tevkif suretiyle vergilenmektedir. Keza kurumlar da belli durumlarda vergi kesmek ve muhtasar beyanname ile beyan etmek zorundadırlar. Dar mükelleflerden yapılacak vergi tevkifatı, eğer varsa, dar mükellefin mukimi olduğu ülke ile yapılmış olan çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmalarından etkilenebilmektedir. Bu bağlamda, örneğin yabancı ortağı olan kurumların kar dağıtımları sırasında, eğer Türk vergi idaresinin belirlediği vergi oranı daha yüksekse, yabancı ortaklarına dağıtacakları kar payı stopaj oranı, ikili anlaşmadaki stopaj oranı olmaktadır. KDV'nde de, mükellefin ya da temsilcisinin Türkiye'de bulunmadığı hallerde KDV sorumluluğu, mükellefe kazancı sağlayan Türkiye'deki kişi ya da kuruma verilmiştir. Bu bağlamda, hizmet ithalinde KDV, sorumlu sıfatıyla ithalatçı tarafından ödenmektedir. Keza, tekstil ve konfeksiyon teslimlerinde olduğu gibi belli durumlarda KDV kısmi tevkifat yapmak suretiyle ödenmektedir. Kısmi tevkifat uygulanan durumlarda alıcı, hesaplanan KDV'nin bir kısmını satıcıya ödemekte, tevkif ettiği diğer kısmını ise 2 numaralı KDV beyannamesi ile vergi dairesine beyan edip ödemektedir.
Türkiye'de karapara ile mücadelede mali kurumların rolü

Günümüzde küreselleşme ile birlikte, suç ekonomisi de küresel bir boyut kazanmıştır. Suç ekonomisinin boyutunun artmasıyla, suçluların buradan elde ettikleri yüksek miktarlarda gelirin aklanması gerekliliği önem kazanmıştır. Özellikle bilişim teknolojisindeki gelişmeler ve neticesinde ortaya çıkan insanlar arası ve ülkeler arası ilişkilerin artmasıyla suçlar ve suç örgütleri de uluslararası bir nitelik kazanmıştır. Bu durum karapara aklayıcılara da daha farklı araç ve imkanlar sunmuş ve onları sınır tanımaz bir hale getirmiştir. Karaparanın aklanmasında kurumlar ve ülkeler aracı olarak kullanılabilmektedir. Bu durum hem firmalara, hem de ülkelere birçok olumsuzluklar getirebilecektir. Ülkelerin ve firmaların ekonomik yapıları etkilenecek, ekonomi üzerinde bir düzensizlik söz konusu olacaktır. Ülkeler arasında yapılan ikili, bölgesel ve küresel çapta anlaşmalarla aklama suçu engellenmeye çalışılmaktadır. Ülkemiz de uluslararası kuruluşlar ve uluslararası anlaşmalar yoluyla, karapara aklama sürecinde hem kendine bir yol belirlemiş, hem de uluslararası mücadeledeki yerini almıştır. Ülkemizde mali kurumların aklama ile mücadelesi konusu temel alınarak karapara aklamanın ne olduğu, aşamaları, etkileri, dünyada karaparanın boyutu ve aklama ile mücadelede uluslararası gelişmeler ile ülkemizdeki aklama mücadeledeki son gelişmeler, hukuki düzenlemeler ve uygulamalar, çalışmada ortaya konulmuştur.
Eğitim sektörüne kamusal müdahale mekanizmaları ve ekonomik verimliliğe etkisi

İkinci Dünya Savaşı sonrasında kalkınma iktisadına içsel büyüme teorileri egemen olmaya başlamıştır. Ülkelerin verili sermaye ve doğal kaynak kompozisyonunda daha hızlı büyümeleri için temel faktörün emek gücünün verimliliği olduğunu öne süren bu teorilerin doğruluğu, pek çok uygulamalı çalışmayla kanıtlanmıştır. İşgücü verimliliğini artırmak için eğitim belirleyici bir role sahiptir. Türkiye'de uluslararası karşılaştırmalara göre son 16 yılda hem işgücü verimliliğinde hem de işgücünün eğitim seviyesinde bir miktar iyileşme yaşanmıştır. Eğitim alanında ve işgücünün eğitim seviyesinde yaşanan iyileşmelere rağmen, OECD'nin uluslararası öğrenci değerlendirme sistemine göre Türkiye'de 15 yaş grubu öğrencilerinin okuma becerileri, matematik becerileri ve fen bilimleri becerilerinde OECD ülkeleri içinde son sıralarda kalınmaktadır. Eğitime ayrılan kaynağın getirisinin düşüklüğüne işaret eden bu veriler, eğitim alanında yaşanan nicel ilerlemelere rağmen öğrencilere verilen eğitimin kalitesinde ilerleme sağlanamadığına işaret etmektedir. Eğitim alanına yapılan kamusal müdahale, tahsis edilen kaynakları artırmak yönünde olduğu halde tahsis edilen kaynaklar beşeri sermayenin kalitesini artırmada yeterince başarılı olamamıştır. Eğitim politikalarının gözden geçirilmesi gerekmektedir.
Türkiye'de katma değer vergisinde ihracat istisnası ve ekonomiye etkisi

Günümüzün küresel dünyasında ülkelerin hedefledikleri büyümeye ulaşabilmek için uyguladıkları dış ticaret politikalarından birisi; ihracatı teşvik politikalarıdır. Söz konusu teşvik politikalarının başında vergi teşvikleri gelmektedir. Vergi teşvikleri içinde dikkat çeken en önemli uygulama ihracata yönelik KDV iadesi uygulamasıdır. Türkiye'nin de uygulamış olduğu bu vergi teşvikinin etkinliği konusunda henüz bir deneysel çalışma mevcut değildir. Bu çalışmanın amacı, ihracatta KDV iadesinin, ihracata etkisini deneysel bulgular çerçevesinde analiz etmektir. İhracatta KDV istisnası uygulaması AB'ye üye ülkeler gibi Türk KDV Sisteminde de yer alan önemli bir istisna türüdür. İhracatta KDV istisnasının ihdas edilme amacı; ihracatçıların uluslararası piyasalarda rekabet gücünün arttırılması yoluyla ihracatı teşvik etmektir. Söz konusu istisna AB'ye üye ülkeler ve Türkiye'de ihracatı teşvik politikası kapsamında düzenlenmiş olan mali teşvikler içinde yer almaktadır. Ayrıca gerek AB üyesi ülkelerde gerekse Türkiye'de uluslararası mal ve hizmet hareketleri için varış ülkesi prensibinin benimsenmiş olması, söz konusu mal ve hizmetlerin tüketilecekleri ülkede vergilendirilmelerini gerekli kılmakta, dolayısıyla ihracat ve ihracat benzeri işlemler KDV istisnasına tabi tutulmaktadır. İhracatta KDV istisnası iade hakkı doğuran istisnalar içinde olup, söz konusu istisna kapsamındaki ihracat işlemlerinin ve ihracat benzeri işlemlerin gerçekleştirilmesi için satın alınan mal ve hizmetlere, yapılan harcamalara ilişkin ödenmiş olan KDV ihracatçılara iade edilmektedir. Bu uygulama itibariyle AB Ortak KDV Mevzuatı ve Türk KDV Mevzuatı arasında tam bir uyum sağlanmış bulunmaktadır.
Anayasal iktisat perspektifinden türkiye'deki ekonomik krizlerin analizi

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de yaşanılan krizlerin nedenlerini ve sonuçlarını Anayasal İktisat Teorisi perspektifinden inceleyerek, çözüm önerileri getirebilmektir. Türkiye Cumhuriyeti Devleti kurulduğu yıllardan günümüze ciddi ekonomik krizler ile karşı karşıya kalmıştır. Bu krizlerin bir kısmı dış etkenlerden kaynaklanırken, özellikle 1980 sonrasında yaşanan krizlerin iç faktörlerden etkilendiği bir gerçektir. Bu faktörlerin ortaya çıkmasında aşırı devlet müdahalesinin popülist ekonomi politikalarının varlığı önemli bir yer tutmaktadır. Siyasetçi, bürokrat, seçmen ve baskı gruplarının her birinin kendi çıkarını maksimize etmeye çalıştığı siyasal ve ekonomik yaşamda devletin ekonomi içerisindeki rolünün ve büyüklüğünün artması Türkiye'de kriz ortamının oluşmasına neden olmaktadır. Bu nedenle, bu çalışmada devletin yasal veya anayasal sınırlarla sınırlanması gerektiği düşüncesini ortaya koyan Anayasal İktisat Teorisi'nin temel fikirleri üzerinden Türkiye'nin iktisadi tarihi ve yaşanılan krizlerin neden-sonuç ilişkileri incelenmeye çalışılmıştır.
Cinsiyete duyarlı bütçe algısı: Aydın Adnan Menderes Üniversitesi üzerine bir çalışma

Toplumsal cinsiyete duyarlı bütçeleme kadın ve erkeklerin ihtiyaçlarının eşit ve adil karşılanmasını, yükümlülüklerinin de aynı şekilde hakça dağıtılmasını öngören bir bütçeleme anlayışıdır. Toplumsal cinsiyete duyarlı bütçeleme sadece kadınlara yönelik ayrı bir bütçeyi öngörmemekte, farklı kesimlerin farklı ihtiyaçları olabileceğini göz önünde bulundurarak kamu kaynaklarının toplumun bütününce eşit olarak kullanılabileceği bir bütçeleme anlayışını ifade etmektedir. Toplumların değişen ihtiyaçlarına paralel olarak bütçe sistemleri de değişmiş ve günümüze kadar pek çok bütçeleme sistemi kullanılmıştır. Bütün bu bütçe çeşitlerinin ortak tarafı devletin kamu yararını gerçekleştirmek, en etkin sonuca ulaşabilmek için gelir toplaması ve harcamalar yapmasıdır. Gelir ve harcamaları dengede tutan bütçeler sosyal politikaların gerçekleştirilebilmesi için de araç olarak kullanılmaktadır. Dünyada da küreselleşmenin, bilim ve teknolojide yaşanan gelişmelerin etkisiyle kamu yönetimi alanında yeni reformlar yapılmaya başlanılmıştır. Toplumsal cinsiyete duyarlı bütçeleme daha etkin ve daha verimli bir kamu hizmeti sunulabilmesi için yapılan reform konularından biridir. Tez çalışmasının amacı cinsiyete duyarlı bütçeleme hakkında genel bilgileri ortaya koymak ve üniversitelerde görevli çalışanların bu konu hakkındaki tutumlarını ortaya koymaktır. Bu kapsamda, Adnan Menderes Üniversitesi, üniversite öğrencileri ve üniveriste çalışanları ile anket çalışması yapılmıştır.