turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Finansal krizler ve kriz yönetme politikaları: 1980 sonrası Türkiye örneği

Finansal krizler ülkemizde ve diğer gelişmekte olan ekonomilerde gelişmiş ülkelere ve önceki dönemlere göre 1990'lardan itibaren daha sık karşılaşılmakta ve daha maliyetli geçmektedir. Ekonominin krize mukaveetinin arttırılması, krize tam zamanında ve etkin müdahale edilmesi finansal krizlerin mahiyetinin teorik ve amprik açıdan iyi kavranmasını gerektirir. Çalışmada ülkemizde 1980 sonrasında tecrübe edilen krizlerin, finansal kriz teorileri zeminine oturtularak kavranması hedeflenmiştir. İFinansal kriz nedir sorusu cevaplanmış ve realitede tecrübe edilen finansal kriz türleri ele alınmıştır. Finansal kriz türleri para krizi, bankacılık krizi, sistemik finansal kriz, SS krizi, borç krizi, ikiz para ve bankacılık krizi, ikiz para ve borç krizi şeklinde tasnif edilmiştir. Finansal kriz teorileri birinci ve ikinci nesil para krizi teorileri, monetarist yaklaşım, finansal kırılganlık-aşırı spekülatif ticaret yaklaşımı, dış borç kriz teorisi, üçüncü nesil kriz teorileri, asimetrik bilgi yaklaşımı, SS kriz teorisi şeklinde sınıflandırılmıştır. Kriz yönetimi krize mukaveet ve krize müdahale şeklinde ele alınmıştır. Krize mukaveet gelecekte bir krizin vuku bulması açısından şimdiden kriz zemininin yok edilmesini hedefler. Krize müdahale başlamış veya başlamak üzere olan bir krizin nasıl durdurulacağını ve krizden nasıl çıkılacağını konu alır. İOlay? metodu ve yıllık veriler kullanılarak 1980 sonrasında ülkemizde tecrübe edilen finansal kriz vakaları tanımlanmıştır. Kriz mahiyetindeki finansal istikrarsızlıklar 1978 -80, 1988, 1991, 1994, 1998-9, 2001 vakaları, kriz mahiyetinde olmayan istikrarsızlıklar 1984, 1986, 1996 ; 1981, 1984, 1993, 2000, 2002, 2003 olarak tanımlanmıştır. Kriz tecrübelerinden 1978 -80, 1988, 1991, 1994 vakalarının pür para krizi, 1998- 9 vakasının pür bankacılık krizi, 2001 krizinin ikiz para ve bankacılık krizi, 1994, 2001 krizlerinin SS krizi olduğu sonucuna varılmıştır.
Bankacılık sektöründe kredi riski yönetimi, Türk bankacılık sektöründe uygulamalarının incelenmesi

Bankalar fon arz edenlerle fon talep edenlerin işlemlerini gerçekleştirirken birçok risk çeşidiyle karşı karşıya kalmaktadırlar. Bankaların faaliyet konuları bakımından en önemli risk 'kredi riski' dir. Bu çalışmanın amacı, bankalarda kredi riskinin etkin bir biçimde yönetilebilmesi, bankaların etkin bir kredi yönetimi şeklinin benimsemesi ve kredi riski yönetimi konusunda bankaların kendilerine en uygun yöntemi seçip, gerçekleştirebilmesinin belirtilmesidir. Bu amaç doğrultusunda bankacılıkta, önemli yere sahip bireysel kredilerin kredi riskini etkileyen faktörlerin araştırılması, bunun yanında ekonomide önem arz eden bankacılıkta bireysel kredilerin risklerini etkileyen faktörler incelenerek kredi riskinin minimum düzeyde tutulması irdelenecektir. Bu çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Bankacılıkta kredi ve kredilendirme süreci, kredi riski yönetimi ve Türk Bankacılık sektöründe faaliyet gösteren bankalarda kredilerin riskini etkileyen bireysel faktörler üzerine uygulama konuları belirtilen bölümlerde anlatılmıştır. Ayrıca konuyla ilgili olarak Basel I, Basel II ve Basel III kriterleri de kredi riski yönetimi bölümünde ele alınmıştır. Çalışmada Türk Bankacılık Sektöründe etkinlik gösteren bir kurumun veri tabanından alınan bilgiler kullanılmıştır. Çalışmanın analiz kısmını oluşturan bağımlı değişkenin, bireysel kredi üzerindeki olası kredi riskinin hangi faktörlerle minimize edilmesi gerektiği konusunda lojistik regresyon yöntemi ile araştırılmıştır.
Türk bankalarının uluslararası bankacılık faaliyetleri içinde dış kredi limitlerinin oluşumu ve bunlardan akreditif maliyet/verimlilik analizleri

Global finansal piyasalann en önemli kurumsal yapısını oluşturan bankacılık sektörü finansal endüstrinin gelişmesine paralel olarak uluslararası alana yönelmiştir. Bankacılık sisteminde özellikle 1960 yılından sonra meydana gelen yapısall değişim ve yenilikler de bankaların farklı özellikler kazanmasına ve yeni finansal hizmetler geliştirmelerine neden olmuştur. Bankaların uluslararası alana yönelmesiyle birlikte, döviz ve dış ticaret konularında karşılıklı ilişki kurmaları gündeme gelmiştir. Uluslararası bankacılıkta söz konusu ilişkiler karşılıklı muhabirlik ilişkileriyle gerçekleştirilmektedir. Muhabirlik ilişkileri içerisinde bulunan bankalar birbirleri için belirli bir risk sının belirlemektedirler. Bu sınır bankacılıkta kredi limiti olarak adlandırılmaktadır. Kredi limitleri bankaların faaliyette bulunduğu ülkelerin ve bankaların genel performansının değerlendirilmesine göre belirlenmektedir. Türk Bankacılık sektörü de 1980 sonrası dönemde uluslararası alana yönelmiştir. İlke olarak Türk bankalarının uluslararası bankalarla muhabirlik ilişkileri kurmaları serbesttir. Özellikle sermayenin kıt faktör olduğu ve mevduat maliyetlerinin arttığı Türk bankacılık sisteminde kredibilite özel bir önem taşımaktadır. Bu nedenle çalışmada Türk bankalarının uluslararası bankacılıkta kredi limitlerinin oluşumu incelenmiş ve bu kapsamda bankalan ve faaliyette bulunduktan ülkeleri taşıdıkları risk açısından değerlendiren kredi derecelendirme kuruluştan ele alınmış ve Türk bankalannın son dönemdeki derecelendirme notlan değerlendirilmiştir. Ayrıca kredi limitleri içerisinde önemli bir yeri olan akreditifler incelenmiştir. Akreditifler bankalar tarafından verilen şartlı bir taahhüttür. Bankalar akreditif işlemlerinden aldıklan komisyonlarla karlılıklarını artırabilmektedirler. Ancak bu miktarların çok yüksek olması nedeniyle son yılarda akreditiflerden kaçış gözlenmektedir. V
2008 küresel finansal krizinin İslami ve konvansiyonel bankalar üzerindeki etkisi: Körfez ülkeleri üzerinden karşılaştırmalı analiz

Küresel Finansal Kriz, 2008 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde temelde mortgage kredileri ve menkul kıymetleştirmelerdeki yaşanan sorunlar ile başlayan ve çok kısa sürede tüm dünyayı etkisi altına alan, 2008 krizi olarak da tanımlanan finansal bir krizdir. Ekonomik sistemin önemli bir kısmını teşkil eden finansal sistem bu krizden şiddetle etkilenmiş, özellikle finansal sistemin dahi en önemli kısmını oluşturan bankacılık sektörü küresel finansal krizden doğrudan etkilenen sektör olmuştur. Bankacılık sektörü kendi içinde; konvansiyonel bankalar, İslami bankalar, yatırım ve kalkınma bankaları olarak kategorize edilmekte ve bankacılık sektöründe en büyük payı ise konvansiyonel bankalar oluşturmaktadır. Bankacılık sektörü içinde işlevsel olarak aynı olmakla birlikte, İslam hukuku temelinde yöntem ve uyulması gereken ilkeler açısından farklılık gösteren İslami bankacılık, faizsizlik prensibiyle çalışması bakımından önemli bir yapısall farklılık sergilemektedir. İslami bankalar dünya üzerinde çeşitli ülkelerde gelişerek faaliyetlerini sürdürmekle birlikte, özellikle Körfez Ülkelerinde yoğun faaliyet ve gelişim alanına sahiptirler. Bu sebeple Körfez Ülkeleri İslami finans ile ilgili birçok araştırmaya konu edilmiş ve edilmektedirler. Bu çalışmanın amacı, teoride krizlere karşı daha dayanıklı ve krizlerden daha az etkilendiği iddia edilen İslami bankacılık sistemi ile çalışan bankaların, pratikte bu iddiayı yansıtıp yansıtmadığını görmek ve bu doğrultuda 2008 küresel finansal krizi etkisinin Körfez ülkelerinde faaliyet gösteren örnek olarak seçilmiş yirmi altı İslami ve konvansiyonel bankanın, yıl sonu finansal raporlarındaki belli bilanço kalemlerinin verileri kullanılarak karşılaştırmasını ve analizini yapmaktır.
Banka iç denetim birimlerinde işe alma ve kariyer planlama süreçleri

Ülkelerdeki gelisime bağlı olarak, son yıllarda çalısma alanları hizmet sektörünedogru hızla kaymaktadır. Mali sistemin temel unsurlarından olan bankacılık da hizmet sektörünün önemli bir dalıdır. Bankacılık bir ülkenin ilerlemesi ve varlıgını sürdürebilmesi için lokomotif dallardan biri olduğundan bu sektör için çalısacaknitelikli isgören tedarikinin gerçeklestirilmesi de bir o kadar önemlidir. Bu çalısmada, bankacılık sektörünün en önemli bölümlerinden biri olan içdenetim birimleri için gerçeklestirilen isgören tedariki ve kariyer planlamasının, bankanın diger birimlerinden farklılık gösterdigi tezi öne sürülmekte, günümüz Türk bankacılık sektöründe faaliyet gösteren bankalardan elde edilen bilgilerle öne sürülen bu tezin dogrulugu kanıtlanmaya çalısılmaktadır.
Marka değerleme yöntemleri ve markaların mali tablolara alınmalarının etkileri

Küreselleşme sürecinin ekonomik yansıması olarak ortaya çıkan ve yeni ekonomi olarak adlandırılan, bilgiye dayalı, hızlı bir şekilde değişen, teknoloji ve hizmet sektörlerinin öne çıktığı, üretim ve/veya pazarlamanın tüm dünyada yapılabildiği, çok yoğun rekabetin yaşandığı yeni iş dünyasında şirketlerin başarılı olabilmeleri, bu basanlarım sürdürebilmeleri sadece üretim tesisleri kurmaları ve bunları işletmelerinden öte bir yapılanma gerektirmektedir. Böyle bir iş ortamında, rakiplerden daha üstün bir teknoloji, personelin üstün nitelikli olması, kanunlarla korunan telif haklan/patentler ve güçlü bir marka gibi gayri maddi varlıklara sahip olan şirketler rakiplerine üstünlük sağlayabilmekte ve bu üstünlüklerini koruyabilmektedirler. Günümüzde böyle kaynaklara sahip olabilmek ve bu kaynakları elde tutabilmek şirketlerin temel stratejileri haline gelmiştir. Bunun sonucu olarak, maddi olmayan varlıklar son yıllarda işletmelerin varlıklarının giderek daha büyük kısmım oluşturmaktadır. Markalar ise maddi olmayan varlıkların hatta işletmelerin tüm varlıklarının en önemlisi addedilmektedir. Diğer taraftan muhasebe sistemleri markaların mali tablolara alınmasına kısıtlamalar getirmekte olup bu kısıtlamalar içerde oluşturulmuş olan markaların mali tablolara alınmasına imkan vermemektedir. Bu husus birçok yazar tarafından işletmelerin zenginliklerinin mali tablolara doğru olarak yansıtılmadığı gerekçesiyle eleştirilmektedir. Bu çalışmada maddi olmayan varlık kavramına ayrıntılı olarak değinildikten sonra, bir maddi olmayan varlık olan markanın tanımlanmasına ilişkin tartışmalara, hukuki yönden markanın durumuna, markanın işlev ve özelliklerine, marka değerleme ihtiyacının nasıl doğduğuna, marka değerlemelerinin kullanım alanlarına vb. hususlara yer verilmiş, markalara ilişkin olarak yurtdışında ve Türkiye'de uygulanan muhasebe kuralları açıklanmıştır. Ardından dünyada ve Türkiye'de kullanılmakta olan marka değerleme yöntemlerinin hesaplama usulleri, dayandıkları varsayımlar, sahip oldukları eksiklikler, marka değerinin çarpıtılmasına imkan verecek sübjektif yönleri ayrıntılı olarak incelenmiş, söz konusu marka değerleme yöntemlerine ilişkin örneklere yer verilmiştir. Bu çerçevede markaların mali tablolara alınmalarının etkileri tartışılmış ve çeşitli önerilere yer verilmiştir. VI
Türkiye'de bireysel bankacılık hizmetlerinin ekonomik etkileri

Sürekli olarak daha iyi ve daha uzun süre hizmet verebilme arayışı bankaları bireysel bankacılık hizmetlerine yöneltilmiştir. Son yirmi yıllık dönemde bireysel bankacılık hizmetleri dünya da büyük önem kazanmıştır. Ancak ülkemizde bu hizmetlerin uygulanması son üç yıl içinde gerçekleşmeye başlamıştır. Bireysel bankacılık Hizmetleri'nin büyük ölçüde yaygınlaşmasında yaşanan elektronik devrimin büyük etkisi olmuştur. Bireysel bankacılık pek çok hizmet çeşidinin bir ifadesidir. Bu hizmet çeşidinin başında tüketici kredileri gelmektedir. Tüketici kredileri ticari kredilerden farklı olarak bir mal ve hizmetin satın alımı için ya da herhangi bir ihtiyacın karşılanması için ticari amaçlar dışında kullanılmak üzere bireylere verilmektedir. Doğrudan bireylere yönelik bir başka hizmet kredi kartı uygulamasıdır. Kredi kartları sayesinde kişiler yanlarında nakit taşımalarına gerek kalmaksızın ödeme yapmakta, mal ve hizmet bedellerinin ödenmesine bir süre geciktirebilmekte ve isterlerse ödenmesi gereken miktarın belli bir bölümünü kredi geri ödemesi olarak daha uzun vade de yapabilmektedirler. Bankaların teknolojik gelişmelerden faydalanmaları ve elektronik sistemleri kullanmaları son yıllarda hızla artış göstermektedir. Elektronik bankacılığın bir ürünü olan Elektronik Fon Transfer Sistemleri bankacılık işlemlerine büyük hız kazandırmıştır. Elektronik Fon Transferi fonların bir yerden başka bir yere çek, ödeme emri, banknot gibi fiziki olarak değil, modern haberleşme teknikleri ve bilgisayarların kullanılmasıyla çok kısa bir süre de ve kaydı olarak transfer edilmesidir. Elektronik Fon Transferi tek bir sistem değildir. Farklı sistemlerden oluşmuş sistemler bütünüdür. Elektronik Fon Transfer Sistemlerinde yer alan uygulamalar, Otomatik Vezne Makinalar, Satış Noktasından Elektronik Fon Transferi ve Ev/Ofis bankacılığıdır. Türkiye'de Bireysel Bankacılık Hizmetleri'den Tüketici Kredileri, Kredi Karılan ve Otomatik Vezne Makinalan uygulanmaktadır. Ev/Ofis bankacılığı ise deneme aşamasında olup Telefon Bankacılığı şeklinde uygulanmaktadır. Bankalar bireylere yönelik olarak sundukları bu hizmetleri. gelecekte arttırma çabalarım sürdürmektedir.
Finansal oran analizi ile kredi risk yönetimi: Bir uygulama

Finansal sistem içerisinde bankalar; gerek ellerinde bulundurdukları pay, gerekse üstlendikleri fonksiyonlar açısından oldukça önemli bir yere sahiptirler. Özellikle gelişen ekonomik koşullar nedeniyle bankacılık sektöründe artan rekabet ve daralan kar marjları karşısında, toplanan kaynakların kredilendirme yoluyla isabetli plase edilebilmesi günümüz bankacılığının temel problemlerini oluşturmaktadır. Bankacılık, doğası gereği, geniş ölçüde risk alınmasını gerektiren bir faaliyettir. Günümüzde bir bankanın faaliyet gösterdiği sektördeki başarısının en önemli ölçütleri arasında; maruz kaldığı riskleri ne ölçüde yönetebildiği, çalkantılı dönemlerini zarara uğramadan ne derece atlatabildiği, değişen koşullara hangi hızda ayak uydurabildiği gibi doğrudan risk yönetimi ile bağlantılı konular ön plana çıkmaktadır. 'Kredilendirme' nin klasik bankacılığın temel fonksiyonlarından birisi olması nedeniyle, bankaların maruz kaldıkları en önemli risklerden biri de kredi riskidir. Bu doğrultuda, bankaların üstlendikleri kredilerdeki risk düzeyi, sahip oldukları kredilerin kalitesiyle doğrudan ilişkili olduğundan, alınacak kredilendirme kararları bankalar için stratejik önem taşımaktadır. Hayatımızın her alanında olduğu gibi, günümüz ekonomilerinin temel taşlarından biri olan bankalarda da maruz kalınan risklerin yönetilmesi konusu hayati bir öneme sahiptir. Bankalarda kredilendirme kararları alınırken, ne ölçüde titizlik gösterilirse gösterilsin, kredi riskini tümüyle ortadan kaldırmak mümkün değildir. Bu çalışmada kredi riski, ticari bankalardaki kredilendirme, kredilendirme sürecinde kullanılan risk ölçüm yöntemleri ele alınmış ve finansal oran analizinin kredi risk ölçümlemesindeki öneminin belirlenmesi amaçlanmıştır.
2008 Küresel Kriz sonrası merkez bankacılığında politika değişimi: Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası örneği

Küresel kriz öncesinde merkez bankacılığında temel amaç olan fiyat istikrarının sağlandığı gelişmiş ülke ekonomilerinde krizin ortaya çıkması, merkez bankacılığının yeniden sorgulanmasına zemin hazırlamıştır. Küresel krizin finansal sistem kaynaklı olması, finansal sistemin ve finansal kurumların sağlıklı işleyişe sahip olmaları esasını baz alan finansal istikrar kavramının önemini ortaya koymuştur. Kriz sonrası yeni merkez bankacılığı çerçevesi, fiyat istikrarının ve finansal istikrarın eş zamanlı sağlanması gerçeğinden hareketle bu iki hedefin birbirine entegre olduğu bir yapı içinde şekillenmiştir. Geleneksel para politikası araçlarının yetersiz kalması nedeniyle gelişmiş ülke merkez bankaları, krizin tahribatını gidermek için geleneksel olmayan para politikası araçlarını uygulamaya almıştır. Bu politikalar kapsamında gelişmiş ülke merkez bankaları, faizleri düşük tutup piyasalara büyük miktarda likidite sağlayarak ekonomik canlanmayı sağlamaya çalışmışlardır. Ayrıca merkez bankaları ve diğer düzenleyici otoriteler, sistemik risklerin önlenmesini amaçlayan makro ihtiyati politikaları uygulayarak finansal istikrarı sağlamaya çalışmışlardır. Bu çalışmada, küresel kriz sonrasındaki yeni merkez bankacılığı çerçevesi kapsamlı olarak incelenmiştir. Ayrıca, kriz sonrası dönemde Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası tarafından uygulanan para politikası hakkında detaylı bilgi verilerek izlenen para politikalarının değerlendirilmesi farklı makroekonomik değişkenlerin 2010 ve 2014 yılları arasındaki gelişimine bakılarak yapılmıştır.
Bankacılık sektörünün yeniden yapılandırma öncesi ve sonrası süreçlerinin faktör analizi ile değerlendirilmesi

Bu tez, Bankacılık sektöründe yapılan yeniden yapılandırma sürecinin bankacılık sektörünü ne yönde etkilediğini araştırmak ve yeniden yapılandırmanın bu süreçte olumlu etkilerinin olup olmadığını gözlemleyerekbankaları derecelendirmeyi amaçlamaktadır. Tezde Türk Bankacılık Sisteminde yer alan 25 banka ile bu bankaların bilançolarından elde edilen 20 finansal oran kullanılmıştır. Tezde 2001 Aralık dönemi ile başlayan 2005 Eylül dönemi ile sona eren üçer aylık veriler kullanılarak çalışılmıştır. 2001Aralık- 2002 Eylül dönemi yeniden yapılandırma öncesi dönem, 2002 Aralık- 2005 Eylül dönemi ise yeniden yapılandırma sonrası dönem olarak ele alınmıştır. Yöntem olarak Çok Değişkenli statistiksel yöntemlerden Faktör Analizi kullanılmıştır. Çalışmada ele alınan dönem içerisinde yapılan analizdeyeniden yapılandırma dönemi öncesi ve sonrası dönem sonuçları dikkate alındığında bankacılık sektöründe yapılan yeniden yapılandırma dönemi öncesi ve sonrası dönemlerde bankaların çok önemli farklılıklargöstermediklerini söylemek mümkündür.
2008 krizinde Amerikan Merkez Bankası, Avrupa Merkez Bankası ve Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın geleneksel olmayan para politikalarının analizi

Bu çalışmada 2008 krizi süresince ve sonrasında merkez bankalarının ekonomik canlanmayı sağlayabilmek ve fiyat istikrarını koruyabilmek amacıyla izlediği geleneksel olmayan politikalar ve bu politikaların enflasyon ve büyüme üzerindeki etkileri incelenmiştir. Ekonomilerinin yapısall farklılıkları sebebiyle inceleme gelişmiş ve gelişmekte olan ekonomilerin farkları gözetilerek yapılmış; gelişmiş ülke merkez bankalarını temsilen FED ve Avrupa Merkez Bankası, gelişmekte olan ülke merkez bankalarını temsilen de Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası incelenmiştir. Çalışma kapsamında incelenen 11 geleneksel olmayan para politikası incelenmiş ve bu politikaların ekonomiyi canlandırma ve fiyat seviyesini koruma hedeflerine ulaşmadaki başarısı, belirlenen parametreler üzerindeki etkilerine göre değerlendirilmiştir. Sonuç olarak kurumsal yapıları hızlı hareket etmeye olanak tanıyacak esneklikte olan ve geleneksel para politikalarını geçmişş kriz tecrübelerini de dikkate alarak mevcut koşullara göre güncelleyerek belirleyen merkez bankalarının krizle mücadele etmede başarılı olduğu bulunmuştur.
İran faizsiz bankacılık sistemi ile Türk faizsiz bankacılık sisteminin karşılaştırılması

Bu çalışmada İran ve Türkiye'deki faizsiz bankacılık sistemleri karşılaştırılarak dünyada giderek yaygınlaşan faizsiz bankacılık sistemi incelenmiştir. İran'ın seçilmesinde hem İran'a uygulanan ambargonun kaldırılmasıyla dünyaya açılan İran pazar hacminin tüm Dünya ülkelerinin merceğinde olması hem de İran-Türkiye arası bankacılık sektöründe yapılabilecek yatırımların büyüklüğü etken olmuştur. Türkiye açısından da yeni fırsatlar doğurabilecek bu durum oldukça önemlidir. Bu nedenle, tezde de İran'ın bankacılık faaliyetleri, Türkiye bankacılığı ile benzerlikleri ve farklılıkları ele alınmıştır. Ayrıca, her iki ülke faizsiz bankacılık uygulamaları İslami bankacılık açısından da değerlendirilmiştir. Türkiye ve İran katılım bankacılığı uygulamaları fon toplama ve kullandırma işlemlerinde farklı adlar ile ifade edilen yöntemler ile gerçekleştirilse de; birbirleriyle farklılık ve benzerlikleri mevcut olup, İslami sistem ile de çelişmemektedir. Özellikle Türkiye açısından giderek ilgi gören ve yatırımları da giderek artan bir sistem haline gelmiştir. Son dönem yapılan düzenlemeler, reel sektörün neredeyse tamamını oluşturan KOBİ'leri daha fazla destekleyerek Türkiye'nin istikrarlı büyümesine katkı sağlayan faizsiz bankacılığın giderek daha hızlı büyüyeceğini göstermektedir. Bununla birlikte, Türkiye'nin çok uluslu mekanizmalardaki etkinliği de göz önünde tutulursa İran ile birlikte yapılabilecek projelerle uluslararası sistemin yaygınlaştırılmasına katkı sunulabilir.
Alternatif bankacılık olarak katılım bankacılığının Türkiye ekonomisine etkisi

Dünyada önemli gelişimler kat eden faizsiz bankacılık; son yıllarda kamu bankalarının da bu sektöre girişi ile birlikte Türkiye'de daha geniş bir uygulama alanı yakalamıştır. Katılım Bankaları 'faizsiz bankacılık' tanımlaması ile yaygınlaşmış ve neredeyse tüm dünyada önemli bir role bürünmüşlerdir. Finans sektörüne faizsiz bankacılık yapan finans kurumları adlandırması ile adım atan bu kuruluşlar, bankacılık kanununda yapılan değişiklik ile birlikte 'Katılım Bankaları' olarak adlandırılmışlardır. Hali hazırda bulunan bankaların yanında bu kurumlara ihtiyaç duyulmasında birçok neden vardır. Fakat bu nedenlerin en başında bireylerin faizden uzak kalmak, faizsiz sistem içerisinde bankacılık işlemlerini yürütmek istemesi arzusu gelmektedir. Bu çalışmada bankalara alternatif olarak katılım bankacılığı, faizsiz bankacılık enstrümanları, ortaya çıkış ve gelişim süreçleri, sisteme dahil olmaları ve bu kurumların esas olarak Türkiye ekonomisine etkileri ortaya konmaya çalışılacaktır.
Bankacılık sektöründeki küreselleşme çerçevesinde Türk bankacılık sektöründeki yabancı sermaye yatırımlarının analizi

Türkiye'de küreselleşme çerçevesinde ve 2001 yılı ekonomik krizinden sonra artan oranda gerçekleşen Türk bankacılık sektörüne giriş yapan yabancı sermaye yatırımları ile ilgili tartışmaların çokça yapılması nedeni ile tezde bu konu incelenmeye çalışılmıştır. Araştırmamızda tümevarım yöntemi kullanılmıştır. Araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yabancı sermaye ve bankacılık sektöründe küreselleşme incelenmiştir. İkinci bölümde Türk bankacılık sektörü ve küresel bankacılık ile karşılaştırılması yapılmıştır. Üçüncü bölümde de Türk bankacılık sektöründeki yabancı sermaye yatırımlarının analizi swot analizi yapılarak değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Bühlmann Straub modeling with credibility approaches

Kredibilite kuramı önceki poliçe dönemlerine ait hasar verileri ile son döneme ilişkin hasar verilerinin ağırlıklandırılması ile birlikte; bir sonraki poliçe dönemine ait prim belirleme işlemi için kullanılan tahmini hesaplama yöntemidir. Bu hesaplama işlemleri Z kredibilite faktörü kullanılarak yapılmaktadır. Z değeri ise farklı yöntem ve metotlar ile belirlenebilmektedir. Bu yöntem ve metotlar kredibilite modelleri olarak adlandırılmaktadır. Kredibilite modelleri Sınırlı Dalgalanmalı Kredibilite ve Klasik Kredibilite olmak üzere iki ana başlık altında incelenmektedir. Bu çalışmada kredibilite kuramı ve kredibilite kuramı üzerinde daha önce yapılan çalışmalar incelenmiştir. Kredibilite kuramının öncülerinden Bayesci Yaklaşım, Bühlmann ve Bühlmann - Straub kredibilite modelleri arasındaki ilişki kuramsal olarak açıklanmştır. Bu modellemelerden Bühlmann - Straub yöntemi seçilerek; Türkiye Sigorta Birliğinden alınan 2014, 2015, 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin trafik sigortası hasar verileri ile hasar tutarı modellemesi yapılmıştır. Hasar tutarı modelleme işlemleri için iki şekilde hesaplama yapılmıştır. İlk hesaplama geçmişş yılların ortalamaları alınarak yapılan kredibilite hesabıdır. İkinci hesaplama ise birbirinden bağımsız rastgele seçilen veri kümesi ile yapılan kredibilite hesaplamasıdır. Son olarak da hasar tutarı modellemesi kredibilite faktörünün 0, 1 veya bu aralıkta olması durumlarına göre yorumlanmıştır.