turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye solunda Osmanlı toplum yapısı tartışmaları (1960-1980)

Türkiye'de 1960'lı yıllarla birlikte kitlesellik kazanmaya başlayan solun önemli tartışma başlıklarından birisi Osmanlı toplum yapısının nasıl tanımlanacağı olmuştur. Daha çok feodalizm ve Asya tipi üretim tarzı gibi kavramlara başvurularak yürütülen bu tartışmalar, ilerleyen yıllarda farklı sosyal bilim alanlarından birçok araştırmacının çeşitli biçimlerde temas ettiği bir konu haline gelmiştir. Bu temaslarda genellikle sınırlı sayıda tartışmacıdan hareketle tartışmaların içeriğine dönük değerlendirmelerde bulunulmuştur. Tartışmaları var eden siyasi zemin ya gündeme getirilmemiş ya çok genel kimi ifadelerin ötesinde ortaya konulamamış ya da sadece bir kesitiyle ele alınmıştır. Bu çalışmada söz konusu tartışmaların solun siyasi tarihi içinde bütünlüklü olarak anlamlandırılmasına gayret edilmiştir. Bunun için, tartışmalar döneme ait sol süreli yayınlar, telif ve çeviri eserler başta olmak üzere anılar, hatıralar, akademik araştırmalar eşliğinde takip edilmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede, 27 Mayıs'ın yarattığı atmosferde yürütülmeye başlanan tartışmaların beş evrede ele alınabileceği düşünülmüştür. Buna göre tartışmalar 1962- 1965 yıllarında az gelişmişlik ve kalkınma; 1965- 1967 yılları arasında Batı karşısında Doğu; 1967- 1969 yılları arasında devrim stratejisi bağlamında öne çıkmıştır. 1969- 1975 yılları solun tartışmalar açısından konumlarını sabitleştirdiği bir dönem olmuştur. 1975- 1980 yıllarında Osmanlı toplum yapısı sol hareketler için bir değini konusu olmaktan pek öteye gidememiştir. Kimi katılımcılarının zaman zaman sahiplendikleri siyasi çizgiye göre pozisyonlarını revize ettiği bu tartışmalar 1980 sonrasında entelektüel ve akademik kaygılarla bir süre daha yürütüldüyse de sol hareketlerin gündeminden tamamen çıkmıştır.
Marks'ın devlet kuramı ve neo-marksist devlet tartışmaları

Bu çalışmanın amacını, Marksist kuram bağlamında gerçekleştirilen devleti merkeze alarak yürütülen Neo-Marksist tartışmaların, bu kuramın özünü oluşturan tarihsel argümanlar ışığında eleştirel incelenmesi oluşturmaktadır. Hedeflenen bu çerçevede;İlk bölümde, Marksist devlet teorilerinin temeli kabul edilen Marks'ın eserleri; belirli bir perspektiften ve tartışmaların özünü oluşturan 'sorunsallar' merkeze alınarak özgül bir çerçevede değerlendirilmiştir. İkinci bölümde, Marks sonrasından günümüzde Neo-Marksist tartışmalara uzanana değin devlet tartışmalarına katkıda bulunmuş ve tartışmaları etkilemiş önemli kuramcı, ekol ve yaklaşımların, Neo-Marksist temeli güçlendiren ve devlet tartışmalarını zenginleştiren değerlendirmeleri, sonrasındaki döneme bıraktığı bakiyenin değer içeriğiyle ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise Neo-Markist devlet tartışmalarının üç farklı yaklaşım tarzı olarak örneklenen, değişik kaynaklardan beslenen perspektifleri, her yaklaşım tarzının ve tartışma ekseninin özgünlükleri gözetilerek ama son kertede ortak noktalarını işaret ederek eleştirel biçimde incelenmiştir.
Türkiye'deki seçmen eğilimlerinin veri madenciliği yöntemleri ile belirlenmesi ve bir uygulama

Seçimler siyasi eğilimlerin ortaya konulduğu, seçmenin nihai kararının sonuçlandığı ve yönetenlerin oylanarak belirlendiği sistemdir. Bu sistem bireylerin algıları ve tercihleri doğrultusunda çıktılar üretmektedir. Bu çıktılar veri madenciliği yöntem ve teknikleri sayesinde gerçek sonuca belirli değerlerle yakınsayacak şekilde önceden tahmin edilebilmektedirler. Bu tezin amacı verilerin fazla olduğu alanlardan biri olan siyasi seçimlerdeki seçmen eğilimlerinin veri madenciliği yöntem ve teknikleri kullanılarak tespit edilmesi ve bilgi keşfi sürecini açığa çıkarmaktır. Bu kapsamda çalışmada veri madenciliğinin anlam ve içeriğinden başlanarak, başlıca veri analiz teknikleri irdelenecektir. Tezin uygulama kısmında 2011 yılı Türkiye milletvekili genel seçimlerinden önce KONDA Araştırma ve Danışmanlık firması tarafından hazırlanan seçim sonuçlarının tahminine yönelik anket ve kamuoyu araştırma sonuçları veri seti olarak kullanılmış, bazı veri madenciliği teknikleri ile bu veri seti analiz edilmiş ve böylece seçmenlerin oy verecekleri partileri seçmelerini etkileyen kuralların neler olduğu ortaya çıkarılmıştır. Veri seti niteliklerinin kategorik yapıda olması nedeniyle veri madenciliği tekniklerinden Gini ve C4.5 Karar Ağaç algoritmaları, Naive Bayes ve Random Forest sınıflandırma algoritmaları kullanılarak modeller oluşturulmuştur. Algoritma uygulamalarında yazılım platformlarından R programlama dilinden faydalanılmış, elde ettiğimiz modellerin performans değerlendirme karşılaştırmaları yapılmıştır.
Governments' attitudes toward the opposition parties in Turkish politics

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Türkiye muhalefet partilerinin yeni aktörler olarak ortaya çıktığı çok partili sisteme geçti. Fakat bu yeni aktörlerin tanınması ve içselleştirilmesi diğer birçok ülkede olduğu gibi Türkiye'de de sorun olmuştur. İktidar partileri bu muhalefet partilerini sistemin meşru aktörleri olarak kabul etmedikçe iktidar ve muhalefet partileri arasında bir işbirliği ve aralarındaki uyuşmazlıklara dair yapıcı uyuşmazlık çözümü süreçleri oluşması zor gözükmektedir. Bu açıdan, iktidar partilerinin muhalefet partilerine karşı tavırlarındaki gelişmeyi gözlemlemek üzere Demokrat Parti ve Adalet ve Kalkınma Partisi parti hükümetleri karşılaştırılmıştır. Ayrıca, parti iktidarlarıyla koalisyon iktidarlarının muhalefet partilerine karşı tavırlarındaki değişikliği araştırmak için koalisyon hükümetleri de çalışmaya dahil edilmiştir. Söz konusu hükümetlerin başbakanlarının demeçleri günlük gazetelerden toplanmıştır. Bu demeçler iktidar partisinin duruşunu belirlediği varsayılan başbakanların tavırlarını ortaya çıkarmak için içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Araştırmanın sonunda iki temel bulguya ulaşılmıştır. Birincisi, koalisyon hükümetlerinin başbakanları muhalefet partilerine karşı parti hükümetlerinin başbakanlarına göre daha olumlu ve uzlaşmacı bir tavır sergiledi. Bu sonuç parti ve koalisyon hükümetleri arasında tavırsal bir farklılığa işaret etmektedir. İkinci olarak ise çok partili hayat deneyiminin her iki parti iktidarı başbakanının çatışmacı ve ayrımcı söyleminin varlığına dayanarak çok partili hayat deneyiminin muhalefet partilerinin tanınmasına ve içselleştirilmesine katkıda bulunmadığı anlaşılmıştır. Türk siyasi sisteminde bazı yapısall ve kültürel değişiklikler olmadığı sürece iktidar ve muhalefet partileri arasındaki ilişki çatışmacı olmaya devam edecek gibi gözükmektedir.
1993-2017 yılları arasında Ardahan ilinde yapılan genel seçimler üzerine bir değerlendirme

Bu çalışma 1993- 2017 yılları arasında 1995-1999-2002-2005-2007-2011- 2015 tarihlerinde Türkiye'de yapılan milletvekili genel seçimlerini Ardahan ölçeğinde değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde literatür taraması yapılmış ve siyasal katılım kavramı ve kapsamı ile ilgili bilgi verilerek kavramsal çerçeve oluşturulmuştur. Yüksek Seçim Kurumunun resmi internet sitesinden alınan ve seçim sonuçlarını gösteren verilerin bulunduğu ikinci bölümde ise elde edilen veriler yorumlanarak Ardahan'ın il statüsü kazandığı yıldan bugüne kadar olan seçimlerde hangi siyasal katılım türünü gösterdiği tespit edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca Ardahan seçmeninin siyasal katılımına, siyasi partilerin, ülkemizde yaşanan önemli olayların ve ekonomik krizlerin etkisinin olup olmadığı açıklanmaya çalışılmıştır.
Sakin kent algısı üzerine bir araştırma; Bolu Göynük örneği'

'Sakin Kent Algısı Üzerine Bir Araştırma; Bolu Göynük Örneği' adlı tez de Sakin Kent Kavramı incelenirken Bolu Göynük' e Sakin Kent olmanın getirdiği avantajlar, halkın ve şehrin bu avantajlar sayesinde edindiği kazanımlar, halkın Sakin Kent kavramını ne derece benimsediği ve Sakin Kent payesinin Bolu Göynük' e ve halkına getirmiş olduğu olumsuzluklar incelenmeye çalışılmıştır. Sanayi Devrimi sonrasında insanların hayat biçimleri hızla değişmeye başlamıştır. Özellikle büyük kent merkezlerinde yaşayan kişiler, daha çok çalışmaya, daha hızlı yaşamaya ve daha hızlı tüketmeye yönelmiştir. Bu değişim ile birlikte yoğunlaşan kent merkezleri ve artan nüfusun da etkisiyle insanların alışkanlıkları da değişmeye, dönüşmeye başlamıştır. Küreselleşme süreciyle de bu değişim ve dönüşüm hız kazanmış, kentleşme ve beraberinde getirdiği olumsuz koşullarla ortaya çıkan yeni kent düzeni, kentlerdeki yaşam kalitesini düşürerek küreselleşmenin en büyük sorunlarından biri haline gelmiştir. Günümüzde insanlar kentlerde daha iyi bir kentsel yaşam ve kent hizmeti beklentisi içindedirler. Bu beklenti ve arayış, geçmişşin bilgi birikimi ve mirası ile bugünün ve geleceğin sağladığı olanakları birleştirmeyi amaçlayan Sakin Kent kavramının ortaya çıkmasına temel oluşturmuştur. Sakin Kent hareketi, küreselleşmeyle tek tipleşen kentlerden olmayı reddeden, yerel kimliğini ve özelliklerini korumak isteyen kentlerin katıldığı bir birliktir. Bu birliğe 4 Şubat 2017'de Sakin Kent sertifikasını alarak dahil olan Göynük'te yaşayan yerel halkın / işletmecilerin ve kent yöneticisinin Sakin Kent kavramına ilişkin algısı incelenirken nitel araştırma tekniklerinden görüşme tekniği kullanılmıştır. Mülakat yapılan görüşmeciler genel olarak şehrin Sakin Kent olmasından memnun olduklarını, Sakin Kent olduktan sonra kentte ekonominin canlandığını, ziyaretlerin artışı ile birlikte turizmin geliştiğini, şehrin çevresel ve sosyo-kültürel olarak geliştiğini tanınırlığının arttığını dile getirmişlerdir. Bununla birlikte, Sakin Kent oluşumu ile birlikte kentte trafik sıkışıklığı, aşırı ve çarpık kentleşme, gürültü, kalabalıklaşma ve çevre kirliliği sorunlarının ortaya çıktığını belirtmişlerdir. Görüşmecilerin daha çok Sakin Kent'in ekonomik sonuçlarına odaklanarak memnuniyetlerini dile getirdikleri tespit edilmiştir.
Türkiye'de 2014 yerel seçimleri: Kadın belediye başkanlarının siyasi temsil süreçleri üzerine nitel bir araştırma

Bu çalışma, Türkiye'de 2014 yerel seçimlerinde seçilen kadın belediye başkanlarının, yerel siyasi temsil süreçleri ile bir kadın temsilci olarak ortaya koydukları farkları ve katkıları kadınların yerel siyasi temsili tartışmaları çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın kuramsal çerçevesini; betimleyici ve nitelikli temsil kuramları ile yerel seçimlerin aday adaylığı ve adaylık süreçleri tartışmaları oluşturmaktadır. Bu tartışmalar, yerel siyasetin karar alma süreçlerinde özne/başkan konumunda bulunan kadın belediye başkanları üzerinden örneklendirilmiştir. Araştırmanın yöntemi nitel araştırmadır. Araştırmanın verileri, 2014 yerel seçimleri ile seçilmiş 11 kadın belediye başkanı ile yapılan derinlemesine görüşmelerden ve katılımcı gözlem notlarından elde edilmiştir. Derinlemesine görüşmelerden ve katılımcı gözlem notlarından kadın belediye başkanlarının yerel seçim aday adaylığı ve adaylık süreci ile bir kadın temsilci olarak başkan/yönetici deneyimlerine ilişkin öykülerine ulaşılmış ve anlatılarının çözümlenmesinde tematik analiz kullanılmıştır. Analize göre, kadınların, 'belediye başkanı' seçilme mücadelelerinin hiç kolay olmadığını, erkek rakiplerine göre çok daha fazla engellerle, zorluklarla ve tepkilerle karşılaştıkları ve bunları aşmak için çok daha fazla çalışmaları gerektiği; başkanların, kadın temsilciler olarak erkek temsilcilerden farklı özelliklerinin ve sorumluluklarının olduğu ve buna bağlı olarak belediye yönetiminde, hizmet, politika ve projelerinde farklar ve katkılar ortaya koydukları temel sonuçlarına ulaşılmıştır.
Bilim ve ideoloji ekseninde siyasal gelişme kavrayışına eleştirel bir bakış

Türkbay, Rezzan, Bilim ve İdeoloji Ekseninde Siyasal Gelişme Kavrayışına Eleştirel Bir Bakış, Doktora Tezi, Danışman: Prof. Dr. Filiz Zabcı, 369. s Bu çalışma, siyasal gelişme kavrayışını eleştirel bir bakış açısı ile incelenmektedir. Siyasal gelişme kavrayışına ilişkin eleştirel değerlendirme tarihsel koşullar göz önünde bulundurularak yapılmıştır. Eleştirel bakış açısının yöneldiği amaç, kavrayışın ideolojik bir inşa sürecinin parçası haline geldiğini kanıtlamaktır. Bunun için bilim ve ideoloji karşıtlığını mutlaklaştıran ölçütler analiz aracı olarak kullanılmıştır. Siyasal gelişme kavrayışı tarihsel olarak çözümlendiğinde, sınırlarının Amerikan siyaseti ve dış politikası tarafından çizildiği karşımıza çıkmaktadır. Soğuk Savaş döneminde ve Amerikan siyaset bilimi içinde üretilmiş bir kavram olarak öncelikle anti-komünist mücadele içinde anlam kazanmıştır. Bu doğrultuda Amerika'nın öncülüğündeki kapitalist dünyayı ve çıkarlarını korumuş ve meşrulaştırmıştır. Siyasal gelişme kavrayışı, bilimsel olmanın üstünlüğü ve güvenilirliği ile ideolojik olanı dışlamış ve Üçüncü Dünya ülkelerine sosyalist kutba yönelmemelerini telkin etmiştir. Siyasal gelişme kavrayışı Soğuk Savaş boyunca ve Soğuk Savaş sonrasında değişen tarihsel koşullara göre şekil almıştır. Soğuk Savaş'ın ilk yıllarında demokrasi/demokratikleşme anlamına gelen kavrayış, daha sonraki yıllarda demokrasi vurgusunun istikrarı ihmal ettiği gerekçesi ile düzen ve istikrar vurgusuna ağırlık vermiştir. 70'lerde, değişen ekonomik ve siyasal koşullar siyasal gelişme kavrayışının çözülmesine yol açmış ve epistemolojik çerçevesini değiştirmiştir. Siyasal gelişme kavrayışı, ekonomi biliminin kavramlarından yararlanmış ve rasyonel seçim modelleri ve politika analizleri ile varlığını sürdürmüştür. Bu koşullar altında başlayan süreç, neoklasik iktisadın egemen olması ve yeni sağın yükselişe geçmesi ile birlikte neoliberal gelişme paradigmasının öncülüğünü yapmıştır. Soğuk Savaşın sona ermesi ise siyasal gelişme kavrayışını başka bir mecraya taşımıştır. Siyasal gelişme kavrayışı bundan böyle neoliberal gelişme paradigmasının belirlediği küreselleşme söylemi çerçevesinde gelişmiştir. Küreselleşme, piyasaları küreselleştirdiği gibi, demokrasiyi de küreselleştirmiştir. Demokrasi, bu dönemde de meşrulaştırma işlevi gören bir retorik olmuştur. Böylece, siyasal gelişme kavrayışının sürekliliği tarihsel koşullara ve ABD'nin değişen çıkarlarına uyarlanarak sağlanmıştır.
Düşünce, örgütlenme, eylem ve söylem ışığında antikapitalist müslümanlar

Bu çalışma 2012 yılı 1 Mayıs'ı ile popülerlik kazanan ve kamuoyunda Antikapitalist Müslümanlar olarak tanınan harekete dair bilgi boşluğunu etraflı bir çerçeve geliştirerek doldurmayı amaçlayan informatif bir metindir. Hareketin ismi ile doğrudan ilişkilendirilebildiği şekilde İslamcılıkla ve genel olarak siyasi yelpazenin solu ile ilişkileri; düşünce, örgüt yapısı, eylem ve söylemler üzerine yazım taraması yöntemi uygulanarak ele alınmıştır. Bu konu başlıklarının analizinde yarı-yapılandırılmış mülakatlardan da faydalanılmıştır. 1980 sonrası ortaya çıkan yeni iktisadi yapı ve buna bağlı gelişen yeni toplumsal sınıflaşmalara İslam referanslı bir muhalefet hareketi olma özelliği ağır basan grup, söz konusu başlıklara bakıldığında klasik İslamcı düşünceden çok daha farklı bir yerde konumlanmaktadır. Gerek kuramsal olarak gerek pratik olarak bir çeşit anarşizmi benimsemektedir. Özellikle muhafazakar kesimlere ciddi eleştiriler getiren grup ilave olarak sosyalist solun da Türkiye'nin toplumsal yapısını doğru analiz edemediği vurgusunu yapmaktadır. Muhafazakar/mütedeyyin kesimlerin özellikle eylemlerini merkeze alarak gündelik siyaset düzeyinde olumsuz yorumladığı hareketin düşünsel yaklaşımı da kapitalizme itirazları temelinde olmasa da yöntem ve öncelikleri itibariyle eleştirilmektedir. Üyeler, İslamcılıkta daha evvel ortaya çıkmış olan bir sosyal adalet söylemi ile yetinmeyip 'ortak mülkiyet, ortak otorite ve çokkültürlülük' olarak sistematize etmeye çalıştıkları düşüncelerini modern düşünce, gelenek ve batıni tasavvufi yorumların yardımı ile inşa etmektedirler. Grubun düşüncesinin özgün yanı bu fikirlerin İslami referanslarla ele alınmasıdır. Çalışmada ayrıca geliştirme çabasında oldukları bu yeni paradigma ve giriştikleri eylemlerin muhafazakar/mütedeyyin kesimlerde oluşturduğu izlenimler ele alınmıştır. 'Mahalleler arası geçişkenliği' sağlamayı amaç edinmiş grubun önündeki muhtemel engeller ve fırsatlar, siyasi taraflaşmalar/konumlanış ve düşünsel çalışmalar dikkate alınarak değerlendirilmiştir.
İktisadi ve siyasi yönleriyle bölüşüm: Türkiye'de1980 sonrası dönemdeki siyasi partiler örneği

Bölüşüm sorununun kapitalist sistemde liberal, muhafazakar ve sosyal demokrat değerleri temsil eden siyasi partiler düzleminde incelenmesini içeren bu çalışmada, Kıta Avrupası, Anglo-Sakson ve Türkiye'deki merkez sağ ve merkez sol siyasi partilerin, bölüşüme yönelik politikaları ortaya konulmaktadır. Kapitalist sistemde farklı siyasi görüşleri yansıtan siyasi partilerin, sistemin devamlılığını sağlamaya yönelik olarak gelir dağılımı politikasını farklı formlarda uygulayarak aralarında farklılaşmalar yarattıkları görülmektedir.
Kamu yönetiminde bürokratik dönüşüm: Türkiye Varlık Fonu örneği

Bürokrasi modern devletin var oluşundan beri kamu yönetimi disiplininin başlıca inceleme konularından biri olmuştur. Uzun bir tarihi geçmişşe sahip olan 'bürokrasi kavramı', geleneksel kamu yönetimi ile etkinlik kazanmış ve 1929 Ekonomik Krizi ve II. Dünya Savaşı sonrası ortaya konulan 'Refah Devleti' uygulamaları ile dünyada ses getirmiştir. 1980'li yıllarda geleneksel kamu yönetimi anlayışı ile örgütlenmiş kamu bürokrasilerinin etkisiz, verimsiz ve hantal yapılanmalar haline gelmesi sonucu yönetsel açıdan yeni arayışlar başlamış ve kamu sektörünün özel sektör gibi çalışmasını savunan Yeni Kamu İşletmeciliği ortaya çıkmıştır. 2000'li yıllara gelindiğinde ise YKİ'nin eksiklikleri tartışılmaya başlanmış ve Neo-Weberyen Devlet anlayışı birçok alternatif yaklaşımdan biri olmuştur. Tarihi seyri içerisinde, Osmanlı Devleti'nin son zamanları modernleşme çalışmaları ile sivil bürokrasi yükselişe geçmişştir. Cumhuriyetin ilk dönemleri ve özellikle tek parti dönemi bürokrasinin altın çağı olmuştur. Demokrat Parti ile başlayan çok partili hayat, sivil/askeri bürokrasi ve siyasiler arasında her dönem bir güç mücadelesine sahne olmuştur. Nitekim 1980 sonrası neoliberal akımla birlikte bürokrasinin gücü zayıflamış; 2000'li yıllara gelindiğinde Neo-Weberyen Devlet anlayışı çerçevesinde bürokrasiyi etkinleştirmek amacıyla atipik bir örgütlenme arayışına gidilmiştir. Söz konusu süreci örneklendirmek amacıyla Türkiye Varlık Fonu bu çalışmanın inceleme konusu yapılmıştır.
Ulus Gazetesi'ne göre 1969 genel seçimi ve Cumhuriyet Halk Partisi imajı

Milli mücadelenin fikirlerini iç ve dış kamuoyuna duyurabilmek maksadıyla 'Hakimiyet-i Milliye' gazetesi kurulmuştur. Bu gazetenin en önemli özelliği, Cumhuriyeti kuran kadro tarafından yönetilmesi ve çıkacak olan yazıların dikte edilmesidir. 'Hakimiyet-i Milliye' adıyla yayın hayatına başlayan gazete, 28 Kasım 1934 yılında 'Ulus' adını almıştır. Yayınlanmaya başladığı tarihten itibaren CHP'nin ideolojik anlayışını yansıtması hasebiyle onun yarı resmi yayın organı haline gelmiştir. Demokrat Parti'nin mirasçısı olan Adalet Partisi, 1965 seçimlerinde tek başına iktidara gelerek dört yıllık süre ile ülkeyi yönetmiştir. Bu süre zarfında iç ve dış politikada birçok siyasi olaylar yaşanmış ve 1969 Genel Seçimlerinde tekrar tek başına iktidar koltuğuna oturmuştur. Bu çalışmada Ulus gazetesinin tarihi süreci, gazetenin CHP imajı ve Ulus gazetesi perspektifinden 1969 Genel Seçimleri ile seçim sonuçları incelenmiştir.
Türkiye ve İran'ın dış yardım ve kalkınma stratejilerinin karşılaştırılması

Bu çalışma ile Ortadoğu bölgesinin iki önemli gücü olan Türkiye ve İran'ın dış ilişkilerinde yumuşak güç politikalarının etkisi incelenmiştir. Türkiye ve İran'ınhegemon bölgesel güç olma yarışında dış yardım politikalarını nasıl yönlendirdikleriele alınmıştır. Bu amaçla bölgesel güç, yumuşak güç, dış yardım ve resmi kalkınma yardımı gibi kavramsal analiz gerçekleştirilmiştir. Soğuk Savaş Dönemi sonrası dönemde iki bölgesel güç olan Türkiye ve İran'ın dış yardım politikaları incelenmiştir. Her iki ülkenin dış yardım kuruluşları, yardımların bölgesel dağılımı ve hedefleri doğrultusunda analiz gerçekleştirilmiştir.
Türkiye'de terör ve terör örgütlerinin sürekliliğine sebep olan faktörler: PKK örneği

Türkiye uzun bir süre çeşitli terör örgütlerinin hedefindeki bir ülke olmuş ve olmaya da devam etmektedir. Türkiye'ye yönelik en önemli terör saldırılarının başında PKK terör örgütü gelmektedir. PKK terörü gerek ekonomik olsun gerek insani olsun birçok yönden ciddi zararlara neden olmuş ve Türkiye'nin en büyük sorunlarından birini teşkil etmiştir. Türkiye, PKK terörüyle mücadelede önemli başarı sağlamıştır. Ancak bütün çabalarına ve gayretlerine rağmen etnik-ayrılıkçı terörü tamamıyla ortadan kaldırması mümkün olmamıştır. Bunun nedeni terör örgütlerini yaşatan ve hayatta tutan dış destek, önemli finans kaynaklarına sahip olmak, üye katılımlarının devamlılığı gibi birçok önemli faktörlerin PKK terör örgütü tarafından geniş kapsamlı bir şekilde kullanılması olmuştur. PKK, faaliyetlerini yürütmek ve sürekli hale getirmek için çeşitli kaynaklara yönelmek zorundadır. Çünkü terör faaliyetleri süreklilik gerektiren faaliyettir. Bu çerçevede PKK, devamlılığına etki edecek faktörlerden aynı anda hepsinden yararlanmaktadır. Bu bağlamda da Türkiye'nin PKK terörünü tamamıyla yok etmesi için PKK'nın bütün kaynaklarını kurutması gerekir. Ancak bu sayede terörün devamlılığının önüne geçebilir. Aksi takdirde teröre karşı tam anlamıyla başarı sağlamak hayal olacaktır. Bu çalışmada Türkiye'ye yönelik en büyük terör tehdidini oluşturan ve Türkiye'nin gündemini uzun süre meşgul eden bölücü terör örgütü PKK'nın kuruluşundan günümüze kadar sürekliliğini sağlayan etmenlerin neler olduğu incelenmiştir.
Poverty and corruption in Post-Soviet Russia: a comparison of Yeltsin and Putin eras

Bu çalısma, Boris Yeltsin ve Vladimir Putin dönemlerini karsılastırarakSovyet sonrası Rusya'daki iki temel sorun olan yoksulluğu ve yolsuzluğuincelemektedir. Bu amaca yönelik olarak her iki liderin döneminde ortaya çıkan siyasal ve ekonomik kosullar ve bu iki liderin uyguladığı belirli politikalar üzerinde durulmustur. Tezin temel argümanı hem Yeltsin hem dePutin dönemlerinde Rusya Federasyonunda ortaya çıkan yoksulluğun ve yolsuzluğun belirli kosullarının etkilesimli olarak analiz edilmesidir.
Türkiye'de kadınların siyasal temsiliyeti (2011-2018)

Yasalar açısından cinsiyet ve temsil ilişkisinde herhangi bir ayrıcalık söz konusu olmamasına rağmen, toplumun yarısını oluşturan kadınların siyasal alanda yeterince yer bulamadığı ve bu alanı erkeklerin inisiyatifine bıraktığı noktasından hareketle, 2011- 2018 yılları arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde bulunan siyasal partilerdeki kadın temsilini ele almayı amaçlayan bu çalışmada, siyasal partilerin karar organlarının, seçim dönemlerine göre adayların ve kazanan adayların cinsiyet dağılımları incelenmektedir. Siyasal partilerin karar alma mekanizmalarında, parlamentoda ve yerel yönetimlerdeki oranlar, kadınların siyasal temsilinin önündeki engelin sadece ideolojikyaklaşımdan ibaret olmadığını, siyasal parti yapılarının, eğitim eksikliğinin, yerleşmiş ataerkil kültürün ve onun ortaya çıkardığı toplumsal rollerin de bu tablonun oluşmasında büyük bir etkisi olduğunu işaret etmektedir. Çalışma nitel yöntem ve betimleyici yaklaşım kullanılarak oluşturulmuştur.