turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ankara ili Çankaya ve Altındağ merkez ilçelerinde mıhlama tekniği üzerine bir araştırma

Geleneksel üretimi yapılan takıların günümüzde giderek azalması bu konularda çalışmalar yapılması gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu araştırmanın genel amacı, Ankara ili Altındağ ve Çankaya merkez ilçelerinde uygulanan mıhlama tekniğinin ve kuyumculuk atölyelerinde mıhlama tekniği ile üretilen takıları ve mıhlama tekniğinde kullanılan araç gereçlerin araştırılmasıdır. Araştırmada Ankara ili Altındağ ve Çankaya merkez ilçelerinde bulunan mıhlama atölyelerinde çalışan ustaların bilgilerine başvurulmuştur. Giderek el işçiliği mıhlama ve mıhlamanın yapılışında kullanılan teknikleri araştırılmış, yapım aşamaları fotoğraflanmış ve 50 ürünün bilgi formu hazırlanarak belgelenmiştir. Bilgi formları tablolaştırılarak açıklanmış, sonuçlar sayı ve yüzde olarak ortaya konulmuştur. Ankara ili Altındağ ve Çankaya merkez ilçelerinde bulunan atölyelerde üretilen ürünlerde kullanılan mıhlama tekniğinin en çok sıvama mıhlamanın daha sonra tırnaklı mıhlamanın uygulandığı görülmüştür. Bu mıhlama çeşitlerinin çok kullanılmasının sebebi ise tekniklerin daha az işçilik maliyetinin olması, üretilen ürünlerin maliyetinin artmasından dolayı daha az maliyetli ürünlerin seçilmesidir. Ankara ili Altındağ ve Çankaya merkez ilçelerinde bulunun atölyelerde kullanılan mıhlama tekniğinin geçmişşte her bir çeşidi taşlı takılarda daha çok kullanılmıştır. Buna rağmen teknolojik gelişmelerle beraber yeni çıkan araç ve gereçler geleneksel olarak uygulanan mıhlama tekniğinin çeşitlerinin her geçen gün daha az kullanılmasına neden olmuştur.
Türk çini sanatı teknikleri ve mozayik tekniğinde üretilen çinilerin günümüz dekorasyonunda kullanımı üzerine öneriler

Kullanılan eşyaları süsleyerek onlara hoş bir görünüm kazandırmak insanların ilk arzularından biri olmuştur. Süsleme ve bezeme çini sanatını görsel anlamda ifade etmekle beraber, ayrıca özünde sanatsal bağlamda bir iç zenginliğinde bulunmaktadır. Çini üretiminde kullanılmakta olan birçok teknik vardır. Şunlardan yalnızca biri olan mozayik çini tekniği bu araştırmanın özünü oluşturmaktadır. Mozayik çini tekniği ile günümüz sanat ve dekor anlayışına yaklaşılmaya çalışılmış, bu konuda gerek uygulamalı çalışmalarla, gerekse çağdaş mimari bir mekan üzerinde örneklendirmelere gidilmiştir. Böylelikle günümüz sanat ve uygulama alanına katkı sağlamak amaçlanmıştır. Üç bölüm halinde sunulan bu çalışmanın, I. Bölümde; cini üretiminde kullanılan teknikler teknolojik özelliklerine göre sınıflandırılarak incelendi. II. Bölümde; mozayik tekniğinin gelişimi içinde kullanım alanları tesbit edildi, dekoratif anlamdaki yeri tartışıldıktan sonra dekorasyonla ilgili genel bilgiler verildi. III. Bölümde ise; mozayik tekniğinden yola çıkılarak oluşturduğum uygulamalardan örnekler verildi. Bu düşünceler ışığında çağdaş mimari bir mekanda kullanılmak üzere tasarımlar sunuldu. Sonuç olarak ; çini sanatı iyi bir gözlem ve köklü bir araştırmayla günümüz insanın beğenisine hitab eden bir yapıya kavuşturulması mümkündür. v
Eskişehir ili Mahmudiye ilçesi patik örücülüğü üzerine bir araştırma

El sanatlarının önemli bir kısmını oluşturan ve örgü sanatı içinde yer alan patik örücülüğü, bütün Türk El Sanatları'nda olduğu gibi Türk insanı duygu ve düşüncelerini doğa ile bütünleştirerek patiklere de yansıtmıştır. Araştırma, Eskişehir ili Mahmudiye ilçe merkezinde yapılmakta olan patiklerin özgün örneklerini tesbit ederek renk, desen, biçim, konu ve kompozisyon özelliklerinin belirlenmesi, yörede yapılan patiklerin tanıtılması amacıyla planlanıp yürütülmüştür. Araştırma yöresi olarak Eskişehir ili Mahmudiye ilçesi seçilmiştir. Araştırmanın materyalini, Mahmudiye ilçe merkezinde patik örücülüğü ile uğraşan 15-65 yaşlan arasındaki 60 bireyden alınan bilgiler ve bu bireylerde bulunan 42 adet patik örneği oluşturmaktadır. Araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde konunun tanımı, kapsamı, önemi, sınırlılıkları belirlenmiş, araştırma materyali ve yöntemi açıklanmış, konu ile ilgili yayınlarda özetlenmiştir. Bu bölümde yöre ile ilgili tanıtıcı bilgiler ve Mahmudiye'de patik örücülüğünün bugünkü durumu, ilçedeki önemi, kullanılan araç ve gereçler ayrıca kullanım alanları hakkında da bilgi verilmiştir. İkinci bölümde ise araştırma kapsamına alınan patiklerin renk, motif, konu gibi özellikleri tesbit edilerek gözlem fişleri oluşturulmuştur. Gözlem fişlerinden elde edilen bilgiler 42 adet fotoğrafları ile belgelenen patiklerin analizi yapılmıştır. Araştırmanın üçüncü bölümünde anket sonuçlarıyla elde edilen veriler, tablolar yardımıyla değerlendirilmiştir. Bu incelemeye göre; Mahmudiye ilçesinde genellikle evli bireylerin yaptığı patik örücülüğü, yaklaşık 5-40 yıl arasında devamlı olarak patik ören bayanlardan elde edilen verilerle incelenmiştir. Patik örücülüğünde temel araç beş şiş, yardımcı araçlar ise tek ucu sivri şiş, tığ ve makastır. Patik örerken kullanılan malzeme ise tüysüz piyasa yünüdür. 4-5 günde bir çift patik ören bireyler, desenli düz örgü tekniğini kullanmaktadırlar. Patiklerde yöreye özgü desenler uygulanmakta, bitkisel motiflerin ağırlıkta olduğu patiklerde nesneli ve figürlü motifler de görülmektedir. Aile bütçesine katkı amacıyla yapılan patikler, ilçe içinde satış alanı bulamamaktadır. Eskişehir'de bulunan birkaç tuhafiyede pazarlanabilen patikler, bireylere aylık 500. 000 TL - 2.500. 000 TL arasında gelir sağlamaktadır. Dantel örücülüğü, iğne oyası gibi diğer el sanatlarıyla da uğraşan bireyler, patik örücülüğüne daha çok önem vermektedirler. Yörede incelenen patiklerde en çok siyah ve beyaz renklerinin kullanıldığı, bununla beraber yeşil, kırmızı, mavi, sarı gibi renklerinde kullanıldığı dikkat çekmektedir. Araştırmanın dördüncü bölümünde, konu ile ilgili genel bir sonuca varılmaya çalışılmış, ayrıca teknolojinin ilerlemesi ve getirdiği yenilikler, geleneksel Türk el sanatının önemli bir bölümünü oluşturan patiklerin adet ve geleneğini, özgünlük ve estetik değerlerini de etkilemektedir. Yörede bilimsel araştırma teknikleri ile inceleme ve belgelemeye zaman geçirilmeden başlanılmalı, patiklerin zenginliği göz önüne alınarak ileriye dönük arşivleme ve kataloglama yöntemleri ile patiklerin özgün motiflerinin yaşatılması sağlanmalıdır. ıı
19 Mayıs Üniversitesi Samsun Meslek Yüksek Okulu Mimari Dekoratif Sanatlar Programı cam işleme teknikleri dersinin incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı, 19 Mayıs Üniversitesi Samsun Meslek Yüksek Okulu Mimari Dekoratif Sanatlar programı cam işleme teknikleri dersinin incelenmesi ve burada okuyan öğrencilerin dersten beklentileri ve aldıkları eğitim sonunda bu ders hakkındaki düşüncelerinin belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda belirtilen 19 Mayıs Üniversitesi Samsun Meslek Yüksek Okulu Mimari Dekoratif Sanatlar programı öğrencilerinden 30 kişi araştırmanın kapsamına alınmıştır. Görüşmede kullanılan anketler araştırmacı tarafından hazırlanmıştır. Elde edilen verilerin frekans ve yüzde analizleri yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler değerlendirildiğinde, Cam İşleme Teknikleri dersinin öğrenciler tarafından çok sevildiği görülmektedir. Program da yer alan derslerin tamamı öğrenciler tarafından ilgiyle karşılanmaktadır. Derslerde öğrenilen ürünlerle, piyasada bulunan ürünler arasında kısmen de olsa benzerlikler olduğu ve piyasadaki teknolojik yeniliklerin derslere yansıtıldığı tespit edilmiştir. Derslerde oluşturulan ürünlerin okul dışında ilgi gördüğü görülmüştür. Araç-gereçler teknolojik açıdan yetersizdir. Alınan eğitim iş hayatına kısmen uygundur. Derslerde yazılı kaynaklar olarak en fazla dergiler, broşürler ve mecmualar kullanılmaktadır. Cam işleme eğitiminde öğrencilerin yaratıcılıklarını kullanmaları çoğunlukla mümkün olmaktadır. Bu programda eğitim veren öğretim elemanlarının davranışları dersi çoğunlukla sevdirecek niteliktedir.
Kütahya seramiklerinde kompozisyon (19. yüzyılın ikinci yarısı - 20. yüzyılın ilk yarısı)

14. yüzyıldan itibaren Kütahya'da çini ve seramik üretimi yapıldığı bilinmektedir. 15. ve 16. Yüzyılda İznik çini ve seramik üretiminde en önemli merkezdir. Kütahya'da bu merkezi destekler tarzda üretimin varlığı yapılan kazılar sonucunda anlaşılmıştır. 17. yüzyılda İznik'de üretimin durması nedeni ile Kütahya bu konudaki tek merkez haline gelir. 18. yüzyıl özgün Kütahya tarzının geliştiği dönemdir. 19. yüzyılın ilk yarısında duraklayan üretim 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren canlanır. Araştırma konumuzu içeren bu dönemde üretilen seramiklerin, desenlerinde tasarım ilkelerinden yararlanıldığından söz etmek oldukça güçtür. Daha çok kopya etmek ve birkaç iyi örneğin en çok beğenilen taraflarını almak şeklinde eklektik bir desen anlayışı hakimdir. Kompozisyonlar titizlikle incelendiğinde özellikle İznik seramik ve çinilerinden etkilenildiğini bazılarında ise 18. yüzyıl Kütahya seramiklerinin izlerini görmekteyiz. Ayrıca mahalli etkiler taşıyan kompozisyonlardan dokuma sanatından esinlenerek üretim yapılmıştır. İznik çini ve seramiklerinden etkilenilerek üretilen örneklerin İznik çini desenleri ile bağlantılı ve İznik seramik desenleri ile bağlantılı örnekler olarak iki başlık altında incelenmiştir. Aynı grup içinde üzüm bezemeli ve balık pulu fonlu bezemeli örneklerde yer alır. 1 8. yüzyıl Kütahya seramiklerinden etkilenilerek üretilen örneklerde ise daha çok naif çiçekler, yapraklar ve noktalamalarla yapılan renklendirmeler etkilidir. Mahalli etkili örnekler, özgün Kütahya tiplerini oluşturmaktadır. Bu kompozisyonlar geometrik geçmeli, kıvrık dal geçmeli, yazılı ve Kütahya dönem karekteri taşıyan diğer örnekler olarak gruplandırılmıştır. Kompozisyon özelliklerini incelediğimiz örneklerin büyük çoğunluğunda maliyetin düşürülme kaygısı ve özensiz işçilik gibi etkenler üretimin kalitesini düşürmüştür.
Türk hat sanatında kompozisyon kurgusu ve geometrik altyapı

Geleneksel sanatlarımızın temel yapı taşları arasında yer alan hat sanatımız içerisinde yüzyıllar boyunca birbirinden kıymetli eserler verilmiştir. Şüphesiz bu gelişimdeki ivme Fatih döneminde 15. Yüzyılda başlamıştır. Bu bakımdan 15 -19. yüzyıllar arasında büyük bir kültürel mirası oluşturmuş hat sanatımızın tarihi gelişimi anlamak, eserler üzerinde estetik yorum yapabilmek için tarihi, kültürel sosyal gelişimini anlayabilmek elbette önemlidir. Bununla birlikte hat kompozisyonlarını günümüzün tasarım yöntemleri, yön birlikteliği, altın oran, denge, ritim- tekrar, optik denge, optik yanılsama gibi başlıklar altında da incelemek eserlere farklı bir estetik yorumu getirecektir. Bu açıdan keşfedilmeyi bekleyen eserler tasarım başlıkları altında incelendiğinde görülecektir ki, iyi tasarımda bir ya da birkaçının bulunması gereken özelliklerin tamamı: ritim- denge, yön birlikteliği, Altın Oran, gibi tasarım kurallarının ana başlıkları hat eserleri üzerinde hat literatüründe teoride kuramlaştırılmamış dahi olsalar pratikte uygulanmışlardır.
Burdur Bakibey Konağı süslemeleri

Bakibey Konağı 17. yüzyıl Osmanlı dönemi sivil mimarisinin gerek mimari yapısı gerekse süslemeleri ile Burdur'daki en güzel örneklerinden biridir. Döneminde önemli resmi fonksiyonu bulunan konak, yapı tekniği, kullanılan malzeme ve süslemeleriyle 17. yüzyıl Osmanlı Dönemi süsleme özelliklerini yansıtmaktadır. Konağın bilinen en eski tapu kaydı Baki Bey'in oğlu Reşit Bey üzerine olup, 1830 tarihlidir. Konak, taş temel üzerine ahşap ve kalın masif kerpiç duvarlardan iki katlı olarak inşa edilmiştir. Kullanılan yapı malzemelerinden dolayı zamanın yıkıcı etkilerine dayanamamış ve koruma altına alınmadan önce konağın bir kısmı yıkılmıştır. Yapının iç ve dış kısmında tezyini öğe olarak kalem işi, taş işçiliği, maden ve cam işçiği görülmektedir. Tezyinatta kullanılan kompozisyon planları simetrik, ulama, serbest çıkışlı panolar ve bordürlerdir. Süslemelerde bitkisel, hayvansal, geometrik, sembolik ve nesneli motiflerden oluşturulmuş kompozisyonlar göze çarpmaktadır. Konakta bulunan kalem işi süslemelerinin büyük bir kısmı restorasyon geçirerek günümüze ulaşmıştır. Süslemeler genellikle ahşap üzerine yapılmıştır ve motifler dönemin süsleme tarzını yansıtmaktadır. Araştırmanın giriş kısmında Burdur ili coğrafi durumu ve tarihçesi hakkında bilgiler verilmekte, konağın adını aldığı Baki Bey tanıtılmaktadır. Kuramsal temellerde, Burdur yöresi mimari özellikleri, Bakibey Konağı mimari özellikleri ve kullanılan malzemeler anlatılmaktadır. Bulgular kısmında konakta bulunan süslemelerin kompozisyon ve motif özellikleri açıklanmaktadır. Ayrıca, Bakibey Konağı ile benzerlik gösteren süslemelere yer verilerek karşılaştırmalar yapılmaktadır. Konak süslemelerinin mimari yapıdaki yerlerinin çizimleri, kullanılan motiflerin kanaviçeli desenleri verilerek, teknik, renk, motif ve desen özellikleri hakkında bilgiler yer almaktadır. Sonuç ve Öneriler kısmında ise araştırma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda önerilere yer verilmektedir. Ekler kısmında konağın restorasyon öncesi ve sonrası durumunu gösteren bazı fotoğraflar bulunmaktadır.
İran el halılarının sınıflandırılması malzeme, desen, renk özellikleri ve uluslararası ticaret ilişkileri

Halı kullanımı, en eski zamanlardan beri ihtiyacın ötesine geçerek bir nevi estetik ve güzellik anlayışının yansıması olmuştur. İlkel insanlar da yaşadıkları yeri döşemek için hayvan derileri ve bitkileri kullanmıştır. Meydana gelen gelişmeler ve insan hayatındaki yenilikler sonucunda dokuma makineleri, kumaş üretim atölyeleri ve makine halıları, yer kaplama ihtiyacını gidermiştir. Ancak insanlar eskiden beri yaşadıkları ortamlarda kıymetli el yapımı halı kullanmayı tercih etmişlerdir. El yapımı halıya gösterilen bu ilgi halı yapan sanatçıları çok çeşitli ve renkli halı yapmaya teşvik etmiştir. Alıcıların bu ilgisi devam ettiği müddetçe de değerli el yapımı halıların üretimi devam edecektir. İran halıları üzerine hazırlanan bu tezin amacı ; İran'ın halı geçmişşini araştırmak, İran halısının yapım aşamalarını incelemek ve İran'ın dünyada bu alandaki konumunu değerlendirmektir. İran halısı, zevk ve sanatın bir göstergesidir. Bu sanat kendine has renk, motif ve desenleriyle yüzyıllardan beri dünyanın en büyük müzelerinde güzellikleriyle parlarken İran medeniyetinin kültür ve sanat habercisi olmuştur. İran halısı, dünya piyasasında özel bir yere sahiptir. Bu tezde ilk olarak halı dokumanın alet, boya gibi üretim elemanlar ve motifleri araştırıldı. Değerli bir eser olan 'halı', en eski halinden başlanarak keşiflerle geldiği son noktaya kadar ele alındı.
Tekirdağ ili çeyizlerinde yer alan el sanatı ürünler

Araştırmada, kültürümüzün bir parçası olan çeyiz geleneğinde Tekirdağ örneği ele alınmış, çeyizlerde yer alan el sanatları ve hazır ürünler tespit edilerek, Tekirdağ iline ait çeyiz geleneğinin durumu incelenmiştir. Araştırmanın evrenini Tekirdağ il merkezinde ve köylerinde tespit edilen ve çeyizlerinde yer alan el sanatları örnekleri ile araştırmanın evreninde bulunan el sanatı ürünler örneklem olarak alınmış ve bu ürünlerin özellikleri hakkında bilgilere yer verilmiştir. Araştırma 5 bölümden ve 132 sayfadan oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmanın problemi ele alınmış, Türk kültüründe önemli bir yer tutan çeyiz geleneğinin, Tekirdağ ilindeki durumunu belirlemek amaçlanmıştır. İkinci bölümde Tekirdağ ili ve çeyiz kültürüyle ilgili genel bilgilerle, araştırmada yararlanılan literatür kaynaklarının özetlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde araştırmanın evreni ve örneklemi sayısal verilerle ifade edilmiştir. Verilerin toplanması ve analizi araştırmada izlenen süreç doğrultusunda ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Bulgular ve yorum bölümünde, Tekirdağ'da çeyiz geleneği ve çeyizde bulunan ürünler; ürünün cinsi, ürünün boyutları, uygulanan teknik, kullanılan renkler, kompozisyon özellikleri tespit edilerek fotoğraflarıyla birlikte ayrıntılı olarak ele alınmış ve bilgi formları üzerinde gösterilmiştir. Beşinci bölümde araştırma sonucunda elde edilen veriler ve öneriler araştırmacı tarafından ortaya konulmuştur. Tekirdağ çeyizlerinde bulunan el sanatları ürünlerinin çoğunluğunu işleme, örgü, dokumaların oluşturduğu bunun yanı sıra hazır ürünlerden; yorgan, takı, sandık, mutfak eşyası, beyaz eşya, mobilya takımlarının bulunduğu tespit edilmiştir.
Sepet örme tekniği ve sanatsal yorumlar

Sepet Örme Teknikleri tarihsel açıdan incelendiğinde kültürümüzdekizenginlik ilk bakışta dikkatleri çekmektedir. Ancak araştırmalar süresincekaynak sıkıntısı çekilmektedir. Bu tez araştırması ile Türkiye ve DünyaKültürlerinde sepet ve sepetçilik konusunda tarihsel bilgilere yer verilmiştir. Dünyadaki ilkel yapımı tekstil tekniği olan bu zanaat günümüzde halamekanikleşmeden ilk günkü haliyle devam ettirilmektedir. Sepet örme tekniği ilk insanın örtünme, avlanma, yiyeceklerini taşıma ve saklama gibi en temel özelliklerine cevap vermiştir. Daha sonra kullanılan teknikler ve ihtiyaçların sonucunda dokuma tekniğinin gelişimine bir basamak olmuştur. Tezin ilk bölümünde, sepetin etimolojik, tarihsel bilgilerine yer verilmiş ve dünyadaki ilk bulgular araştırılmıştır. İkinci bölümde Sepet örücülüğünde dünya üzerinde kullanılan materyaller, teknikler ve formlar incelenmiştir. Kültürlerarası etkileşimler bu bağlamda karşılaştırılarak ortak yönleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde Türkiye ve dünya sepetçiliğinin tarihsel gelişimi göz önünde bulundurularak günümüzdeki durumu tespit edilmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde ise sepet bir sanat eseri olarak incelenmiş, çağdaşsepet yorumları Lif sanatı platformunda değerlendirilmiştir. Lif sanatınıninsanın temel kültür uğraşlarından biri olduğu fikrinden yola çıkarak günlük yaşamla iç içe geçen lif sanatı aynı zamanda güzel sanatların yaratıcıaktivitelerinden biridir.
Osmanlı minyatüründe manzara

İnsanoğlu, varoluşundan bu yana bulunduğu her ortamda iletişim ihtiyacını çeşitli şekillerde gidermeyi başarmıştır. Zaman içerisinde kendisine farklı iletişim becerileri geliştiren insan, ilk olarak görsel iletişim becerilerini kullanarak, petroglifler vasıtasıyla duygu ve düşüncelerini yansıtma olanağı bulmuştur. Doğayla iç içe ve mücadelelerle varlığını sürdürmeyi başaran insanoğlu, elde etmiş olduğu hayatta kalma becerilerini kendinden sonraki kuşaklara görsel iletişim becerileriyle aktarmayı başarmış ve süreç içerisinde de bu becerisini geliştirmiştir. Kaya yüzeyi, mağara duvarları, yapraklar ve deri üzerine çizilen resimler; sosyal alanlarında değişip gelişmesiyle birlikte mimari yapıların duvarlarına ve el yazması eserlerin sayfaları arasına taşınmıştır. Tarihin canlı tanıkları olan bu minyatürlü el yazması eserler, üretildiği günden bugüne kadar birçok bilgi taşımışlardır. Elde edilen bu bilgiler ışığında Türklerin, Ön Türklerden başlayıp tarih sahnesine çıkışından Osmanlı Devletinin son dönemine kadar, Türk sanatçıların doğayı nasıl algıladıkları ve eserlerinde nasıl sentezledikleri ile ilgili bilgilere ulaşılmıştır. Bu kapsamda manzara resminin gelişim sürecine, tarihin hangi dönemlerinde ve kimler tarafından nasıl şekillendirilip hangi amaçlar için kullanıldığına değinilmiştir.
Amasya ili Suluova ilçesinde ve köylerinde bulunan yöresel başlıklar ve kıyafetler

Araştırmada, Amasya ili Suluova ilçesi baş süslemeleri ve kıyafetlerinin malzeme, renk, teknik özelliklerin, süsleme çeşitlerinin neler olduğu ekonomik ve turizme katkısı incelenerek özelliklerinin belgelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırma evrenini; Amasya ili, Suluova ilçesi ve 10 adet köyü, müze oluşturmaktadır. Örneklemi ise baş süslemesi ve kıyafetleri elinde bulunduran 20 adet aile ve müzede bulunan 12 adet baş süslemesi örneklem olarak seçilmiştir. Verilerin toplanmasında, literatür taraması yapılmış, bilgi formları ve görüşme formları kullanılmıştır. Bilgi formlarında örneklerin kullanım yeri, amacı, kullanılan malzeme, teknik, renk, boyutları ve kaynak kişi hakkında bilgilere yer verilmiştir. Görüşme formundan elde edilen veriler ise tablolara aktarılmış ve yüzdeleri alınarak bilgiler yorumlanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular şunlardır. Geleneksel baş süslemelerini halen kullanan kadınlara ulaşılamamıştır. Kullanılmış ve sandıklarda saklanmış olan başlıklar takılarak fotoğraflanmıştır. Günümüzde kullanımı kolay olan kıyafetleri ile Suluova ilçesi kadınları çoğunlukla kendi yaptıkları oyalı yemeni ve süslü başörtüleri ile kendilerini süslemektedirler. Araştırma bulgularına dayalı olarak; geleneksel baş süslemeleri ve giysiler giderek azalmaktadır. Geleneksel baş süslemeleri ve malzemeleri değişikliğe uğramaktadır. Geleneksel kültür zenginliklerimizin turizm açısından değerlendirilmesiyle ekonomik katkıda bulunmasına yönelik önerilere yer verilmektedir.
Dumlupınar Üniversitesi Kütahya Meslek Yüksekokulu Görsel Sanatlar programları bölümü uygulamalı takı teknolojisi programının incelenmesi

Araştırmada Dumlupınar Üniversitesi Kütahya Meslek Yüksek Okulu Görsel Sanatlar Programları Bölümü Uygulamalı Takı Teknolojisi programında verilenKuyumculuk eğitiminin araç-gereç, ürünlerin kullanım amaçları, kuyumculuğun estetik boyutları açısından incelenmesi ve burada eğitim gören öğrencilerin bu program hakkında görüşleri ve düşünceleri belirlenmiştir. Bu araştırmanın çalışma evrenini, 2005- 2006 öğretim yılında Dumlupınar Üniversitesi Kütahya Meslek Yüksekokulu Görsel Sanatlar Programları BölümüUygulamalı Takı Teknolojisi Programının I. ve II. Sınıf öğrencilerinin tamamı oluşturmaktadır. Bu programda eğitim alan 80 öğrencinin tamamı örneklem olarak seçilmiş, ayrıca örneklem seçilmemiştir. Bu araştırma kapsamında, bölümde eğitimini sürdüren öğrencilerin görüş ve önerilerini ortaya çıkarmak için anket formu kullanılmıştır. Anket formu ile elde edilen bilgiler tablo şeklinde verilmiş, öğrencilere ait görüş ve önerileri ile kişisel bilgileri frekans, yüzde ve ortalama olarak ortaya konulmuştur. Bölümde eğitimini sürdüren öğrencilerin görüşlerinin programla ilgili doğru sonuçlar ortaya çıkaracağı varsayılmıştır. Araştırma sonucunda1) Programda sürdürülen eğitimin, eğitime yardımcı araç-gereçlerin ve eğitimin yapıldığı atölyelerin alana yönelik temel eğitim için yeterli olmasına rağmen temel eğitim üzeri eğitim için eksik ve yetersizdir.2) Öğrencilere eğitimi verilen derslerin saatleri genel olarak yeterli olmasına rağmen çizim ve alana yönelik yardımcı derslerin saatleri yetersizdir.3) Öğrenciler dersleri sevmesine rağmen derslere motivasyonunu arttırıcıuygulamalar yetersizdir.4) Alana yönelik yeni geliştirilen ekipman, teknik ve ürünler eğitime fazlayansıtılamamaktadır. Buna paralel olarak alınan eğitim iş hayatına tam olarak uygun değildir.5) Programdaki derslerin içerikleri, çeşitliliği öğretim yöntemleri, ölçme-değerlendirme teknikleri amaçlara ulaşmadaki ihtiyaçları tam olarak karşılayamamaktadır. Araştırma sonunda ortaya çıkan sorunlara dayalı olarak araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.
Geleneksel dokumalarda koruma ve onarım prensipleri

Geleneksel Dokumalarda Koruma ve Onarım Prensipleri ana başlığı altında oluşturulan ve elde edilen bilgiler ışığında şekillenen tez üç ana bölümden oluşmaktadır. Koruma ve Onarım Kültürü adı verilen birinci bölüm 'Koruma ve Onarım, Koruma ve Onarımın Dünyadaki ve Ülkemizdeki Gelişimi, Geleneksel Dokumalarda Koruma ve Onarım Anlayışı' şeklinde üç alt başlıkta incelenmiştir. Geleneksel Dokumaların Korunması ve Onarılması adı verilen ikinci bölüm 'Geleneksel Dokumaların Yapısal Özellikleri, Geleneksel Dokumalarda Bozulmaya Neden Olan Etkenler ve Bozulmanın Engellenmesi İçin Alınması Gereken Önlemler, Onarım Öncesi Karar Verme Ölçütleri ve Teknik Analiz, Geleneksel Dokumaların Onarımı' şeklinde dört alt başlıkta incelenmiştir. Geleneksel Dokumaların Müzelerdeki Durumu adı verilen üçüncü bölüm 'Geleneksel Dokumaların Müzelere Kazandırılmasının Gerekliliği, Geleneksel Dokumaların Müzelerde Sergilenmesi ve Depolanması' şeklinde iki alt başlıkta incelenmiştir Sonuç bölümünde ilk olarak araştırma kapsamında elde edilen bilgiler toplu olarak ele alınmıştır. Ayrıca koruma ve onarım anlayışının geleneksel dokumalar üzerindeki etkisi üzerinde durularak yapılan yanlış uygulamalara dikkat çekilmiştir.