turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sağlık çalışanlarında iletişim becerileri

kurumların en önemli kaynağıdır ve çalışan insanların iletişim becerileri düzeylerinin yüksek olması hem kendilerinin mutlu olmasına hem de kurumların daha kaliteli hizmet sunmasına sebep olmaktadır. Etkin iletişim becerileri kendiliğinden var olan bir yetenek değildir, öğrenilebilir ve geliştirilebilir. Bu araştırmada amaç; kamu hastanesinde çalışanların iletişim becerilerini değerlendirmek, iletişim becerilerinin sosyo-kültürel özelliklere göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek ve meslek grupları arasında karşılaştırmasını yapmaktır. Araştırmada nicel araştırma deseni ve tanımlayıcı nitelikte bulgular ortaya konulmuştur. Araştırma, Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesinde uygulanmıştır. Araştırmanın evreni yaklaşık 2800 ve örneklem 462 personelden oluşmuş olup araştırmada basit rastgele örneklem yöntemi uygulanmıştır. Araştırmanın sınırlılığı ise araştırmada elde edilen bulguların sadece Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesini kapsamasıdır. Veri toplama aracı olarak yaş, cinsiyet, meslek, eğitim durumu vb. gibi çalışanlar hakkında bilgi toplamak için oluşturulmuş olan kısa bir 'Kişisel Bilgi Formundan'' ve Korkut (1996a, 1997) tarafından geliştirilmiş İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeğinden yararlanılmıştır. Araştırma verilerinin istatistiksel analizi için SPSS 22.0 paket programından yararlanılmıştır. Araştırmaya katılan 462 kişiden 112'si Başhekimlik personeli, 186'sı Sağlık Bakım Hizmetleri Müdürlüğü personeli ve 164'ü de İdari ve Mali İşler Müdürlüğü personelidir. İletişim becerileri ortalaması en yüksek 4,22 ile İdari ve Mali İşler Müdürlüğü personeli, en düşük ise 3,97 ile Başhekimlik personeli bulunmuştur. Meslek gruplarına göre araştırmaya katılanların %18,4'ü doktor, %26,4'ü hemşire/ebe, %5,8'i fizyoterapist, %13,9'u sağlık teknisyeni ve %35,5'i idari birimlerde çalışan personellerden oluşmaktadır. Evlilerin iletişim becerileri ortalamasının bekarların ortalamasından daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca en yüksek iletişim becerileri ortalaması 46 yaş ve üzerinde olanlarda olduğu görülmüştür. Yöneticilerin tutum ve davranışları iletişim becerileri açısından incelendiğinde tutum ve davranışların anlamlı bir farklılık gösterdiği görülmüştür. Araştırmaya katılanların mezuniyet durumu yönünden incelendiğinde lise ve dengi mezunlar ile yüksek lisans ve üzeri mezunların iletişim becerileri arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. 'Kurumda motivasyon artırıcı faaliyetler yapılıyor mu?'' sorusuna 'evet'' yanıtını verenler ile 'hayır'' yanıtını verenlerin iletişim becerileri arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Aylık gelir düzeyi incelendiğinde '1500-2500'' TL arasında geliri olanlar ile '6000'' TL ve üzeri geliri olanların iletişim becerileri arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Araştırma sonucunda genel iletişim becerilerinin yüksek olduğu, iletişim becerileri ortalamalarının yaş, cinsiyet ve medeni durum açısından anlamlı bir farklılık göstermediği bulunmuştur.
Sağlık hizmetlerinde kalite yönetimi açısından çalışan ve hasta beklentileri

Çalışma sağlık hizmetlerinde multidisipliner bir yaklaşım olan sağlık yönetimi açısından kalite yönetimini ve hizmeti sunanlarla birlikte bu hizmeti alanların beklentilerini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Günümüz koşullarında ortaya çıkan rekabet ortamı ve ekonomik/teknolojik koşullar hem hizmetin sunumu hem de hizmetten yararlınım tarafında büyük değişikliklere yol açmıştır. Bilgiye erişim, bilimde yeni buluşlar ve büyüyen pazardaki paydaşlar tercih edilme ve hizmetin sunumu/örgütlenmesi/değerlendirilmesi açısından etkili unsurlar olarak sayılmaktadır. Bu gelişmeler hizmetlerin kalitesinin güvence altına alınmasını ve geliştirilmesini zorunlu kılmaktadır. Çalışanların ve hizmeti alanların beklentilerinin karşılanması kalitenin yönetiminde ve geliştirilmesinde büyük önem taşımaktadır. Çalışma, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde anket uygulama yöntemi ile beklentileri ortaya koyarken hizmet kalitesini de ölçmektedir. Anket bilimsel açıdan güvenilirliği ve geçerliliği daha önceden kanıtlanmış ölçekler kullanılarak hazırlanmıştır. Poliklinik hastalarına yapılan çalışmada elde edilen bulgulara göre katılımcıların 60 yaş ve üzerine çıktıkça diğer alt grup yaşlara oranla kendi muayene olacağı doktoru seçme düzeyinin yetersiz olduğu tespit edilmiştir. Yatan hastalara yapılan çalışmada elde edilen bulgulara göre katılımcıların hasta odası ve çevresini genel olarak sessiz ve sakin bulmaları eğitim durumlarına göre mezuniyet seviyeleri yükseldikçe anlamlı bir fark bulunduğu tespit edilmiştir. Eğitim durumlarına göre hastalığımla ilgili ihtiyaç duyduğumda doktoruma ulaşabildim diyenlerin oranları da yüksek bulunarak, hastaların memnun olduğu tespit edilmiş ve bu düzeyler yeterli kabul edilmiştir. Çalışanlara yönelik yapılan çalışmada elde edilen bulgulara göre ise katılımcıların yönetim tarafından çalışanlara ödüllendirme mekanizmalarının işletilmesi demografik özelliklerin hepsine göre yapılan analiz sonucu yetersiz düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Kaliteli bilgiye ve hizmete ulaşmak için işinde uzman, mutlu, tecrübeli ve kalifiye sağlık profesyonellerine ihtiyaç vardır. Araştırma kısmında yer alan çalışanların beklentilerinin karşılanması ve memnuniyetlerinin belirlenmesiyle ilgili konularda farkındalığın yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bu durum çalışanların gerektiğinde kendilerini ifade edebildiklerini ve çalıştıkları kurumda olup bitenlerin farkında olduğunu da ortaya koymaktadır. Kaliteli hizmetin sunumu, hasta ve çalışan beklentilerinin karşılanması ve memnuniyeti kurum kültürü haline getirilmelidir. Çalışma ortamının yöneticiler tarafından da desteklenmesi son derece önemlidir. Çalışana değer verilmeli ve verilen değerin gösterilmelidir. Çalışanın kendini o kuruma ait hissetmesi, düşüncelerine önem verildiğini bilmesi, projelerinin desteklenmesi, yöneticilerin çalışanları tanıması, takdir edilmesi ve ödüllendirilmesi gibi durumlar hizmetin kaliteli sunumunda son derece önemlidir.
Hemşirelerde örgütsel sessizlik düzeyinin duygusal emek üzerine etkisinin araştırılması

Bu çalışmada hemşirelerde örgütsel sessizlik düzeyinin duygusal emek üzerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini Erciyes Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nde çalışan 950 hemşire oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemi %95 güven aralığında %5 hata payıyla 274 kişi olarak hesaplanmıştır. Örneklem grubunu basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen 250 (%91.2) hemşire oluşturmuştur. Araştırmada verilerin çözümlenmesi aşamasında, verilerin normal dağılıma uygunluğu histogram ve Q-Q grafikleri ve Shapiro-wilk testi ile değerlendirilmiştir. İlgili kurumlardan gerekli izinler alındıktan sonra veri toplama araçları araştırmacı tarafından gönüllü katılımcılara yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak uygulanmıştır. Araştırmada hemşirelere Oral ve Köse'nin çalışmasında, Grandey'in (1999), Brotheridge ve Lee'nin (1998) çalışmasından yararlanarak geliştirdiği ve hekimlerle gerçekleştirdiği tez çalışmasında kullandığı soruların Türkçe'ye çevrilmesiyle elde edilmiş olan Duygusal Emek Ölçeği ve Van Dyne'nin tarafından 2003 yılında geliştirilen, Şehitoğlu tarafından 2010 yılında Türkçe'ye uyarlanan Örgütsel Sessizlik Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen bulgular neticesinde hemşirelerin duygusal emek davranışı alt boyutları ile örgütsel sessizlik davranışı alt boyutları arasında; kabul edilmiş sessizlik alt boyutu ile yüzeysel davranış, derinlemesine davranış, duygusal çaba ve gerçek duyguları bastırma değişkenleri arasında pozitif yönde çok zayıf düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Savunma amaçlı sessizlik alt boyutunun derinlemesine davranış ve duygusal çaba değişkenleri arasında pozitif yönde çok zayıf düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Örgüt yararına sessizlik alt boyutu ile duygusal emek davranışının alt boyutları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.
Hastanelerde ISO 9000 uygulamaları ve hastanelerin finansal göstergelerine etkisi üzerine bir araştırma

Şahin, H. M., Hastanelerde ISO 9000 Uygulamaları ve Hastanelerin Finansal Göstergelerine Etkisi Üzerine Bir Araştırma, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Sağlık Kurumları Yönetimi Bilim Uzmanlığı Tezi, Ankara, 2004. Bu çalışmada hastanelerde ISO 9000 uygulamalarının mevcut durumunun ortaya konulması ve ISO 9000 uygulamalarının hastanelerin finansal göstergeleri üzerinde değişikliğe yol açıp açmadığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma belgelendirme öncesi ve sonrası dönemlere ilişkin yeterli veriye sahip tek hastane olan ve Türkiye'de ISO belgesine sahip olan ilk kamu hastanesi olan Sağlık Bakanlığı Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde yapılmıştır. Belgelendirme öncesi ve sonrası dönemde hastanenin finansal yapısı finansal bilgi, belge ve istatistiksel veriler çerçevesinde ele alınmıştır. Elde edilen verilerin yorumlanmasında Oran Analizi ve Eğilim Yüzdeleri Analizi yöntemleri kullanılmıştır. Genel sonuç olarak; belgelendirme çalışmasının hastane vizyonunu kısa vadeli finansal politikalardan uzun vadeli politikalara yönlendirdiği, kalitenin maliyet faktörünün ve hizmet üretiminde büyük ameliyat ve müdahaleli doğum gibi maliyeti yüksek ürünlere yönelme eğiliminin satış maliyetlerini artırdığı, ancak belgelendirme çalışmalarının genel yönetim giderlerinde de göreli olarak düşüş sağladığı kanaatine ulaşılmıştır.
Sağlık hizmeti sunumunda hastaların demografiközelliklerine göre hizmet kalite boyutları: Edirneİl Sağlık Müdürlüğüne bağlı yataklı tedavikurumlarında yatan hasta memnuniyeti üzerinebir inceleme

Bu çalışmanın amacı, Edirne İl Sağlık Müdürlüğü'ne bağlı yataklı tedavi hizmeti veren hastanelerde yatarak tedavi gören hastaların, hastaneden aldıkları hizmetlerle ilgili beklenen ve algılanan kalite düzeylerinin ölçülmesi olup, tanımlayıcı nitelikte bir araştırmadır. Bu amaç doğrultusunda hizmet kalitesinin boyutları ve hizmeti alanlara göre bu hizmetlerin önem dereceleri tespit edilerek, bu hastanelerin SERVQUAL puanları da incelenmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi, toplam üç hastanede hizmet alan toplam 252 yatan hastadan oluşmaktadır. Anket formundan elde edilen veriler öncelikle STATA 14.1 programıyla doğrulayıcı faktör analizine tabi tutulmuş; ancak, elde edilen istatistiki sonuçlar ölçeği geliştiren araştırmacının faktör boyutlarıyla uyumlu bulunmadığından SPSS 23.0 programıyla açıklayıcı faktör analizi gerçekleştirilerek beş faktör oluşturulmuştur. Bu faktörler temelinde toplam beş hipotez oluşturulup, yatan hastaların beklenen ve algılanan hizmet kalitesinden oluşan iki bağımlı değişkenin ortalaması karşılaştırılmıştır. Verilerin yorumlanması bakımından çalışmada sosyodemografik bilgilere ilişkin olarak betimleyici istatistik bulgularına, ölçeklerin güvenilirliğine ve ayrıca araştırmanın amacı olan beklenti-algı karşılaştırmasına yönelik analizlere de yer verilmiştir. Analizlerin sonucunda, öncelikle, beklenti ve algıya ilişkin SERVQUAL puanlarının büyük farklılıklar göstermediği bulgusuna ulaşılmıştır. Yatan hasta beklenti ve algıları temelinde gerçekleştirilen bağımlı değişken ortalama karşılaştırması testiyle, ankette yer alan ifadelere verilen yanıtlar doğrultusunda hastaların bu hastanelerden hizmet almaya başlamadan önceki beklentileri ve yataklı tedavi hizmeti aldıktan sonraki algıları arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadığı tespit edilmiştir.
Business process reengineering for the central sterilization unit and its application

Yüksek maliyetler ve düzgün kaynak kullanımı ihtiyacı nedeniyle birçok sağlık hizmeti sistemi hızla değişen çevrede hayatta kalmak zorundadır. Sağlık hizmetisistemlerinin hayatta kalmak ve verimli stratejik planlama gerektiren talepleri karşılayabilmek için iş süreçlerinin yeniden yapılandırılması arayışında olması kaçınılmazdır. İş süreçlerinin yeniden yapılandırılması kalite, maliyet, servis veya inovasyon gibi alanlarda dramatik ve sürdürülebilir iyileşmeler elde etmek için temel düşünceyi ve iş süreçlerinin radikaltasarımını temel alır. Yakın zamanda iş süreçlerinin yeniden yapılandırılması sağlık hizmeti sisteminde önemli role sahip olmuştur. Bu yazıda sağlık hizmeti sektöründeki -özellikle de merkezi sterilizasyon ünitesindekisisteminmodellenmesi için iş süreçlerinin yeniden yapılandırılması metodu tanıtılmakta, As-Is ve To-Be süreçler modellenmekte, tasarımlar ARİS üzerinde kıyaslanmakta ve çalışmanınperformansı incelenmektedir. Çalışmanın planı öncelikle iş süreçlerinin yeniden yapılandırılması metodlarının literatürde araştırılması, ardından önerilen metodolijininsunumu ve metodun bir devlet hastanesinde uygulanması ve son olarak sonuçların analizi ve çalışmanın sonlandırılmasıdır.
Bir devlet hastanesinde adli tıp uzmanı istihdamına yönelik matematiksel bir model çalışma

Senelik toplam poliklinik sayısı bir buçuk milyon, adli poliklinik sayısı yaklaşık altmış bin olan Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde adli muayene ve rapor işlemleri acildepartmanının karantina bölümünde gerçekleştirilmektedir. Adli muayene konusunda önemli bir yükü kaldıran bu hastanede 13 gün süre boyunca gözlemci olarak bulunulmuş ve çalışmada değerlendirilecek veriler not edilmiştir. Not edilen parametreler: uyruk, cinsiyet, olgunun geliş saati, olgu tipi, olgu tipine göre muayene için ayrılan süre, olgunun hastaneye geliş günü, olguyu muayene eden hekim sayısı, gönderildikleri bölgelerin dağılımı, tedavi amaçlı gelip, hastanede adli nitelik kazanan olguların sayısı, muayenesi için hekim seçimindekadın cinsiyet ayrımı yapan olgular olarak belirlenmiştir. Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden yola çıkılarak bu hastanede istihdam edilecekadli uzmanı sayısının optimizasyonu için elde edilen veriler çeşitli istatistik metodlar kullanılarak ortalama 7.25 olarak hesaplandı. Gerek İstanbul ilinde, gerekse Türkiye genelinde benzer hasta potansiyeline sahip tedavi kurumlarına da emsal teşkil edecek biçimde elde edilen verilerin bu hastanelere de uygulanabilir olabileceği düşünüldü.
İşe yabancılaşma ile sanal kaytarma arasındaki ilişki: Sağlık çalışanlarına yönelik bir araştırma

Sağlık hizmetlerinin sunumunda en önemli insan kaynağı olan sağlık çalışanlarının davranışları hizmet sunumunun kalitesini etkilemektedir. Tüm sektörlerde olduğu gibi sağlık sektöründe de kaliteli hizmet sunumu önemli bir yer edinmektedir. İşe yabancılaşma duygusu ve sanal kaytarma davranışları çalışan performansı ve hizmet sunumu kalitesi üzerinde olumsuz bir etki oluşturabilmektedir. Sağlık çalışanlarının iş tutumlarının sonuçları doğrudan hastalara yansır. Bu nedenle işine yabancılaşan ve vaktini iş dışı faaliyetlerden biri olan sanal kaytarma davranışı sergileyen sağlık çalışanlarının iş sonuçları iyi izlenmelidir. Literatür araştırıldığında işe yabancılaşma ve sanal kaytarma arasındaki ilişkinin incelendiği çok kısıtlı sayıda çalışma olduğu belirlenmiş, sağlık çalışanlarına yönelik bir araştırma tespit edilememiş ve bu çerçecede gerek literatüre katkı sağlamak, gerek bu konun sağlık çalışanları üzerindeki sonuçlarını belirlemek bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünde işe yabancılaşma kavramı, ikinci bölümde sanal kaytarma kavramı üzerinde durulmuştur. Son bölümde ise çalışma kapsamında elde edilen veriler SPSS 22.0 programı ile analiz edilerek bulgular sunulmuş ve değerlendirilmiştir. Bu bölümde değerlendirilen veriler bir devlet hastanesi, bir üniversite hastanesi, bir özel hastanede çalışan sağlık çalışanlarına yüz yüze anket yöntemi uygulanarak elde edilmiştir. Analizler sonucunda işe yabancılaşma ve sanal kaytarma arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.
Ümraniyede sosyal güvenlik kurumlarının verdiği sağlık hizmetinden yararlanma ve memnuniyet düzeyinin belirlenmesi

ÜMRANİYE'DE SOSYAL GÜVENLİK KURUMLARININ VERDİĞİ SAĞLIK HİZMETİNDEN YARARLANMA VE MEMNUNİYET DÜZEYİNİN BELİRLENMESİ Bu araştırmada veriler Ümraniye ilçesi Atatürk mahallesinde yaşayanlar arasında, son üç ay içerisinde Ümraniye'deki sosyal güvenlik kurumlarrmn vermiş olduğu sağlık hizmetinden yararlanma ve memnuniyet düzeyinin belirlenmesi amacıyla; 07 .07.2002- 12.07. 2002 tarihleri arasında sistematik örnekleme yöntemi ile belirlenen 356 hanedekilerle yüz yüze görüşmeler yapılarak veriler toplandı. Araştırmaya katılanların sosyal güvencelerine göre gruplandınldıklannda; %77.8'inin bir sosyal güvencesi olduğu, %22.2' sinin hiçbir sosyal güvencesi olmadığı, son 3 aydır %48.8'inin bir sağlık kuruluşuna başvurduğu %5 1.2' sinin ise bir sağlık kuruluşuna başvurmadığı tespit edildi. Başvurulan bu sağlık kuruluşlarından %48.8'inin kendi sosyal güvencelerine ait olan sağlık kuruluşlarına başvurdukları tespit edildi. Anayasamızın 60. Maddesine göre tüm vatandaşlarımızın sosyal güvenlik kurumlarından yararlanmaları gerekmekte ve bu hakkın sağlanması için gereken her türlü tedbirin alınması görevi de devlete verilmektedir (2). Çağdaş sosyal güvenlik kavramının hedeflediği risklerin çoğunluğu sağlıkla ilgili olup, sosyal güvenlik çerçevesine giren asgari yararlanımlar ise genel pratisyen bakımı, yataklı ve ayaktan bakım veren kuruluşlarda uzman bakımı, temel ilaçların sağlanması ve gereğinde hastane hizmetleridir (1). Bugün ülkemizde bulunan sosyal güvenlik kuruluşları; Sosyal Sigortalar Kurumu, Emekli Sandığı, Bağ-Kur, kamu kurum ve kuruluşlar ile bir kısım özel sandıklar ve yalnız sağlık konusunda sosyal güvenlik kuruluşu olarak çalışan Yeşil Kart sağlık güvence sistemi vardır (2). Yukarıda sayılan sosyal güvenlik kuruluşlarının finansal giderleri olanların ödemiş oldukları prim esasma göre çalışmaktadır. Genel sağlık sigorta sistemine geçilinceye kadarki dönemde, prim ödeyemeyecek kadar zor durumda olanların sosyal güvence primleri devlet tarafından karşılanmaya çalışılmaktadır. Bu yapılan araştırmada sosyal güvenceye ait kuruluşlara bağlılık düzeyleri ve bu kuruluşlardan alınan hizmetlerden memnuniyet düzeyleri araştırıldı.
Hastane yöneticilerinin yönetici işlevlerine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi

Araştırmanın amacı, hastane yöneticilerinin yönetici işlevlerine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesidir. Araştırmanın evreninin Ankara il merkezinde buluna hastanelerde çalışan hastane yöneticileri oluşturmuştur. Araştırma Eylül- Haziran 2007 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmada tanımlayıcı tipte olan veri toplama aracı olarak Prof. Dr. Ömer Peker'in Yönetici eğitimi kitabında yer verdiği anket kullanılmıştır. Araştırmada cinsiyet, yaş, eğitim durumu, yöneticilik görevi, yönetici olarak çalışma süresi, hastanenin yatak durumu, hastanenin türü ve mülkiyetine göre yönetsel işlevler ile ilgili görüşlerine başvurulmuştur. Yönetsel işlevler olarak karar verme, planlama, örgütleme, yürütme, iletişim, uyumlaştırma, lider yöneticilik, isteklendirme, halkla ilişkiler, denetleme, araştırma geliştirme olarak değerlendirilmiştir. Veriler, bilgisayara elektronik ortamda girilişinden sonra uygun istatistiksel analizler ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda hastane yöneticilerinin tüm personelin yetki ve sorumluklarını belirleyebilme, hastanedeki madde ve kaynakları verimli bir şekilde kullanma yüksek düzeyde önem verdikleri görülmüştür. Bunun yanında hastane yöneticilerinin en fazla lider yöneticilik işlevine ilişkin yeterlilik düzeylerinin birbirine benzediği görülmektedir. Hastane yöneticilerinin göreve atanma kriterleri belirlenirken bilgi, beceri ve eğitimi dikkate alınarak yapılması gerektiği söylenebilir. Ayrıca hastane yöneticilerinin yönetsel kararları verirken gerekli bilgi ve beceriye sahip olması gerektiği görüşünden yola çıkarak yönetici grubunun eğitiminin de gerekli olduğu söylenebilir.
Sağlık hizmetlerinin kullanımı açısından bireylerin ihtiyaç tespiti ve talebini etkileyen faktörler: Bir alan uygulaması

Bu çalışmanın amacı, bireylerin sağlık hizmeti talebinde ve kullanımında etkili olan faktörleri, sağlık hizmeti kullanma sıklıklarını ve demografik özellikleri ile bunlar arasındaki ilişkileri ortaya koymaktır. Bireylerin sağlık hizmeti talebini etkileyen faktörleri belirlemek; gerek sağlık hizmetlerindeki kalitenin nitelik ve nicelik açısından değerlendirilmesinde gerekse de sağlık yöneticilerine proaktif bilgi sağlaması açısından oldukça önemlidir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı; sadece kişilerin sağlık hizmeti almaya yönelik bireysel taleplerini etkileyen faktörleri ortaya koymak değil aynı zamanda artan rekabet ortamında hastane yöneticilerine kaynakların efektif kullanılması için rehberlik edebilmesi açısından katkı sağlayacağı düşülmektedir. Araştırma sonuçlarına göre; yaşlıların gençlere, evlilerin bekarlara, kronik bir hastalığı olanların olmayanlara, daha önceden bir ameliyat geçirenlerin geçirmeyenlere, düzeli olarak bir sağlık kuruluşuna gidenlerin gitmeyenlere ve sağlığı için alternatif tedavi yöntemlerine para harcayanların harcamayanlara göre daha fazla sağlık kuruluşlarına başvurdukları tespit edilmiştir. Ayrıca medeni durumun, eğitim düzeyinin, aylık kişisel gelir düzeyinin ve aile gelir düzeyinin, ekonomik düzey algısının, ailedeki birey sayısının ve başvurma sıklığının hastalanınca ilk olarak başvurulan sağlık kuruluşunun türünü etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak katılımcıların sağlık kuruluşu tercihinde etkili olan faktörler sorgulanmış ve sunulan sağlık hizmetinin temiz bir ortamda sunulması ve kaliteli olması, sağlık kuruluşunda teşhis ve tedavi için gerekli olan tıbbi cihazların olması, labaratuvar ve tahlil ünitelerinin yeterli olması, doktorların teşhis ve tedavi konusunda bilgi vermesi ve doktorların verdikleri sağlık hizmetinin güvenilir olması sağlık hizmeti talebini en fazla etkileyen faktörler olarak belirlenmiştir.