turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'nin yeni göç yönetiminin uyum politikaları bağlamında değerlendirilmesi

Bu çalışmada, öncelikle göç kavramının farklı tanımları ve çeşitlerine değinilerek, göç olgusunun tarihsel sürecinden bahsedilecek, entegrasyon ve uyum kelimelerinin terminolojik açıklamaları yapılacaktır. Ardından Türkiye'nin son yıllarda kabul ettiği kitlesel göç akını karşısında alınan önlemlere ve yeni göç sistemine değinilecektir. Türkiye'ye kabul edilen yabancıların Türkiye'deki statülerinden ve statülere tanınan haklardan söz edilerek, entegrasyon ve uyum arasındaki farktan söz edilecektir. Türkiye'de göç ve uyum bağlamında genel olarak yapılan değişikliklere ve projelere değinilecektir. Gerçekleştirilen uyum faaliyetlerinin yabancıların Türkiye'ye uyumunu ne derece etkilediği yönünde yoruma gidilecek ve yabancıların Türkiye'de bulundukları süre içerisinde devlete ve topluma uyum sağlama noktasında hangi aşamada olundukları konusunda yapılan anketlerden elde edilen bulgularla bilgi edinilecektir. Edinilen bilgiler çerçevesinde Türkiye'nin uyguladığı politikalarda hedeflerine ulaşma noktasında nerede olduğu ve yapılabilecekler hakkında yoruma gidilecektir. Bu çalışmanın amacı; göç olgusunu, gerçekleşen göç hareketleri karşısında ülkemizin ürettiği mevzuat ve uyguladığı politikaları ve izlenen politikaların göç eden toplumun, göç alan ülke toplumu ile uyumu hususunda ne derecede etkili olduğunu göstermek ve başarılı bir göç ve uyum sürecini yönetmek için hangi politikaların izlenmesi ve uygulamaların faaliyete geçirilmesi gerektiğini anlatmaktır. Bu çalışmanın önemi, uyum politikalarının geliştirilmesine katkı sağlayabilecek fikirler öne sürülecek olmasıdır. Bu çalışmanın yöntemi, sosyal bilimlerde veri toplama türlerinden olan anket yöntemidir. Anket yapılırken araştırmacının yönettiği geleneksel anket türü kullanılmış, sorular doğrudan kişilere yöneltilmiştir. Anket esnasında yöneltilen soruların amacı yabancıların kamu kurumları ile sorun yaşayıp yaşamadıklarını, dil bilgilerini, sosyal çevreye adapte olup olmadıklarını ve sosyo-kültürel aktivitelere katılım oranlarını tespit etmektir. Anket verilerinin yorumlanmasında SPSS sistemi kullanılacaktır.
Does humour need to be justified?: An inquiry on humour as political phenomenon

Bu çalışma mizah için meşrulaştırma sorusunu irdeler. Yaşamın vazgeçilmez unsurlarından biri olarak mizah barındırdığı güç unsuru açısından politik bir olgu olarak ele alınmıştır. Tezin savı politik bir olgu olarak mizahın ayrımcılık ve nefreti kışkırtmadığı ya da ayrımcı ve nefret dolu bir biçimde gerçekleştirilmediği sürece meşrulaştırılabilir. Mizahın politik niteliğine ragmen, politika mizahı haklı çıkarmak için bir ölçüt olamaz, daha ziyade mizah ahlak ilkelerine göre meşrulaştırılabilir ya da meşrulaştırılamaz. Bunun için, amaç mizahı meşrulaştırma araştırmasında evrensel bir değerlendirmeye ulaşılması amaçlanmaktadır. Bu amacı gerçekleştirmek adına öncelikle mizahın 'thick concept' olduğu kabulüyle, tanımlayıcı ve normatif düşünüşle kavramsallaştırılmıştır. Sonuç olarak, mizah uyuşmazlık, komik eylem, bir çeşit iletişim biçimi ve bir güç kullanımıdır. Bu tanımlayıcı özelliklere ek olarak mizah bir değer olarak hesaba katılmıştır. Asıl değer ve ikincil değer olarak mizah, hem pozitif hem de negatif olma durumuyla ilişkilendirilmiştir. Belirleyici özelliklerinin sonucunda, mizahın yaşamdaki yeri ve işlevleri psikolojik, sosyal, estetik ve politik alanlarda ortaya çıkmıştır. Politik işlevin diğer sonuçlar için kapsayıcı olduğu anlayışıyla, mizah güç kavramıyla yeniden göz önünde bulundurulmuştur. Böylece, her koşulda gücü barındırması bakımından mizah politik bir olgudur ve meşrulaştırma sorunsalı yalnızca mizahın ikincil değeri için geçerlidir. Bu bağlamda, mizah sonuçları ya da oluşum biçimi açısından haklı çıkarılabilir. Egoist, faydacı ve ahlaki çoğulcu görüşten hareketle, doğruya katkı ve mutluluğu artırma mizahı meşrulaştırma için gerekçe olabilirken, ayrımcılık ve nefret mizahın kısıtlanmasına yol açan sonuçlar olacaktır. Ancak mizah daha ziyade nasıl oluştuğuna göre haklı çıkarılabilir, bu bağlamda meşruluk kararı Kant'ın etik sistemi referans alan mizahçı tarafından verilecektir.
Çok partili hayata geçiş döneminde Ordu'da seçimler ve siyaset (1946-1950)

Demokrasi; halkın kendi kendini yönetmesi, halk iktidarına dayalı siyasal bir sistemdir. Bu siyasal sitem oldukça uzun bir tarihi süreç sonucunda meydana gelmiştir. Bu sürecin sonu olan 19 yy'da Avrupa'da halk seçimler yoluyla iktidarıbelirleyen en önemli güç haline gelmiştir. Aynı tarihlerde Osmanlı Devletinde de önemli gelişmeler yaşanmıştır. Halkın yönetimde söz sahibi olması için meclisler açılmış ve bu meclislerde her türlü meseleler görüşülmüştür. Bu gelişmeler meşruti yönetime geçmek için önemli adımlar olarak kabul edilmiştir. Tanzimat Fermanıylayeni bir dönem başlamış, bölgesel nitelikli meclisler açılmış ve ilk kez seçim esası getirilmiştir. Osmanlı Devleti yerelinde siyasal açıdan atılan bu adımlar parlamenter sisteme geçişte faydalı olmuş ve bu deneyimlerle meşrutiyet dönemine geçilmiştir. II. Meşrutiyet döneminin en önemli siyasi gücü ve seçimlerin belirleyicisi İttihat ve Terakki olmuştur. Cumhuriyet dönemine gelindiğinde ise hem ülke genelinde hemOrdu'da siyasete ve seçimlere yön veren ana aktör Cumhuriyet Halk Partisidir. Ordu'da parti örgütlenmesi oldukça geniş bir ağa sahiptir. Bu durum ülke genelinde ve Ordu'da 1946 yılına kadar böyle devam etmiştir. İkinci Dünya savaşından sonra ortaya çıkan sosyal, kültürel ve siyasi gelişmeler tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de etkisini göstermiştir. Savaş sonrası düzen içerisinde özgürlük, liberalizm ve demokrasi geniş ölçüde yayılmıştır. Türkiye'de bu yeni düzene ayak uydurmak için çok partili hayata geçmişştir. 1945 yılından sonra pek çok parti kurulmuştur. Bu partilerin en büyüğü ve kendini siyasi alanda kanıtlayanı Demokrat Parti olmuştur. Demokrat Parti ülke genelinde güçlenerek Ordu'da da şubesini açtı. 1946 yılına kadar iki kademeli olan seçim sistemi 1946 yılında tek dereceli olarak yapılmıştır. 1946 Genel seçimlerinde muhalefette kalan Demokrat Parti, gizli oy açıktasnif usulüyle yapılan 1950 seçimlerinde iktidarı eline almıştır. Böylece 27 yıllıkTek Parti hakimiyeti 1950 seçimleriyle son bulmuştur. Tüm yurtta olduğu gibiOrdu'da da partiler seçim propagandalarını yapmış ve seçimler büyük katılımlagerçekleştirilmiştir.
1980 sonrası yönetimde neo-liberal politikalar

Bu çalışmada, yönetim alanında büyük etkilere sahip olan liberalizm kavramı, ayrıntılı bir şekilde ele alınarak, tarihi gelişimi ve ülkeler üzerindeki etkileri de göz önünde tutularak değerlendirilecektir. Ülkemiz açısından önemli sayılabilecek gelişmelerin yaşandığı Osmanlı'nın son dönemleri ve Cumhuriyet'in ilk yıllarındaki serbestleşme hareketlerine kısaca değinildikten sonra, özellikle 1960 askeri müdahalesi, 1971 muhtırası ele alınacak ve konumuzun asıl içeriğini oluşturan 1980 harekatı ve Özal hükümetleri dönemi incelenecektir. Askeri müdahalenin ardından normale dönüş süreci, siyasi partilerin kurulması ve yapılan seçimler konumuz içeriği açısından önemli noktalardır. Ülkemiz liberalizmi açısından dönüm noktası olarak adlandırılan Özal Hükümetleri dönemindeki uygulamalar, ekonomik ve siyasi liberalizm açısından ayrı ayrı ele alınarak, eleştirel bir yaklaşımla değerlendirilecektir. Liberalizm özellikle batılı ülkeler tarafından kabul gören, en popüler ve en fazla taraftar toplayan yönetim tarzlarından biri haline gelmiştir. Dünyaya sırtını çevirmeyen ülkemiz, tamamen liberalizmi benimseyen bir tutum sergilemese de, sürekli kendi şartlarını da göz önüne alarak gelişim ihtiyacını gidermeye çalışmıştır. Yaşanan gelişmelere ve bu gelişmelerin ait olduğu dönemlere bakıldığında, en dikkat çeken dönemin Özal Hükümetleri dönemi olduğu görülmektedir. Turgut Özal, siyasi kimliği ve kabulleri ile liberalizmin gereklerini ülkemize en etkili şekilde uygulama şansı bulan lider olmuştur.
Fransa'da yaşayan Türklerin kurdukları dernekler ve Fransız yerel yönetimiyle olan ilişkileri: Corbeil-essonnes Türk kültür derneği örneği

Çalışmamız Fransa'da yaşayan Türklerin, kurmuş oldukları dernekleri ve bu derneklerin Fransız yerel yönetimleriyle olan ilişkilerini kapsamaktadır. Fransa'da bugün yaşayan Türk nüfusu 600 binin üzerinde ve Avrupa'da Almanya'dan sonra en çok Türk nüfusunun bulunduğu ülkedir. Bu yoğun nüfus beraberinde hemşerilik duygusu ile birlikte aynı dili konuşan, aynı inanışa inanan insanları, farklı bir ülkede, farklı amaçlarla bir araya getirmiştir. Bu odak noktasından hareketle çalışmamız, Paris bölgesinde kurulmuş Corbeill-Essonnes Türk Kültür derneğini hedef almaktadır. Derneğin kuruluş serüveni hakkında dernek başkan ve yönetim üyeleriyle birebir görüşme sağlanmıştır. Dernek üyeleri üzerinden yapılan anket çalışmasıyla, Türklerin dernekleşme faaliyetlerine yaklaşımlarını ve Türklerin Fransa'da dernekleşme faaliyetlerine bakış açısı hakkında bilgi edinme yoluna gidilmiştir. Çalışmamızın amacı Fransa'da yaşayan Türklerin, yeni nesillerine dernekleşme alanında yapılan faaliyetlerde, geçmişşten geleceğe yönelik bakış açısı ortaya koyabilmektir.
Laik siyasetin Türkiye'de çok partili siyasal hayata etkisi (1945-1971)

Din ve Siyaset ilişkisi Türkiye'de sıklıkla tartışılan konulardan biri olmuştur. Özellikle Diyanet İşleri Başkanlığı ve okullarda din eğitimi meselesi ile bir dönem yaşandığı iddia edilen din ve vicdan özgürlüğü ihlali tartışmaları önemli konu başlıklarıdır. Bu çalışmada da Türkiye'de 1945- 1971 yılları arasında laikliğin kapsamına giren konularla Türk siyaseti arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu yapılırken o dönem iktidarda olan partilerin politikaları, faaliyette olan partilerin de programları incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda Türkiye'de laikliğin 1945- 1971 yılları arasında çok partili Türk siyasetini etkileyen çok önemli bir unsur olduğu fakat bununla birlikte partilerin laiklik konusunda farklı görüşlere sahip olmadığı sonucuna varılmıştır.
Vakfa bağlı iktisadi işletmelerin vakıflara kar dağıtımı yapmaları durumunda gelir vergisi tevkifatı

Vakıflar kar amacı gütmeyen, gönüllülük esasına dayalı kamu hizmeti gören kuruluşlardır. Vakıflar sağlık, eğitim, kültür vb alanlarda çok büyük katkılar sağlarlar. Vakıflar bu faaliyetlerini devam ettirebilmek için gelire ihtiyaç duyarlar. Vakıfların ana gelirleri bağış ve yardımlardan oluşmaktadır. Vakıflar kurdukları iktisadi işletmeler ile ticari faaliyetin içinde yer alırlar ve amaçlarını gerçekleştirmek için ihtiyaç duydukları gelir kaynaklarına ulaşmaya çalışırlar. Vakıflar vergi mükellefi olmamakla beraber vakıf İktisadi işletmeler/kurumlar vergisi mükellefidir ve böylece haksız rekabetin önüne geçilmeye çalışılmaktadır. Bu çalışmanın amacı vakfa ait vakıf iktisadi işletmesinin vergi sonrası karı vakıf merkezine aktarmasının aslında bir kar dağıtımı ve transferi olmadığını, vakıfların amaçlarını gerçekleştirebilmek için vakıf iktisadi işletmelerinden beslendiğini, vakıf ve vakıf iktisadi işletmelerinin bir bütün olduğunu, devletin bir taraftan teşvik ve istisnalarla destek olurken, diğer taraftan gelir idaresinin iktisadi işletmenin vergi sonrası karın vakıf merkezine aktarılmasının tevkifatı gerektirdiğini söylemesi, uygulamadaki bu çelişkilerin ortaya konarak kamu hizmeti yapan bu kuruluşların bu sorunlarının çözülebilmesinin bir kanun hazırlanmasından geçtiğine dikkat çekerek bu önemli konunun görülmesini sağlamak.
Iran's Foreign Policiy Towards Afghanistan Since The Islamic Revolution

Bu çalışma İran'ın Afganistan'a yönelik dış politikasının sadece Humeyni'ninideolojik söylemlerine mi yoksa pragmatist dış politika anlayışına da mı dayandığısorusuna cevap aramayı amaçlamaktadır. Bu sorunun cevabını ararken AyetullahHumeyni' nin dış politika görüşlerine ve İran'ın Afganistan politikasının etkileyen önemli ulusalararası gelişmelere odaklanılacaktır. Bundan dolayı, bu çalışmada, İran'ın Afganistan politikasını analiz ederken bölümler Soğuk Savaş, İran İslam Devrimi, Sovyetlerin Afganistan'ı işgali, Afgan sivil savaşı, Taliban'ın yükselişi ve 11 Eylül gibi İran dış politikası için kritik olduğu kadar dünya siyaseti açısından da kritik olan uluslararası olaylara göre sınıflandırılmıştır. İslam Devrimi'nden sonra İran'ın dış politika söylemi Şah Pehlevi'nin batı yanlısı görüşlerinden Humeyni'ninideolojik kavramlarına ve Batı karşıtı görüşlerine dönüşse de, bu çalışmada, İran'ın Afganistan politikasının büyük ölçüde, İranlıların dış politikasını ulusal çıkarlarıüzerine kurmaya sevk eden ve İranı bölgesel güvenlik kaygılarına sevkedenuluslararası gelişmelere göre şekillendiği savunulmaktadır. Bu uluslararası gelişmeler çerçevesinde, bu tezin bir amacı da, İran'ın Afganistana yönelik dış politikasınınarkasındaki ideolojik ve etnik saik olan, Afganistan'daki Şii azınlık ile İranlılarıntarihi ilişkisini ortaya koymaktır. Ayrıca, ulusal çıkar ve güvenlik gibi realist yaklaşıma ait kavramların İslam Devrimi'nden önceki dönemlerde olduğu gibi İran'ın dış politikasında ön planda tutulmaya devam edildiği savunulmaktadır.
Politik aktörlerin politik iletilerinde kolektif kimliğin tasarımı ve araçsallaştırılması: DTP-BDP politik aktörlerinin iletilerinin içerik analizi

Bu tez çalışmasında DTP ve BDP'li politik aktörlerin kolektif kimliği araçsallaştırarak, milliyetçiliği politik iletişim faaliyetleri aracılığıyla tasarlayışının analizi amaçlanmaktadır. Çalışma kapsamında milliyetçiliğin tasarlanış sürecinde etkin olan öğelere, kolektif kimliğin politize ediliş biçimine değinilmiştir. Bu bağlamda Kürt kimliğinin tarihsel süreç içerisinde ve günümüzde ne şekilde politize edildiği, kolektif kimliğin politik bir davranışa yönlenme konusunda ne şekilde kullanıldığı ele alınmıştır. Kürt politik aktörlerin politik iletişim faaliyetleri aracılığı ile kimliği ne şekilde tasarladıkları ve bu tasarımlarda ön plana çıkan öğeler saptanmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda 2007 Genel Seçimleri, 2009 Yerel Seçimleri, 2011 Genel Seçimleri ve 2014 Yerel Seçimlerinden önceki iki aylık süre içerisinde; Hürriyet, Cumhuriyet, Zaman, Evrensel ve Özgür Gündem gazeteleri incelenmiştir. Farklı yayın kimliği ve politikalarından gazetelere yer verilerek objektif verilere ulaşılması amaçlanmıştır. Analiz çerçevesinde niceliksel ve niteliksel içerik analizi yöntemi uygulanmıştır. İncelenen gazetelerde Kürt sorunu ve Kürt kimliğine ilişkin gazete yazı türleri niceliksel olarak ele alınarak, konunun genel temsilinin ana hatları ortaya koyulmuştur. Niteliksel olarak ise Kürt politik aktörlerin iletileri üzerinden, ajandalarında ön plana çıkan öğeler, kolektif kimliğin belirginleşen unsurları ve milliyetçiliğin tasarımı içerik analizine tabi tutulmuştur. Analiz neticesinde politik aktörlerin iletilerinde kimlik ile politik yönelim arasında bir bağ kurulmaya çalışıldığı saptanmıştır. Politik aktörlerin iletilerinde kimliğe ait öğelerin, politik davranış için bir tür katalizör olarak tasarlanmaya çalışıldığı görülmüştür.
2014 yerel seçimlerinde Osmaniye'de yerel basının siyasal partilere yaklaşımı

Siyasal iletişim, insan yaşamının en önemli unsurlarından birisi olan iletişim ile güç ve iktidarı temsil eden siyaset kavramının birleştiği noktada ortaya çıkmaktadır. Seçim dönemlerinde ön plana çıktığı düşünülen siyasal iletişim, bireylerin yaşamlarının her anında gazete, televizyon, internet, dergi, sinema vb. medya araçları ile yüz yüze oldukları bir kavramdır. Siyasi aktörler ya da kurumlar görsel, işitsel, duyusal araçları propaganda, reklam, pazarlama gibi iletişim yöntemlerini kullanarak hedef kitleye veya seçmene ulaşıp onların siyasi tercihlerini ve algılarını etkileyebilmeyi ve yönlendirebilmeyi amaçlamaktadırlar.
The approaches of Turkish social democrats to the European Union

Türkiye ve Avrupa Birliği arasındaki ilişkiler ve bu süreci ilgilendiren güncel gelişmeler Türkiye'deki ekonomik, siyasal ve toplumsal dinamikler üzerinde doğrudan ve dolaylı etkileri olan önemli konulardır. Bu bağlamda Avrupa Birliği, Türkiye'deki politik tartışmaların da önemli bir konusu haline gelmiştir. Bu tez, Türk Sosyal Demokrasi Hareketi çerçevesi içindeki politik unsurların Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerinin belirlenmesi sürecindeki rolleri ve yaklaşımlarını analiz etmektedir. Bu tez, Avrupa Birliği ve Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerinin Türk siyasetinin, aynı zamanda bu ilişkilere önemli katkılarda bulunmuş en önemli unsurlarından biri olan Sosyal Demokratlar tarafından nasıl kavrandığı ve değerlendirildiğini anlama şansı sağlayacaktır.
Issue ownership in Turkish politics

Türk siyasi literatüründe sosyo-ekonomik bölünmeler ve bunların oy verme davranışı üzerine etkisini ölçen muhtelif çalışmalar vardır. Fakat, bu bölünmelerin parti politikalarına ve iletişim stratejilerine etkisini ölçen çalışma sayısı yok denecek kadar azdır. Konu sahiplenilmesi teorisi Batı da son yirmi yıldır sıkça çalışılan konuların başında gelmektedir. Bu teoriye göre siyasal partilere atfedilen köklü bazı karakteristik özellikler sadece bu partilerin seçmenler tarafından nasıl görüldüğünü değil, aynı zamanda partilerin bunların farkında olarak kurdukları iletişim stratejilerini de belirler. Bu tez konu sahiplenilmesi teorisinin Türk politikasındaki uygulanabilirliğine dair giriş niteliğinde bir çalışmadır. Tezin bulguları bu teorinin Türk siyasetinde de etkili olduğunu göstermektedir. Partilerin farklı konularda aldıkları pozisyonların zaman içinde daha belirgin hale geldiği saptanmıştır. Uzun vadeli konu sahiplenilmesi partilerin kendilerini ideolojik olarak konumlandırmalarına ve seçmene bu konumdan hitap etmelerine olanak sağlarken; belirgin konularda ortaya çıkan kısa vadeli konu sahiplenilmeleri seçmenlerin kararlarında etkili olmakta ve partilere de kısa vadede ekstra söylem manevra alanları kazandırmaktadır. Konu sahiplenilmesine dair ileride yapılacak kapsamlı araştırmalar Türkiye de parti politikaları ve seçmen davranışına dair bilgi birikimimizi daha da arttıracaktır.
Turkish military and the Republican people's Party (1960-1983)

Bu çalışmanın amacı 1960- 1983 yıllan arasındaki dönemde Cumhuriyet Halk Partisi ve Türk Silahlı Kuvvetleri arasındaki ilişkinin evrimini incelemektir. Bu inceleme yapılırken 1960, 1971 ve 1980 yıllarında gerçekleştirilen askeri darbelere odaklanılmasının sebebi bu darbelerin asker-sivil ilişkilerini büyük ölçüde açığa vurmasıdır. CHP ile TSK arasında oluşan ve 1970 lere kadar süren yakınlığın temelleri Kurtuluş Savaşma değin uzanmaktadır. Kemalist devlet ile büyük ölçüde özdeşleşen ve Cumhuriyet rejimini koruma ve kollama görevini TSK ile paylaşan CHP 1973te İsmet fi İnönü'nün ölmesiyle parti başkanlığına seçilen Bülent Ecevit'in liderliğinde Kemalizmden gitgide kopmuş ve Cumhuriyet rejiminin temel prensiplerine tamamen ters düşen bir konuma girerek geleneksel görevinden uzaklaşmıştır. Sonuç olarak 1980 askeri yönetimi 1960 dakinin tersine CHP ile TSK arasındaki yakınlığın tamamıyla bozulduğu gerçeğini yansıtmaktadır.
The Making and the crisis of Turkish social democracy roots, discourses, strategies

Bu çalışma, Türk sosyal demokrasisinin oluşumunu ve özellikle 1980'lerden bu yana yaşadığı krizi tarihsel bir bağlamda ele almaktadır. İncelenen siyasal ideoloji, Türk siyasal modernizasyonunun bir bileşeni olarak ele alınmıştır. Bu yanıyla Türk sosyal demokrasisi ulusçu ve yerel kimliği içinde kurucu devlet ideolojisiyle, Kemalizmle, sarmal ilişkisi yönünden değerlendirilmiştir. Bu bağlamda, kriz, anılan dönemlerde gelişen modernite krizinin bir uzantısı olarak çözümlenmiş, bu yanıyla da yapısall olarak nitelendirilmiştir. Tartışmanın yöntemsel uzantısı olarak Türk sosyal demokrasisi, dışsal ve içsel olmak üzere, iki temci aks üzerinde irdelenmiştir. Post-modernite ve küreselleşme tezin ayrıca irdelediği süreçler olarak belirirken, sonuç olarak, çalışma, Batı Avrupa'da sosyal demokrasinin yükselişini doğuran koşulların ve kuramsal yönelimleri çözümleyerek Türk sosyal demokrasisi için belli bir gelecek tasarımı sunmaktadır.
Dersim olaylarına dair aktüel tarihyazımının çatışmacı karakteri

Dersim Olayları hakkındaki tarih yazımı bu sürece egemen çatışmacı karakter ile dikkat çekmektedir. Bu çalışmada ilgili yazımın söz konusu karakteri üzerinde durulmuştur. Statik bir alan olarak Dersim'e dair eserlerin önsözleri, tematik bir alan olarak da önceden planlama tartışmaları ele alınmış ve çatışmacı boyutların altı çizilmeye çalışılmıştır. Önsözler bölümünde devlet odaklı ve Dersim odaklı iki eksen olduğu ifade edilmiştir. Her iki eksende de salt savunma güdüsüyle olguları ihmal edebilen eğilimler görülmüştür. Özellikle devlet odaklı anlatımların olayları kavramakta ve kabullenmekte zorlandığı tespit edilmiştir. Dersim ekseninin ise daha politik bir yaklaşım sergileyerek konuyu başka siyasi tecrübelerle birleştirerek anlatma eğilimi olduğu gözlenmiştir. Önceden planlanmışlık bölümünde, hem tarih yazımı hem de olaylar açısından farklı yorumlar yapılabileceği ifade edilmeye çalışılmıştır. Üç düzeyli açıklama tarzı ile daha analitik çıkarımlar yapılabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Buna göre başlangıç dinamikleri, süreç boyunca işleyen dinamikler ve trajik sonuca neden olan dinamikler şeklindeki bir ayrım ile çok daha sağlam bir açıklama yapılabileceği keşfedilmiştir. Ayrıca müzakere tecrübeleri ve bayındırlık yatırımları, literatürün işaret ettiği önceden planlamanın daha farklı bir niteliği haiz olduğunu düşündürmektedir. Sonuçta, tüm aktörlerin sürekli bir muhasebe gerçekleştirmesi, önsözler ve önceden planlama tartışmaları üzerinden gösterilmeye çalışıldığı gibi daha derinliğine anlama ve daha yapıcı bir yazım yapma imkanı sunmaktadır.
Voting age requirements in democracies: An analysis from a Dahlian perspective

Bazı teorisyenler ve politikacılar yaşa dayalı dışlamayı demokrasinin temel bir parçası olarak kabul ederlerken, diğerleri çocukların demokrasideki yerini onlarla 'yetişkinler' arasında var olduğu kabul edilen farklardan yola çıkarak açıklamaya çalışmaktadırlar. İkinci grupta yer alan teorilerden en önemlilerinden biri Robert A. Dahl'ın demokrasi teorisidir. Bu çalışma, oy hakkı meselesinde demokrasilerin 'çocukluk'-'yetişkinlik' ikiliğinin ötesine baktığını göstererek, seçme yaşı konusunu insanın olgunlaşmasına gönderme yapan tartışmalı terminolojiden kurtarmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla bu çalışmada, geçmişşte çeşitli grupları seçmen kitlesinden dışlamak için kullanılmış olan gerekçeleri sınıflandırmayı kolaylaştıran dört-aşamalı bir test önerilmektedir. Bu testin şartları, toplum üyeliği, çıkarların temsilinin gerekliliği, yetenek ve rejim istikrarından oluşmaktadır. Yaşa dayalı dışlamayı konu alan akademik ve politik tartışmalar, bu testin geçerliliği için bir istisna oluşturmamaktadır. Söz konusu tartışmalarda 'çocuklar'ın dışlanması da bu dört temaya gönderme yapılarak ele alınmaktadır. Seçme yaşının tarihi göstermektedir ki, 'çocuklar' politik hayatta önemli bir rol oynadıklarında, seçmen kitlesine kabul edilebilmektedirler. Bu gözlem, demokrasinin belirli bireyleri 'çocuk' oldukları için dışlamadığını, aksine, bu kişiler siyasi olarak pasif kalmaya devam ettikleri için demokrasinin onları 'çocuk' olarak sınıflandırdığını göstermektedir. Demokratik rejimler siyasi aktivizmi, Dahl'a göre demos'ta yer almanın temel şartı olan ahlaki otonominin olumlu bir işareti olarak değerlendirmektedirler. Öte yandan Türkiye, temsilin ve siyasi farkındalığın demokrasi için öneminden ziyade rejimin istikrarını korumaya verdiği tepeden inme önemle, bu demokratik yaklaşımdan ayrılmaktadır.
Designing the institutionalization of conflict resolution in Turkey: A strategic deployment process

Bu tezin amacı uyuşmazlık çözümünün Türkiye'dekurumsallaşmasının çeşitli yönlerini incelemektir. Bu amaçla, tezde ilk olarakuyuşmazlık çözümü disiplininin Kuzey Amerika ve Avrupa'da kurumsallaşma süreci analiz edilmiştir. İkinci olarak, uyuşmazlık çözümünün Türkiye'de olan ve/veya olası rolüne işaret etmek üzere, farklı uyuşmazlık alanları ele alınmıştır. Üçüncü olarak, uyuşmazlık çözümü yaklaşımının politika oluşturmaya uyarlanmasında bir araç olarak kullanılmak üzere bir model yaratılmıştır. Kentsel alanda arsa anlaşmazlığı örneği modele uygulanmıştır.