turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Refah sistemleri çerçevesinde iki ülke sağlık sisteminin karşılaştırılması ve Türkiye için öneriler

Bu çalışmada; neoliberalizm ile birlikte ortaya çıkan sağlığın sermaye tarafından bir birikim alanı olarak görülmesi ve devletin refah hizmetlerinden çekilerek bu alanın piyasaya bırakılması girişimlerinin toplumların sağlık düzeylerine, kamu sağlık harcamalarına ve sağlık sistemlerine etkileri araştırılmıştır. Bu kapsamda; bir ülkede uygulanan siyasal rejim ile toplumların sağlık düzeyi arasında bir ilişki olup-olmadığı, devletin sisteme müdahil olması ile sağlık alanının tamamen ve/veya kısmen piyasaya bırakılmasının ne gibi sonuçlara yol açtığı, neoliberal politikaların Avrupa refah devletlerine etkileri ile toplum sağlığını etkileyen temel faktörlerin gerçekte neler olduğu sorularına yanıt aranmıştır. Bu amaçla klasik liberal politikaların uygulandığı ve yüksek sağlık harcama düzeyine sahip ABD ile sosyalist politikaların uygulandığı ve görece olarak düşük sağlık harcama düzeyine sahip Küba sağlık sistemleri tüm yönleriyle; İngiltere-Fransa-Hollanda ve Türkiye sağlık sistemleri ise neoliberal dönüşümlerin etkileri bağlamında incelenmiştir. Yapılan araştırmalar neticesinde; bir ülkede uygulanan siyasal rejim ile sağlık çıktıları arasında bir paralellik bulunmadığı; tercih edilen siyasal rejime ve kişilerin gelir düzeylerine bağlı olmaksızın temel bir insan hakkı olan sağlık ihtiyacının devlet tarafından tam koruma altına alınması gerektiği, toplumların sağlık düzeylerinin yükselmesinde toplam sağlık harcamalarının tek başına yeterli olmadığı, sağlığın tıbbi olan ve olmayan tüm belirleyicilerine önem verilmesi gerektiği; neoliberal gelişmelerin pek çok Avrupa refah devletinde sağlık hizmetlerinin giderek kamu-özel ortaklığı şeklinde sunulmasına ve piyasalaşmasına neden olduğu sonucuna varılmıştır.
Hizmet kalitesinin servqual modeli ile ölçülmesi: İstanbul ili bir aile sağlığı merkezi örneği

Bireyin fiziksel, psikolojik ve sosyal sağlığının korunması, iyileştirilmesi ve sürekliliğinin sağlanması yolu ile toplumsal refah ve mutluluk düzeyinin artırılması amacıyla yürütülen sağlık hizmetlerinin sunumunda kalite önemli unsurlardan bir tanesidir. Sağlık işletmeleri sundukları hizmetlerin müşteriler tarafından nasıl algılandığını sürekli olarak değerlendirmekte ve elde edilen sonuçlar çerçevesinde iyileştirme faaliyetleri ortaya koymaktadır. Bu noktadan hareketle hazırlanan araştırmada İstanbul'da bulunan bir aile sağlığı merkezi tarafından sunulan sağlık hizmetleri kalitesinin SERVQUAL modeli çerçevesinde araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda 1000 kişiden oluşan örnekleme kişisel bilgi formu ile birlikte SERVQUAL ölçeği uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 22.00 kullanılmış olup, elde edilen bulgular %5 anlamlılık düzeyi ve %95 güven aralığında değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre sunulan sağlık hizmetlerinin fiziksel özellikler, güvenirlik, heveslilik ve güven faktörlerine ilişkin hasta beklentileri karşılanmamaktadır. Bununla birlikte sağlık hizmetleri kalitesinin empati faktöründe müşteri beklentileri karşılanmaktadır. Sosyodemografik özellikler açısından yapılan değerlendirme sonuçlarına göre algılanan güven lise ve üniversite mezunu katılımcılarda anlamlı şekilde yüksek iken, beklenen empati okur-yazar ve ilköğretim mezunu grupta daha yüksektir. Diğer taraftan düşük gelir düzeyindeki katılımcılarda güvenirlik ve heveslilik faktörlerine ilişkin beklentilerle birlikte beklenen hizmet kalitesi toplam puanı da yüksek bulunmuştur. Elde edilen bulgular çerçevesinde müşteri beklentilerinin karşılanması için hizmet kalitesi artırma çalışmalarının yapılması önerilmektedir.
Sağlık sektöründe toplam kalite yönetimi ve hasta memnuniyetinin istatistiki göstergelerle karşılaştırılması

Klasik görüşe göre sağlık hizmetlerinde kalite; sağlık hizmetleri sisteminin çeşitli öğelerinin standartlara uygunluk ya da mükemmellik derecesi olarak tanımlanmaktadır. Toplam Kalite Yönetimi'nin son yıllarda sağlık sektöründe önemi giderek yaygınlaşmaktadır. Bu doğrultuda sağlık sektöründe hizmetin bir bütün olarak iyileştirilmesi temel amaç olmalıdır. Günümüzde sağlık sektöründeki mevcut kalite sistemi gözden geçirilerek bu yapının Toplam Kalite Yönetimi anlayışıyla bütünleştirilmesi gerekmektedir. Çünkü Toplam Kalite Yönetimi, bir kuruluştaki faaliyetleri sürekli iyileştiren kurum çalışanlarının gönüllü katılımını sağlayan, hasta memnuniyetini esas alan, şikayetleri en aza indiren çağdaş bir yönetim stratejisidir. Sonuç olarak araştırma kapsamındaki hastanelerde TKY uygulamalarının yararı yadsınamaz düzeyde bulunmuştur. Denizli Devlet Hastanesi polikliniklerdeki hasta memnuniyet oranını yatan hastada yakalayamamıştır. Aynı şekilde Servergazi Devlet Hastanesi'nde yatan hastalardaki memnuniyet oranını polikliniklerde yakalayamamıştır. Her iki hastanenin de TKY kapsamında iyileştirmeye açık alanları mevcuttur. Tekden hastanesi ise henüz kalite belgesi almamış olmasına rağmen uygulamalarında başarılı bulunmuştur.
Astım olgularının Atatürk Göğüs Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde yatış süresi ve yatış uygunluğu yönünden incelenmesi

Arastırma, Atatürk Gögüs Hastalıkları Egitim ve Arastırma Hastanesi'nde 2005 yılında astım tanısı ile yatan hastaların hastanede ortalama yatıssürelerini etkileyen faktörleri ve yatıs uygunlugunu belirleyerek, hizmet kullanımının incelenmesi amacı ile yapılmıstır. AGHEAH kliniklerinde 1 Ocak- 31 Aralık 2005 tarihleri arasında astım tanısı ile yatan hastalar, arastırma evrenini olusturmustur. Arastırma verilerine ulasabilmek için hasta dosyaları, protokol defterleri ve çıkıs özetleri incelenmistir. Arastırmada hastalara ait yatıs statüsü, yas, cinsiyet, yatılanservis, ikamet yeri, ek hastalık bulunma durumu, astım yası, yatılan mevsim, sigara kullanma durumu gibi değişkenlerin ortalama yatıs süreleri üzerinde istatistiksel olarak anlamlı fark yaratıp yaratmadıgı ve hastaların yatıs uygunlukları incelenmistir. Arastırma sonucunda, astımlı hastalarda ek hastalık bulunma durumu, hipertansiyon bulunma durumu ve medeni durum ile ortalama yatıs süresi arasında istatistiksel açıdan anlamlı iliski bulunmuştur. Hastaların yatıs statüsü, yas, cinsiyet, ikamet yeri, yatılan servis, ve diabetes mellitus bulunmadurumları, yatılan mevsim, sigara kullanma durumu ve astım yası ile yatıs süresi açısından anlamlı bir fark bulunmamıstır. Hastalar yatıs uygunlugu açısındandegerlendirildiginde de %3,9'unun (7 hasta) hiçbir yatıs uygunlugu kriterinikarsılamadıgı belirlenmistir. Arastırma grubunun yası, ve yattıgı servis ile yatıs uygunlugu kriterleri arasında anlamlı bir iliski saptanmıstır. Astım tanısından yatıs sayısı, hastalık yası ile yatıs uygunlugu kriter puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark bulunmamıstır.
Hastane işletmelerinde finansal denetim ve bir örnek uygulama

Önder, Ö., Hastane İşletmelerinde Finansal Denetim ve Bir Örnek Uygulama, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Sağlık Kurumları Yönetimi Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2001. Bu çalışmanın amacı, finansal denetim standartlarını ve önemini literatür bilgilerine dayandırarak açıklamak, kamu ve özel hastanelerde görev yapan finansal yöneticilerin finansal yönetim faaliyeti yürütürken karşılaştıkları denetim olgularına ilişkin ilgilerini ölçmek, denetim standartları ile ilgili bilgi ve beklentilerini ortaya koymaktır. Araştırmada veri toplama amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen bir anket kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Adana'daki Sağlık Bakanlığı, Üniversite, Sosyal Sigortalar Kurumu ve 50 yatak kapasitesi üzerindeki Özel Hastanelerde bulunan toplam 94 finansal yönetici oluşturmaktadır. Beş bölümden oluşan anketin; birinci bölümü yöneticileri tanımlayıcı değişkenlerden oluşan sorulardan, ikinci bölüm işletme fonksiyonlarına göre ele alman finansal denetim kavramlarından, son bölüm ise denetim ile ilgili uluslararası standartlara yönelik kavramlardan oluşmaktadır. Anketteki sorular likert tipi ölçekle ölçülmüş ve '1' algılanan çok önemsiz cevap durumunu, '5' algılanan çok önemli cevap durumunu göstermektedir. Hastane finansal yöneticilerinin verdikleri cevapların ortalama skoru; pazarlama fonksiyonunda 4 .15; üretim fonksiyonunda 4 .32; finans fonksiyonunda 4 .26; denetim ile ilgili kavramlar boyutunda; 4.36 bulunmuştur. Gruplar arasındaki farklılıkları test etmek için parametrik test varsayımları yerine gelmemesi nedeniyle Mann - Whitney U testi ve Kruskal Wallis Varyans analizi uygulanmıştır. Bu çalışmada, finansal yöneticilerin denetim kavramlarının önemi üzerinde duyarlı olmalarına karşın, finansal denetim özellikle de denetim standartları ile ilgili bilgilerinin yetersiz olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Tip 2 diyabet hastalarında diyabet eğitimlerinin etkinliği

Amaç: Bu çalışmaya, diyabet merkezine başvuran 18-65 yaş arasında en az 1 yıldır tip 2 diyabet olan hastalar alınmış olup, diyabet eğitimlerinin hastaların diyabet hakkındaki bilgi düzeylerine ve diyabet seyrine etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Hastaların (n:42) diyabet eğitimleri öncesi diyabet hastalığı ile ilgili bilgi düzeyleri, açlık kan şekeri, HbA1c, kan lipitleri gibi parametreleri ölçülmüş, hastalara aylık olarak eğitimler verilmiş, 3 aylık sürenin ardından aynı parametreler tekrar ölçülmüştür. Bulgular: Diyabet eğitimleri ile hastaların diyabete dair bilgi düzeylerinde genel olarak anlamlı değişimler gözlenmiştir. Ayrıca hastaların BKI ortalamalarında 0,34 kg/m 2 azalma, açlık kan glukozunda ortalama 20,85 mg/dl azalma (p<0,01), HbA1c ortalamalarında %0,72 (p<0,05) azalma gözlenmiştir. Total kolesterol düzeylerinde 2,92 mg azalma gözlenmiştir. Hastaların LDL seviyeleri 2,55 mg olarak artış göstermiştir. Trigliserit düzeylerinde 14,71 mg düşüş gözlense de istatistiksel olarak anlamlı değişiklikler gözlenmemiştir (p>0,05). Sonuçlar: Diyabet eğitimleri tip 2 diyabet hastalarının biyokimyasal sonuçlarında ve bilgi düzeylerinde fark oluşturabilmektedir. Ayrıca hastane kalış süresi, hastane maliyetleri ve hasta komplikasyonları açısından bu çalışma sağlık politikalarına yön verebilir.
Nutrisyon, malnutrisyon ve nutrisyon desteği teknikleri

Nutrisyon ve malnutrisyon kavramları heterotraf bir organizma olan insan türü için yaşamsal öneme sahiptir. İnsanların yaşamlarını sürdürebilmeleri ve sağlık durumlarını koruyabilmeleri hususunda nutrisyon önemli bir faktördür. çalışmanın birinci bölümünde nutrisyon uygulamalarına gereksinim oluşturan bir faktör olarak malnutrisyon kavramı incelemiştir. çalışmanın ikinci bölümünde nutrisyon kavramı nutrisyonel uygulamalar bazında incelenmiş ve enteral ve parenteral nutrisyon uygulamaları irdelenmiştir. Nutrisyon konulu tez ve kaynakların sınırlı sayıda olduğu ülkemizde konuya bir katkı sağlamak hedeflenmiştir
Sağlık ihtiyaçlarının belirlenmesi: Sağlık statüsü ve sağlık hizmetlerine erişim açısından cinsiyetler arası bir karşılaştırma

Özkan, A., Sağlık İhtiyaçlarının Belirlenmesi: Sağlık Statüsü ve Sağlık Hizmetlerine Erişim Açısından Cinsiyetler Arası Bu çalışmada sağlık ihtiyaçları, sağlık statüsü ve sağlık hizmetlerine erişim boyutları çerçevesinde incelenmiştir. Çalışma, Afyon İli Merkez 8 No'lu Sağlık Ocağı hizmet bölgesinde gerçekleştirilmiştir. Bireylerin sağlık statülerini ölçmek için SF-36, hizmete erişimi ölçmek için ise bu amaca yönelik olarak geliştirilen anket kullanılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda, bireylerin herhangi bir sağlık sorununda ilk tercih ettikleri kurumun sağlık ocakları olduğu bulunmuştur. Bu kurumu tercih etme nedenleri arasında cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı farkın olmadığı tespit edilmiştir. Bireylerin hizmet alma ihtiyacı hissetmelerine rağmen bunu engelleyen faktörler incelendiğinde de cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamaktadır. Aynı şekilde son bir yıl içinde sağlık kurumlarına başvurmayan, ancak hizmet alma ihtiyacı hissetmelerine rağmen bunu engelleyen faktörler incelendiğinde de cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı farkın olmadığı tespit edilmiştir. Ancak, son bir yıl içinde sağlık kurumuna başvuran bireylerin yıllık sağlık kurumlarına başvuru oranları karşılaştırıldığında yaş ve cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmaktadır. Genel sağlık statüsü açısından bakıldığında; bireylerin cinsiyet, sosyal güvenlik durumu, eğitim ve gelir düzeyi ile sağlık kurumlarına başvurmaları açısından değişik boyutlarda istatistiksel olarak anlamlı farklılıkların bulunduğu tespit edilmiştir.
Yönetici hemşirelerde problem çözme ve karar verme becerileri

Yöneticilerde problem çözme ve karar verme becerilerinin gelişmesinin, insan kaynaklarının etkin kullanılması ve ekonomik avantajlar sağladığı bilinmektedir. Hemşirelik mesleğindeki yönetici konumundaki hemşirelerde, problem çözme ve karar verme becerilerinin gelişmesi, insan sağlığı ile doğrudan ilintili olan bu meslekte, uygulama sonuçları açısından hayati öneme sahiptir. Yönetici hemşirelerin ortaya çıkan problemler karşısındaki tutumları, problem çözme sürecindeki etkinlikleri ve problemi çözmeye yönelik karar vermeleri, insan sağlığı ve dolayısı ile insan hayatının devamı için önem taşımaktadır. Yönetici hemşirelerde problem çözme ve karar verme sürecinde yaşadıkları zorlukları belirlemek ve çözüm yolları geliştirmek amacıyla araştırma yapılmıştır. Bu araştırmanın evrenini İzmir ili Güney Bölgesi Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği bünyesinde yer alan üç Eğitim ve Araştırma Hastanesi, örneklemini ise yine bu hastanelerde yönetici olarak çalışmakta olan hemşireler oluşturmuştur. İzmir ili Güney Bölgesi Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği bünyesinde yer alan 15 hastanenin sadece 3 tanesi eğitim ve araştırma hastanesi olup, bu hastanelerde toplam 106 hemşire yönetici pozisyonunda görev yapmaktadır. Araştırma verilerinden %95 güven aralığında ve %5 hata payında sonuçlar alınabilmesi için, 89 yönetici hemşireye anket uygulanmış ve yönetici hemşirelerde problem çözme ve karar verme becerilerinin gelişimi ile bunları etkileyen faktörlerin belirlenmesine çalışılmıştır. Ayrıca, yönetici hemşirelerde problem çözme ve karar verme becerilerini etkileyen kişisel faktörlerin etki düzeyleri irdelenmiştir.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde yer alan hastaneler arasındaki rekabet şartlarına ilişkin durumun değerlendirilmesi

Bu çalışma, insanların ekonomik ve sosyal yaşamında kilit niteliğinde rol oynayan sağlık hizmetlerini ve bu hizmetlere ayrılan kaynakların büyük çoğunluğunu tüketen hastanelerin, etkili ve verimli hizmet vermelerine zorlayan rekabet olgusunun durumunu irdelemek maksadıyla hazırlanmıştır. Giriş bölümünü takiben, sağlık hizmetlerinin tanımı, sağlık hizmetleri harcamalarının durumunu, hastanelerin tanımı, hastanelere ve hekimlere ödeme modellerini, rekabetin tanımı, rekabet kanunu ve sağlık hizmetlerinde rekabet konularında bilgi verilmiştir. Sonuç bölümünde ise İstanbul Büyükşehir Belediyesi sınırlan içerisinde yer alan hastaneler arası rekabet şartlarına ilişkin durum değerlendirilerek sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesi için önerilerde bulunulmuştur.
Türk sağlık sektöründe rekabet gelişimi ve hastanelerin verimliliği ve kalitesi üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Sağlık hizmetleri piyasasında rekabet, 1990'lı yıllarda hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde yaygınlaşmaya başlamıştır. Gelişmekte olan ülkeler arasında olan Türkiye'de de sağlık reform hareketleri 1990 yılının başından itibaren başlamış ve birçok kavramı gündeme getirmiştir. Bu kavramlardan birisi de sağlıkta rekabettir. Yapılan çalışmalarda, rekabetin hizmet fiyatlarını düşürdüğü, kaliteyi iyileştirdiği ve hastane hizmetlerdeki ürün verimliliğini artırdığı tartışılmıştır. Bu çalışmada Sağlık Bakanlığı Yataklı Tedavi Kurumları İstatistik Yıllığı'ndan elde edilen veriler ile hastaneler arası rekabet düzeyi 1990- 2006 yılları arasında ayakta tedavi gören hasta sayısı ve yatan hasta sayıları için Hirschman Herfindahl Indeksi kullanılarak incelenmiştir. Ayrıca yıllar itibari ile değişen rekabet düzeyinin hastanelerin verimliliği ve kalitesi üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda rekabet düzeyinin yıllar itibari ile arttığı görülmüştür. Yılların, rekabet düzeyi ile ters orantılı olarak kuvetli bir ilişkiye sahip olduğu ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür. Rekabetin hastanelerin verimliliği üzerinde pozitif bir etkisinin olduğu, ancak hastanelerin kalitesi üzerinde aynı etkiyi göstermediği ve bunun istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur. Hastanenin bulunduğu coğrafi bölgeye, mülkiyetine ve türüne göre rekabet düzeyinde önemli farklılıklar olduğu ve bu farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur.
Türkiyede sağlık hizmetleri ve sağlık harcamaları

Dünyadaki bütün ülkeler, sağlıklı birey ve sağlıklı bireylerden oluşan bir toplum gerçekleştirmeyi hedef alır. Bir ülkenin ekonomisinin güçlü olması, ekonomik büyümenin sağlanıp sürdürülebilir kılınması için sağlıklı bir topluma sahip olunması gerekir. Sağlık ekonomisinin bugünkü gelişimi son yirmi yıla dayandırılabilir. Dünyada sağlık ekonomisinin gelişiminin ilk basamağı İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra 1950'lerden sonra ABD'de tıp fakültelerinde bağımsız bir ders olarak okutulmaya başlanması kabul edilmektedir. Türkiye'de ise sağlık sektörü dünyadaki gelişmelere paralel olarak gelişememiş ve yaklaşık 40 yıllık bir gecikme ile Türkiye'nin gündemine girebilmiştir. OECD ile karşılaştırılabilir çalışmalar ise 2000'li yıllarda olmuştur. En kapsamlı ilk sağlık politikası çalışması ise 1993 yılında yapılmıştır. Türkiye'de sağlık hizmetleri, 1982 Anayasası'nın 56. Maddesi ile devletin sunmakla yükümlü olduğu bir hizmet olmaktan çıkarılmış ve devlet ' herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi arttırarak, işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini' düzenlemekle görevlendirilmiştir. Türkiye sağlık konusunda güçlü yönlere ve fırsatlara sahipken; aynı zamanda zayıf yönlere ve tehditlere de sahiptir. Uyguladığı sağlık politikalarıyla bu zayıf yönleri güçlü yönlere ve tehditleri fırsatlara çevirmelidir. Çünkü sağlıklı toplum; nitelikli insan kaynağı ve dolayısıyla kalkınma için çok büyük öneme sahiptir.
Klinik liderlik ölçeğinin Türkçe geçerlik güvenilirlik çalışması: Niğde ili Kamu Hastaneleri Birliği örneği

Sağlık hizmetleri sistemi; bu hizmeti kullananlara güvenli, kaliteli ve etkili bir sağlık hizmeti sunmak için, yüksek düzeyde liderlik özellikleri gerektirir. Bu özelliklere ulaşabilmek için de mevcut sistem içerisinde maksimum düzeyde yaratıcılığa ve mevcut ihtiyaçlara cevap verebilecek tüm farklı liderlik yeteneklerine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu aşamada, sağlık hizmetleri sunumunda ana unsur olan klinisyenlerin sahip olduğu liderlik özelliklerinin ise, karar verme süreçlerine farklı bakış açıları ve çözüm önerileri getireceği düşünülmektedir. Klinik liderlik kavramı, lider rolü üstlenen klinisyenlerde bulunması gereken liderlik özelliklerini bir araya getiren bir kavramdır. Klinik liderlik; bir sağlık kurumu dahilinde, bölümdeki, birimdeki ya da kurumdaki klinisyenlerin, hastaya birebir hizmet sunumunun yanı sıra bu hizmet sunumunun çok daha iyi olması için gayret göstermesi ve bu gayretle politikaları, prosedürleri ve sistemleri değiştirme gücü ve yeteneğidir. Bu çalışmanın amacı; klinik liderlik ölçeğinin Türkçe geçerlik ve güvenilirlik çalışmasını yaparak bu ölçeği ulusal literatüre kazandırmak ve yine bu ölçek aracılığıyla, Türkiye kamu hastanelerinde görev yapan klinisyenlerin sahip olduğu klinik liderlik özelliklerini belirleyip değerlendirerek, bu özelliklerden hareketle politika yapıcılara ve hizmet sunucularına önerilerde bulunmaktır. Çalışmada, nicel araştırma yöntemlerinden birisi olan ölçek uygulama tekniği kullanılmış ve uygulama sonucunda elde edilen nicel veriler, yapısall eşitlik modeli ve hipotez testleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışma, Niğde ili Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği bünyesinde bulunan kamu hastanelerinde görev yapan hekim ve hemşireler üzerinde uygulanmış olup elde edilen veriler, LISREL 8.7 ve SPSS 20 programları ile analiz edilmiştir. Klinik liderlik ölçeğinin; Türkçe geçerlik ve güvenilirlik çalışması sonucunda iyi derecede uyum indekslerine sahip olduğu ve orijinal ölçekteki şekliyle, 5 boyut ve 40 sorudan oluştuğu ortaya konulmuştur. Yine, çalışma sonucunda; meslek ve çalışma birimi değişkenlerinin bir bütün olarak klinik liderlik özelliklerini etkilediği görülürken; yönetim ve klinik liderlik üzerine formal bir eğitim alıp almama değişkenlerininse klinik liderlik ölçeğinin bazı alt boyutlarını etkilediği belirlenmiştir.
Özel sağlık sigorta şirketleri çalışanlarının elektronik sağlık kayıtlarının gizliliği ve güvenliği hakkında görüşlerinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu araştırmada, kurumsal bilgi güvenliği perspektifinde, sağlık kurumlarının sürekli iletişim halinde olduğu özel sağlık sigorta şirketi çalışanlarının, elektronik sağlık kayıtlarının gizliliği ve güvenliği hakkındaki görüşlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bilgi güvenliği ölçeği ifadelerinden oluşan anket formu, Türkiye Sigortalar Birliği 2018 Ocak tarihli raporuna göre, sağlık sigortası alanında pazar payı en yüksek olan ilk 10 özel sağlık sigorta şirketinin provizyon, tazminat ve anlaşmalı kurumlar bölümlerinde çalışanlara uygulanmıştır. Bulgular: Çalışanların %95,7'si (n=68), sistem üzerinden ulaşılabilen en yaygın bilginin sigortalıya ait bilgiler olduğunu ve çalışanların %73,2'si (n=52) daha önce bilgi güvenliği eğitimine katıldığını belirtmektedir. Çalışanların bilgi güvenliği eğitimi alma durumuna göre bilgi güvenliği alt boyutlarından 'Güvenlik Politikası' ve 'Örgütsel Güvenlik' istatistiki olarak anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır (p<0,05). Bilgi güvenliği alt boyut puanları ile bilgi yönetim sistemi kullanım deneyim süresi arasında anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır (p>0,05). Bilgi güvenliği alt boyut puanları ile bilgi güvenliği VAS puanı arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır (p<0,05). Sonuç: Çalışanların, çoğunlukla bilgi güvenliği eğitimine katılmış olmaları sebebiyle üst yönetimin ve çalışanların bilgi güvenliğine duyarlı olduğu sonucuna varılabilir. Bilgi güvenliği için özel sağlık sigorta şirketleri tarafından uygulanan bilgi güvenliği politikaları kapsamında alınan önlemlerin etkili olduğu da gözlemlenmektedir.
Bir kamu hastanesinde doğum yapan hastaların taburcu olduktan sonra memnuniyetlerinin değerlendirmesi

Araştırmanın amacı doğum yapan bayanların doğum öncesi ve sonrası ile ilgili olarak kadın doğum servisinde hekimlerden, hemşirelerden, bakım ve tedaviden, bilgilendirme ve iletişimden duydukları memnuniyetin ortaya konması ve memnuniyet düzeyinin yaş, eğitim durumu ve sosyal güvence gibi değişkenlerle ilişkisinin değerlendirilmesidir. Bu amaçla İstanbul ilinde faaliyet göstermekte olan bir devlet hastanesinde doğum yapmış olan 100 kadın ile görüşme yapılmıştır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Hasta Memnuniyeti Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde Bağımsız Örneklem T-Testi ve ANOVA kullanılmıştır. Araştırma sonucunda genel hasta memnuniyetinin yaşa, eğitim durumuna, mesleğe, sosyal güvence türüne göre farklılık göstermediği fakat hastaneyi tekrar tercih etme durumuna ve servisten iletişim numarası verilme durumuna göre anlamlı bir farklılık gösterdiği belirlenmiştir.