turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cemal Bey'in Konya valilikleri dönemi

Konya, İzzet Paşa Hükümeti ile Tevfik Paşa Hükümetleri zamanında bütün Anadolu vilayetleri gibi İstanbul'a bağlıydı. Çünkü bu hükümetler döneminde herhangi bir fikir ayrılığı henüz ortaya çıkmamıştı. Fakat İtilaf Devletleri siyasi ve askeri baskılarla kendilerine boyun eğen hükümetler kurdurdular. Özellikle Ferit Paşa Hükümetlerini kendi emellerine hizmet ettiği için desteklediler. Ferit Paşa'nın Türk Milleti'nin istikbaline ters düşen kararlar vermesi üzerine Anadolu ve İstanbul arasında görüş ayrılığı meydana gelmeye başladı. Bu ayrılık kısa zamanda Kuva-yı Milliye Teşkilatına dönüştü. İstanbul Hükümetinin Türk Milleti'nin mukadderatı üzerinde verdiği kararları tanımayarak mücadeleye başladı. Böylece halk, Kuva-yı Milliye ve Padişah yanlısı olmak üzere ikiye ayrıldı. Milli Mücadele başlarında Konya'da da durum aynıydı. Fakat Kuva-yı Milliye'ye karşı olan kuruluşlar ve bunları destekleyenlerin çalışmaları sayesinde şehir İstanbul Hükümetine bağlı kaldı. Konya'nın Kuva-yı Milliye'ye karşı olmasında Vali Cemal Bey'in büyük rolü oldu. Halk arasında ektiği kötü tohumlar ve Mili Mücadele fikrine karşı amansız düşmanlığı ile dikkatleri üzerine çekti. Bu dönemde Konya'nın en büyük şanssızlığı ise Cemal Bey gibi ilerleyen yaşına rağmen enerjik, azimli, İstanbul'a yürekten bağlı, ileri derecede İtilafçı ve İngiliz yanlısı bir Vali'nin başta bulunmasıdır. Zaten o nedenledir ki, Konya Milli Mücadele'ye biraz daha geç iltihak eylemiştir. Cemal Bey, sadece Milli Mücadele'ye geç katılmamıza sebebiyet vermekle de kalmamış, ektiği düşmanlık tohumları Konya'dan ayrıldıktan sonra filizlenmeye başlamış ve isyan olarak ürünlerini vermiştir.
Marmara Bölgesi'nde Milli Mücadele'ye karşı çıkarılan ayaklanmalar

Türk halkı; Kişisel egemenliğe dayalı Osmanlı Devleti'nden millet egemenliğine dayalı Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuna kadar çok uzun ve mücadele dolu yıllar geçirdi. Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde birleşen Türk halkı, hem içte hem dışta düşmanlarla mücadele etmek zorunda kaldı. Dışta, yurdumuzu işgal eden emperyalist devletlerle bağımsızlık mücadelesi vermiş, içeride de saltanat yanlılarıyla ve saltanatın ve İtilafların kışkırttığı bazı bölgelerdeki Anadolu halkıyla mücadele etmiştir. Mustafa Kemal Atatürk'ün 19 mayıs 1919'da Samsun'a çıkmasıyla başlayan milli mücadele ateşinde Türk halkı; kadını, erkeği, yaşlısı, genci, çocuğu bir amaç etrafında toplanmıştır. Amasya Genelgesi'nde temelleri atılan, Erzurum Kongresi'nde uygulamaya geçen milli egemenlik ilkesi; 23 Nisan 1920'de Büyük Millet Meclisi'nin açılmasıyla resmiyet kazanmış, Türk devletinin adı konmamakla beraber, devlet gibi hareket etmeye başlamıştır. Büyük Millet Meclisi açıldıktan sonra, milli mücadeleye karşı ülkenin dört bir yanında hem emperyalist devletlerin, hem de bizzat İstanbul Hükümeti'nin kışkırtmalarıyla ayaklanmalar başlamıştır. Marmara Bölgesi'nde; Ahmet Aznavur, Kuva-i İnzibatiye, Bolu, Düzce, Hendek, Adapazarı ayaklanmaları başlamıştır. Özelikle İngilizlerin kışkırtmaları ve İngiliz yanlısı olan Damat Ferit Paşa Hükümeti'nin kışkırtmaları, bu ayaklanmaların başlamasında etkili olmuştur. Bir Osmanlı Paşası olan Ahmet Anzavur, Çerkez asıllı olup, İngilizler ve İstanbul hükümetinden destek alarak Çanakkale ve Karesi çevresinde, Kuva-i Milliye birliklerini etkisiz hale getirmeye çalışmıştır. Boğazlar Bölgesi'nin güvenliğini sağlayarak İtilaf devletlerine ve onların işbirlikçisi olan İstanbul Hükümeti'nin çıkarlarına hizmet etti. Osmanlı Devleti'nin bölgede asayişi sağlayamaması, o bölgede Arnavut, Rum ve Pomaklarla olan mücadeleler, bazı eşkiyaların kendilerini Kuva-i Milliye gibi göstermeye çalışmaları, bazı Kuva-i Milliye şeflerinin halka kötü davranması bu ayaklanmaların başlamasında etkili olmuştur. Ahmet Anzavur'un ayaklanmasında İstanbul merkezli Cemiyet-i Ahmediye'nin de desteği olmuş, İngilizlerden de yüklü miktarda paralar alınmıştır. Marmara Bölgesi'nde çıkarılan bu ayaklanmalar da Çerkez milliyetçiliği ön plana çıkarılmaya çalışılmış, ancak ayaklanmanın bastırılmasında yine bir Çerkez olan Çerkez Ethem'in Kuva-i Seyyare birliklerinin katkısı olmuştur. Güçlükle bastırılan bu ayaklanmalar, bir yandan Büyük Millet Meclisi'nin otoritesini artırırken bir yandan da askeri gücünü azaltmıştır. Ayaklanmacılara kanan bazı bölge halkı ekonomik ve dini istismarla kandırıldığını anlamış, Milli mücadeleye destek vererek hem içte hem de dıştaki düşmanlara karşı tek vücut haline gelmiş, Kurtuluş Savaşı'nın başarıyla kazanılmasına destek olmuştur.
İzmir sağlık tarihine bir katkı:'İzmir Etıbbasının Birinci İctima'ı '

Bu çalışma çerçevesinde İzmir Etıbbasının Birinci İctima'ı incelenmiş, değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu değerlendirmeler yapılırken başlangıçtan 1918'e Türk tıp tarihinin gelişimi özet halinde verilmiş; İzmir'de tıbbın gelişimi, dönemin azınlık ve Türk hastaneleri, salgın hastalıklar, karantina ve İzmir'de bulunan sağlık kurumları hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın konusu olan İzmir Etıbbasının Birinci İctimasında dönemin hastalıkları ve tedavi yöntemlerinden bahsedilmiş, uygulanan tedaviler ve tedavilerin sonuçları kaydedilmiştir. Ayrıca dönemin bulaşıcı hastalıkları incelenmiş olup bu hastalıkların hangi yollarla bulaştığına, hastalıktan korunmak için ne gibi önlemler alındığına ve tedavi sürecinde nasıl bir yol izlendiğine dair bilgiler verilmiştir. Bu çalışma, dönemin İzmir sağlık tarihini bilimsel veriler ışığında ortaya koymayı amaçlamıştır.
İnönü Döneminde Kemalizm: Değişim ve süreklilik (1938-1950)

İnönü dönemi, Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en tartışmalı konularından biridir. Bugüne değin döneme ilişkin pek çok çalışma yapılmıştır; ancak dönemi ideolojik değişim ve süreklilik bakımından inceleyen ayrıntılı bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada söz konusu dönemde devletin resmi ideolojisi konumunda olan Kemalizm'deki değişiklik ve süreklilik unsurları, teorik bir analizle değerlendirilmektedir. Atatürk dönemi, birçok kapsamlı reformun süratli bir biçimde gerçekleştiği devrimci bir dönemdi. Kemalizm'in temel çerçevesinde bu dönemde belirlenmişti. Ancak dönemin bir arayış dönemi olması sebebiyle, pek çok konuda yeni ilkeler doğrultusunda yapılacak uygulamalar tartışılmaya devam ediyordu. İnönü döneminin başından itibaren bu tartışmaları görmek mümkündür. Söz konusu tartışmalarda, Atatürk döneminin radikalizminin daha evrimci düşüncelerle dengelenmeye çalışıldığı görülmektedir. Bunun yanı sıra, radikalizm döneminde atılan bazı adımların aşırılığı da gündeme getirilmekteydi. Yine de Kemalizm'e muhalif olanların itirazları, tek parti döneminin sonuna kadar yeterince güçlü bir etki oluşturmadı. Çok partili hayata geçilmesinden sonra, Kemalist prensipler birçok açıdan tartışılmaya başladı. Bu tartışmaların önemli bir kısmının kökleri, tek parti döneminde bulunmaktaydı. İnönü liderliğindeki CHP'nin politikasıysa, devrim ilkelerini revize ederek korumak ve bu ilkeleri ihlal etmeksizin toplumdan gelen tepkilere cevap vermek şeklinde ortaya çıktı. Kemalizm'in yeniden formüle edilişinde, Kemalist prensiplerin, II. Dünya Savaşı sonrası konjonktürde yükselişe geçen liberal demokrasi ile milliyetçi muhafazakarlığın ve dünyadaki ve Türkiye'deki siyasal, sosyal ve iktisadi gelişmelerin etkileşiminin belirleyici olduğu söylenebilir. Sonuçta ortaya çıkan değişimse çok-katmanlı olarak okunmalıdır. Siyasal alanda kısmi bir liberalleşme yaşanırken, sosyo-kültürel alanda gerileme eğilimleri görülmekteydi.
Dilemmas of Turkish liberalism in the Early Republican period: Ahmet Ağaoğlu

Bu tez milliyetçi bir aydın olan Ahmet Ağaoğlu'nu aynı zamanda Erken Cumhuriyet dönemi Türk liberalizminin en önemli şahsiyetlerinden biri olması itibariyle incelemektedir. Ağaoğlu'ndaki liberal tutumun gözlendiği kavramlar, bu kavramlar da klasik liberalizmle bağdaşmayan ikilemler tezin inceleme alanını oluşturmaktadır. Bu çalışmada Ağaoğlu'nun Erken Cumhuriyet döneminde ileri sürdüğü liberal anlayış incelenerek, onun bu dönemde savunduğu liberal değerlerin temelinde klasik liberalizm ve onun değerlerinden ziyade liberal milliyetçiliğin var olduğu ortaya konacaktır. Tezimizin ana konusu olan Ahmet Ağaoğlu'nun Erken Cumhuriyet dönemindeki liberal çelişkilerinin aslında birer çelişki değil onun liberal milliyetçi tutumundan kaynaklanan özellikler olduğu ve Kemalist iktidar-entelektüel ilişkisi bağlamında değerlendirilebilecek çelişkilerinin de yine sahip olduğu bu eklektik ideolojisine dayandığı gösterilecektir.
Tarih araştırmalarına kaynak olarak Tan gazetesi

Ali Şükrü Bey'in büyük gayretleri neticesinde 20 Ocak 1923 tarihinden itibaren yayın hayatına başlayan Tan gazetesinin 8 Nisan 1923 tarihine kadar günlük olarak çıkmış nüshaların içerisinde yer alan olay, haber ve yazılar tetkik, tahlil ve tasnif edilerek kısaca özetlenmiştir. Yazıların tasnifinde, aynı nitelikteki haberlerin bir başlık adı altında toplanması düzenlemesine gidilerek özetin altına gazetenin sayısı, sayfa numarası, hicri ve miladi tarihi düşülmüştür. Ankara'da yayın hayatını sürdüren dönemin en önemli gazeteleri arasında yer alan Tan gazetesinde, verilen iç olaylardan Ankara, İstanbul, İzmir ile diğer vilayet ve yerleşim yerlerinde meydana gelen olaylarla Yunanistan, İngiltere, Fransa, Almanya, Bulgaristan, Amerika ve Rusya başta olmak üzere birçok dış ülkelerde meydana gelen olaylar, Lozan Konferansı müzakerelerinde müttefik devletler delegeleriyle Türk delegeleri arasında yapılan görüşmeler, Meclis içerisinde yapılan oturumlarda milletvekillerinin kanun tasarıları hakkında Meclis kürsüsünde ifa ettikleri konuşmalar, çeşitli iç ve dış hadiseleri aksettiren telgraf haberleri, maarif, kültür, sağlık, hukuk, askeri ve yeni Türk devletinin iktisat siyaseti ile ilgili haber ve yazılan, günün siyasi havasına göre neşredilen çeşitli mevzularla ilgili makaleler ve değişik konulara ilişkin haberler toplam on bir ana başlık ve kırk iki ara başlık halinde tanzim edilerek özeti verilmiştir.
Türkiye'de yeni ağırlık ve uzunluk ölçülerinin kabulü

Osmanlı Devleti'nde ve Cumhuriyetin ilk yıllarında ülkedeki ağırlık ve uzunluk birimleri standart değildi. Bölgeden bölgeye değişen ve farklılaşan ölçü birimleri gerek ülke içinde gerekse uluslararası ticari ilişkilerde önemli problemler meydana getirmekteydi. 1931 tarihli Ölçüler Kanunu ile ağırlık ve uzunluk birimleri standart hale getirilmiş ve önemli bir sosyal-ticari karmaşa ortadan kaldırılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti muasır medeniyetler seviyesine çıkmak için önündeki engellerden birini daha ölçü ve tartılarda değişiklik yaparak aşmıştır. Ölçüler Kanunu, halkın günlük hayatını doğrudan alakadar ettiği için sosyal alanda yapılan inkılapların en önemlilerinden biridir.
Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde Bulgaristan'daki bağımsızlık faaliyetleri (1878-1908)

Osmanlı Devleti hakimiyeti altında yaşayan Bulgarların bağımsız olmak için yaptıkları, dini, siyasi, ekonomik ve kültürel faaliyetler bu çalışmanın ana konusudur. Bu faaliyetlerin nedenleri Bulgarların Osmanlı hakimiyetine girişlerinden faaliyetlerin başlangıcına kadar incelenmiş, oluşum süreçleri ortaya konulmuştur. Bulgarların Osmanlı Devleti'ne karşı bağımsız olmak için yapılan faaliyetlerin temelinde bir Osmanlı'dan memnun olmama durumu söz konusu değildir. Zamanla şekillenen bu bağımsızlık düşüncesi Bulgarların Patrikhaneye karşı hareketlenmesi ile başlamış Balkanlarda meydana gelen gelişmelerin etkisi ve Rusya ve İngiltere gibi devletlerin müdahalesi ile Osmanlı Devleti'ne karşı bir hale dönüşmüştür. Bulgarlar, özellikle Rusya'da ve Rusya'nın yardımlarıyla Bulgaristan'da açılan okullarda yetişen aydınların faaliyetleri ile ulusal bir bilinç kazanmaya; bağımsız olmak için başta eğitim, kültür alanında daha sonra da siyaset alanında bağımsızlık düşüncesini yüksek sesle ifade etmeye başlamışlardır. Bulgaristan, Rusya'nın çabalarıyla 13 Temmuz 1878'de Berlin Antlaşması ile Osmanlı Devleti'ne bağlı bir prenslik haline gelmiştir. Din, eğitim, kültür ve siyaset alanında Bulgar çabaları 1908 yılında bağımsızlıkla sonuçlanmıştır.
Milli Mücadelede Pontus Rum sorunu (1918-1923)

Milli Mücadele yıllarında Karadeniz Bölgesinde Pontusçu faaliyetlerin araştırmasıyla, Türk İstiklal Savaşı'nın bir yönü daha incelenmiş olmaktadır. Bu büyük mücadele sırasında Kuzedoğu Anadolu sahilleri Pontusçu Rum çetelerinin ağır tehdidi altında bulunuyordu. Samsun şehri merkez olmak üzere Karadeniz kıyılarında, bağımsız bir 'Pontus Devleti' kurma hayali ciddi tehlikeler yaratmıştır. Pontusçu faaliyetler başta Yunanistan ve İtilaf Devletleri'yle Rum Ortodoks Kilisesi'nden büyük destekler görmüştür. Osmanlı Devleti'nin parçalanmasından sonra Anadolu'da asırlardır birlikte yaşadığımız azınlıklar isyan etmeye başladılar. Amaçları bağımsız bir devlet kurmaktı. Bu isyanlar Milli Mücadele'yi oldukça yıpratmıştır. Ancak Mustafa Kemal'in Samsun'a çıkışıyla başlayan mücadele, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin açılması ve merkez ordusunun kurulması ile Karadeniz'deki Pontusçu faaliyetler ortadan kaldırılmıştır.
Dünden bugüne Türk havacılık tarihi ve Eskişehir

Anadolu'nun en gözde ve modern şehirlerinden biri olan Eskişehir havacılık konusunda da Türkiye'de çok önemli bir yere sahiptir. Dünyada kuvvetli devletlerin hava kuvvetlerini inşa etmeye başladıkları zamanda ileri görüşlü bazı Türk devlet adamlarının çalışmalarıyla, ilk uçağın uçuşundan sadece sekiz sene sonra Türk Hava Kuvvetlerinin kurulması için ilk adımlar atılmıştır. Kurtuluş Savaşı'yla birlikte Eskişehir Batı Cephesi'nin en önemli üssü olmuştur. Cumhuriyet'in ilanından sonra ise Eskişehir hem askeri hem de sivil havacılık için önemini sürdürmeye devam etmiştir. Batı ve doğu olarak ikiye ayırabileceğimiz Türk Hava Kuvvetlerinin, Batı Kuvvet Komutanlığı olarak da adlandırabileceğimiz 1 nci Hava Kuvveti Karargahı Eskişehir'de konuşlanmıştır. Ayrıca 1 nci Ana Jet Üssü, 1. Hava İkmal Merkezi ve bir dönem NATO bünyesinde Hava Karargahı olarak kullanılan Birleştirilmiş Hava Harekat Merkezi de yine Eskişehir'de faaliyet gösteren Hava Kuvvetlerine ait önemli merkezlerdir. Günümüzde sivil havacılıkta Eskişehir bir marka olmuştur. Türk Hava Kurumuna ait olan İnönü eğitim merkezi her yıl yüzlerce yeni havacı yetiştirmektedir. Aynı zamanda Anadolu üniversitesinde Havacılık sektörüne kaynak olmak üzere, Havacılık Yüksek Okulu eğitimlerine akademik seviyede devam etmektedir. Sivil Havacılık sanayinde TEI ve Alp Havacılık gibi uluslarası projelere imza atmış büyük havacılık şirketleri de burada bulunmaktadır. İDünden Bugüne Türk Havacılık Tarihi ve Eskişehir? çalışması üç ana bölümden oluşmaktadır:Tezin birinci bölümünde genel olarak Türk Havacılık Tarihi incelenmiştir, ikinci bölümde ise Eskişehir'de havacılıkta yaşanılan tarihsel gelişmelerden bahsedilmiş ayrıca Eskişehir'de bulunan havacılıkla ilgisi bulunan şirket ve kuruluşlar tanıtılarak bunlar hakkında bilgiler verilmiş ve gelecekte Eskişehir'in havacılıktaki yerinin ne olacağı hakkında varsayımlarda bulunulmuştur. Çalışmaya bir sonuç yazısıyla son verilmiştir.
The New York Times gazetesi'nde Türk kadını (1923-1938)

The New York Times Gazetesi'nde Türk Kadını (1923-1938) isimli tezde; bahsi geçen yıllar arasında Türk kadınının geçirdiği değişimler ve bunun Amerikan basınında ki yankıları incelenmiştir. Tezin ilk bölümünde Osmanlı dönemindeki kadının durumu incelenmiştir. İkinci bölümde Erken Cumhuriyet Döneminde kadınların eğitimi, sosyal hayatı, çalışma hayatı ve giyim kuşamları ile birlikte yaptıkları aktiviteler incelenmiştir. Bu bağlamda The New York Times Gazetesi'nin bu olayları nasıl ele aldığı tartışılmıştır. Üçüncü bölümde ise Erken Cumhuriyet Döneminde KadınAktivitelerinden Sonuç bölümünde ise yukarıda bahsedilen haberler genel olarak değerlendirilmiştir.
Atatürk Dönemi dış politikası çerçevesinde Türkiye'yi ziyaret eden devlet başkanları ve heyetler

Lozan Antlaşması ile bağımsızlığını dünyaya duyuran Türkiye, ardından dünya siyasetinde yerini almak için 'yurtta barış dünyada barış' siyaseti ile hareket etmiştir. Türkiye, 1930 yılına kadar Lozan'da çözülemeyen sorunlar ile uğraşmış ve komşuları ile olan ilişkilerini düzeltmiştir. Bu çalışmaların 1930'lu yıllarda semeresini verdiğini, bu dönemde Türkiye'ye yapılan ziyaretlerden anlamak mümkündür. Atatürk dış ülkelere seyahat etmemiş, ancak pek çok devlet başkanını ve heyeti Türkiye'de kabul etmiştir. Bu ziyaretlere büyük önem verilmiş, bu yüzden de ziyaretçiler Türkiye'den memnun ayrılmışlardır. Yeni kurulan bir ülke olarak Türkiye, 15 yıllık bir süre içinde kendisini dünyaya kabul ettirmiş, yıllarca savaştığı devletlerle işbirliği yapmıştır. Bu bağlamda Türkiye'yi Atatürk döneminde ilk ziyaret eden Afganistan devlet başkanı olmuş, ardından sırasıyla Irak, Yugoslavya, İran, İngiltere, Ürdün ve Romanya devlet başkadan Türkiye'yi ziyaret etmiştir. Bu Ülkelerin devlet başkanlarının Türkiye'ye yaptığı ziyaretlerin bazıları resmi olmamakla birlikte, yapılan görüşmeler o ülkelerin Türkiye ile olan ilişkilerini önemli ölçüde etkilemiş ve daha sonraki yıllarda Türkiye'nin dış politikasına yön vermiştir. Yine Türkiye'ye bu dönemde, Yunanistan, Macaristan, Yugoslavya ve Romanya başbakanları olmak üzere sekiz başbakan, Rusya, Macaristan, Romanya, Yugoslavya, Afganistan, Irak ve İran'ın aralarında bulunduğu yaklaşık sekiz dışişleri bakanı, ayrıca pek çok bakan ve heyet gelmiştir. Türkiye, gelen bu ziyaretçilerine büyük önem vermiş çoğunu olağanüstü programlarla ağırlamıştır. Ziyaretçilerin birkaçı hariç hepsi önce İstanbul'a gelmişler, burada resmi törenle karşılanmışlar ve Ankara'ya hareket etmişlerdir. Ankara Palas Oteli'nde misafir edilen heyetler birinci günlerini mutat ziyaretler ve görüşmelerle geçirmişlerdir. Birinci günün akşamında, gelen heyetin şerefine ziyafet düzenlenmiş ve burada ziyaretin öneminin vurgulandığı konuşmalar yapılmıştır. Atatürk Türkiye'yi ziyaret eden heyetlerin çoğunu Ankara'da kabul etmiştir. Gelen heyetler Ankara'daki resmi temaslarını bitirdikten sonra İstanbul'da birkaç gün kalarak tarihi ve turistik yerleri gezmişlerdir. Bunun yanında ziyaretçilere, Cumhuriyet döneminde yapılan fabrika, okul, banka, sergi ve diğer faaliyetler de tanıtılmaya çalışılmıştır. Türkiye'ye yapılan bu ziyaretler, o ülkelerle olan ilişkilerin gelişmesinde ve daha sonraki yıllarda da Türkiye'nin dış politikasını belirlemede önemli rol oynamıştır. VII
İzmir Müdafaa-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti

Mondros Ateşkes Antlaşması'nm imzalanmasının ardından kurulan ilk cemiyet İzmir Müdafaa-i Hukuk-ı Osmaniye Cemiyeti'dir. 6 Kasım 191 8 'de İzmirli vatanseverler tarafından gayriresmi olarak kurulan Cemiyet'in beyannamesi Vali Tahsin Bey zamanında vilayete verildi. Wilson Prensiplerini meşru dayanak seçen İ. M. H. O. C, önceleri kayıtsız şartsız vatan savunmasını amaç edindi ve daha sonra da bazı üyelerin ısrarlarıyla bilimsel alanda çalışmalar yapmaya karar verdi. İzmir'in işgaline kadar çalışmalarına İzmir'de devam İ. M. H. O. C, özellikle Vali Nurettin Paşa zamanında önemli çalışmalarda bulundu. İtilaf Devletleri Yüksek Komiserlerine ve Osmanlı Hükümeti'ne muhtıralar vererek çeşitli broşürler yayınlayan İ. M. H. O. C'nin İstanbul'daki temsilcisi Nail Bey de çeşitli cemiyetlerle, İtilaf Devletleri temsilcileriyle temasta bulunuyordu. Bu sıralarda İtalyan temsilcisi Kont Sforza ile yaptığı bir görüşmede, İ. M. H. O. C tarafından oluşturulacak bir heyetin Paris Banş Konferansı'na gönderilmesini sağlamak üzere anlaştılar. İ. M. H. O. C 17 Mart 1918'de İzmir'de Milli Sinema'da Büyük Kongre'yi topladı. Kongre'ye Batı Anadolu'daki müftü ve belediye başkanları ile her kazadan ik, her livadan üçer delege katıldı. Kongre'den çıkan en önemli karar, İzmir'in işgali karşısında silahlı mücadele yapılması karandır. Kongre sonunda yine İtilaf Devletleri temsilcilerine verilmek üzere bir muhtıra oluşturulmuş, Batı Anadolu'da Türklerin nüfus, ekonomi, maliye bakımından diğer unsurlardan üstün olduğu vurgulandı. Büyük Kongre'nin ardından Önce Padişah ile görüşmek, ardından Barış Konferansı'na gitmek üzere oluşturulan heyetin Paris yolculuğu gerçekleşmedi. Nurettin Paşa'nın valilikten alınıp yerine İzzet Bey'in atanması ile İ. M. H. O. C'nin zor günleri başladı. Vali İzzet Bey, göreve başlar başlamaz İ. M. H. O. C'yi Bolşeviklik ve İttihatçılık ile suçlayıp kapanmasını sağlamak için çalışmaya başladı. Cemiyet, Vali'nin bu suçlamaları karşısında güç durumda kalmamak için bilimsel çalışmalarda bulunduklarını, hiçbir siyasi fikre hizmet etmedikleri konusunda özellikle İngiliz ve Fransızları ikna etmek zorunda kaldı. İzmir'in işgalinden bir gün önce kurulan İlhakı Red Heyeti, İzmir'in işgalinden sonra İ. M. H. O. C ile birleşti. İşgalden sonra İzmir'de çalışmak mümkün olmadığından İ. M. H. O. C'nin merkezi İstanbul'a taşındı. İ. M. H. O. C İstanbul'da da 75 milli mücadeleyi destekleyen bültenler dağıtmaya ve çeşitli broşürler bastırmaya devam etti. Smyrne Turque adıyla yayınlanan broşürün İstanbul'daki İtilaf Devletleri temsilcilerine verilmesi ve Avrupa'ya duyurulması da bu döneme rastlamaktadır. İstanbul'daki bazı gizli örgütlerle işbirliği yapan İ. M. H. O. C, birçok silah ve cephanenin kaçırılarak Anadolu'ya sevk edilmesine yardımcı oldu. Batı Anadolu'dan İstanbul'a gelen yetim, göçmen ve işsizlerin ihtiyaçlarını karşılamaya çalıştı. Bu konuda Darülfünun ve Kızılay'dan destek talep etti. 16 Mart 1919'da İstanbul'un resmen işgal edilmesiyle İ. M. H. O. C üyeleri Anadolu'ya geçerek milli mücadeleye katıldılar. İstanbul'da Cağaloğlu'nda bulunan İ. M. H. O. C merkezi kapandı. 76
Türk demokrasisinin gelişim sürecinde 1954 genel seçimleri

Bu çalışma, 1954 seçimlerinin Türkiye'nin demokrasi tarihindeki yerini belirlemeye yönelik bir çabadır. Seçim sürecinin nasıl bir siyasal mücadeleye dönüştüğünü ortaya koyarken, mücadelenin toplumla olan etkileşimini Demokrasi kavramı çerçevesinde ortaya koymaya gayret göstermektedir. Bu konunun incelenmesindeki temel dürtü, demokrasinin varlığının tek bir seçimle açıklanamayacağını 1950 seçimlerinin ardından gelen ilk seçimle, toplumun siyasal süreçte tercihleri ile nasıl bir rol üstlendiğini ortaya koymaktı. Çalışmada öncelikle Tek Partili döneme atıfta bulunulmuş, 1946 ? 1954 arası dönem değerlendirilmiş ve 1954 sürecine yoğunlaşılmıştır.
Ermeni tehciri ve alınan önlemler

Yüzyıllardan beri Anadolu coğrafyasında Türkler ve Ermeniler birlikte yaşadılar. On dokuzuncu yüzyıla kadar Ermeniler ile Türkler arasında iyi bir uyum vardı. Ancak on dokuzuncu yüzyıl sonlarına doğru yabancı devletlerin de müdahale ve kasıtlı olarak yürüttükleri zararlı politikalar Ermenilerin bazı zararlı faaliyetlere girişmesine zemin hazırladı. On dokuzuncu yüzyılın sonu ile yirminci yüzyılın başlarında Ermenilerin olumsuzu davranışları iyice arttı. Bu gerilim içerisinde Birinci Dünya Savaşı başladı. Savaş sırasında Osmanlı Devleti içerisinde yaşayan bazı Ermeniler dış devletlerden aldıkları destekle isyanlara ve bulundukları yerlerdeki Müslüman halka zulüm girişiminde bulundu. Savaşın devam ettiği sırada cephelerde savaşan Osmanlı Devleti bir de içeride Ermeniler ile mücadele etmek zorunda kaldı. Yaşanan olaylardan sonra Osmanlı Devleti Ermenileri savaşın daha az yoğunlukta olduğu ve düşmanla işbirliği yapmalarının pek mümkün olmadığı bir başka yere sevk etme kararı aldı. Bu sevk kararı ile zararlı eylemler içerisinde olan Ermeniler, Osmanlı toprakları içerisinde bir başka bölgeye göç ettirildi. Ermenilerin sevk edilmesi kararından sonra Osmanlı Devleti, sevkiyatın düzgün bir şekilde gerçekleşmesi için bazı önlemler aldı. Bu önlemler ile Osmanlı Devleti sevk olunan Ermenilerin; canlarını, mallarını, sağlıklarını korumayı hedefledi. Ermeni kadınları ve çocukları başta olmak üzere göç edecek olan Ermenilerin ihtiyaçlarını ağır savaş koşullarında dahi görmezden gelmedi. Çalışmamda sevk olunan Ermenilerin iaşeleri, iskanları, sağlıkları ve geride bıraktıkları malların düzenlenmesi konularında neler yapıldığı belgeler ve kaynaklar çerçevesinde incelendi. Sevk sırasında görevini kötüye kullanan kişilerin yargılanmaları ve bu yargılamaların sonuçları ele alındı.