turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Democracy and ethnic diversity: A case study of Nigeria, a comparative study of Igbo, Yoruba, and Hausa-Fulani in Nigerian democracy 1999-2015

Demokrasinin farklı etnik unsurlardan oluşan demokrasilere tehdit olmadığı, böylece demokratik gelişmeye yönelik tehdit unsuru olduğu etnik siyaseti üzerine çalışan akademisyenler arasında fikir birliği söz konusu. Buna karşılık, bu tez birkaç akademisyen tarafından çürütülerek etnik çeşitliliğin kendi içinde demokratik gelişmeye tehdit teşkil etmediğini ve bu gelişmeyi engelleyen dış faktörlerin etnik çeşitliliğin arkasında yattığını vurguladılar. Bu araştırma, etnik çeşitliliğin demokratik gelişme üzerindeki etkisini tespit etmek üzere çok uluslu Nijerya demokrasisi örneğinde inceler. İlk olarak araştırma etnik çeşitliliği oluşturan unsurları bir önceki etnik sınıflandırma teorileri eliştirisi üzerinden tespit etmeye çalışmakta ve bunun Nijerya etnik faktöründe nasıl kullanulabileceği sorusuyla başlamakta. Bununla birlikte, çalışmada Nijerya'nın üç faklı etnisite arasındaki sosyo-politik davranış biçimleri de araştırılmakta. Ülkede diğer kabile gruplarının da varlığı göz önünde bulundurularak bu araştırma kabile grupları ile etnik gruplar arasındaki ayrımı coğrafya ve nüfüs yüzdesi üzerinden benimsemiştir. Demokrasi üzerindeki etnik değişkenin siyasal etkisini belirlemek amacıyla ise araştırma çok etnik demokrasilerin inşaa edildiği hükümetin siyasal sistemini incelemekte. Son olarak, bu araştırma demokratik değerleri tam uygulayan federal demokrasilerin etnik çeşitlilik toplumunda hayatta kalmasının muhtemel olduğunu varsaymakta.
Türk sinemasında göçlerin siyasal temsilleri

Türk Sinemasını, Sinematograf 'yanın icadından, Osmanlıya gelişini, orada yaşanan gelişmeleri ve başta nasıl karşı olduğu sonra da serbest bırakıldığı görülmekte. Cumhuriyetin kuruluşundan sonra ise sinemayla ilgili herhangi bir yasağın olmamasının yanında desteklenmekteydi. Türk Sinemasının gelişimi ise; Cumhuriyetin ilk yıllarında tiyatronun etkisinde, 50'lerde kendini oluşturan özgü yolu bulmuştu. Renkli filmler yapılmaya başlaması ile film sayısı artış görülmüş, ülke içinden film yarışmalar yapılmaya başlandı. Türk Sineması, 60'lardan sonra toplumsal konular işlenmeye başladı. 70'lerde kendini tam bulmuşken arabesk ve seks furyasının yanında darbe ile gerileme girdi. 80'lerden sonra Yeşilçam'ın anlatımından sıyrılıp kendi dilini oluşturdu. 90'li yıllara gelindiğinde daha çok birey sorunlarını ve çıkmazlarını konu alan filmler yapılmaya başlandı. 2000'lerden sonra kendini ispatlayan bir Türk Sineması karşımıza çıkmaktadır. Çeşitli konularda film yapan, kendine has üslubu ile uluslararası alanda başarılı performans görülmektedir. Bunun yanında tarihsel süreç içinde kentsel göçlerinin siyasi temsillerinin Türkiye Sinemasında ele alışı görüldü.
Islam'da vatandașlık kavramı

İslam ve vatandaşlık üzerine olan bu çalışmada, İslam'ın idealleri ve vatandaşlık değerleri, aralarındaki olası uyumu keşfetmeye yönelik araştırılacaktır. Bu çalışmada, çoğulluk, kapsayıcılık, eşitlik ve aktiflik gibi vatandaşlık idealleri, İslami siyasal düşüncenin ve İslam'ın sosyopolitik tarihinin incelenmesiyle İslami bir açıdan tekrar ele alınmıştır. Vatandaşlığı modern ulusal bölgesel devlet bağlamından özgürleştirerek bir eylem ve üyelik olarak düşünülmesinin, İslami politik düşünce ve tecrübe ile vatandaşlık çalışmaları arasında ortak zemin oluşturabileceği savunulmuştur. İslam, bu tez boyunca gösterileceği gibi, bu vatandaşlığın çerçevesini ve geleneklerini sunabilmektedir. Bu çalışmada Kişinin aktif bir vatandaş olarak bireyselliği üretebileceği ve istikrarlı, çoğul ve çeşitliliğin olduğu bir toplumda vatandaşlık uygulamasını güvenceye alıp, desteklemek için gerekli 'gelenekleri' üretebileceği bir yaklaşımı İslam'ın nasıl sağlayabileceğini kanıtlamayı hedefliyorum. Bölümler boyunca, İslami rehberliğin çoğulcu yönüne ve İslam'da vatandaşlığı incelemeye yönelik kurallara ek olarak, Medine sözleşmesinde ifade edilen şehir-devlet deneyimine, 'Ümme'nin niteliği ve İslami tarihsel deneyimin çok düzeyli ve yönetişim alanları, geleneksel sosyal kurumlara ve İslami değerlere değinilecektir. İslami düşüncenin, değerlerinin ve tarihsel deneyimin vatandaşlığın çoğul, kapsayıcı, aktif, çok düzeyli ve çok küresel biçimlerini sürdürmeye nasıl katkıda bulunduğu gösterilecektir.
Tarihsel bağlamın düşünürler üzerindeki etkisi: Machiavelli, Hobbes ve Rousseau örneği

Bu çalışmanın ana amacı, XVI, XVII ve XVIII. yüzyılın tarihsel bağlamının, o yüzyıllarda yaşamış bazı düşünürlerin siyasal kuramları üzerindeki etkisini incelemektir. Çalışma üç ana bölümden oluşmuştur. Çalışmanın ilk bölümünde XVI. yüzyıl Rönesans İtalya'sı ile Niccolo Machiavelli bağlantısı konusuna yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde XVII. yüzyıl İngiltere'si ile Thomas Hobbes bağlantısı irdelenmiştir. Çalışmanın üçüncü yani son bölümünde ise XVIII. yüzyıl Fransa'sı ile Jean-Jacques Rousseau bağlantısı incelenmiştir. Çalışmanın her bölümünde hem ilgili ülkedeki tarihsel bağlama hem de söz konusu düşünürün bu bağlam ile olan etkileşimine, düşünürün eserlerinden atıflar incelenmek suretiyle yer verilmiştir. İlk bölümde Rönesans ve Hümanizm ile Machiavelli bağlantısı, ikinci bölümde Erken Modernite ve Bilim Devrimi ile Hobbes bağlantısı, üçüncü bölümde Aydınlanma ile Rousseau bağlantısı ele alınmaya çalışılmıştır.
Değişen Avrasya jeopolitiğinde Karadeniz'in yeri:Aktörler, politikalar süreçler

Soğuk Savaş sonrasında, Sovyetler Birliği'nin sancılı bir şekilde dağılması ile birlikte Karadeniz'in jeopolitiği değişmeye ve uluslararası ekonomi, enerji güvenliği ve politik açıdan önemi artmaya başladı. Karadeniz'in konumunun içerdiği stratejik ve politik özellikleri, meydana gelen gelişmeler ve oluşumlarla birleşince coğrafyanın politika üzerindeki etkisi bir kez daha ortaya çıktı. Jeopolitik, günümüzdeki ve gelecekteki güç ve hedef ilişkilerini fiziki ve siyasal coğrafyayı esas alarak inceler. Karadeniz enerji üreten ülkelerle enerji tüketen ülkeleri birleştiren çok önemli bir kavşak noktasında bulunmaktadır. Avrupa'yı Kafkaslar, Hazar, Orta Asya ve Ortadoğu'ya bağlayarak jeopolitik denklem üzerindeki önemini gösteriyor
2011 Genel Seçimlerinin gazete karikatürlerine yansıması: Milliyet, Sabah, Cumhuriyet, Radikal, Zaman ve Yeni Şafak örnekleri

Bir mizah türü olan karikatür, uyaran, eleştiren, toplumdaki çelişkileri yakalayan ve bu sayede güldürürken düşündüren bir sanattır. Gazetelerde düzenli olarak yer alan, karikatürün bir dalı olan siyasi karikatür ise siyasi, sosyal ve kamuoyunu ilgilendiren konularda çizilir. Yöneten ile yönetilen arasındaki ilişkiyi sorgulayan, yeri geldiğinde ülkeyi yönetenleri acımasızca eleştiren siyasi karikatür, gazetelerin haber verme özelliği ile aynı amacı taşıdığından, bugün gazetelerin ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, seçim döneminde yayımlanan siyasi karikatürlerin, farklı çizgilerde yer alan gazetelerin siyasi ve toplumsal açıdan kamuoyunu nasıl bilgilendirdiklerini ideolojik duruşlarıyla birlikte incelemektir. 12 Haziran 2011 Genel Seçimleri öncesindeki 30 günlük süreçte çıkan gazetelerde yer alan karikatürler üzerinde göstergebilimsel çözümleme metodu uygulanmıştır. Bu çalışmadan elde edilen bulgulara göre, karikatürlerde iktidar ve muhalefet arasındaki rekabete, partilerin söylemlerine yer verildiği görülmüş, bu dönemde sadece siyasi karikatürlerin çizildiği ve çizilen karikatürlerin gazetenin ideolojisi ile doğru orantılı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
The 1948 economic congress: An attempt at the political re-organization of the merchants in Turkey

Bu tez Türkiye'de çok-partili hayata dönüş sürecinde devlet ve iş adamları arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Kendisine 1948 Türkiye İktisat Kongresi'ni örnek vaka, dönemin tüccarlarını asli aktör olarak alıp tüccarların bakış açısından tarımdan sanayiye kaynak aktarımına dayanan birikim rejiminden tarımsal büyümeye dayalı bir birikim rejimine geçişin, bu dönemde, Türkiye içindeki sınıf mücadelesine bağımlı bir değişken olduğunu iddia etmektedir. Süreç bu anlamıyla bir kopuştan ziyade süreklilik arz etmektedir. 1948 Türkiye İktisat Kongresi ise bu kesişme noktasında, tüccarların ekonomik-korporatif çıkarlarını tartıştıkları bir forum özelliği taşımaktadır. Kongreye sunulan bildirilileri, kongre raporlarını, önde gelen entelektüellerin gazete yazılarını, meclis ve oda tutanaklarını kullanan araştırma özel sektörün ekonomi üzerindeki ve içindeki devlet etkisini ortadan kaldırma amacında olmadığını, ama devlet ve kendileri arasındaki ilişkinin kurumsal olarak dönüştürülmesini bekledikleri ortaya çıkardı. Devlet aygıtında ekonomik rasyonalizasyon ve ekonomi politikası yapım süreçlerine doğrudan işadamlarının doğrudan katılımın sağlayacak kanalların inşasına dair taleplerine ek olarak tüccarlar devletin bölüşüm politikaları aracılığıyla sermaye birikimi sürecinin yoğunlaşması ve merkezileşmesini kollektif bir sermayedar gibi hareket ederek sağlamasını talep etti.
Investigative journalism in corporate media: Reporters' perceptions of investigative journalism in Turkey

Bu çalışma, Türkiye'deki son siyasi gelişmeler sırasında araştırmacı gazeteciliğin siyasi bir araç olarak kullanılması olgusunu, haber yapma sürecinin ana özneleri muhabirler üzerine odaklanarak incelemektedir. Bu çalışmanın temel meselesi, medya kuruluşlarının siyasi-iktisadi bağlılıkları ışığında şekillenen kurumsal kısıtlamaların, muhabirlerin araştırmacı gazetecilik uğraşını nasıl etkilediğini anlamaktır. Bu bağlamda, bir grup gazeteci ile Türkiye'de mevcut araştırmacı gazetecilik pratiğine dair değerlendirmeleri ve gözlemledikleri sorunlar hakkında mülakatlar yapılmıştır. Sonuçlar, muhabirlerin Türkiye'deki araştırmacı gazeteciliğin halihazırdaki yapılışından şikayetçi olduklarını göstermektedir. Muhabirler, gözlemledikleri sorunları, gazeteciler üzerindeki artan siyasi baskıyla, medyanın sermaye yapısıyla ve bunların getirdiği kurumsal haber yapma prosedürleriyle ilişkilendirmektedirler. Medya sahiplerinin siyasi-iktisadi çıkarlarının yayın politikasına etkisini eleştirmekte, bu etkinin sızdırma bilgilerin doğrulanmadan kullanılmasıyla beraber araştırmacı gazeteciliğin araçsallaşmasına neden olduğunu savunmaktadırlar. Haber seçme sürecindeki editoryal kontrolden ve haber yapma sürecinde uyguladıkları oto-kontrolden yakınmaktadırlar. Haber konularındaki rutinleşmenin ve haber yapmaya ayrılan zamanın kısıtlanmasının araştırmacı haberler yapmaya engel teşkil ettiğini düşünmektedirler. Ayrıca, iş güvenceleri olmadığı, mesleki tatmin alamadıkları ve muhabirlere değer verilmediği için profesyonel becerilerinin köreldiğini belirtmektedirler.
Türkiye'de kadınların kurumsal siyasete katılımı: Siyasi tarihinde geldiğimiz noktaya CHP ve MHP penceresinden bakış

Türkiye'de kadınların siyasete katılması ve daha çok temsil edilebilmesi sorunu giderek daha çok konuşulmakta ve beklendik ölçüde olmasa da olumlu gelişmeler görülmektedir. Bu çalışmanın ana konusu; Türkiye'de kadınların kurumsal ya da parlementer siyaset alanında, geldiği noktaya Cumhuriyet Halk Partisi ve Milliyetçi Hareket Partisi üst düzey yöneticilerinin bakış açılarının belirlenmesidir. Kadınların siyasal yaşama katılımı hiç kuşku yok ki siyasal partilerle sınırlı değildir. Demokratik toplumlarda, yurttaşların başta sivil toplum kuruluşları olmak üzere, yerelde, mahalle ölçeğinden başlayarak a ve siyasi yaşama katılımları önemsenmekte, desteklenmekte ve gelişmektedir. Ancak, bu çalışmanın odağı kadınların kurumsal siyasete katılımıdır. , Cumhuriyet Halk Partisi ve Milliyetçi Hareket Partisi içinde karar organlarında yer alan üyelerin; kadın kollarına, kadınların siyasette yeterince yer alamamasına, kadın kotasına, toplumsal cinsiyet rollerinden kaynaklanan engellere bakış açıları ile bu sorunlara ilişkin değerlendirmeleri incelenmiştir. İncelemede elde edilen ana bulgular şu şekildedir; kadın kollarının kadınların siyasal yaşama katılımını olumlu etkilediği düşünülmektedir. 'Annelik ve çocuğun bakım sorumluluğu', ev içi ortak yaşamın gereği olan 'günlük işler' ve siyasetin sürdürülüş biçiminden kaynaklı 'seyahatler', 'uzun süreli çalışmalar', 'günün geç saatlerine sarkan ve dolaylı olarak ev içi erkek egemen ve çevresel toplumsal baskılar' engelleyici unsurlar olarak sıralanmaktadır. Ataerkil yapıya, eğitim sorunlarına ve kadınların ekonomik güçlerinin, özgürlüklerinin yeterli olmamasına vurgu yapmaktadırlar.
MHP ve MHP'de Devlet Bahçeli Dönemi

Türkiye'de Milliyetçi Hareket hem ideolojik hem de eylemsel düzeyde temsil eden en önemli parti Milliyetçi Hareket Partisi olmuştur. Bu parti'nin temel ideolojisi olan 9 Işık Doktrini'ni oluşturan ve hareketin eylemsel nitelik kazanmasında, radikal sağ parti geleneğindeki lider konumu ile yönlendirici, harekete geçirici olan Alpaslan Türkeş'tir. Ancak, Milliyetçi Hareketin ortaya çıkması ve gelişmesi sadece ve salt olarak lider faktörü ile açıklanamaz. Nitekim, MHP'nin güçlendiği yıllar olan 1970'li yılların toplumsal, ekonomik ve siyasal koşulları MHP'nin tabanını genişletici bir atmosfer sağlanmıştır. 1990'lı yılların benzer koşulları bu kez Türkeş'siz ancak milliyetçi ideolojinin gelişmesine elverişli bir iklimde MHP'nin tabanını kitleselleştirecek kadar genişletmesine ve iktidarın ikinci ortağı olmasına yol açmıştır. Bunlar ise, Milliyetçiliğin bir ideoloji olmaktan çok dönemsel koşulların yoğunluğunda güçlenen irrasyonel ve reaktif bir hareket olduğunu göstermektedir. Dolayısıyla, MHP'nin merkez parti olmaya doğru yol aldığı ve bu çabada Bahçeli'nin etkili olduğu yönündeki savların geçerliliği sınırlı kalmaktadır. 109
Yakın dönem fikir tarihimizde Namık Zeki Aral

Ülkelerin zenginlikleri yalnız petrol ve madenler değildir. Bunlar ülkelerin kalkınması yüksek insani gelişme standartlarına ulaşması için yetmez. Nitekim, çok zengin petrol rezervlerine sahip doğu ülkelerinin hiçbiri kalkınmalarını sağlayamamış, dünya üzerinde söz sahibi olamamışlardır. Bu ülkelerin en önemli eksiklerinden biri, fikir adamlarının, düşünen beyinlerinin olmaması veya yetersiz kalmasıdır. Bu düşünceden hareketle, ülkemizin asıl zenginliklerinden olarak gördüğümüz bir fikir adamını, N. Zeki Aral'ın fikirlerini çalışma konusu olarak seçtik. N. Zeki Aral, ülkemizde, hak ettiği ölçüde tanınmamasına rağmen, üzerinde titizlikle durulup incelenmesi, fikirlerinden faydalanılması gereken, çalıştığı konular üzerinde yoğunlaşmış bilgi ve görüşlere sahip, analiz ve sentez gücü olan bir fikir adamımızdır. Bu çalışmamızda basılı eserlerinden ve daha çok çeşitli gazetelerdeki binlerce makalesinden hareketle hem çeşitli yönleriyle N. Zeki Aral'ı hem tanıtmaya, hem de fikirlerini tasnif etmeye, analiz etmeye çalıştık. Aral, siyasi, sosyal, dini ve özelikle iktisadi konularda bir yandan toplumu ve ilgilileri aydınlatırken, diğer taraftan da dönemin siyasal iktidarlarına yol göstermeye çalışmıştır. Bu çalışmalarını, hiç usanmadan, ölünceye kadar sürdürmüştür. Bu çalışmamız göstermiştir ki, N. Zeki Aral, üzerinde daha pek çok araştırmalar yapılması gereken, günümüze olduğu gibi yıllarca sonrasına ışık tutabilecek orijinal fikirlere sahiptir.
Demokrasi yolunda bir adım olarak radikal demokrasi kuramları

Son zamanlarda giderek yoğunlaşan bir şekilde liberal demokrasilerin içine düştüğü krizden söz edilmektedir. Söz konusu kriz dolayısıyla liberal demokrasiler artık ihtiyaçlara tam manasıyla cevap verememektedir. Bu tezin amacı, öncelikle sorunun tespitini ve sorunun çözümlemesini yaparak buna yönelik çözüm arayışlarından radikal demokrasinin 'müzakereci' ve 'çekişmeci' versiyonunu incelemektir. Liberal demokrasinin temsil, katılım ve meşruiyet olmak üzere başlıca üç boyutta yaşadığı kriz analiz edilmiştir. Her iki kuram da katılımcı yaklaşımlar olmakla beraber, bu krizi aşmaya yönelmiş Jürgen Habermas'ın müzakereci demokrasisi kamusal alanda etkin bir iletişim yoluyla bireylerin siyasete aktif katılımını vurgular. Öncülüğünü Ernesto Laclau ve Chantal Mouffe'un yaptığı çekişmeci demokrasi ise farklılıkların ve kimliklerin korunarak sisteme dahil olmalarını hedefler. Çekişmeci demokrasi, toplumsal hayatta ve siyasette çatışmanın, antagonizmanın sürekliliğine ve var olması gerekliliğine vurgu yapar. Radikal demokrasi kuramları başlığıyla incelenen müzakereci demokrasi ve çekişmeci demokrasi kuramları liberal demokrasiye tamamen yüz çevirmemiş, onun temel değerlerini kendi kuramlarıyla yoğurmuşlardır. Demokrasinin geliştirilmesinde ve derinleştirilmesinde, aynı zamanda liberal demokrasinin de değerlerinden yararlanmayı hedefleyen radikal demokrasi kuramlarının temel savları incelenmiştir. Temsil ve katılım krizinin yanı sıra çoğulculuk ve kimlik kavramları da günümüzde önemli bir yer tutmaktadır. Çalışmada bir taraftan temsil sisteminin olanakları ve sınırlılıkları ortaya konularak katılımı artıracak mekanizmalar, diğer taraftan çoğulculuk, fark ve kimlik kavramlarının demokratikleşmedeki önemi değerlendirilmiştir.
Rusya Federasyonu'nun hükümet sistemi bağlamında Türkiye'de başkanlık sistemi tartışmaları

Rejim değişikliği tartışmaları son otuz yılda dönem dönem gündeme gelmekte ve yoğun tartışmalara neden olmaktadır. Yarı-başkanlık ve başkanlık rejimlerine doğru yapılacak bir geçişin başta istikrar olmak üzere Türkiye'nin pek çok sorununu çözeceği fikri iddia edilmektedir. Bu çalışmada, hem Türkiye'nin özel şartları hem de rejim değişikliği yönündeki en kapsamlı çalışmayı yapmış olan mevcut iktidar partisinin önerisinin alakalı hükümleri sebebiyle Türkiye'deki rejim değişikliğinin demokratik bir devlete değil Rusya benzeri otoriter bir başkanlık rejimine doğru yöneleceği iddia edilmiştir. Zira aynı rejim farklı sistemlerde çok farklı sonuçlara yol açabilirken, siyasal sistemleri benzeyen ülkelerde siyasal rejimlerin benzeşmesi iki ülkede benzer çıktıyı verebilmektedir. Bu bağlamda Türkiye ve Rusya merkeziyetçilik, sivil toplum, particilik geleneği, lider tipi ve siyasetten beklentiler konusunda karşılaştırılmış, bu kıyasın sonucunda iki ülkenin sosyolojik olarak benzeştiği tespit edilmiştir. Buna karşılık, Rusya Federasyonu'nun mevcut anayasası ile AK Parti'nin Anayasa Değişikliği Uzlaşma Komisyonu'na sunduğu öneri arasında da rejim yapısı ile alakalı maddelerde önemli benzerlikler görülmüştür. Bu nedenle benzer hukuki metinlerin de benzer siyasal sonuçlara yol açabileceği sonucuna varılmıştır.
Toplumcu ve halkçı bir yerel yönetim deneyimi: Hozat Belediyesi (2004-2014)

Yerel yönetimler birçok grift ilişki, olgu ve mekanizmaların etkilediği ve dönüştürdüğü bir siyasal yapıdır. Batı Avrupa'da kapitalizmin egemen olduğu süreçte modern-ulus devletin bir siyasal örgütlenme aracı olarak kurgulanmış; merkezi devletlerin yerelde ikamesinin araçları olarak işlev görmüşlerdir. Modern-ulus devletler yerel yönetimleri siyasal ihtiyaçlar yönünden yeniden üretmişlerdir. Yerelin sisteme eklemlenmesi ve yerel gerilimlerin sistem tarafından absorbe edilmesinin birer araçları olarak yerel yönetimlerin işlevleri çeşitlenmiştir. Bu nedenle yerel yönetim tartışmaları modern ulus devletlerin geçirdiği yapısall dönüşümlerle ilgilidir.20. yüzyılın son çeyreğinden itibaren ise küreselleşme olarak tanımlanan dönemde ulusal ve uluslararası sermayenin dolaşımını ulusal sınırlara takılmadan sağlayabilecek şekilde çıkarılan yasalarla yerel yönetimler yapısall ve mali açıdan yeniden düzenlenmiştir. Yerel yönetimlerin görevi olan kamusal hizmetler metalaştırılarak, piyasa mekanizmalarına devredilmiştir. Alternatif belediyecilik, halkçı belediyecilik, sosyalist belediyecilik, toplumcu belediyecilik gibi yerel yönetim deneyimleri her iki dönemin kendi dinamikleri içerisinde bir ölçüde yaşam alanı bulabilmişlerdir ve bugün de örnekleri gelişmektedir. 1871 Paris Komünü, 19. yüzyılda İngiltere'de ortaya çıkan belediye sosyalizmi, SSCB'nin Sovyet deneyimi; Zapatista Özerk Belediyeleri, 1979 Fatsa Belediyesi, 1973- 1980 arası 'Yeni Belediyecilik Hareketi', 1 Mayıs Mahallesi deneyimi, Marinaleda Belediyesi deneyimi, İzmir Gültepe Belediyesi deneyimi, İzmir Dikili Belediye Deneyimi, Porto Alegre Katılımcı Bütçe Uygulaması, Arjantin Mahalle Meclisleri vb. bunlar arasında sayılabilir. Dünyanın farklı bölgelerindeki bu örneklerin ortak yanı kamusallık adına alternatif yerel yönetim deneyimleri olmasıdır. Bu çalışmada Hozat Belediyesi deneyimi 'toplumcu', 'sosyalist', 'halkçı' yerel yönetimlerin kavşak ve sınırlarında bir örnek olarak ele alınmaktadır. 2004- 2014 arasında geçen on yıllık belediyecilik deneyimi ulusal ve uluslararası bütün deneyimlerle benzerlik ve özgünlükleri yönünden değerlendirilmektedir.
Liberalizm: Tarihsel kökenleri, felsefi kökenleri ve temel ilkeleri

Liberalizmle ilgili bu çalışma liberalizmin temel ilkelerim olduğu kadar tarihsel ve felsefi kökenlerini de incelemektedir. Çalışma doğal olarak liberalizmi bir ahlak, ideoloji, sosyal ilişki ve siyasal bir sistem, kısaca hayatin tümüne yansıyan bir biçim olarak oluşturan tarihsel ve felsefi şartlarla ilgilenmektedir. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Tarihsel kökenler birinci bölümde, felsefi arka plan ikinci bölümde açıklanırken liberalizmin temel ilkelerini üçüncü bölümde ele aldık. Birinci bölüm tarihsel açıdan liberalizmi sağlam temellere oturtan sosyal, siyasal, ekonomik süreçlerin genel bir açıklamasını vermektedir. İlk olarak, feodalizm, ticaretin gelişmesi, şehirlerin ortaya çıkması, merkantilizm, keşifler, kolonizasyon ve sanayi devrimi gibi ekonomik gerçekliklerin sosyal ve siyasal duruma etkileri incelendi. İkinci olarak feodalizm, kilise, kilise - devlet çatışması, kolonizasyon ve rönesans gibi sosyal gerçekliklerin ekonomik ve siyasal olaylara etkisi ele alındı. Son olarak kilise, burjuvazi, kentlerin yükselişi, merkezi krallıklar, reform, Amerikan ve Fransız devrimleri gibi siyasal olayların sosyal ve ekonomik duruma etkileri açıklandı. İkinci bölümde liberalizmin felsefi kökenlerini sunmaya çalıştık. Liberalizmi kuran ve geliştiren düşünürler, her birinin teoriye katkıları vurgulanarak, ele alındı. John Locke, devletin amacı, toplum sözleşmesi ven mülkiyet konusundaki fikirlerinden dolayı liberalizmin kurucusu olarak kabul edildi. David Hume, faydacılık ve özgürlüğün insanın doğası olduğu yönündeki inancıyla değerlendirildi. Adam Smith doğal düzen, görünmez el ve sınırlı devlet teorilerinin en önemli düşünürü, Jeremy Bentham faydacılığı geliştiren fikir adamı olarak incelenirken John Stuart Mill bireysel faydanın maksimizasyonunu teorize etme yönündeki çabalarıyla ele alındı. Herbert Spencer, sosyal ayıklanma, rasyonel birey ve saf anlamda laissez faire kuramları içinde değerlendirildi. Son olarak Benjamin Constant ve Alexis de Tocqueville'in özgürlük, eşitlik ve demokrasi üzerine düşünceleri ve bunların liberalizm ile ilişkileri hakkındaki görüşleri ele alındı. Son bölüm liberalizmi kuran ve onu diğer siyasal sistemlerden ayıran temel ilkeleri incelemiştir. Liberalizmin birinci ilkesi kişiyi birey olarak ele alan, fikirlerine ve eylemlerine özgürlük veren ve onu toplum ile devletin asıl amacı olarak kabul eden Bireyciliktir. İkinci ilke olan Özgürlük liberalizmin anlamını ifade eder ve bireyin herhangi bir dış etki ve zorlama olmadan hareket edeceğine inanır. Üçüncü ilke Doğal Düzen, Kendiliğinden Düzen ve Piyasa Ekonomisi birey çıkarırım maksimizasyonunu ve özgürlüğün üzerinde harmanlandığı çatışma ve gelişme alanını gösterir. Dördüncü ve son ilke olarak Liberal Devlet ilkesi sınırlı devlet ve liberal demokrasiye dayanır. Bu ilke liberalizmin üzerinde yükseldiği siyasal yapıyı gösterir. Çalışma nesnel olarak liberalizmin penceresinden liberalizmin tarihsel ve felsefi kökenleriyle temel ilkelerinin özlü bir açıklamasını yapmaya çalışmıştır.