turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Basel II ve kredi risk yönetimi

Türk finans sisteminde bankalar çok büyük bir paya sahiptir. Bankalar üstlendikleri fonksiyonlara bağlı olarak da ekonomide son derece önemli işlevlere sahiptirler. Bankalar bir yandan önemli işlevleri olan kaynak ihtiyacı olan kesimleri finanse ederken, diğer taraftan aktaracağı kaynakları elde etmeyi amaçlarlar. Bankalar daha riskli alanlarda faaliyet göstermeleri sebebiyle risk ve riski yönetme kavramları daha çok önem taşırlar. Bundan dolayı daha dikkatli risk ölçümlerinin yapılması, riskten korunmak için daha yeni tekniklerin kullanılmasını gerektirmiştir. Ayrıca son dönemlerde Uluslararası Ödemeler Bankası bünyesinde konuya ilişkin düzenlemeler yapılmış olup, Türk bankalarını da bu düzenlemelere uymak zorunda kalacaktır. Bu çerçevede esas olarak 2000'li yıllarla birlikte Türk Bankacılık Sektöründe en önemli gündem maddeleri arasına giren risk yönetimi önemini giderek arttırmaktadır. Bu sebeple Türk Bankacılık sistemi Basel kriterleri çerçevesinde risk yönetimi sürecini başlatmış olup, Basel düzenlemelerine geçiş için gerekli düzenlemeleri yapmaktadır. Risk yönetimi daireleri tarafından izlenen ve geliştirilen rating sistemleri kredi değerlendirme raporları ile Basel düzenlemeleri kabul edilerek bu sistemi sindirebilecek bankacılık sistemleri oluşturularak bankaların daha sağlam bir sermaye yapısına ulaşması hedeflenmektedir. Bankaların en önemli aracı kredidir. Bu yüzden bankalar kredi riski üzerinde yoğunlaşmış olup, ne kadar az kredi batırırsa o kadar kar ekle edeceğinin bilinciyle kredi riskinin ölçülüp, sermaye yeterlilik düzenlemeleri üzerinde yoğunlaşmıştır.
Bilgi ekonomisine geçiş sürecinde finansal piyasalarda stratejik rekabet olgusu: Bankacılık sektörü üzerine bir uygulama

Günümüzün hızla değişen ve rekabetin arttığı iş dünyasında geleneksel stratejiler rekabet piyasasındaki önemini giderek yitirmeye başladığından yerini küresel yaklaşımlara bırakmaktadır. İşletmeler de rakipleriyle mücadele edebilmek ve mevcut kaynaklarını etkili bir şekilde kullanabilmek için sürekli olarak rekabet stratejilerini güncellemek gereğini duymaktadırlar. Bu bağlamda bilgi ekonomisinde rekabet edebilmek için bilgi ve enformasyonun finansal kurumlarda entelektüel birer varlık olarak kabul edilmesi son derece önemlidir. Bu bütün sektörler için geçerli olmakla beraber ekonominin motoru olan finans sektöründe ayrı bir önem arz etmektedir. Nitekim mali piyasalardaki oyuncular da bilgiyi rekabet politikalarında stratejik bir varlık olarak kullanmaya başlamışlardır. Finans sektöründeki yeni stratejik eğilim, yükselen piyasalarda sürdürülebilir rekabet gücünü elde etmek ve korumak amacıyla bilgi tabanlı bir stratejilerin rekabetçi bir yaklaşım olarak ele alınmasıdır. Bu ise bankalarda örtük bilginin ortaya çıkarılması ve kullanılmasını amaçlayan bilgi tabanlı faaliyetlerin organizasyon içine yayılması olarak algılanmasıyla mümkün olacaktır. Bu çalışma ile bilgi ve teknoloji yoğun bir yapı arz eden bankacılık sektöründeki bilgi varlıklarının stratejik önemi Türk bankacılık sektörünü kapsayan bir uygulama vasıtasıyla ortaya konmaya çalışılmıştır. Bilgi yönetiminin doğru algılandığı ve stratejik bir rekabet aracı olarak bankaların rekabet politikalarına yön verdiği görülmekle beraber Türk bankacılık sektörünün bilginin operasyonel ve yönetsel olarak yönetilmesi sürecinde erken safhalarda yer aldığı tespit edilmiştir.
Sistemik öneme sahip bankalar: Türk bankacılık sektörü için gösterge bazlı bir yöntem önerisi

Bu çalışmada Türk Bankacılık Sektörü'nde faaliyet gösteren bankalar, sistemik önem derecelerine göre değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda çalışmada geliştirilen gösterge bazlı yöntem ile örneklemde yer alan bankaların 2012 yıl sonu kamuya açık mali tablo verileri kullanılarak sistemik önem dereceleri belirlenmiştir. Daha sonra bu bankalar, kümeleme analizinden faydalanılarak sistemik önem derecelerine göre gruplandırılmış ve bu yolla Türk Bankacılık Sektörü'nde faaliyet gösteren sistemik öneme sahip yerel bankalar tespit edilmiştir. Yapılan analiz sonucunda, örneklemde yer alan en yüksek sistemik önem derecesine sahip 7 bankanın, kalan 21 bankadan ayrı şekilde kümelendiği görülmüş ve bu 7 banka çalışmada, D-SIB olarak nitelendirilmiştir. Çalışma, yöntemde kullanılan her bir kategorinin bankaların sistemik önem dereceleri üzerindeki etkisini görmek üzere kategorilerin farklı oranlarda ağırlıklandırılması suretiyle tekrarlanmış; bu değerlendirmelerde de, D-SIB olarak nitelendirilen banka grubunda, karmaşıklık kategorisi ile ilgili tek bir durum dışında, bir değişiklik olmadığı görülmüştür.
Bankacılık sektöründe ilişkiye dayalı pazarlama çerçevesinde özel bankacılık uygulaması, müşteri profili ve beklentileri üzerine bir pilot araştırma

öz Bankacılık Sektöründe İlişkiye Dayalı Pazarlama Çerçevesinde Özel Bankacılık Uygulaması, Müşteri Profili ve Beklentileri Üzerine Bir Pilot Araştırma Bu çalışmada, günümüzde giderek önem kazanan ve işlemsel pazarlamanın yerini almaya başlayan ilişkiye dayalı pazarlamanın Türkiye özel Bankacılığı'ndaki önemi vurgulanmaya çalışılmıştır. Kalitatif bir araştırma olan bu çalışmada, ulusal bir bankanın özel Bankacılık bölümünün 15 müşterisine, ilişkiye dayalı pazarlama kriterleriyle ilgili açık uçlu sorular yöneltilmiştir. Müşterilerden elde edilen veriler tasnif edilerek Türk Özel Bankacılık müşterilerinin ilişkiye dayalı pazarlama kriterleriyle ilgili davranış ve beklentileri tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda, özel bankacılık müşterilerinin, ilişkiye dayalı pazarlama anlayışının temeli olan güven, gizlilik ile doğru ve sürekli bilgi aktarımına önem verdikleri sonucuna varılmıştır.
Teknolojik gelişmeler karşısında banka muhasebesi işlem süreci ve otomatik vezne makinesi işlemlerinin muhasebeleştirilmesi

Teknolojik gelişmelerin, her alanda olduğu gibi bankacılık alanında da hayatımızı oldukça kolaylaştırdığı bir gerçektir. Teknolojinin gelişmesi ile bankalarda işlem süreci kısalmıştır. Daha çok makine, daha az insan gücüyle işlem yapılması sonucu hata oranı düşmüştür. Muhasebe birimi, teknolojik gelişmeler öncesi işlemler açısından oldukça meşakkatli ve uzun süren işlemleri içerirken, çalışılacak en zor birimlerden bir durumundaydı. Teknolojik gelişmeler sonrasında ise işlemlerin otomatik olarak sistem tarafından yapıldığı ve bankanın çalışılacak en rahat birimlerinden biri haline gelmiştir. Ortaya çıkan yeni bankacılık uygulamaları ile banka işlemleri, hem müşteriler hem de banka personeli açısından yadsınamayacak kadar kolay hale gelmiştir. Günümüzde vazgeçilmez hale gelen teknolojik ürünler merakı gelecek günlerde yeni ürünlerin doğmasına ve teknolojik ürün yelpazesinin gelişmesine olumlu katkılarda bulunacaktır.
Hizmet sektöründe toplam kalite uygulamalarının davranışsal boyutu

Yaşadığımız dönemde globalleşen ekonomik süreç, işletmelerin birbirleriyle olan rekabetini arttırmıştır. Türkiye'nin de uluslararası alanda toplam rekabet gücünü arttırması için çalışmalar yapmak zorundadır. Rakiplere karşı üstünlük sağlama yarışında maliyet, kalite ve müşteri beklentilerinin karşılanması ön plana çıkmaktadır. Sektörler; üretim ve hizmet sektörü şeklindedir. Üretim sektöründe işlemler sonucunda somut ürünler elde edilebilmektedir. Hizmet sektörü ise soyut özelliğe sahiptir. Hizmetler stoklanamaz, muayene edilemez, yaşam süresi yoktur, talebe göre yapılır, ürün güvenilirliğinden çok insan güvenilirliğini içerir, işgören ile müşteri arasında yüz yüze ilişki vardır. Bankalar da, bir hizmet sektörüdür. Hizmet Kalitesi kriterleri olarak erişebilirlik, tepkisellik, zamanlılık, tanrılık, doğruluk, profesyonellik, güvenilirlik, güvenlik, anlaşılabilirlik, ortam gibi kavramlar ortaya çıkmaktadır. Özellikle hizmet sektöründe çalışanların niteliklerinin arttırılması işletmeler açısından rekabet avantajı yaratmaktadır. Bu nedenle toplam kalite ve insan kaynakları ilişkisi açıklanmıştır. İş ortamında davranış etkenleri olarak kişisel etkenler yaş, cinsiyet, bedensel sağlık ele alınmış, psikolojik etkenler; kişilik özellikleri ve zeka ile ilgili açıklamalara gidilmiştir. Çalışanların davranışsal boyutu ile ilgili olarak, ilk önce motivasyon konusu, yani, işgörenlerin istekli, verimli ve etkili çalışmasını sağlamak olduğu açıklanmaya çalışılmıştır. Daha sonra iletişimin işgörenlere bilgi vermek amacı güderken, aynı zamanda onların psikolojik yapılarını işletme amaçlarına uyarlamak, tercihlerini ve davranışlarını yöneltme gibi yararları ön plana çıkarılmıştır. Halkla İlişkiler ve Toplam Kalite Yönetimi başarıya giden yolda öncelikle insana saygı, eğitilmiş birey, önce insan anlayışı olduğu vurgulanmaya çalışılmıştır. İnsan faktörünü anlamadan hazırlanan İnsan Kaynakları uygulamalarında verimlilik sağlanamayacağı düşünülmektedir. Bu araştırmanın önemi, işgörenlerin Toplam Kalite Yönetiminde davranışsal özelliklerin yönetim ile iletişimleri sonucu güdüleme ve katılımlarının artacağı düşünülmektedir. Bunun da olumlu etkisi açıklanmaya çalışılmıştır.
Bankalarda türev işlemlerin UFRS/TFRS ve VUK kapsamında değerlemesi ve bir araştırma

Toplam bankacılık bilançosunun yarısına ulaşan büyüklüğü ile birlikte türev işlemlerin değerleme uygulamalarının önemi de büyümüş ve dolayısıyla değerlemeye ilişkin hükümlerin de net bir şekilde ortaya konmasının gerekliliği artmıştır. Çalışmada türev işlemler, bankacılık düzenlemeleri çerçevesinde bu işlemlerin kayıtları, gerek UFRS gerekse de Vergi Usul Kanunu kapsamında değerleme hükümleri ve bu hükümlerin nasıl uyumlaştırılacağına dair açıklama ve yorumlamalar bir bütün halinde değerlendirilmiştir. Bu amaçla öncelikle vadeli işlemler ve bankalarda vadeli işlemlerin görünümü ayrıntılı olarak ele alınmış, Türkiye'deki bankacılık mevzuatı ve bu mevzuata ilişkin muhasebe düzenlemeleri incelenmiş, gerek UFRS/TFRS gerekse de Vergi Usul Kanunu çerçevesinde türev işlemlerin değerleme konuları ele alınmış ve sonrasında da UFRS/TFRS ve Vergi Usul Kanunu'nun vadeli işlemlere ilişkin değerleme hükümlerinin uyumlaştırılıp uyumlaştırılmayacağına ilişkin yorumlara, geçmişşte yapılan uyumlaştırma örneklerine değinilerek yer verilmiştir. Son olarak bankalar kapsamında bir anket çalışması yapılmak suretiyle yapılan bu çalışmaya ilişkin sonuçlar ve bu sonuçların etrafında değerleme hükümlerinin sorunları ile uyumlaştırmaya ilişkin konular hakkında açıklamalar yapılmıştır. Tüm bu açıklama ve yorumlar UFRS/TFRS ve vergi düzenlemeleri kapsamında türev işlemlere yönelik değerleme hükümleri arasındaki uyumsuzluğun ortaya koyduğu uygulama sorunları ve bu sorunların çözümünün değerlemelere ilişkin vergi mevzuatı düzenlemelerinin UFRS/TFRS düzenlemelerine paralel hale getirilmesi olduğu tezine dayanmaktadır. Ayrıca, tezin geçerliliğine yönelik olarak da bankacılık sektörünün görüşünü anlamaya yönelik bir anket çalışması ile tamamlanmaktadır. Tüm bu çalışmaların sonucu da göstermektedir ki; 'Bankacılık Sisteminde Türev Ürünlerin Değerlemesi' hususu özellikle günümüzdeki kullanım alanının yaygınlığı da düşünüldüğünde oldukça önemli bir hale gelmiştir ve gelecekteki ekonomik beklentiler ışığında çok daha önemli hale gelecektir.
Banka verimliliği üzerinde şube yeri seçiminin etkisini belirleyen faktörlerin incelenmesi

Dünyanın her yerinde bankalar iktisadi bir kuruluş olarak tanımlanmaktadır. Genel anlamıyla, iktisadi ve ticari yaşamda bankaların önemli yere sahip oldukları bilinmektedir. Bankalar çağdaki ticari ve iktisadi değişimleriyle zaman içinde değişikliklere uğramış ve bugünkü halini almıştır. Bankacılık sektöründe şubeler çok önemli yere sahiptirler. Şubeler, müşterilerin yüz yüze irtibata geçtikleri ve müşterilerin hizmetinde oldukları mekandır. Bundan dolayı, bu mekanın konumunun nerede olması ve doğru yerde konumlandırılması önem arz etmektedir. Müşterileri bankaya çekmek ve seneler boyu o bankanın müşterisi kalmalarını sağlamak için birkaç faktör bulunmaktadır. Bu faktörler; Rekabetin artması ve yoğunluğu, hizmetlerin doğru yerde sağlanması ve banka müşterilerinin arzu ettikleri konumlarda bankalara ulaşmalalıdır. Bundan dolayı, bankalar da dahil olmak üzere hizmet sağlayıcılar daha iyi hizmet verebilmek ve daha geniş alanı kapsamaları için farklı bölgelerde şubelerini açmaktadırlar. Hizmet ve üretim sektörünün yerinin nerede kurulması, o sektörün örgütsel stratejik yönelimlerini etkilemektedir. Yer seçiminde, gerekli araştırmalar yapılmazsa, kuruluşun ömrü uzun vadede tehlike altında olur. Bu nedenle, yer seçimi yaparken öncelikle üç konuya dikkat etmek gerekmektedir; bölgenin analizi ve değerlendirilmesi, optimal mekansal alanı belirlemek ve bölgenin demografik faktörlerini araştırmaktır. Bu çalışmada, öncelikle şube yeri seçiminde etkili olan kriterler belirlenmiştir. Daha sonra, AHP yöntemini kullanarak, anketler yardımıyla kişilerin görüşleri alınmış ve kriterler ve alt kriterler arasında şube yeri seçiminde en etkili olanı seçilmiştir.
Banka karlılığının tarihsel belirleyicileri : Türkiye ekonomisi üzerine bir analiz

Bu çalışmada, 1990:Q1-2013:Q 4 döneminde Türk ekonomisi açısından banka karlılığı dahil olmak üzere temel makroekonomik etkenlerin bankacılık göstergeleri üzerindeki etkilerinin tarihi belirleyicileri araştırılmıştır. Türkiye'de temel makroekonomik etkenlerin banka karlılığı üzerindeki etkileri zaman değişimli bağlamda vektör otoregresif model kullanılarak hesaplanmıştır. Bu çalışmada elde edilen sonuçlar Türk ekonomisi ve ABD ekonomisinde ekonomik büyüme, faiz oranı ve parasal genişlemedeki tek bir standart sapma şokunun Türkiye'de toplam bankacılık sektörü ve kamu bankacılığı sektörründe aktif karlılık ve özsermaye karlılık oranları üzerinde hemen hemen aynı etkilere neden olduğunu ancak Türkiye'deki özel bankacılık sektöründeki aktif karlılık ve öz sermaye karlılık oranları üzerinde farklı etkiler yarattığını göstermektedir. Türkiye'deki bankacılık sisteminin gelişimi özel bankacılık sektörü bağlamında incelendiğinde Türkiye ve ABD'deki ekonomik büyüme, faiz oranları ve parasal genişleme değişkenleri arasında karlılığın sadece ABD'de parasal genişleme değişkenine uygulanan şoklara tepki verdiği ve diğer ekonomik değişkenlere uygulanan şoklara verilen tepkilerin daha göz ardı edilebilir seviyede kaldığı gözlemlenmiştir. Bu durum Türkiye'de özel bankacılık karlılığının ilerlemesi konusunda yapılacak araştırmalarda kullanılacak değişkenler seçeneğinin bir göstergesidir. Bu çalışmadan elde edilen en önemli sonuçlardan biri de Türkiye ve ABD'deki ekonomik büyüme, faiz oranı ve parasal genişleme değişkenleri üzerindeki şoka karşı ROE değişkeninin vermiş olduğu reaksiyonun, ROA'ya kıyasla belirgin bir şekilde anlamlı olmasıdır. Bu bulgu, Türk bankacılık sektöründe kaldıraç etkisinin olduğu sonucunu beraberinde getirmektedir.
Bireysel bankacılıkta geri ödenmeyen krediler sorunu ve katılım bankası örneği

Bu tezde Bireysel Bankacılıkta Geri Ödenmeyen Krediler sorunu hakkında bilgi verilerek uygun çözüm ve öneriler getirilmesi hedeflenmektedir. Bankaların ve kredi kurumlarının bilinen fonksiyonlarının yanında en önemli işlevlerinden biri kredilendirmedir. Banka ve kredi kurumlarının uygulayacağı etkin bir kredilendirme faaliyeti, ülke ekonomisini canlandıracak ve yatırımları arttıracak ve bu da büyümeyi sağlayacaktır. Geri ödenmeyen krediler sorunu bankalarının vazgeçilmez sorunlarındandır ve her geçen gün kritik boyutlara ulaşma ihtimali bulunmaktadır. Kredilerin düzenli pazarlanması için bir ülkenin güçlü bir kredi politikasına sahip olmasına sahip olması gerekir. Daha az riskli, kısa vadeli ve en verimli yerlere kredi verilmesi gereklidir. Karşılaşılabilecek sorunlara önceden çözüm üretebilme yöntemlerini ve sorun çıkmışsa nasıl önlem alınacağı konusunda ayrıntılı bilgi vermesi açısından önemlidir. Çalışmada, katılım bankacılığını tanıma, kredi türleri, kredi tahsis öncesi süreç, kredi tahsis süreci, kredi tahsisinin gerçekleştirilmesi, kredilerin izlenmesi, kredi sorunlarının oluşumunu etkileyen nedenler, sorunlar için çözüm yolları, sorunlu kredilerin irdelenerek çözüm yolları hakkında okuyucuya bilgi verilmesi hedeflenmektedir.
Merkez Bankası para politikası araçlarının banka karlılık performansları üzerindeki etkisi

Bu çalışma ile Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası para politikası araçlarının Türkiye'deki halka açık banka karlılık performansları üzerine etkileri incelenmiştir. Çalışmada, 2003- 2016 arasındaki yıllara ait üç aylık veriler kullanılarak bankaların karlılık performansı Panel VAR modeli ile tahmin edilmektedir. Analizde dışsal değişken olarak para politikası araçlarından ağırlıklı ortalama fonlama maliyeti ve zorunlu karşılıklar ele alınırken, banka performans göstergesi olarak ise net faiz geliri, aktif karlılığı ve özkaynak karlılığı içsel değişkenleri oluşturmaktadır. Panel VAR modeli bulgularına göre; ağırlıklı ortalama fonlama maliyeti ve zorunlu karşılıkların banka performansının oluşumunda çok az etkisinin olduğu, diğer yandan dışsal değişkenlere verilen şoklar da bankaların farklı tepkiler verdikleri, bununla birlikte kısa süre içinde mevcut yeni duruma adapte olarak dengeye geldikleri görülmektedir.
2008 krizi öncesi ve sonrasının Türk bankacılık sektörü üzerindeki etkisi

2008 krizi, ABD'de ortaya çıkan ve sonrasında tüm dünyaya yayılan, dünya tarihin-deki en büyük krizlerden birisidir. Krizin etkilerini yoğun biçimde gösterdiği sektör-lerden birisi de bankacılık sektörüdür. 2008 krizinin öncesinde ve sonrasında Türki-ye'deki bankaların performanslarının karşılaştırılması, çalışmanın temel amacı olarak belirlenmiştir. Bu amacın gerçekleşmesi için literatür taraması yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada 2008 krizi öncesi ve sonrasında Türk bankacılık sektöründe sermaye yeterlik oranı, karlılık, özkaynak karlılığı, aktif karlılık, net faiz marjı, sorunlu kredi oranları, mevduatların krediye dönüşme oranı göstergeleri, donuk aktif göstergeleri değerlendirmeye alınmıştır. Elde edilen sonuçlara göre kriz karlılık, aktif karlılık, özkaynak karlılığı göstergelerinde düzeyleri değişecek şekilde olumsuz etkiler ortaya koymuştur. 2008 krizinin Türk bankacılık sektöründe sorunlu kredilere olan etkilerinin farklılık meydana getirmeyecek yapıda olduğu görülmüştür. Çalışmada ayrıca donuk aktif ortalamaları ile net faiz marjı göstergelerinin krizle birlikte artış gösterdiği yönünde sonuçlar elde edilmiştir. 2001 krizi sonrasında yeniden yapılanan ve nispeten güçlenen Türk bankacılık sektörünün krizin olumsuz etkilerine karşın belirli ölçüde istikrar yakalayarak etkilerin düzeyini azalttığı sonucuna varılmıştır.
Uluslararası piyasalardan fon sağlamada sendikasyon kredilerinin önemi ve Türkiye'de faaliyet gösteren bankalara ilişkin bir araştırma

Sendikasyon kredisi, bir grup finansal kurumun ortak vade ve koşullarda özelliği olan bir borçluya fon sunmaları şeklinde tanımlanmaktadır. Uluslararası bankacılığın önemli bir özelliğini yansıtan sendikasyon kredileri genellikle ödemeler bilançosu açıklarının finansmanında, borç geri ödemelerinde ve proje finansmanında kullanılmaktadır. Özellikle 1960'lı yılların sonlarında gelişmeye başlayan sendikasyon kredilerinde vade 12 yıl ve üzerine çıkmakla birlikte, ortalama olarak 5 ile 8 yıl arasında değişmektedir. Borçluların taleplerine göre düzenlenebilen bu krediler, esnek yapılarından dolayı uluslararası piyasalarda sürekli olarak gündemde kalmaktadır. Son derece dinamik bir yapıya sahip olan sendikasyon kredi piyasasında resmi verilerin olmaması ve çok çeşitli bilgi kaynaklarının kullanılması gereği, bu piyasada gerçekleşen işlem hacmi kesin olarak belirlenememektedir. Bununla birlikte, gerçekleşmiş işlemler, piyasanın trendinin yönü hakkında önemli bir göstergedir. Sendikasyon tekniğinin başarıyla sonuçlanması iyi yapılmış bir teklife, gelişmiş finansal aracılara ve teklifte belirtilen taahhütlerin anlaşılabilir olmasına bağlıdır. Ayrıca sendikasyon tekniğinin zor ve karmaşık bir süreç içermesi bir ekip çalışmasını zorunlu kılmaktadır. Sendikasyon kredilerinde fiyatlama genellikle LIBOR üzerine eklenen bir marj yardımıyla belirlenmektedir. Bu marj krediyi almak isteyenin risk yapışma ve piyasadaki pozisyonuna bağlıdır. Sendikasyon kredilerinde maliyeti etkileyen birçok faktör söz konusu olmaktadır. Bu faktörlerden en önemlisi ülke riskidir. Bilindiği gibi ülke riski, herhangi bir ülkenin çeşitli nedenlerden dolayı dış borçlarını ödeyememesi ya da ödemek istememesi nedeniyle ortaya çıkan ve diğer tümborçlanma ve dış yatırımlarda karşılaşılan genel risklerin dışında kalan bir risk olarak tanımlanmaktadır. Bankacılık alanında yerel kredi değerlemesine ek olarak uluslararası kredilerin artması sonucu, belirli bir borçlunun risk değerlemesinin yanı sıra, o borçlunun bulunduğu ülkenin riskinin de değerlendirilmesi zorunluluğu ortaya çıkmıştır. Bundan dolayı tüm dünyada geri ödenmeme riskini ortadan kaldırmak ya da azaltmak amacıyla, kredilerin düzenlenmesinde sendikasyon tekniği kullanılmaktadır. Uluslararası piyasalardan fon sağlamada önemli bir araç olan bu krediler, ülkemiz kamu kurum ve kuruluşları ile Türkiye'de faaliyet gösteren bankalar tarafından yaygın olarak kullanılmaktadır.
Türkiye'de bankacılık ve 1980 sonrası dönemin değerlendirilmesi

Jüri : Prof. Dr. Talat GÜLLAP Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de bankacılık alanındaki gelişmelerin 1980 sonrası dönem açısından bir değerlendirmesinin yapılmasıdır, inceleme dönemi olarak 1980- 1996 yılları arası alınmaktadır. Çalışmanın ilk iki bölümünde genel olarak bankacılık ve Türkiye'de bankacılık konularına ilişkin teorik bilgi verilmektedir. Bunun yanı sıra, 1980 sonrası dönemde finansal liberalizasyon tedbirleriyle getirilen yasal düzenleme yenilikleri ve bu yeniliklerin etkisiyle bankacılık kesiminde kaydedilen ilerlemeler özetlenmektedir. Üçüncü bölüm, son yıllarda Türk bankacılığının gündemini oluşturan konuları kapsayan dört kısımdan meydana gelmektedir, ilk kısımda denetim mekanizmasının işleyiş tarzı ele alınarak, Türk bankalarının denetim sorunları ortaya konulmakta ve çözüm önerileri sunulmaktadır. İkinci kısımda, Türkiye Bankalar Birliği'nin 'Bankalarımız' (1980-1996) isimli istatistik yayınlarından faydalanılarak, Türk bankacılık sisteminin aktif ve pasif kalemlerindeki gelişmeler irdelenmektedir. Üçüncü kısımda, teknoloji destekli gelişimini sürdüren Türk bankacılığına yer verilmekte, bankaların doğrudan bireylere yönelik sundukları hizmetlerin kullanım alanlarının yaygınlaştırılabilmesi için doldurulması gereken yasal düzenleme boşlukları belirlenmektedir. Dördüncü kısımda ise, Avrupa Topluluğu'na üye olmayı hedefleyen ülkemiz açısından Türk bankalarının, Tek Pazar'a uyumunda karşılaşabilecekleri sorunlar ve bunların çözümüne yönelik öneriler getirilmektedir. Son olarak, uluslararası finans sistemi ile bütünleşme süreci içindeki Türk banka sistemine her alanda rekabet gücü kazandırmak için alınabilecek tedbirler üzerinde durulmaktadır. Bunların başlıcaları ; munzam karşılık ve disponibilite oranlarının Merkez Bankası'nca yüksek belirlenmesi dolayısıyla artan fon maliyetinin düşürülmesi, bankaların sermaye yapılarının güçlendirilmesi, kamu bankalarının sektör içerisindeki ağırlığının azaltılması ve eğitim politikasının bankalar tarafından önemli bir strateji olarak algılanmasının sağlanmasıdır.