turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Nikomedia ve çevresinden Roma ve Bizans Dönemi sütun başlıkları

Nikomedia, günümüz İzmit'i, ilk olarak Hellenistik Dönem'de I. Nikomedes tarafından kurulmuştur. Avrupa ve Asya kıtaları arasındaki coğrafyaya hakim konumu ve güvenli limanı sayesinde Nikomedia, her zaman için stratejik önemini korumuştur. Özellikle Roma ve onu takip eden Bizans Dönemi içerisinde güçlü bir merkez olarak karşımıza çıkan Nikomedia'da, bu dönemler içerisinde, sivil yapıların dışında başta dini yapılar olmak üzere çok sayıda kamusal yapı inşa edilmiştir. Nikomedia ve çevresinde şimdiye kadar gerçekleştirilen tek bilimsel çalışma olarak, 2005- 2014 yıllarında 2009 yılı hariç 9 yıldır devam eden ve 2015 yılı itibari ile de devam ettirilmesi planlanan, merkezi daha önceki Nikomedia ve teritoryumu olan, Kocaeli İli ve İlçelerinde gerçekleştirilen arkeolojik yüzey araştırmalarında belgelenen kırk üç adet sütun başlığı bu tez çalışmasının konusunu oluşturmuştur. Hem Nikomedia merkezinden hem de teritoryumundan tespit edilen Roma ve Bizans dönemlerine ait sütun başlıkları tespit edildikleri bölgeler dikkate alınarak incelenmiş, sınıflandırılmış ve tarihlendirilmeleri yapılmıştır. Bu çalışmayla, yakın çevresini kültür etkisi altında bırakan Nikomedia Antik Kenti'nin ve sınırları içinde bulunduğu antik Bithynia Bölgesi'nin Roma ve Bizans dönemi tarihini aydınlatmak ve söz konusu dönemin mimari plastik konusu ele alınarak mimarlık yapılarının bilinmeyen yönlerinin açığa çıkarılması amaç edinilmiştir. Bunun yanı sıra, bu başlıkların Kocaeli'nde sürdürülen arkeolojik yüzey araştırmalarında tespit edilen diğer mimari malzemelerle birlikte toplu olarak değerlendirmesinin ilk adımı atılmış olmaktadır.
Pagan inanışında Ana Tanrıça: Antik Ege'de kutsal alanlar

Paganizm, kökenleri dünyanın kadim doğa dinlerine uzanan bir inanç biçimi ve bu dinlerin genel adıdır. İnsanlar geçmişş çağlardan bu yana gökyüzünü ve gökyüzündeki olayları merak etmişlerdir. Dış dünyayı gözlemişler ve belirli çıkarımlarda bulunmuşlardır. İnsanlar toprağa ektiği ürünlerin, kendisine yararlı bir besin olarak döndüğünü görmüş daha sonra döngüsel bir şekilde toprağın aynı zamanda da verimsiz olabileceğine tanık olmuşlardır. Mevsimsel olan bu döngüler insan yaşamıyla özdeşleştirilmeye başlanmıştır. Daha sonra doğanın bereketli, şifa verici yaratıcı süreci kadının doğurganlığıyla, anaçlığıyla bütünleştirilmiş ve 'Ana Tanrıça' inancı ortaya çıkmıştır. Tarih öncesi çağlardan beri insanların inancında önemli bir rol oynayan 'Ana Tanrıça' 'Ay' ile ilişkilendirilmiş ve Ay'ın evreleri ile bütünleşmiştir. Çalışmamızda; Pagan inanışında önemli bir rol oynayan 'Ana Tanrıça'nın Anadolu çevresindeki önemli kültürlerdeki kimliklerine değinilmiştir. Bu açıdan bakıldığında sırasıyla; Kemet Kültürü, Frig Kültürü, Grek Kültürü, Trak Kültürü, Kelt Kültürü ve Germen Kültürü'ndeki Ana Tanrıça'lardan bahsedilmiştir. Çalışmamız kapsamında; Antik Ege'de bulunan 'Ana Tanrıça' 'Kutsal Alanları'; 'mağaralar', 'kayalıklar' ve 'tapınaklar' olmak üzere üçe ayrılarak incelenmiştir. Bu 'Kutsal Alanlar'; 'Arkeoloji' ve 'Arkeoastronomi' bilimleri kapsamında araştırılmıştır. Özellikle Çanakkale, Balıkesir ve İzmir'de görülen bazı 'Kaya Sunakları' 'Arkeoastronomik' olarak önem arz etmektedir.
Filolojik ve arkeolojik belgeler ışığında Asurbanipal ve icraatları

Asurbanipal (MÖ 669 MÖ 627) tahta çıkınca temkinli bir politika sürdürmüş, dedesi Sanherib'in Asur'a getirmiş olduğu Marduk heykelini geri göndererek, Babil tanrılarına saygısını sunmuştur. Asurbanipal aile içindeki problemleri de giderdikten sonra yayılmacı bir fetih politikası izlemeye başlamıştır. Asurbanipal çeşitli vassal kralların isyanını bastırdıktan sonra Mısır ve Elam'ı hakimiyeti altına almıştır. Asurbanipal kardeşi Samas-suma-ukin ve destekçilerinin çıkardığı isyan ile de mücadele etmek zorunda kalmış ve isyana karışanlar acımasız bir şekilde cezalandırılmıştır. Asurbanipal dönemi Asur tarihini son parlak çağı olmuştur. Devletin en geniş sınırlarına ulaştığı bu dönemde, Asur kralı birçok sorunu kalıcı olarak çözmek istemiş, acımasız fetih hareketlerine girişmiştir. Asurbanipal'in askeri seferlerini genellikle Mısır, Elam ve Babil kaynaklı problemlerden dolayı gerçekleştirmiştir. Gerçekleştirilen onca sefere rağmen Asurbanipal'in ölümünden sonra devlet bir anda çöküş sürecine girmiştir.
Batı Anadolu Bölgesi'ndeki Kalkolitik Çağ bezemeli seramik geleneği

Batı Anadolu Bölgesi Kalkolitik Çağ seramik gelişimi ve değişiminin takip edilmesinde bezemeli seramik gruplarının ayrı bir yeri ve önemi vardır. Bezemeli seramik grupları farklı kültür bölgeleri arasında bağlantıları göstermesinin yanı sıra yerleşmelere ait stratigrafinin doğru zaman aralıklarına yerleştirilmesinde de etken unsurlardandır. Batı Anadolu Bölgesinde Kalkolitik Çağ özellikle kronolojik gelişimi açısından tartışmalı dönemler arasında yer almaktadır. Bunun yanı sıra söz konusu bölgede kazı ve araştırmaların sınırlı olması da bölge kronolojisinin net bir çerçeve içerisine yerleştirmesini zorlaştırmıştır. Ancak son yıllarda Batı Anadolu bölgesinde kazıların artması ile birlikte Kalkolitik Çağ'a ışık tutan verilere ulaşmak mümkün olabilmiştir. Kalkolitik Çağ genelinden bezeme teknikleri özeline baktığımızda üç bezeme biçimi ön plana çıkmaktadır. Bunlar perdah, beyaz boya ve oluk bezemedir. Her üç bezeme tekniği ve kaplar üzerinde uygulanan motifler farklı kültür bölgelerinde karşımıza çıkmaktadır. Bu, bölgeler arasında karşılaştırma ve kronolojik gelişimi izleme imkanı vermektedir. Son dönemlerde gerçekleştirilen kazılardan elde edilen malzemelerin C 14 ölçümlerinin yapılması ve söz konusu malzemelerin yayınlarının ayrıntılı bir şekilde yapılması Kalkolitik Çağ'da Batı Anadolu Bölgesinin görünümünü daha iyi anlamamızı sağlayacaktır.
Anadolu'daki Apollon tapınakları ve işlevleri

'Anadolu'daki Apollon Tapınakları ve İşlevleri' başlıklı tez araştırmasında, kült ve kült yerleri genel bir çerçeve içinde incelenmiş, bu yapılırken kült yerleri arasındaki yapısall ve işlevsel benzerlikler ve farklılıklar da ortaya konulmaya çalışılmıştır. Apollon kültü, Yunan dünyasında geniş bir yayı. lım alanı gösterdiğinden, araştırmada esas olarak Anadolu'da bulunanlar ele alınmış, Yunanistan, İtalya ve Afrika'daki en eski örnekler üzerinde durulmuştur. Çalışmalarda konu ile ilgili kaynakların yanı sıra, Milet, Didim ve Side'de arazi çalışmaları da yer almıştır.
Mitolojik tasvirlerde tekstil ve giyim kuşam

Antikçağ toplumlarında, din, sanat ve edebiyat ile iç içe geçmişş mitoloji, aynı zamanda toplumun sosyal yaşantısını da birebir yansıtmaktadır. Bu yaşantı içerisinde sırasıyla; örtünme ihtiyacından süslenmeye varan, giyim kuşam özellikleri ve aksesuarlarını da buluruz. Kıyafetler, tüm türleri ve ekleriyle, öncelikle doğadan ulaşılabilen hammaddeler ve nesneler kullanılarak, iklim ve doğa koşulları göz önüne alınarak belirlenmiş, sonrasında beğeni, işlevsellik ve toplumsal etik kurallarına göre şekillenerek üretilmiştir. Toplumdan topluma aktarılarak gelişen söylenceler, beraberlerinde tüm giyim özelliklerini ve aksesuarlardaki tanrısal detayları da getirmiş; toplumlar, iklim farkı nedeniyle ortaya çıkan özgün örnekler hariç, bu alanda da birbirini takip eden ürünler ortaya çıkarmışlardır. Tanrıların kişiselleştirilmesi ve aynı zamanda güçlü kişiliklerin de tanrısallaştırılması, mitolojik eserlere konu olan tüm karakterlerin benzer biçimde giyinmelerine neden olmuştur. Herhangi bir eser üzerinde gördüğümüz giyim kuşam detayları, dönemde en rağbet gören gerçek giysilerin birebir tasvir edilmiş hali olmalıdır. Bununla beraber, tanrısal varlıklara ya da hayali kahramanlara özgü, gerçekten deforme edilerek zenginleştirilmiş, olağandışı özellikler kazanmış kıyafet ve aksesuarlar da bilinmektedir.
İstanbul arkeoloji müzelerinde saklanmakta olan Kalkolitik Çağ'a ait bir grup mühür

Yüksek Lisans tezinin konusunu; İstanbul Arkeoloji Müzeleri, Eski Şark Eserleri Müzesi koleksiyonlarına satın alma, zor alım ve bağış yolu ile kazandırılan bir grup taş damga mühür oluşturmaktadır. Bu çalışma ile söz konusu eserlerin çıkış yerlerinin yaklaşık olarak belirlenmesi ve tarihlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmaya, Önasya Mühürcülük Sanatı'nın incelenmesi ile başlanmış, bu kapsamda, mühürün tanımı, işlenmesi, kullanımı ve tarihsel gelişimi konularına değinilmiştir. Tez kapsamında incelenen mühürlerin tarihlendiği Kalkolitik Çağ, Mezopotamya terminolojisi ile Halaf, Obeyd, Uruk dönemleri olarak adlandırılan zaman dilimi ve bu dönemlerin mühürcülük sanatı ile ilgili genel bilgiler verilmiştir. Üzerlerinde herhangi bir çalışma yapılmamış ve daha önce yayınlanmamış olan bu mühürlerin, Doğu Anadolu, Güneydoğu Anadolu ve Mezopotamya'da yapılan bilimsel kazılarda ortaya çıkarılmış benzerlerinin saptanarak, tarihlendirilmesine ve bu merkezlerden yola çıkarak coğrafi dağılımının tespitine çalışılmıştır.
M. Ö. 3. binyılda Bilecik ve yakın çevresinde görülen yerleşim modelleri

Bu tez çalışması kapsamında Bilecik il sınırları içerisinde tespit edilen ve M. Ö. 3. Binyıla tarihlenen yerleşmeler ve söz konusu yerleşmelerin çanak çömlek buluntuları incelenmiştir. Çalışmalar sırasında, il coğrafyası detaylı bir şekilde incelenmiş ve bu incelemenin sonucuna göre bölgenin kendi içince coğrafi zonlar oluşturduğu anlaşılmıştır. Bu zonlar doğrultusunda Kuzeybatı, Orta, Kuzeydoğu ve Orta-Güney olmak üzere alt bölgelere ayrılmış ve incelemeler bu bölgeler dikkate alınarak yapılmıştır. Çalışmada esas alınan iki farklı konu bulunmaktadır. Bunlardan birisi çanak çömlek verileri aracılığı ile saptanan kültür bölgeleri; bir diğeri ise coğrafya aracılığı ile tespit edilebilen yerleşim karakteridir. İl, M. Ö. 3. Binyıl'da Bitinya-Frigya kültür bölgesinin etki alanı içinde yer almaktadır. İncelenen yerleşmelerde bu iki kültüre ilişkin çeşitli çanak çömlek buluntuları ele geçmişştir. Bunların yanında yine aynı çanak çömlek buluntuları bölgenin kendi içinde bir bütünlük sergilediğini de göstermektedir. Öte yandan yerleşim modelleri ele alındığında, il genelinde bir hareketlilik dikkat çekmektedir. Sakarya Nehri, tarih öncesi dönemler düşünüldüğünde bu coğrafyada yaşayan insanlar için büyük bir şans olarak gözükmektedir. Bununla birlikte taşkınlarıyla büyük şanssızlık olarak da yorumlanabilir. Bu hareketli coğrafyada yerleşimlerin ilk seçenek olarak nehir kenarlarına yakın konumlara, ikinci seçenek olarak ise tepelik alanlara kurulmasını açıklar niteliktedir. Bu durumun sonucu olarak farklı karakterdeki yerleşim modelleri oluşmuştur. Anadolu coğrafyası ve ulaşım güzergahları ele alındığında geçiş noktasında yer alması ili dönemi için oldukça önemli bir noktaya koymaktadır. Bu sebeple bölge, tarih öncesi ve sonrası dönemlerde hiçbir zaman terk edilmemiş, kuzeyden güneye doğudan batıya farklı kültürlerin öğelerinin bütünleştiği bir pota vazifesi görmüştür. Konumu sayesinde, zorlu koşullarına ve topografyasına rağmen iklim değişikliği, doğal afetler gibi çeşitli çevresel koşullardan etkilnememiş ve çağlar boyu kesintisiz yerleşim görmeye devam etmiştir.
İçel Müzesi'ndeki Erken Bizans Dönemi seramik buluntuları

'İçel Müzesi'ndeki Erken Bizans Dönemi Seramik Buluntuları' başlıklı yüksek lisans çalışmasında 42 adet pişmiş toprak kap incelenmektedir. Bu kaplar testi, testicik ve maşrapa formlarına sahip olup, İçel Müzesi tarafından 1987'de İçel İli Menteş Köyü, Eşeköreni mevkiinde yapılan kurtarma kazısında ve 1991 Barbaros Mahallesi Kurtarma Kazısında ele geçmişştir. Zephyrion antik kenti sınırlan içerisinde yer alan bu iki merkezde birbiriyle aynı özellikleri taşıyan kist mezar grupları bulunmaktadır. İnceleme grubumuzu oluşturan pişmiş toprak eserler bu mezarlar içinde ölünün ayakucunda bulunan kireç harcı içerisine yerleştirilmişlerdir. Ölü hediyesi olarak kullanılan bu eserler kontekst vermemelerine rağmen kesin buluntu yerlerinin bilinmesi bakımından bölgenin Erken Bizans dönemi arkeolojisini aydınlatmaya katkıda bulunurlar. İnceleme grubumuzda yer alan testiciklerin benzer örnekleri, Kilikia bölgesi yerleşimleri, Kuzey Suriye, Kudüs ve çevresi, Kuzey Afrika, Kıbrıs, Konstantinopolis ve Yunanistan'a kadar geniş bir alanda ele geçer. Fakat bu merkezlerden sadece Kilikia bölgesi içinde yer alan Zephyrion Gayrettepe, Tarsus Donuktaş, Gözlükule, Antik Yol ve Anemurion buluntuları ile ortak bir atölyede üretilmişçesine bütün özellikleri bakımından benzerlik kurulabilir. Kilikia bölgesi dışında inceleme grubumuzda yer alan testiciklerin en yoğun etkilendikleri merkezler Kudüs ve çevresinde yoğunlaşır. Buradaki merkezlerin seramik endüstrisi ile Kilikia bölgesi arasındaki ilişki din ve ticaret üzerinde temellendirilebilir. Antiocheia'da ele geçen benzer örnekler de bu etkileşimin Kuzey Suriye üzerinden gerçekleştirilmiş olabileceği ihtimalini doğurur. İnceleme grubumuzda yer alan testicikler diğer merkezlerden etkilenmiş olmalarına rağmen, Tarsus ve Anemurion örnekleri ile bütün özellikleri yönünden ortak 136 olmaları nedeniyle Kilikia bölgesi içinde özgün bir atölyeden üretilmiş olmalıdırlar. Aynı görüş testicik ve maşrapalar için de geçerlidir. Çünkü bu tür kaplar da tekdüze ve kaba üretimleri ile bölge halkının ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik, ancak bölge içerisinde alım - satımı yapılabilecek özensiz bir işçilik ürünüdürler. İnceleme grubumuzdaki testi, testicik ve maşrapaların benzer buluntu veren merkezlerin kontekstleri referans alınarak 5. ve 7. yüzyıllar arasında Erken Bizans döneminde Kilikia bölgesi içinde yer alan, özgün bir atölye üretimi olabilecekleri düşünülmektedir.
Alabanda Payandalı Sarnıç Hellenistik ve Roma Dönemi seramikleri

Alabanda Payandalı Sarnıç Hellenistik ve Roma Dönemi Seramikleri, konulu tez çalışmasında 2013 yılında bulunan seramik buluntuları değerlendirilmiştir. Üzerinde çalışılan bu seramiklerin öncelikle çizimleri yapılmış, ardından tipolojik özellikleri incelenerek çevre bölgelerdeki örnekleri ile karşılaştırılmıştır. Karşılaştırmalar sonucunda Payandalı Sarnıç kazısından ele geçen seramikler hem tarihlendirme hem de bölgeye yakın merkezlerle olan bağlantılarını ortaya çıkarma konusunda önemli veriler sunmuştur. Bu bağlamda kentin, Anadolu'nun Batı ve Güney kıyıları ile bağlantısı olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Payandalı Sarnıç kazısından ele geçen seramik buluntularının Helenistik ve Roma Dönemi içindeki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Değerlendirmeler ve karşılaştırmalar sonucunda Alabanda Payandalı Sarnıç Yapısı'nın Helenistik ve Roma Dönemleri'nde kullanıldığı ortaya çıkarılmıştır. Ele geçen seramiklerin incelenmesiyle en erken tarihli seramik grubunun M. Ö. 3. yüzyıla ait olduğu görülmüş ve M. S. 5. ve 7. yüzyıllarda seramik yoğunluğunun arttığı anlaşılmaktadır.
Gaziantep ve çevresi paleolitik kültür dönemi yerleşim alanları ve buluntularının analizi

Yakındogu ve Sina Yarım Adası'nın Anadolu ile olan baglantılarındakikültürel etkilesimler, Paleolitik kültürlerin ortaya çıkıs, gelisme ve evrimlenmesüreçleri içersinde son derece önemlidir. Bu sürecin sonuçlarını yansıtanbuluntu yerlerinin endüstriel gelisimleri, gerçeklestirilen yüzey arastırmaları ve kazılar sonucunda ele geçen yontmatas ve diger materyallerle ayrı ayrı ortaya konmustur. Tezimizde buluntu yerlerinin genel özellikleri ile birlikte özellesmisnitelikleri ortaya konulmus ve çevre ile Paleolitik insan arasındakietkilesimlerin sonuçları irdelenmistir. Tez yukarıda söz konusu edilen önemi destekleyen yan unsurları da ortaya koymak üzere hazırlanmıstır. Bu tez yedi bölümden olusmustur:1- Bölüm Paleolitik kültürel döneminin genel olarak tanıtımı ve biyolojikevrimle paralel kültürel evrimin tanıtıldıgı; Anadolu-Sina Yarımadası-Yakındogu baglantıları ve bu baglamda tezin amacının ortaya kondugu; tezin hazırlanma yönteminin anlatıldıgı bölümdür.2- Bölüm Gaziantep, Sanlıurfa, Adıyaman ve Hatay'ın geneljeomorfolojisi içersinde iskan edilmis alanların özelliklerinin tanıtımı ve jeomorfoloji ile iskan alanlarının seçilimindeki özelliklerin anlatıldıgı bölümdür.3- Bölümde Gaziantepli Paleolitik kültürlerinin alt, orta ve üst paleolitikistasyon özellikleri ile birlikte anlatıldıgı bölümdür. Bu bölümde Gaziantep ilinin açık hava istasyonları detaylı biçimde ele alınmıstır. Az sayıdaki magarayerlesimleri de yüzey arastırmaları çerçevesinde ele alınmıstır.4- Bölümde Sanlıurfa ilinin Paleolitik Çag arastırmalarına genel olarakdeginilmis ve ilçeler bazında iskan alanları tek tek ele alınarak bölgedegerçeklestirilen kurtarma kazısı ve yüzey arastırmaları sonuçları verilmistir.5- Bölümde Adıyaman li Paleolitik arastırmaları açısından önemli olan ve Anadolu Paleolitik kronolojisine ısık tutan Samsat-Pirun ve diger tanımlayıcı tip sit istasyonları buluntuları ile birlikte degerlendirilmistir.6- Bölümde Hatay linin eski ve yeni Paleolitik Çag arastırmalarısunulmus ve kronoloji hakkında endüstriel belgelere dayanarak bilgilerverilmistir.7- Bölümde Gazinatep ve çevresinde saptanmıs yerlesim yerlerinden ele geçen endüstriel yontmatas ürünleri karsılastırmalı olarak degerlendirilmis ve bölgedeki Paleolitik kronolojinin gelisimi ortaya konmustur. Bununla birlikteYakındogu baglantıları da sonuç içersinde degerlendirilerek bölgeler arasıetkilesimler de ortaya konulmustur.
Mozaik taban döşemelerinin korunmasında tekrar gömme sistemlerinin değerlendirilmesi ve öneriler

Tez çalışması, arkeolojik alanlardaki in situ mozaik taban döşemelerinin tekrar gömülerek koruma altına alınmasını konu almaktadır. Mimari arkeolojik kalıntıların tekrar gömülerek koruma altına alınması, bilimsel araştırmalar yapılmaya başlandığından beri en çok kullanılan yöntem olmasına rağmen gömülü ortamda kalıntıların korunabilme durumlarıyla ilgili sınırlı sayıda araştırma bulunur. Özellikle 1990'lı yıllardan itibaren, yapılan birkaç deneme dışında çoğunlukla sit alanındaki gözlemler değerlendirilmiştir. Alanda teknik ve pratik gelişim sağlanabilmesi, karşılaştırmalı alan testleri gerektirmektedir. Bu nedenle, bu araştırma kapsamında tekrar gömme sistemlerinin, mozaik taban döşemelerinin bozulmasına yol açan anahtar parametrelerden olan nem, sıcaklık, asidite, tuzluluk ve bitki oluşumu bakımından deneysel yolla karşılaştırmalı olarak araştırılması için yeni bir alan deneyi metodu geliştirilmiştir. Öncelikli olarak, kapsamlı bir literatür taraması doğrultusunda denenecek altı tekrar gömme sistemi tespit edilmiştir. Bu çalışma, ile, aynı zamanda Türkiye'de günümüze kadar yapılan uygulamaların detaylı bir analizi yapılmıştır. Alan testleri Antalya ili Aksu İlçesinde bulunan, Perge antik kenti, Güney Hamam içerisindeki basilica thermarum olarak tanımlanan mekandaki mozaiğin yaklaşık 110 metrekarelik bir bölümü üzerinde gerçekleştirilmiştir. Altı farklı gömme sistemindeki nem, sıcaklık ve klimatik ölçümlerin internet üzerinden takip edilebildiği bir deneme alanında 2017- 2018 yıllarında kesintisiz olarak saatlik veri toplanmıştır. Ek olarak arkeometrik analizler ve vejetasyona ilişkin araştırmalar yürütülmüştür. Farklı bilimsel alanlardaki teknikler, cihazlar ve araştırma yöntemleriyle elde edilen tüm veriler karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Araştırma, tekrar gömme sistemlerindeki ortam koşullarının anlaşılması konusunda faydalı veriler sağlamıştır. Perge antik kentinin bulunduğu çevre koşullarına göre denenen sistemlerin avantaj ve dezavantajları kıyaslanabilmiş ve pratik gelişime katkıda bulunabilecek bazı öneriler sunulmuştur. Araştırma disiplinler arası özelliğiyle yeni çalışmalar için metedolojik açıdan referans olma potansiyeli taşımaktadır.
Arkeolojik veriler ışığında Botan Vadisi'ndeki M. Ö. II. binyıl kültürleri

'Arkeolojik Veriler Işığında Botan Vadisi'ndeki MÖ 2. Binyıl Kültürleri' adlı bu çalışmada, bölge yerleşimlerinden Türbe Höyük ve Başur Höyük'ten ele geçen özgün çanak çömlek buluntularına göre Botan Vadisi'nin Orta Tunç Çağ ve Geç Tunç Çağ'daki kültürel yapısı incelenmiştir. Bu buluntular çerçevesinde vadinin çevre kültür bölgeleriyle bağlantısı irdelenmiş, edinilen sonuçlara göre yerleşimlerin Orta ve Geç Tunç Çağ'daki kronolojik sınırları ve bu sınırlar içerisinde sosyo-kültürel yapısı tespit edilmeye çalışılmıştır.
Batı Anadolu'da İlk Tunç Çağı mezarlık geleneği

M. Ö. 3. Binyıl'ın başlarında, bakır ve kalayın karışımından elde edilen ve adını bir çağa verecek olan tunç madeni, Anadolu Protohistoryası'nda ortaya çıkmıştır. İlk Tunç Çağı; sosyal, dinsel, kültürel, mimari ve teknolojik alanlarda önemli değişikliklere sahne olmuştur. Gerek mezar tipleri, gerekse mezar hediyeleri ile İlk Tunç Çağı Batı Anadolu'sunda, bazı detay farklılıkları dışında ortak bir kültürel gelenek mevcuttur. Bu çağda Batı Anadolu'da, inhumasyon gömülerde mezar mimarisi olarak; pithos mezarlara, çömlek mezarlara, sandık mezarlara ve basit toprak mezarlara rastlamaktayız. Batı Anadolu'da İlk Tunç Çağı'na tarihlenen ve bugüne kadar kremasyon gömünün kesin olarak uygulandığı bilinen ilk mezarlık alanı Kaklık Mevki Mezarlık Alanı'dır. Kremasyon gömünün üç örnekle temsil edildiği ikinci mezarlık alanı ise Kumyer Mezarlık Alanı'dır. Kumyer Nekropolü'nde ele geçen 96 mezarda gömü biçiminin inhumasyon, 3 mezarda ise gömü biçiminin kremasyon olduğu tespit edilmiştir. Kremasyon uygulamasının yapıldığı çömlek mezar ve pithos mezar olmak üzere iki farklı tipteki mezarda, yetişkin birey ve bebek gömülerinin olduğu saptanmıştır. İlk Tunç Çağı nekropollerinde genel olarak doğu-batı aksında bir yön birliği bulunmaktadır ve gömüler ekseriyetle hoker pozisyonunda yatırılmıştır. Dönemin mezarlık alanlarında, tekli gömü geleneği ile beraber, sayıları altıya kadar ulaşan çoklu gömü geleneğine de rastlamaktayız. Bu gelenek; pithos mezarlar, sandık mezarlar ve basit toprak mezarlar içinde sıkça uygulama bulmuştur. Mezar hediyesi olarak, mezar içine ya da mezar dışına konulan pişmiş toprak kapların yanı sıra çok sayıda madeni ve taş eser de ele geçirilmiştir.
Laodikeia'nın boya bezemeli Hellenistik Dönem kremasyon kapları

Phrygia Bölgesi'nde bulunan Laodikeia Antik Kenti, günümüzde Denizli İli'nin 6 km kuzeyinde, Eskihisar, Goncalı, Bozburun ve Korucuk mahalleleri sınırları içinde Lykos Vadisi'nin ortasında yer alır. Kent, Seleukoslar Kralı II. Antiokhos tarafından eşi Kraliçe Laodike adına, MÖ 3. yy'ın ortalarında (M. Ö. 261 -253) kurulmuştur. Hippodomik planda kurulan antik kentin üç tarafı ırmaklarla çevrilmiş ve bu ırmakların arasında kalan yüksek bir platform üzerinde kurulmuştur. Kentin dört tarafını geniş nekropol alanları çevirmiştir. Laodikeia Nekropolü genel olarak, Geç Klasik-Hellenistik Dönem'den, Erken Bizans Dönemi'ne kadar kullanım görmüştür. 2005- 2009 ve 2015 yılları arasında Laodikeia'da yürütülen çalışmalarda çoğunluğu Kuzeydoğu Nekropolü'nde olmak üzere Batı, Doğu ve Kuzeybatı Nekropolü'nde birer örneği bulunan 33 adet kremasyon kabı bulunmuştur. Bu kaplardan teziminiz konusunu oluşturan boya bezemeli grubun 22 adet olduğu tespit edilmiştir. Laodikeia'da ikincil kremasyon geleneğinin varlığını kanıtlayan kremasyon kapları amphora, pelike, pithos-çömlek, krater-stamnos ve çömlek gibi formlardan oluşmaktadır. Kremasyon kapları bazı istisnalar hariç kiremit çatma mezarların yakınlarında, aralarında gelişigüzel ve doğrudan toprak üzerine yerleştirilmişlerdir. Kremasyon gömülerde az sayıda da olsa mezar buluntularına rastlanması hediye anlayışının bu gelenek içinde sürdüğünün ve Laodikeia'da uygulandığının en önemli kanıtlarındandır. Kremasyon kaplarının ağzının kapatılması için kullanılan kapaklar bazen kase, tabak olabilirken kiremit parçalarının da kapak olarak kullanıldığı görülmektedir. Laodikeia nekropol kazılarında açığa çıkarılan kremasyon kaplarının, buluntu konumları, mezar buluntuları, ağızlarına yerleştirilen kaselerin tipolojik özellikleri ve diğer mezarlarla olan konumları değerlendirildiğinde MÖ 2. yy ile MS 1. yy'ın ikinci yarısı arasında kullanım gördükleri tespit edilmiştir.