turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Batı Anadolu'da Kuva-yı Milliye'nin askeri ve mali kaynakları

Askeriyenin ve halkın birlikte yürüttüğü Kuva-yı Milliye hareketi başlangıcından itibaren büyük bir yokluğun içerisinde sürekliliğini sağlamaya çalışmıştır. Silah, cephane ve diğer askeri malzemelerinin büyük bir kısmını ordu kaynaklarından bir kısmını da yurt dışından temin ederken, zorunlu giderleri için de kendine has gelir kaynakları yaratmıştır. Fakat mali olarak en büyük kaynak halk olmuştur. Batı Anadolu halkının bir kısmı gönüllü olarak cephelerde Yunanlılara karşı savaş verirken, diğer kısmı da bağışları ile cepheleri ayakta tutmaya çalışmıştır. Nizami birlikler ile desteklenen Kuva-yı Milliye birliklerine, düzenli olarak maaş ödenmiş, iaşe edilmiş ve geride kalan ailelerine sahip çıkılmıştır. Askeri bir düzen içerisinde tutulmaya çalışılan ve askeri örgütlenme biçiminin model alındığı milis birliklerinin ihtiyaçları ise Batı Anadolu'da yapılan kongrelerle sağlanmıştır. Kongrelerin yapılmasını sağlayan Müdafaa-i Hukuk Cemiyetleri Kuva-yı Milliye'nin idari birimlerini teşkil etmiş ve hareketin sivil kanadını oluşturmuştur. Cephelerde ise asker ve efeler hareketi kumanda etmişlerdir.
Milli Mücadele ve Cumhuriyetin ilk on yılında Çorum

Osmanlı Devleti'nin ve Cumhuriyet döneminin sürgün yeri olan Çorum şehri Milli Mücadele döneminde de isyan hareketlerinin yaşandığı bir yer olmuştur. Çorum şehri devlete ve devlet yöneticilerine karşı daima saygı göstermiş ve istenilen her türlü devlet emrini yerine getiren şehir olma özelliğini her zaman korumuştur. Bundan dolayı da gerek Milli Mücadele'de gerekse Cumhuriyet döneminde kendisinden istenilen her vazifeyi ve sorumluluğu yerine getirmesini bilmiştir. Milli Mücadele yıllarında silah, mühimmat ile erzak yardım ve nakliyle önemli bir merkez olmuştur. Şehir sadece ordunun ihtiyaçlarını karşılamakla yetinmeyip kendi çevresinde meydana gelen olayların genişlemesine de izin vermemiştir. Planlı ve disiplinli çalışmalar sonucunda elde edilen başarının meyvesi olan Cumhuriyet'in ilanı ile birlikte gerçekleşen inkılapları ve yenilikleri takip ederek yeni devletin ilerlemesine sosyal, kültürel ve ekonomik yönden de katkı sağlamıştır.
Politics of discontent in the great depression: The Free Republican Party of Turkey (1930)

BÜYÜK BUHRAN VE SİYASET: SERBEST CUMHURİYET FIRKASI (1930) İki Dünya savaşı arası Türkiye, iki önemli çok partili hayata geçiş denemesine sahne oldu. Bunlardan ikincisi olan Serbest Cumhuriyet Fırkası, milliyetçi yönetici kadroların, özellikle Büyük Buhran'dan ötürü artan hoşnutsuzluğu gidermek üzere ortaya koydukları siyasi bir projeydi. Yeni parti kısa sürede özellikle ticari tarım yapılan bölgeler başta olmak üzere ülkede büyük ilgi gördü. Kurulan yerel teşkilatlar, partinin Batı Anadolu Turu ve Belediye Seçimleri bu desteği gözler önüne serdi. Fakat, Serbest Cumhuriyet Fırkası'nın birçok toplumsal grubu mobilize etmesi, yönetici kadroları rahatsız ederek, partinin üç ay gibi kısa sürede kapanmasına yol açtı. Ülkenin ticari bölgelerinde çıkan gazetelerin ayrıntılı bir incelemesi sonucu ortaya çıkan bu çalışma, Serbest Cumhuriyet Fırkası'nın merkezi olmayan tarihini gözler önüne sererek, miliyetçi elitler dışında diğer toplumsal grupların kendi sesleriyle siyasete girdiklerini vurguluyor. Daha geniş bir çerçeve içinde ise, iki dünya savaşı arası Türkiye tarihini anlarken siyasal elitler yerine diğer toplumsal aktörlerin dönemi nasıl algıladıklarının da önemli olduğunun altım çiziyor. IV
Tehcir öncesi vilayat-ı sitteden Amerika'ya Ermeni göçü

Bu tezin amacı, Ermenilerin 1834- 1915 yılları arasında ABD'ye niçin göç ettiklerini, burada nasıl bir hayat kurduklarını ve Diaspora'daki mevcut Ermeni lobisinin oluştuğu ortamıtespit etmektir.19. yüzyıldan itibaren Osmanlı Ülkesini gizli anlaşmalarla paylaşan devletlerin Osmanlı tebaasını kullanarak yarattıkları tedhiş ortamı yeni Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuna kadar devam etmiştir. stismar edilen Ermeniler, ortaya çıkan huzursuz ve sıkıntılı ortamdan kurtulmak için Anadolu'ya nazaran nispeten daha iyi bir hayat sunan ülkelere ve özellikle ABD'ye göç etmeye başlamıştır. Ermeniler göç esnasında çeşitli zorluklarla karşılaşmışlar ve geldikleri yeni ülkededilini, kültürünü ve adetlerini hiç bilmedikleri bir toplum içinde yaşamaya çalışmışlardır. Topluma uyum süreci asimilasyon tehlikesini ortaya çıkardığından kültürel bağlarını nesiller boyunca koruyabilmek için dinlerini, gelenek-göreneklerini ve Türk düşmanlığını ortak bir miras haline getirmişlerdir. Bu maksatla örgütlenmişler ve mücadelelerini yıllara sari olarakşiddetlendirmişlerdir. İTehcir Öncesi Vilayat-ı Sitte'den Amerika'ya Ermeni Göçü? başlıklı çalışma dört bölümden oluşmaktadır: 1. Göç Politikaları ve Tabiiyet Sorunu,2. Ermenilerin Amerika'ya Göçü (1834-1915),3. Amerika'daki Ermeniler ve 4. Ermenilerin Amerika'daki Hayata Katılımı. Çalışma birincil kaynak olarak Başbakanlık Osmanlı Arşivi belgelerine ve daha önce yabancı dille yapılmış çalışmalara dayanmaktadır.
Atatürk döneminde Türkiye'de bilim: sosyal bilimler örneği

Bu doktora tezi, dünyadaki her ülkenin gelişim ve değişiminde önemli rol oynayan sosyal bilimlerin Atatürk Döneminde Türkiye'de gelişim ve değişimini anlatmaktadır. Sosyal bilimler aralarında tarih, sanat tarihi, sosyoloji, arkeoloji, antropoloji, felsefe, hukuk gibi pek çok farklı bilim dalından oluşmaktadır. Çalışmada tamamen sosyal yaşamla bağlantılı olan sosyal bilim dallarından bazıları olan sosyoloji, tarih, sanat tarihi, hukuk, felsefe, iktisat, arkeoloji ve antropoloji bilim dalları örnek olarak seçilmişlerdir. Bu çalışmada öncelikle bilim ve ana dallarından bir tanesi olan sosyal bilimler konularına değinilmektedir. Bunun ardından adı geçen sosyal bilim dallarının yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'ndeki gelişimi ve Batı dünyasıyla olan etkileşim yer almaktadır. Çalışma, Türkiye'de Sosyal bilimlerin gelişim ve değişimini Cumhuriyet Öncesi Dönem ve Atatürk Dönemi olmak üzere iki ana dönemde ele almaktadır. Cumhuriyet Öncesi Dönemde üzerinde odaklanılan sosyal bilim dallarının ne durumda olduğu, ilgili bilim dallarıyla ilgili yapılan çalışmaların neler olduğu, dönemin bilim adamlarının neler yaptığı gibi temel hususlar yer almaktadır. Atatürk Dönemi'nde Türkiye'de hemen hemen her konuda olduğu gibi Sosyal bilimlerde de yaşanan değişim ve gelişimi ortaya koymak için dönemin eğitim politikalarına, üniversitelere, sosyal bilimlerin gelişiminde rol oynayan ve katkıda bulunan kurum, kuruluş ve enstitülere, yabancı uzmanlara ve bilim insanlarına değinilmektedir. Tez, ülkedeki sosyal bilimlerin gelişimini tarihsel ve bilimsel açıdan ortaya koymayı hedeflemektedir.
Cumhuriyet Döneminde jandarma teşkilatı ve Dersim İsyanında rolü

Bu tezin temel amacı, Jandarma Teşkilatı'nın tarihini ve Cumhuriyet döneminde ortaya çıkan ayaklanmalardan sonuncusu olan 1937 Tunceli/Dersim Ayaklanmasının neden ve gelişimiyle birlikte, Jandarma Teşkilatı'nın bu 'ayaklanmanın bastırılmasındaki etkinliğini incelemektir. Başka bir deyişle bu çalışmada Jandarma Teşkilatı'nın gelişim süreci, Türk Harp Tarihi'ndeki rolü ve 1937 yılında meydana gelen Tunceli/Dersim Ayaklanması'ndaki etkinliği incelenmiştir. İlk olarak Jandarma Teşkilatı'nın kuruluş yılı olan 1839 yılına kadar emniyet ve asayiş görevleri alan teşkilatlar ile bu dönemden sonra Jandarma Teşkilatı'nın Cumhuriyet Dönemine kadar geçirdiği evreler açıklanmıştır. Türk Jandarması'nın Birinci Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı'nda katıldığı cepheler ve bu cephelerde kazandıkları başarılar ile Cumhuriyet'in ilanına kadar Jandarma Teşkilatı'nın içinde bulunduğu koşullar ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın devamında, Cumhuriyet'in ilanı ile birlikte Türkiye Cumhuriyeti'nin doğu bölgelerinde ortaya çıkan ayaklanma hareketlerinin bastırılmasında Jandarma Teşkilatı'nın Kara Kuvvetlerine bağlı birliklerle beraber icra ettiği faaliyetler incelenmiştir. Son olarak ta Türkiye Cumhuriyeti tarihinde son ayaklanma hareketi olan 1937 Tunceli/Dersim Ayaklanmasının iç ve dış sebepleri ortaya koyularak ayaklanmanın bastırılmasında bölgede bulunan Jandarma Birlikleri'nin kullanılması belgeleriyle birlikte anlatılmıştır. Çalışmanın sonunda ulaşılan sonuç; Türk tarihinde emniyet ve asayişin sağlanmasında önemli rol oynayan Jandarma Teşkilatı, tarihi boyunca içinde bulunduğu zor koşullara rağmen bu görevi başarıyla yerine getirmiştir. Cumhuriyet Jandarması, ülkenin huzur ve güvenini bozmaya yönelik çıkartılan ayaklanma hareketlerinden olan 1937 Tunceli/Dersim Ayaklanmasının bastırılmasında da en önemli rolü üstlenmiş ve bölgede huzur ortamının yeniden. tesisini sağlamıştır.
İzmit livasında Yunan mezalimi (1920-1921)

Bölge tarihimize katkı sağlamak amacıyla, Milli Mücadelede Yunan işgali altında kalan yerlerde yapılan mezalimi incelemek için bu çalışma yapılmıştır. Yunanlıların işgal ettikleri Kocaeli yarımadası ve İzmit körfezi kıyılarında yaptıkları mezalim tezin konusunu kapsamaktadır. Tez hazırlanırken öncelikle Başbakanlık Osmanlı Arşivi belgelerinden yararlanılmıştır. Dahiliye Nezareti Kalem-i Mahsus ve Dahiliye Nezareti İdare-i Umumiye Evrak'ında bulunan belgeler incelenmiştir. 1921 yılında bölgede yapılan mezalim hakkında Dahiliye Nezareti'nin bastırdığı Yunan mezalimini anlatan kitaplardan ve bölge tarihi üzerine yapılmış diğer kaynaklardan da yararlanılmıştır. Yunanlılar Megola İdealarını gerçekleştirmek amacıyla bölgedeki Türklere karşı bir imha siyaseti izlemişlerdir. Yerli Rum ve Ermenilerin oluşturduktan çeteleri himaye eden Yunanlılar, bu çetelerle beraber Türk şehir, kasaba ve köylerine saldırmışlardır. Yunanlılar işgal ettikleri bölgede önce Türk jandarmasının silahlarım almaktaydı. Bütün Türk'lerin ellerinde bulunan silahlar toplanmaktaydı. Böylece silahsız ve kendilerini savunamayacak durumda kalan Türkleri imha etmişlerdir. İmha edilmekten kurtulabilen Türkler komşu şehir ve kasabalara iltica etmişlerdir. Bölgede Yunanlılar o günkü değeriyle milyonlarca liralık maddi zarar meydana getirmişlerdir. Halkın ziynet eşyalarından mutfak eşyasına kadar tüm eşyaları zorla ellerinden alınmıştır. Yunanlıların İstanbul'un bu kadar yakınında yaptıkları katliam haberleri İtilaf Devletlerini harekete geçirmiştir. Bölgeye inceleme heyetleri yollanmış ve Yunanlıların yaptıkları bu katliamlar batılı devletler tararından da yerinde tespit edilmiştir. Yaptıkları tüm katliam, yağma, ırza geçme olaylarına rağmen halkın direnişini kıramayan Yunanlılar, Haziran 1921 sonlarında bölgeyi terk etmişlerdir.
Türkiye'de sağlık politikası'nın gelişimi 1980-1950

Bu tez, geç Osmanlıca kaynaklar dahil, birincil ve ikincil kaynaklar taranarak, Osmanlı dönemi ve Cumhuriyet Türkiyesi'nin ilk evrelerinde genel sağlık hizmetlerini kapsamlı bir biçimde incelemektedir. Yüz yıllık bir süre içerisinde Osmanlı sağlık düzenlemeleri geleneksel nitelikten Batı görünümlü ve işlevini bir uygulamaya geçmişştir. Bu dönüşümlerin yanı sıra idari yapıda da köklü değişiklikler izlenmiş, devletin halk sağlığı ile yakından ilgilendiği görülmüştür. Tanzimat reformları ile birlikte Osmanlı hükümetleri halkın sağlık sorunlarına çözüm bulmak için çaba sarf etmişlerdir. Cumhuriyetle birlikte halk sağlığı en geniş anlamıyla gündeme gelmiştir. Türkiye'de sağlık uygulamalarını geliştirmek için köklü önlemler alınmıştır. Bu tez, bu alanlardaki gelişmeleri ayrıntılarıyla vermektedir. Sık aralıklarla toplanan sağlık kongreleri'nde sağlık hizmetleri ve önleyici hekimlik geniş ölçüde tartışılmıştır. Ulus-devlet kuruculuğunda sağlıklı bir nüfus yapısı oluşturmak için düzenli sağlık hizmetlerinin ihdası kaçınılmaz olmuştur.
Basında Yavuz-Havuz Davası

'Basında Yavuz - Havuz Davası' adlı bu tez Türkiye'nin ilk ve son Bahriye Bakanı İhsan Eryavuz hakkındadır. Gerek Yavuz Zırhlısı gerekse İhsan Eryavuz Türk siyasi hayatında önemli bir yere sahiptirler, ilki Osmanlı İmparatorluğunu Birinci Dünya Savaşına girmesine neden olmuş, ikincisi ise Kurtuluş Savaşı sırasında İstiklal Mahkemesi başkanlığı yaparak ünlenmiştir. Kurtuluş Savaşından sonra da İhsan Eryavuz Bahriye Bakanı olmuş ancak Yavuz Zırhlısının tamiri işi onun siyasi kariyerinin sonunu getirmiştir. Kaynak olarak basılmış kitaplar, dergiler, gazeteler anılar, resmi yayınlar ve arşiv belgelerinden yararlanılmıştır. Bunların dışında ilk kez bu çalışmada İhsan Eryavuz'un hatıraları ve arşiv belgeleri kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda; İhsan Eryavuz Yavuz Zırhlısının tamiri işinde başbakan İsmet İnönü'nün izniyle sorumluluğu üzerine almıştır. Bununla birlikte o, bu işte Sapancalı Hakkı gibi eski arkadaşlarına güvenmiştir ne yazık ki bu onun için büyük bir hata olmuştur. Bu güven sadece onun politik kariyerini bitirmekle kalmadı aynı zamanda da yolsuzluktan suçlu bulunmasına neden oldu.
II. Dünya Harbi'nde (1939-1945) the New York Times'a göre Amerikan kamuoyunun Türkiye'ye bakışı

Bu araştırma;1- Öncelikle ABD Kamuoyunun İkinci Dünya Savaşı sırasında Türk Halkınave Devletine bakışını, kendi kamuoyunu büyük ölçüde temsil eden ve önemli basın organlarından biri olan The New York Times gazetesinden incelemek,2- Bu bakış açısının savaş sonrası ABD-Türkiye ikili ilişkilerine yansımaları-na ve o günkü uygulanan politikaların nedenlerine somut bir kanıt sağlamak,3- Savaş sonrası uygulanan politikaların günümüze yansımalarının olacağını ve hala olduğunu göstermeye çalışmak, amacıyla yapılmıştır. Giriş Bölümü'nden önce araştırma konusunun tanımının yapılması ve önemi anlatılmaya çalışılmış ve aynı zamanda araştırma sırasında kullanılan yöntem açık-lanmıştır. Daha sonra ayrı bir bölüm olarak kamuoyunu oluşturan, biçimlendiren unsurlar ve kamuoyunun etkisi anlatılıp Amerika Birleşik Devletleri'nin kamuoyu ve araştırılması hakkında bilgi verilmiştir. Giriş Bölümü'nde İkinci Dünya Savaşı'nın nedenleri ve sürecinin analizi, sa-vaş sırasında yapılan önemli toplantılar ve İkinci Dünya Savaşı içinde Türkiye'nin izlediği dış politika üzerinde incelemeler yapılmıştır. Birinci Bölüm'de Avrupa'da Alman üstünlüğü döneminde (01 Eylül 1939 ile 22 Haziran 1941 tarihleri arası), The New York Times gazetesine göre Amerikan Kamuoyunun Türk Halkı ve Devletine bakışı incelenmiştir. İkinci Bölüm'de, yani savaş sırasında taraflar arasında dengenin sağlandığıdönemde (22 Haziran 1941 ile 28 Şubat 1943 tarihleri arası), The New York Times gazetesine göre Amerikan Kamuoyunun Türk Halkı ve Devletine bakışı incelenmiş-tir. Üçüncü Bölüm'de Müttefiklerin üstünlük sağladığı dönem, yani 01 Mart1943'ten savaşın sona ermesine kadar geçen sürede The New York Times gazetesine göre Amerikan Kamuoyunun Türk Halkı ve Devletine bakışı incelenmiştir. Sonuç Bölümü'nde ise İkinci Dünya Savaşı'nı sona erdiren antlaşmalar ve savaş sonrasında dünyamızı şekillendiren gelişmeler üzerinde değerlendirmeler yapılmıştır. Bu çalışma hazırlanırken seçilen konuyla ilgili olarak öncelikle The New York Times gazetesi, kitaplar, makaleler, ansiklopediler taranmış, konuyu farklı bo-yutlarıyla ele alan doktora ve yüksek lisans tezleri incelenmiş, daha önce farklı konu-larda yapılmış benzer çalışmaların yöntemleri araştırılmıştır.
Bulgaristan'dan Türkiye'ye göç ve göçmenlerin iskanı (1923-1945)

Uzun süren savaşlar nedeniyle yorgun ve yetersiz bir nüfusa dayanılarak kurulan Türkiye Cumhuriyeti, nüfusunu kısa süre zarfında arttırmak için birtakım politikalar izlemiştir. Nüfus artışını hızlandırmanın yollarından bir tanesi de göçmenkabulüydü. Türkiye, nüfus ihtiyacı ülke güvenliğine ve ekonomiye katkı gibi sebeplerden ötürü çeşitli ülkelerden göçmen kabul etmiştir. Tek parti dönemi olarak adlandırılan 1923- 1945 yılları arasında, göçmen alınan ülkelerden bir tanesi de Bulgaristan'dı. Osmanlı döneminden farklı olarak alınangöçmenler kaybedilen bir savaş sonrası değil kendi tercihleri doğrultusunda Türkiye'ye gelmişler. Türkiye'de, izlediği ve göçmen politikasının gereği olarak onlarıülkeye kabul etmiştir. Göçmenlerin gelmesinde Bulgaristan'da yaşadıkları olaylaretkili olmuştur. Türkiye, göçmenlerin ülkeye gelmesini teşvik edici kanunlar çıkarmıştır. Ayrıca ülkeye gelen göçmenlere çeşitli konularda yardımlarda bulunulmuştur. Çalışmamızda Türkiye'nin 1923- 1945 yılları arasında uyguladığı göç politikası ve Bulgaristan'da yaşayan Müslümanların Türkiye'ye göçleri genel olarak arşiv belgelerine ve dönemin basınına dayanılarak incelenmiştir.
Türkiye'de ara rejim dönemleri (1960-1973)

Türkiye, 1923'te Cumhuriyetin ilanından İkinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar, 22 yıl tek partili sistemle yönetilmiştir. 1945'te iç ve dış şartların zorlamasıyla çok partili sisteme geçilmiş ve bu süreçte Demokrat Parti kurulmuştur. 14 Mayıs 1950 genel seçimleri sonucu Demokrat Parti, 27 yıllık Cumhuriyet Halk Partisi yönetiminden sonra iktidara gelmiştir. Demokrat Parti, ilk döneminde birçok alanda ve özellikle ekonomide ciddi başarılar sağlamıştır. Ancak, 1950'li yılların ikinci yarısından itibaren olumsuzluklar baş göstermiş; ülke hızla siyasi ve ekonomik krize doğru gitmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi ile bir kısım aydın-bürokrat ve basının da kışkırtmasıyla, Demokrat Parti gittikçe muhalefete karşı sert tedbirlere başvurmuştur. Ordu içerisinde örgütlenen bazı subaylar, ülkenin içerisinde bulunduğu kriz ortamını gerekçe göstererek 27 Mayıs 1960 darbesini gerçekleştirmişlerdir. Demokrasinin rafa kaldırıldığı ve ülkenin Milli Birlik Komitesi eliyle yönetildiği bir ara rejim dönemi oluşturulmuştur. Bu dönemde siyasi faaliyetler yasaklanmış, Demokrat Parti kapatılmış ve Demokrat Parti yöneticileri yargılanarak cezalandırılmışlardır. Bu süreçte yeni bir anayasa hazırlanmış ve tekrar Ekim 1961'den itibaren demokrasiye geçilmiştir. 1965 seçimlerine kadar ülke, koalisyon hükümetleri tarafından yönetilmiştir. 1965 seçimlerinde Adalet Partisi'nin tek başına iktidara gelmesinden sonra, 1968 gençlik hareketi ile başlayan siyasi kriz ve şiddet gittikçe artmıştır. Artan terör olaylarını bitirmek ve reformları uygulamak gerekçesi ile 12 Mart 1971'de Silahlı Kuvvetler bir muhtıra vermiştir. Bunun üzerine hükümet istifa etmiş ve askerlerin himayesinde yeni bir hükümet kurulmuştur. 12 Mart 1971 müdahalesinden sonra, askerler doğrudan yönetimi ele almamışlardır. Askerin himayesinde oluşturulan ara rejim döneminde de sorunlar ve şiddet bitmemiştir. Bazı partiler kapatılmış ve tutuklamalar yaşanmıştır. Nihayetinde Ekim 1973 seçimleri ile ara rejim dönemi sona ermiştir.
Türkiye'de ortaöğretimde yabancı dille eğitim uygulamasının tarihsel süreci (1955-2004)

Atatürk, milli eğitimi, kurucusu olduğu Türkiye Cumhuriyeti'nin korunması, devamı ve gelişmesi için şart koşmuştu. Yabancı Dille Eğitim, özellikle 1970'lerden başlayıp 1990'lardan sonra artan bir şekilde kamuoyunda yer bulmuştu. Tartışmalar genelde bu uygulamanın milli olup olmadığı yönündeydi. İtirazların odak noktası milli egemenlik, milli eğitim, milli kültür, milli dil konularındaydı. İşte bu aşamada bu konunun Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi kapsamı içerisinde önemli bir yer tutmakta olduğunu düşünüyoruz. Modern anlamda yabancı dille eğitimin, Türk Tarihine, Osmanlı Devletinin gelişme hareketlerinden itibaren girdiğine tanık olmaktayız. Bu ilk uygulamalar biraz mecburiyetten olsa da, Cumhuriyet yıllarında isteyerek olmuştur. İlk resmi kolejlerin açılması 1955 yılındadır. Bu okulların açılmalarının görüşüldüğü meclis zabıtları ile sabittir ki; milli kültürümüzü zedeleme ihtimali ve benzer çekinceler tartışılmış ve daha o zamandan bu görüşler ortaya atılmıştı. Bildiğimiz odur ki, matematik ve fen derslerini İngilizce verecek bu okulların esas amacı iyi derecede dil bilen kişiler yetiştirmekti. Özellikle artan dış ilişkilerde kullanılacak dil İngilizce olmaktaydı ve bu dili öğretmek 50 yıldan fazla bir süredir devletin önem verdiği bir faaliyet olacaktı. İlk zamanlardaki az sayıda okul, seçkin öğretmen ve öğrenci kadrolarıyla başarı sağlarken, devlet bu okulları yaygınlaştırmaya başlamış ve özellikle 1980'lerden sonra yabancı dille eğitim veren resmi ve özel binlerce okul açılmıştır. Avrupa'da bu tarz eğitim veren okulların sayıları resmi okulların sayılarına oranla oldukça azınlıkta kalırken Türkiye'de hatırı sayılır bir orandalardı. 1990'larda sayıları bir çığ gibi artmış olan bu okulların öğretmen kadrolarının doldurulması artık bir sorun teşkil etmekteydi. Aynı zamanda ÖSS sınavında yabancı dille görülen fen ve matematik derslerinin sorun oluşturması ve zaten fiili olarak derslerin birçok Anadolu Lisesi müfredatı okutan okulda yarı Türkçe yarı İngilizce yapılıyor olması ve belki tümden Türkçe olması gibi sebepler sistemin zayıflamasına yol açmıştır. Zaten oluşan olumsuz kamuoyu 2000'lerin başında bu meseleyi meclisin gündemine getirmiş ve bu sistemi yapabilecek birkaç okul dışında yabancı dille eğitime veda edilmiştir. Bu kesinlikle bir yasaklamayla olmamış sadece istenilmesi ve okul şartlarının uygunluğuna bırakılmıştır. Ancak ne veliler ne öğrenciler, zararları güvenilir kişilerce basın-yayın organlarında ifşa edilen bu sisteme geri dönme talebinde henüz bulunmamışlardır.
Türk basınında Stalin Rusyası(1939-1945)

Bu çalışmada 1939- 1945 yılları arasında yaşanan İkinci Dünya Savaşında Türkiye ve Sovyetler Birliği arasındaki ilişkileri incelemek amaçlanmıştır. Geçirdikleri rejim değişiklikleri sonrası yakın ilişkiler kuran iki komşu ülkenin İkinci Dünya Savaşı yıllarında izledikleri siyaset ve manevralar, Stalin ve diğer Müttefik Devletleri liderlerinin Türkiye'yi savaşa sokma çabaları, İsmet İnönü ve beraberindeki heyetin savaşın dışında kalmak için izlediği tarafsızlık siyaseti ele alınmıştır. Savaş yıllarında Türkiye'de yayımlanan çeşitli gazete ve dergiler mercek altına alınarak Türk basınının savaşla ve savaşan taraflar ile ilgili görüş ve düşünceleri üzerinde durulmuş, böylece bahsi geçen dönemde Türk-Sovyet münasebetleri ile ilgili genel bir bakış açısı sağlanmaya çalışılmıştır. Stalin'in liderliğini üstlendiği Sovyetler Birliğinin savaş yıllarındaki faaliyetlerinin incelendiği bu çalışmamızda yerli ve yabancı kaynaklardan istifade edilmiştir.
Marshall yardım planının Türkiye üzerindeki etkileri

1948- 1954 yıllan arasında Marshall Yardım Planı'nın Türkiye üzerindeki etkilerini kapsayan tez çalışmamda, bu dönem arasında iş başında olan parti ve hükümetlerin ekonomik ve toplumsal yaklaşımları ele alınmaya çalışılmıştır. 1947 yılında imzalanan ve 1948 yılından itibaren Türkiye Cumhuriyeti'ne verilmeye başlanan yardımların ülkede ne gibi ekonomik ve sosyal değişimlere yol açtığı, tarihsel yaklaşım içinde anlatılmış, Türkiye'nin yardım alırken daha sonra neden borç almaya başladığının nedenleri, uygulanan ekonomi politikaları incelenerek ele alınmış, lmeralizmin devletçi politikalar terk edilerek seçilen yolun doğru bir yol olup olmadığı tartışılmıştır. Truman Doktrini ile ortaya çıkan yardım sürecinin ana nedenleri üzerinde durularak, DL Dünya Savaşı sonrasında değişen dünya ve oluşan yeni anlayış, Türkiye'nin özellikle dış politika anlaşışı çerçevesinde yaklaşılarak CHP ve DP hükümetlerinin bu konuda paralellikleri ve zıtlıkları ele alınmaya çalışılmıştır. Her iki partinin ekonomik politikaları incelenerek özellikle teslimiyetçilikle suçlanan Demokrat Parti'nin doğrulan ve yanlışlarının tarafsız olarak ortaya konulması amaçlanmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin büyük stratejik öneme sahip bir konumda olması nedeniyle, ABD ve SSCB'nin ülkemizle ilgilenmesi incelenmiş, yardımlar sonrası değişen dış politika yaklaşımlan yine bu açılardan ele alınmıştır.