turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir tiyatro fuayesinde çiniyle mekan düzenlemesi

II ONSOZ Bilinen en eski örneklerinin Uygurlara dek uzandığı, Anadolu Selçuklu sanatıyla büyük gelişmeler göstererek, Osmanlı sanatında klasik çağını yaşayan çini sanatı, yüzyıllar boyu sivil ve dini mimarinin vazgeçilmez süsleme unsuru olmuştur. Günümüz mekanlarındaki uygulama alanlarına, bu konuda yapılan pek çok çabaya rağmen az sayıda rastlanmakta, kötü örneklerin varlığı çabalan yetersiz kılmaktadır. Çininin günümüz sosyal alanlarında daha sık ve doğru tasarım ilkeleriyle yer almasından yola çıkarak tiyatro fuayesinde çini pano ve bordürle düzenleme yapılmıştır. Tasarımın temasını, Shakespeare'in Othello adlı oyunun oluşturduğu bu uygulamayla, mekan ve çini pano arasında temasal bir bağ kurulmaya çalışılmıştır. Desen tasarımında, oyunun dramatik yapısını sembolik değerleriyle aktaracak Anadolu Selçuklu ve Osmanlı dönemine ait her tür üslup ve motif kullanılmıştır. Sıraltı tekniğinde uygulanarak, teknik imkanlar dahilinde renk paleti genişletilmeye çalışılmıştır. Bir Tiyatro Fuayesinde Çiniyle Mekan Düzenlemesi adlı eser metnini üç ana başlık altında incelemeye çalıştık. İlk bölümde çininin geçmişşten günümüze tarihsel gelişimini kısaca aktarıp, günümüz mekanlarındaki uygulamalarına değindikten sonra, ikinci bölümde tiyatro fuayesi ve Othello hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır. Son bölümde ise, oyun metnini çini süslemenin diline aktarırken, kullanılan semboller ile üslup ve motifler aktarılmaya çalışılmıştır. Çalışmamı destekleyip, yönlendirerek, değerli zamanını ve katkılarını benden esirgemeyen hocam Doç. Dr. Sitare Turan Bakır' a, ilgisini esirgemeyerek beni cesaretlendiren hocam Prof. Dr. Selçuk Mülayim'e, fırın aşamasında her türlü yardımıyla destek olan Levent Kum' a, teşekkürlerimi bir borç bilirim.
Amasya II. Bayezid Camii ahşap süslemeleri

ve yedi bölümden oluşmaktadır. Gerek doğa gerekse insan kaynaklı tahribatlarla günden güne yok olan Amasya II. Bayezid Camii ahşap süslemelerinin, korunması ve belgelenmesi gerekmektedir. Bu amaçla yapılan bu çalışmada, belirtilen ahşap eserlerin motif ve süsleme teknikleri incelenmiştir. Araştırma kapsamında, Türklerde ahşap işçiliği hakkında genel bilgiler verilerek, süslemelerin teknik, kompozisyon ve motifleri ele alınmıştır. Ayrıca, Amasya II. Bayezid Külliyesi ve Camii hakkında bilgiler verilmiştir. Camideki ahşap kapı ve pencere örnekleri incelenerek, ortaya çıkan bilgiler, tablolar ile birlikte gösterilmiş olup, konuya ait çizim ve fotoğraflar sunulmuştur. Bu çalışmanın, Osmanlı kültürel yapışım koruyabilmiş olan Amasya II. Bayezid Camii'nde bulunan ahşap kapı ve pencere kanatlan fotoğraf ve çizimlerinin, kültürümüzü gelecek kuşaklara aktaracak kalıcı bir belge olacağı düşünülmektedir.
Elifba'dan hat sanatına geçiş ve nokta ölçüleri

ELİFBA'DAN HAT SANATINA GEÇİŞ VE NOKTA ÖLÇÜLERİ İslamiyet'ten önce Arami alfabesinden çıkan ve ilkel bir yazı olan Nabati alfabesinin, birçok yazı ustasının elinden geçerek Hat Sanatı haline geliş evreleri incelenmiştir. Geometrik bir görünüşe sahip olan Kufi ile başlayan Hat Sanatı ibn Mukle adlı bir hattatın elinde yeni bir boyut kazanmıştır. İbn Mukle'nin ilk defa birim ölçü olarak; noktayı, elifi ve standart daireyi ele aldığı gösterilmiştir. Her yazı çeşidinin yazılışı, hareket başlangıcı olarak bu noktadan başlayışı ve her yazı çeşidinin noktasının diğerlerinden farklı olduğu anlatılmıştır. Özellikle geçmişşte ve günümüzde en çok kullanılan Sülüs ve Nesih ve Nesta'lik yazılarının nokta ölçüleri daha geniş bir şekilde gösterilmiştir. Diğer yazı çeşitlerinin de elimize ulaşan bilgiler dahilinde ölçüleri ve yazılış talimleri verilmiştir. Bunların haricinde hat sanatında kullanılan harekelerin, harflere dahil olan noktaların, noktasız harf işaretlerinin ve tezyin işaretlerinin nokta ölçüsüne göre yazılışları incelenmiş ve anlatılmıştır. Böylece Elifba'nın bugün geldiği noktaya bakacak olursak; yazıda estetiği sağlayan ve onu hüsn-ü hat durumuna getiren bu ölçülerin asılsız, gelişigüzel kullanılan ölçüler olmadığı anlatılmıştır.
Ebru sanatının farklı materyaller üzerine uygulanması

Geleneksel Türk sanatları içinde özel bir yeri olan Ebru, en eski Türk kağıt süsleme sanatlarından biridir. Ebru, fizik ve kimya kanunlarının da uygulandığı, renklerin su üzerinde uyum ve ahenk içinde dans ettiği ve ardından kağıt üzerine aktarıldığı bir sanattır. Hangi tarihte ve kimin tarafından bulunduğu bilinmeyen bu sanatın, yalnızca çok eski tarihli kitap ciltlerinde yan kağıdı olarak kullanıldığını görmek mümkündür. Ancak Ebru sanatının, geçirdiği süreç içinde, yapımında kullanılan malzemede olduğu kadar elde edilen motifler ve ebru kağıdının kullanım alanları bakımından devamlı olarak değişime ve yeniliklere açık bir sanat dalı olduğu görülmektedir. Bu çalışmada günümüzde popülerliği giderek artan ebru sanatının farklı alanlara uygulanabilirliğini göstermek amaçlanmıştır. Bu amaçla ahşap, alçı, cam, deri, kağıt, kumaş, seramik ve tela gibi malzemelerle kullanılan farklı ebru tekniklerinin farklı materyaller üzerine uygulanması çalışılmıştır.
Hattat Hulusi Efendi'nin hayatı sanatı ve eserleri

1996, Sayfa: Jüri : Prof. Dr. Naci OKÇU Talik yazı İran'da doğmuş ve gelişmiş bir yaza çeşididir. Türklerde talik olarak bilinen nestalikin ilk şeklidir. Ta'lik, Fatih Sultan Mehmet devrinden itibaren ince şekliyle Anadoluya geçmişştir. İmad'ül-Haseni'nin üslubu, onun Türk asıllı talebesi Buharalı Derviş Abdi (0.1057/ 1647) tarafından İstanbul'a getirilmiştir. Osmanlı'da İmad üslubunun en son temsilcisi Yesari Mehmed Efendi'dir. Yesari'nin oğlu Mustafa İzzet Efendi yazıyı kendi sanat anlayışına göre ta'dil ederek Türk Ta'lik Mektebini kurmuştur. Daha sonra Sami Efendi, Yesarizade'nin bazı eksikliklerini tamamlayarak bu yazıyı güzelliğin zirvesine ulaştırdı. Sami Efendi'nin en usta talebeleri olan Hulusi Yazgan ile Necmeddin Okyay talik yazının Osmanlıdan Cumhuriyet Türkiyesi'ne aktarılmasında adeta bir köprü vazifesi görmüşlerdir. Her biri kendi sahasında 'erişilmezlik' mertebesine varan üç zat vardır. Bunlardan birisi de Hulusi Efendi'dir. Hulusi Efendi, celi talikten başka bilhassa meşk ve hürde ta'liki gerek Türk, gerek Acem üslubunda son derece ruhnuvaz ve şiveli yazmıştır. Hilye-i Şerif yazmakta kimse onun derecesine varamamıştır. Hulusi Efendi'nin yazılan günümüzdeki talik hattatları için vazgeçilmez birer örnektir.
Bolu müzesinde bulunan Türk işi işlemeli ürünlerin özellikleri

Bu araştırmanın amacı, Bolu müzesinde bulunan Türk işi tekniği ile yapılmış ürünlerin özelliklerinin incelenmesi, değerlendirilmesi ve belgelenmesidir. Yapılan bu araştırmada, Bolu müzesinde bulunan 42 adet Türk işi tekniği ile çalışılmış ürünler, Müze Müdürünün izni dahilinde araştırma kapsamına alınmıştır. Yapılan araştırmada, Bolu müzesindeki etnografik eserler bölümünde yer alan Türk işi tekniği ile çalışılmış ürünlere ulaşılmış ve bu ürünlerin üzere geliş şekilleri, türleri, boyutları, kullanılan gereçleri, teknik özellikleri, renk özellikleri, motif özellikleri, kompozisyon özellikleri ve bugünkü durumları belirlenmiş olup, desen çizimleri yapılıp belgelenerek sunulmuştur. Araştırmanın evrenini; Bolu müzesindeki etnografik eserler bölümünde yapılan incelemelere göre zeminde kullanılan gereçlere bakıldığında, en çok kullanılan kumaş türü pamuklu kumaşlar oluşturmaktadır. İşlemede kullanılan gereçlere bakıldığında ipek iplik, sim ve pamuklu iplik kullanıldığı görülmüştür. İplik renklerinde ise yeşil, kırmızı, sarı, ve mavi kullanılmıştır. Türk işi tekniği ile çalışılmış ürünlerde genellikle sarma, düz pesent ve balıksırtı uygulandığı görülmüştür. Kullanılan kompozisyon özelliği çoğunlukla bir merkeze doğru yönlendirilmiş kompozisyonlar olduğu belirlenmiştir. Ürünlerin kenar temizliğinde ise baskı dikişinin tercih edildiği tespit edilmiştir.
Karadeniz bölgesi Türk kadın başlıklarının incelenmesi

Araştırmanın amacı, geçmişşten günümüze Türk kültüründe önemli bir yer tutan başlık süslemeleri ve Kastamonu ve Amasya İllerindeki kadın başlıklarının, günümüzde bulunabilen başlık örneklerinin model, teknik, renk ve yöresel özelliklerinin belgelenerek, rapor haline getirilerek ortaya konmasıdır. Araştırma için uzman görüşleri alınarak bir anket düzenlenmiş ve bu anket sahadaki kişilere uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini, yörede kullanılan kadın başlıkları, sandıklarında bulunanlar ve müzelerden alınan örnekler üzerinde inceleme yapılmış; elde edilen örneklerin fotoğrafları çekilerek, detaylı açıklamasına yer verilmiştir. Araştırma sonuçlarının analiz ve yorumlanmasında frekans ve yüzde dağılımları dikkate alınmıştır. Günümüzde kadın başlıklarının ve baş örtülerinin eski değerini yitirse de, bazı yörelerimizde hala varlığını sürdürdüğü görülmektedir. Geometrik desen ve stilize çiçeklerle bezenmiş gümüş tepeliklere sadece müzelerde rastlanmıştır. Bu tepelikler günümüzde kullanılmamaktadır. Baş örtülerindeki kenar süsleri daha çok iğne oyalı, boncuk oyalı, tığ oyalı, mekik ve firkete oyalıdır. Başlıkların belgelenmesi, geleneksel değerlerin korunması ve gelecek kuşaklara tanıtılması açısından önem taşımaktadır.
M. E. B. Haydar Aliyev İlköğretim Okulu' 6. - 7. sınıf Teknoloji ve Tasarım Derslerinde kullanılabilir artık materyallerin değerlendirilmesi örneği

Bu araştırmanın amacı Milli Eğitim Bakanlığı Haydar Aliyev İlköğretim Okulu Teknoloji ve Tasarım Derslerinde Kullanılabilir artık Materyallerin tasarım örneklerinin, öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesidir. Çalışma uygulama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır. Araştırmacı tarafından literatür taraması yapılarak, öğrenci guruplarına artık materyaller ile tasarım ve proje örnekleri uygulanarak, araştırmayı oluşturmuş, verileri elde etmek amacıyla anket hazırlanmış ve öğrencilere uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma evreni, 2011- 2012 öğretim yılı II. İkinci döneminde Haydar Aliyev İlköğretim Okulu Teknoloji ve Tasarım dersi 6.7. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Toplam 65 öğrenci ile ürün çalışması yapılmış ve 65 öğrenciye anket uygulanmış, elde edilen verilerin analizinde frekans ve yüzde teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarını yorumlamak için verilerin analizinde frekans ve yüzde dağılımları alınarak bulgular tablolarda verilmiştir. Araştırmada elde edilen veriler değerlendirildiğinde Teknoloji ve Tasarım derslerinde atık ve artık materyallerin tasarım çalışmalarında kullanımının öğrenciler tarafından sevilip benimsendiği görülmüştür. Atık ve artık materyalleri tanıma, gruplandırma, çalışmalarına uygun materyal seçimi, uygun renk seçimi, doğaya dost malzemeler hakkında bilgilenme, görsel materyaller kullanma ve ürün çalışmalarında neler tasarlayabileceklerini kavramaları konusunda farkındalık kazandıkları görülmüştür. Öğrencilerde çevre bilinci oluşturmada etkin rol oynadığı ve olumlu yönde davranış değişikliği gözlenmiştir.
Rodos Hafız Ahmet Ağa Kütüphanesi'nde bulunan 22 adet yazma eserin tezyinatı

Türk kitap sanatlarının çok eskilere dayanan köklü bir geçmişşi vardır. Kültürtarihimizde geniş bir yer tutan kütüphanelerimizdeki bilim ve sanatı bir arada götüren, zengin kitap koleksiyonlarımız, toplum olarak kitaba gösterdiğimiz saygının ifadesidir. Türklerin en eski sanatlarından olan tezhibin İran daki Selçuklu Türkleri kanalı ileAnadolu ya geçtiği ve Osmanlılarda kendine has özellikler kazanarak devam ettiği görülmektedir. Osmanlı döneminde meydana getirilen yazmalarımıza ev sahipliği yapan kütüphanelerimizden biri olan Hafız Ahmet Ağa Kütüphanesi, bünyesinde barındırdığı çeşitli tarihli el yazmalarıyla günümüze ışık tutacak ve dönemlerinin özelliklerini göz önüne serecek nitelikte kıymetli yazmalardır. Araştırmanın konusu, Hafız Ahmet Ağa Kütüphanesinde bulunan tezhipli yazma eserlerin incelenmesi olarak ele alınmıştır. Dört bölümden oluşan tezin birinci bölümünde kitap sanatları ve bu sanatlardaki kompozisyon, üslup ve desen özellikleri yer almaktadır. İkinci bölümde el yazmalarının hazırlanması, sayfa düzeni, konuları ve bezeme alanları bulunmaktadır. Üçüncü bölümü Hafız Ahmet Ağa Kütüphanesi, Hafız Ahmet Ağa Vakfiyesi, Hafız Ahmet Ağa, Fethi Paşa ve Hafız Ahmet Ağakütüphanesinde bulunan eserler hakkında genel bilgiler yer almaktadır. Dördüncü bölümde ise Hafız Ahmet Ağa Kütüphanesinde bulunan eserler hakkında tezhipli el yazmalarının sanat, üslup, desen, motif ve renk açısından incelenmesi yapılmıştır.
Cumhuriyetten günümüze Kütahya çini sanatı, bazı atölyeler ile ustaların çini ve seramik sanatına katkıları

14. yy. sonlarından günümüze Türk sanatına eşsiz eserler ve örnekler vererek gelişimini sürdüren Kütahya çiniciliğinin, günümüzde geldiği durum, üretimler ve bu üretimlerde emeği geçen atölye ve ustaların katkıları, bu alanda gelinen son noktanın güncel tutulması ve belgelenmesi önemlidir. Bu amaçla hazırlanan çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde; Kütahya İli tarihçesi, coğrafi yapısı ve Kütahya çini sanatının tarihsel gelişimi resimlerle desteklenerek verilmiştir. Kütahya çiniciliğinde kullanılan teknikler, hammaddeler, motif, desen ve kompozisyonlar resimli anlatım yoluyla ikinci bölümü oluşturmuştur. Üçüncü bölüm; 14 yy. temel alınarak, çini sanatına katkıda bulunan atölye ve sanata emeği geçmişş çini ve seramik ustalarından, atölye ve usta üretimlerinin sanata olan katkıları olumlu ve olumsuz yönleriyle kronolojik bir şekilde verilmiştir. Bu çalışmayla ilgili sonuç ve öneriler kısmında ise araştırmalarda varılan görüşler yer almaktadır.
Süleymaniye Kütüphanesinde bulunan Pertevniyal Valide Sultan Koleksiyonuna ait 35 envanter numaralı Delailü'l Hayrat'ın tezyinatı

Bu araştırmada Süleymaniye Kütüphanesinde bulunan Pertevniyal Valide Sultan koleksiyonuna ait 00035 envanter numaralı Delailü'l Hayrat kitap sanatları bakımından ele alınarak incelenmiştir. İncelenen Delailü'l Hayrat XIX. Yüzyıla ait olup Türk kitap sanatları açısından incelenmeye değer bulunmuştur. Üç bölümden oluşan tezin, birinci bölümünde kitap sanatları hakkında bilgiler yer almaktadır. İkinci bölümde el yazmalarının hazırlanışı, konuları ve yazma eserlerde bulunan tezhipli kısımlar hakkında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde Pertevniyal Valide Sultan Koleksiyonundan seçilen 00035 envanter numaralı Delailü'l Hayrat kitap sanatları bakımından incelenmiş, yazı, desen, motif, renk ve üslup açısından ele alınarak dönem özellikleri bakımından değerlendirilmiştir.
Mardin ili gümüş işlemeciliği ve yörede yapılan ürünlerin bazı özellikleri

Bu çalışmada Mardin ili gümüş işlemeciliğinde kullanılan telkari tekniği ile üretilen giyim ve ev aksesuarları ürünler, Mardin Müzesi'nde bulunan gümüş ürünler, gümüş ürünlerin yapım tekniklerin geçmişşteki ve günümüzdeki durumu araştırılmıştır. Gümüş işlemeciliğinde kullanılan araçlar, Mardin'de yapılan telkari tekniğinin yapım aşamaları, üretilen ürünlerin özellikleri, gümüş işlemeciliği yapan ustaların özellikleri belirlenmiştir. Araştırmada telkari tekniği ile yapılan giyim ve ev aksesuarları ile müzede bulunan gümüş ürünler incelenmiş, fotoğraflanmış ve özellikleri hazırlanan bilgi formlarında sunulmuştur. Gümüş işlemeciliği yapan ustalara görüşme formu uygulanmış elde edilen bilgiler değerlendirilmiş ve ustaların demografik özellikleri, gümüş işlemeciliği, çalışma ortamı, gümüş ürünler ticareti ve sağlık sorunlarına ilişkin veriler elde edilmiştir.
Sülüs hattın tarihsel evrimi, anatomisi ve estetik yapısı

Tarihi Kaynaklara göre, İslam yazısının ilki Kufi yazısıdır, ve Sülüs yazısı Kufi'den alınmıştır. Sülüs yazı, Emeviler ve Abbasiler zamanında terakki etmiştir. İbn mukle (10. y. y.) Kufi yazıdan yazılıp okunması daha kolay olan Nesih ve Sülüs yazılarını geliştirmiş, İbn Bevvab (1 l. y. y.) ise bu yazılara estetik değerler kazandırmıştır. Yakut Musta'simi (13. y. y.) Aklam-ı Sitte'yi geliştirdi ve yeni bir hat ekolü kurulmuş oldu. Osmanlılar hat sanatına büyük önem vermişler ve yazıya yeni bir estetik güzellik katmışlardır. Burada bilime ve sanata büyük önem veren Osmanlı Sultanlarının desteği küçümsenemez. Yakut Musta'simi'den sonra ilk önemli Osmanlı hattatı Şeyh Hamdullah (15. y. y.) Aklam-ı Sitte'yi Türk zevkine göre yeniden geliştirdi ve Türk yazı ekolünü kurulmuş oldu. Ondan sonra en büyük hat sanatkarı Ahmed Karahisari (16. y. y.) yeni deneme ve kreasyonları ile tanınır. Hafız Osman (17. y. y.), Şeyh Hamdullah'ın Sülüs ve Nesih yazılarını enbüyüksek düzeye çıkarmıştır. Hafız Osman'ı 19. y. y. hattatları, Mustafa Rakım, Mustafa İzzet Şevki Efendi, Sami Efendi, Çarşambalı Arif Efendi ve Nazif Efendi gibi önemli hat sanatçıları izlendi ve Sülüs, Celi Sülüs hattı, 20. y. y. hattatları tarafından günümüze kadar başarılı bir şekilde devam ettirildi. Güzel Sülüs ve Celi Sülüs yazı yazmak, iyi bir anatomi ve kompozisyon bilgisi gerektirir. Sülüs ve Celi Sülüs yazısında daha iyiye ulaşma isteği, harf ve harf çeşitlerinin gelişmesi kadar harflerin oluşturduğu kompozisyon ve şekillerde de bazı gelişmelere sebep olmuştur. Sülüs ve Celi Sülüs yazısında harflerin, formların ve metnin güzelliği, diğer sanat dallarında olduğu gibi estetik ve ince bir zevkin ürünüdür. Sonuç olarak farklı kompozisyon çeşitleri, Müsenna yazılan, yazı-resim, tuğra tarzı gibi çeşitler geliştirildi ve Sülüs, Celi Sülüs yazısı sanatkarları birbirinden güzel eserler verdiler.
Yıldız Şale Kasr-ı Hümayunu'nda bulunan halı ve seccadeler

'Yıldız Şale Kasr-ı Hümayunu Halı ve Seccadeleri' isimli çalışmamızda, kasırda bulunan 49 adet halı incelenmiştir. İncelenen bu halıların 11 adedi Hereke, 10 adedi İran, 2 adedi Feshane, 19 adedi İsparta ve 7 adedi gruplandırılmamış halılardır. Çalışmada, önce Şale kasrında bulunan halıların sayıca tespitleri, daha sonra da teknik ve boyarmadde analizleri yapılmıştır. Halıların; boyutları, kaliteleri, hav yükseldikleri, malzemeleri, desen özellikleri, kullanılan boyarmadde ve boyarmadde kaynaklan tespit edilmiştir. Kasırda bulunan halıların dokundukları bölge ve dönem tespitlerinde teknik ve boyarmadde analiz sonuçlarından yararlanılmıştır. İncelenen Hereke, İran ve Feshane halılarının bazılarında sentetik bazılarında doğal boyarmaddeler kullanılmıştır. İlk üretilmiş olan Hereke halılarında doğal boyarmaddelerin yaygın olarak kullanılmış olduğu, daha sonraki dönemlerde üretilmiş olanlarda ise sentetik boyarmaddelerin daha yaygın olarak kullanılmış olduğu söylenebilir. Isparta halılarının boyarmadde analizlerinin tamamında ise sentetik boyarmaddeler bulunmuştur. İncelenen Hereke halılarından ikisinde sine düğümü, diğerlerinde gördes düğümü kullanılmıştır. İncelenen İran halılarından ikisinde gördes düğümü, diğerlerinde sine düğümü tespit edilmiştir. Feshane halılarında gördes düğümü kullanılmıştır. İsparta halılarının ise yalnızca bir tanesinde gördes düğümü, diğerlerinde sine düğümü tespit edilmiştir. VIÇalışmada, Şale Kasr-ı Hümayunu'nda bulunan halıların bu teknik ve boyarmadde analizlerinin yanında, halıların gelecek nesillere aktarılabilmesi için nasıl korunmaları gerektiğine dair öneriler de verilmiştir. Bu çalışmanın, ileride yapılabilecek konservasyon çalışmalarına bir ışık tutacağı düşünülmektedir. vn
Metal tekstil yöntemlerinin takı ve tasarım uygulamaları

Sanayi Devrimi ile sonuçlanan hızlı gelişimle birlikte teknolojik, siyasal, toplumsal yeniliklerle başkalaşım yaşanır. Var olan bu ortam, duyarlı sanatçıyı düşünmeye zorladığı gibi sanata bakışı da farklılaştırır. Yaratıcılığın ön planda olduğu, tekniğin yanında farklı malzemenin devreye girmesiyle estetik ve güzellik kavramlarının gerekli olduğu bir dönem başlar. Arts and Crafts hareketinin temellerini atan İngiliz yazar, şair ve sanat eleştirmeni John Ruskin, geleneksel yöntemlerle üretimin öneminin altını çizerken, sanat ve el sanatları arasındaki bağın güçlendirilmesi üzerinde durur. Kuyum ve tekstil sektörünün bu kadar geliştiği ve önem kazandığı bir çağda var olan el sanatlarının evrenselleştirilmesi kendi adıyla dünyaya tanıtılması için çalışmalar yapılması üzerinde durulması gereken önemli bir konudur. Bu bağlamda düşünülen ise dünyada örnekleri görülen çalışmalar olduğu bilinen tekniklerin farklı tasarımlara uygulanarak farkındalık yaratmalarıdır. Bugün iç içe giren bu anlamlar; değişen bakış açılarıyla özgün tasarımların çağcıl ürünlere dönüşmesini desteklemektedir. Bu yaklaşımın temelleri sanat eğitiminde kendini gösterir ve eğitimdeki değişim, Bauhaus tasarım okulu ile birlikte atılır. Anadolu ve tüm dünya coğrafyasının zengin kültürel mirası hızla yok olmaktadır. Gözle görülen ve elle tutulan somut mirasın yanında; hayatı anlamlı kılan gelenekler, törenler ve günlük ritüeller yani somut olmayan kültürel miras da kaybolmaktadır. Bu miras; sadece kendi coğrafyasının değil, insanlığın da ortak mirasıdır. Deneysel ya da biçimsel geliştirilen her işlemin sonucunda yeni bir eser üretilir. Seçilen malzemeler ve üretim yöntemleri yön veren ilgileri oluşturur. İşlemin sonucunda ortaya çıkan yapıtlar birikimlerle bir bütün oluşturur. Birikimler ise geçmişşten gelen geleneğin aktarımıdır. Bu noktada önemli olan farkındalık yaratabilmektir. Çünkü yeni tasarımlar geçmişşle yapılan diyalogla daha da anlam kazanır. Geleneksel tekstil yöntemlerinin metal teller ve farklı tasarımlarla buluşması bu araştırmanın ana hatlarını oluşturmaktadır.
Muş-Malazgirt'te halı ve kilim geleneği

Malazgirt, eskiden ipek yolunun buradan geçiyor olması ile, merkezi bir konumda iken, günümüzde, Doğu-Batı yol güzergahlarından uzaklaşmış olması, makineleşme, sosyal ve ekonomik olaylar nüfusunun dışarıya göçüne yol açmaktadır. Modern yaşama ayak uydurmak, yaşam biçimlerinin değişmesi gelenek ve göreneklerin şekil değiştirmesine yol açmıştır. Makine halılarının ucuz olması, el dokuması halı ve kilimlerin üretilmemesine sebep olmuştur. Evlerde eski halı ve kilimlerin eskiyenleri atılmış, yenisi de dokunmamıştır. İncelemeye alınan eserlerin birçoğu camilerde bulunmuştur. Seccadeler hala evlerde kullanılırken, halı yastıklar için bunu söylemek zordur. Malazgirt, tarihteki önemi ve sahip olduğu özgün değerlerin bir sonucu olarak çok kültürlü bir yapıya sahiptir. Malazgirt'te 'yerli' olarak bilinen halkın yanı sıra Kuzey ve Güneyden gelip Malazgirt'e yerleşmiş insanların olduğu görülmektedir. Bu yüzden Malazgirt halı ve kilimlerinin komşu şehirlerden farklı, kendine özgü bir dokuma kültüründen söz edilemez. Tez kapsamında kayıt altına alınmış halı, kilim benzeri dokumaların, komşu şehirlerde de var olduğu anlaşılmıştır. Yörenin rakımı 1530 m'dir ve coğrafi olarak dağlık, ovalık bir alanda yer almaktadır. Malazgirt'te tarımın yanında temel geçim kaynaklarından biri de hayvancılıktır, halı ve kilim dokumada genel olarak yün kullanılmıştır. Kayıt altına alınan halı ve kilimlerin renkleri genellikle solmuş ya da renk akmaları görülmüştür. Bu dokumaların saçak kısımları farklı örgü teknikleriyle örülmüştür. Halı malzemesi olan ipler elde 'teşi' denilen bir aletle elde eğrilmiştir. Dokumalarda yer tezgahları ve dikey tezgahlar kullanılmıştır. Özellikle çözgü yüzlüler yer tezgahlarında dokunmuşlardır. Dokumaların desen yapıları geometrik, stilize edilmiş bitki motiflerinden oluşur. Dolgu motifi olarak bazen stilize hayvan ve insan figürleri de görülmektedir. Renkler sentetik boyarmaddeler ile boyanmıştır. Kahverengi, siyah ve gri renkler hayvanın doğal yün renkleridir. Kullanılan renkler sırasıyla kırmızı, bordo, pembe, turuncu, sarı, mor, yeşil ve mavidir.