turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Personel güçlendirme: Hastane yöneticileri üzerinde bir araştırma

Bu çalışma, hastane yöneticilerinin personel güçlendirmeye ilişkin davranışsal ve psikolojik algılarının, sosyo-demografik ve mesleki özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi ve davranışsal güçlendirme ile psikolojik güçlendirme arasındaki ilişkinin ortaya konulması amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın evrenini Ankara'da Kamu Hastaneleri Kurumu'na bağlı 39 hastanede görev yapan 331 hastane yöneticisi oluşturmaktadır. Araştırmaya 198 yönetici (evrenin %60'ı) katılmıştır. Hastane yöneticilerinin personel güçlendirme algılarının ölçülmesinde Pelit (2008) tarafından geliştirilen Davranışsal Güçlendirme Ölçeği ile Spreitzer ve arkadaşları (1997) tarafından geliştirilen ve Altındiş (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan Psikolojik Güçlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda hastane yöneticilerinin yaş ve cinsiyetleri ile davranışsal güçlendirme boyutları arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. Yöneticilerin medeni durumları ile davranışsal güçlendirmenin güven ve destek boyutu arasında; yöneticilerin öğrenim düzeyleri ile davranışsal güçlendirmenin takım çalışması boyutu arasında anlamlı farklılık saptanmıştır. Yöneticilerin öğrenim gördükleri lisans alanı ile davranışsal güçlendirmenin ödüllendirme ve geri besleme boyutu arasında, öğrenim gördükleri lisansüstü ve tıpta uzmanlık alanları ile davranışsal güçlendirmenin yetki ve sorumluluk, iletişim ortamı ve takım çalışması boyutları arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Yöneticilerin yönetsel unvanları ile davranışsal güçlendirmenin iletişim ortamı ve takım çalışması boyutları arasında; yönetici olarak çalışma süreleri ile davranışsal güçlendirmenin yetki ve sorumluluk ile iş zenginleştirme boyutları arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Yöneticilere bağlı olarak çalışan personel sayısı ile davranışsal güçlendirmenin yetki ve sorumluluk, güven ve destek ile eğitim ve öğrenme boyutları arasında, yöneticilerin görev yaptıkları hastane türü ile davranışsal güçlendirmenin motivasyon, iletişim ortamı, takım çalışması ile eğitim ve öğrenme boyutları arasında anlamlı farklılık saptanmıştır. Araştırma sonucunda hastane yöneticilerinin yaşları ile psikolojik güçlendirmenin özerklik ve etki boyutları arasında; yöneticilerin cinsiyetleri ile psikolojik güçlendirmenin anlamlılık ve özerklik boyutları arasında; yöneticilerin öğrenim düzeyleri ile psikolojik güçlendirmenin anlamlılık boyutu arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Lisansüstü ve tıpta uzmanlık eğitimi alan yöneticilerin güçlendirme algılarının diğerlerine göre daha yüksek olduğu saptanmıştır. Bu nedenle yöneticilerin lisansüstü eğitim almaları konusunda özendirilmeleri ve teşvik edilmeleri önerilebilir. Yöneticilerin iletişim ortamı, güven ve destek, takım çalışması ve ödüllendirme ve geri besleme boyutlarında daha düşük güçlendirme algıları olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle yöneticilerde güçlendirmenin tam olarak anlaşılmasının sağlanması ve yöneticilerin çalışanları organizasyonel süreçlere daha fazla dahil etmesi önerilebilir.
Hemşirelerde tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerinin çeşitli değişkenler bağlamında incelenmesi: Siirt Eğitim ve Araştırma Hastanesi örneği

Temelde; sağlığın korunması, sürdürülmesi ve kazandırılması amaçlarıyla kurulan sağlık işletmelerinde hizmet kalitesinin yetersiz olması bu amaçlara ulaşmayıgüçleştirmektedir. Bu bakımdan sağlık işletmelerinin gerekli hizmet kalitesi düzeyine ulaşması bir varlık amacı olarak görülmektedir. Sağlık işletmelerinin iyi seviyede bir hizmet kalitesine ulaşması, gerçeksorunlara dönük geliştireceği stratejiye bağlıdır. Sağlık çalışanları, sağlikişletmelerinin hizmet kalitesi noktasında önemli bir etki gücüne sahiptir. Hemşirelikmeslek grubunun, sağlık çalışanlarının büyük bir bölümünü oluşturması bu mesleğihizmet kalitesinde önemli bir unsur haline getirmektedir. Bu bakımdan hemşirelerin iş doyumu ve tükenmişlik düzeylerinin bilinmesi; hizmet kalitesini arttırma çalışmaları için önemli veriler içermektedir. Bu çalışmada öncelikle hemşirelik mesleği, tükenmişlik ve iş doyumu kavramları literatür kaynaklarından yararlanılarak ele alınmıştır. Çalışmanın son kısmında; Siirt Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde gerçekleştirilen ölçek çalışmalarının detaylarına yer verilmiştir. Ölçek çalışması; tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı tasarımda gerçekleştirilmiştir. Ölçek çalışmasının örneklemini SiirtEğitim ve Araştırma Hastanesi'nde çalışan 152 hemşire oluşturmuştur. Verilerin elde edilmesinde 'Bilgi Formu', 'Maslach Tükenmişlik Ölçeği' ve 'İş Doyumu Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışma; 2019 yılında ortaya çıkan, tüm dünyayı etkisi altına alan ve dünya tarihinin en büyük salgını olarak görülen Covid- 19 virüsünün neden olduğu pandemi şartlarında gerçekleştirilmiş ve bu nedenle literatür çalışmalarındanfarklılaşmıştır. Çalışmada; hizmet kalitesini düşüren tükenmişliğin ve hizmet kalitesini arttıran iş doyumunun hemşirelik mesleğindeki reel etkenlerinin ortaya konması, hemşirelik mesleğindeki iş doyumu-tükenmişlik düzeylerinin belirlenmesi, verimliliği arttırmaya dönük faaliyetlere katkı sağlanması ve sağlık kuruluşlarına bir veri kaynağı oluşturulması hedeflenmektedir.
Basınç ülserleri tedavi maliyetleri etkililik analizi; Konvansiyonel ve modern yara bakım tedavi maliyetlerinin karşılaştırılması

Basınç ülseri, yataklı tedavi kurumları için önemli bir kalite indikatörü ve gözden kaçan bir maliyettir. Hastanede kalış süresi, tedavi süresinin uzaması ve özel bakım gerektirmesi maliyeti artıran başlıca nedenlerdir. Basınç ülseri, kolay önlenebilmesine rağmen önemli bir sorun olmaya devam etmektedir. Çalışmanın amacı, basınç ülserinin tedavi maliyetlerine etkisini analiz etmek; tedavi yöntemleri ve evrelerine göre maliyetleri hesaplayarak önleyici faaliyetlerin önemini vurgulamaktır. Tanımlayıcı olarak yapılan araştırmanın evrenini, Mayıs 2012 -Mayıs 2013 tarihleri arasındaki bir yıllık dönemde, Akdeniz Üniversitesi Hastanesi klinikleri ve yoğun bakımlarında takip edilen basınç ülserli hastalar (N:569) oluşturmuştur. Hastalarla ilgili gerekli dokümanlar ve hastane arşivinden elde edilen veriler excel programında kaydedildi. Tedaviler ve maliyetlerle ilgili kullanılacak bilgiler sınıflandırıldı, hesaplamaları yapıldı. Veriler SPSS 16 Windows programına aktarıldı. Hastaların demografik özellikleri tanımlayıcı istatistik olarak analiz edildi. Ayrıca karşılaştırmalı analizler için t testi, varyans ve post hoc yöntemleri uygulandı. Basınç ülserli vakalarda ortalama günlük yatış maliyeti 206 TL, günlük toplam maliyet 610 TL, vaka başına toplam maliyet 13.316 TL, 569 vakanın toplam maliyeti ise 7.577. 043 TL olarak hesaplanmıştır. Modern yara bakım ürünleriyle tedavi maliyetinin (193 TL), konvansiyonel tedavi maliyetine (56 TL) göre yüksek olduğu tespit edilmiştir. Hastanede kalış gün sayısı, modern yara bakım ürünleri kullanılanlarda konvansiyonel tedavi alanlara göre 2 gün daha kısadır. Başlangıç evrelerindeki maliyetin ileri evrelerdeki vakalara göre daha düşük olduğu bulunmuştur. Çalışmadan elde edilen insidans oranına göre Türkiye'de yılda 308. 796 hastada basınç ülseri gelişebileceği; maliyetinin ise yaklaşık 4 milyar 112 milyon TL olacağı tahmin edilmektedir. Önleyici faaliyetlerin geliştirilmesi, sağlık personelinde farkındalık yaratılması ve vakaların erken tespiti basınç ülserlerinden kaynaklanan mali kayıpları oldukça azaltacaktır.
Transisyonel bakım modeli: Açık kalp cerrahisi geçiren yaşlı hastalarda fonksiyonel bağımsızlık düzeyi ve yaşam kalitesi üzerine etkileri

Çalışma açık kalp cerrahisi geçiren yaşlı hastalarda Transisyonel Bakım Modeli doğrultusunda verilen hemşirelik bakımının; hastaların fonksiyonel bağımsızlık düzeyleri, yaşam kalitesi ile hastaneye tekrarlı başvuru ve yatış oranları üzerine etkilerini değerlendirmek amacıyla randomize, kontrollü müdahale çalışması olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma, Sağlık Bakanlığı- Abant İzzet Baysal Üniversitesi İzzet Baysal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Fakülte Ünitesi Kalp-Damar Cerrahisi Kliniği'ne açık kalp ameliyatı olmak için yatan 60 ve üzeri yaş grubundaki hastalar ile Kasım 2017- Aralık 2018 tarihleri arasında yürütülmüştür. Çalışma örneklemini bilgisayar destekli randomizasyonla seçilmiş 32 müdahale ve 32 kontrol olmak üzere toplam 64 hasta oluşturmuştur. Müdahale grubunda yer alan hastalara, kliniğe yatışlarından taburculuk sonrası dokuz haftaya kadar Transisyonel Bakım Modeli temel alınarak bakım verilmiştir. Model kapsamında müdahale grubunda yer alan hastaların aldığı hizmetler, multidisipliner işbirliği ile bakımını, taburculuk sonrası dört ev ziyaretini ve hasta/yakınının gereksinimleri doğrultusunda verilen telefonla danışmanlık hizmetlerini içermiştir. Kontrol grubunda yer alan hastalar standart bakım hizmetlerini almışlardır. Verilerin toplanmasında tanıtıcı bilgiler formları, Otonomi Değerlendirme Ölçeği, SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği, Taburculuk Sonrası Hastaların Hastaneye Tekrarlı Başvuru İzlem Formu kullanılmıştır. Araştırma verileri, hastanın kliniğe kabulünün ilk günü ile hastanın hastaneden taburculuğundan sonra 9. hafta ve 6. aylarında toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, Bağımsız Örneklem t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Ki-Kare kullanılmıştır. Çalışmada müdahale grubunda yer alan hastaların taburculuk sonrası 9. hafta izlemlerindeki Otonomi Değerlendirme Ölçeği puan ortalamalarının ve SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği alt boyutları puan ortalamalarının kontrol grubunda yer alan hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Ayrıca kontrol grubunda yer alan hastaların taburculuk sonrası izlem sürecinde (6 ay) hastaneye tekrarlı başvuru ve yatış oranlarının müdahale grubunda yer alan hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Çalışmada Transisyonel Bakım Modeli kapsamında sunulan bakım hizmeti uygulamalarının hastaların fonsiyonel bağımsızlık düzeylerini ve yaşam kalitesi düzeylerini arttırdığı; hastaların taburculuk sonrası hastaneye başvuru ve tekrarlı yatış oranlarını azaltmada etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, Transisyonel Bakım Modeli'nin cerrahi işlem geçirecek olan yaşlı hasta grubunun hemşirelik bakım uygulamalarında kullanılması önerilmiştir.
Örgütsel sessizliğin informal iletişime etkisi: Bir kamu hastanesi örneği

Organizasyonlardaki bürokratik yapılanma sebebi ile artan hiyerarşik kademeler iletişimi güçleştirmektedir. Çalışanlar memnun olmadıkları durumları üst yönetime dile getirmek yerine sessiz kalmayı tercih etmektedirler. Üst yönetime karşı sessizlik gösteren çalışanların mesai arkadaşları ile memnuniyetsizliklerini paylaşma eğiliminde olmaları sebebi ile örgütsel sessizliğin informal iletişimi etkilediği düşünülmektedir. Bu çıkış noktası ile çalışmanın amacı, örgütsel sessizliğin informal iletişime etkisinin bulunup bulunmadığı ve hangi yönde olduğu konusunu belirlemeye yöneliktir. Çalışmada örgütsel sessizlik düzeyini ölçmek için Dyne (2003) tarafından geliştirilen ve Şehitoğlu (2010) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Örgütsel Sessizlik Ölçeği; informal iletişim düzeylerini ölçmek için ise Bektaş (2014) tarafından geliştirilen İnformal İletişim Kanalları Ölçeği ile çalışanların cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi gibi sosyo-demografik özelliklerinin yer aldığı bir anket formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde öncelikle güvenilirlik analizleri, tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, Mann Whitney U, Kruskal Wallis testleri, korelasyon analizi ve regresyon analizi kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen verilere göre; katılımcıların, genel örgütsel sessizlik ve informal iletişim düzeyleri arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki ve örgütsel sessizliğin informal iletişim üzerinde pozitif yönlü anlamlı bir etkisi bulunmuştur. İlişki ve etki boyutu düşük düzeyli olsa bile katılımcıların örgütsel sessizlik düzeyleri arttığında, informal iletişim düzeylerinde de artış olacağı beklenmektedir. Bu nedenle çalışanların örgütsel sessizlik eyleminde bulunmalarına sebep olan faktörler göz önünde bulundurularak etkili iletişimin sağlanabileği çalışma ortamları oluşturarak, informal iletişimi olumlu yönde beslemek sağlık kuruluşları için önemli görülmektedir.
Hasta okulu ihtiyacının belirlenmesinde bireylerin öğrenim ihtiyacı ile öz bakım gücü arasındaki ilişkinin incelenmesi: Isparta ili örneği

Toplumun tüm fertlerinin sağlıklı bir biçimde yaşaması fikri çerçevesiyle şekillenen sağlık sistemleri ve sunduğu hizmetler, süreç içerisinde tüm bireylere ulaşma ve cevap verme noktasında yetersiz kalmıştır. Hastanelerde meydana gelen yoğunluk ve bekleme sürelerinin uzun olması gibi durumlardan dolayı çoğu birey sağlığı ve hastalığına dair gereken bilgiyi alamamaktadır. Araştırma bu noktadan hareketle; bireylerin öz bakım gücü üzerinde pozitif etkisi olan, sağlıklı bireylerin sağlıklı yaşam davranışı kazanabilmesi ve kazandığı bu davranış ile hayatını sürdürebilmesi ile hasta bireyin hastalıklarla nasıl mücadele edeceğini ve daha kaliteli nasıl yaşayabileceğini öğrenmesi fikrine vurgu yapan hasta okulu uygulamalarına dikkat çekmek istemektedir. Farklı illerde bir proje olarak sunulan 'Hasta Okulu' uygulamalarının Isparta il merkezi halkı için gerekliliğinin tespiti ve hasta öğrenim ihtiyacı ile öz bakım gücü arasındaki ilişkinin belirlenmesi araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırmanın evrenini Isparta il merkezinde ikamet eden bireyler oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında 514 bireye ulaşılmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemi kullanılmış olup veri toplama aracı olarak anket tekniğinden yararlanılmıştır. Oluşturulan anket formunun içerisinde Bubela ve arkadaşları (1990) tarafından geliştirilen ve Çatal (2007) tarafından Türkiye'de geçerlilik ve güvenilirliğinin saptandığı 'Hasta Öğrenim İhtiyaçları Ölçeği' ile Kerney ve Fischer (1979) tarafından geliştirilen ve Nahcivan (1993) tarafından geçerlilik ve güvenirliliğinin araştırıldığı 'Öz Bakım Gücü Ölçeği' kullanılmıştır. Hasta öğrenim ihtiyacı ile öz bakım gücü arasındaki ilişki korelasyon analizi ile incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, hasta öğrenim ihtiyacı ile öz bakım gücü düzeyi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Katılımcılar hasta öğrenim ihtiyacı boyutlarına göre öncelikli olarak yaşam kalitesinin arttırılması, ilaçlar ve tedavi ve komplikasyonlar konularında yüksek oranda öğrenim ihtiyacı duymaktadır. Araştırmada kadınların erkeklere oranla daha fazla öğrenim ihtiyacı içerisinde olduğu görülmekte ve boyutlara göre demografik değişkenlerin anlamlılığı değişmektedir. Belirtilen bu bulgulara dayanarak hasta okulu uygulamalarının Isparta ili için gerekliliği tespit edilmiştir.
Sağlık sektöründe ürün ve hizmet pazarlamasında internetin rolü ve gelişimi

Bu çalışma, bireylerin hayatında önemli bir yeri olan sağlık sektörünün hızla gelişen internette pazarlama alanındaki bazı çalışmaları inceleyerek, sağlık sektöründe pazarlama alanında yapılan çalışmaları analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, sağlık sektörü ile ilgili olarak sosyal medya ağları üzerinde görsel olarak en aktif olarak kullanılan Facebook'ta bulunan Mayo Clinic ile hareketli görsel alanında en aktif olarak kullanılan ve Youtube üzerinde video reklamları bulunan Amerika Birleşik Devletleri'nde hizmet vermekte olan Bakesfield Kalp Hastanesi'nin bir videosu incelenmiştir. İncelemelere göre şu bulgulara varılmıştır: Facebook faaliyette bulunan işletmelerin, kendi sayfaları ve reklamlarında pek çok farklı bilimsel alandan yararlanmaları gerekmekte, aktif olarak Facebook üzerinde bulunmaları ve hızlı cevap verebilmeleri büyük önem taşımaktadır. Bunun yanı sıra görsel olarak mavi rengi kullanmak, bu bağlamda kullanışlı ve karmaşık olmayan bir arayüz oluşturmak da son derece önemlidir. Video gibi hareketli reklamların bulunduğu sosyal medyada ise reklamların ilgi çekici olması, halk sağlığını önemseme algısının yaratılması ve reklamın her yaştan bireye hitap etmesi önemli konular arasında yer almaktadır.
Bir il sağlık müdürlüğünün örgüt ikliminin değerlendirilmesi

Bir İl Sağlık Müdürlüğünün Örgüt İkliminin DeğerlendirilmesiÖrgüt iklimi, örgüte kimliğini kazandıran, çalışanların davranışlarını etkileyen ve onlar tarafından algılanan, örgüte egemen olan tüm özellikler serisi olarak tanımlanmaktadır. Çalışmamızda bir il sağlık müdürlüğü'nün örgüt ikliminin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmamız kesitsel analitik türde gözlemsel bir araştırmadır. Bu araştırmanın evrenini 2018 yılı Mayıs ayında bir il sağlık müdürlüğünde görev yapan tüm kademelerdeki 174 personel oluşturmuştur. Araştırmanın bağımlı değişkeni Örgüt İklimi Ölçeği toplam puanıdır. Bağımsız değişkenler olarak cinsiyet, yaş medeni durum kurumdaki görevleri, iş yaşamındaki kıdem, kurumdaki hizmet süresi, eğitim düzeyi olarak belirlenmiştir. Çalışmamızda kadına ağırlıklı (%56,9), genç (%24,8'i 35-39 yaş arasında evli (%89,5) bir popülasyon ile çalışılmıştır. Katılımcıların %78,4'ü memur statüsünde, %32,7'sinin kurumdaki hizmet süresi 6-10 yıl, %19,6'sının çalışma yaşamındaki kıdemi 21-25 yıl, %75,8'i üniversite mezunu olduğu tespit edilmiştir. Birçok çalışmada kurumun özelliklerine göre farklı değişkenler ön plana çıkmaktadır. Bizim kurumumuz içerisinde literatür ile uyumlu olarak insan ilişkileri ve iletişim en fazla etkileyen değişkenler olarak belirlendi. Bu nedenle öncelikli alan olarak kurum içi insan ilişkilerini geliştirmeye yönelik çalışmaların örgüt iklimini daha da olumlu etkileyeceği kanaatindeyiz.
Hasta yatış süresini etkileyen faktörler: Türk sağlık sistemi açısından bir değerlendirme

Ortalama yaşam süresindeki artış, hastalık yapılarındaki değişiklikler, teknolojik gelişmeler ile sağlık hizmetine olan talebin artmasıyla birlikte birçok ülkede sağlık hizmetlerinin maliyetleri yükselmektedir. Tedavi edici sağlık hizmetleri, diğer sağlık hizmetlerine göre daha fazla maliyet gerektiren hizmetlerdir ve bu maliyetin önemli bir kısmı hasta yatış süresinden kaynaklanmaktadır. Hasta yatış süresi, hasta ile ilgili özelliklerden, sağlık hizmeti sunucularının ve sağlık sistemlerinin özelliklerine kadar birçok faktörün etkisi altında kalmaktadır. Sağlık hizmetleri yönetiminde önemli bir yere sahip olan hasta yatış süresinin Türkiye'de gerek teorik olarak çalışmalarda gerekse de sağlık işletmeciliği uygulamasında yeterli ilgiyi görmediği göze çarpmaktadır. Bu çalışma ile Türkiye'de hasta yatış süresini etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, Türkiye genelinde Sosyal Güvenlik Kurumu ile anlaşmalı olan özel hastanelerde, üniversite ? vakıf üniversite hastanelerinde ve diğer hastanelerde 1 Ocak 2010 ile 31 Aralık 2010 tarihleri arasında yatarak tedavi görmüş 2.255. 836 hastanın geriye dönük olarak incelemesi yapılmıştır. Hasta verileri SGK MEDULA sisteminden elde edilmiş ve istatistiksel analizler için SPSS 18.0 paket programı kullanılmıştır. Çalışmada hasta yatış süresini etkileyen faktörlerin belirlenmesi için Bağımsız İki Örnek T-Testi, Gruplar Arası Tek Yönlü Varyans Analizi ve Çok Değişkenli Lojistik Regresyon yöntemi kullanılmıştır. Çalışma kapsamına alınan hastaların ortalama yatış süresi 3,93 gün (SS= 5,882) olarak belirlenmiştir. Çalışmada kullanılan tüm bağımsız değişkenlere göre ortalama hasta yatış süresinin istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Çok değişkenli lojistik regresyon analizi sonuçlarına göre hasta yatış süresinin cinsiyet, eşlik eden hastalık olup olmama durumu ve hastanenin bulunduğu coğrafik bölge açısından negatif, yaş, yatış yapılan mevsim, hastane yatak kapasitesi/mülkiyet durumu/hizmet türü/yerleşim yeri açısından pozitif yönde etkilendiği tespit edilmiştir.
Örgütsel sessizlik ve işten ayrılma niyeti etkileşimi: Bir gruba ait özel hastanelerde sağlık çalışanlarına yapılan bir araştırma

Günümüz yönetim anlayışında bir örgütün başarılı olmasını sağlayan en önemli faktörün, işgören olduğu genel olarak kabul edilmektedir. Sağlık hizmeti sunan örgütler, yapısall ve işlevsel açıdan en karmaşık örgütler arasında yer almaktadır. Gerekli nitelikleri taşıyan işgören sağlanmasında ve toplumsal değişim hızına katkı bulunacağı düşünülerek bu kapsamda örgütsel sessizlik ile işten ayrılma niyetine arasındaki ilişkin değerlendirilmesi amacı ile gerçekleştirildi. Araştırma; gerekli izinler alınarak Kasım-Aralık 2015 tarihleri arasında İstanbul ili ve bağlı ilçelerde hizmet vermekte olan 3 özel hastanenin toplam 401 sağlık çalışan evrenini oluşturmaktadır. Sağlık çalışanlarının örgütsel sessizlik düzeyini belirlemek için ' Örgütsel Sessizlik Ölçeği ' ve işten ayrılma niyetini belirlemek için ise 'İşten Ayrılma Niyeti Ölçeği ' kullanılmıştır. Veri analizleri IBM Statistics SPSS 20 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Sürekli değişkenlerin normallik testleri Kolomogorov-Smirnov testi ile değerlendirilmiştir. Normal dağılım gösteren sürekli değişkenlerin iki grup arasındaki değerlendirilmesi Bağımsız t testi, ikiden fazla grup arasındaki değerlendirmesinde tek yönlü ANOVA kullanılmıştır. Normal dağılım göstermekten sürekli değişkenlerin iki grup arasındaki değerlendirilmesi Mann Whitney U testi, ikiden fazla grup arasındaki değerlendirilmesinde ise Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Çalışanların tanıtıcı özellikleri incelendiğinde; yüzde 47,6 Destek Hizmetleri Personeli, yüzde 34,4 20-25 yaş aralığında, yüzde 69 ,3'u erkek, yüzde 46,1 1-5 yıl arasında kurumda çalıştıkları, yüzde 30,9 Poliklinikte çalıştığı belirlenmiştir. Örgütsel Sessizlikte genel puan ortalaması (43,9 8,66), İşten ayrılma niyeti puan ortalaması ise (7,53 3,02) olduğu saptanmıştır. Ayrıca çalışanların yüzde 55,4 mesleğinden memnun olduğu belirlendi. Örgütsel sessizlik ve işten ayrılma niyeti ile sosyo-demografik özellikler karşılaştırıldığında Hastaneler, yaş, meslek, eğitim, çalışma süre değişkenleri; işten ayrılma niyetinde ise hastaneler, yaş, meslek, çalışma süre ve meslekte memnuniyet değişkenleri açısından anlamlı bir farklılık olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Çalışmadan ayrıca, örgütsel sessizlik alt boyutları ile işten ayrılma arasında ilişki değerlendirildiğinde sadece örgüt yararına sessizlik ile işten ayrılma arasında negatif ilişki, diğerleri arasında pozitif anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur.
Türkiye'de sağlığın geliştirilmesi kapsamında sektörler arası işbirliği çalışmaları

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye genelinde sağlığın geliştirilmesi çerçevesinde, sağlık sektörü ve diğer sektörler arasında gerçekleşmekte olan sektörler arası işbirliği süreçlerini değerlendirmektir. Ayrıca tarihsel süreç içerisinde Türkiye'de sağlık alanındaki sektörler arası işbirliği uygulamalarının, sağlık politikaları ve eylem planlarında ne şekilde yer aldığı irdelenmiştir. Sosyal ve ekonomik aktörlerin sağlık alanına etki edebilme gücü ve potansiyelinin farkına varılması ile sadece sağlık sektörünün değil diğer sektörlerin de sağlık ile ilgili faaliyetlerinin önemli olduğu gerçeği gözler önüne serilmektedir. Böylece sektörler arası işbirliği yapmada sorumluluk almak ve bu sürece ortak olmanın ne kadar önemli olduğu ortaya çıkmaktadır. Sağlık sektörü diğer sektörlere öncülük ederek bilgi, isteklendirme ve birleştirme konularında yardımcı olmalıdır. Sağlıkta çok sektörlü yaklaşım tüm kurum ve kuruluşlarca benimsenerek sağlık kavramı ilgili politikaların odağına yerleştirilmelidir.