turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de koalisyon yönetimleri ve DYP-SHP örneği

Koalisyon hükümetleri, Kara Avrupası ülkelerinde din ve sınıf olgusuna göre parti sistemlerinin değişimi ayrıca Sosyalizm'in gelişme eğilimi göstermesi ile gündeme gelmiştir. Koalisyonların kurulma nedenleri siyasal partilerle, sistem arasındaki ilişkiye bağlıdır. Genel olarak koalisyonlar, 'hangi' partiler arasında, 'ne' büyüklükte, 'nasıl' kurulabilecekleri dikkate alınmadan oluşturuldukların dan istikrarsız hükümetler meydana gelmektedir. Ortak hükümetler belirli aralıklarla iktidara geldiğinde ılımlı ve sorunlu davranabildikle- ri halde sürekli iktidarda kalmaları diğer partiler ve muhalefet arasın da kutuplaşmayı ortaya çıkarabilecektir. Çoğulcu yönetimde ve Oydaşmacı demokrasi modelinde büyük koalisyonların kurulabilmesi daha kolaydır. Koalisyonların iç ve dış siyasette ne gibi etkiler yapabileceğini ortaya koyabilmek için günümüzde koalisyon teorileri geliştirilmiştir. Türkiye'de, 1960 darbesinden sonra, mecliste çoğunluk partisinin iktidara getirecek aritmetik tablo ortaya çıkmayınca, bu dönemde, iki veya daha fazla partinin bir araya gelmesiyle koalisyonlar kurulmuştur. Koalisyonlarda, uyumsuzluk, anlaşmazlık, siyasal konularda kararsızlık, meclis çoğunluğundan yoksun olmak başarısızlığı beraberinde getirirken, 1961 - 1973 ve 1974 - 1979 dönemi koalisyonları bu özellikleri taşıdıkları gibi ortaklığı sürdürebilecek formüller aran mamış, böylece, partilerin birlikteliği kısa olmuştur. 1973 seçimleri, ülkede bazı olumlu değişiklikleri getirdiğinden önemli bir dönemdir. Bu dönemden sonra kurulan üç koalisyonda da küçük partilerin büyük avantajlar sağlamaları, ortakların birbirine karşı sorumsuzca davranması, koalisyonların ülke sorunlarına çözüm bulamadıkları gibi hükümet içi meseleleri dahi çözüme ulaş-tıramamaları, iç ve dış politikada başarısızlığı ön palana çıkarmıştır. Son yıllarda dünyada yaşanılan hızlı değişim Türkiye'yi her yönünden etkilediği gibi, özellikle siyasal yönden değişiklikler meydana getirmiştir. 'Yeni dünya düzeni' olarak adlandırılan bu dönemde, Türk siyasal hayatı sekizinci kez koalisyon hükümeti ile yönetilmeye başlanmıştır. 1991 seçimleri sonucunda kurulan DYP-SHP koalisyonu, önceki dönemlerde oluşturulan ortaklıklardan farklı özellikler gösteren ve kendi içinde üç döneme ayrılmış olan birlikteliktir. DYP-SHP koalisyonu, Türk siyasal hayatında demokrasi adına olumlu örneklerden biridir.
Türk milliyetçiliği'nde ekonomi meselesi

Türk Milliyetçiliği'nde Ekonomi Meselesi adını taşıyan bu çalışmada, Türk milliyetçiliğinin ideoloji vasfını kazanmasından itibaren günümüze kadar geçen zamanda ekonomi meselesine dair görüş ve yaklaşımlarının neler olduğu açıklığa kavuşturulmak istenmiştir. Bu çabanın bir gereği olarak, hem Batı'da hem de Osmanlı İmparatorluğu'nda milliyetçi iktisat görüşlerinin izleri ve öncüleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Ardından, Türk milliyetçiliğini ideolojik yönden etkilemiş simaların bir zaman sırası içerisinde görüşlerine yer verilerek, Türk milliyetçiliğinin iktisadi görüşlerinin genel bir manzarası ortaya konulmak istenmiştir. İdeolojinin iktisadi düşünceye katkılarının yoğun olduğu devrede belirli şahsiyetlerin görüşleri iktisadi kavramlar üzerinden değerlendirilmiş; iktisadi düşünceye katkı açısından verimli olmayan dönemler ise kendi koşulları nedeniyle belirli hususların tetkik edilmesi yoluyla incelenmiştir. Çalışmada yer verdiğimiz simaların benzer yahut farklı yaklaşımları üzerinde durularak ideolojinin fikri gelişimi de takip edilmek istenmiştir. Bu vesileyle; Türk milliyetçiliğinin ekonomi politiği, müşterek iktisadi söylemleri ve günümüz iktisadi düşüncesine katkı sağlayabilme imkanları sınanmaya çalışılmıştır.
Les mécanismes de controle sur les universités et les académiciens: Le cas des facultés de communication

Kontrol mekanizmaları, değişik iktidar tiplerinin amaçlarına ve içinde bulunduğu döneme göre farklılaşır. Örneğin ortaçağda dini iktidarın kullandığı mekanizmalarla, modern devletin kullandıkları birbirlerinden çok farklıdır. Bu çalışmada modern devletin kontrol mekanizmaları üzerine odaklanacağımız için, birinci kısımın ilk bölümünde üniversite kurumunun tarihçesi 'disiplin toplumları' ve 'kontrol toplumları' kuramları çerçevesinde incelenmiştir. Türkiye'nin bu kontrol mekanizmalarına nasıl uyum sağladığını açıklarken de üniversitenin tarihi aynı kuramsal çerçevede anlatılmaktadır. Bu nedenle ikinci bölümün ana başlıkları arasında: 19. yüzyılın ortalarında ilk üniversite kurma girişimleri; moderniteyle gelenek arasında sürekli denge kurma çabaları; II. Abdülhamit döneminde eğitimin bir kontrol aracı olarak kullanılması ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kendine özgü yeni kontrol mekanizmaları yer almaktadır. Çalışmanın ikinci kısmında ise, iletişim fakülteleri örneğinden yola çıkarak, akademisyenler üzerindeki kontrol mekanizmaları derinlemesine mülakat ve doğrudan gözlem teknikleriyle incelenmiştir.
Kuşaklararası adaletin bileşenleri ve ölçümü: Bir endeks önerisi

Kuşaklararası adalet, son yıllarda giderek daha fazla gündeme gelen ve tartışılan bir konu haline gelmiştir. Siyaset felsefesi, psikoloji, ekoloji, ekonomi gibi disiplinlerin; farklı yönlerini ele alıp zaman zaman atıf yaptığı bu kavramın içeriği konusunda, uluslararası yazında farklı yaklaşımlar bulunmaktadır. Çalışma, kuşaklar arası adalet kavramını ve bileşenlerini tanımlamak, ardından bu bileşenlerin ölçümüne ve zaman-mekan bakımından kıyaslanabilir hale getirilmesine yönelik bir endeks oluşturma amacı taşımaktadır. Konuya ilişkin farklı yaklaşımların kökenine inmek için, öncelikle kuşaklar arası adalet kavramını oluşturan kuşak ve adalet kavramları ayrı ayrı ele alınmış, kavramların kökeni ve farklı disiplinlerin bu kavramlara yaklaşımları incelenmiştir. Bu amaca yönelik olarak; yazını, ikincil verileri ve uzman görüşmelerini sistematik olarak kullanma imkanı tanıyan gömülü teori yönteminin konstrüktivist versiyonu kullanılarak, kuşaklar arası adaletin temel bileşenleri belirlenmiştir. Bu bileşenler Politikalar, Siyasete Katılım, Temsil ve Çocuk Hakları, Demografik Değişim, Sosyal Güvenlik, Ekonomi, Ekoloji, Kuşaklararası Adil Davranış olarak belirlenmiştir. Bunu takiben, belirlenen bileşenlerin ölçülebilir olanları belirlenmiş, yazındaki farklı ölçüm araçlardan da faydalanılarak, bir 'kuşaklararası adalet endeksi' oluşturulmuştur. Çalışmanın son kısmında, oluşturulan endeks ile Türkiye'nin durumu tespit edilmiştir. Endeks kullanılarak yapılacak gelecekteki ölçümlerde, Türkiye'nin performansını izlemek ve farklı ülkeler ile kıyaslamak mümkün olacaktır.
Karizmatik lider çerçevesinde Süleyman Demirel

Lider ve liderlik vasıfları, insanoğlu var olduğu andan bu yana özellikle yerleşik hayata geçtikten sonra önemli konular arasında yer almıştır. Zira insanların birlikte yaşamalarının sonucu olarak sosyal yaşam oluşmuş beraberinde bu yaşam içerisinde kültürel birlikte yaşama hukuku buna bağlı olarak topluluk içinde liderlik kavramı oluşmuştur. Toplumda liderlik şüphesiz toplum içerisinde artı özellikleri olan insanların, bu özelliklerini açığa vurmalarıyla ortaya çıkmıştır. Buna karizmatiklik de denilebilir. Karizmatik özelliğe sahip olan bir liderde olağanüstü özellikler beklenmektedir. Cumhuriyet tarihinin liderlerinden biri de Isparta'nın İslamköy beldesinde doğup büyüyen hayatının 55 yılını Türk Siyaseti içerisinde; bakan, başbakan ve cumhurbaşkanı sıfatıyla damga vuran duayen siyasetçi Süleyman Demirel'dir. Demirel'in siyaset yaptığı dönem bütünüyle karizmatik liderlik eksenli incelenmiştir. Demirel eksenli olan bu çalışmanın birinci bölümünde liderlik ile ilgili kavram ve teorilere yer verilmiştir. İkinci bölümde Demirel'in hayatı anlatılmıştır. 1 Kasım 1924'de Isparta'ya bağlı İslamköy beldesinde dünyaya gelen Demirel; 1950'de Elektrik İşleri Etüt İdaresi'nde proje mühendisi olarak iş hayatına başlamıştır. Daha sonra Adalet Partisinde yer almış böylece siyasi yaşamı başlamıştır. Üçüncü ve son bölümde; Karizmatik lider olarak Süleyman Demirel anlatılmıştır. Demirel'in, başbakan ya da cumhurbaşkanı olmasının dışında bir de 'Vatandaş Demirel' tarafı vardır. Isparta ağzıyla konuşan ve öyle olduğu için sevilen bir lider olarak Demirel. 6 defa muhalefete düşüp 7 defa iktidar olmuştur. 10 yıl siyasi yasaklı kalmış 7 yıl sonra bir referandumla bu yasakları aşıp ilk seçimlerde meclise girmiştir. O; teknokrat, siyasetçi ve cumhurbaşkanı olarak devletin en üst makamlarında görev yapmıştır. Yarım asırdan fazla Türk Siyasi hayatında söz söyleyen liderlerden biri olmuştur. Çalışma sonuç ve kaynakçayla tamamlanmıştır.
Türkiye'de muhafazakar düşünce kuruluşlarının kamuoyu oluşturma faaliyetleri

Araştırmanın temel amacı, muhafazakar düşünce kuruluşlarının muhafazakar hegemonyanın inşası ve yeniden üretimi açısından ne gibi işlevler üstlendiğini ve bu bağlamda medya ilişkilerini, medya görünürlüklerini ve medya söylemlerini nasıl yönlendirdiklerini ortaya koymaktır. Bu kapsamda araştırma öncelikle düşünce kuruluşu olgusunun dünyadaki ve Türkiye'deki gelişiminden başlayarak, günümüz Türkiye düşünce kuruluşu alanının genel bir ilişkisel analizini sunmakta ve nihayetinde muhafazakar düşünce kuruluşlarına ve medya-düşünce kuruluşu ilişkisine ışık tutmaktadır. Bu çerçevede Türkiye'de faaliyet gösteren 22 adet düşünce kuruluşuyla ve bazı medya kuruluşlarıyla derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Öte yandan başta araştırmanın ana örneklemlerini teşkil eden Siyaset Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı ve Stratejik Düşünce Enstitüsü olmak üzere 15 adet düşünce kuruluşunun medya görünürlüğü ölçümlenmiş, biçimsel ve söylemsel olarak incelenmiştir. Araştırma bulgularına göre muhafazakar düşünce kuruluşları, medya görünürlüğü bağlamındaki ayrıcalıklı konumunu, muhafazakar medya kuruluşlarıyla olan yoğun ilişkilerine, ortaya çıkan acil gündemlere 'inakul' ve öngörülebilir söylemler çerçevesinde, hızlı şekilde cevap verebilme kapasitelerine ve birbirinden çok farklı konularda yorum yapabilme yeteneğine sahip medyatik uzmanları barındırıyor olmalarına borçludur. Yani bu kuruluşlar kimi çatışmalar yaşansa da medyanın beklentileriyle büyük oranda uyumlanmaktadır. Ayrıca bu kuruluşların medya söylemleri aracılığıyla, muhafazakar ideolojinin temel parametrelerinden ve önkabullerinden hareketle belirli siyasi süreçleri veya ortaya çıkan spesifik olayları-durumları açıklamaya ve anlamlandırmaya dönük yeni 'anlatı kalıpları' türettiği ve bunları dolaşıma soktuğu görülmüştür. Bu tez çalışması, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu, Bilim İnsanı Destekleme Daire Başkanlığı, 2214/A Doktora Sonrası Araştırma Burs Programı kapsamında desteklenmiştir.
Türkiye'de muhafazakarlık: Siyasal söylem ve politikalar temelinde Erbakan ve Erdoğan muhafazakarlığı

Bu çalışmanın amacı, Türk muhafazakarlığı adına önem kazanmış iki siyasi figürün söylem ve politikalar ışığında muhafazakar düşünceye katkılarının incelenmesi ve karşılaştırılmasıdır. Türk muhafazakarlığının geçirdiği dönüşüm ve geldiği noktada, konumunun anlaşılması için adres gösterilen Necmettin Erbakan ve Recep Tayyip Erdoğan, benzer siyasi gelenekten gelmesine rağmen muhafazakar ideoloji açısından farklılıklar gösteren iki siyasetçidir. Bu çalışmada muhafazakar düşüncenin değişim karşısında takındığı tavrı farklı okumalarla siyaset sahnesine aktaran iki figürün benzer ve farklılaşan yanlarıyla, Türk siyasetine sağladığı katkılar gözlemlenmiştir. Bütün bunlar ışığında Erbakan'ın öğrencilerinden yetişen bir siyasetçi olarak Erdoğan'ın sahip olduğu muhafazakar siyaset anlayışı ile ideolojinin yeni bir tanım kazanmasına katkı sağladığı anlaşılmaktadır. Muhafazakarlığın değişim karşısında aldığı tavrı hem söylemleriyle hem de gerçekleştirdiği politikalarla değiştiren Erdoğan, modern muhafazakarlık örneğini Türkiye siyasetine taşımıştır.
Siyasal partilerde ve örgütlenmelerde seçmen davranışları

Demokrasi kavramının ortaya çıkışından bu yana demokrasi tarihi içerisinde, gelişmiş Batılı ülkelerdeki modern demokratik sistemlerin, demokrasi anlayışlarının ve kurumlarının evrimleşerek gelmiş olduğu bir tarihsel serüveninürünü olduğunu söylemek gerekir. Modern ve ideal demokrasi anlayışında hak ve özgürlükler kavramları nasıl büyük bir yer tutmakta ise demokratik sistemin uygulanmasında seçim kavramı da bir o kadar değerlidir. Bu sihirli kavramın yerini demokratik sistemin devamı ve işlerlik kazanması bakımından hiçbir şeydolduramamıştır. Günümüz demokrasi dünyasında liderlere ve siyasi partilere verilenmuazzam yetkilerin yadsınamamasının nedeni de meşruiyetin bu sihirli kavramadayanmış olmasıdır. Siyasal partilerin ve örgütlenmelerin demokratik sistem içerisinde kendilerini bu yetkilere götürecek yegane araç, seçim ve dolayısıyla halkınoyunun alınmasıdır. Bunun için seçmen davranışları konusunun iyi bilinmesi ve politikaların buna göre şekillendirilmesi gerekir. Dünyanın değişik devletlerinde ve bizde bu demokrasi tarihi farklı bir seyir izlediğinden, demokratik anlayış, seçmen davranışları ve demokratik kurumlar farklılaşmıştır. Bunun bir sonucu olarak demokrasiye olan inanç, hoşgörü, saygı derecesi ve seçmen davranışları tabii olarak farklı olacaktır. Türk seçmen davranışlarının oluşmasında, genel demokrasi anlayışı, geçirmiş olduğu evrimleşme ve Türk demokrasi tarihinin yeri incelenmelidir. Demokratik sistem içerisindeki ana aktörler olarak siyasal partiler, demokrasilerdeseçim, genel olarak oy verme davranışları ve bunlarla beraber özellikle Türkiye'de seçmen davranışlarında etkili olan unsurların anket ve diğer saha araştırmaları ile tespiti yapılmalıdır. Bunun yanında araştırmamızda 2014 yerel seçimlerinin değerlendirilmesine çalışılmıştır.
Mevlana Halidi Bağdadi'ye göre irade-i cüziyye meselesi

Bu çalışmada, 13. asrın önemli şahsiyetlerinden Mevlana Halidi Bağdadi ele alınmıştır. Varlıklarını günümüzde de sürdüren çeşitli ekoller üzerinde büyük etkisi vardır. Hatta bir kısım akımlar 'Halidiyye' şeklinde doğrudan doğruya onun ismiyle anılmaktadır. Risalet'ül ikdı'l-cevheri fi'l-fark beyne kesbeyi'l-Matüridi ve'l-Eşari adlı eserini bu tezimizde inceleme konusu yaptık. Bu tezde tespit edebildiğimiz kadarıyla, Mevlana Halid'e göre insanoğlunun bugünkü uygarlık düzeyi tek başına aklın zaferi olarak değerlendirilemez. Her medeniyetin olumlu gelişmesinde mutlaka vahyin etkisi ve katkısı vardır. Her akıl sahibi din olmadan tek başına aklın insana doğruyu göstermede yetersiz kalacağını bilir. İnsan akıl ve duyularıyla baş başa kalıp dini vicdandan ve ahiret hayatıyla ilgili ilahi ilhamdan sıyrılırsa bütün hayvanlardan daha vahşi olur.
Sermaye birikim sürecinin yeni uğraklarında karşıt mücadeleler: Türkiye'de HES mücadeleleri

Günümüzde, kapitalist tahakkümün derinleşerek toplumsal ilişkilere yoğun olarak nüfuz ettiği bir süreç yaşanmaktadır. Bu süreç, Türkiye özelinde de görebileceğimiz, yeni biçimler alan muhalif bir toplumsal mücadele dalgası ile karşımıza çıkmaktadır. Sermaye birikiminin sürekliliği için doğanın metalaşma sürecine dahil edilmesi, bu mücadele biçiminin belirleyici özelliği olarak ifade edilebilir. Türkiye'de sermayenin yeniden değerlenme alanı olarak enerji sektörüne yatırım yapabilmesinin yolu, 1990'lardan günümüze, bir dizi yasal ve kurumsal değişiklikle açılmıştır. Özellikle 2000'li yıllarla birlikte Hidroelektrik Santralleri yeni bir yatırım alanı olarak, enerji maliyetlerini azaltmak amaçlı yatırıma konu olması, santrallerin yapıldığı yerlerde toplumsal muhalefeti doğurmuştur. Kırsal alanda görülen HES karşıtı mücadeleleri anlayabilmek için, sermayenin birikim mantığını incelemek gerekmektedir. Böylelikle üretim alanı ve yeniden değerlenme alanı arasındaki ilişki, toplumsal mücadeleler arasında da ilişkisel bir yorumlamanın imkanını yaratmaktadır. Bu bağlamda çalışma, üretim alanında gerçekleşen emek mücadeleleri ile yeniden üretim alanında gerçekleşen HES karşıtı mücadelelerin ilişkisi üzerine odaklanmıştır.
Erken Cumhuriyet Dönemi siyasal kültürü: Damga teorisi ve eğitim eksenli bir inceleme

Siyasal kültür, bireylerin siyasal sistem karşısındaki inanç ve tutumlarıyla ilgilidir. Bu bağlamda, siyasal kültürün toplumsal, tarihsel, ekonomik veya psikolojik kaynaklarından bahsedilebilir. Bu tez çalışmasında ise psikolojik ve sosyolojik temelleri olan Damga Teorisi'nin siyasal kültür ile etkileşiminin değerlendirilmesi söz konusudur. Damga, bir insanı diğerlerinden ayıran, o insanın istenmeyen bir niteliğe sahip olduğunu gösteren bir etiketleme olarak tarif edilebilir. Ayrımcılık, ötekileştirme, izole edilme gibi durumların söz konusu olduğu bir damgalanma süreci söz konusudur. Bu noktada, siyasal kültür ve Damga Teorisi arasındaki etkileşimin, Türkiye'de Erken Cumhuriyet Dönemi bağlamında (1931-1947) analizinin bir ilk olduğunu belirtmek gerekir. Yeni devletin kuruluş sürecine damgalar bağlamında bakılmak istenmiştir. Tez çalışması, 'Erken Cumhuriyet Dönemi Türk siyasal kültüründe damgalanmanın etkisi söz konusu mudur? şeklinde bir araştırma sorusuyla başlamaktadır. Diğer araştırma soruları: '19. yüzyılda Batı'daki Türk imgesinde damgaların varlığından bahsedilebilir mi?, 'Türklerde damgalarına yönelik farkındalık ne düzeydedir?, 'Farkındalık süreci Cumhuriyet'i kuran kadroların siyasal anlayışlarına nasıl yansımıştır? şeklindedir. Osmanlı son dönem aydınlarının yazıları taranarak yapılan araştırmada, Cumhuriyet'in kurucu kadrolarının damgaların farkında olarak toplumsallaştıkları tespit edilmiştir. Bu, ulaşılan önemli bir sonuç olarak belirtilmelidir. Damgaların Cumhuriyet dönemi siyasal kültürüne yansıması hususu ise dönemin ilk ve ortaokul kitaplarına (1931-1947) betimsel içerik analizi uygulanarak incelenmiştir. Bu kitaplarda araştırılan bazı damgalar şöyledir: 'barbar, medeniyetsiz, kadınlara değer vermeyen, fanatik Müslüman, sanat eseri üretemeyen, Doğulu, Doğu Despotu, Hasta Adam, Yunanlıları köleleştiren'. Bu inceleme neticesinde ulaşılan başlıca sonuç, kurucu kadroların damgaların reddedilmesi, damgaların kabullenilmesi ve karşı-damga üretme politikalarını eş zamanlı olarak kullandığıdır. Tüm bu politikaların sonucunda ise okul kitaplarında demokratik siyasal kültüre doğru evrilebilecek bir zihinsel teşekkülün temellerinin atıldığı gözlemlenmiştir. Bu dönemde yaşanan ulus-inşa sürecinin damgalanma olgusuyla etkileşim halinde olduğu da ulaşılan bir başka sonuçtur. Ayrıca, damgaların duygusal yanı güçlü bir milliyetçilik anlayışı ortaya çıkardığı tespit edilmiştir. Elde edilen tüm bu bulgular sayesinde ise 'sal-siyasal kültür', 'parçalanmış siyasal kültür', 'demokratik siyasal kültür' gibi kategorilerin Türk siyasal kültürü açısından değerlendirilebilmesi mümkün olabilmiştir.
A comparative analysis on voting behavior of generations X, Y, and Z: Ankara case

Türkiye'de seçmenlerin oy verme davranışlarını ölçmeye yönelik araştırmaların sayısı son yıllarda bir hayli artmıştır. Özellikle son yıllarda gerçekleştirilen çok sayıda seçim ve bu seçimlere katılım oranlarının çok yüksek olması araştırma sayılarındaki artışın temel nedenidir. Öte yandan oy verme davranışının dinamik ve çok boyutlu bir olgu olması, bu alana yönelik araştırmaların kapsamını da genişletmektedir. Bu bağlamda siyaset biliminden sosyolojiye, ekonomiden psikolojiye, pazarlamadan iletişime kadar birçok alanda oy verme davranışının ölçülmesine yönelik önemli araştırmalar yapılmaktadır. Oy verme davranışına ilişkin Türkiye'de yapılan araştırmalar incelendiğinde, araştırma konularının birbirinden farklı boyutlara odaklandığı görülmektedir. Buna karşın oy verme davranışı ile kuşaklar arasındaki ilişkiyi test eden sınırlı sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye'nin en kalabalık üç kuşağının oy verme davranışları karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Çalışmanın temel hipotezi oy verme davranışının kuşaklar arasında farklılık gösterdiğini öne sürmektedir. Bu hipotezi bilimsel olarak test etmek amacıyla 400 kişiye bir anket çalışması uygulanmış ve kuşakların oy verme davranışları arasındaki anlamlı ilişki ve farklılıklar ölçülmeye çalışılmıştır. Özellikle Z Kuşağı'ndaki gençlerin oy verme davranışları ile daha yaşlı bireylerin oy verme davranışları arasında önemli farklılıklar tespit edilmiştir.
Rumeli göçmenlerinin siyasal katılımı ve davranışları 'Bayrampaşa ilçesi örneği'

Siyaset, insanların hayatlarının bazı kesimlerinin geçici veya daimi olarak ortak olması veya zaman zaman kesişmesi yüzünden alınması gereken ve uyulmaları bir ahlaki müeyyideden ziyade hukuki bir yaptırımla veya buna benzer maddi temeli olan yaptırımlarla desteklenen kararları alma sürecidir.(Yayla, 2005: 208) Siyasetin karar alma süreci olması onu bir siyasal katılım gerçekleştirme ve bir siyasal tercihte bulunma zorunluluğu getirmesine neden olur. Bu siyasi kararlar sadece sandığa gidip oy kullanmak/kullanmamak olabileceği gibi çok daha ileri boyutlarda katılımı da kapsamaktadır. Gerek diğer katılımlarda gerekse oy verme davranışı olarak seçmeni partiye yönelten tek bir neden olabileceği gibi birden fazla ve çok daha karmaşık nedenler de olabilir. Bu amaçla en temel şekilde seçmen teorileri ekonomik ya da toplumsal seçmen davranışı olarak şekillendirilebilir. Yapılan çalışmada Rumeli göçmenlerinin seçmen davranışlarının hangi teorik temellere dayandığı anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu amaçla katılımcılarla derinlemesine görüşme yapılarak hangi temel ölçütlere göre seçmen davranışı gösterdiklerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında yer alacak seçim dönemleri; 30 Mart 2014 yerel seçimleri, 10 Ağustos 2014 Cumhurbaşkanlığı seçimleri. Ve 2015 yılında yaşanan 2 genel seçimi kapsamaktadır. Araştırmayı belirleyecek olan seçimlerin bu dönemleri kapsamasını temel nedeni içerisinde yerel, cumhurbaşkanlığı ve genel seçimler yer almasıdır. Bu anlamda farklı seçimleri araştırması hangi seçim türünde seçmenin ne tür öncelikleri benimsediğinin kavranması açısından önem taşımaktadır. Partiden partiye, göç edilen yıla, cinsiyete diğer bazı değişkenlere göre farklı belirleyicilere göre oy verme davranışı gösteren seçmenler açısından seçim davranışı gösterirken birçok faktörün etkili olmasına rağmen asıl sandığa götüren ve daha doğru ifadeyle asıl desteklenen partiye yönlendiren nedenler üzerinde kapsamlı bilgi aktarılmıştır.
27 Mayıs 1960 darbesinde basın

Bu çalışma basının siyasi bir propaganda aracı olarak kullanılmasının ve 27 Mayıs 1960 darbesindeki durumunu incelemektedir. Amaç; 27 Mayıs 1960 darbesinde basının nasıl bir rol oynadığını değerlendirmek bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. 27 Mayıs 1960 darbesinin Cumhuriyet dönemindeki ilk darbe olması, ardından gelen diğer darbelere örneklik teşkil etmesi, Mustafa Kemal Atatürk tarafından 1924 Anayasası ile oluşturulan devlet düzenini değiştirmesi, 1961 Anayasasıyla yeni bir devlet düzeni oluşturması, siyasal iktidarı yeni esaslara bağlaması, yeni yapı ve kurumları sisteme dahil etmesi açısından önemini sürdürmektedir. Yapılan araştırmada literatür taraması olarak nitel yöntem kullanılmıştır. Bu amaçla, ilgili alanda yayınlanmış her türlü kitap, dergi, gazete, makale, internet ortamında yer alan yayınlara başvurulmuştur. Darbeler konusu geniş bir alanı kapsadığından konu '27 Mayıs 1960 darbesinde basın' sınırlandırılmıştır.