turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eski Yunan'da tragedyanın siyasal rolü

Bu çalışmanın amacı, Eski Yunan'da tragedyayı edebi bir tür olarak incelemekten çok, Eski Yunan toplumunda tragedyanın, ne tür bir ideolojik işlev gördüğünü, içinde bulunduğu sosyo-politik ve ekonomik koşullarla nasıl bir ilişki içine girdiğini göstermektir, insanı insanla anlatan ve insanı içinde yaşadığı toplumla anlamlandıran tiyatro sanatının, toplumsal ve siyasal olaylara karşı duyarsız kalması olanaksızdır, ancak günümüzde sanat ve siyaset arasındaki organik bağ büyük ölçüde gizlenmiştir. Eski Yunan toplumu, bu ilişkinin dönüşümlerini incelemek için ideal bir örnektir. Tiyatro ile beraber tragedyanın doğuşuna ve geçirdiği evrelere tarihsel bir perspektiften bakmak, aynı zamanda ideal biçimine Atina polisinde kavuştuğu söylenen demokrasi rejimini yeniden gözden geçirmemize olanak yaratmıştır. İlk bölümde, Atina polisine gelmeden önce tragedyanın oluşumunu sağlayan toplumsal ve ekonomik nedenler üzerinde durulmuştur. Böylece, önceleri yansılama törenine dayanan bir ilkel büyünün, zamanla nasıl, bir drama etkinliğine dönüştüğünü görmek mümkün olmuştur. Gene aynı bölümde, trajik-olan'ın tanımına ve Aristoteles'in tragedya kuramına yer verilmiş, Aristoteles'in tragedyayı Atina polisinden ve oluşumundaki sosyo-politik koşullardan nasıl soyutladığı tartışılmıştır. İkinci bölüm daha çok, tragedyanın (i. u.5. y. y da) Atina polisinde nasıl bir yer edindiği üzerinde durmaktadır. Bir propoganda aracı olarak yorumlanan tragedyanın 'yurttaş kimliği' üzerindeki etkilerine değinebilmek bakımından, kamusal bir mekan olarak tiyatronun ve sahne ile seyirci arasında kurulan siyasal iletişimin incelenmesi hedeflenmiştir. Gene aynı bölümde Eski Yunan'daki en büyük tiyatro festivalinin, Atina'nın Ege'deki hegemonyasını pekiştirmesine nasıl hizmet ettiği üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölüm ise asıl olarak, tragedya şairlerine ve onların eserlerinin yorumlanmasına ayrılmış, şairlerin siyasal görüşleri toplumsal-tarihsel koşullar ile ilişkilendirilerek açıklanmaya çalışılmıştır. Burada, tragedyanın sahip olduğu doğrusal gelişimi irdeleyebilmek için, belli bir sıra takip edilmiş ve bölümün sonunda, Atina demokrasisinin çöküşü ile beraber tragedyanın sahip olduğu ideolojik işlevi nasıl yitirdiği vurgulanmıştır. 152 Tragedyanın sona erdiği bu dönem, komedya'nın yükselme evresini oluşturmaktadır. Ancak, konuyu saptırmamak amacıyla burada yalnızca komedyanın nasıl bir toplumsal yapıda geliştiğine değinilmiştir. Son olarak ise, toplumsal-siyasal çalkantılarla birlikte sanatının yozlaşmasına karşı belli bir tepkiyi ortaya koymuş olan Platon'un, sanat hakkındaki düşünceleri ele alınmıştır. 153
Erken Cumhuriyet dönemi modernizasyonunun 'Makbul' kadını

Belirli düşünce ve davranış kalıpları idealize edilerek, kadınların bu ideal çerçeve içerisinde hareket etmesinin beklenmesi ve bu çerçeve içerisindeki kadınların 'makbul' olarak olumlanması, doğal olarak bu çerçevenin dışında kalan diğer tüm kadınların ötekileştirilmesi sonucunu doğurmaktadır. Makbul, önad olarak tanımladığı manalar bakımından, zamandan zamana, mekandan mekana ve kişiden kişiye farklı normlar içermektedir. Ayrıca 'makbul' sayılanın her zaman iyi veya doğru olmadığı, bu iyinin görece bir durum olduğu hususu da göz ardı edilmemelidir. Bu çalışmada erken Cumhuriyet döneminde modernleşme ve ulus-devletleşme süreci yaşayan Türkiye'nin dönemin hakim unsuru olan Kemalist ideoloji çerçevesinde belirlediği 'Makbul Kadın' tipini tanımlamak ve bu tipi hem makbul hem de makbul olmayan örnekler üzerinden anlatmak amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında Cumhuriyet'in Osmanlı'dan miras aldığı modernleşme tecrübesi ve bu tecrübenin ana ekseninde yer alan kadınların sorunları üzerinde de durulacaktır. Erken Cumhuriyet'in Kemalist kadrolarınca kadınlara verildiği söylene gelen hakların araçsallığı konularına da değinilecek ve bu hakların bahşedildiği söylemi altında görünmeyen kadınlarla Osmanlı'dan devir alınan kadın hareketlerine dikkat çekilecektir. Özellikle kadın tarihi anlatan kaynaklara ağırlık verilmesi suretiyle ve literatür taraması yöntemiyle oluşturulan bu çalışmada erken Cumhuriyet döneminde kadına devlet eliyle ve erkek aracılığı ile verilen ulusu inşa etme görevi üzerinde durulacak ve demokratikleşme yolunda kadınlara araçsal olarak verilen bazı haklarla, aslında kadına biçilen 'vitrin' rolü ortaya koyulacaktır. Bu çalışma, resmi tarih yazımında erken Cumhuriyet dönemi kadınlarının özgürleşmesi meselesine yapılan sınırsız vurgunun arka planında, durumun aslında anlatıldığı kadar parlak olmadığının analizini içermektedir.
Imagining the Turkish men and women: Nationalism, modernism and militarism in primary school textbooks, 1928-2000

Bu doktora tezi temelde örgün eğitim ve özelde de ders kitaplarının analizine odaklanarak, milli kimliğin kurgulanma ve yeniden biçimlendirilme süreçlerini aydınlatmayı amaçlamaktadır. Araştırma, Türkiye'de 1928'den 2000'e kadar kullanılan ilkokul ders kitaplarının incelenmesine dayanarak, kimliklerin hangi çerçeveler içinde tasarlandığını incelemekte ve ulusun nasıl hayal edildiği sorusuna cevap aramaktadır. Örgün eğitimin, milli benliğin şekillendiği ve kimliklerin yeniden üretiminin sağlandığı temel araç ve alanlardan biri olduğu, ayrıca bu yeniden üretimin ders kitaplarına milliyetçilik, modernleşme ve militarizm söylemleri eksenlerinde yansıdığı, ders kitaplarına yansıyan bu milli kimlik kurgularının da bu söz konusu eksenler bağlamında belirlendiği ileri sürülmektedir. İlköğretim, zorunlu ve kamusal niteliği dolayısıyla, kitleler üzerinde belirleyici etkiye sahiptir. Ders kitapları resmi olarak düzenlenmiş söylemlerin taşıyıcıları olarak, birey ve toplulukların, ayrıca siyasal ve sosyal düzenin nasıl biçimlendiğini ve yeniden üretildiğini analiz etmek için kullanılabilecek kaynaklardan biridir. Bu noktalardan bakıldığında, bu tezin ilköğretimde kullanılan ders kitaplarını, söylem analizine dayanarak incelediğini söyleyebiliriz. Toplumsal cinsiyet bu araştırmanın ana ekseni olarak belirlenmiştir. Araştırma örgün eğitim üzerinden oluşturulmaya çalışılan milli kimliğin zaman içinde değişen ve keskinleşen sınırlarını ortaya çıkarmak için geniş bir zaman dilimini kapsamaktadır. Ders kitapları milliyetçilik, modernleşme ve militarizm söylemleri ve bu söylemlerin birbirleriyle nasıl ilişkilendirildiği üzerinden analiz edilirken, tüm bu söz konusu söylem ve ilişkilerin milli kimlik kurgularını nasıl sınırlandırdığı incelenmektedir.
Vamık Volkan ve Türk siyasal hayatının psiko-politik analizi

Bu araştırmanın odak noktası politik psikoloji ve bu alanda dünyada birçok ülke tarafından Nobel barış ödülüne aday gösterilmiş olan ve politik psikolojinin deha profesörü olarak tanımlanan Vamık D. Volkan'ın yapmış olduğu çalışmalarıdır. Politik psikolojinin diğer bilim dalları ve disiplinlerle olan ilişkisi araştırılmıştır. Türkiye'de daha önce Vamık Volkan hakkında eserleri ve çalışmalarını ele alarak bir tez yazılmamıştır. Araştırmada Volkan'ın yayınlanmış 30 Türkçe kitabı ve 34 İngilizce kitaplarının içinde özellikle politik psikoloji alanında olanlar kullanılmıştır. Çalışmada konular ve makaleler çoğunlukla Volkan'ın Türkiye'de yaptığı araştırma ve çalışmaların analizine göre incelenmiştir. Araştırma süresince elde edilen veriler ve yapılan literatür taramasından çıkan sonuçlarla metin analizi yapılmıştır. Araştırma sürecinde Volkan'ın üzerinde en çok durduğu 'Atatürk'ün psiko-biyografisi, kürt sorunu, terör ve terörist kimliği, Abdullah Öcalan'ın psiko-biyografisi, etnik çadır metaforu, seçilmiş travmalar, seçilmiş zaferler ve kürt sorunu' gibi konular detaylı incelenmiştir. Vamık Volkan, Atatürk'ü ele aldığı çalışmasını psikolojik evreleri inceleyerek kaleme almıştır. Bu ülküleştirilmiş liderin de bir iç dünyası olduğunu, hayatındaki karşılaştığı travmaları, çatışmaları, engellemeleri ve diğer psikolojik faktörleri incelemiş; bunların Atatürk'ün siyasal davranışını nasıl etkilediği araştırılmıştır. Bu çalışmanın amacı ülkemizdeki ve dünyadaki bilim insanları ve politik psikoloji alanına farklı bir bakış sağlamak bu alandaki önemli kişi ve kişileri anlatmak ve bir uygulama örneği sunmaktır.
İdeolojik bir alan olarak kamu spotu ve iktidar

Bu çalışmada ne olduğu ve sınırları tartışmalı bir kavram olan iktidarın, modernleşentoplumda yaşadığı evrim ve ürettiği biyoiktidar, hegemonya gibi kavramlar bağlamında kamu spotu mecrası ele alınmıştır. Kamu spotuna ev sahipliği yapan televizyon bir ideolojik aygıt olarak kabul edilmiş ve eleştirel düşüncelerle tartışılmıştır. Genel kanı kamu spotlarının siyasal ya da ideolojik bir mesaj taşımadığı, sadece toplum faydasına olduğu yönünde olsa da, en başarılı anına ulaşmış ve görünmezleşmiş olan ideolojinin varlığı hissedilmektedir. Bu ideolojik iletileri tespit edebilmek için egemen ve bağımlı sınıf arasındaki ilişkinin belirgin bir şekilde göze çarptığı, Çalışma ve Sosyal GüvenlikBakanlığınca yaptırılmış 'iş güvenliği' konulu iki kamu spotu söylem analizi yöntemiyleokunmaya çalışılmıştır. Ayrıca kamu spotu alanını etraflıca kavrayabilmek adına, spotlarınkaçındıkları sorun teşkil eden konular ve spotların bugünün iktidarı olan sermayeye ters düşmemek adına kaçındıkları çözümler araştırılmıştır.
State tradition and business in Turkey: The case of TÜSİAD

oz TÜRKİYE'DE DEVLET GELENEĞİ VE İŞADAMLARI: TÜSİAD ÖRNEĞİ Doğangün, Gökten Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Danışmam: Yrd. Doç. Dr. Galip L. Yalman Aralık 2005, 119 sayfa Bu tez, devlet geleneği perspektifinin, özellikle 1980 sonrasında devlet ile TÜSİAD tarafından temsil edilen büyük burjuvazi arasındaki ilişkileri temelinde, analizini yapmayı amaçlamaktadır. Bu perspektif, özellikle son yıllarda, Türkiye'de devlet-toplum ilişkilerini analiz ederken benimsenen söylem üzerinde hegemonik işleve sahip olduğu ve dolayısıyla politik, akademik, ve iş çevrelerini derinden etkilediği için, Türk siyasal hayatı öğrencilerinin Türkiye'deki politik gelişmeleri anlayabilmeleri için, devlet geleneği ile neyin anlatıldığım anlamaları önem kazanmaktadır. Bu tez, devlet geleneği perspektifinin devlet-toplum ilişkilerini açıklarken ne kadar uygun ve yeterli bir çerçeve sunduğu üzerinde odaklanmıştır. TÜSİAD'ın örgütsel evrimi böyle bir analizi mümkün kılmaktadır. Bu çalışmada, devlet geleneği perspektifinin devlet lehine indirgemeci bir yaklaşım sunduğu, sosyal dinamikleri ve uluslararası kurum ve aktörlerin ulusal sınırlar içindeki etkisini göz ardı ettiği ve güçlü devleti her tarihsel momentte yeniden ürettiği sonucuna varılmıştır. Bu bulgulara dayanarak, devlet geleneği perspektifinin sunduğu yöntemsel ve kavramsal çerçevenin, özellikle devlet ve büyük burjuvazi arasındaki ilişkileri değişen toplumsal ve uluslararası koşullar çerçevesinde açıklarken, uygun ve yeterli olmadığı ifade edilmiştir.
The critique of political hypocrisy: A conceptual analysis

Bu çalışma ikiyüzlülüğün demokratik siyaset alanındaki rolünü ve işlevini tanımlamayı amaçlar ve 'bir demokraside siyasal ikiyüzlülüğün meşru görülebileceği durumlar var mıdır? sorusuna bir cevap bulmaya çalışır. Tezin argümanı, ikiyüzlülük yanlıları ile katı bir şekilde buna karşı çıkanlar arasındaki yapısall zıtlaşmanın, ikiyüzlülüğün ahlaki statüsünü değerlendirmek açısından kaçınılmaz bir başlangıç noktası teşkil etmesine karşın, iki tarafın da aşırı yönlere çekilmeye ve birbirlerini tamamen reddederek bir kısır döngüye dönüşmeye yatkınlıkları nedeniyle sorunlu olduklarıdır. Ancak, demokrasiyi asgari düzeyde halkın kendi kendini yönetmesi, şeffaflık, hesap verebilirlik ve güveni onun asli özellikleri olarak ele aldığımızda, ikiyüzlülüğün tabiatı itibariyle demokratik siyasete zararlı olduğu sonucuna varmak zor değildir. Dolayısıyla, siyasetin doğası, mücadeleci siyasal yarış ya da soylu niyetlere vurgu yapmak suretiyle ikiyüzlülüğü meşru göstermeye çalışan her yaklaşım haklı sebeplerden ziyade bahaneler sunmaktadır. Bu bağlamda, eğer bir siyasal ikiyüzlülük vakası iyicil ya da meşru olarak kabul edilecekse, bunun sınırlarının net bir biçimde belirlenmesi, dikkatli bir şekilde değerlendirilmesi ve bilgilendirilmiş vatandaşlar ve başka kurumlar aracılığıyla kontrol edilebilir olması gerekmektedir; çünkü bu durum yalnızca bir istisna olabilir ve istisnalar kaideyi bozmaz. Bu hedefe ulaşmak adına, öncelikle konunun öneminin gösterilmesi açısından örnekler verildikten sonra, ilk olarak tarif edilmesi zor bir kavram olan ikiyüzlülük, kendine has özelliklerinin açıklanması adına tanımlayıcı düşünüş yoluyla kavram analizine tabi tutulmuştur. İkinci olarak, ikiyüzlülük ahlaki bir değer ima ettiğinden, kavramın neden ahlaki olarak kusurlu görüldüğünü ve taşıdığı negatif anlamın kavramın kendisine içkin hangi özelliğinden kaynaklandığını anlamak adına, ahlaki statüsü farklı etik teorilerinin perspektiflerinden değerlendirilmiştir. Üçüncü olarak, ikiyüzlülük ve bir eylem türü olarak siyaset arasındaki ilişki incelenmiş ve siyasal ikiyüzlülük kavramı onu savunanların ve karşı çıkanların argümanları ile birlikte tanıtılmıştır. Son olarak, bu iki grubun argümanlarının sorunlu yönlerinin bir değerlendirmesi yapılmış, siyasal ikiyüzlülüğün demokrasi için ne ima ettiği tartışılmış ve siyasal ikiyüzlülüğü kontrol altında tutabilecek olası kurumlar hakkında yorumlarla çalışma sonlandırılmıştır.
2016 sonrası Türkiye televizyon dizilerinde risk toplumu söyleminin toplumsal inşası

Bu araştırma, 15 Temmuz 2016 tarihinden sonra ulusal televizyon kanallarında yayına başlayan dizilerde Türkiye'deki risk algısının toplumsal inşasının nasıl gerçekleştiğini incelemektedir. Başka bir anlatımla 15 Temmuz 2016 darbe girişiminden sonra Türkiye'nin risk algısı değişmiştir. Çalışmada değişen bu risk algısının toplumsal inşasının hangi söylemler aracılığıyla kurulduğuna bakılmıştır. Bu bağlamda diziler üzerinden Türkiye'nin risk algısının neler olduğunu ortaya çıkarmak bu tezin odağını oluşturmaktadır. Çalışma, risk algısının toplumsal inşasının dizilerde nasıl gerçekleştiğini, risk algısının hangi söylemler üzerine kurulduğunu analiz etmiştir. Toplumbilimsel bağlamda günümüzde risk toplumu kavramlaştırması küresel düzeyde önemli bir tanımlama olmasına rağmen Türkiye özelinde yeterince tartışılmamıştır. Bu çalışma Türkiye'nin siyasi elitler tarafından dile getirilen risklerini, dış ve iç politikalarının dizilerde nasıl temsil edildiğini göstermesi açısından ve mevcut akademik literatüre katkıda bulunması açısından önem arz etmektedir. Çalışma, Türkiye'nin değişen risk algısını inceleyerek bunların dizilerde hangi temalar ve söylemler üzerinde inşa edildiğini konu edinmiştir. Araştırmadaki risk algısı; medya, ulus-devlet, Türk kimliği, küreselleşme, risk toplumu kavramsallaştırmaları bağlamında ele alınmıştır.
Fikrİ mülkiyetin küresel ekonomi politiği

Son yirmi yıl içinde ortaya çıkan uluslararası düzenlemelerle birlikte fikri mülkiyet konusunun önemi giderek artmaktadır. Bu düzenlemeler, bilginin çeşitli kullanımları üzerindeki denetimler yoluyla bilginin metalaşmasını arttırmakta ve bu yolla kapitalizmin tarihsel olarak sermaye birikimi oluşturma eğiliminin önemli bir aşamasını temsil etmektedir. Fikri mülkiyete ilişkin ilk düzenlemeler çeşitli otoritelerin imtiyazlarından oluşurken, yasallaşma evresiyle giderek hukuksal bir hak kategorisi haline gelmiş ve insanların düşünsel yaratımlarını koruyan vazgeçilmez mekanizmalar olarak görülmüşlerdir. Ancak insanların düşünsel emeklerinin karşılığını elde etmeleri için ayrıcalıklı haklar elde etmeleri, fikri mülkiyet korumasının kamusal ile özel çıkarlar arasındaki dengenin bozulmasına yol açacak kadar güçlendirilmesini beraberinde getirmektedir. Bu çerçevede neo-klasik iktisat yaklaşımlarının fikri yaratımların meta haline getirilmesindeki sınırlılıkları nedeniyle yeni görüşler ortaya atılmıştır. Şirketlerin bu alandaki artan etkisiyle birlikte teknoloji transferi gibi bilginin yayılmasına ilişkin talepler, kalkınma söylemi ile beraber uluslararası siyasetin merkezinde yer almıştır. Ancak 1970'ler sonrasında kapitalist genişlemenin sona ermesi, ekonomik sektörlerde dünya genelindeki dağılımla birlikte fikri mülkiyetin önemini arttırmış ve devletin işlevlerindeki değişime paralel olarak şirketlerin etkinliğini arttırmıştır. Bilginin denetimine ilişkin bu gelişmeler, toplumsal ilişkiler üzerinde önemli etkilerde bulunarak kamu sağlığından biyoçeşitliliğe, bilimsel bilgi üretiminden mahremiyete kadar temel yaşamsal meselelerde tehdit edici duruma gelmiştir.
Sakarya Üniversitesi öğrencilerinin siyasal değer ve tutumları

Siyasal kültür kavramı, bir topludaki yöneten ve yönetilen ilişkilerinin neşet ettiği kurum olan siyaset kurumuna ilişkin kültürel çerçeveyi ifade etmek için kullanılmaktadır. Değerler ise bir kültürün üzerinde inşa edildiği, toplumca kabul gören ve kişilerin, örüntülerin, hedeflerin ve diğer sosyo-kültürel nesnelerin önemliliği hususunda belirlenen/ortaya çıkarılan değerlendirme ölçütleri o hazırlık aşaması olarak nite Bireylerin değer ve tutum davranışlar hakkında, mutlak tanımlanmaktadır. Bunun yanı sıra değerler, davranışın nitelendirilebilecek olan tutumların da arka planını oluşturmaktadır, lan tespit edilerek, ilerleyen dönemlerde ortaya koyabilecekleri lak olmasa da bir takım tahminlerde bulunulabilmektedir. Bu çalışma ile geleceğin yönetici adayı olarak nitelendirilebilecek olan, üniversite öğrencilerinin, siyasal sisteme yönelik olarak sahip oldukları değer ve tutumlar tespit edilerek, Türk siyasal hayatının hali ve geleceği hakkında bir takım tahminlerde bulunulmaya çalışılmıştır. Değer ve durumların tespiti için kullanılan anket yöntemi ile Sakarya Üniversitesinde 1110 öğrencinin değer ve tutumlarını belirlenmeye çalışılmıştır. Anket evreninin %5'ine tekabül eden bu rakamla, mutlak olmasa da, Sakarya Üniversitesi öğrencileri hakkında bir genellemeye gidebileceği varsayımından hareketle, çalışmada şu sonuçlara ulaşılmıştır; 1. Sakarya Üniversite öğrencilerinin yarıya yakın bir kısmı siyasal yabancılaşma içerisindedir. Oy kullanma biçimindeki siyasal katılma davranışı benimsenmekle birlikte herhangi bir beklenti içermeyen bu davranış şekli bir katılım olarak değerlendirilebilir. 2. Sakarya Üniversitesi öğrencilerinin siyasal toplumsallaşmalarında en büyük etkiye sahip olan etmen kitle iletişim araçlarıdır. Buna karşın ailenin etkisi çok azken okulun etkisi sıfıra yakın çıkmıştır. Bu durum Türk eğitim sisteminin siyasal sisteme ilişkin bilgilerin aktarılması işlevini yerine getiremediğini şeklinde yorumlanabilir. 3. Milli sembollere yüksek derecede önem veren Sakarya Üniversitesi öğrencilerinin demokrasi söz konusu olduğunda aynı önemi sergilemedikleri görülmektedir. Özellikle ordu müdahaleleri ve demokratik olmayan yönetimlere karşı net bir tavır sergileyememeleri bunun en büyük göstergesi olarak kabul edilebilir.
The Interest groups-state interface:the case of Turkish industrialists and businessmen's association

Bu çalışma, 1960 lardan bu yana Türk siyasi hayatının yeni bir boyutu olarak ortaya çıkan çıkar gruplarının devletle ilişkilerinin yöneldiği genel eğilimlerin analizini yapmaktadır. Çıkar gruplarının, özellikle girişimci çıkarlarının, söz konusu zaman diliminde Örgütlenme semaları hakkında temel bilgileri sağlamayı amaçladık. Kamu politikalarını etki. izleme yöntemleri araştırıldı. Çözümlememiz içinde çıkar grubu-devlet ilişkilerinin ideal tipleri olarak geliştirilen, çoğulcu, korporatist ve yanaşma modellerinin argümanlarını kullandık. Herhangi bir model tek basma Türkiye'deki çıkar grubu-devlet ilişkilerini açıklamayamasada sektöre temelde değişik eğilimlerin neden çakıştığını anlamaya yönelik açıklamaları arayan bir girişimde bulunduk. Su görüş açısı içinde Türk Sanayici ve İşadamları Derneğinin, işveren grupları - devlet ilişkisi içindeki yerine vurgu yapılmaktadır. Belirli konularda kamu politikası hakkında fikir beyan etmesine izin verilen dernek çoğu kamu politikası alanının 'devlet otoritesinin' korunması adına kendine kapalı bulmaktadır. Bu çelişkili eğilimlerin, örnek olayın sınırlarını aşarak, 'çıkar 1 m ve yöntemlerin' çeşitlenmesine yol açmalarının yanı sıra işveren grupları ve devlet arasında zaman içinde gelişebilecek olan herhangi bir modelinde bozulmasına yol açtıkları tartışılmaktadır. ııı
2014 Cumhurbaşkanlığı seçiminde retoriksel stratejiler

Bu çalışma, 10 Ağustos 2014 tarihinde ilk kez halk oylaması ile yapılan Cumhurbaşkanlığı Seçimindeki adaylar, Ekmeleddin İhsanoğlu, Recep Tayyip Erdoğan ve Selhattin Demirtaş'ın seçim kampanyalarında kullandıkları retoriksel stratejilerinirdelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, retorik teorisi içinde 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren gelişmeye başlayan ve yeni/çağdaş retorik olarak adlandırılan retoriksel yaklaşımların kuramsal bakış açısıyla 2014 Cumhurbaşkanlığı Seçimi retoriksel bir durum olarak ele alınmış ve katılımcı eleştirel retoriğin yöntemselperspektifi benimsenmiştir. Araştırmada adayların ürettikleri retoriğin bağlamı olarak seçim kampanyaları incelenmiş, katılımcı eleştirel retoriğin yöntemsel perspektifiyle, adayların katıldıkları Diyarbakır, İstanbul ve İzmir mitingleri/toplantılarında katılımlı gözlemle veri toplanmış, adayların seçim kampanyalarının hazırlığında ve işleyişindeçalışanlarla görüşmeler yapılmıştır. Bu verilerle birlikte kampanya sürecinde adaylarınyaptıkları seçim bildirgesi tanıtım toplantıları, miting/toplantı konuşmaları ve TRTpropaganda konuşmalarında kullandıkları retoriksel stratejiler analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, İhsanoğlu'nun başvurduğu başlıca retoriksel stratejilerinuzlaşmacılık, akademik ve uluslararası diplomatik deneyimler ve sakin, rasyonel kişilik üzerinde temellenirken; Erdoğan'ın retoriksel stratejilerinin hizmet siyaseti, milli iradestatükokarşıtlığı ve cesur, meydan okuyucu bir kişilik üzerinde inşa edildiği;Demirtaş'ın retoriksel stratejilerinin ise radikal demokrasi ilkelerine dayalı bir halklar arası eşdeğerlik ilişkisi üretmeye dönük olarak kurgulandığı gözlemlenmiştir. Sonuç olarak, adayların başvurduğu retorik stratejilerin dahil oldukları siyasal hareketlerinkonjonktürel konumlanışlarını, kırılmalarını ve dönüşümlerini betimlediği ifade edilmiştir.
Milli Kalkınma Partisi (1945-1950)

MİLLİ KALKINMA PARTİSİ (1945-1950) Türkiye Cumhuriyeti Devleti 1945 senesine kadar tek parti idaresi ile yönetilmiştir. 1945'de Milli Kalkınma Partisi kurulunca çok partili hayata geçilmiştir. Milli Kalkınma Partisi dönemin en zengin şahsiyetlerinden biri olan Nuri DEMİRAĞ liderliğinde kurulmuştur. O' nunla beraber diğer kurucuları Hüseyin Avni ULAŞ ve Cevat Rıfat ATILHAN' dır. Nuri DEMİRAĞ, meslek hayatına bankacılıkla başlamış daha sonra ticaret, inşaat ve sanayi sektörüne atılmıştır. Bu alanlardaki çalışmalarında karşısında engel olarak hükümetin devletçilik politikasını bulunca hakkının hukuksal yollarda aramış bir sonuç alamayınca siyasete atılarak hakkını bu şekilde aramak istemiştir. Milli Kalkınma Partisi genel olarak devletçiliğe karşı, liberalizm taraftandır. Parti programında ayrıca Cumhurbaşkanı'nın halk tarafından seçilmesi, bir Ayan Meclisi'nin kurulması, milletvekillerinin yüz bin nüfusta bir seçimi, tek dereceli seçim sistemi gibi konulara değinilmiştir. Dış politikada ise Amerika Birleşik Devletleri'ne yaklaşılması ve Türkiye'nin liderliğinde bir Şark İslam Federasyonu kurulması belirtilmiştir. Milli Kalkınma Partisi, faaliyette olduğu dönem içerisinde herhangi bir basarı gösterememiştir. Parti'nin başarısızlığındaki en önemli sebep parti içi çatışmalardır. Parti kurulduktan bir müddet sonra kurucuları partiyi kendilerine mal etme idialarıyla birbirleriyle çatışmaya başlamışlardır. Bununla birlikte başarısızlık nedenleri olarak Demokrat Partinin kurulması, Parti'nin herhangi bir yayın organının olmaması ve Parti'nin halka yeteri kadar inememesi gösterilebilir. Nuri DEMİRAĞ, kendi partisi çatısı altında herhangi bir basarı gösteremeyince 1954'de Demokrat Parti listesinden Sivas milletvekili olmuştur. Nuri DEMİRAĞ' in 1957'de şeker hastalığından ölmesi ile Milli Kalkınma Partisi 1958'de son genel kurulunu toplamadığından dolayı kapanmıştır. VI