turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyeliğinin Atatürkçü çağdaşlaşma açısından değerlendirilmesi

Bu tez, 'Türkiye'nin Avrupa Birliği' ne Tam Üyeliğinin Atatürkçü Çağdaşlaşma Açısından Değerlendirilmesi' konusunda hazırlanmıştır. Atatürkçü çağdaşlaşmayı anlayabilmek için, Osmanlı Devleti'nin tarihini ve gelişen olayları iyi bilmek gerekmektedir. Bu nedenle, önce, Osmanlı Devleti'nin duraklama döneminden başlayarak yapılmaya çalışılan Islahat hareketleri ve başarısızlık nedenleri üzerinde durulmuştur. Daha sonra Tanzimat, I. Meşrutiyet, ü. Meşrutiyet dönemlerinde ortaya çıkan Batılılaşma girişimleri ve devleti geri kalmışlıktan kurtaracak fikirler incelenmiştir. Ancak bütün bu çabalara karşın Osmanlı Devleti'nin yıkılmaktan kurtarılamadığı belirtilmiştir. ikinci bölümde, Atatürk'ün kurduğu yeni Türk devleti Türkiye Cumhuriyeti'nde çağdaşlaşma, Batılılaşma hedefini gerçekleştirmek için yapılan inkılaplar ve kalıcılığı sağlamak için ortaya konan ilkeler incelenmiştir. Atatürk'ün Batı uygarlığını seçme nedenleri ve Atatürk sonrası çağdaşlaşma süreci de bu bölümde ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, Avrupa Topluluğu incelenmiştir. Avrupa Topluluğu düşüncesinin kökenlerinden başlayarak, Topluluğun kurulması, genişlemesi ve 2000'li yıllara doğru faaliyetleri belirtilmiştir. Dördüncü bölümde, Türkiye'nin 1959'da Topluluğa 'ortak üye' olmak için başvurmasından 1998 Mayıs ayına kadar olan Türkiye ile Avrupa Birliği ilişkilerindeki gelişmeler ele alınmıştır. Sonuçta, Türkiye'nin Avrupa Birliği' ne girmesinin Atatürkçü çağdaşlaşma açısından gerekli bir hedef olduğu belirtilmiştir. Tezin sonuna ise, Türkiye'nin çağdaş uygarlık düzeyine ulaşmak için izlediği yol, Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerindeki kronolojik gelişim ve Avrupa Birliği haritası olmak üzere üç tane ek konulmuştur. Tez hazırlanırken konuyla ilgili yazılmış kitap, dergi, makale ve gazete haberlerinden yararlanılmıştır.
Osmanlı Ermeni Basınında Yunanistan Başbakanı Eleftherios Venizelos (1910-1920)

Eleftherios Venizelos, icraatlarıyla Yunan tarihinin en önemli siyasetçilerinden birisi olmuştur. Yunanistan Başbakanı olarak 1910 1920 yılları arasındaki süreçte Yunanistan'ı bir hukuk devleti haline getirmek, eğitimi herkese ulaştırmak, işçilerin çalışma koşullarını iyileştirmek yönünde düzenlemeleri olmuştur. Ancak Venizelos isminin asıl öne çıkmasındaki sebep, Yunanistan'ın topraklarını genişletmek adına ortaya koyduğu çabalardır. Nitekim Yunanistan'ın Büyük Ülküsü'nü ete kemiğe büründüren kişi olarak tanınmıştır. İyi bir siyasetçi ve başarılı bir diplomat olarak dünya kamuoyunun olduğu gibi, Osmanlı Ermeni basınının da dikkatini çekmiştir. Dolayısıyla çalışmamızda Osmanlı Devleti ile Yunanistan'ı etkileyen 1910 1920 yıllarındaki gelişmelere paralel, Osmanlı Ermeni basınındaki K. Eleftherios Venizelos ile ilgili yazılar değerlendirilip, Yunanistan Başbakanın hangi özellikleri ile ele alındığı ortaya konmuştur. Çalışmamızda temel kaynaklarımız Osmanlı Ermeni basınından Aravod, Ariamart, Artaramart, Aşhadank, Azadamart, Cagadamart, Jamanak, Joğovurt, Joğovurti Tsaynı, Pütanya, Püzantion, Taşink, Verçin Lur'dur. Ancak bunun yanında Ermenistan basın organlarından Hayasdan, diyasporadaki Ermenilerin bir basın organı olan Hayrenik, Yunan basın organlarından Ethnikos Kiriks ve Karamanlıca bir basın organı olan Aktis'ten yararlanılmıştır. Ermenice ve Yunanca ifadelerin Latin Alfabesi ile en yakın okunuşları verilmiştir. Gazete tarihlerinde Miladi Takvim esas alınmakla birlikte, gazetelerin üzerindeki Julyen Takvim ise parantez içinde aktarılmıştır. Çalışmamız neticesinde Venizelos'un Ermeni kamuoyu ve basın organları tarafından genellikle takdir edildiği saptanmıştır. Öyle ki Osmanlı Ermeni basını bu dönem içerisinde Yunanistan'da Venizelos ile Konstantin arasındaki sürtüşmede Venizelos'a meyletmiştir. Ancak bu Osmanlı Ermeni basınının Venizelos ve dönemindeki bir takım aksaklıkları hiç görmediği anlamına da gelmemelidir. Paris Barış Konferansı'nda Venizelos ve Boğos Nubar Paşa'nın dirsek teması sebebiyle Yunanistan, Ermenistan'a dost bir devlet olarak yansıtılmıştır. 1920 Kasımındaki Yunanistan seçimlerinde Venizelos'un iktidarı kaybetmesi Osmanlı Ermeni basını tarafından üzücü bir gelişme olarak değerlendirilmiştir.
Cumhuriyet tarihi sürecinde yabancılara toprak satışına ilişkin düzenlemeler ve sonuçları

Bu çalışmada Türkiye'de yabancılara toprak satışı konusu tarihsel süreç içerisinde ele alınmıştır. Giriş bölümünden sonra, Osmanlı Devleti'nin son dönemindeki gelişmeler batılılaşma hareketleri bağlamında incelenmiştir. Yapılan reformlar sonucu yabancıların ilk kez taşınmaz edinme hakkı elde etmelerine değinilmiştir. Osmanlı Devleti'nin, 1. Dünya Savaşı'nı kaybetmesi ve parçalanması sonucu, Anadolu'da başlayan, Kurtuluş Savaşı sonunda, Lozan Antlaşması imzalanmıştır. Konferans sırasındaki gelişmeler ve yabancıların taşınmaz edinmesine ilişkin tartışmalara yer verilmiştir. Tapu yasası ile ilgili bilgiler verildikten sonra, bu yasada yapılan çeşitli değişiklikler tarihsel süreç içerisinde ele alınmıştır. Bu arada çeşitli ülkelerdeki uygulamalar da konu edilmiştir. Taşınmaz edinilmesinde, önemli bir kavram olan karşılıklılık ilkesini uygulayan ülkeler, sınırlı ve izinli uygulamalara bağlı olan ülkeler ilerleyen kısımda ele alınmıştır. Cemaat vakıflarına değinilmiş burada ilkin Türkiye'de tarihi süreçte vakıflar incelenmiş, yeni vakıflar yasasının getirdiği değişiklikler sıralanmıştır. Hukuksal anlamda yabancılara toprak satışında sınırlama, yasaklama ve istisnalar hakkında bilgi verilmiş, bu anlamda çeşitli kanunlar incelenmiştir.
Cumhuriyet Halk Partisi'nin Konya'daki faaliyetleri (1923 - 1938)

Milli Mücadelenin kazanılmasından sonra ülke içerisinde hızla düzenlemelere gidilmiş, yeni kurum ve kuruluşlar oluşturulmuştur. Oluşturulan bu kurum ve kuruluşlardan biri de Cumhuriyet Halk Partisi 'dir. M. Kemal Paşa tarafından Halkçılık ilkesi doğrultusunda tüm halkı temsil etmesi amacıyla 9 Eylül 1923 yılında CHP kurulmuştur. Milli Mücadele yılları sırasında oluşturulan ve ülke çapında büyük bir teşkilatlanmaya sahip olan Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti örgütlerini partiye dönüştürerek hazır bir tabanla kuruluşunu gerçekleştiren parti, iktidarı süresince de örgütlenmesini ülke çapına yayarak büyük bir siyasi kurum haline gelmiştir. Partinin il başkanlığı görevini başlangıçta valiler yürütürken daha sonra parti mensupları bu görevi devralmışlardır. Kuruluş gayelerinden biri de halkın yönetimde etkin olması olan CHP idaresi bu amaçla çeşitli aralıklarla kongreler düzenlemiş ve halkın dilek ve isteklerini düzenlediği bu kongrelerde almıştır. Konya halkı da katılmış olduğu bu kongrelerde fikir ve görüşlerini özgürce beyan ederek şehrin iktisadi, sosyal ve idari gelişimini sağlayıcı isteklerde bulunmuşlardır. Bu istekler aynı zamanda Konya'nın tarihi kimliğinden dolayı hükümet tarafından önemsenmiştir. Konya halkı tarih boyunca coğrafi özelliklerinden dolayı en önemli ekonomik faaliyet olarak kendisine zirai faaliyetleri seçmiştir. Bu sebeple Konya halkının isteklerinin başını ziraat ile alakalı konular oluşturmuştur. Ziraata yönelik isteklerin yanında eğitim, sağlık, bayındırlık gibi konularda da şehrin ihtiyaçları CHP idaresine bildirilmiştir. Fakat şehrin istek ve dilekleri devletin ele aldığımız dönemde savaştan yeni çıkmasından dolayı ekonomik yapısının uygun ve yeterli olmaması sebebiyle çok da hızlı gerçekleştirilememiştir. Ama yine de ihtiyaçların giderilmesine yönelik çalışmalar yapılmış, halkın sorunlarının çözümüne gayret edilmiştir.
Osmanlı Mebusan Meclisi'nin son döneminden TBMM I. dönemine katılan Bolu milletvekili Tunalı Hilmi

Jöntürk hareketinin ve TBMM'nin dikkat çekici simalarından biri olan Tunalı Hilmi'yi yaşadığı döneme göre anlaşılamayan adam olarak değerlendirebiliriz. 1871 yılında Bulgaristan'ın Eskicuma kentinde doğan Tunalı Hilmi Osmanlı-Rus savaşı sırasında ailesiyle birlikte Anadolu'ya göç etmiştir. Tıbbiyedeyken Jöntürklük fikrine kapılarak İsviçre'ye kaçmıştır. Böylece Tunalı Hilmi'nin siyasi hayatı da başlamıştır. Yurt dışında İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin önemli isimleri arasında yer alan Tunalı Hilmi meşrutiyetin ilanıyla birlikte yurda tekrar dönmüştür. Anadolu'nun birçok yerinde kaymakamlık yapmıştır. Son Osmanlı Mebusan Meclisi'nde üye olarak bulunmuş olan Tunalı Hilmi, 1920'de TBMM'nin açılmasıyla Bolu milletvekili seçilmiştir. Bu çalışmamızda Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılışına, yeni Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuna tanık olan Tunalı Hilmi'nin çalışmalarını değerlendirdik. TBMM ilk dönem Bolu mebusu seçilen Tunalı Hilmi mecliste eğitim, iktisat, sağlık, sosyal yardım ve tasarı komisyonlarında çalışmıştır. Mecliste en çok söz alan milletvekillerinden biri olan Tunalı Hilmi, milliyetçilik ve Türkçülük konularına ağırlık vermiştir. Türk dili üzerindeki çalışmalarında gösterdiği kararlılık sonucu mecliste ''Dil Komisyonu'' kurulmuştur. Dilciliği ve Türkçülüğü birbirinden ayırmayan Tunalı Hilmi eğitime, kadın haklarına, demokrasiye, köylülere önem vermiştir. Tunalı Hilmi de dikkat çeken nokta fikirlerine olan bağlılığıdır.
Türk basınında II. Dünya Savaşı sırasında yapılan konferanslar

I. Dünya Savaşı'ndan hemen sonra başlayan devletlerarası politik çekişmeler II. Dünya Savaşı'na giden yolu açmıştır. Bu doğrultuda savaşan devletler birbirlerine üstünlük kurma yolunda birçok taktik denemişlerdir. Bunlardan en önemlisi ise kendi aralarında yapmış oldukları konferanslardır. Direkt olarak birbirleri ile bağlantı kuran Müttefik devletler, Mihver devletlerini yenilgiye uğratmak için çeşitli yollar belirlemeye çalışmaktaydılar. Bu doğrultuda devam eden görüşmeler birçok devletin basını tarafından takip edilirken Türkiye gibi son derece önemli bir konuma sahip devletin basını tarafından da takip edilmiştir. Bu doğrultuda yapılan konferanslar çoğu zaman günü gününe Türkiye kamuoyuna aktarılırken kimi zaman da görüşmelerden sonra kamuoyu bilgilendirilirdi. Bu sayede ilan edilen görüşme tebliğleri ve beyanatları üzerinden Müttefik devletler politikaları hakkında çıkarımlarda bulunulmaktaydı. Bunun dışında bu çıkarımlar etrafında analizlerde bulunan çoğu başyazar, devletin dış politikasına aykırı bir çalışma yapmamaya dikkat etmekteydi. Ancak bunun dışında muhalif yazarlar ve gazeteler de mevcuttu. Savaş dönemi Türk basını incelendiğinde dikkati çeken en önemli hususlardan bir tanesi ise hükümetin otokontrol mekanizması oluşturmasıdır. Son derece nazik bir duruma sahip Türkiye Devleti yöneticileri, gerek dış politikada savaşan devletler ile ters düşmemek gerekse müdahalede bulunmamak adına kanunlar yoluyla basını zorunlu olarak kontrol etmekteydiler. Matbuat Kanunları ve yasaları bu doğrultuda çıkarılmış olması bu amaca hizmet etmektedir. Bu çalışmada II. Dünya Savaşı sürecinde gerçekleşen konferansların Türk basınına yansıması ve ülke yönetimine yansımaları izlediği dış politika irdelenmiştir.
Atatürk dönemi ve sonrasında tarım politikalarının gıda sanayiine yansımaları (1923-1960)

Türkiye Cumhuriyeti, Osmanlı İmparatorluğu'ndan dış borçlar, imalathane düzeyinde üretim yapan küçük işletmelerin ağırlıkta olduğu ve kapasitesi halkın gereksinimlerini karşılayamayan sanayi sektörü, geleneksel yöntemlerin kullanılması nedeniyle verimin ve üretim düzeyinin yetersiz olduğu tarım sektörü, %80'i köylü, eğitimli insanı ve teknik elemanı son derece az olan bir nüfus devraldı. Atatürk, Türk halkının sosyal hayatını düzenleyen devrimlerin yanı sıra tarıma dayalı ekonominin sorunlarını çözmek amacıyla tarımın ve tarıma dayalı sanayinin gelişmesini hedef alan yeni bir ekonomik model uyguladı. Bu modelle bir yandan çiftçinin modern yöntemlerle tarım yapmasına yönelik önlemler alınmış, diğer taraftan devletin kurduğu fabrikalarda ithal ikamesine yönelik sanayi mallarının üretimi gerçekleştirilmiştir. Tarıma dayalı önemli sanayi kollarından biri olan gıda sanayinin temeli bu dönemde önce pancar üretiminin teşvik edilmesi daha sonra şeker sanayinin kurulmasıyla atılmıştır. İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla sanayi yatırımları yapılamamış ve tarımsal üretim azalmıştır. Ekonomik bağımsızlıktan ödünlerin verilmeye başladığı savaş sonrası dönemde Türkiye dış güçler tarafından tarım ülkesi olarak tanımlanmış, hükümetler programlarında tarımın gelişmesine yönelik politikalara önemli yer vermiştir. DP iktidarı döneminde belirginleşen tarım politikalarından bazıları Marshall yardımıyla tarımda makineleşmenin desteklenmesi, devlet arazileri ve çayır-mera arazilerinin çiftçiye dağıtılması, kredilerin arttırılması ve tarımda dünya fiyatlarının üzerinde destekleme alımlarının yapılmasıdır. Bu politikalar tarımsal üretim artışı sağlamış ve gıda sanayinin gelişimini teşvik etmiştir. DP iktidarının ilk dört yılında özel sektörün gıda sanayi yatırımları artarken, ekonomik sorunların yaşandığı 1954 ve sonrasında ithal ikamesine yönelik devlet yatırımları yükselmiştir. Tarımsal üretimin desteklendiği ve hammaddesini tarımdan sağlayan gıda sanayinin temellerinin atıldığı Atatürk dönemindeki yatırımlarda ülke kalkınması ön planda tutulurken, tarım destekleri ve buna bağlı olarak gıda sanayine yatırımların arttığı DP döneminde yatırım kararlarında siyaset öncelik kazanmıştır. Bu da tarım ve gıda sanayinin istenilen düzeye ulaşmasını önemli ölçüde engellemiştir. Tarım ve gıda sanayinin bugünkü anlamda gelişmesi ise 1960'dan sonra planlı kalkınma döneminin başlamasıyla mümkün olmuştur, ancak üretim emperyalist ülkelerin kontrol ve istekleri doğrultusunda gerçekleştirildiğinden her iki sektörün sorunları halen sürmektedir.
Cumhuriyet Dönemi Yozgat'ın sosyal tarihi(1928-1960)

Bu tezin amacı Yozgat'ın sosyal ve kültürel yapısını incelemektir. Bu çalışmada Başbakanlık Cumhuriyet Arşivinden alınan belgeler ve diğer kaynaklar ışığında Yozgat ilinin sosyal, kültürel yapısı, örf ve adetleri incelenmiştir. Tezde Yozgat ilinin coğrafi, sosyo-ekonomik yapısı ve nüfus durumu hakkında kısaca bahsedilmiş, Yozgat ilinin tarihi hakkında bilgi verilmiştir. Bu çalışmada Yozgat ilinde, geçmişşten günümüze yaşatılmaya çalışılan gelenekler, görenekler, örf ve adetler anlatılmıştır.
Atatürk ve liderlik

Amaç: Tarihteki örnekleri ile Atatürk'ün liderlik özelliklerini ortaya koymak, çocukluk ve gençlik yıllarından itibaren liderliğinin gelişimini incelemek, liderlik konusunda son davranışsal değerlendirmeler ile liderliğini analiz ederek, dünyadaki diğer liderler ile onun farklarını ve onun nasıl bir lider olduğunu ortaya koymaktır. Öncelikle Giriş Bölümünde 'Lider ve Liderlik' kavramları ortaya konulmuş ve çağımızdaki liderlik kavramları ile Türk Tarihindeki liderlik kavranılan karşılaştırılarak Atatürk'ün liderlik konusundaki görüşlerine de yer verilmiştir. Birinci Bölümde Atatürk'ün çocukluk ve gençlik yıllan ile ilgili liderlik özelliklerinin gelişimi ve onu liderliğe götüren yolun başlangıç dayanaklan ortaya konulmuştur. İkinci Bölümde Atatürk'ün lider konumuna gelmesinde doğrudan etkili olan karakter ve davranış özellikleri sıralanmıştır. Onun söz, söylev ve demeçleri tarihsel boyutlan ile ortaya konarak liderlik özellikleri anlatılmıştır. Aynı Bölümde Atatürk'ün davranışlan liderlik modellerine göre bir incelemeye tabi tutulmuştur. Üçüncü Bölümde liderliği ile ilgili iletişim ve istihbaratı kullanımı konusunun değerlendirilmesi yapılmış, liderliği içerisinde motivasyonu kullanımı ortaya konulmuştur. Dördüncü ve son bölümde felsefe tarih ve siyaset bilgisinin liderliği içerisindeki yeri ve önemi yine tarihteki örnekleri ile anlatılmış, Atatürk ile birlikte sıkça kullanılan 'Karizma' kavramı değerlendirilmiş ve Atatürk'ün karizmatik liderliğinin bir sentezi yapılmıştır. Aynı bölümün son kısmında ise, Atatürk'ün nasıl bir lider olduğu, dünyadaki diğer liderlerle karşılaştırılarak evrensel boyutlan ile ortaya konulmuş, Atatürk'ün Yönetim Şekli değerlendirilerek diktatörlük idaresinin sınırları ile karşılaştınlmıştır.
3. ve 4. dönem Tbmm Konya milletvekilleri ve faaliyetleri

1927 ve 1931 yıllarında yapılan genel seçimlerle Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 3. ve 4. dönem milletvekilleri seçilmiştir. Konya, bu dönemlerde 11 kişilik kontenjanı ile en çok milletvekili çıkaran illerden biridir. Milletvekillerinin genel özelliklerine bakıldığında Osmanlı'nın son dönemi ile Milli Mücadele'de ve sonrasında önemli vazifeler de bulunan kişilerdir. Mesleki olarak bakıldığında çoğu hukukçudur. Bunu yanı sıra tüccar, öğretmen, çiftçi ve mülkiye kökenli milletvekilleri de bulunmaktadır. Ekonomik ve siyasi alanda önemli olayların yaşandığı bu yıllarda seçilen milletvekilleri mecliste ülkenin ve Konya'nın sorunlarına çareler üretmeye çalışmışlardır. Özellikle 1929 dünya ekonomik buhranından sonra buğday fiyatlarındaki düşüş nedeniyle Konyalı çiftçiler olumsuz etkilenmiştir. Çiftçinin zararını en aza indirgemek için 1932 yılında Buğday Koruma Kanunu çıkarılmıştır. Yine Konya'da 1927'den 1935'e kadar aralıklarla devam eden kuraklık nedeniyle susuz kalan Konya Ovası'nın canlanmasını sağlamak için Konya Ovası Sulama İdaresinin yeterli hale getirilmesini sağlamak adına mecliste girişimlerde bulunmuşlardır. Sulama konusu 1934 yılında kadar milletvekilleri tarafından sık sık TBMM gündemine getirilmiştir. 1932- 1935 yıllarında da somut adımlar atılmıştır. 4. dönem TBMM'de halkın sorunlarına daha çok temas edilerek etkili çözümler üretilmeye çalışılmıştır.
Makedonyalı Türk öğrencilerin Türkiye ve Atatürk algısı

Balkanlarda Türklerin yoğun yaşadığı topraklar arasında yer alan Makedonya, geçmişşten günümüze siyasal, sosyal ve askeri açıdan yaşamış olduğu etkileşimler; Türkleri doğrudan etkilemektedir. Makedonya'nın bağımsızlığını kazanmasından sonra azınlık konumuna düşen Türklerin mevcut hakları zamanla kısıtlanmış ve sosyal açıdan kazanımları azaltılmıştır. Pek çok farklı ulusun bir arada yaşadığı Makedonya'da etnik ve kültürel açıdan toplulukların birbirleri ile etkileşim yaşadığı ve belli algılara sahip oldukları gözlemlenmektedir. Bu tez çalışmasında Makedonya'daki Türk öğrencilerin Türkiye ve Atatürk algısı üzerine değerlendirmeler yapılmış olup, konu üzerine detaylıca araştırma gerçekleştirilmiştir.
Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde I-V. Dönem Adana Milletvekilleri

Tez altı ana bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında, parlementer hareketlerin ortaya çıktığı İngiltere'deki gelişmelerden bahsedilmiştir. Ardından Osmanlı Dönemi'nde ortaya çıkan anayasal gelişmelere ve akabinde Meşrutiyet dönemleri olarak adlandırılan zamandaMeclislerden söz edilmiştir. Birinci Bölümde; ülke genelinde, Mondros Mütarekesi ile başlayan işgal süreci ele alınmıştır. İşgale karşı milletçe gösterilen tepkilere değinilmiştir. Ayrıca Milli Mücadeleninmimarı Mustafa Kemal'in Samsun'a çıkışı ve akabinde, toplanan milli kongrelere yer verilmiştir. Ayrıca, Mondros Mütarekesi sonrası başlayan işgale karşı, Adana ve çevresindeverilen mücadele ele alınmıştır. Tezimize konu olan Adana Bölgesi, İngiliz askeribirliklerince işgal edilmiştir. Bir süre sonra İngilizler bölgeyi Fransızlara devretmiştir. Fransızlardan destek bulan Ermeniler, bölgede bir Türk avı başlatmışlardır. İşgale karşı millidireniş, kısa sürede başlamıştır. Türkler, bir süreliğine yaşanmaz hale gelen Adana'dan ayrılıpToroslar'a çekilmiştir. Ancak milli kuvvetler önce Pozantı'yı ardından Karaisalı, Saimbeylive Kozan gibi yerleri geri almıştır. Karşılaştıkları direniş neticesinde Fransızlar, 21 Ekim1921'de Ankara Anlaşması ile bölgeden çekilmiştir. Tezin birinci bölümünü takip eden beş bölümde; Türkiye Büyük Millet Meclisi'ninkurulduğu 23 Nisan 1920 tarihi ile 5. yasama döneminin sona erdiği 1939 tarihleri arasında, dönemin önemli olayları, kurulan hükümetler, ilgili dönemlerde görev yapan Adana, Kozan ve Cebelibereket Milletvekilleri ve bu milletvekillerinin biyografileri ve faaliyetlerikapsamlıca değerlendirilmektedir.
Türkiye ve Güney Kore devrimlerinde Atatürk ve Park Cong-Hi'nin önderlikleri hakkında mukayeseli bir çalışma

Bu çalışma da önderlik ve uygulamalar konusunda iki lideri karşılıklı ortaya koymaya çalıştık. Türk milletinin lideri Atatürk ve Kore halkının lideri Park Cong-hi. Her iki lider ülkelerinin geleceğini belirleyen, geçmişşi kökten değiştiren bir önderlikte bulunmuşlardır. Ülke insanları onların önderliğini kabul etmiş ve uygulamada kendilerine ve önderliklerine olan inançları nedeniyle başarılı olmuşlardır. Her iki liderde değişimin, devrimin ancak kendi ülke insanlarıyla beraber, el ele vererek yapılabileceğine inandıkları için, değişimin bütün aşamalarında onlarla birlikte olmuşlardır. Park Cong-hi'nin uygulamada kısmen karşılaştığı muhalefet, bir başka deyişle ölümünden sonra anlaşılan değerli liderliği, Atatürk'ün ülke insanıyla alan ilişkisinde hiç yaşanmamıştır. Bu manada Atatürk'ün devrimleri ve değişime kazandırdığı nitelik daha köklü ve yaygın bir karaktere sahiptir. En önemlisi de Atatürk'ün devrimlerinin ve değişime kazandırdığı niteliklerin bütün ulusun başında komutan olarak Kurtuluş Savaşı gibi güçlü ve zorlu, dinamik ve içten bir mücadelenin ardından gerçekleştirmiş olmasıdır. Kuşkusuz her iki liderin de değişim ve devrimlerinin temel hedefi ülkelerinin daha onurlu, daha müreffeh ve her yönden daha güçlü olmaları içindi. Türlü mücadele ve zorluklarla ilerledikleri bu yolda mutlak başarıya olan inançları onların bu hedeflerini gerçekleştirmelerini sağlamıştır. Toplumun geçmişşten gelen, özellikle Türk toplumunun ekonomik, siyasi-askeri yönden içine düştüğü müşkil durum, toplumsal yapıdaki geri kalmışlık ve tutarsızlıklar özellikle Atatürk'ün önderliğinde bir bir yok olmuş ve ülke içine düştüğü zor durumdan onun üstün irade ve inancı sayesinde kurtulmuştur. 240Her iki ülke liderinin açtığı yolda gerek Türkiye gerekse Güney Kore hızla ilerlemiş, ekonomik, siyasi toplumsal, kültürel yönden büyük atılımlar başlamıştır. Ülkelerin tam bağımsızlık bilinci gelişmiş ve bunun muhafaza etmenin ekonomik ve siyasi yönden güçlü olmakla mümkün alacağı fikri yerleşmiştir. Bu nedenle gelişmiş ülkelerin ekonomik gücüne ulaşılmaya çalışılmış ve büyük ölçüde başarılmıştır. Ülkelerin diğer ülkelerle olan ilişkileri güçlü bir tam bağımsızlık fikriyle şekillenmiş, dış siyaset bu zemin üzerinde yükselmiştir. Ülke içindeki toplumsal yapının oluşması ve değişimi de yine bu gelişmelere paralel olarak ileri toplumlar seviyesine ulaşmıştır. 241
Hüseyin Köycü ve Şenkaya Gazetesi

Hüseyin Köycü, 1895 yılında Örtülü'de dünyaya gelmiştir. İlk eğitimini babasından alan Köycü daha sonraları kendisini geliştirmiştir. Yaşadığı dönem itibariyle hem Osmanlı'nın son zamanlarını hem Cumhuriyetin kuruluşuna tanıklık etmiştir. Cumhuriyet öncesi dönemde Elviye- i Selase namıyla Rus esaretinde bulunan Oltu ve çevresinde gizli cemiyetlerde ve kurulan hükümetlerde görev almıştır. Cumhuriyetten sonra ise kurulan bu yeni devletin ideolojik paradigmasını sonuna kadar benimsemiş ve savunmuştur. Aksiyoner kişiliğiyle tebarüz eden Köycü, özellikle köyü olan Örtülü'nün ilçe olması için mücadele etmiş ve sonunda bunu başarmıştır. Köy olan Örtülü'nün adı, ilçe olunca Şenkaya olarak değiştirilmiştir. İlçesinde ve çevresinde daha bilinçli bir toplum oluşturmak için, sanattan kültüre, siyasetten eğitime kadar her alanda faydalı işlere imza atan Köycü, bu yönüyle ilçesinde ve çevresinde sevilen ve saygı duyulan bir kişi haline gelmiştir. Birçok faydalı faaliyetler yapmış Ufak Parti adını verdiği bir parti kurmuş, ilçesinin adını verdiği Şenkaya gazetesini çıkartmıştır. Köycü, eğitimine o sıralarda İstanbul'da devam eden oğlu Coşkun Köycü'nün yanına gitmiş, İstanbul'da kaldığı otel odasında 31 Ocak 1958 günü vefat etmiş ve Topkapı'da bulunan aile mezarlığına defnedilmiştir.