turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yozlaşmanın belirleyicileri ve etkileri: Yapısal eşitlik modellemesi

Yozlaşma kamu çalışanlarının kişisel çıkar elde etmek amacıyla, ekonomik ve toplumsal imkanları veya kamu otoritesini kötüye kullanmasıdır. Yozlaşma tarih boyunca farklı şekillerde her toplumda kendini gösteren bir olgudur. Gelişmiş ülkelere göre az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde yaygınlık düzeyi daha yüksektir. Bu tez çalışmasının iki temel amacı vardır. Birincisi, literatürde yer alan akademik çalışmalar ışığında yozlaşmanın; ekonomik, politik ve sosyo-kültürel faktörlerini, bunların yozlaşmayı hangi yönde ve büyüklükte belirlediğini incelemektedir. İkinci amacı ise yozlaşmanın ekonomik ve politik etkilerinin neler olacağı, bunların yönlerinin ve büyüklüklerinin ne olduğunu incelemektir. Araştırma 2008- 2012 dönemi için 159 ülkeyi kapsamaktadır. Yapısal eşitlik modeli kullanılan araştırmada beş önemli bulguya ulaşılmıştır. Birincisi yozlaşmayla, kişi başı gayri safi yurtiçi hasıla, kamu harcamaları ve ücret düzeyi değişkenlerinden türetilen yozlaşmanın ekonomik belirleyicisi gizil değişkeni arasında ters yönlü ve anlamlı ilişki vardır. İkincisi yozlaşmayla, hukukun üstünlüğü, politik istikrar, hükümetin etkinliği, düzenleyici kalitesi ve hesap verebilirlik değişkenlerinden türetilen yozlaşmanın politik belirleyicisi gizil değişkeni arasında ters yönlü ve anlamlı bir ilişki vardır. Üçüncüsü yozlaşma ile ortalama yaşam süresi, okullaşma oranı, etnik köken, kırsal nüfus ve din değişkenlerinden türetilen yozlaşmanın sosyo-kültürel belirleyicisi gizil değişkeni arasında ters yönlü ve anlamlı bir ilişki vardır. Dördüncü önemli bulgu, yozlaşmanın etkilerinin iki bölüme ayrılarak incelendiği çalışmada; yozlaşmanın kişi başına gayri safi yurtiçi hasıla, ekonomik özgürlük, kamu harcamaları ve ekonomik büyüme değişkenlerinden türetilen gizil değişkeni negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Beşinci olarak ise yozlaşmanın, hukukun üstünlüğü, politik istikrar, hükümetin etkinliği, düzenleyici kalitesi ve hesap verebilirlik değişkenlerinden türetilen gizil değişkenini ters yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde etkilemektedir.
Suudi Arabistan, Katar, Kuveyt ve B. A. Emirlikleri'nin elde ettikleri 'petro-dolar' gelirlerinin harcanma seyri (1995?2006 yılları)

İnsanlık tarihinin sanayileşme ve kalkınma sürecinde en önemli gereksinimlerinden birisi enerji olmuştur. Hızla gelişmekte olan teknolojik yeniliklerle enerjiye olan ihtiyaç daha da artmıştır. Bu bizi alternatif enerji kaynaklarına yöneltmiş olsa da günümüzde fosil enerji kaynakları hala önemini korumaktadır. Bütün bu enerji kaynaklarının içinde ise petrol ilk sırayı almıştır. Ticari anlamda petrolün keşfi 1860'lara dayansa da II. Dünya Savaşı sonrasında çok uluslu şirketlerin ve devletlerin çıkar çatışması nedeniyle petrol, uluslararası ekonomi politiğin en önemli belirleyicisi haline gelmiştir. Önemli petrol rezervlerine sahip Ortadoğu ülkeleri için ise petrol, ekonomik bir vazgeçilmezdir. Bu çalışmada, ekonomileri yüksek oranda petrolden elde edilen gelirlere bağlı olan; Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri, Kuveyt ve Katar'ın petrol gelirleri ve bu gelirlerin harcanma seyri konu edilmiştir. İlk olarak; petrol tarihi ve petrol ekonomisi üzerinde durularak, petrolün tekelleşme sürecinde OPEC'in oluşumu ve sonrası eğilimler değerlendirilmiştir. Daha sonra dünya petrol rezervlerinin %40'ını elinde bulunduran Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri, Kuveyt ve Katar'ın petrol gelirleri ve bu gelirlerin harcanma seyri incelenmiştir. Son olarak ise seçili olan dört körfez ülkesinin Türkiye ile ticari ve ekonomik ilişkilerine değinilmiştir.
Kalkınma carileri özelinde Türkiye'de 1980 sonrası bütçe politikalarının iktisadi kalkınmaya etkileri

Topumlar, kendi geleceklerini kendilerinin tayin edebilmelerinden bu yana elde ettikleri siyasi kazanımları, ekonomik özürlüklerle de güçlendirmişledir. Toplumun bir bileşeni olan birey bu doğrultuda kendi ekonomik özgürlüğünü yasal güvenceye bağlamış ve daha yüksek bir farkındalık elde etmek adına kolektif eğitimin bir parçası olmuştur. Bu farkındalığın nesiller boyu günümüze taşınmasıyla toplumlar kendi kolektif gereksinimlerini her yıl yasal zeminde hazırlanan bütçe politikalarıyla karşılama mücadelesi vererek bedelsiz ve kimsenin dışlanmadığı adil eğitim hakkını kazanmışlardır. Bu sebeple de devlete toplumun ortak ihtiyaçlarına uygun eğitim hizmetinde bulunması görevi verilmiştir. Bu doğrultuda, bu çalışmada, Türkiye'de 1980 sonrası kalkınma carilerine yönelik gerçekleşen bütçe politikalarının toplumsal gereksinimleri hangi düzeyde karşıladığı sorgulanmıştır.
2000-2010 yılları arasında Türkiye de uygulanan inovasyon politikalarının KOBİ'ler üzerine etkisi: Konya Organize Sanayi Bölgesinde bir uygulama

Küreselleşmenin artan etkisi ile inovasyon sadece rekabetin en önemli anahtarı değil aynı zamanda ülkelerin ekonomik ve sosyal refahı için itici bir güç haline gelmiştir. İnovasyonun yarattığı ekonomik ve sosyal fayda ülkelerin yürütmüş oldukları politikalarda da yerini almaya başlamıştır. Günümüz dünyasında artık bilim ve teknoloji politikaları yeterli olmamakta, firmaları yeniliğe teşvik edecek ve ulusal bir inovasyon kültürünü topluma yansıtacak inovasyon politikalarına gerek duyulmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Konya organize sanayi bölgesi örneği üzerinde, Türkiye'de 2000- 2010 arası uygulanan inovasyon politikalarının KOBİ'ler üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Bu kapsamda çalışma üç bölümden oluşturulmuştur, birinci bölümde bilim, teknoloji ve inovasyon kavramları ile bilim, teknoloji ve inovasyon politikalarına yer verilmiştir. İkinci bölümde ise Türkiye'nin bilim, teknoloji ve inovasyon politikaları tarihsel süreç açısından ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise çalışmanın uygulama kısmı ve bulgular yer almaktadır.
Finansal serbestleşmenin gelir dağılımına etkisi: Dünya ve Türkiye deneyimleri

Bu çalışmada, Latin Amerika ve Doğu-Güneydoğu Asya ülkeleri bağlamında finansal serbestleşme tecrübeleri ve bu sürecin bölüşüm yapılarına etkisiyle birlikte, Türkiye'de finansal serbestleşme deneyiminin bölüşüm üzerindeki etkisi emek-değer teorisi açısından incelenmiştir. Seçilen örneklerin ele alınışında, değişim sürecinde, özellikle devlet-sınıf ilişkilerinin, sınıf içi ve sınıflar arası ilişkilerin etkileri ön planda tutulmaya çalışılırken, farklı yaklaşımlara da yer verilmiştir. Kapitalist toplum düzeninde krizin gerçek kaynağı üretim sürecinde belirlendiği için, dolaşım süreci ve para krizi sadece ertelediği için, finansal piyasalardaki gelişmeler de bu süreçten bağımsız olarak okunamaz. Finansal serbestleşme sermayenin yeniden yapılandırılmasının bir gereği olarak ortaya çıkarken, bölüşüm ilişkilerinde yarattığı yeni dinamikler, sermaye sınıfı içinde, sınai ve mali sermaye arasında, önemli ölçüde bir yeniden paylaşım meydana getirir. Ancak bu, sermayenin iki alt grubunu politik olarak birbirlerine karşı konumlayabilmek için yeterli değildir. Yeni paylaşım mekanizması, yükselen faiz oranları nedeniyle daha fazla artı değerin üretken sermayeden finansal sermayeye aktarılması biçimini alırken, parasal büyümede, likiditenin mülkiyetine sahip olduğu varsayılan finans kapitalin komuta ettiği emek değeri arttırmaktadır. Daha doğrusu, her fiyat hareketinde, değer yaratmadan yaratılan her finansal karda, değer, üretken sektörlerden finansal sektörlere aktarılmaktadır. Değerin tek ve gerçek kaynağının emek ve emeğin yarattığı değere el koyulması olduğu için finansal serbestleşmenin bu temel çelişki üzerinde olumlu bir etkisi bulunmamaktadır. Tersine, finansal piyasalarda gerçekleştiği düşünülen krizler, üretimi aksattığı, istihdamı azalttığı ölçüde, devalüasyonlar yoluyla, gelişmekte olan ülkelerde enflasyona neden olduğu ölçüde, emek kesimi kendi ürününden daha az pay almaktadır.
Türkiye'de finansal sektörün reel sektöre fon yaratma gücü ve finansal fon akımları

Dünya ülkelerinde finansal sistemin temelini bankacılık oluştururken, gelişmiş ülkelerde ise doğrudan finansman sistemleri hakimdir. Türkiye gibi ekonomik açıdan kendini geliştirmeye çalışan ülkelerde ise sermaye yetersizliği sisteme hakim konumda bulunmaktadır. Sermaye yeterliği eksik olan ülkelerde sistemin kendini geliştirememesi, dolayısıyla büyüyememesi sebebiyle, ağırlıklı olarak bankaların organize ettiği kredilendirme mekanizması devreye girmektedir. Gelişmekte olan ülke sistemlerinde çalışma ve kaynak sorunundan dolayı, reel kesimi doğrudan finansman arayışları içine sokmuştur. Sermaye birikiminin yetersizliğinden dolayı, gelişmekte olan ülkelerde ulusal veya uluslararası borsaların gelişimi önem kazanmaktadır. Finansman ihtiyacının yüksek olduğu ve yetersiz finansman kaynaklarından dolayı, gelişmekte olan ülkelerde, finansman sorunu yaşanmaktadır. Bundan hareketle doğrudan finansman yöntemi, reel sektör ve dolayısıyla ekonomik kalkınma için oldukça önemli olan sermaye piyasasında fon talebini meydana getirmektedir. Fon talebiyle, fon arzının dengeye getirilebilmesi, hem reel sektörün fon ihtiyacını, hem de finans kesiminin fon yatırımlarının gerçekleştirilmesi, günümüz ve gelecek ekonomik faaliyetlerin temelini oluşturmaktadır. Bu da genellikle sermaye piyasası denilen finansal pazarlarda finansal araçlar yoluyla elde edilmektedir. Tezimizin ana konusu ve çerçevesi bu konu üzerine kurulmuş ve işlenmiştir.
Türkiye ekonomisinde geleneksel olmayan para politikalarının etkinliği

Bir ekonomide para politikaları, istikrarın sağlanması için en önemli araçlardır. Bu politikalar sayesinde ekonomide istikrar sağlanarak, refah düzeyi arttırılmaya çalışılır. Son zamanlarda ekonomilerdeki değişimler politikaların da değişmesine neden olmuştur. Bu yeni politikalar Geleneksel Olmayan Para Politikaları olarak adlandırılmaktadır. Böylece kamuoyu ile daha etkili iletişim kurulmak hedeflenmektedir. Türkiye'de de bu politikalar son yıllarda ağırlıklı olarak kullanılmaktadır. Bu tezin amacı, Türkiye'de kullanılan geleneksel olmayan para politikalarının hedeflenen amaçlara ulaşmada etkin olarak kullanılıp kullanılmadığının araştırılmasıdır. Bu amaçla kumla değişkenli zaman serisi modellerinden GARCH ( garch(1,1), Tgarch ve Egarch) modelleri kullanılarak en iyi model tahmin edilmiştir. Analizde Türkiye ekonomisi için 02 .01.2017- 28.12. 2018 dönemi verileri kullanılmıştır. Bunun için uluslararası piyasa iki yıllık tahvil faiz oranı, ABD doları cinsinden döviz kuru be rezerv opsiyon katsayısındaki değişiklikler ve geleneksel olmayan para politikası araçları olarak sözlü döviz müdahaleleri kapsamında, Cumhurbaşkanı ve TCMB Başkanı'nın yaptığı basın duyuruları, konferansları ve toplantıları kullanılmıştır. Söz konusu sözlü müdahaleler MB açıklamaları ve Cumhurbaşkanlığı açıklamaları olmak üzere iki farklı kukla değişkene dönüştürülerek modele dahil edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, geleneksel olmayan para politikası araçlarından sözlü müdahalelerin ve rezerv opsiyon mekanizmasının, para politikası amaçlarını gerçekleştirmede istatistiksel olarak etkili olduğu, bu politika araçlarının etkin olarak kullanıldığı sonucuna ulaşılmıştır.
2008 küresel krizinin Türk ekonomisine etkileri ve krizi önlemek amacıyla uygulanan maliye politikaları

2007 yılında ABD konut piyasasında meydana gelen sorunlar, daha sonra finans piyasalarında da bozulmaların olması ve dolayısıyla reel ekonomide de görülen düzensizlikler sadece ülke içerisinde kalmayıp, gelişmiş ülke ekonomilerini de etkilemeye başlamıştır. Ekonomi ve finans piyasalarında ciddi boyutlarda bozulmalara yol açan bu düzensizlikler 2008 yılından itibaren globalleşmenin de etkisiyle daha da artarak tüm dünya ülkelerine yayılmış ve küresel krizin başlamasına neden olmuştur. Ve 1929 yılındaki ekonomik buhrandan sonra son yüzyılın en büyük finansal krizi olarak tarihte yerini almıştır. Ülkemiz ve dünya ekonomilerinde yaşanan krizler incelendiğinde; kamu açıkları, genişletici mali politikalar sonucunda meydana gelen kamu açıkları, yanlış vergilendirmeler, kamuda yapısall bozukluklar, bunların yanı sıra para piyasasında döviz kurlarında görülen önemli derecede dalgalanmalar, yüksek faiz oranları gibi olumsuzlukların da yaşanması krize maruz kalan tüm ülkelerin ortak sorunlarıdır. Bu bağlamda krizden etkilenen ülkemiz ekonomik yapıyı düzeltmek amacıyla kamu harcamaları, vergilendirme, borçlanma gibi mali araçlara işlevsellik kazandıran sıkı maliye politikalarını uygulamaya koymuştur. Çalışmamızda 2008 yılında meydana gelen küresel krize karşı ülkemizde uygulanması kararı alınan maliye politikaları ve sonuçlarının incelenmesi hedeflenmiştir.
Azalan müşareke ve fıkhi tahlili

Faizsiz bankacılığının ortaya çıkmasıyla beraber bu alanda kullanılabilecek çeşitli finansman yöntemleri geliştirilmiştir. Ortaklık temelline dayanan ve müşareke yönteminin bir türevi kabul edilen azalan müşareke de bu yöntemlerden biridir. Yöntemin normal müşarekeden farkı, kurulan ortaklığın peyderpey bitirilerek mülkiyetin bir taraftan diğer tarafa intikal etmesidir. Yöntemdeki amaç, finansman talep eden taraf ile sermayesini işletmek isteyen kesimi bir araya getirerek faizsiz bir şekilde bireylerin ve toplumun ihtiyaçlarını gidermektedir. Bu noktada sermayedarın amacı kar ve sermayesini alarak ortaklıktan çıkıp yeni alanlara yönelmek iken; müteşebbisin amacı ise ortaklık konusu varlığa tek başına sahip olmaktır. Genelde konvansiyonel bankacılık ürünlerine özelde ise faizsiz enstrümanlara alternatif olarak kullanılabilecek olan azalan müşareke proje, araç-gereç ve gayrimenkul edinimi gibi alanlarda bireylerin ihtiyaçlarını karşılayacak bir finansman yöntemidir. Fıkhi olarak vaad, mürekkeb yapı, risk gibi konularda diğer finansman teknikleriyle ortak yönleri ve problemleri olsa da yapısı itibariyle şirket temelli olmasının getirdiği kendine has bir takım farklı yönleri mevcuttur. Tez, faizsiz finansman alanında kullanılabilecek bir enstrüman olan azalan müşareke yöntemini iktisadi, sosyal ve fıkhi açıdan konu etrafında oluşmuş literatürden hareketle ele almakta ve kullanım alanları ve imkanını ortaya koymaya çalışmaktadır.
Türkiye'de uygulanan döviz kuru politikalarının ihracat üzerindeki etkisi

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU TÜRKİYE'DE UYGULANAN DÖVİZ KURU POLİTİKALARININ İHRACAT ÜZERİNDEKİ ETKİSİ Ülker YEŞİLYURT İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Danışman: Yrd. Doç. Dr. Meriç SUBAŞI ERTEKİN Gelişme yolunda olan ülkelerin kalkınmalarım gerçekleştirebilmek için kullandıkları en iyi yollardan biri dış ticarettir. Kalkınma çabasında olan bir ülke dış ticaretini arttırabilmek için buna uygun bir döviz kuru politikası ve dış ticareti özendirici ve teşvik edici bir dış ticaret politikası izlemelidir. 1980 yılından önce uygulanan ithal ikamesine dayalı sanayileşme modeli ve Türk Lirası'nın aşırı değerlenmesine dayalı sabit kur politikası Türkiye'de ihracatın gelişmesine engel olmuştur. 24 Ocak kararları ile dışa açık bir sanayileşme modeli benimsenmiş ve ihracat çeşitli teşvikler ile özendirilmeye çalışılmıştır. Bu yıla kadar uygulanan ve ihracatın gelişimini olumsuz yönde etkileyen Türk Lirası'nın gerçek değerinin üstünde belirlenmesi uygulamasına son verilerek, 1 Mayıs 1981 tarihinden itibaren Türk Lirası'nın değeri günlük olarak belirlenmeye başlanmıştır. 24 Ocak Karalan ile yeni bir döneme giren Türkiye'de ihracatın arttırılması öncelikli hedef olarak belirlenmiş ve bu hedef doğrultusunda gerçekçi bir döviz kuru politikası uygulanmaya çalışılmıştır.
Türkiye ekonomisinin iktisadi kalkınmasında tarım sektörünün etkisi ve sektörün gelişimi

Tarım sektörü insanların temel ihtiyaç maddeleri olan gıdaları üretebilmek için geliştirdikleri, geçimlik üretim düzeyini aştıklarında ise takas yoluyla ticaret sektörüne konu olacak malları yarattıkları bir üretim alanı olarak gelişmiştir. Tarımsal üretimin oluşumu gelir için değil yaşamın devamı için olmuştur. Sanayi ve ticaret sektörünün oluşum sürecinde tarım sektörü ekonomide tek sektör olma özelliği ile diğer sektörlerin finansörlüğünü üstlenmek, kendi bünyesinde kullandığı diğer üretim faktörlerini tarım dışı sektörlere aktarmak zorunda kalmıştır. Sanayileşme hareketinin başlamasına etken olan teknolojik buluşlarla gelişme yolunda ilerleyen ülkelerin, bilerek ya da bilmeyerek kalkınmanın finansörlüğünü tarım sektörüne yaptırdıkları bir gerçektir. Yapılacak olan tercih kaynağın dolaylımı yoksa dolaysız mı aktarılacağıdır. Bugün gelişmiş ülkeler arasında Japonya, Fransa ve eski SSCB dolaysız kaynak aktarımı yolunu seçerek tarımı vergilendirmişler ve sanayii oluşumunda kıt faktör olan sermayenin rasyonel kullanımını sağlayarak gelişmişlerdir. Türkiye gibi siyasi kaygılarla tarımı vergilendiremeyen ve iç ticaret hadlerini tarım aleyhine çevirerek kaynak aktarımı yolunu seçen ülkeler ise kıt faktör olan sermayenin rasyonel kullanımını sağlayamadıkları için gelişme yolundaki süreci uzatmışlardır. Tarım sektörünün ekonomik kalkınmaya, piyasa katkısı, üretim katkısı, ihracat katkısı ve üretim faktörleri katkısı vardır. Türkiye tarımı halen çalışan nüfusun % 39'u (1997) ve GSMH'nın yaklaşık %19'unu teşkil eden bir paya sahiptir. Tarım sektörünün diğer sektörlerden yavaş gelişmesi genel ekonomi içinde nispi olarak aldığı payı azaltmış ancak tarım sektörü reel GSMH payı açısından önemli gelişmeler sağlanmıştır. X
Robots and human labor: dynamics, Intergenerational impacts and inequality

Üretim süreçlerinde robot kullanımının hızla arttığı günümüz dünyasında, insan emeğine ilişkin geleceğe yönelik tahminler önemli bir araştırma konusunu oluşturmaktadır. Bu tezde, kullanımı yaygınlaşmakta olan robotların işgücü piyasaları üzerindeki etkileri gözlemlenmekte; bu amaçla robotların insan emeği üzerindeki etkisi teorik ve ampirik tahmin yöntemleriyle araştırılmaktadır. İlk bölümde ücret üzerindeki etkiler, robotların, insan emeğinin ve fiziki sermayenin dahil edildiği iki dönemliardışıknesillerbüyümemodeliüzerinden analiz edilmekte, emek üzerindeki olası etkileri tartışılmaktadır. Elde edilen analitik sonuç, robotların emek tasarrufu sağlayan etkisine yönelik görüşleri desteklemekte, istihdam üzerindeki olumsuz etkisini göstermektedir. İkinci bölüm, istihdam üzerindeki robotik etkinin ampirik yöntem ile incelenmesine ayrılmıştır. Robot kullanımının istihdam etkisini test etmek için 2004- 2016 dönem aralığında 47 ülke üzerinden yeni panel verileri kullanılmıştır. Sistem Genelleştirilmiş Momentler Metodunun tahminlemesi sonucu elde edilen bulgular, her bir birimlik robot artışı sonucunda toplam istihdam oranında yüzde 0.7 düşüş yaşandığını ortaya koymaktadır. Yüksek gelir gurubundaki ülkeler için bu etki daha olumsuzdur; ilave her robot artışınınistihdamoranındanedenolduğukayıpyüzde3. 1 olarak saptanmıştır. Robotların heterojen işgücü piyasası üzerindeki etkisi üçüncü bölümde incelenmiştir. Heterojenlik, dört farklı yaş grubu ve cinsiyet sınıflandırması üzerinden gözlemlenmektedir. Yaş guruplarına dayalı yapılan dinamik panel veriye yönelik ampirik analizlerde robotlardan en olumsuz etkilenen gurubun 25 yaş altı genç çalışanlar olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bunun yanı sıra, göreceli olarak en az olumsuz etkilenen gurup emekliliğe en yakın olan çalışanlara ait olurken, orta yaş olarak adlandırılabilecek çalışanlar robotlardan olumlu yönde etkilenmektedir. Yaş guruplarına yönelik yapılan analiz sonucu elde edilen ampirik kanıtlar, robotların farklı becerilere sahip çalışanlar üzerinde farklı etkilerini savunan vasıf-yanlı teknolojik değişim hipotezlerini desteklemektedir. Ayrıca elde edilen sonuçlara göre robotların olumsuz etkisine erkek çalışanlar daha fazla maruz kalmaktadır. Elde edilen bu bulgu, görev-yanlı teknolojik değişim tezi ile de uyumluluk göstermekte; erkek çalışanların daha olumsuz etkilenmeleri, kadın çalışanlara göre daha fazla rutin işlerde çalışmasının bir sonucu olarak açıklanmaktadır.
Türkiye'de uluslararası rezervlerin gelişimi ve ithalatla ilişkisi: Ampirik bir uygulama (2002-2014)

Bu çalışmada Türkiye Ekonomisinde uluslararası rezervlerin gelişimi ve ithalatla ilişkisi incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde uluslararası rezervlere ilişkin teorik ve kavramsal çerçeve ele alınmıştır. İkinci bölümde Türkiye'nin sahip olduğu uluslararası rezervlerdeki değişim seçilmiş ülkelerin uluslararası rezerv birikimlerindeki değişimle karşılaştırmalı olarak ortaya konulmuştur. Türkiye'nin ithalat yapısında meydana gelen dönüşüm ise üçüncü bölümde dış ticarette yaşanan gelişmeler başlığı altında araştırılmıştır. Dördüncü bölümde 2002- 2014 dönemini kapsayan çeyrek dönemlik veriler kullanılarak Türkiye'de uluslararası rezervler ve ithalat ilişkisi ekonometrik yöntemler yardımıyla incelenmiştir. Ampirik modelde ithalat bağımlı değişkeni, döviz rezervleri, nispi ithalat fiyatları ve gayri safi yurt içi hasıla ise bağımsız değişkenleri temsil etmiştir. Analizde ilk olarak her bir değişkenin durağanlığını sınamak için birim kök testlerine başvurulmuştur. Bir sonraki aşamada değişkenler arasında uzun dönemli bir ilişki olup olmadığını tespit etmek için Johansen eşbütünleşme testi uygulanmıştır. Son aşamada ise kısa dönemli pozitif şoklar sonucunda ortaya çıkan etkileri belirlemek için VAR modeline dayalı Etki-Tepki ve Varyans Ayrıştırma analizleri yapılmıştır. Birim kök testleri neticesinde bütün değişkenlerin birinci farklarında durağan oldukları tespit edilmiştir. Bir sonraki aşamada uygulanan Johansen eşbütünleşme testi serilerin uzun dönemde birlikte hareket etmedikleri sonucunu vermiştir. Etki-Tepki ve Varyans Ayrıştırma analizlerinden ulaşılan bulgular ise döviz rezervleri ve ithalat arasında oldukça küçük bir etkileşim olduğunu ortaya koymuştur.
The role of construction sector in economic growth of Turkey

Bu tez ampirik olarak Türkiye'deki 2005Q1-2014Q 4 periyodundaki inşaat sektörü ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkiyi inceliyor. Tezde faizlerle ilgili de ampirik bir çalışma mevcut. Çalışmada inşaat yatırımlarından reel konut kredi faizlerine doğru hem kısa dönemde hem uzun dönemde bir nedensellik ilişkisi olduğu bulunuyor. Ama tersi yönde bir ilişkinin söz konusu olmadığı belirtiliyor. Çalışmanın bir diğer sonucunda da inşaat üretimi ve ekonomik büyüme arasında uzun dönemde çift yönlü bir nedensellik ilişkisi olduğu bulunuyor. Ancak kısa dönemde GSYH'den inşaat üretimine doğru tek yönlü bir nedensellik ilişkisi olduğu belirtiliyor. IRFs sonuçlarına göre inşaat üretiminin uzun dönemde ekonomik büyümeye pozitif bir etki yaptığı vurgulanıyor. Diğer taraftan ekonomik büyümenin inşaat üretimine kısa dönemde pozitif fakat uzun dönemde negatif bir etki yaptığı bulunuyor. Yapılan ampirik çalışmalar sonucunda inşaat sektörünün Türkiye ekonomisi için önemli bir sektör olduğu fakat ekonomik büyümeye katkısı açısından fazla yük bindirilmemesi gerektiği sonucuna ulaşılıyor.