turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ortaöğretimde görsel sanatlar dersi kapsamında öğrencilere renk konusunun mobil eğitimle verilmesinin öğrenci başarısına etkisi

Bu araştımanın amacı görsel sanatlar dersi kapsamında öğrencilere renk konusunun mobileğitimle verilmesinin öğrenci başarısına etkisini incelemektir. Araştırmanın evreniniÇankırı ilinde görsel sanatlar dersi alan altıncı sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise İsmet İnönü Ortaokulu'nda altıncı sınıfta öğrenim gören 30 öğrenci oluşturmaktadır. Bu araştırmada, veri toplama tekniği olarak hem nicel hem nitelboyutları içeren karma yöntem kullanılmıştır. Araştırmada ortaöğretimde renk konulu tablet eğitim yazılımının uygulandığı grup deney grubu; bu öğretim sürecinin geleneksel yaklaşımla sürdürüldüğü grup ise kontrol grubu olarak ele alınarak, araştırmanın nicelyönteminde öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmada verilerin toplanması amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen bir başarı testi kullanılmıştır. Veri toplama aracı uzman görüşüne başvurularak hazırlanmış renk konusu ile ilgili olarak ön test ve son test olmak üzere 30'ar soruluk testlerden meydana gelmektedir. Çalışmada ilk olarak öğrencilerin verdikleri cevaplara göre başarı puanları hesaplanmıştır. Başarı puanları tanımlayıcı istatistikleri verilerek yorumlanmış ve ortalamagrafikler eklenerek yorumlamalar kolaylaştırılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre görsel sanatlar dersinde renk konulu mobil eğitim ile öğrenmenin gerçekleştiği deney grubu ile geleneksel öğretimin yapıldığı kontrol grubunun deneysel işlem sonrası başarıları arasında anlamlı bir farklılığın olduğu görülmüştür. Mobil eğitim ile öğrenci başarısının olumlu yönde arttığı gözlenmiştir. Araştırmanın görsel sanatlar dersi kapsamında mobil eğitim araçlarının kullanımına yönelik yapılan ilk çalışma olması nedeniyle örnek teşkil edeceği düşünülmektedir.
Maxine Greene'in eğitimde estetik bakış açısıyla 6. sınıf görsel sanatlar eğitiminde estetik sorgulama: Bir eylem araştırması

Günümüzde eğitim-öğretim alanları içinde sorgulamaya dayalı öğrenmeden yararlanılmaktadır. Sanat eğitiminde de sorgulama temelinde dersler yaratılması önemli görülmekte ve farklı bakış açılarından araştırmalar yürütülmektedir. Bu araştırmada Maxine Greene'in eğitimde estetik bakış açısı, sanat eserleriyle karşılaşmalar aracığıyla sorgulamaya dayalı derslerin yaratılmasına imkan tanıması nedeniyle temel alınmıştır. Bu bağlamda araştırmanın amacı; görsel sanatlar 6. sınıf düzeyinde estetik sorgulama kapsamında derslerin nasıl yürütülebileceğini ortaya koymak ve öğrencilerin farklı bakış açılarından bakarak kendini ve çevresini anlamlandırma becerilerini geliştirmektir. Bu araştırma; devlete ait bir ortaokulda 14 haftalık süreci kapsayan bir eylem araştırmasıdır. Araştırmada tematik analizden yararlanılarak 'Bakış Açılarını Yansıtma', 'Çoklu Bakış Açıları' ve 'Öğrencilerin Kendilerine Verdikleri İmkana' yönelik bulgulara ulaşılmıştır. Bu bulgular çerçevesinde; öğrencilerin deneyimledikleri dersler içinde fark ettiklerini, önceki bilgi ve deneyimleriyle bağlar kurup ilişkilendirme yaptıklarını, fikirlerine ve kendilerine yönelik değerlendirmelerini yansıtarak daha geniş bir bakışa ulaştıkları söylenebilir. Öğrencilerin sanatçıların deneyimlerinin rehberliğinde ders süreçlerinde farklı bakış açılarından bakarak yarattıkları anlamlarla kendi uygulamalarında yaratıcı çalışmalar ortaya koydukları; birlikte hareket ederek birbirlerine katkı sağladıkları görülmüş ve düşünemedikleri noktalara yönelik empati kurmaları mümkün olmuştur. Öğrencilerin, öğretmenin rehberliğiyle, kendi meraklarına yönelik sorular geliştirerek; fikirlerinin nedenlerini açıklayarak, kendini ifade etmede ve uygulama çalışmalarında zorlananların süreç içinde aktif olmasıyla, kendilerine imkan tanımada gelişme gösterdikleri ifade edilebilir.
Constructing the visual-essay in theory and practice: A home-dweller's life through the essayistic

Düşüncenin ve duygunun irdelenebileceği sonsuz yeni yolu mümkün kılmış olması nedeniyle, Montaigne'nin denemeyi edebi bir tür olarak kazandırması bir akıl devrimine denk düşer. Öyle ki bu türe has yaratı-ruhu, son yüzyılda ortaya çıkan fotoğraf ve film gibi görsel sanatlarda da sıkça vücut bulmuştur. Denemenin yakın zamandaki bu ifadelerinde, edebi karşılığındakinin ötesinde özellikleri gözlemlemek ve denemenin edebi olmayan örneklerinde deneme ruhuna sadık ancak farklılık gösteren prensipler üzerinden işlediğini tespit etmek mümkündür. Bu özellik ve prensipler çerçevesinde bu tez, deneme türünün edebi halini Adorno ve Lukacs üzerinden inceleyip, film ve fotoğraftaki örneklerini ve bunların akademik literatürde değerlendirmelerini tartışmaktadır. Bu yolla 'görsel-deneme' teriminin jenerik kullanıma ve akademik tartışmaya kazandırılması ve deneme türü sorunsallaştırılarak, günümüzde bu terimin bir tür olarak neyi ifade ettiğini anlamak mümkün kılınmaktadır. Çerçevesi tespit edilen bu tartışmanın çıkış noktasını bir görsel-deneme projesi olarak nitelendirilebilecek, 'A HOME / EV BEKLER' başlıklı sergi çalışmam oluşturmaktadır. Ana tema olarak seçilen ev, ev-sakini ve bu ikisinin deneme ruhunu açıkça çağrıştıran biçimde şekillenen ilişkisi aracılığıyla deneme türünün güncel sanat eserlerinde ifade buluşuna referans amaçlanmıştır. Ev ve ev-sakininin görsel-deneme yoluyla irdelenmesinin hesabı, bu temaya denk gelen kuramsal tartışma da yukarıda belirtilen çerçeve içerisinde yer almaktadır. Böylece projenin sadece evi, bu tezin de sadece denemeyi değil de, aynı zamanda birbirleriyle diolojik bir bütünlük oluşturdukları görülecektir.
Ortaokul öğrencilerinin görsel sanatlar dersine yönelik tutumları ile üstbilişsel farkındalıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, ortaokulu öğrencilerinin görsel sanatlar dersine yönelik tutumları ile üstbilişsel farkındalıkları arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Yöntem: Çalışmada nicel araştırma desenlerinden ilişkisel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmada verilerin elde edilmesi için iki farklı veri toplama aracı kullanılmıştır. Ortaokulu öğrencilerinin görsel sanatlar dersine yönelik tutumları ile üstbilişsel farkındalıkları arasındaki ilişkiyi incelemek için 'görsel sanatlar tutum ölçeği' ve 'üstbilişsel farkındalık ölçeği' kullanılmıştır. Çalışma grubu ile bir haftalık sürede iki ders saati gerçekleştirilmiştir. Araştırmada görsel sanatlar dersindeki görsel sanatlar dersine yönelik tutumu ve üstbilişsel farkındalık arasındaki ilişkiye bakıldığından ilişkisel araştırma tercih edilmiştir. Çalışma grubu, 2017- 2018 öğretim ikinci yarıyılında 6., 7. ve 8. sınıflara Görsel Sanatlar dersi gören 137 öğrenciden oluşmaktadır. Bulgular: Çalışmada elde edilen veriler araştırma problemi doğrultusunda sunulmuştur. Bulgular incelendiğinde ortaokul öğrencilerinin üstbilişsel farkındalık puanlarının yüksek (X =73.64) ve görsel sanatlar tutum puanlarının yüksek düzeyde (X =76.79) olduğu görülmektedir. Ortaokul öğrencilerinin üstbilişsel farkındalık puanları ile görsel sanatlar tutum puanları arasında ise pozitif yönde, orta düzeyli ilişki ve bu ilişkinin anlamlı düzeyde olduğu belirlenmiştir (r=.32, p<.001). Bu ilişkinin yordayıcılık düzeyini belirlemek için üstbilişsel farkındalık bağımsız, görsel sanatlar tutumu bağımlı değişken olarak atanarak regresyon analizi yapılmıştır. Sonuç: Görsel sanatlar dersine yönelik tutumları ile üstbilişsel farkındalıkları arasındaki ilişki tutumunun anlamlı düzeyde yordayıcı olduğunu göstermiştir. Araştırma sonuçları ortaokul öğrencilerin üstbilişsel farkındalık ve görsel sanatlar tutum puanlarının yüksek düzeyde olduğunu göstermektedir. Analiz sonucunda üstbilişsel farkındalık düzeyinin görsel sanatlar tutumunu anlamlı düzeyde yordadığı belirlenmiştir.
Şizofreni hastalarında görsel sanatlar uygulamalarının sosyal işlevselliğe etkisi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, şizofreni hastalarının görsel sanatlar uygulamaları ile sosyal işlevselliklerine yönelik olumlu ya da olumsuz etkilerinin incelenmesidir. Araştırmada Erzurum Bölge Eğitim Araştırma Hastanesi, Toplum Ruh Sağlığı Merkezinde kayıtlı olan ve tedavileri devam eden 196 şizofreni hastasından araştırmaya 15 deney 15 kontrol gurubu olmak üzere, bilgilendirilmiş onay formu okutulmuş ve bilgilendirme beyanı gönüllü olarak kabul etmiş 30 şizofreni hastası oluşturmaktadır. Çalışmaya dahil edilme kriterleri, 18-68 yaşları arasında olmak, araştırmaya gönüllü olarak katılarak testleri yanıtlayabilecek ve görsel sanatlar uygulamalarında yer alabilmektir. Böylece görsel sanatlar uygulamalarının hastaların sosyal işlevsellik becerilerine etkisi araştırılmıştır. Yöntem: Araştırmada deneysel model kullanılmıştır, deneysel model üzerinden ön test ve son test kontrol gruplu desen kullanılmıştır. 5 farklı istatistiksel analiz uygulanmıştır bunlar; Frekans, yüzde, paired sample t testi, mann whitney u testi, kruskal wallis h testleridir. Toplanan veriler ve analizler bilgisayarda SPSS for Windows 22.00 istatistik paket programı ile yapılmıştır. Bulgular: Elde edilen puanlara göre görsel sanatlar uygulamalarının sosyal işlevsellik becerilerine dağılımı, deney ve kontrol gurubundaki şizofreni hastalarındaki sosyal işlevsellik ön test puanları açısından aralarında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sosyal işlevsellik son test puanları açısından deney gurubu lehine anlamlı farklar bulunmuştur. Sonuç: Elde edilen sonuçlar ışığında görsel sanatlar uygulamalarının şizofreni hastalarının sosyal işlevselliklerine olumlu etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Görsel sanatlar uygulamalarının deney gurubundaki şizofreni hastalarında sosyal işlevselliklerinin geliştirilmesinde etkili olduğu saptanmıştır. Böylece hastaların öğrenme sürecine kazandırılması, kendilerini özgürce ifade etmeleri, sosyal beceri ve pratik hayatlarını kolaylaştırabilmelerine olanak sağlamaktadır.
Arbeit macht fire

Tezimde, son iki yıl içerisinde ortaya koydugum yapıtları ele aldım. Böylelikleyapıtlar arasındaki kavramsal iliskiyi; içlerindeki biçimsel açıdan tekrar eden unsurları ve sözü edilen yapıtların öne sürdügü göndermeleri ayrıntılı sekilde inceleme fırsatı buldum. Anabaslıklar altında sınıflanan yapıtların kavramsal çerçeveleri, göndermeler dısarıdabırakılmayacak sekilde çizildi ve eserler asırı-yoruma girmeden çözümlendi. Bu yapıtlarınestetik ve kavramsal kaygıları birbirlerinden ayrılmadan ele alındı; bireysel ve toplumbireyselyapıları göz önünde tutuldu.
Bilim uygulamaları dersinde STEM alanları temelinde bir öğretim tasarımı deneyimi

Dünyada eğitim sistemlerindeki paradigma değişimlerine paralel olarak Türkiye'de de STEM eğitimi ile ilgili adımlar atılmaya başlanmıştır. Yakın gelecekte tüm K-12 seviyelerinde STEM eğitimi yaklaşımının eğitim sistemimize dahil olacağı söylenebilir. Bu gelişmeler doğrultusunda gerçekleştirilen araştırma, ortaöğretim seviyesinde STEM eğitimi yaklaşımı hakkında hem öğrencilere hem de öğretmenlere deneyim kazandıracak bir öğretim tasarımının etkilerini inceleyen bir eylem araştırmasıdır. Farklı alanlardan beş öğretmen ve bir ölçme-değerlendirme uzmanıyla birlikte araştırmacı aynı zamanda uygulayıcı olarak sürecin içinde yer almış, ekip olarak belirlenen bir sorun alanı için çözüm üretmeye çalışmıştır. Öğretim tasarımının teması fen ve matematik alanlarının müfredat konularıyla, gerçek yaşamla ve sanatla bağlantılı olan 'fotoğraf'tır. Öğretim tasarımının pilot uygulaması 2015- 2016 akademik yılında İstanbul'da bir özel okulunun 10. sınıf seviyesindeki N = 4 öğrencinin katılımıyla ders dışı etkinlik olarak uygulanmıştır. Asıl uygulama 2016- 2017 akademik yılında fen lisesi 10. sınıf seviyesindeki 11 kız ve 13 erkek olmak üzere toplam N = 24 öğrenci ile ile Bilim Uygulamaları dersi kapsamında 14 hafta süreyle, 16 ders saatinde gerçekleştirilmiştir. Bu araştırma birbirinden farklı nitelikte uygulamalar içermektedir. Dolayısıyla çok sayıda ve farklı nitelikte veri toplama aracı kullanılmıştır. Verilerin analizinde ağırlıklı olarak nitel analiz yöntemlerinden yararlanılmıştır. Araştırmada nicel veriler de elde edilmiştir. Bu veriler daha çok nitel verileri desteklemek amacıyla kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, katılımcıların uygulama öncesi beklentileriyle, uygulama sonrası yaşadıkları deneyime ilişkin görüşleri öğretim tasarımının hem öğrencilere hem de öğretmenlere yönelik hedefleriyle örtüşmektedir. Bu araştırmada tüm STEM alanları ve sanatı Bilim Uygulamaları dersinde entegre eden bir model oluşturulmuştur. Kullanılan modelin etkilerini inceleyen araştırmanın literatüre katkı sağlayacağına inanılmaktadır.
Görsel sanatlar alanında üstün yetenekli çocukların tanılanmasında kullanılacak kriterlerin uzman görüşleriyle belirlenmesi

ve ülkelerin geleceğinde çok büyük öneme sahip olmaları nedeniyle üstün yetenekli bireylerin eğitimleri, bütün dünyada önemli bir konu olmuştur. Ancak bütün dünyada üzerinde çok tartışılan diğer bir konuda, bu tip bireylerin doğru tanılanabilmesidir. Alan araştırmalarına bakıldığında, konuya ilişkin birçok araştırmanın olmasına rağmen; görsel sanatlar alanındaki üstün yetenekli bireylerin tanılanmasına yönelik araştırmaların çok az sayıda olduğu görülmektedir. Özellikle Türkiye'de yapılan çalışmaların ise, az sayıda olduğu görülmüştür. Bu araştırmanın da çıkış noktası olan, görsel sanatlardaki üstün yetenekli bireylerin tespit edilmesinde kullanılabilecek kriterlerin neler olması gerektiği sorunu ortaya çıkmaktadır. Eğitim sistemimiz açısından bir boşluğu dolduracağı düşünülerek, bu çalışmayla sanat alanına özgü üstün yeteneklilerin tanılanmasında uzmanlar ya da eğitimciler tarafından kullanılabilecek olan kriterlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca bu araştırmanın, gelecekteki akademik araştırmalara zemin oluşturarak standart bir değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi yolunda öncü olabileceği düşünülmüştür. Bütün bunlara bağlı olarak; yapılan bu çalışma, üstün yetenekli çocukların gerçekleştirecekleri sanatsal etkinlikleri, sahip oldukları tasarım güçleri ve yaratıcı fikirleri vasıtasıyla Türk toplumunu dünya toplumları içerisinde temsil edecekleri ve kültür dünyası içerisinde derin birer izler bırakmalarını sağlayacak olmasından dolayı önemlidir. Bu kapsamda; geliştirilen sabit form görüşme anketi aracılığıyla, sanat eğitimi alanında çalışan akademisyenler, sanatçılar ve görsel sanatlar öğretmenleri ile sınıf öğretmenlerinden oluşan 50 uzmanın görüşlerine başvurulmuştur. Nitel araştırma yöntemlerinin kullanıldığı bu çalışmada, hazırlanan görüşme formu aracılığıyla uzmanların görüşlerinden elde edilen veriler kullanılmıştır. Araştırma, uzmanların görüşlerinden elde edilen bulgular ve yorumlara dayalı elde edilen sonuçlar ve yapılan tartışma ile sınırlıdır. Elde edilen verilere göre, görsel sanatlar alanında üstün yetenekli olan bireyleri tanılamak amacıyla kullanılabilecek kriterler ile çok yönlü tanılama yöntemlerinin kullanılabileceği sonucuna varılmıştır. Buna bağlı olarak, gelecekteki çalışmalara başlangıç oluşturması ile bu tip bireylerin tanılanmasında kullanılması amacıyla içerisinde kriterlerin ve yöntemlerin de bulunduğu 15 farklı öneride bulunulmuştur.
Görsel sanatlar öğretmen adaylarının çevre bilinci düzeylerinin belirlenmesi

Bu çalışmanın amacı, geleceğin Görsel Sanatlar öğretmeni olacak Resim-İş öğretmen adaylarının çevre bilinci düzeylerinin belirlenmesi ve bu bilinç düzeyinin bazı değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmada, 2014- 2015 Eğitim Öğretim yılında Gazi Üniversitesi ve Kastamonu Üniversitesi'nde eğitim alan 278 Resim-İş öğretmenliği öğrencisinin görüşüne başvurulmuştur. Nicel araştırma desenlerinden tarama yöntemi ile gerçekleştirilen çalışmada Çevre Bilinci Ölçeği kullanılmıştır. Bilgi, tutum ve davranış boyutlarının her birinde 20 madde olmak üzere; toplam 60 maddeden oluşan ölçek, iki üniversitedeki katılımcılara eş zamanlı olarak uygulanmıştır. Veriler SPSS 20.0 analiz programı ile analiz edilmiştir. Veriler normallik testi sonuçlarına göre; parametrik testlerden Tek Yönlü Varyans Analizi, Bağımsız Gruplar T Testi ya da nonparametrik testlerden Kruskall Wallis H Testi, Mann Whitney U testi ile çözümlenmiştir. Araştırma sonuçları incelendiğinde; katılımcıların puan ortalamalarının ölçek ortalamasına yakın bir değerde olduğu, dolayısıyla orta seviyede bir çevre bilinci gözlemlendiği sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların cinsiyetleri ile çevre bilinci düzeyleri arasındaki ilişki incelendiğinde; Tutum ve Davranış alt boyutlarında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Çevreye yönelik olumlu tutuma sahip olabilme ve yararlı davranış göstermede; erkeklerin katılımcıların kız öğrencilerden daha yüksek ortalamalara sahip oldukları görülmüştür. Öğrenim görülen sınıf düzeyi ile çevre bilinci düzeyleri arasındaki ilişki incelendiğinde; Bilgi alt boyutunda anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Görsel sanatlar öğretmen adaylarının çevreye ait ekolojik bilgiye sahip olma düzeyleri, sınıflarındaki düzey yükselişi ile doğru orantılı bir artış göstermiştir. Çevreye yönelik bir eğitim ya da ders alan öğretmen adaylarının, ders almayan katılımcılara göre daha yüksek bir bilgi, tutum ve davranış düzeyine sahip olduğu belirlenmiştir. Eğitim alınan üniversite ile çevre bilinci düzeylerinin değişimi araştırıldığında ise; Gazi Üniversitesi öğretmen adaylarının Kastamonu Üniversitesi'ndeki öğretmen adaylarına göre; ekolojik bilgi düzeylerinde, çevreye yönelik olumlu tutuma sahip olmalarında ve yararlı davranış göstermelerinde daha yüksek puan ortalamalarına sahip oldukları görülmüştür. Bu bulgular ışığında Görsel Sanatlar Öğretmen adaylarının çevre bilinç düzeylerinin yeterli seviyede olmadığı, çevre eğitimi almış olmalarına karşın ölçeğin geneli ve alt boyutları puan ortalamalarındaki düşüklüğün, küresel bir sorun olan çevre eğitimi eksikliğini gösterdiği sonuçlarına ulaşılmıştır. Bu eksikliği giderebilecek çevre eğitimi çalışmaları yapılması gerekliliğine yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Gelecekçi sanat eğitimi modellerine temel oluşturması bakımından görsel okuryazarlık ve eleştirel pedagoji ilişkisi

Sanat eğitiminin gelecekçi modellerine etkisi açısından görsel okuryazarlık ve eleştirel pedagoji ilişkisinin incelendiği bu çalışmada, betimleme yoluyla bu iki yaklaşımın sanat eğitiminde uygulanan yöntemlere olan katkısı saptanmıştır. Avrupa'da sanat pedagojik gelişmeler paralelinde kavramsal olarak dönüşüm geçirirken, modern sanat dilinin öğrenilip anlaşılması için bir gereklilik durumundaki sanatta pedagojik sorunlara odaklanan bu dönüşümsel etkenlere görsel okuryazarlık ve eleştirel pedagojiyi de ekleyebiliriz. Görsel okuryazarlık ve eleştirel pedagojinin eğitsel içeriklerinin birer uygulama, çözümleme ve değerlendirme ölçütü olarak belirlenmesi çağdaş sanat eğitiminin yeni pedagojik yapılanması için oldukça hayati bir önem arz etmektedir. Toplumun anlamlaştırdığı bilginin okunup yazılmasından daha çok bu bilginin analizine, yorumlanmasına ve uygulanmasına olanak tanıyan okuryazarlık türlerinin en kapsamlısı olarak 1960'lı yılların sonlarında ortaya çıkan ve insanın görme duyusunu kullanarak geliştirdiği görme kültürünü ifade eden görsel okuryazarlık görsel hareketleri, nesneleri, sembolleri ayırt edebilme ve yorumlama becerilerinin gelişmesine etki etmekle birlikte genel anlamda; görsel kültür, görsel elemanlar, duyu teorileri ve öğrenme için temel oluşturur. Görsel elemanları analiz etme ve kullanma olarak, görsel okuryazarlık ve eleştirel pedagoji göz ve beyin arasında gerçekleşen bilgi transferinin çözümlenmesi bakımından önemlidir. Eğitimin öznelerinin, zihinsel dönüşümleri üzerine odaklanan eleştirel pedagoji ise, günümüzde eğitimde en önemli alternatif yaklaşımlardan birisi olarak dikkati çekmektedir. Müfredatın özgürleştirici biçimlerine etki ederek eleştirel bilinç ve farkındalığın geliştirilmesi gibi toplumsal bir amaç taşıyan eleştirel pedagoji bir seri pedagojik prensipleri içermektedir. Bu prensiplerden birisi de bireylerin kendi seçimlerini, yaşamlarını kontrol edebilmeleri için farkındalıklarının geliştirilmesinin sağlanması ve bu şekilde güçlendirilmesidir. Sanat eğitimini, sosyal gerçekliğin geniş bağlamı içinde görmemizi sağlayacak olan eleştirel pedagoji, öğretmen ve öğrenciler ile toplumun sanat eğitimine politik, sosyal ve kültürel bir girişim olarak bakmalarının yöntemlerini ortaya koymaktadır. Görsel okuryazarlık ve eleştirel pedagoji, sanat dünyasında hem düşünce planında hem de uygulama planında hızlı değişimlere yol açacak potansiyeller içermektedir. Günümüzde sanat eğitimi, görsel okuryazarlık ve eleştirel pedagoji kültürüne eklemlenmeyi öngeren tecimsel/araçsal yaklaşımlarla karşı karşıya görünmektedir. Sonuç olarak görsel okuryazarlık ve eleştirel pedagoji sanat eğitiminin sosyo-kültürel içeriklerini ve gelecekçi bakış açılarını yönetebilecek, sanatın yeniden yapılanmasına neden olabilecek içeriklere sahiptir.
Farklılaştırılmış görsel sanatlar öğretiminin 7. sınıf öğrencilerinin akademik başarı, tutum ve çalışmalarına etkisi

Bu çalışmanın amacı farklılaştırılmış görsel sanatlar öğretiminin öğrencilerin akademik başarıları, derse karşı tutumları ve çalışmalarına olan etkisini incelemektir. Bu doğrultuda 7. Sınıf düzeyinde öğrenim gören öğrencilerin görsel sanatlar dersi, görsel sanatlarda biçimlendirme öğrenme alanı 'görsel sanat çalışmalarını oluştururken sanat elemanlarını ve tasarım ilkelerini kullanır' kazanımına yönelik farklılaştırılmış özgün bir program oluşturulmuştur. Bu şekilde farklılaştırılan programın etkililiği kontrol guruplu ön test-son test yarı deneysel deseni kullanılarak sınanmıştır. Araştırma Ağrı İli Alparslan Ortaokulu 7. Sınıf öğrencileri ile yürütülmüştür. Çalışmada araştırmacı ve alan uzmanları tarafından geliştirilen geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmış akademik başarı testi, Demirel tarafından geliştirilen Görsel Sanatlar Dersi Tutum Ölçeği ve öğrencilerin yapmış oldukları çalışmaları değerlendirmek için kullanılacak dereceli puanlama anahtarı uygulamadan önce ve uygulamadan sonra kullanılmıştır. Ölçme araçlarından elde edilen veriler, Mann Whitny-U testleri ile istatistiksel analize tabi tutulmuştur. Araştırma sonunda akademik başarı, tutum ölçeği ve dereceli puanlama anahtarından elde edilen puanlar kontrol edildiğinde farklılaştırılmış görsel sanatlar öğretiminin uygulandığı öğrencilerin aldığı puanlar, öğretim programına müdahale edilmeyen kontrol gurubu öğrencilerinin puanlarından anlamlı derecede yüksek bulunmuştur.
Sınıf öğretmenlerinin ve branş öğretmenlerinin ilköğretim I. kademe görsel sanatlar dersine etkisinin incelenmesi

Araştırma; 2011- 2012 Eğitim-Öğretim yılında, Karakeçili Atatürk İlköğretim Okulu'nda deney ve kontrol grupları olarak atanan 5. sınıf öğrencileri ile gerçekleştirilmiştir. Görsel Sanatlar Eğitiminde sınıf öğretmenlerinin ve branş öğretmenlerinin ilköğretim 1. kademe görsel sanatlar dersine etkisinin incelenmesine yönelik olarak yapılan bu araştırma, deney ve kontrol grupları değerlendirme kriteri kapsamında uzman görüşleri alınarak değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlar şöyledir:Deney grubu öğrencileri ile kontrol grubu öğrencilerinin, deneysel işlem sonrası, toplam puan düzeyleri arasında, deney grubu öğrencileri lehine anlamlı bir farklılık vardır. Deney grubu öğrencileri ile kontrol grubu öğrencilerinin, deneysel işlem sonrası malzemeleri etkili kullanma, biçim zenginliği, kompozisyonda denge ve vurgu, rengi etkili kullanabilme durumu, çalışmada farklı tekniklerin kullanılması, çalışmada bütünlük sağlanması, çalışmanın konuya uygun olması, resimsel öğeleri kullanabilme durumu, buluş kriterleri arasında, deney grubu lehine anlamlı bir farklılık vardır. Bu araştırmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda, Görsel Sanatlar Eğitiminde branş öğretmenlerinin sınıf öğretmenlerinden daha etkili olduğu ve branş öğretmeninin öğrencilerin bu alandaki bilgi ve becerilerini olumlu etkilendiği söylenebilir.