turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Demokrat Parti döneminde 10 Kasımlar

1937 yılının başından beri hasta olan Atatürk 10 Kasım 1938 günü hayata gözlerini kapatarak ebediyete intikal etmiştir. Ardından İsmet İnönü cumhurbaşkanı seçilmiş, yeni hükümet kurulmuş ve Atatürk'ün cenaze törenleri düzenlenmiştir. Atatürk için hem İstanbul'da hem Ankara'da cenaze törenleri düzenlenmiş, törenlere yabancı temsilciler, resmi görevliler ve büyük bir halk kitlesi katılmıştır. Atatürk'ün naaşı anıt mezar yapılana kadar kalması için Etnografya Müzesine konulmuştur. 1953 yılına kadar 10 Kasım günlerindeki anma törenlerinin merkezi Etnografya Müzesi olmuştur. 1950 yılına kadar tek parti olarak ülkeyi yöneten Cumhuriyet Halk Partisi döneminde 10 Kasım anma günlerinde Atatürk'ün naaşı ziyaret edilmiş; Halkevlerinde, üniversitelerde, okullarda anma programları yapılmıştır. 1950 yılında Demokrat Parti'nin seçimleri kazanıp, 1960 yılına kadar iktidar partisi olarak ülkeyi yönetmiştir. DP döneminde 10 Kasım anma günlerinde hükümet erkanı ilk olarak Atatürk'ün naaşını ziyaret etmişlerdir. Yani 1953 yılına kadar Etnografya Müzesi'nde anma törenleri başlamış, 1953 yılında ise naaşın Anıtkabir'e taşınmasıyla bu seneden sonra anma törenlerinin merkezi Anıtkabir olmuştur. Daha sonra üniversitelerdeki anma toplantılarına geçmişşlerdir. Yine bu dönemde üniversitelerde, okullarda, sinemalarda anma toplantıları yapılmıştır. Bu toplantılarda Atatürk'ün hayatı, ülke için yaptıkları anlatılmıştır. Gazetelerde köşe yazılarında Atatürk anlatılmış, kimileri Atatürk ile ilgili hatıralarını paylaşmışlardır. Yine gazetelerde törenlerde neler yaşandığı yazılmıştır. Gençlik toplulukları 10 Kasım gününe özel etkinlikler yapmışlardır. Radyolar bugün yayın yapmamışlardır. TBMM ise bugünlerde toplanmamış, toplandıysa da Atatürk için saygı duruşunda bulunarak oturuma son vermiştir.
Kadıköy Hilal-i Ahmer Cemiyeti (1912-1922)

Hilal-i Ahmer Cemiyeti, Osmanlı Devleti'nin son döneminde kurulmuş en önemli yardım kuruluşudur. Osmanlı Hilal-i Ahmer Cemiyeti 22 Ağustos 1864 tarihinde 16 devletin katılımıyla imzalanan Cenevre Sözleşmesi esasları çerçevesinde 14 Nisan 1877 tarihinde kurulmuştur. Cemiyet, 1897 yılında yapılan Türk-Yunan Savaşı'ndan sonra dağılmışsa da II. Meşrutiyet'in ilanından sonra 20 Nisan 1911 tarihinde tekrar kurularak şube sayısını da arttırmıştır. Balkan Savaşları sırasında kurulan Hilal-i Ahmer Cemiyeti Kadıköy Şubesi, Balkan Savaşları, Birinci Dünya Savaşı ve Milli Mücadele döneminde Kadıköy ve çevresinde etkin faaliyetlerde bulunmuştur. Cephede yaralı asker ve subayların bakımı için çalışan cemiyet Milli Mücadele döneminde ülke genelinde yeniden teşkilatlanarak, halkın yardımlarıyla faaliyetlerini sürdürmüştür. Bu çalışma ile Hilal-i Ahmer Cemiyeti Kadıköy Şubesinin, Balkan Savaşlarından itibaren, I. Dünya Savaşı ve Milli Mücadele dönemine kadar Kadıköy ve çevresinde savaş esirleri, göçmenlere yardım, sağlık ve mali alanda yapılan yardım ve faaliyetleri ortaya koymak hedeflenmiştir.
Fermetures et ventes de mosquées sous le régime de parti unique en Turquie

Bu tez çalışmasının konusu, tek parti döneminde gerçekleştirilen cami kapatma/satma uygulamaları, temel sorunsalı ise bu uygulamaların iktidarın cami algısı çerçevesinde nasıl konumlandırılabileceğidir. İmparatorluktan ulus-devlete bir süreklilik arz eden, temel olarak cami görevlilerinin maaşlarının düzeltilip hayat şartlarının iyileştirilmesi amacıyla yapılmak istenen camilerin tasnif edilme fikrinde 1927 senesiyle birlikte bir kırılma yaşanmıştır. Bu kırılma sonrasında tasnif, tek parti iktidarı tarafından camilerin kadro haricine çıkarılıp kapatılması için bir araç olarak kullanılacaktır. Kapatılan camilerin satışlarına 1927 senesinde başlanmış olmasına rağmen, hukuki açıdan satışların hangi kurallar çerçevesinde yapılacağı 1935 senesinde yürürlüğe giren iki kanunla belirlenmiştir. Bu iki kanununla birlikte tek parti iktidarı cami kapatma/satma uygulamalarının hukuki altyapısını tamamlamıştır.
Türkiye'de sosyal politikalarda kadın (1999-2004)

'Türkiye'de Sosyal Politikalarda Kadın (1999-2004)' konulu doktora tez çalışmasında eğitim ve çalışma yaşamı özelinde Türkiye'de kadına yönelik sosyal politikalar incelenmiştir. Bu çerçevede sosyal politikalara etki eden ulusal ve uluslararası düzenlemeler belirlenerek bunların nasıl uygulandığı ve hangi sonuçlara yol açtığı tarihsel araştırma yöntemi içerisinde değerlendirilmiştir. Buna göre Türkiye, gerek eğitim gerekse istihdam alanında önemli uluslararası sözleşmeleri kabul etmiş ve bunların da etkisiyle iç hukukunda çeşitli düzenlemeleri hayata geçirmiştir. Bunun sonucunda, sekiz yıllık eğitim de dahil olmak üzere eğitimin her kademesinde gelişmeler yaşanmakla birlikte kız çocuklarının eğitime katılmaları ve kadın öğretmenler konusundaki hedeflere tam olarak ulaşılamamıştır. Ekonomik kriz ortamında kadın istihdamına yönelik de önemli faaliyetler yürütülmüştür. Başta Avrupa Birliği müktesebatı olmak üzere istihdam alanında da yeni bir mevzuat kabul edilmiş ve kadının istihdamdaki konumunun güçlendirilmesi amaçlanmıştır. Ancak ekonomik krizin etkilerinin yanı sıra özelleştirme politikasının da etkisiyle kadın istihdamında çeşitli problemler yaşanmıştır. Bu açıdan eğitimde olduğu gibi istihdam alanında da hedeflere ulaşmak mümkün olmamıştır. Tüm bunlardan hareketle, 1999- 2004 döneminde Türkiye'de kadına yönelik yürütülen sosyal politikalarda uluslararası sözleşmelerin önemli bir etkisinin olduğu görülmektedir. Bunların da katkısıyla iç mevzuatta önemli değişikliklere gidilerek kayda değer uygulamalar söz konusu olmuşsa da bunların etkisi sınırlı kalmıştır.
Bir eylem ve düşünce adamı: Doğan Avcıoğlu

13 Mart 1926 yılında Bursa'da dünyaya gelen Doğan Avcıoğlu, 1930'lu yıllarda eğitim hayatına başlamıştır. 1944 yılında İstanbul Hukuk Fakültesi'ne kaydolmuş, iki yıl sonra burayı bırakarak eğitimine Fransa'da Paris Siyaset ve Ekonomi Bilimleri Fakültesi'nde devam etmiştir. Avcıoğlu, Fransa'da olduğu dönemde Türkiye ile Batı arasındaki gelişmişlik düzeyleri arasındaki farkı görebilmiş, aynı zamanda Marksizm'le tanışmıştır. Fransa'dan sonra İngiltere'ye de giden Avcıoğlu, ekonomi bilgisini artırmak, İngilizcesini geliştirmek için London School of Economics'e kaydolmuştur. 1955 yılında Türkiye'ye dönen Avcıoğlu, önce Merkez Bankası'nda raportör olarak çalışmış, daha sonra Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü'nde araştırma asistanlığı yapmıştır. Bu dönemde doktora derecesi almak için Mülkiye'ye başvuran Avcıoğlu, 'pekiyi' derecesi almasına rağmen akademiyi tercih etmemiştir. Forum, Kim, Akis dergilerinde Vatan ve Ulus gazetelerinde yazan Avcıoğlu aynı zamanda CHP Genel Sekreterliği Araştırma ve Dokümantasyon Bürosu'nda müdür yardımcılığı yapmıştır. Daha sonra Kurucu Meclis Üyesi olarak Anayasa Komisyonu'na seçilmiş ve 1961 Anayasası'nın hazırlanmasına da bizzat katkı sunmuştur. Buna rağmen, kalkınmanın güçlü bir hükümet ile mümkün olacağına inanan Avcıoğlu, anayasaya ret oyu vermiştir. Dolayısıyla 1961 Anayasası ve 1961 genel seçim sonuçları Avcıoğlu'nu yeni bir mecraya itmiş ve Yön dergisini çıkarmıştır. Dergi, Avcıoğlu'nun kalkınma stratejisini belirleyecek siyasal ekonomik tartışmalar için bir platform işlevi görmüştür. 1961 seçim sonuçlarının Yön'ün çıkmasına neden olması gibi, 1969 seçim sonuçları da Devrim dergisinin çıkmasına vesile olmuştur.1961- 67 arası çıkan Yön, sosyalist fikirleri yaymak, sosyalist kadrolar yetiştirmek için oluşturulan bir platformken, 1969- 71 arası çıkan Devrim ise Yön'ün açtığı yoldan giderek askerden aldığı destekle sosyalist yönetimi hedefleyen bir dergi olmuştur. Buna ek olarak 12 Mart'a giden süreçte Avcıoğlu'nun cuntacı ekiplerle kurduğu sıkı ilişki 'Madanoğlu Cuntası' dosyası ile yargılanmasına yol açmıştır. Bir süre cezaevinde yatan Avcıoğlu, beraat ettikten sonra tarih çalışmalarına yoğunlaşmıştır. Böylece Türkiye'nin Düzeni Dün-Bugün-Yarın ve 31 Mart'ta Yabancı Parmağı yapıtlarında ortaya koyduğu tarihsel perspektifi, dört ciltlik Milli Kurtuluş Tarihi ve altı ciltlik Türklerin Tarihi ile de daha da genişletmiş ve zenginleştirmiştir.
Türkiye'de yabancı dilde öğretim yapan resmi ortaöğretim kurumları: Maarif kolejleri

Maarif Kolejleri Türkçe-İngilizce eğitim-öğretim yapan ve devlet tarafından 1955 yılında kurulan yatılı ortaöğretim kurumlarıdır. 1950'lerden sonra sanayileşme ve uluslararası ilişkilerin her alanda artmaya başlaması ile yabancı dil bilen eleman ihtiyacı da artırmıştır. Genel eğitim veren ortaöğretim kurumlarında istenilen düzeyde yabancı dil öğretilmediğinden, dile karşı duyulan ilgi ve isteği de mevcut okullar karşılayamadığından Milli Eğitim Bakanlığı, yabancı dilde eğitim veren Maarif Kolejleri adıyla yeni ortaöğretim kurumlarını açmıştır. Ancak bu okulların açılışındaki en önemli sebep; Türkiye'nin İkinci Dünya Savaşı sonrasında ABD ile yakınlaşması ve NATO'ya girmesidir. İlk etapta 1955 yılında Eskişehir, İstanbul, İzmir, Konya ve Samsun'da Maarif Koleji açılmıştır. Hazırlıkları 1955 yılına yetiştirilemediğinden Maarif Koleji Diyarbakır'da 1956 yılında açılmıştır. 1970'ten sonra Ankara, Bursa, Erzurum ve Adana'da da Maarif Kolejleri açılmış ve böylelikle Maarif Koleji sayısı 10'a çıkmıştır. Türkiye'nin kalkınması için büyük bir hamle olarak görülen bu okullarda, öğrencilerin milli duygularla bezenmesi ve bir yabancı dili çok iyi öğrenmeleri hedeflenmiştir. Maarif Kolejlerinde Türk öğretmenler yanında sözleşmeli, Barış Gönüllüsü ve Fulbright burslusu yabancı öğretmenler de görev yapmıştır. Maarif Kolejlerinde yabancı dil eğitiminin yanında diğer alanlarda da genellikle kaliteli bir eğitimin verilmesi bu okulları kısa sürede cazip eğitim kurumları haline getirmiştir. Maarif Kolejleri, 1973 yılında Milli Eğitim Temel Kanunu'nun yürürlüğe girmesinin akabinde 1975 yılında Anadolu Lisesi adını almıştır.
Hıyanet-İ Vataniye Kanunu ve uygulamaları (1920-1927)

Mondros Mütarekesi hükümlerine boyun eğmeyen Türk Milleti tepkisini M. Kemal Atatürk'ün önderliğinde başkaldırarak gösterdi. Bu başkaldırı hareketi BMM'nin açılması ile milletin meşru temsilcileri tarafından yönetilmeye başlandı. BMM'nin içte ayaklanmalar bastınlmadıkça, iç güvenlik ve asayiş sorunu halledilmedikçe ve asker firarları önlenerek düzenli ordu kurulmadıkça otoritesini tesis ederek işgal güçlerine karşı savaşması ve başarılı olabilmesi mümkün görülmemekteydi. Milli Mücadele yıllan olağanüstü bir dönemi kapsamaktaydı. Olağanüstü dönemler de olağan tedbirlerle karşılaşılan güçlüklerin üstesinden gelinemeyeceği kaçınılmaz bir gerçektir. Olağanüstü durum rejimleri bütün dünya devletlerinin tehlike anında uyguladıklan bir rejimdir. BMM, Mehmet Şükrü Beyin vermiş olduğu önerge ile 'Hıyanet-i Vataniye Kanunu' adı altında ilk olağanüstü durum kanununu çıkardı. Meclis, meşruluğunu Hilafeti, Saltanatı ve vatan topraklarını kurtarmak amacına dayandırarak vatana ihanet suçunu saptadı ve yaptırım altına aldı. Daha sonra askeri firar suçlan için Fransız ihtilalinin ihtilal Mahkemeleri örnek alınarak çıkarılan 'Firariler Hakkında Kanun' ile olağanüstü dönemin gereği olan istiklal Mahkemeleri kuruldu. İstiklal Mahkemeleri yasama organının kendi içinden seçtiği üyelerden kurulu ihtilal mahkemeleridir. Kuruluşlanndan kısa bir süre sonra yetkileri vatana ihanet suçlannı da kapsayacak şekilde genişletildi. Açık yargılama yapan bu mahkemelerin kararlan kesin olup verdiği cezalar kısa zamanda infaz edilirdi. Milli Mücadele döneminde vatanın ve milletin kurtuluşu için faaliyet gösteren 14, Cumhuriyet Döneminde ise Cumhuriyet e ve onun temeli olan Türk inkılabına karşı çıkan her çeşit suçu cezalandırmak amacıyla 3 İstiklal Mahkemesi kuruldu. iç ayaklanmalar sırasında Harp Divanlannın sert yargı uygulamalanyla istiklal Mahkemelerinin faaliyetleri karıştırılarak olumsuz tepkilere neden olmuştur. İstiklal Mahkemelerinde 72287 kişi yargılanmış 1132 kişi hakkında vicahen idam, 9180 kişi hakkında da beraat karan verilmiştir. Hıyanet-i Vataniye Kanununun bir kısım uygulamalarının ve bu kanunun uygulayıcı hukuki kurumlan olan istiklal Mahkemelerinin yargısal faaliyetlerinin çağdaş demokratik anayasalarda tanımlanan 'Hukuk Devleti' normlanyla kısmen çeliştiği görülmektedir.
İkinci Grup ve Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası Muhalefeti

Tezin konusu, Kurtuluş Savaşı sırasında, Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi dönemindeki İkinci Grup ve Cumhuriyet'in kuruluşundan sonra ikinci Meclis döneminde ortaya çıkan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası' dır. İkinci Grup ve Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası, Türkiye'de mevcut olan otoriter yönetimin zaafa uğradığı ve Cumhuriyet otoritesinin henüz konsolide olmadığı bir dönemde, yani 1920- 1925 tarihleri arasında, sırasıyla varlıklarını sürdürebilen önemli muhalefet hareketleridir. İkinci Grup, Temmuz 1922 ortalarında kurulmuştur. Birinci Meclis'te, Kemalistlerden oluşan Birinci Grup karşısında yer almış olanların oluşturduğu bir gruptur ve yakın dönem tarihinde yaşanan olumsuzlukların da etkisiyle otoriter bir yönetimin kurulmasına karşı tepki geliştirmiştir. Yasama-yürütme ikileminde yasamadan yana tavır almış ve meclis egemenliğini sağlamaya çalışmıştır. Bu bağlamda, yasamanın yetkisini sınırlandıran İstiklal Mahkemelerinin kurulması ve Başkumandan' a meclisin yetkilerinin tanınması gibi uygulamalar grubun tepkisini çekmiştir. İkinci Grup, 1923 seçimlerinde tasfiye edilmiştir. İkinci Meclis döneminde, 17 Kasım 1924'de kurulan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası İlk Meclis'teki İkinci Grup'un siyasal platformuna sahip çıkarak, Cumhuriyet Halk Fırkası'nın karşısında yer almış ve liberal bir alternatif ortaya koymuştur. Otoriter bir yönetime dayak, köktenci bir değişmenin yerine evrimsel biçimlenmeye itibar etmişlerdir. Bu modernleşme anlayışı hem İkinci Grup'ta hem de Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası'nda hakim olan muhafazakar damardır. Cumhuriyet döneminin ilk muhalefet partisi olan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası, 214 Şeyh Sait İsyanı sonrasında, 3 Haziran 1925'te kapatılmıştır.
İttihat ve Terakki Cemiyeti üyelerinden İsmail Canbulad (1880-1926)

İttihat ve Terakki Cemiyeti, İkinci Meşrutiyet'in ilanını sağladıktan sonra devlet idaresinde on yıl iktidarda kaldı. İktidarda olan Cemiyet üyelerinin hayatı, kişilikleri, ilişkileri ve siyasi anlayışları devlet yönetimi üzerine etkili oldu. Cemiyet'in üyelerinden İsmail Canbulad'ın da hayatı, eğitim anlayışı vekomitacılık faaliyetleri, o dönemde meydana gelen olayların gelişmesini dolaylı veya doğrudan etkiledi. Cemiyet'in sekiz numaralı üyesi olan İsmail Canbulad, Çerkes kökenlisiyasetçiydi. Askeri okullarda okuduktan sonra yüzbaşı olarak Manastır ve Selanik'te çalıştı. Osmanlı Hürriyet Cemiyeti'nin kurucu üyesi oldu. İttihat ve Terakki Cemiyeti'nde aktif olarak çeşitli hizmetlerde bulunan İsmail Canbulad, II. Abdülhamid yönetimine karşı yürütülen hareketlere katıldı. Meşrutiyet'in ilanından sonra İsmail Canbulad, sırasıyla Adalar Kazası Kaymakamlığı, Emniyet Umumiye Müdürlüğü, İzmit ve İstanbul Mebusluğu, Vali Vekaleti, Şehremaneti, Dahiliye Nezareti Müsteşarlığı ve Dahiliye Nazırlığı görevlerinde bulundu. Balkan Savaşı'na gönüllü olarak katılan İsmail Canbulad, Kamil Paşa'nın sadrazamlığı sırasında kendisini tutuklamaya gelen Nizamettin adındakiinzibat çavuşunu vurdu. Daha sonra Osmanlı Devleti'nin Birinci Dünya Savaşı'ndaki tutumundan ve Ermenilerin zorunlu iskana tabi tutulmalarındandolayı suçlanarak yargılandı ve Malta'ya sürgün edildi. Malta'da geçirdiğigünlerde siyasetten uzaklaşmak istedi ise de bunda başarılı olamadı. Özgürlüğünekavuştuktan sonra Anadolu'ya döndü ve İstanbul Mebusu seçildi. Kısa bir süre sonra hükümet üyeleri ile aralarında fikir anlaşmazlıkları çıkınca Cumhuriyet Halk Fırkası'ndan istifa etti. Eski İttihat ve Terakki Cemiyeti üyesi olan arkadaşları ile Meclis'te İkinci Grup adı altında muhalefet yaptı. Teceddüt Fırkası ve Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası'nın kurucu üyeleri arasında yer aldı. İsmail Canbulad'ın adı İzmir Suikastı olayına karıştı. Suikasttan haberi olduğu halde bunu hükümete bildirmediği ve hükümeti değiştirme faaliyetlerinde yer aldığı iddiasıyla tutuklandı. Yargılama sırasında kendisine yöneltilensuçlamaları kabul etmedi. On yıl kürek mahkumiyeti ile cezalandırılınca karara itiraz etti. Kendini tekrar savundu fakat bu kez idam cezasına çarptırıldı. İsmailCanbulad'la birlikte İzmir'de mahkemelerinde Suikast davasında yargılanan ve suçlu bulunan on üç kişi idam edildi.
Arap alfabesi'nden Latin-Türk alfabesine geçiş süreci: Sinop örneği

Bu çalışmada, Cumhuriyet'in ilk yıllarında gerçekleşen Harf Devrimi'nin gelişim süreci, Atatürk'ün iyi eğitilmiş bir toplum yaratma çabaları incelenmiştir. Atatürk'ün Sinop vilayetine 15 Eylül 1928 tarihinde gelişi ile Sinop halkının Latin Harfleriyle tanışması konuları ayrıntılı bir biçimde işlenmiştir. Birinci bölümde; Atatürk'e göre Harf devriminin gerekçeleri, Atatürk'ün devrim ile ilgili fikir ve çalışmaları incelenmiştir. İkinci bölümde; Harf devrimini gerçekleştirme yolunda kurulan Dil Encümeni, Atatürk'ün Sarayburnu Nutku ve harflerin uygulanması için çıkarılan 1353 sayılı kanun üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise; Atatürk'ün Sinop'a gelişi ve yeni harflerin Sinop halkı ile buluşması birçok önemli kaynağa dayanılarak ele alınmıştır.
Büyük Taarruz öncesi askeri hazırlıklar

Yunan Ordusunun 13 Eylül1921'de Sakarya önlerinde durdurulmasından 26 Ağustos 1922'de Büyük Taarruz'un fiilen başlamasına kadar olan zaman Büyük Taarruz'a hazırlık safhasıdır. Bu zaman ilerisinde Meclisi ve Ordusu ile Türk milleti topyekün bir hazırlık çalışması yapmış ve mevcut imkanlarının da üzerine gayretler göstermiş. Büyük Taarruz'a hazırlık döneminde Mustafa Kemal Paşa önderliğinde sürdürülen iç ve dış politikadaki başarı hem ülke İçerisindeki olanakların sonuna kadar kullanılmasını sağlamış hem de takip edilen başarılı politika sayesinde Rusya, Fransa, İtalya, Afganistan gibi bazı ülkelerden silah, cephane, malzeme ve para temin edilmiştir. Bu dönemde hazırlıkların başarı ile sürdürülmesinin bir sebebi de Mustafa Kemal Paşa'nın üstün liderlik kabiliyeti ve ileriyi görme yeteneğidir. Misak-i Milli hedeflerini ortaya koşturmamıştır. İnançlı ve azimli çalışmaları, Türk milletinin etrafında kenetlenmesine ve verilen görevlerin en iyi şekilde yapılmasını sağlamıştır. İşte bu sebeplerledir ki; İmalat-ı Harbiyeciler içi barut dolu top mermilerinin çaplarını ölümleri pahasına tornada küçültmüşler, cephedeki mehmetçikler mermileri bittiğinde kurşunlara karşı süngü ile savaşmışlar ve cephe gerisindeki yaşlısı, kadını, çocuğu gece gündüz demeden ordularını desteklemişlerdir. Sonuçta akıllıca yürütülen iç ve dış politika, ülke gerçeği göz önüne alınarak tespit edilen hedefler, inançlı ve azimli lider etrafında toplanan yüce millet ülkesini Misak-ı Milli sınırlan içerisinde hür ve bağımsız bir konuma getirmiştir.
1918-1930 Türk-Yunan ilşkileri

Bu tezde; Coğrafya'nın komşu, tarihin düşman yaptığı Türkiye ve Yunanistan'nın 1918- 1930 arasındaki ilişkileri incelenmiştir. İlmin tarafsızlığı ile yapılan inceleme sonunda, ihtilafların kaynağında Yunanistan'ın Megali İdea fikrinin olduğu görülmektedir. Çünki Megali İdea fikrinin hedefi doğuda, Türkiye toprakları üzerindedir. Megali İdea;Anadolu'yu tahrip ederek Türk Milletine acılar verdiği gibi, Yunan halkına da felaket getirmiştir. Türk - Yunan barışı Megali İdea'ya rağmen sağlanmalıdır. Bunun için yegane şart, Yunanistan'ı kalıcı barışa zorlayacak kadar Türkiye'nin güçlü olmasıdır.
Taşrada bir değişim örneği:Cumhuriyetin ilk yıllarında Çankırı (1923 - 1939)

Bu çaloşma, Orta Anadolunun kuzeyinde, ağorloklo geçim kaynağo ziraat olan ve kendi imkanlaro ile ayakta kalmaya çaloşan Cumhuriyet öncesi ado ile Kangoro, Cumhuriyet sonraso değişen ado ile de Çankoronon, 19231939 yollaro arasondaki tarihi sürecini sosyal, ekonomik, idari ve demografik açolardan incelemeyi amaçlamoştor. çalışmada ekonomik, sosyal, idari ve demografik açolardan şehrin elde etmiş olduğu genel kazanomlar ve Cumhuriyetle birlikte gösterdiği gelişme seyri, Mustafa Kemal Atatürkün inkolaplaronon bölgedeki yansomalaro ile birlikte ele alonmoştor. Osmanlı döneminde unutulmuş bir yerleşim yeri iken Milli Mücadele ile birlikteÇankoronon kaderi de değişmeye başlamoştor. Samsun liman şehrinin İç Anadolu ile karayolu bağlantosono oluşturmaso, önemini daha da artormoştor. Çankoro ayroca, Milli Mücadele yollaronda, İstanbulu Ankaraya bağlayan, İnebolu Kastamonu güzergahoüzerinde güvenli bir konaklama yeri idi. Cumhuriyetle birlikte öncelikle Kangoro şeklinde kullanolan ado, Çankoro olarak, o dönemin Çankoro milletvekillerinin teklifi ile değiştirilecektir. Akabinde bir tarom şehri olan Çankoronon, ekonomik açodan refaha ulaşmaso için bilinçli ziraat teşvik edilecek;Çoğunluğu ziraatla uğraşan Çankoro halkonon ürettiği mahsul, ancak kendisineyetmektedir. Kosotlo olan yeralto zenginlikleri, önemli bir rezerve sahip değildir. Cumhuriyetin ilk yollaronda nüfus yoğunluğu bakımından Türkiye ortalamasonon altondaolmasona rağmen, eğitim alanonda önemli gelişme göstermiştir. Bunda Ankaraya yakonolmanon sağladoğo kolayloklar önemli rol oynamoştor. Çankoro ulaşom alanonda, Cumhuriyetin ilk yollaronda, Karadeniz ile İçAnadoluyu birbirine bağlayan yol güzergahonda olmanon avantajlarono kullanmayaçaloşmoştor. 1931de Ankara-Çankoro demiryolunun faaliyete geçmesi, şehre ve bölgeye büyük canlolok getirmiştir. Ayroca Mustafa Kemal Paşanon İnebolu - Kastamonuseyahatleri sorasonda Çankoroyo ziyareti, şehir açosondan önem taşomaktador. Çankorolarbu ziyareti şehirleri açosondan onur verici bir davranoş olarak algolamoşlardor. Sonuç olarak bu çalışmada Çankoronon Cumhuriyet döneminin ilk yollaronda, bilhassa Atatürk dönemi Türkiyesindeki konumu, dönemin olaylaro ve şartlaroçerçevesinde ele alonmoş ve incelenmiştir. Cumhuriyetle birlikte kosmi bir gelişme gösteren şehir, daha sonra gerek Ankara gerekse İstanbula verdiği göçlerle gerilemedevresine girmiş; iktisadi gelişimini sağlayamamoştor.