turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Öküzini mağarası mikrolitik olmayan yontmataş alet endüstrisi

Bu çalışmanın amacı Öküzini Mağarası Yontmataş alet endüstrisi içindeki makrolitik aletlerin tipolojik yöntemlerle tanımlanması ve adlandırılmasıdır. Bu kapsamda Yontmataş alet endüstrisi içinden seçilen 3054 makrolitik alet ve parça öncelikle tanımlanarak adlandırılmıştır. Böylece, mağaranın içerdiği Epi-Paleolitik kültürün makrolitik alet topluluğu net bir biçimde ortaya konmuş ve tip listesi sunulmuştur. Tip listesi 16 grup içinde 143 tip ve alt tip ile bir grup düzeltili tammlanamayan makrolitikleri kapsamaktadır. Diğer yandan, tiplerin değişkenlerini saptamak amacı ile metrik ölçümlere dayalı bir takım tipolojik analizler yapılmıştır. Bu doğrultuda elde edilen sonuçların ışığında, makrolitiklerin alan içindeki dağılımlarına bakılmıştır. Gözlemlerimiz aletlerin üç arkeolojik ünite içinde yoğunlaştıkların göstermektedir. I ve II. ünitelerde en baskın tipler ön kazıyıcılardır. Bunu, düzeltili dilgiler ve dişlemeliler takip eder. III. ünitede ise, düzeltili dilgiler artarak daha baskın tipler olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu üç ünitede ayrı ayrı makrolitik ve aynı zamanda en çok görülen ön kazıyıcı ve düzeltili dilgiler üzerinde yapılan boyutlara yönelik ölçümlerin değişkenliği, kültürel bir farklılaşmanın varlığını gösterir niteliktedir. TXLYttiKOĞBinrtMKüWUS
Yunan dini ve mitolojisinde anaerki

Anaerki insanın antropolojik gelişiminde büyük bir yer kaplar, geçmişşi insanın bilinmeyen dönemlerine dek uzanır. Memeli hayvanların gelişim seyrine bakılırsa annenin aile için ne kadar merkezi bir öneme sahip olduğu açıkça gö-rülür. Bir memeli olan insanın da doğal olarak bu süreçleri yaşamış olması bek-lenir. Ataerkinin baskı ile oturtulmasına dek insan toplulukları ve toplumların-da kadın merkezi bir yere sahip olmuştur. Yerleşik yaşamda tarım ve savaş teknolojisinin gelişimine paralel olarak erkeğin toplumda güç ve söz sahibi ol-maya başlaması son binyıllara denk gelmektedir. Toprağı bölerek özel mülkiye-ti başlatan erkek, kızı da anneden ayırarak kadın ve çocuklar üzerinde hakimi-yet kurup kendini göksel bir varlık ilan etmekte ve yeryüzündeki iktidarını pe-kiştirmektedir. Erken çağlardan Antik Yunan'a kadar yazılan, anlatılan, aktarılan mi-tosların çoğu kadın erkek arasındaki çatışmayı anlatır. Bu çatışmayı erkeğin saldırısı ve kadının savunması olarak değerlendirmek daha doğru bir ifade olur. Yunan mitolojisi ve dini erkek iktidarının pekişmesi ve kadının uğradığı haksız-lığın meşrulaştırılması üzerine birçok örnek içermektedir. Bir bakıma Yunan kültürü kadının ikinci sınıf vatandaş ve köle olarak görülmesini yasal bir du-ruma dönüştürür. Kadını sürekli olumsuzlayarak kendini var etmeye çalışan Yunan ataerkil kültürü, farkında olmadan kadının geçmişş toplumdaki gücüne ilişkin de geniş bilgi vermektedir. Çünkü bu kültürün üzerinde geliştiği zemin anaerkildir ve ne kadar çabalasa da bu olguyu yok sayamaz. Doğal olarak geli-şen ve söylenegelen mitosun 'kafadan çocuk doğurarak' yani kurgusal bir mi-tosla örtülmesi mümkün değildir. Gerçek yaşamın bir tür yansıması olan mitos dönemin toplumsal ve siyasal yaşamının da aynası olmaktadır. Demeter'in kızı kaçırılarak anayerli evliliğe darbe vurulur ve kızına karşılık tanrıçadan tarımın sırları alınır. İnsanlığa sa-vaş ve iktidar hırsı yerine aşkı vadeden tanrıça Aphrodite bütün günahların sebebi olarak sunulur ve ilençlenir. Zeus hamile eşini yutup Athena'yı kafasın-dan doğurarak kendisinin de doğum gücüne sahip olduğunu, kendi kuşağından önceki tanrıçalarla birleşerek bütün dünyanın babası olduğunu gösterme ihti-yacı duyar. Fakat kadının böyle bir gösterişe ihtiyacı yoktur, çünkü annedir, doğal olarak doğurgandır, çocuğu doğurup yetiştirirken verdiği emekle ailedeki konumunu elde etmiştir. Diyalektiğin temel yasası gereği, her yeni düşünce öncekiler üzerine te-mellenir. Dolayısıyla dönem yazını her ne kadar kadının-tanrıçanın gücünü giz-lemeye, çarpıtmaya çalışsa da, ne Homeros ne Hesiodos Mousaları anmadan söze başlayamaz. Tanrıların babası Zeus bile oğlunu Moira'ların verdiği pay-dan esirgeyemez. Yunan mitolojisinin önemli bir kısmı kadının toplumdaki merkezi konumu ve saygınlığını kırmak üzerine kurulmuştur. Bu durum bera-berinde birçok tanrıçanın Olympos'a göre yeniden tanımlanmasına yol açmış-tır. Ataerkil düzen tarafından yeni görevler ve sıfatlar yüklenen tanrıçalar ve mitolojik kadın figürler, babayı öven erkek iktidarını kabullenmiş karakterler olarak sunulmaktadırlar.
Batı Kazakistan'daki Sarmat topluluklarına ait silahlar

'Batı Kazakistan'daki Sarmat Topluluklarına Ait Silahlar' konulu bu tez çalışmamızda Sarmat kavimlerinin ortaya çıkışı, yayıldığı coğrafyası ve esas olarak kullandıkları silahları araştırılmıştır. Çalışmamız kapsamında söz konusu kavimlerin ortaya çıktığı coğrafyanın Güney Ural bölgesi olduğunu belirtilerek, kuzeyde Buzluk bölgesinin kuzeyinden, güneyde Kafkas Dağlarının kuzeyine kadar, batıda Kuzey Karadeniz Bölgesindeki Tuna nehrinden, doğuda Aral Gölünün Kuzeyine kadar uzanan geniş coğrafyada yaşamış oldukları arkeolojik veriler üzerinden kanıtlanmıştır. Ayrıca, Batı Kazakistan'daki Sarmat kurganları üzerinde yürütülen araştırmalara değinerek, Sarmat kültürünün dönemsel farklılıkları belirtilmiştir. Tezimizin asıl konusunu oluşturmakta olan Sarmat silahlarını kendi arasında stil kritiği ve teknik özellikleri göz önünde tutularak bir tipolojik dizi içinde değerlendirilmiştir. Her tip içinde yer alan silahları çevre kültür bölgelerde ele geçen silahlar ile karşılaştırmalı bir şekilde inceleme yaparak, silah tiplerinin tarihsel süreci ve yayılım alanı belirtiliştir. Ayrıca, silah tiplerinin işlevine göre, kullanım amacı belirtilerek, dönemlere göre silah endüstrisinin gelişimi hakkında bilgi verilmiştir.
19. yüzyıl Osmanlı liman kentlerinde ticaret ve ticaret yapılarının irdelenmesi ile Kelenderis Eski Gümrük Binası koruma ve restorasyon önerisi

Bu çalışma kapsamında öncelikle, 19. yüzyıl dünyasını tanıma ve tanımlayabilme adına bu dönemi etkileyen, bu dönemdeki gelişimlere zemin hazırlayan 19. yüzyıl öncesi kısa tarih süreci ve önemli sosyal, siyasal, ekonomik geçmişşi ele alındı. Bu dönemde de ana konunun dinamik temel etkeni şeklinde çalışmada yer alacak olan, ticaret unsuru ve tarih boyunca uygarlıkların arasındaki rekabetin, ilişkilerin, birlikteliklerin bu unsur da nasıl odaklandığı veya farklı boyutlar kazandığı tartışıldı. 19. yüzyıla gelindiğinde, dönemin önemli tarihsel gelişimleri, olayları incelenerek bunların 'Osmanlı Liman Kentle-ri' üzerindeki etkilerine yer verildi. Kent olgusu gibi, onunla birlikte liman yapısı ve yardımcı yapı türlerinin dönüşümünün de tarihi koruma ve yaşatma felsefesi içinde önemli bir mimari konsept oluşturduğuna dikkat çekildi. Çalışma alanı olarak belirlenen, Mersin ili, Aydıncık İlçesi'nde yer alan, antik dönemlere dayanan eski tarihiyle birlikte, 19. yüzyılda da liman kent işlevini Osmanlı Döneminde sürdürmüş olan 'Kelenderis Liman Kenti' ne gelindiğinde ise, arkeoloji, mimarlık ve tarih kavramına yer verildi. Çalışma alanı durumundaki arkeolojik kazı ve araştırma alanı olan Kelenderis, bir antik kent olarak incelenirken, kent içinde bulunan 19. yüzyılda gümrük binası işlevi gören yapı, tarihi, nitelikleri ve tarihten günümüze üslendiği işlevler dahilinde değerlendirildi. Günümüzde yüklenmesi dü-şünülen fonksiyonlara yönelik olarak yeniden ele alınan bu yapı, karşılaması isteni-len gereksinimlere uygun olarak incelenip rölöve ve restorasyon çalışmaları hazır-landı. Bu çalışmalarla ve edinilen kuramsal bilgilerle birlikte, insanoğlunun geçirdiği sosyo-kültürel, toplumsal, teknolojik evrimler süresince yaşama alanlarının ve gerek-sinimlerinin de bu evrime maruz kaldığı saptanarak, tarihi çevre koruma ve yaşatma bilincine dair çeşitli sonuçlara varıldı.
Roma İmparatorluk Dönemi Yahudi isyanları ve antik görsel sanatlara etkisi

Bu çalışmada ilk öncelikle Yahudilik ele alınmıştır. Sert kurallara sahip olan Yahudiliğin dini kimlik olarak görülmesinin yanı sıra etnik kimlik olarak kabul gördüğü çok açıktır. Bu konuya çalışmanın genelinde değinilmiştir. Genel anlamda Yahudiler kendi kimliklerine yapılan saldırılara karşı isyan edip ve buna bağlı olarak savaşarak karşılık vermişlerdir. Yaşamış oldukları bölge olarak kabul edilen Provincia İudaea'da Roma'nın tahakkümüne karşı farklı zamanlarda üç defa isyan etmişlerdir. Bu isyanlarının her birinin sonunda ise sürgün, göç ya da ölümle sonuçlanan bir süreç yaşamışlardır. Bu sürecin ise antik ve görsel sanatlara nasıl yansıdığına değinilmiştir.
MÖ 4. ve 3. binde Anadolu'da yüksek ayaklı çanakların ortaya çıkışı, gelişimi ve işlev analizi

Geç Kalkolitik Çağda ortaya çıkıp Erken Tunç Çağı boyunca görülen yüksek ayaklı çanaklar, Anadolu, Mezopotamya ve Balkanlar'a değin uzanan bir yayılım göstermektedir. Anadolu'nun Güneydoğu ve Doğu Anadolu Bölgesi ile Kuzey Mezopotamya'da yoğun bir biçimde görülen yüksek ayaklı çanaklar Orta Anadolu ve Batı Anadolu'nun Erken Tunç Çağı yerleşimleriyle mezarlık alanlarında karşımıza çıkmaktadır. Bunun yanı sıra Geç Kalkolitik Dönem sonlarında Balkanlar ve Ege Adalarında Kukuteni ve Petresti kültürüne ait yüksek ayaklı çanakların varlığı söz konusudur. Bu çalışmanın amacı, MÖ 4 ve 3. Binde Anadolu'da Yüksek Ayaklı Çanakların ne tür yapılardan ele geçirildiğini ve hangi amaçla üretildiğini tartışmaktır. Çanakların buluntu durumları, bağlamları ve yayılım alanları belirlenerek biçimsel özellikleri üzerinden değerlendirmeler yapılmıştır. Kültür bölgelerine göre gelişim ve değişimleri incelenen kapların evrimsel süreci kronolojik olarak açıklanmıştır. Kapların üretim ve kullanım amaçları araştırılarak işlevleri belirlenmiştir. Bu çalışmalarla yüksek ayaklı çanakları buluntu durumlarına göre değerlendirdiğimizde sunum amaçlı kullanıldıkları, yoğun bulundukları alanların niteliğine dayanılarak söylenebilmektedir. Arkeolojik tasvirli eserler mühür, mobilya kakması, duvar boyası, kabartma, v. b. üzerinde betimlenen sunaklara olan benzerliği de bu kapların ritüellerde kullanılmış olabileceği varsayımını güçlendirmiştir. Bu kap biçiminin yayılım alanı, sosyokültürel bir bölgenin varlığına işaret etmektedir.
Antik Yunan'da mezar işaretlenmesi

Bu çalışmada Protogeometrik, Geometrik, Arkaik, Klasik ve Hellenistik dönemler boyunca Antik Yunan'da kullanılan mezar işaretleme yöntemleri incelenmiştir. Kullanılan mezar tipleri ve mezar işaretleme yöntemleri belirlenerek, tipolojik ayrımları yapılmış, kronolojik sıra ile açıklanarak örneklendirilmiştir. Yapılan araştırmalar sonucunda ölü gömme gelenekleri konusunu kapsayan ve bu konu içerisinde alt başlıklar halinde yapılan çalışmalardan yararlanılarak bir bütün halinde Antik Yunan mezar işaretleme yöntemleri çalışma içerisinde bir araya getirilerek derleme yapılmıştır. Araştırma sırasında, mezar işaretleme yöntemlerinin geçirmiş olduğu ilk başlangıç ve gelişme süreçleri değerlendirilmiştir. Bu süreçler kapsamında yaklaşık olarak MÖ 1100'den başlayıp ve MÖ 30 yılına kadar geçen zaman diliminde Yunan anakarası, adalar ve Batı Anadolu kıyılarında yer alan Yunan kentlerinde yapılan kazı çalışmaları sonucunda elde edilen bilgiler ışığında örneklendirmeler yapılmıştır.
Patara suyolu çalışmalarında ele geçen Helenistik Dönem seramikleri

'Patara Antik Su Yollarının Arkeolojik, Mimari ve Su MühendisliğiAçılarından İncelenmesi' adlı Tübitak projesi kapsamında Kent İçi Suyolu ağını tespit edebilmek amacı ile 2009- 2010 ve 2013 yılında kentte toplam 39 adet sondaj çalışması yapılmıştır. Bu çalışmalar doğrultusunda ele geçen seramik grupları içerisindenHellenistik Dönem seramikleri ayrılarak değerlendirmeye alınmıştır. Ele alınan söz konusu malzemeler Patara ve özellikle batı Lykia'nın Hellenistik Dönem seramikrepertuarını genişleteceği gibi kentin ticari ilişkilerinin anlaşılmasına olanak sağlamış ve kentin sosyo-ekonomik yapısı hakkında da detaylı bilgileri sunmuştur. Sahip olduğu coğrafi konumu sebebiyle Patara, Antik Dönem'de Lykia Bölgesi'nin dışa açılan kapılarından biri konumundadır. Bu nedenle, Su Yolu'nda ele geçen söz konusu buluntular doğrultusunda sağlanan veriler sadece Patara kenti için değil aynı zamandaLykia Bölgesi'nin hem Hellenistik Dönem'deki deniz aşırı ticari ilişkilerini hem de bölgeler arası ilişkileri aydınlatır niteliktedir. Yaptığımız değerlendirmede on farklı seramik grubu ortaya konmuş, M. Ö. 4 yüzyılın sonundan M. S. 1 yüzyıla kadar çeşitliformların var olduğu gözlenmiştir. Değerlendirilen seramik grupları içinde Pataralıçömlekçilerin yerel olarak belirlenen mal gruplarının başında kabartmalı kaseler, unguentariumlar ve Lykion olarak adlandırılan küçük krem kapları yer alır. Bunun yanında bir liman kenti olan Patara'nın, hem Karia ve Pamphylia Bölgeleri'nin kesişme noktasında yer alması, hem de Lykia Bölgesi için deniz aşırı ticaretin sağlandığı bir kapı olması nedeniyle; Bergama, Efes, Perge ve Paphos gibi dönemin önde gelenmerkezlerinden ithal edilen seramiklerin de kentin seramik repertuarı içinde yer aldığı tespit edilmiştir.
Sürmecik Paleolitik açık hava yerleşimi, Levallois teknolojisi

Bu tez çalışması Levallois tekniğin Sürmecik Paleolitik açık hava yerleşimindeki görünümünü incelemeyi amaçlamıştır. Levallois çekirdekler tüm hazırlanmış çekirdekler içerisinde %59 oran ile temsil edilirler. Çoğunlukla merkezcil recurrent yongalama baskın olmakla birlikte diğer Levallois yongalama metotları da kullanılmıştır. Tekrar hazırlanan Levallois çekirdekler gibi bazı özel çekirdeklere de ulaşmak mümkün olmuştur. Tercihli Levallois ürünler çeşitli hazırlık ve çıkarım metotları ile ilişkili olarak endüstri içerisinde bulunurlar (IL 6 ,36). Levallois ürünlerin %35'i çeşitli düzeltiler ile alet haline getirilmiştir (rIL 4 ,13). Aletler arasında en yoğun kategorileri dişlemeliler, kenar kazıyıcılar, çontuklular ve düzeltili Levallois ürünler oluştururlar. Bunların yanı sıra budamalı ve saplı formlar da aletler içerisinde yer alır. Levallois teknik, Sürmecik'te açıkça belirli zıtlıkların vurgulanabileceği ve tek bir davranış modeli olarak nitelendirilemeyecek oranda çeşitlilik sunar. Bu çeşitlilik sonucunda iki ayrı teknolojik yapıdan bahsedilebilir. Bu yapılardan birini makro bir endüstri oluştururken, diğer teknolojik yapı diskoidal yongalama ile ilişkili mikro bir endüstridir. Bu teknolojik yapıda mikrolitizasyon tükenme olgusundan çok davranış biçimi olarak görülmektedir. Levallois yongalamanın esnekliği -seçenek olarak-, ya yongayı ya çekirdeği ya da her ikisinin de bir kombinasyonunu kullanarak ihtiyaçlara yönelik olası bir çözümü temsil etmektedir. Sürmecik Paleolitik açık hava yerleşiminin yontmataş endüstrisi; Anadolu Paleolitik'inde görülen ancak örneklemin az olmasından dolayı anlamlandıramadığımız unsurları yoğun ve bir bütün olarak barındıran, yonga teknolojisinin baskın olduğu lokal gelişmiş bir Mousterien olarak tanımlanabilir.
An archaeometric application to a group of early Ottoman ceramics from İznik

oz IZNIK'DE BULUNAN BİR GRUP ERKEN OSMANLI SERAMİĞİNDE ARKEOMETRİK BİR İNCELEME KIRMIZI, Burcu Yüksek Lisans, Arkeometri Bölümü Tez Danışmanı: Prof. Dr. E. Hale GÖKTÜRK Eylül 2004, 100 sayfa Bu çalışmada, İznik Roma Tiyatrosu'nun 2003 kazı sezonunda bulunan Erken Osmanlı dönemine ait, çoğu Milet-işi olan bir grup seramik parçasının fiziksel, mineralojik ve kimyasal özellikleri incelenmiştir. Seramik parçalan çoğunlukla kobalt-mavisi desenlerle karakterize edilmekte, bazıları bunun yanında siyah, yeşil ve mor desenler de içermektedir. Örnekler, stillerine ve renklerine göre gruplandırıldıktan sonra mineralojik ve kimyasal özelliklerini belirlemek üzere ince kesit, X-ışını toz difraksiyon, enerji dağılımlı X- ışınlan analizörü ile birlikte çalışan tarama elektron mikroskobu ve Fourier Transform Infrared spektrometre analizleri yapılmıştır. Seramik örneklerinin çoğu her iki yüzde de astar ve sır içermektedir. Sır kısmı genellikle bozunma ürünü içermemektedir. Hamur kısımları genellikle kırmızımsı sarı ve kırmızı renkte olup, bu durum kullanılan hammaddede yoğun miktardaki demire işaret etmektedir. Hamurda bulunan taneler başlıca kuvars, feldspat, hornblend, hematit ve biotit mineralleridir. Ayrıca piroksen, epidot, çört, muskovit, klorit minerallerine ve opak minerallere de rastlanmıştır. Kuvars ve mika-şist içeren vimetamorfik kayaç parçalan baskındır. Gözeneklerin bazıları mikritik kalsitle dolguludur. Seramik hamurlan genellikle ince taneli ve düzenli bir görünüm sunmaktadır. Çalışılan seramiklerin yapımında kullanılan kil hammaddesi metamorfik kaynaklı görünmektedir. Bazı istisnalar dışmda düşük seviyede camlaşma gösteren örnekler, eşit dağılımlı olmayan ve muhtemelen 900 C'nin üstüne çıkmayan, düşük derecede pişirme sıcaklığı kullanan, basit bir teknolojiyi işaret etmektedir. incelenen örnekler göze alındığında 14. ve 16. yüzyıllar arasındaki seramik teknolojisinin fazla değişmediği söylenebilir.
General Characteristics and Internal Structure of Kurgans in Afanasievo Culture

Bu araştırmada Afanasyevo Kültürü'ndeki kurganların iç yapısı ve genel özellikleri üzerinde durulmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda Rus ve birçok yabancı kaynaktan yararlanılarak, bu kültüre ait olan, olabilecek anıtlar ve bulundukları coğrafyalara değinilip, içerisinde bulunan materyaller incelenmiştir. Materyallerin özellikleri incelendiğinde, hangi kültür veya kültürler ile akrabalık ya da yakınlık gösterdiği, insanlık tarihine kattıkları, kronoloji ve köken sorununa değinilmiştir. Kronolojik sorun, geleneksel yöntem olan LSC ve modern yöntem olan AMS teknikleri ile karşılaştırılarak giderilmeye çalışılmış; köken sorunu ise, anıtların içerisinde bulunan insan kemiklerinden son yıllarda elde edilen genomlar vasıtası ve kültürel devamlılık-benzerlikler ile bir netlik kazandırılmaya çalışılmıştır. Afanasyevo Kültürü, Avrasya'nın doğusu ile batısı arasındaki bir nevi köprü görevini gören, insanlık tarihi için oldukça önemli bir kültür olup, Güney Sibirya'da; sığır yetiştiriciliği ve metalurji gibi üretici ekonominin ana unsurlarının ilk defa gözlemlendiği ve kurgan gibi bir gelişmiş yapının inşasının ve kutsal alan oluşumlarının ilk kez tanımlandığı kültür olması bakımından önemli bir olgudur. Kronolojik olarak daha sonra oluşan kültürlerin, Afanasyevo Kültürü'nden etkilenmesi ve Doğu Avrupa'da benzer kronolojilerde bulunan Yamnaya Kültürü ve daha eski kültürler ile akrabalık özellikleri ve analojiler barındırması açısından mihenk taşı olarak tanımlanabilir. Bu tezde, birçok bilim insanın aksine Afanasyevo Kültürü'nün bir Hint-Avrupa kökenli kültürden ziyade Türk kökenli olduğu teorisi ortaya konulmaya çalışılacaktır.
Junius Bassus Lahdi'nin geç antik ve erken dönem Hrisriyan sanatındaki yeri ve önemi

Hıristiyan lahitleri 4. yüzyılın ortalarına doğru erken 4. yüzyılda baskın olan dışavurumcu ve optik efektleri amaçlayan sitil forumlarına karşı kontrast oluşturan bazı stil eğilimlerin etkisi altına girer. Hıristiyan sanatın antik mirasla bağlılığını açığa vuran ve erken dönem hıristiyan lahit sanatının 'klasik evresi' olarak nitelendirilen bu dönem geç Roma plastiğini en önemli temsilcisi Junius Bassus Lahdi'dir. 16. yüzyılda Aziz Petrus'un mezarı yakınındaki eski San Pietro Bazilikası'nın yürüme zemininin altında bulunan ve - yazıta göre - 359 yılında ölen Roma valisi Junius Bassus için hazırlanan bu lahit üzerinde süslü mimari çerçeve sisteminin içinde kendi nişini elde eder. Junius Bassus Lahdi'nin mimari şeması 3. yüzyılın Roma, özellikle de Anadolu pagan lahitlerini örnek alır. 10 Intercolumnium sahnesindeki toplam 30 figür, 6 bilgi sahnesi, 4 köşe sahnesi (sol yan tarafta 2 pano, sağlayan tarafta 2 pano), 2 köşe maskesi (1 tanesi kırık), 2 kapak kabartması, 2 yazıt ve bazı bitkisel detaylar izleyicide olağanüstü bir etki uyandırmaktadır. Çok sayıda sahneye yer verilmesine rağmen, lahit kesin bir görsel bütünlük sunmaktadır. Junius Bassus lahdi,-Arles'de bulunan bir örnekle birlikte - iki bölgeli - sütunlu lahit tipinin bilinen tek örneğidir. Yaklaşık 340- 370 arasında etkisini hissettiren ve literatürde 'Güzel stil' olarak ifade edilen sanat anlayışının en önemli temsilcilerinden biri olarak kabul edilen bu lahit, kısmen Konstantinopolis sanatının tipik bir özelliği olan neoklasisizmin izlerini taşısa da figür ve elbise stili daha çok Roma stil eğilimlerinin etkisi altındadır.
Zaugma sigillataları

Bu çalışmada, öncelikle Zeugma ve tarihi hakkında bir ön bilgi verdim. Daha sonra eski literatürde 'Pergamen, Samian ve Çandarlı tipleri' de olarak bilinen Doğu Sigillataları hakkında kısa bir araştırmadan sonra; Zeugma sigillatalarının büyük çoğunluğu bu gruba ait olduğu için D. S. A'ları etraflıca tanıtıp, formlarını tarif ettim. Zeugma kazılarında bulunan D. S. A'lar K. Kenyon'un Samarla'da yaptığı şekilde sınıflandırılmıştır. Çalışmanın üçüncü kısmında Zeugma Sigillataları hakkında ön bilgi verdim: Bu parçaların çoğu Seleukia yakasında yapılan kazılarda, daha küçük bir grup Apameia'dan ve birkaçı da yüzeyden bulunmuştur. Bu çalışmada kullanılan tüm malzeme 1996 yılında toplanmıştır. Kapların iki değişik renk ve tipte astar ve hamurlan vardır. Bunlar üzerindeki süsleme rulet ve kalıplama yöntemi ile yapılmıştır. Ayrıca bazı parçalar üzerinde 'XAPIC' damgasını da görmek mümkündür. Son olarak bu parçaları katalogladık. Burada on dokuz form tespit edildi, bunlar: Form 1 ,2,3,4, 5, 7, 10, 12,13,14,16,17,20,22,23,24,25, 26 ve 27'dir. Bunların yanı sıra D. S. A'ya ait olmayan dokuz parçada ayrıca incelenip kataloga alındı. Sonuç olarak; ilk defa M. Ö. ikinci yüzyılın ikinci yarısından itibaren üretilmeye başlayan D. S. grubundan D. S. A'ların form 1, 16, 20.. vb. gibi en erken formları ve form 12, 23, 24 gibi geç dönem kapları Zeugma da bol miktarda bulunmuştur. Burada gördüğümüz gibi Zeugma' da, erken ve geç formlar Helenistik dönemden Roma dönemine kadar devam etmiştir ve bu kapların hamur ve astar özelliklerim incelediğimiz zaman çoğunun tek bir atölyede üretildiğini söyleyebiliriz. Ancak bu atölyenin Zeugma'da olduğunu söylemek için yeterli delilimiz yoktur.
Körtik Tepe 2014-2016 kazılarında ele geçen bir grup sürtme taş alet

Ilısu Barajı ve HES Projesi kapsamında Körtik Tepe'de 2000- 2018 yılları arasında yürütülen kazı çalışmaları ortaya çıkarılan sürtme taş eserlerin 2014- 2016 yıllarına ait bir grup örneğin incelenmesi ve bu eserlerin kullanım amaçları hakkında, kaynaklar ışığında yeni bilgiler elde edilebilmektedir. Yaklaşık 12.000 yıllık tarihe sahip olan Körtik Tepe'de ortaya çıkarılan sürtme taş alet grubu üzerinde yapılacak, çalışmalarla Akeramik Neolitik Dönem'e ait yeni bilgiler sunulacaktır. İlk yerleşmelerden birisi olan Körtik Tepe, Neolitik Dönem yerleşim karakterini ve gelişimini algılama, sosyo-ekonomik dokusunu tanımlama işlenmemiş malzemede kavranan çevresel ilişkilerini sorgulama üzerine yoğunlaştırılan kazılarda elde edilen buluntular, genel itibariyle Anadolu'nun, özelde ise Güneydoğu Anadolu'nun Akeramik Neolitik Dönem'in tarihine yeni ışık kaynağı oluşturmaktadır. Avcı toplayıcı yaşam biçiminden yerleşik yaşam biçimine geçişle besin ekonomisinde meydana gelen değişimler, günlük yaşamda kullanılan araç gereçlerin değişimini de beraberinde getirmiştir. Bu değişim insanların gelişmişlik düzeyine ulaştığını, yaşam standartlarının arttığını göstermektedir. Paleolitik Dönem'de üretilen yontmataş aletlerinin yerini Körtik Tepe'de de bulunan daha nitelikli sürtme taş tekniğiyle yapılmış taş aletler almıştır.