turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kyzikos'da 'metroon' olarak tanımlanan yapı: 'mimarisi, bezemeleri ve plastik eserleri'

Anadolu'nun Marmara Denizi içine uzantısı durumundaki Kapıdağı Yarımadası'nın önemli antik kenti Kyzikos'da bulunan ve daha çok Roma kalıntıları olan eserlerden bazı yapı kalıntıları günümüze kadar gelmiştir. 1988 yılından bu yana Prof. Dr. Abdullah YAYLALI başkanlığında yürütülen kazılar yeniden kente bir canlılık kazandırmış ve başta Hadrian Tapınağı olmak üzere, kentteki birçok kalıntı tanımlanmaya ve bunların kimlikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Bunlar arasında, bazı yayınlarda 'Metroon' olarak tanımlanan yerin önemli bir mimari kalıntıya ait olduğunu ortaya koyan özellikle değişen boyutlardaki frizlere ait çeşitli kabartma parçaları, mimari bezekler ve yontu parçaları, buranın metroon olduğu yöndeki düşüncelerimizi güçlendirdi. Ele geçen Attis'li bazı sütunlar ve bunların kullanım yerleri değerlendirildiğinde, söz konusu bu alan içinde çevresi Attis'li sütunlarla çevrili bir Kybele tapınağı olabileceği akla gelmektedir. 'Tanrılar Anası' olarak tapınım görmüş adına festivaller düzenlenen bir tanrıçaya ait bir tane ve sıradan bir tapınak olması düşünülemez. Genel anlamda 'Kutsal 'Alan' olarak tanımladığımız bu kalıntılar içindeki malzemeler kendi içinde konu ve stil açısından bütünlük gösteren çeşitli buluntu kümelerinden oluşmaktadır. Söz konusu yerin neresi olduğunda kesin belirtiler olmamakla beraber, Kyzikos kaynaklı bazı Attis'li sütunların buluntu yeri olarak gösterilen kalıntılarda yaptığımız araştırmalar burasının Kybele kültünü de İçinde barındıran kutsal bir alan olduğunu göstermiştir.
Yeni araştırmalarla Yazılıkaya/Midas vadisi seramiklerinin değerlendirilmesi

Eskişehir, Afyonkarahisar ve Kütahya İlleri arasında kalan bölge, Dağlık Phrygia olarak adlandırılmaktadır. Bu bölgenin güneyinde ve güneydoğusunda, derin vadiler bulunmaktadır. Bu vadiler yerleşime uygunluğu nedeni ile farklı dönemlerde yerleşim görmüştür. Vadilerden Yazılıkaya/Midas Vadisi, Eskişehir İli'nin yaklaşık olarak 70 km güneyinde, Han ve Seyitgazi İlçeleri sınırlarında yer alır. Vadi, tarıma elverişli toprakları, iklimi ve İç Anadolu'yu batıya bağlan yollar üzerinde olması nedeniyle, Paleolitik Dönem'den Osmanlı Dönemi'ne kadar kesintisiz olarak pek çok maddi kültür unsurunu barındırır. 2017 yılından itibaren Yazılıkaya/Midas Vadisi'nde yeni araştırmalar yapılmaktadır. Bu araştırmalarda, tarihlendirmede son derece önemli olan seramik parçaları bulunmuştur. Bu tez çalışmasında vadide başta Yazılıkaya/Midas Kale olmak üzere, Kocabaş Kale, Pişmiş Kale, Gökgöz Kale, Akpara Kale, Hamamkaya Mezarı Mevkii, Deveboynu Kale ve Doğanlı Kale'de 2017- 2018 yıllarında gerçekleştirilen yüzey araştırmalarında bulunan seramik parçaları, dönem ayırt edilmeksizin değerlendirilmiştir. Buluntu yerlerindeki seramik kap formları kendi içinde tipolojik ayrımlar yapılarak sınıflandırılmıştır. Seramiklerin teknik özellikleri ve kullanım amaçlarına dair değerlendirmeler, analojiler yardımıyla yapılmıştır. Bu çalışma sonucunda, Yazılıkaya/Midas Vadisi'ndeki seramik repertuvarı ortaya konmaya çalışılmıştır.
Alexandrıa Troas'ın sütunları

Bu belgesel projesinde Antik Yunan Kenti Alexandria Troas'ın ve ihraç edilmek için hazırlanan fakat ihraç edilemeyen, günümüze bozulmadan ulaşmış uzunlukları 11 metreyi bulan 2000 yıllık yekpare dev granit sütunların tanıtılması amaçlanmıştır. Troas graniti Roma İmparatorluğu döneminde 'Troas Mermeri' olarak isimlendirilmiştir. Bölgedeki ocakların en yaygın kullanımı Roma İmparatorluğu zamanında olmuştur. Bu ocaklarda üretilen yekpare granit sütunlar Vatikan'dan Palmira'ya kadar 350 den fazla kente antik limandan ihraç edilmiştir. Alexandria Troas'ın içinde bulunduğu Çığrı Dağı çevresinden antik limana kadar ocaklar içerisinde, tarlalarda, yollarda ve denizin içinde terk edilmiş granit sütunlar bulunmaktadır. Bu sütunların Roma İmparatorluğu'nun ekonomik çöküşünden sonra azalan talep yüzünden bırakıldığı düşünülmektedir. İncil'de Aziz Paulus'un Hıristiyanlığı Anadolu ve Yunanistan'da tanıtması için ikinci ve üçüncü misyonerlik sırasında antik kenti ziyaret ettiği anlatılır. Bu da yabancı turistlerin ilgisini çekmektedir.
Metropolis'te konut mimarisi

Bu çalışmada, Metropolis antik kentinde yer alan konutların incelenmesinden önce, konutun kökeni üzerinde durularak, Batı Anadolu, Yunanistan ve Roma'daki gelişimi izlenmiştir. Böylece konut biçimleri, plan ve fotoğraflarla desteklenerek gözler önüne serilmeye çalışılmıştır. Konutun yapımında iklim, ihtiyaç, coğrafya gibi unsurlar göz önünde bulundurularak konuya derinlik katılmaya çalışılmıştır. Metropolis Antik Kenti'nde geçen on yıl içinde yapılan kazılar, şehrin kamu yapılarını ortaya çıkarmaya yönelik çalışmaları içermektedir. 2002 ve 2003 kazı sezonlarında Orta Kent'te, kentin sivil mimarisine yönelik izlere rastlanılmıştır. Bu çalışmalarda dükkanlar, A-S yapı adasında yer alan Tüccar Evi ve A-7 yapı adasında, bir konuta ait olabilecek birkaç mekan gün ışığına çıkarılmıştır. Orta Kent'te, Hamam-Gymnasium Kompleksi'nin doğusunda, A-5 yapı adasında yer alan Tüccar Evi ortaya koyduğu özgün planıyla kentin konut kültürüne ışık tutmaktadır. Metropolis'te tamamıyla ortaya çıkarılan ilk konut olan bu ev Batı Anadolu'daki bugüne kadar bulunmuş diğer konut planlarıyla benzerlik göstermemektedir. Bunun yanında Tüccar Evi'nin Roma konut mimarisinden etkilendiği de açıktır. Atrium tetrastylum tipinde bir iç avlunun etrafında 'L' şeklinde sıralanan odalardan oluşan bu evin planı, bilhassa Pompeii'de bulunan Sallust'un Evi ve Cerrah'ın Evi'yle büyük benzerlikler ortaya koymaktadır. Evin yer aldığı A-5 yapı adasında, en erken yerleşimin Hellenistik Dönem'e uzandığını ele geçen küçük buluntularla birlikte mimari de ortaya koymuştur. Roma İmparatorluk Dönemi'ne ait olan Tüccar Evi'nin yapımı, M. S. 50/75 yıllarına, evin son kullanım evresi ise en geç M. S. 3. yüzylın ikinci yarısına tarihlendirilmiştir. vıHamam-Gymnasium Kompleksi'nin doğusunda, A-5'in kuzeyinde yer alan A-7 yapı adasında da A-5'deki gibi Hellenistik ve Roma Dönemi yerleşiminin varlığı, arkeolojik kanıtlarla ortaya konulmuştur. Ancak A-7'deki mimari tam olarak ortaya çıkarılamamış, bu nedenle plana yönelik kesin saptamalar da yapılamamıştır. Şimdilik bu yapı adasında ortaya çıkarılan mekanların konut kullanımına hizmet edebileceği düşünülmektedir. Son olarak, Tiyatro kompleksi içinde yer alan Resepsiyon Salonu ve ona bağlı mekanlar ele alınarak, bunların kent içindeki yeri ve fonksiyonuna değinilmiştir. Ancak bu yapı kompleksini bağlı diğer mekanlar gün ışığına çıkarılmadığı için, plan hakkında yeterince bilgi edinme şansı bulunmamaktadır.
Hellenistik ve Roma Dönemi'nde Metropolis'in ekonomisi

İonia Bölgesi'nde bulunan Metropolis antik kenti gerek stratejik konumu, gerek sahip olduğu doğal özellikleri ile ekonomik hayatın inişleri ve çıkışlarıyla yaşandığı bir merkez olmuştur. Bu çalışma kapsamında ilk olarak Antik Çağ ekonomisinin Hellenistik ve Roma Dönemi hakkında genel bilgiler verilmiştir. Çalışmanın asıl amacı olan Metropolis'in ekonomik hayatına yönelik değerlendirmeler çalışmanın bir diğer bölümünü oluşturmuştur. Buna göre ilk olarak kentin tarihçesi hakkında bilgiler verilmiştir. Metropolis'de ele geçen ve kentin ticari hayatına ilişkin buluntular yoluyla değerlendirilmeler yapılmıştır. Buluntular arasında dikkat çekici olarak hamamda bulunan Apollonios şeref yazıtı ile Metropolisli yurttaşların isimlerinin ve bağışlarının yer aldığı diğer yazıtlar ile birlikte kentte ele geçen sikkeler sayılabilir. Kazılarda bulunan ağırlıklar ve ölçü taşı ile hamam'da bulunan define kentin ekonomisi açısından ayrıca önemlidir. Komşu kentlerle ilişkilere de son bölümde değinilmiştir. Sonuç olarak Hellenistik Dönem'de refah düzeyi yüksek bir kent olan Metropolis'in bu istikrarının Roma Dönemi'nde de devam ettiği görülür. Kentin Ephesos-Smyrna bağlantı yolunun ortasında olması ekonomik yönden gelişimini sağlamıştır. Buluntuların ışığında kentte canlı bir ekonomik hayatın varlığına dair önemli sonuçlara ulaşılmıştır.
Ege Bölgesi körüklü çizme üretimi ve koruma önerileri

Tarihi ve kültürel varlıklar, bünyesinde barındırmış olduğu sanatsal ve estetik değerler açısından oldukça önemli role sahiptir. Kültürel değerler gelenek, görenek ve yaşam tarzları ile toplum içerisinde varlığını sürdürmektedir. İnsanlar bir takım gereksinimlerini karşılamak için doğada bulunan malzemeleri kullanmıştır. Örtünme, barınma ve korunma için çeşitli malzemelere işlevsel özellikler kazandırmıştır. Bu nedenle ihtiyaç ve gereksinimler, insanları zorunlu olarak üretime yönlendirmiştir. Geçmişten günümüze ulaşabilen bir takım kültürel değerler uğraş alanından çıkarak meslek halini almıştır. Meslek halini alamayan ve geliştirilip aktarılamayan kültürel değerler, zamanla kullanımı azalarak kaybolmuştur. Kaybolmaya yüz tutmuş geleneksel meslekler arasında bulunan körüklü çizme üretimi tarihin, sosyal hayatın ve kültürel unsurların izlerini üzerinde barındırdığı için oldukça önem arz eden bir konudur. Bu çalışmada, Ege Bölgesinde bulunan ve gün geçtikçe sayıları azalan geleneksel körüklü çizme üretimi yapan ustaların belgelenip bilimsel bir veri haline getirilerek gelecek kuşaklara aktarılması amaçlanmıştır. Bu bilgiler ışığında tez çalışması üç ana bölümden oluşmaktadır. 'Kültür, Kültürel Miras ve Ege Bölgesi Kültürel Değerleri' adı verilen birinci bölümde; kültür ve kültürel mirasın kuramsal tanımı yapılmıştır. Buna ek olarak körüklü çizme ile bağlantılı olan Ege Bölgesindeki kültürel değerlere örnek verilmiştir. 'Körüklü Çizme ve Üretimi' adı verilen ikinci bölümde; körüklü çizmenin tanımı, tarihsel gelişimi, üretim teknikleri ve Ege Bölgesinde bulunan körüklü çizme ustalarına değinilmiştir. 'Koruma Anlayışı ve Körüklü Çizme Üretimini Koruma' adı verilen üçüncü bölümde; koruma anlayışı hakkında bilgilere yer verilmiştir. Ayrıca körüklü çizmenin sürdürebilirliği için koruma önerileri sunulmuştur. Sonuç bölümünde ise alan araştırması ve literatür taraması sonucunda elde edilen veriler karşılıklı mukayese edilerek değerlendirilmesi yapılmıştır.
Milas'ın güneyindeki yerleşimler

Anadolu yarımadasının güneybatısında bulunan; kuzeyde Büyük Menderes ırmağı, batıda Ege denizi ve güneyde Dalaman çayı ile çevrili bölgeye antik dönemde Karia denilmekteydi. Bu tezde, söz konusu dönemde Karia'nm en önemli kentlerinden biri olan Milas ile onun güneyinde bulunan yerleşimler incelenmektedir. Milas ve çevresi çok önemli antik yerleşim alanları içermesine rağmen Karia tarihinin en az bilinen bölümlerinden biri olarak kalmıştır. Birçok yerleşim, ulaşım imkanlarının yetersizliği nedeniyle gerektiği gibi incelenememiştir. Bu tez çalışması sırasındaki hedef noktalar, özellikle ulaşım zorluğu nedeniyle fazla incelenmemiş merkezler dikkate alınarak belirlenmiştir. Ancak bu tezin amacı sadece yüzey araştırmalarım ortaya koymak değildir. Örneğin, yaşam tarzının en büyük belirleyicisi olan coğrafyanın bölge ekonomisine verdiği şekil ve bu yönlendirmenin eseri olan zeytinyağı endüstrisine ilişkin buluntular da ayrıca incelenmiştir. Gene ele geçen kalıntılarla, bölgenin sadece komşu ülkelerle değil adalar ve deniz aşın ülkelerle kurmuş olduğu ticari bağlar da kısaca ele alınmıştır. Tez bu anlayış içinde ele alınırken bizzat görülmüş tüm alanların fotoğraftan, planlan, işlik çizimleri ve konu ile ilgili diğer dokümanlar tezi destekleyici unsurlur olarak kullanılmıştır.
Hayaz Höyük İlk Tunç çağı keramiklerinin değerlendirilmesi

İnsanlık tarihi kadar eski bir geçmişşe sahip olan Güneydoğu Anadolu Bölgesi; Mezopotamya kültür uygarlığına ait bir yerleşim bölgesi olmuştur. Bölge Orta Fırat ve Dicle bölümü olarak iki coğrafi bölüme ayrılmış. Bölge akarsularını oluşturan Fırat ve Dicle Nehri sosyo-kültürel ve stratejik açıdan bölgeye önem kazandırmış olması açısından çeşitli uygarlıklara ev sahipliği yapmıştır. Bölgede yapılan çalışma sayısı günümüzde artış göstermeye başlamıştır. Bunun nedeni ise Atatürk Barajı inşa faaliyetleri sebebiyle arkeolojik kurtarma kazılarının yapılmasıdır. Kazılar yapılmadan önce Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin Mezopotamya'ya nazaran daha geri bir medeni ve kültürel seviyede olduğu düşünülmekteydi. Ancak Kurtarma Kazıları başlar başlamaz Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin de en az Mezopotamya kadar köklü bir tarih ve ciddi bir arkeolojik geçmişşe sahip olduğu görüldü. Bu bağlamda kazılan yerlerden birisi de Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde bulunan Adıyaman'a bağlı Samsat İlçesi'nde olan Hayaz Höyük'tür. Höyüğe ilişkin ilk incelemeler, Ortadoğu Teknik Üniversitesi'nin bilimsel başkanlığında yapılan Aşağı Fırat Araştırmaları isimli projeye ilişkindir. Bu proje bağlamında tespit edilen höyükte; daha sonra İstanbul'da bulunan Hollanda Arkeoloji Enstitüsü adına Prof. Dr. J. Jacob ROODENBERG tarafından 1979 ve 1982 tarihleri arasında kazı yapılmıştır. Çalışmamıza konu olan keramikler 1979 yılında yapılan deneme kazısı ardından 1980 yılında yapılan ilk kazı buluntularıdır.
Troas bölgesi ölü gömme gelenekleri

Troas Bölgesi Ölü Gömme Gelenekleri Başlıklı bu çalışmada, Bölgede bugüne kadar gerek bilimsel, gerekse kaçak kazılar sonucu ortaya çıkarılmış olan mezarlar ve mezar mimarileri ile bu mezarlara ait buluntular ele alınmıştır. Çalışma Tunç Çağları başlarından Roma Çağı sonlarına kadar olan bir dönemi kapsamaktadır. İlk bölümde Troas Bölgesinin tarihi coğrafyası ve Ölü Gömme Gelenekleriyle ilgili genel bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde ise, asıl konuya geçilerek kronolojik olarak erken dönemden geç dönemlere doğru mezar ve mezarlıklar ölü gömme gelenekleri açısından ele alınarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde, çalışmanın sonucunda ortaya çıkan veriler değerlendirilmiştir. Sonuç olarak Troas Bölgesi Ölü Gömme Geleneklerinin şekillenmesinde çağdaş kültürlerin ve yakın coğrafyalardaki kültürlerin ölü gömme geleneklerinin hemen hemen aynısının Troas Bölgesinde de uygulandığı sonucuna varılmıştır.
Gendered lifeways in Central Anatolia in the Neolithic and the Early Chalcolithic Periods (8500 - 5000 BC)

Cinsiyet herkesin kimliğinin önemli bir parçasını oluşturur. Bu çalışmanın amacı İç Anadolu Bölgesi'nde Neolitik dönemin başından Erken Kalkolitik dönemin sonuna kadar toplumsal cinsiyet rollerinin nasıl değiştiğini incelemektir. Bu bölgedeki kimi yerleşim yerlerinde cinsiyet konusu ele alınmışsa da, bu çalışmalar yerleşim yeri odaklı yorumların ötesine geçmemiştir. Bu tez çalışması konuya daha geniş bir perspektiften bakarak İç Anadolu'da birkaç bin yıl gibi uzun bir zaman dilimi boyunca yaşanan değişiklikleri inceler. Bu da, toplumsal cinsiyet konusuna yeni yorumlar ve bakış açıları ile eğilmemizi sağlar. Araştırma iki farklı alandan verileri bir araya getirir. Bir yandan ölü gömme şekilleri, iskelet analizleri ve mezar hediyeleri de dahil ölü gömme adetleri incelenirken, bir yandan da figürinler, duvar resimleri ile kabartma desenli vazolar gibi görsel araçlar üzerindeki insan betimlemeleri ele alınmaktadır. Ölü gömme adetleri incelenen kişinin nasıl yaşadığını, beslenme şekillerini, sıklıkla tekrarladıkları hareketleri, hangi hastalıklara yakalandıklarını ve toplum tarafından nasıl görüldüklerini açığa çıkarır. İnsan betimlemeleri ise, belli başlı cinsiyetlerin bu betimlemeleri yapan kişilere göre nasıl stereotipleştirildiği ile ilgili ipuçları verir. Araştırmanın sonuçlarına göre erken dönemlerde cinsiyet açısından 'eşitlik' göze çarparken kadın mezarları ve betimlemeleri Neolitik dönemin sonlarına doğru giderek öne çıkmaya başlar. M. Ö. 6500'den itibaren görülmeye başlayan bu artış Erken Kalkolitik dönemde de artarak devam eder.
Batı Dağlık Kilikya kentleri: Kent tipolojisi ve stratejik konumları üzerine bir çalışma

Bu çalışmada antik dönemde Batı Dağlık Kilikya olarak tanımlanan bölgede yer alan kentler incelenmiş, bölgenin topografyasından yola çıkarak kent tipolojileri ele alınmış ve bahsi geçen kentler için topoğrafyanın sağladığı stratejik üstünlük değerlendirilmiştir. Yeterince çalışılmamış olan Batı Dağlık Kilikya bölgesi için yapılan bu inceleme çalışması, bölgedeki kentleri tek tek ele almış ve antik çağ dünyasını daha iyi anlamamız için en temel iki konu üzerinde odaklanmıştır. Antik dönemde kentleri kurarken ardındaki nedenler arasında stratejik, ekonomik, politik ve kendilerini savunabilme unsurlar bulunmaktaydı. Özellikle M. Ö.2. yy'da Batı Kilikya'da da bu oldukça gerekli idi ve öncelikle yerleşim alanları seçilirken bu koşul sağlanmalıydı. Çünkü Akdeniz dünyasındaki korsanlık faaliyetleri insan hayatını çok olumsuz etkilemekteydi. Kentlerin limanları ya da koyları korsanlar tarafından ele geçirilmediği sürece kente büyük yarar sağlıyordu. Kentler korsanlar tarafından ele geçirildiğinde ise korsanlar için avantaj sağlıyordu. Bundandır ki bu kentler stratejik bir şekilde yüksekçe alanlara kurulmak zorunda kalmışlardır. Kentler tipolojik olarak sınıflandırıldığında, bu sınıflamaya bölgenin morfolojisinin oldukça belirgin şekilde etki ettiği görülmüştür. Bu çalışmada bölgenin kent tipleri belirlenmiş ve dönemin Akdeniz havzası için stratejik önemi vurgulanmıştır.
İlkçağ'da Hatay

Antakya Habib-i Neccar eteklerinde kurulmuş bir Hellenistik dönem kentidir. İstanbul surlarından sonra, ülkemizdeki en uzun surlar Antakye'da olup Hellenistik, Roma ve Bizans devirlerine aittir. Antakya, Roma Ve İskenderiye'den sonra Akdeniz dünyasının en büyük kenti olmuştur. Şehrin kurulusu hakkında Libianus ve Malalat farklı görüşler ileri sürmüşlerdir. Antakya'nın kozmopolitik halkı dini ve siyasi ayrımlar yüzünden çeşitli kanlı olaylara sahne olmuştur, iki büyük yangın ve altı deprem şehri sekiz defa felaketlere sürüklemiştir. Hatay'da Reyhanlı- Kumlu - Kırıkhan üçgeni tarih öncesini aydınlatan bölgelerdir. 180 höyük tepsip edilmiştir. Hatay'da ilk bilimsel arkeolojik kazılar 1932- 1938 arasında Chicago Üniversitesi yapılmıştır. Amik ovası höyüklerinde İ. Ö. 8000 yıllarına ait yerleşme izleri tespit edilmiştir. Tel Atchana, Teli Tainat ve Cüdeyde paleolitik dönemin önemli kalmtılanndandrr. 1938'de Teli Dehep, Teli Kurdu da yapılan kazılarda prebistorik devirlere ait 10 evre çıkarılmıştır. 1936'da British Museum adına Sir Leonard Woolley samandağın Almine kentinde kazılar yapmıştır. 1930'larda Amerikalılarca yapılan kazılarda tabanlar mozaik döşemeli villalar bulunmuştur. Mozaikler bu alanda dünyanın ikinci müzesi sayılan Hatay Arkeoloji Müzesi ile Paris ve ABD'deki çeşidi müzelerde sergilenmektedir. 1996'da Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi ile Antakya Arkeoloji müzesi işbirliği ile Prof. Dr. Aslıhan YENER başkanlığında Teli Kurdu kazılmıştır. Kazılar devam etmektedir.
Termera nekropolisi seramik buluntuları

'Termera Nekropolisi Seramik Buluntuları' adlı yüksek lisans tez çalışmasında Sub-Myken Döneminden - Erken Demir Çağı Döneminde kadar uzanan önemli bir geçiş sürecine ait verilerin dökümantasyonları tanımlamalarını ve değerlendirmesini içermektedir. Batı Anadolu, Adalar, Yunan Anakarası'nda Geç Tunç Çağı sonu - Erken Demir Çağı başı geçiş sürecini kesintisiz yansıtan kültürel tabakaların yeteri kadar saptanamamış olması ve kültürel unsurlara ait buluntuların oransal azlığı kronolojik ve kültürel bir takım sorunları gündeme getirmiştir. Karia Bölgesi'nin Geç Tunç Çağı ve Erken Demir Çağı, Pilavtepe, Müsgebi, Çömlekçiköy, Hydai yerleşimlerinden gelen verilerle kısmen tanınabilmektedir. MÖ 12. yüzyıl başlarından itibaren, Tunç Çağı'ndan gelen ölü gömme geleneklerinin Termera ve Pedasa yerleşimlerinde kısmen devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu kentlerin mezar buluntularına bağlı olarak Erken Demir Çağı'nda kurulmuş olduğunu söylemek mümkündür. Termera Nekropolü'nde ortaya çıkarılan toplam 70 mezar yapısı incelenmiş, bunların iç yüzeylerinde korunan 161 adet gömü çukurunun varlığı tespit edilmiştir. Mezarlardan ele geçen buluntular MÖ 12. yüzyıldan itibaren Termera Nekropolü'nün kullanımda olduğunu göstermektedir. Yüksek lisans tez çalışması kapsamında incelenen veriler Termera'nın yeterince bilgi sahibi olmadığımız Karia Erken Demir Çağ arkeolojisindeki yeri, ilişkileri ve kültürel etkileri 'bütüncül arkeoloji' araştırma yöntemi ile tartışılarak bunlarla ilgili sonuçlar ortaya konulmuştur.
Laodikeia Antik Kenti tıbbi alet buluntuları ve günümüz tıbbi aletleri ile kıyaslanmaları

Çalışmamızın amacı, Antik dönemin en önemli kentlerinden olan Laodikeia Antik Kenti'nde ele geçen cerrahi aletlerin incelenerek, bunların çeşitliliği de göz önüne alınarak bu kentte bir tıp okulu olduğu fikrine yardımcı olmaktır. Ayrıca antik dönemden günümüze kadar tıp aletlerinin gelişimini incelemek de amaçlanmıştır. Bu amaçla, Laodikeia Antik Kenti'nde yapılan kazılarda 2005- 2010 yılları arasında ele geçen cerrahi aletlerden envanterlik ve etütlük eserler ayrılmış ve çalışmaya dahil edilmiştir. Bu aletler kullanım amaçlarına göre sınıflandırılmış, çeşitli kaynaklardan aletlerin gelişimi ve materyalleri incelenmiş ve son olarak da aletler günümüzdeki benzerleri ile kıyaslanmıştır. Bölgede en fazla ele geçen alet grubu sondalar olarak saptanmıştır. Sondalar hem muayene aleti hem de cerrahi uygulamalar için kullanılmıştır. Penset de sık kullanılan aletlerdendir. Materyal olarak bronz sık kullanılmıştır. Sonuç olarak aletlerin çeşitliliği bölgede bir tıp okulunun varlığını destekler niteliktedir, ancak bir okulun yeri lokalize edilemediği için bu konuda daha fazla veriye ve zamana ihtiyaç olduğu düşünülmüştür. Aletlerin bir kısmı günümüzde hala kullanılırken, bir kısmının ortadan kalktığı görülmüştür. Antik dönemde aletler daha çok cerrahın yardımcısı iken, günümüzde daha çok teknolojinin ön plana çıktığı söylenebilir.
Knidos küçük tiyatro batı duvarı kazılarında ele geçen seramik buluntular

Günümüzde olduğu gibi Antik Çağ toplumlarında da bir yerleşim yerinin veya bir bölgenin ekonomik, kültürel ve sosyal yapısını anlamak açısından o topluluğun üretim faaliyetlerinin bilinmesi büyük önem taşımaktadır. Antik çağ seramikleri, üretildikleri dönemin teknik, ekonomik ve kültürel düzeyinin göstergesi olarak, arkeolojinin önemli bir buluntu grubu içerisinde yer almaktadır. Toplumun her sınıfında, farklı işlevler doğrultusunda kullanılan seramiklerin, sayısal yoğunluğu, hamur-astar kalitesi, tipoloji farklılıkları, dönemin iktisadi ve sosyolojik değişimlerini ortaya koymaktadır. Çalışmamda Knidos Küçük Tiyatro Batı Duvarı 2013 yılı kazısında ele geçen seramik buluntular çalışılmıştır. Klasik-Hellenistik dönem, Roma-Geç Antik döneme ait Knidos üretimli ve ithal seramik buluntular incelenmektedir. Üretim teknikleri ya da imal edildikleri merkeze göre kendilerine özgü nitelikler taşıyan seramik kaplar, bu bağlamda öncelikle dönem, form ve üretim yerlerine göre tasnif edilmişlerdir. Bu alanlardan çıkan seramik kaplarla ilgili yaptığımız çalışmalarda bölgede hem yerel üretimli, hem de ithal seramik üretiminin gerçekleştirildiği anlaşılmıştır. Seramiklerin kil, astar ve form özellikleri belirlenmiş, dönemsel yoğunluğu, bölgesel etkileşimi, kapların kullanımlarına göre ayrılıp incelenmiştir. Ayrıca Knidos yerel üretimi olan kandilleri, amphoraları, kaseleri, Oinophorosları gibi formların olması kültürel açıdan önemli bir yere sahip olduğunu göstermektedir. Bunun yanı sıra Anadolu da Tarsus ve çevresi, Foça, Pergamon, Anadolu dışından Cos, Rodos, Kıbrıs ve Tunus bölgelerinden izler taşıdığı tespit edilmiştir. Knidos Antik Kenti ve dolayısı ile çevresinin çalışma kapsamım içindeki seramikler Klasik Dönem den Geç Antik Döneme kadar Akdeniz ve Ege Bölgesi ile yoğun bir ticari ve kültürel alışveriş içinde olduğu anlaşılmıştır. Bu anlamda Knidos Antik Kenti konumu, tarihi coğrafyası, mimarisinin yanında plastik eserler, heykel, heykeltıraşlıkta olduğu gibi seramik üretiminde de ileri bir seviyede olduğunun kanıtıdır.