turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Enerji politikaları bağlamında kalkınma perspektifinden Türkiye-Kazakistan ekonomik ilişkileri

Bu tez çalışmasında; ilk olarak enerji ve enerji kaynakları kavramları incelenmiştir. Enerji kaynaklarının sınıflandırılması yapıldıktan sonra; dünya enerji üretim ve tüketim eğilimlerine değinilmiştir. Enerji kaynaklarının rezerv/potansiyel, üretim, tüketim ve ithalat bakımından lider ülkeleri tespit edildikten sonra; Türkiye'nin genel enerji durumu ve enerji politikaları incelenmiştir. Hazar bölgesinin enerji rezervleri ve enerji bölgesel sorunlarına değinildikten sonra; Kazakistan'ın dünya enerji sektöründe yeri ve önemi analiz edilmiştir. Kazakistan'da da her ülkede gibi, yurtiçi üretimdeki artışlar, daha fazla enerji kullanımını gerektirmektedir. Bu açıdan, Kazakistan'da enerji tüketimi ve ekonomi büyüme arasındaki ilişkinin ekonometrik modelle analizi yapılmıştır. Türkiye ve Kazakistan ekonomisinin farklı sektörlerde gelişmiş olması ile birlikte Türkiye'nin hızlı nüfus artışı ve kalkınmasıyla enerji tüketiminin hızlı artması fakat yeraltı karbon rezervlerinin yetersiz olması, Kazakistan'ın ise büyük rezervlere ve enerji üretim kapasitesi kendi ihtiyacını katlayan bir yapıya sahip olması sebebiyle iki ülke arasında büyük bir işbirliği potansiyeli oluşmaktadır. Türkiye ile Kazakistan arasındaki ekonomik ilişkilerde enerjinin büyük bir ağırlığı söz konusu olacağı beklenmektedir.
Dünya ticaretinin serbestleşmesi ve dünya hizmet ticaretindeki gelişmeler

II. Dünya savaşından sonra ortaya çıkan dünya ticaretini serbestleştirme eğilimleri günümüzde de hızlı bir biçimde sürmektedir. Dünya ticaretini serbestleştirme, mal ve hizmet ticaretinin önündeki engelleri kaldırarak ticaretin artmasına katkıda bulunmuştur. Uluslararası ticarette salt olarak malların önemi hiç azalmayacaktır, ancak görünen odur ki bu süreçte hizmetlerin önemi de giderek artmaktadır. Özellikle de Gelişen bilgi teknolojileri, mamul malların üretiminde daha büyük oranda hizmet kullanımının yaygınlaşması ve hizmetler sektörü açısından üretim ve tüketimin aynı yerde yapılması zorunluluğunu ortadan kaldıran gelişmelerle birlikte, birçok hizmet kolu ticarete konu olmakta ve her geçen yıl hizmet ticaretinin uluslararası ticaretteki payı artmaktadır. Dünya ticaretinin serbestleşmesiyle birlikte hizmetler sektörü ülkelerin gayrı safi milli hasılası içindeki payı, istihdam yaratma potansiyeli ve tüm ekonomik faaliyetlerin yürütülmesindeki kolaylaştırıcı rolü itibariyle gerek ulusal ekonomilerin gerekse küresel ekonominin işleyişi açısından giderek daha fazla önem kazanmaktadır. Günümüzde hizmet ticaretinin gelişmiş ülkelerin gayri safi milli hasılası içindeki payı %75'e kadar ulaşırken, gelişmekte olan ülkelerde bu oran %50- 65 arasında seyretmektedir. Özellikle son 30-40 yıl içerisinde küreselleşme, çok uluslu şirketlerin gelişimi ve en önemlisi bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelere birlikte hizmetlerin uluslararası ticareti de hızlı bir artış göstermiştir. Bu bağlamda çalışmanın amacı ticaretin serbestleşmesiyle birlikte dünyadaki hizmet ticaretindeki gelişmeler ve Türkiye'nin hizmet ticareti değerlendirilecektir.
Avrupa Birliği bölgesel politikaları kapsamındaki yapısal fonlar ve Türkiye

Avrupa Birliği, barısı korumak, ekonomik ve sosyal ilerlemeyi pekistirmekamacıyla bir araya gelmis 25 üye ülkeden olusmaktadır. Avrupa Birliği ekonomik, sosyal ve siyasi birlik olmak ve bu durumu sürdürmek için çalısmaktadır. Ekonomik, sosyal ve siyasi Birlik olmak düsüncesi beraberinde üye ülkeler arasında yogun analizleri gündeme getirmistir. . Bu analizler Avrupa Birliği'nde üye ülkeler ve ülkeler içindeki bölgeler arasında, ciddi bölgesel farklılıkların olduğu sonucunu ortaya çıkarmıstır. Bunun üzerine Avrupa Birliği, üye ülkeler ve üye ülkeler içindeki bölgeler arasındaki farklılıkları gidermek için bölgesel politikalarolusturmustur. Bölgesel politikalar Avrupa Birliği bütçesi tarafından finanse edilmektedir. Bölgesel politikaların gerçeklestirilmesinde kullanılan temel araç ise Yapısal Fonlardır. Önemi her geçen gün artan Yapısal Fonlar, sürekli revize edilmektedirler. Yapısal Fonlar 6 araçtan yararlanmaktadır. Bunlar Avrupa Bölgesel Kalkınma Fonu, Avrupa Sosyal Fonu, Avrupa Tarımsal Yönverme ve Garanti Fonu, Balıkçılık için MaliAraçları, Uyum Fonu ve Topluluk nisiyatifleri'dir. Yapısal Fon kaynaklarından en fazla yararlanan ülkeler en az gelismis olan üye ülkelerdir. Türkiye'de Helsinki Zirvesi sonucu Avrupa Birliği kervanına katılmaya hak kazanmıstır. Bölgesel politika açısından Türkiye'ye bakıldıgında durum pek farklı degildir. Türkiye'de bölgeler arasında dengesizlikler oldukça derindir. Türkiye Avrupa Birliğine üyesiolduğu taktirde, Yapısal Fon kaynaklarındanciddi anlamda yararlanacagı açıktır.
Finansal krizlerin tespiti için erken uyarı sistemleri ve bir model önerisi

Küreselleşme ile birlikte ekonomilerin hızla büyümesi, ülkelerin finansal konularda yönetimini zorlaştırmış ve birçok konuda belirsizliğe neden olmuştur. Bu durum, iyi yönetilemeyen ekonomilerde beklenmedik zamanlarda ve iyi yönetilen ekonomilerde ise ülke ekonomilerinde ortaya çıkan zayıflıklardan dolayı çeşitli sorunların oluşmasına neden olmuştur. Bu sorunların başında, finansal faaliyetlerin kontrolünün zorlaşması, borçlanma gereği, yatırımların azalması, kredi ihtiyacı ve borçların ötelenmesi gelmektedir. Bu sorunlar, ülkeler için finansal kriz adı verilen olumsuz bir durumun oluşmasına neden olabilmektedir. Finansal krizlerin önceden tespiti, ülkelerin finansal açıdan tedbir almaları için önemlidir. Ancak krizlerin önceden tespiti, bu tespit sürecine bağlı birçok farklı parametreden dolayı hiçte kolay bir çaba değildir. Bu tez çalışmasında, gelişmekte olan ülkelerdeki finansal krizlerin tespiti için bir bulanık model tabanlı bir erken uyarı sistemi geliştirilecek ve bu sistem Türkiye'nin birkaç finansal durumu için test edilecektir.
Dynamics and variatıon of regional firm formation -case of Turkey -

Bu tez Türkiye'de bölgesel farklılıkları üretimin mekan seçme davranışı üzerinden incelemeyi hedeflemiştir. Yeni firma sayıları ile tanımlanan üretimin mekan seçme davranışının bölgesel dağılımı ve bu dağılımın arkasında yatan sosyo-ekonomik nedenler il bazından incelenmiştir. Yeni coğrafya iktisadının kuramsal altyapısı ve bilgi yayılımı üzerinden çalışan girişimci bazlı büyüme modelleri kullanılmıştır. İlk bulgular firma oluşumunun, üretimin mekan seçme davranışın, Türkiye'nin coğrafyasında eşit olmayan bir şekilde dağıldığını göstermektedir. Bu dağınık yapı panel veri yöntemleri ile incelenmiştir. Tez çalışmasının sonuçları yerel talep, mali derinleşme ve eğitim kalitesinin firmaların mekan seçme davranışını etkilediğini göstermiştir. Buna ek olarak sektörel etkileşimin geçerli olmadığı, üretimin genel olarak aynı sanayi kollarına yakın mekan seçmeyi tercih ettikleri tespit edilmiştir. Son olarak mekansal otokorelasyon ve coğrafyanın rolü analiz edilmiştir. Bulgular Türkiye'de üretimin mekan seçme davranışında şiddetlenen bir mekansal heterojenlik olduğunu; firma oluşumu açısından gelişmiş bölgelerin daha çok geliştiği ve az gelişmişlerin az geliştiği bir yapının oluştuğunu göstermektedir. Bu bulgular coğrafyanın rolünün analiz edilmesi ile pekiştirilmiş ve üretimin piyasa potansiyelinin yüksek olduğu bölgeleri tercih ettiği tespit edilmiştir. Genel olarak tezin sonuçları Türkiye'de yeni firma oluşum sürecinin bölgeler arasında eşit dağılmadığı ve bu yapının Türkiye'deki genel bölgesel farklıklar ile benzer bir yapıya sahip olduğu vurgulamaktadır.
Sermaye hareketleri ve krizler üzerindeki etkileri

İktisat teorisinde uluslararası özel sermaye akımlarının, sermayenin bol olduğu sanayileşmiş ülkelerden sermayenin az olduğu gelişmekte olan ülkelere doğru hareket etmesi sonucunda kalkınmaya büyük bir katkı sağladığı ve sermaye girişi yaşanan ülkelerde konjonktür dalgalanmaları boyunca harcamaların düzleşmesine yardımcı olduğu öne sürülmektedir. Son yıllarda meydana gelen gelişmeler bu standart teorinin her iki etkisinin de gerçekleşmediğini göstermektedir. Ulusal ekonomilerin temel dengesizliklerinden doğan finansman gereğini karşılama işlevini yüklenen sermaye hareketleri, küreselleşme sürecinde bu işlevinden hızla uzaklaşmış, faiz-kur arbitrajına dayanarak en yüksek reel getiriyi elde etme amacını taşıyan spekülatif nitelikli para hareketlerine dönüşmüştür. Ayrıca küreselleşme sürecinde adeta kimlik değiştiren sermaye hareketlerinin hacmi de büyüyerek, ödemeler bilançosunun cari işlemler bölümü ile sermaye hareketleri arasındaki güçlü bağlantının büyük ölçüde gevşemesine hatta kopmasına neden olmuştur. Gelişmekte olan ülkelere yönelik sermaye akımının hacimsel büyümesine paralel olarak, bu ülkelerde, oldukça sık görülen mali krizler meydana gelmiştir. 1980'lerin borç krizinin ardından 1990'h yıllar bu türden fiili ya da potansiyel birçok krize şahit olmuştur. Öyle ki dünya üzerindeki küçüklü büyüklü krizler göz önüne alındığında her 19 ayda bir kriz meydana geldiği anlaşılmaktadır. Meydana gelen bu krizlerin yıllık ortalama maliyetinin 100- 150 milyar dolar civarında olduğu ve eğer bu krizler meydana gelmemiş olsaydı, son çeyrek asır boyunca gelişmekte olan ülkelerin gelirinin %25 daha fazla olacağı tahmin edilmektedir. Bu gelişmeler sermaye hareketlerine yönelik kontrolleri yeniden gündeme getirmiştir. Bu gelişmeler ışığında, bu çalışmada sermaye hareketlerinin gelişimi ayrıntılı bir şekilde incelendikten sonra, ülkelerin makro dengelerine etkileri ve krizler ile ilişkisi ele alınarak son dönemde dünya genelinde gündeme gelen sermaye kontrollerine Tobin Vergisi' kapsamında değinilecektir. IV
Yatırım teşvik uygulamalarının ulusal iktisat politikaları içindeki yeri: TR-41 bebka bölgesi üzerindeki etkinliği

Küreselleşen dünyada girift hale gelmiş ülke ekonomileri uluslararası rekabette öne çıkmak istemektedirler. Bu doğrultuda ekonomik kalkınma ve büyümenin sağlanabilmesi ile sürdürülebilir hale getirilmesi için ekonomiye bir takım devlet müdahaleleri söz konusu olmaktadır. Özellikle ülke için bölgesel dengesizliklerin giderilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu kapsamda yatırım teşvik uygulamaları devletin ekonomiye müdahale aracı olarak kullanılmaktadır. Ekonomik konjonktürde yaşanılan durgunluk dönemlerinde ya da resesyon dönemlerinde devlet, teşvik uygulamaları ile iktisadi hayata sıklıkla müdahale etmektedir. Bununla birlikte, yatırım teşvik uygulamalarının müdahale aracı olarak kullanılması durumunda bir takım maliyetler de doğmaktadır. Haksız rekabete yol açmasından dolayı teşvik mekanizmalarının etkinliği sorgulanmaktadır. Bundan dolayı faydası maliyetinden büyük bir etkin teşvik mekanizmasının oluşturulması her zaman esas olan husustur. Yatırım teşvikleri ile ekonomiye müdahalede özel sektör yatırımlarının arttırılması veya yatırımların geri kalmış bölgelere yönlendirilmesi istenmektedir. Çalışmada, yatırım teşviklerinin tanımı, amacı ve kapsamı ortaya konularak piyasaya etkileri, maliyet ve faydaları karşılaştırılarak etkinliği çerçevesinde analiz edilmektedir. Avrupa Birliği uyum sürecinde ülkemizde teşvik uygulamalarında yer alan destekler ve yükümlülükler incelenmektedir. Dünya Ticaret Örgütü, Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü gibi uluslararası kuruluşlara üye olunması ve bu kuruluşlar karşısındaki yükümlülükler açıklanmaktadır. Avrupa Birliği teşvik mekanizması hakkında derinlemesine bilgi verilmekte ve seçili ülkelerde uygulama durumları ele alınmaktadır. Ülkemizde mevcut teşvik sistemi tarihçesi ile birlikte güncel mevzuata dayanılarak son değişiklikler çerçevesinde analiz edilmektedir. Ülkemizde uygulanan teşvik sisteminin olumlu etkileri olduğu, yatırımların arttığı görülmekte ve bu artış TR-41 Bölgesine de yansımaktadır. Çeşitli stratejik sektörlere yönelik üretime ev sahipliği yapması dolayısıyla büyük önem taşıyan TR-41 Bölgesinin, mevcut teşvik sistemi ile ekonomideki üretim ve yatırım payını arttırdığı görülmektedir.
Türk sosyal güvenlik sisteminde sosyal hizmetler

Lisans TeziTürk Sosyal Güvenlik Sisteminde Sosyal HizmetlerEsra Doğan ÇELİKDokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler EnstitüsüÇalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Anabilim DalıÇalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri ProgramıSosyal 'güvenlik ve sosyal hizmetler kavramları uzun yıllardır farklı tanımları yapılmış, farklı çerçeveler çizilmiş ve zaman zamanda karıştırılmıştır. Bizim bu araştırmadaki amacımız; her iki kavramla ilgili kabul görmüş en uygun gelen tanımları esas alarak sosyal güvenlik ve sosyal hizmetler konularının içeriğini ve Türk sosyal güvenlik sistemi içerisinde sosyal hizmetlerin amacı, işleyişi, tarihsel gelişimi ve uygulama alanları konularında gerekli bilgiler vermektir. Bu amaç doğrultusunda yapılan araştırma, Türk sosyal güvenlik sisteminde sosyal hizmetler sisteminin değerlendirilmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmış ve üç bölümden oluşmuştur. Araştırmanın birinci bölümünde; kavramsal çerçeve başlığı altında sosyal güvenlik sisteminin tanımı, tarihsel gelişimi, finansmanı, sosyal hizmetlerin tanımı ve amacına yer verilmiştir. İkinci bölümünde; Türkiye'de sosyal güvenlik sistemi başlığı altında, Sosyal güvenlik sisteminin amaçları, araçları, sosyal güvenliğin tarihsel gelişimi, kurumsal yapısı, Türkiye'de güvenlik sistemleri ve sorunlarına yer verilmiştir. Üçüncü bölümünde ise sosyal güvenlik bağlamında sosyal hizmetler başlığı altında, sosyal hizmetlerin tarihsel gelişimi ve uygulama alanlarına yer verilmiştir. Bu tanımlayıcı bölümlerden sonra belirli sonuçlara varılmış ve bazı öneriler getirilmiştir.
Basel II çerçevesinde bankalarda kurumsal yönetim ve Türkiye'deki ticari bankalar üzerine bir araştırma

Kurumsal yönetim, bir şirketin yönetimi ile yönetim kurulu, hissedarları ve diğer pay sahipleri arasındaki ilişkinin düzenlenmesi olarak tanımlanmaktadır. Kurumsal yönetim, şirketlerde ve ekonomide yatırımların artmasını teşvik etmekte ve uzun vadede performansı ve rekabeti güçlendirmektedir. Tüm dünyada tek bir kurumsal yönetim modeli bulunmamaktadır. Diğer taraftan, tüm kurumsal yönetim sistemleri adillik, sorumluluk, hesap verebilirlik ve şeffaflık ilkelerini taşımaktadır. Temel olarak Anglo-Sakson ve Kıta Avrupa Kıtası olmak üzere iki model bulunmaktadır. Bankalar ekonomik ve finansal sistemde kritik öneme sahiptir. Bankalar finansal aracılık ve kredilendirme rolü nedeniyle ekonominin yapı taşı konumundadır. Bu nedenle Basel Komite bankalarda sağlam kurumsal yönetimin teşvikini sağlamak amacıyla 1999 yılında doküman yayınladı. Bu çalışmada Türkiye'deki Ticari Bankalarda kurumsal yönetim incelenmektedir.
Female labor force in the nexus of premature deindustrialization and automation

Bu çalışmada otomasyon trendinin meslek grupları üzerindeki etkileri incelenmektedir. Çalışma kapsamında Türkiye'deki meslek gruplarının rutin görev endeksleri hesaplanmış ve bu mesleklerdeki kadın işgücü katılım oranları ile kadın-erkek işgücü oranları analiz edilmiştir. Ayrıca Türk kadın işçilerin mesleklerin değişen yapılarına hangi ölçüde uyum sağlayabildiği PIAAC anket sonuçları üzerinden araştırılmaktadır. Çalışmanın sonucuna göre otomasyona yüksek düzeyde elverişli olan meslekler aynı zamanda yoğunlukla kadın işgücü istihdam eden meslekler olarak karşımıza çıkmaktadır.
2008 dünya finans krizinin Türkiye ve İspanya ekonomilerine etkilerinin karşılaştırılması ve AB üyesi olmanın etkileri

2001 yılından itibaren ABD merkez bankası FED tarafından faiz oranlarının ekonomiyi canlandırmak amacıyla düşürülmesiyle birlikte piyasada oluşan likidite konut sektörüne doğru kaymıştır. Başlangıçta konut kredileri yüksek gelirli kişilere verilirken daha sonra daha fazla kar elde etmek isteyen finans kurumları tarafından krediler düşük gelirli hane halklarına verilmiştir. Faiz oranlarının ilerleyen süreçte yükselmeye başlamasıyla birlikte krediler geri ödenmemeye başlamış finansal sektördeki kontrolsüz ve denetimsiz büyüme, bütün dünyayı etkileyen bir finans krizi haline dönüşmüştür. Krizin nedenlerini, likidite bolluğu ve bunun sonucunda verilen özensiz krediler, aşırı menkul kıymetleştirme, saydamlık eksikliği, derecelendirme kuruluşlarının etkinliğindeki yetersizlik, düzenleyici ve denetleyici kuruluşların müdahalede gecikmesi olarak sıralayabiliriz. Kriz bütün dünya ekonomilerini etkilemiş büyüme oranları düşmüş, işsizlik oranları artmış ve finansal piyasalarda büyük kayıplar meydana gelmiştir. Krizle mücadele etmek amacıyla hükümetler tarafından çeşitli önlemler alınmıştır. Krizin iki ülke arasındaki etkilerini karşılaştırdığımız bu çalışmada Türkiye ekonomisinin krizden sonraki süreçte İspanya ekonomisine göre daha hızlı toparlandığı görülmüştür.
Avrupa Birliği uyum sürecinde Türkiye'de konteyner taşımacılığı ve limanların ekonomideki yeri

Türkiye jeopolitik konumu itibariyle üç tarafı denizlerle çevrili olmasına ve Avrupa, Asya ve Ortadoğu arasındaki geçiş güzergahında yer almasına rağmen denizyolu taşımacılığından yeterli ekonomik getiriyi sağlayamamaktadır. Bu çalışmada deniz taşımacılığının iki ana bileşeni olan Türkiye'nin deniz ticaret filosunun ve limanlarının mevcut durumu ve geliştirilmesinin önündeki fırsatlar ve darboğazlar, sürekli gelişmekte olan yük taşımacılığının yeni trendi konteynerize taşımacılık çerçevesinde incelenmiştir. Türkiye'nin ulusal bir denizcilik politikasının olmayışı, altyapı yatırımlarının yüksek maliyetli olması nedeniyle yaşanan finansman eksikliği ve etkin işleyen bir idari yapının olmayışının sektörün gelişimini engellediği görülmüştür. Türkiye'nin Avrupa Birliği aday ülkesi olarak uyum süreci içinde kendi ulaştırma ve denizcilik politikalarını AB denizcilik mevzuatıyla uyumlaştırması Türk deniz taşımacılığı açısından çok önemli bir fırsat olarak belirlenmiştir. Türkiye'nin lojistik üs olma hedefi doğrultusunda gerekli deniz ticaret filosu ve liman yatırımlarının gerçekleşmesi ve tüm ulaştırma türlerinin birbirini destekler nitelikte oluşturulduğu bir ulaştırma altyapısıyla Türkiye'nin hem sanayileşmesinin destekleneceği hem de döviz kazancı elde etmesiyle birlikte ülke kalkınmasına destek olunacağı tespit edilmiştir.
Tarımsal destekleme politikaları ve doğrudan gelir ödemeleri sistemi: Eskişehir örneği

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU TARIMSAL DESTEKLEME POLİTİKALARI VE DOĞRUDAN GELİR ÖDEMELERİ SİSTEMİ: ESKİŞEHİR ÖRNEĞİ Remziye GÜLER İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2003 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Bülent GÜNSOY Tarım sektörü yapısı ve getirilen itibariyle destekleme gerekliliği olan bir sektördür. Üretim, büyük oranda doğal koşullara bağlı olduğundan risk fazladır. Üretim yıldan yıla gerçekleştiği için, üretim ayarlaması bir yıl sonra yapılabilmektedir. Ayrıca doğrudan halkın beslenmesi ilgili olduğundan her ülkenin kendine yeter gıda üretimi yapabilir durumda olması şarttır. Bu nedenle tarımsal desteklemeler hükümet politikası olmaktan çıkıp devlet politikasına dönüşmüştür. Mevcut tarımsal destekleme sistemlerine alternatif olarak sunulan ve Dünya Ticaret Örgütü'nün de amaçlarından olan Doğrudan Gelir Ödemeleri Sistemi piyasa çarpıklığının azaltılarak ticareti geliştirmek ve serbestleştirmek amacıyla önerilen gelir desteği politikasıdır. Türkiye'de uygulanan tarımsal destekleme politikaları, ağırlaşan kamu maliyesi ve kamu açığı gibi sebeplerle kaldırılarak IMF'in önerisiyle 2001 yılından itibaren Doğrudan Gelir Ödemeleri Sistemine geçmişştir. Ancak bu sistemin sınırlan iyi belirlenmelidir. Çünkü bu destek bazı yönleriyle dağılım çarpıklığı oluşturmakta; etkileri ve faydaları konusunda ciddi güvensizlikler yaratmaktadır.
Doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının belirleyicileri:Orta Asya Türk cumhuriyetleri örneği

1991'de Sovyetler Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin dağılmasıyla yeni ortaya çıkan devletlerin sosyo-ekonomik yapısında problemlerin yoğun hissedildiği bir dönem yaşanmıştır. Eskiden sosyalist ekonomik düzene sahip olan devletler, yeni dönemde kendini piyasa ekonomisine uyum sağlayacak şekilde konumlandırmıştır. Bu sebeple, bahsi geçen ülkeler ekonomileri geçiş aşamasında olduğu varsayılmaktadır ve ekonomik sorunlar da varlığını korumaktadır. Her yıl bütçe açığını yaşayan ve sermaye kıtlığını çeken Orta Asya Cumhuriyetleri ekonomileri, varlığını sürdürmek için dışarıdan mali destek almak zorundadır. Bu çalışmada, 2000- 2016 yıllarını kapsayan yıllık veriler kullanılarak, Orta Asya'da yer alan dört ülkelere yönelik DYY'ları etkileyen faktörler tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda, ekonomik büyüme, pazar büyüklüğü, makroekonomik istikrarı, reel efektif döviz kuru ve altyapı gelişmişliği değişkenler kullanılmıştır. Çalışma kapsamında, DYSY'larına yön vermesi beklenen faktörleri dinamik panel veri yöntemi ve Arellano-Bond (1991)' un GMM tahmincisi yardımıyla belirlenmeye çalışılmış ve elde edilen sonuçlara ilişkin gerekli çıkarımlar ortaya konulmuştur.
Türkiye'de birincil enerji tüketimi ve ekonomik büyüme ilişkisi: Dinamik bir analiz

Enerji, sanayi devrimi ile birlikte talebi ve önemi sürekli artan, günümüzde mal ve hizmetlerin üretiminde zorunlu bir girdi olarak kullanılan önemli bir kaynaktır. Türkiye'de de son yıllarda artan talep ve enerji ihtiyacına bağlı olarak, enerji tüketimi ve büyüme arasındaki ilişkinin incelenmesi ülke ekonomisine yön veren politikaların belirlenmesi hususunda son derece önem arz etmektedir. Bu çalışmanın amacı; Türkiye'de enerji tüketiminin büyüme üzerindeki etkisini 1970- 2016 dönemi itibari ile yıllık birincil enerji tüketimi, reel gayri safi yurtiçi hasıla ve reel sermaye birikimi verileri kullanılarak araştırmaktır. Analizde Zivot-Andrews, Lumsdaine-Papell ve Lee-Strazicich birim kök testleri kullanılmıştır. Yapısal kırılma altında serilerin uzun dönemli ilişkileri Hatemi-J eş-bütünleşme ve FMOLS testi, kısa dönemli ilişkileri ise VECM modeli ile ortaya konulmuş, analiz sonucunda birincil enerji tüketimi ile RGSYH arasında hem kısa hem de uzun dönemde pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bununla birlikte, değişkenler arasındaki ilişkinin yönü Toda-Yamamoto nedensellik testi ile incelenmiş ve birincil enerji tüketiminden RGSYH'ya doğru tek yönlü bir nedensellik olduğu görülmüştür. Son olarak değişkenler arasındaki dinamik ilişki, Kalman Filtresi yöntemi ile tahmin edilmiş ve analiz neticesinde birincil enerji tüketiminin büyüme üzerindeki etkisinin pozitif yönlü olduğu ancak zamanla azaldığı tespit edilmiştir.
Küreselleşme ve kalkınma ilişkisi

Küreselleşme; mal ve hizmetlerin, üretim faktörlerinin, teknolojik birikimin ve finansal kaynakların ülkeler arasında serbestçe dolaşabildiği ve faktör, mal, hizmet ve finans piyasalarının giderek bütünleştiği bir süreçtir. Kalkınma ise; kendi kendine sürdürülebilen büyüme, üretim biçiminde yapısall değişme, teknolojik yenilik, sosyal, siyasal ve kurumsal yenileşme ve insanların yaşam koşullarındakiyaygın iyileşme olarak tanımlanabilir. Dünya nüfusunun dörtte üçlük bir kısmını oluşturan az gelişmiş ülkeler önemli bir kalkınma sorunuyla karşı karşıya bulunmaktadır. Bu soruna karşı, çeşitli yollar aranmakta, farklı kalkınma stratejileri uygulanmakta ancak bu yapılanlarküreselleşmeden bağımsız halde ilerleyememektedir. Küreselleşme ile dünyanın herhangi bir ülkesinde meydana gelen ekonomik istikrarsızlık veya kriz tüm dünya ülkelerini etkisi altına alabilmektedir. Uygulanan kalkınma politikaları bir andaboşa çıkabilmekte ve ülkelerin kalkınma düzeyleri bir anda yıllarca geriyegidebilmektedir. Bu çalışmanın amacı küreselleşme ile kalkınma arasındaki ilişkiye açıklık getirmektir. Bu amaç doğrultusunda küreselleşme kavramı kapsamlı şekilde ele alınmış, kalkınma kavramı, çeşitleri ve teorileri irdelenerek, küreselleşme ve kalkınma arasındaki ilişki dünya ülkelerindeki kalkınma çabaları ile birlikte açıklanmaya çalışılmıştır. Sonuçta küreselleşme ülkelerin