turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
II. Meşrutiyet'ten 1960'a kadar Türk siyasal yaşamında çok partili hayat

Osmanlı İmparatorluğu'nda Tanzimat ile başlayan demokratikleşme hareketlerinin en önemli ortak noktası, halkın temel olarak özgürleşmesi sorunuydu. Osmanlı döneminde yapılan çeşitli reformlarla başlayan bu süreç, Cumhuriyet'in ilanıyla belirgin bir hale geldi. Yaşanan tüm bu dönemlerde siyasi partiler demokrasilerin temel unsurları olmuştur. Çok partili demokratik bir hayata geçiş, Türkiye Cumhuriyeti'nin demokrasi sürecindeki en önemli dönüm noktalarından birisini teşkil etmiştir. IInci Dünya Savaşı sonrası ortaya çıkan koşullar, ülke çapında başlayan liberalleşme ve demokratikleşme girişimlerini hızlandırmıştır. İktidar partisi olan Cumhuriyet Halk Partisi ile partiye muhalefet hareketlerinde yaşanan yirmi yılı aşkın gelişmeler, yeni bir siyasi partinin kurulması beklentisini ortaya çıkarmıştır. Nihayetinde IInci Dünya Savaşı'ndan sonra, Türkiye'nin iç ve dış politikalarındaki gelişmeler çok partili hayatı da beraberinde getirmiştir. Bu bağlamda II. Dünya Savaşı'ndan 1950'lere kadar savaştan kaynaklanan etkilerin Türkiye'ye yansımaları oldukça önemlidir. Bu dönemde, Türkiye özellikle Batıya dönük politikalara önem vermiştir. Batıya ve Batı politikalarına uyum sağlamaya çalışmış ve doğrudan demokratikleşme hareketlerine önem vermiştir. Böylece II. Dünya Savaşı'ndan sonra tek partili sistem sona ermeye başlamıştır. Bu nedenle, çok partili yönetim biçimine geçiş Türkiye için zorunlu olmaya başlamıştır. Ülke çapında ekonomik, sosyal ve politik alanlara tesir eden ve 1946 yılında Türkiye Cumhuriyeti'nin dış politikasındaki gelişmeleri etkileyen IInci Dünya Savaşı, çok partili bir siyasi yaşamı geçmeyi de tetiklemiştir.
Doğal afetlerle mücadelede İstanbul ili Sarıyer ilçesi örneği

Yaşadığımız evrende insanlığın meydana geldiği ilk çağlardan beri, insanlık farklı afetlerle yüz yüze gelmiştir. Afetlerin bazılarının meydana geleceği zaman bilinebilmektedir. Fakat doğal afetlerin çok büyük kısmının ne zaman olacağı bilinememektedir. Yaşadığımız dünyada doğa devamlı bir şekilde değişim ve dönüşüm içerisindedir. Teknolojinin gelişmesi sonucu bazı doğal afetlerin ne zaman olacağı doğal afet olmadan tahmin edilebilmektedir. Tahmin edemediğimiz bir doğal afetin meydana gelmesi, devasa bir olay haline dönüşmesi canlı, cansız bütün varlıkları tehlike altına almaktadır. Bu tahmin edilemeyen olaylar karşısında insanlar ve diğer canlılar genellikle hazırlıksız yakalanırlar. Doğal afetin büyük olması sonucu çoğu zaman hazırlık yapılmış olsa da bu hazırlıklar yetersizdir. Dünyadaki ülkelerin çoğunluğu doğal afet risklerini en düşük seviyede tutmak için doğal afet yönetim sistemleri oluşturulmuştur. Türkiye'de de merkezi yönetim ve yerel yönetimlerde çeşitli doğal afet yönetim düzenleri meydana getirilmiştir. Buradaki amaç doğal afet esnasında oluşabilecek can kayıpları ve mal zararlarını en düşük seviyeye indirmektir. Günümüzde dünyada ve Türkiye'de kullanılan en son doğal afet sistemi olarak bütünleşik doğal afet planı uygulanmaktadır. Bütünleşik afet yönetiminde asıl olan 4 evredir. Bu 4 evreyi ayrı ayrı düşünmek yerine birbirleriyle koordineli bir şekilde kullanmak afet yönetim sistemini etkin kullanmak anlamına gelmektedir. Bu çalışmada, Sarıyer ilçesi kurumların ve burada yaşayan insanların doğal afetlerle mücadelesi ve kurum ve kuruluşların afet yönetimi ele alınmaktadır. Tezin ilk kısmında afetlerle ilgili terimlerin ne anlam ifade ettikleri ve doğal afet çeşitleri hakkındaki kavramların açıklamaları yer almaktadır. İkinci kısımda ise Sarıyer ilçesinin genel olarak tanıtımı yapılmış ve yerel yönetimlerdeki doğal afet yönetim şekilleri hakkında genel bir bilgi verilmiştir. Üçüncü ve son kısımda ise Sarıyer'le ilgili ilçenin doğal afet müdahale planlarıyla ilgili bilgiler ile Sarıyer ilçesi genelinde meydana gelmiş doğal afetlerle ilgili bilgiler yer almaktadır.
Demokrasinin gelişiminde vergi bilinci ve vergi nin önemi

Bu tez küreselleşmenin getirilerine bağlı olarak gelişen demokrasininvergileme ve vergi bilinci kavramı ile ilişkisinin araştırılmasını ve incelenmesini kapsamaktadır. Tezin amacı, devlet kavramının ortaya çıkışı ile vergileme yetkisinin tarihsel değişiminin nasıl gerçekleştiğini ve bu değişimin demokrasi üzerindeki etkilerini anlamak ve analiz etmektir. Bu tez, başlangıcı Mezopotamya'ya dayanan vergi kavramının; Eski Mısır, Eski Yunan, Roma İmparatorluğu, Batı Demokrasileri ve Türkiye'dekiilerleyiş sürecinin, demokrasi ile organik bir bağının olduğunu savunmaktadır. Busavunuda, yaşanılan sürecin hukuksal söylemleri beraberinde getirdiği, organizasyon haline dönüşmüş olan devletin egemenlik yetkisinin vergileme açısından halk lehineanayasalar ile sınırlandırıldığı üzerine durulmuştur. Ayrıca, vergiye karşı mükellef / seçmen davranışları, vergi algısı ve vergi bilinci vergileme sürecini etkileyen önemli unsurlardan biridir. Devletin vergi için öngördüğü amaçları yerine getirebilmesi bununla yakından ilgilidir. Bu konudaki bugüne kadar yapılmış olan çalışmalar taranmış, buna bağlı olarak sonuç kısmında Türkiye'de demokrasinin gelişmesi için vergi bilinci ve vergileme açısından yapılması gerekenler ve giderilmesi mühim olan sorunlar üzerinde durulmuştur.
The analysis of Turkish public workfare programme as a social assistance tool from a comparative perspective

Bu tezde Toplum Yararına Programların genel tasarım ve uygulamaları incelendi. Programlar emek yoğun projeler yoluyla istihdamı artırmak ve ekonomik ve sosyal zorlukları azaltmak amacıyla uygulanan birer araçtır. Tez boyunca, Toplum Yararına Programların iki ana amacı olan yapısall işsizlik mücadele ve yoksulluğu azaltma konuları özellikle belirtildi ve tartışıldı. Seçilmiş ülke örnekleri yoluyla Toplum Yararına Programların muhtemel sorunları ve etkinliğini artırmak amacıyla alınan önlemler ortaya konulmaya çalışıldı. Tezde ayrıca Türkiye'deki Toplum Yararına Programlar da uygulama ve etkinlik bağlamında incelendi. Alan araştırması yoluyla Türkiye'deki Toplum Yararına Programlar hakkında değerlendirme yapıldı ve genel hususların uygulamadaki işleyişine ortaya konuldu. Son olarak, Türkiye'deki Toplum Yararına Programların etkinliğinin artırılması amacıyla bazı önerilerde bulunuldu.
Türk siyasi hayatında cumhurbaşkanı-hükümet ilişkileri (1923-1960)

Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasından 1960 yılana kadarki süreçte, yürürlükteki anayasalara bağlı kalınarak on bir defa cumhurbaşkanı seçimine gidilmiştir. Bu seçimlerin sonucunda Mustafa Kemal Atatürk ve İsmet İnönü dörder, Celal Bayar ise üç defa cumhurbaşkanı olmuştur. 15 yıl devlet başkanlığı yapan Cumhurbaşkanı Atatürk, İsmet İnönü, Ali Fethi Okyar ve Celal Bayar olmak üzere üç başbakanla çalışırken, Cumhurbaşkanı İnönü 1938- 1950 yılları arasındaki cumhurbaşkanlığı döneminde sırasıyla Celal Bayar, Refik Saydam, Şükrü Saraçoğlu, Recep Peker, Hasan Saka, Şemsettin Günaltay'ı başbakan olarak atamıştır. 1950- 1960 yılları arasında cumhurbaşkanlığı yapan Celal Bayar döneminde ise tüm hükümetler Adnan Menderes tarafından kurulmuştur. Atatürk ve İnönü dönemlerinde dokuzar ve Bayar döneminde beş olmak üzere üç dönemin sonunda toplam yirmi üç hükümetin incelendiği bu araştırma giriş, üç ana bölüm ve bir sonuçtan meydana gelmiştir. Giriş bölümünde 1876 yılında Kanun-ı Esasi ile başlayan ve 1921- 1924 Anayasaları ile devam eden anayasal süreç açıklanmıştır. Tezin birinci bölümünde, Mustafa Kemal Atatürk, ikinci bölümde İsmet İnönü ve son bölümde ise Celal Bayar dönemlerinde, cumhurbaşkanı-hükümet ilişkileri anlatılmıştır. Bölümlerde belirtilmiş olan bilgi ve olaylardan yapılan değerlendirmeler ise sonuç bölümünde verilmiştir. Tezin söz konusu bölümleri ve alt başlıkları söz konusu yıllara göre değil cumhurbaşkanı ve hükümetler arasındaki ilişkinin yoğunluğuna göre şekillenmiştir. Bu bölümlerde genel olarak, 1923- 1960 yılları arasındaki önemli iç ve dış politika gelişmelerine bağlı kırılmalar üzerinde durulmuştur. Üç dönemde asıl olan uyum, istisna ise çekişmedir. Nitekim cumhurbaşkanı ve hükümet ilişkilerinde asıl etkili olan unsurların hükümet yapısından ziyade, Türkiye'deki siyasi ortam, Dünyadaki gidişat, cumhurbaşkanının konumu ve anayasal süreç olduğu görülmüştür.
İzmir basınındaki yansımalarıyla Serbest Cumhuriyet Fırkası

Serbest Cumhuriyet Fırkası Tek Parti döneminde kurulan ikinci muhalefet partisidir. Partinin kurucusu ise Ali Fethi Okyar olmuştur. Bu çalışmada, 12 Ağustos 1930 tarihindekurulan, 17 Kasım 1930 tarihinde kapatılan Serbest Cumhuriyet Fırkası'nın İzmir'dekifaaliyetleri ve bu sırada oluşan tartışmalar incelenmiştir. Bu çalışmamızda en önemlimateryalimiz İzmir'deki gazeteler olmuştur. Yeni partinin hayatında özellikle İzmir mitingiönemlidir. Kalabalık İzmir mitingi partinin kısa sürede etkili olduğunu göstermektedir. Daha sonra ise parti ciddi eleştirilere uğramıştır. 1930 senesinde yapılan Belediye seçimlerindeFethi Okyar'ın partisi 22 yerde belediye seçimini kazanmıştı. İlerleyen günlerde iki partininliderleri arasında TBMM'deki tartışmalar daha da artmıştı. Fethi Okyar ise Partisini kapatma kararı almış, böylelikle 1946'ya kadar sürecek olan Tek Parti dönemi başlamıştı.
Paternalizm gerçekten paternalist mi

Bu çalışma, Türkiye'de kendini baba konumunda gören iktidarın kanun yapma sürecinde dile getirmiş olduğu paternalist söylemleri, bu söylemler etrafında şekillenen yasaları ve bu yasaların uygulamalarını diğer ülke uygulamalarıyla karşılaştırılmalı olarak inceleme amacındadır. Bu bağlamda görgül yöntemlerden yararlanılarak iktidarın ortaya koymuş olduğu söylemler ve yasalar incelenecektir. Bu amaçla 'emniyet kemeri ve kask uygulaması', 'sigara yasakları' ve ' hava kirliliği' örnek olayları seçilerek bu konularda alınan önlemlerin ne denli paternalist önlemler olduğu ortaya konacaktır. Çalışmanın ilk bölümünde modern devletin ortaya çıkması sürecinde paternalizm düşüncesinin gelişimi düşünce tarihindeki önemli düşünürlere referansla tartışılacaktır. Takip eden bölümde emniyet kemeri ve kask uygulamasına değinilecek ve bunların kullanılmamasının meydana gelen trafik kazalarındaki ölü ve yaralı sayısını arttırdığı ortaya konacaktır. Türkiye'de 2011 yılında meydana gelen 1.200. 000 trafik kazasında 3835 kişinin yaşamını yitirdiği, 238. 000 kişinin ise yer alandığı bilinmektedir. Bu doğrultuda bireylerinin yaşam hakkının savunucusu olan devletin önlem alma gerekliliği ön plana çıkmaktadır. Türkiye'de halen 'Trafik Kazalarını Önleme Program'ının yürürlüğe konmaması devletin ne denli paternalist olduğunu gözler önüne sermektedir. Emniyet kemeri ve kask uygulamasının ardından yılda yaklaşık 5 milyon kişinin yaşamını yitirmesine neden olan sigara tüketiminin kontrol altına alınmasını amaçlayan, sigara yasağı uygulamasına değinilecektir. Dünya genelinde her gün 15 milyar adet sigara satışının yapılması, tütün kullanımını karşımıza önlem alınması gereken bir diğer sorun olarak çıkmaktadır. Dünya genelindeki uygulamalara bakıldığında alınan ciddi önlemlerle birlikte sigara satışı ve sigaraya bağlı hastalıkların sayısının her geçen gün azaldığı görülürken, Türkiye'de yeterince denetlemenin yapılmaması sonucunda kapalı alanlarda sigara içilmeye devam edildiği görülmektedir. Buna ek olarak 'zam yaparsak insanlar içmekten vazgeçer' düşüncesinin sonucu olarak kaçak sigara kullanımındaki artış dikkatlerden kaçmamaktadır. Beşinci bölümde önlem alınmadığı takdirde bütün canlı yaşamını sona erdirebilecek bir tehlike olarak karşımızda duran hava kirliliği ile ilgili bölüm yer alacaktır. Dünya genelindeki hava kirliliğini önlemeye yönelik yapılan antlaşmaların birçoğunda Türkiye'nin herhangi bir sorumluluğunun olmadığı görülmektedir. Ayrıca Dilovası bölgesinde yaşayan insanların kansere yakalanma sayısının her geçen gün arttığı, yeni doğum yapmış annelerin sütünde ağır metallere rastlanıldığı gözlenmekteyken, bölgede yer alan işletmelerin birçoğunun ruhsatının olmadığı belirlenmişken halen organize sanayi bölgesi inşaatlarının devam etmesi devletin ne denli paternalist olduğunu gözler önüne sermektedir. Sonuç olarak bu çalışma Türkiye'de kendini baba konumunda gören iktidarın kamu politikalarının belirlenmesi sürecinde kullandığı paternalist söylemlerin uygulamaya geçmediğini göstermiş ve söylemlerle eylemler arasındaki uyumsuzluğu ortaya koymuştur.
Hıristiyan ve İslami kurtuluş teologlarının öze dönüş mücadelesi: Karşılaştırmalı bir analiz

Bu tez, 20. yüzyılda ortaya çıkan en etkili dini-siyasi hareketlerin başında gelenHıristiyan ve İslami kurtuluş teologlarının öze dönüş mücadelesi hakkındadır. Bir dinisiyasiakım olarak dinin seküler bağlamda yeniden yorumlanmasını savunan kurtuluşteologları, yaşadıkları toplumlarda sosyal sorunlara karşı bir farkındalık oluşturmak ve çözüm bulmak amacıyla 1960'ların sonlarına doğru ortaya çıkmıştır. Hareket, yoksullukla, fakirlikle ve ezilmişlikle yakından ilgilenen birtakım olmasının yanı sıra yerleşik dini kurumların ve din algısının öz eleştiri yapmasını mümkün kılan bir anlayışa öncülük etmiştir. Bu eleştiri, sahip oldukları Kutsal kitabın yeniden ve farklı bir perspektifleyorumlanmasını mümkün kılmıştır. Ortaya çıktığı günden beri gerek dini otoriteleringerekse de siyasi iradelerin taarruzlarına karşın dünyayı 'alttan' inceleyen kurtuluş hareketi, dinin seküler bağlamda yeniden yorumlanmasını'öze dönüş' açısından değerlendirmektedir. Bu kapsamda tezde, Hıristiyan ve İslamikurtuluş teologlarının öze dönüş arayışı üç farklı boyuttan ele alınacaktır. Bunlar, diningünün şartlarına göre, kıtadaki gelir eşitsizliğini azaltmak için sosyal adalet ve yoksullukperspektifinden ve eleştirel bir bakış açısıyla yeniden yorumlanması olarak belirlenmiştir. Çalışmanın sonundaysa her iki kurtuluş teolojisinin benzerlikler ve farklılıkları mukayese yöntemiyle sorgulanmaktadır.
22 Temmuz 2007 Genel Seçimleri'nin gazetelere yansıması

Seçim dönemlerinde oluşan siyasi atmosferin, medyaya nasıl yansıdığı bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Medya bize göre çoğunluğun sesi olmaktan çok hem ideolojik hem de ekonomik anlamda gücü elinde bulunduran kesimin görüşünü gerçeği manipüle ederek kitlelere sunmak suretiyle karar alma sürecini etkileyip yine aynı kesime fayda sağlama işlevini yerine getiren bir oluşumdur. Bu bağlamda bu çalışmadaki amaç bu döngünün işleyiş tarzını kanıtlarıyla ortaya koymaya çalışmaktır. Medyanın ideoloji ile olan ilişkisi teori bölümde incelenmiş ve görüşümüzü desteklediği düşünülen Eleştirel Yaklaşımlar ışığında kuramsal bir çerçeve oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda medya sahiplik ilişkisini ve alılmama sürecini bünyesinde barındıran Eleştirel Ekonomi Politik Yaklaşım'ın ışık tuttuğu bir görüş benimsenmiştir. Ortaya çıkan amaç doğrultusunda biraz önce de değindiğimiz döngü, yöntem kısmında 2007 genel seçimlerinin öncesindeki bir aylık dönemde ideolojik anlamda farklı kutupları temsil ettiğini düşündüğümüz 7 farklı gazetenin içerik çözümlemesi yöntemiyle incelenmesi sonucunda kanıtlanmaya çalışılmıştır. Sonuç itibarı ile ortaya çıkan bu çalışmada gazetelerin ülke gündemini belirlerken sistemin işleyişini destekleyen ideolojik kodları yeniden ürettiği görülmüştür.
Demokrat Parti'nin tarım politikasının Aydın ölçeğinde değerlendirilmesi(1950-1955)

Demokrat Parti'nin Tarım Politikasının Aydın Ölçeğinde Değerlendirilmesi (1950-1955) başlıklı çalışmada; Türkiye'nin çok partili hayata geçişi ile birlikte kurulan ve 1950 genel seçimleri ile iktidara gelen Demokrat Parti'nin uyguladığı tarım politikaları, Aydın ili ele alınarak incelenmiştir.
1973 sonrası Afganistan'da siyasal partilerin gelişmesi ve Cünbiş Partisi örneği

1973 yılı, Afganistan'da otoriter bir kraliyet döneminin sona ermesine sebep olurken aynı anda cumhuriyetin kurulmasıyla yepyeni bir demokratikleşme dönemini de beraberine getirmiştir. SSCB'nin desteklediği eski başbakan ve kralın amcaoğlu Muhammed Davut Han ilk cumhurbaşkanı olmuş ve yeni anayasa ile ilk demokratikleşme adımlarını atmıştır. Bu çerçevede ülkede çok partili sistem egemen olmuş, sol ve sağ birçok siyasi parti kurulmuştur. Daha önce kurulmuş ve demokratik bir şekilde aktif olarak hükümette yer alamayan Halk partisi gibi partiler artık hükümeti eleştirecek ve etkileyecek duruma gelmiştir. Buna yanı sıra yeni İslami uyanış hareketleri de faaliyet göstermeye başlamış ve ancak daha sonra düzene karşı faaliyetlerinden dolayı ülke dışına çıkmak zorunda kalmıştır. 1973 yılında başlayan sol görüşlü parti hükümetleri SSCB'nin bizzat maddi ve manevi desteğiyle 1992 yılına kadar devam etmiş ve bu tarihten itibaren günümüze kadar başta ABD olmak üzere batılı devletlerin desteklediği sağ görüşlü parti ve örgütler hükümeti elinde tutabilmiştir. 1992 yılında SSCB yanlısı Dr. Necibullah hükümetinin generallerinden General Dostum'un Dr. Necibullah ile saflarını ayırması İslam Devriminin gerçekleşmesinde başrolü oynamış ve Dostum'un bu hareketi Afganistan Türklerinin siyasete girmesini sağlayan Cünbiş Partisinin temellerini atmıştır. 1992 yılında kurulan bu parti kısa bir sürede kuzey Afganistan'a egemen olmuş, daha sonra yüz veren iç savaş döneminde merkezden tamamen ayrı kalarak bağımsız Cünbiş parası basılmasına kadar ileri gitmiştir. 1996 yılında çıkan Pakistan menşeli Taliban örgütüne karşı amansız mücadele veren Cünbiş partisi, 1997 yılında General Abdülmelik'in Taliban'la işbirliği yapması sonucunda parçalanmış, parti lideri General Dostum Türkiye'ye sığınmak zorunda kalmıştır. Dostum, 2001 yılında BM, ABD ve NATO'nun başlattığı Taliban'a karşı mücadeleye karadan destek vermiş ve kısa bir sürede Taliban yönetimi yok edilmiştir. Bu dönemden itibaren askeri alandan tamamen çekilen ve arınan Cünbiş partisi, sürekli siyasi faaliyetlerde bulunmuş, 2014 yılı devlet başkanlığı seçimlerinde Eşref Gani'yi desteklemiş ve parti lideri General Dostum devlet başkanı birinci yardımcısı olarak seçilmiştir.
2001 krizi sonrasında bir hegemonya projesi olarak AKP'nin doğuşu

2001- 2002 iktisadi krizini izleyen süreçte, Türkiye kapitalizminin siyasal alanda hegemonya krizinin de derinleşmesine tanıklık edilmiş ve 3 Kasım 2002 Genel Seçimleri sonucunda AKP'nin tek başına hükümet kurmasına kadar geçen sürede, farklı siyasal projeler devreye sokulmak istenmiştir. Bu süreçte özellikle iktidar blokunu oluşturan sınıfların 90'lı yıllardan itibaren derinleşen hegemonya krizlerinin ulaştığı nokta gözlenmiştir. AKP tam da bu noktada, kriz döneminin olağan yollardan aşılarak siyaset üzerinden sermaye hegemonyasının yeniden inşa edilmesine olanak tanımış ve sermayenin derinleşen hegemonya krizine karşı içine düştüğü istikrar özlemini gidermiştir. AKP bu çerçevede Gramsciyen bir yaklaşımla bu tez çalışmasında ele alınmış ve sermayenin organik krize karşı geliştirdiği organik çözüm olarak AKP'nin iktidara yükselişini hem seçim sosyolojisinin hem de ekonomi politik yaklaşımın harmanlanması yoluyla analiz etmiştir. Çalışmada AKP, krizin olağan yollardan geçiştirilmesinin yolu olarak gösterilmiş ve hegemonya projesinin bileşenleri bağlamında AKP'nin kriz sonrası süreçte gördüğü işlevi ele almıştır. Bu doğrultuda ulusal ve uluslararası gelişmelerin paralelinde ortak bir açıklama tarzı geliştirilmeye çalışılmıştır.
II. Meşrutiyetin siyasal hayatında Osmanlı Demokrat Fırkası

II. Meşrutiyetin 1908'de ilanıyla Osmanlı siyasal hayatında beliren partilerden olan Osmanlı Demokrat Fırkası Türk tarihinde ilk kez demokrasi kelimesini siyasal anlamda kullanan partidir. Parti, toplumun en alt kesimleri olarak bellediği işçiler başta olmak üzere toplumun üretici kesimlerinin partisi olma iddiasıyla ortaya çıkmıştır. Bu iddia doğrultusunda parti, kendi olanaklarıyla halkın bu kesimlerine yönelik konferans, eğitim seminerleri ve en ciddi faaliyet olarak gazetelerle hedeflediği kesimlere ulaşmaya çabalamıştır. Parti'nin başlıca siyasal görüşü millet egemenliği, Meşrutiyetle gelen haklar ve özgürlükleri sonuna kadar savunmanın yanı sıra belirtilen kesimler dahil olmak üzere halkın her kesiminin bu siyasal sürece katılmasını sağlayarak, meşrutiyetin olgunlaştırılması, derinleştirilmesidir. İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin siyasal hayatı kendi hegemonyasına alma girişimlerinden ilk olarak etkilenen partilerden olan Osmanlı Demokrat Fırkası, başlarda bu politikayla mücadele etmişse de, üyelerinin tutuklanması, gazetelerinin toplattırılmasının sonucunda durgunluğa girmiş, kurulduğu yıl olan 1909- 1910 aralığındaki canlı siyasal muhalefetini sürdürememiştir. Bu durgunluk partinin, dönemin İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin baskıcı politikalarına karşı kurulan güçlü muhalefet hareketinin siyasal partiye dönüşmüş hali olan Hürriyet ve İtilaf Fırkası'na 1911'de katılmasını kolaylaştırmıştır. Sonuçta Parti, Meşrutiyetin siyasal hayatında bir muhalefet partisi olarak kalmış, ancak demokrasi kavramının bilinip, yaygınlaşmasında; demokrasiyle millet egemenliği ve toplumun en alt kesimlerini etkileşime sokmaya ve bunu geliştirmeye çabalamıştır.
Eski rejimden II. Meşrutiyet'e Osmanlı İmparatorluğu'nda modern devlet oluşumu ve siyasal çatışma dinamikleri

Osmanlı tarih yazımında hakimiyetini koruyan milliyetçi teleoloji ve Türkiye'de güçlü devlet geleneği tezi, devlet oluşumu ve siyasal çatışma dinamikleri arasındaki eş-kurucu ilişkinin ortaya konması açısından aşılması güç bir engel teşkil etmiştir. Bu tez, söz konusu engelin aşılabilmesi için devlet oluşumu ve siyasal çatışmaların stratejik-ilişkisel bir çerçeveden yola çıkarak incelenmesi gerektiğini ileri sürmektedir. Bu çerçevede tezde, sınıf mücadelesinin farklı düzlemlerinin ürünü olan üç temel siyasi çatışma dinamiğinin XIX. yüzyılda Osmanlı devlet oluşumunun müteakip evreleri üzerinde güzergah şekillendirici bir etkide bulunduğu gösterilmektedir. Bu üç dinamik, doğrudan üreticilerin dolaylı ve doğrudan sömürü mekanizmalarına gösterdikleri direniş, mülk sahibi sınıfların farklı fraksiyonları arasında süregiden toplumsal artıktan pay alma mücadelesi ve soya dayalı toplulukların dolaylı kolektif sömürü mekanizmalarına dahil edilme çabalarına verdikleri tepkilerden oluşmaktadır. Tezde bu üç dinamiğin tezahürü olan siyasal çatışma biçimleri, siyasal çatışmayı kontrol altına almayı amaçlayan rejim stratejileri ile siyasal çatışma üreten reaktif ve proaktif sınıf stratejileri arasındaki karşılıklı ilişki bağlamında çözümlenmektedir.
Ali Fuat Başgil'in liberalizm anlayışı

Liberalizm, bireysel hak ve özgürlükler kavramları üzerinde şekillenen ve daha sonra kendi içerisinde farklı türlere ayrılan bir dünya görüşüdür. Kavram olarak liberalizm ortaya çıkmasından bu yana Batı'da önemli tartışmalara sebep olmuş bir düşünce tarzı olarak ülkemizde hiçbir zaman Batı'daki kadar popüler olamamıştır. Türkiye'nin sahip olduğu toplumsal yapı ve kültürün liberalizmin özünde yer alan bireycilik anlayışınazıt bir şekilde daha toplumcu özellikler taşıması bunun nedenlerinden bir tanesi olarak gösterilebilir. Öte yandan liberal değerlerin Türkiye'de içselleştirilememesindeaydınların da önemli bir role sahip olduğu düşünülmektedir. Bu noktada Başgil'inliberalizm yanlısı düşünceleri, Türkiye'de yerleşip gelişme imkanı bulamayanliberalizm anlayışının, bireysel hak ve özgürlüklerin yanında demokrasi fikriyle debirleştirilip gelişme göstermesi için önemli kabul edilmektedir. Bu bağlamda, çalışmanın birinci bölümünde genel olarak liberalizm kavramındanbahsedilirken, ikinci bölümde Başgil'in Türk düşünce tarihi ve Türk siyasal hayatında aktif olduğu yıllarda Türkiye'de liberalizm anlayışı incelenip, Başgil'in hayatı üzerinde durulmaktadır. Çalışmanın son bölümü ise liberalizmin temel ilkeleri çerçevesinde Başgil'in liberalizm anlayışı mercek altına alınmaktadır. Başgil'in liberalizm kavramına dair fikirlerinin detaylıca ele alınmaya çalışıldığı bu tezde, onun görüşleri doğrultusunda liberalizme ilişkin sahip olduğu düşüncelerinTürkiye'de bu anlayışın gelişmesine oldukça katkıda bulunduğu söylenebilir. Devletçilik rejiminin uygulandığı bir dönemde bireysel hak ve özgürlüklerden söz etmesi, hukukun üstünlüğü, demokrasi ve özellikle de liberalizme olan inancını ortaya koymaktadır. Bu çalışma sonucunda Başgil'in düşünce yapısına dair elde edilen çıkarımlar, onun liberalizm anlayışına dair önemli fikirler elde edilmesine yardımcı olacaktır. Ayrıca, Türk siyasi ve akademik hayatında önemli bir isim olarak Başgil'inliberalizm konusundaki düşüncelerinin incelendiği bu çalışmanın, Başgil'e dair olan literatüre liberalizm bağlamında katkı sağlayacağı düşünülmektedir.