turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk milliyetçi-muhafazakarlığında mizojini: Peyami Safa'nın romanlarını okumak

Bu çalışmanın amacı kadından nefret olarak Türkçeleşen 'mizojini' kavramının özgün bir açılımını sunmak ve Peyami Safa'nın eserlerindeki yansımalarını tespit etmektir. Bu tespiti yapmadan evvel literatürde mizojini kavramının hangi karşılıklarla ele alındığına odaklanılmıştır. Ardından mizojini çalışmalarında önemli bir boşluğa işaret eden bir ayrıma gidilerek mizojini, 'bireysel mizojini' ve 'toplumsal mizojini' olarak ikiye ayrılmıştır. Bireysel mizojini; tek tek bireylerin ölümlü olmak nedeniyle taşıdıkları ölüm korkusunu, onlara bu ölümlü hayatı veren doğurgan kadın bedenine yansıtmaları olarak tanımlanmıştır. Toplumsal mizojini, bireysel mizojinik tavır alışların toplumsal yansımalarını ifade eder. Bu yansıma, insan bedeninin ölümlü olması ve toplumların yıkılma tehlikeleri arasında bağlantı kurularak analiz edilecektir. Peyami Safa'da mizojininin analiz edileceği biçim toplumsal mizojini olacaktır. Bireysel mizojini ve toplumsal mizojini arasındaki geçişi ifade edebilmek için Havva miti kullanılacaktır. Mite göre Havva, insan türünün ölümlülük lanetinin sebebidir ve kendisinin laneti de doğurmaktır. Bu aynı zamanda bir fenomendir. Kadın bedeni, doğurganlığıyla, insan ölümlülüğünün nedenidir. Mit ve fenomen arasındaki bu bağlantı, insanlık tarihinin çeşitli dönemlerinde toplumsal mizojini analiz edilirken aranacaktır. Cadı avları, bu bağlantının en önemli temsillerinden biri olarak değerlendirilecektir. Peyami Safa'nın mizojinik tavır alışının, Fatih-Harbiye yarığında yattığı iddia edilecektir. O, kadına toplumsal yıkım ihtimalinin yükünü yükler. Doğu ve Batı arasında kalmış ülkeyle, Doğulu ve Batılı olmak ikiliğinde kalan ve Doğulu veya Batılı erkek karakterleri tercih etmek durumunda kalan kadınlar arasında paralellik kurar. Doğru tercihi yapmamış olan kadınlar hem kendileri hem de toplum için yıkım ihtimali anlamına gelirler. Doğu-Batı ikiliği ve toplumsal yıkım başlıkları da Peyami Safa'nın milliyetçi ve muhafazakar düşüncelerinin birer tezahürü olarak değerlendirilecektir.
What justifies civil disobedience?

Bu tez sivil itaatsizliğin meşrulaştırılabileceğini savunmaktadır. Sivil itaatsizlik illegal olabilir, fakat aynı zamanda ahlaki açıdan doğru ve haklı da olabilir. Tez beş bölümden oluşuyor. Sivil itaatsizlik sürekli değişen ve tartışılan bir kavram olduğu için, ilk bölüm sivil itaatsizliğin farklı kavramsallaştırılmalarını analiz ediyor. Bu analiz sırasında, beş ana tartışma ekseni ve on bir bileşen ön plana çıkıyor. Üçüncü bölümde analiz edilen düşünürler, yasalara uymamanın gayri ahlaki olduğunu, ahlakın yasalara uymayı gerektirdiğini savunuyor. Bu görüşlere karşıt olarak dördüncü bölüm sivil itaatsizliğin gerekçelendirilmesini analiz ediyor. Farklı bağlamlarda, yasalara uymak gayriahlaki, uymamak ise ahlaki olabilir. Dördüncü bölüm, kavramın normatif boyutunu üç kısımda inceliyor. İlk kısım sivil itaatsizliği ahlak prensibi, ikinci kısım ahlaki değer, üçüncü kısımsa bir erdem pratiği olarak analiz ediyor. Son bölüm sivil itaatsizliğe ihtiyacımız olduğunu, but sebeple marjinalleştirmemiz gerektiğini savunuyor. Tez, ne yasalara uymada ne de yasalara uymamada kendinden gelen bir değerin olmadığını savunuyor. Çünkü, ikisi de eşit olarak gerekçelendirmeye ihtiyaç duyar. Öte yandan, tez yasaların sadece araçsal değeri varken, insanların kendinden gelen bir değeri olduğunun altını çiziyor. Sonuç olarak, tez sivil itaatsizliğe ahlak prensibi, ahlak değeri ya da erdem pratiği olarak başvurulabileceğini savunuyor. Öte yandan, politik açıdan da, demokrasiyle ilgili sorunların giderilmesindeki araçsal önemini ön plana çıkartıyor. Bu açıdan, bazı durumlarda sivil itaatsizlik hoşgörülebilir ve ahlakidir.
Zihniyet ve ideoloji kavramları çerçevesinde modern kapitalist devletin analizi

Devlet ya da daha geniş bir ifade ile siyasi iktidar, tüm insanlık tarihi boyunca tartışmalı bir konu olmuştur. Siyasi iktidara dair en bilindik inceleme Antik Yunan'da Platon ile başlayarak Yirmi Birinci Yüzyıla kadar gelmiş ve hala devam etmektedir. Geçen süre zarfında siyasi iktidar da pek çok farklı şekle girmiş, Antik Yunan polisi, imparatorluklar, feodal devletçikler, mutlak monarşiler, ulus devlet ve modern kapitalist devlet bunlardan en bilinenleridir. Zikredilen farklı şekillerdeki siyasi iktidarlar ise varlıklarını, kendilerine tabi olanların onayları vesilesiyle devam ettirmiş ve kendilerinin onaylanmadıkları ya da kendilerine rıza gösterilmediğinde farklı bir forma dönüşmüşlerdir. Bu süre zarfında değişmeyen tek şey ise, iktidar sahipleri ile bu iktidara tabi olanlardan müteşekkil iktidar olgusu olmuştur. İktidar olgusunun çift taraflı oluşu, olguya iki yönlü bir yaklaşımı zorunlu kılmaktadır. Zihniyet mefhumu ise Max Weber ve Warner Sombart tarafından özellikle ekonomik yapıda meydana gelen değişimlerin toplum nazarındaki kaynaklarını açıklamak için geliştirilmiştir. Kavramın bu kullanımından hareketle, siyasi iktidar şekillerinin değişiminde bu iktidara tabi olanların nezdinde meydana gelen farklılıkların tespitinde de zihniyet kavramı açıklayıcı olabilir. Bu fikirden hareketle çalışma, modern kapitalist devletin zihniyet çerçevesinde açıklanarak, modern kapitalist devlet şeklinde, modern siyasi iktidarın, tabi olanları nezdindeki meşruiyetinin kaynağına ulaşmayı amaçlamaktadır. Bu yapılırken, değişimin tespiti noktasında referans olarak da Antik Yunan polisine ait zihniyet ile geleneksel Batı Avrupa zihniyeti alınmıştır. Ayrıca, bir olgu olarak modernitenin Batı Avrupa merkezli oluşu ve buradan tüm dünyaya bir amaç olarak ihracı, bu olgunun en saf hali olarak Batı Avrupa'da ortaya çıktığı gerçekliğinden hareketle, temelde bu bölgeye özgü gelişme ve uygulamaları kaynak alınarak hareket edilmiştir.
Türkish liberalism and the social question (1908-1945)

IV Atatürk İlkeleri ve inkılap Tarihi Enstitüsü'nde doktora derecesi için Güven Bakırezer tarafından Temmuz 2001'de teslim edilen tezin özeti Başlık: TÜRKİYE'DE LİBERALİZM VE SOSYAL SORUN, 1908- 1945 1908 devrimini takiben, Türkiye'de yönetici elitler aşırı bireyci bir serbestlik ve dolayısıyla toplumsal uyumu bozucu bir ideoloji olarak anladıkları liberalizmi giderek itibardan düşürdüler. Liberal gelenek içindeki 19. yüzyıl sonu sosyal dönüşüme gözlerini kapadılar, çünkü sosyal liberalizm emekçi sınıflara kendilerinin vermeye hazır olduklarının ötesinde sosyal haklar vaat ediyordu. Türkiye'de resmi ideoloji, solidarizm, sosyal liberalizmin bir türü olan Fransız solidarizminden uzak olarak, servet ve gelir yeniden bölüşümünü değil, istikrarlı bir ilkel sermaye birikimini gerçekleştirmek için, dolayısıyla sosyal sorunu çözmekten çok bastırmak üzere kuruldu. Kıyasla, Türkiye'de liberalizm, mevcut ekonomik ve sosyal aşamanın getirdiği güçlüklere rağmen, emekçi sınıfların hak ve taleplerini tanıyarak bir toplumsal uyum teorisi sunmakla çok daha yapıcıydı. Türkiye'de liberaller bireycilik ve dayanışma, rekabet ve yardımlaşma, bireysel haklar ve toplumsal görevler arasında uyum aradılar. Salt ekonomik gelişme ve etkinlik temelinde değil, aynı zamanda ekonomik eşitlik temelinde, bırakınız yapsınlar-bırakınız geçsinlerci ekonomik modeli giderek reddettiler. Sosyalizmin ideallerine karşı sempatik bir konum aldılar ve faşizmi sosyalizmin panzehiri olarak görmediler. Mevcut rejimden daha demokratik, sosyal demokrasiye götürebilecek bir politik rejim savundular. Kooperatifleri, belediye hizmetlerini, sosyal yardımı, sosyal amaçlı vergilendirmeyi, çalışma koşullarının iyileştirilmesi savundular, ücret artışlarını savunmaya, sendika ve grev haklarını tanımaya meylettiler.
The rise and decline of neo-developmentalism in Brazil: Why is Brazilian neo-developmentalism on the decline?

Bu araştırma, Brezilya'nın yeni kalkınmacılık modelinin yükseliş ve düşüş teması üzerine kurulu olup, bu kalkınma modelinin 2014 yılından itibaren niçin düşüşe geçtiğini sorgulamaktadır. Yeni kalkınmacılık modelinin düşüşüne yol açan etkenler irdelenmeden önce, çağdaş Brezilya'nın iktisadi ve kurumsal nitelikleri, yeni kalkınmacılık ve kapitalizmin türleri kuramları çerçevesinde incelenecektir. Daha sonra örnek vakamız olan Brezilya'ya gelişmekte olan ülkelere özgü olan melez kapitalizm türleri uyarlanmaya çalışılacaktır. Bu melez kapitalizm türleri hiyerarşik piyasa ekonomisi ve devlet-egemen piyasa ekonomisidir. Ayrıca, Brezilya'daki İşçi Partisi'nin makro iktisadi ve sosyal politikaları da yeni kalkınmacılık teorisinin beş temel özelliği baz alınarak incelenecektir. Son bölümde ise, Brezilya'daki İşçi Partisi'nin benimsediği yeni kalkınmacılık modelinin bir krizde olduğu ve gerekli kurumsal ve ekonomik iyileştirmeler yapılmadığı müddetçe bu krizin aşılmasının çok düşük olasılıkta olduğu ileri sürülecektir.
Luck, equality and justice in Rawls' theory

John Rawls 1971 senesinde en ünlü eseri Bir Adalet Teorisi'ni yayınladı ve siyaset felsefesinde akademik tartışmaları kökünden değiştirdi. Plato'dan beri en önemli konulardan biri olarak gözüken adalet sorusunu iki yüzyıl aradan sonra yeniden siyaset teorisindeki tartşmaların merkezine taşıdı. Rawls, bir toplumda adaletin, özgürlük ve eşitlik ilkelerinin dengeli bir dağılımıyla sağlanabileceğine inandı. Eşitlikten hiçbir zaman saf, katı bir eşitlikçiliği anlamadı. Eşitsizliklerden toplumun en fakir grubu da yararlanıyorsa, onlara izin verilmeliydi. O, topluluk üyeleri arasında sınırlı bir zenginlik farkını ve en yüksek mevkilere gelme konusunda üyelerin mümkün olduğunca eşit şartlara sahip olması gerektiğini savundu. Onun asıl amacı, hakların, malların, hizmetlerin ve mülklerin toplumdaki bireyler arasında bölümünde doğal ve sosyal şansın rolünü önlemekti. Pekiyi başarılı oldu mu? Onun adalet ilkeleri şansın rolünü önledi mi? Nozick, Rawls'tan farklı düşünüp minimal bir devleti savunurken, Otsuka ve Dworkin vatandaşların temel özgürlüklerini sınırlamadan eşit bir toplum için farklı teoriler ileri sürdüler. Ben bu çalışmada, Dworkin'in engelliliğe ve yeteneklerdeki farklara karşı sigorta pazarları ve eşit açık arttırmalardan oluşan kaynakların eşitliği önerisinin, Rawls'un zenginliğin dağılımı konusunda keyfiyetin rolünü önleme çabası için daha iyi bir yol olduğunu göstermeye çalışıyorum.
Ethiopia's problem of democratization since the 2005 elections: Limited democracy and authoritarian rule?

Etiyopya'da 1991 yılında bir rejim değişikliği meydana geldi. Rejim değişikliğinin ardından bazı demokratik reformlar yapıldı. 1994 yılında demokratik bir anayasanın yapılması ve bazı demokratik kurumların kurulması yeni EPRDF rejiminin Etiyopya'ya getirdiği önemli kazanımlar oldu. Yeni anayasanın onaylanmasindan sonra arka arkaya 4 defa seçim yapıldı: 1995, 2000, 2005 ve 2010 yıllarında. Ancak Etiyopya tarihinde ilk defa 2005 yılında yapılan seçimler nispeten daha rekabetçi bir atmosferde gerçekleşti. Ana muhalefet partileri önceki deneyimlerden farklı olarak mecliste 1/3 oranında koltuk kazanarak büyük başarı gösterdi. Diğer faktörlere ek olarak EPRDF rejiminin siyasal alanı genişletmesi muhalif partilerin başarısında etkili oldu. Ancak 2005 seçimlerinin hemen ardından, iktidar partisi EPRDF ile muhalefet partileri ve onları destekleyen muhalif kesim arasındaki anlaşmazlık bir çatışmaya dönüştü. Sonunda bu çatışmalar şidddete yol açtı. Seçimler ve sonrasında baş gösteren şidddetin ardından EPRDF siyasi alanı daraltmak için zorlayıcı tedbirler ve siyasal, hukuki önlemler almaya başladı. Bu tez çalışmasının temel tezi 2005 sonrası çıkarılan kısıtlayıcı yasalarla siyasal alanının ciddi biçimde daraldığı ve Etiyopya'nın, henüz gelişmekte olan demokrasisinden taviz verilerek, otoriter bir rejime doğru kaydığıdır. Sonuç olarak Etiyopya'da son dönemde yapılan seçimler otoriter bir rejimin baskısı altında gerçekleştiğinden halkın iradesini yansıtamayarak anlamını kaybetmiş ve sadece rejime meşruiyet sağlama işlevini görmektedir.
Rıfkı Salim Burçak'ın siyasi hayatı: 1950 - 1961

Bu tez 1950 -1961 yılları arasında Demokrat Parti Döneminde görev yapan Rıfkı Salim Burçak'ın siyasi hayatını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma Rıfkı Salim Burçak'ın DP'deki Milletvekilliği ve Bakanlık görevleriyle DP tarihine nasıl bir katkıda bulunduğu sorusunu cevaplamaktadır. Böylelikle Rıfkı Salim Burçak, detaylı araştırılırken çalışma sonucunda DP Dönemi'ndeki olaylara da ışık tutulmuştur. Rıfkı Salim Burçak, öncelikle 1950 seçimlerinden sonra Erzurum Milletvekili olarak göreve başlamıştır. 9 Mart 1951'de Adnan Menders'in Kabinesi'nde görev alarak Tekel ve Gümrük Nakanlığı'na getirilmiştir. 26 Ekim 1951 tarihleri arasındaki Tekel ve Gümrük Bakanlığı görevinden sonra 8 Nisan 1953'te Milli Eğitim Bakanlığı'na getirilmiştir. Siyasi hayatını DP Genel Kurul Üyesi ve Erzurum Milletvekili olarak devam ettirmiştir. Burçak, 27 Mayıs 1960 İhtilali iletutuklanarak Yassıada'ya gönderilmiştir. Yargılanmasının ardından bir buçuk yıl Yassıada'da, bir buçuk yıl da Kayseri Cezaevi'nde kalmıştır. Sonraki yılda Süleyman Demirel Hükümeti'nin birinci döneminde 1966 yılında, siyasilerin memuriyetlere dönüş yasasıyla birlikte Burçak diğer görevlerine geri dönmüştür.
Siyasal iletişimde iletişim teknolojilerinin kullanımı: Siyasi partiler Erzurum il yönetimi örneği

İletişim disiplini ve iletişim teknolojileri çağımızda hemen hemen bütün disiplinlerin kullandıkları bir alan olarak büyük önem arz etmektedir. Siyasal iletişim disiplini de bu alanlardan biridir. İletişimin siyaset üzerindeki rolü bağlamında, iletişim yöntem ve iletişim araçları önemli birer enstrüman olmaktadır. Kitlelere ulaşmayı kolaylaştıran iletişim teknolojileri siyasal iletişimin sağlanmasında önemli bir etkendir. Sadece seçim dönemlerinde değil, seçim dönemi dışında da var olan siyasal iletişim faaliyetlerinin sağlıklı yürütülmesi gerekmektedir. Bu sürecin sağlıklı yürütülebilmesi için, iletişim teknolojilerinin siyasi aktörler tarafından etkin ve amaca uygun olarak kullanılması büyük avantaj sağlayacaktır. Çünkü siyasal iletişimde dağınık olan hedef kitleye mesaj aktarımı için bütün iletişim teknolojilerini kullanmak mesajın etkisini artıracağı gibi kitlesini de genişletecektir. Bu bağlamda gerek geleneksel gerek yeni iletişim teknolojileri mesaja ve amaca uygun olarak birlikte ve etkin kullanılmalıdır. Bu çalışma Erzurum'da faaliyet gösteren AK Parti, CHP ve MHP il ve merkez ilçe teşkilatları yönetim kurulunda yer alan siyasi aktörlerin seçim dönemi dışında iletişim teknolojilerini nasıl kullandıklarını ele almaktadır. Araştırmada nicel araştırma tekniği kullanılarak üç partinin yönetim kurulu üyelerine anket uygulanmış ve sonuçlar SPSS programında değerlendirilerek betimsel analiz tekniği ile yorumlanmıştır. Yapılan analiz sonucunda siyasi aktörlerin seçim dönemi dışında siyasal iletişim sürecinde geleneksel ve yeni medyayı aktif olarak kullanmadıkları tespit edilmiştir.
Interdependent relationship between action and power in Hannah Arendt's political thought

Bu tez Hannah Arendt'in siyasal düşüncesinde eylem ve iktidar arasındaki karşılıklı bağımlılık ilişkisini incelemektedir. Bu çalışmada, Arendt'in siyaset teorisini eylemi onun siyaset anlaşının tek tanımlayıcı öğesi olarak değerlendirmek suretiyle okumanın yanıltıcı olduğu savunulmaktadır. İktidar kamusal alanı oluşturur, ve eylemin öngörülemezliğine ve bireyselliğine karşılıklı söz verme ve tanıma yolu ile çareler getirir. Bu bakımdan, iktidar ilişkileri eylemin kamusal alanda tanınmasını, değerlendirilmesini ve anlam kazanmasını sağlar. Eylem, iktidar bağlamı dışında kaldığında bireysel kimliğin açığa vurulmasındaki açığa çıkarıcı işlevini kaybeder ve kamusal alandan geri çekilir.
Türk siyaset tarihinde dinin belirleyici rolü

Din, insanlık tarihi boyunca siyasetin şekillenmesinde ve iktidarların meşruiyetini sağlamada en temel unsur olmuştur. Modernleşme ve laikleşme ile birlikte dinin etkisinin ortadan kalkacağı varsayılmış ancak zaman bunun aksini göstermiştir. Küreselleşme ve postmodern yaklaşımların yaygınlaşması dine toplumsal ve siyasal yaşamda yeni bir alan açmıştır. Bu dönüşümden etkilenen Türkiye Cumhuriyeti'nde doğal olarak siyasal alanda dinin rolü ve etkisi konusunda büyük değişimler yaşanmış ve halen yaşanmaktadır. Osmanlı Devleti'nin son zamanları ve Cumhuriyet'in kuruluş yıllarında ilerlemeye engel olarak görülen din öncelikle siyasal ve sonra da toplumsal alandan siyasal elit tarafından dışlanmıştır. Çok partili siyasal döneme geçilmesi ve özellikle 1980 sonrası dönemde din yeniden hem toplumsal hem de siyasal alanda yaşam bulmuştur. Bugün iktidar politikalarına yön veren temel güdü dini duygular olmakla beraber din aynı zamanda iktidarın devamlılığını sağlayan bir araç haline gelmiştir.
Baskı grupları ve Türkiye'de bir işveren örgütü olarak MÜSİAD

Baskı Gruplarının tanımı, genel yapısı ve işlevleri incelenip Türkiye'de bir işveren örgütü olarak MÜSİAD kuruluşundan 2002 yılına kadar baskı grubu olarak ele alınıp incelenmektedir.
Merkez sağ siyasetin popülist söylemi ve Turgut Özal Dönemi örneği

İkinci Dünya Savaşı ile birlikte birçok ülkede olduğu gibi Türkiye'de de yokluklar dönemi başlamıştır. Savaşın sonucu Dünyayı kutuplu bir düzene itmiştir. Yeni düzende tarafını seçmek zorunda olan Türkiye'de 1950'li yılları bulacak değişim sürecinin de fitili ateşlenmiştir. 1950'li yıllarda çok partili düzene geçen Türkiye'de, Cumhuriyet Halk Partisi'nden Demokrat Parti'ye doğru bir değişim yaşanmıştır. 1960 darbesinin ardından Başbakan Adnan Menderes'in idam edilmesi Türk siyasal yaşamının da bir kaosa sürüklenmesine neden olmuştur. Bu kaos ortamı yeni bir ekonomik tavrı zorunlu kılmıştır. 24 Ocak 1980 tarihinde alınan kararlar ile liberal ekonomik anlayış geniş bir uygulama alanı kazanmıştır. 1980 yılının başında Başbakan Süleyman Demirel, Turgut Özal'ı tam yetkili kılarak O'nun 24 Ocak Kararlarını almasında etkili olmuştur. 24 Ocak Kararları Özal'ın Türkiye Cumhuriyetinin siyasal tarihindeki bilinirliğinin de başlangıcı olmuştur. 1980 darbesine kadar devam eden bu süreçte Özal pek çok ekonomik, siyasal ve toplumsal kararlara imza atmıştır. Ancak 1980 darbesinden sonra siyasal yasaklar dönemi O'nun da siyasal yaşamını derinden etkilemiştir. Turgut Özal'ın söylemleri incelendiğinde klasik merkez sağ söylemin dışına çıkması merkez sağ siyaset tarihinde bir evrilme sürecini başlatmıştır. Bu evrilme icraatlarla birleştikten sonra Türkiye'nin sosyal ve ekonomik alanda büyük değişimler yaşamasını sağlamıştır. Merkez sağın Turgut Özal ile yaşadığı söylem evriminde en dikkat çeken unsur, statükoya karşı mağduriyet tezlerini bir kenara bırakması ve açıkça bu yönde bir siyaset uygulayarak başarıya ulaşmasıdır.
Türkiye'de memur sendikalarının birleşme bütünleşme sorunları

TÜRKİYE'DE MEMUR SENDİKALARININ BİRLEŞME, BÜTÜNLEŞME SORUNLARI Bu çalışma, Türkiye'de 1990 sonrasında yeniden kurulan memur sendikalarının birleşme sorunlarına yanıt aramaktadır. Son on yıl içinde 'birleşme' yaşamış memur sendikalarında, 'bütünleşme'nin gerçekleşip gerçekleşmediği, bu çalışmanın en önemli yanıt aradığı sorudur. Çalışma içinde öncelikle, genel olarak sendikal hareketin ortaya çıkışı ile memur sendikalaşmasının, işçi sendikalaşmasından daha geç başlamasının nedenlerine değinilmiştir. Daha sonra sendika-siyaset ilişkisi ve 1960 sonrası Türkiye'deki sol siyaset içindeki bölünmelere yer verilmiştir. Bu çalışma, 1990 sonrasında memur sendikalarının yeniden oluşum aşamalarına değindikten sonra, EĞİTİM-SEN, SES ve ENERJİ YAPI YOL-SEN üyeleri arasında gerçekleştirilen, birleşme, bütünleşme sorunlarının araştırıldığı bir anket çalışması ile son bulmaktadır.
Türk siyasal yaşamında kadın politikacılar ve medyada kadın politikacıların kodlanması

Sosyal teori, toplumsal hayatın kalıplarını açıklamak yerine toplumsal kalıp ve büyük toplumsal yapıları açıklayacak, çözümleyecek özet ve genellikle karmaşık teorik çatıların kullanımına başvurmaktadır. Sosyal teori, çoğu kez toplum biliminin bir dalı olarak düşünülmesine karşın, antropoloji, ekonomi, teoloji, tarih, felsefe, siyaset bilimi, biyoloji gibi bilimlerle ilgili olduğu için disiplinler arasıdır. Sosyal teorinin genel ilkelerini anlamak için bu nedenle metinlerarası bir yolculuk gerekmektedir. Sosyal teori, sosyal gerçekliği ortaya koyarken her yaklaşım veya eğilimin kendi kuramına uygun bir modelden ve onun kendine özgü dilinden yol almaktadır. Sosyal gerçekliği ortaya koyma çabaları içinde, post-yapısallcı yaklaşımın, yapıları yerinden sarsan okumaları 20. yüzyıl düşün dünyasına damgasını vurmuştur. Jacqous Derrida'nın yapısökümsel analizi ile kapalı yapılar arasında gerçekliğin izi sürülürken, söylem içinde anlam kazanan sözcükler ve Foucault ile özneyi oluşturan hakikatlerin tarihine ulaşılmaya çalışılmıştır. Toplumsal cinsiyet kavramı çerçevesinde 1970'li yıllardan itibaren hız kazanan kadın çalışmalarının felsefi ard alanını oluşturan Foucault'un iktidar ilişkileri sistemi veyapısökümsel analiz, her yeni araştırma ile yeniden okunmakta ve yorumlanmaktadır. Birer kapalı yapı olarak görülen gazete haber metinleri, yapısökümsel analiz çerçevesinde ne kadar sıkı dokunmuş olursa olsun, toplumsal değişim ve dönüşümün izlerini en çok veren yapılar olarak okunmaktadır. Medyada siyasal kadının ne şekilde kodlandığının, yapısökümsel analize tabi tutulduğu araştırma sonucunda medyada yeniden üretilen kadınlık durumu niteliksel bir araştırma yöntemi ile ortaya konulmuş, çoğulculuk ve çokluk kavramları etrafında yıkıma uğratılan siyaset ile yeniden yapılanan kadın, yapı bozuma uğratılırken, kadınlığın yeniden kurulmasının izleri sürülmüştür. Bu çalışma bir kadın araştırmacının labirentten çıkabilme uğraşıdır, kayboluşlarında.
Türkiye örneğinde belediyelerde kadın katılımı

Kadınların yönetimin bir parçası olması yıllardır desteklenmektedir. Bu konuda geliştirilen pek çok sivil toplum projesine ve sosyal politikaya rağmen, hakim unsurlar hala yaşamaktadır; Kadınların siyasal karar ve fiili yönetim aşamalarında bulunma oranı yetersizdir. Ayrıca, bu durumun iyileştirilmesine yönelik çok istikrarlı ve kapsamlı politikaların pratikte ve hatta gündemde olmadığını da söyleyebiliriz. Bu tür politikaların eksikliğini, kadınların yetersiz temsil edilmesini reddeden ve herhangi bir eşitsizlik olmadığı iddiasında bulunmak için hiçbir neden yoktur. Belli bir kesim için, eşitsizlik aslında erkeklerle kadınlar arasındaki duygusal, fiziksel ve bilişsel bir farktan başka bir şey değildir. Bu ayrım normale döndüğünde, bu ayrılığa yönelik politika oluşturma ihtiyacı ortadan kaldırılır veya ilgisiz ilgili eğitim ile üstesinden gelinecek bir algı yaratılır. Türkiye'deki yerel yönetim kavramının gerektirdiği şeffaflık konusundaki tartışmaları güçlendirecek mekanizmalar ve süreçler kadının katılımdan ayrı olarak gerçekleştirilememektedir. Aynı şekilde, yerel yönetim sürecin süresünce yaşanan sorunları çözmeye yönelik hareketlerin cinsiyete duyarlı olacak şekilde tasarlanması gerekmektedir. Akademi, sivil toplum ve kamu alanındaki pek çok büyük proje içerisinde kadınların yerel yönetimlerde güçlendirilmesi için engeller ve fırsatlar belirlemiştir. Beklemedeki alanların başında, kadınların yerel yönetimlerde temsilinin artırılması gelmektedir. Bununla birlikte, kadınların temsilindeki artışın, yalnızca pozitif ayrımcılık, kota uygulaması ve kadınların siyasal alana katılımının düşük olması gibi yasal değişikliklerle mümkün olmadığı açıktır. Bununla birlikte, kadınlar için sosyal hizmetlerin iyileştirilmesi ile kadınların yerel yönetimlerdeki temsilindeki artış arasında doğrudan bir ilişki kurulamamaktadır (Türeli ve Çağlar, 2010). Bu ilişkinin incelenmesi, hem toplumsal cinsiyet rollerinin hem de yönetişim süreçlerinin birlikte ele alınması ile mümkündür. Bu kapsamda Tüsev raporlarından hareketle belediyelerdeki kadın çalışmalarından bahsedilmiştir.