turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Döviz kuru ve makro ekonomik etkileri

Döviz kurları uluslararası ekonomik ilişkilerin merkezinde yer aldığı için stratejik öneme sahiptir. Dolayısıyla döviz kurunu belirleyen unsurların ve döviz kuru oluşumunu açıklayan teorilerin literatürde önemli bir yeri vardır. Bu teoriler doğrultusunda döviz kurlarının para arzı, enflasyon, faiz oranı, portföy tercihleri gibi makroekonomik faktörler tarafından belirlendiği varsayılır. Çalışmanın ilk bölümünde döviz kuru olgusuna değinilerek, satın alma gücü paritesi, dış ticaret yaklaşımı, faiz haddi paritesi yaklaşımı, Mundell-Fleming modeli, parasalcı yaklaşım ve portföy dengesi yaklaşımı gibi açıklayıcı modellere yer verilmiştir. İkinci bölümde ise kapalı ve açık ekonomide döviz kuruna değinilerek, döviz kuru makro ekonomi politikaları kapsamında ele alınmıştır. Tezin son bölümünde döviz kuru ile döviz kurlarını etkileyen temel iktisadi değişkenler arasındaki ilişki panel veri analizi yardımıyla incelenmiştir. Açıklayıcı değişkenlerin teoriye uygun olup olmadıklarına, beklenen katsayıların elde edilip edilmediğine ve katsayıların istatistiki olarak anlamlı olup olmadıklarına bakılarak çeşitli yorumlara yer verilmiştir.
Orta gelir tuzağı: Türkiye ve seçilmiş gelişmekte olan ülkeler üzerine bir araştırma

Dünya ekonomisinin son yarım yüzyılı boyunca orta gelirli ülkelerden çok azı yüksek gelirli ülke grubuna yükselmiştir. Ülkelerin uzun süre orta gelirde kalıp yüksek gelir kategorisine geçememeleri durumu, ekonomi gündemine yeni giren 'orta gelir tuzağı' kavramı ile tanımlanmaktadır. Çalışmanın amacı, seçilmiş bir grup üst orta gelirli ülke örneği üzerinden, yakınsama ve panel veri analizleriyle 1982- 2012 dönemi için OGT'nin gerçekleşme ihtimali ve bu durumdan kaçınmada etkili olabilen sosyal ve ekonomik göstergelerin ortaya konulmasıdır. Koşulsuz yakınsama analizleri, ilgili ülke grubunun başlangıç kişi başına düşen gelir düzeylerinin süreç boyunca artırmış olduklarını ortaya koymuştur. Birim kök analizine dayalı yakınsama analizleri ile ülkelerin bireysel performansları araştırılmış, bunlardan 15'inin yüksek gelirli ülkelere yakınsarken, kalan 13 ülkenin ıraksadıkları belirlenmiştir. Panel veri sonuçları ise sadece ıraksayan ülkelerin değil aynı zamanda Türkiye'nin de içinde bulunduğu yakınsayan ülkelerin yapısall dönüşüm sürecine ayak uyduramadıkları takdirde OGT'ye takılma ihtimalinin yüksek olduğunu göstermiştir. Araştırma sonuçları, bu durumun tek başına ülkelerin kişi başına düşen gelirindeki nicel artışa değil, aynı zamanda ekonomilerdeki yapısall değişiklik düzeyine bağlı olduğu sonucunu ortaya koymuştur.
Avrupa Birliği'nde ve Türkiye'de bilişim ekonomisi

Bilişim teknolojileri üretimden ticarete, sağlıktan turizme bugün tüm ekonomiyi, eğitimin tüm aşamalarını, siyaset ve kamu yönetimini değiştirmeye başlamıştır. Zaman ve mekan farklılıkları bilişim teknolojileri sayesinde ortadan kalkmakta, iş hayatının hızı ve kapsamı her geçen gün değişmektedir. İşletmeler için ülkeler hem potansiyel birer pazar hem de birer rakip olmaktadır. Yeni iş yapma biçimlerinin ortaya çıktığı dünyadaki bu değişimin temelinde bilim, bilgisayar ve iletişim alanındaki ilerleyiş yatmaktadır. Bilginin üretilmesi, saklanması, taşınması ve kullanılmasında ortaya çıkan gelişmeleri sağlayan teknolojiler Bilgi ve İletişim Teknolojileri olarak adlandırılmaktadır. Türkiye için stratejik bir öneme sahip olan BİT, Araştırma-Geliştirme, karar alma, planlama, üretim, dağıtım süreçlerini hızlandırmakta ve sürekli bir verimlilik artışına yol açmaktadır. Türkiye bu nedenle iyi bir bilgi teknolojileri kullanıcısı olmalı, ama aynı zamanda bilgi teknolojilerini üretebilmelidir. Çalışmanın amacı; Avrupa Birliği ülkelerindeki ve özellikle de Türkiye'deki bilgi teknolojileri kullanımını, dijital farklılığı ortadan kaldırmaya ve bilişim kültürünüyaygınlaştırmaya yönelik yapılan çalışmaları incelemektir. Bu doğrultuda çalışmada bilişim teknolojilerinin değerlendirilmesi yapılmış, internet ve Elektronik Ticaret ayrıntılı olarak incelenmiştir.
Yerel yönetimlerde denetim ve özerklik

Kamu hizmetleri, toplumun ortak gereksinimlerini karşılayan ve devamlılık arz eden hizmetlerdir. Bu nedenle, gereksinimlere uygun, verimli ve kolay ulaşılabilir hizmet üretimi, her şeyden önce idari yapının buna uygun bir şekilde örgütlenmesine, unsurları arasında akılcı bir görev paylaşımı yapmasına bağlıdır. Ülkemizde idare, merkezden yönetim ve yerinden yönetim esaslarına göre faaliyet göstermektedir. Merkezi ve yerel yönetimler, idarenin birbirini tamamlayan iki önemli parçasıdır. Günümüzde yerel yönetimler, kamu ekonomisi içinde yer alan, il, belde veya köy halkının mahalli nitelikte ortak ve medeni kamusal mal ve hizmet ihtiyaçlarını, kendi yürütme ve karar organlarıyla düzenleyip sağlayan kamu tüzel kişileridir. Yerel yönetimler demokrasinin bir bakıma özü gibidir. Toplumun kendi kendisini yönetmesinin bilinen en başarılı, en mükemmel ve en mantıklı yoludur. Küreselleşmekte olan dünyamızın bir takım demokratik ülkeleri, idareyi tavandan tabana doğru kademelendirerek bu yolla iktidarı merkezde, yönetimi ise yerinde tutmaya çalışmaktadırlar. Keza ülkemizde de kökü çok eskiye dayanan bir yerel yönetim sistemi söz konusudur ve bizde'de, belediyeler, il özel idareleri ve köy meclisleri aracılığıyla yönetim tabana doğru yayılmış, yerel hizmetlerin muhataplarının karan ve öncelikleri doğrultusunda çalışmalar yapılmıştır. Yerinden yönetim kuruluşu olan yerel yönetimler, esas itibariyle özerkliğe sahip kuruluşlardır. Fakat bu özerklik, mutlak ve sınırsız değildir. Özerkliğin mutlak ve sınırsız olmadığını ortaya koyan en mühim husus, bunların kendi dışındaki bazı organlar tarafından denetlenmesidir. Türk Yerel Yönetimlerinin, kararlan, organları, görevleri, akçal kaynakları üzerinde merkezi idarenin koyu vesayet denetimi mevcuttur. Kanımızca yerel yönetimlerin bir miktar daha güçlendirilerek daha fonksiyonel ve merkezden biraz daha bağımsız hale gelmesi hususunda reform nitelikli bir takım yasal düzenlemeler gerekmekte olup halkın yönetime daha aktif olarak katılması hedeflenmelidir. III
Improving the competitiveness of small and medium sized enterprises: The case of Bosnia and Herzegovina

Globallesme sureci yogun bir etkilesim ile bolgesel ekonomilerin, toplum ve kulturun, IT ve telekomunikasyondaki hizli gelismenin harmanlanmasidir. Son yillarda kucuk ve orta olcekli isletmeler Avrupa gelisiminin donusumunu sağlam aktadir. Eger ulkeleringenel gecis durumunu goz onu ne alirsak, arastirmanin butun resmi cok daha karmasik veilginc olacaktir. Bu tez kismi olarak baslangic bilgisi veren ve 'Tez nedir? sorusunu cevaplayangirizgahtan sonra 4 bolum icermektedir. Birinci bolumde Bosna Hersekteki is dunyasiortamina, finansal istiktara, ozellestirmeye, ayricalikli kanun islemlerine, serbest ticaretbolgelerine, vergilendirmeye ve politik risk sigortasina deginilmektedir. İkinci bolum KOBI'lerin rekabetinin guclendirilmesi icin uygulanan gelistirme ve faaliyetler hakkindadir. Bu bolumde rekabeti gelistime, gelisme stratejisi, kalite yonetimsistemlerine giris ve organizasyonu iyilestirme programinin yontem ve araclariaciklanmaktadir. Bir sonraki bolum ise Bosna Hersek'teki KOBU'lere deginmektedir. UlkedekiKOBI'lerin mevcut durum analizi, KOBI'ler tarafindan onaylanmayan dahili ve hariciengeller, ulkedeki ekonomik gelisme ve ulkedeki KOBI'lerin oranindanbahsedilmektedir. Ayrica basarili KOBI'lere dair ornekler yer almaktadir. Tezin en onemli bolumu ise dorduncu bolumde yer almaktadir. Bosna Hersek'teKOBI'lerin gelisimi konusunda arastirmalar ve sonuclar sağlam aktadir. Arastirma mumkun olduğunca dogru bilgi sağlam ak icin Bosna Hersekteki butun buyuksehirlerde yapilmistir. Arastirmanin sonucu Bosna Hersekteki mevcut durumugeliştirmek icin temellere sadik kalarak olcumler yapmakta ve KOBI'lerin rekabetinedaha gercekci bir bakis acisi sağlam aktadir.
Türkiye'de 1990-2010 dönemi gelir dağılımı problemleri ve problemlerin çözümünde kullanılan ekonomi politikaları üzerine bir analiz

Gelir adaletsizliği, Türkiye'nin önde gelen en önemli toplumsal ve ekonomik sorunlarından biridir. Bu tez çalışmasında; Türkiye'de 1990 - 2010 Dönemi gelir dağılımı problemleri üzerinde durulmuş ve bu problemlerin çözümünde devletin hangi politikalardan faydalandığına değinilmiştir. Türkiye'de en fazla gelire sahip grupla, en az gelire sahip grup arasındaki farkın çeşitli gelir dağılımı problemlerine etkisi ele alınmıştır. Gelir dağılımı adaleti problemlerini çözümleyebilmek amacıyla ortaya konan kamu- ekonomi politikaları bu bağlamda değerlendirilmiştir. Ortaya konan literatürel araştırma doğrultusunda hipotezler oluşturulmuş ve hipotezlerin test edilmesine dair metodoloji geliştirilmiştir. Çalışmanın beslendiği ana hipotezler detaylıca incelenerek SPSS 22.0 paket programıyla analizler yapılmıştır. İlk bölümde gelir dağılımının genel özellikleri üzerinde durulmuş ve gelir dağılımını etkileyen unsurlar bilimsel çerçeveyle ele alınmaya çalışılmıştır. Tezin ikinci bölümünde gelir dağılımı adaletsizliği sorunu ile başa çıkmada devletin üstüne düşen en önemli vazifelerden uyguladığı politikalara ve bu politikalarda gereksinim duyduğu ilke ve araçlara ayrıntılı bir şekilde yer verilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde Türkiye'de dönemler ayrımı yapılarak incelememize tarihsel bir devinim kazandırma amaçlanmıştır. Bu bağlamda 1923'den günümüze kadar toplamda beş dönemden oluşacak şekilde ekonomiye yön vermiş politikalar, birçok parametreye etkisi dokunacak olan finansal krizler ve para ile maliye politikalarının hayata geçirilmesinde önemli rol oynamış etmenler detaylıca ele alınmıştır. Son bölümde Türkiye'deki yüzdelik dilimlerin en zengin ile en fakiri arasındaki bu makasın açılmasında hangi ekonomi parametrelerinin sebep olduğuna ilişkin hipotezler ve bu hipotezlerin test edilmesinde uygulanan metotlar analiz edilmiştir.
Doğal tekeller ve regülasyonu

Endüstrinin doğal tekel özelliği göstermesi piyasa başarısızlığına yol açan nedenlerden biridir. Doğal tekel özelliği taşıyan endüstrilerin sahip oldukları çok özel şartlar, bu endüstrilerde rekabetin kendisinden beklenen işlevleri yerine getirmesini engeller. Bu nedenle, bu endüstrilere müdahale kaçınılmaz bir hal almaktadır. Bu noktada doğal tekelci firmaları regüle etmek için kurulan regülasyon otoritelerinin bu endüstrileri regüle ederken kullandıkları müdahale araçlarının şekli, arzu edilir sonuçlara ulaşmada ya da bu sonuçlara yaklaşmada büyük önem kazanmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, doğal tekelci endüstrileri veya firmaları regüle ederken regülasyon otoritelerinin kullanabilecekleri araçların neler olduğu ve bu araçların kullanımının ne gibi sonuçlar doğurduğu sorusuna cevap vermek olduğu kadar, regülasyon yöntemleri olarak adlandırılan söz konusu araçların kullanımının toplumsal çıkarlarla ne derece uyumlu olduğunu ortaya koymaktır. Bu amaca paralel olarak bu çalışmada doğal tekellerin regülasyonlarmda kullanılan yöntemler olan Marjinal ve Ortalama Maliyetle Fiyatlandırma, Getiri Regülasyonu, Şapka Fiyat veya RPI-X Regülasyonu, Ramsey Fiyatlandırma, Çoklu Tarifeler ve Peak- Load Fiyatlandırma yöntemleri ele alınmıştır. Bu regülasyon yöntemlerinin sosyal refaha göre olası sonuçları homojenize edilmiş matematiksel bir anlatımla açıklanmaya çalışılmıştır.
Kurumsal faktörlerin doğrudan yabancı yatırımlar üzerine etkisi: Ekonometrik bir analiz

Bu tezin amacı gelişmiş ve gelişmekte olan 71 ülkede kurumsal faktörlerin doğrudan yabancı yatırımlar üzerine etkisini 1995- 2002 yılları arasında, yatay-kesit veriler kullanarak incelemektir. Tezin birinci bölümü, doğrudan yabancı yatırımteorilerini ve doğrudan yabancı yatırımların bölgesel dağılımını anlatmaktadır. İkinci bölüm doğrudan yabancı yatırımları etkileyen ekonomik ve kurumsal faktörleri içermektedir. Son bölümde temel olarak üç model geliştirilmiş ve test edilmiştir. Test sonuçlarına göre söz hakkı vehesapverilebilirlik, politik istikrar, bürokrasinin etkinliği, hukukun üstünlüğü, düzenlemelerin kalitesi ve yolsuzlukla mücadele gibi kurumsal faktörlerle DYY arasında pozitif bir ilişki bulunmaktadır.
Türkiye'de planlı dönemde turizmin moneter ekonomik etkilerinin değerlendirilmesi

Turizm sektörünün gelişmesi ile birlikte turizmin ekonomik ve sosyal etkileri birçok devletin bu sektöre özel ilgi duymasına neden olmuştur. Sektörünün ekonomik etkileşimin ülke ekonomisine katkısı göz önüne alındığında turizmin gelişmesi için gerekli olan birçok kolaylığın sağlandığı görülmektedir. Türkiye'de de 1980 yılından sonra turizm faaliyetlerinin, yaratılan teşvikler ve imkanlar sayesinde hızlı bir gelişme görülmektedir. Özellikle ödemeler bilançosu açıklarının kapatılması, milli gelir artışı ve devlet gelirleri açısından olumlu katkılar yapmaktadır. Türkiye'de planlı dönem içerisinde turizm sektöründeki gelişmeler 1982 yılında çıkarılan 2634 sayılı yasa ile hızlı bir ivme kazanmıştır. Turizm sektöründeki gelişmeler yalnızca sektörün kendi içinde kalmamaktadır. Turizmin yarattığı katma değer ve çoğaltan etkisi milli geliri artırması ile diğer sektörleri ve tüm ekonomiyi etkilemekte, canlandırmaktadır. Yapılan girdi-çıktı analizi sonunda Türkiye'de turizm sektörünün 38 sektörden girdi aldığı ve geri bağlantı katsayısının yüksek olduğu görülmektedir. Yani turizm sektöründeki canlanma girdi alman sektörleri de canlandırmaktadır. Bunun aksine turizm sektöründeki durgunluk da diğer sektörleri olumsuz yönde etkilemektedir. Özellikle gelişmekte olan ülkelerin ulusal ekonomilerini canlandırmak için turizm sektörüne önem vermeleri gerekir. Türkiye'de de turizm sektörü, ileri ve geri bağlantı etkilerinin yüksekliği nedeni ile kilit konumunda olup sürekli olarak gelişme ve desteklenmesi büyük önem taşır.
Gelişmekte olan ülkeler ve Türkiye'de cari açık sorunu

Yetersiz tasarrufları yansıtan cari açıklar, kriz analizinde önemli bir göstergedir ve kırılganlığı artıran önemli bir sorundur. Bu çalışmanın amacı, ulusal tasarrufların yetersizliğinin cari işlemler açığının nedeni olup olmadığını tartışmaktır. Bu amaçla çalışmada, cari açık ve finansmanı sorunları nedeniyle Kırılgan Sekizli olarak sınıflandırılan gelişmekte olan ülkeler ele alınarak, tasarruf olgusuyla cari açık arasındaki nedensellik ilişkileri ve kointegre olup olmadıkları analiz edilecektir. Gelişmekte Olan Ülkeler ve Türkiye'de Cari Açık Sorunu konusu, ülkelerin serilerinin özelliklerine göre Koentegrasyon Testleri, Sınır Testi yaklaşımı, Vektör Otoregresif Model ve Hata Düzeltme Modeli üzerinden Granger Nedensellik Testi kullanılarak incelenecektir. 1980- 2015 dönemine ilişkin tasarruflar, cari açık ve dış borçlar değişkenler olarak ele alınacaktır. Eşbütünleşme uygulanabilmesi için serilerin aynı özellikleri göstermesi gerekmektedir, bu nedenle sadece Brezilya, Endonezya, Macaristan, Polonya ve Türkiye'ye önce Engle-Granger ve Johansen Eşbütünleşme analizleri uygulanabilecektir, bulgulara göre de VECM model veya Vektör Otoregresif Model üzerinden Granger Nedensellik Testi uygulanarak kısa dönem ilişkiler sınanacaktır. Serileri farklı özellikler gösteren Güney Afrika, Hindistan ve Şili'ye Vektör Otoregresif Model üzerinden Granger Nedensellik Testi uygulanacaktır. Ayrıca, seriler arasındaki uzun dönem ilişkisi, eşbütünleşme dereceleri farklı olan serilere eşbütünleşme uygulanabilmesine olanak sağlayan Sınır Testi ile de analiz edilecektir. Çalışmanın sonucunda, ulusal tasarruflar ile cari açık arasındaki ilişki ekonometrik analizlerle saptanacaktır; ulusal tasarrufların yetersizliği cari açık nedenidir, elde edilen bulgulardan hareketle politika önerilerinde bulunulacaktır. Bu çalışma, tasarrufların öneminin ampirik olarak kanıtlanması ve Üçüz Açık Hipotez'ine katkıda bulunması açısından önemlidir.
Enflasyonist finansman politikaları ve Türkiye'de enflasyon ve senyoraj ilişkisi

DOKTORA TEZ OZU ENFLASYONİST FİNANSMAN POLİTİKALARI VE TÜRKİYE'DE ENFLASYON VE SENYORAJ İLİŞKİSİ Emine DEMİR İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Haziran 1999 Danışman. Yrd. Doç. Dr. Mustafa Özer Birçok gelişmekte olan ülkelerde görülen enflasyonun sebepleri içinde, kamu açıklan önemli bir yer tutar. İç ve dış borçlanma olanaklarının sınırlı olması, hükümetin mali dengesizlik durumunda, Merkez Bankasına güvenmesi, bu ülkelerin önemli özellikleridir. Böylece, mali açığın para yaratılarak finansmanı, para yaratma ve enflasyon üzerinde büyük baskı meydana getirir. Bu çalışmada, enflasyonist finansman politikaları ve enflasyon ile senyoraj arasındaki ilişki incelenecektir. Senyoraj ve enflasyon arasında normalde pozitif bir ilişki vardır. Genellikle enflasyon yükselirken, senyoraj gelinde artar. Ekonomik literatür, enflasyon ve senyoraj arasındaki ilişkinin analizinde, temelde iki farklı senyoraj kavramı kullanır. Bunlar; 'parasal senyoraj' ve 'fırsat maliyetli senyoraj' dır. Fırsat maliyeti yaklaşımına göre senyoraj, elde tutulan paranın fırsat maliyeti olarak tanımlanırken, parasal senyoraj, parasal tabanda artış anlamındadır. Literatürde genellikle senyoraj elde tutulan nakit üzerindeki vergi olarak tanımlanmakta ve finansal aracının rolü ihmal edilmektedir. Oysa senyorajm bir öğesi de ticari bankalann mevduatlan üzerinden ayırdıklan ve Merkez Bankasına yatırdıklan zorunlu karşılıklardır. Hükümetin senyoraj geliri genellikle, zorunlu karşılıklar ve enflasyon oranının her ikisine de bağlıdır. Zorunlu karşılıklardaki bir artış enflasyon vergisi için vergi tabanını genişletir. Bankacılık sistemi rekabetçi bir yapıya sahip ise senyoraj geliri, monopolcü bir yapıya göre daha yüksek olacaktır. Çünkü, monopolcü bankacılık sisteminde mevduat faiz oram rekabetçi yapıya kıyasla daha düşüktür. Finansal liberalizasyon durumunda, zorunlu karşılık oranlarında bir düşüş ve enflasyon oranlannda ise artış meydana gelir. Liberalizasyonda, diğer finansal varlıklar ve para tabam arasındaki ikame esnekliğinin artmasıyla, hükümetin ortalama ve marjinal senyoraj kapasitesi düşer. Enflasyon, vergi tahsilindeki sürelerin uzun olması nedeniyle vergi gelirlerinin reel değerini düşürmekte ve senyoraj gelirini azaltmaktadır.
Türkiye ihracatında ISO 9000 standartlarının incelenmesi ve uygulanması

Mal ve finans piyasalarının ülkelerin sınırlarını hızla aştığı, demokratikleşme, hukukun üstünlüğü, insan haklan, dışa açık ve rekabetçi pazar ekonomisi gibi kavramların ortak değerler olarak gelişme gösterdiği günümüzde, üretim, bilgi, insan kalitesi Ön plana çıkmıştır. Özellikle gelişmesini henüz tamamlayamamış ülkelerin gelişmiş ülkelere bağımlı olması bunun bir sonucu olarak ihracatın önem kazanması, var olan pazar paylarım genişletmelerinde kalitenin önemini artırmıştır. Türkiye İhracatında ISO 9000 Kalite Güvence Standartlarının önemini vurgulamak için hazırlanan bu tez, kalite ve ISO 9000 Standartları ile ilgili kitaplardan anketlerden yazılı basında yer alan haber ve makalelerden, seminer, panel ve toplantılardan ve ISO 9000 standartları konusunda bilgili, kişilerle birebir yapılan görüşmelerden faydalanılarak hazırlanmıştır. I. Bölüm'de, globalleşme ve bölgeselleşme hareketlerinin bir sonucu olarak serbest pazarın var olduğu dünya ekonomisinde ticaretin sınırlarım oluşturan ülkeler arası alman ortak kararlara, GATT, Ticarette Teknik Engeller Anlaşması, İktisadi Birleşmeler' e yer verilmiştir. II. Bölüm'de, kalitenin tarihsel süreci, ISO 9000 kalite yönetimi ve kalite güvence sistemleri ve kalite sistem elemanları tanıtıldıktan sonra TS-ISO 9000 Kalite Sistemlerinin Belgelendirilmesi açıklanmıştır. İÜ. Bölüm'de Türkiye'de TS-ISO 9000 kalite güvence sistemlerinin uygulanması, ISO 9000 belgesinin firma içine, dış pazarlara, gümrük işlemlerine ve iç pazara olan etkilerine değinilmiş ve örnek TS-ISO 9000 Belgesi alan kuruluşlardan BRİSA, NETAŞ ve ARÇELİK'in çalışmalarından bahsedilmiştir. Sonuç olarak ihracatçı firmalar, -Türkiye'nin onaylamış olduğu uluslararası düzenlemeler gereği -Türkiye'nin içinde bulunduğu iktisadi birleşmelerden dolayı - Dış ticarette göreceli bir kavram olan kaliteyi ortak bir değer üzerine oturtabildiği için, - Tüm gelişmekte olan ülkelerde olduğu gibi pazar içinde homojen bir kalite bilinci ve sanayi kültürüne sahip olmayan firmaların sistemlerinin iyileştirilmesi için -Gümrüklerde işlemlerin kısa sürede ve seri yapıldığı için, - Dış pazarlarda rekabet gücünü artırabilmek için, - Amaç olan Toplam Kalite Yönetimi'ne ulaşmada araç olduğu için ISO 9000 Kalite Güvence Sistemlerini bilinçli olarak uygulamalı asıl amacın TKY olduğunu ve bu kültürün kazanılmasında ISO 9000 Kalite Güvence Sistemlerinin araç olduğu unutulmamalıdır.
1980 öncesi ve sonrası Türkiye'de uygulanan istikrar tedbirlerinin makro ekonomik göstergeler üzerine etkisi

Ekonomik istikrar tedbirlerinden sonra, özellikle 1990 yılından itibaren kamu kesimi açıklarının hızla artması, vergi gelirlerinin iç borç servisine bile yetmemesi, devletin nakit açığını iç borçlanma ile finanse eder duruma düşmesi, bu açığı kapatmak için dış borca ve Merkez Bankası kaynaklarına yönelmesi ile döviz rezervlerinin hızlı erimesi, yeni bir istikrar programının yürürlüğe konulmasını zorunlu kılmıştır. 5 Nisan 1994 istikrar kararlarının alındığı ortamı diğerlerinden ayıran en önemli olgu, mal piyasasının yanı sıra para ve döviz piyasasının da serbest bir şekilde işlemekte olduğudur. Günümüzde izlenecek iktisat politikalarını, geleneksel Keynesgil temellere oturtmak küreselleşen dünyada istenilen sonuçları vermeyecektir. Bunun yerine, monetarist, rasyonel bekleyişler teorisini içeren, Yeni Klasik ya da Yeni Keynesgil politikalardan birisini benimsemek gerekir. Kanımızca 5 Nisan Kararlarına gelinmesinde teorik eksikliğin rolü büyük olmuştur.
Spatial econometric analysis of regional growth and employment convergence in Turkey

Bu tezin ana amacı Türkiye'de iller ve bölgeler arası mekansal etkileşimlerin bölgesel büyüme ve istihdam yakınsamasını nasıl etkilediği araştırmaktır. Elde edilen bulgular uygulanan mekansal ekonometrik yöntemlerin yalnızca geçerliliğini değil, aynı zamanda üstünlüğünü de göstermektedir. İlk olarak, 1991- 2009 yılları arası il bazında büyüme yakınsamasını ortaya koymak amacıyla kesit düzeyinde kapsamlı bir mekansal ekonometrik model seti kullanılmaktadır. Sonuçlar iller arasında mutlak ve koşullu yakınsamanın varlığına işaret etmekte, il bazında büyümede itici gücün istihdam ve lise mezunları ile ölçülen beşeri sermaye olduğunu ortaya koymaktadır. İkinci olarak, mekansal dinamik panel veri modelleri kullanılarak metodolojik bir ayrışma sağlanmaktadır. Bulgular 2002- 2007 döneminde yapısall bir değişiklik olduğunu göstermekte, başlangıçta anlamlı etkisi olmayan kamu ve özel yatırımların bu dönemde büyümeye katkı sağladığı ortaya çıkmaktadır. Diğer yandan, istihdam ve üniversite mezunları ile ölçülen beşeri sermaye illerin büyümesi üzerinde baz döneme kıyasla fark yaratamamış görünmektedir. Üçüncü olarak, sektörel ve bölgesel düzeyde değişim sergileyen istihdam yakınsaması mekansal panel görünürde ilişkisiz regresyon modelleri ile tahmin edilmektedir. 2004- 2011 dönemi boyunca, istihdam oranlarındaki büyüme tarım sektöründe ıraksama, hizmet sektöründe ise yakınsama göstermektedir. Sanayi sektörü için statik modelde ıraksama bulunurken dinamik modelde bu bulgu ortadan kalkmaktadır. Tarım sektörü giderek önemini yitirmekte ve komşu iller arasında tarımsal işgücü için rekabet doğmaktadır. Buna karşılık, sanayi ve hizmet sektörlerindeki istihdam oranları komşu bölgelerde pozitif geri bildirimlere işaret etmektedir. Tahmin sonuçları tarımdan hizmet sektörüne istihdam geçişleri olduğunu doğrulamaktadır.
Türkiye'de kayıtdışı ekonomi ve ekonomisinin kayda alınabilmesine yönelik öneriler

Kayıt dışı ekonomiye ülkemizde olduğu gibi hemen her ülkede rastlanmaktadır. Kayıt dışı ekonomiye yol açan sebepleri; ekonomik, kamu maliyesinden ve sosyal- çalışma hayatından kaynaklanan sebepler olmak üzere üç bölümde incelenebilir. Doğrudan ve dolaylı yöntemlerle yapılan değerlemelerde Türkiye'de kayıt dışı ekonominin önemli boyutlara ulaştığı görülmüştür. Ekonomik ve sosyal politikaların belirlenmesi ve uygulanması bakımından önemli bir yere sahip olan kayıt dışı ekonominin ekonomik, yasal ve idari düzenlemelerle aşağı çekilmesi mümkündür. IV