turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Modern Avrupa fiziğinin Osmanlı Devleti'ne geçişi: Başhoca İshak Efendi'nin Mecmua-i Ulum-i Riyaziye'sinde ısı ve elektrik bahisleri

Bu çalışmada Osmanlı Devleti'nde ordunun modernizasyonu kapsamında açılmış askeri eğitim kurumları olan Mühendishanelerde okutulan Türkçe ders kitapları kanalıyla modern Avrupa fiziğinin Osmanlı Devleti'ne geçiş süreci incelenecektir. Bunun için Mühendishane-i Berri-i Hümayun Başhocası İshak Efendi'nin ansiklopedik eseri olan Mecmua-i Ulum-i Riyaziye'nin 'Isı' ve 'Elektrik' bahisleri esas alınmıştır. Belirtilen bahislerin modern Avrupa fizik kitaplarından tercüme edilerek yazıldığı iddiası araştırılacaktır. Mühendishane'nin kütüphanesinde bulunan fizik ile alakalı yabancı dilde yazılmış eserlerinin ilgili kısımları incelenecek ve bilgi alışverişini mahiyeti, miktarı ve kapsamı araştırılacaktır.
1903-1907 yılları arasında Kahire'de yayınlanan Türk Gazetesi'ne göre Osmanlı Devleti'nde yaşanan siyasi gelişmeler

Türk Gazetesi 1903- 1907 yılları arasında Mısır'ın Kahire şehrinde haftalık olarak yayınlanan siyasi, ilmi ve edebi bir gazetedir. Gazeteyi yayınlayan Osmanlı aydını Ali Kemal, 1900- 1908 yılları arasında Mısır'da ikamet eder. Mısır'da rahat bir hayat yaşayan Ali Kemal gazetecilik yönünden verimli bir dönemde 1903- 1907 yılları arasında Türk Gazetesi'ni yayınladı. Türk Gazetesi o dönemde Osmanlı Devleti ile ilgili siyasi gelişmelerin anlaşılması bakımından önemlidir. Ayrıca bir takım aydın ve yazarlar görüşlerini bu gazete aracılığıyla halka duyuruyorlardı. Örneğin Yusuf Akçura 'Üç Tarz-ı Siyaset' adlı uzun makaleler dizisini Türk Gazetesi'nin 24 -34. sayıları arasında yayınlamıştı. Ali Kemal'de yayınladığı Türk Gazetesi'nde 'Üç Tarz-ı Siyaset' adlı makaleye cevap olarak kendi görüşlerini dile getirdiği 'Cevabımız' adlı makaleyi yayınladı. Kahire'de yayınlanan Türk Gazetesi'nde Ali Bey Hüseyinzade de Türk birliği hakkındaki fikirlerini dile getiriyordu. Türk Gazetesi incelendiğinde Osmanlı Devleti ile ilgili birçok önemli gelişmenin, gazeteyi yayınlayanlar tarafından takip edildiği görülmektedir.
Hicri 1246-1248 (M.1830-1832) tarihli Çanakkale şer'iyye sicilleri ışığında Çanakkale'nin sosyo-ekonomik yapısı

Bu araştırmada Çanakkale'nin 1830'lu yıllarındaki sosyal ve iktisadi yapısını incelemeye çalıştık. Bilindiği üzere bu türden araştırmaların temel kaynağı 'Şer' iye Sicilleri' dir. Buradan hareketle çalışmamızı daha çok, 1830- 1832 yıllarım kapsayan Çanakkale Şer'iye Sicilleri üzerine kurmayı hedefledik. Ancak karşılaştırma yapabilmek ve çalışmamızı zenginleştirmek için 1835- 1839 ve 1850- 1853 yıllarına ait 1121 ve 152 nolu defterleri de kısmen kullandık. Giriş bölümünde Şer'iye Sicilleri'nin öneminden bahsettikten sonra, birinci bölümde Osmanlı adliye teşkilatına değindik. Ayrıca Çanakkale halkına ait miras kayıtlan ile sürgünleri de bu bölüme dahil etmeyi uygun bulduk. İkinci bölümde, Osmanlı idari teşkilatına bağlı olarak, Çanakkale'nin bu yapı içerisindeki yerine, nüfusuna ve idari görevlerine yer verdik. Ticari hayat, ücretler ve deniz trafiği araştırmamızın üçüncü bölümünü oluşturmaktadır. Dördüncü bölümde, Çanakkale'deki gayrimüslim halkın vergi yükümlülükleri ve kiliseleri üzerinde durduk. Son bölümde ise askeri ve stratejik önemine binaen Boğazın tahkimatını araştırdık. Araştırmamızın sonunda, Çanakkale'nin yerli ve yabancı tüm gemilerin teftiş edildiği denetim noktası olduğunu gözlemledik. Ayrıca Çanakkale Boğazı'nın, konumundan dolayı önemli bir askeri üs olduğunu tespit ettik.
XVII. yüzyılın ilk yarısında Anadolu'da Celali Hareketleri (8 Numaralı Mühimme Zeyli'ne göre)

oz Tez çalışmasının konusunu 8 Numaralı Mühimme ZeyWnm son 118 sayfasının tahlil ve transkripsiyonu oluşturmaktadır. Tezin hazırlanmasına temel olarak 8 Numaralı Mühimme Zey/f nin trankripsiyonu alınmış ve burada yer alan hükümlerin tasnifinden yola çıkılarak XVII. yüzyıl başlarında Anadolu'da görülen Celali hareketleri incelenmiştir. Defterde yer alan hükümlerin büyük bir çoğunluğunun Celali hareketleri ile ilgili olması nedeniyle bu konu üzerinde durulmuştur. Celali hareketleri ile ilgili olarak daha önce yapılan çalışmalar da tezin hazırlanmasında yol gösterici olmuştur. Transkripsiyonların tamamlanmasından sonra defterde yer alan hükümlerin tahlili yapılmıştır. Bu tahlil çalışması üç kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda defterin kapsadığı tarih dönemi hakkında. bilgi verilmiştir, İkinci kısımda defterin şekli özellikleri fiziki ve diplomatik yönden ele alınmıştır. Üçüncü kısımda defterde yer alan hükümlerin içerdikleri konular göz önünde bulundurularak muhteva tahlili yapılmıştır.
XIX. yüzyılın son çeyreğinde Halep vilayeti'nin ekonomik ve sosyo-kültürel durumu

XIX. yüzyılın son çeyreğinde Halep Vilayetinin sosyo-kültürel, ekonomik durumunu değerlendirdiğimiz bu çalışma, Halep Vilayeti İngiliz Konsolosluğu belgeleri ve diğer İngiliz ve Amerikan belgeleri kullanılarak dönemin genel bir portresi çıkarılmaya çalışılmıştır. Halep Ortadoğu'daki önemli konumundan dolayı tarih boyunca birçok medeniyetin istilasına uğramıştır. Romalıların, Arapların daha sonra Selçukluların eline geçmişş ve Haçlılara karşı savundukları bir bölge olmuştur. Bir süre Memluklerin hakimiyetinde kalan Halep, 1516 yılında Yavuz Sultan Selim döneminde Osmanlı hakimiyetine girmiştir Halep vilayeti XIX. yüzyılda imparatorluğun önemli merkezlerinden olma özeliğini devam ettirmiştir. İngiliz Levant şirketleri, Halep liman ticaretinde aktif olmasından dolayı her zaman batılı diğer şirketlerin de ilgisini çeken bir vilayet olmuştur. Bununla beraber, Hicaz yolu üzerinde olması, Bağdat demiryolunun önemli duraklarından biri olması vilayeti çekici kılmıştır. Halep, pamuk ve ipek ticaretinin hammadde ya da işlenmiş ürün olarak yoğun bir şekilde ihracatının yapıldığı önemli bir merkezdi. Ayıntab ve Halep merkez sancağında üretilen iplik ve halılar Fransa ve İtalya'ya kadar gönderilmekteydi. Halep sosyo-kültürel açıdan çeşitli etnik yapıların oluşturduğu zengin bir kültüre sahipti, öyle ki Halep'te Türk kültürü motiflerini, Arap adetlerini, Ermeni geleneklerini bir arada görmek mümkündü. Halep her zaman gelişen ve değişen bir vilayetti. Sosyo-kültürel değişimlere çabuk ayak uydurabilen bir yapısı vardı. Anadolu ve Suriye sahip olduğu jeopolitik konumu ve doğal kaynaklardan dolayı her zaman batılı devletlerin ticari anlamda faydalanmak istediği bir bölge olmuştur. Halep vilayeti ile en çok ilgilenen devletler Amerika ve İngiltere olmuştur. XIX. yüzyılın son çeyreğinde Osmanlı Devleti'nin zayıflamaya başlamasıyla batılı devletler hem siyasi hem de misyoner faaliyetlerini arttırmışlardır. İngiliz ve Amerikan faaliyetlerinin yoğunluğundan dolayı Bölge tarihinin iyi anlaşılabilmesi için İngiliz ve Amerikan belgeleri çok önemlidir.
29 numaralı Kütehya şer'iyye sicilinin transkripsiyonu ve edisyon kritiği

Şer'i mahkemelerde kadılar tarafından tutulan Şer'iyye sicilleri, Osmanlı ve dünya tarihinde, ait oldukları dönemin sosyal, iktisadi, idari ve hukuk yapısını aydınlatan en önemli kaynaklardır. Transkripsiyonunu ve değerlendirmesini yaptığımız 29 Numaralı Kütahya Şer'iyye Sicili, Hicri Muharrem 1268- Zilhicce 1269 / Miladi Ekim 1851 - Eylül 1852 yılları arsında Kütah'yada görülen çeşitli davaları kapsamaktadır. Belgelerin konu ve içerikleri; tereke-miras, idane ve kefalet, temlik ve kefalet, çeşitli konularda mürasele, ilam, vasi tayini, vekil tayini, nazır tayini, tezvic, şukka, nafaka, berat-ı hümayun, buyuruldu, ferman ve değişik davalardan oluşmaktadır. Yaptığımız bu çalışma ile Kütahya ve çevresinin; örf ve adetleri, gelenekleri, yer isimleri, şahısların kullandığı isimler ve unvanlar, müslüman olmayan toplulıkların Kütahya'daki yaşantısı ve müslüman halkla ilişkileri rahatlıkla görülebilir. Yine bu belgeler sayesinde toplumun temelini oluşturan aile kurumunun yapısı, aile içinde yaşanan problemlerin niteliği, çok eşli ve tek eşli evliliklerin istatistikleri, miras ve nafaka problemlerinin çözüm şekli öğrenilebilir. Ölen kişilerin mirasçılarına bıraktığı mal varlıklarının ayrıntılı olarak yazılması ve davalara konu olan diğer maddi meselelerle kayıtlarda yazılan meslekler, dönemin Kütahyasındaki iktisadi durumu bize gösterebilir. Kısaca yaptığımız çalışma ile günümüzde önemi gittikçe artan yerel tarih çalışmalarına katkıda bulunmayı amaçlıyoruz.
Vilayet Salnamelerine göre Erzurum Vilayeti(h.1310, 1317, 1318)

Bu araştırmada XIX. yy'ın ilk çeyreğinde Salnameler esas alınarak Erzurumvilayeti'nin idari, ekonomik ve sosyal yapısı incelenmiştir. Birinci bölümde Erzurum Vilayeti merkez yönetim birimleri, ikinci bölümdevilayet kaza ve sancakları, üçüncü bölümde vilayetteki sosyal ve ekonomik hayat ve dördüncü bölümde ise Erzurum vilayetinde bulunan dördüncü ordu ele alınmıştır.
Mahmud Nedim Paşa'nın bürokraside gerçekleştirdiği büyük tenkihat: 7 Eylül 1871-31 Temmuz 1872

Bu tez çalışmasında Tanzimat Dönemi bürokratlarından ve Sultan Abdülaziz'in sadrazamlarından Mahmud Nedim Paşa'nın 1871- 1872 yılları arasındaki birinci sadareti ve bürokraside gerçekleştirdiği büyük tenkihat faaliyeti incelenmiştir. Ali Paşa'nın 1871'de ölümü üzerine sadrazam olan Mahmud Nedim Paşa, Ali Paşa'nın ekibini tasfiye etmek amacıyla merkez ve taşra bürokrasisinde büyük bir operasyon yapmış ve bürokrasideki dengeleri tahrip etmiştir. Söz konusu büyük operasyon, Mahmud Nedim Paşa'yı diğer Tanzimat bürokratlarından ayırır iken; yönetim anlayışı ve idaresinde uyguladığı tenkihat, tensikat politikaları, sık sık memurların konumuyla oynaması, merkez ve taşra teşkilatında yaptığı düzenlemeler ve bunların sonuçları araştırmanın esasını oluşturmuştur. Çalışmayla Tanzimat bürokratlarının büyük bir özenle gerçekleştirdikleri reformlara Mahmud Nedim Paşa'nın yaptığı tahribat açıklığa kavuşturulmaya çalışılmıştır.
18 numaralı (H. 1339/M. 1920 ile 1927) Nevşehir Şer'iyye Sicili metin çevirisi ve değerlendirme

Osmanlı Devleti tarihi'nin sosyal, siyasi, iktisadi, askeri, coğrafi, hukuki ve kültürel yönlerini ortaya koymak için yapılan bir çalışmanın, Şer'iyye Sicilleri incelenmeden tamamlanması ve meseleleri bütün yönleri ile ortaya koyması mümkün değildir. Osmanlı Devleti tarihinin araştırılmasında Şer'iyye sicilleri önemli belgelerden birisi olarak değerlendirilmektedir. Sosyo-kültürel açıdan önemli bilgi ve kayıtlar içeren Osmanlı mahkeme kayıtları, geçmişşi günümüze yansıtan kıymetli yazılı kaynaklardandır. Bu mahkeme kayıtları, yerel farklılıkları ve genel tespitleri ortaya koymaları bakımından önem arz eder. Şer'iyye sicilleri ait oldukları yerlerin ictimai, idari, mali, sosyal, vb. yönleri öğrenmemize kaynaklık ederler. Özellikle şehir tarihinin aydınlatılmasında büyük önem taşırlar. Çalışmamızda Nevşehir'in iktisadi, ictimai, idari yönlerini, tezimizin kapsadığı dönemler içinde ortaya koymaya çalıştık. Çalışmamızda Nevşehir iline ait olan 18 numaralı defterin metin çevirisi ve değerlendirmesini yaptık. Defterimiz Hicri 1339 /Miladi 1920- 1927 tarihleri arasını kapsamaktadır. Defterdeki kayıtlar miras ve tereke taksimi konularını ihtiva etmektedir. Nevşehir hakkında çalışmalar yapmakta olan ve yapacak olan araştırmacılara kapsadığı yıllara ilişkin kaynak niteliğinde bir çalışmadır.
Rusya'nın Kafkasya siyaseti: General Paskeviç'in Başkomutanlığı Dönemi (1827-1831)

Bu çalışmada, 1827- 1831 yılları arasında Müstakil Kafkasya Kolordusu Başkomutanlığı görevinde bulunan General İvan Fyodoroviç Paskeviç'in askeri faaliyetleri üzerinden Rusya'nın Kafkasya siyaseti ele alınmıştır. Kafkasya'daki sivil ve askeri idarenin en üst düzeydeki yöneticisi olan Paskeviç'in faaliyetleri, başkomutanlık yaptığı dönemin askeri ve siyasi olaylarıyla iç içe geçmişştir. Dolayısıyla bu çalışmada, 1826- 1828 Rusya-İran Savaşı ve hemen ardından meydana gelen 1828- 1829 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında yaşanan olayların yanı sıra, Rusların 1830- 1831 yıllarında Kafkas halklarını hakimiyet altına almak için yaptıkları askeri ve siyasi faaliyetler değerlendirilmiştir. İlk bölümde Paskeviç'in biyografisinin anlatıldığı bu çalışmada kısaca 1827- 1831 yılları arasında Rusya'nın Kafkasya siyasetinin arka planı sunulmaktadır.
Abazaların Osmanlı Devleti'ne göçü ve iskanı (1860-1865)

Bu çalışmada, Başbakanlık Osmanlı Arşivi ve araştırma eserlerde yer aldığı kadarıyla, XIX. Yüzyılda Kafkasya'dan, Osmanlı Devleti'ne göç eden Abaza halkının durumu ele alınmıştır. Söz konusu Abaza halkının, göç sırasında ve sonrasında yaşadıkları durumlar değerlendirilmiştir. 1860- 1865 yılları aralığını seçmemizin nedeni ise 1859 yılında hem Şeyh Şamil'in Ruslara teslim olması hem de 1864 yılındaki son Rus-Çerkes savaşı sonucunda Osmanlı Devleti'ne yoğun kitlesel göçlerin olmasıdır. Osmanlı Devleti kendisine sığınan Kafkas halklarını Anadolu ve Balkanlara iskan ettirmiştir. Abaza halkları da Osmanlı Devleti İskan Politikası çerçevesinde Osmanlı coğrafyasında uygun yerlere iskan edilmişlerdir.
Kadılık kılavuzu olarak Sakk mecmuaları

Osmanlı idare yapısının en önemli adli memuru olan kadılar, tuttukları siciller vasıtasıyla devletin hukuki, toplumsal, kültürel ve ekonomik yapısı hakkında önemli bilgiler vermektedir. Bu kaynaklara Şer'iyye sicili denmektedir. Bunlar kadar büyük önem arz eden diğer bir kaynak ise Sakk mecmuaları'dır. Kadıların baktıkları davalarda verdiği hükümlerin yazıya nasıl geçirileceğini ve yönteminin ne olacağını gösteren bu belgeler şer'iyye sicillerinin bulunmadığı bölgelerde onların boşluğunu doldurmaktadır. Bu mecmualar haiz oldukları değer bakımından kendilerine has bir tarzda yazılmıştır. Bu işlemi tecrübeli kadı ve naipler tarafından yapılmaktaydı. Şer'iyye sicillerinden titizlikle seçilmiş konuları ele alan bu mecmualarda genellikle fıkıh kitaplarında yer alan veraset, vefat, hibe, rüşvet, mehr, kefalet, cami inşası gibi konular; hüccet, i'lam, mürasele, tereke, mukataa ve iltizam gibi belge türleri bulunmaktadır. Sakk mecmuaları bu konuları ve belge türlerinin yazıya nasıl geçirileceği konusunda önemli bir zenginliğe sahiptir.
Osmanlı İmparatorluğu'nda timar sisteminin kaldırılması

16. yy' in ikinci yarısından itibaren bozulmaya başlayan Timar Sistemi, dönemin iç ve dış dinamiklerinin etkisiyle, askeri ve idari işlevlerini kaydederek 19. yy' a kadar varlığını sürdürmüştür. 19. yy'da ise Timar Sistemi'nin tasfiyesini amaçlayan önlem ve uygulamalar sonucunda, 7 Haziran 1844 tarihinde resmen kaldırılmıştır. Ancak, bu kurumun fiilen tasfiyesi uzun bir süreç sonucunda tamamlanmıştır. Çünkü 19. yy' m son dönemlerine kadar timar sahiplerine bedel ödenmesine devam edilmiştir. Bu da Timar Sistemi'nin en azından ekonomik açıdan tasfiyesinin uzun müddet devam ettiğini göstermektedir.
Osmanlı Devletinde II. Meşrutiyet Dönemi siyasal iktidar siyasal muhalefet ilişkileri (1908-1914)

II. Meşrutiyet dönemi birçok araştırmacıya konu olmuş ve halen de olmaktadır. Bunun nedeni de bu dönemin siyasal kültür alanında önemli etkilerinin olması ve bu etkilerin günümüz siyasal ilişkilerini belirli ölçülerde de olsa biçimlendirmesidir. İktidar ve muhalefet kavramlarının oldukça önemli olduğu günümüzdeki içeriğini algılayabilmek için bu kavramların II. Meşrutiyet dönemindeki geçirmiş olduğu değişikliği anlamak önemlidir. Türkiye'deki iktidar olma ve muhalefet etme kültürünün içeriğinin Batılı anlamda olup olmadığının anlaşılabilmesi ve geleneksel kültürün çağdaş kültürle girdiği ilişkiden olumlu sentezlerin ortaya çıkması için II. Meşrutiyet döneminin çok iyi anlaşılması ve analiz edilmesi gereklidir.
1830 ve 1840 tarihli nüfus defterlerine göre Yalvaç kazasının nüfus yapısı

Osmanlı İmparatorluğu'nda devlet ricali, kuruluştan XVI. yüzyılın sonuna kadar çeşitli aralıklarla nüfus ve arazi tahrirleri yapılmasını uygun bulmuşlardır. Ancak bu dönemde yapılan tahrirlerin amacı vergi mükelleflerinin tespit etme amacına hizmet etmektedir. Bundan dolayı sadece vergi mükellefi olma yaşında olan erkek nüfusun sayımına özen gösterilmiştir. Dolayısıyla bu defterlerden erkek nüfusun bile tamamını tespit etmek mümkün görülmemektedir. XIX. yüzyıla gelindiğinde Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılması, akabinde Asakir-i Mansure-i Muhammediye isimli yeni bir ordunun kurulması Osmanlı yöneticilerini, bu yeni orduya asker temin etmenin yollarını aramak zorunda bırakmıştır. Bu noktadan hareketle İmparatorluk genelinde nüfus sayımı yapılması kararlaştırılmıştır. Biz de bu amaçla yapılmış olan H.1246 tarihli ilk nüfus sayımı verilerini içeren 3235 numaralı nüfus defteri ile H.1246 Za.23 tarihinde düzenlenmiş olan 3273 numaralı nüfus icmal defteri ve H. 1256 tarihli nüfus sayımı verilerini içeren 3270 numaralı nüfus defterlerinden yararlanarak Yalvaç kazasının nüfus yapısını ortaya koymayı amaçladık. Üç bölümden oluşan tezimizin ilk bölümünde Yalvaç'ın tarihi gelişiminden, nüfus araştırmalarında başvurulabilecek kaynaklardan, nüfus sayımlarından, Yalvaç nüfus defterlerinden ve Yalvaç kazasının idari taksimatından söz edilmiştir. İkinci bölümde kazada yaşayan nüfus, kişilere verilen isim; sıfat; lakaplar ve nüfus değişikliklerinden bahsedilmiştir. Son bölüm olan üçüncü bölümde ise eşkal ve mesleklere yer verilmiştir.
76 No'lu Kütahya Şer'iyye sicili transkripsiyonu

Çalışmamamıza esas teşkil eden Kütahya 76 nolu şer'iye sicillerini muhteva olarak şu şekilde özetleyebiliriz : Bilindiği gibi Osmanlı döneminde mahkeme kararlan demek olan şer'iye sicilleri, toplumun sosyo-ekonomik alanda hukuk düzeni oluşturmaktadır. Bu kararlar, Osmanlı döneminden günümüze kadar intikal eden ve toplumun bu yönünü gösteren bir ayna hükmündedir. Bu sicillerin araştırılarak gün yüzüne çıkarılması Osmanlı toplumundaki hukuksal yapıya bir açıklık getirecektir. Eserde, Kütahya sancağında meydana gelen miras, veraset, vekalet, nafaka, boşanma ve nikah gibi davaları, varislerin mahkemeye müracaat etmeleri ve mahkemenin bu konudaki kararları yer almaktadır. Defterde Kütahya ve çevresindeki hukuki intikal bir karar halinde sonuçlanmıştır. Eserin her sayfasında karar numaraları belirtilmiştir. Her karar bil belde veya mahallede meydana gelen problemlerin halline aittir. Şer'i hukukun esas alındığı bu kararlar, Osmanlı toplum düzeninde adaletin sağlanmasında çok önemli bir yere sahiptir.
Karadağ meselesi (1851-1863)

Balkan Yarımadasının kuzeybatısında yer alan Karadağ'ın Osmanlı ile münasebetleri 14. yüzyılda başlamış ve uzun süren mücadelelerden sonra 1498'de tamamen Osmanlı hakimiyetine alınmıştır. Bölgenin coğrafi koşulları, yaşam tarzları, kabilecilik anlayışı gibi nedenlerle Karadağ'da Osmanlı Devleti'nin tam anlamıyla hakimiyetini tesis ettiğini söylemek zordur. 19. yüzyıla kadar küçük çaplı isyan ve eşkıyalık faaliyetleri görülmektedir. Ancak 19. yüzyıl sonrası gerek milliyetçilik ve panislavist hareketlerin etkisi gerekse Osmanlı Devleti'nin içinde bulunduğu durum neticesi bölgede isyan hareketlerinin artmasına ve Karadağ ın bağımsızlığını kazanmasına sebep olmuştur. Bu çalışmada, Karadağ'da 1851- 1863 tarihleri arasında meydana gelen isyan hareketleri ve bu hareketlere Osmanlı Devleti'nin verdiği karşılık anlatılmıştır.
Fragile alliances in the Ottoman east: The heyderan tribe and the Empire, 1820 -1929

Bu doktora tezi bir aşiretin on dokuzuncu yüzyıl boyunca aşiret-imparatorluk ilişkileri bağlamında imparatorluğun doğu sınırında nasıl bir role sahip olduğunu incelemektedir. Heyderan ile ilgili yazılmış olan bu mikro tarih çalışması yerel, bölgesel ve imparatorluk temsiliyetlerinin bölgenin reel politiğindeki ilişkilerini analiz etmektedir. Osmanlı Doğusu'nun adem-i merkeziyetçi yapısından daha merkeziyetçi bir sisteme evrildiği ve modern ulus-devletin inşasına değin geçen süre konu edilmektedir. İmparatorluğun en uzun yüzyılında aşiretin ve imparatorluğun farklı temsiliyetlere sahip olduğunu ve iki tarafın da kendi çıkarları doğrultusunda bir diğeri ile uzlaşma çabasında bulunduğunu tartışmaktadır. Kendine münhasır bir hayali cemaat olan Heyderan pasif ve dışa bağımlı olmanın tersine, kolektif aşiret kimliği ile kendi politik ve ekonomik hedeflerini inşa etmiş bir sosyal organizasyondur. Yerel ve imparatorluk temsiliyetlerinin ilişkileri her ne kadar dinamik ve kırılgan olsa da, aşiret ve imparatorluk çoğunlukla birbirini destekleyen ve paylaşılmış hedefleri olan müttefiklerdir. Bu sebeple Osmanlı Doğusu'nun yerel politiği yalnızca yukarıdan uygulanan hedeflenmiş yaptırımlardan ziyade aşiretlerin tabandan verdiği tepkilerin bir imtizacının sonucudur. Her ne kadar bu çalışma kapsam olarak son güçlü Osmanlı sultanının ve Heyderan'ın paralel olarak güçlerini kaybettikleri 1908 Temmuz'u ile sınırlı olsa da aşiretin politik- askeri gücünün sona erdiği süreç olan 1929 yılına kadarki dönemi de kısaca ele almakta ve modern ulus-devlet inşasının bir sonucu olarak aşiretin son güçlü ve karizmatik lideri Hüseyin Paşa'nın uğradığı suikast sonrası hayatını kaybetmesi ile sonlanmaktadır.
Şam Mekteb-i Tıbbiyesi

19. yüzyılda Avrupa'da tıp alanında yaşanan gelişmeler neticesinde geleneksel Osmanlı tıbbı bir değişim ve dönüşüm sürecine girmiştir. III. Selim döneminde Nizam-ı Cedid reformları kapsamında açılan Tersane Tıbbiyesi ile ilk örnekleri görülen yeni dönem tıbbi kurumları, asıl kimliğini II. Mahmud döneminde kazanmıştır. Ordu ve donanmada başlayan yenileşme faaliyetlerini sürdürmekte kararlı olan II. Mahmud, Yeniçeri Ocağı'nı lağv ettikten sonra Asakir-i Mansure-i Muhammediye adında yeni bir ordu kurmuştur. Bu ordunun tabip ve cerrah ihtiyacının karşılanması maksadıyla Hekimbaşı Mustafa Behçet Efendi'nin sunmuş olduğu raporlar neticesinde de Tıphane-i Amire teşkil olunmuştur. Bu kurumun batı tarzında ıslahı ile Fransızca eğitim veren Mekteb-i Tıbbiye-i Adliye-i Şahane ve bir süre sonra da Türkçe eğitim veren Mekteb-i Tıbbiye-i Mülkiye kurulmuştur. Maarif faaliyetlerinin ivme kazandığı Sultan II. Abdülhamid döneminde, resmi tıp eğitimi veren bu iki okulun ihtiyacı karşılamakta yetersiz kaldığı görülmüştür. Bu bağlamda yapılan değerlendirmelerin ardından, Beyrut'ta Amerikan ve Fransız misyonerler tarafından açılmış tıp mekteplerinin bölge halkı üzerindeki tesiri göz önüne alınarak yeni tıp mektebinin teşkili için seçilen yer, Suriye Vilayet merkezi Şam olmuştur. 1903 yılında kurulmasına karar verilen mektebin müstakil binasının Şam Hamidiye Gureba Hastahanesi bahçesinde inşası uygun bulunmuş ve mektebin inşası tamamlanana kadar kiralanan bir konakta eğitime devam edilmiştir. Hastahane aynı zamanda seririyat hastahanesi olarak mektebe bağlanmış ve programda yer alan uygulamalı derslerin tatbiki de burada gerçekleştirilmiştir. 1914 yılında hastane bahçesinde tamamlanan yeni binasına taşınan mektep, I. Dünya Harbi dolayısıyla eğitime bir süre ara vermiş ve 1915 yılı sonunda Şam'dan Beyrut'a nakledilmiştir. Beyrut'ta boşalan Fransız Tıp Mektebi binasında iki yıl daha eğitime devam edilmiş, 1918 yılında Beyrut'un işgali ile de mektebin faaliyetleri sona ermiştir.
Osmanlı Devleti'nde şans oyunları ve kumar (1800-1923)

Bu çalışmada kumarın ve şans oyunlarının Osmanlı Devleti içerisindeki durumu, değişim süreci ve etkileri incelenmiştir. Bu yapılırken zamansal olarak sınırlamaya gidilmiş ve 1800- 1923 zaman dilimi esas alınmıştır. Eğlencenin en önemli unsuru oyundur. Osmanlı'da oyunlardan bazılarının kumara aracılık ettiği ve bazılarının da doğrudan kumar amacıyla icra edildiği görülmektedir. Kumar, 19. yüzyıl Osmanlı eğlence hayatının önemli bir unsuruydu. Daha önceden de var olan kumar, bu yüzyılda artmış ve daha görünür hale gelmiştir. Oynanan oyunlar, oynayanlar, bunlara karşı mücadele edenler ve tüm bu olanlardan etkilenenler farklı özellikleriyle dikkat çekmektedir. Bu çalışmanın amacı incelenen zaman dilimindeki kumar olgusunu bütün yönleriyle ortaya çıkarmaktır. Ayrıca elde edilen verileri niteliksel ve niceliksel olarak anlamlandırmaktır. Ekonominin çıkmaza girdiği bu dönemde, önemli bir kaynak olarak piyangoculuk ortaya çıkmıştır. Başlangıçta buna mesafeli duran ve pek de tasvip etmeyen devlet erki, bu tutumunu zaman içerisinde değiştirmiştir. Piyangoculuk, yeni kurulan Türk devletine Osmanlı Devleti'nden miras olarak geçmişştir. Yılbaşı geceleriyle özdeşleşmiş olan tombala, Mütareke Dönemi'nde İstanbulluların en önemli kumar vasıtası olmuştur.