turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mesaj stratejileri bağlamında bir siyasal seçim kampanya uygulaması olarak seçim beyannameleri üzerine bir inceleme: 24 haziran 2018 Cumhurbaşkanı Seçimi örneği

Siyasi parti ve adaylar artan rekabet ortamında öne çıkıp iktidara haiz olmak için birçok stratejiyi uygulamaktadır. Bu stratejiler kapsamında düzenlenen seçim kampanyalarının önem arz eden bir parçası da seçim beyannameleridir. Siyasi parti ve adaylar seçim beyannameleri aracılığıyla seçmenlerine vaatlerini sıralayıp gelecek tasavvuru altında mesajlar paylaşırlar. Bu çalışma cumhurbaşkanı adaylarının yayımlamış oldukları seçim beyannamelerindeki mesajların hangi mesaj stratejileri doğrultusunda kullanıldığını anlamaya yönelik olarak gerçekleştirilmiştir. Yapılan araştırma 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı seçimi kapsamında 6 cumhurbaşkanı adayının seçmenlerine sundukları beyannamelerde hangi tür mesaj stratejileri kullandıklarını öğrenme açısından önemlidir. Çalışmanın birinci bölümünde seçim kampanyaları teorik olarak ele alınmış ve mesaj stratejileri tanımlanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise 1950 Milletvekili Genel Seçimlerinden başlayarak 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı Seçimi'ne kadar yürütülen bazı siyasal seçim kampanyaları mesaj stratejileri bağlamında ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanı Seçimi kapsamında 6 cumhurbaşkanı adayının seçim beyannamesi mesaj stratejileri bağlamında içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Yapılan analizler neticesinde beyannamelerdeki sağlık, tarım, turizm ve dış politika konularına dair mesajların ağırlıklı olarak olumlu, hukukun ise ağırlık olarak olumlu mesajların yanı sıra imalı ve doğrudan saldırı mesajlarını da barındırdığı görülmüştür. Hükümet sisteminin Recep Tayyip Erdoğan'ın seçim beyannamesi haricinde parlamenter meclis bağlamında olumlu mesajlar doğrultusunda tanımlanıp mevcut sistemin imalı ve doğrudan saldırı stratejisiyle anlatıldığı, ekonomi ve eğitim içerikli mesajların ise ağırlıklı olarak olumlu olmakla birlikte imalı ve doğrudan saldırı mesajlarının da yadsınamayacak oranda olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Precarity and identity among shipyard workers in Tuzla

Bu tez, Tuzla daki tersane işçilerinin sınıf deneyimlerini analiz etmektedir. Çalışmanın özgül amacı, güvencesizliğin ve işçilerin etnik kimliklerinin çalışma koşullarına ve işçi sınıfının örgütlenmesine etkisini Tuzla tersaneler bölgesi bağlamında tartışmaktır. Tuzla daki 22 işçiyle yapılmış yarı yapılandırılmış derinlemesine mülakatları içeren bir saha çalışmasına dayanan bu çalışma ayrıca güvencesizliğin işçilerin gelecek beklentilerine etkileri, devletin Tuzla tersaneler bölgesindeki konumu ve işçilerin bunun hakkındaki düşünceleri, dini söylemin işçilerin örgütlenmesine etkisi ve işçilerin sınıf eşitsizliklerine dair algılarıyla ilgilenmektedir. Temel olarak, bu tez, güvencesizliğin emek maliyetini düşürmenin yanı sıra, iş güvencesizliği ve işten çıkarmalara karşı yasal korumanın olmadığı koşullarda, işverenlerin işçileri sınıf mücadelesinden uzak tutmasını mümkün kıldığını savunmaktadır. Ayrıca, tersane işçileri arasında farklı etnik kimliklere ait olmalarına bağlı olarak ciddi bir çatışma olmamakla birlikte, yasal Kürt siyasi hareketini 'terörizm' ile ilişkilendiren milliyetçi söylemin işverenler tarafından işçi sınıfı mücadelesini engellemek için kullanıldığını ve bu söylemin işçi sınıfı örgütlenmesinde engelleyici bir rol oynadığını ve Tuzla daki tersane işçilerinin sınıf dayanışması potansiyelini zayıflattığını iddia etmektedir.
Ethnic cleansing in Kosovo and NATO intervention

NATO'nun 1999'da Kosova'da etnik temizliği durdurmak için gerçekleştirdiği müdahale başka müdahaleler için örnek olarak alınmaktadır. Bu çalışmanın amacı etnik temizlik ve insani müdahalenin ne olduğunu netleştirdikten sonra NATO'nun kullandığı sebeplerin doğruluğunu ölçmektir. Öncelikle tarihi alt yapı ile başlayıp Sırp'ların kimliklerinin oluşmasında önemli yeri olan olaylar incelendikten sonra Kosova'nın değişen siyasi durumu 1999'daki müdahaleye kadar detaylı bir şekilde anlatılmaktadır. Etnik temizlikle alakalı incelemeden sonra etnik temizliğin bir devletin kasıtlı bir şekilde belli bir bölgeyi homojenleştirmek için takip ettiği iki adımlı bir süreç olduğu neticesine ulaşılmaktadır ve bu tanım kullanılarak Kosova'da yapılanın gerçekten etnik temizlik olduğu anlaşılmaktadır. Problem insani müdahaleyi incelerken doğmaktadır. İnsani müdahalenin genel prensipleri aktarıldıktan sonra NATO müdahalesi mercek altına alınmakta ve sonuç olarak bu müdahele için kullanılan 'gayrı kanuni ama meşru' ifadesinin aslında yanlış olduğu ve doğrusunun bu müdahalenin hem gayrı kanuni hem de gayrı meşru yönünde olması gerektiği saptanmaktadır, zira etnik temizliği durdurmak için müdahale ettiğini söyleyen NATO'nun aslında durumu çok daha kötü bir hale getirdiği anlaşılmaktadır.
Küreselleşme sürecinde politik aktör olarak sivil toplum örgütleri

Bu çalışmada, derinleşmeye devam eden küreselleşme sürecinde Sivil Toplum Örgütleri'nin gelişimi ve uluslararası politikada artan rolü, bütünsel bir yaklaşımla incelenmek suretiyle bu yöndeki çalışmalara ve literatüre katkı sağlaması amaçlanmaktadır. Çalışmanın temel varsayımı, STÖ'lerin Soğuk Savaş sonrası dönemde Birleşmiş Milletler'deki ve uluslararası kuruluşlardaki etkilerini artırarak dünya politikasında artan bir rol oynamakta olduğudur. Bu açıdan bakıldığında STÖ'lerin, dünya politikasındaki 'aktör' konumlarının çeşitli unsurlar bakımından analiz edilmesi, bu unsurlar arasındaki ilişkilerin tespit edilmesi, bu alandaki önemli bir ihtiyacı karşılayacaktır. Küreselleşme olgusu, sivil toplum örgütleri lehine, yeni yönetişim modellerini öne çıkarmaktadır. Küreselleşme, katılımcı demokrasiyi yaygınlaştırma yoluyla, STÖ'lere yeni ve güçlü bir ivme kazanma imkanı sağlamaktadır. Bu açıdan küreselleşme, alışılagelen ulus devlet değerinin yanı sıra bizleri başka alanları da düşünmeye zorlamaktadır. Gelişmeler, küreselleşme süreciyle ilgili ileriye dönük senaryolarından ikisini oluşturan 'küresel toplum' ve 'çoğulcu sistem' anlayışına katkı sağlamaktadır. Bu çalışmada amaç, önemli bazı sonuçları ortaya çıkarmaktır. Tezin varsayımında olduğu gibi, STÖ'lerin dünya politikasında rolünün arttığı tespitini yapmaktadır. Ancak bu artış, söylem, eylem ve hukuki bakımdan olmak üzere üç açıdan değerlendirilmeye çalışılmıştır. Birincisi, STÖ'lerin rolünün artması söylemi, bütün dünyada kabul gören ve üzerinde uzlaşma sağlanmış bir durum olmaktadır. İkincisi, STÖ'lerin eylem ve faaliyetlere katılımı, söylemin biraz gerisinde kalsa da somut olarak arttığı açıktır. Üçüncüsü ise STÖ'lerin, hukuki süreçlerdeki yerinin güçlendirilmesi, en zayıf gelişen noktayı oluşturmaktadır. Bu çerçevede çalışmada ilk etapta küreselleşme süreci, akabinde sivil toplum olgusu ile sivil toplum örgütleri nihayetinde ise bu yapıların günümüz siyaseti üzerine etkileri ele alınmıştır.
Football for the nation and against separatism the cases of Diyarbakirspor and Amedspor

Bu çalışmanın esas varsayımı, Kürt toplumunun zorunlu Türkleştirilme politikalarının futbol üzerinden sosyal içerme yoluyla değerlendirilmesi üzerine odaklanmıştır. Bu yaklaşım, özellikle Türkiye Devleti ile PKK arasında geçen beş yıllık ateşkes dönemi boyunca (01.09. 1999 01 .06.2004) boyunca yapıldı. Bu kapsamda, araştırmanın iddiası ulus-devlet, ulusal kimlik ve milliyetçiliğin kavramsal çerçevesi üzerine modellenecektir. Genel olarak siyasi iktidar ile futbol ilişkisine ilişkin genel yaklaşımlar incelenecek, öne çıkan küresel örnekler ile ender görülen futbol olaylarından örnekler sunularak çalışmanın esas konusuna açıklık getirilecektir. Bunu analiz ederken, bir ulus-devlet üreticisi olarak futbolun temel gücünün ulusal kimlik ve Kürt kimliğini güçlendirmesindeki rolü ele alınacaktır. Sosyal içerme yoluyla Türkleştirme tartışması, devlet ile Kürt sivil toplumu arasında bir çekişme sahnesi olan futbol üzerinden Diyarbakır'da birbirine bağlanarak ele alınacaktır. Buna ek olarak, Diyarbakır Emniyet Müdürü Gaffar Okkan'ın Kürt sorununda değişen stratejileri dikkate alan rolü iyice tartışılacak. Aynı zamanda bu araştırma, Kürt kimliğinin Türkleştirilmesinde futbolun politik kullanımını, sosyal kimlik üzerinden Diyarbakırspor ve Amedspor vakaları özelinde inceleyecektir. Son olarak, Amedspor özelinde Kürt kimliğinin Türk Hükümetine karşı gösterdiği direniş ve taktiklere ışık tutacaktır. Yapay bir Kürtlük ile siyasallaştırılan Diyarbakırspor'a, sosyal içerme projesine ve Türkleşme politikasına bir tepki olarak ele alınacaktır.
Katılımcı siyaset tartışmalarına bir katkı: Gayatrı Chakravorty Spıvak ve maduniyet

Demokratik siyasete ilişkin temsil sorunu, gerek liberaller gerek Marksist gelenekten gelenler arasında çeşitli tartışmalara sebep olmaktadır. Tartışmaların odak noktası ise mevcut temsili siyasetin adil bir işleyişe sahip olmamasıdır. Bu bağlamda, katılımcı siyaset anlayışı, sorunu toplumsal öznelerin iktidarı paylaşımı bağlamında ele alır. Bu arada, her kesime siyasal özneleşme yolunun açık olduğunu kabul eder. Böylece, kamuoyunun oluştuğu ve temsil edildiği yerler olarak kamusal alanların çoğaltılması ve bu bağlamda temsilin genişletilmesi ile ilgilenir. Bununla birlikte, parlamenter rejimin tek başına katılımcı siyasetin önünde engel olmakla temsil krizine sebep olduğu düşüncesine dayanır. Ve katılımcı bir siyaseti vurgulayan çoğulcu yaklaşımlar öne çıkarılır. Bu yaklaşımların ortak paydası, daha fazla bireyin politik süreçlere katılımına fırsat veren pratik öneriler ortaya koymalarıdır. Yanı sıra, kimlik politikalarının toplumsal çeşitliliği kapsayacak şekilde yeniden düzenlenmesini salık vermeleridir. Böylece yurttaşlık yapıları politik süreçlere katılmak isteyen herkese açık hale gelmelidir. Deneyimlerin tekilliğine atıfta bulunan maduniyet kavramı ise toplumsal özneler iktidara taşınırken aralarında kurulan özsel ilişkinin dışlayıcı yönüne işaret eder. Toplumsal, ancak siyasal alanda esamesi okunmayan öznelerin maduniyet görünümleri, temsilin imkansızlığını ortaya koyar. Öyle ki, siyasal özne konumuna dönüşerek madun konumu ortadan kaldırılmadan, kamusal alanların çoğaltılması temsil sorununa derman olmaz. Bu anlamda, Hint akademisyen ve aktivist Spivak'ın madun kavramına yaklaşımı ve çalışmaları, demokrasi tartışmalarına, katkısı olabileceği düşüncesiyle dahil edilebilir. Spivak, içine doğdukları koşullar itibariyle bilişsel gelişimlerine ve entelektüel üretimlerine ket vurulmuş, susturulmuş, ancak bir madun bilincine sahip olmakla direnen madunların söylediklerinin kurumsal karşılığının olmadığını söyler. Çünkü direnişlerini söylem içinde anlaşılır kılacak bir alt yapıları yoktur. Bu çalışma, sosyo-ekonomik sorunların varlığına işaret eden maduniyet görünümleri gündemdeyken, katılım tartışmalarının demokrasiye gerçek anlamda bir katkısı olamayacağını söylemektedir. Bu bağlamda, kamusal alanlardan önce söylem alanlarının çoğaltılması gereğine dikkat çeken Spivak'ın düşünceleri, siyasal katılım tartışmalarına bir eleştiri ve katkı olarak ele alınmıştır.
Türkiye'nin Balkan Türkleri politikasının analizi (1991-2014)

Osmanlı Devleti'nin Balkanlar'dan geri çekilişiyle birlikte, bölgedekiTürkler azınlık konumuna düşmüştür. XX. yüzyıl içerisinde Balkan Türkleri baskı ve asimilasyon politikalarına maruz kalırken, bu durum Türkiye'ye yönelik kitlesel göçler yaşanmasına yol açmıştır. Söz konusu kitlesel göçlerin bazıları anlaşmalar kapsamında gerçeklese de önemli bir kısmı yaşanan hak ihlallerine bağlı olarak krizmerkezli meydana gelmiştir. Türkiye'nin ortak tarihe sahip olduğu ve aynı ulus bağı içerisinde bulunduğu Balkan Türkleri, Balkanlar politikasının şekillenmesinde etkili olmaktadır. Öyle ki Ankara'nın Balkanlar'a yönelik politikasında siyasi, ekonomik, askeri ve jeo-stratejik faktörlerin varlığına karşın, söz konusu nüfus grubu daha merkezi bir yere sahip olmuştur. Bu durum, Balkan Türkleriyle ilgili yaşanan krizlerde kendisini daha somut olarak göstermektedir. Kriz dönemleri dışında ise Ankara yönetimi ilgili Türk azınlığı vatandaşı oldukları devlet ile Türkiye arasındaki ilişkileri zenginleştiren bir unsur olarak görmüştür. Bu çalışmada, 1991- 2014 yılları arası dönemde Türkiye'nin Balkan Türkleripolitikası ele alınmıştır. Bu kapsamda, 1982 Anayasası düzenlemeleri itibarıylakimliği 'Türk' olarak tanımlanan Türkiye'nin, aynı ulus bağı içinde bulunduğuBalkanlar'daki soydaşlarına yönelik yaklaşımı karar alıcılar odaklı söylem analizi metoduyla incelenmiştir.
Leader survivability in non-democracy: The role of blame shifting

Bu tez, iktidar ve halk arasındaki stratejik etkileşimi simule eden bir formal model aracılığıyla otoriter rejimlerde liderlerin seçimlerin yapılmasına izin verme sebeplerine alternatif bir açıklama getirmektedir. Kullanılan modelin denge noktaları, liderin ileride meydana gelebilecek dış kaynaklı bir krizde suçu üstüne atabileceği bir pozisyon yaratarak rejimin dayanıklılığını arttırma amacıyla seçimlere izin verebileceği şartların var olduğunu göstermektedir.
Modern Osmanlı hariciyesinin inşası ve II. Abdülhamid döneminde diplomasi

Bu tez modern diplomasi ile modern bürokrasinin kesişim noktasında Osmanlı hariciyesinin modernleşme serüvenini merkez ve dış yapılanmasıyla gelişim ve dönüşümü çerçevesinde ele almaktadır. Osmanlı Devleti'nde modern diplomasinin gelişim çizgisi içinde II. Abdülhamid dönemindeki bürokratik dönüşümün hariciyeye yansıması bu çalışmanın odak noktasıdır. II. Abdülhamid döneminde hariciyenin iç ve dış yapılanmasında yaşadığı değişim ve dönüşüm farklılıkları ve devamlılıkları üzerinden analiz edilmektedir. Böylece Osmanlı Devleti'nin modernleşme döneminde diplomasiye yaptığı yatırımın ve diplomatik ilgisinin boyutları ortaya konmaktadır. Bu çerçevede Hariciye Nezareti'nin gelişimi, hariciyenin merkez ve taşra teşkilatıyla ilgili yasal düzenlemeler, dönemin değişen uluslararası dengeleri ve Osmanlı'nın dış politika amaçları doğrultusunda açılan ve faaliyette olan dış temsilcilikler, statüsü değiştirilen elçilikler, yeni elçilik projeleri, misyonlara tayin edilen diplomatların seçimindeki amaç ve kriterler, elçilik kadroları ile elçi ve şehbenderlerin görev alanları ele alınmaktadır.
1973 sonrası afganistan'da siyasal partilerin gelişmesi ve Cünbiş Partisi örneği

1973 yılı, Afganistan'da otoriter bir kraliyet döneminin sona ermesine sebep olurken aynı anda cumhuriyetin kurulmasıyla yepyeni bir demokratikleşme dönemini de beraberine getirmiştir. SSCB'nin desteklediği eski başbakan ve kralın amcaoğlu Muhammed Davut Han ilk cumhurbaşkanı olmuş ve yeni anayasa ile ilk demokratikleşme adımlarını atmıştır. Bu çerçevede ülkede çok partili sistem egemen olmuş, sol ve sağ birçok siyasi parti kurulmuştur. Daha önce kurulmuş ve demokratik bir şekilde aktif olarak hükümette yer alamayan Halk partisi gibi partiler artık hükümeti eleştirecek ve etkileyecek duruma gelmiştir. Buna yanı sıra yeni İslami uyanış hareketleri de faaliyet göstermeye başlamış ve ancak daha sonra düzene karşı faaliyetlerinden dolayı ülke dışına çıkmak zorunda kalmıştır. 1973 yılında başlayan sol görüşlü parti hükümetleri SSCB'nin bizzat maddi ve manevi desteğiyle 1992 yılına kadar devam etmiş ve bu tarihten itibaren günümüze kadar başta ABD olmak üzere batılı devletlerin desteklediği sağ görüşlü parti ve örgütler hükümeti elinde tutabilmiştir. 1992 yılında SSCB yanlısı Dr. Necibullah hükümetinin generallerinden General Dostum'un Dr. Necibullah ile saflarını ayırması İslam Devriminin gerçekleşmesinde başrolü oynamış ve Dostum'un bu hareketi Afganistan Türklerinin siyasete girmesini sağlayan Cünbiş Partisinin temellerini atmıştır. 1992 yılında kurulan bu parti kısa bir sürede kuzey Afganistan'a egemen olmuş, daha sonra ortaya iç savaş döneminde merkezden tamamen ayrı kalarak bağımsız Cünbiş parası basılmasına kadar ileri gitmiştir. 1996 yılında çıkan Pakistan menşeli Taliban örgütüne karşı amansız mücadele veren Cünbiş partisi, 1997 yılında General Abdülmelik'in Taliban'la işbirliği yapması sonucunda parçalanmış, parti lideri General Dostum Türkiye'ye sığınmak zorunda kalmıştır. Dostum, 2001 yılında BM, ABD ve NATO'nun başlattığı Taliban'a karşı mücadeleye karadan destek vermiş ve kısa bir sürede Taliban yönetimi yok edilmiştir. Bu dönemden itibaren askeri alandan tamamen çekilen ve arınan Cünbiş partisi, sürekli siyasi faaliyetlerde bulunmuş, 2014 yılı devlet başkanlığı seçimlerinde Eşref Gani'yi desteklemiş ve parti lideri General Dostum devlet başkanı birinci yardımcısı olarak seçilmiştir.
Demographic engineering, forced migration and resettlement policies in general inspectorates

Bu tez, 1927- 1952 yılları arasında faaliyet göstermiş olan Umumi Müfettişliklere nüfus mühendisliği, zorla göçertme ve yeniden iskan politikaları bağlamında odaklanmaya çalışmıştır. Erken dönem Türkiye Cumhuriyeti tarihinde ulusal kimlik inşasının kaçınılmaz bir gerekliliği olan nüfus politikaları bu kurum özelinde anlaşılmaya çalışılmıştır. Umumi Müfettişlikler, bu büyük projenin küçük bir parçası olsa da özellikle Doğu illerinde yaşanan yoğun göçlerde bu kurumların etkisi gösterilmeye çalışılmıştır. Bunlara ek olarak merkezi otoritenin bölgedeki aracı kurumu olarak temsiliyetinin de üzerinde durulmaya çalışılmıştır. Ağırlıklı olarak Cumhuriyet arşivinden elde edilmiş bilgilerle oluşturulan bu çalışma, ulusal kimlik inşasını ve nüfus mühendisliği kavramlarını Umumi Müfettişliklerin Doğu illerindeki uygulamaları üzerinden örnekleyerek anlatmaya çalışmıştır.
Housing finance in Turkey: The role of housing loans extended by commercial banks

1980'lerle birlikte, ekonomik ve finansal deregulasyon politikalarının sonucu olarak birçok ülkede konut finansman sistemleri büyük dönüşümler geçirmiş vepiyasa-odaklı hale gelmiştir. Yakın geçmişşte, Türkiye'de, ticari bankalar tarafından verilen konut kredileri için ikincil pazar oluşturulması yoluyla konut finansmanının sermaye piyasalarına eklemlenmesi girişimi olarak değerlendirilebilecek bir kanun taslağı parlementoya sunulmuştur. Bu tezde, Türkiye'de konut finansmanında ticari bankalar tarafından verilen konut kredilerinin rolünün değerlendirilmesi, beklenen yasal düzenlemenin konut kredisialanlar ve verenler açısından değerlendirilmesi ve konut finansmanındaki küreseltrendler çerçevesinde bu tasarının ticari bankalar, konut kredileri ve kredi alanlar için muhtemel etkilerinin tartışılması amaçlanmıştır. Bu amaçlarla, ticari bankalar tarafından verilen konut kredileri dosyaları incelenmiş ve ticari bankalar, Sermaye Piyasası Kurulu ve Toplu Konut daresi Başkanlığı'ndan görüşmecilerle derinlemesine mülakatlar yapılmıştır. Sonuç olarak, Türkiye'de ticari bankalar tarafından verilen konut kredilerinin konut finansmanındaki rolünün çok sınırlı olduğu ve sadece üst gelir grubunun bu kredilere ulaşabildiği anlaşılmıştır. Ayrıca, kanun taslağındaki konut finansman tasarısının tümüyle piyasa-odaklıolduğu ve orta ve üst gelir gruplarını hedeflediği çok açıktır. Diğer taraftan, Türkiye'de konut sorunu en dramatik biçimde alt orta ve alt gelir grupları tarafından yaşanıldığından böyle bir politika yönelimi oldukça problemli veçelişkilidir.
1980 sonrası dönemde kentsel alanda değişen güvenlik anlayışı: Özel güvenlik üzerine bir inceleme

Bu çalışmada 1980 sonrasında Türkiye'de kentsel alanda değişen güvenlik algısı, özel güvenlik olgusu ekseninde irdelenmiştir. Güvenlikkavramına içkin değişimler tarihsel ve toplumsal değişimin temel eğilimleri doğrultusunda tartışılmıştır. Kentsel alanda değişen güvenlik algısının toplumsal dayanakları sorgulanmıştır. Bu çalışmada özel güvenlik olgusunun Dünya ve Türkiye'deki gelişim süreçleri aktarılmıştır. Buna ek olarak özel güvenlik olgusunun Türkiye'deki yaygınlaşma ve büyümegerekçeleri ile hedef ve beklentileri üzerinde durulmuştur. Son 15 yıldırhızla büyüyen özel güvenlik sektörünün gelişim ve yayılma dinamikleriçalışma boyunca vurgulanan unsurlar arasındadır. Çalışmanın temel amacı güvenlik alanında gerçekleşen dönüşümün temel dayanaklarına ve değişimin yönüne eğilebilmektir.
Adalet ve kalkınma partisi'nin 3 kasım 2002 ve 24 haziran 2018 genel seçim beyannamelerinin muhafazakar kimlik inşası ve dönüşümü açısından karşılaştırılması

çalışma, Adalet ve Kalkınma Partisi tarafından siyasal kimlik olarak inşa edilmeye çalışılan muhafazakarlığın inşa ve dönüşüm sürecini incelemektedir. Çalışmanın birinci bölümde kimlik kavramıyla alakalı konulara yer verilmiş, kimliğin günümüz toplumları için neden önemli olduğundan ve kimlik türlerinden bahsedilmiştir. Kimlik türlerinin ve oluşma aşamalarının üzerinde durulduktan sonra siyasal kimlik açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümünde ise muhafazakarlık kavramına ve geçmişşine dair konular incelenmiş ve muhafazakarlığın temel ilkleri açıklanmaya çalışılmıştır. Nihai bölümde ise Ak Parti dönemi muhafazakarlık anlayışının inşa ve dönüşüm süreci ortaya koymak amacıyla; 3 Kasım 2002 ve 24 Haziran 2018 genel seçim beyannameleri analiz edilmiştir. Çalışmanın bu aşamasında doğru neticeler elde etmek ve konuyu derinlemesine incelemek için nitel içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Bu doğrultuda, literatürden de yararlanılarak muhafazakarlık söyleminin anlam katmanlarını tespit edecek şekilde alt kategoriler oluşturulmuş, daha sonra bu alt kategoriler birbirleriyle ilişkilendirilerek; muhafazakar parti kimliği inşası, muhafazakar devlet kimliği inşası ve muhafazakar toplum kimliği inşası şeklinde üç temel kategori haline getirilerek, kimlik inşası açısından analiz edilmiştir. Yapılan analiz neticesinde Ak Parti dönemi muhafazakar kimlik inşa ve söylem şekillerinin başlangıcından günümüze farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır.
Zonguldak milletvekilleri ve TBMM'deki faaliyetleri (1939-1950)

Osmanlı İmparatorluğu Döneminde ilk seçim 1877 tarihinde 'Talimat-ı Muvakkate' olarak adlandırılan ve Meclis-i Vükela tarafından kabul edilen kanuna göre gerçekleştirilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra yapılan seçimlerde de zaman zaman değişiklik yapılmakla beraber bu kanun temel alınmıştır. 1920 seçimlerinde iki dereceli özel bir seçim yöntemi uygulanmıştır. 1923, 1927 ve 1943 yıllarında yapılan seçimlerde iki dereceli seçim sistemi uygulanmıştır. 1946 seçimlerinde tek dereceli seçim sistemine geçilmiştir. 1950 seçimlerinde ise liste usulü çoğunluk sistemi benimsenmiştir. Bu çalışmada 1939- 1950 yılları arasında seçilen Zonguldak milletvekillerinin hayatı ve VI., VII. ve VIII. dönem TBMM'deki faaliyetleri ele alınmıştır. TBMM'nin VI., VII. ve VIII. dönemlerinde Zonguldak'tan toplam otuz milletvekili seçilmiştir. Bu dönemlerde iki kişi üç dönemde yedi kişi iki dönemde on kişi bir dönemde Zonguldak milletvekili olarak TBMM'de görev yapmıştır. Zonguldak milletvekillerinden yedi kişi TBMM'de aktif bir faaliyette bulunmamıştır. Bununla birlikte milletvekillerinden özellikle İbrahim Rebii Barkın, Şinasi Devrin, İsmail Ergener, Sabri Koçer ve Orhan Seyfi Orhon'un Zonguldak Kömür havzası ve diğer konulardaki görüşleri ön plana çıkmaktadır. Çalışmamızda elde ettiğimiz veriler doğrultusunda milletvekillerinin tanınması ve sosyoekonomik durumları ortaya konulmuştur. Çalışmamızın ana kaynaklarını TBMM Arşivi, TBMM Zabıt Cerideleri ve Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi belgeleri oluşturmakla beraber dönemi konu alan gazeteler, çalışmamızda konuyla ilgili kitap ve makalelerden yararlanılmıştır.
Secularity, positivist secularism and Turkey

Bu çalışma, Türk sekulariaminin fikri alanın bir kısmını incelemektedir. Çalışmanın yazarına göre, 19. yüzyıl positivizmi Türk sekularizrninin fikri boyutunun önemli bir kısmım biçimlendirmiştir. Bu çalışma, laikliği kavramsallaştırmaya çalışmıştır. Ayrıca, İslam ve laiklik, ve Osmanlı İmparatorluğu'nun klasik dönemindeki laik boyut da tartışılmıştır. Bu çalışma, laikliği, modernleşme meselesi içinde düşünmektedir. IV