turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Para politikalarının likidite ve gelir etkisi: Türkiye örneği

Para politikası para otoritesinin genellikle faiz oranları hedeflemesi ile ekonomiye yön vermesidir. Para otoriteleri uygulayacakları para politikası seçimi yaparken ülkedeki parasal dinamiklerin faizlerle olan etkileşimini göz önünde bulundurmalıdırlar. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de likidite ve gelir etkisini ölçerek Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının uyguladığı para programlarının etkinliğini, geliştirilen yapısall VAR modeli aracılığıyla 2005:12-2010: 7 dönemi için incelemektir. Uygulanan modelde para politikalarının likidite ve gelir etkisi incelenmiş ayrıca para politikasının yürütülmesinde kullanılan parasal ölçütler ile diğer makro değişkenler arasındaki ilişki incelenmiştir. Faiz oranının para politikasındaki bir değişime olan cevabı dolaşımdaki nakit, yatirim miktarı ve Gayri Safi Milli Hasıla değişkenleri kullanılarak incelenmiştir. Ayrıca para politikasındaki bir şokun kişilerin reel gelir seviyeleri ve bu vasıtayla Gayri Safi Milli Hasilaya olan etkisi incelenmiştir. Tahmin sonuçlarına göre dolaşımdaki paraya artış yönünde uygulanan bir şoka faiz oranının tepkisi negatif olmuştur. Yaşanan parasal şokun diğer makroekonomik değişkenler üzerindeki etkisi incelendiğinde teorik beklentilerin çoğunlukla doğrulandığı görülmüştür. Bu sonuçlar doğrultusunda Türkiye'de uygulanan parasal şoklar kısa dönemde faizleri düşürecek ve Gayri Safi Milli Hasılanın artmasına neden olacaktır. Bu anlamda, Türkiye'de likidite ve gelir etkilerinin varlığı nedeniyle, üretimin arttırılması amacına dönük iktisat politikalarının, kısa dönemde genişlemeci para politikası önlemleri ile desteklenmesinin doğru olacağını söylemek mümkündür.
Sağlık harcamaları ve ekonomik büyüme

Bir ülke içerisinde yapılan sağlık harcamalarının, ülke ekonomisine olumlu katkılar yaptığı bilinmektedir. Sağlık iyileştirmelerinin ortaya çıkardığı bu pozitif durum tüm ülkeler için geçerlidir. İnsanlar, sağlık arayışları ve gezi amacıyla seyahat yapmayı tercih edebilmektedir. Bu seyahatler sonucu bulundukları yerlerde yaptıkları harcamalar da o ülkenin ekonomisine katkıda bulunmaktadır. Yeni bir fenomen olan sağlık turizmi sektörü böylelikle şekillenmiştir. Günümüzde insanlar, tedavi ve gezi ortak amacıyla, başka ülkelerdeki, spa merkezleri, kaplıcalar, klinikler, hastaneler gibi tesislere seyahat etmektedirler. Sağlık turizmi diye adlandırılan bu seyahat ve tedavi aktivitelerinin bir alt kolu olan medikal turizm ise, insanların başka bir ülkedeki klinik ve hastanelere tedavi amaçlı seyahatlerini kapsamaktadır. Son yıllarda, medikal turizm hızla gelişmekte olup, ülkelerin ve girişimcilerin dikkatini çekmektedir. Gelişen bir sektör olarak medikal turizm, yeni kurumlar ve düzenlemeleri de beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada, ülkelerin medikal turizmden elde ettikleri gelirler ile ekonomik büyüme performansları arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu bağlamda, seçilen 33 ülke, 2000- 2012 yılları arasında panel veri analizi kullanarak incelenmiştir. Bu analizin amacı, ülkelerin elde ettikleri medikal turizm gelirlerinin, kişi başına düşen Gayri Safi Yurtiçi Hasıla değerlerini hangi yönde ve ne derecede etkilediğini belirlemektir. Analiz sonuçlarına göre, medikal turizmden elde edilen gelirler ile KBGSYH değerleri arasında pozitif yönlü bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte, medikal turizm gelirlerindeki artışın, KBGSYH değerlerini arttırmasına rağmen bu artışın oldukça az olduğu görülmektedir. Bu etkinin boyutları ile ilgili çeşitli nedenler sıralanabilmektedir. Bununla birlikte, burada önemli olan, ülkelerin, gelişen bir sektör olan medikal turizm sektöründeki gelirlerini arttırma çabalarıdır. Bu durum, ülkelerin bu amaçları doğrultusunda, yapmaları gerekenlerin önemini ortaya koymaktadır.
Adil bir gelir ve servet dağılımında servet vergilerinin rolü ve Türkiye örneği

Verginin, kamu giderlerini karşılamak için hazineye gelir sağlayan mali işlevinden başka, gelir dağılımında ortaya çıkan dengesizlikleri düzeltmek gibi toplumsal işlevleri de vardır. Bu nedenle vergileri, sadece kamu giderlerini karşılamak için kullanılan araçlar olarak görmek yanlıştır. Vergilendirmede gücün belirtisi ve dayanağı olarak genellikle kabul edilen unsurlar servet, gelir ve harcama gücüdür. Günümüzde vergi, sadece devletin mali ihtiyaçlarını karşılamak için kullanılan bir araç değil; aynı zamanda birçok toplumsal işlevlere de sahip bir araç haline gelmiştir. Servet vergileri gelir ve harcamalar üzerinden alınan vergilerin yanında vergi sistemlerinin tamamlayıcı bir unsuru haline gelmişlerdir. Günümüzde servet vergileri, ülkeden ülkeye ve zaman içinde önemli farklılıklar göstererek uygulanmasına rağmen, bütün servet vergilerinin ortak niteliği; bireylerin iktisadi faaliyetlerini değil, çeşitli iktisadi varlıklara sahip olma durumunu, yani serveti yükümlü tutmaktadır. Çünkü, bireyin sürdürdüğü yaşama standardı sadece yıllık gelirinden değil, sahip olduğu varlıkların değerinden de etkilenir. Bu amaçla çalışmanın birinci bölümünde genel olarak servet kavramının teorik kapsamı ve esasları belirlenerek, servet vergilerinin tarihsel süreç içinde nasıl bir gelişim seyri izlediği üzerinde durulmuş ve Türkiye'de uygulanan servet vergileri ele alınmıştır. İkinci bölümde, servet vergilerinin teorik yönden incelenmesi yapılarak, birinci bölümde ortaya konulan servet kavramının teorik yapısına dayanarak oluşturulan servet vergileri ele alınmıştır. Daha sonra Türk vergi sisteminde servet üzerinden alınan vergilerin vergi tekniği yönünden nasıl bir uygulamaya konu olduğu belirlenmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde, Türkiye'de uygulanan servet vergilerinin gelir ve servet dağılımını gerçekleştirmede nasıl bir rol üstlendiği ele alınmış; bu amaçla Türkiye'de 2000 yılında yapılan gelir dağılımı istatistiklerine dayanarak bir sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır. Sonuç kısmında ise, servet vergilerinin Türkiye'nin ekonomik yapısına ve gerçeklerine uygun bir vergi sistemi ile yeniden düzenlenmesi gerektiği ve sistemi buna göre düzeltmek zorunluluğu olduğu sonucuna varılmıştır.
Türkiye'de iç borçlanma ödenebilirliği ve tahkimler (1990-2000)

Türkiye'de 1990 - 2000 döneminde diğer ekonomik alanlarda olduğu gibi iç borçlanma konusunda da önemli gelişmeler yaşanmıştır. Bu çalışmada, ilk olarak 1990 - 2000 döneminde kamu kesimi genel dengesi ve kamu kesimi borçlanma gereği ile birlikte kamu açıklan ve bu açıkların giderilmesinde bir finansman tekniği olan iç borçlanma, amaçlan, yönetim şekilleri ve ekonomiye etkileri incelenmektedir, ikinci bölümde 1990 - 2000 dönemi Türkiye'de iç borçlanma sistemi, genel olarak 1990 öncesi iç borçlanma ve 1990 - 2000 dönemi Türkiye'de iç borçlanmanın gelişimi dönemler halinde incelenmektedir. Üçüncü bölümde ise olağanüstü bir iç borç yönetim tekniği olan tahkimler İncelenmekte, tahkim kavramı, tahkimin türleri, ekonomiye etkileri ve başanlı olması için gereken koşullar üzerinde durulmakta ve tahkimin Türkiye'deki uygulamalan incelenmektedir.
Türkiye'de kalkınma planları ışığında eğitimin kalkınmadaki rolü

YE'DE KALKINMA PLANLARI IŞIĞINDA EĞ T M NKALKINMADAK ROLÜTAŞ, UMUTYüksek Lisans-2007ktisatDanışman: Yrd. Doç. Dr. Füsun YenilmezBu çalışmanın amacı, Türkiye'de kalkınmaya yönelik eğitim planlarındakihedeflerin gerçekleşme durumlarını incelemek ve bu plan ve politikalar doğrultusunda yapılan uygulamaların neler olduğunu belirlemeye çalışmaktır. Çalışmada kullanılan kaynaklar, bu konu üzerine yazılmış olan çeşitli kitap, makale, yüksek lisans ve doktora tezleri gibi onay görmüş yayınlardan ve DPT, TÜ K ve benzeri resmi kurumlardan temin edilmiştir. Türkiye'de eğitim sorunlarının ve bu sorunları çözmeye yönelik uygulamaların dönemsel olarak analizinde BYKP'larıkullanılmıştır. Eğitim ve kalkınma arasındaki ilişki bir takım sosyal ve iktisadikriterlere dayandırılarak açıklanmıştır. Çalışmanın ortaya koyduğu en temel sonuç ise; eğitim ve kalkınma arasındaki sıkı bağ çerçevesinde Türkiye'nin eğitimalnındaki sorunlarının kronikleşmeye başladığıdır. Bu durumun çözümü ise iktisadi ve sosyal açıdan birbirine tam uyumlu ve uygulanabilir planlar hazırlamak, buna paralel olarak da uygulama sürecinde kesinlikle taviz vermemektir.
Politik konjonktür teorileri ışığında Türk iktisat politika çıktılarının analizi

Son dönemlerde yapılan çalışmalar iktidarların politik nedenlerle özellikle de yeniden seçilebilmek amacıyla ekonomiyi manipüle ettiklerini belirtmektedirler. Yeni politik iktisat literatüründe bu durum politik dalgalanmalar tarafından yaratılan makroekonomik dalgalanmalar, bir diğer deyişle 'Politik Konjonktür Teorileri' olarak adlandırılmaktadır. Politik Konjonkür Teorileri 'Geleneksel Fırsatçı Politik Konjonktür Teorisi', 'Geleneksel Partizan Politik Konjonktür Teorisi', 'Rasyonel Fırsatçı Politik Konjonktür Teorisi' ve 'Rasyonel Partizan Politik Konjonktür Teorisi' olarak dört farklı teori ile incelenmektedir. Bu modellerden 'Geleneksel Partizan Politik Konjonktür Teorisi', 'Rasyonel Fırsatçı Politik Konjonktür Teorisi' ve 'Rasyonel Partizan Politik Konjonktür Teorisinin' varsayımları Türkiye için uygun olmadığından bu çalışmada 'Geleneksel Fırsatçı Politik Konjonktür Teorisi' test edilmiştir. Çalışmada 1987- 2012 dönemi için çeyrek yıllık GSYİH, enflasyon, dolaşımdaki para (M0), para arzı (M1) serileri, yine 1987- 2003 dönemi için çeyrek yıllık kamu harcamaları, diğer kamu transfer harcamaları, vergi gelirleri ve bütçe açığı serileri Mevsimsel Box-Jenkins Modelleri ile analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre ilgili dönemde hiçbir seride politik konjonktür dalgalanmaları gözlenmemiştir. Bu bulguyu Geleneksel Fırsatçı Politik Konjonktür Teorisi'nin Türkiye için geçerli olmadığı şeklinde yorumlamak mümkündür.
Para politikası aracı olarak faiz koridorunun etkinliği: Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası örneği

Global kriz sonrası, görülen aşırı finansal oynaklığa daha etkin müdahale edebilmek amacıyla geleneksel olmayan para politikası araçlarına ihtiyaç duyulmuştur. Geleneksel olmayan para politikası araçları merkez bankalarının beklenmeyen durumlar karşısında piyasalara daha hızlı ve etkin bir şekilde müdahale edebilmelerine olanak sağlamıştır. Bu çalışmada faiz koridoru sistemi incelenerek döviz kuru kanalı üzerindeki etkinliğinin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlamak amaçlanmıştır. Bu kapsamda çalışmada ilk olarak para politikası araçlarında 2008 küresel kriz sonrasındaki süreçte yaşanan değişim ve bu değişimin nedenleri araştırılmıştır. Daha sonra seçilen örnek merkez bankalarının faiz koridoru stratejileri incelenmiştir. TCMB'nin 2010 yılı sonlarından itibaren kullanmaya başladığı faiz koridoru aracının oluşturulan yeni sistemde uygulanma amacı ve TCMB hedefleri incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde TCMB'nin finansal istikrarı desteklemek amacıyla uyguladığı faiz koridoru sistemi 2010- 2018 dönemi için aylık veriler kullanılarak döviz kuru etki kanalı araştırılmıştır. Veri seti olarak, gecelik borç alma faiz oranı, faiz koridoru genişliği, reel efektif döviz kuru, M3 para arzı, BIST 100 endeksi aylık ortalama kapanış değerleri, enflasyon yıllık yüzde değişim oranları ve gecelik borç verme faiz oranı kullanılmıştır. Analiz için Eviews 10 programı kullanılmıştır. VAR modeli kurularak, Vektör hata düzeltme modeli yapılmıştır. Çalışma sonucunda, değişkenler arasında uzun dönemli ilişkinin varlığı tespit edilerek, Granger nedensellik analizi yapılmıştır. Faiz koridoru aracının para politikası hedeflerini gerçekleştirmek için Merkez Bankasına daha esnek ve etkin olma avantajı sağladığı görülmüştür. VAR analizi bulgularına göre, Merkez Bankasının finansal istikrarı desteklemeye yönelik uyguladığı faiz koridoru aracının döviz kuru kanalı üzerinde iktisadi literatürü destekler nitelikte etkili olduğu saptanmıştır.
Türkiye'de cari açık ve cari açığı etkileyen faktörlerin ekonometrik analizi

Cari açık sorunu Türkiye ekonomisinin yıllardan beri süregelen en büyük sorunlarından bir tanesidir. Bir ülke cari işlemler hesabı açığı veriyorsa o ülke ürettiğinden çok tüketiyor demektir. Cari işlemler açığı mutlaka korkulması gereken bir olgu olmamakla birlikte dikkat edilmesi gereken bir iktisadi büyüklüktür. Sürekli büyüyen bir ekonomiye ve milli gelire sahip olan Türkiye'de bu duruma paralel olarak dış ticarette açık verilmesi ve ithalat miktarının her geçen gün artması, cari işlemler açığının her geçen gün daha da büyümesine ve bunun sonucunda da dış borçlanma ihtiyacının artmasına neden olmaktadır. Ekonomik büyüme neticesinde artan taleplerin karşılanamaması, bu taleplerin ithalat yoluyla giderilmeye çalışılması ve neticesinde döviz açığının ortaya çıkması dış ticaret açığının artmasına sebep olmaktadır. Sıcak para girişi ile kısa vadede cari açık sorunu çözülse de uzun vadede yabancı yatırımların bulunması, cari açığın sürdürülebilirliği açısından daha sağlıklı çözümler olarak görülmektedir. Cari açık üzerinde birçok makroekonomik değişkenin etkilerinin olduğu görülmektedir. Çalışmamda cari açığın dinamikleri ile diğer değişkenler arasındaki ilişki zaman serisi teknikleri ile incelenecektir. Böylece bu değişkenlerin birbirinden ne derece etkilendiği ve cari açığın sürdürülebilir olması için neler yapılabileceği araştırılacaktır.
Analysis of sectoral index returns in turkey with capm and treynor and mazuy models at the pre-, during and post-crisis periods

2008 Ekonomi Krizi gelişmiş ve gelişmekte olan piyasalarda olduğu gibi Türkiye üzerinde de negatif etkilere neden olmuştur. Bu çalışmada krizin Türkiye'deki etkilerini ölçümlemek için Borsa İstanbul'da yayınlanan yirmi üç sektör endeksi analize dahil edilmiştir. Çalışmada temel olarak iki bakış açısı benimsenmiştir. İlk olarak, her bir sektör endeksinin riskinin kriz öncesi, sonrasında ve kriz döneminde nasıl farklılaştığı Finansal Varlıkları Fiyatları Modeli ve Treynor & Mazuy Piyasa Zamanlaması Modeli'nden elde edilen beta katsayıları ile yorumlanmıştır. Buna ek olarak ise bu dönemlerde yaşanan anormal getiri sonuçları her iki regresyondan elde edilen alfa katsayısı ile çalışmaya dahil edilmiştir. Sonrasında ise yatırımcıların bu dönemlerdeki zamanlama yeteneğinin ölçümlenmesi için yine Treynor& Mazuy Piyasa Zamanlaması Modeline başvurulmuş ve bu modelden gelen gama değerleri dönemler özelinde incelenmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda Treynor and Mazuy'den gelen ortalama beta değerleri sektör endeklerinin kriz döneminde piyasaya göre daha fazla riskli olduğu sonucu çıkarken, Finansal Varlıkları Fiyatlama Modeli sonuçlarına göre ise sektör endekslerinin riskinin piyasa riskinin altında kaldığı gözlemlenmiştir. Bunlara ek olarak, endekslerin anormal getirilerinin genelde negatif yönlü olduğu tespit edilmiştir. Sektörlerin piyasa zamanlama kabiliyetine baktığımızda ise Treynor & Mazuy Model sonucunun genel olarak anlamlı çıkmadığı, sadece kriz döneminde anlamlılık düzeyinin %60 seviyesine geldiği, yani yatırımcıların kriz döneminde pozitif ya da negatif zamanlama yeteneğine sahip olduğu gözlemlenmiştir.
The Elusive relationship between income inequality and growth

oz GELİR EŞİTSİZLİĞİ İLE BUYUME ARASINDAKİ BELİRLENEMEYEN İLİŞKİ Kaya, Seçil Aysed Master, Ekonomi Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Hakan Ercan Ocak 2001, 64 sayfa Bu çalışma, gelir eşitsizliğiyle büyüme arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Genellikle, gelir eşitsizliğinin büyümeyi olumsuz etkilediği düşünülmüştür. Gelir eşitsizliği ile ekonomik büyüme arasında pozitif ilişki olduğuna dair teorik literatür olmasına rağmen, ampirik çalışmalar bu görüşü desteklememektedir. Bununla birlikte, son zamanlarda, gelir eşitsizliği ile büyüme arasında pozitif ilişki olduğu görüşü, gelir eşitsizliği üzerine daha iyi verilere dayanarak ampirik olarak da iddia edilmiştir. Bu çalışma eşitsizlik ve büyüme arasındaki bağlantıyı aynı gelir eşitsizliği verilerini ve panel ölçme tekniğini kullanarak tekrar değerlendirir. Örnek 1960- 1995 dönemi için 79 ülkeyi içerir. Sonuçlar gelir eşitsizliği ile büyüme arasında önemli bir ilişki göstermemektedir.
(1929 ? 1939) iktisadi devletçilik ve sanayileşme politikaları

Bu çalışma; 1929 krizi sonrası liberal iktisadi politikaların terk edilerek, devletçi politikaların yoğun olarak uygulandığı 1939 yılına kadar geçen dönemi kapsamaktadır. Tezde; devletçi politikaların hakim olduğu dönemin, sanayileşme yönünde belirlenen politikalar ve uygulamaları ile ülke ekonomisine etkileri ortaya koyulmaya çalışılmış, sektörel bazlı değerlendirmelere yer verilmiştir. Bu çalışmada; ele alınan konu, ikincil kaynaklar ve istatistiki verilerden faydalanılarak incelemeye tabi tutulmuştur.
Parasal aktarım mekanizması kanallarının işleyişi ve Türkiye örneği: VAR modeli çerçevesinde ampirik bir uygulama

Para politikasının reel ekonomik büyüklükler üzerindeki etkileri, parasal aktarım mekanizması yoluyla ortaya çıkmaktadır. Bu sebeple para politikası uygulamalarının ekonomiyi hangi kanallar üzerinden etkilediği, literatür de politika tartışmaları açısından oldukça önem taşımaktadır. Söz konusu kanallar; faiz kanalı, varlık fiyatları kanalı, döviz kuru kanalı, kredi kanalı ve beklenti kanalıdır. Çalışmanın amacı Türkiye'de parasal aktarım mekanizması kanallarının etkinliğinin araştırılmasıdır. Bu bağlamda çalışmamızın birinci bölümünde para politikası uygulamalarına ilişkin temel kavramlar ve literatürdeki teorik yaklaşımlar ele alınmıştır. İkinci bölümünde parasal aktarım mekanizması kanallarının işleyişi incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Türkiye'de parasal aktarım mekanizmalarının etkinliği, Vektör Oto Regresyon modeli ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda, parasal aktarım kanallarının teoriyle uyumlu olduğu ve Türkiye'de etkin çalıştığı anlaşılmıştır.
Tüketici kredileri ve Türkiye uygulaması

Tezde, genel olarak tüketici kredileri ve Türkiye'deki uygulaması işlendi. Tezin amacı, uygulayıcı ve yararlananlara, tüketici kredileri konusunda teorik bilgi vermek ve uygulama sonuçlarım ortaya koymaktır. Tezde, tüketici kredisinin tanımı, tarihçesi, özellikleri, türleri ile yararlan, sakıncaları ve ekonomik etkileri konusunda genel bilgiler verildikten sonra, Türkiye'de tüketici kredisi uygulamasına geçiş, Türkiye'de tüketici kredilerinin sınıflandırılması, pazarlanması, tüketici kredisi verilmesi işlemleri, tüketici kredisi uygulamasına bir örnek, tüketicinin korunması ve aydınlatılması, tüketici kredilerinin taksitlendirilmesi ve gerçek maliyet, Türkiye ekonomisinde tüketici kredilerinin yeri ve tüketici kredilerinin Türkiye ekonomisine etkileri incelenmiştir. Tezde kullanılan yöntem teoriktir. Tez, konu ile ilgili kitap, tez, dergi, makaleler taranarak ve Türkiye Bankalar Birliğince üçer aylık hazırlanan 'Kümülatif Tüketici Kredileri Konsolide Raporlarındaki istatistiki bilgilerden faydalanılarak hazırlanmıştır. Tüketici kredilerinin, bireylerin bütçe problemlerini çözmede yardımcı olarak hayat standartlarını yükselttiği, tüketiciye peşin para ile mal almak avantajım sunduğu, bankalara, ticari kredilerdeki talep yetersizliğinden dolayı ellerinde kalan atıl fonları plase etmek imkanı verdiği, piyasada durgunluk olması halinde bunun aşılmasına yardımcı olduğu, yığın üretimini teşvik ederek, birçok mala geniş bir kitlenin kolaylıkla sahip olmasını mümkün kıldığı, piyasada durgunluğun olduğu, ticari ve sınai kesiminin kredi talebinin azalıp, bankaların yüksek faizle topladıkları mevduatı plase etmekte zorlandığı 1988 yılının son aylarında Türkiye'de verilmeye başlanan tüketici kredilerinin kısa sürede yaygınlık kazanarak 1989 yılı sonu itibariyle 120 .100.000.000.- TL iken 1995 yıl sonu itibariyle 127 .471.300.000.000.- TL'ye ulaştığı (1989 yılma göre reel karşılığı 4 .202.800.000.000.- TL) ve 4 635 439 kişinin faydalandığı, böylelikle ekonomimize bir canlılık ve dinamizm getirdiği, 1995 yılı sonu itibariyle tüketici kredisi kullananların %44'ünün sırasıyla beyaz ve elektronik eşya, ev eşyası ile otomobil alımına yöneldiği, bunların %60'ınm memur ve işçiler, %54'ünün de 26 - 45 yaş grubu insanları olduğu, gelir seviyesi düşük insanların krediye daha çok yöneldiği, eğitim düzeyi arttıkça daha yüksek meblağlarda kredinin kullanıldığı, tüketici kredilerinden %43'ünün otomobil kredisi olduğu, tüketici kredilerinin en çok yoğunlaştığı mallardaki talep tüm yıla yayılarak, taleplerin konjonktürel ve mevsimsel olusuzluklardan etkilenmemesine katkı sağladığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca, tüketici kredisinin gerçek maliyetinin görünenin çok üzerinde olduğu belirlenmiştir.
Dahilde işleme rejiminin cari işlemler hesabına etkisi: Türkiye için ampirik bir uygulama

Cari açık sorunu, gelişmekte olan ülkelerde en çok tartışılan konuların başında gelmektedir. Özellikle sermaye hareketlerinin serbestleşmesi sonucu Türkiye ekonomisinde, cari işlemler dengesi sürekli açık vererek, uluslararası yatırım pozisyonunu giderek kırılganlaşmış ve dış borç stoku artmıştır. Sıkça ödemeler bilançosu krizleri yaşayan Türkiye gibi gelişmekte olan ülkeler için ihracatın artırılması ekonomi politikalarının öncelikleri arasındadır. Türkiye'nin Dünya Ticaret Örgütü'ne üye olması ile birlikte önceden uygulanan doğrudan parasal ödemeler şeklindeki teşvikler kaldırılmış, 01.01. 1996 tarihinde Avrupa Birliği ile gümrük birliği anlaşması yapılmasının ardından ihracatı teşvik mevzuatı AB mevzuatıyla uyumlu hale getirilerek dahilde işleme rejimi kapsamındaki teşvikler sağlanmaya başlanmıştır. Bu çalışmada dahilde işleme rejiminin cari işlemler hesabına etkisi Türkiye örneğinde incelenmiştir. Bunun için, 2003 - 2017 yıllarına ait çeyrek yıllık veriler kullanarak ilgili değişkenler arasında bir eşbütünleşme ilişkisinin olup olmadığı sınır testiyle irdelenmiştir. Değişkenler arasında eşbütünleşme olduğu ve dahilde işleme rejimi ile ticaret dengesi ilişkisinin negatif yönlü olduğu görülmüştür. Bulgular bir ihracat destek politikası olarak dahilde işleme rejiminin, dış ticaret dengesinin iyileştirilmesinde uzun dönemde olumlu katkı sunduğunu ortaya koymaktadır.
Investment approaches in Turkish companies and making investment project decisions

Yatırım değerlendirmesi çok önemli bir karar verme aracı olup doğru ve düzenli bir şekilde yönetilmelidir. Bu çalışmanın önemi, Türk şirketlerinin yatırım fırsatı bulduklarında bunun yatırıma değer olup olmadığının hesaplanması ve incelenmesidir. Bu çalışmanın amacı firmaların stratejilerine üretim araçları ve alanları ile derinlemesine bir bakış yakalamaktır. Özellikle bu çalışma, olurluk incelemsinin nasıl düzenlendiği ve bir organizasyonda stratejik yatırım kararı verilmesi aşamasında şirketin profiline sadık kalınarak nasıl yapılabileceğini gösteriyor. Olurluk incelemesi, şirketlerde farklı adlandırılabilir, bulguları karşılaştırmak ve daha derin bir analiz yapmak için kullanılır. Olurluk incelemesi yeni bir yatırım değerlendirme metodu olup şirketlerin yatırım kararı vermesi aşamasında daha faydalı ve şeffaf sonuçlar sağlamaktadır. Buna ilaveten Türk şirketlerinde yatırıma yaklaşımları ve değerlendirme süreçleri sunulacaktır. Sonuçta Türk şirketlerinde ister uluslararasi ister local olsun 2010 senesinde yatırımlarına devam etmek istedikleri ve yatırımlardan nakdi yatırıma değil fiziksel yani demirbaş yatırımlarına eğilimli oldukları gözlenmiştir.
Enflasyon hedeflemesinin temel belirleyicileri: Seçilmiş OECD ülkeleri için panel veri analizi

Merkez Bankaları nihai amaçları olan fiyat istikrarını sağlayabilmek amacıyla farklı para politikaları uygulamaktadırlar. İlk olarak 1990'lı yıllarda Yeni Zelanda tarafından kullanılan ve başarıya ulaşan 'enflasyon hedeflemesi' kısa sürede birçok ülke tarafından da kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmada merkez bankacılığı kavramı ve merkez bankalarının uyguladıkları para politikaları ele alınmıştır. Çalışmada döviz kuru, faiz oranı ve M1 para arzı değişkenlerinin enflasyon hedeflemesi üzerindeki etkisi panel veri analizi yöntemi ile incelenmiştir. Çalışmada değişkenler Türkiye, Yeni Zelanda, Kanada, İsveç, Avustralya, İsrail ve Şili ülkeleri için 2002- 2018 dönemleri arası ele alınmıştır. Ülkelerin hedefledikleri ve gerçekleşen enflasyon oranları arasındaki fark alınarak bağımlı değişken olan 'fark enflasyonu' değişkeni oluşturulmuştur. Ampirik analiz sonucuna göre, söz konusu değişkenler arasında uzun dönemli bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sabit etkili regresyon sonucunda ise faizin, oluşturulan fark enflasyonu üzerinde negatif; büyümenin ise fark enflasyonu üzerinde pozitif bir etkisi olduğu görülmüştür.