turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İstanbul Levent bölgesindeki gayrimenkul pazarı ve karma kullanımlı bir yatırım projesinin finansal analizi

İstanbul'un Merkezi İş Alanı 1900'lu yılların başında Karaköy civarında kurulmuştur. Bu merkez, 1950'lerde Taksim-Şişli'ye yönelmiş ve bugün bulunduğu alan olan Maslak-Esentepe hattına taşınmıştır. Bugünün İstanbul'unun merkezi iş alanı, şehrin Avrupa yakasındaki Mecidiyeköy Maslak arasındaki Büyükdere Caddesi boyunca uzanmaktadır. Bu çalışma kapsamında, Büyükdere aksı üzerinde gelişen Levent MİA'da yer alan konut, ofis, otel ve alışveriş merkezi projeleri incelenerek geniş çapta bir pazar araştırması yapılmıştır. Stratejik planlamanın içeriğinden bahsedilerek, planlamadaki önemli bir başlık olan pazar araştırmanın gayrimenkul geliştirme projelerindeki önemi anlatılmıştır. Bu doğrultuda inceleme alanın tanımlanmış, coğrafi ve sektörel bütün tanımları yapılmıştır. Belirli bir süre kapsamında yapılan bu incelemelerde arzın ve talebin belirlenmesine yönelik daha önce hazırlanan sorulara doğru cevaplar bulmaya çalışılmıştır. Seçilen çalışma alanındaki yakın çevre analizi ve yapılaşma koşulları ile beraber piyasanın öngördüğü projeksiyonlar yapılarak karma kullanımlı bir yatırım projesi geliştirilmiştir. Elde edilen verilerin ışığında yapılan analizlere göre oluşturulan projenin bugünkü değeri ile arazinin değeri elde edilmiştir.
Çok katlı konut binalarında çekirdekli sistemlerin incelenmesi ve uygulama örnekleri

İnsanoğlunun üretmesi ve keşfetmesiyle beraber, teknolojik anlamda ilerlemesi her geçen zaman diliminde kalabalıklaşması çok katlı binaların ortaya çıkmasında önemli olmuştur. Bu gelişmelerle yatayda yapılan konut binaları yetersiz kalmış, kullanıcıların ihtiyacına cevap verememiştir. Diğer bir tabirle arz - talep dengesini sağlayamamıştır. Çok katlı konut binalarının dönemi de bu şekilde başlamıştır. Sanayi devrimi geleneksel yapım, tekniklerinin gelişmesi ve malzemelerinin yerine kullanılmaya başlanan dökme demir binaların geleceğine yön vermiştir. Demir strüktürlü binalar, 1850 yılı sonrasında büyük ölçüde gelişime sahiptir. 19. yy. ın son çeyreğinde ise çeliğin kullanımının artmasıyla beraber çok katlı binalar yeni bir ivme kazandı. İlk örnekleri Amerika Birleşik Devletleri'nde görülen çok katlı bina örnekleri zaman içerisinde bütün dünyaya yayılım göstermiştir. Günümüzün vazgeçilmez bir parçası haline gelen çok katlı yapıların tasarımında taşıyıcı sistemin etkisi mühim bir yer kaplamaktadır. Bu tezde taşıyıcı sistem çeşitleri örneklerle beraber incelenmiştir. Bu çalışmanın ana başlığını oluşturan, taşıyıcı sistemin önemli bir elemanı olan çekirdek sistemini konut yapılarında taşıyıcı ve fonksiyonel olarak ele almak amaçlanmıştır. Çok katlı konut binalarındaki çekirdek sistemler detaylı bir şekilde incelenmiştir. Çok katlı konut binalarındaki çekirdek sistemlerinin yakın zamanda var olan uygulamalarıyla da örneklendirmek hedeflenmiştir. Birinci kısımda yeni bir yaşam biçimini ortaya çıkaran çok katlı konut binaları ve çekirdek hakkında ön bilgilere yer verilmiştir. Yüzeysel olarak çekirdeğin tanımı ve içeriğinden bahsedilmiştir. Tezin amaç, kapsam ve yöntemine dair bilgiler yer almaktadır. İkinci kısımda ise çok katlı konut binalarının terminolojisi, tanımı ve tarihsel gelişimleriyle beraber insanlar üzerindeki sosyal, ekonomik ve psikolojik etkileriyle birlikte kronolojik şekilde anlatılmıştır. Üçüncü kısımda ise çok katlı konut binalarında kullanılan taşıyıcı sistemlerin zaman içerisinde gösterdiği değişim ve gelişim hakkında bilgiler detaylı bir şekilde örnekler ile verilmiştir. Dördüncü kısımda ise tezin ana konusunu oluşturan çok katlı konut binalarındaki çekirdek sistemlerin tanımı, yeri, biçimi, özellikleri, sayısı, bina ile olan ilişkisi ve geometrisi bütün yönleriyle daha da anlaşılır olabilmesi için örneklerle incelenmiştir. Çalışmanın beşinci bölümünde dünya üzerinde farklı bölgelerde yapılmış olan sekiz adet çok katlı konut binası örnek olarak verilmiştir. Seçilen binaların ikisi Tayland' dan, bir adet Avustralya, bir adet Tayvan, bir adet İngiltere, bir adet Brezilya, bir adet İsveç ve bir adedi de İsrail'den seçilmiştir. Seçilen binaların tümü konut olarak kullanılmaktadır. Binaların en yükseği, 160 metre yüksekliğiyle Treasure Garden binasıdır. Binaların en kısa olanı, 85 metreyle Forma Itaim binasıdır. Çalışmanın son kısmında ise sonuç bölümü yer almaktadır. Elde edilen veriler dahilinde bölümlerin değerlendirmeleri yapılmıştır.
Armoni olgusunun değerlendirilmesi ve mimarlıktaki boyutları

Hücre çekirdeğinden, sarmal galaksiler ölçeğine kadar doğa, armonik bir düzen içerisindedir. Onun bu özelliği, ilk çağlardan bu yana insanoğlunu derinden etkilemiştir. Düşünce yoluyla felsefesi açıklanılmaya çalışılan doğadaki armoninin, bilim yoluyla matematiksel kuralları keşfedilmeye çalışılmıştır. Sanat ve mimarlık ise, elde edilen bulguların pratikte deneyimlendiği ortamlar olarak, bütün toplumun bu yansımalardan etkilenmesine sebep olmuştur. Bu şekilde doğadan, felsefeye, bilime ve sanata aktarılmış olan armoni, farklı disiplinler tarafından çeşitli yorumlarla ele alınmış, oldukça geniş kapsamlı bir olgudur. Öte yandan, 20. yüzyıl genel kullanımında, armoninin, doğrudan 'uyum, ahenk' olarak algılandığı görülmektedir. Bu kullanım, onu, çok dar sınırlar içerisine hapsederek gerçek kapsam ve niteliğinin unutulmasına sebep olmaktadır. Disiplinlerarası bir yaklaşımla ve tarihsel bir perspektiften ele alındığında, armoni; 'çokluk, çeşitlilik içerisindeki birlik' olarak ortaya çıkmaktadır. Temel prensibi ise, öğeler arasındaki ilişkilerin 'kıvamını farklılıktan alan benzerlik'le şekillenmiş olmalarıdır. Bu özellikler, felsefede evrensel, kozmolojik ve estetik açılardan ele alınarak, mimarlığa sembolizm boyutunda yansımıştır. Matematik, armoninin rasyonel kurallarının keşfedilmesi için çabalamış, onu altın sayı ve türevleri olarak yorumlamıştır. Benzer şekilde, müzikteki armonik seriler de onun evrensel yasalarını ortaya koymaya çalışmıştır. Bu arayışlar, mimarlığı, Antik Çağ'dan 20. yüzyıla kadar etkisi altına alacak olan 'armonik oranlama' anlayışının doğmasına sebep olmuştur. Daha da önemlisi, çok katmanlı ve çok boyutlu bir sanat olarak, elemanlar ve ilişki sistemleri arasındaki düzenden sorumlu olan mimarlık, yukarıdaki veriler ışığında bir düzen yöntemi olarak armoniye gereksinim duymaktadır, özellikle, 20. yüzyıldaki çoğulculuk, çok işlevlilik, karmaşıklık gibi arayışlar, düzen ve kaos diyalektiğindeki kritik denge noktası olan armoninin yeniden ele alınıp tartışılmasıyla farklı boyutlar kazanacaktır.
Çağdaş mimaride estetik kavramı ve tüketim kültürüyle ilişkisinin otel yapıları üzerinden incelenmesi

Estetik kavramı duyularla ilişkili bir kavram olması sebebiyle varoluşumuzdan bugüne insanla ilgili önemli bir kavram olarak hayatta yer etmiştir. Mimarlık duyularımızla kurduğu kaçınılmaz ilişki nedeniyle estetik kavramının önemli yer kapladığı bir alandır. Bu nedenle mimaride estetik konusunun ele alınması nitelikli mimari üretimleri ortaya koymak ve mevcut yaklaşımları değerlendirmek bakımından önemlidir. Mimari estetik konusu geçmişşten günümüze çalışmalar yürütülen bir disiplin olmuştur. Çağdaş mimaride estetik kavramı incelendiğinde ise günümüz üretim biçimlerinin, sosyal ve ekonomik pratikleri etkileyen durumların mimari üzerinde de etkili olduğu görülmektedir. Bu etki farklı boyutlarda olmaktadır. Tüketim kültürü çağdaş mimari üzerinde etki yapan en önemli unsurlardan biridir. Tüketim kültürünün hayatımıza etkisi üretim faaliyetleri, gündelik yaşam pratikleri ve estetik beğeniler gibi mimariyi de yakından ilgilendiren pek çok etmen üzerinden olmaktadır. Bu noktada mimarinin bir tüketim nesnesi olarak konumlandırılması sorgulanmaktadır. Tüketim kültürü ve mimari yapı tipolojileri ilişkisi incelendiğinde en yoğun ilişkinin yaşandığı yapı tiplerinden birinin otel yapıları olduğu gözlemlenmektedir. Otel yapılarının tüketimle ilişkisinin sonuçları hem işlevsel hem de estetik boyutlarda gözlemlenmektedir. Çalışma kapsamında bu sonuçlar mimaride estetik yaklaşımlar bağlamında değerlendirilmiştir. Hakim trendler tespit edilmiş ve nitelikli mimari yaklaşım için neler yapılabileceği saptanmıştır.
Türkiye'de çelik taşıyıcı sistemli binaların detaylandırma açısından incelenmesi

Bu tezde çeliğin yapıdaki tarihi gelişimi, demirin bulunmasından itibaren başlayarak, çok katlı çelik yapıların dünyadaki ve paralel olarak Türkiye'deki tarihi gelişimi irdelenmiştir. Türkiye'de çelik yapı üretiminin, tüm yapı sektörü içindeki payının incelenmesi ve Türkiye'deki çelik yapı uygulamalarının, dünyadaki çelik yapı uygulamalarıyla temeldeki farklılıklarının karşılaştırılarak ortaya çıkarılması genel olarak bu tezin kapsamına alınmıştır. Çalışmanın giriş bölümünde sorunun ana hatları belirtilmiş ; amaçlar ve kapsam kısırımda konunun önemi ve sınırlılıklar geniş bir bakış açısıyla ele alınmıştır. Yöntem kısmında ise tezin genelinde izlenecek yol ve ana hatlar kısaca ortaya konulmuştur. Tezin ikinci bölümünde çelik malzemenin tanım, tarihsel gelişimi, özellikleri ve bileşenleri üzerinde durulmuş; çelik mamulleri elde etme şekilleri incelenmiştir. Tezin üçüncü bölümünde çelik yapıların tarihsel gelişimi dünyada ve ülkemizde ayrı ayrı ele alınmıştır. Tezin dördüncü bölümünde Çelik yapı tasarımını etkileyen faktörler üzerinde durulmuş, bu faktörler ile ilgili bilgi verilmeye çalışılmıştır. Tezin beşinci bölümünde çelik taşıyıcı bina sistemleri irdelenmiş ve bunların dünyadaki kullanımları örnek ve detaylarla zenginleştirilerek genel olarak verilmiştir. Tezin altıncı bölümünde ülkemiz koşullarında tasarım ve uygulama kolaylığı belirlenen çelik çerçeve sistemler hakkında daha kapsamlı olarak incelemeye girilmiştir. Tezin ana konusunu oluşturan bu bölümde çelik çerçeve taşıyıcı sistemin yapı elemanları ve bileşenleri detay ve örneklerle desteklenerek tezde irdelenmiştir.
The effect of sun spaces on temperature patterns within buildings: Two case studies on the METU campus

Bu çalışmanın amacı, Ankara'da Orta Doğu Teknik Üniversitesi Kampüsü içerisinde yer alan iki ofis binası, MATPUM Binası ve Güneş Binası'na ait güneş mekanlarındaki enerji verimliliğini etkileyen aktif ve pasif parametreleri ve bahsedilen bu binalardaki sıcaklık değişimlerinde güneş mekanlarının etkisini incelemektir. Her iki bina da aynı yöne doğru konumlanmışlardır. Fakat güneş mekanlarının konumları ve tipleri birbirinden farklıdır. MATPUM Binası'na ait güneş mekanı, güneye bakan camlı cephesi olan atriyum tiptir. Öte yandan, Güneş Binası'na ait güneş mekanı, güneye bakan cepheleri ve çatısı camlı olan kapalı kış bahçesidir. Seçilen çalışma binaları içinde güneş mekanlarının sıcaklık değişimleri üzerindeki etkisi, Mayıs'tan Ağustos'a, Ekim'de ve Kasım'da belirli günlerde, bu binaların değişik yerlerinden iç mekana ait sıcaklık ve nem verileri ve dış mekana ait sıcaklık ve nem verileri toplayarak belirlenmiştir. Bu verileri toplamak için veri toplayıcılar kullanılmıştır. Toplanan verilerle binalar için ve ayrıca değişik aylar için karşılaştırma yapılmıştır. Sonuç olarak, camlı çatı yerine camlı cepheye sahip olan atriyumlarla karşılaştırıldığında, kış bahçelerinde iç mekanda sıcaklık artışına sebep olan ısı artışı daha fazla elde edilmektedir. Bu durum iki binaya ait sıcaklık verilerinin karşılaştırılması için kullanılan değişkenler analizi metodu yardımıyla desteklenmiştir.
Yeniden işlevlendirilen endüstri mirasının değerlendirilmesi için bir model önerisi

Erken Cumhuriyet Dönemi'nde, Ankara'da ülke kalkınmasına hizmet eden sanayi yapıları ve bu yapılara bağlı sosyal tesislerin ilk örnekleri inşa edilmiştir. Bugün endüstri mirası olarak önem kazanan bu yapıların yaşatılması, kent kültürünün sürdürülebilirliği konusunda önemli rol oynamaktadır. Üretim-tüketim sisteminin değişmesi, iktisadi, siyasi, teknolojik gelişmelerin getirdiği zorunluluklar, mekansal ve işlevsel eskimeler gibi nedenlerle yetersiz hale gelen endüstri yapılarının yeniden işlevlendirilmesi kent hayatına kazandırılmalarına katkı sağlamaktadır. Mevcut yapıların yeniden kullanımı ve dönüşümünü kapsayan yeniden işlevlendirme uygulamalarında farklı yaklaşımlar görülmektedir. Tarihi, ekonomik ve kültürel değeri olan yapıların yeniden işlevlendirilmesine yönelik farklı nitelikte uygulamalar ve müdahaleler; yapının değerine, fonksiyonuna, strüktürel özelliklerine ve tasarımı yapan mimarın yaklaşımına göre değişiklik göstermekte, kimi zaman yapının özgün kimliği ve sahip olduğu değerleri olumsuz etkileyecek sonuçlar doğurmaktadır. Yeniden işlevlendirilecek endüstri mirasının değerlerinin korunmasında; müdahalelerin ölçülebilen sayısal verilerle seçilmesine imkan veren Analitik Hiyerarşi Prosesi'nin kullanılmasıyla uygun yaklaşımlara karar verme sürecine katkı sunmak hedeflenmiştir. Ankara'da Erken Cumhuriyet Dönemi'nde inşa edilen, günümüzde farklı işlevle kullanılan iki endüstri yapısı çalışma alanıdır. Bunlar Atatürk Orman Çiftliği Şarap Fabrikası ve Demiryolu Hangarlarıdır. Yapıların, yeniden işlevlendirme kararıyla sahip oldukları endüstri miras değerlerinin ilişkisini sayısal verilerle elde etmeyi amaçlayan çalışmada, yapıların özgün ve günümüzdeki durumlarına ilişkin yazılı ve görsel kaynaklara ulaşılmıştır. Elde edilen verilerle, uzman mimar ve iç mimarlardan oluşan 10 farklı karar vericiye sunulmak üzere sanal ortamdan erişilebilen değerlendirme modeli hazırlanmıştır. İki aşamadan oluşan modelde, yapıların özgün ve günümüzdeki durumu değerlendirilmiştir. Sunulan çalışmada endüstri yapılarının özgün kimlikleriyle yeniden işlevlendirme doğrultusunda geliştirilen koruma uygulamaları arasındaki ilişkiye yönelik sayısal veriler üzerinden değerlendirmeler yapılmıştır.
Sürdürülebilirlik stratejilerinin hafif çelik yapım sistemlerinde uygulanmasına yönelik analiz

Hafif çelik yapım sistemleri sünekliği, esnekliği ve hafifliği ile depreme iyi karşılık veren bir sistemdir. Prefabrike ve hafif bir sistem olduğu için nakliyatı kolay olmakta birlikte şantiye ortamı ile kentsel dokulara uygulama sırasında zarar vermez. Sıcak haddelenmiş çelik ancak daha yüksek yapılarda maliyet ve diğer konularda getiri sağlamaya başlayabilir. Az katlı yapılarda hafif çelik sistemin tercih edilebilmesi daha avantajlıdır. Bununla birlikte tüketilen enerjiler, zararlı gazlar, doğadan alınanın geri verilmemesi ile Dünyamızdaki ekolojik dengeler hızla bozulmaktadır. Bu amaçla sürdürülebilirlik kavramları incelenerek, sürdürülebilirlik stratejileri belirlenmiştir. Tüm bu sürdürülebilirlik stratejilerine göre hafif çelik yapım sistemleri incelenmiş ve irdelenmiştir. Sistemin geliştirilme ve iyileştirme imkanlarına yönelik analizler yapılarak öneriler ortaya konmuştur. Ayrıca hafif çelik yapım sisteminin uygulandığı örnekler belirli kriterler doğrultusunda analiz edilerek, elde edilen analiz sonuçları ile hafif çelik yapım sistemlerinin sürdürülebilirlik stratejilerini ne kadar geçekleştirdiği sayısal değerlerle ve açıklamalarla ortaya konmuştur.
Yapı malzemelerinin ekolojik bir yaklaşımla değerlendirilmesine yönelik bir çalışma

Yapı üretimi sırasında kullanılan hammadde, su ve bunların elde edilmesinde kullanılan enerji, doğal dengeleri etkiledikleri için küresel ve bölgesel ölçekte çevre sorunlarına neden olmaktadır. Gelecek nesillere sağlıklı bir doğal çevrenin bırakılması adına, yapı üretimi sırasında doğal dengeye verilen zararın durdurulması, hatta bu sürecin geri işletilmesi sağlanmalıdır. Bu amaçla, çevreye duyarlı bir yapı üretim sektörü için her şeyden önce toplumda ekolojik bir bilinçlenmenin idari yapı, eğitim kurumları ve sosyal kurumların organize çalışmaları ile gerçekleştirilmesi, bu alanda yapılan araştırma ve çalışmaların desteklenip; elde edilen sonuçların uygulamaya geçirilmesi gerekmektedir. Bu çalışma kapsamında, öncelikle temel yapı malzemelerinin ekolojik etkilerinin değerlendirilmesi yapılmakta; ardından malzemelerin üretim süreci gözlemlenip, incelenerek bu sürecin çevreye olan olumlu ve olumsuz etkileri ortaya konmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, çalışmanın amacı, yöntemi, konu ile ilgili kavramlar ve tanımlar ışığında küresel ve Türkiye'deki çevre sorunları belirlenmektedir. İkinci bölümde yapı malzemelerinin çevre sorunlarına etkileri üzerinde durularak, yapı malzemelerinin dünyanın doğal dengesine olduğu kadar insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkileri açıklanmıştır. Üçüncü bölümde yapı malzemelerinin ekolojik açıdan değerlendirilebilmesi için kriterler belirlenmiştir. Bu kriterler kaynak etkinliği, iç konfor koşullarına etkisi, doğal ortama etki ve atıklar olarak üç ana başlık altında toplamıştır. Bu ekolojik kriterler r çerçevesinde temel yapı malzemelerinin değerlendirilmeleri yapılmıştır. Değerlendirmeler neticesinde, yapı malzemelerinin elde edilmeleri sırasında doğal kaynakların çok tüketildiği, bazı yapı malzemelerinin insan sağlığına olumsuz etkileri olduğu ve özellikle ürettikleri atıklar ile çevreyi olumsuz etkiledikleri sonucuna varılmıştır. Bu edinilen bilgiler doğrultusunda Türkiye'deki mevcut durumu değerlendirmek için alan çalışması yapılmıştır. Gebze ve yakın çevresinde temel yapı malzemesi üreten tesislerde elde edilen bilgiler doğrultusunda yapı malzemelerinin üretilmesi sırasında kullanılan hammadde, enerji, su, oluşan atıklar ve çevresel etkilerinin değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu değerlendirmeler neticesinde bazı yapı malzemelerinin üretimleri aşamasında yoğun bir enerji kullanımı olduğu, doğal kaynakların çok tüketildiği ve çeşitli türde atıklara neden olduğu sonucuna varılmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda yapı malzemelerinin üretim aşamasında, çevreye bilinçli yaklaşımlarla ekolojik dengeye daha duyarlı ürünler elde edilebilmektedir.
Yapı üretim sürecinde maliyet enformasyon sisteminin yeri ve önemi

ÖZEİ Bu tez çalışmasının amacı, yapı üretim sürecinin değişik aşamalarında maliyet tahmini ve kontrolün de etkili olarak kullanılan ve bu alanda sisteme girdi oluşturan maliyet verisini sağlayan maliyet enformasyon sistemini inceleyerek, maliyet enformasyon sisteminin ve maliyet verisinin maliyet tahmin performansı ve doğruluğundaki önemini vurgulayabilmektir. Birinci bölümde, genel anlamda sistem kavramı tanımlanarak yapı üretim sistemi ve alt sistemleri tanıtılmıştır. ikinci bölümde, yapı üretim sistemimin alt sistemleri kapsamındaki enformasyon sistemlerinin incelenmesi amacıyla, öncelikle genel anlamda enformasyon sistemi ile ilgili kavramlar tanımlanmıştır. Daha sonra yapı üretim sisteminde enformasyon alt sistemleri açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, yapı üretiminde maliyet enformasyon sistemi ele alınarak sistemin girdisini o- luşturan maliyet verisi ve bu konudaki çalışmalar kapsamlı olarak açıklanmıştır. Dördüncü bölümde, maliyet enformasyonunun, maliyet tahminindeki yeri ve doğruluğu etkileyen faktörler tanıtılmaktadır. Sonuç bölümünde ise, maliyet enformasyon sistemine dayalı tahmin sürecinin önemi tartışılmaktadır.
Mobilyada kullanılan ahşap malzemede yüzey ve üst yüzey işlemeler

ÖZBugün kullandığımız mobilyanın kökeni binlerce yıl önce Nil vadisinde ortaya çıkan sanata kadar dayanmaktadır. Zamanımızın mobilyalarının ilkel örneklerine Mısır medeniyetinde rastlamaktayız. Tas kabartmalarda ve duvarfresklerinde firavunlar dönemine ait tahtlar ve divan resimleri bulunsa da buUygarlıktan mobilya türünde kalıntılar günümüzde ne yazık ki çok azdır. Bu dönemde Mısır'da ahşap mobilyalar ağırlıklı olarak kullanılmıştır. Mobilya geçen zamanla birlikte değişmiş her yeni aşama bir öncekininetkilerini bünyesinde barındırmış ve bir önceki tarza tepki olarak gelişmiştir. Yunan ve Roma sanatında, kendinden önceki Mısır yapıtlarının etkisinde kalmış ve doğal sürec içinde gelişip zenginleşmiştir. Özellikle eski Roma'dayatak; divanlar çok yönlü mobilyalar olarak kullanılmış, bunlar farklı ölçülerdeyapılmış yatma, oturma ve yemek gibi işlevlerde değerlendirilmişlerdir. Ortaçağ'da salt dinsel amaçlara dönük olan sanat eserleri halkıngereksinmelerini de içermeğe başlamıştır. Rönesans'la birlikte ise toplum yapısı ve dolayısıyla yaşam biçimleri de değişmiştir. Eve yerleşme kavramının ortaya çıkmasıyla birlikte Rönesans'ınkaynağı olan İtalya'da mobilya kaçınılmaz olarak aşamalar kaydetmiştir. Bu dönemde mobilyalarda, iyi cins kadife kumaşlar, kabartma deriler, gümüş veprinç raptiyeler kullanılmış, oyma ve kabartmalar özenle işlenmiş, dolapkapaklarına tablo değeri taşıyan resimler yapılmıştır. Burjuva sınıfının ortaya çıkışı ile mobilyalar çok gösterişli bir hal almıştır. Yeniçağ mobilya sanatı ise Rönesans'tan sonra gelen Barok ve rokokostillerinin abartılı görkemine tepki olarak ortaya çıkmış, mobilyada daha yalın bir anlayış hakim olmuştur. Yüzyılımızın başlarında ise mobilya sanatını etkileyen çok önemli bir etken olarak endüstri ortaya çıkmış, toplumdaki sosyal ve ekonomik gelişmeler mobilya talebini arttırınca sanatsal el yapımı mobilyalar yerine, makineimalatına yatkın düz, süslemesiz standart mobilya tipi kullanım hakim olmuştur. Düz ve yalın mobilya hem malzeme hem de işçilik açısından ucuza malolduğundan, modern mimariye koşut bir mobilya anlayışı ortaya çıkmış. Düzçizgiler geometrik formlar günümüz mobilyalarında kullanılan değerler olmuştur.
Properties of Roman bricks and mortars used in Serapis Temple in Bergama

Roma döneminde Bergama'da inşa edilmiş olan Serapis Tapınağı günümüze kadar ulaşmış önemli dünya kültür varlıklarındandır. Tapınağınkorunarak gelecek kuşaklara aktarılması ancak, yapıyı oluşturan malzemelerinbozulmasına yol açan kaynakların kontrol altına alınması ve özgün malzemelerinin özelliklerinin bilinerek, koruma çalışmalarında bunlarla uyumlu çalışacakmalzemelerin kullanılması ile mümkün olabilir. Bu çalışmada, Serapis Tapınağı'nın inşasında ve sonraki dönem eklerindekullanılan tuğlaların, harçların ve sıvaların özellikleri o dönemlerin malzemeteknolojisini belirleme amacına yönelik olarak incelenmiştir. Bu kapsamda, toplanan tuğla, harç ve sıvaların; temel fiziksel ve mekanik özellikleri, hammadde kompozisyonları, puzolanik aktiviteleri, mineralojik, kimyasal ve hidrolik özellikleri laboratuvar analizleri ile belirlenmiştir. Yapıda kullanılan tuğlaların; düşük yoğunluklara ve gözenekli bir yapıya sahip oldukları, üretimlerinde hammadde olarak, düşük miktarlarda kalsiyum içeren kil kullanıldığı ve pişirilme sıcaklıklarının 900 C'yi geçmediğini tespit edilmiştir. Roma ve Bizans dönemi harç ve sıvaları yüksek basınç dayanımlarınasahip, düşük yoğunlukta ve gözenekli malzemelerdir. Buna karşılık, 1940'lı yıllardakionarımlarda kullanılan harçlar mekanik özelliklerini tamamen yitirmiştir. Roma ve Bizans dönemi harçları hidrolik özelliğe sahiptir. Harçlarda, aynımineralojik ve kimyasal özelliklere sahip doğal puzolanik agregalar kullanılmıştır. Bizans harçlarında, doğal pozzolanların yanı sıra, puzolanik tuğla kırıkları da kullanılmıştır. Bizans dönemi harçlarında, neden pozzolanik tuğla kırıkları, doğalpozzolanlarla birlikte kullanıldığı açıklanamamasına rağmen, bu kullanım, Bizansharçlarının Roma harçlarından ayırt edilmesini sağlamaktadır.1940'lı yıllarda yapılan restorasyon çalışmalarında kullanılan harçlar, kireç ve çimento kullanılarak üretilmiştir. Çimento kullanımı nedeniyle bu harçlarmekanik özelliklerini yitirmişlerdir. Bu çalışmanın sonucu, onarım malzemelerinin özgün malzemelerle uyumlu ve özgün malzemeye zarar vermeyecek özellikteki malzemelerden seçilmesi gerektiğini göstermiştir.