turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyet ilk yıllarında deniz kuvvetlerinde eğitim sistemi (1923-1938)

1770 yılında Baltık Denizi'ndeki Rus Donanmasının Akdeniz'e geçerek Çeşme Limanı'nda Osmanlı Donanması'nı yakması üzerine bilimsel temellere dayalı ve modern bir donanmaya sahip olunması konusunda devlet adamlarının gayretleri ile bahriyede okullaşma süreci de başlamış ve Deniz Harp Okulunun temeli sayılan 'Hendese Odası' adıyla bir 'Mühendislik Okulu' açılmıştır. 1890 yılından itibaren de Astsubay okullarının nüvesini teşkil eden 'Deniz Gedikli Sınıfı ' kurulmuş, 1908 yılında ise 'Çarkçı Mektebi' açılmıştır Cumhuriyetin ilanından sonra Bahriye Mektebi'ne ilk kez 1924 yılında öğrenci alınmış, 3 Mart 1924 Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile, Bahriye Mektebi'nin 'idadi' olarak ayrılan lise sınıflarında Maarif Vekaleti'nin ilgili lise programlan, Astsubay Okulu'nda ise ilköğretim programları okutulmuştur. 1926 yılında ise Cumhuriyet döneminin ilk subay, astsubay ve er denizaltı kursları bugünkü Kasımpaşa'daki Kuzey Deniz Saha Komutanlığı binasında açılmıştır. 1923 yılında kurulan Bahriye Vekaleti kaldırılınca, 1928 tarihinde Milli Savunma Bakanlığına bağlı 'Deniz Müsteşarlığı' oluşturulmuş ve eğitim konulan Genelkurmay Başkanlığı tarafından yürütülmüştür. Genelkurmay Başkanlığının 27 Mayıs 1928 tarihli emri ile 'Deniz Lisesi' eğitim-öğretim sisteminde köklü değişiklikler yapılmıştır. 1864 yılından 1912 yılma kadar faaliyetlerini sürdüren Deniz Harp Akademisi, Cumhuriyet döneminde ise 2 Kasım 1930 tarihinde yeniden kurulmuştur. 1934 yılında Deniz Harp Okulunu basan ile bitiren öğrenciler arasından seçilenler 'Mühendislik' tahsili için Almanya'ya gönderilmiş, 'Deniz Gedikli Küçük Zabit İhzari Mektebi'nin adı 'Deniz Gedikli Küçük Zabit Hazırlama Mektebi' olarak değiştirilmiştir. 1935 yılında Almanya'nın denizalücıhk stajlarını yapmaları için Türkiye'ye gönderdiği denizaltıcı subaylar Erdek'te II. İnönü ve Sakarya Denizaltı Gemilerinde staj yapmışlardır. 18 Kasım 1936 tarihinde 'Deniz Harp Okulu ve Deniz Lisesi Komutanlığı Kuruluş Yıldönümleri Törenleri' başlatılmıştır. Tezimizde 1923- 1938 dönemi Deniz kuvvetlerindeki Eğitim Sistemi 1923 öncesi dönemin özetini de kapsayacak şekilde subay-astsubay eğitimleri çerçevesinde ve okullaşma süreci içersinde incelenmiştir.
Milli Mücadele'de Karaman

Milli Mücadele tarihimiz henüz tam olarak bütün yönleriyle ele alınmış değildir. Ancak bilinmektedir ki, bu mücadeleye Anadolu topyekun katılmıştır ve Karaman kazasının Milli Mücadele'deki rolünü bütünüyle ele alan bir kaynak bulunmamaktadır. Araştırmamızın amacı da Karaman'ın Milli Mücadele'ye katkılarını ortaya koyabilmek ve böylelikle Milli Mücadele tarihine küçük bir katkı sağlamaktır. Bu amaçla öncelikle çalışmamızda Karaman'ın tarihi gelişimine yer verilmiştir. Ayrıca Karaman halkının Milli Mücadele'ye dahil olmasına, cephelere sağladığı katkılara ve dönemin iç isyanlarından olan Delibaş İsyanı'na karşı tutumuna değinilmiştir. Araştırmada arşiv vesikaları, TBMM Zabıtları ve süreli yayınlardan yararlanılmıştır. Ayrıca Karaman'a gidilip araştırma yapılmış ancak o döneme ait yazılı bilgilerin muhafaza edilmediği ve kaybolduğu görülmüştür. Elde edilen vesikalar konu başlıklarına göre tasniflendirilmiştir. Milli Mücadele'nin genel hatlarından bahsedildikten sonra esas konu olan Milli Mücadele'de Karaman ele alınmıştır. Çeşitli kaynaklardan elde edilen bilgiler tarafsız bir şekilde sunulmuştur.
Demokrat Parti Dönemi asayiş ve güvenlik sorunları ve bunlara karşı alınan önlemler

İç güvenlik ve asayişin sağlanması meselesi devletler için son derece önemli bir konudur. İç güvenlik meselesi, devlet ve hükümetlerin güç ve kapasiteleri ile doğru orantılıdır. Bir ülkede güvenliğin olmaması ya da zayıflaması, hükümetlerin başarısızlıkları/güçten düşmeleri anlamına gelmektedir. Devlet olarak örgütlenmiş toplumlarda, toplum düzeni ile güvenliğinin sağlanması meselesi insanoğlunun vazgeçilmez bir ihtiyacı olduğu gibi, devletin de en önemli görevlerinden biridir. Devlet olmanın bir gereği de kamu düzeninin sağlanmasına bağlıdır. Devletler, kamu düzenin sağlanması için iç güvenlik teşkilatlarını kurmak zorundadırlar. Kamu düzeni denince akla ilk gelen, huzur, güven, asayiş ve emniyettir. Güvenlik kavramı, emniyet ve asayiş kelimelerini ihtiva etmektedir. İç güvenlik hizmeti veren Polis ve Jandarma Örgütleri, kanunların kendilerine verdiği yetkileri kullanarak halkın can ve mal güvenliğinin ve kamu düzeninin korunması için gerekli emniyet ve asayiş hizmetlerini sunmaktadırlar. Güvenlik ve asayiş meselesi DP Dönemi'nin de hassas konuları arasındadır. 7 Ocak 1946 tarihinde resmen kurulan Demokrat Parti, dört yıllık muhalefetten sonra, 1950 Seçimleri'ni kazanarak iktidara gelmiş ve 27 Mayıs 1960 askeri darbesine kadar Türkiye'yi yönetmiştir. DP'nin iktidara gelmesi ile Türkiye'nin siyasi, sosyo-ekonomik durumu, asayiş durumu ve iç güvenlik yapısı ve teşkilatlarında bir takım değişiklikler meydana gelmiştir. Türk siyasi hayatının hassas konularından biri olan güvenlik kavramı ile siyasi gelişmeler arasında sıkı bir ilişki vardır. 1950- 1960 döneminde yaklaşık on yıl süreyle ülkeyi yöneten Demokrat Parti iktidarı sırasında, ülkede iç güvenliği etkileyen siyasi, sosyal faaliyetler ve olaylar yaşanmış, bu durum hükümetin olduğu gibi toplumun da siyasi ve sosyal reflekslerini etkilemiştir. Olayların gelişim sürecinde iktidar-muhalefet arasındaki ilişkiler de etkili ve belirleyici olmuştur. Bu süreçte siyasi akımlar, işçi hareketleri ve öğrenci olayları, gelişmelerin ve yaşananların zeminini oluşturmuş, adı geçen dönemde asayiş meselesi bağlamında da sorun olarak tanımlanabilecek suç türleri kaydedilmiştir. DP'nin iktidar döneminde Türkiye'deki siyasi ve sosyal hayatı etkileyecek çalışmalara öncelik verilmek suretiyle dönemin iç güvenlik ve asayiş sorunları asgari seviyeye çekilmeye çalışılmış, bu konularla ilgili alınan tedbirler ve yapılan düzenlemeler uygulamaya geçirilmiştir.
Ahmet Hamdi Başar ve Barış Dünyası dergisi

Gül, Şule; Ahmet Hamdı Basar ve Barış Dünyası Dergisi, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Doç. Dr. Kurtuluş Kayalı, LX+202 s. Bu çalışma 1893- 1971 yılları arasında yaşamış olan siyasetçi, edebiyatçı, idareci ihmet Hamdi Başar'ın hayat hikayesini ve 1962 yılından itibaren yayın hayatına (andırıp 1971'de kapanan Barış Dünyası dergisini kapsamaktadır. Ayrıca 1923 nlında Cumhuriyet Halk Partisinin kurulması ile başlayan ve Demokrat Parti'nin kurulması, 27 Mayıs İhtilali devam edip 12 Mart Muhtırası ile sona eren bir dönemden kesitlerde tezde yer almaktadır. Ahmet Hamdi Başar, Coğrafya tahsil etmesine rağmen öğretmenlik yapmamıştır. Hayatı dergiler çıkartmak, kuruluşlar idare etmek ve siyasette milletvekili olarak görev almakla geçmişştir. Atatürk'ün çok yakınında iktisat müşaviri olarak bulunmuş, onun güvenini kazanmış ender insanlardan birisidir. Yakın tarihimize tanıklık etmiş kişilerdendir. Kurtuluş Savaşı'na bizzat katılmış, İzmir İktisat Kongresi ile başlayan kariyeri Demokrat Parti'den milletvekili seçilmesine kadar devam etmiştir. 27 Mayıs İhtilali' ni gerçekleştiren Milli Birlik Komitesi'nin çalışmalarında hazırladığı etüdler ve raporlarla aktif görev almıştır. 1962 yılında çıkarmaya başladığı Barış Dünyası, yayın hayatına 1971'de A. Hamdi Başar'ın vefatıyla son vermiştir. Bu çalışmada ele alınan İzmir İktisat Kongresi, Cumhuriyet Halk Partisi İktidarı, Demokrat Parti'nin faaliyetleri, 27 Mayıs İhtilali gibi konular araştırmacılara kaynak olabilecek niteliktedir.
I. Dünya Savaşı'ndan Cumhuriyet'in ilanına Burdur ve çevresi ve iz bırakanları

Bu tezde, 1914 yılından 1923 yılına kadar Burdur'da geçen önemli olaylar ve insanların yaşamları hakkında bilgiler verilmiştir. Öncelikle isimler tespit edilmiş ardından bir tasnife tabi tutulmuştur. Çalışma giriş kısmını takip eden üç ana bölüm halinde düzenlenmiştir. Birinci bölümde bölgenin tarihi, coğrafi, idari, askeri, sosyal ve iktisadi yapısı kronolojik bir sıralamayla ele alınmıştır. Öncelikle Burdur adının menşei, coğrafi konumu verilerek ardından kronolojik bir şekilde bölgenin I. Dünya Savaşı'na kadar gelişimi, daha sonra da Cumhuriyet'in ilanına uzanan süreç içerisindeki genel durumu anlatılmaya çalışılmıştır. Özellikle dönemin koşulları ve insanlara etkileri üzerinde durulmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ağırlıklı olarak Milli Mücadele dönemi ve gelişen olaylar anlatılmıştır. Bu süreçte bölgede yaşanan olaylar, halkın örgütlenmesi, bölgeye gelen nasihat heyeti ve faaliyetleri, Müdafaa-ı Hukuk cemiyetleri ve insanların yaralarının sarılmasında canla başla hizmet veren Hilal-i Ahmer cemiyetinin çalışmaları ele alınmıştır. Tezimizin ana bölümlerinden ve daha detaylı olarak hazırladığımız üçüncü bölümde ise on iki alt başlık halinde Burdurlu ya da Burdur'da hizmet vermiş olan kişilerin biyografik derlemeleri yapılmıştır. Mülki idari amirler, milletvekilleri, askerler, eğitimciler, sağlıkçılar, haberleşmeciler, din görevlileri, halk kahramanları, kadın kahramanlar ve cemiyetçiler sırasıyla ele alınmıştır. Bunun dışında Burdur'da kısa süreli kalmış olan kişilerden bahsedildikten sonra, Osmanlı Arşivlerinde hakkında bilgiler bulunabilen ve diğer gruplara girmeyen hemen hemen hepsi Burdurlu ya da çevresinde hizmet etmiş olan özellikle memurların biyografilerine yer verilmiştir. Bu araştırmada 1914 1923 yılları arasında dokuz yıllık kurtuluş ve kuruluş dönemlerinde Burdur'un tarihi, coğrafyası, burada gelişen olaylar ve görevliler incelenmiştir. Ayrıca iz bırakan Burdurlu ya da Burdur'a hizmet etmiş kişilerin faaliyetleri incelenmiştir.
Sınır aşan sular ve Ortadoğu'da su sorunu

Sınır aşan sular konusunda, gerek uluslararası hukuk ve gerekse taraf olan hukuksal düzenlemeler açısından, faydalanma veya kullanımla ilgili olarak Türkiye'nin egemenlik hakkını bağlayıcı bir hüküm yoktur. Birleşmiş Milletler çerçevesinde yürütülen yasa tasarısı hazırlama çalışmaları kısa bir süre sonra tamamlansa da tasarının bağlayıcı hükümler içermediği bilinmektedir. Genel hükümler içermekte, ilgili devletlere bu genel hükümler çerçevesinde anlaşma yapılması gerekeceğini hükme bağlamaktadır. Suriye ile İrak, Fırat ve Dicle nehirleri üzerinde Türkiye'nin egemenlik hakkını görmezlikten gelen ve konuya siyasi bağlamda yaklaşıp özellikle Fırat sularının matematiksel paylaşımını öngören tutumları üç ülke arasındaki ilişkilerin odak noktası haline gelmesini sağlamıştır. Irak Körfez Krizinden önce Türkiye'yi savaşla tehdit etmiş, Suriye ''Suya karşı PKK' politikası izlemeye devam etmiştir. Türkiye ise; suların matematiksel paylaşımını reddetmiş, bölgesel ölçekle, Fırat - Dicle Havzası sınır aşan sularının optimum, akılcı, hakça kullanımı ya da üç aşamalı planı olarak bilinen öneri paketini savuna gelmiştir. Üç aşamalı plan; taraflar arasında bütün bölgesel su kaynaklarının ortak envanterinin çıkarılmasını, ardından bütün havzada tarıma elverişli toprakların gözden geçirilerek sınıflandırılmasını ve arazi kullanım ve ürün çeşidine bağlı olarak havzanın toplam su tüketimi ihtiyacının tartışılmasını, ardından bütün havzada tarıma elverişli bütün toprakların gözden geçirilerek sınıflandırılmasını ve böylece yapılacak ayrıntılı çalışmalardan sonra su ihtiyaçlarının belirlenmesini ve ihtiyacın karşılanmasını öngörmektedir.
2010 yılında yürürlüğe giren orta öğretim Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersi öğretim programı ve öğretmen görüşleri

T. C. İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersi, Milli Mücadele'yle temelleri atılan yeni Türk devletinin kuruluş süreci ile yapılan inkılapların önemini kavratmak ve Atatürkçü düşünce sistemini gençlere benimsetmek için okutulan derslerin başında gelmektedir. Cumhuriyet'in ilk yıllarından itibaren istenilen hedeflere ulaşmak için farklı zamanlarda bu dersle ilgili öğretim programları hazırlanmıştır. Fakat hazırlanan bu programlar, istenilen kazanımları yeterince karşılamamış olacak ki dersten beklenen verimi tartışmalı kılmıştır. Bu durumu araştırmak üzere T. C. İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinin öğretiminde karşılaşılan sorunlara ilişkin birçok akademik çalışma yapılmıştır. Eleştiren, yaratıcı düşünen, bilgiyi bulan ve kullanan araştırmacı bireylerin yetiştirilebilmesi amacıyla 2000'li yılların başından itibaren MEB tarafından ders programları ve kitaplarını yenileme çalışmaları başlatılmış, yapılandırmacı öğretim anlayışıyla -tüm derslerde olduğu gibi- tarih ders programları ve kitapları hazırlanmıştır. Bu çalışma 2010 yılında hazırlanan ve yapılan değişikliklerle 2012 yılında son halini alan 11. sınıf T. C. İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersi öğretim programını genel özellikleri, kazanımları, içeriği, öğrenme-öğretme süreci boyutuyla irdelemeyi ve bu konularda tarih öğretmenlerinin bu programa yönelik görüşlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu yönüyle de daha önce yapılan T. C. İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersi konularının öğretimine yönelik genel nitelikteki akademik çalışmalardan farklılık arz eder. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden biri olan görüşme tekniği kullanılmıştır. Çalışmaya, Samsun il merkezi ve ilçelerinde farklı ortaöğretim kurumlarında görev yapan 20 tarih öğretmeni katılmıştır. Araştırmada öğretmenlerle yüz yüze görüşülmüş, araştırma hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca kendilerine görüşme formu verilerek onlardan serbest bir zaman diliminde açık uçlu sorulara yazılı cevaplar vermeleri istenmiştir. Görüşme formlarından elde edilen ham verilerde önemli noktalar tespit edilmiş, belirli noktalarda odaklanılmış ve buna yönelik kodlama tabloları oluşturulmak suretiyle görüşler özetlenerek basit bir şekilde ifade edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca konu ile ilgili literatür taraması yapılarak çalışmaların bulgularına ulaşılmıştır. Bu bulgular doğrultusunda sonuç ve öneriler belirtilmiştir. Araştırmanın sonuçlarından, tarih öğretmenlerinin büyük çoğunluğunun yürürlükteki 11. sınıf T. C. İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersi öğretim programını uygulamaları esnasında birçok zorlukla karşılaştıkları anlaşılmaktadır. Programın ünite dağılımında dengesizlik, kazanımların yetersizliği, bazı konuların yer almaması, programın yoğunluğu, ders süresinin yetersiz olması programın uygulanmasında karşılaşılan en önemli sorunlardandır. Ayrıca programın uygulanması esnasında hizmet içi eğitim seminerlerinin eksikliği tarih öğretmenleri tarafından önemli eksikliklerden biri olarak görülmektedir.
I. İnönü Zaferi'nden İzmir'in kurtuluşuna kadar Açıksöz gazetesinde Batı cephesi haberleri

Milli Mücadele dönemi basını olarak adlandırılan gazetelerin bugün için, 1919- 1922 yıllarını kapsayan Milli Mücadele tarihinin aydınlatılmasında ve o günkü cephede gelişen olayların halka aktarılmasında son derece önemli bir rolü vardır. Milli Mücadele döneminin anlaşılmasına katkıda bulunan en önemli gazetelerden birisi de çalışmamıza kaynak olan 15 Haziran 1919- 14 Aralık 1931 tarihleri arasında Kastamonu'da neşredilen Açıksöz gazetesidir. Açıksöz gazetesi neşredildiği dönem içerisindeki hemen her konuda bilgi vermiştir. Bu çalışmada Milli Mücadele döneminde önemli bir yeri olan Batı Cephesi olayları içinde yer alan I. İnönü zaferi ile İzmir'in Yunanlılardan kurtuluşuna kadarki dönem ele alınmıştır. Bu döneme ait Açıksöz gazetesinde yer alan haberler günümüz Türkçesine çevrilmiştir. Milli Mücadele hareketinin zaferle sonuçlanmasında ve kamuoyunun bu zafere yoğunlaşmasında Açıksöz gazetesi çok önemli bir rol üstlenmiştir. Gazetenin usta ve edip yazarları, kamuoyunun zafere olan inancını daha da artırmıştır. Gazetenin yayımlandığı yer olan Kastamonu'nun işgale uğramamış olmasına rağmen, işgale uğrayan vatan topraklarındaki halkın acısını yüreğinde hissetmiş ve bunu Açıksöz gazetesi yoluyla duyurmuştur. Gazetenin haber kaynaklarını; Anadolu Ajansı başta olmak üzere, gazeteye mahsus muhabirler, Milli Mücadele taraftarı Anadolu ve İstanbul gazeteleri ve yabancı basından yapılan alıntılar oluşturmuştur. Açıksöz gazetesi cephe haberlerinin Anadolu halkına ulaştırılmasında, çok büyük sorumluluk üstlenmiş ve bunu layıkıyla yerine getirmiştir.
Harf inkılabı ve millet mektepleri Konya örneği (1928-1935)

Alfabenin değiştirilmesi ile ilgili tartışmalar Tanzimat dönemi ile beraber başlamış, İkinci Meşrutiyet ve Cumhuriyet döneminde de devam etmiştir. Cumhuriyetin ilan edilmesinden sonra yapılan inkılap hareketlerinden biri de 1 Kasım 1928'de 'Türk Harflerinin Kabul ve Uygulanması Hakkında Kanun' adıyla Latin harflerinin kabul edilmesidir. Arap alfabesinin zorluklarından ve öğrenme güçlüğü gibi sebeplerden dolayı terk edilen alfabeden sonra halk, farklı yerlerde açılan yeni harf kurslarıyla Latin harflerini tanımaya başlamıştır. Konya'da Latin Harflerinin öğrenilmesinde ve halkın teşvik edilmesinde Babalık Gazetesi yaptığı yayın ve haberlerle büyük bir çaba sarf etmiştir. 1 Kasım 1928'de Harf İnkılabının kabul edilmesinden sonra, 1 Ocak 1929'dan itibaren Millet Mekteplerinin açılmasıyla her kesimden halkın yeni harfleri öğrenme faaliyetleri bu açılan mekteplerde sürdürülmüş, Konya şehir merkezinde ilçe ve köylerinde kadın erkek yaşlı, genç açılan A ve B kurslarında yeni harfleri tanıyarak Millet Mektebi diplomaları almışlardır. Latin harflerinin tüm yurtta halka öğretilmesinde ve okuryazarlık oranının artırılmasında katkısı yadsınamayacak Millet Mekteplerinin 1935 yılına gelindiğinde işlerliği oldukça azalmıştır. Bu yıllardan itibaren Halk Okuma Odaları da okuma yazma seferberliğini sürdürerek önemli bir rol üslenmiştir.
Milli Mücadele'de telgraf muhaberatı: 1918-1922

Mondros Ateşkes Antlaşması ile teslimiyet sürecine giren Osmanlı Devleti'nin, işgal edilen unsurlarından biri de haberleşme ağı idi. Bunların başında da telgrafhaneler gelmektedir. Anadolu'da Milli Mücadeleyi başlatan Mustafa Kemal Paşa telgraf istasyonlarını Milli güçler tarafından kontrol altına aldırarak haberleşme üstünlüğü sayesinde, bir Milli teşekkül oluşturacaktır. Bundan sonra telgraf muhaberatının önemi artarak Milli Güçlerin canları pahasına koruduğu noktalar olacaktır. Mustafa Kemal Paşa hem bütün Anadolu'yu bu telgraf ağı sayesinde kontrolünde tutacak hem de yurt dışı ile ilişkilerini büyük ölçüde bu ağ üzerinden gerçekleştirecektir. Bunun için de Mustafa Kemal Paşa, İstanbul'a dönük olarak yapılmış olan telgraf ağını, Ankara merkezli olarak yeniden düzenleterek cephe hattı da dahil olmak üzere tüm Anadolu'yu kontrolüne almıştır. Telgraf muhaberatı onu elinde tutan, Mustafa Kemal Paşa ve Milli Güçlere, Milli Mücadelenin tüm aşamalarında üstünlük sağlayarak zaferde büyük etki etmiştir.
Türk sesi gazetesi (1954-1956)

Tezimize konu olan Türk Sesi Gazetesi Demokrat Parti iktidarı dönemine denk gelen 1954- 1956 yılları arasında Dr. Mükerrem Sarol tarafından çıkarılmıştır. Türk Sesi Gazetesi tarihimizde basın-iktidar ilişkilerinin izlenmesi bakımından önemli bir örnek olma özelliği taşımaktadır. Dr. Mükerrem Sarol, Demokrat Parti lideri ve başvekil Adnan Menderes'in yakın dostu ve çalışma arkadaşıdır. Sarol, Adnan Menderes ile Demokrat Parti'nin kuruluş aşamasında tanışmış ve siyasete girmiştir. Sarol, parti içerisinde çeşitli görevlerde bulunmuş ve 1954 yılında Demokrat Parti'den İstanbul milletvekili seçilmiştir. 1954 genel seçimlerinden kısa bir süre önce de Türk Sesi Gazetesi'ni çıkarmaya başlamıştır. Gazete, Zafer Gazetesi ile birlikte Demokrat Parti'nin sözcülüğünü üstlenmiştir. Gazetenin yayın hayatına başlamasından kısa bir süre sonra Dr. Mükerrem Sarol Basından Sorumlu Devlet Bakanlığı görevine getirilmiş ve muhalefetin eleştirileri üzerine gazeteyi bir yakını olan Atıf Sakar'a devretmiştir. Tezimizin giriş kısmında Demokrat Parti'nin iktidarda olduğu 1950- 1960 yıllarında Türkiye'de basın yayın hayatı hakkında bilgi verilmiştir. Bu dönemde çıkarılan basın kanunları ve yayınlanan gazeteyeler hakkında genel bilgilere yer verilmiştir. Ayrıca Dr. Mükerrem Sarol'un siyasi kişiliği tanıtılmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde Türk Sesi Gazetesi hakkında genel bilgilere yer verilmiştir. Gazetenin şekli, yayın politikası, yazarları vs. konulara değinilmiştir. İkinci bölümde, gazetenin yayın hayatı boyunca işlediği siyasi konular tasnif edilerek kronolojik sıraya göre işlenmiştir. Üçüncü bölümde, gazetede yer alan ekonomik ve sosyal hayata dair konular ele alınmıştır. Ayrıca gazetede yer alan edebiyat, tarih ve spor konuları hakkında bilgi verilmiştir.
Osmanlı Devleti'nin muhasım devlet politikası: Trablusgarp savaşı ve Aydın vilayeti İtalyanları

Trablusgarp Savaşı, Osmanlı Devleti ve İtalya arasında gerçekleşmiştir. Bu savaş 29 Eylül 1911 tarihinde başlamış ve 18 Ekim 1912 tarihinde Uşi Barış Anlaşması imzalanana kadar devam etmiştir. Ancak Trablusgarp Savaşı, dünya tarihi ile Türkiye'nin tarihi üzerinde önemli bir etki bırakmıştır. Bunlardan biri, Osmanlı Devleti tarafından İtalya ve İtalyan tebaaya karşı Muhasım Devlet Politikası'nın ilk kez uygulanmasıdır. Bu uygulama devletler hukuku kararlarının önemli bir bölümünü oluşturan ve savaş kurallarının belirlendiği 1899- 1907 Lahey Kararları ile 1864- 1906 Cenevre Sözleşmelerine uygun olarak hazırlanmıştır. Savaş sırasında, İtalyanlara karşı tepkilerin genellikle İtalyanların yoğun olarak yaşadığı şehir ve vilayetlerde yüksek olduğu ve bu yerlerde Muhasım Devlet Politikası'nın uygulanmasının daha ciddi olduğu gözlenmiştir. Bu yüzden Aydın vilayeti, İtalya'nın Trablusgarp saldırısına en fazla tepki gösteren yerlerden biridir. Bu nedenle, bu tez çalışmasında Osmanlı Devleti'nin Aydın vilayetindeki Muhasım Devlet Politikası uygulamaları incelenecektir. Aydın vilayetinde İtalyan tebaaya yönelik uygulanan Muhasım Devlet Politikası uygulamaları incelenirken Aydın vilayeti basınından ve Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi'nden döneme ilişkin belgeler yorumlanacaktır. Ayrıca bu konuyla ilgili haber ve belgeler incelendikten sonra döneme ilişkin kitap ve makalelerle çalışma desteklenecektir. Bu çalışmada, Muhasım Devlet Politikası uygulamaları genellikle Siyasi, Ekonomik, Toplumsal ve Askeri uygulamalar olmak üzere dört kategoride sınıflandırılacaktır. Ardından, bu kategorilerdeki Muhasım Devlet Politikasının uygulamalarına değinilecek ve bu politika uygulamalarının Aydın vilayetinde yaşayan İtalyan tebaa üzerindeki etkisi incelenecektir.
II. Dünya Savaşı sonrası Yunanistan'daki Türk Azınlığı'nın durumu (1945-1960)

Çalışmanın temel hedefi, azınlık olarak varlığı uluslararası antlaşmalarla kabul edilen Batı Trakya Türk topluluğunun dünya siyasetini ve tarihini önemli ölçüde değiştiren gelişmelerin yaşandığı 1945- 1960 yılları arası dönemdeki tarihlerini aydınlatmaktır. Batı Trakya Türkleri, 1923 yılında Lozan Antlaşması ile Yunanistan Devleti egemenliğinde ve Yunanistan vatandaşı statüsünde yaşayan Türk topluluğudur. Osmanlı İmparatorluğu kuruluş döneminde bölgeye iskan edilen ve bu coğrafyayı yurt edinen Batı Trakya Türklerinin 20. yüzyıl itibarı ile azınlık oluşları ile özellikle 1945- 1960 yılları arasında meydana gelen siyasi gelişmeler ve akabinde azınlığın durumu, çalışmanın temel konusunu oluşturmaktadır. 1923'te imzalanan Lozan Antlaşması ile mübadele dışı tutulan ve Yunanistan idaresinde resmen azınlık statüsünde yaşayan Batı Trakya Türkleri, 1930'lu yıllardan sonra iki ülke arasında gerçekleşen diplomatik ilişkiler nedeniyle oldukça değişken süreçler geçirmişlerdir. Özellikle İkinci Dünya Savaşı'nın sona erdiği 1945 yılı ile Kıbrıs Sorununun oluşmaya başladığı 1960 yılları arasında ilişkilerin gerginleşmesi nedeniyle Batı Trakya Türk Azınlığı, Yunanistan Devleti idaresinin inişli-çıkışlı politikalarına maruz kalmışlardır. Bu durumun doğal sonucu olarak Batı Trakya Türk Azınlığının sosyoekonomik, kültürel ve siyasi hayatı da büyük değişiklikler göstermiştir. Çalışmanın asıl çerçevesini, Batı Trakya Türk Azınlığının bahsi geçen 1945- 1960 yılları arasındaki durumları oluşturmaktadır.