turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Vergilemede adalet kavramının sosyo-ekonomik analizi: Türkiye örneği

Vergileme adaleti üzerinde sıklıkla durulan ve sosyo-ekonomik, psikolojik yönleri de olan toplumun farklı katmanları tarafından farklı algılanan bir kavramdır. Bu çalısmada; vergi adaleti kavramının, verginin tarihi süreç içerisinde geçirmis olduğu evrelerle es zamanlı olarak nasıl bir olgu haline dönüstügü ortaya konulmaktadır. Bu zamana bağlı degisim sürecinin sonucunda farklı dünya görüsü, devlet sistemleri, vergileme ilkeleri ve farklı akademik yaklasımlar dogrultusunda teorik bir çalısma yapılmaktadır. Ayrıca, sosyal adalet kavramı ile özdes hale gelmis gelir dagılımı kavramı ile vergileme adaleti kavramının etkilesimi üzerinde durulmustur. Yine bu çalısmada, vergi adaleti kavramının devlet müdahaleciligi yani kamu ekonomisinin büyümesi ile nasıl bir etkilesim halinde olduğunu ortaya konulmaktadır. Vergileme siyasal bir süreçtir. Aynı zamanda toplumsal mesruiyet zemininin var olmasında yola çıkarak vergileme de adaletin saglanabilesi dogrultusunda ne gibi hukuki normların var olduğu üzerinde durulmaktadır. Bununla ilgili olarak ülkemizdevergileme adaletinin hukuki varlıgı ve bunun ne gibi iktisadi ve sosyal dinamikler üzerinde durdugu veya durmadıgı irdelenmektedir.
Treasury and capital markets in participation bank

Katılım Bankalarının son 10 yılda 10 kattan fazla büyümesi ve sektör payını hızlıca arttırması sonucunda, bu alandaki bilimsel çalışmaların sayısında hızlı artış görülmüştür. Ancak dünyadaki İslami finans uygulamalarının birçoğunun ülkemizde uygulanmadığı ve bu alanda yapılan bilimsel çalışmaların sektör içinden yapılmadıkça uygulamaya yönelik çok kısıtlı kaldığı ve şu ana kadar yapılan bilimsel çalışmaların benzer şeyleri tekrar ettiği gözlemlenmiştir. Dolayısı ile bu çalışmanın amacı spesifik olarak Katılım Bankalarında hazine ve sermaye piyasası ürünlerini tanıtarak bu alanda uygulamaya yönelik az olan yazılı kaynak sayısını arttırması amaçlanmıştır. Katılım Bankalarındaki hızlı büyüme sonucunda hazine ve sermaye piyasası ürünleri önem kazanmıştır. Bu ürünler içinde, yönetilecek fon miktarının büyümesi, müşteri talepleri, riski azaltmak ve aktif pasif yönetimini kolaylaştırmak için geliştirilen kira sertifikası çok önem kazanmıştır. Bu ürün İslami finans sektörüne bir canlılık ve yenilik getirdiğini ve hazine/sermaye piyasası alanında çok yoğun şekilde kullanıldığını yapılan çalışmalar ile gösterilmektedir. Bu ürüne dayalı çıkarılan yatırım fonlarının da kira sertifikası kadar sektörde önemli olacağı tahmin edilebilir. Halihazırda kullanılan diğer hazine ürünler ise, sektörün büyümesi ile o ürünlerdeki işlem hacmini çok hızla artış göstermiştir.
Kamusal hizmet üretim alanı olarak cezaevleri ve özelleştirilmesi

Bugün cezaevlerini ve cezaevi özelleştirilmelerini anlamak için; insanlık tarihi içinde cezaevlerinin hangi şartlar altında ortaya çıktığını ve geliştiğini bilmek gerekmektedir. Bu tez cezaevlerinin özelleştirilmesini anlamak için suç ve ceza ilişkisini tarihsel süreç içerisinde değişen ekonomik, sosyal, siyasi ve kültürel bağlamlar çerçevesinde ele alarak incelemektedir. 1970'li yıllardan günümüze küresel çapta cezaevi nüfusuna önemli artışlar yaşanmıştır. Cezaevi nüfusunda artışların yaşanması özellikle neoliberal politikaların uygulandığı ülkelerde meydana gelmiştir. Küreselleşme ve neoliberal politikalar sonucunda küresel boyutta işsizlik ve yoksulluk artış göstermiştir. Bu durumun etkisiyle suç oranlarında bir artış yaşanmıştır. Bu soruna çözüm yolu olarak Neoliberal politikalar çerçevesinde daha sert ceza yasaları çıkarılmıştır. Kamusal hizmet üretim alanı olan cezaevlerinin özelleştirilmesi bu dönemde bu politikalar çerçevesinde ortaya çıkmış ve gelişmiştir. Özel sektör cezaevleri yalnızca ortaya çıkmakla kalmamış çok uluslu cezaevi endüstrisine dönüşmüştür. Bu tez çalışmasında cezaevlerinin özelleştirilmesinin yanı sıra özelleştirmenin bir boyutu olarak cezaevi sistemlerindeki söz konusu dönüşümün mahküm emeğinin kullanımına yansıması ele alınmaktadır. Mahkumların 'ıslah' edilmesi ve 'topluma kazandırılması' için cezaevlerinin kamusal hizmet üretim alanı olarak korunmasının önemi vurgulanmaktadır.
Kamu harcamalarının etkinliği açısından kamu hesap düzeninin incelenmesi

Yapılan bu tez çalışmasında etkinlik kavramı tüm yönleriyle ele alınarak, kamu harcamalarının etkinliğinin sağlanmasında kamu hesap düzeni; harcama çeşitleri, harcamaların planlanması, harcama yönetim süreci, kontrol - denetim - etkinlik ilişkisi açısından incelenerek, analiz ve değerlendirmesi yapılmıştır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kamu harcamalarında etkinlik kavramı anlamı, önemi, kontrol ve denetimiyle birlikte etkinliği belirleyen faktörler açıklanmıştır. İkinci bölümde kamu hesap düzeni harcama çeşitleri harcamaların planlanması, harcama sürecini oluşturan aşamalar ile kontrol - denetim ve etkinlik ilişkisi açısından incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde, kamu hesap düzeni hem kamu yönetimi hem de harcama yönetimi ve denetimi ile sorumlulukların belirlenmesi açısından analiz edilerek değerlendirilmesi yapılmıştır.
Uluslararası vergi planlamasının analizi

Kamu hizmetlerinin finansmanında kullanılan araçlardan en önemlisi vergilerdir. Hem bireyler hem de işletmeler bir yandan daha fazla kamusal hizmet elde etmek diğer yandan da daha az vergi ödemek arzusundadırlar. Özellikle işletmeler sürekli olarak daha az vergi ödemenin yollarını aramakta ve bu amaçla vergi planlaması yapmaktadırlar. Bilgi ve iletişim teknolojilerinin artan kullanımı ile birlikte, günümüzde işletmeler yurt içi ve yurt dışı faaliyetlerde bulunmakta ve gelir elde etmektedirler. Bu nedenle işletmelerin daha az vergi ödeyerek vergi sonrası karlarını artırmak istemeleri uluslararası vergi planlaması kavramının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Uluslararası vergi planlamasını ele alan bu çalışmanın amacı, uluslararası vergi planlamasının ne olduğu, amacı, yöntemleri ve araçlarının belirlenmesi ve bu yöntem ve araçların özellikle çok uluslu işletmelere daha az vergi ödeme konusunda nasıl fırsatlar sunduğunu ortaya koymaktır. Bu amaçla ilk olarak genel anlamda vergi planlamasının ne olduğu açıklanmaya çalışılmış ve önemi üzerinde durulmuştur. Daha sonra ise uluslararası vergi planlamasının tanımı, amacı, yöntemleri ve belli başlı araçları ele alınmıştır. Bu çalışmanın sonucunda, işletmelerin, vergi oranlarını yasal olarak azaltmak ve vergi sonrası karlarını artırmak için kullanabilecekleri çeşitli yöntemler ve araçlar açıklanmıştır. İşletmeler, vergi oranlarını yasalarda yer alan boşluklardan ve ülkelerin vergi oranlarındaki farklılıklardan yararlanarak azaltmaya çalıştıkları için vergi planlamasının yasa dışı herhangi bir yönünün olmadığı belirtilmeye çalışılmıştır. Genel bir değerlendirme yapıldığında, her ölçekteki işletmenin uzman vergi danışmanlarından yararlanarak uluslararası düzeyde vergi planlaması yapmasının bir yönetim görevi olduğu ve işletmelerin bu haklarını sonuna kadar kullanmaları gerektiği sonucuna varılmıştır.
Türkiye'de seçim ekonomisi uygulamalarının vergi politikaları üzerindeki etkisi

Siyasal partiler, seçmenler, baskı ve çıkar grupları ile bürokrasi, siyasal sürecin aktörlerini oluşturmaktadırlar. Seçimler, siyasal süreçte rol alan aktörler için özel önem arz eder. Bir tarafta, yeniden seçilebilmek isteyen iktidar partisi ve ona destek veren bürokrasi ile diğer tarafta kamusal faaliyetlerden somut faydalar elde etmek isteyen seçmenler ve baskı grupları arasındaki etkileşim, seçim ekonomisi uygulamalarının devreye sokulmasına imkan tanır. Seçim ekonomisi uygulamaları söz konusu olduğunda, siyasal karar alma sürecinde rol alan aktörlerin, normal yönetim döneminden seçim dönemine geçerken nasıl bir davranış kalıbına veya motifine geçtiğinin analizi yapılmaktadır. Seçim ekonomisi uygulamaları, sahip olduğu üstün/monopolcü güç konumundaki iktisat ve maliye politikası araçları sayesinde iktidar partisini partiler arası rekabette bir adım öne taşırken, özellikle siyasal ve ekonomik krizler, muhalefet partilerinin vaatleri ve kemikleşmiş seçmen kitlesi gibi unsurlar seçmen davranışları üzerinde etkili olabilmektedir. Bu çalışmada, seçim ekonomisi ve seçim ekonomisi uygulamalarının başarı şansını etkileyen bu unsurların seçmen davranışları üzerindeki etkisi, Türkiye açısından 35 yıllık bir perspektiften değerlendirilmeye çalışılmaktadır.
Türkiye'de düzenleyici ve denetleyici kurumların hesap verme yükümlülüğünün değerlendirilmesi

Kamu yönetiminde hesap verebilirlik ve şeffaflık son yılların en önemli konularındandır. Bu bağlamda, 2004 yılında yürürlüğe giren 4982 sayılı 'Bilgi Edinme Hakkı Kanunu' ve 2006 yılında yürürlüğe giren 5018 sayılı 'Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu' ile önemli adımlar atılmıştır. Bunların dışında 'Kamu İhale Kanunu, Kamu Görevlileri Etik Kurulu Kanunu, Bilgi Edinme Hakkı Kanunu ve Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu' yer alan diğer önemli yasal düzenlemelerdendir. Ancakmevzuatta gerçekleştirilen bu düzenlemelerin pratikte ne derece uygulandığı tartışmalı bir konudur. Bu çalışmanın odağını da serbest piyasanın kontrolünü sağlayandüzenleyici ve denetleyici kurumlar oluşturmuştur. Özerk olan ve kuşkusuzTürkiye'deki en önemli kurumlar arasında yer alan bu kurumların şeffaf ve hesap verebilir bir yönetim sergilemesi her açıdan büyük önem arz etmektedir. Çalışmada idari, mali, siyasi ve vatandaşa hesap verebilirlik başlıklarında kriterler belirlenerek kurumlar web siteleri aracığıyla değerlendirilmiş ve bir puanlamaya tabi tutulmuştur. Önerilen puanlama sistemine göre kurumlar için genel bir hesap verebilirlik puanı hesaplanmıştır ve buna göre en hesap verebilir kurum Radyo ve Televizyon Üst Kurulu olarak belirlenmiştir. En düşük puanı ise Nükleer Düzenleme Kurumu'nun aldığı görülmektedir. İdari anlamda en hesap verebilir kurum olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ve RTÜK belirlenmiştir. En az puan alan kurum ise NDKolmuştur. Mali hesap verebilirlik yönünden Kamu Gözetimi Kurumu en iyi kurumolurken, Kişisel Verileri Koruma Kurumu ve NDK en az puan alan kurumlar olmuştur. Vatandaşa hesap verebilirlik açısından ise en yüksek puanı alan Bilgi TeknolojileriKurumu ve RTÜK olurken en düşük puanı alan NDK olmuştur. Siyasi hesap verebilirlik yönünden belirlenen tek kriter olan 'kesin hesap' başlığına hiçbir kurumun web sitesinde yer vermediği görülmüştür.
Türkiye'de vakıfların vergileme açısından değerlendirilmesi

insanların özünde var olan yardımlaşma ve dayanışma duygusu, toplumları başarıya ve refaha erdiren etkenlerden biridir. İnsanlar arasındaki bu yardımlaşma ve dayanışma isteğinin dış dünyaya yansıma şekillerinden biri de vakıf kurumlarıdır. Vakıf, bir mal veya hakkın kişinin kendi iradesiyle özel mülkiyetinden çıkartılıp, geri alınmamak üzere, toplumun menfaatine yönelik bir amacın gerçekleştirilmesine tahsis edilmesidir. Vakıflar yoluyla insanlar kendi mutluluk ve huzurlarını başkalarıyla paylaşmakta ve bu suretle de topluma bir dinamizm kazandırmaktadırlar. Türk toplumunda vakıfların gelişmesinde İslam Dini doğrudan rehber olmuştur. Özellikle Osmanlı İmparatorluğu zamanında asıl gelişimini gösteren vakıflar, yaptıkları hizmetlerle vazgeçilemez olduklarını bugün de göstermişlerdir. Türk toplumu için tarihi ve manevi değeri yüksek olan vakıf müesseselerinin, Türk vergi mevzuatı karşısındaki durumu ise bu tez de ele alınacak olup sonuçlarıyla birlikte değerlendirilecektir. Bugünkü hukuki statülerine Cumhuriyet döneminde yapılan yeni düzenlemelerle kavuşan vakıflara, yaptıkları kamu hizmeti niteliğindeki faaliyetlerinden ötürü Bakanlar Kurulu'nca vergi muafiyeti tamnabilmektedir. Söz konusu bu uygulama 1967 tarihli 903 Sayılı Yasa ile getirilmiş olup, belli şartları taşıyan vakıflara yönelik olmaktadır. Vakıflar, amaçlarına ulaşmak üzere gelir getirici faaliyetler olarak iktisadi işletmeler kurabilmekte veya kurulu olanlara iştirak edebilmektedirler. Bunun sonucunda da vakıflar, gerek tüzel kişilikleri ve gerekse de iktisadi işletmeleri nedeniyle pek çok verginin mükellefi olabilmektedirler. Cumhuriyet döneminde önemli düzenlemelere tabi tutulan vakıflar, kendilerine tanınan vergisel avantajlar nedeniyle de zaman zaman istismar edilebilmişlerdir. Bu nedenle de vakıfların vergi muafiyetine ilişkin pek çok tartışma ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda olmak üzere, 22.07. 1998 kabul tarihli 4369 Sayılı Yasa ile de vakıflara yönelik pek çok vergisel avantaj ortadan kaldırılmıştır. Bu konudaki en büyük değişiklik ise, vakıf iktisadi işletmelerinin artık hepsinin 01.01. 1999 tarihinden itibaren kurumlar vergisi mükellefi olması idi. Bakanlar Kurulu Karan'yla vakıflara vergi muafiyeti tanınması, Anayasa'ya aykırılık oluşturmakta olup, bu uygulamanın aykırılık teşkil etmeyecek bir şekilde düzenlenmesi gerekmektedir. Çünkü Anayasa Bakanlar Kurulu'na, doğrudan kişi ve kurumlara vergi muafiyeti tanıyabilme yetkisi vermemektedir. Anayasa'ya göre muafiyet kanunla verilmelidir. Bakanlar Kurulu'nun ise sadece, konuya ilişkin teknik düzenlemeler yapabilmesi mümkün olmaktadır. Vakıflara vergi muafiyeti uygulamasının kamuya yararlı olabilmesi için, sıkı ve etkin bir denetim şarttır. Bu doğrultuda olmak üzere Vakıflar Genel Müdürlüğü ile Maliye Bakanlığı arasındaki koordinasyonun iyi olması gerekmektedir. Netice itibariyle toplumsal yaşamın bir nevi sigortası olan vakıflar, pek çok yönden ve özellikle de mali yönlerine ilişkin olmak üzere vergisel yönden teşvik edilmeli ve yaşatılmalıdır. Ancak, bunu yaparken de toplumsal adaletin bozulmamasına dikkat edilmesi gerekmektedir. XI
Kamu mali yönetiminde saydamlık ve Türkiye örneği

Kamu Mali Yönetiminde saydamlık anlayışı, içinde bulunduğumuz çağın vazgeçilmez en önemli unsurlarından biridir ve IMF tarafından üye ülkelere önerilen yeni bir konudur. Sistemde saydamlık anlayışının oturtulabilmesi için devlete çok önemli görevler düşmektedir. İlk adım karşılıklılık ilkesi doğrultusunda devletin milletten talep ettiğini devletten talep edebilmektir. Mali saydamlık, hükümetin yapısının ve işlevlerinin, maliye politikasının, kamu kesimi hesaplarının ve mali hedeflerinin kamuya açık olmasıdır. Seçmenlerin ve mali piyasaların, hükümetlerin şimdiki ve gelecekteki mali durumlarını doğru olarak değerlendirebilmeleri için kamu sektörü dışında cereyan eden işlemlerini de içermek üzere, karşılaştırabilir, anlaşılabilir, zamanında, kapsamlı ve güvenilir bilgiye kolayca ulaşmayı içerir. Kamusal mali işlemlerde saydamlık, mali politikaların planlanması ve sonuçları ile ilgili daha bilinçli bir kamuoyunun oluşmasına, mali politikaların uygulanması konusunda hükümetlerin sorumlu tutulmasına ve böylece makroekonomik politikaların ve seçimlerin daha iyi anlaşılmasına ve geçerlilik kazanmasına imkan verecektir. Mali saydamlık, bunu uygulayan hükümetlere duyulan güveni sağlamlaştırırken, sürdürülmesi mümkün olmayan politikaların devam ettirilmesi halinde, politik riski arttırır. Hükümetlerin kredibilitesinin artmasıyla beraber söz konusu hükümetler bu politikalar sonucunda mali piyasalarda ortaya çıkacak düşük maliyetlerden fayda sağlayacaklardır. Bunun aksine saydam olmayan mali yönetim, ekonomik istikrarsızlığın yanı sıra politik ve mali istikrarsızlığa yol açabilir, verimliliği azaltır ve eşitsizliği arttırır. Kısaca, mali saydamlık iyi bir yönetim imajı yaratır. İyi bir mali yönetim imajı da184 hükümet faaliyetlerinin etkinliğini arttırır ve güçlü bir kamu mali sisteminin oluşmasına katkıda bulunur. 'Kamu Mali Yönetiminde Saydamlık ve Türkiye örneği' konulu tez çalışmamız saydamlık konusunu ve önemini vurgulamayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda hazırlanan tezimizin birinci bölümünde, IMF tarafından belirlenen saydamlık standartları ve ilkeleri ortaya konularak, saydamlık net bir biçimde tanımlanmış olup, OECD tarafından belirlenen ilkelere de yer verilmektedir. Çalışmamızın ikinci bölümünde, Türk Kamu Mali Yönetiminin Yeniden Yapılandırılması hususuna yer verildikten sonra bu noktada saydamlığın yeri ve önemi üzerinde durulmaktadır. Yine bu bölümde IMF standartları açısından Türkiye'deki durum değerlendirilmekte ve sonrasında farklı ülkelerden örneklere yer verilmektedir. Çalışmamızın üçüncü ve son bölümünde ise, Türkiye'de saydamlığı engelleyen ve sistemde olumsuzluklara neden olan hususlar belirtildikten sonra bugüne dek saydamlığı sağlama yönünde yapılanlar, yapılması gerekenler ve çözüm önerileri üzerinde durulmaktadır.
Yoksulluk ve ekonomik eşitsizlikle mücadelede negatif gelir vergisi

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ YOKSULLUK VE EKONOMİK EŞİTSİZLİKLE MÜCADELEDE NEGATİF GELİR VERGİSİ Doğan Karaman Maliye Teorisi Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aralık 1997 Danışman: Prof. Dr. Fazıl Tekin Gelir dağılımı, yeterince akademik araştırma konusu olmamasına karşın insanların en çok ilgi gösterdikleri ekonomik sorunların başında gelmektedir. Bu ilgi hem üst, hem de alt gelir gruplarına yönelik olup, insanlar aynı zamanda gelirin dağılımından daha büyük bir pay almanın mücadelesini de sürdürmektedir. Bu mücadelenin varlığı doğal olmakla birlikte, bunun toplumsal düzeni sarsmayacak bir biçimde sürdürülmesi, gelir dağılımında çok büyük eşitsizliklerin olmamasına ve gelir dağılımında alt tabakalarda yer alan bireylerin en azından temel ihtiyaçlarını karşılayabilecek kaynaklara sahip olmasına bağlıdır. Negatif gelir vergisi, bu ikinci koşulun sağlanmasında kullanılabilecek etkin bir araç olma potansiyeline sahiptir. Devletler gelir dağılımını arzulanan bir yapıya kavuşturmak için vergiler ve kamu harcamaları başta olmak üzere çeşitli araçlar kullanmakta iseler de bunların etkinliği oldukça sınırlı kalmakta ve ekonomide çarpıtıcı etkiler ortaya çıkarmaktadırlar. Negatif gelir vergisi ise bu mahzurların pek azını bünyesinde taşıyan ve gelişmiş ülkelerde olduğu kadar gelişmekte olan ülkelerde de uygulanma şansı olan, hatta ülkenin kalkınma sürecini hızlandırabilecek bir araçtır. Ülkemizde eşitsizlik ve yoksulluk sorunlarını ortaya koyarak negatif gelir vergisinin bu iki soruna bir çözüm oluşturup oluşturamayacağını tartıştığımız çalışmamızın ilk bölümünde eşitsizlik ve yoksulluk konulan tanım ve ölçüm sorunları açısından değerlendirilmektedir. Eşitsizlik ve yoksulluk karşısındaki politikaların temelini oluşturan bölüşümde adalet, sosyal refah devleti gibi kavramlar ikinci bölümde, ele alınmıştır. Üçüncü bölümde gelir dağılımını değiştirmede kullanılabilecek alternatif araçlar ve negatif gelir vergisi incelenmiştir. Uygulama bölümünde ise ülkemizdeki gelir dağılımı (1994 için) ortaya konmuş, bu verilerle eşitsizlik ve yoksulluk ölçütleri hesaplanmıştır. Uygulama bölümü, ülkemizin gelir dağılımı veri alınarak bir negatif gelir vergisinin uygulanması ile oluşacak gelir dağılımının bulunması ve bunun daha önce kullandığımız eşitsizlik ve yoksulluk kriterleri kullanılarak değerlendirilmesiyle son bulmaktadır. 111
Şirket değerlenmesinde reel opsiyonun teorisinin uygulanması

Bir işletme çeşitli nedenlerden dolayı kendi başına bir değerleme yapmak isteyebilir. Yıllar boyunca geleneksel yöntemler finansal alanda daha çok kullanılan yöntem olmuştur. Şirketin muhasebesine büyük ölçüde destek veren bu yöntemler, şirketin birçok iç yatırımının masaya koyabileceği potansiyel değeri yansıtmamaktadır. Bu durumla yüzleşmek için, bilimin farklı alanlarının yöntemleri uyarlanıp finansal dünya diğer alanlarından araçlar almıştır. Finansal opsiyonu hesaplanma şekli, altta yatan seçeneğin riskine ve belirsizliğine dayanmakta; ve bu 'değişkenliğin' işletmenin değerini arttırıcı olarak görünmektedir. Reel Opsiyon Değerleme, yatırımcılar ve yöneticiler için mevcut en yenilikçi tekniklerden biridir. Finansal Opsiyon Metodolojisi'nin uygulanması ve işletmeye sürekli bir yatırım projesi olarak yaklaşımı, Şirket Değerleme yöntemlerine ana katkılarından biridir. Net Bugünkü Değeri düşük olan işletmeler; hatta olumsuz bir değerlemeyle bile, piyasadaki güçlü yönleri ve fırsatları göz önüne alındığında, olası bir nakit üreticisi olarak alınabilmektedir.
Türkiye'de sosyal harcamaların yoksulluk üzerine etkileri:Ampirik bir inceleme

İnsanlık tarihi kadar eski bir sorun olan yoksulluk, günümüz küresel koşullarında da varlığını ve önemini korumaktadır. Bir tarafta kişi başına düşen GSYİH'nın 100. 000 Dolar'ın üzerinde olduğu gelişmiş ülkeler öte tarafta ise bunun 1.000 Dolar'ın altında olduğu çok sayıda ülke bulunmaktadır. Ayrıca ülkelerin kendi içlerinde de yoksul ile zengin arasındaki gelir farkı kabul edilen sınırın ötesine geçmişş durumdadır. Konunun öneminden dolayı yoksulluk ve yoksulluğu önleme politikalarını içeren çeşitli araştırmalar literatürde bulunmaktadır. Bir taraftan yoksulluk olgusu ve nedenleri incelenirken bir diğer taraftan da yoksullukla mücadele politikaları bölgesel, ulusal ve uluslarüstü kuruluşlar bağlamında oluşturulmakta ve yürütülmektedir. Yapılan çeşitli çalışmalarda erişilen ortak bulgular, küreselleşen dünyada yoksulluğun sadece az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde rastlanılan ve kalkınma süreciyle ilgili kronik bir problem olmaktan ziyade tüm ülkeleri derinden etkileyen global bir sorun haline geldiğini göstermektedir. Türkiye'de yoksullukla mücadele bağlamında gerçekleştirilen sosyal harcamaların yoksulluk düzeyini ne derecede etkilediği ise bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Bu bağlamda, İstatistiki Bölge Birimleri (26 bölge) temel alınarak derlenen 2004- 2011 yıllarına ait sosyal harcama ve yoksulluk oranı verileri panel veri analizi yöntemleri ile incelenmiştir. Bu çalışma, sosyal harcamaların yoksulluğu etkilediği, kısa dönemde yoksulluğu azalttığı, uzun dönemde ise beslediği sonucuna varmaktadır.
Küresel kamusal mal perspektifinden karayolu trafik güvenliği

Küreselleşmenin yaygınlaşmasıyla kamu maliyesi alanında tartışılmaya başlanan yeni olgulardan biri de Küresel Kamusal Mallar kavramı olmuştur. Dünyanın büyüyen sorunlarını çözmek için işbirliği ve finansman arayışlarının bir sonucu olarak ortaya çıkan Küresel Kamusal Mallar; yerel çözümlerin yetersizliğine de bir önlem olmak çabasındadır. Küreselleşme ulaştırma sektörünün de hızla bir değişim ve gelişim göstermesi sonucunu doğurmuştur. Dünyanın temel sorunlardan birisi de ulaşım sektörü içinde karayollarının çok fazla ağırlıkla yer almasıdır. Bu durum karayolu güvenliğini olumsuz etkilemektedir. Dünya Sağlık Örgütü verileri (2015) her yıl küresel ölçekte yaklaşık 1,24 milyon karayolu çarpışması kaynaklı ölüm gerçekleştiğini, aynı sebepten yaklaşık 50 milyon kalıcı sakatlık oluştuğunu raporlamaktadır. Bu nedenle ortaya çıkan yıllık küresel maddi kaybın 1 trilyon 850 milyar dolar olduğu tahmin edilmektedir.
Türkiye'de gelir den alınan vergilerin tahsilinde vergi idaresinin başarısının değerlendirilmesi

Günümüzde kamu harcamalarımı büyük boyutlara ulaşması kamu finansmanı konusunun öneminin artmasına neden olmuştur. Söz konusu durum, vergilerin tahsilini ve vergi idaresinin basan durumunu gündeme getirmiştir. Bu düşünce ile, ülkemizde gelirden alman vergilerin tahsilini incelemek amaçlanmıştır. Çalışmada gelir ve kurumlar vergisi 1983- 92 dönemi esas alınarak; mükellef sayısı, kaynaklarına göre yapısı, tahakkuk ve tahsilatı açısından istatistik veriler ışığında incelenemektedir. Ayrıca vergi idaresinin daire ve personel sayısı, idarenin maliyeti ve vergi denetimi konularına yer verilerek, gelirden alınan vergilerin tahsilinde idarenin başarı durumu ele alınmaktadır. Ülkemizde vergi yönetimi ile görevli olan vergi idaresinin örgüt yapısının Osmanlı Devletine dayandığı görülmektedir. Çalışmada, idarenin mevcut örgüt yapısından kaynaklanan ve başarısını etkileyen sorunları ele alınmaktadır. Söz konusu sorunların çözüm yolları konusunda da önerilere yer verilmektedir. Tahsilatın başarısını olumsuz yönde etkileyen unsurların; personelin nitelik açısından yetersizliği, çağdaş teknoloji eksikliği, mevcut örgüt yapısı konularında toplandığı görülmektedir.