turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ödemeler bilançosu dengesi ve Türkiye'de bankacılık sektörünün ödemeler dengesine katkısının analizi

Ödemeler bilançosu yıllardan beri ülkelerin ekonomik gücünü ve açıklarını nasıl finanse ettiklerini gösteren bir olgu olmuştur. Çalışmada ödemeler dengesini etkileyen birçok kaleme yer verilmekle birlikte, asıl olarak bankacılık sektörünün ödemeler dengesi üzerinde yarattığı katkı incelenmeye çalışılmıştır. Bu nedenle çalışmanın temel amacı; öncelikle ödemeler bilançosunu kavramsal ve teorik olarak tam olarak algılayarak, ödemeler bilançosunun sermaye hareketleri kalemi içerisinde yer alan bankacılık sektörünün, ödemeler bilançosunda ne gibi etkiler yaratabileceğini ve ödemeler bilançosundaki açıkların kapatılmasına nasıl yardımcı olacağını incelemeye yöneliktir. Bu amaçla öncelikle, ödemeler dengesine ait kavramsal ve teorik altyapı verilmiştir. Daha sonraki bölümde Türkiye'de ödemeler dengesine ait tarihsel gelişim incelenerek, bu tarihsel sürecin ekonomik analizi yapılmıştır. Son olarak Türkiye'de bankacılık sektörünün seyri kısaca incelenmiş, daha sonra geliştirilen model ile Türkiye'de bankacılık sektörüne ait son 19 yıllık veriler kullanılarak, sektörün ödemeler dengesi üzerindeki katkısı test edilmiştir. Gerçekleştirilen test sonuçlarına göre, ödemeler dengesine bankacılık sektörünün katkısının öne sürüldüğü hipotez genel anlamda doğrulanmaktadır. Analizin gerçekleştirildiği dönemde bankacılık sektöründe gerçekleşen gelişmelerin, ödemeler bilançosu finansmanında iyileşmeler sağladığı ve Türkiye ekonomisinde olumlu sonuçlar doğurduğu söylenebilir.
İmalat sanayi sektörüne verilen kredilerin ekonomik büyüme üzerine etkisi ve Türkiye örneği: 2003-2012 dönemi

İmalat sanayine verilen kredilerin Türkiye'de büyüme üzerine etkisinin incelendiği bu çalışmada; büyüme kavramı ve büyüme modellerinin kavramsal açılımı ve parasal aktarım mekanizmasında kredi kanalının işleyişi, 1980 öncesi ve sonrası imalat sanayinin Türkiye'de tarihsel gelişimi, imalat sanayi yapısı ve özellikleri ile imalat sanayi sektörüne verilen kredilerin ekonomik büyüme üzerindeki etkilerine, daha önceden yapılmış çalışmaların doğrultusunda kurulan bir modelleme ile değinilmiştir. Çalışmada ekonomik faaliyet kapsamında imalat sanayi için nakdi kredilerin hacmi hakkında bir 'Zaman Serisi' modellemesi kullanılmak üzere 2003 ile 2012 yıllarını kapsayan imalat sanayine verilen nakdi krediler, sabit sermaye yatırımları ve işgücü değişkenlerinin gayri safi yurtiçi hasıla arasında kısa dönemde değişkenler arasında ilişki ve uzun dönemde nedensellik ve eşbütünleşme ilişkilerinin olup olmadığı araştırılmıştır. Gayrisafi yurtiçi hasıla bağımsız değişken iken nakdi kredi oranları, işgücü ve sabit sermaye yatırım oranları bağımlı değişken olarak incelenmiştir. Çalışmada değişkenlerin durağanlıklarının testinde Augmented Dickey-Fuller ve Breakpoint birim kök testleri uygulanmıştır. Nedensellik ilişkilerinin yönünü hata düzeltme modeli kullanılarak tespit edilmiştir. GSYH ile makroekonomik değişkenler arasındaki uzun dönemde eşbütünleşme ilişkileri Johansen eşbütünleşme testi ile belirlenirken, kısa dönem değişkenler arasındaki etkileşim En Küçük Kareler yöntemi ile tespit edilmiştir. İmalat sanayine verilen kredilerin ekonomik büyüme üzerine etkisinde En Küçük Kareler yöntemine göre varılan sonuç; cari dönemde nakdi kredi kullanımının çıktı üzerinde yani ekonomik büyüme üzerinde bir etkisi yokken, sabit sermaye yatırımlarının büyüme üzerinde etkisi olduğu sonucu elde edilmiştir. Eşbütünleşme ve nedensellik testleri sonucunda ise: uzun dönemde Gayri Safi Yurtiçi Hasıla ile nakdi kredi kullanım oranları arasında eşbütünleşik bir ilişkinin olduğu ve GSYH'dan nakdi kredi oranlarına doğru tek yönlü bir nedenselliğin olduğudur.
Katılım bankacılığında dış ticaret finansmanı ve ürünleri

Günümüzde iletişim ve ulaşım teknolojisindeki gelişmeler sayesinde ülkeler arasındaki sınırlar kalkmıştır. Değişen ve artan tüketim ihtiyaçları, döviz kullanımının serbest olması ve kambiyo kontrollerinin de kaldırılması ile sadece yurt içindeki üreticiler değil aynı zamanda yurt dışındaki üreticiler tarafından karşılanmaktadır. Dış ticaret firmaları, özellikle ihracat firmalarının ihraç ettikleri ürünlerin bedelini tahsil etmeleri uzun sürdüğü düşünülürse, varlıklarını devam ettirebilmek için belli dönemlerde finansal desteğe ihtiyaç duyarlar. Katılım bankalarının faaliyetleri fon toplama ve fon kullandırma üzerine kuruludur. Toplanan fonlar, finansman ihtiyacında olan tüzel ve gerçek kişilere katılım bankacılığı prensiplerine uygun bir şekilde kullandırılır. Bu çalışmanın amacı; faizsiz bankacılık prensiplerine uygun finansman yöntemleri ile dış ticaret işlemlerinde kullanılan ödeme yöntemlerini birlikte inceleyerek Türkiye'deki katılım bankaları tarafından kullanılmayan bir dış ticaret finansman ürünü oluşturmaktır. Bu çalışmada mevcut literatürdeki dış ticaret ödeme türleri ve katılım bankaları tarafından uygulanan fon kullandırma yöntemleri ve ITFC tarafından kullanılan finansman yöntemi incelenmiştir.
Basel II, derecelendirme sistemi ve Türkiye'de Kobi'ler üzerine bir uygulama

ÖZBASEL II, DERECELENDİRME SİSTEMİ VE TÜRKİYE'DE KOBİ'LER ÜZERİNE BİR UYGULAMAYAŞAR SALCIBasel-II bankalarda etkin risk yönetimini ve piyasa disiplinini geliştirmek, sermaye yeterliliği ölçümlerinin etkinliğini artırmak ve bu sayede sağlam ve etkin bir bankacılık sistemi oluşturmak ve finansal istikrara katkıda bulunmak için sunulmuş önemli bir fırsattır. Ülkemizde de bankacılık sektörünü yakından ilgilendiren Basel II Sermaye Uzlaşısının uygulanmaya başlaması ile birlikte, söz konusu Uzlaşı metninin gerek bankacılık sektörüne, gerekse de reel sektöre önemli etkileri olacaktır. Bu çalışmanın ana teması, reel sektörü ve piyasadaki tüm aktörleri etkileyecek olan Basel II ve derecelendirme sisteminin genel bir çerçevesini çizerek reel sektöre olan etkilerini ortaya koymaktır. Birinci bölümde, genel KOBİ tanımları ve Basel II standardına göre olan KOBİ tanımı açıklanmakla beraber, Basel II kriterlerinin oluşum süreci ve üç temel prensibi ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, derecelendirme sisteminin genel yapısı ve derecelendirme yaklaşımlarının KOBİ'ler üzerindeki muhtemel etkileri anlatılmıştır. Bu bağlamda, Standart Yaklaşım ve İçsel Derecelendirme Yaklaşımları'nda hesaplama yöntemleri, firma derecelendirme ve teminatlandırma işlemleri ele alınmış ve bu bağlamda Sayısal Etki Çalışması'nın sonuçlarından yararlanılmıştır. Üçüncü bölümde ise Standart ve İçsel Derecelendirme Yaklaşımları bazında Basel II kriterleri uygulamalı örneklerle açıklanmıştır. Farklı derecelendirme notuna sahip firmalar ve farklı teminat yapıları olan firmalar açısından aynı kredi için ayrılması gereken sermaye tutarları karşılaştırılmakta ve böylece firmaların derecelendirmeden ve teminat yapılarından ne şekilde etkileneceği yorumlanmaktadır. Örneklerin ardından, KOBİ işletmelerinin genel yapılarında ve faaliyetlerinde karşılaştıkları sorunlar, KOBİ'lerin finansman sorunları ve kayıt dışı olgusu çalışılmıştır
Bankalararası elektronik fon transferi

Son yıllarda elektronik ve haberleşme alanında kaydedilen gelişmeler finansal hizmet sektörünü yakından etkilemiş, bir taraftan mevcut işlemlerin daha hızlı ve daha doğru yürütülmesini sağlarken diğer taraftan da yeni bankacılık faaliyetlerinin doğmasına sebep olmuştur. Bu çalışmamızda son yıllarda ülkemizde kumlan elektronik fon transferi sistemi tanıtılmış ve sistemin işletim prensipleri açıklanmıştır. Öncelikle konu ile ilgili yayınların taraması yapılmış, elektronik bankacılık genel hatları ile incelenmiş, uluslararası alanda ve ülkemizde elektronik bankacılığın konumu tartışılmıştır. Türkiye'de EFT Sisteminin kuruluş çalışmalarından önce ABD ve İsviçre ödeme sistemleri incelenmiş, karşılaştırma yapılarak sistemlerin avantajları ve dezavantajları belirtilmiştir. Daha sonra ülkemizdeki EFT sisteminin yapısı ve işletim prensipleri açıklanmış, uygulamaları örneklerle tanıtılarak mevcut olanakları verilmiş, gelecekte gerçekleştirilmesi planlanan fonksiyonları sıralanmıştır. Ayrıca sistemi etkileyen yasal ve toplumsal faktörler incelenmiştir.
Bankacılık sektöründe performans analizi ve kamu bankaları (1983-1994)

1980 yılı ülkemiz ekonomisinin dönüm noktalarından birisidir. 1980 öncesinin ithal ikamesine dayalı sanayi anlayışını esas alan, korumacı, nispeten dışa kapalı ekonomi anlayışı 24 Ocak 1980 kararlarıyla büyük bir dönüşüm geçirmiştir. Bu tarihten sonra serbest piyasa ekonomisinin benimsendiği, liberal, dışa açık ve ihraç ikamesine dayalı yeni bir dönem başlamıştır. Bankacılık sektörü de gerek ekonominin geneline, gerekse doğrudan bankacılık sektörüne yönelik alınan liberalizasyon kararlarının etkisiyle yeni ve dinamik bir sürece girmiştir. Sektördeki rekabeti artırmayı, toplam tasarrufları yükselterek ekonominin üretken kesimlerine düşük maliyetli fon aktarmayı hedef alan finansal liberalizasyon kararları sonucunda; faiz oranları serbest bırakılmış, yabancı bankaların sektöre girişine izin verilmiş, kambiyo rejimi yeniden düzenlenerek daha liberal bir hale getirilmiş ve yeni finansal enstrümanlar uygulamaya konulmuştur. Böylece bankacılık sektörü finansal tablolarında, parasal genişlemenin de etkisiyle, büyük artışlara rastlanmıştır. Bu artışlarla birlikte otomasyona dayalı bireysel bankacılık hizmetlerinin çeşit ve kalitelerinin artması, uluslararası bankacılık faaliyetleri ve kambiyo işlemlerinin gelişmesi nedeniyle bankalar ilgiyle izlenen kuruluşlar haline gelmiştir. Özellikle TL'sının konvertibilitesi sonrasında izlenmeye başlanan sıcak para politikalarının da etkisiyle banka karlılıklarının hızla artması, bankaların temel işlevlerini bir kenara bırakarak devlete borç veren kuruluşlar haline gelmesi ve nihayet 1994 krizinde 3 özel bankanın batması, aynı zamanda batmak üzere olan başka bankaların mevduatların tamamının sigorta kapsamına alınması suretiyle iflastan kurtulmuş olmaları bankacılık sektörüne olan ilgiyi biraz daha artırmıştır. 'Bankacılık Sektöründe Performans Analizi ve Kamu Bankaları (1983-1994)' adlı çalışmamızda; bankacılık sektörünün gösterdiği gelişmenin boyutlarını ölçümü ve meydana gelen gelişimin sağlıklı temellere dayanıp dayanmadığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca, özellikle son yıllarda sıkça gündeme getirilen kamu bankalarının özelleştirilmesi tartışmalarına teknik bir yaklaşımla katkıda bulunulmak istenmiştir.
Kredi piyasalarında asimetrik bilginin bankacılık sistemi üzerindeki etkisi ve Azerbaycan örneği

Bu çalışmanın amacı, finansal sistemin en önemli alt unsuru olan kredi piyasalarında asimetrik bilgi ve asimetrik bilgiden kaynaklanan ters seçim, ahlaki tehlike ve temsilcilik sorunlarını açıklayarak asimetrik bilginin genel olarak bankacılık sektörü üzerinde etkileri sorgulanmıştır. Ayrıca, Azerbaycan bankacılık sektöründe asimetrik bilgiden kaynaklanan sorunlar var mı, eğer varsa nelerdir bunun üzerine inceleme yapılmıştır. Bu çerçevede çalışmamızda ülkenin finansal sistemi incelenerek Azerbaycan bankacılık sektörünün aktif ve pasif yapısında oran ve rasyolar yıllara göre karşılaştırılarak analiz edilmiştir. Burada makroekonomik göstergeler olarak ekonomiye yönlendirilen krediler, banka bilançolarındaki toplam kredi hacmi, takipteki krediler, faiz oranları ve birçok veriler dikkate alınarak Azerbaycan bankacılık sistemi üzerinde asimetrik bilginin varlığı, sitemin zayıf ve üstün tarafları incelenmiştir. Söz konusu veriler ve yapılan çalışmalar sonucunda Azerbaycan finans sistemi yeterince gelişmemiş ve büyük ölçüde nakde dayalı bir görünüm arz etmektedir. Ülkenin bankacılık sistemi 1996'dan beri iki seviyelidir. İlk kademede Azerbaycan Merkez Bankası, ikinci kademede ise ticari banklar yer almaktadır. İki seviyeli bankacılık sektörü reformlarının bazı alanlarında ilerlemeler görülmüştür ve bu reformların yürütülmesinde Azerbaycan Merkez Bankasının doğrudan rolü vardır. Ülkede sabit kur sistemi uygulanmakta ve döviz işleri ve sermaye hareketlerinde kısıtlamalar bulunmaktadır. Yani sermaye piyasalar yeterince gelişmemiş olsa da ancak bir bütün olarak ülkenin finansal sisteminde olumlu gelişmeler olmuştur.
Bireysel emeklilik fonlarının performanslarının aktif ve pasif yönetim metodlarının etkin kullanımı açısından incelenmesi

Sosyal güvenlik ve onun en önemli parçalarından biri olan emeklilik sistemi dünyada hızla değişmekte ve toplumların ihtiyaçlarına yönelik olarak şekillenmektedir. Türkiye'de Bireysel Emeklilik Sistemi 2003 yılı sonlarında başlamıştır. 2013 sonu itibariyle ilk kurulan emeklilik fonları 10 yıllık bir süreyi tamamlamışlardır. İlk olarak dünyada emeklilik sisteminin gelişimi incelenmiştir. Çeşitli performans ölçüm metotları hakkında teorik bilgiler verilmiştir. Türkiye'deki emeklilik sisteminin gelişimi, fonların yapısı ve Bireysel emeklilik sistemi hakkında temel bilgiler verilmiştir. Son bölümde ise bireysel emeklilik fonlarının performansları aktif ve pasif yönetim metotlarının etkin kullanımı açısından incelenmiştir. Analizin ilk aşamasında emeklilik fonları 3 aşamalı bir sürece tabii tutularak aktif veya pasif fonlar olarak ayrıştırılmıştır. Hiçbir fonun pasif olarak tanımı yapılamamıştır. Daha sonra karşılaştırma ölçütü olan fonlar için bir performans ölçüm metodu uygulanmış ve emeklilik fonlarının fon gruplarına göre sıralandırılması yapılmıştır. Aynı zamanda fonlar risksiz getiri kriterine göre de değerlendirilmişlerdir. Karşılaştırma ölçütü olmayan fonlar için ise ikinci bir performans ölçüm metodu uygulanmış ve fonlar kendi gruplarında sınıflandırılmışlardır. Sonuç olarak analizi yapılan 155 adet emeklilik fonundan sadece 20 tanesi karşılaştırma ölçütü veya risksiz getiri hedefini geçmişş bulunmaktadır. Bunun anlamı aktif yönetilen fonlardan %87,1'inin aktif yönetimin pasif yönetime göre sağlaması gerektiği fazla getiriyi gerçekleştirmekten uzak kalmalarıdır.
Bir para politikası aracı olarak basel uygulamaları: Basel III üzerinden bir uygulama

Para politikalarının etkinliği ve finansal istikrar arasındaki ilişki son küresel krizle birlikte daha da öne çıkmıştır. Gelişmiş ülkelerde dahil olmak üzere finansal istikrar bankacılık sektörünün denetimi ve gözetimi kriz süreciyle önem kazanmıştır. Son krizle birlikte finansal istikrar konusu para politikasının bir amacı olarak ön plana çıkmıştır. Bu açıdan değerlendirildiğinde finansal sistemin düzenlenmesine yönelik düzenlemeler bir para politikası aracı olarak kullanılması yönünde bir eğilim ortaya çıkmıştır. Finansal piyasaların riske dayalı düzenlemeleri yanında var olan yükümlülüklerine dayalı yeni araçlar Merkez Bankaları tarafından para politikası aracı olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu araçlardan biri de Basel düzenlemeleridir. Basel düzenlemeleri ilk olarak bankaların riskli varlıklarına göre belirlenen bir sermaye yeterlilik oranı çerçevesinde uygulamaya konmuştur. Bu uygulamanın yapısı 2007- 2008 kriziyle birlikte değişmiştir. Her şeyden önce finansal kurumların yükümlülüğüne dayalı yeni bir sermaye yeterlilik kavramı ortaya konmuştur. Bu oran kaldıraca dayalı zorunlu karşılık politikaları için yeni bir dayanak olmuştur. TCMB bu aracı 2013 yılından sonra yeni bir yapısall para politikası olarak uygulamaya geçirmiştir. Bu çalışmada söz konusu aracın etkin bir para politikası aracı olup olmayacağı yönünde ampirik bir uygulamayla analizi yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre söz konusu araç etkin bir para politikası aracı olabilir.
Bankacılık gözetim sisteminde iç denetimin dış denetimi destekleme koşulları

SISTEMINDE IÇ DENETIMIN DIŞ DENETIMIDESTEKLEME KOŞULLARIBu çalışmada bankacılık gözetim sisteminde iç denetimin dış denetimi desteklemekoşulları araştırılmıştır. Öncelikle denetimin ana unsurlarından biri olan risk ve risk yönetimi anlatılmıştır. Denetimin yetersiz kaldığı durumlarda oluşabilecek kriz teorileri ve krizlerin göstergeleri incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde etkin bir denetim sisteminin oluşturulması ve sağlıklı bir şekilde sürdürülebilmesi için gerekli koşulları belirleyen ve uygulanan denetim sisteminin gözetimini yapan ulusal ve uluslararası kuruluşlar hakkında bilgi verilmiştir. Son bölümde ise iç denetim ve dış denetim kavramları üzerinde durularak aralarındaki ilişki anlatılmıştır. Uluslararası standartlara göre iç denetçiler bilgilerini dış denetçiler ile paylaşmalı ve faaliyetlerini dış denetçilerle birlikte koordine etmelidirler. Dış denetçiler, yasal olarak kamuya açıklanan finansal tablolar hakkında hissedarlara rapor vermekle yükümlüdürler. Dolayısıyla dış denetçiler esas olarak geçmişş finansal veriler üzerindeodaklanırlar. Bununla birlikte, bu görevi yerine getirebilmek için, dış denetçilerifinansal tabloların hazırlanmasında esas alınan iç finansal kontroller hakkında oldukça iyi bilgi sahibi olmalıdırlar. Bu bağlamda, dış dentim ve iç denetim birbirlerini tamamlayıcı görevlerdir ve bu iki faaliyet arasında işbirliği mevcuttur. Eğer aralarında bir eşgüdüm bulunmazsa iş programlarında örtüşen noktalar ya da boşluklarbulunabilir.
Basel II kriterleri ve bankacılık sektöründe Basel II eğitimi

Uluslararası finansal piyasalarda son yirmi yılda yaşanan hızlı globalleşme ile birlikte küresel sermaye hareketlerinin ülkelerin finans piyasalarında yaratabileceği olumsuzlukların etkisini azaltabilmek ve tasarruf sahiplerinin haklarını korumak amacıyla özellikle finansal kuruluşların önemli fon kaynaklarından olan 'Sermaye' ile ilgili hem gerekli olan hem de etkin olabilecek uluslararası standartların belirlenmesine ihtiyaç duyulmuştur. Sermaye yeterliliğine ilişkin ilk düzenleme Uluslararası Ödemeler Bankası Basel Komitesi tarafından hazırlanan ve 1998 yılında yürürlüğe giren Basel I Sermaye Uzlaşısıdır. Basel I ilk olarak Avrupa Birliği ülkeleri ile G-10 ülkelerinde hayata geçmişş ve zamanla yüzün üzerinde ülkede uygulanma başlanmıştır. Sermaye Yeterliliği Düzenlemesi adı altında yapılan bu uzlaşıyı her ülkenin kabul etmesi ve uygulaması diye bir zorunluluk olmaması ile birlikte globalleşen finansal piyasaların hemen her olumsuzluktan etkilenir hale gelmesi bu düzenlemeleri uygulamayı her ülke için neredeyse zorunlu hale getirmiştir. İşte bu bilinç dahilinde Basel Komitesi, uluslararası finansal piyasalarda duyulan ihtiyaçlar ve eksiklikleri gidermek için Basel I'i büyük ölçüde değiştirmiş; 2006 sonunda uygulamaya geçilmesi planlanan ve en son olarak 2009 yılında uygulamaya geçileceği duyurulan yeni sermaye yeterliliği düzenlemesinin ilk taslak metnini oluşmuştur. Ülkemize değindiğimizde ise 2008 başında çalışma için de bahsedilecek standart yaklaşım ile uygulamaya geçilmesi planlanmış fakat şirketlerin mali verilerindeki şeffaflaşma sürecine ilişkin değişiklikler öngören Türk Ticaret Kanunu'nun yasalaşmaması nedeniyle söz konusu geçiş 2009 yılına ertelenmiştir. İşte bu kapsam dahilinde Basel II sadece ülkemiz için değil tüm dünya ülkeleri için vazgeçilmez bir konuma oturmaktadır. Bu nedenle hükümetimiz ve bankalarımızın ortak çalışması ile söz konusu süreç tamalanmalı ve düzenleme hayata geçirilmelidir.
Portföy sigortası ve fon yönetiminde uygulanması

Bu araştırmanın amacı, dünya finans piyasalarının tarihsel gelişme süreci içerisinde bir dönem önemli yer tutan portföy sigortası kavramının incelenmesidir. Portöy sigortası, temel olarak hisse senetlerinden oluşan portföylerin, satma hakkı verenopsiyonlar ile koruma altına alınması ve zarar seviyesinin önceden belirlenmiş bir altlimitte sabitlenmesini hedefleyen bir yatırım stratejisidir. Ortaya çıktığı dönemde finans çevreleri tarafından hızla benimsenerek yaygın kullanım alanı bulmuş, Amerika'da yaklaşık 60 milyar dolarlık bir varlık büyüklüğü bu teknik ile korunmuştur. Yaklaşık 10 yıl boyunca yatırımcılar tarafından yaygın bir biçimde uygulanmasının ardından'Kara Pazartesi' olarak adlandırılan finansal kriz sonrasında popülerliğinikaybetmiştir. Portföy sigortası vadeli işlem sözleşmelerinin bir türü olan opsiyon sözleşmeleri ile uygulanmaktadır. Bu çalışmada, konunun detayları ile incelenmesi amacıyla türev piyasalar ve vadeli işlem sözleşmelerine geniş yer ayrılmıştır. Ardından portföy sigortası kavramı tarihselevrimi ve uygulanış yöntemleri ile incelenmiştir. Çalışmanın sonunda ise model bir portföy üzerinde portföy sigortasının uygulanması araştırılmıştır.
A comparative study between conventional and interest-free banking systems: A case of Turkey and Morocco

Katılım bankacılığı ya da geleneksel bankacılıkta bir finansal sistemin amacı mali kaynakların harekete geçirilmesi ve farklı yatırım projeleri arasında kendi tahsisi olmasıdır. Böylece faizsiz bankalar subprime krizinde dirençlerini geleneksel finansa göstermiş oldular. Bu genel çalışma bankaların ilkelerini, risklerini ve performanslarını ortaya çıkarmak içindir. Bu çalışma faizsiz bankalar ile geleneksel bankaların özelliklerini karşılaştırarak analiz eder. Aynı zamanda bu iki sistemin ürünlerinin farkını da ortaya koyar. Bu araştırmanın konusu, bizi dört bölümde geliştirmeye yönlendirmektir. İlk bölüm geleneksel bankacılığın üstünde durur. Bu bölüm bize bazı kavramları tanımlamayı ve geleneksel bankacılığın yönetim ilkelerini gözden geçirmemizi sağlar. Ayrıca geleneksel bankacılık sistemindeki farklı tiplerdeki riskleri sunar ve ürünlerin tipini tanımlar. İkinci bölüm faizsiz bankacılığın üzerinde durur. İlk olarak faizsiz bankacılığın prensiplerini ve karşılaşılan çeşitli riskleri görürüz. Devamında faizsiz bankacılığın finansal ürünlerini sunarız. Bu tezin üçüncü ve dördüncü bölümü, bu iki bankacılık sisteminin Türkiye ve Fas arasında karşılaştırmasının üstünde durur. Bu bölümler iki ülkenin finansal ve ekonomik bakış açılarının genel analizleriyle başlar ve sonrasında Türkiye ve Fas'taki değişik ürünlerin detaylı analizi ile son bulur.
Tek faktör ve çoklu faktör modellerinin tahmin yöntemlerinin mali sektör bazında analizi

Dünya genelinde, finans piyasaları özellikle son yirmi yıllık dönemde; piyasa hacimleri, işlem sistemleri ve bağlı oldukları düzenleyici otoritelerin kuralları açısından son derece önemli bir evrim yaşamaktadırlar. Dünyanın geleneksel olarak önemli likidite merkezleri olan finansal metropoller daha fazla globalleşirken, yerel ölçekteki finansal piyasalar da birbirlerine entegre olmak zorunda kalmışlardır. Dolayısı ile ulusal finansal varlıklardan oluşan portföylerden, uluslararası piyasalarda işlem gören varlıklardan oluşan ve daha geniş çeşitlendirme imkanı sunan portföylere geçiş yaşanmıştır. Finansal piyasaların risk iklimini belirleyen en önemli parametre olan değişkenliğin ölçülmesi ve piyasalarda değişken ortamda işlem gören finansal varlıkların aralarındaki birlikte değişimin yönünün ve nedenlerinin açıklanması en önemli teorik sorunsallardan biri olmuştur. Bu çalışmada varlık fiyatlama modellerinin teorik temelleri tartışılarak, faktör modelleri yolu ile finansal piyasalarda faaliyet gösteren şirketlerin oluşturduğu endeksleri açıklayan faktörlerin modellemesi gerçekleştirilmiştir. Mali sektör ve bankacılık sektörünün performans endekslerindeki değişimlerin tek ve çoklu faktör model analizi ile açıklanması, performans endekslerini en iyi açıklayan faktör model ve/veya modellerinin belirlenmesi, modelleme açısından, modellerin formu açısından ve faktörler açısından da en başarılı modellerin belirlenmesi çalışmanın esas amacını teşkil etmiştir. Çalışmada tek faktör modeli olarak piyasa endekslerini bağımsız değişken olarak alan sekiz model, çok faktör modeli olarak; enflasyon oranı, para arzı mevduat faiz oranı ve sanayi üretim endeksini açıklayıcı değişken olarak alan dört çoklu faktör modelinin kantitatif analizi yapılmıştır. Kantitatif çözümlemeler sonucunda; makroekonomik faktörleri içeren çoklu faktör modellerinin, mali sektör ve bankacılık sektör endekslerini açıklamakta daha başarılı oldukları sonucuna ulaşmıştır.