turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Erken Cumhuriyet Döneminde milli iktisat politikası ve bir örnek girişim: İstanbul Liman Şirketi

Bu çalışmada Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi belgeleri, dergi-gazete taramaları ve döneme ait yazılmış kitaplar doğrultusunda, Erken Cumhuriyet dönemi millileştirme hareketlerine bir örnek oluşturacak, İstanbul Liman İşleri İnhisarı Türk Anonim Şirketi'nin kuruluşu, kurulduktan sonra şirketin yaşadığı güçlükler ve şirketin İstanbul limanına olan etkileri ele alınmıştır. Meşrutiyet sonrasında ''Milli İktisat'' görüşü olarak nitelendirilen; devlet desteğiyle yerli ve milli burjuvazi yetiştirilmesini, ekonomik kalkınmanın ve modernleşmenin temel mekanizması olarak gören yaklaşım 1923 sonrasında yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin iktisat politikalarını da etkilemiştir. Liman, İstanbul ekonomisinin en sorunlu kısımlarından biriydi. İstanbul limanının asıl sorunu tamamıyla yabancıların elinde olması ya da çok pahalı veya güvensiz bir liman olmasından çok, aslında bir limanının olmamasıydı. Zaten İstanbul'da bir liman olmuş olsaydı, İstanbul Liman İnhisarı Şirketi'nin kurulmasına da gerek kalmazdı. Çünkü dönem için gerçek anlamıyla liman, gemilerin yükleme ve boşaltma işlerini, deniz ortasında ilkel bir şekilde değil de rıhtıma yanaşarak yaptıkları yerlerdi. Fakat İstanbul'da yükleme ve boşaltma işleri deniz ortasında mavnalar aracılığıyla İstanbul Liman İşleri İnhisarı T. A. Ş. tarafından yapılmaktaydı.
1980 sonrası Türkiye'de uygulanan faiz politikalarının yatırım, tasarruf, kamu açıkları ve enflasyon üzerindeki etkisinin analizi

Nominal mevduat faiz oranlarının cari enflasyon oranına endekslenmesi, Türkiye'de 1980 yılından bu yana uygulanan 'istikrar' ve yapısall uyum politikalarının temel unsurlarından birisini teşkil etmiştir. Ancak; uygulanan yüksek faiz politikaları ödemeler dengesinin iyileştirilmesi, banka mevduatlarının arttırılması v. b. bazı alanlarda amaçlanan doğrultuda basan sağlarken, öngörülen istikrar ve yapısall değişim amaçlarının büyük ölçüde gerçekleşmediği ve özellikle yüksek enflasyonun ekonominin kalıcı bir sorunu olmaya devam ettiği gözlemlenmektedir. Yüksek faiz politikaları 1980 sonrası dönemde ekonomide fiyat istikran sağlama ve enflasyon hızını yavaşlatma konulannda başanlı olmamış, enflasyon maliyet artışlan yoluyla devamlılık arz etmiştir. Türkiye'de 1980 sonrası dönemde kamu ve özel kesim sabit sermaye yatınmlan belirgin bir yavaşlama eğilimine girmiş, bu yavaşlamadan en olumsuz etkilenen imalat sanayi yatınmlan olmuştur. Faiz oranlarındaki yükselmenin yatınm talebi üzerinde caydıncı bir etki yapmış olması kabul edilse bile yatınmlan esas etkileyen faktör sermayenin 'beklenen karlılığının' 1980 öncesi döneme oranla azalmış olmasıdır. Türkiye'de özel tasarruf oranlannın reel faiz oranlanndaki değişmelere olan duyarlılığı güçlüdür. 1980 sonrası yüksek faiz politikalannın tasarruf oranını etkilemesi yanında, tasarrufların alternatif servet saklama araçlan arasındaki dağılımını banka mevduatlan lehine değiştirdiği söylenebilir. Faiz politikalannı uygulanan diğer politikalardan soyutlayarak değerlendirmek mümkün değildir. Türkiye'de 1980 sonrası dönemde de kamu açıklannın azaltılması alanında önemli güçlüklerle karşılaşılmış, yüksek ve planlanan üzerinde gerçekleşen kamu açıklan, bütçe gelişmelerinden bağımsız para politikalan izleme olanağını ortadan kaldırmıştır. Kamu açıklannın finansmanında giderek ağırlık kazanan ve yüksek boyutlara ulaşan iç borçlanma faiz oranlannın yüksek ve değişken bir seyir izlemesine yol açmış ve faiz politikalannın başansını sınırlayan temel faktörlerden birisi olmuştur. Türk ekonomisinde 1980 sonrası dönemde gözlenen gelişmeler, ekonomide istikrar ve yapısall değişim çalışmalarının sadece talep ağırlıklı makroekonomik politikalar ve faiz politikaları yoluyla gerçekleştirilemeyeceğine, bu politikaların ekonominin arz yönünü güçlendirici politikalarla desteklenmesi gereğine işaret etmektedir. VI
Küreselleşme sürecinde A. B. D. ekonomisinin yükselen piyasalar üzerine etkileri: Türkiye örneği

Bu çalışmanın amacı, özellikle son yüzyılda tüm dünyayı etkisi altına alan küreselleşme hareketinin dünya ekonomisinde yarattığı değişimi, Amerika Birleşik Devletleri ve gelişmekte olan ekonomiler ekseninde incelemektir. Çalışmada, küreselleşme sürecinin başlangıcından günümüze dek dünya ekonomisinde yarattığı değişim ve bu değişimin olumlu/olumusuz yönleri ortaya konmakta ve bunların sonuçları analiz edilmektdir. Küreselleşme sürecinin son yüzyılda önümüze getirdiği en önemli gelişme, kuşkusuz, değişen merkez-çevre ilişkileri ve tek kutuplu dünya düzenidir. Oluşan yeni düzenin en önemli aktörü konumundaki Amerika Birleşik Devletleri'nin diğer ülkeler ile olan ilişkileri ve bu ilişkiler neticesinde dünya ekonomisinde gözlenen dengesizlikler, çalışmanın temel araştırma konuları arasında yer almaktadır. Dünya ekonomisinin yeni gündemi haline gelen küresel dengesizlikler sürecinde, iktisat literatüründe kendine önemli bir yer edinen yükselen piyasa ekonomileri, Türkiye'nin de bu kapsama dahil ülkelerden biri olması sebebi ile çalışmanın içeriğine dahil edilmiştir. Küreselleşme sürecinden önemli kazanımlar elde ettiği düşünülen, bununla birlikte iktisat tarihinde sıklıkla ekonomik kriz ve bunalımlara maruz kaldığı gözlenen yükselen piyasa ekonomilerinin küreselleşme karşısındaki çaresizliği ve bu resmin bir parçası olma arzusunun altında yatan sebepler, ilgili bölümde detayları ile ele alınmaktadır. Çalışmanın kapsamına dahil eden konular ortaya koymaktadır ki, dünya ekonomisinde son yüzyılda küreselleşme hareketinin temel varsayımlarından bir tanesi olan tek pazar fikrine ulaşmada önemli aşamalar kaydedilmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgular, sürecin başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere sanayileşmiş ülkeler ve gelişmekte olan ekonomiler için faklı sonuçlar ve sorunlar ürettiğini doğrular niteliktedir.
Bölgesel ticaret anlaşmalarının Türkiye'nin dış ticaret politikaları açısından önemi ve etkileri

Bölgesel Ticaret Anlaşmalarına yönelik son gelişmeler dünya ticaretinde önemli değişikliklere neden olmuştur. Yeni oluşan ortam, serbestleşmeyi teşvik ederek ve ülkelerin dünya ticaretine entegrasyonunu sağlayarak ticaret ortakları için fırsatlar sunmaktadır. Bununla birlikte, BTA'ların sayısındaki hızlı artışın çok taraflı ticaret sistemini zayıflattığına dair sistemik çekinceler ortaya çıkmaktadır. Türkiye, BTA'ların dünyadaki gelişimine paralel olarak müzakere faaliyetlerini artırmıştır. Bunun sonucu olarak, özellikle serbest ticaret anlaşmaları, Türkiye'nin önemli bir ticaret politikası haline gelmiştir. Aslında bu politika aynı zamanda Avrupa Birliği ile oluşturulan Gümrük Birliği'nin bir sonucu olarak Türkiye'nin üstlendiği ortak ticaret politikalarına uyum taahhüdünün bir gereğidir. Bu çalışmada, BTA'lara yönelik gözlemlenen temel eğilimler ve geleceğe yönelik beklentiler Türkiye'nin durumuyla karşılaştırmalı olarak ele alınmaktadır. Bu bilgiler ışığında, Türkiye'nin BTA'lara dair politikaları ve bunların ticari ilişkilerine etkileri değerlendirilmekte ve önerilerde bulunulmaktadır. Bölgesel entegrasyon politikasının temelini oluşturan Gümrük Birliği kurallarının Türkiye'nin dış ticaretini olumsuz etkilemesi beklenmekle birlikte, yapılan istatistiki çalışmalarda kesin bulgular tespit edilememiştir. Diğer taraftan, mal ticareti alanında imzaladığı BTA'ların sayısı itibariyle dünyadaki gelişmelere paralel hareket eden Türkiye'nin, hizmetler ticareti gibi yeni nesil anlaşmalar yapmak üzere harekete geçmesi gerekmektedir.
Optimal deficit finance

B ut ce a cı gı ve finansmanı t um d unyada onemli bir problem olup, yıllardır ekonomi politikaları cer cevesinde tartı sılmaktadır. B ut ce a cı gı kamu bor clanması veya para basımı ile finanse edilir. Kamu bor clanması onemli fakat sonsuza kadar devam ettirilemez biry ontemdir; c unk u bu borcun ileride odenme zorunlulu gu vardır. Para basımı ise enflasyona neden olmaktadır. Bu calı sma b ut ce a cı gı finansmanı i cin kullanılan bu iki y onteminarasındaki do gru dengenin nasıl olması gerekti gini incelemektedir. Bu calı smanın amacı para talebinin hem gelecek yıllardaki enflasyon beklentilerine hem de ge cmi s yıllardager cekle smi s enflasyona ba glı oldu gu durumlarda, sıkı ve gev sek para politikalarının etkilerini incelemektir. Bu calı smanın en onemli sonucu gev sek para politikası sıkı para politikasına g ore hem ileride hem de simdi daha y uksek bir enflasyona sebep olmaktadır.
Türkiye'de ihracatı teşvik tedbirleri ve gelişimi

istikrar tedbirleri olarak Türk iktisat tarihine geçen bu kararlar, çeşitli alanlarda olduğu kadar, ihracata yönelik sanayileşme stratejisi için de bir dönüm noktası olmuştur. Bu tarihten itibaren benimsenmiş olan ihracata- yönelik strateji ile döviz gelirlerini arttırmak amacıyla bir dizi ihracatı teşvik tedbirleri uy-uygulamaya konulmuştur. Özellikle 1980 yılından itibaren uygulanan belli başlı ihracatı teşvik tedbirleri şunlardır Gerçekçi bir döviz kuru politikası - İhracatta vergi iadesi - Kaynak kullanımı destekleme fonu -ihracat reeskont kredisi - Kurumlar Verqisi istisnası - Vergi, resim ve harç istisnası -ihracat dövizini kullanma hakkı, -İthalatta döviz tahsisi uygulaması büyük ihracatçılara munzam vergi iadesidir. Burada ifade edilen ihracatı teşvik tedbirlerinin, ihracatı uyarmada önemli bir etkisi olmuştur. Nitekim, bu teşvik tedbirlerinin sayesinde ihracatta önemli bir artış kaydedilmiş ve yıllardan sonra ilk defa 1988 yılında, ülkemizde cari işlemler hesabı fazla vermiştir, özellikle dış dünyada yaşanan korumacılık eğilimlerinin ve kota sınırlamalarının yaygınlaştığı bir dönemde, cari işlem hesabının fazla ile sonuçlanmasını ülkemiz açısından memnuniyet verici bir gelişme olarak değerlendirmek gerekmektedir.
Vergi gelirlerinin ekonomik büyüme üzerindeki etkisi: Seçilmiş OECD ülkeleri için bir panel veri analizi

Bu çalışmanın amacı; aralarında Türkiye'nin de bulunduğu 20 OECD ülkesinin 1998- 2012 dönemlerindeki vergi gelirleri ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin panel veri analizi tekniği ile incelenmesidir. Çalışmamızda vergilendirme, Türk Vergi Sistemi, ekonomik büyüme kavramı ve ekonomik büyüme teorileri incelenmiştir. Vergi gelirlerinin ekonomik büyümeye etkisini ne ölçüde olduğunu panel veri analizinden yararlanılarak incelemesi yapılmıştır. OECD'nin resmi sitesinden alınan verilerle EViews- 8 programı kanalıyla panel birim kök testleri olan Breitung, İm, Paseran, Adf, Levin, Lin, PP, Fisher ve Chi-square'ne göre sonuçlar elde edilmiştir. Elde ettiğimiz veride, vergi gelirleri ile ekonomik büyüme arasında anlamlı bir ilişki bulunamadığı bulgusuna varılmıştır
An analysis of inflationary finance and its welfare cost in Turkey: 1987-1995

Türkiye ekonomisinin karşı karşıya bulunduğu en önemli sorunlardan birisi yüksek enflasyondur. Bunun en önemli sebebi ise yüksek kamu açıklarıdır. Vergi sistemindeki verimsizlik nedeniyle kamu açıklarını bu yolla finanse edemeyen hükümetler, enflasyonu yükselterek gelir elde etme yoluna başvurmaktadırlar. Bu açıdan incelendiğinde, enflasyon 'gizli' bir vergi türüdür. Bu çalışmada incelenen 1987 - 1995 döneminde ortalama %8,1 değerinde olan kamu kesimi borçlanma gereğinin GSMH'ya oranı %4,8 - %12, 1 aralığında değişmiştir. Yüksek kamu açıklarının bir sonucu olarak, aynı dönemde enflasyon %37 -%150 aralığında seyretmiştir. Enflasyonun gelir dağılımını bozduğu ve bu nedenle arzu edilmeyen bir olgu olduğu herkes tarafından bilinmektedir. Ancak, enflasyonun genellikle göz ardı edilen bir başka maliyeti de elde tutulan reel para miktarının azalmasından kaynaklanan kayıplardır. Bu çalışmanın amacı, yukarıda belirtilen maliyeti hesaplamaktır. Bailey'nin (1956) bu konuda yazmış olduğu klasik makalesinden yola çıkarak Türkiye'de 1987 - 1995 döneminde hükümetin enflasyon vergisi ile elde ettiği gelir, bunun sonucu olarak ortaya çıkan maliyet ve bu geliri en yüksek düzeye taşıyan enflasyon oranı hesaplanmıştır. Son olarak da, enflasyon vergisinin verimliliğinin bir göstergesi olarak enflasyonun maliyetinin gelirlere oranı hesaplanmıştır.
Monetary - fiscal joint policy analysis: A regime switching DSGE model

Makroekonomi literatürü son zamanlarda makroekonomik dinamiklerde rejim değişminin önemini calışmaktadr. Bu calışma, temel yeni keynesyen modeli, modele maliye politikası ve rejimlerin aktif para pasif maliye ve pasif para aktif maliye politikaları olarak tanımlandığı bir degişken rejim yapısı ekleyerek calışmaktadr. Bu tez calışmasnda, doğrusal olmayan rejim degişikliği çözüm metodları kullanıldığında toplam makroekonomik dinamiklerin belirgin bir şekilde farklılaştığı gösterilmektedir. Bilhassa üretim ve enflasyon seviyeleri, PPAM rejimi düşünüldüğünde para politikalarındaki şoklara ve APPM rejimi düşünüldüğünde teknolojik şoklara karşı daha hassastır.
Ülkelerin ihracat rekabet güçlerinin belirlenmesi: Türkiye ve G-20 ülkelerinin karşılaştırmalı analizi

Bu tez çalışmasının amacı, G-20 ülkelerinin, çeşitli indeksler kullanılarak ihracat rekabet güçlerinin belirlenmesidir. Ayrıca SITC teknoloji sınıflandırmasına göre elde edilen RCA değerleri ile toplam ihracat arasındaki ilişkiyi açıklamaya yönelik panel veri regresyon analizi yapılarak ülkeler için geçerli bir ihracat fonksiyonunun oluşturulması tezin nihai amacıdır. Bu hedefler doğrultusunda tez üç bölümden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünde, rekabet ve rekabet gücü kavramları teorik düzeyde ele alınmıştır. Rekabet gücü yazınında, rekabet gücü kavramını açıklamaya yönelik ortak ve üzerinde fikir birliğine varılmış tek bir tanımın olmadığı görülmüştür. Bu nedenle firma düzeyinde, endüstri düzeyinde ve uluslararası düzeyde rekabet gücü tanımlamalarına yer verilmiştir. Daha sonra rekabet gücünü belirleyen ve etkileyen faktörler üzerinde durulmuştur. Son olarak rekabet gücünü açıklamaya yönelik klasik ve modern yaklaşımlar ele alınmış ve rekabet gücünün ölçümünde kullanılan açıklanmış karşılaştırmalı üstünlük katsayıları ile ilgili teorik bilgilere yer verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde ise ihracat rekabet gücünü belirlemeye yönelik analizler yapılmıştır. Çalışma kapsamında G-20'deki 19 ülke, zaman dilimi olarak da 1996'dan 2014'e 19 yıllık periyod kullanılmıştır. İhracat rekabet gücünü belirlemeye yönelik Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlük katsayıları dört farklı indeks kullanılarak hesaplanmıştır. Balassa ve Vollrath İndeksi sonuçlarına göre; Almanya 113, Avustralya 56, Çin 96, Fransa 112, İtalya 110, Japonya 76, Rusya 38, Suudi Arabistan 8 ve Türkiye'nin 87 ürün grubunda dünya ölçeğinde rekabet avantajına sahip olduğu tespit edilmiştir. Teknoloji sınıflandırmasına göre; Almanya'nın sermaye yoğun ve zor taklit, Fransa'nın sermaye yoğun ve zor taklit, İtalya'nın emek yoğun, sermaye yoğun ve zor taklit ve Türkiye'nin ise emek yoğun ve sermaye yoğun malların ihracatında karşılaştırmalı rekabet gücüne sahip olduğu belirlenmiştir. İhracat-İthalat Oranı İndeksi'ne göre ise Almanya'nın 128, ABD'nin 161, Çin'in 146, Hindistan'ın 146, Kanada'nın 88 ve Türkiye'nin ise 111 ürün grubunun ihracatında uzmanlaştığı ve bu ürün gruplarında rekabet gücüne sahip olduğu tespit edilmiştir. Net İhracat İndeksi sonuçlarına göre ise Almanya 147, Brezilya 101, Hindistan 123, İtalya 124, Meksika 82, Suudi Arabistan 30 ve Türkiye 87 ürün grubunda rekabet avantajına sahiptir. Tezin üçüncü ve son bölümünde ise; toplam ihracatın, teknoloji sınıflandırmasına ait RCA katsayılarından nasıl etkilendiğini belirleyebilmek amacıyla, panel veri regresyon analizi yapılmıştır. Modelin elde edilen sonuçlarına göre, toplam ihracatın; sermaye yoğun, kolay taklit ve zor taklit edilebilen araştırma bazlı malların RCA katsayılarından olumlu yönde etkilendiği; emek yoğun ve hammadde yoğun sektörlerin RCA katsayılarından ise olumsuz etkilendiği sonucuna varılmıştır.
Türkiye'de inşaat sektörü ve ekonomik büyüme ilişkisi

Bu tezin amacı inşaat sektöründe gerçekleştirilen harcamalar ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. İnşaat sektörü her ekonomi için önem arz etmektedir. Bu çalışmada odaklanılacak nokta inşaat harcamaları ile ekonomik büyümenin sürdürülebilirliği arasındaki ilişkidir. Bu ilişkiyi sınamak amacıyla zaman serisi analizlerinden faydalanılmıştır. Karmaşık ekonomik ilişkilerin incelenmesinde sıklıkla kullanılan Granger Nedensellik Analizi, Varyans Ayrıştırma Analizi, Etki-Tepki Fonksiyonları ve Johansen Eşbütünleşme Analizi çalışmanın yöntemlerini oluşturmaktadır. İktisadi büyüme modelleri temel alınarak ekonomik büyümeyi açıklamak üzere GSYH, sabit sermaye yatırımları, istihdam ve bu tezin odaklandığı inşaat harcamaları değişkenleri kullanılmıştır. Veriler 2005 ile 2020 yıllarını kapsamaktadır ve çeyreklik frekanstadır. Çalışmanın bulgularına göre inşaat harcamaları kısa dönemde GSYH üzerinde az da olsa etki sahibi olsa da uzun dönemli ve sürdürülebilir bir etkiye sahip değildir. Yukarıda sayılan dört değişken arasında uzun dönemli bir ilişki yoktur ve kısa dönemde de inşaat harcamalarından diğer değişkenlere doğru bir nedensellik ilişkisi bulunmamakta fakat GSYH ve yatırım harcamalarından inşaat harcamalarına doğru bir nedensellik bulunmaktadır. Buradan hareketle inşaat harcamalarının gelir yaratmaktan ziyade gelirden beslenen harcamalar olduğu sonucuna ilişkin ipucu çıkarılabilir.
Sigorta şirketlerinde sermaye yeterlilik kriteri solvency

Ülkemizin Avrupa Birliği'ne entegrasyon çalışmaları çerçevesinde, Birlik bünyesinde çalışmaları devam eden Solvency II kriterleri, neredeyse Birlik ile eş zamanlı olarak takip edilmekte ve mevzuatsal düzenlemeler birebir alınmaktadır. Özellikle, finansal sektörün önemli unsuru olan bankacılık sistemi için öngörülen Basel kriterleri ile birlikte gündeme oturan sermaye yeterlilik kriterlerinin, sigortacılık sektöründeki yansıması olan Solvency kriterleri tezin konusunu oluşturmaktadır. Solvency kriterlerinin AB mevzuatındaki ve TC mevzuatındaki mevcut halinin ardından uygulamaya geçirilmesi düşünülen tasarı ortaya konulmaya çalışılacak, etkileri irdelenecektir.
Genelleştirilmiş sıralı logit modeli ile hanehalkı bireylerinin mutluluğunun incelenmesi

Mutluluk kavramı, birçok bilim dalının ilgilendiği ve üzerinde çok sayıda araştırmanın yapıldığı bir konudur. Son dönemlerde iktisat biliminde de önemli bir yer bulan mutluluk kavramı dünyada uzun yıllardır araştırılmaktadır. Türkiye'de ise 1990'lardan sonra daha çok ilgi görmeye başlamıştır. Bu çalışmanın amacı, hane halkı bireylerinin mutluluğunu etkileyen faktörleri mutluluk ekonomisi ışığı altında araştırmaktır. Bu nedenle sosyo-demografik ve ekonomik değişkenlerin bireylerin mutluluğu üzerine etkisi 2009 ve 2015 yıllarına ait Türkiye İstatistik Kurumu tarafından hazırlanan Yaşam Memnuniyeti Anket verileri kullanılarak hem kadınlar için hem de erkekler için için genelleştirilmiş sıralı logit modeli ile ayrı ayrı incelenmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre hem 2009 hem de 2015 yılları için her iki cinsiyet grubunda da yaş değişkeninin hemen hemen aynı derecede mutluluğu arttırıcı yönde etkilediği görülmüştür. Sadece 2009 yılında incelenebilen yerleşim yeri değişkeninin kadınların mutluluğu üzerindeki etkisinin erkeklerden fazla olduğu bulunmuştur. Bunların yanında ekonomik faktörlerin ve temel ihtiyaçları karşılama düzeylerinin bireylerin mutlu olmasında önemli bir etken olduğu görülmüştür. Yalnızca 2015 yılında anlamlı etkisi çıkan tasarruf değişkeninin mutluluk üzerindeki etkisinin erkekler için kadınlardan daha yüksek olduğu görülmüştür. Çalışmadan elde edilen diğer bir sonuca göre evli olan kadın ve erkekler mutlu değilken, eşlerinden boşanan erkeklerin mutlu kadınların ise mutlu olmadığı görülmüştür. Sosyal yeterlilik ve ruhsal iyilik olarak bilinen umutlu olmanın hem kadınlar hem de erkeklerin çok mutlu olma olasılığı üzerinde arttırıcı bir etkisi olduğu bulunmuştur.
Karar yanlılıkları teorileri kapsamında lisans öğrencilerinin belirsizlik altında karar verme süreçleri: Giresun Üniversitesi örneği

Ana akım iktisadın rasyonel birey tanımlamasında, faydacı bireyin ya da rasyonel olan bireyin kendisine fayda sağlamayan seçenekten vazgeçmesi ve faydasını en üst düzeye çıkaran seçeneğe yönelmesi gerekmektedir. Ancak davranışsal iktisat literatüründe de sıkça belirtildiği gibi gerçek hayatta birey, karar verme sürecinde rasyonellikten çok daha uzak seçimlerde bulunmaktadır. Birey yaşam boyu ve hayatın her alanında belirsiz durumlarla karşılaşmakta ve en doğru şekilde karar almaya çalışmaktadır. Ancak birey geleceğe yönelik vermesi gereken kararlarda, iki veya daha fazla seçenek arasında kaldığında kısıtlı veya yanlı hareket edebilmektedir. Ekonomik, çevresel, fiziksel, sosyal daha ve birçok alana etki eden eğitim ise bireyin hayatında oldukça uzun vadeli ve önemli bir konuma sahiptir. Çünkü bireyin eğitimi hakkında almış olduğu kararlar sadece bireysel değil aynı zamanda toplumsal, ekonomik, politik gibi hayatın her alanına etki eden kararlar olarak görülmektedir. Dolayısıyla bireylerin eğitim kararlarının incelenmesi ve karar verme süreçlerinde karşılaştıkları belirsizliklerin, yanılgıların, kısıtlamaların incelenmesi ayrıca önem kazanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yükseköğretimde eğitiminden memnun olmamasına rağmen, bireyin eğitimine devam etme kararını bilişsel yanılgılar bağlamında açıklamaktır. Buna yönelik olarak literatürde öğrenci seçimini en çok etkileyen ve eğitim araştırmalarının davranışsal boyutunu açıklayan yanılgılardan olan kayıptan kaçınma, batık maliyet ve statükoyu koruma yanılgılarının etkileri anket yöntemi sonucunda elde edilen veriler doğrultusunda analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, eğitiminden memnun olmayan bireyin eğitimine devam etme kararı ile ele alınan bilişsel yanılgılar arasında anlamlı bir farklılık elde edilememiştir.
Soft peg regimes: Sensitivity to crises and performance

Bu tezde döviz kur rejimleri ve zaman içerisinde gelişimleri kısaca gözden geçirildikten sonra, ara rejimlerin krizlere duyarlılıkları ve performansları incelenmiştir. 1990 ve 2000li yıllarda gelişmekte olan ülkelerin ara rejim uygulamaları sırasında maruz kaldıkları krizler, ara rejimler hakkında süpheleri ortaya çıkarmıştır. Ülkelerin ara rejimleri terk edip, dalgalı rejimlere geçiş eğilimlerinin artması ile literatürde ara rejimlerin varlığı ile ilgili argümanlar ortaya çıkmıştır. Ara rejimlerin ortadan kalktığını savunun Köşe Hipotezi, ara rejimlerin ortadan kalktığına karşı hipotez Dalgalanma Korkusu ve ara rejimlere alternatif sunan Basket, Bant ve Emekleme Düzenlemeleri bu tezde incelenmiştir. Bunlara rağmen, ara rejimlerin krizlere duyarlılıkları, gelişmekte olan ülkelerin sağlam finansal ve mali yapı ve güçlü kurumsal çerçeveden yoksun olmaları gibi sayılabilecek ortak özelliklerden bağımsız olarak incelenmemelidir. Bu çalışmanın sonunda, ülkelerin güçlü mali ve finansal yapılarının döviz kuru rejimi de dahil, ülkelerin macroekonomik dengelerinin sağlanmasında ne kadar önemli oldukları belirtilmiştir.