turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bankacılık sektöründe karlılığı belirleyen faktörlerin analizi

Bankacılık sektöründe karlılık konusu, sektörün ayakta kalabilmesinde önemli bir etken olarak ortaya çıkmaktadır. Banka türlerine göre farklılık gösteren karlılık unsuru, bu çalışmada banka türleri için karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Analize dahil edilen bankalar; ticari bankalar ve katılım bankaları arasından seçilmiş olanlardır. Ticari bankalar için 2010- 2017 aralığındaki dönem; Katılım bankaları için ise, 2010- 2018 yılları arasındaki dönem ele alınmıştır. Ticari bankaların 2018 yılına ait verilerine ulaşılmadığı için bu yılın verileri analiz edilememiştir. Ayrıca; katılım bankalarının sektörde çok yeni olmalarından ötürü de bu yıla ait verileri analize dahil edilmiştir. Ticari bankalar sınıfındaki Özel Sermayeli Bankalardan; Akbank, Anadolubank, Şekerbank, Turkish Bank, Türk Ekonomi Bankası, Türkiye İş Bankası ve Yapı ve Kredi Bankası analiz edilmiştir. Yabancı Sermayeli Bankalardan; Arap-Türk Bankası, Deniz Bank, Finans Bank, HSBC, Citibank, Deuscthe Bank ve Kamu Sermayeli Bankalar da Vakıfbank, Halkbank ve Ziraat Bankası analiz edilmiştir. Çalışmada analize dahil edilen Katılım Bankaları ise; Albaraka Türk Katılım, Türkiye Finans Katılım, Vakıf Katılım ve Ziraat Katılım Bankalarıdır. Bu çalışmanın amacı; banka türlerinin verilen dönemdeki karlılık performanslarını etkileyen faktörlerin tespit edilmesidir. Analiz edilecek bankalarla ilgili veriler; Türkiye Bankalar Birliği ve Türkiye Katılım Bankaları Birliği'nden alınmıştır, Çalışmada; bankaların karlılık ölçümü için parametrik olmayan regresyon yöntemlerinden biri olan MARS yöntemi kullanılmıştır. Bu yöntem; bir bağımlı değişken ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiyi belirleyebilmek için kullanılmaktadır. Çalışmadaki bağımlı değişkenler; Aktif Karlılık ve Özkaynak Karlılığı olarak belirlenmiştir. Bağımsız değişkenler ise; Şube Başına Aktif, Şube Başına Mevduat, Şube Başına Kredi ve Şube Başına Net kar Oranı, Personel Başına Aktif, Personel Başına Mevduat, Personel Başına Kredi ve Personel Başına Net Kar şeklindedir. Analiz sonucunda ROA bağımlı değişkeninin iki banka grubu açısından farklı sonuçlar ortaya koyduğu belirlenmiştir. Özellikle modeldeki anlamlı değişken sayısına bakıldığında ticari bankaların katılım bankalarına göre daha fazla değişkeni anlamlı olarak bulunmuştur. Katılım bankalarında ise yalnızca iki adet anlamlı değişken bulunmuştur. Ticari bankaların ROA bağımlı değişkenine göre analizi sonucunda; , , ve değişkenleri istatistiki açıdan anlamlı bulunmuştur. Ticari bankaların ROE bağımlı değişkenine göre anlamlı değişkenleri; NETKAR_PERS, NETKAR_SUBE, AKTF_SUBE ve KRD_PERS olarak bulunmuştur. Katılım Bankalarının ROA değeri açısından bakıldığında; MEVD_PERS ve NETKAR_PERS değişkenleri yüksek oranda anlamlı çıkmıştır. Katılım Bankalarının ROE bağımlı değişkeni için analiz gerçekleştirildiğinde ise; KRD_PERS ve AKTF_SUBE değişkenleri; modeli istatistiki olarak açıklayabilen anlamlı değişkenler olarak bulunmuşlardır.
Kısa vadeli sermaye hareketleri ve banka bilançoları üzerindeki etkileri

Dünya ekonomisindeki finansal serbestleşme ve küreselleşme sürecinin sonucunda gelişmekte olan ülkelere yönelen uluslararası sermaye akımlarında önemli artışlar olmuştur. Bretton Woods sisteminin yıkılması ile, resmi kanallardan özel kanallara doğru yönelen sermaye hareketleri gelişmekte olan ülkelerde kısa vadeli yatırımlar ve portföy yatırımları şeklinde gerçekleşmiştir. Gelişmekte olan ülkelere yönelen sermaye hareketlerini belirleyen faktörler itici ve çekici faktörlerdir. İtici faktörler, gelişmiş ülkelerdeki zıt şartların dış faktörlerdeki değişikliklerin temel belirleyiciler olduğu görüşüne dayanmaktadır. Çekici faktörler, gelişmekte olan ülkelerdeki cazip şartların temel belirleyiciler olduğu görüşüne dayanmaktadır. Sermaye hareketleri arasında yer alan portföy yatırımları ve kısa vadeli sermaye hareketleri itici faktörler tarafından belirlenirken, doğrudan yabancı yatırımlar çekici faktörler tarafından belirlenmektedir. McKinnon-Shaw yaklaşımına göre, finansal serbestleşme nedeniyle, reel faiz oranlarında meydana gelen artış yurtiçi tasarrufları harekete geçirecektir. Bunun sonucunda, finansal işlemlerde etkinlik artacak ve ülkenin yatırım-tasarruf kapasitesi genişleyecektir. Ancak, Türkiye örneğinde reel faiz oranlarındaki artışın yurtiçi tasarruflarda önemli bir artışa sebebiyet vermediği gözlemlenmiştir. Türkiye'nin 1988- 1997 arasındaki tecrübesi, sermaye hareketlerinin serbestleştirilmesine makroekonomik denge ve mali disiplin sağlandıktan sonra ihtiyaç bulunduğunu göstermiştir. Eğer makroekonomik denge ve mali 98 disiplin, sermaye hareketlerinin serbestleştirmesinden önce sağlanmazsa, yapısall problemlerin çözümü ertelenebilir. Türkiye'de 1989'da sermaye hareketlerinin serbestleştirilmesi ile, kamu kesimi, açıklarını finanse etmek için uygun bir kaynak bulmuştur. Kamu açıklan, bankalar tarafından yurt dışından getirilen kısa vadeli sermaye ile finanse edilmiştir.
Türkiye'de faiz ve kur riskine ilişkin standart yöntem uygulaması: İçsel ölçüm yöntemleriyle sınanması

Risk yönetiminin artan önemi konunun hem düzenleyici ve denetleyici otoriteler nezdinde hem de literatürde daha detaylı bir şekilde ele alınmasına ve bu çerçevede gerek riskin önceden tespit edilmesi gerekse de sayısallaştırılmasına yönelik çalışmaların nitelik ve nicelik olarak artışına neden olmaktadır. Mevcut durumda bankacılık sektöründe maruz kalınan risklerin sayısallaştırılmasına yönelik olarak düzenleyici ve denetleyici otoriteler tarafından usul ve esasları belirlenen standart yöntemler kullanılmakla beraber, bankaların maruz kaldıkları riskleri içsel olarak hesaplamaya yönelik çalışmalar yaptıkları da bilinmektedir. Bu çerçevede çalışmanın amacı, bankaların faaliyeti, ölçeği ve yapısına uygun bir şekilde içsel ölçüm yöntemleriyle hesaplanan piyasa riskine esas tutar ve sermaye gereksinimi tutarının, ülkemizde BDDK tarafından düzenlenerek bankalara duyurulan standart yönteme göre daha hassas bir sonuç ürettiğini ortaya koymaktır. Bu amaçla çalışmada öncelikle, risk yönetimine ilişkin kavramsal ve teorik çerçeveye yer verildikten sonra, Basel düzenlemelerinin tarihsel gelişimi üzerinde durulmuş, ardından ülkemizde risk yönetimine ilişkin yasal mevzuattan ve ölçüm yöntemlerinden bahsedilmiştir. Çalışmada ayrıca piyasa riski bileşenlerinden faiz ve kur riskinin standart yöntemle ölçülmesine ilişkin usul ve esaslara değinildikten sonra, dördüncü bölümde faiz ve kur riskinin içsel ölçüm yöntemleriyle ölçülmesinde kullanılan Riske Maruz Değer Yöntemleri, Verim Eğrisi Yöntemleri ile Volatilite Yöntemlerine ilişkin teorilere yer verilmiştir. Çalışmanın beşinci ve son bölümünde ise örnek bir banka portföyü üzerinden standart yöntem ve içsel model kombinasyonları kullanılmak suretiyle hesaplanan sermaye gereksinimleri üzerinden karşılaştırmalar bulunmaktadır. Söz konusu karşılaştırma sonuçları bankanın yüksek güven düzeyinde dahi uğrayabileceği maksimum zararı telafi edebilecek nicelikte sermayeyi hesaplaması açısından içsel yöntemlerin standart yönteme göre daha hassas sonuçlar ürettiği hipotezini doğrulamaktadır.
Financial development and the magnitude of business cycle volatility

Bu çalışma, finansal gelişimin makroekonomik dalgalanmalardaki oynaklığa etkisini 70 ülkenin 1990 ile 2010 yılları arasındaki panel verilerini kullanarak ampirik olarak incelemektedir. Bu çalışmada aynı zamanda makroekonomik oynaklığın finansal sistemlerin tipine bağlılığı da incelenmektedir: piyasa-tabanlı veya banka-tabanlı. Dinamik GMM tekniği kullanılarak yapılan bu çalışma, finansal sistemleri gelişmiş ülkelerde büyümedeki oynaklığın daha az olduğunu ve hisse senedi pazarının daha kuvvetli bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda kısmen piyasa-tabanlı finansal sistemli ülkelerin daha fazla makroekonomik istikrara sahip olduklarını ortaya koymuştur. Bulduğumuz ampirik sonuçlar teorik görüşlerle tutarlı olarak, finansal gelişmenin asimetrik bilgileri azalttığını, kurumsal yönetime yardımcı olduğunu, şokları daha kolaylıkla azalttığını ve riskin dağıtılmasını kolaylaştırdığını ve bu yollarla oynaklığı azalttığını göstermiştir.
Bankacılıkta kredi risk yönetimi ve veri zarflama analizi ile Türk bankacılık sistemi'nin incelenmesi

Bu çalışmada kredi yönetimi ve kredi risk yönetimi evreleri ele alınmış ve veri zarflama analizi ile Türk Bankacılık Sistemi'nin 2007, 2008 ve 2009 yıllarında kredi risk ve kredi ürünlerine göre etkinliği ölçülmeye çalışılmış kriz dönemi öncesi ve sonrası için bankaların genel seyri Malmquist tekniği kullanılarak anlamlandırılmaya çalışılmıştır.
2008 küresel finansal krizinin Türk bankacılık sektörüne etkileri

Türk Bankacılık sektörü 2008 küresel finansal krizinin etkilerini hissetmesine rağmen bazı yapısall farklılıkları nedeniyle, gelişmiş ve diğer gelişmekte olan ülkelerdeki finansal sektörlere kıyasla krize çok daha hazırlıklı ve güçlü girmiştir. Bunun sebebi, 2001 krizi sonrasında, Türk Bankacılık Sektörü'nün ciddi bir yeniden yapılanma döneminden geçmişş olmasıdır. Bu dönemde hayata geçirilen, kamu bankalarının yeniden yapılandırılması, düzenleyici ve denetleyici çerçevenin sağlamlaştırılması, sektörün sermaye tabanının güçlendirilmesi, problemli bankaların sistemden çeşitli yöntemlerle uzaklaştırılması gibi yapısall değişiklikler, sektörü olası krizlere karşı bağışıklık kazanmış bir duruma getirmiştir.
The financialization of consumption in Turkey: The emergence of consumer credits (1988-2008)

Türkiye'de, kalkınmış ve kalkınmakta olan bazı ülkelerde olduğu gibi, 21. yüzyılda tüketici kredisi patlaması yaşandı. Bu tez, finansal borçluluğun toplumda nasıl normal hale geldiğini, bankaların tüketici kredisi pazarlama stratejilerini araştırarak cevaplamayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda, 1988 yılından 2008'e kadar bankaların tüketici kredisi reklamları incelenmiş, 2001 yılından itibaren finansal raporları değerlendirilmiş ve tüketici kredilerine ilişkin istatistiki veriler araştırılmıştır. Türkiye'de 1980'lerle birlikte gelen sosyo-ekonomik koşullar, bankacılık sektörünü, hükümete odaklı bankacılık stratejilerini yerine, fertlere yönelik yeni, modern finansal hizmetlerin sunulmaya başlanmasıyla aşama aşama dönüştürmüştür. Bu yeni finansal hizmetler hipermarketler gibi, yeni tüketim tarzlarının ortaya çıkmasıyla desteklendi. Hükümetlerin neoliberal ekonomik politikalarıyla ve küreselleşmeyle desteklenen bankalar, uluslararası sermaye ve teknolojik yeniliklerle güçlendi. Bankaların yeni hizmetleri, yeni bir dönem, modern hayatın rahatlıkları olarak sunulurken, 1990'ların ortalarından itibaren bankaların tüketimdeki aracı rolleri, banka kartları ve tüketici kredilerindeki artışla, yükseldi. Araştırmada, bankaların finansal borçluluğu cesaretlendirerek, yeni pazarlama stratejileriyle 2001 yılından sonra, insanları tüketimlerini kredilendirmeye özendirdiği tespit edildi. Bu süreçte yeni tür bir tüketici grubu meydana çıktı, bu kişiler, bankaların çeşitli kampanyalarını takip ederek borçlarını döndürmeye çalışırken, bankalarda bu riskli ve borçlu kişilere para satmaya çalışarak, faiz geliri elde etmeye çalıştı.
Türkiye'de finansal serbestleşmenin bankacılık krizlerine etkileri

Bu çalışmada, Türkiye'de 1980 sonrası dönemde yaşanan finansal serbestleşmenin yine aynı dönem sonrası Türkiye'de yaşanan bankacılık krizlerinin oluşumunda etkili olup olmadığı araştırılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, finansal serbestleşme ve uluslararası sermaye hareketleri kavramları anlatılmıştır. İkinci bölümde, Türkiye'de finansal serbestleşme süreci ve finansal serbestleşme sonrasında yaşanan bankacılık krizleri anlatılmış ayrıca finansal serbestleşmenin Türkiye ekonomisine etkileri genel boyutları itibariyle açıklanmıştır. Çalışmanın son bölümünde, Türkiye'de finansal serbestleşme sonrasında bankacılık sektörü eğilimlerinin ne yönde geliştiği ve eğilimlerin neden olduğu bilanço dengesizliklerinin bankacılık krizlerine etkisi üzerinde durulmuştur. Elde edilen sonuçlara göre, Türkiye'de finansal serbestleşme ile beklenen olumlu sonuçların çok azına ulaşılmıştır.
Türk bankacılık sektörünün rekabet yapısı

Bankalar ekonomik kalkınma ve refah ilişkisinde önemli rol oynayan aracı kurumlardır. Finansal kurum olan bankalar, tasarruf toplayarak, bu fonları üretim işletmelerine ve diğer bireysel tüketime kredi olarak aktarırlar. Kredi faizlerinde karlarını oluşturan bankalar, aynı zamanda üretim birimlerinin ihtiyaç duydukları sermayeyi sağlamış olurlar. Üretim, ekonomik kalkınma ve refah demektir. Bu yönden bankacılıkta rekabet son derece önemlidir. Sektördeki rekabetin anlaşılmasında faiz oranları önemli bir göstergedir. Bankacılık sektöründe rekabet bankaları, müşteri ihtiyaç ve beklentilerine göre odaklamaya, ürün ve hizmet çeşitliliklerini arttırmaya ve kaliteyi yükseltmeye zorlamaktadır. Rekabetin ne düzeyde olduğu, ürün farklılaştırmaları, reklamlar, satış sonrası hizmetler gibi faktörler tarafından belirlenmektedir Günümüzde rekabette fark yaratan olmak, ancak farklı fikir ve düşüncelerle ortaya çıkmaktadır. Rekabet yapısının düzenli olarak çalışabilmesi de yasa koyucuların sektördeki düzeni dengede tutmaları sağlayan denetleme ve düzenlemelerle sağlanabilir. 2014 yılında bankaların öncelikli hedeflerinin, son düzenlemeler ve tüketiciyi koruma amaçlı yapılan kanunlar çerçevesinde, sermaye maliyetlerini ve öz kaynak karlılıklarını korumak amaçlı devrimci hareketler olması beklenmektedir. Bankalar rekabet sürecinde başarı gösterip fark yaratabilmek için strateji haritaları oluşturmalıdırlar ve değerlerini buna göre belirlemelidirler. Değer yaratmak için bu stratejileri kullanmalıdırlar. Rekabetçi bir piyasa içinde, her türlü yasal ve kurumsal alt yapının oluşturulduğu ve istikrarın sağlandığı bir ortamda; üretimde maksimum etkinliği destekleyen, tüketim ve üretim faktörlerinin istismarına imkan vermeden, toplumun refahını arttırmayı amaçlayan, piyasadaki ve teknolojideki değişimlere en hızlı biçimde cevap verebilen bir bankacılık yapısı, arzu edilen, istenen bir bankacılık yapısıdır
Veri zarflama analizi yöntemi kullanılarak Türkiye'deki kamu, özel ve yabancı sermayeli bankaların etkinliklerinin incelenmesi

Günümüzde teknolojinin hızla gelişmesi, ihtiyaçların ve hizmet türlerinin artması, uluslararası rekabeti artırmış; ürün ve hizmet sektörlerinin performanslarını sürekli iyileştirmelerini zorunlu hale getirmiştir. Bu süreçte, firmaların performans ölçüm kriterlerinden 'etkinlik kavramı' önem kazanmıştır. Firmalar, ellerindeki kaynaklarından en etkin ve verimli bir şekilde yararlanarak müşteri gereksinimlerini en iyi şekilde karşılama çabası içindedirler. Bu çalışmada da etkinlik kavramından ve hizmet sektörlerinde etkinliğin nasıl kullanıldığından bahsedilerek, etkinlik ölçüm yöntemlerinden Veri Zarflama Analizi üzerinde durulacaktır. Doğrusal programlamanın özel bir uygulama biçimi olan, benzer hedef ve amaçlara sahip işletmelerin göreceli olarak etkinliğini ölçmede kullanılan bir yöntemdir. Bu açıdan, VZA işletmeler arası göreli etkinlik ölçümünde, çeşitli mağazaların performans ölçümünde, hastanelerin veya illerin göreli etkinliklerinin karşılaştırılmasında, eğitim sektöründe, sigortacılık sektöründe ve bankacılık sektöründe yaygın olarak kullanılmaktadır. Türkiye'deki bankacılık sektörünün işleyişine de ışık tutacak olan bu çalışmanın amacı, bankacılık sektöründe etkinlik kavramının detaylandırılması, konuya ilişkin literatür çalışmalarının taranması ve Türkiye'deki kamu, özel ve yabancı sermayeli bankaların Türkiye Bankalar Birliği'nin internet sitesinden alınan belirli veriler kullanılarak; 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 ve 2015 yıllarına ilişkin bankaların etkinliklerini ölçmek suretiyle; bankalar arasında karşılaştırma yapmaktır. Çalışmanın uygulama bölümünde, Türk bankacılık sistemi bünyesinde faaliyet gösteren kamu, özel ve yabancı sermayeli bankalarının etkinlikleri ölçülerek yıllar içerisinde bankaların etkinliklerinde ne tür farklılıklar ortaya çıktığı gözlemlenmiştir. Ayrıca kamu, özel ve yabancı sermayeli bankalar arasında en etkin banka grubu tespit edilmiş, etkin olmayan bankalar için ise iyileştirme önerilerinde bulunulmuştur. Yapılan analizlerden elde edilen sonuçlara göre Türk bankacılık sektöründe etkin olmayan çıktıların mevcut olduğu ve ticari bankaların aynı miktarda girdi ile daha fazla çıktı üretme imkanına sahip oldukları söylenebilir.
Geleneksel bankacılık ürünleri ile katılım bankacılığı ürünlerinin avantajları ve dezavantajlarının karşılaştırılması

Genel bir tanımlama yapılmak istenirse banka; mevduat kabul edip, kabul edilen bu mevduatı yararlı olacak bir biçimde kredi işlemlerinde kullanma hedefi ile kurulan ticarimüesseselerdir. Dünyadaki bankacılığın temelleri ortaçağda kiliselerin kutsal topraklara yapılan seyahatlerde hacı adaylarının kıymetli eşyalarını korumak amacıyla ortaya çıkmıştır. Türkiye'de bankacılık sistemi ise 1847 yılında kurulan Bank Der-Saadetİstanbul Bankası ile faaliyete başlamıştır. Türkiye'deki ve dünyadaki bankacılık sisteminde zamanla meydana gelen gelişmeler küresel ekonomik sistemle beraber entegre olmuş bir şekilde düzenlenmektedir. Söz konusu düzenlenme ve değişim, içinde bulunulan zamana göre bankacılık ürünlerindeki değişmelere ve farklılaşmalara yol açmaktadır. Zamanla değişen bireysel ve kurumsal segment bazındaki farklılaşmalarbankacılık sektöründe yeni ürün yelpazelerini de beraberinde getirmektedir. Farklılaşanpiyasalara entegre edilmek istenilen bankacılık ürünlerine ilişkin riskli noktalara, bu ürünlerin gelişiminde yer alan içsel ve dışsal faktörlere, birbirleri ile kıyaslandığındaavantajlı ve dezavantajlı noktalara, ürünlerin geliştirilmesi önündeki engellere ve ürünlerin nasıl geliştirilebileceğine bu çalışmamızda yer verilecektir
Bankacılık sektöründe türev araçlarının yeri ve Türk bankacılık sektörüne etkileri

Bankacılık bilişim ve teknoloji alanında gelişmeleri oldukça yakın takip eden, bünyesinde çeşitli disiplinlerden üst düzey personel çalıştıran bir sektör olarak son yıllarda öne çıkmaktadır. Bankacılıkta büyüme ve karlılık sıkıntılılarının yaşandığı dönemlerde yeni ürünler ve özel yöntemler geliştirilerek sıkıntılar aşılmaya çalışılmaktadır. Bu ürünlerin ve özel yöntemlerin başında türev araçlar gelmektedir. Çalışmada türev araçlarının nasıl doğduğu ne gibi çeşitleri olduğu ve hangi alanlarda kullanıldığı araştırılarak bankacılık sektöründeki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır. Küresel bankacılığın gelişimine türev araçlarının en önemli katkısı farklı para cinslerinden kaynaklı risklerin elimine edildiği swap türevlerinin kullanımı olduğu anlaşılmaktadır. Bu mekanizma ile pek çok yabancı kurum gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelere kredi verme mekanizmalarını kullanmışlardır. Ülkemiz bankaları da bu yapıdan özellikle 1990'lı yılların ortasından itibaren yararlanmaya başlamıştır. Bankalarımızın gelişimine yurtdışı kurumlardan elde edilen sendikasyon ve sekuritizasyon kredilerinin önemli katkıları olmuştur. Bu krediler kullanılırken aynı zamanlarda türev piyasalar da aktif hale gelmeye başlamıştır. Günümüzde bankalarımız bilançolarında bulunan yabancı para pozisyonlardan kaynaklanan risklerin bertaraf edilmesi amacıyla yoğun şekilde türev araçları kullanmaktadırlar. Türev araç kullanışının bir diğer yolu olan varlık yaratma süreci, küresel bankacılık sisteminde özellikle de Amerika'da çok fazla kullanılmaktadır. Belirli bir büyüklüğe gelen Amerikan bankaları büyümelerini sürdürmeleri için gerekli duydukları kaynakları bilançolarındaki kredileri varlıklaştırıp satarak elde etmişlerdir. Bu mekanizma ülkemizde henüz çok fazla aktif olarak kullanılmamaktadır. Yakın zamanlarda katılım bankacılığında uygulanmaya başlayan kira sertifikaları ile bu alanda bir adım atılmıştır. Ancak henüz küresel ölçeklere göre oldukça düşük arz bulunmaktadır. Bankalarımız gelişim için kaynak arayışı içindedir. Sadece yabancı döviz cinsinden elde edilecek kaynaklar hem takas maliyetleri hem de riskleri nedeniyle öz kaynak karlılığını düşürmektedir. Bu nedenle varlığa dayalı menkul kıymet yaratım süreci bankacılığımız için önemli bir gelişme alanı olarak ortaya çıkacaktır.
Finansal riskten korunma muhasebesi ve özkaynaklara etkisi

Bankalar ya da genel olarak işletmeler faaliyetleri sırasında maruz kaldıkları risklerden genellikle korunmayı tercih ederler. Bu çalışmada yer alan değerlendirmeler genel anlamda tüm işletmeler için geçerli olmakla beraber risk yönetim faaliyetleri ve kurum içinde organizasyonu bakımından bankalar açısından ele alınmıştır. Dolayısıyla, riskten korunma, bir bankanın ya da işletmenin faaliyetleri sırasında karşılaştığı faiz riski, kredi riski, kur riski, fiyat riski gibi finansal risklerini yine finansal araçlar kullanmak suretiyle azaltmasını ifade etmektedir. Söz konusu risklerden korunma ise genellikle türev ürün sözleşmeleri ile sağlanmaktadır. Aktif pasif yönetimi çerçevesinde banka ve diğer işletmeler tarafından taşınan pozisyonlar ve riskler ile riskten korunma araçları, muhasebe standartları ile belirlenen temel prensipler çerçevesinde gerçeğe uygun değerleri ya da tarihi maliyet değerleri üzerinden mali durum tablolarına yansıtılmaktadır. Değerleme yöntemindeki bu ayrım, mali durum tabloları için bazı sonuçlar doğurmakta; özellikle piyasa faiz oranlarında oluşabilecek oynaklık ve değişimler gerçeğe uygun değer üzerinden takip edilen pozisyonları olumlu ya da olumsuz yönde etkilerken tarihi maliyet üzerinden takip edilen özellikle sabit faizli pozisyonlar bu durumlara karşı duyarsız kalırlar. Bu sayede, mali durum tablolarında gerçeğe uygun değer üzerinden raporlanan pozisyonlar faiz değişimlerini hemen yansıttıkları için elde edilecek kazanç ya da kayıplar ile özkaynak seviyesi de dalgalanabilecektir. Bu noktada, riskten korunma muhasebesi, ilgili bilanço ve türev pozisyonlardan elde edilen kazanç ya da kayıpların aynı dönemde raporlanması yoluyla kayıp kazanç ile öz kaynak seviyesindeki değişimin dengelenmesi esasına dayanmaktadır. Bu çalışmada, riskten korunma muhasebe uygulamasının türleri ve aşamaları teorik olarak incelendikten sonra ülkemizde riskten korunma muhasebe uygulamaları araştırılacaktır. Örnek olaylar üzerinden riskten korunma muhasebesi uygulamanın mali tablolar ile kazanç, kayıp ve öz kaynak seviyesine etkileri ile etkinlik testleri incelenecektir. Yapılan çalışma, araştırma ve incelemeler sonucunda Borsa İstanbul'da işlem gören ve ilk otuz büyük firma arasında bulunan banka dışı reel sektör firmalarından altı adet kurumsal işletmenin mali durum tablo ve dipnot açıklamalarından az sayıda bazı işlemleri için riskten korunma muhasebesine göre raporlama yaptıkları anlaşılmıştır. Borsa İstanbul'da işlem gören toplam on bir adet bankadan ise beş adet bankanın riskten korunma muhasebesine göre raporlama yaptıkları gözlenmiştir. Banka ve banka dışı firmaların toplulaştırılarak analiz edilen verilerinden riskten korunma fonlarının ve özkaynaklardaki payının oldukça düşük seviyede olduğu belirlenmiştir.
Uluslararası sermaye hareketlerinin finansal krizler ve bankalara etkileri

Uluslararası Sermaye Hareketleri tarihi seyri içerisinde günümüze kadar değişerek ve gelişerek finans alanında yerini almıştır. Özellikle sanayi devrimi ile başlayan hızlı değişmeler akışkan fonları bir yerden bir yere doğru hızla yayıldığı görünmektedir. Küreselleşmenin hızla gelişmesi teknik ve teknolojideki gelişmeyi de hızlandırmıştır. Özellikle 1980'lerden sonra Uluslararası Sermayedeki hareketlilik bunu teyit edebilmektedir. Finansal yapılanmanın en önemli ayağı olan bankaların finansal krizlerden arılandırılması için geliştirilen bütün yöntemler finansal riskleri en aza indirmektedir. Çalışmanın amacı Uluslararası Sermaye Hareketlerinin finansal riskler ve bankaları çalışmasını nasıl etkilediğini araştırmaktır. Bankalar sorumlu olduğu müşterileri finansal krizlerden arılandırabilmesi için değişik yöntemler uygulaya gelmiştir. Son 2008 finansal krizi ile de ortaya çıkan sorunların giderilebilmesinde hedge fonlardan arındırılması ve piyasasını kendine göre daha etkin yöntemler ile sorumluluğunu gerçekleştirmektedir.