turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Para politikası stratejisi olarak enflasyon hedeflemesi: Türkiye örneği

Enflasyon hedeflemesi, fiyat istikrarını sağlamak amacıyla, ara hedef yerine, enflasyon tahminlerinin kullanıldığı bir para politikası stratejisidir. Enflasyon hedeflemesinde bağımsız merkez bankaları, belli bir dönem için ilan edilen enflasyon hedefine ulaşılmasına yönelik politika uygulamaktadır. Enflasyon 1970'lerde ciddi bir sorun olarak dünya gündemine geldikten sonra fiyat istikrarı para politikalarının öncelikli hedefi haline gelmiştir. Para politikası uygulamaları sosyal ve ekonomik şartlara ve merkez bankalarının konumlarına göre ülkeden ülkeye farklılık göstermesine rağmen, fiyat istikrarı nihai hedef olmadaki kritik önemini korumuştur. Türkiye'de 1970'li yıllardan 2000'li yılara kadar süren yüksek enflasyon sürecini bu yeni para politikası stratejisi ile kırmayı amaçlamaktadır. 2001 şubat ayındaki krizden sonra devreye sokulan örtük enflasyon hedeflemesi rejimi açık enflasyon hedeflemesi rejimi için ön hazırlık safhasını oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, para politikasının amaç ve araçları teorik olarak tanımlandıktan; alternatif para politikası stratejileri olan, döviz kuru hedeflemesi, parasal hedefleme ve nominal gelir hedefleme stratejilerinin tanımları yapılıp, avantaj ve dezavantajları sıralandıktan sonra çalışmanın asıl konusu olan enflasyon hedefleme stratejini ayrıntılı bir şekilde incelemektir. Ayrıca 2002- 2005 yılları arasında Türkiye'de uygulanan örtük enflasyon hedeflemesi sonucunda, 2006 yılında açık enflasyon hedefleme stratejisine geçen Türkiye'nin bu para politikası sonucunda fiyat istikrarı konusunda geldiği son noktayı değerlendirmektir.
The effects of credits on economic growth

Ekonomik büyüme ekonomistlerin her zaman önde gelen çalışma alanlarından biri olmuştur. Yapılan birçok çalışmada ekonomik büyümeyi etkileyen farklı unsurlar araştırılmıştır. Kredi büyümesi ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki birçok araşıtırmaya konu edilmiştir. Bu çalışmada kredilerin ekonomik büyüme ve enflasyon üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Krediler, ticari krediler, tüketici kredileri ve kredi kartları olarak üç grup şeklinde ele alınmıştır. Her grubun reel gayri safi yurt içi hasıla ve enflasyon üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Araştırmada ekonometrik verilerin analizinde sıkça kullanılan Vektör Otoregresyon Modeli kullanılmıştır. Sekiz farklı VAR model kurularak her kredi grubunun rGSYH ve enflasyonla ilişkisi tespit edilmeye çalışılmıştır. Son olarak Granger Nedensellik analizi kullanılarak krediler ile rGSYH ve enflasyon arasındaki nedensellik ilişkisi araştırılmıştır.
Küçük ve orta ölçekli işletmelerde finansman sorunları ve çözüm önerileri olarak yeni finansal teknikler

1970'li yılların ortalarına doğru önemleri anlaşılmaya başlanan küçük ve orta ölçekli işletmeler, günümüzde ekenomik ve sosyal açıdan büyük önem arz etmektedirler. Bununla birlikte küçük ve orta ölçekli işletmeler pek çok sorunla karşı karşıyadırlar. Finansman sorunları küçük ve orta ölçekli işletmelerin en önemli sorunlarındandır. Küçük ve orta ölçekli işletmelerin yurt dışı finansman kaynaklan Dünya Bankası kaynaklı krediler, Sanayileşme Fonu, KWF Teşvik Fonu, KSF- 1 özel Kredi Fonu ve KSF- 1 Çevre Koruma Fonu'dur. Yurtiçi finansman kaynaklan ise Türkiye Halk Bankası kredileri ve Eximbank kredileridir. Küçük ve orta ölçekli işletmelerin kredi kaynaklan içinde en önemlisi Türkiye Halk Bankası'dır. Bu bankanın küçük ve orta ölçekli işletmelere verdiği krediler her yıl nominal olarak artsa da, reel olarak yeterince artmadığından yetersiz kalmaktadır. Eximbank Kredileri ise dış ticaretin finansmanına yöneliktir. Küçük ve orta ölçekli işletmelerin finansman sorunlarına çözüm önerileri olarak kredi garanti fonu, finansal kiralama, factoring, forfaiting, risk sermayesi, küçük işletmeler yatırım şirketleri gibi yeni finansal teknikler ile sermaye piyasalarından yararlanma imkanlarının arttırılması yararlı olabilir. XI
2001 ekonomik krizi sonrasında Türk dış ticaretinin incelenmesi

Ekonomik Krizi Sonrasında Türk Dış Ticaretinin İncelenmesiGökhan KURT 16 yy'dan itibaren başlayan iktisat bilimi sonraki yüzyıllarda birçok alt bölüme bölünmüştür. 18 yy'dan itibaren ise ülkeler arası entegrasyonlar ve ilişkiler artmaya başlayınca dış ticaretle ilgili teoriler ortaya çıkmıştır. Smith ve Ricardo ile başlayan Uluslararası ticaret teorileri, Mill, Stolper-Samuelson, Heckscher-Ohlin, Leontief gibi iktisadi düşünürler tarafından geliştirilerek 1965 yılına kadar klasik dış ticaret teorileri varlığını devam ettirmiştir. 1965 yılından itibaren Yeni Dış Ticaret Teorilerine ihtiyaç duyulmuş ve günümüze kadar, ne kadar Uluslararası ticaretin temellerini oluşturan klasik dış ticaret teorileri varlığını sürdürmekte ise de, Yeni Dış Ticaret Teorilerinin uygulama sahası daha da genişlemiştir. Dış Ticarette kurallar koyan ve dış ticaretin sınırlarını artırmaya çalışan Uluslararası ve ulusal kurumlar bulunmaktadır. Uluslararası kurumlar olarak GATT ve DTÖ gibi kurumlar sınırlamalar ve kotalar, tarifeler gibi konularda Uluslararası kurallar koymaktadır. Ulusal kurumlarımız ise Dışişleri Bakanlığımız, Dış Ticaret Müsteşarlığı, İGEME vb. kurumlarımız ve özel sektör kuruluşlarımızdan oluşmaktadır. Türk dış ticareti 1980'lı yılların ikinci yarısında başlayan bir atılım sürecine girmiş ve 2000 yılı kasım ayı Likidite krizi ve 2001 Şubat krizinden sonra büyük bir atılım gerçekleştirmiştir. 2001 yılına kadar Türk dış ticaretini dış dinamiklerden daha çok iç dinamikler etkilemiştir. Siyasi istikrarsızlık, politik krizler ve tabi ki tabiat olayları gibi olaylar daha çok etkilemekte ve dış ticaretimizde uzun vadeli politikalar ve atılımlar gerçekleşmesine engel olmakta idi. 2001 yılından sonra daha geniş bir atılım sürecine girilmiş ve 2009 yılına kadar bu ivme yukarı doğru devam etmiştir. 2008 küresel mali krizin etkisiyle 2009 yılı dış ticareti, tüm dünyada olduğu gibi daralmıştır. 2010 yılının ilk çeyreğinden itibaren bu daralma atlatılarak tekrardan toparlanma sürecine girilmiş olup uzun vadeli dış ticaret politikalarını gerçekleştirmek için gerekli adımlar atılmaya başlanmıştır.
Dünya gelir dağılımındaki bozulmada yeni korumacılığın rolü

Dünya ekonomisi, altmış yılı aşkın bir süredir, ticaretin kolaylaştırılması ve serbestleştirilmesine yönelik çabaları sürdürmektedir. 1948 yılında imzalanan GATT'tan bugüne, uluslararası ticaretin serbestleştirilmesine yönelik çabalarda öncü rolü üstlenmiş olan gelişmiş ülkeler bugün, ithalatın ve dış rekabetin kontrolüne yönelik politikaları ve koruma engellerini uygulayan ülkeler konumundadır. Gelişmiş ülkelerin bu tutumu, oluşturulmalarına kendilerinin öncülük ettiği serbest ve adil ticaret ilkelerine de zarar vermektedir. Ticaretin serbestleşmesi konusundaki genel eğilim, 1973 Dünya Enerji Krizi'nden sonra değişmeye başlamış ve gelişmiş ülkelerde, çoğunlukla tarife dışı engellerin kullanıldığı yeni korumacılık akımı yaygınlaşmaya başlamıştır. 1970 sonrası dönemde, gelişmiş ülkelerce uygulanan bu yeni korumacılık önlemleri, özellikle az gelişmiş ülkelerin ihraç ettikleri emek-yoğun malların ticaretine yönelik olmakla beraber gelişmiş ülkeler, bu malların ithalatını sınırlandırarak rekabetçi durumda olmayan kendi yerli sanayilerini korumak istemişlerdir. Gelişmekte olan ülkelere uygulanan bu önlemler, bu ülkelerin kalkınma sürecini geciktirmekle kalmayıp, gelişmekte olan ülkelerden gelişmiş ülkelere refah transferi gerçekleştirerek dünya gelir dağılımına da olumsuz yönde etki etmektedir. Çalışmada; farklı gelir gruplarına sahip ülkelerin uyguladıkları ve etkilendikleri korumacılık önlemleri araştırılmış; gelişmiş ülkelerin uyguladıkları yeni korumacılık önlemlerinin sayısının ve niteliğinin, gelişmekte olan ülkelerin uyguladığı önlemlerle karşılaştırıldığında daha fazla ve farklı olduğu tespit edilmiştir. Gelişmiş ülkelerce, gün geçtikçe artan miktarlarda uygulanan bu önlemler, dünya gelir dağılımının bozulmasına yol açtığı gibi özellikle gelişmekte olan ülkelerin kalkınmalarını, ekonomik büyümelerini, dünya ticaretinden aldıkları payı ve gelir dağılımlarını olumsuz yönde etkilemektedir.
Avrupa istihdam stratejisi

ve işsizlik konusu Avrupa Birliği için 1990'lı yıllarda önem kazanmıştır. Çünkü bu dönemde birlik düzeyinde düşük istihdam oranları ve yüksek işsizlik oranları ile karşılaşılmıştır. Bu sorunların üzerine planlı ve programlı bir şekilde gitmek için bu dönemde Avrupa İstihdam Stratejisi ortaya konulmuştur. Bu çalışmada öncelikle Avrupa İstihdam Stratejisi'nin ortaya çıkış nedenleri üzerinde durulmuştur. Ardından bu stratejinin uygulama sonuçları tartışılmıştır. Son olarak bu stratejinin gelecekte alacağı biçim açıklanmıştır.
Yabancı sermayeli şirketlerin Türk ekonomisindeki yeri, sorunları ve çözüm önerileri

Gelişmekte olan ülkelerde olduğu gibi Türkiye'nin en büyük sorunlarından birisi 1973 Petrol krizinin başlangıcından itibaren dış ödemeler dengesinin sürekli açık vermesidir. Bu açığın kapatılmasında en önemli yollardan biri de yabancı sermaye yatırımlarının ülkeye girişini teşvik etmekten ve bu yatırımları artırmaktan geçmektedir. Yabancı sermaye yatırımları, ödemeler dengesini olumlu yönde etkilemesinin dışında, ekonomide sermaye birikimini dolayısıyla yatırımları arttırmakta, ekonomik büyümeye ivme kazandırmaktadır. Diğer yandan ülke içinde kişi başına düşen milli geliri arttırmakta, işsizliğin azalmasına katkı sağlamakta ve ulusal şirketlerin verimlilik ve kalite düzeylerinde artış sağlanmasına neden olmaktadır. Bu açıdan yabancı sermaye ekonomiye kısa sürede refah getirecek bir araçtır. Fakat belli bir süre sonra yabancı sermayenin anapara, faiz, rant ve kar transferleri nedeniyle ödemeler dengesini ve yatırımları olumsuz etkilemesi kaçınılmazdır. Bugün dünyada yabancı sermayenin gideceği ülkede aradığı en önemli kriterlerden birisi 'pazarın çekiliciğidir'. Ayrıca doğal kaynakların bolluğu ve ucuzluğu, kalifiye ve ucuz işgücü, ulaşım kolaylığının bulunması cazibeyi arttıran diğer faktörlerdir. Türkiye'de bu sayılan özelliklerin hepsi mevcuttur. Ülkemiz bu bakımdan oldukça şanslı görünmektedir. Bugüne kadar beklenen düzeyde yabancı sermaye yatırımı gerçekleşmemiştir. Ancak bundan sonra ülkemizde sağlanacak ekonomik, politik ve sosyal istikrar yabancı sermaye yatırımlarının artışında olumlu etkiler yaratacaktır.
Uzun dönemli işsizlik ve istihdam politikaları

İşgücüne olan talebin yetersizliği, işgücü piyasalarının diğer ekonomik koşullara bağlılığı ve işleyişindeki aksaklıklar, işgücü arz ve talebi arasında bir dengesizlik yaratmaktadır. Bu dengesizlik işgücü arzı aleyhinde olduğu zaman, işsizlik ortaya çıkmaktadır. Hükümetlerin amaçlan arasında işgücü piyasalarının sağlıklı bir şekilde işleyişini sağlayarak, ülke ekonomisinin gelişmesinin ve kalkınmasının önünde büyük bir sosyo-ekonomik sorun olan işsizlik engelini ortadan kaldırmak, önemli ve öncelikli bir yer tutmaktadır. Bu amaçla, işsizliğin türüne göre geliştirilmiş bir takım politikalar ve stratejiler gündeme getirilmekte ve uygulanmaktadır. Ancak işsizliğe karşı yürütülen istihdam politikalarının başarılı olup olamayacağı yani, uygulamadaki başarısı sadece kullanılan yöntemlerin içeriğiyle sınırlı olmamakta aynı zamanda uygulanan genel iktisat politikalarıyla arasındaki uyuma ve genel ekonomik yapıya da bağlıdır. Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde artan ve önemini sürekli koruyan işsizlik türleri içinde en önemlisi ve en yaygın olanı uzun dönemli işsizliktir. Gelişmiş ekonomilerine rağmen ABD ve Avrupa Topluluğu ülkelerinde de uzun dönemli işsizlik oldukça yaygın bir haldedir. Türkiye'de işsizliğe karşı pek çok politika uygulamaya konmuş ancak zaman zaman işsizliğe karşı yürütülen istihdam politikalarında başarı sağlanmış olsa da yeterli aşama kaydedilememiş ve işsizlik gündemdeki yerini korumayı sürdürmüştür. Ancak belirtmek gerekir ki Türkiye gelişmekte olan ülkelerin doğal sancılarını çekmektedir. İşsizlikle mücadele kısa dönemli ve geçici bir politika değildir. Çünkü uygulanan politikaların başarıları zaman içinde ortaya çıkmaktadır. Bu bakış açısıyla Türkiye de işsizliğe bakışını değiştirmek ve daha gerçekçi istihdam politikaları uygulamak zorundadır. III
Gümrük Birliği ve Türkiye'nin rekabet gücü

1948 yılında imzalanan Ticaret ve Tarifeler Antlaşması paralelindegümrük vergileri giderek düşürülerek sıfırlanmıştır. Ticarette kısıtlamalar kaldırılmıştır. Böylece hizmetler ve malların serbest dolaşımı sağlanmıştır. Avrupa Birliği'nin çekirdeğini Gümrük Birliği oluşturmaktadır. Üye devletler aralarında Roma Antlaşmasıyla malların giriş ve çıkışlarıyla ilgili olarak uyguladıkları gümrük vergileri ve miktar kısıtlamalarını kaldırmayı taahhüt etmişlerdir. Bunun yerine ortak gümrük tarifesi ve ortak ticaret politikası yürürlüğe koymuşlardır. Türkiye ile Avrupa Birliği arasında Gümrük Birliğine dayalı bir ortaklık kurulmasını içeren antlaşma 1963 yılında imzalanmıştır. Hazırlık ve geçiş dönemleri Türkiye'deki ekonomik ve siyasi istikrarsızlıklar sebebiyle 01 .01.1996tarihine kadar uzatmıştır. Bu tarihte bütün engeller aşılarak Türkiye'nin Gümrük Birliği'ne katılması kararlaştırılmıştır. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyelik görüşmeleri ise 03 Ekim 2005'te başlamıştır. Dünyada, ülkelerin ekonomik gelişme düzeyleri onların uluslararası rekabet gücü ile ölçülmekte ve şartlar çok hızlı değiştiğinden, rekabet gücüne devamlı sahip olmanın yolu kendini sürekli olarak değişen şartlara adapte etmekten geçmektedir. Avrupa Birliğine kabul edilmeyip Gümrük Birliğine kabul edilen Türkiye'nin bu aşamadan sonra özellikle dış ticaretinde çok daha dikkatli davranması gerekmektedir. Gümrük Birliği ve Türkiye'nin rekabet gücü ele alınmıştır. Avrupa Birliği ile gerçekleştirilecek Gümrük Birliğinden sanayi sektörünün rekabet açısından etkilenmemesi için alınması gereken tedbirler ile rekabeti engelleyen unsurlar üzerinde durulmuştur.
Türkiye - Suriye ekonomik ilişkilerinde Gaziantep'in yeri

90 yıllık aradan sonra birbirlerine yakınlaşan Türkiye ve Suriye ülkeleri arasında sosyal, siyasal, ticari, kültürel ve bilimsel alanlarda birçok işbirliğine gidilmiştir. İki ülke arasındaki coğrafi yakınlığın yanı sıra tarihi ve kültürel bağlar da ticaret hacminin artırılmasında önemli rol oynamıştır. Özellikle Türkiye ile Suriye arasındaki ticari ilişkilerin geliştirilmesi doğrultusunda imzalanan Serbest Ticaret Anlaşması ile iki ülke arasında ticareti engelleyen faktörlerin ortadan kaldırılması amaçlanmış; böylelikle ticarete hızlı bir ivme kazandırılmıştır. Ayrıca Suriye ile mevcut sınır kapılarında kurulması hedeflenen Sınır Ticaret Merkezlerinde, iki ülke sınır ticaretini iyi bir noktaya getirerek Türkiye-Suriye dış ticaretinin daha da gelişmesini sağlayacaktır. Gelişmiş sanayi yapısı ve yüksek ticaret hacmi ile geniş bir bölgesel pazara hitap eden Gaziantep İli, komşu ülke Suriye ile Karkamış Sınır Kapısı'ndan sınır ticaretini gerçekleştirmekte; sanayi yönünden olduğu kadar ticaret yönünden de dikkatleri çekmektedir. Tarih boyunca ortak bir kültürü paylaşmış olan Gaziantep-Halep İlleri arasında var olan ortak kültürün devamlılığı ve kültürel altyapının geliştirilmesine yönelik gerçekleştirilen projelerle birlikte; ekonomi, ticaret, sanayi, ulaşım, turizm, enerji, basın ve eğitim alanlarındaki ikili işbirlikleri hızla devam edecek ve bu illerin gelişmesine katkıda bulunacaktır.
Savaş ekonomisi ve Milli Mücadele Dönemi bütçe yapısı

Jüri : Yrd. Doç. Dr. Fatma GÜNDOĞDU : Yrd. Doç. Dr. Hayati AKSU : Yrd. Doç. Dr. O Berna İPEKTEN Savaş, ekonomiyi ekonomi, savaşı karşılıklı olarak etkiler. Savaş ekonomisi: ülkenin beşeri ve maddi imkanlarının, savaş amacına ve savaş sonrası ihtiyaçlara yöneltilmesini ifade eder. Savaş ekonomisinin amacı, savaşın ortaya çıkışından, savaş sonrası döneme kadar, ülke ekonomisinde meydana gelen olumsuz yapısall değişiklikleri en aza indirgemek ve savaşın kazanılması için kaynakları, ekonominin işleyişini bozmadan silahlı kuvvetlere aktarmaktır. Bunun için politikalar, stratejiler, planlamalar yapılmalı ve savaş durumunda bunlardan en uygun olanları seçilip uygulamaya konulmalıdır. Savaş ekonomisinde, üretimin ve tüketimin düzenlenmesi önemli bir konudur. Çünkü, savaş durumunda; üretim sektöründe faal olan tesis yıkımları, işgücünün üretimden çekilerek silah altına alınması, karşı ülkelerin uygulayacakları ambargolar sonucu üretim düşüşleri ve tüketimde meydana gelen hızlı yükselmeler ortaya çıkacaktır. Bundan dolayı hükümetler, gerekli tedbirleri alarak, bir taraftan sivil halkın ihtiyaçlarını karşılamaya çalışırken diğer taraftan, savaşın zorunlu ihtiyaçlarını karşılamak durumunda kalırlar. Diğer taraftan, topyekün savaşın olduğu Milli Mücadele Döneminde gelir-gider tahminlerini gösteren sağlam verilerin elde bulunmaması, orduya ait ihtiyaçların her gün biraz daha artması, bütçe yapımını zorlaştırmıştır. TBMM, hükümete Kurtuluş Savaşı'nın finansmanını karşılamak ve bütçe açıklarını gidermek için iç ve dış piyasadan borç alma yetkisini vermiş olmasına rağmen hükümetin borçlanmaktan çekindiği görülmektedir. Bunun da en önemli nedeni mali bağımsızlığa son derece bağlı olmalarıdır. Uluslararası ilişkilerde bağımsızlığı engelleyecek herhangi bir dış borçlanmaya girişmemişlerdir.
Sovereign default risk and ambiguity aversion

Çalışma mali politika enstrümanları ve temerrüt riski arasındaki dinamikleri içeren bir reel iş döngüsü modelini merkeze almaktadır. Devlet harcamalarının, yapılan sosyal transferlerin ve geçmişş dönemden gelen borçların finanse edilebilmesi için devletin emek gelirleri üzerinden vergi topladığı varsayılmaktadır. Yunanistan ekonomisinin 1971- 2010 yıllarına ait verilerinden hareketle Bi (2012) çalışması dikkate alınarak devlet borcu için mali eşik hesaplanmaktadır. Borcun mali eşiğe yaklaştığı ölçüde artan temerrüt riski modellenmektedir. İlk sonuçlar önceki çalışmalara uygun biçimde sürekli artan sosyal transferlerin on yıllar içinde mali dengeyi bozarak aşırı borçlanmaya yol açtığını yansıtmaktadır. Aşırı borç yükü temerrüt olasılığını artırırken yatırımcıların devlet tahvili için istediği risk primini yükseltmektedir. Ju ve Miao (2012) çalışması esas alınarak yatırımcıların tercihleri riskten kaçınma ve belirsizlikten kaçınma davranışları ile daha sofistike hale getirildiğinde simulasyon sonuçları belirsizlikten kaçınan yatırımcıların daha yüksek risk primleri talep ettiği ve devletin sürekli artan borçlarını ilk modele göre daha önce ödeyememe durumuna geldiği saptanmaktadır. Mali reform çerçevesinde sosyal transferlerin stabilize edilmesi temerrüt riskinin düşürülmesini sağlayabilirken belirsizlik altında riskin azaltılması ve ekonominin normale dönmesi ancak devletin borcunun bir bölümünü ödemeyi reddetmesiyle mümkün olmaktadır.
Türkiye'de 1980 sonrası dönemde ücretlerin gelişimi

Ücretler sermaye birikiminin dinamiğine, yedek işgücü ordusunun genişliğine ya da darlığına ve yanı sıra sendikal örgütlülüğün düzeyine bağlı olarak değişkenlik gösterir. Bu çalışma Türkiye'de 1980 sonrası dönemde ücretlerin gelişimini ve bunun nedenlerini konu ediniyor. Kapitalist gelişme süreci içinde konu teorik-tarihsel bir çerçevede ele alındı. 1980 dönemeciyle birlikte Türkiye'de dışa dönük sermaye birikimi stratejisine bağlı olarak emek-sermaye-devlet üçlüsü arasındaki ilişkinin değişimi ve dönüşümüne vurgu yapıldı. Ücretlerin gelişme seyri bu genel bağlam içinde incelendi.
Türkiye'de dış ticarette uygulanan finansman teknikleri ve tarıma dayalı sanayiler açısından değerlendirilmesi

Türkiye'nin dış ticaretinin rekabet gücü, üretim koşulları ve finansman olanaklarının gelişmesine bağlıdır. Bu çalışmanın temel amacı, dış ticarette kullanılan ödeme yöntemlerinin, Türkiye'nin tarım ve tarıma dayalı sanayi ürünleri ihracatı açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Tarım ve tarıma dayalı sanayiler Türkiye'nin GSMH'da ve dış ticaretinde önemli bir paya sahiptir. Ancak bu işletmelerin, tarımın kendine has özellikleri nedeniyle arz esnekliğinin düşük olmasından kaynaklanan finansman sorunları bulunmaktadır. Bu nedenle, özellikle ihracatta yaşanan finansal problemlerin çözümü açısından, doğrudan ödeme, akreditif, faktoring, forfaiting ve export leasing gibi dış ticaret ödeme yöntemleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Gerek dış ticareti oluşturan taraflar açısından gerekse tarıma dayalı sanayiler açısından dış ticarette kullanılan yöntemlerin avantajlı ve dezavantajlı yönleri ortaya konmuştur. Çalışma 8 bölümden oluşmaktadır. Ancak temel olarak ele alınan konular beş ana başlık altında incelenmiştir. İlk olarak, Türkiye'de ihracatın sektörel dağılımı ve tarım ve tarıma dayalı ihracat gelirleri ele alınmıştır. İkinci temel konuda ise dış ticareti oluşturan taraflar, dış ticarette kullanılması gereken belgeler ve dış ticaretteki ödeme şekillerinin hangileri olduğuna değinilmiştir. Bundan sonra ise ilk iki temel başlıkla bağlantılı olarak dış ticarette kullanılan ödeme yöntemlerinin karşılaştırmaları yapılarak, mevcut ödeme şekillerinin avantaj ve dezavantajları ortaya konmuştur. İzleyen bölümde, ticaretin birbirinden farklı ülkeler arasında gelişmesinden ve yapılacak ticarete konu olan ülkenin siyasi ve ekonomik yapısının farklı olmasından dolayı ortaya çıkabilecek risklerin neler olduğu açıklanmıştır. Son bölümü oluşturan sonuç ve öneriler kısmında ise diğer dört bölümün birbirleriyle bağlantılı olarak incelemesi yapılmış ve tarım ve tarıma dayalı sanayiler açısından, ihracatta hangi ödeme yönteminin daha başarılı olduğu ortaya konmaya çalışılmıştır.
Bist pay piyasasında dönemsel anomalilerin analizi

Piyasada bulunan bütün menkul kıymet fiyatları herkes tarafından anlık ulaşılan bilgiler olduğunu ifade eden Etkin Piyasalar Hipotezi 1960'lı yıllarda Fama tarafından ortaya atılmıştır. Bu hipoteze göre piyasadaki hiçbir oyuncu normalin üzerinde kazanç elde edememektedir. Piyasa ile ilgili bütün bilgiler herkese ulaşmakta ve fiyatlar, ulaşılabilen bilgilerle piyasa içerisinde denge halindedir. Ancak yapılan araştırmaların sonucunda bu hipoteze aksi bilgiler elde edilmiş, sonuç olarak etkin piyasa hipotezinin aksini oluşturan bulgular anomaliler olarak ifade edilmiştir. Piyasaların birbirlerinden farklı etkinlik düzeyleri veyatırımcıların birbirlerinden farklı algılara sahip olması farklı finansal anomalilerin oluşmasına neden olmuştur. Bunlar; dönemsel anomaliler, dönemsel olmayan anomaliler, teknik anomaliler, ekonomik faktörlere dayalı anomaliler ve politik faktörlere dayalı anomaliler sınıflandırılabilir. Anomaliler piyasa etkinliğinin araştırılması ve sorgulanmasına ortam hazırlamaktadır. Hipotezle uğuşmayan amprik bulgular da anomalileri oluşturmaktadır. Etkin Piyasa Hipotezi'nin aksine menkul kıymetlerde belirli zamanlar kesitlerinde diğer zamanlara göre daha fazla veya daha az getiri elde edildiğini ortaya çıkaran araştırmalar dönemsel anomalilerin varlığını ortaya koymuştur. Dolayısıyla, gelecekle ilgili fiyatları tahmin etmenin mümkün olduğunu ve bu tahminleri kullanarak yatırım yapanların normalin üzerinde getiri elde edebileceği ifade edilmektedir. Bu çalışmanın amacı 05.01. 2010 ile 31.12. 2018 tarihleri arasında BİST 100 endeksinin günlük kapanış fiyatlarının getirileri hesaplanarak, Borsa İstanbul'da dönemsel anomalilerin etkisi araştırılmıştır. Regresyon yöntemi kullanılarak haftanın günü etkisi, ocak ayı etkisi ve tatil etkisi araştırılmıştır.
Sermaye akımları ve yurtiçi kredi genişlemesine bağlı makro finansal istikrarı sağlamaya yönelik politikaların etkileri: Türkiye örneği

Bu çalışma birbirini tamamladığı düşünülen üç amaca sahiptir. 2008 finansal krizi sonrasında para politikasında meydana gelen gelişmeleri ve bu gelişmelerin küresel likiditeyi ne biçimde etkilediği araştırılmıştır. Daha sonra küresel likiditenin Türkiye örneğinde benzer makroekonomik temellere sahip ülkelerde finansal istikrar üzerinde ne gibi etkileri olabileceği ve bunlara yönelik olarak hangi politika tedbirlerinin önerildiği incelenmiştir. Ayrıca üçüncü bir amaç olarak Türkiye örneğinde gelişmekte olan ülkelere yönelik sermaye akımları üzerinde etkisi olduğu düşünülen yurt içi ve yurt dışı faktörlerin belirlenmesine yönelik ekonometrik analiz uygulanmıştır.