turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
8 numaralı Eğin Şer'iyye sicili H.1264-1273 (M.1847-1857)

Hazırlamış olduğumuz 8 Numaralı Eğin Şer'iyye Sicili H. 1264- 1273 (M. 1847- 1857) yıllan arasındaki belgeleri kapsamaktadır. Bu dönemde Eğin, Harput Eyaleti'ne tabi bir Kaza'dır. Bu çalışmamızda Kadılık ve Şer'iyye Sicilleri hakkında bilgi verdikten sonra belgelerin özetini ve transkripsiyonlarını verdik. En son kısımda ise kısaca değerlendirmesini yaptık.
Türk yenileşme tarihinde bir mütefekkir olarak Said Halim Paşa ve batılılaşma problemi

Dünya XIX. yüzyılda büyük bir değişim yaşamıştır. Çeşitli fikir akımlarının, ideolojilerin ortaya çıktığı bu dönem, Osmanlı Devleti'ni de etkisi altına almıştır. Bunun üzerine çeşitli fikir akımları kurtuluş ideolojisi olarak benimsenmiştir. Bunlar: Osmanlıcılık islamcılık ve Türkçülüktür. Bu fikir akımlarından Osmanlıcılık, devlet bünyesi içinde yaşayan müslim ve gayrimüslim unsurun arasında birliği kurmayı amaç edinirken islamcılık fikir akımı ise önce devlet içinde, sonra da dünyada müslüman dayanışmasını ve birliğini gerçekleştirme amacındaydı. Türkçülük fikir akımı ise Osmanlıcılık ve İslamcılık akımlarına karşı bir alternatif olarak Türklerin birliğini gaye edinmişti. Müslümanların birliğini ve dayanışmasını gerçekleştirme idealinde olan İslamcılığın önemli fikir adamlarından biri de S. Halim Paşa'dır. 1864- 1921 yılları arasında yaşayan S. Halim Paşa, aynı zamanda Osmanlı Devleti'nde sadrazamlığa kadar yükselmiş bir devlet adamıdır. İslamcı bir fikir adamı olarak S. Halim Paşa, birçok eser vermiştir. Paşa'nın eserleri:'İslam'da Siyasi Teşkilat', 'Meşrutiyet', 'Fikir Buhranımız', 'İçtimai Buhranımız', 'İslamlaşmak', 'İnhitat-ı İslam Hakkında Bir Tecrübe-i Kalemiyye', 'Mukallitliklerimiz' ve 'Taassub'dur. S. Halim Paşa'nın fikirlerinin esası, İslam toplumlarının kendi sosyal ve siyasi müesseselerine bağlı kalması gerektiği üzerinedir. S. Halim Paşa, özellikle İslam dünyasının Batı'nın ilerleme seviyesine ulaşabilmek için Batı'nın taklit edilmesine karşıdır. Fakat Batı'nın ilim ve teknoloji itibariyle örnek alınması gereğine de değinmektedir. S. Halim Paşa, Batının'nın yanlış değerlendirerek yenileşme hareketimizin bir probleme dönüşmüş olmasından aydınlan sorumlu tutmaktadır. S. Halim Paşa, bu tutumlarıyla aydınların kendi halkından uzaklaşarak yabancılaştığı sonucuna varıyor. Batı'nın sosyal ve siyasi müesseselerinin geçici olduğunu buna karşılık İslam müesseselerinin ise kalıcılığına yani değişmezliğine değinen S. Halim Paşa, bundan dolayı bir İslam toplumunun yine kendine benzemesi gerektiğini belirtiyor. S. Halim Paşa, Doğu-Batı arasında bulunan taasub konusuna da temas ederek söz konusu taassubun Batı'nın din ve ilim adamlarınca tesis edildiğini iddia ediyor. S. Halim Paşa, diğer İslamcı düşünürlerden farklı olarak İslamcılık fikir akımının sosyal ve siyasi teşkilatlanmasının adeta teorisyenliğini yapmıştır. İslam müesseselerini nasıl olması gerektiği konusunda teklifler sunmuştur. S. Halim Paşa'nın fikirleri günümüze kadar henüz tam manasıyla aydınlığa kavuşturulamamıştır. Onun eserlerinin tahlil ve tetkik edilmesi Batılılaşma hareketimizin içinde yaşanan birçok probleme çözüm teklifi getirecek niteliktedir. Tez konusu olarak onun fikirlerini işleyerek bu konuda farklı bir bakış açısı belirlemeye çalıştık.
Trabzon - Erzurum - Bayezid yolu

'Trabzon-Erzurum-Bayezid Yolu(1850-1900)' adlı bu çalışmada, söz konusu yolun her yönden incelenip ortaya konması amaçlanmıştır. Bununla birlikte, XIX. yüzyıl Osmanlı Devleti yol sistemi de araştırılmış ve bir bölüm olarak ele alınmıştır. Zira, bu dönem, Osmanlı Devleti'nde kanunlaştırma dönemidir. Bu nedenle, Osmanlı yol sisteminin yasal durumu ve teknik gelişmeler ortaya konmuştur. Bu çalışmada Trabzon limanı da dahil, özellikle yolüstündeki bütün altyapıya değinilmiş ve belgesel bir eser oluşturulmuştur. Osmanlı Devleti'nin Trabzon-Erzurum- Bayezid yoluna ilişkin yapım-onarım çalışmalarıyla, bölgede yapılması tasarlanan demiryolları, çalışmanın gövdesini oluşturmaktadır. Trabzon-Erzurum-Bayezid yolu, bu yol üzerindeki halkın ve bölgenin en önemli geçim kaynaklarından biridir. Hem devlet hem de halk açısından, bu birincil özellik, İran transit ticaretiyle doğrudan ilişkilidir. Rusya, özellikle 1869 yılından itibaren Karadeniz'i Hazar Denizi'ne demiryollarıyla bağlamaya başlamıştı. Bu da, İran transit ticaretinin Tebriz-Erzurum-Trabzon karayolundan Rusya'nın Kafkas demiryollarına kaymasına yol açtı. Dolayısıyla hem Osmanlı Devleti, hem de yol üstü halkı büyük oranda ekonomik kayba uğradı. Ancak, 1883'te Ruslar'ın ani kararıyla Rus yolundan kesilen İran transit ticareti, zorunlu olarak Erzurum-Trabzon yoluna döndü. Trabzon-Tebriz yolunun ticari bir hat olması, bu yolun emniyetli bulunmasını gerekli kılan ekonomik bir sebepti. Görüldüğü kadarıyla, savaş halleri dışında, Osmanlı Devleti güvenlik sorununu çözebilmiştir. Rastlanan bazı uygunsuzluklar ise, önemli sayılmayacak şeylerdi. Güvenlik gibi birer altyapı olan han ve köprülerle, nakliye ve karantina da incelenmiş; özellikle karantinanın ticari önem ve etkisine değinilmiştir. Yolun geçtiği güzergahlar ise, bir bölüme konu edilmiştir. Sonuç olarak bu eser, söz konusu yolun her yönlü incelenmesiyle oluşturulmuş bir altyapı çalışmasıdır.
Nation and nationalism according to Islamists during second constitutional period, A case study: Sirat-i Müstakim-Sebilürreşad

Bu çalışma II. Meşrutiyet Dönemi'nin (1908-1918) en önemli İslamcı dergisi olan Sırat-ı Müstakim-Sebilürreşad dergisini inceleyerek İslamcılığın millet ve milliyetçilik anlayışını ele almaktadır. İslamcılık, İslam dünyası ve Osmanlı Devleti'nin 'geri kalmışlığından' dolayı kendilerini tehdit eden Batı'ya karşı bir ideoloji olarak ortaya çıkmıştır. Gerçek İslam'ı, İslam'ın asıl kaynaklarına ve Asr-ı Saadet'e dönüp bakarak kurmayı hedefleyen bir ideolojidir. Bu süreç İslam dünyası tekrardan canlandıracak ve Müslümanlar'ı Batı tehdidine karşı birleştirecektir. II. Meşrutiyet Dönemi'nde İslamcı bir dergi olan Sırat-ı Müstakim-Sebilürreşad, gerçek İslam'ı esas alarak İslam'ın ve Osmanlı Devleti'nin yeniden canlanmasına dayanan bir modern İslam düşüncesine sahiptir. Fakat, İslamcılara göre etnik ve seküler milliyetçilikler Müslümanlar'ın birliğini mahvetmektedir. Bu çalışma Osmanlı Devleti'nin hayatta kalması ve İslam birliği uğruna Sırat-ı Müstakim-Sebilürreşad dergisinin ayrılıkçı milliyetçilik in, özellikle Müslüman milliyetçilik inin, karşısında durduğunu tartışmaktadır. İslamcılık hakkındakı genel tartışmaları Osmanlı İmparatorluğu'nun tarihsel bağlamında verdikten, Sırat-ı Müstakim-Sebilürreşad dergisinin tarihini inceledikten, millet, milliyetçilik ve onların İslam ve Osmanlı Devleti olan ilişkisini tartıştıktan sonra; bu çalışma Sırat-ı Müstakim-Sebilürreşad'den konu ile alakalı seçilmiş metinlerin İslamcıların millet ve milliyetçilik anlayışlarını nasıl resmettiğini ve İslamcıların İslami millet anlayışını nasıl tanımladıklarını irdeleyecektir. Çalışma Sırat-ı Müstakim-Sebilürreşad dergisinin ilk olarak Osmanlı İmparatorluğu'nu, daha sonra İslami dünyayı yeniden canlandırarak kurtarmayı hedefleyen İslami millet anlayışını tartışacaktır.
4 Numaralı Name-i Hümayun Defteri transkripsiyonu ve değerlendirmesi: H. 1203-1206 / M. 1788-1792

Osmanlı Arşiv Kaynakları içinde yer alan Name-i Hümayun Defterleri Osmanlı Devleti'nin siyasi tarihi açısından en önemli kaynaklardandır. Çalışmamda kullandığım 4 numaralı Name-i Hümayun Defteri Hicri 1203- 1206 (M.1788-1792) tarihlerini kapsamaktadır. Toplam 54 varaktan oluşan 4 numaralı Name-i Hümayun Defteri içinde Fransa, Prusya, Rusya ve Danimarka'nın da bulunduğu devletlere gönderilen 100 adet belge bulunmaktadır. Defter içinde Mekke, Medine ve diğer İslam ülkelerine gönderilen yardımlarla ilgili Name-i Hümayun'lar bulunduğu gibi Osmanlı Devleti'nin siyasi tarihi açısından çok ehemmiyetli olan Ziştovi ve Yaş Antlaşmaları da yer almaktadır. Transkripsiyonunu yaptığım 4 numaralı defter III. Selim dönemi Osmanlı Devleti siyasi durumu ile ilgili de bilgiler içermektedir.
XX. yüzyılda Rusya ile Türkiye'deki çeviri bilimin gelişimi

Bizans imparatorunun Kiev'e göndermiş olduğu misyonerlerin burada Kiril alfabesi dediğimiz alfabeyi oluşturmalarıyla birlikte burada çeviri faaliyetleri de başlamış oldu. Kiev Rusyası'nda dini metinler bazında yapılan çeviriler zamanla diğer alanlarda da yapılmaya başlanmıştır. Çeviri faaliyetlerinin her geçen gün artış göstermesi bu faaliyetlerin toplumun gelişimindeki önemini de vurgulamış olur. Diğer ülkelerle olan karşılıklı ilişkiler hem kültür bazında hem de diğer alanlarda gelişmeler olmasına sebep olmuştur. Kiev Rusyası'nda yapılan bu faaliyetler Rus toplumunun şekillenmesinde büyük rol oynamıştır. Moskova Rusyası'nın merkezi konuma gelmesiyle birlikte çeviri faaliyetlerinin yönü de buraya dönmüş oldu. Maksim Grek'in Moskova'ya davet edilmesi ve onun burada yapmış olduğu faaliyetler çeviriye hız kazandırmıştır. I. Petro çevirinin ne denli önemli olduğunu bildiği için çeviriyi ilk önceliklerinden biri haline getirir. Kendisi de bizzat bu çalışmalarda aktif olarak görev alır ve bu zamanda Batı dillerinden yapılan çeviriler ülkenin gelişmesinde rol oynamıştır. Bununla beraber dil okulları açılır. Bu dil okullarında kendi tercümanlarını eğitirler. Daha sonraları çevirinin toplumsal hayat ve edebi hayatın şekillenmesinde oynadığı rol önemsenir ve bu faaliyet alanının genişletilmesine gidilir. 20. yüzyıla gelindiğinde devlet eliyle kurulan matbaalarda zamanın önde gelen yazar ve çevirmenleri çalışmışlardır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra çeviri üzerine yapılan çalışmalar çeviribilim için oldukça önemlidir ve ayrıca Sovyet sınırlarında yaşayan milletlerin edebiyatları çeviri yoluyla Rus edebiyatına kazandırılmıştır. Türkiye'deki çalışmalara gelince Osmanlı Devleti'nin bünyesinde yaşayan halkların farklı dilleri konuşması devlet için çeviriyi oldukça önemli bir ihtiyaç haline getirmiştir. Osmanlı bir imparatorluk olması hasebiyle bünyesinde farklı milletleri barındırırdı ve bunlarla olan iletişiminde çeviri bir aracı rolünü üstlenmiştir. Osmanlı Devleti'nin yüzünü Batı'ya çevirmesi ve Batı dillerinden çevirdiği eserler Batı'yı daha iyi tanımasını sağlamıştır. Zaman zaman Batı baz alınarak yapılan yeniliklerle Osmanlı toplumunun Batı'dan esinlenmesine neden olmuştur. Cumhuriyetin ilanı ve yapılan inkılaplar sonucu toplumsal bir yapılandırmaya gidilmiştir. Bu yapılandırmalar çerçevesinde çevirilere ağırlık verilmiştir. Bu çalışmada bu faaliyetler dönem dönem verilmiştir.
Tercüman Gazetesi'nde 1905 Rus Devrimi ve 1908 Osmanlı Meşrutiyet Devrimi

1905 Rus Devrimi ve 1908 Osmanlı Meşrutiyet Devrimi kendi toprakları üzerinde çok büyük etki bırakmıştır. Uzun süredir Rus hakimiyeti altında yaşayan Rusya Türkleri 1905 ve 1908 olaylarını kendi gelecekleri açısından çok yakından takip etmişlerdir. 1905 Kanlı Pazar olayından sonra baskılara dayanamayan Rus Çarlığının yılın sonuna doğru Ekim Manifestosunu çıkarması, Rusya'da özellikle gayri-Rus milletlerin siyasi haklarının ve özgürlüklerinin önündeki engellerin kalkması anlamına geliyordu. 1908 Osmanlı Meşrutiyet Devrimi ise soydaşlık ve dindaşlık bağlarının ötesinde Osmanlı İmparatorluğu'nu kültürel olarak model alan 'Cedidçilik' hareketi açısından önemlidir. Rusya'da üçüncü Duma seçimiyle birlikte gittikçe gerilemeye başlayan devrim, Rusya Türklerinin Osmanlı olaylarını daha dikkatle izlemesine yol açmıştır. 1905 Rus ve 1908 Osmanlı Meşrutiyet Devrimlerinin İsmail Gaspıralı'nın Tercüman gazetesinin gözünden nasıl değerlendirildiğini araştıran bu çalışma Rusya Türklerinin siyasi fikirlerini, modernleşme çizgilerini, dönemin siyasi ortamını ve bu iki devrime yaklaşımlarını ortaya koymaktadır. Rusya Türklerinin hem Rusya'da hem de Osmanlı'da anayasal temelde vatandaşlık ve kapitalist değişim ve gelişim yanlısı oldukları Tercüman nüshaları incelenerek ileri sürülmüştür.
50 No'lu Antakya Şer'iyye sicili (H.1316-1318 / M.1898-1901

Şer'iyye sicilleri, ait oldukları bölgenin, idari, iktisadi, askeri, siyasi ve kültürel hayatı açısından bilgi veren birinci elden kaynaklardır. Dolayısıyla Osmanlı Devleti'nin herhangi bir bölgesinin tarihinin yazılmasında bu siciller önemli bir yer tutmaktadır. Bu çalışmanın amacı, 50 No'lu Antakya Şer'iyye Sicili'nin transkripsiyon ve değerlendirmesini yaparak, elde edilen veriler doğrultusunda Antakya'nın idari yapısı, hukuki, iktisadi, sosyal ve kültürel yaşamı hakkında değerlendirmeler yapmaktır. 137 sahifede mevcut 256 belgeden müteşekkil olan bu defterden elde ettiğimiz bilgiler sadece Antakya'nın değil aynı zamanda Osmanlı tarihinin bir kısmının aydınlatılmasına da katkı sağlamış olacaktır. Hazırlamış olduğumuz bu çalışmayı dört bölümde ele aldık. Birinci bölümde; şer'iyye sicillerinin önemi ve genel özellikleri hakkında bilgiler verdik. İkinci bölümde; 50 No'lu Antakya Şer'iyye Sicili'nin genel özellikleri ve defterdeki belgelerin kısa özetleri ile bu belgelerin muhtevalarına göre tasnifi tablo şeklinde düzenlenmiştir. Üçüncü bölümde; sicilin transkripsiyon metnine yer verilmiştir. Dördüncü bölümde; Antakya'nın idari, ekonomik ve sosyal yaşamı incelenmiştir. Belgelerde adı geçen mahalle, köy gibi birimler; kullanılan eşyalar, meslek gurupları, ailelere göre eş ve çocuk sayısı vs. bilgiler tasnif edilerek tablo halinde gösterilmiştir.
Osmanlı Devleti döneminde yazılan siyasetnamelerde adalet, ahlak ve nizam düşüncesi üzerine bir inceleme

Bu çalışma, Osmanlı Siyasetnamelerinde adalet, ahlak ve nizam kavramlarını analiz etmeyi amaçlamıştır. Osmanlı siyasetnamelerinin düşünce havzaları, Türk, Moğol, İran, Yunan ve İslam gelenekleri olduğu kabul edilmektedir. Çalışmada bu havzaların siyasetnameler üzerinden Osmanlı siyasal düşüncesine etkileri ve oluşturdukları epistemik çerçeve ve araçlar analiz edilmiştir. Adalet; fert, devlet ve alemle olmak üzere üç bölüm açısından değerlendirilmiştir. Adaletin, siyaset-i nefs kavramıyla gündelik yaşamı dinsel ve ahlaki öğretiler etrafında örgütlediği savunulmuştur. Devlet açısından adaletin pragmatik değeri sorgulanmıştır. Mülk ve adalet kardeşliğinin ideolojik işlevi ve bunun halkla kurulan egemenlik ilişkisinin sürdürülmesindeki etkileri; adalet dairesinin Osmanlı düzeninde toplumsal sınıfları sabitlemesinin sonuçları tartışılmıştır. Osmanlı siyasetnamelerinde ahlak düşüncesinin incelendiği bölümde, Osmanlıda birden fazla erdem katalogu olduğu, fert, devlet ve felsefi alanda ahlakın dilinin sadece gerekçelendirmede değil ideal yaşam tasarısında da farklılaştığı gösterilmeye çalışılmıştır. Osmanlı siyasetnamelerinde ahlakın; dinsel ahlak, devlet ahlakı ve felsefi ahlak olmak üzere üç alanda konumlandırıldığı iddia edilmiş, bu üç farklı alanda farklı erdem hiyerarşisinin olduğu; 'hükümranlık alanı'nın istisnai bir ahlak alanı olduğu savunulmuştur. Nizam'ın dinsel, felsefi ve siyasal anlamı yorumlanmış, nizamın toplumsal sınıfları sabitleme konusunda ideolojik işlevi değerlendirilmiştir. Bütünleşme ve içerme anlamı taşıyan nizamın, yeni ve eski arasında sürekliliği sağlama işlevi; 'kanun-ı kadim' ve 'cedid' kavramlarının düşünüş biçimlerindeki etkileri analiz edilmiştir.
Temettuat defterlerine göre Eceabad Nahiyesi (1840)

Eceabad şehri, Çanakkale Boğazının Avrupa kıyısında yer alan önemli bir yerleşim yeridir. Türklerin Rumeli'ye ilk geçiş noktalarından birisi de Eceabad'dır. Tanzimat Fermanının getirdiği yenilikler ilk defa bu bölgede uygulanmıştır. Bu tezde kaynak olarak 16071 ve 16072 numaralı iki Temettuat defteri kullanılmıştır. Temettuat defterlerinde, 19. yüzyıl sosyal ve iktisat tarihi için çok kıymetli bilgiler bulunmaktadır. İncelediğimiz dönemde Eceabad, Gelibolu Kazası içerisinde bir nahiye merkezidir. Nahiyede 16 Müslüman ve 2 Gayrimüslim köy bulunmaktadır. Müslüman köylerde 1112 hane, 1522 erkek nüfus ve 3044 tahmini nüfus bulunmaktadır. Rum köylerde ise 788 hane, 1975 erkek nüfus ve 3950 tahmini nüfus vardır. Bu tez giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında temettuat defterleri, Eceabad nahiyesinin coğrafyası ve tarihi, tezin amaç ve yöntemi verilmiştir. Birinci bölümde, Eceabad nahiyesinin nüfus yapısı incelenmiştir. İkinci bölümde, Eceabad Nahiyesinin, işgücü dağılımı, esnaf grupları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, toprak, servet dağılımları ve vergi ele alınmıştır. Eceabad nahiyesinde tarımsal faaliyetler yoğundur. Nahiyede, 53359 dönüm bağ, bahçe, tarla, mera arazisi bulunmaktadır. Hanelerin sahip oldukları tarlaların büyük çoğunluğu 1-60 dönüm arasındadır. Nahiyede hayvan sayısı ve çeşitliliği azdır. Hayvancılık tarımı desteklemek amacıyla yapılmaktadır. Çift sürme ve yük taşıma işlerinde büyükbaş hayvanlardan yararlanılmaktadır. Küçükbaş hayvancılık faaliyetleri yoğun değildir. Eceabad nahiyesi, esnaf ve ticaret faaliyetleri yetersizdir. Hanelerin servetlerinin büyük kısmını araziler oluşturmaktadır. Nahiyede yaşayanlardan salyane, vergi-yi mahsusa ve cizye gibi vergiler alınmaktadır. Servet, gelir ve vergi miktarları açısından Müslüman ve Gayrimüslimler arasında benzerlikler bulunmaktadır.
Birinci Dünya Savaşı yıllarında Türk-Romen ilişkileri (1914-1918)

Bu çalışma, Büyük Savaş süresince, 1914 1918 yılları arasındaki Türk-Romen İlişkilerini, siyasi, askeri, ekonomik ve kültürel açılardan bir bütün olarak ele almayı ve irdelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, yerel ve yabancı kaynaklar ile süreli yayınlardan yararlanılmıştır. 1878 Berlin Antlaşmasından sonra, bağımsızlığını kazanan Romanya ile Osmanlı Devleti arasında 1916 yılına kadar otuz yılı aşkın bir süre düzgün ve sorunsuz diplomatik ilişkiler yaşanmıştır. Birinci Dünya Savaşı öncesi, özellikle 1914 yılı Osmanlı Devleti ve Romanya arasında sosyo-kültürel faaliyetlerin, resmi ve gayri resmi ikili temasların yoğun yaşandığı bir yıl olmuştur. Bu dönemde, Romen Üniversite Öğrencileri ile Osmanlı Darülfünun Öğrencileri'nin karşılıklı ziyaretleri gerçekleşmiş, Romanya devletini temsilen Romen Futbol Takımı İstanbul'a gelmiştir. Ayrıca, Romanya'dan aralarında başta Romen General Constantin Coanda olmak üzere, diğer başka misafirler de İstanbul'a gelip, çeşitli temaslarda bulunmuşlardır. Büyük Savaş arifesinde ittifak arayışları çerçevesinde, Türk Heyeti, Dahiliye Nazırı Talat Bey Başkanlığında ilki 24 Mayıs 1914 ve diğeri 21 Ağustos 1914'te olmak üzere ikinci Romanya ziyaretini gerçekleştirmiştir. Bu ilişkiler, Osmanlı Devleti'nin Romanya'ya savaş ilan ettiği, Ağustos 1916'da sekteye uğramıştır. Savaşın patlak vermesinden yaklaşık iki yıl sonra, Osmanlı Devleti, Avrupa cephelerinde savaşan müttefikleri Almanya, Avusturya-Macaristan ve Bulgaristan'a destek vermek amacıyla, Polonya'da Galiçya Bölgesine, Makedonya Bölgesine ve Romanya'da Dobruca Bölgesi'ne asker göndermiştir. 1916 yılının Eylül ayından itibaren, Romanya'nın Dobruca bölgesindeki Tuna Boylarına 15. ve 25. Fırka ile 26. Fırkadan oluşan 6. Türk Kolordusu intikal ettirilmiş, Tuna nehri üzerinde sevk ve idare, Tuna Osmanlı Menzil Müfettişliğine verilmiştir. Bükreş'in İttifak Devletlerine ait karma güçlerince, 6 Aralık 1916 tarihinde işgal edilmesi üzerine, 9 Ocak 1917'de, Romanya'yı İşgal Kuvvetleri Komutanlığı şekliyle ifade edilebilecek olan Romanya İdare-i Askeriyesi adında bir kuruluş hizmete girmiştir. Büyük Savaş süresince, Romanya ve Osmanlı Devleti'nin iki muhasım devlet haline gelmesi, her iki devletin, askeri, siyasi ve ekonomik ilişkilerini olumsuz bir şekilde etkilemiştir. Sonuç olarak, her iki devlet de topraklarında yaşayan muhasım tebaasına yönelik bir takım olumsuz karar ve uygulamalar da bulunmuştur.
12 numaralı Niğde şer'iyye sicili transkripsiyonu ve değerlendirmesi H. 1307 (M. 1890) - H. 1310 (M. 1893) (155-240 sayfaları arası)

Şer'iyye Sicilleri, Osmanlı Devletinde bütün hukuki kayıtları ihtiva eden belgelerdir. Biz Şer'iyye Sicillerinden H.1307(M.1890)-H.1310(M.1893) yılları arası Niğde Sancağı'nı ilgilendiren 12 Nolu defterin 155- 246 sayfaları arasının transkribini yapmaya çalıştık. Şer'iyye Sicilleri genel tarih, hukuk, iktisat tarihi, askeri açıdan büyük önem arz eder. Niğde Sancağı'nı ilgilendiren 12 Nolu defterin 155- 246 sayfaları arasındaki belgeler belge çeşitleri açısından hüccet adı verilen belgelerden oluşmaktadır. Hüccet, kadı'nın kararını ihtiva etmeyen belgedir. İncelediğimiz defterde belgeler içerik açısından veraset, vekalet, nafaka, vasi tayini, boşanma, satış mukavelesi, vakıfları konu edinmiştir.
Institutional transiton in money, banking, and finance: The Ottoman Empire and Turkey; 1913-1930

oz PARA, BANKA VE FİNANSAL KURUMSAL DEĞİŞİM: OSMANLI İMPARATORLUĞU VE TÜRKİYE; 1913- 1930 Özgönül, Pelin Yüksek Lisans, Ekonomi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Eyüp Özveren Ocak 2003, 108 sayfa Bu tez Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemini ve Türkiye Curnhuriyeti'nin kurulma aşamasını kapsayan süreklilik/kırılma tartışmalarına para, banka ve finans alanlarında bir katkı yapmayı amaçlamaktadır. Bu konuda geniş kapsamlı bir bakış açısı oluşturmak için, Kari Polanyi'nin (1944) on dokuzuncu yüzyıla ilişkin kurumlar ve kurumsal değişim tezi temel alınmıştır. Bu bağlamda, çalışmanın odak noktası, Türkiye için kırılma noktası oluşturan Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın kurulmasına giden süreçtir. Bu süreç 1913- 1930 döneminde gözlemlenmektedir. Osmanlı İmparatorluğu'ndan devralman finansal yapı üzerine kurulmuş olan milli bankaların incelenmesi, bu çalışmanın ekonomik yönünü, bankacılık düzenlemelerine ilişkin Türkiye Büyük Millet Meclisi Zabıt Cerideleri'nin incelenmesi de politik yönünü oluşturmaktadır.
Osmanlı'da cellatlar ve cellat ocağı

Bu çalışmada Osmanlı Devleti'nde cellatlık mesleği, bu mesleğin dahil olduğu askeri düzen, Cellat Ocağı'na giden süreç ve bu ocağın işleyişi ile kaldırılışı anlatılmaktadır. Bunun yanı sıra; farklı dönemlerde uygulanan ceza, işkence ve idam yöntemleri ele alınmaktadır. Bu uygulamaların ardından gerçekleşen süreçten ve cellatların bu süreçteki rolünden de bahsedilmektedir. Ayrıca cellatların kullandıkları aletlere ve infazın gerçekleştiği yerlere de değinilmektedir.
The politics of reform: Tanzimat in the province of Trabzon (1839-1860)

Tanzimat'ın Trabzon'da uygulanış yıllarını ele alan bu tez, reformların uygulanışı üzerinden merkez elitleri, yerel eşraf ve sıradan insanların arasında yaşanan pazarlık, çatışma ve uzlaşmaları ele almayı amaçlıyor. Bu çalışma, Trabzon Eyaleti'nde uygulanmaya çalışılan reformların yerelden gelen tepki ve direnişlere göre 1841'den 1860 lara kadar nasıl şekillendiğini göstermeye çalışıyor. Bu çalışmanın odak noktaları, 1841 ve 1847'de uygulanmaya çalışılan Tanzimat Reformları'nın yerel eşraf ve sıradan insanlar için ne anlama geldiği ve nasıl algılandığı ve reform-ların bölgedeki etkilerine dayanarak güç ilişkilerine nasıl etki ettiğidir. Bu çalışma ayrıca Tanzimat Reformları'nın eyaletin köylülerine ne tür yeni talepler getirdiğini ve bu sıradan insanların ve yeni düzenden memnun olmayan yerel elitlerin reformlara karşı nasıl savunma yolları izledikleri hakkında geniş bir resim çizmeye çalışmaktadır. Bu tezde kullanılan birincil kaynaklarının çoğunu Başbakanlık Osmanlı Arşivleri belgeleri oluştururken, bunun yanında, yabancı elçilerin raporlarına, gezginlerin notlarına da başvurulmuştur.