turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İktisat teorisinde kar

Bu çalışmada iktisat teorisinde kar kavramı üzerine odaklanılmıştır. Kar, iktisat teorisi içerisinde kapitalist sistemin işleyişi ve istikrarı açısından önemli bir değişken olarak değerlendirilebilir. Aynı zamanda kar, bölüşüm teorisi içerisinde yer alan önemli bir gelir grubunu da temsil etmektedir. Karın önemi bu şekilde ifade edilebilirken bu çalışma içerisinde klasik, Marksist ve neoklasik iktisadi düşünce okullarının kara bakış açıları değerlendirilecektir. Klasik iktisadi düşünce, karı, emek değer teorisi çerçevesinde sermaye birikimi ve iktisadi gelişme sürecinin önemli bir kaynağı görmekte ve bu anlamda karın kapitalist sistem içerisindeki önemine vurgu yapmaktadır. Çalışma kapsamında incelenen diğer bir görüş olan Marksist iktisadi düşüncede kar, kaynağını artı değerden almakta ve kapitalist sistemin işleyişi gereği, artı değerin kaynağı ise üretim sürecinde kullanılan emeğin çalışma süresi ile emek gücünün devamını sağlamak için gereken ücret arasındaki farktan ortaya çıkmaktadır. Marksist iktisadi düşünce, klasik emek değer teorisinin çelişkilerinden yararlanarak kapitalizmin mübadele yasalarının emek ürününün tümünün emeğe gitmesini önlediğini ve karın kaynağı olan artı değerin kapitalist tarafından ele geçirildiğini öne sürmüştür. Klasik ve Marksist iktisadi düşüncedeki toplumsal sınıf kavramı, neoklasik iktisadi düşüncede yerini bireye bırakmıştır. Neoklasik iktisadi düşüncenin analiz birimi olan bireyler iki temel ekonomik olgudan tüketim kararı aldıklarında tüketici, üretim kararı aldıkları zaman ise üretici olarak ortaya çıkmakta, böylelikle, klasik ve Marksist iktisadi düşüncenin analiz birimi olan sınıflar ve üretim kesimlerinin yerini tüketici ve üretici ayrımı ile bireysel tüketim ve üretim kararları almaktadır Neoklasik iktisadi düşünce, toplumu, bir bireyler toplamı olarak görmüş ve bununla birlikte klasik emek değer teorisinin yerine de fayda değer teorisini geliştirerek iktisadi düşünce içinde yeni bir yaklaşım benimsemiştir. Neoklasik iktisadi düşünce için vurgulanması gereken önemli bir nokta, klasik ve Marksist iktisadi düşünceden farklı olarak faiz ve kar gelirlerini birbirinden ayrılmış olmasıdır. Neoklasik iktisadi, her üretim faktörünün üretime yaptığı katkıya eşit getiri sağladığını, bunun hakça bir paylaşım olduğunu, belirli varsayımlar altında toplam ürünün bütün girdiler arasında paylaşıldığını, geriye hiçbir artık kalmadığını gösteren bölüşüm kuramını kurmaya çalışmışlardır. Kar, neoklasik iktisadi düşüncede girişimcinin üretim süreci sonunda elde ettiği geliri ifade etmektedir ve bu anlamda girişimcinin üretime yaptığı katkıya eşit olduğu da neoklasik bölüşüm teorisi çerçevesinde söylenebilir.
Effects of foreign trade liberalizasyon on the productivity of industrial sectors after trade liberalization of the 1980's in Turkey

oz TÜRKİYE'DE 1980'LERDEKİ LİBERALİZASYON SONRASINDA DIŞ TİCARET SERBESTLEŞMESİNİN ENDÜSTRİYEL SEKTÖRLERİN VERİMLİLİKLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ Bayar, Güzin Yüksek Lisans, Ekonomi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Oktar Türel Eylül 1998, 122 sayfa Bu tez, Türkiye'de 1980'den sonra yapılan dış ticaret serbestleştirmesinin endüstriyel sektörlerin verimlilikleri üzerindeki etkilerini incelemektedir. İlişki, 1974- 1994 arası ISIC 3 - digit endüstriyel sektörler panel datası kullanılarak test edilmiştir. İki farkı regresyon yapılmıştır. İlk regresyon imalat sanayi üretim artışını bileşenlerine ayırmakta ve bu bileşenlerin herhangi birinde dış ticaret liberalizasyonu sonrası değişiklik olup olmadığım test etmektedir. İncelememizin sonuçlarına göre, elimizdeki delillere dayanarak, dış ticaret serbestleşmesi sonrasında verimlilikte veya üste oranlarında değişiklik olduğu hipotezini kabul edememekteyiz. Bunun yanı sıra, Türkiye imalat sanayi için sabit ölçek getirileri varsayımı oldukça güvenilir bir varsayımdır. İkinci regresyon üste oranlarım ithalat artışı, kapital/çıktı oranlan ve etkileşim terimleri ile açıklamaya çalışmaktadır. Açıklayıcı değişkenlerin ikisinin, ithalat artışının ve kapital/çıktı oranının üste oranlan üzerinde anlamlı etkisi olduğu görülmektedir. İthalat artışı, beklendiği gibi, üste oranlarım ters yönde etkilemektedir. Kapital/çıktı oranının üste oranlan ile ters orantılı olduğu bulunmuştur. İthalat artışı, daha yüksek yoğunluk oranına sahip sektörler üzerinde veya daha yüksek kapital yoğunluğu olan sektörler üzerinde farklı bir etkiye sahip değildir.
Sosyal sermayenin bölgesel kalkınmaya etkisi:Konya-Karaman örneği

Soysal sermaye, sosyal ilişkilerin iktisadi faaliyetleri nasıl etkilediği ile ilgilenen bir kavramdır. Sosyal sermaye kavramı disiplinler arası bir özelliğe sahip olduğu için literatürde birçok tanımı bulunmaktadır. Sosyoloji, iktisat, işletme, siyaset bilimi disiplinlerinde sosyal sermaye kavramı ile ilgili birçok araştırma yapılmaktadır. Genel çerçevesi sosyal sermaye ile bölgesel kalkınma arasındaki ilişki olan bu tez çalışmasında Konya-Karaman bölgesinde faaliyet gösteren işletmelerin performanslarını belirleyen sosyal sermaye bileşenlerinin katkıları analiz edilmiştir. Araştırma kapsamında ele alınan sosyal sermaye modeli iki temel bileşenden oluşmaktadır. Bunlar; potansiyel ve fiili sosyal sermayedir. Sosyal sermayenin birinci bileşeni olan potansiyel sosyal sermayeyi oluşturan alt faktörler; güven, güvenilirlik, teşvik edici mekanizmalar ve kişilerin ağlara katılım faktörleridir. Sosyal sermayenin ikinci bileşeni olan fiili sosyal sermayeyi oluşturan alt faktörler ise işlem maliyetini azaltma, işbirliği, ortak eylemler ve sosyal ilişkilerin öğrenme olanakları üzerine etkisi faktörleridir. Anket katılımcılarının sosyal sermayelerini ölçmeye yarayan ve sosyal sermayenin alt bileşenlerini oluşturan değişkenler arasındaki ilişki analiz edilmiştir. Bağıntı sonuçları genel olarak değişkenler arasında anlamlı ve düşük dereceli bir ilişki olduğunu göstermektedir. Sosyal sermaye literatürde çoğunlukla 'potansiyel' düzeyde ölçüme tabi tutulmaktadır. Araştırmacılar genellikle güven düzeylerini, normları ve ağ bağlantılarını ölçüt olarak almışlardır. Oysa bu çalışmada potansiyel sosyal sermaye ile fiili sosyal sermaye arasında bir ayrıma gidilerek, fiili sosyal sermayenin daha iyi bir ölçüt olabileceğine dair bazı ipuçlarına ulaşılmıştır. Çalışmamızda yapılan regresyon modeline göre performans üzerinde en çok fiili sosyal sermaye bileşenlerinin etkili olduğu söylenebilir.
Döviz kurlarındaki değişimin enflasyon üzerindeki etkisi: Türkiye örneği

Türkiye 1970'Ierin sonlarından günümüze kadar yüksek ve kronik enflasyon süreci yaşayan ve bu sorunla mücadelede eden bir ülkedir. Yaşanan enflasyonun temel nedenleri arasında kamu kesimi açıkları, para arzı, genel seçim dönemlerinde uygulanan politikalar, enflasyonist beklentiler, döviz kurundaki artışlar nedeniyle ithal girdilerin fiyatlarının artması, yüksek faiz oranları, temel ithal girdilerin dünya fiyatlarındaki artışlardır. Türkiye'de döviz kurlarındaki değişim enflasyonu etkilemektedir. Ülkenin üretim kapasitesinin ithalata bağımlı olması nedeniyle döviz kurlarındaki artış, ülke içi fiyatları da arttırmaktadır. Döviz kurlarındaki artış sonucu ulusal para değer kaybettiğinden üretimde kullanılan yabancı girdilerin -ithal malların- fiyatı artar. İthal malı girdilerin artması maliyetleri ve dolayısıyla enflasyonu yükseltir.. Bu da ekonomide enflasyonu hızlandırıcı etki doğurur. Ayrıca, döviz kurlarındaki artış, ihracatı arttırıp, ithalatı azaltarak, ülkenin ithalata ve ihracata rakip üretim alanlarında toplam talebin yükselmesine neden olacaktır. Bu çoğaltan etkisi ile ekonomiye yansır ve tam istihdama ulaşıncaya kadar reel milli geliri daha sonra ise enflasyonu yükseltir. Enflasyon ulusal paranın değer kaybetmesi ile artabilir. Eğer bir ekonomide beklentiler regresif ise, aynı yönde ve sürekli etkiler yaparak enflasyon oranını etkileyebilir. Burada enflasyon üzerindeki etki ekonomik birimlerin tercih ve beklentileri ile ilgili varsayımlarla ilişkilidir.
Internal migration, redistributive policies and income distribution in Turkey: An intertemporal CGE analysis

Bu tez, Türkiye'de kamu politikalarının bireysel gelir dağılımı üzerindeki etkilerini incelemektedir. Bu amaçla, farklılaştırılmış karar alıcı birimlerin bulunduğu zamanlararası bir küçük açık ekonomi hesaplanabilir genel denge modeli oluşturulmuştur. Bu çalışma, yalnız matematiksel yapısı ile değil ancak aynı zamanda kalibrasyon sürecince çeşitli mikro veri setlerinden geniş ölçüde yararlanarak yazına katkılar sunmaktadır. Sonuçlar, ilgili yazının daha önceki bulgularına paralel olarak, toplam karşılıksız sosyal transfer bütçesinin arttırılmasının gelir dağılımı üzerinde kayda değer bir etkisinin olmadığını ve görece fakir emekçi kesimlerin işgücü piyasası kararlarını bozduğunu ortaya koymaktadır. Buna karşılık emek maliyetinin sübvanse edilmesi, hanelerin emek arzı kararları üzerinde olumlu etkiler yaratırken gelir dağılımının görece fakir haneler lehine iyileşmesini sağlamaktadır.
Dilencilik meselesiyle mücadele bağlamında darülaceze

Avrupa'da sanayileşmenin gerçekleşmesi ile birlikte oluşturulmak istenilen yeni ekonomik düzende sadece üretime katkı sunan unsurlar değerli görülmüş ve kapitalizm öncesi dönemde 'Tanrı'nın yoksul çocukları' olan dilenciler yeni ekonomik sistemin işleyişine yönelik tehdit, toplumun aksak, hastalıklı ve tedavi edilmesi gereken kesimi olarak değerlendirilmiştir. Çalışmayı merkeze almakla birlikte idealleştiren bu yeni ekonomik sistem dilencileri zararlı ve tehlikeli, dilenmeyi ise iktisadi ahlak ile çalışma ahlakı ihlali, ahlak dışı ve tembel bir davranış olarak değerlendirerek, dilenciliğe yönelik kınama yüklü bir tutum ve algı oluşturmuştur. Osmanlı Devleti, her ne kadar kapitalist ekonomik düzene geçememiş olsa da sürdürdüğü dilencilikle mücadele yöntemleri, kapitalist ekonomik sistemin gerektirdiği şekilde dilencilikle mücadele eden İngiltere ve Fransa örnekleriyle paralellik taşımaktadır.19. yüzyıla kadar dilenciliği tümüyle ortadan kardırmaya yönelik bir politika sergilemeyen ve çalışabilecek güçte olan dilencilerin üretken kapasitesiyle ilgilenmeyen Osmanlı Devleti'nin, bu yüzyılda nüfusun üretken kapasitesiyle ilgilenmeye başlamasıyla dilencilere yönelik yaklaşımı da değişmiştir. Bu yüzyılda toplum yapısı ve ekonomi anlayışında dilencilik, emek, çalışmak veya işsiz güçsüz olmak, tembellik gibi kavramların eskiye nazaran daha farklı algılarla değerlendirildiğini görüyoruz. Bu çalışmada, 19 yüzyılın Osmanlı Devleti'nde dilenciliğin hangi faktörlere dayalı olarak geliştiği, ekonomik, politik ve kültürel yönleriyle ortaya konulmuştur. Ayrıca bahse konu yüzyılda çalışma kavramının önem kazanmasıyla birlikte Osmanlı toplumu ve yönetiminin dilencilik meselesine yönelik algı ve mücadele politikalarının ne yönlü değiştiği Darülaceze örneğiyle birlikte anlatılmıştır. Genel olarak artı bir değer oluşturmayan, sokak odaklı bir ekonomik faaliyette bulunan dilencilerin Darülaceze çatısı altında bir iş ile meşgul edilerek, çalıştırma yoluyla ıslah ve terbiye edilerek dönüştürülmelerinde ve tamamen üretim ilişkileri dışında bulunan bu kişilerin işlevsel hale getirilerek ekonomik kalkınmada yer almalarında Darülaceze'nin rolü işlenmiştir.
Serbest bölgeler ve bölgesel kalkınmadaki yeri

1998, Sayfa: 150. Jüri : Doç. Dr. Erol ÇAKMAK Bu çalışmada, serbest bölgelerin ekonomik etkileri tartışılarak bu bölgelerin bölgesel kalkınmadaki yeri araştırılmıştır. Birinci bölümde, serbest bölgelerin tanımı, türleri, özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Bu bölgelerin iktisat kuramındaki yeri araştırılmış ve tarihsel süreç içerisinde geçildikleri evrim ortaya konmaya çalışılarak, ortaya çıkış nedenleri ve geleceği incelenmiştir. İkinci bölümde serbest bölgelerin iktisadi analizi yapılmaya çalışılmış ve kuruluş amaçlan ile bu amaçlara ne ölçüde ulaşılabildiği yaşanan deneyimler ile çeşitli eleştiriler ışığında değerlendirilmiştir. Ayrıca, bu bölgelerin başarısını etkileyebilecek faktörlere de, literatürden faydalanılarak kısaca değinilmiştir. Serbest bölgelerin bölgesel kalkınmadaki yerinin tartışıldığı üçüncü bölümde, bu bölgelerin bölgesel kalkınma amacıyla kullanımı ele alınmış ve bu konuda gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerdeki deneyimlere değinilmiştir. İleriye ve geriye doğru bağlantıların bölge ekonomisi açısından önemi dikkate alınarak ayrıca incelenmiştir. Serbest bölgelerin kurulduğu bölge üzerin-deki etkileri araştırılmış ve son olarak da bu bölgelerin kalkınma kutbu olarak ele alınmıştır. Sonuç olarak, serbest bölgelerin yerli ve yabancı sermayeyi cezbetmekte başarılı olmaları kaydıyla, bölgesel kalkınmada önemli bir rol oynayabileceği, fakat bu rolün de ileriye ve geriye doğru bağlantılar, bölgenin gelişme potansiyeli, hükümetlerce uygulanacak politikalar ve S. B. endüstirlerinin niteliği gibi birçok faktöre bağlı olacağı söylenebilir.
Bölgesel kalkınmada sosyal sermayenin rolü: Zonguldak ili örneği

Sosyal sermaye kavramı son dönemlerde siyaset bilimi, sosyoloji gibi bilim dallarıyla birlikte iktisatta da yaygın bir şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Bu bağlamda, kalkınmanın ve özellikle bölgesel kalkınmanın sağlanmasında önemli bir araç olarak kabul edilen sosyal sermaye ile ilgili çalışmaların sayısı artmaktadır. Bu çalışmada, bölgesel kalkınmada önemli rolü olduğu ifade edilen sosyal sermayenin düzeyi ve belirleyicileri, oldukça eski bir şehir olmasına rağmen önemli kalkınma sorunları yaşayan Zonguldak ili örneğinde belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla Zonguldak il merkezindeki bireylerden oluşan 900 kişilik bir örnek kütle üzerinde saha çalışması uygulanmıştır. Saha çalışmasında kullanılan anket, uluslararası literatürde sosyal sermayeyi belirlemede kullanılan göstergelerden yararlanılarak 5'li likert ölçeği formatında hazırlanmıştır. Bu göstergeler güven endeksi, network endeksi ile karşılıklı yardımlaşma ve ortak işbirliği endeksi olarak belirlenmiştir. Çalışmada, öncelikle Zonguldak il merkezinde genel olarak sosyal sermaye düzeyi belirlenmiş, daha sonra da eğitim, meslek, gelir düzeyi ve doğum yeri gibi faktörlerin sosyal sermaye düzeyiyle ilişkisi Ki-kare testi kullanılarak ortaya konulmuştur. Saha çalışmasından elde edilen sonuçlara göre, Zonguldak il merkezindeki bireylerin güven endeksinin orta düzeyde, resmi ve gayri resmi ağlara katılım endeksinin çok düşük, karşılıklı yardımlaşma ve ortak işbirliği endeksinin yüksek ve genel sosyal sermaye endeksi seviyesinin ise düşük olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında, çalışmada yaş ve eğitim düzeyi arttıkça sosyal sermaye düzeyinin azalması gibi ilginç sonuçlar da elde edilmiştir. Bu sonuçlar, Zonguldak'ta sosyal sermaye düzeyini geliştirmeye yönelik politikaların geliştirilmesi ve bunların hızlı bir şekilde uygulamaya geçirilmesi zorunluluğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda öncelikle ilde aidiyet duygusunun geliştirilmesine yönelik çalışmalar yapılmalı, bu doğrultuda sosyal örgütlenme ve işbirliğini artıracak yapılar ve kurumlar oluşturulmalıdır.
Yerel yönetimlerde yerel hizmetlerin özelleştirilmesi

Günümüzde gerek dünyada gerekse ülkemizde yerel düzeyde sunulan kamu hizmetlerinde büyük artışlar olmuştur. Artan bu kamu hizmetleri etkin ve verimli olarak daha az maliyetle sunabilmek için yerel yönetimler yeni arayışlara girmişlerdir. 1970'li yılların sonlarına doğru aranan yöntemler içerisinde en fazla önem arz edeni özelleştirme olmuştur. Bugün öncelikle gelişmiş ülkelerde görülen özelleştirme uygulamaları dünya ölçeğinde yaygın bir şekilde uygulanmaktadır. Bu çalışmanın birinci bölümünde amaç, kapsam yöntem. varsayım ve kısaca kavramsal çerçeve verilmiştir. İkinci bölümde özelleştirme kavramı, özelleştirmenin nedenleri ve yararlan açıklandıktan sonra, genel olarak uygulamada rastlanılan özelleştirme yöntemleri anlatılmıştır. Bu yöntemlerin bir bölümü ülkemiz koşullarında sınırlı bir uygulama alanı bulabilmekteyse de, belediyelerimiz açısından yol gösterici nitelikte oldukları için, bu bölümde bu yöntemler hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, özelleştirme uygulamalarında öncülük ederek diğer ülkelere bu konuda örnek olan A. B. D., İngiltere ve Almanya'da belediye hizmetlerini özelleştirme uygulamaları incelenmiştir. Dördüncü bölümde, ülkemizde belediye hizmetlerinin özelleştirme yöntemleri ve uygulamaları üzerinde durulmuştur. Yine bu bölümde, ülkemizde belediye hizmetleri düzeyinde uygulama alanı bulan özelleştirme yöntemleri ve uygulamaları hakkında bilgi verilmiştir. Beşinci bölümde genel değerlendirme, sonuç ve öneriler yer almıştır.
Giresun ilinde fındık işleyen ve pazarlayan işletmelerin yapısal özellikleri, sorunları ve çözüm önerileri

Bu çalışmada, fındık işleyen ve ihracatını yapan işletmelerin yapısall özelliklerini belirlemek, sorunlarını tespit etmek ve çözüm önerileri sunmak amaçlanmıştır. Tam sayım yöntemi ile anket uygulanmış ve 35 işletme ile görüşülmüştür. Araştırmada sonucunda; işletmelerin %80'i şirket statüsünde olduğu, %60'nın şehir merkezlerinde faaliyet gösterdiği, %60'nın modern teknoloji kullandığı ve ortalama 20 isçi ile çalıştıkları belirlenmiştir. İşletmelerin %40'nın araştırma geliştirme faaliyetinde bulunduğu, %77'nin üretim planlaması yaptığı görülmüştür. Bu işletmeler 2015 yılında 12.500 ton fındık ihraç ederek 142 milyon dolar gelir elde ettikleri ve bu ihracatın % 75'ni AB ülkelerine yaptıkları tespit edilmiştir. İşletmelerin en önemli problemi, arz ve talep dengesinin yıllara göre değiştiği bunun sonucu olarak problemler yaşandığı, kredi ve devlet desteklerinden yeterince yararlanılamadığı, ihracat fonunun maliyetleri artırması, ülkeler arası sınır geçişlerinde gecikmelerin olması konusunda sorunların olduğu belirlenmiştir. Bu sorunların çözümü için lisanslı depoculuk faaliyetlerinin artırılması, çiftçilerin bu konuda teşvik edilmesi, devletin sağladığı desteklerde bürokratik işlemlerin azaltılması ve kapsamının genişletilmesi, gerektiği söylenebilir.
Türkiye'de mali sürdürülebilirlik: 2001-2015 dönemi için VAR analizi

Bu çalışmanın amacı genelde; 2001:1 2015: 4 yılları arası dönemde Türkiye'de uygulanan maliye politikalarını mali sürdürülebilirlik açısından test etmek, özelde ise mali sürdürülebilirlik çalışmalarında kullanılan analiz türlerinden biri olan dönemlerarası bütçe kısıtı yaklaşımından hareketle Türkiye ekonomisi ölçeğinde mali sürdürülebilirliği araştırmaktır. Analizde, 2001:1-2015: 4 arası süreç için çeyrek dönemlik veriler kullanılarak Türkiye'de uygulanan maliye politikalarının sürdürülebilirliği test edilmektedir. Analize konu olan mali sürdürülebilirlik durumu sadece kamu kesimi açısından çalışılmaktadır. Çalışmanın temel hareket noktası, kronikleşen bütçe açıkları ve beraberindesürekli artan kamu kesimi borçlarının hafifletilmesi amacıyla 2001:1-2015: 4 dönemi Türkiye de uygulanan maliye politikalarının 'sürdürülebilir' olup olmadığı sorusuna cevap aramaktır. Literatürde genellikle mali sürdürülebilirliğin test edilmesi için bütçe harcama kalemleri ve bütçe gelir kalemlerine ait birikimli veriler kullanılarak analiz edilmektedir. Bu çalışmada, dönemler arası bütçe kısıtına dayanan ve Bohn (1998) tarafından geliştirilen bir yaklaşımla, mali değişkenlerden faiz dışı fazla, iç borç stoku, kamu gelirleri ve kamu giderleri 'ne ait çeyrek dönemlik verilere zaman serisi testleri uygulanılarak çalışılan dönem için mali sürdürülebilirlik analizi yapılmaktadır. Çalışmada kullanılan yöntem olarak, Bohn (1998) temelli yaklaşım dayalıVector Autoregression, Eşbütünleşme, Birim Kök ve Granger Nedensellik testi tercih edilmektedir.
İç borçlanmanın özel yatırımları dışlayıcı etkisi: Türkiye ekonomisi üzerine bir inceleme

Bu çalışmada 1980- 1998 dönemindeki reel iç borç faiz oranlarının özel sektör sabit sermaye yatırımlarının intibak hızı üzerinde dışlayıcı bir etkisi olup olmadığı incelenmiştir. Bu bağlamda reel iç borç faiz oranlarının söz konusu intibak hızı üzerindeki etkisi kısa ve uzun dönem denklemleri oluşturularak değerlendirilmiştir. Ekonometrik model analizinde, 1987 :l'den 1998 :2'ye üçer aylık veriler kullanılmıştır. Uzun dönem ilişkilerinin tahmininde Engle-Granger metodundan yararlanılmış ve değişkenler için bir Cointegration testi uygulanmıştır. Kısa dönem ilişkilerin tahmininde ise En Küçük Kareler Yöntemi kullanılmıştır. Yapılan analizde reel iç borç faiz oranlan değişkeninin yanı sıra reel kamu alt yapı yatırımları ve reel banka kredilerinden özel sektörün aldığı pay da dikkate alınarak, söz konusu değişkenlerin, özel sektör sabit sermaye yatırımlarının intibak hızı üzerindeki etkileri test edilmiştir. 1980 sonrası kamu kesimi gelir gider dengesinin bozulmasıyla birlikte ortaya çıkan kamu açıklarının, özellikle 1987'den itibaren iç borçlanmayla karşılandığı görülmektedir. İç borçlanmanın kısa vadeli olması ve yüksek faiz haddi ile yapılması, ekonomiyi borç-faiz kısır döngüsüne itmektedir. Buna ek olarak mali kesimin yeterince derinleşmemiş olması nedeniyle, sermaye piyasasından çok para piyasasından borçlanabilen özel sektörün yatırımları bu gelişmelerden büyük ölçüde etkilenmektedir. Çalışmamızın en önemli bulgusu, kamu alt yapı yatırımlarının özel kesim sabit sermaye yatırımları üzerinde 'dışlayıcı' değil, teşvik edici yönde etkide bulunduğudur. Dolayısıyla, kamu otoritesinin harcamalarda disiplin sağlamak adına reel kamu alt yapı yatırımlarını kısması özel kesimin sabit sermaye yatırımlarında ciddi düşüşlere yol açmaktadır.
Türkiye'de bütçe dengesi ve cari işlemler dengesi arasındaki ilişki: 1998-2011 dönemine ait ampirik bir uygulama

Bir ekonomide genel anlamda cari işlemler açığı mal ve hizmet ithalatının mal ve hizmet ihracatını aşması durumunda ortaya çıkmakta iken, kamu harcamalarının kamu gelirlerini aşması sonucu oluşan fark ise bütçe açığı olarak ifade edilmektedir. Bu iki açığın kapatılması ülkeler için temel makroekonomik hedeflerden olmaktadır. İkiz Açıklar Hipotezi, bütçe açığı ve cari işlemler açığı arasında pozitif bir ilişki olduğunu ileri sürmektedir. Bu hipoteze göre bütçe açıkları cari işlemler açıklarına neden olmakla birlikte bu iki açık eşanlı olarak ortaya çıkmaktadır ve ortak bir trend izleme eğilimindedirler. Ricardocu yaklaşım taraftarları Keynesyen bir bakış açısını yansıtan önermeyi eleştirmiş ve bütçe açıkları ile cari işlemler açığı arasında herhangi bir ilişkinin var olmadığını savunmuşlardır. Böylece, İkiz Açıklar Hipotezi'nin geçerliliği hakkındaki bu anlaşmazlık açık ekonomilerde önemli inceleme konularından biri olmuş ve hem teorik hem de ampirik olarak büyük bir tartışmaya yol açmıştır. Bu çalışmada İkiz Açıklar Hipotezi'nin Türkiye ekonomisi için geçerliliği araştırılmıştır. 1998- 2011 yılları arasında üçer aylık veriler kullanılmış, Eviews programında ekonometrik analizler yapılmıştır. Araştırma, bütçe dengesi ile cari işlemler dengesinin birbiriyle bağlantılı olduğunu göstermiştir. İlişkinin yönünü belirlemek amacıyla yapılan Granger nedensellik testi sonuçlarına göre bütçe açıklarından cari işlemler açığına yönelik anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu sonuç geleneksel yaklaşımı desteklemektedir.
Yaşlı nüfus ile sağlık harcamaları arasındaki ilişki: Dünya ölçeğinde ampirik bir çalışma

Günümüz dünyasında karşılaşılan temel sorunlardan biri toplumların yaşlanmaktaolduğudur. Son elli yıldır dünya genelinde, ölüm ve doğum artış hızları düşmekte, yaşam süresi uzamakta, sağlık teknolojileri gelişmekte ve bu gelişmeler sonucunda da başta gelişmiş ülkeler olmak üzere tüm dünya ülkelerinde yaşlı nüfus oranında hızlı bir artış yaşandığı görülmektedir. Bu artış beraberinde sağlık hizmetlerine olan ihtiyacı ve sağlık hizmeti maliyetlerini de artırmakta ve elbette hükümetlerin üzerindeki maliyet yükünün de artmasına neden olmaktadır. Bu çalışmada ele alınan temel sorun, dünyada toplam nüfus içerisinde yaşlı nüfus oranının artmasının hem kamu hem de özel sektör sağlık harcamalarını ve dolayısıyla hükümetlerin üzerindeki ekonomik yükü arttırıp artırmadığıdır. Bu sorunsala bağlı olarak çalışmanın temel amacı, demografik gelişmeler ışığında yaşlı nüfus oranı ile toplam sağlık harcamaları arasında ampirik bir ilişkinin var olup olmadığının tespitidir. Bu çalışmada elde edilen sonuç, yaşlı nüfus oranındaki artış ile sağlık harcamaları arasında pozitif yönlü bir ilişkinin var olduğu yönündedir.