turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İnşaat sektörünün vergilendirilmesi

İnşaat sektörü kentleşme hızının artışına paralel olarak bünyesinde ciddi bir gelişim ve kalkınma süreci geçirmiştir. Yoğun etkileşim içerisinde faaliyette bulunduğu yüzlerce alt sektör sayesinde bu gelişim kademe kademe artarak; inşaat sektörünün, ülkelerin öncü ve vazgeçilmez sektörü konumuna erişmesine ön ayak olmuştur. Sahip olduğu fonksiyonları ile ekonominin lokomotifi olarak değerlendirilen bu sektör için sermaye gücü ve rekabet edilebilirlik seviyesi ciddi öneme sahiptir. Bu nedenle inşaat sektöründe kazancın tespit edilmesi ve vergilendirilmesine dair süreçler dikkatle izlenmelidir. İnşaat faaliyetleri, vergi hukuku açısından esas olarak iki ana kısma ayrılmaktadır. Taahhüt şeklindeki inşaatlar ve özel inşaatlar olarak ayrılan bu inşaat faaliyetlerinin ayrımındaki temel neden, bu faaliyetlerin farklı vergilendirme rejimlerine tabi olmasından kaynaklanmaktadır. Özellikle faaliyetin bir yılı aştığı durumlarda gündeme gelen yıllara yaygın inşaat ve onarım işleri için farklı vergilendirme rejimleri kabul görülmektedir. Çalışmanın amacı, inşaat sektörünün tarihsel gelişiminden itibaren gerek ekonomik gerek hukuksal ve vergisel boyutu hakkında bilgi vermektedir. Özellikle inşaat faaliyetlerinin çeşitli vergiler karşısındaki boyutu, vergi mevzuatı ve yargı kararları ile birlikte ele alınarak hukuksal çelişkiler ortaya konulmuştur.
Negatif arz dışsallıklarının içselleştirilmesinde hükümet dışı kuruluşların rolü: Greenpeace örneği

Modern teknolojinin üretimi arttırdığı ve modern toplumun tüketime yatkın olduğu bilinen bir gerçektir. Sanayi devriminden bu yana geliştirdiğimiz teknoloji, üretimi ve tüketimi hızla arttırmaktadır. Bu durum üretim ve tüketim alışkanlıklarımızda değişikliklere sebep olmuştur. Başlangıçta kulağa son derece normal gelse de üretim ve tüketim alışkanlıklarımızda meydana gelen bu değişim, çevrenin geri dönülemez zararlar almasına sebep olmaktadır. Teknolojinin ve üretim olanaklarındaki gelişmelerin çevrenin korunumunu arttırması beklenirken bugün çevrenin kaybına şahit olunmaktadır. Kaynakların kontrolsüz kullanımı, atıkların doğaya salınımı, toplumun ve endüstrinin çevrenin korunumu ile ilgili yeterli bilince ve bilgiye erişmemiş olması, salt kar odaklı yaklaşım vb. sebepler çevrenin zarar görmesine sebep olmaktadır. Ekonomi bilimi dışsallıkların çevreye verdiği olumsuzlukları içselleştirmede bazı politikalar geliştirmektedir. Ekonomistler arasında bu dışsallıkları içselleştirmek ve çevreye verilen zararı tazmin etmek için geliştirilen politikaların geçerliliği, uygulanabilirlikleri ve etkinliği konusunda tam bir fikir birliği bulunmamaktadır. Bunun yanında ekonomistler dışsallıkları içselleştirmede belli bazı fikirler çevresinde toplanmışlardır. Küresel hükümet dışı kuruluşlar, özellikle 1970'li yıllardan bu yana, çevrenin korunumu adına etkin bir aktördür. Toplumu bilinçlendirerek kamuoyu oluşturmalarının yanında eğitim, açığa çıkarma, araştırma, savunma gibi birçok faaliyet gerçekleştirirler. Bu sayede küçük ölçekte yerel yönetimlerin büyük ölçekte ise uluslararası kuruluşların karar alımlarını etkilemekte, önemli yardımlarda bulunmakta, çevre lehine kazanımlar gerçekleştirmektedir. Çalışmada negatif arz dışsallıklarının doğası teorik olarak incelenmiş, dışsallıkların sebep olduğu çevre sorunları ile mücadelede çevresel hükümet dışı kuruluşların etkinliği Greenpeace örneği ile değerlendirilmiş ve kuruluşların kamu maliyesi araçları ile ilişkisi incelenmiştir.
Türkiye'de sağlık harcamalarının ekonomik kalkınma üzerine etkileri

Sağlık ve kalkınma birbirini karşılıklı olarak etkileyen iki olgudur. Sağlık sektörünün ekonomideki önemi sağlık harcamalarındaki artış ve ekonomik kalkınmada beşeri sermayenin ön plana çıkması ile artmıştır. Bu çalışmada sağlık harcamaları ve kalkınma arasındaki ilişki teorik ve ampirik olarak incelenmektedir. Sağlık hizmetleri ve sağlık harcamalarının artış nedenleri ile sağlık ve kalkınma ilişkisi teorik bölümde ayrıntılı olarak incelenmiştir. Ampirik bölümde, sağlık ve ekonomik göstergelere göre Türkiye'nin OECD ülkeleri arasındaki yerini, hangi ülkelerle benzerlik gösterirken hangi ülkelerden uzak değerlere sahip olduğunu ortaya koymak için çok değişkenli analiz yöntemlerinden kümeleme analizi kullanılmıştır. İleri analiz yapılmadan önce, değişkenlerin tek olarak incelenebilmesi için grafiksel analizler ve ikili ilişkilerin incelenmesi için ise ilişki analizleri gerçekleştirilmiştir. Araştırmada 30 OECD ülkesine toplam 25 sağlık göstergesi değişkenine göre kümeleme analizi uygulanmıştır. Ülkeleri 5 kümeye ayırmanın en optimal sonuç olduğu bulunmuştur. Türkiye'nin içinde bulunduğu 4. kümede Çek Cumhuriyeti, Macaristan, Kore, Meksika, Polonya ve Slovakya bulunmaktadır. Dolayısıyla sağlık ve ekonomik göstergeler bakımından Türkiye bu 5 ülkeyle benzer özelliklere sahipken diğer kümelerde bulunan ülkelerden farklılık göstermektedir. Ayrıca kendi bulunduğu küme içerisinde de Polonya ve Meksika'dan farklı olduğu, Slovakya ve Macaristan'a daha yakın olduğu elde edilmiştir. İlişki analizi sonucunda ise toplam ve kişi başı sağlık harcamaları ile doğumda beklenen yaşam süresi arasında aynı yönde bir ilişki bulunmuştur.
Uluslararası yatırım pozisyonunu etkileyen ekonomik faktörlerin analizi: Türkiye örneği

Bu çalışmanın amacı, uluslararası yatırım pozisyonu hakkında bilgi vermek ve 2010- 2018 yılları arasındaki tablo değişimlerini ortaya koymak olup bu değişimleri etkileyen ekonomik faktörleri saptamaktır. Belirlenen ekonomik faktörlerin Net UYP ile olan ilişkisinin analizini yapmaktır. Çalışmanın analiz kısmında 2006- 2019 çeyrek dönem verileriyle VAR modeli tahmini, Johansen Eş-bütünleşme testi ve Granger nedensellik testi yapılmıştır. Yapılan tüm analizlere bakıldığında; döviz kuru, faiz oranı, enflasyon, GSYİH ve BİST 100, Net UYP rakamlarına etki etmektedir. Net UYP ile diğer değişkenler arasında 1. Dereceden eş-bütünleşme bulunmaktadır. Türkiye'nin UYP rakamlarının 2010- 2018 yılları içerisindeki tutarları eksi yönde bakiye vermektedir. Türkiye'nin döviz açığının bir göstergesi olan bu rakamları etkileyen ekonomik faktörlerin başında ise döviz kuru faiz oranı ve enflasyon gibi para politikası araçları gelmektedir. Bu para politikası araçlarına ek olarak maliye politikası, yatırımcıyı koruyan kanunların varlığı, finansal ürün çeşitliliği gibi faktörlerin etki ettiği anlaşılmıştır. Türkiye'nin Net UYP'sinin iyileşmesi ve döviz açığını finanse edebilmesi açısından istikrarlı bir finansal yapısının olması gerekmektedir. Bu istikrarlı finansal yapı ise dengeli bir para politikası uygulaması ve destekleyici maliye politikası ile mümkün olabilecektir.
Dış borçlanma bağlamında dış proje kredileri ve Türkiye açısından değerlendirilmesi

Bir ülkenin büyümesinin tek yolu yaptığı sermaye yatırımlarını artırmasından geçmektedir. Türkiye gibi tasarruf açığı olan ülkeler bu yatırımları yapabilmek için dış kaynağa ihtiyaç duyarlar. Bu nedenle alınan dış kaynağın etkin ve verimli şekilde kullanılması büyük önem taşımaktadır. Dış kaynağın bir unsuru olan kamu dış borcu bütçenin finanse edilmesi amacıyla alınan program kredileri ile kamu yatırımlarının finansmanı için alınan proje kredilerinden oluşmaktadır. Ülkemizde kamu yatırım projelerinin finansmanında yoğun bir şekilde kullanılan dış proje kredileri özellikle faizlerinin düşük ve vadelerinin uzun olması nedeniyle kamu yatırımlarının program kredileri ile finanse edilmesine tercih edilmektedir. Proje kredilerinin finanse ettiği yatırımların getirilerinin kredi maliyetinin altında olması ülkeden dış dünyaya bir kaynak transferine yol açacağından dış proje kredi maliyetlerinin iyi analiz edilmesi gerekmektedir. Çalışma Türkiye'nin toplam kamu dış borcunun yüzde 29 ,5'ini oluşturan proje kredilerini tüm yönleriyle ele almayı, aksayan yönlerini irdelemeyi amaçlamıştır. Bunu yaparken bir diğer dış borçlanma aracı olan ve program kredisi olarak yoğun bir şekilde kullanılma olanağı bulunan yurtdışı sermaye piyasalarına tahvil ihraçlarının maliyeti ile dış proje kredilerinin maliyetini karşılaştırma yoluna gitmiştir. Buna göre tahvil ihraçlarının maliyeti dış proje kredilerine göre daha yüksektir. Ancak Türkiye'nin risk primi düştükçe dış proje kredileri ile tahvil ihraçlarının maliyeti arasındaki fark azalmakta ve yurtdışı sermaye piyasalarına tahvil ihraçlarına olan talep artmaktadır. Dış proje kredilerinde bulunan gizli maliyet kalemleri hesaba katıldığında tahvil ihraçları ile görünürde yer alan maliyet farkının kapandığı gözlenmektedir. Dış proje kredileri yerinde kullanıldığında ülke büyümesine olumlu katkı sağlayabilecek dış borçlanma araçlarından biridir.
Türkiye'de vergi mükelleflerinin vergiye gönüllü uyumunu belirleyen faktörler

Vergi, günümüz çağdaş devletlerinin en önemli gelir kaynağıdır. Devletler bu gelir kaynağına etkin bir biçimde ulaşabilmek için ülkenin ekonomik ve sosyal koşullarına en uygun olan vergi politikasını uygulamak zorundadır. Vergilerin vatandaşlar üzerinde oluşturduğu etkiler ise onların vergi karşısındaki tutum ve davranışlarının şekillenmesini sağlar. Vatandaşların harcanabilir gelirinde azalmaya yol açan vergiler karşısındaki davranış biçimleri farklılık gösterir. Uygulanan vergi politikasından olumsuz etkilenen ve haksızlık olduğunu düşünen vatandaşlar vergiye uyum göstermeyerek vergi kayıp ve kaçaklarına yol açacaklardır. Etkin bir vergi sisteminde vergiye gönüllü uyum olması esastır. Ancak gerek uygulanan yanlış politikalar, gerekse vatandaşların bilinçsizlikleri vergiye gönüllü uyumu engellemektedir. Vergi uyumsuzluğu sorununun ortaya çıktığı böyle durumlarda ise ceza sistemi devreye girmektedir. Vergiye gönüllü uyumun olması beklenirken vergi uyumsuzluklarının yaşandığı durumlarda bunun nedenlerinin araştırılması gerekmektedir. Vergiye gönüllü uyumu etkileyen faktörler iyi analiz edilirse bu durumun önüne geçecek önlem planları uygulanabilir. Çalışmanın amacı vergiye gönüllü uyumu etkileyen faktörlerin belirlenmesi ve Türkiye'deki durumun açıklanmasıdır. Bu bağlamda birinci bölümde vergi kavramı ve vergileme tarihçesi ele alınmıştır. İkinci bölümde vergiye gönüllü uyumu etkileyen faktörler açıklanmış ve son bölümde konu Türkiye üzerinden ele alınmıştır.
Offshore finansal merkezler ve vergilendirme: Sorunlar ve çözüm önerileri

Mali ve ekstra mali amaçları gerçekleştirmek üzere devletin birincil gelir kaynağı olan vergilerin, zamansal ve bölgesel olarak özellikleri değişse bile, bir maliye politikası aracı olarak önemi her geçen gün artmaktadır. Çünkü değişen dünya düzeni, artan nüfus, çeşitlenen mal ve hizmet ağı, ülkeleri yeni gelir kaynakları bulmaya dolayısıyla da yeni vergilendirme konularına ya da var olan vergilerin etkinliğini sağlamaya yönelik önlemler almaya itmiştir. Özellikle küreselleşmeyle birlikte artan sermaye hareketlerinin doğurduğu mali boşluklar, bugün ülkelerin yeni vergilendirme sorunlarını oluşturmaktadır. Offshore finans merkezleri de bu mali boşluklardan yalnızca bir tanesidir. Offshore finans merkezleri aracılığıyla sermaye, vergisiz ya da çok küçük bir vergilendirme oranıyla vergi mükellefinin cebine girmektedir. Özellikle son yıllarda ortaya çıkan belgeler, bu merkezlerin ülke ekonomilerine verdiği zararı gözler önüne sermektedir. Dolayısıyla offshore finans merkezlerinin tanımlanması ve buradaki işlemlerin vergilendirilmesi gündeme gelmiştir. Çalışmada offshore finans merkezleri üzerinde durulmuş ve bu merkezlerin neden olduğu vergilendirme sorunları ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Ayrıca bu vergilendirilme sorunlarına yönelik geliştirilen çözüm yolları incelenmiş ve konuyla ilgili olarak bazı tespitlere ve önerilere yer verilmiştir.
Kurumsal iktisat perspektifinden mali kurumlara güven ve sosyal sermaye ilişkisi: Teori ve uygulama

1993 Nobel Ekonomi Ödülü'nü Robert W. Fogel ile birlikte kazanan, büyük düşünür ve kurumsal iktisadın kendi içerisinde belirginleşen farklılaşması sonucu ortaya çıkan yeni kurumsal iktisat yaklaşımının öncüsü olan Douglass C. North'un fikirleriyle şekillenen bu tez çalışması, en öz haliyle, kurumsal iktisat ve sosyal sermaye ilişkisine odaklanmaktadır. North ile şekillenen ve 'kurumlara güven' olarak karşımıza çıkan bu ilişkiden hareketle, bu çalışmada, ilk olarak merkezine kuralları ve kurumları alan kurumsal iktisat yaklaşımı ve günümüzde giderek daha da önem arz eden sosyal sermaye yaklaşımı arasındaki ilişki teorik olarak detaylı bir şekilde ele alınmaktadır. Teorik çerçevede bu ilişkinin ortaya konulmasının ardından, alanımız doğrultusunda belirlenen mali formel ve enformel kurumlara duyulan güvenin sosyal sermaye üzerine olan etkisi ikinci nesil veri analiz tekniği olan Yapısal Eşitlik Modeli aracılığıyla ortaya konulmaktadır. Yapısal Eşitlik Modeli ile test edilen araştırmanın bulgularına göre, mali formel ve mali enformel kurumlara duyulan güven sosyal sermaye üzerinde pozitif ve anlamlı bir etkiye sahiptir.
Finansal bilgi manipülasyonu ve muhasebe meslek mensuplarının algısına yönelik bir araştırma

Finansal bilgiler üzerinden gerçekleştirilen manipülasyon içeren faaliyetler ve kayıt altına alınmayan finansal işlemler birçok alanda etkisini gösterdiği gibi muhasebe alanında da yanıltıcı işlemler statüsünde değerlendirilmektedir. İşletme yöneticileri veya çalışanları ile finansal tabloları hazırlamakla yükümlü görevliler tarafından gerçekleştirilen işlemler finansal ve resmi kurumlar ile yatırımcıları yanıltan türde işlemlerdir. Bu bağlamda çalışmanın amacı, finansal bilgi manipülasyonu ve kayıt dışı işlemlerin muhasebe denetiminin etkisinin incelenmesi olarak belirlenmiştir.
Türk vergi yapısının OECD ülkeleri ile karşılaştırmalı analizi

Bir ülkede toplanan vergilerin bileşimini ve farklı kaynaklar arasındaki dağılımını ifade eden vergi yapısı, ülkelerin gelişmişlik düzeylerine bağlı olarak; ekonomik, sosyal ve siyasal amaçlar doğrultusunda şekillenmektedir. Vergi yapısı, ülkeler arasında hatta zaman içerisinde aynı ülkede bile farklılık göstermekte; ekonomik, sosyal ve politik yapılara bağlı olarak zaman içinde değişmektedir. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde sağlıklı vergi politikaları geliştirebilmek ve uygulayabilmek için vergi yapısının tarihsel değişiminin vergi oranları, vergi tarifeleri, vergi gelirleri, vergi yükü, vergi türlerine göre elde edilen gelirlerin toplam vergi gelirleri içerisindeki payı açısından bilinmesi gerekmektedir. Günümüzde birçok ülke vergiyi mali amaçlar dışında sosyal ya da ekonomik amaçlara ulaşmada araç olarak kullanmakta ve değişen mali ve ekonomik amaçlar doğrultusunda vergi yapısı da değişmektedir. Şüphesiz vergi; istihdam, tasarruf, yatırım, harcama tercihleri üzerindeki etkisi ile ekonomik büyüme ve gelişmenin en önemli araçlarından biridir. Ülke ekonomilerinin gelişmesiyle birlikte değişen vergi yapısına paralel olarak önemi de artmaktadır. Bunun için gelişmekte olan ülkelerde vergilerin bileşimi ve türleri iyi analiz edilerek ekonomik gelişmenin sağlanması amaçlanmalıdır. Bir ülkede belli bir dönemde toplam vergi yükünü oluşturan vergi türlerinin dağılımını gösteren vergi yapısının belirlenmesinde yararlanılan tasnif şekillerinden birincisi ve en çok kullanılanı dolaylı ve dolaysız vergi ayrımıdır.. İkincisi ise konularına göre yapılan tasniftir. Esas olarak konularına göre ayrılmış olan, gelir ve servet üzerinden alınan vergiler dolaysız, harcamalar üzerinden alınan vergiler ise dolaylı vergiler olarak tanımlanmaktadır. Genelde maliye politikasının, özelde ise vergi politikasının amaçları doğrultusunda kullanılan gelir, servet ve harcamalar üzerinden alınan vergilerin kamu gelirleri veya toplam vergi gelirleri içindeki paylarının ya da dolaylı-dolaysız vergi paylarının bilinmesi amaçlanan ekonomik hedeflerinin gerçekleştirilmesi açısından önemlidir. Bir ülkede ekonominin içinde bulunduğu mevcut koşullar ve amaçlar belirlendikten sonra, bu amaç ve koşullara uyumlu, vergileme ilkeleri ışığı altında etkin ve verimli bir vergi yapısı oluşturulmalıdır Bu çalışmanın amacı, Türk vergi yapısı ile OECD ülkelerindeki vergi yapısını karşılaştırmalı olarak ele almaktır. Sonuç olarak ekonomik, sosyal ve politik yapının yansıması olan vergilerin ekonomik büyüklükler içindeki ağırlıkları ve uygulama şekilleri örneklenerek etkin ve ideal bir vergi yapısı için önerilerde bulunulacaktır.
Türkiye'de vergi teşviklerinin ar-ge faaliyetleri üzerindeki etkisi

Küreselleşen dünyada, var olmanın temel anahtarı yenilikler ortaya koyabilmektir. Nitekim bu yeni dünyada küresel rekabet hızla artmakta ve bu durum ülkelerin varlıklarını koruyabilmeleri ve fark yaratabilmeleri açısından teknolojik gelişmelere adapte olmalarını zorunlu kılmaktadır. Bu da ancak Ar-Ge faaliyetlerinin yaygınlaştırılmasıyla mümkün olacaktır. Ar-Ge faaliyetleri ya doğrudan ya da vergi teşvikler ile dolaylı olarak desteklenmektedir. Ar-Ge faaliyetlerine yönelik olarak uygulanan teşvikler ülkelerin rekabet gücünü artırmakta ve iktisadi gelişim açısından önemli etkiler oluşturmaktadır. Bu çalışma, Türkiye ve seçili diğer ülkelerde uygulanan Ar-Ge sistemlerini ve bu sistemlere yönelik olarak uygulanan vergisel politikaları incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda Ülkemizde Ar-Ge faaliyetlerine yönelik olarak uygulanan vergisel teşvikler kapsamında Gelir Vergisi Kanun, Kurumlar Vergisi Kanunu, 4691 Sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu ile 5746 sayılı Araştırma, Geliştirme Faaliyetlerini Destekleme Kanunu değerlendirilmiştir. Ar-Ge vergi teşviklerinin savunma sanayisi, KOBİ ve Teknoloji Geliştirme Bölgelerindeki Teknokentler üzerindeki etkilerinden bahsedilmiştir. Ayrıca Ar-Ge vergi teşviklerin etkilerini Ar-Ge harcaması ve B-endeksi metodu ile ölçülmüştür.
Yoksulluk ve vergi politikaları: Türkiye üzerine uygulamalı bir analiz

Yoksulluk son dönemlerde Dünya Bankası'nın ve Birleşmiş Milletler Kalkınma Programının artan derecede ilgi odağı haline gelmiştir. Bu kapsamda yoksulluğu azaltma stratejileri geliştirilmiş ve çeşitli destek programları uygulanmıştır. Ancak ülkelerin ekonomik, siyasi ve sosyal şartlarının birbirinden oldukça farklı olması yoksulluğun ölçülmesini ve değerlendirmesini zorlaştırmaktadır. Bu çalışmada vergi oranlarında yapılan değişikliğin yoksulluğa etkisi ekonometrik olarak ölçülmeye çalışılmış ve sonuçların maliye politikası alanındaki uygulamaları ve politika önerileri değerlendirilmiştir.
Siyasal yönetim sistemlerinin mali performans açısından bir değerlendirmesi

Demokrasiyle yönetilen ülkelerde yönetim, halk tarafından seçilmiş temsilciler aracılığıyla sağlanır. Bu ülkelerde yönetim biçimi, devlet fonksiyonları olan yürütme, yasama ve yargı organlarının anayasal tasarımına göre şekillenir. Dünyada en yaygın uygulanan yönetim sistemleri başkanlık yönetim sistemi ve parlamenter yönetim sistemidir. Bir ülkenin başkanlık veya parlamenter sistemle yönetilmesinin ekonomik ve toplumsal hayat içerisindeki etkileri konusunda çeşitli görüşler bulunmaktadır. Bu çalışmada demokratik yönetim sistemlerinden başkanlık yönetim sistemi ile parlamenter yönetim sistemi teorik olarak incelenmekte ve karşılaştırılmaktadır. Ayrıca, yönetim sistemlerinin niteliksel bir değerlendirmesinin yapılmasının ardından yönetim sistemlerinin ekonomik ve toplumsal hayat içerisindeki etkileri üzerine odaklanılmakta ve yönetim sistemlerindeki farklılıkların mali performans üzerindeki etkileri tartışılmaktadır. Çalışmada demokrasi, ekonomik ve mali özgürlükler açısından yapılan incelemelerde başkanlık sistemiyle yönetilen ülkelerin parlamenter sistemle yönetilenlere göre düşük sıralamalara sahip olduğu görülmektedir. Bu sonuç, tam demokratik başkanlık sistemi olarak nitelendirilebilen ülke sayısının sadece iki olmasından kaynaklanmaktadır. Mali performans göstergeleri açısından yapılan incelemelerde ise bu iki yönetim sistemi arasında belirgin bir fark ortaya çıkmamaktadır. Başkanlık sistemiyle yönetilen ülkelerde kamu büyüklüğüne ve borçluluğa ilişkin oranların ortalamada daha düşük olduğu görülürken; parlamenter sistemle yönetilen ülkelerde de bütçe açıklarına ilişkin oranların daha düşük olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.
Avrupa Birliği ve Türkiye'de kırsal kalkınma politikaları, IPARD Programı uygulaması

Bu çalışmada, Avrupa Birliği'nin gelişmişlik düzeylerini arttırmak ve üyeliğe hazırlamak amacıyla potansiyel aday ülkelere aktarılan mali yardım aracı olan Instrument for Pre-Accession for Rural Development-Katılım Öncesi Mali İşbirliği Aracı-Kırsal Kalkınma Bileşeni Programı incelenmiştir. Program kapsamında Türkiye'de kurulan Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu ve Malatya İl Koordinatörlüğü bünyesinde desteklenen yatırımlar ve bu yatırımların etkileri, istatistiki veriler ışığında incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı, IPARD Programı aracılığıyla Malatya' da desteklenen yatırımların Malatya tarımına ve kırsal kalkınmasına etkilerini incelemektir. Bu amaçla Malatya'da desteklenen projeler, sektörler, destek tutarları, istihdam sayıları, genç ve kadın girişimci sayıları, desteklenen makine ekipmanlar tablolar eşliğinde sunulmuştur. Ayrıca Tarım İl Müdürlüğü vasıtasıyla IPARD Programının uygulanmaya başladığı 2011 yılı ile 2019 yılı güncel verileri alınarak sektör bazlı ildeki değişim incelenmiş ve sektörel olarak TKDK Malatya İl Koordinatörlüğü'nün etkisi irdelenmiştir. Daha önce ülkemizde uygulanan destekleme politikalarının kırsal kesime tam manasıyla ulaşamadığı görülmektedir. Bu konuda IPARD Programının Türkiye'ye ve Malatya'ya katkıları ise sınırlı düzeyde kalmaktadır. Ancak IPARD benzeri destekleme politikalarının devreye girmesiyle Türkiye geri kaldığı tarım ve hayvancılık alanındaki eksikliklerini bir nebze olsun kapatacağı düşünülmektedir.
Türkiye'de katma değer vergisinde vergi sorumluluğu

Vergi politikasının amacı, verginin eksiksiz ve zamanında ödenmesini sağlamaktır. Bu amacı gerçekleştirmek için yükümlü olan vergi mükellefleri, vergi kanunlarına göre kendisine vergi borcu düşen gerçek veya tüzel kişilerdir. Vergi mükellefi kendisine düşen vergi borcunun ödenmesinden sorumludur. Ancak bazı hallerde, kanun koyucu vergi borcunun esas mükellefler tarafından değil; üçüncü kişiler tarafından ödenmesini öngörmüştür. Vergi sorumlusu, verginin ödenmesi bakımından kanun gereği vergi dairesine karşı muhatap olan kişidir. Vergi sorumlularının tıpkı vergi mükellefi gibi görevlendirilmesindeki amaç, verginin en az masrafla, en kısa sürede tahsil edilmesini sağlamaktır. Katma Değer Vergisi esas itibariyle beyan esasına dayanmaktadır. Bazı durumlarda beyan esası yerine, malların alıcılarının veya hizmetten faydalananların sorumlu sıfatıyla KDV'yi kaynakta keserek beyan etmek zorunda bırakıldığı görülmektedir. Bu duruma KDV'de vergi sorumluluğu denilmektedir. Ancak bu sorumluluk uygulamasının alanı son yıllarda oldukça genişletilmiştir. Öte yandan iyi niyetli KDV mükelleflerinin bu uygulama ile vergi yükü artmış ve mağdur duruma düşmüşlerdir. Bu yüzden, sorumluluk kapsamının alanı daraltılarak, etkin ve yerinde denetimlerle verginin güvence altına alınmasının daha kalıcı bir çözüm olacağı görülmektedir.