turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mehmet Akif Ersoy'un milliyetçilik anlayışı

18. Yüzyıl'da milliyetçiliğin modern anlam kazanmasıyla çok uluslu imparatorluklar çökmeye başlamış bu durum tüm dünya da etkili bir takım değişiklere sebep olmuştur. Yeni bir yönetim düzenin kurulmaya başlandığı bu dönem, özellikle çok uluslu büyük imparatorlukların ayakta kalmasını zorlaştırmış, birçok farklı etnikten insanın bir arada yaşadığı devletler hayatta kalabilmek için yeni fikirler ortaya çıkartmış ya da yeni Dünya düzenini oluşturan farklı siyasi yönetimlerle durumlarını korumaya çalışmışlardır. Biz bu çalışmamızda milliyetçilik akımından olumsuz etkilenen, geniş bir coğrafyada yaşayan, birçok farklı milletten halkı bulunan Osmanlı Devleti'nin yayılmacı Batı politikaları karşısında ayakta kalabilmek için üretilen fikirlere katkı sağlayan dönemin aydını, İstiklal Marşı şairi Mehmet Akif Ersoy'un milliyetçilik fikrine bakış açısının değerlendirmesi açıklanmak istenmiştir. Muhafazakar, mütedeyyin bir aydın olan Mehmet Akif'in, fikirlerinin gelişiminden, dönemin sorunlarına çare arayışına, hem fikir hem eylem insanı oluşuna değinilerek hazırlanan bu çalışmanın temel konusu, Mehmet Akif Ersoy'un inandığı değerler doğrultusunda devletin ayakta kalması için sorunların çözümü olarak gördüğü birlik ve beraberlik halinin nasıl milliyetçilik fikri çatısı altında açıklandığıdır.
Bir kamu diplomasisi kurumu olarak Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı başkanlığı

Bu tez çalışmasında, kamu diplomasisi ve bir kamu diplomasisi kurumu olarak TİKA sorunsalı ele alınmaktadır. Günümüzde, kamu diplomasisi uygulama yöntemleri içerisinde zikredilen dış yardımlar, ülkelerin yumuşak güç enstrümanlarından birisi olarak kabul edilmektedir. Buna göre, tezde öncelikle kamu diplomasisi, yumuşak güç, dış yardımlar ve bu üç kavram arasındaki bağlantı üzerinde durulmaktadır. Ardından, Soğuk Savaş sonrasında Türkiye'nin yumuşak gücü ve Türk kamu diplomasisinin gelişim süreci üzerinde durulduktan sonra Türkiye'nin kamu diplomasisi ve bir resmi dış yardım kurumu olan TİKA'nın kuruluş süreci, idari yapısı, faaliyetleri ve Türk kamu diplomasisindeki rolü incelenmektedir. Ayrıca, TİKA'nın Türk kamu diplomasisindeki rolü, belli bölgelere yönelik faaliyetleri örnek ülkeler aracılığıyla ortaya konulmaktadır. Çalışmanın sonucunda, TİKA'nın dış yardımlar vasıtasıyla Türk kamu diplomasisine olumlu katkı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır. Çalışma boyunca, literatür taraması, nicel veri analizi yöntemi ve betimleyici yöntem kullanılmıştır.
Balkanlar'da Milliyetçilik ve Kosova'nın bağımsızlık süreci

Sırbistan, Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle birlikte Bosna ve Kosova'da etnik Boşnaklara ve Arnavutlara baskı yaparak göçe zorladı ve oradaki Sırp etnik nüfusun oranını artırarak yeni düzene olabildiğince karlı girmenin hesapları içersine girmişti. Yugoslav Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nden Slovenya, Hırvatistan, Makedonya bağımsızlıklarını kazanırken Bosna-Hersek de kanlı bir şekilde de olsa bağımsızlığını elde etmişti. Geriye kalan Sırbistan ve Karadağ birlikte Yugoslavya Federal Cumhuriyeti adı altında gevşek bir federal devlet kurmuşlardı. 1974 Anayasası ile Sırbistan'a bağlı olarak özerkliğini elde etmiş olan Kosova, bu statusü ile Yugoslavya içersindeki altı cumhuriyetle aynı haklara sahip olmuş fakat Yugoslavya içersindeki bu cumhuriyetlerinin sahip olduğu ayrılma hakkı Kosova'ya tanınmamıştı. Kosova özerk statüye sahip olmakla yetinmemiş Yugoslavya içersindeki cumhuriyetler ile aynı seviyede cumhuriyet statü ne yükseltilmesini talep etmiştir. Bu talepleri dile getirirken zaman zaman Kosova'da şiddet olayları yaşanmıştır. Sırbistan'ın başına Miloşeviç'in gelmesiyle Kosova'da yaşayan etnik Arnavutlara karşı Sırpların sindirme politikaları başlamıştı. Sırbistan'ın baskısı Arnavut direncine karşı gittikçe artmış, Arnavutların direnci de bunun parelelinde artarak devam etmiştir. Şiddet olayları böylelikle birbirini besleyerek milliyetçi ruhu ortaya çıkartmıştır. Sırplar Arnavutlara karşı ultranasyonelist tavır takınması karşıt kutbu olan Arnavut milliyetçiliğine güç vermiştir. Olayların artmasıyla birlikte 1989 yılında Sırbistan Kosova'nın özerkliğini kaldırmıştır. Bu gelişme Kosova'nın bağımsızlık sürecine olumlu katkıyı yapan en önemli olaylardan biri olmuştur ve artık şiddet hiç dinmeyip, artarak devam etmiştir. Ezilen toplumun üyeleri, Arnavut milliyetçiliğine gönül vererek intikam duygusu ile silahlı direniş hareketi için UÇK'yı kurdular. Bu safhadan sonra artık toplu katliamlar, göçler ve insan hakları ihlalleri tüm bölgeyi tehdit eder hal alınca NATO 1999'da Yugoslavya'ya müdahale etmiştir. Yugoslav ordusu Kosova'dan çekilmiş ve şiddet durdurulmuştur. Kosova'da BM denetiminde geçici yönetim kurulmuş ve sonra vKosova'da yeniden inşa süreci başlamıştır. Kosova'nın nihai statüsü ile ilgili olarak görüşmelerin sonuç vermemesiden dolayı Kosova 2008 yılında tek taraflı olarak bağımsızlığını ilan etmiştir. Ancak mesele tam anlamıyla çözülememiştir. Sırbistan Kosova'yı hala kendisine bağlı olarak görmektedir ve Kosova'nın kuzey bölgelerinde ağırlıklı olarak yaşayan Sırplar ile Arnavutlar arasında çatışmalar ara ara devam etmektedir. Bu bölgede yaşayan Sırplar Kosova hükümetini tanımayıp Sırbistan'ın da desteği ile paralel kendi kurumlarını kurup yönetmeye devam etmektedir.
Perceptions of democracy in the world: Do different understandings held by the people shape political systems?

Demokrasi, anlamı üzerinde konsensüsün olduğu bir terim değildir. Aksine literatürde birçok demokrasi tanımı yer almaktadır. Buna rağmen entelektüel ve siyasi elit, demokrasiyi dünyada herkes tarafından kabul görmesi gereken bir ideal olarak tanımlamaya devam etmektedir. Ancak özellikle de sıradan insanların demokrasi denildiği zaman aynı şeyi anlamadıkları çok açıktır. Dahası sosyal bilimler literatürü, sıradan insanların demokrasi teriminden ne anladıklarını ve bu insanların kendi demokrasi tanımlarını yaparken hangi faktörlerden etkilendiğini kapsamlı bir şekilde çalışmamıştır. Bu çalışmanın amaçlarından birisi çevresel faktörlerin insanların demokrasi tanımlarını nasıl etkilediğini araştırmaktır. Bu kapsamda 2010- 2014 arasında altıncı dalgası 60 farklı ülkede yapılan Dünya Değerler Anketinden faydalanılmıştır. Analizler, Satın Alma Paritesine göre Kişi Başı Gelirin, değişik ülkelerdeki insanların demokrasi tanımları üzerinde etkisi olduğu göstermektedir. Bu değerin yüksek olduğu ülkelerde bireyler demokrasiyi prosedürel özellikler üzerinden tanımlarken bu değerin düşük olduğu ülkelerde insanların demokrasiyi ekonomik karakterler üzerinden tanımlamışlardır. Bu durum, ekonomik açıdan gelişmiş ülkelerdeki insanların demokratik rejime desteklerinin yaygın destek şeklindeyken ekonomik açıdan gelişmemiş ülkelerde demokrasiye desteğin özel amaçlı destek şeklinde olduğu ihtimaline işaret etmektedir. Analizler, bireyler arasındaki otoriter eğilimlerin ekonomik açıdan gelişmemiş ülkelerde daha yaygın olduğunu da göstermiştir. Bulgular birlikte değerlendirildiğinde ise ekonomik açıdan az gelişmiş ülkelerde, demokratik konsolidasyonda önemli problemler yaşanmasının daha olası olduğu sonucuna varılması mümkündür. Ancak araştırma, otoriter rejimden demokrasiye geçişte insanların demokrasiyi nasıl tanımladıklarının herhangi bir etkisi olduğuna dair bir bulguya varmamıştır. Mısır ve Tunus karşılaştırmalı çalışması siyasi elit arasındaki bağlılığın ve seçim sistemi seçiminin otoriter rejimden demokrasiye geçişte önemli etmenler olduğunu ortaya koymuştur.
Türkiye'de yerel siyaset ve temsil: İstanbul örneği

Demokrasi çoğunluğun haklarının birincil olarak belirlediği gibi azınlık haklarını da güvenceye alan, sosyal eşitsizliği yok etme adına fırsat eşitliğini gözeten ve kamu işlerinde halkın katılımını ve görüşünü benimseyen bir araçtır. Demokrasinin, demokratik yönetim olarak halkı temsil etme niteliği taşıması gerekmektedir. Demokratik yönetimlerde temsil, halk katmanlarıyla temsilciler arasındaki oransal denkliği temsil eder. Başka bir deyişle halkın seçtiği belediye meclis üyeleri, farklı sınıf ve toplumsal kesimde yer alan toplulukları temsil etmektedir. Temsil edenlerle seçmenler arasında mesafe yakınlığının olması etkililik ve verimliliğin artmasına sebeptir. Temsil noktasında yaş, cinsiyet, eğitim ve meslek grubu önemli noktalardır. Günümüzde hızlı gelişen bilim ve teknoloji ışığında yerel mekanizmaların artışı görülmektedir. İnsanları sisteme dahil etmek ve yerel kalkınmayı sağlamak için bir takım oluşumlar kurulmaktadır. Bu çalışmada demokrasi ve temsil kavramlarına değinilmiş ve yerel yönetimler bazında incelemeler yapılmıştır. Avcılar ve Başakşehir Belediyeleri'nin meclis üyeleri karşılaştırılmış; meclis üye sayıları, cinsiyet dağılımları, eğitim durumları, yaş dağılımları, meslek durum dağılımları, encümen karar sayıları ve BİMER'e yaptıkları başvurular incelenmiştir.
Kamusal senaryo bağlamında mizah ve otorite ilişkisi: Zaytung örneği

Bu çalışmada mizah ve egemen söylem arasındaki negatif yönlü ilişki, 'kamusal senaryo' kavramı üzerinden tartışılmıştır. Siyasal iktidarın sıkça kullandığı ve kamusal senaryonun önemli dayanaklarını oluşturan bazı söylemler üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda, 'dış mihrak', 'büyük oyun', 'yerli ve milli' ve 'milli irade' kavramları ele alınmış, bu kavramların Zaytung'daki kullanımları 2013- 2018 yılları arasında yayınlanan 12 Zaytung haberi üzerinden niteliksel metin analizi tekniği ile incelenmiştir. Örneklem analizi sonucunda, mizah yoluyla dolaşıma sokulan eleştirel söylemin, hakim söylemin ciddiyetinden kurtulduğu ve böylece alternatif/karşıt bir gerçeklik kurarak, hegemonik söylemi tahrip etme potansiyeli taşıdığı görülmüştür. Böylelikle mizahın, siyasal iktidarlara doğrudan yöneltilemeyen sahne arkasındaki eleştirileri sahneye taşıyarak popülerleştirdiği ve aynı zaman da hakikatten uzaklaşmış söylemlerin çarpıklıklarını görünür kılma potansiyeline sahip olduğu ortaya konmuştur.
Geçmişten günümüze Karaman Türkleri

Bu çalışmada Lozan Anlaşması ile talihsiz bir şekilde Türkiye'den zorunlu göçe tabi tutularakYunanistan'a gönderilen Karamanlı Hıristiyan Türkler ele alınmaktadır. Birinci bölümde; Türkler ve Hıristiyanlığın tanışmasına kısa bir giriş yapılmış olup, İkinci bölümde Karadeniz'in Kuzey'inden geçerek Avrupa'ya inen ve İslamiyet'ten önceHıristiyanlık ile tanışarak bu dini kabul eden Türk boyları ve bu boyların Anadolu'ya nasıliskan edildikleri, Üçüncü bölümde; daha sonraları Karamanlılar adıyla anılacakbu Hıristiyan Türk boylarının dilleri ve bu dilin Yunanca'dan farkları, mübadele sürecinde ve sonrasında yaşadıkları zorluklar, bıraktıkları yazılı ve sözlü eserler işlenmiş. Dördüncü bölümde mübadeleyi yaşamış ya da ilk ağızdan dinlemiş Karamanlı Türklerin anlattıklarınayer verilmiştir. Beşinci ve son bölümde ise Karamanlılar hakkında bir sonuç ve değerlendirmeye ulaşılmaya çalışılmıştır.
Yeni bir medya türü olarak etkileşimli bilgisayar oyunları

Bilgisayar oyunları ekonomik açıdan sinemadan daha büyük bir pazara sahiptir. Ulaştığı kitlenin sayısı bakımından, müzikten sonra belki de en büyük, en yaygın medya türüdür. Dünyamn her yerinde, değişik ülkelerden, değişik kültürlerden insana seslenmektedir. Bu medya türünü öteki türlerden ayıran en önemli özellik, onun benzersiz çekiciliği, kişiyi gerçek dünyadan neredeyse tümüyle koparıp alma, içinde çok uzun sürelerle oyalama yeteneğidir. Oyunun yarattığı sanal dünya her türlü ahlaki engelin, başarısızlık korkusunun, yasakların askıya alındığı bir dünya olmakla kalmaz, kişiye aktif olma şansı da sunarak gerçek dünyaya bir alternatif oluşturur. Bu oyunların şiddet ve cinsiyetçi bakış içerdiği bilinmektedir. Bugüne dek bu konuda birçok araştırma yapılmıştır. Bunların büyük bir kısmı, medya araştırmaları, özellikle televizyon etki araştırmalarından esinlenen çalışmalar, oyunların bilhassa şiddet konusundaki etkilerini bulmaya yöneliktir. Ancak yapılan araştırmalarda çelişik sonuçlarla karşılaşılmaktadır. Bunun nedeni tartışılırken de, ortak ölçülerin olmadığı, farklı şeyler araştırıldığı gibi noktalara ağırlık verilmektedir. Oysa asıl sorun, yapılan araştırmaların araştırma modellerinin konuya uygun olmamasında yatmaktadır. Bilgisayar oyunlarının en temel üç özelliği a) ikonik, b)anlatısal, c) interaktif olmalarıdır. Bu özellikler bu türü benzersiz kılmaktadır. Dolayısıyla bugüne dek yapılan medya araştırmalarının sorunsalı içinde kalınarak ve bu sorunsala uygun kavramsal araçlarla çalışarak oyunlar incelenemez. Bu çalışmada bu saptamadan yola çıkılarak yeni bir model geliştirilmiştir. Bu model, bilgisayar oyunlarının üç özelliği nedeniyle, duygusal düzeye hitap ettiği, ideolojiyi bu düzeyde aktardığı saptamasından hareket etmekte, bu etki mekanizmalarını ortaya çıkarmaya çalışmaktadır. 107
The political economy of pharmaceutical prices: The case of Turkey, 2002-2012

Bu tez muayyen bir ampirik sorunsala açıklama getirmeyi önermektedir: Adalet ve Kalkınma Partisi yönetimindeki Türkiye, son dönemde ilaç sektöründe uygulanan sıkı fiyat denetimi politikasına neden geçti. Çalışma, politik ekonomi bakış açısını benimseyerek, özgün ve ağırlıklı olarak nitel bir araştırmaya dayanmaktadır. Türkiye hükümetinin ilaç fiyatlarında sıkı denetim politikası uygulamasının arkasında, iki siyasi amaç olduğu savunulmaktadır: ekonomik kriz sürecinde kamusal ilaç harcamalarını düşürmek ve kamuoyunun, özellikle de ekonomik gelir seviyesi kısmen düşük olan kendi seçmeninin, memnuniyetini kazanmak. Hükümet bu siyasi irade doğrultusunda hareket edebilmiştir çünkü hedeflenen düşük fiyat politikasına karşı ciddi bir muhalefet ortaya çıkmamıştır. Bu hedefi engelleyebilecek ilaç kıtlığı ve bulunamamazlığı gibi konular ancak kısmi bir siyasi kaygı olarak kalmış. Yerel üreticiler ve hükümete yakın işadamları ise ilaç fiyatlarını düşürme iradesine engel olmamışlardır. Fiyat indirimlerinin uygulanması, etkili bir düzenleyici sistem ve güçlü bir siyasi yönetim ile yürütülmüştür. Bu özgün tarihsel örneği inceleyerek, bu tez, bakir bir bir alana, ilaç sektörü fiyatlarının ekonomi-politiğinin teorik araştırmasına katkıda bulunmayı hedeflemektedir.
Türkiye'de 2014 Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde siyasi aktörlerin basında yer alan iletilerinin analizi

Çalışmanın temel amacı 9 Temmuz- 9 Ağustos 2014 tarihleri arasında Cumhurbaşkanı adaylarının iletilerinin Türk yazılı basınındaki yansımasını ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda, Türkiye'de yayımlanan ulusal gazeteler içerisinde en çok tiraj yapan ve farklı yayın politikalarına sahip 4 gazetenin 9 Temmuz 9 Ağustos 2014 tarihleri arasındaki 1 aylık süreçte adayların iletilerinin incelenmesi ele alınmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda, gazetelerin yayın politikalarıyla benzer nitelikte bir yayıncılık faaliyeti yürüttükleri, seçim konulu haberleri ele alış tarzlarında, liderlerin sözlerine verdikleri ağırlıkta ve mesajlarının kullanımlarında bu durumun net bir biçimde ortaya çıktığı görülmüştür. Bu bağlamda, Sabah ve Yeni Şafak gazeteleri daha çok Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ı, Cumhuriyet gazetesi Ekmeleddin İhsanoğlu'nu sayfalarına taşırken, taraflar arasında denge politikası gözeten Hürriyet gazetesinin liderlere ve partilere birbirine yakın oranlarda yer verdiği bulgularına ulaşılmıştır.
Sivil toplum ve siyasal iktidar ilişkisinin karşılaştırmalı analizi

Tarihsel süreç içerisinde devletle özdeşleştirilen sivil toplum kavramı, Avrupa'da yaşanan bir takım ekonomik, siyasal, kültürel süreçlerden geçerek devletten özerk bir alan olarak algılanmaya başlanmıştır. Avrupa kökenli olan bu kavram zamanla tüm dünyayı etkilemiş ve günümüzde hemen hemen tüm siyasal iktidarlar tarafından kendilerini meşrulaştırmada bir araç olarak kullanılmıştır. Bu çalışmada, öncelikle sivil toplum kavramından ne anlamamız gerektiğine, tarihsel süreç içerisinde sivil toplum kuramcılarının kavrama yükledikleri anlamlara, kavramın demokrasi, kamusal alan vb. kavramlarla arasındaki ilişkilere, sivil toplum kuruluşlarının niteliklerine ve işlevlerine değinilmiştir. Ayrıca Avrupa'da filizlenen sivil toplumun Osmanlı Devleti ve Türkiye Cumhuriyeti'ndeki durumu ifade edilip, günümüzde geldiği aşama incelenmiştir. Daha sonra ise sivil toplumun nasıl bir devlet yapısıyla ya da siyasal iktidarla birlikte mümkün olabileceği tartışılmıştır. Bunun için liberal değerler ile şekillenen, sosyal, siyasal, ekonomik yaşamın geniş bir kısmını toplumsal dinamiklere bırakan İngiltere, Fransa gibi Batı Avrupa ülkeleri ile sosyalist değerlerle şekillenen, aynı konularda inisiyatifi topluma bırakmadan kendi elinde toplayan, daha sonraki bir takım devrimlerle liberal değerleri benimsemeye çalışan Polonya gibi Doğu Avrupa ülkeleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Diğer taraftan çalışmada, Orta Doğu'da sivil toplumun bulunup bulunmadığı konusu Mısır özelinde ele alınmıştır. Mısırdaki sivil toplumun zayıf olduğu ve bu zayıflığının sebebi olarak da ülkedeki sivil toplumun ekonomik olarak kendi kendini finanse etmede yetersiz kaldığı, dolayısıyla da devlete ve cemaatlere bağımlılığı nedeniyle özerk bir yapı sergileyemediği sonucuna varılmıştır.
Hükümet sistemlerinin sosyoekonomik göstergelere göre karşılaştırılması: Latin Amerika, Asya ve Doğu Avrupa ülkeleri

Son zamanlarda gündeme gelen hükümet sistemlerine ilişkin tartışmalar, akademik dünyada özellikle 1990'lı yıllardan itibaren siyasal sistemlerinde demokratik yönetimlere doğru değişiklikler yaşayan ülkelerin ortaya çıkmasıyla oldukça popüler hale geldi. Bu tartışmalar hükümet sistemlerinin genellikle teorik düzeyde karşılaştırılması temelinde yapılmış ve az sayıda ampirik araştırmada ise gelişmiş demokratik ülkeler ile yeni demokrasilerin verileri birlikte değerlendirilmiştir. Bu çalışma, çoğunluğu demokratik konsolidasyon sürecini henüz tamamlamamış ülkelerle ilgili hükümet sistemleri ve kalkınma seviyesi arasındaki ilişki hakkında ampirik kanıt sunmaktadır. Latin Amerika, Doğu ve Güney Avrupa, Asya ülkelerinde yürütme-yasama ilişkilerine dayanan hükümet biçimleri başkanlık, başkan-parlamenter, yarı-başkanlık ve parlamenter olarak sınıflandırılmıştır. Bu ülkelerin hükümet sistemleri ile birlikte diğer siyasal kurum ve yapıları betimsel tablolarla incelenmiştir. 53 ülkenin 1995- 2014 yılları yıllık verilerine göre, ülkelerin sosyoekonomik kalkınma göstergelerindeki performansının hükümet sistemleri ile ilişkili olup olmadığını belirlemek için temel bileşenler analizi ve panel veri analizi kullanılmıştır. Analizlerin sonucu, hükümet sistemlerinin ülkelerin kalkınma düzeyi açısından anlamlı bir etkisinin olmadığını göstermektedir. Bu sonuç, bütün hükümet sistemlerinin her ülkede aynı ölçüde verimli ve etkili bir şekilde işleyeceği anlamına gelmemekle birlikte, bir ülkedeki mevcut hükümet sistemi ile ilgili bir takım sorunların sosyoekonomik gelişme açısından etkisiz olduğu anlamını da taşımamaktadır. Ülkelerin refah düzeyleri açısından, herhangi bir hükümet sisteminin diğer hükümet sistemlerinden daha üstün olduğu iddia edilemez.
İsmet İnönü Dönemi Kütahya milletvekilleri ve faaliyetleri (1939-1950)

Bu yüksek lisans tezi çalışmasında İsmet İnönü Dönemi'nde (1939-1950) Kütahya'dan seçilen milletvekillerinin hayatları ile birlikte Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Kütahya'daki faaliyetleri incelendi. Türkiye Büyük Millet Meclisi VI. VII. ve VIII. yasama dönemlerini kapsayan bu çalışmamda Kütahya milletvekillerinin çalışmaları dönemler halinde incelenmiştir. VI. ve VII. Dönem milletvekilleri 2. Dünya Savaşı'nın getirmiş olduğu sorunlar ile uğraştılar. Özellikle 2. Dünya Savaşı sonrası değişen siyasi atmosfer ile birlikte VIII. Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne ikinci parti olarak Demokrat Parti'de katılmıştır. Bu dönemde Kütahya'da ise Cumhuriyet Halk Partisi 3 milletvekili çıkarmış iken Demokrat Parti 7 milletvekili çıkararak birinci parti olmuştur. Demokrat Parti'nin kurucularından Adnan Menderes de Kütahya'dan seçilen milletvekillerindendir. Kütahya milletvekillerinin büyük bir kısmı Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde ve Kütahya'da yoğun bir faaliyet göstermişlerdir. Tüm bu yönleriyle ele alındığı zaman Kütahya Milletvekilleri Türkiye'nin geleceğinde etkili bir biçimde görev almışlardır.
Türkiye'de çok partili dönemde radyo ve iktidar

Bu çalışma çok partili döneme geçiş ile birlikte, 1950 sonrası Demokrat Partinin meclis ve açılış konuşmalarında radyoya dair söylemlerinden ve icraatlarından hareketle, bir iletişim aracı olarak radyonun medya-iktidar ilişkilerindeki yerini tartışır. Radyoya dair söylemler 'hegemonya','rıza üretimi' ve 'devletin ideolojik aygıtları' kavramları çerçevesinde 1957 seçimleri, 6-7 Eylül Olayları ve Vatan Cephesi yayınları çerçevesinde ele alınır. Demokrat Partinin radyoyu, iktidarının yeniden ürettiği ve güçlendirdiği bir araç olarak tanımlaması günümüz medya-iktidar ilişkilerinin tarihsel uzantılarını ortaya koyar.
Behiç Erkin: Hayatı ve siyasi faaliyetleri

Bu çalışmada genel itibariyle, Behiç Erkin'in hayatı ve Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde görev aldığı 14 Ocak 1926 ile 15 Ekim 1928 tarihleri arasında II. ve III. Dönem Meclis'teki siyasi faaliyetleri değerlendirilmeye çalışılmıştır. Osmanlı Devleti'nin çöküş döneminde ve modern Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin temellerinin atıldığı bir süreçte Behiç Erkin'in yaşamı ve siyasi faaliyetleri yakın tarihimizin aydınlatılması açısından önemlidir. Cumhuriyetimizin ilk Bayındırlık Bakanlarından biri olan Behiç Erkin, mecliste görev aldığı sürece, ülkenin kalkınmasındaki önemli faktörlerden olan nafıa ve ulaştırma işlerinde başta demiryolu olmak üzere Umuru Nafıa Programı ve İzmir İktisat Kongresinde belirlenen ilkeler dahilinde ülkeyi demir ağlarla örmeyi hedeflemiş ve bu doğrultuda çalışmalarını başarıyla yerine getirmiştir. Budapeşte'deki 11 yıllık elçilik görevinden sonra Fransa'da, Vichy'de Büyükelçilik görevi süresince birçok Yahudi Türk vatandaşını Nazi işgali altındaki topraklardan, Türkiye'ye, özgürlüğe gönderen Behiç Erkin 11 Kasım 1961'de İstanbul'da vefat etmiştir.
Türk muhafazakar düşüncesinde ana temalar: 1946-1980 dönemi

Bu çalışmanın konusu Türk muhafazakar düşüncesi geleneğidir. Çalışmanın amacı, Türk muhafazakar düşüncesini 1946- 1980 yılları arasını kapsayan dönem içerisinde analiz etmektir. Türk muhafazakar düşüncesi, bu dönem içerisinde etkin olmuş altı farklı yazarın eserleri üzerinden analiz edilmiştir. İlk bölümde, Türk muhafazakar düşüncesini analiz etmeyi kolaylaştıracak bir muhafazakarlık tanımına ulaşılmıştır. Burada Aydınlanma aklı, Fransız Devrimi ve geleneksel toplum yapısında hızlı değişime neden olan faktörlere karşı olmakla gelişen muhafazakar ideolojinin, Türk muhafazakar düşüncesini anlamada iyi bir temel oluşturacağı düşüncesinden hareket edilmiştir. İkinci bölümde, Kemalist modernleşmenin, aydınlanmacı akla dayalı toplumsal mühendislikçi projelerine karşı olmakla gelişen Türk Muhafazakar düşüncesinin, sağının diğer akımları içerisinde ayırt edilebilen bir konumu olduğu gösterilmeye çalışılmıştır. Üçüncü ve dördüncü bölümlerde muhafazakar düşüncenin ana temaları ekseninde Türk muhafazakar düşüncesi analiz edilmiştir. Bu bölümlerde Batı muhafazakar düşüncesi ile benzerlikler ve farklılıklar üzerinde durulmuştur. Türk muhafazakar düşüncesinde bazen muhafazakar düşünceyle telif edilemeyecek görüşlerin yer almasının nedeni, Batı muhafazakar düşüncesinden farklı bir modernleşme tecrübesine sahip olduğu gerçeği üzerinden açıklanmıştır. Türk Muhafazakar düşüncesinin Batı muhafazakar düşüncesi ile paralellik gösterdiği alanları, soyut aklı, gerçekliğin kavranmasında yeterli görmeyen epistemolojik yaklaşımlarında, tedrici bir değişimden yana olan tutumlarında ve özellikle siyasi düşüncelerinin oluşmasında belirleyici olan toplumu organik bir yapı olarak kavrayan düşüncelerinde görmek mümkündür. Batı muhafazakar düşüncesi ile paralel yanları olmakla birlikte Türk muhafazakar düşüncesinin kendine özgü yanları da vardır. Türkiye özelinde muhafazakar düşünce merkezde değil çevrede gelişmiştir ve muhafazakar düşüncenin oluşmasında merkezi elitlerle girilen iktidar mücadelesi de etkilidir. Türk muhafazakarlarının özgün yanlarını oluşturan sentezci görüşleri ve Türk İslam birliği kurmaları düşüncelerinin arka planını Türk İslam medeniyetinin ihyası düşüncesi oluşturur.