turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çeştepe Aile Sağlığı Merkezine başvuran hastaların duygusal zeka düzeyleri ve iletişim becerileri

Günümüzde insanın hem sosyal hem de profesyonel iş hayatında başarılı olabilmesi sahip olduğu bilgi, beceri ve özel eğitimlerle kazanılan yetkinliklerin yanında iletişim becerilerinin de yeterli olmasını gerektirmektedir. İyi bir iletişim becerisine sahip olmak duygusal zeka olarak tanımlanan insanın kendini ve karşısındakini tanıma ve anlama yetisine sahip olmasını da ifade etmektedir Kendini ve karşısındakini tanıyabilen birey doğal olarak diğer bireylere oranla daha rahat ve sağlıklı iletişim kurabilecektir. Katılımcılara verilen sağlık hizmetinin daha etkili ve faydalı olması için hastaların duygusal zeka ve iletişim becerilerini belirlemek, çıkan sonuçlara göre sağlık çalışanlarına yeni tutum ve davranış modeli geliştirebilmek üzere bu çalışma yapılmıştır. Katılımcıların ölçülen duygusal zeka seviyeleri yüksek çıktığı halde, stres yönetim başarısı, strese dayanıklılık ve dürtü kontrolü konusunda başarısız oldukları bulunmuştur. Stres yönetimi boyutunda çok zor durumların üstesinden geleceğine inanma oranının yüksek çıkmasına rağmen, yüksek düzeydeki strese dayanma üzücü olaylarla başa çıkma başarı oranı düşük çıkmıştır. Oranın düşük çıkmasına sebep olan olgunun; anket çalışmasına katılan kişilerin manevi değerlere bağlılığı, kaderciliği veya yanıtların gerçek duygu ve düşünceyi yansıtmak yerine olması gereken yanıtı verme düşüncesinden kaynaklanabileceği sonucuna varılmıştır. Duygusal zeka düzeyi ile kendini tanıma ve ifade etme, değişime ayak uydurabilme, kişilerarası ilişkileri arasında doğru orantı bulunduğu; diğer bir ifadeyle, duygusal zeka düzeyi yüksek çıkan bireylerin iletişim becerilerinin de yüksek olduğu bulunmuştur. Eğitim ve gelir düzeyi düşük olan katılımcıların hayattan beklentilerinin yüksek olmasına rağmen, içinde bulundukları şartlardan memnun oldukları bulunmuştur.
Türkiye Cumhuriyetinde çok partili hayata geçtikten sonra seçimlere giren partilerin sağlık politikalarının karşılaştırılması

Son yıllarda dünyada ön plana çıkan, toplumun gelişmesi, ülkenin ekonomik gelişiminin hızlanması sağlıklı bireylerle mümkündür, yaklaşımı sağlık sektörünün önemini artırmıştır. Siyasi partiler sağlık alanında gelişmek için nasıl bir sağlık politikası izledi. Bu tezde 1946'dan günümüze kadar seçimlere katılan siyasi partilerin sağlık politikaları karşılaştırılarak belirgin farklar olup olmadığı ve aynı ideolojiden gelen partilerin sağlık politikalarında nasıl bir değişim olduğu incelenmiştir. Tüm kurulan ve kapatılan siyasi partilerin sağlık beyanlarına bakıldığında, siyasi görüşleri ne olursa olsun belirgin farklar bulunmadığı, yıllar geçse de belli konularda aynı beyanda bulundukları tespit edilmiştir. Bunların başında koruyucu sağlık hizmetlerine verilecek önem gelmektedir. Ancak partiler, hükümete gelse bile bu beyanlarını gerçekleştirmek için yeterince çaba sarf etmedikleri ve sürekli hastane açma gibi tedavi hizmetlerine yönelik politika izledikleri görülmektedir. Bir sonraki seçim dönemi gelince aynı maddeyi beyanlarına tekrar koymuşlardır.1980'li yıllarda neoliberal anlayış ve politikanın ülke yönetimine hakim olması sosyal devlet anlayışından uzaklaştırmıştır. Sosyalizasyonu en çok savunan partiler iktidarda oldukları dönemde neoliberal görüşlerle sosyalizasyon karmaşası neden yaşadı. Çok mu zordu planlı programlı politikalarına uygun sistem geliştirmek. Bunun sonucu olarak sağlık alanı, iki ayrı politikanın çatışma alanı haline getirilerek sosyalleştirmenin başarısını engelleyen bir ortam yaratıldığı görülmektedir. Belki de bu çelişkili politikalar olmasaydı hala kalkınmakta olan değil kalkınmış ülkeler arasında olabilirdik. 2000'li yıllarda Ak partinin Sağlıkta Dönüşüm Programıyla sağlık sektöründe önemli düzelmeler olduğu görülmektedir.
Hastanelerde akreditasyon standartları: İstanbul'daki özel hastanelerin radyoloji yöneticilerinin standartları ne ölçüde yerine getirildiği konusundaki görüşlerine ilişkin bir araştırma

Dünya ülkelerinde son dönemlerde sağlık alanında meydana gelen hızlı gelişmeler hastanelerin fiziksel ve fonksiyonel yapılanmasında önemli değişimlere neden olmuştur. Hastalıkların teşhis ve tedavisinde olduğu kadar, hastalıklardan korunmak için de geliştirilen tıbbi teknoloji, hastanede yataklı servislere kabul edilen hastaların yatış sürelerinde azalmaya, yatak devir hızlarında ise artışa neden olmuştur. Bu değişim, hastane yapılanma tasarım ve fonksiyonlarına etki etmekte ve hastalara mümkün olan en kısa süre içerisinde kaliteli bir sağlık hizmeti sunulmasını sağlamaktadır. Hastaların sağlık bakımı ihtiyaçlarını tatmin edici bir düzeyde karşılamak amacıyla önceleri özel hastanelerde başlayan ve kısa bir zaman içinde kamu hastanelerinde yaygınlaşma eğilimi gösteren kaliteli hizmet sunum çabaları, sağlık hizmetleri kalitesinin tarafsız bir dış kuruluş tarafından belgelenmesi düzeyine gelmiştir. JCI akreditasyon standartları, genellikle en uygun seviyede hasta bakım kalitesinin geliştirilmesi, güvenilir bir hasta bakım ortamı sağlanması, hasta ile hizmet verenlerin risklerinin azaltılması ilkelerini taşıyan, iyileştirme ve geliştirme çalışmalarının devamlılığını sağlayıcı bir kurum taahhüdüdür. Hedefimiz İstanbul ilinde faaliyet gösteren özel hastanelerin radyoloji yöneticilerinin JCI akreditasyon standartlarını bölümlerinde ne ölçüde yerine getirebildiklerine yönelik görüşlerini belirlemekti. Araştırmanın son bölümünde anket sonuçları karşılaştırmalı analiz yapılarak tamamlandı. Sonuç bölümünde ise araştırmamızdan elde edilen sonuçlar değerlendirildi ve hastane yöneticilerine önerilerimiz sunuldu.
Üst gastrointestinal sistem endokopisi uygulanacak hastaları yazılı ve sözlü bilgilendirmenin işlem öncesi anksiyete düzeyine etkisi

tarihleri arasında ayaktan tedavi amacıyla endoskopi ünitesine gelen ve araştırmaya katılmaya istekli olup gerekli ölçütleri sağlayan 186 hasta örneklem grubu olarak alınmıştır. Verilerin toplanmasında hasta tanıtım formu ve Durumluk Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 16 paket programında değerlendirilmiştir. Veriler analiz edilirken hasta tanıtım formu için frekans analizi yapılmış, durumluk anksiyete ölçeği için independent t testi, one way anova analizlerinden yararlanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre; hastaları yazılı ve sözlü bilgilendirmenin işlem öncesi anksiyeteyi olumlu etkilediği, bilgilendirilen grubun işlem öncesi ve işlem sonrası anksiyete yüzdelerinin daha düşük çıktığı saptanmıştır.
Sağlık kurumlarında faaliyet tabanlı maliyet

Bu tez çalışmasında maliyet kavramı ele alınmış, maliyetle ilgili kavramlar, maliyet hesaplama yöntemleri ve faaliyete dayalı maliyet yöntemi ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Faaliyete dayalı maliyet yönteminin geleneksel maliyet hesaplama yönteminden farkları ve bu yöntemin nasıl uygulandığı açıklanmıştır. Faaliyete dayalı maliyet yöntemi genel hatları ile anlatıldıktan sonra Türkiye'de sağlık ve sağlık işletmeleri hakkında bilgi verilmiş, sağlıkta dönüşüm programının sağlık çalışanları ve sağlık hizmeti alanlar üzerindeki olumlu ve olumsuz etkileri açıklanmış ve sağlık işletmelerinde faaliyet tabanlı maliyet uygulaması anlatılmıştır. Bu tezde bir kamu hastanesine ait maliyet bilgileri kullanılarak aynı hastanede faaliyet tabanlı maliyet uygulaması yapılmıştır. Bir kamu hastanesinde faaliyet tabanlı maliyet uygulaması sonucunda faaliyetler üzerinde yoğunlaşma neticesinde, yönetimin kaynak ve faaliyet etkinliği üzerinde değerlendirme yapabilmesinin sağlanması amaçlanmıştır. Yapılan uygulama sonucu elde edilen verilerin analiz edilmesi ile değerlendirmeler ve yorumlar yapılmıştır. Elde edilen bulgular neticesinde başlangıçta öngörülen varsayımların doğrulanıp doğrulanmadığı sonuç kısmında açıklanmış, FTM yönteminin uygulanmasının zorlukları, gereklilikleri ve kazandırdıkları hususundaki açıklama ve önerilere sonuç kısmında yer verilmiştir.
İdari personelin iş doyumu üzerine bir araştırma : Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi

Bu çalışma, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığına bağlı idari birimlerde çalışan idari personelin iş doyumlarında demografik değişkenler doğrultusunda farklılık oluşup oluşmadığını araştırmak amacıyla yapılmıştırAraştırmayı yapmak üzere Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesine ait bir İş Doyumu Anketi oluşturulmuştur. Anket Fakülteye bağlı toplam 135 personele dağıtılmış olup, 134 tanesine katılım olmuş olup, analizler bu sayı üzerinden yapılmıştırAnalizler için SPSS 13.00 sürümlü paket program kullanılmış, genel doyum düzeyini ölçmek için Analizler sonucunda Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı idari personelinin cinsiyet, yaşı, eğitimi durumu, medeni durumu, aylık gelir, kıdem yılı ve çalışma statüsü değişkenlerinin genel iş doyumunda etkili olup olmadığı araştırılmıştır. Ölçme aracı olarak 32 soruyu kapsayan ve 2 bölümden oluşan anketin ilk bölümünde İş doyumunu ölçmeye yönelik olarak 24 soru bulunmaktadır. Bu soruların 22 tanesi iş doyumu bağımsız değişkenlerinin altında bulunan ifadelerden oluşmaktadır. İlk bölümde bulunan 2 soru ise bu bağımsız değişkenlerle ilişkili olduğu düşünülen; genel iş doyumu ile ilgili sorulardan oluşmaktadır. İkinci bölümde ise Demografik Değerlendirmelerin yer aldığı 7 soru bulunmaktadır. Bir tane açık uçlu soru bulunmaktadır. Ankette 5'li likert tipi ölçek kullanılmıştırAraştırmanın İş doyumu boyutları bazındaki bulguları ise şöyledir; araştırma kapsamında üç boyut olarak ele alınan bağımsız değişkenler Kariyer, Yönetim ve Koşullar olarak belirlenmiştir. Çalışanların hoşnutluk düzeyini etkileyen iş doyumu değişkenlerinden Koşullar ve Kariyer bağımsız değişkenlerinin iş doyumunu, Yönetim unsuruna nazaran daha yüksek oranda etkilediği görülmüştürAraştırma Neticesinde, Fakülte personelinin kariyer planlama işlevinin sisteme kavuşturulması, buna yönelik gerekli koşulların sağlanması ve personelin desteklenmesi gerekmektedir. Ayrıca personelin çalışma koşullarının sürekli iyileştirilmesinin sağlanması, koşulların iyileştirilmesi konusunda personelin katılımlarına yönelik görüşlerinin de alınması önemlidir. Personelin yönetime katılması ile çalışan kendi benliğinin tatmini için önemli olanaklar sağlar. Bu olanaklar çalışanı kuruma kaynaştırır ve kurumsal amaçlara doğru yönlendirir. Böylece huzurlu bir ortamda çalışanlar daha mutlu yaşayacak ve yarınlarına güvence ile bakacaklardır.
Özel ve kamu hastanelerinin organizasyon yapılarının karşılaştırılması

Kökeni itibarıyla tarihin en eski organizasyonları olan hastaneler; yapısall, teknolojik ve çevresel özellikleri nedeniyle en yüksek uzmanlaşmaya sahip birer örgüt ve toplumsal örgütlerin en eski örneklerinden birini oluştururlar. Hastanelerin diğer organizasyonların yanında daha önemli hale getiren bir takım özellikleri dolayısıyla modern yönetim anlayışı ile ele alınması ve yönetilmesi gerekmektedir. Organizasyon yapıları açısından karşılaştırıldığında özel hastaneler, yönetim kurulu tarafından yönetilmektedir. Yasal açıdan hastanenin bütün faaliyetlerinden sorumlu olan yönetim kurulu, yürütme yetkisini mesul müdüre devretmiştir. Mesul müdürün altında fonksiyon esasına göre tıp hizmetleri, yardımcı tıp hizmetleri, hemşirelik hizmetleri ve mali destek hizmetleri yer almaktadır. Kamu hastanelerinde ise, en üst idari organ başhekimliktir. Başhekimlik makamı hastanedeki tüm faaliyetlerin yürütülmesinden sorumludur. Ancak başhekim hemşirelik hizmetlerini, başhemşireye, yardımcı tıp hizmetlerini; sorumlu uzmana, mali ve destek hizmetlerini hastane müdürüne sorumluluk kendisinde kalmak şartıyla yetkisinin bir kısmını devretmiştir. Organizasyon yapıları açısından karşılaştırıldığında özel hastanelerin kamu hastanelerine göre daha etkin olduğu söylenebilir. Kamu hastanelerinin organizasyon yapıları açısından karşılaştırıldığında daha az etkin olması çeşitli sorunlardan kaynaklanmaktadır. Bu sorunlar içinde ülkemizdeki kamuya ait hastanelerinin organizasyonunda aşırı merkeziyetçilik, hizmet-içi eğitimin yetersizliği, mevzuatın eski ve dağınık olması, başhekimliğin yönetim alanın genişliği ve hastanelerin politikacıların aracı haline gelmesi gibi sorunlar en önemlileridir. Bunun için kamu hastanelerinde, adem-i merkeziyetçi yapının uygulanması, yeterli hizmet-içi eğitimin verilmesi, mevzuatın sadeleştirilmesi, başhekimliğin yetkilerinin kısıtlanması ve merkezi hükümetten bağımsızlaştırılması gerekmektedir. Bu sorunların çözümünü kolaylaştırmak için, özel hastanelerde uygulanan modern yönetim anlayışından yararlanmak mümkündür.
Sağlık sektöründeki uzmanlık öğrencilerinin mentorluk algısı ve öz etkililik ilişkisinin değerlendirilmesi

Araştırma, üniversite ve eğitim araştırma hastanelerinde çalışan uzmanlık öğrencisi hekimlerin mentorluk algılarıyla, özetkililik-yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla kesitsel tanımlayıcı nitelikte planlanmıştır. Araştırma örneklemi 14.03. 2014 ve 15.10. 2014 tarihleri arasında Ege Üniversitesi Hastanesi, İzmir Atatürk Eğitim Araştırma Hastanesi ve İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde çalışan uzmanlık öğrencisi hekimlerden oluşmaktadır (N=436). Verilerin toplanmasında araştırmaya katılan uzmanlık öğrencisi hekimlerin sosyodemografik özellikleri, 'Mentorluk Ölçeği' ve 'Özetkililik -Yeterlik Ölçeği' ne ait maddeleri içeren üç bölümden oluşan anket formu kullanılmıştır. Araştırmada, uzmanlık öğrencisi hekimlerin sosyodemografik özelliklerinden cinsiyet ve asistanlık süresi ile ölçeklerin bazı alt faktörlerinin ilişkili olduğu saptanmıştır. Hastane bazında ise, eğitim araştırma hastanesinde çalışan hekimlerin üniversitedekilere göre mentorluk ölçeğinin 4 alt faktöründe anlamlı farklılık görülmüştür. Branş bazında ise, eğitim araştırma hastanesindeki dahili branş hekimlerinin mentorluk ölçeğinin 5 alt faktöründe, özetkililik ölçeğinin ise 2 alt faktöründe anlamlı farklılık görülmüştür. Ölçekler arasındaki ilişki incelendiğinde ise özetkililik-yeterlik ölçeğinin 3 alt faktörü ile, mentorluk ölçeğinin 5 alt faktörü arasında korelasyon bulunduğu saptanmıştır. Özellikle mentorluk ölçeğinin, rol model alma alt faktörünün özetkililik-yeterlik alt faktörlerinin tümüyle korelasyon gösterdiği saptanmıştır. Sonuç olarak mentorluk uygulamalarının hekimlerin özetkililik-yeterlik düzeyleri üzerine etkili olduğu, ayrıca demografik özelliklerin de mentorluk ve özetkililik üzerinde etkili olduğu görülmüştür.
Yoğun bakım ünitelerinde tıbbi kayıtların dijitalleşmesinin iş süreçlerine etkisi

Sağlık bakım hizmetleri sunumunda verinin dijitalleşmesinin en düşük olduğu alanlardan birisi yoğun bakım üniteleridir. Bu çalışmanın amacı, yoğun bakım ünitelerinde kağıt formlar üzerinde tutulan tıbbi kayıtların dijitalleştirilmesi ile iş süreçlerinde oluşacak etkinin ölçülmesidir. Etkinin ölçümü kağıt ve dijital ortamda doldurulan formların doldurulma süreleri ile, harcanan kağıt ve toner miktarları arasındaki zaman, kağıt ve toner kullanımı hesaplanarak muhtemel tasarruf belirlenmiştir. Ayrıca, birleşik modelleme dili içerisinde yer alan aktivite diyagramı ile süreç analizi yapılmıştır. Bu analiz için, İstanbul Medipol Üniversitesi Hastanesi'nde Ekim 2017- Eylül 2018 tarihleri arasında Genel Yoğun Bakım Ünitesinde yatışı bulunan 428 hastanın 522 protokolde gerçekleşen 5.420 bakım günü verileri esas alınmıştır. 8 yıllık yoğun bakım hemşireliği tecrübesi bulunan X Hemşire ile 4 yıllık yoğun bakım hemşireliği tecrübesi bulunan Y Hemşire gözlemsel araştırma tekniği kullanılarak takip edilmiş ve form doldurma süreleri vaka başında tek tek kaydedilmiştir. Günlük takip edilen tıbbi formların dijitalleşmesi halinde X hemşire için günlük 48 dakika süre kazanımı gerçekleşirken, Y hemşire için günlük 65,50 dakika süre kazanımı gerçekleşmiştir. Yıl içerisinde tek seferlik doldurulan formların süresi de eklendiğinde yıllık bazda süre kazanımı Y hemşire için 248, 20 bakım günü, X hemşire için 181, 44 bakım günüdür. Elde edilecek insan kaynağı tasarrufu 1 hemşire zamanı ila 0.72 hemşire zamanına denktir. Ayrıca, 22 yataklı bir yoğun bakım servisinde yıllık bazda 4.010, 35 TL kağıt ve 28.219, 70 TL toner tasarrufu da sağlanmıştır. Tüm bu sonuçlar ışığında, yoğun bakım ünitelerindeki tıbbi formların dijitalleşmesi halinde hemşirelerin kağıt formlar ile harcadığı zamandan tasarrufun gerçekleşmesi beklenmektedir.
Sağlık hizmeti talep edenlerin beklenti ve bilgilerinin evrensel hasta hakları tanımlarına göre değerlendirilmesi

tarihleri arasında, İstanbul ili Anadolu yakasında bulunan 2 Özel Sağlık Kurumu, 1 Devlet Hastanesi ve 1 Üniversite hastanesinde yatan hastalara uygulanan tanımlayıcı tipte bir araştırmadır. Araştırmaya katılanların %28,5'in üniversite ve üstü, % 25 ,5'nin lise ve dengi okul, % 24 ,0'nün ise ilkokul mezunudur. Katılımcıların % 63 ,0'nün Hasta Hakları kavramı konusunda hiçbir bilgi sahibi olmadığı, % 68 ,5'nin hasta hakları ile ilgili yasal düzenlemeden haberdar olmadığı görülmüştür. Hasta Hakları konusunda bilgi sahibi olanların öğrenim düzeylerine bakıldığında, lise (%21,4) ve üniversite eğitimi almış olanların (%53,6), Hasta Haklan konusundaki bilgilerinin diğerlerine oranla daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu açıdan bakıldığında araştırmaya katılanların öğrenim düzeylerinin, Hasta Haklan kavramı konusundaki bilgi düzeylerinin belirlenmesinde olumlu bir bulgu olduğu tespit edilmiştir. Araştırmanın bütününe bakıldığında, personeli tanıma, seçme ve değiştirme, bilgi isteme, ötenazi yasağı, mahremiyete saygı gösterilmesi, insani değerlere saygı gösterilmesi, müracaat-şikayet ve dava hakkı konularında Hasta Haklarının ihlal edildiği saptanrmş, ancak kişilerin sorunlarının farkında olmadıkları görülmüştür. Sorunun asıl kaynağı, hastalar ve sağlık çalışanlan açısından eğitimsizlik ve bilginin kaynağına ulaşamamaktır. Bir başka yönü de bilginin daha geniş yelpazeye yayılamamasından kaynaklandığı belirlenmiştir. '', Wmm
Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde sağlık çalışanları ile tedavi alan hastaların akılcı ilaç kullanımına ilişkin tutumları

ANTALYA EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ'NDE SAĞLIK ÇALIŞANLARI İLE TEDAVİ ALAN HASTALARIN AKILCI İLAÇ KULLANIMINA İLİŞKİN TUTUMLARIAkılcı ilaç kullanımı belirli ölçütler çerçevesinde, hasta-hekim-eczane üçgeninde gerçekleşen önemli bir sağlık uygulamasıdır. Son yıllarda Türkiye'de kamu kurumları eliyle bazı projelerle de desteklenen bu uygulama, bir takım ilke ve sorumluluklar temelinde yerine getirilmelidir. Özellikle reçete yazma ilkeleri ve akılcı ilaç kullanımı konusunda alınacak sorumluluklar büyük öneme sahiptir. Öbür yandan akılcı olmayan ilaç kullanımı; alışkanlıklardan, hekimlerden, hastalardan, çalışma ortamından, ilaç veriliş sisteminden, ilaç endüstrisinden, ilaç maliyetleri ve harcamalara ilişkin nedenlerden kaynaklanabilir. Oysa Türkiye'de akılcı ilaç kullanımını yaygınlaştırmak için bazı girişimlerin uygulanması gerekmektedir. Bu girişimler; hekimleri hedef alabilir, toplumu hedef alabilir. Bu noktada son yıllarda bazı çalışmalar yapılmaktadır ve izlenilmesi gereken yöntemler mevcuttur. Tüm bunlarla bağlantılı olarak, Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde yapılan akılcı ilaç kullanımına yönelik hasta-çalışan karşılaştırmasına dayalı araştırma ile sağlık çalışanları ve hastalar açısından akılcı ilaç kullanımına ilişkin kayda değer bulgular elde edilmiş ve analiz edilmiştir.
Sağlık hizmetlerinde Yhita ve Yedi Muda'nın karşılaştırması: Bir üniversite hastanesi örneği

Bu çalışmanın temel amacı, hastane işletmelerinde israfa yol açan adımların belirlenmesidir. Diğer bir amaç ise, iki israf metodundan daha geniş bir israf değerlendirme metodu geliştirmektir. İki israf değerlendirme metodu kullanılmıştır. Birinci metot, Yatan Hasta İsraf Tanımlama Aracıdır. YHİTA, Servis, Taburcu, Bakım, Teşhis ve Tedavi Modüllerinden oluşmaktadır. İkinci metot ise yalın hizmet ve üretimde sıklıkla kullanılan 7 muda metodudur. YHİTA metodunda belirlenen genel israf oranı ön çalışmada %31 asıl çalışmada %38, 6 bulunmuştur. Yedi Muda açısından genel israf oranı %36,3'tür. İsrafın en çok olduğu servis %53, 6 enfeksiyon hastalıkları servisidir. En fazla orana sahip muda %47, 1 ile insan potansiyelidir. En az orana sahip muda ise %9,3 fazla stoktur. Bu iki modelden yola çıkarak daha kapsamlı YHİTA bazlı bir model oluşturulmuştur. Yeni model, her iki modeldeki bütün israf çeşitleri ile bu iki modelde yer almayan israflardan oluşturulmuştur. Böylelikle hastanelerde yer alan bütün israflar için daha ayrıntılı bir ölçüm metodu geliştirilmiştir.
Sağlık sektöründe örgütsel güven ve örgütsel bağlılık ilişkisi: İstanbul hastanelerinde görev yapan hemşireler üzerine bir araştırma

Bu araştırmada sağlık sektöründe meslek hayatına devam eden hemşirelerin örgütsel güvenleri ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma 466 katılımcı ile yapılmıştır. Araştırmada öncelikle katılımcıların demografik özellikleri kapsamında frekans analizli yapılmıştır. Daha sonra ise kullanılan ölçeklerin güvenilirlik ve geçerlilik analizleri yapılmıştır. Sonraki adımda ise örgütsel güven ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkiyi incelemek adına korelasyon analizi yapılmıştır. Bu adımdan sonra demografik özelliklerin değişkenler üzerinde farklılık oluşturup oluşturmadığını incelemek adına normallik testi ve devamında ise farklılık testleri yapılmıştır. Çıkan sonuçlara göre örgütsel güven ile örgütsel bağlılık arasında pozitif yönlü bir ilişki vardır. Ayrıca katılımcıların bazı demografik özellikleri örgütsel güven ve örgütsel bağlılık algılarında farklılaşmaya neden olmuştur.
Marmara Üniversitesi Meme Merkezi'ne başvuran hastalarla ilgili çalışma protokolü oluşturulması ve standardizasyonu amacıyla, hasta ve çalışan memnuniyetinin ölçülmesi

Bu araştırma, Marmara Üniversitesi Hastanesi bünyesinde multidisipliner yapıda kurulan Meme Merkezinde, European Society of Mastology kriterlerini tamamlayarak en kaliteli hizmeti sunabilmek için, çalışanlar ile hastaların memnuniyetlerinin ölçülmesi ve bir çalışma prosedürü oluşturması amacıyla yapılmıştır. Araştırma, 30 iş günü süresince merkeze başvuran 100 hasta ve 25 merkez çalışanı ile gerçekleştirilmiştir. Veriler, daha önce yüksek lisans tezlerinde kullanılan ve bu çalışmaya uyarlanan, anket formu kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde, araştırmaya katılan hastaların sosyo-demografik özelliklerini incelemek amacıyla, bu değişkenlerin yüzde dağılımlarına bakılmıştır. Araştırmada, hasta ve çalışanların memnuniyetini etkileyen değişkenler için, Tek Yönlü Varyans Analizi, t Testi yapılmıştır. Hastaların memnuniyet puanlan ile çalışanların performans kriterlerine verdikleri puanlar arasında Pearson'un Korelasyon Testi kullamlmıştır. Araştırmada, 'öğrenim durumu', 'sosyal güvence', 'merkeze geliş sayısı', 'randevuya geliş saatinden muayene, tetkik veya girişimsel işlemler için odaya alınma süresi' gibi değişkenlerin hasta memnuniyetim etkilemediği, 'bilgi edinme', 'doktor ve teknikerin ilk karşılaşmadaki tavrı', 'ortamın temizlik ve düzeni', 'resmi işlemler ve sekreterlik hizmetleri' ve 'sonuç alma süresi' gibi değişkenlerin ise hasta memnuniyetim etkilediği saptanmıştır. Çalışanlarda ise, çalışma ortamının memnuniyeti etkilediği tespit edilmiştir. Merkezin fiziksel koşullarının düzeltilmesi, çalışanların merkezdeki görevleri dışındaki iş yükünün azaltılması, çalışanlara hastalarla iletişim becerilerini geliştirmeye yönelik eğitim programlan düzenlenmesi ve bunun zorunlu kılınması uygun olacaktır. Merkez genelinde Toplam Kalite Yönetimine önem vererek, Avrupa standartlarında bir hizmet ortamı yaratılıp hasta ve çalışan memnuniyetinin sürekli kılınması önerilmektedir.