Kahramanmaraş ili Afşin ilçesi kırsalından göç olgusu ve göçün kırsal kesimine olan sosyo-ekonomik etkileri

Araştırmada Kahramanmaraş Üi Afşin İlçesi kırsalından kentlere göç olgusu ve göçün kırsal kesime olan sosyo-ekonomik etkileri araştırılmış, konu iie ilgili olarak şu bulgular tespit edilmiştir. Doğu Anadolu Bölgesinin baüsmda yer alan Afşin, bağlı olduğu Kahramanmaraş İline 146 km. uzaklıktadır. Ortalama yüksekliği 1230 metredir. İlçenin toplam nüfusu 102. 058 kişidir. Bu nüfusun %46'sı (46.126) merkezde, %31'i kasaba ve nahiyelerde, %24'ü ise köylerde bulunmaktadır. Nüfusunun % 53 'ünü kadınlar, % 47'sini erkekler oluşturmaktadır. Kırsal nüfusun büyük çoğunluğu yaşlı, kadın ve çocuklardan oluşmaktadır. Afşin kırsalında 1997 sayımına göre % 21 oranında nüfus azalması olduğu tespit edilmiştir. Bunun nedeni tarımsal gelirlerdeki düşüklük, kan davası, kentlerdeki yaşamsal kolaylık, dar bir sosyal çevre gibi nedenlerden ve çocukların eğitiminden dolayı Üçe merkezine, Adana, Mersin, Gaziantep, Antalya, İstanbul ve Ankara gibi büyük şehirlere göç etmişlerdir. Hatta Avrupa ülkelerindeki akrabalarının yanma göç edenler bile bulunmaktadır. Nüfus yoğunluğu merkezde 140 kırsal kesimde ise 53 kişidir. Son yıllarda yoğun emek isteyen bağ, bahçe ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliğinde yoğun azalmalar olmuştur. Büyükbaş hayvan yetiştiriciliği ve tarla tarımında da düşüş gözlenmektedir. İlçede toprak ve gelir dağılımında dengesizlikler bulunmaktadır. İlçe kırsalında araştırma yapılan köylerde toprağı olmayan ailelerin oram % 18.3, 0-25 dekar arazisi olan aileler % 46 .3'ünü 500 dekar ve yukarısına sahip olan aile sayısı % 4'lük bir kesim olmasına rağmen toplam arazi içindeki paylan % 22'dir. Okuryazarlık oranı yoğun göç veren köylerde çok düşüktür. Bu köylerde nüfusun % 19 .9'u okuryazar değildir ve bunların büyük bir VIi bölümünü kadınlar oluşturmaktadır. Geri kalan nüfusun % 34 .64'ü okuryazar, % 36 .13'ü ilkokul, % 9 .34'ü orta ve lise, % 0 .67'si yüksekokul mezunudur. Göç edenlerin geneli yüksekokul ve lise mezunu olan vasıflı iş gücüdür. Köylerin, hemen hepsinde elektrik ve telefon mevcut olup araştırmaya konu olan 16 köyden 8 'inde okul, 6'sında sağlık ocağı ile 2 köyde muhtarlık binası mevcut iken, diğer yerleşim birimlerinde bunlar yoktur. En önemli sorunları okul, sağlık ocağı, yol ve su problemleridir. Kırsal kesim yaşayanları, geçimlerini kuru tarla tarımı ile hayvancılık, bağ, bahçe tarımı, kamu ve özel sektörde işçilik, az da olsa arıcılık yaparak temin etmektedirler. Hane basma nüfus 4 .89'dur. Erken yaşta evlenme ağırlıktadır. Evlilerin % 8'i imam nikahlı, % 3'ü resmi nikahlı, % 89'u da hem resmi hem de imam nikahlıdır. Hane basma 0.91 televizyon, 0.84 buzdolabı, 0.7 çamaşır makinası düşmektedir. 16 köyde toplam 212 traktör, 222 otomobil ve minibüs, 147 kamyon ve otobüs olduğu tespit edilmiştir. Geçimini hayvancılık yaparak sağlayan ailelerde büyükbaş hayvan varlığı ortalaması 2 .05'tir. Küçükbaş hayvan varlığı ise ortalama 16 .81'dir. Üçe genelinde büyükbaş ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği üzerine 19 adet besi ahin vardır. Göçün en önemli sebebi, kırsal kesimin iticiliği göç edilen yerlerin çekiciliğidir. Kırsal kesimin itici yönleri geri kalmışlık, kan davası, dar bir sosyal çevre, çeşitli siyasi etmenler ile alt ve üst yapı yetersizliği, kırsal kesimde kentlere oranla yol, su, elektrik, okul, sağlık hizmetleri, kültürel etkinlikler gibi hizmetlerin yetersizliği, sosyal çevrenin darlığı, aile baskısından uzak olma, bireysel yaşama isteği nedenlerinden ötürü göç yaşanmaktadır. VII