turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The role of the military in transitions to democracy: a comparison of the Spanish and Turkish cases

Otoriter rejimlerden yerleşik demokrasilere geçiş her zaman çizgisel olarak ilerlememektedir. Farklı ülkelerdeki siyasal sistemlerin karmaşıklığı bizleri, farklı örnekleri açıklamak için tek tip bir model oluşturmaktan alıkoyar. Yine de, farklı demokrasiye geçiş süreçlerinin karşılaştırmalı analizleri, süreci etkileyen şartları ve aktörleri kavramımızı sağlar. Bu çalışma, ordunun, İspanya ve Türkiye gibi iki Güney Avrupa ülkesindeki demokrasiye geçiş süreçlerindeki etkisini açığa çıkarmayı hedeflemektedir. İspanya ve Türkiye benzer bir otoriter geçmişşe sahiptir. İspanya 1970'lerin sonunda, Türkiye ise 1980'lerin başında gibi demokrasiye geçiş süreçlerini yaşamışlardır. Ordu, iki ülkede de geçiş süreci öncesinde önemli bir siyasi aktör idi. Fakat İspanyol ordusu geçiş sürecini etkileyemez iken, Türk ordusu geçiş sürecini başlatmış ve geçişi tepeden kontrol etmiştir. Bu iki geçiş süreçleri sadece başlangıç şartlarında değil, sonuçlarında da farklılık göstermiştir. İspanya, yarım yüzyıla yakın bir süre otoriter bir rejim ile yönetilmiş olmasına rağmen yerleşik demokrasiyeulaşmış iken; Türkiye, halen ordunun siyasette halen var olan rolü de dahil olmak üzere, demokratikleşme sürecindeki sorunlar ile mücadele etmektedir. Bu tez, demokrasiye geçiş süreçlerini analiz eden çalışmalarda ihmal edilmiş aktörlerden biri olan orduya odaklanarak farklı sonuçlara yol açmış şartları anlamamamıza yardım eder. Göründüğü kadarı ile, başlangıçtaki şartlar farklı sonuçları bir ölçüde açıklamaktadır. Ancak, bu tez demokrasiye geçiş sonrası yıllardaki şartların başlangıç şartları kadar etkili olduğu sonucuna varmaktadır. Dolayısıyla, sonucu sadece demokrasiye geçiş sürecinin başlangıcındaki şartlara bağlı olarak açıklamak eksik ve yanlış yönlendirici olacaktır.
Heterojen toplumlarda ulus devlet çıkmazı: Irak örneği

Ulus-devlet, ortak soydan gelen, aralarında dil birliği bulunan, aynı dini inanca sahip, ortak tarihe ve kültüre sahip insan topluluğunun siyasi örgütlenmiş biçimidir. 15. ve 16. Yüzyıllarda Avrupa'da dini ve dünyevi tüm kurumları hakimiyeti altına alarak merkezi bir yönetim sergileyen modern devletin devamı olarak doğmuştur. Sahip olduğu normlar, reformlar sonrası Kilisenin yönetim organizasyonun değiştirilmesiyle, daha doğrusu el değiştirmesiyle ortaya çıkmıştır. Varoluşunu milliyetçilik akımlarının yükselişine borçludur. Avrupa ulus devletlerinin egemenlik alanları belirlenirken, insanların hissettikleri mensubiyetlere göre doğal süreç içerisinde oluşan sınırlar, ulus devletlerin de sınırlarını belirlemiştir. Batılı toplumların gelişmişlik seviyesini yakalama arzusunda olan, sömürge yönetiminden henüz kurtulmuş birçok yeni devlet, ulus devlet modelini medeniyet reçetesi olarak görmüş ve uygulamaya çalışmıştır. Batıda reformlar sonrası tabandan yönetime doğru gelişen değişim baskısı, yeni kurulan devletlerde üstten tabana dayatma şeklinde olmuştur. Ulus devletin temel unsurlarını oluşturan milli kimlik, ortak tarih, kutsal vatan, tek dil unsurları halk topluluklarına benimsetilmeye ve uygulatılmaya çalışılmıştır. Sınırların dışında ulus devletin bağımsızlığını tehdit ettiği varsayılan ortak düşmanlar yaratılmıştır. Tez örneği Irak, kurulduğu tarihe kadar ayrı yönetilmiş birden fazla topluluğu, Iraklı kimliği altında bir arada tutmaya çalışmış, ulus devlet unsurlarını dini veya etnik köken gözetmeksizin uygulamaya çalışmıştır. Ulus devletin temel unsurlarının Hristiyanlığın din ve yönetim organizasyonu üzerine kurulduğu görmezden gelinmiştir. Irak'ın gerçek tarihi, dini ve etnik yapısı göz ardı edilmiştir. Irak örneğinde görüldüğü üzere homojen olmayan toplumlarda zorlama bir ulus devletin, kurulduğu dönemde içerdiği birebir unsurlarıyla birlikte yaşama şansı bulunmamaktadır.
Maddi ve sembolik yeniden üretim sürecinde iktidar olarak AKP

AKP'nin iktidarının yedinci yılını geçirmekte olduğumuz şu günlerde AKP'nin ne olduğunu anlamaya yönelik arayış ya öznel/kültürel merkezli ele alışlarda anlam dünyalarını vurgulamakta ya da yapısall/nesnel koşullara odaklanmaktadır. Ancak bu tarz bakış açıları AKP'yi anlama ve açıklamakta yetersiz kalmaktadır. Bu problem üzerinden yola çıkan çalışmada AKP, gerçekliği oluşturan tüm değişkenler, maddi yeniden üretim, sembolik yeniden üretim ve iktidarın ilişkilerinin yeniden üretim süreçleri arasındaki içsel bağlantılar üzerinden ele alınmıştır. Dört bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde araştırmanın izlediği temel uğraklar açığa çıkartılmıştır. İkinci bölümde, MYÜ sürecinde AKP'nin arka planına bakılmıştır. Türkiye'de kapitalizmin gelişme sürecinde AKP'yi iktidara taşıyan dinamikler tarihsel bağlamda değerlendirilmiştir. Bu bölümde 1960'larda başlayan 1980'lerde dünya kapitalizmi ile bütünleşme sürecinde Anadolu'da hızla birikim olanağına kavuşan sermaye gruplarının değerler ve sembolik sistemlerden beslenen dayanışma ağlarıyla bir güç oluşturması ve iktidara yönelmesi izlenmektedir. Üçüncü bölüm ise SYÜ sürecinde AKP'nin öncüllerinin analizine ayrılmıştır. Bu bölümde yeni bir siyasal oluşum olarak yola çıkan AKP'nin arkasındaki örtük aidiyeti araştırmak amaçlanmıştır. Çalışmanın son bölümünde MYÜ ve SYÜ sürecinde iktidar olarak AKP analiz edilmiştir. Çok farklı çıkarlar ve talepler arasında uyum sağlamaya çalışan AKP, seçimden önce ve seçimden sonra olarak iki bölümde değerlendirilmiştir. AKP'nin iktidarının söylem ve pratiğinin analizi çalışma yaşamı başlığı üzerinden derinlemesine ele alınmıştır. Sonuç olarak, AKP olgusunu anlamak ve açıklamak için kullandığımız MYÜ, SYÜ, İYÜ süreçlerinin ilişkisel analizi, gerçekliği tüm yönleriyle görebilme imkanı sağlamakta ve aynı zamanda sosyal bilimlerin tanımladığı disiplinlere ait duvarları aşmamıza olanak sağlamaktadır.
Seçim sistemleri ve Türkiye'deki uygulamaları

Yıl 1945, CHP yönetiminin Liberalleş yolundaki ilk sinyalleri ile başlayan çok partili demokrasi süreci, San Fransisko, Nisan 1945 Birleşmiş Milletler Anayasasının hazırlandığı Konferansda Türk delegesinin; ' II. Dünya savaşından sonra Türkiye'de demokratikleşme yolunda büyük adımlar atılacağını ' açıklamasıyla devam etmiş, ardından yapılacak seçim ve seçim sistemi tartışmalarımda başlamıştır. Türkiye, elli yıllık parlamenter demokrasi yürüyüşüne 1946 seçimlerinin açık oy - gizli sayım olarak yapılmasıyla tartışmalı başlamış, bu tartışmalar günümüzde de hangi seçim sistemi tartışmalarıyla devam etmektedir. Bu çalışmanın ilk bölümde seçimle ilgili bazı teknik kavramların tanımlamaları verilmiştir. İkinci bölümde Seçim sistemlerinin alt yapısını oluşturan Seçme yöntemleri, üçüncü bölümde ise Seçim Sistemleri örneklerle açıklanmış olup, tüm açıklamalardan sonra Türk toplumunun karakterine uygun olduğu savunulacak olan iki yeni öneri ile günümüzdeki tartışmalara katkıda bulunulmak amaçlanmıştır. Dördüncü bölümde Seçim Sistemlerinin Avantajları, ve Dezavantajları verilmiştir. Beşinci bölümde Türkiye'de uygulanan Seçim sistemleri tek parti dönemi (1923 - 1946) ve çok parti dönemi (1946 - ) olarak iki dönem olarak incelenmiştir. Altıncı bölümde ise değişik seçim sistemlerinin 1983, 1987, 1991 ve 1995 genel seçimlerinde uygulamış olması durumundaki sonuçları verilmiştir. Bu bölümdeki tabloların oluşturulmasında kullanılan Excel Tabloları ek olarak verilmiştir. IVİncelenen ve önerilen seçim sistemleri içinden Türkiye için ivedi çözüm olarak köklü siyasal sistem değişikliğinden önce 'İki Turlu Nisbi Temsil' Seçim Sisteminin uygulanması, Seçmen kitlesinin eğitim seviyesinin yükseltilmesinden sonra (2000'li yılların başlarında) 'Puanlı Uzlaşı ' Seçim sistemi uygulamasına geçilmesi önerilmiştir.
Burkina Faso'nun sosya-politik kültürel yapısı

Batı Afrika ülkeleri arasında, küçük bir ekonomi olarak uluslararası sistemde varlığını devam ettirmeye çalışan Burkina Faso, Afrika'nın sömürge olduğu dönemde çok büyük yaralar almış, sonrasında da kanlı mücadelelere sahne olmuş bir devlettir. Kısıtlı kaynakları ile ülkenin içinde bulunduğu ekonomik durum, her geçen gün giderek artan nüfusu ve bu coğrafyada, tarihte yaşanılan olaylar birçok etnik-ideolojik grubun birlikte yaşadığı, sosyal ve siyasal anlamda karmaşık bir yapıyı doğurmuştur. Batı Afrika'da unutulmuş bir değer olan Burkina Faso'nun yaşam koşulları, siyasi durumu, kültürü, sosyal yapısı, müziği, edebiyatı, ekonomik koşulları, eğitimi, dini yapısı, etnik grupları ülkenin sosyal yapısını anlamlandırmak adına oldukça önemlidir. Burkina Faso'nun konjonktürü, sosyal, kültürel dokusu, idari, etimolojik yapısı tezimizin ana konusudur.
Party implementation

Bu çalışmada parti yapısıyla uygulanabilirlik kavramı ortaya konulmaktadır. Parti yapısıyla uygulanabilirlik klasik uygulanabilirlik kavramının partilerin farklı grup içi seçim kurallarına sahip olmasına izin veren bir uzantısıdır. Bir partinin üyelerinin ortak bir tercih sıralamasına göre işbirliği içerisindedavrandıkları varsayılmıştır. Bu bağlamda, bir seçim kuralı işbirlikçi manipulasyona karşı dayanıklı ise, bunun parti yapısıyla uygulanabilir bir kural olduğu söylenir. Bu tezde, parti yapısıyla uygulanabilirlik ile ilgili bazıgereklilik ve yeterlilik sonuçları ispatlanmıştır. Bazı kısıtlamalar altında, sosyal seçim kuralı parti yapısıyla uygulanabilir ise herhangi bir partinin tercih ettiği seçeneklerin toplum tarafından da seçilmesi gerektiği gösterilmiştir. Bunun yanında, sosyal seçimler farklı grupların tercihlerin birleşimi olarak ifade edilebilirse, sosyal seçim kuralının parti yapısıyla uygulanabilir olduğu gösterilmiştir.
Processus de la communication en periode de crise politique: Etude de la crise de l'attaque de Dağlıca

21 Ekim 2007'de, Hakkari'nin Yüksekova mevkii Dağlıca kırsalında bulunan sınır karakoluna PKK teröristleri tarafından yapılan saldırı sonucu 12 Türk askeri şehit olmuş ve 8 Türk askeri kaçırılmıştır. Bu saldırı, dönemin 60. Türk hükümetini siyasal bir krizin içine sokmuştur. Siyasal krizin yönetilmesi sürecinde kullanılan en önemli yöntemlerden biri de kriz iletişimidir. Bu iletişim özellikle medya aracılığıyla yapılmaktadır. Söz konusu çalışma, dönemin hükümetinin kriz iletişimi çalışmalarını, seçilen gazetelerin baskın ile ilgili haber ve makalelerini içerik analizi yöntemi ile değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
Siyasal iletişim aracı olarak Facebook: Haziran 2011 Genel Seçimleri örneği

Geçmişten günümüze kadar geçen binlerce yıllık insanlık tarihi içinde kitle iletişim araçları sürekli değişime uğramış ve bugün gelinen noktada bireysel, toplumsal ve evrensel anlamda beklentileri karşılayacak boyuta ulaşmıştır. İletişim araçlarının hızlı gelişimi beraberinde sosyal iletişim ağlarının gelişimini ve bu ağların pek çok alanda spesifik amaçlı kullanımını sağlamaktadır. Sosyal medya, zaman ve mekan kavramını ortadan kaldırarak siyasilere her yaştan ve gruptan seçmen kitlesine daha kolay ve masrafsız ulaşma, seçmen kitlesiyle etkileşimli ve çift yönlü bir iletişim kurma imkanı sağlamaktadır. Sosyal medya sayesinde siyasiler siyasete ilgi duymayan gençlerin dünyasına girerek onların dikkatini çekmeyi ve onları siyasal katılıma kazandırmayı hedeflemektedir. 'Siyasal İletişim Aracı Olarak Facebook (Haziran 2011 Genel Seçimleri Örneği)' isimli bu tez çalışmasında Facebook'un siyasilere ve seçmenlere getirdiği avantajlar ve dezavantajlar ile ilgili bazı bilgilere yer verilmiştir. Bu bilgiler ışığında siyasilerin gelecekte seçim kampanyalarında izleyeceği yol ile ilgili bazı öngörüler Facebook üyeleri ile yapılan bir araştırma yardımıyla pekiştirilmeye çalışılmış ve bu konuda özel kavramlar derinlemesine incelenmiştir.
Türkiye'de 1950-1960 dönemi demokratikleşme süreci

Eski Yunan'da ortaya çıkan demokrasi kavramı, Amerikan ve Fransız devrimlerinden sonra toplumların gündemini teşkil eden en önemli konulardan biri olmuştur. Dönem koşullarına ve ülkelere göre değişiklik gösteren demokratikleşme süreci, Türk demokrasi tarihinde oldukça zorlu bir süreçten geçmişştir. Kurtuluş Savaşı döneminde saltanatın kaldırılmasıyla birlikte cumhuriyetin ilan edilmesi ve 1945 yılına kadar hedefine ulaşmamış olsa da çok partili hayata geçiş denemeleri Türkiye Cumhuriyeti'nin demokrasi isteğini açıkça ortaya koymuştur. 14 Mayıs 1950 seçimleri ise Türk demokrasi tarihinin önemli bir dönüm noktası olmuş ve 1946 yılında kurulan Demokrat Parti, 27 yıl aralıksız iktidarda olan Cumhuriyet Halk Partisi'nin yerini almayı başarmıştır. Kurulduğu günden itibaren dikkatleri üzerine çeken Demokrat Parti, 1950- 1960 yılları arasında arka arkaya üç seçim kazanarak 10 yıl iktidarda kalmıştır. Türkiye'nin siyasi tarihi açısından büyük önem taşıyan bu yıllarda Demokrat Parti'nin muhalefet ve basın ile olan ilişkileri sıklıkla tartışılmıştır. Özellikle iktidarlığının son döneminde bu ilişkilerde yaşanan gerginlik 27 Mayıs 1960 askeri müdahalesine zemin hazırlamış ve Demokrat Parti'nin iktidarlığını darbe sonucu kaybetmesi Türkiye'nin demokratikleşme sürecinde olumsuz etkiler bırakmıştır. Bu bağlamda, 1950- 1960 döneminde gerçekleştirilen siyasi ve hukuki faaliyetler başta olmak üzere demokrasinin gelişimi ve sürekliliği adına önem arz eden iktidar-muhalefet ilişkileri ve basına yönelik uygulamalar çalışmada ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir.
Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarı döneminde Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin değişiminin yazılı basına yansıması

En önemli toplumsal, siyasal ve hukuki örgütlenme biçimi olan devlet tarihsel süreçte farklı şekillerde tanımlanmıştır. Tarih boyunca pek çok devlet kurmuş olan Türkler ise kurdukları devletlerin yasalara ve törelere uygun olmasına önem vermişlerdir. Osmanlı devlet örgütlenmesinin ardından kurulan ve 1923 yılından itibaren günümüze kadar yönetim biçimi ve bir demokrasi projesi olarak varlığını sürdüren Cumhuriyet rejimi ise, siyasal iktidarların izlediği politikalar doğrultusunda yapısall olarak değişime uğramaktadır. 2002 yılında iktidara gelen AKP ise düşünsel kaynakları ve ideolojik yönelimleri çerçevesinde devleti, Cumhuriyet rejimini ve felsefesini değiştirme politikası yürütmektedir. Bu değişim; siyasi, hukuk, ekonomi, eğitim, sosyo-kültürel, din ve ordu alanlarda gerçekleştirilen düzenlemeler neticesinde biçimlenmektedir. Bununla birlikte siyasi iktidar tarafından medyayapısında da bir değişim gerçekleştirilmeye çalışılmaktadır. Bir aktör olarak medyanın siyasi alan ve toplumsal alanlara etki etme potansiyeli bulunmaktadır. Siyasi iktidar toplumsal yapıyı yeniden biçimlendirmeye çalışırken muhalif medya siyasi alana direnç göstermekte ve siyasi iktidarın muhafazakar dinsel yönetiminealternatif olarak demokratik Cumhuriyet rejimini savunmaktadır.
Siyasalı meşrulaştıran bir kavram olarak kamusal alanın Türkiye'deki durumu (1839-1971)

Kamusal alan kavramı, bir ülkenin demokratikleşmesi ve sivilleşmesi için oldukça önemli bir kavram olmasına rağmen, Türkiye'de bu kavramı 'devlet alanı' olarak algılayan sorunlu bir anlayışın varlığı bulunmaktadır. Devletin bu durumdan istifade ederek, kamusal alanı izole etmeye ve toplum üzerinde anti demokratik bir hakimiyet kurmaya çalıştığı görülmektedir. Kavramın, tarihsel süreç içerisinde, dünyada ve Türkiye'de yaşadığı etimolojik savrulmaya neden olan faktörlerin anlaşılır kılınması adına, özel alan ve devlet alanıyla olan ilişkisine açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Kavramın, Batı ve Türk-İslam toplumlarında geçirmiş olduğu değişim ve dönüşüm bu bağlamda irdelenmiştir. Türkiye'de, Osmanlı'dan miras kalan modernleşme fikirlerinin, cumhuriyet dönemiyle birlikte radikal bir biçimde hayata geçirilmesi sonrasında, devlet ve toplumsal yapıda meydana gelen büyük değişimlerin yaratmış olduğu sancılarla baş etmek için, kamusal alanın, üniter devlet anlayışına ve 'tekçi' resmi görüşe feda edildiği anlaşılmaktadır. 1961 Anayasası sonrası değişen paradigma, devletin, kısa bir süreliğine siyasal ve kamusal alanları, büyük ölçüde toplum lehine terk etmesine neden olmuştur. Böylelikle, Türkiye'de 1960'larda yeşermeye başlayan kamusal alan kavramının ve kamusal bilincin, 1961 Anayasası'nın sahip olduğu özgürlükçü ve siyasal katılımı özendiren diliyle, bir neden-sonuç ilişkisi içinde olduğu ortaya konulmuştur. b
Asker anılarında Türkiye'de toplum ve siyaset algısı

Asker, Osmanlı-Türk modernleşmesinin önemli aktörlerindendir. Bu tez çalışmasının konusu, kolektif bir aktör olarak Türkiye'de askerlerin siyaset ve toplum algısını tartışmaktır. Bu tartışmayı yürütürken, askerlerin kişisel duygu ve görüşlerini ifade edebilmeleri bakımından görece daha serbest birer mecra olan hatırat, günlük ve defter gibi kaynaklara başvuruldu; bu kapsamda 19. yüzyıl ortalarından bugüne değin çeşitli rütbelerden 132 askerin kaleme aldığı 150'yi aşkın yaşam anlatısı tarandı. Tezin ilk bölümünde bir mesele olarak sivil-asker ilişkileri ve orduların siyasal/toplumsal konumlarına ilişkin edebiyat ile yaşam anlatılarının bu edebiyata sunabileceği katkıların imkanları; izleyen üç bölümde ise Türkiye'de askerlerin sırasıyla kendilerine, Türkiye'nin siyasal hayatına ve topluma dair bakış ve algıları tartışıldı. Bu yol izlenirken, bir yandan siyasi tarih ve siyaset bilimi edebiyatının sunduğu zemin bir fon olarak değerlendirilirken, bir yandan da söz konusu anılar külliyatının sunduğu nispeten daha insani, canlı ve otantik dokuların bu topoğrafyayı ayrıntılandırması amaçlandı.
1990 sonrası merkez sol partilerde ideoloji değişimi: CHP örneği

Bu tez çalışması, merkez sol partilerin bir örneğini oluşturan ve kendisini sosyal demokrat bir parti olarak tanımlayan CHP'nin kuruluş tarihinden itibaren 2002 yılına kadar geçen sürede politik-ideolojik dönüşümü konu edinmiştir. Bu çalışmada CHP'nin karşılaştığı yerel-ulusal-uluslararası sorunlara çözüm bulmak adına ele aldığı ideolojik dönüşümleri incelenirken, partinin üretmiş olduğu sosyal liberal sentez yaklaşımının arkasında bulunan yerel-evrensel fikri üzerinde durulacaktır. CHP parlamentoda muhalefette olduğu dönemlerde, siyasetini uygulama fırsatı bulamamış gibi davranmaktadır. Seçim sonuçlarına bakıldığında ise İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya, Adana vb. ülkenin büyük belediyelerini yönetmektedir. Belediyenin vatandaşlarının taleplerinin karşılanmasında ise CHP geri planda kalmaktadır. Çalışmanın amacı 1992 yılı itibariyle CHP'nin sosyal demokrasinin ve ülkenin içinde bulunduğu krize çözüm olarak sunmuş olduğu sosyal-liberal sentez yaklaşımının uygulamada başarıya ulaşıp ulaşmadığını incelemektir. Partinin, sosyal demokrasi krizi noktasında önermiş olduğu çözümler ise başarıya ulaşamamıştır. Araştırma, Türkiye'de TBMM'deki tek sosyal demokrat parti özelliği taşıyan CHP ile sınırlandırılmıştır. Araştırmalar neticesinde, CHP'nin geçirmiş olduğu ideolojik dönüşümlerin 1992 sonrasında uygulama alanı bulabilmek adına bir zemin hazırlayamadığı ve sosyal demokrasi için üretmiş olduğu çözümleri politik pratikte gözlemleyebilmenin güç olduğu sonucuna varılmıştır.
Explorations of self-selective social choice functions

Bu çalışmada kendi kendini seçen sosyal seçim kurrallarını inceledik. İncelemenin vurgusu diktatörlük sonucundan kurtulup kurtulamıyacağı idi. İki durum incelendi: Birincisinde, sosyal seçim kurallarinin kümesi, sadece en tepedeki seçenekleri göz önünde bulunduran secim kuralları kümesine kısıtlandı. Bu kısıtlama altında da, kendi kendini seçerlilik ile diktatörlüğün eşdeğer olduğu sonucu çıktı. İkincisinde, kişilerin tercih profillerinin kümesi, tek tepeli tercih profilleri kümesine kısıtlandı. Bu durumda, diktatör olmayan ama kendi kendini seçen sosyal seçim kurallarının olduğu gösterildi.
Irak ve Türkiye Üzerinden Irak Türkmenlerine uygulanan ötekileştirme politikalarının referandum öncesi ve sonrası dönemde incelenmesi

Bu çalışma, Doğu ile Batı arasındaki ilişkiyi incelemek adına Edward Said tarafından 1978 yılında kaleme alınan 'Şarkiyatçılık' kitabında ifade edilen oryantalist yaklaşımdan yola çıkarak, Doğu-Batı ayrımına vurgu yapmakta ve bu ayrımın arkasında yatan tarihsel emperyal çıkar ilişkilerini dile getirmeye çalışmaktadır. Doğu-Batı medeniyeti ayrımının sınırlar çizerek kendini en belirgin biçimde gösterdiği coğrafyaların başında hiç şüphesiz ki Ortadoğu gelir. On dokuzuncu yüzyıldan itibaren emperyal güçlerin çıkar çatışmalarının öznesi olmuştur. Bu çalışma 'ötekileştirilmiş coğrafyanın ötekisi' bakış açısı ile Irak Türkmenlerinin tarihsel ve söylemsel olarak ötekileştirilmesi sürecini incelemeyi amaçlamaktadır. Oryantalizm pratikleri Batılıların Batı-Doğu ayrımı üzerinden Batılı olmayanlarla olan ilişkilerini düzenleyen kültürel, anayasal ve ekonomik tutumlardan oluşur. Bu çalışma oryantalizm pratiklerini iki yüz yıllık bir süreçte içselleştiren Ortadoğu coğrafyasının nasıl kendi ötekilerini yarattığını Iraklı Türkmenler özelinde ortaya koymaya çalışacaktır. Bu çerçevede Kuzey Irak referandumunun, öncesi ve sonrasındaki siyasi dinamiklerle birlikte, bu ötekileştirme pratiklerinin en belirgin biçimde kendini gösterdiği bir bağlam olarak üzerinde özellikle durulacaktır.
Türk siyasi hayatında muhalefet olgusu, 1980-2000 sürecinde siyasi muhalefet

Araştırmanın konusunu oluşturan siyasi muhalefet olgusunun oluşum, gelişim, varlık koşullan çeşitleri ve fonksiyonları temel alınarak Türk siyasi hayatı içerisinde değerlendirmesi yapılmıştır. Araştırmada tarama modeli esas alınmıştır. Konu ile ilgili yazılı dokümanlar incelenirken siyasi partilerin muhalefet politikaları temel alınmıştır. Araştırmada ağırlıklı veri kaynağı olarak üniversite kütüphaneleri, İnternet, siyasi partilerin kütüphanelerinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda Türk siyasi hayatında muhalefet anlayışının geleneksel özelliklerinin bazılarının günümüzde de varlığını sürdürdüğü tespit edilmiştir.
Deleuze ve Guattari düşüncesinde yersizyurtsuzlaşma ve siyasal mekan

Deleuze ve Guattari'de kavramsal olarak şizofreni, arzu süreçlerine karşı kapitalizmin kodlarını bozan ve o kodlardan kaçışı anlatan bir şekilde ele alındığından, şizofreni mevhumu modern kapitalizme özgü bir başlangıç noktası olarak değerlendirilmektedir. Nitekim Deleuze ve Guattari de araştırmalarına kısaca şizo-analiz adını vermektedirler. Bu tez çalışmasında da şizo-analiz kritiği üzerinden mekanın bir tahlili takip edilmektedir. Başta yersiz yurtsuzluk kavramı olmak üzere pek çok kavram, modern kapitalizm çerçevesinde ve mekan üzerinde değerlendirilmeye çalışılmıştır. Güç kavramını yalnızca güç istemi üzerinden ele almak, arzulama-üretiminin Freud'tan itibaren psikanalitik ekolle sınırlı bir mevhum olarak değerlendirilmesine neden olmuştur. Bu tez çalışmasında, özellikle arzulama-üretiminin mekan üzerindeki etkisi yorumlanmak istenmiştir. İlk bölümde Deleuze ve Guattari felsefesinin temel kavramları ele alınırken, ikinci bölümde tezin temel önermesi olan kurucu mekan kavramı geliştirilmeye çalışılmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise yersiz yurtsuzluk mevhumuyla birlikte politik-mekan kavrayışın bulguları paylaşılmıştır. Tekniğin kapitalizm üzerindeki etkisinin mekansal kavrayışa ne denli etki ettiği sorunsalı üzerinden kimlik, fark, tanınma gibi kimi kavramlar değerlendirilmiştir.
Hatay milletvekillerinin TBMM'deki çalışmaları (1939-1950)

çalışmada 1939- 1950 yılları arasında seçilen Hatay milletvekillerinin TBMM'deki faaliyetleri ele alınmıştır. Böylece, on bir yıllık parlamento çalışmalarının Hatay'a yansımaları ortaya konularak elde edilen verilerin araştırmacıların hizmetine sunulması amaçlanmıştır. Çalışmada temel kaynak olarak TBMM zabıt cerideleri, Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi belgeleri ve Milli Kütüphane'den dönemi konu alan gazeteler taranmış ve konuyla ilgili telif eser, tez ve makalelerden istifade edilmiştir. Elde edilen bilgi ve belgeler doğrultusunda milletvekillerinin tanınmasına yönelik sosyokültürel ve sosyoekonomik veriler ortaya konulmuştur. Bu noktada, üç dönem boyunca görev almış on iki milletvekilinin yerellik durumları, yaş gurupları ve ortalama yaşları, eğitim seviyeleri, yabancı dil bilme durumları ve mesleki altyapıları ele alınmıştır. Ayrıca, milletvekillerinin parlamento deneyimleri, gelecek dönemlerde yeniden seçilme durumları, kaç dönem yasama faaliyetinde bulundukları, yasama faaliyetlerine dair sayısal veriler, yasama faaliyetlerinin TBMM ve Hükümet nezdinde bulduğu karşılık, tablolar halinde ayrı ayrı analiz edilerek açıklanmıştır. Ayrıca, sırasıyla altı, yedi ve sekizinci dönem milletvekillerinin TBMM oturumlarındaki sözleri, verdikleri takrir, soru önergesi ve kanun teklifleri ele alınmıştır.