turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1991 Körfez Savaşı ve Türk kamuoyu

Belli ve tartışmalı bir konu hakkında toplumda o konu ile ilgilenen insanlar ve insan gruplarının ortak düşünce ve kanaatleri olarak tanımlanabilecek olan kamuoyu kavramı kamu ve oy unsurlarından oluşmaktadır. Unsurlardan birincisi olan 'kamu' mevcut bir sorun etrafında toplanmış ve bu sorun hakkında fikir ve kanaat sahibi bireylerden oluşan bir grup şeklinde tanımlanırken; 'oy' ise mevcut konu ile ilgili bu gruba hakim olan kanaat ve tutumlardır denilebilir. Herhangi bir konu hakkında insan gruplarında ortak düşünce ve kanaatler bireylerin kendi karakter yapılan, yaşadıkları çevre ve bu ikisinin etkileşimi sonucunda ortaya çıkmakta ve biçimlenmektedir. Çevresel etkenler, bireylerin içinde bulundukları gruplar, bu gruplarda veya grup dışında yapılan yüz yüze temaslar, kanaat önderleri, bireylerin yaşadıkları ülkelerin hukuki ve siyasi ortamları, siyasi partiler ve siyasi liderler, baskı grupları ve sivil toplum kuruluşları ve kitle iletişim araçları şeklinde sıralanabilir. 1920 yılında kurulan ve kuruluş aşamasında monarşi ile yönetilen daha sonra cumhuriyet yönetimine geçen ve Baas Partisi adındaki Arap milliyetçisi partinin iktidara gelmesi ile iç ve dış politikasında sert ve baskıcı eğilimler gösteren Irak yönetimi İran ile yapılan savaştan sonra bu savaşm getirdiği olumsuzlukları gidermek amacıyla zengin komşusu Kuveyt'i işgal etmiştir. Bu işgalin ardından yaşanan kriz sonucunda ABD önderliğindeki müttefik kuvvetler olaya müdahale etmiş ve Irak'ın Kuveyt'ten çekilmesi sağlanmıştır. Irak'ın 1990 yılında Kuveyt'i işgali ile başlayan Körfez Krizi ve ardından 1991 yılında yaşanan Körfez Savaşı Türk kamuoyu tarafından yakından takip edilmiş, ülkedeki tüm kesimlerde konu hakkında önemli tartışmalar yaşanmıştır. Kriz ve savaş Türkiye'de iç ve dış politikayı, ekonomiyi ve toplumsal hayatı etkilemiştir. Devlet yönetiminde kriz ve savaşa karşı izlenecek politikalar konusunda farklı görüşler ortaya çıkmıştır. Özellikle Cumhurbaşkanının kriz ve savaşta aktif politika izlemeye yönelik görüşleri başta hükümet olmak üzere bazı önemli bürokratlar, sivil toplum kuruluşları, basın ve halk kitlelerinin de içinde bulunduğu kamuoyu tarafından tepki görmüş, ve gösterilen bu tepkilerin önemli ölçüde etkisi ile Türkiye bu savaşa fiilen katılmamıştır.
Yunan İç Savaşı'nın Türk basınına yansıması (1946-1949)

II. Dünya Savaşında Yunanistan, İtalyan ve Alman işgalleri nedeniyle korkunç bir yıkıma uğramıştır. İşgal karşısında farklı siyasi görüşlere sahip direniş güçleri oluşmuş ve bu direniş unsurları Yunanistan'ın savunulması konusunda büyük bir mücadele vermişlerdir. Ortak düşmana karşı girişilen mücadele, farklı siyasi unsurların başlangıçta dayanışmasını sağlamıştır. Savaşın sonlarına doğru bu dayanışma bitmiş ve direniş güçlerinin birbirleri arasındaki çatışmalar başlamıştır. II. Dünya Savaşı sonrasında Yunanistan'da demokratik seçimler ve arkasından savaş sırasında ülkesini terk ederek sürgüne giden Kral'ın, ülkesine geri dönmesi için bir halk oylaması yapılmıştır. Kral halkın büyük bir çoğunluğunun oyu ile Yunanistan'a geri dönmüştür. 1 Eylül 1946 olan bu tarihten 1949 yılının sonuna kadar, genel olarak kralcılar ve komünistler olarak iki kutba ayrılan grupların kanlı bir mücadelesi yaşanmıştır. Yunan İç Savaşı olarak tarihe geçen bu çatışma, Yunanistan için büyük bir yıkıma sebep olmuştur. Yaklaşık üç yıl süren çatışma sonunda binlerce Yunan vatandaşı hayatını kaybetmiştir. İç Savaşın sonrasında Yunanistan'da siyasi hayat uzun bir süre düzene girememiştir. Yunanistan da yaşanan mücadelenin uluslararası boyutta etkileri ise Amerika- Sovyet çekişmesinde açıkça görülmüştür. İç savaşta, hükümet karşısında komünistlerin kazanmasını istemeyen Amerika, Truman doktrini ve Marshall yardımı ile birlikte komünizmle olan mücadelesini başlatmış ve Yunan hükümetine desteğini sunmuştur. Bu savaş II. Dünya Savaşı sonrası kurulan iki kutuplu dünya düzeninin de ilk kapışması olmuştur. II. Dünya Savaşı sonrası Sovyetlerle ilişkileri bozulan ve Batı dünyasına yaklaşmak isteyen Türkiye için, Yunanistan'da yaşanan savaş çok değer kazanmıştır. Türkiye, Sovyetler Birliğinin taleplerinin ve komünizmin yayılmasının engellenmesi açısından Yunan İç Savaşını önemsemiştir. Türk kamuoyu, dönemin önemli gazeteleri ile 1946- 49 arasında yaşanan iç savaşı çok yakından günü gününe takip etmiştir. Her iki ülkenin siyasi liderleri, iç savaş süresince birbirlerine olumlu mesajlar vermişlerdir. Türkiye, tarihin bu döneminde, komşusu Yunanistan ile iyi ilişkiler kurmuştur.
Türk siyasi hayatında Abidin Özmen

Anadolu'da Milli Mücadele gerçekleşip, 1923 yılında Türkiye Cumhuriyeti kurulduktan sonra hızlı bir uluslaşma ve merkezileşme sürecine girilmiştir. Bu yönde çalışmalar devam ederken, ülkenin doğusu Nasturi, Şeyh Sait, Ağrı isyanları gibi büyük isyanlara sahne olmuştur. Ülkeyi yönetenler, hem merkezileşme politikası doğrultusunda hem de bu isyanları önlemek amacıyla bir dizi önlem almış ve bu yönde bir devlet politikası oluşturmaya çalışmışlardır. Bu tedbirlerden ilki olarak, Güneydoğu Anadolu'da kurulmak üzere yakın geçmişşte de Olağanüstü Hal Bölge Valilikleri adıyla uygulamaya geçirilen Umumi Müfettişliklerin kuruluşu olmuştur. Sadece asayiş için değil, Nafia ve iskan amacıyla da ülkenin muhtelif yerlerinde bu Müfettişlikler kurulmuştur. Abidin Özmen, 1935 yılında geldiği Birinci Umumi Müfettişlik görevini yaklaşık 8 yıl boyunca sürdürmüş ve 1943 yılına kadar bu görevde kalmasının ardından, yaptığı hizmetlerden ötürü Trakya Umumi Müfettişliği'ne atanmıştır. Trakya Umumi Müfettişliği görevini de yaklaşık 4 yıl kadar sürdürmüş, 1947 yılında Umumi Müfettişlik kurumunun kaldırılmasına kadar bu görevde kalmıştır. Umumi Müfettişlikler kuruldukları bölgede; asayiş, ekonomi, eğitim alanlarında bölgenin kalkınmasında önemli bir rol oynamıştır. Fiilen 1947 yılında, hukuken de 1952 yılında kaldırılan Umumi Müfettişlikler, bu dönemde etkin bir mekanizma olarak görev yapmıştır.
Resimli çocuk kitaplarında Atatürk ve Cumhuriyet değerlerinin incelenmesi (1950-1997)

Bu çalışma, Türkiye'deki resimli çocuk kitaplarının Atatürk ve cumhuriyet değerleri açısından incelenmesini; bu kitaplarla demokrasi, insan hakları, adalet, özgürlük, vatan, milliyetçilik, inkılapçılık ve benzeri gibi konuların kitaplara nasıl ve ne sıklıkta işlendiği incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu Ankara ilindeki, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ve özel okul öncesi eğitim kurumlarında ve kütüphanelerde kullanılan, özel koleksiyonlarında bulunan ve yayınevlerinde satışa sunulan resimli çocuk kitapları arasından rastgele örnekleme yöntemiyle seçilen hikaye türündeki 142 resimli çocuk kitabından oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından geliştirilen 'Resimli Çocuk Kitaplarını Atatürk ve Cumhuriyet Değerleri Yönünden İnceleme Formu' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler Microsoft Excel 2013 programıyla değerlendirilmiştir. Puanlama güvenirliğini sağlamak amacıyla araştırmacı dışında 2 farklı uzmanın da değerlendirdiği 20 kitaba yönelik üç farklı değerlendirme arasında Pearson Korelasyon Analizi yapılmış; bu değerlendirmeler arasında oldukça yüksek bir korelasyon tespit edilmiştir. 5 bölümden oluşan araştırmada, birinci bölümde, Çocuk ve çocuk edebiyatının tarihsel gelişimi; ikinci bölümde resimli çocuk kitaplarının özellikleri; üçüncü bölümde Türkiye'de Tarihi gelişim, dördüncü bölümde araştırmanın yöntemi ve beşinci bölümde ise bulgular incelenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda çalışma grubuna alınan resimli çocuk kitaplarının yer alan Atatürk ve cumhuriyet değerlerine oldukça az rastlanmıştır. Bu oldukça düşük oran ülkemizde 4-12 yaş dönem çocuklarına yönelik hazırlanan resimli çocuk kitaplarının niteliklerinin arttırılması konusunda çalışmalar yapılması gerektiğini göstermektedir.
Cumhuriyet'in kuruluş sürecinde Türkiye'de Fransız okulları (1919-1925)

XIX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren, Fransa'nın Osmanlı İmparatorluğu topraklarında açtığı okullar, Fransız dili ve kültürünü, kozmopolit ve çok dilli imparatorluk coğrafyasının 'lingua franca'sı haline getirmiştir. 1914'te, tüm Osmanlı coğrafyasına yayılan Fransız eğitim kurumlarının sayısı 500'ün üzerindedir. I. Dünya Savaşı yıllarında Fransa'nın İtilaf Devletleri bloku içinde yer alması nedeniyle kapatılan bu kurumlar, Mondros Mütarekesi'nden sonra tekrar açılmışlardır. Mütareke sınırları içindeki Türkiye'de, sayıları 80'i bulan Fransız okulu varlığını sürdürmüştür. Bu kurumların varlığı, Lozan Barış Antlaşması'nda Türk Hükümeti tarafından tanınmıştır. Çoğunluğu Fransız misyoner topluluklarına ait olan bu kurumlar, özellikle Cumhuriyet yönetiminin ilk yıllarında Türk-Fransız ilişkilerinde önemli bir sorun kaynağı olmuştur. Yabancı okullara yönelik bir eğitim politikası henüz Cumhuriyet ilan edilmeden önce, Milli Mücadele yıllarında şekillenmeye başlamıştır. Ankara Hükümeti döneminde yabancı okullara ilişkin izlenen politikanın çizgisi, Cumhuriyetin ilk yıllarında da hemen hiç değişmeden devam etmiştir. Tezde, Milli Mücadele yıllarından 1925 yılına kadar uzanan dönem ele alınarak, izlenen bu kesintisiz politik çizginin Fransız okullarına etkisi ortaya konmaya çalışılmıştır. Yeni Türk Devleti'nin yöneticileri eğitime çok önem vermişler, yeni rejimin sağlamlaştırılmasında okulun temel bir işlev göreceğini düşünmüşler ve eğitim politikalarını bu yönde oluşturmuşlardır. Bu bağlamda, milli kültür ve terbiyeden geçirilerek milli bir kimlik kazandırılacak yeni kuşaklar aracılığıyla Cumhuriyet'e bağlı yeni bir insan tipi oluşturmak temel amaç olmuştur. Böylelikle Osmanlı toplumunun temelinde bulunan dini kimlik arka plana itilecektir. Tez, Cumhuriyet'in eğitim alanındaki iki temel ilkesi olan laiklik ve milliyetçiliğin, ele alınan dönemde çoğunluğu dini nitelikteki Fransız okullarına etkisini incelemeyi amaçlamıştır.
Soğuk savaş döneminde Bulgaristan Türklerinin Türkiye'ye göçü: Bursa örneği

Göçmen şehri olarak adlandırılan Bursa yüzyıllardır Bulgaristan'dan göç almaktadır. Dolayısıyla uzun süredir Bulgaristan göçlerine maruz kalan Bursa'nın bu göçlerden nasıl etkilendiği araştırılması gereken bir konudur. Bu kapsamda göçlerin yakın dönemdeki etkilerinin daha etkili incelenebileceği düşünülmüştür. Konuya neden sonuç ilişkisi açısından baktığımızda Bulgaristan Türklerinin göç nedenleri ve Bursa'yı tercih nedenleri konun bütünü içinde yer almaktadır. Bu kapsamda çalışmada soğuk savaş dönemde Bulgaristan Türklerinin Bursa'ya göçü ve bu kapsamda göçe neden olan faktörler, göç süreci, Bursa'nın tercih edilme sebebi ve göçlerin Bursa'ya etkileri incelenmiştir. Çalışma kapsamında konunun kavramsal boyutu incelenerek göçün tarihsel gelişimine değinilerek Türkiye'ye yönelik dış göçler üzerinde durulmuştur. Bulgaristan Türklerinin soğuk savaş dönemindeki göçlerinin nedenlerinin tarihsel olarak incelenebilmesi amacıyla Bulgaristan Türklerinin soğuk savaş dönemi öncesindeki yaşamı, hukuki durumlarını oluşturan uluslararası anlaşmalar, Bulgaristan Türklerinin ekonomik, sosyal, kültürel ve dini yaşamı irdelenmiştir. Soğuk savaş dönemiyle birlikte Bulgaristan Türklerinin değişen yaşamı, Bulgaristan Türklerinin Türkiye'ye göç süreçleri ve göçe neden olan faktörler ile Bursa şehrinin göçmenlerle bağlantısı, Bulgaristan Türklerinin Bursa'ya gelmesi ve Bursa'ya etkileri incelenmeye çalışılmıştır.
The anti-alcohol movement in the Early Republican Period in Turkey

1920 ve 1939 yılları arasındaki dönemi ele alan bu tez, günlük hayatı ilgilendiren bir maddeye olan karşıtlığın, ulus inşası sürecinde nasıl önemli bir rol oynadığını göstermeyi amaçlıyor. Geç on dokuzuncu ve erken yirminci yüzyıllarda, Amerika Birleşik Devletleri, Finlandiya ve İsveç gibi birçok ülkedeki alkol karşıtı hareketler Türkiye için birer örnek teşkil etti. Fakat, Türkiye örneğinde, alkol karşıtı hareket, ülkenin kendine özgü sosyal ve politik atmosferinde farklı bir boyut kazandı. Erken Cumhuriyet Döneminde alkol karşıtı hareketin öncüleri alkol karşıtlığını ülkedeki alkol ticaretini elinde tutan Hıristiyan halklara karşı bir araç olarak kullandılar. Dahası, Türkiye Müslümanların çoğunlukta olduğu bir ülke olduğu için, alkol karşıtlığının, özellikle 1920'li yılların başında, dini bir boyutu vardı. Buna rağmen, İkinci Grup'un meclisten tasfiye edilmesi ve devletin laikleştirilmeye başlamasıyla birlikte dini kaygılar etkisini yitirdi. Bu laikleştirilme süreci ve Avrupa'da öjeni düşüncesinin yükselişe geçmesi, Türkiye'deki alkol karşıtı hareketin seküler ve bilimsel bir boyut kazanmasına neden oldu. Bu değişimle birlikte, hareket, odak noktasını değiştirerek sağlıklı ve güçlü nesiller yetiştirmeyi hedef edindi.
Hamdullah Suphi Tanrıöver'in Türk milliyetçiliği tarihindeki yeri

Seçkin bir aileye sahip olan Hamdullah Suphi Tanrıöver'in (1885-1966) babası Abdullatif Suphi Paşa, annesi Ülfet hanımdır. II. Abdülhamid aleyhine şiirler yazmıştır. Türkçülük hareketinin teşkilatlanmasında Türk ocağı başkanı olarak rol oynamıştır. 1912 yılında resmen kurulan Türk Ocakları Türkçülük fikrinin etkin bir müessesesidir. Türk Ocakları başkanlığı gibi önemli bir konuma ulaşan Hamdullah Suphi, çalışkanlığı ve hitabet yeteneğiyle ocakların gelişimine katkı sağlamıştır. Milli mücadele döneminin önemli bir şahsiyeti olan Hamdullah Suphi, Misak-ı Milli'nin kabulünde rol oynamıştır. T. B. M. M'de Atatürk'ün yanında yer alarak, matbuat ve istihbarat umum müdürlüğü, iki kez de maarif vekilliği görevlerinde bulunmuştur. Cumhuriyet'in ilanıyla beraber, milliyetçilik modern Türkiye'nin dayandığı temel ilkelerden biri olmuştur. II. Meşrutiyet ortamında müesseseleşen Türkçülük fikrinin halk kitlelerine ulaştırılmasında, Türk Ocakları başkanı Hamdullah Suphi'nin önemli bir rolü olmuştur. Türk Ocakları 1931 yılında kapatılmış ve Tanrıöver'de Bükreş elçiliğine atanmıştır. Elçilik vazifesini yerine getirirken bu bölgedeki Türklerle de alakadar olmuştur. Bükreş'ten döndükten sonra, 1945 yılında C. H. P'den istifa ederek, Demokrat Parti'ye geçmişştir. 1949 yılında Türk Ocaklarını yeniden açmıştır. 1954 yılında Hürriyet partisine geçmişş ancak milletvekili seçilememiştir. Hamdullah Suphi faşizm, komünizm, irticai fikirleri tehlikeli akımlar olarak değerlendirmiştir. Ona göre Komünizm, İrticai hareketlerden daha da tehlikelidir. Bu bakış açısısıyla Atatürk ilke ve inkılaplarına sahip çıkmış ancak türbelerin kapatılmasına karşı bir tutum sergilemiştir. 1930 yılında yazdığı 'Bu Sesi Koruyacaksın' adlı makalesinde, kitleleri muhalefete sahip çıkmaya davet etmiştir. Kültür temeline dayanan bir milliyetçilik anlayışını benimsemiş ve ırkçılığı reddetmiştir. Millet anlayışının esasları din, dil ve dilek birliğidir. Çağdaşlaşma meselesinde ise batı medeniyetine dahil olunmasını, ancak bunun Türk kültürünü muhafaza etmek suretiyle gerçekleşmesi gerektiğini Öne sürmüştür. Türk Ocaklarıyla özdeşleşen Hamdullah Suphi 10 Haziran 1966'da vefat etmiştir.
Milli mücadele döneminde doğu cephesi

XIX. Yüzyılın ikinci yarısından itibaren, Osmanlı topraklarını çıkarlarına görepaylasmaya çalısan Avrupalı Devletler, I. Dünya Savası'nda da Ermenileri kullanarak Osmanlı Devleti'ni zayıflatmaya ve bu çıkarlarına ulasmaya çalısmıslardır. Osmanlı Devleti'nin güçsüzlügü, devlet ve ordu yönetimindeki büyük hatalar, Trablusgarp, Balkan ve I. Dünya Savasları sonrasında ülkede ortaya çıkan bölünme ve kayıplar, Anadolu'da Milli Mücadelenin ortaya çıkısını sağlam ıstır. Ülke topraklarının dört bir yandan isgali sürerken, Dogu Anadolu'da da ülkenin kaderini etkileyecek olaylar yasanmaktadır. Bir yandan Avrupalı büyük devletlerin kıskırtma ve vaatleriyle, diger yandan Rusya'nın da destegiyle, ErmenilerinDogu Anadolu'daki Türk Halkına karsı büyük saldırı ve katliamlara baslamalarıüzerine, T. B. M. M. Hükümeti bu duruma son vermek ve Misak'ı Milli'yi hayata geçirmek için askeri bir harekat yapmaya karar vermistir. Kazım Karabekirkomutasında Dogu Cephesinde 28 Eylül'de baslatılan harekatta sırasıyla Sarıkamıs, Kars ve Gümrü ele geçirilmis, Ermenistan'ın talebiyle 2 Aralık 1920'de GümrüAntlasması yapılmıstır. Ardından Türk Ordusunun ilerlemesiyle, Artvin ve Ardahan da ele geçirilmistir. Takiben yapılan Moskova ve Kars Antlasmalarıyla, Türkiye'nin dogusınırları belirlenmis ve Ermeni Meselesi, Türkiye açısından çözüme kavusmustur. Kazanılan zaferin ardından, Dogu Cephesi'nden Batı Cephesine yapılan kuvvet destegi ve yardımlar da Kurtulus Savası'nın kazanılmasında çok önemli ve hayati bir rol oynamıstır. Diger bir açıdan bu zafer, Türk Milli Mücadele Döneminindönüm noktasını olusturmaktadır.
Türkiye'nin sanayileşme çabaları: 1962 ve 1964 sanayi kongreleri

Türk modernleşme gayretlerinin önemli bir parçasını, sanayileşme çabaları oluşturur. Bu çabaların başlangıcı daha gerilere gitmiş olsa da, sanayileşme sorunu 19. yüzyılın ortalarından itibaren yoğun bir şekilde ele alındı. Fakat iç ve dış faktörlere bağlı olarak Batılı ülkelerdekine benzer bir 'Sanayi Devrimi' gerçekleştirilemedi. 20. yüzyılla birlikte ise genel olarak iktisadi hayatı düzenlemek ve devletin iktisadi yapısını güçlendirmek amacıyla yeni bir politika benimsendi: Milli İktisat. Dönemin şartlarının sonucu olarak beklenildiği ölçüde hedeflere ulaşmayan bu politika, Cumhuriyet döneminin iktisadi politikasının da temelini oluşturdu ve aşağı yukarı Cumhuriyet'in ilk çeyrek yüzyılında kesintisiz uygulandı. Bununla birlikte bu politika tek tip bir iktisadi model şeklinde de uygulanmadı. Milli iktisat, Cumhuriyet döneminde alt dönemlerin şartlarına göre pragmatik amaçlarla uygulandı. II. Dünya Savaşı sonrasında ise, Batı yanlısı tutuma paralel yavaş yavaş terk edilmeye başlandı ve DP iktidarıyla bir kesinti dönemine girdi. DP Döneminin sonuna doğru Planlı Kalkınma gündeme geldi. 27 Mayıs 1960 sonrasında ise Plan hazırlıkları başladı ve geçiş yılından sonra, 1963'de Planlı dönem başladı. Planlı dönemin başlangıcını oluşturan 'BBYKP (1963-1967)', Milli İktisat anlayışına uygun bir plandır. Aynı şekilde bu dönem içinde gerçekleştirilen ve çalışmanın odağını oluşturan 1962 ve 1964 Sanayi Kongreleri yine Milli İktisat anlayışına uygun bir siyasi atmosferde ve de bu anlayışa uygun bir iktisadi havanın baskın olduğu bir dönemde gerçekleşti. Kongrelerde birbirlerine farklı görüşler olmakla birlikte ağırlıklı görüş, düşünce, öneri ve tekliflerin Cumhuriyet'in ilk on beş yılında uygulanan politikalarla benzerliği, uyumu dikkat çekicidir. Kongrelerde paylaşılan görüşlerin, getirilen önerilerin, ismi konulmasa da 'Milli İktisat' politikalarına paralel olduğu, Milli İktisadın ülkenin kurtuluş reçetesi olarak görüldüğünü söylemek mümkündür.
İmparatorluğun tebaasından cumhuriyet'in vatandaşına geçiş sürecinde ilköğretimde devlet, toplum ve birey algısında dönüşüm

Bu araştırma, II. Meşrutiyet'ten itibaren başlayan vatandaşlığa geçiş süreci ve bu doğrultuda okullarda okutulmaya başlanan vatandaşlık dersleri kapsamında II. Meşrutiyet'ten Cumhuriyet Devrimi'nin ilk yıllarına kadar olan süreçte devlet, toplum ve birey algısında ne gibi dönüşümlerin yaşandığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. II. Meşrutiyet'ten Cumhuriyet Devrimi'ne vatandaşlığın inşası temelinde incelemeye alınan devlet, toplum ve birey algısındaki dönüşümleri ortaya koymak için 1914 Mekatib-i İbtidaiye Ders Müfredatı ve 1924 İlk Mektepler Müfredat Programı ele alınmış ve bu programlar kapsamında belirlenen dönemin vatandaşlık kitapları çalışmanın ana kaynaklarını oluşturmuştur. Söz konusu kaynaklar belirlenirken özellikle ilköğretim kademesi esas alınmıştır. Bu temel kaynaklar dışında çalışmanın konusuna uygun literatür taraması yapılarak gerekli bilgiler toplanmıştır. Bu veriler ışığında II. Meşrutiyet ve Cumhuriyet Devrimleri arasında devlet, toplum ve birey eksenli bir karşılaştırma yapılmıştır. Bu çalışma, II. Meşrutiyet ve Cumhuriyet Devrimleri arasında bir karşılaştırma yaparken, II. Meşrutiyet'in kendinden önceki siyasal rejimden olan kopuşunu da ortaya koymuştur. . Belirlenen kaynaklar üzerinde II. Meşrutiyet ve Cumhuriyet Devrimleri arasında yapılan devlet, toplum ve birey eksenli karşılaştırmada ortaya çıkan en radikal dönüşüm siyasal rejim noktasındadır. II. Meşrutiyet mutlakiyet rejimine karşı bir hareket olarak ortaya çıkıp egemenliğin kaynağında kısıtlı bir düzenlemeye giderken, Cumhuriyet ise gerek ulusal bağımsızlık gerek milli egemenlik mücadelesi vererek egemenliğin kaynağını koşulsuz şartsız millete bırakmıştır. Bir diğer dönüşüm vatandaşlık konusundadır. II. Meşrutiyet'te her ne kadar vatandaşlığın inşasına ilişkin atılımlar yapılmış olsa da tebaa Cumhuriyet ile birlikte vatandaş konumuna yükselmiş ve vatandaşlık anayasal güvence altına alınmıştır. Bir diğer dönüşüm ise toplum alanındadır. İmparatorlukta toplum, ümmet konumunda iken Cumhuriyet ile birlikte ulus devlet anlayışı çerçevesinde yeni bir devlet inşa edilerek ümmet anlayışı yerini millete bırakmıştır. Bu radikal dönüşümler Cumhuriyet Devrimi'nin II. Meşrutiyet'ten farklı olarak çağdaş ve laik olduğunu göstermektedir. Bu radikal dönüşümlerin yanı sıra Cumhuriyet'in getirdiği yeni değerler sistemi, II. Meşrutiyet'ten ayrılarak daha başka birçok farklılığı da barındırmaktadır. İki dönem arasındaki bu dönüşümlerin yanı sıra bazı süreklilikler de dikkati çekmektedir. Bunlar; özellikle okulların vatandaşlığın inşasında önemli bir aracı olarak kullanılmaya devam etmesi, her iki dönemin de kendi vatandaşını inşa etmek isterken medenilik vurgusu yapması ve her iki dönemin de ortak olarak mutlakiyet rejimini ötekileştirmesidir.
Atatürkçü düşünce ve uygulamaların algılanması ve yorumu (1938-1948)

Bu çalışmada, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk dönemi (1923-1938) uygulamaları ve ideolojik perspektifinin, kendisinden sonra ne mecraya doğru aktığı ve nasıl algılandığı üzerinde durulmaktadır.1938- 1948 yıllarının iç-dış gelişmeleri çerçevesinde, Türkiye'nin sosyal, ekonomik, kültürel ve siyasal gidişatı incelenmekte; bu gidişatın, kendisinden önceki dönemin ideolojik akışına uygunluk/uyuşmazlık yaklaşımları ele alınmaktadır. Bu açıdan Mustafa Kemal Atatürk ve dönemi algısının, 1938- 1948 yılları arasında alınan kararlara nasıl ve ne ölçüde etkide bulunduğu ve dönemin kendi özelliklerine göre ne yönde değiştiği izah edilmeye çalışılmaktadır. Bir başka açıdan ise, Atatürk döneminde meydana gelen uygulamaların değerlendiriliş biçimlerinin ve laiklik, milliyetçilik, halkçılık gibi ideolojiler zincirinin, hangi özgün katkılar ile devredildiği sorusuna da yanıt aranmaktadır.