turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Osmanlı Devleti'nde siyasal iktidarın bölüşümüne bir bakış: Kapıkulu Ocağı ve isyanları

Osmanlı İmparatorluğu'nda kul sistemiyle desteklenen siyasal iktidar yapısının en azından yeniçeri ocağının disiplinini koruduğu zamana kadar patrimonyalistik karakterde olduğu söylenebilir. Toplumda padişah tarafından dengede tutulan iktidar unsurlarından biri olan ve diğer iktidar unsurlarına karşı merkezi güvenceye almak için kurulan yeniçeri oca& ta görevini yapamaz hak gelip reformlara isyan biçiminde engel olunca devlet tarafından kaldırılma yoluna gidildi Çalışmanın birinci bölümünde, Osmanlı İmparatorluğu'nun siyasi, hukuki ve İdari lakımdan klasik yapısının oluşmasında etkili olan daha önce kurulmuş devletlerin tecrübeleri bunun etkisiyle oluşan siyasi iktidar yapısı ve devletin meşruiyetini sağlamak için kullandığı araçlar incelenmiştir. Devlete klasik şeklini veren kurumlaşma siyasi iktidara olan etkileri göz önüne alınarak araştırılmış ve iktidarın yapısı gereği iktisadi alanla öten ilişkileri de söz konusu edilmiştir. İkinci bölümde, Yeniçeri Ocağı'nın iktidar dengesindeki yeri ve diğer İktidar unsurlarına karşı konumu ele alınmış ayrıca askeri ve siyasi nitelikleri üzerinde durulduktan sonra yeniçeri ve sipahilerin isyan etmelerinin altında yatan sebepler araştırılmış ve son olarak belli başlı isyanlar kronolojik olarak sıralandıktan sonra isyanların oluşumları tahlile tabi tutulmuş ve isyanların mantığı kavranmaya çalışılmıştır. Son bölümde, Tanzimatla başlayan sürecin siyasal iktidar dengesini nasıl değiştirdiği ve bu yeni dengede var olan unsurların konumlan kısaca eki alınmıştır. Bürokrasi, Tanzimat reformlarını yürüten ve politikaları belirleyen bir konuma ulaşmıştır. Ulema ise silahlı koruyucuları olan yeniçeriler ortadan kaldırıldıktan sonra gücünü ve iktidar denklemindeki yerini kaybetmişdir. Öte yandan yeniçeri ocağı arenada görünmeyen ordu, II. Meşrutiyetle birlikte siyasal alanda yeniden aktifleşmiş ve Cumhuriyet döneminde ise, 1960'iara kadar siyasi konulara müdahalesi hoş karşılanmayan ve siyasetten soyutlanan Ordunun bu tarihten sonraki misyonu, siyasi alana doğrudan müdahale yerine rejimin istikran ve güvenliği tehlikeye düştüğü zaman iktidara el koyma sekimde tezahür etmiştir.
1767-1774(H. 1181-1188) tarihli Harput Şer'iyye Sicili (Metin değerlendirme varak 1-44)

Bu tez çalışmasının ilk bölümünde şer'iyye sicilleri ile Harput şer'iyye sicilleri hakkında bilgiler verildi. Tezin ikinci bölümünde 49 adet idari nitelikli vesika, 64 adet iktisadi ve mali vesika, 54 adet sosyal nitelikli vesika ve 37 adet askeri nitelikli vesikanın kısa özetleri verildi. Son bölümde ise bu vesikaların transkripsiyonları yapıldı.
Catastrophe witnessing: Photography and the deportation of Ottoman Armenians During the First World War

Bu tezin amacı, I. Dünya Savaşı sırasında tehcir edilen Osmanlı Ermenilerinin fotoğraf arşivini incelemektir. Mevcut tarih yazımı, söz konusu fotoğraflara sadece felaketin bütünlüğünü temsil eden delil niteliğindeki tarihsel araçlar olarak yaklaşırken, bu tez felaketin travma ve hafıza üzerindeki etkisini daha iyi anlamamızı sağlayacak şekilde, fotoğrafı, duyuşsal gücü ve ikna etme kapasitesi bağlamında ele almaktadır. Bu niyetle, fotoğrafın kanıtsal değerinin temsil, anma ve hafızada önemli bir rol oynadığını ortaya koymak için farklı kaynaklar arasındaki bağlantıyı açığa çıkarmaktadır. Birinci bölümde, fotoğrafların Avrupa ve Amerikan basınında dolaşımı ve yayılması incelenerek, fotoğrafın propaganda ve şiddetin meşrulaştırılması için nasıl etkin olarak kullanıldığını kavramayı amaçlamaktadır. Bunu takiben, tehcir temsillerinde nadiren kullanılan Erzurum bölgesi tehcir fotoğraflarının tarihsel bağlamı, Erzurum'daki Alman konsolosluğunun diplomatik yazışmaları ve mağdur tanıklıklarıyla sağlanmaktadır. Son bölümde, ikonik temsilin geleneksel estetik standartları sorunsallaştırılmakta ve bu imajların felaketle ilişkisinin daha iyi anlaşılması için kuramsal bir zaman ve ölüm anlayışının gerekliliği önerilmektedir. Bu doğrultuda, bu tez mevcut tarih yazımına ve fotoğraf kuramına bir katkı niteliğindedir.
Dağıstan ulemasının Osmanlı Devleti'ne göçü ve iskanı (1850-1917)

Tarih boyunca özgürlük mücadelesinin en etkin bir şekilde yaşandığı Dağıstan, Kuzey Kafkasya'da Rusya Federasyonu'na bağlı özerk bir cumhuriyettir. Kafkas dağlarının aşılması için en uygun 12 geçitten birisi olan Derbent geçidi, Dağıstan'da bulunmaktadır. Coğrafi konumunun getirdiği bu durum sebebiyle Dağıstan, tarih boyunca istila hareketlerine ve birçok savaşa tanıklık etmiştir. Yine bu coğrafyada büyük güçler arasında hakimiyet mücadeleleri yaşanmıştır. Bu çalışmada Dağıstan bölgesinin tarihsel gelişimi ve Dağıstan ulemasının Osmanlı Devleti'ne geliş yolları incelenmiş, iskan edildikleri bölgeler ve bu bölgelerde ulemaya yapılan yardımlar anlatılmıştır. Bu çerçevede çalışmanın sınırlarını günümüzde Kuzey Kafkasya'da yer alan Dağıstan Özerk Cumhuriyeti oluşturmaktadır. Bu çalışma Rusya'nın Kafkasya'yı işgalinden sonra, Dağıstan'dan başlayan göç hareketi esnasında Osmanlı Devleti'ne sığınan Dağıstan ulemasını incelemeyi amaçlamaktadır.
79 numaralı Kütahya şer'iye sicilinin transkripsiyonu ve edisyon kritiği

Çalışma konusu olarak seçtiğimiz 79 Numara'lı Şer'iye Sicili'nde, tereke-miras, i'lam, hüccet belgelerinin transkripsiyonu ve değerlendirmesi yer almaktadır. Bu belgeler, miras, borç karan, olacağın isbatı, evlenme ve boşanma, alım-satım, hibe ve temlik, vasi taini, vekil taini, konularını içermektedir. 79 Numaralı Kütahya Şer'iye Sicili'nde belgelere yansımış hadiselere bakarak halkm sosyal yapısını, terekelere bakarak ekonomik yapısını, merkezden gönderilen kararnamelere bakarak; merkezi idare ile mahalli idari arasındaki ilişkilerin durumunu öğrenmekteyiz. Halk kullanmış olduğu lehçenin muhafazası hususunda dikkat etmiştir. Birçok yer ve eşya isimlerinin aynen kullanılması bunun açık bir delilidir. Bu hususlar milleti millet yapan en önemli özelliklerden biridir. Halk kendi örf, adet, gelenek ve göreneklerine bağlı olup bunun neticesinde de birçok köy, mahalle, nahiye ve kaza ismi ve günlük konuşmalardaki bazı eşya isimleri ve deyimler olduğu gibi muhafaza edilmiştir. Osmanlı devleti kurulduğunda tayin edilen iki memurdan birisinin kadı olması ve Osmanlı hakimiyeti boyunca adalet müessesesinin mükemmel denebilecek bir şekilde işlemesi, Osmanlı Devletinin yıkılmasını 3 asır geciktirmiştir. Şer'iye Mahkemesinde verilen birçok hükmün altında 'Şuhudu'1-hal' denilen ve o kaza bölgesinin ileri gelenleri arasından seçilen ve sayıları beş altı veya daha fazla olup aralarında önemli hukukçularında yer aldığı şahitlerin olması kayda değer önemli bir husustur. Kanunlar birden fazla evliliğe müsaade etmesine rağmen bu dönemde mahkemeye intikal eden davalardan sadece birinde iki evli birinin olması halkın örfünün gereği olarak daha çok tek evliliği tercih ettiğini ve birden fazla evli olanların ise mahkemeye intikal edeceke kadar çok problemlerin olmadığını göstermektir. Belgelerde had cezasını gerektirecek hırsızlık ve kati davalarının olmaması o dönemde halkın bu konulardaki titizliğini göstermektedir.
The medicinal use and commodification of leeches in the Late Ottoman Empire

Bu tez Osmanlı Başbakanlık Arşivlerinde yaklaşık 1840 ve 1870 yılları arasında kümelenen, Hatt-ı- Hümayun, Divan Kalemi Defterleri, Mühimme Defterleri, Sadaret Mektubi Kalemi, Maliye Defterleri, Hariciye Nezareti Tercüme Odası Evrakı, Hazine-i Hassa İradeleri gibi çeşitli ve önemli fonların içinde yer alan ve yoğun bir uluslararası ticarete işaret eden üç yüzden fazla tıbbi sülük belgesini araştırmaktadır. Bu belgelerin sayıca neden bu kadar çok olduğu, neden bu kadar önemli fonlarda yer aldığı, neden belirli yıllar arasına kümelendiği, neden bu kadar yoğun bir uluslararası ilgi gördüğü tezin cevaplamaya çalıştığı temel sorulardır. Bu soruları cevaplamak için ilk bölümde sülüğün neredeyse bir sülük kültürü oluşturacak kadar uzun ve zengin olan tıbbi ve sosyal tarihi özellikle on dokuzuncu yüzyılın üzerinde durularak incelendi. İkinci bölümde ise Osmanlı İmparatorluğunda tıbbi sülüğün tarihi birinci bölümdeki genel tarihle kıyaslamalı olarak ele alındı. Bu bölümde sülüğün Osmanlı tıbbında ne mana ifade ettiğinin anlaşılması için birincil tıbbi kaynaklar, yazmalar, arşiv belgeleri, anılar ve bazı dergi makaleleri incelendi. Dördüncü bölümde ise birkaç değişik belgenin şaşırtıcı bir bütünlük oluşturmasından yararlanılarak 1850'lerde Maraş'ta sülük ticareti yapan Artouse isimli Fransız bir tüccarın hayatını yansıtılmaya çalışıldı. Son bölümde ise Başbakanlık Osmanlı Arşivlerinde bulunan sülük ticareti belgelerinden yola çıkarak sülüğün bir ticaret kalemi olarak önemi ve değeri araştırıldı. Sonuç bölümünde ise ilk başta yola çıkılan sorular bu dört bölümden elde edilen verilerin karşılaştırılması ve tıbbi, sosyal ve ticari tarih arasında bağlantı oluşturma çabasıyla cevaplandırılmaya çalışılmıştır.
Vakfiyelerine göre XVI-XIX. yüzyıllardakiKaraman vakıflarının tahlili

Tez çalışması Ankara Vakıflar Genel Müdürlüğü Arşivinde bulunan 49 vakfiyeden faydalanılarak hazırlanmıştır. XVI-XIX. Yüzyılları arasında Karaman'da kurulmuş olan vakıfları, bu vakıfların şehirdeki dağılımını, vakıfların hizmet amaçları ve gelir kaynaklarını içermektedir. Tez dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde çalışmanın amacı kapsam ve sınırlılıkları üzerinde durularak vakıflar hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde Karaman şehrinin coğrafi konumu ve tarihi gelişimi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde Karaman'da kurulmuş olan vakıfların gelir kaynakları açıklanmıştır. Üçüncü bölümde Karaman vakıf kurucularının sosyal statüsü ve vakıfların cinsiyeti hakkında bilgi verilmiştir. Dördüncü bölüm ise vakıfların hizmet amaçlarını açıklamaya yönelik olan bölümdür. Sonuç bölümünde, Karaman'da 16 -19. Yüzyıllar içerisinde kurulmuş olan vakıfların Karaman'ın sosyal, kültürel, hukuki ve ekonomik gelişimine olan etkileri ve Osmanlı Devleti açısından bölgenin gelişimine katkıları üzerinde genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Makedonya meselesi ve Kıbrıslı Kamil Paşa

MAKEDONYA MESELESİ VE KIBRISLI MEHMET KAMİL PAŞA Sultan II. Abdulhamit ve V. Mehmet Reşat dönemlerinde sadrazam olan Kıbrıslı Mehmet Kamil Paşa, 1835 yılında Lefkoşa'da doğmuştur. Çeşitli devlet hizmetlerinde çalışmış ve hemşehrilisi Mehmet Emin Paşa'nın yardımıyla 1885 yılı da sadrazam olmuştur. Dört defa sadrazam olan Kıbrıslı Kamil Paşa Doğu Rumeli, Mısır ve Ermeni meseleleriyle ilgilenmiştir. Ayrıca Makedonya meselesiyle ilgili olarak Sultan H Abdulhamit'e lahiyalari göndermiştir. İlk kez Şark meselesi politik bir terim olarak 1815 Viyana kongresinde kullanılmasına, rağmen tarihi kökenleri oldukça eskidir. Osmanlı [devletinin XVII. Yüzyıldan itibaren I gerilemeye başlamasıyla Avrupa devletleri onunla yalandan ilgilenmişleridir. Osmanlı devletinden pay alabilmek için harekete geçmişşlerdir. Avrupa devletlerinin çıkar çatışmalarından biri de balkanlarda Makedonya üzerinde olmuştur. Coğrafi ve demografik yapı itibariyle hassas bir noktada bulunan Makedonya meselesi, 1877- 78 Osmanlı-Rus savaşı sonunda imzalanan Ayastafanos ve Berlin antlaşmalarından gündeme gelmiştir. Çünkü Berlin antlaşmasıyla balkan uluslarından bazılarına bağımsızlık verilmiştir. Yine bu antlaşmayla Osmanlı devletine verilen Makedonya bu tarihten itibaren balkan savaşına kadar Osmanlı i kontrolünde kalmış büyük devletler ile balkanlı uluslar arasında daima bir entrika konusu s olmaya devam etmiştir. Osmanlı devleti, 1903 yılında çıkan geniş kapsamlı Makedonya ihtilalinden sonra Osmanlı devleti buraya müfettiş olarak Hüseyin Hilmi Paşayı göndermiştir. Aynı zamanda Makedonya için ıslahat programı hazırlamıştır. Osmanlı devletinin en karışık devirlerinde sadrazamlık yapan Kamil Paşa Makedonya meselesinde balkanlardaki Rus siyasetini önlemek üzere İngiltere ve Avusturya'nın kazanılmasını mümkün görerek onlarla doğrudan doğruya temas ve konuşmalara girişilmesini istemiştir. Kıbrıslı Kamil Paşa İngiliz taraftan bir siyaset izlemiştir.
II. Abdülhamid Döneminde Anadolu'da meydana gelen Ermeni isyanlarında Amerikan misyoner okullarının rolü

Protestanlık, ABD'nin hem kendi kıtası içinde gelişip büyümesinde hem de XIX. yüzyılda dünyada meydana gelen emperyalist paylaşımdan payını almasında büyük rol oynamıştır. Amerika'da Din alanında meydana gelen dört büyük uyanış sonrasında kurulan misyoner örgütler Protestanlığı ve Amerikan hegemonyasını bütün kıtaya yaymış ve Amerika'nın izolasyon politikası olan Monroe Doktrini'ni zedelemeden Amerika'nın dışa açılımını sağlayarak dönemin emperyalist güçlerinin yanında yer almasını sağlamıştır. 1810 yılında kurulan Amerikan Board misyoner örgütü Protestanlığı tüm dünyaya yayma fikriyle yola çıkarak Osmanlı topraklarını Osmanlı topraklarını faaliyet alanı içine almıştır. Asıl amacı, bu kutsal topraklarda Hıristiyanlığı yaymak ve Osmanlı Devletinin paylaşımında diğer emperyalist devletler gibi ABD'nin de söz sahibi olmasını sağlamaktır. Amerikan Board, 1819 yılında gönderdiği misyonerleri ile Osmanlı topraklarını araştırmış ve kendileri için uygun bir giriş kapısı aramışlardır. 1830 yılından itibaren gerçek misyonerlik faaliyetlerine Ermeni azınlığı hedef alarak başlamışlardır. Protestanlığın, İmparatorluğun her tarafına dağılmış olan bu azınlıklar arasında yayılması, zamanla ABD'nin elini güçlendirmiş ve Osmanlı Devleti'nin iç işlerine müdahaleler başlamıştır. İlk dönemde, dini telkinlerin, amaca ulaşmada yetersiz kalması nedeniyle Amerikan Board misyonerleri eğitim, sağlık ve basım yayın alanına daha fazla önem vermişlerdir. Böylelikle Anadolu, Amerikan Board tarafından misyon bölgelerine, istasyonlara ve hatta uç istasyonlara ayrılarak daha çok Ermenilerin sıklıkla yaşadığı yerlerde sistemli bir misyonerlik çalışması başlatıldı. Amacında, Ermenileri Osmanlı Devleti'nden kopartmak ve bu zengin topraklarda Ermenileri kullanarak Amerikan hegemonyasını kurmak olan Amerikan Board misyonerleri, Ermeni toplumunun Amerikan yaşam tarzını benimsemesini ve milliyetçilik duygularıyla beslenmesine neden olmuştur. Amerikan müesseslerinin Anadolu'nun her yerine yayılması, beraberinde Amerikan konsolosluklarının da bu müesseslerinin korunması amacıyla aynı bölgelerde açılmasına fırsat vermiştir. Konsolosluklar vasıtasıyla ABD'nin etkisi daha fazla hissedilmiş ve Ermenilerin ABD'ye göçü önemli ölçüde hızlanmıştır. Bu göç, Ermeni Meselesinin ABD'ye taşınmasına neden olarak Ermenilerin ABD'de örgütlenmelerine ve Osmanlı aleyhine kampanyalar düzenlenip Amerikan kamuoyunun Osmanlı Devleti hakkındaki düşüncesini kötü yönde etkilemiştir. Amerikan Board, Ermeniler için yapılan bu faaliyetlerin tam anlamıyla sonuca ulaşması için Ermenilerin isyan etmesi gerektiğini belirterek Yunan ve Bulgar isyanları sonucu kurulan bağımsız devletleri örnek göstermiştir. Berlin Antlaşmasının Ermeniler için hazırlanan maddesinin uygulanmadığının protesto eden Ermeniler, Anadolu'nun birçok yerinde isyan ederek, kendilerine Amerikan misyonerleri tarafından ezberletilen planı uygulamaya koymuşlardır. Çalışmamızda bu planın hazırlanış safhasını inceleyeceğiz.
Osmanlı Devletinde sefaret tercümanları

Tarih boyunca devletler birbiriyle siyasi, iktisadi ve sosyal alanlarda ilişki kurmuşlardır. Devletler bu ilişkileri elçileri vasıtasıyla sağlamışlardır. Dilleri farklı olan elçiler bu görevlerini yerine getirirken söz ve yazıları tercüme etmek için tercümanlardan faydalanmışlardır. Osmanlı Devleti'nde elçilik görevi yapan kişilere bir tercüman verilmesi genel kural haline gelmişti. İlk zamanlarda bu tercümanlar Osmanlı uyruğundan seçilerek yabancı elçiliklere gönderilmekteydiler. Bunların en önemli görevleri metni harfi harfine çevirmekten çok içeriği aktarmaktı. Tercümanlar, İstanbul'daki elçilerin ve taşrada konsolosların karşılaştıkları olaylarda kamuoyunun nabzını tutmanın yanında, ülkenin hukuku, davranış ve dillerini bilmeleri bakımından önemli bilgi ve istihbarat kaynaklarına sahiptiler. Tercümanlar ülkenin dilini bildiklerinden yabancı devletlere ait tüm işlere katılmak zorundaydılar. Bunun yanında ticari antlaşmalar, hukuksal işlemler ve diplomatik görüşmelerle de ilgileniyorlardı. Tercümanlar çevirmen, aracı, müzakereci, gözlemci, sözcü, kanun adamı, maslahatgüzar, doğu dilleri hocası olabiliyorlardı. Bu nedenle de uzun yıllar boyunca diplomasinin en kilit aktörleri durumuna gelmişlerdir. Avrupa Devletleri'nin padişah tebaasından olan bu kişilere itimatlarının olmaması, özellikle XVII. yüzyıldan itibaren onları kendi ihtiyaçlarını karşılamak için çeşitli yöntemler uygulamaya sevk etmiş ve bu eksikliği gidermek için Doğu dillerini küçük yaşta öğretebilecekleri gençler yetiştirmeye başlamışlardır.
Hüsrev Paşa'nın kariyeri ve askeri reformlara katkıları

Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde dağılmamak için bir takım tedbirler alınmıştır. Bu tedbirleri alan devlet adamlan neler yapmışlar ve böylesine bunalımlı bir ortamda nasıl davranmışlardır? Aldıkları kararlar bir devleti etkilediği için son derece önemlidir. Hüsrev Paşa dağılma döneminde hangi önemli siyasi olaylarla uğraşmıştır. Bu soruların cevaplan tezimizde konu olarak ele alınmıştır. Tezin amacı, Hüsrev Paşa'nın Mısır meselesindeki rolünün ve Tanzimat Fermanı'a karşı yenileşme hareketlerine öncülük eden bir sadrazam olduğundan nasıl bir askeri eğitim sistemi benimsediğini ortaya çıkartmaktır. Bu çerçevede Hüsrev Paşa'nın kaleme almış olduğu askeri eğitim içerikli kitaplar incelenmiştir. Aynı zamanda Tanzimat Fermanı'na karşı çıkmıştır. Bunun yanında Mısır Meselesinde de yine Mehmed Ali Paşa ile olan Mısır Valiliği kavgasının çok büyük payı vardır. Tezin diğer amacı da bir devletin sadrazamının hayatim inceleyerek o dönem hakkında daha kapsamlı bilgilere ulaşabilmektir. Hüsrev Paşa'nın yaşamış olduğu dinamik hayat incelenerek siyasi olaylara farklı açıdan bakılmıştır. Ayrıca Hüsrev Paşa'nın kaleme almış olduğu ordu eğitimi ağırlıklı eserlerden, o günkü ordunun durumu hakkında bilgi edinilmiştir. Askeri yenilgilerin ard arda geldiği bunalımlı dönemlerde askeri eğitimin çok disiplinli olması dikkat çekicidir. Ancak devletin yönetiminde görülen diğer aksaklıklar sebebiyle iyi bir ordunun olması dahi devleti yıkılmaktan kurtaramamıştır. Hatta kişisel çekişmeler zaman zaman orduya ve yapılan yeniliklere de sıçramış, bütün bunlar devletin çöküşünü hızlandırmıştır. DC
Tarih-i Cevdet'e göre Napolyon ve Mısır meselesi

Ahmet Cevdet Paşa, Osmanlı Devleti'nin en büyük tarihçisidir. Kendisini her alanda geliştirmiş ve ölümsüz eserler meydana getirmiştir. Bu eserlerinin başında Tarih-i Cevdet gelir. Tarih-i Cevdet, Osmanlı Devleti'nin 1774 - 1826 yılları arasında geçen olaylarını anlatır. Ancak Paşa, eserini bu tarihlerle sınırlandırmamıştır. Eserinin başında geniş bir şekilde İslam Tarihi'ne yer verir. Bunun yanı sıra bir olayı anlatmadan önce o konuyla ilgili geniş bir malumat verdikten sonra anlatmak istediği olaya geçer. Ahmet Cevdet Paşa'nın en önemli özelliğinden birisi de olaylara, kişilere ve kurumlara eleştirel bir gözle bakabilmesidir. Tezimizde, Ahmet Cevdet Paşa tarafından kaleme alınan Tarih-i Cevdet adlı eserin içerisinde geçen Napolyon ve Mısır konularının incelemesi yapılmıştır. Bu eserin iki önemli konusu olan Napolyon ve Mısır Meselesi tezin içeriğini oluşturmaktadır. Napolyon Bonapart'ın Mısır'a gelmeden önceki durumu, Mısır'daki ve Mısır'dan çıktıktan sonraki faaliyetleri ve Napolyon gittikten sonra Mısır'ın iç durumu hakkında bilgi verilmiştir. Bu bağlamda Napolyon'un Mısır'ı istila etmesinin Osmanlı Devleti'ne olan etkileri anlatılmıştır. Ayrıca Mısır'ın istila edilmesiyle Fransa, İngiltere ve Rusya gibi devletlerin Osmanlı Devleti ile olan münasebetlerini nasıl etkilediğinden söz edilmiştir. Mehmet Ali Paşa'nın Mısır'a gelişi ve faaliyetleri üzerinde de durulmuştur. O'nun Mısır'da düzeni kurarken mücadele ettiği Vehhabiler ve Kölemenlerden de söz edilmiştir.
Üsküdar Mahkemesi 750 no'lu Şer'iyye Sicili (08 Muharrem-12 Şevval 1314/19 Haziran 1896-16 Mart 1897) transkripsiyon ve değerlendirmesi

Osmanlı tarihi araştırmaları için şer'iyye sicilleri vazgeçilmez bir kaynaktır. Çalışma konusu olarak tespit ettiğimiz Üsküdar Mahkemesi 750 numaralı Şer'iyye Sicili'nde, 08 Muharrem 1314 (19 Haziran 1896) - 12 Şevval 1314 (16 Mart 1897) tarihleri arasındaki dava kayıtlarını içermektedir. Bu çalışmada; öncelikle defterin tamamı titizlikle okunup günümüz harflerine aktarılmış, daha sonra söz konusu dönemde Üsküdar'ın idari, iktisadi ve ictimai yapısı incelenmiştir. Özel olarak ise bu araştırmada şer'iyye mahkemeleri, Üsküdar Mahkemesi, şer'iyye sicilleri, 750 numaralı Üsküdar Şer'iyye Sicili ve Üsküdar tarihine kısaca değinilmiştir. Ayrıca Üsküdar'ın idari yapısı ve defterde adı geçen Üsküdar ve Üsküdar dışındaki mekanlar kısaca tanıtılmıştır. Mahkeme kayıtlarının tek tek değerlendirilmesi sonucunda elde edilen veriler ışığında Üsküdar'ın o günkü sosyal hayatı, kadın, gayrimüslimler ve aile hayatı üzerinde durulmuştur. Üsküdar'da ekonomik hayat, iktisadi hayatla ilgili defterde geçen bazı kavramlar, esnaf ve sanatkarlar, farklı meslek mensupları, defterde geçen para birimi ve ölçüler bu tezin ilgilendiği diğer konular arasında yer almıştır.
II. Abdülhamid Dönemi İzmir'de salgın hastalıklar

Salgın hastalıkların, tarihin en eski dönemlerinden itibaren ve hemen her coğrafyada, insan hayatı üzerinde biyolojik ve beşeri açıdan yıkıcı tesirleri olmuştur. Aynı zamanda bu salgınlar, tarihin şekillenmesinde de büyük rol oynamıştır. Veba, kolera, frengi, çiçek, sıtma, tifo ve humma gibi bulaşıcı hastalıklar, dünyanın hemen her yerinde olduğu gibi, Osmanlı topraklarında da varlığını sürekli hissettirmiştir. Osmanlı Devleti'nin sürekli uğraştığı felaketlerin başında gelen salgın hastalıklar, XIX. yüzyılda devlet genelinde binlerce insanın hayatını kaybetmesine sebep olmuştur. Bu bağlamda salgınların en etkili olduğu şehirler, İstanbul ve İzmir'dir. İzmir'de hemen hemen her alanda etkisini hissettiren bulaşıcı hastalıklar, özellikle XIX. yüzyılın ikinci yarısında, iktisadi ve sosyal açıdan kent hayatını olumsuz yönde etkilemiştir. Kentteki salgınlar karşısında, resmi kurumlar ve sivil kuruluşlar adeta seferber olmuşlardır. Hastalıklar hakkında halkı bilgilendirme işini yerel basın üstlenmişken, altyapı ve şehrin temizliği hakkında belediyelerin büyük uğraşıları görülmüştür. Bütün bunların yanında salgınları önleme yolunda yapılan en kapsamlı çalışma ise, karantina uygulaması olmuştur.
XIX. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlı-İtalyan ilişkileri (1850-1900)

Bu çalışmada, Osmanlı Devleti'nin İtalya ile 1850- 1900 yılları arasındaki ilişkileri ele alınmaktadır. İlk önce İtalya'nın coğrafi, tarihi ve etnik yapısı konusunda bilgi verilmiş, Osmanlı öncesi ve Osmanlı sonrası Türk-İtalyan ilişkileri anlatılmıştır. Birinci bölümde Osmanlı-İtalyan siyasi ilişkileri, İtalya'nın sömürge çalışmalarının odağındaki Trablusgarp'ı ele geçirmek için yapmış olduğu hazırlıklar ve Osmanlı Devleti'nin buna karşılık aldığı tedbirler üzerinde durulmuştur. Daha sonra İtalya'nın Avrupa devletleri ile olan ilişkileri, Osmanlı Devleti'ne karşı yapmış olduğu ittifaklar ve bu devletleri etki altına alması açıklanmıştır. İtalya'nın Tunus, Fas, Sudan, Girit ve Arnavutluk bölgeleri için girişimleri, Osmanlı Devleti'nin iç meseleleri olan ıslahatlara ve Ermeni sorununa bakış açısı hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde İtalya ile yapılan ticari anlaşmalar incelenmiştir. Üçüncü bölümde Osmanlı Devleti ile İtalya arasındaki sosyal ve kültürel ilişkiler ele alınmıştır. Sonuç kısmında ise konu bütünlüğünü sağlayıcı genel bir değerlendirme yapılmıştır.