turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dünyada ve Türkiye'de mevduat sigortası

Ülkemizde, 1994 yılında yaşanan ekonomik kriz neticesinde üç bankanın iflas etmesiyle yaşanan bunalım 'Mevduat Sigortası Sistemi'nin gündeme gelmesine sebep olmuş ve tartışmalar günümüze kadar ulaşmıştır. Bu tartışmalar, bankacılık sektörünün mali sistemdeki yerinin önemini ortaya koymuştur. Diğer gelişmekte olan ülkelerde olduğu gibi, ülkemizde de bankacılık sektörünün finans kesimi içindeki yeri oldukça önemlidir. Özellikle ticaret bankaları sistemde ağırlıklı olarak yer almaktadır. Mali sistemde güven unsurunun arz ettiği önem büyüktür. Bu açıdan getirilen en önemli düzenleme 'Mevduat Sigortası'dır. İlk defa,1930'larda A. B. D.'nde kurulan mevduat sigorta sistemlerinin ortak amacı, mali kurumlardan ani para çekilmelerinin önlenmesi olarak belirmiştir. Daha sonraki yıllarda, mevduat sigorta sistemleri, bankaların iflas öncesinde gerekli müdahalelerin yapılarak sisteme kazandırılmalarını sağlama doğrultusunda gelişme göstermiştir. Oldukça eski bir geçmişşe sahip mevduat sigortası, hemen hemen tüm ülkelerde uygulanmakta ve ortak bazı özellikler taşımaktadır. Genelde devlet kontrolünde olan mevduat sigorta sistemleri çoğunlukla bankaların sigortaya mecburi katılımını şart koşmaktadır. Ayrıca, yine çoğu ülkede, mevduat belli limitler dahilinde korunmaktadır. Ülkemizde. mevduatı sigortalamakla ilgili gelişmeler oldukça eski tarihlere dayanmaktadır. İlk defa 1933 yılında Mevduatı Koruma Kanunu ile bankalara devlet müdahelesi detaylı bir şekilde düzenlenmiş, daha sonra, 1936'da 2999 Sayılı Bankalar Kanunu yürürlüğe girmiş ve mevduat belli oranlarla güvence altına alınmıştır. 1960- 1 983 yıllan arasında. bahsi geçen kanunda bazı değişiklikler yapılmış. bu dönem 1983 yılındaki 70 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile sona ermiştir. m Ülkemizde tasarruf mevduatının korunmasıyla ilgili son gelişme ise, halen devam etmekte olan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu uygulamasıdır. Fon'un kuruluş amacı bankacılıkta güven ve istikrarı korumak. bankaların mali bünyelerini güçlendirmek ve bankalardaki tasarruf mevduatını sigorta etmektir. 1994 yılı öncesinde ekonominin ülkemizde çıkmaza girmesiyle. bahsi geçen yılın bahar aylarında üç banka iflas etmiş ve yaşanan paniği önlemek için tasarruf mevduatına getirilen güvence 5 Mayıs 1994'te %100'e çıkarılmıştır. Dönemin hassaslığı açısından yerinde alınmış bir karar olan tam güvence uygulaması, her ne kadar mali sistemde istikrar sağlamışsa da, halen uygulamada olması bazı sakıncalar içermektedir. Ayrıca. TMSF. diğer ülkelerdeki sigorta kuruluşlarına nazaran daha sınırlı yetkiler taşımakta, bu açıdan, daha verimli ve etkin bir çalışma sağlanabilmesi için eleştiri getirilebilir bir nitelik taşımaktadır.
Türk bankacılık sisteminin ekonomik krizlere karşı dayanıklılığı: Stres testi uygulaması

Çalışmada Türk Bankacılık Sisteminin ekonomik krizlere karşı dayanıklılığı iki aşamalı olarak test edilmiştir. İlk aşamada uluslararası ekonomik birimler tarafından kabul görmüş ve kullanılan CAMELS analiz yöntemiyle, Türk Bankacılık Sektörünün 2002/ 2013 yılları arasındaki performansı, Kamu, Yerli Özel, Yabancı Özel ve Katılım Bankaları olarak ayrılan 4 grupta karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Analizin 11 yıllık bir süreyi ele alması ve bu süreçte yaşanan yerel ve küresel krizlerin sektör üzerindeki etkilerini en iyi şekilde analiz edilmesine imkan vermektedir. 2001 ekonomik krizi sonrası kurulan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun kontrolü altında bankaların bilançolarında düzelme ve güçlenme görülmüştür. Analizde Yerli Özel bankalar yönetim kalitesi ve karlılıkta göstermiş oldukları başarılı performans ve güçlü sermaye yapıları ile en yüksek notu sahip banka grubu olmuştur. Kamu bankaları 2001 krizi sonrasında güçlü sermaye yapısı ve aktiflerinde sağladıkları düzelme ile 2 sırada yer almıştır. Yabancı Özel bankalar son dönemde takip oranlarının artmasının karlılık ve yönetim kalitesi üzerindeki etkileri ile zayıf bir görüntü çizmiştir. Katılım bankaları sermayelerinin diğer banka gruplarına göre güçsüz kalması, faizsiz enstrümanlar kullanım zorunluğu nedeniyle aktif yapısında fon işlemelerinin fazlalığı, olumsuz yönde etkilemiştir. İkinci aşamada Türk Bankacılık Sisteminin ekonomik kriz dönemlerinde karşıya kalabileceği olası riskler karşısındaki dayanıklılığı ölçülmüştür. Bankacılık sektörü Kamu, Yerli Özel, Yabancı Özel ve Katılım bankaları olarak 4 ana gruba ayrılmış, hesaplamalarda 2014 yılı mali verileri ve rasyoları kullanılmıştır. 3 aşamadan oluşan analizde, olası şoklar karşısında bankaların sermaye yeterlilik rasyoları, likidite rasyoları ve yabancı para net genel pozisyonu / yasal öz kaynak oranlarındaki değişimleri analiz edilmiştir. Temel kriter olarak Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurulu tarafından belirlenen yasal sınırlar dikkate alınmıştır. Stres testinde, ekonomik kriz koşullarında, sermaye yeterliliğinde Kamu bankaları en güçlü banka grubu olurken, Katılım Bankaları en zayıf banka grubu olarak tespit edilmiştir. Likidite yeterliliğinde Yabancı Özel bankalar en güçlü durumda olurken, Katılım bankaları en güçsüz konumda yer almıştır. Yabancı Para Net Pozisyonu / Yasal Özkaynak oranında ise Yabancı Bankalar olumsuzluklara karşı en zayıf banka olurken, Kamu Bankaları güçlü sermayeleri ve pozisyonları itibariyle en sağlam banka grubu olarak tespit edilmiştir.
Interest free banking and the bases of their resistance to financial crises

İslami bankacılık olarak da adlandırılan faizsiz bankacılık, günümüzde dünya çapında ilgi uyandıran yeni bir kavramdır. Son küresel finansal kriz finansal sistemdeki yetersizlikleri açığa çıkartmıştır. Sistemi daha güçlü kılmak için yeni fikirler ve çözümler için arayışa girilmiştir. Bu tezde finansal krizlerden kaynaklanıp, bankaların dayanıklılığını ve zayıflığını etkileyen temel sebepler incelenmeye çalışılmıştır. İslami bankaların içinde çalıştığı çevrenin daha iyi anlaşılması için İslami bankaların Türkiye'de ve dünyada sunduğu temel hizmetler, tarihsel süreç ve günümüzdeki durum incelenecektir. Bu çalışmanın odak noktası, teorik olarak faizsiz bankacılığa dayanan İslami bankalardır. İslami bankaların sahip olduğu en önemli farklardan birinin faiz oranının kullanılmaması olduğu açıklanmaktadır. Bu çalışmada klasik bankalar ve İslami bankalar tarafından karşılaşılan faiz oranı şokunun etkileri Vektör Otoregresyon metodu kullanılarak analiz edilmektedir. Bu modellerin deneysel bulguları faiz oranının, hem İslami bankalar hem de klasik bankaların mevduat ve kredi miktarlarındaki değişimlerde etkili olduğu sonucunu doğurmaktadır.
Benefits and shortcomings of deposit insurance in Turkey

Öz Bu tez çalışması Türkiye'de mevduat sigortasının basanları ve yetersizlikleri üzerine yapılmıştır. İlk bölüm finansal kurumların yasal düzenlemeleri ve mevduat sigortasının topluma yararları üzerine genel bir bakıştır. İkinci bölüm mevduat sigortasının Türkiye'deki yapısı ile ilgilidir. Bu bölüm mevduat sigortası fonu, sigortalanan matrah, sigorta primi, sermaye tabanı ve risk ağırlıklı varlıkların tanımlarını da içerir. Üçüncü bölüm mevduat sigortasının Türkiye'deki yararlan ve yetersizlikleri ile başlar. Geçmişteki banka iflaslarının ana sebeplerinin incelenmesi ve yasal uygulamalar sunulmuştur. Son bölüm diğer ülkelerdeki uygulamalara genel bir bakıştır. Çalışma genel bir sonuçlandırma ile biter.
Günümüz banka işlemlerinin İslam Hukuku açısından değerlendirilmesi

Banka, önemini her geçen gün daha da artıran iktisadi bir kavramdır. Bu kavram ülkemizde de kendisini göstermekte ve gelişimi tüm hızıyla devam etmektedir. Banka denildiğinde ise ilk akla gelen konu faizdir. Bankalar farklı açılardan sınıflandırılabilmektedir. Bizim çalışmamızda bankalar iki kısma ayrılarak incelenmiştir. Bunlar faiz esaslı geleneksel bankalar ve İslami prensiplere dayalı katılım bankalarıdır. Faiz esaslı bankalarda yapılan işlemlerin İslam hukukundaki hükmü, söz konusu işleme ve kişinin durumuna göre değişebilmektedir. Katılım bankalarında ise işlemler İslami prensipler göz önünde bulundurularak yapıldığı için caiz görülmektedir. Ancak faiz esaslı bankalarda olduğu gibi, katılım bankalarında da İslami prensipler göz ardı edilirse bu işlemler caiz olmayacaktır. Bu çalışma; bir giriş, iki bölüm ve bir sonuçtan meydana gelmektedir. Çalışmanın giriş bölümünde konu ana hatlarıyla ortaya konulmuştur. Birinci bölümde banka kavramı ve banka işlemleri hakkında genel bilgilerle İslam hukukundaki bazı akit türleri ele alınmıştır. İkinci bölümde banka işlemlerinin İslam hukukundaki karşılıkları belirtilmiş ve İslam hukukuna göre hükümleri açıklanmıştır. Sonuç bölümünde ise konunun genel bir değerlendirilmesi yapılmış ve çalışma tamamlanmıştır.
Türkiye'de kamu bankalarının iktisadi gelişme sürecindeki yeri

Bu çalışmanın amacı, 1923- 1986 döneminde Türkiye'de uygulanan iktisadi gelişme politikalarında kamu bankalarının rolünün analiz edilmesidir. Kamu bankalarının rolünün analiz edilmesinde TCMB'nın aylık ve üç aylık istatistik bültenleri, TBB'nin dönem sonu banka bilançoları ve bankaların yayınlarındaki verilerden yararlanılmıştır. Yeni kurulan cumhuriyet değişen devlet yapısının sonucu olarak kalkınma fonksiyonunu yerine getirebilecek bir finansal ve mali yapıya sahip değildi. Dünya buhranının yıkıcı etkisi 1920'lerde uygulanan yarı-liberal politikalarla özel kesime dayalı iktisadi kalkınmanın zayıf yerel bankacılığa ve yabancı sermaye ağırlıklı bankacılık sistemi ile sürdürülemeyeceğini gösterdi. İktisadi kalkınma politikaları arayışlarının neticesinde 1930'larda sanayileşme kamu bankaları ile gerçekleştirilmek istendi. Devletçi politikanın yürürlüğe girmesiyle ihtisas bankaları şeklinde kurulan kamu bankaları yatırımların finansmanında, yatırımların gerçekleştirilmesinde ve tasarruf alışkanlığının geliştirilmesinde belirleyici oldular. Devletçilik politikasının uygulanmasının kesintiye uğradığı, üretimin düştüğü İkinci Dünya Savaşı döneminde kamu bankaları savunma harcamalarını finansmanını ve ordunun gereksinimlerinin üretilmesini sağladılar. Savaş sonrası tarıma dayalı büyüme modeli kapsamında tarımın modernleşmesinde belirleyici olan kamu bankaları 1954'den itibaren uygulanan ithal ikameci sanayileşme stratejisinde büyük yatırımların gerçekleştirilmesini sağlayarak, özel kesimin gelişimini desteklediler. 1980 sonrası ise liberal politikalar kapsamında kamunun ekonomideki yerinin küçültülmek istenmesinden etkilenen kamu bankalarının bankacılık sistemindeki ve iktisadi gelişme sürecinindeki belirleyici pozisyonu devam etmiştir. İktisadi kalkınma politikaları arayışları ve özel kesimin yetersiz olması sonucu açığa çıkan kamu bankaları bankacılık sisteminin gelişmesinde, yatırımların gerçekleştirilmesinde, özel kesimin finansman ihtiyacının karşılanmasında, tarımın modernleştirilmesinde, özel bankacılığın gelişiminde ve sanayi burjuvazisinin yaratılmasında katkı sunmuşlardır.
Makroekonomik değişkenlerin katılım bankaları ve konvansiyonel bankalar özelinde mevduat, kredi ve karlılık gelişimine etkileri: Türkiye örneği

Ülkelerin ekonomik gelişim düzeyleri; kendilerine has çeşitli yapısall özelliklerinden ve ekonomik sistemlerinin farklı büyüklüklerinden dolayı birbirlerinden ayrışmaktadır. Finansal açıdan gelişmiş ülkelerin bankacılık sektörleri incelendiğinde, finansal yapının ana iskeletini, etkin ve teknolojik anlamda gelişmiş çok farklı yapıda ve çok sayıda bankaların oluşturduğu görülmektedir. Bu yüzden; bankacılık sektöründeki gelişmeler ile ülke ekonomisindeki makroekonomik gelişmeler arasındaki ilişkiler gerek ekonomi gerekse de bankacılık literatüründe ilgi odağı olmuş ve bunun neticesinde ülkelerin ekonomik performanslarının ve finansal gelişmelerinin bankacılık sektörüne olan etkileri çok çeşitli araştırmalara konu edilmiştir. Zira sermaye tabanı güçlü, etkinliği yüksek, son derece şeffaf, kontrol edilebilir, denetlenebilir ve teknolojik açıdan gelişmiş bir bankacılık sektörünün varlığı, ülkelerin finansal sistemleri ve ekonomik kalkınmaları adına fevkalade önemlidir. Bu sayede derinlik kazanan finansal sistemler, ekonomilerdeki atıl fonları ve birikimleri çok çeşitli modellerle ve çok daha etkin bir şekilde tüketicilere, sanayi aktivitelerine ve üretime kazandırmakta ve bu sayede hem kaynak çeşitliliğinin sağlanmasında hem de kaynak maliyetlerinin daha makul seviyelere çekilmesinde ciddi rol oynamaktadırlar. Bankacılık sektörünün makroekonomik gelişmelerden ne şekilde etkilendiğinin, özellikle de ülkemizde faaliyet gösteren iki önemli banka türü olan katılım bankalarının ve konvansiyonel bankaların ekonomik gelişmelere ne düzeyde duyarlı olduklarının ve ne şekilde tepki verdiklerinin akademik çalışmalarla tespit edilmesi önemlidir. Bu amaç doğrultusunda; bu tez çalışmasında, seçilmiş makroekonomik değişkenlerin bankacılık sektörü temel büyüklükleri olan mevduat, kredi ve karlılık hacimlerine olan etkileri incelenerek ve iki farklı bankacılık türü olan katılım bankaları ve konvansiyonel bankalar üzerindeki etkilerinin istatistiksel mukayesesi yapılarak literatüre katkı sağlanması amaçlanmaktadır. Özetle; ülkemizin ekonomik gelişimi için de bankacılık sektörünün varlığının, sağlığının, gelişiminin ve karlılığının son derece önemli olduğu muhakkaktır. Bu yüzden makroekonomik değişkenlerin bankacılık sektörü mevduat, kredi ve karlılık hacimlerine etkisinin akademik çalışmalarla belirlenmesi, sektörün gelişimi ve isabetli öngörülerle geleceğe doğru oluşturulacak temel stratejilerin esaslarını belirleme adına çok mühimdir.
Örüntü tanıma yöntemiyle bankacılık sektörü için bir erken uyarı modeli: Türkiye uygulaması (1997-2001)

Finansal piyasalarda güven ve istikrarın sağlanabilmesinin önemli şartlarından biri bankacılık sektöründe oluşabilecek sorunların zamanında fark edilerek gerekli önlemlerin alınabilmesidir. Bu çalışmanın amacı, bankaların finansal başarısızlıklarını öngören bir erken uyarı sistemi geliştirilmesi ve başarısızlığa uğrama nedenlerinin analiz edilmesidir. Sağlıklı öngörüler yapabilen bir erken uyarı sistemi, bankacılık düzenleme ve denetleme otoriteleri başta olmak üzere banka sahipleri, yatırımcılar ve bağımsız denetçiler gibi pek çok paydaşa finansal başarısızlıktan kaynaklanan riskleri yönetebilme veya en azından azaltabilme olanağı sunacaktır. Bu amaçla, çalışmada 1997- 2001 dönemi içerisinde faaliyet gösteren ve 19'u finansal başarısızlığa uğramış toplam 40 özel ticari bankaya ait finansal oranlar kullanılarak karar ağacı kurulmuştur. Finansal başarısızlığa ilişkin kolay anlaşılabilir 'eğer-ise' şeklinde kurallar üretilmesine olanak tanıması ve Türk bankacılık sistemi üzerine yapılan uygulamalarda kullanılmamış olması nedeniyle karar ağacı yöntemi çalışmada tercih edilmiştir. Sınıflandırma ve regresyon ağaçları, özellikle sınıflandırma probleminin çözümünde yaygın olarak kullanılan bir karar ağacı modelidir. Çalışmada CART ile kurulan modelle, bankaların başarısızlığa uğrama durumlarının 1 yıl öncesinden öngörülmesine ve çıkarılan kurallar ile başarısızlığa uğrama nedenlerinin analiz edilmesine çalışılmıştır. Çalışma sonucunda, örnekleme yöntemlerine göre değişmekle birlikte kurulan model, %73-% 78 oranında finansal başarısızlığı 1 yıl öncesinden öngörebilmiştir. Çalışmada kullanılan sınıflandırma ve regresyon ağacı yöntemi, finansal başarısızlığın öngörülmesinde istatiksel modellerden daha başarılı bulunmuştur. Ayrıca modelden çıkarılan kurallar, bankaların 1997- 2001 dönemleri içerisinde faiz yükselişlerine karşı duyarlı olduklarını ve sermaye yapısı güçlü olmayan bankaların bu dönemde yaşanan yüksek faize karşı ayakta kalamadığını göstermektedir.
Gelişmekte olan ülkelerde yaşanan bankacılık krizleri ve Türkiye modeli

Dünya ekonomilerinde, 1970'lı yıllarlardan itibaren yaygınlaşan finansal liberalizasyon soncunda finansal krizler yaygınlaşmıştır. Finansal krizleri açıklamak için birçok iktisatçı yeni kriz modelleri geliştirmişlerdir. Bankacılık krizleri, 1990'lı yıllarda Gelişmekte Olan Ülkeleri etkilemiş ve büyük ekonomik kayıplara neden olmuştur. Bu ülkelerde bankacılık krizlerinin yaşanmasının nedenleri, finansal liberalizasyona hazırlıksız yakalanmaları, zayıf ve denetimsiz bankacılık sistemi ve yüksek kamu açıkları olarak gösterilmektedir. Bu bağlamda çalışmada, finansal krizler incelenmiş, Gelişmekte Olan Ülkelerde yaşanan bankacılık krizlerinin nedenleri, sonuçları ve bankacılık krizlerine karşı alınabilecek önlemler araştırılmıştır. Türkiye'de 1994, 2000 ve 2001 yıllarında yaşanan bankacılık krizlerinin gelişimi, sonuçları ve yeniden yapılandırma programı kapsamında yaşanan gelişmeler incelenmiş ve çözüm önerileri getirilmiştir.
Türk bankacılık sisteminde piyasa yapısı ve optimal banka ölçeği -Özel mevduat bankaları için bir araştırma-

Bu çalışmada Türk bankacılık sistemde piyasa yapısı araştırılarak bu yapının özel mevduat bankaları karlılığı üzerindeki etkileri incelenmiş ve bu piyasa yapısında bankalar için optimal banka işletmesi ölçeği belirlenmeye çalışılmıştır. Piyasa yapısı belirlenirken mikroekonomik teorideki tanımlamalar ve rasyo analizinden yararlanılmıştır. Karlılık yapısı araştırılırken özel mevduat bankaları için karlılık fonksiyonu tahmin edilerek sektörde piyasa yapısı- banka yönetimi-banka performansı hipotezi ile verimlilik hipotezlerinden hangisinin geçerli olduğu sınanmıştır. Aynı banka grubu için çok ürünlü maliyet fonksiyonu tahmininde bulunulurken translog maliyet fonksiyonu kullanılmış, mali aracılık yaklaşımı ile bankaların mevduat, kredi, işgücü girdileri kullanarak menkul değer, kredi üretiminde bulundukları varsayılmıştır. Her iki regresyonda da 1990- 1995 Eylül arası dönemdeki 3 aylık veriler alınarak en küçük kareler tahmin tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre oligopolcü piyasa yapısına sahip olduğu belirlenen Türk bankacılık sisteminde bankaların karlılığı üzerinde belirleyici etkenin banka verimliliği değil bankacılık piyasasındaki yoğunlaşma oranı olduğu ortaya çıkmıştır. Yıllar itibariyle azaldığı gözlenen piyasa yoğunluğunun yine de yüksek oranlarda seyrettiği saptanmıştır. Translog maliyet fonksiyonu tahmin sonuçları ise özel mevduat bankaları içinde optimal ölçekteki banka grubunun orta ölçekli bankalar olduğunu, büyük ölçekli bankalarda maliyet etkinsizliği bulunduğunu ortaya koymaktadır. Gümrük birliği sürecinde satın alma ve birleşmelerin gündeme geldiği ve bankaların rekabet güçlerini artırmak için büyüme hedefledikleri şu günlerde bankaların maliyet yapılarına ilişkin yeni tedbirleri gündeme getirmelerinin gerekliliği de ortaya çıkmaktadır.
Enflasyonun banka bilançolarına etkisinin faiz marjları ile karşılaştırmalı olarak incelenmesi: 1997 - 2013

Bu çalışmanın amacı, banka bilançolarındaki parasal varlıkların ve borçların, faiz marjları ile karşılaştırmalı olarak incelenerek, enflasyonun karlılıklarına olan etkisi 'Net Borçlu Hipotezine' göre yorumlanmaya çalışılacaktır. Bankaların resmi verilerle hazırlanmış mali tabloları kullanılarak, parasal durumu ile gelir/giderleri arasındaki bağlantı net bir şekilde verilerle ortaya konmuştur. Bunun yanı sıra bankaların 1997 ile 2013 yılları arasındaki tüm (1) parasal varlıkları, (2) parasal borçları, (3) toplam varlıkları, (4) net faiz gelirleri, (5) net faiz giderleri, (6) net faiz dışı gelirleri ve (7) net faiz dışı giderlerini oluşturan her bir kalemin verileri ayrı ayrı hazırlanarak bir araya getirilmiştir. İncelemeler, Türkiye'de 2002 yılından sonra banka bilançolarının hiçbir şekilde net borçlu durumuna gelmediklerini, banka karlılıklarının ise faiz gelirlerinin yanı sıra faiz dışı gelirlerinden sağlandığını göstermektedir. Aynı zamanda dört gruba ayrılarak incelenen Türk bankacılık sektörünün yukarıda maddeler verilerek belirtilen kalemlerindeki dalgalanmaların gruplar bazında yorumlanması da amaçlanmış olup, yabancı bankaların oluşturulan bu dört grupta nasıl önce çıktığı ayrıştırılmıştır. Türkiye'de bankacılık sektöründeki karların 2009 yılından sonra net faiz dışı gelirlerinden kaynaklandığı, öncesinde ise net faiz dışı gelirlerinin negatif görünümde olduğu, yani faaliyet dışı gelirlerinin, faaliyet dışı giderlerinden daha düşük seviyede olduğu tespit edilmiştir.
Bankacılık sisteminde kara para aklamasının önlenmesi, İran bankacılık sistemine bir model önerisi

Kara para aklama sorunu günümüzde ulusal sınırları aşarak uluslararası boyutlara ulaşmıştır. Ülkeler kara para ve kara para aklamakla mücadele etmek için çeşitli yöntemler uygulamaktadırlar. Ancak bu uyguladıkları yöntemlerin daha etkin olarak kullanılabilmesi için ülkelerin iktisadi ve siyasi durumlarını da göz önüne almaları gerekmektedir. İranın iktisadi durumunun diğer ülkelere göre farklılıklarından dolaylı kendine özel yöntemleri kullanması gerekmektedir. Bu çalışmada öncelikle dünya genelinde kara para aklama yöntemleri incelenmiş olup İran bankacılık sistemi de göz önünde bulundurularak ona özgü kara para aklamayı önlemek için bir model önerilmiştir. Ayrıca bu çalışmada kara para aklamayı önleme yöntemleri, ulusal ve uluslararası seviyede alınan önlemler ve kara paraya karşı mücadelede ülkelerin edinmiş oldukları tecrübeler bu modeli ortaya koymak için incelenmiş ve bunlardan faydalanılmıştır.
Bankacılık sektöründe müşteri memnuniyeti

Tüm sektörlerde kıyasıya süren rekabette üstünlük sağlayarak fark yaratabilmek için teknoloji ve bilgiyi en iyi şekilde kullanmanın yanı sıra müşteri memnuniyetini de en iyi şekilde uygulamak gerekmektedir. Müşteri memnuniyeti, müşterinin ürün ve hizmet konusundaki algılarına doğru ve eksiksiz cevap verebilmektir. Diğer bir deyişle, müşteri odaklı düşünebilmektir. Müşteri memnuniyeti ürün ve hizmetlerin müşteri beklentilerinin cevaplanmasıyla başlayıp, ürün ve hizmetlerin sunumu ve sonrasında geri bildirimleri de takip eden bir süreçtir. Yani müşteri memnuniyeti anlık bir durum değil, uzun bir süreçtir. Sürekli artan rekabet ortamında ürün ve hizmet çeşitlendirmesiyle farklılaşarak ön sıralara yerleşmeyi hedeflerken aynı bankanın farklı şubeleri de kendi aralarındaki yarıştan etkilenerek farklılaşma yoluna gitmektedirler.
Türkiye'de 1989 sonrası yaşanan ekonomik krizlerde bankaların istihdam politikaları

Dünyada, buna Türkiye'de dahil olmak üzere günümüze kadar pek çok ekonomik kriz yaşanmıştır. Yaşanan ekonomik krizler, ekonomik ve politik istikrarın sağlanmasında son derece önemli bir sorunsal haline gelmiştir. Ekonomik krizlerin, bankaların istihdam politikaları üzerinde yarattığı etkiler ise finans sektörünün ekonomi açısından vazgeçilmez olması nedeniyle incelenmesi gereken önemli bir konuyu oluşturmuştur. Bu nedenle, bu tez çalışmasında, hem literatür taraması hem de ampirik bir çalışma ile Türkiye'de 1989 sonrası yaşanan krizlerin, bankaların istihdam politikaları üzerinde yaratmış olduğu etkiler incelenmeye çalışılmıştır. Bunun içinde öncelikle literatür taraması yoluyla; ekonomik kriz, istihdam ve bankacılık kavramları açıklanarak tarihsel perspektifte bankacılığın gelişimi incelenerek, 1989 yılına kadar yaşanan ekonomik krizlerde bankacılık sektörünün istihdam politikası değerlendirilmiştir. Çalışmanın asıl amacı olan 1989 sonrasında yaşanan krizler ve bankaların istihdam politikaları üzerine etkileri ise yıllar itibariyle bankaların personel ve şube sayıları verileri baz alınarak incelenmiş, sonrasında bir regresyon modeli kurularak krizlerin bankaların istihdam politikaları üzerinde yapısall bir kırılmaya sebep olup olmadığı test edilmiştir. Bu amaçla yapısall kırılmalı birim kök testi uygulanmış ve açıklayıcı değişkenlerin tümünde yapısall kırılmanın olduğu sonucuna varılmıştır. Daha sonra kriz yılları modele kukla değişken olarak eklenmiş ve regresyon modeli kurulmuştur. Bu sayede otokorelasyon ile değişen varyans sorununun olmadığı görülmüştür. Sonuç olarak BNKI değişkenine yalnızca TRI ve 2001 kriz yılının istatistiksel olarak anlamlı ve negatif bir etkisi olduğu tespit edilmiştir. İstihdam politikaları açısından başarıya ulaşabilmek ve sağlıklı istihdam politikaları geliştirebilmek için öncelikli olarak ülkelerde ekonomik krizlere neden olan faktörler tespit edilerek yapısall sorunlar çözüme kavuşturulabilmelidir.