turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kısa vadeli sermaye hareketleri ile faiz arasındaki ilişki

Dünya ekonomisinde özellikle 20 yy. da hızla küreselleşme ve serbestleşme adımları atılmıştır. Bu adımlar mal ticaretindeki hacmi arttırmaktan daha çok finansal akımları arttırmıştır. Yeni düzende küreselleşmeyle dünyada dönen para, hem nominal olarak hem de oransal olarak finans sektöründe yoğunlaşmıştır. Neredeyse karşılaştırılamayacak şekilde mal ve hizmet ticaretinden finans sektörüne kayan sermaye, dünya ekonomisini ciddi anlamda tehdit etmektedir. Tasarruf fazlası bulunan gelişmiş ekonomilerdeki kar paylarının daralması bu ekonomileri yeni arayışlara sokmuştur. Bu arayışla kendi ülkelerinden başlayarak dünyaya yeni bir sistem empoze etmişlerdir. Kuşkusuz dünyadaki bu büyük ekonomik değişim ve dönüşüm kendisini dünyadan soyutlamamış bütün ülkelerde farklı zaman aralıklarında gerçekleşmiştir. Bu gelişmelerden Türkiye de etkilenmiştir. Bu amaçla Türkiye finansal ve mali yönden dünya ile bütünleşmesini tamamlamak adına 1980'den sonra birçok düzenleme yapmıştır. Dış finansal serbestleşmenin de tamamlanmasıyla spekülatif sermaye girişlerine tamamen açık hale gelen Türkiye, ciddi miktarlarda ani sermaye giriş çıkışlarına maruz kalmış ve makroekonomik göstergeler oynak hale gelmiştir. Dünyadaki gelişmelerden doğrudan etkilenir hale gelen Türkiye, bu süreçten sonra 1994 ve 2001 yıllarında iki büyük kriz yaşamıştır. 1994 yılında artan kamu borçlarının yanı sıra faizler düşürülünce, ani sermaye çıkışları olmuş ve istenilenin aksine faizler aşırı yükselmiştir. 2001 yılında orta ölçekli yerli bir banka, bulunduğu zor durumdan kurtulmak için, elindeki devlet iç borçlanma senetlerini ikinci el piyasada satınca faizler yükselmiştir. Buna karşın yabancı yatırımcılar ve diğer bankalar da zararlarını kapatmak için satışta bulunmuşlardır. Merkez Bankası'nın başlangıçta likidite sağlaması yabancıların Türk ekonomisine olan bakışını değiştirmemiş çıkış devam etmiştir. Bu çalışmada Türkiye'nin Aralık 1991 ile Mart 2011 tarihleri arasındaki Türkiye'deki gecelik faiz oranları ile ödemeler dengesi kalemlerinden düzenlenen kısa vadeli sermaye hareketleri arasındaki ilişki, ekonometrik yöntemler kullanılarak incelenmiştir. Çalışmada kullanılan verilerin zaman serisi olmasından ve birçok zaman serisinin trend içerdiği bilindiğinden dolayı, doğru sonuca ulaşabilmek için öncelikle bu çalışmada kullanılan serilerin de trend içerip içermediği birim kök testleri ile sınanmıştır. Serilerin zaman içinde birlikte nasıl hareket ettiğini ve aralarında bir nedensellik olup olmadığı yapısall kırılmalı eşbütünleşme ve Toda-Yamamoto testi ile araştırılmıştır. Kısa vadeli sermaye hareketleri ile gecelik faiz arasında Temmuz 2000 öncesi anlamlı bir ilişki bulunamazken Temmuz 2000 ve Mart 2011 tarihleri arasında negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bununla birlikte seriler arasında iki yönlü nedensellik ilişkisi olduğu tespit edilmiştir.
Türkiye'de gelir dağılımının belirleyicileri

Bu çalışmanın temel amacı Türkiye için gelir dağılımının iktisadi ve kurumsal belirleyicilerini araştırmaktır. Gelir dağılımını temsilen Gini katsayısının bağımlı değişken olarak kullanıldığı bu çalışmada, bağımsız değişken olarak ekonomik büyüme, işsizlik ve sosyal transfer harcamaları gibi iktisadi faktörler ve demokrasi ve yolsuzluk gibi kurumsal faktör kullanılmıştır. ARDL sınır testinin ve 1988- 2016 dönemini kapsayan yıllık verilerin kullanılması ile elde edilen ampirik bulgular şöyle sıralanabilir: i) Değişkenler arasında uzun dönemli bir ilişki mevcuttur ii) Uzun dönemde demokrasi seviyesindeki ve sosyal transfer harcamalarındaki artışlar gelir dağılımı eşitsizliğini azaltmaktadır. iii) Uzun dönemde ekonomik büyüme ve işsizlikteki artışlar ve yolsuzluktaki iyileşme gelir dağılımı eşitsizliğini arttırmaktadır. iv) Gelir dağılımı eşitsizliğinin en önemli belirleyicilerinin sırasıyla ekonomik büyüme, sosyal transfer harcamaları, işsizlik, demokrasi ve yolsuzluk olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle Türkiye'deki politika yapıcılar işsizliği azaltacak, sosyal transfer harcamalarının toplam kamu harcamaları içindeki payını, demokrasi düzeyini ve beşeri sermayeyi artıracak politikalar tasarlamalıdır.
Türkiye'de kalkınmanın finansmanında tarımın rolü

Günümüzde toplumlar, daha iyi yaşam koşullarına kavuşmak istemekte ve bu koşullar için ihtiyaçlarını ekonomik, sosyal ve kültürel farklılıklara göre belirlemektedirler. Bu farklılıklara rağmen tüm insanların beslenme gibi temel ihtiyaçları ortaklık göstermektedir. Bazı ülkeler bu temel ihtiyaçlarını karşılamak konusunda bile yetersiz kalmakta ve asgari yaşam koşulları altında hayatlarına devam etmektedir. Az gelişmiş ülkelerin genel özellikleri incelendiğinde, bu ülkeler bazen ekonomik bazen de sosyal farklılıkları üzerinden tanımlanarak, gelişmiş, az gelişmiş ya da gelişmekte olan ülkeler gibi kalkınma literatüründe kullanılan kavramlar ile kalkınmışlık düzeyleri tanımlanmaya çalışılmaktadır. Kalkınma gayretinde olan bu ülkelerin karşılaştıkları en temel sorunların başında sermaye birikimi ve finansman konusu gelmektedir. Bu ülkelerde sanayileşme ve kalkınma sürecinde karşılaşılan sermaye birikimi ve kaynak temini darboğazının aşılması bir zorunluluk haline gelmektedir. Kalkınmanın finansmanında ihtiyaç duyulan kaynak miktarının belirlenmesi son derece önemlidir. Bu ülkelerin genelindeki en önemli sektör, tarım sektörüdür. Tarım sektörü çoğu az gelişmiş ülkede hem yaşamsal öneme sahiptir hem de ülke kalkınmasında finansman sağlama rolü üstlenmektedir. Tarım sektörü, temel özellikleri bakımından, herhangi bir ülkede egemen olan üretim biçimi ve üretim ilişkilerinin taşıyıcısı konumundadır. Bu bağlamda Türkiye ekonomisi için tarım sektörünün çok önemli rolleri bulunmaktadır. Özellikle 1980'li yıllardan sonra ekonomide görülen liberalleşme eğimleri ve devlet desteğinin ortadan kalkması ile birlikte, sektördeki istihdam oranı yaklaşık %30 azalmış ve tarım sektörü diğer sektörleri ucuz işgücü açısından beslemiştir. Türkiye ekonomisi için tarım sektörü yaygın görülmesinin yanında ülkenin hammadde ve gıda ihtiyacını karşılamakta ve sanayileşmesine dayanak oluşturmaktadır. Bu çalışmada Türkiye kalkınmasında tarıma yüklenen roller dönemsel olarak analiz edilerek sektörün bugünkü durumu ele alınacaktır.
İktisat politikasında etkinlik sorunu: Teori ve Türkiye ekonomisi üzerine bir uygulama

İktisat biliminin en önemli problemlerinden biri olan etkinlik sorunu 1776'dan günümüze sürekli tartışılagelmiş bir konu olmuştur. Smith'in (1776) ekonomideki etkinliğin sadece piyasa sistemi tarafından gerçekleştirilebileceğini anlattığı görüşlerinde tohumlan atılan bu tartışma, Keynes'in (1936) ekonomik etkinliğin sadece piyasa sistemi tarafından sağlanamayacağım ve bir takım istikrarsızlık durumlarında ekonomiye mutlaka politik müdahaleler yapılması gerektiğini açıkladığı görüşlerinde en üst noktaya ulaşmıştır. Keynes 'le birlikte hükümetlerin iktisat politikaları ile ekonomiye müdahale etmesinde bir tehlike olmadığı, hatta bazı durumlarda bunun şart olduğu, birçok ülke ve ekonomist tarafından kabul edilmiştir. Ancak bu müdahalelerin hangi tip istikrarsızlıkların çözümünde kullanılacağı konusunda bir fikir birliği sağlanamamıştır. Dolayısıyla 'Keynesyen Devrim' olarak nitelendirilen, iktisat politikalarının ekonomik istikrarsızlıkların çözümünde kullanılabileceği görüşü sıkça tartışılmış ve bu konu ile ilgili çeşitli iktisadi teoriler türetilmiştir. Bu çalışmada iktisat politikasında etkinlik sorunu para ve maliye politikaları bağlamında incelenmiştir. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, etkinlik kavramının tanımı yapılıp türleri hakkında bilgi verildikten sonra, etkinlik açısından serbest piyasa ve devlet sistemi karşılaştırılacaktır. İkinci bölümde klasik, Keynesyen, monetarist, yeni klasik, reel konjonktür ve yeni Keynesyen iktisat teorilerinin para ve maliye politikalarının etkinliklerine yönelik görüşlerine yer verilerek, ayrıntılı bir teorik analiz yapılacaktır. Üçüncü bölümde ise, ilk olarak Türkiye'de 1980- 2004 dönemi arasındaki para politikası uygulamalarına yer verilecek ve daha sonra Türkiye'de para politikalarının daha devletçi bir iktisadi sistemin izlenildiği 1970- 1985 döneminde mi, yoksa daha serbest bir iktisadi sistemin izlenildiği 1986- 2003 döneminde mi daha etkin olduğu ekonometrik bir çalışma ile test edilerek sonuçlar karşılaştırmalı bir şekilde sunulacaktır.
21. yüzyılda kalkınma stratejileri ve yoksulluğun azaltılması: Türkiye uygulaması

Bu çalışma ile yoksulluğun dünya genelindeki boyutları ve uluslararası kuruluşların bu konudaki çalışmalarının incelenmesi, Türkiye'de yoksulluğun, yoksulluk göstergeleri bazında ortaya konulması, az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde yoksulluğun önlenmesi için neler yapılabileceği hakkında önerilerde bulunulmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerden örnek verilmeye çalışılmış ve daha çok Türkiye üzerinde uygulamalara yer verilmiştir. Yoksulluğun azaltılması önerilerinin temel ekseni, büyüme odaklı olmalıdır. Büyümegelişmekte olan ülkelerin ve geçiş ekonomilerinin bugün karşılaştığı en ciddi problemlerden birisi olmuştur. Bu da bu ülkelerin Dünya Bankası ve IMF gibi uluslararası kuruluşlardan yardım almaları ile gerçekleşmektedir. Çalışma, yoksulluğun azaltılması için uluslararası kuruluşlarca yapılan çalışmaların yetersiz kaldığını, yoksulluğun boyutlarının tüm dünyada gün geçtikçe arttığını göstermektedir. Birleşmiş Milletlerce yapılan insani gelişme indeksi göstergelerine göre Türkiye'nin aldığı puanınsayısal değer olarak arttığını ancak grubu içinde bulunduğu ülkelerin Türkiye'ye göre daha hızlı gelişme gösterdikleri sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, yoksulluk tüm dünya ülkelerinin ortak bir sorunu olduğu ve yoksulluğunsayısının ve şiddetinin özellikle Sahra Altı Afrika, Doğu Asya-Pasifik gibi ülkelerde hızla artmaktadır. Yoksullukla mücadelede uygulanması gereken stratejilerin ülkenin sosyo-ekonomik ve kültürel yapısına göre değişmesi gerektiği söylenebilir.
Kamu harcamalarının büyüme üzerindeki etkisinin ampirik analizi: 1980-2017 Türkiye örneği

Bu çalışmanın amacı Türkiye'deki kamu harcamalarının ekonomik büyüme üzerindeki etkisinin ampirik olarak analiz edilmesidir. Çalışmada kamu harcamaları sınıflandırılarak sağlık, eğitim, savunma, cari, yatırım ve transfer harcamalarının ekonomik büyüme üzerindeki etkileri kısa ve uzun dönem dikkate alınarak incelenmiştir. Çalışmada 1980- 2017 yılları arasındaki üçer aylık veriler kullanılarak bu harcamaların ekonomik büyüme üzerindeki etkisi birim kök testleri, Johansen eşbütünleşme, VECM, ve Toda-Yamamoto nedensellik testleriyle analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasında çift yönlü bir nedensellik ilişkisi bulunmuştur. Bu çerçevede kamu harcamalarının sürekli arttığı görülmektedir, bu artışlar büyüme artışına da neden olmuş ve GSYİH'da artış gözlemlenmiştir. Wagner ve Keynes hipotezlerinin her ikisinin de belli dönemler itibariyle geçerli olduğu görülmektedir.
Savunma sanayi AR-GE harcamalarının makroekonomik performansa etkisi: Türkiye örneği

Günümüzde pek çok dünya ülkesi gelirlerinde savunma harcamalarının payı oldukça büyüktür. Bu durum savunma sanayi gelişmiş, üretici ülkeler için olumlu sonuçlar doğururken, savunma sanayinde dışa bağımlı ithalatçı konumundaki ülkeler için ise uzun dönemde büyük ekonomik sorunlar doğurabilmektedir. Çalışmada Türkiye'de savunma sanayi ARGE harcamalarının reel hasıla ve cari işlemler dengesi ürerindeki etkileri araştırılmaktadır. Çalışma sonucunda savunma sanayi üretim harcamalarını temsilen savunma sanayi Ar-Ge harcamalarının reel hasılayı etkilemediği ancak cari açığı olumlu etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.
Kamu açıklarının finansmanı: Enflasyon ve ekonomik büyüme üzerindeki etkileri

Tarihsel süreç içerisinde başta devlet olmak üzere, tüm kamu kuruluşlarının ekonomik ve sosyal hayata kapsamlı ve etkin müdahalesi sonucunda artan kamu harcamalarının, kamudan elde edilen vergi ve fiyat gelirleriyle karşılanmaması, kamu açıklarının temel nedenidir. Türkiye'de 1950'li yıllardan itibaren kamu açıkları, süreklilik arz etmeye başlamıştır. Günümüz devletleri ekonomik gelişmeyi sağlayabilmek gayesiyle; altyapı yatırımlarını yapmak, sermaye yetersizliği veya rantabilite düşüklüğü nedenleriyleözel kesimin itibar etmediği yatırımları gerçekleştirmek, dengeli büyümeyi sağlamak, enflasyonla ve deflasyonla mücadele etmek, işsizlik sorununu çözmek, sosyal devlet anlayışı gereği daha iyi eğitim görmüş, sağlıklı, sosyal güvenceye sahip, çalışma koşulları iyileştirilmiş, gelir dağılımından adil bir şekilde pay alan toplum oluşturmak mecburiyetindedir. Ancak, devletlerden bu görevleri yerine getirmeleri beklenirken bu harcamaların finansmanını sağlayacak olan vergi gelirleri çeşitli nedenlerden dolayı arttırılamamakta ve sonuçta bütçe açıklarıylakarşılaşılmaktadır. Netice itibariyle, toplum talebindeki artışa kamu kesimi arzınınyetişememesi bütçe açıklarına sebep olmaktadır. Kamu açıklarının finansmanıtemelde üç yolla olmaktadır. Bunlar iç borçlanma, dış borçlanma veonetizasyondur. Kamu açıklarının finansmanının ekonomik büyüme, enflasyon, faiz oranları ve gelir dağılımı üzerinde önemli etkileri bulunmaktadır. Ancak çalışmada kamu açıklarının finansmanının sadece enflasyon ve ekonomik büyüme üzerindeki etkileri incelenmeye çalışılacaktır.
Sermaye akımları ve cari işlemler dengesi ilikisi

Literatürde yapılan çalışmalar gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde cari işlemler dengelerini etkileyen faktörlerin ve cari işlemler dengesizliklerindeki düzeltmelerin farklılaştığını ortaya koymaktadır. Bu çalışmada Genişletilmiş VAR modeli kullanılarak gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler için cari işlemler dengesi ve sermaye hareketleri arasındaki farklı nedensellik ilişkileri ortaya konmuştur. Test sonuçları gelişmiş ülkeler için sermaye hareketlerinin talep yönlü faktörlerce belirlendiğini; diğer bir ifadeyle gelişmiş ülkelerde cari işlemeler dengesinin sermaye hareketlerinin nedeni olduğunu göstermektedir. Gelişmekte olan ülkelerde ise bu sonucun tam tersi geçerlidir. Söz konusu ülkelerde artan sermaye akımları cari işlemler dengesizliklerine neden olmaktadır ve/veya cari denge ile sermaye hareketleri arasında karşılıklı nedensellik ilişkisi bulunmaktadır. Sermaye hareketleri ile cari işlemler dengeleri arasındaki ilişkinin gelişmiş ülkeler ve gelişmekte olan ülkeler için farklılaşması, gelişmekte olan ülkelerde yoğun sermaye girişlerini absorbe edecek finansal sistem oluşmadan ve makroekonomik temeller sağlamlaştırılmadan sermaye hareketlerinin serbestleştirilmesinin çok sağlıklı olmadığı yönündeki görüşleri desteklemektedir.
Uluslararası tahvil piyasaları ve Türkiye'nin tahvil ihraç performansı

Bu çalışmada, ulusal ve uluslararası tahvil piyasalarının ayrımı ve uluslararası finansal sistemin bir parçası olan uluslararası tahvil piyasalarının işleyişi üzerinde durularak; Türkiye'nin uluslararası tahvil ihraçlarının büyüklüğü analiz edilmiş, özellikle kriz dönemlerindeki performansı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışma içerisinde, yabancı bir piyasada o ülkenin para birimiyle ihraç edilen yabancı tahviller, aynı anda birkaç ülkede satışa sunulan, yüksek likiditeye sahip bir para birimine bağlı olarak işlem gören euro tahviller ve yüksek miktarlarda ihraç edilip birden çok piyasada işlem gören global tahviller yer almaktadır. Bu farklı tahvil çeşitlerinin piyasalarının tarihsel gelişimi, ihraç prosedürleri, piyasa büyüklükleri ve Türkiye'nin bu finansal araçları kullanma kapasitesi değerlendirilmektedir. Sonuç olarak, uluslararası tahvil piyasalarının, son derece hızlı bir gelişme sürecinin ardından, hem gelişmiş ülkeler açısından hem de Türkiye'nin de aralarında bulunduğu birçok gelişmekte olan ülke açısından, finansman ihtiyacının karşılanabileceği temel kaynaklarından biri olduğu tespit edilmiştir.
Cross-country consequences of the 2007-2009 global financial crisis: American exposure and financial conatgion

Bu çalışmada global finansal krizin kaynağı Amerika Birleşik Devletleri olarak alınmış olup, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler için finansal yayılma etkileri incelenmiştir. Çalışmada vektör otoregresif model kullanılmış olup, ülkelerin borsaları ve finansal stabilite koşulları araştırılmıştır. Söz konusu çalışmada elde edilen sonuçlar göstermektedir ki, bugüne kadar yaşanmış etki alanı en yaygın olan, Amerika kaynaklı global finansal kriz gelişmekte olan ülkelerden ziyade gelişmiş olan ülkelerde etkili olmuştur
Türkiye'de tütün destekleme politikaları

Türkiye'de tütün destekleme politikaları adlı çalışma, devletin tarım kesimine uyguladığı destekleme politikalarının ortaya konması açısından bir örnek teşkil edeceği düşünülerek seçilmiştir. Ülkemizin, Cumhuriyetin kurulduğu 1923 yılından itibaren yaşadığı en büyük ekonomik bunalım sırasında gündeme gelen tarım destekleme politikaların terk edilmesi veya çehresinin değiştirilmesi çalışmaları da seçilen konunun önemini ortaya koymaktadır. Yıllarca tarım kesimini destekleyerek, 1980'li yıllara kadar en önemli ihraç kalemini oluşturan tarımsal ürünlerin miktarını arttırmaya çalışan, bunun yanında nüfusunun 19801i yıllara kadar %60 inin tarımla uğraştığı ülkemizde bu nüfusa politik olarak hitap etme aracı görülen destekleme politikaları ; 1980'den itibaren tarımsal ürünlerin ihracattaki payının azalmaya başlaması ve 1990'lardan sonra da gerek ekonomik krizlerin yoğunlaşması ve gerekse de tarım kesimindeki nüfusun ağırlığının kentlere doğru kayması sonucu tarımın desteklenmesindeki politikaların gözden geçirilmesini zorunlu kılmıştır. Türkiye'de tütün destekleme politikalarını incelerken öncelikle destekleme politikalarının iktisat bilimi açısmdan teorik açılımı ele alınmıştır. Tütün bitkisinin özellikleri kısaca belirtilmiş, Osmanlı İmparatorluğunun tütüne bakışı ve tütün mamullerinden elde edilen vergilerin, devlet maliyesi açısından önemi açıklanmaya çalışılmıştır. Devlet için önemli bir dolaylı vergi geliri oluşturan tütün ve tütün mamullerinin kurumsallaşması İmparatorluk ve Cumhuriyet dönemleri itibariyle ele alınmıştır. Devletin, tütün ve tütün mamullerini kontrol altında tutmak amacıyla kurduğu ve bu tarımsal ürünü desteklemekle görevlendirdiği kuruluş olan ve de günümüze kadar adı tütünle birlikte anılan TEKEL tanıtılmıştır. Tekel'in ülke ekonomisindeki yeri ve tütün piyasalarındaki yeri ve kontrol yöntemleri açıklanmıştır. Tütünün dünyadaki konumu, dünya tütün ticaretinin durumu ile tütün üretiminin Amerika Birleşik Devletleri ile Avrupa topluluğundaki durumu ortaya konmuş, tütün piyasalarının bu ülkelerdeki işleyişi incelenmiştir. Tütün üreticilerinin tarımdaki yeri ve tütün ile ilişkileri ele alınarak, özellikle Doğu ve Güneydoğu Anadolu tarımındaki önemi belirtilmiştir. Tütünün politik amaçlarla kullanılmasının gerek Tekel gerekse de ülke ekonomisi için nelere yol açtığı ortaya konmaya çalışılmıştır. Son ekonomik krizle birlikte desteklenmesinden vazgeçilen tütün bitkisinin üretici ve ekonomi üzerinde ne gibi bir etki yapabileceği incelenmiştir. Tütün üreticisinin tütüne bakışı ve hayatındaki önemi gösterilmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde iki alternatif üzerinde durulmuştur. Bunların gerçekleşme olasılıkları önümüzdeki iki üretim dönemi içinde görülebilecektir. Araştırmada en önemli kaynağı Tekel Genel Müdürlüğünün verileri oluşturmuştur. Bunun yanında tütün ile ilgili diğer araştırmalar ve kitaplardan da faydalanılmıştır. Birçok kuruluşun verilerinin internet ortamına taşıması, kaynak ve istatistik veri bulmada araştırmacılara önemli bir kolaylık sağladığı görülmüştür. m
Easterlin hipotezi'nin Türkiye ekonomisi'ndeki geçerliliği

Easterlin (1980)'e göre kohort büyüklüğü ile doğurganlık oranları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Easterlin (1980), nispeten büyük kohortların daha düşük doğurganlık oranları sergileyeceğini ya da nispeten küçük kohortların daha yüksek doğurganlık oranları sergileyeceğini iddia etmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de Easterlin hipotezinin geçerliliğini araştırmaktır. Bu amaçla çalışmada 1991- 2017 yıllarını kapsayan veriler kullanılmıştır. Bu çalışmada ilk olarak kadınlar, erkekler ve toplam nüfus için ayrı ayrı on iki farklı nispi kohort büyüklüğü hesaplanmıştır. Daha sonra adımsal regresyon analizi kullanılarak nispi kohort büyüklüğü ve bazı kontrol değişkenlerin doğum oranları üzerindeki etkileri tahmin edilmiştir. Bu çalışmadan elde edilen bulgular Easterlin hipotezinin Türkiye için geçersiz olduğunu göstermektedir.
Elektrikli otomobil satın alma istekliliğini etkileyen faktörler: Konya ili örneği

Araştırmanın amacı, tüketicilerin elektrikli otomobil kullanımına yönelik tutumlarını ekonometrik olarak tahmin ederek, elektrikli otomobil piyasasına dair politika önerilerinde bulunmaktır. Çalışma 3 ana bölümden meydana gelmektedir. Giriş bölümünden sonra genel bilgiler başlığı altında otomotiv sektörünün tarihi, Dünya'da ve Türkiye'de otomotiv sektörünün durumu, Türkiye'de otomotiv sektörünün tarihi, bu sektörün sorunları, Türkiye'nin ilk yerli otomobil girişimi olan Devrim otomobiliile ilgili bilgilendirmeler yapılarak daha sonraki bölümde yerli ve yabancı literatürden derlenen bilgilerle bu çalışmaya destek olacak benzer verilerden bahsedilmiştir. Ampirik uygulama bölümünde güdümlü örneklem seçim tekniğinden faydalanılıp hazırlanan anket formu online olarak gerçekleştirilmiş, eksik veri içeren anketler dışlandıktan sonra ekonometrik modelde toplam 222 anket dikkate alınmıştır. Çalışmada bağımlı değişken olarak hane halkının ilerde elektrikli otomobil kullanma eğilimleri anket ile elde edilen çeşitli sosyo-ekonomik faktörler kullanılarak Logistik Regresyon modeli ile analiz edilmiştir. Bunlarla birlikte model Nlogit 4.0 paket programı kullanılarak tahminler tablolaştırılmıştır. Modelde bağımsız değişken olarak cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi, hane halkı geliri, otomobil değeri, toplam yapılan km, elektrikli otomobiller gibi bilgi değişkenleri kullanılmıştır. Öte yandan bağımsız değişkenlerin istatistik olarak anlamlılığına bakıldığında gelir, haftalık yapılan km, elektrikli otomobil hakkında bilgi sahipliği, elektrikli otomobillerin prestijli olduğu ve ilk yerli elektrikli otomobil olacak TOGG'un talebi olumlu etkileyeceği değişkenlerinin istatistiksel olarak anlamlı ve elektrikli otomobil satın alma isteği üzerinde pozitif etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi ve kullanılan otomobilin değerinin elektrikli otomobil satın alma isteği üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkilerinin olmadığı, ancak gelirin elektrikli otomobil alma isteğini pozitif yönde etkilediği gözlenmiştir. Türkiye'de elektrikli otomobil satışlarının arttırılması için kullanılabilecek politikalar arasında hanehalkı gelirini arttırma, yapılan km'nin desteklenebilmesi için araç menzilinin artırılması, elektrikli araçlar hakkında bilgi düzeyinin arttırılması, elektrikli araçların reklamlarına teşvik verilerek prestijinin desteklenmesi aracılığıyla tüketici yöneliminin arttırılması ve TOGG'un seri üretiminin gerçekleştirilerek halkın ulaşabileceği model ve fiyatların sunulması şeklinde politika önerilerinde bulunulmuştur. Sonuçta maddi ve maddi-olmayan teşviklerin uygulanması Türkiye'de elektrikli otomobil tercihlerinin belirlenmesi açısından oldukça önemlidir. TOGG'un ve kullanım amaçları, özellikleri, fiyatları farklı modellerin üretiminin hızlandırılması, kamu spotları ve reklamların teşvikiyle elektrikli araçlar hakkındaki bilgi düzeyinin ve tüketici gözünde yaratılan prestijin arttırılması anlamlı olacaktır.