turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Financialization of state and household indebtedness: The case of Turkey

Bu tez, gelişmekte olan ülkelerin finansallaşma sürecini Türkiye örneği üzerinden analiz ediyor. Temel olarak Türkiye'de finansallaşma çağında, tüketici kredisinin ücretli çalışanların günlük yaşantısının bir parçası haline gelmesi sorusu üzerinde duruyor. Bunu yaparken günümüz kapitalizminde hanehalkı borçluluğunun doğası ve rolü ile Türkiye'deki mevcut finansal ve ekonomik krizler üzerine odaklanıyor. Eleştirel ekonomi politik yaklaşıma dayanan kuramsal çerçeve, sermaye birikiminin gerçekleştiği makroekonomik, politik, kurumsal ve tarihsel faktörleri ele alıyor. Türkiye'nin geç kapitalistleşmiş ülke olduğu göz önüne alındığında, liberalleşme ve dünya ekonomisine entegrasyon süreci, Türkiye'nin finansallaşma sürecini ve finansal kurumlarını önemli ölçüde şekillendirmiştir. Bu çalışmanın genel bulguları, Türkiye'de devletin, 1980'lerde ve 1990'ların sonunda finansallaşmanın arkasındaki itici güç olduğu ve 2000'li yıllarda bu rolünün devam ettiğini göstermektedir. Diğer yandan, 2001 sonrası dönemde, finansallaşma finansın rolü toplumsal hayatta sadece artmamış ayrıca derinleşmiştir
Democratic Party and democracy in Turkey: With special Reference to Celal Bayar and Adnan Menderes

Bu çalışma, Celal Bayar ve Adnan Menderes'in demokrasi kavramsallaştırmasını incelemektedir. Tez, siyasi aktörlerlerin bir ülkenin demokratikleşmesinde belirleyici rol oynadığı düşüncesini temel alarak Bayar ve Menderes'in demokrasi kavramsallaştırması ile ilgilenmektedir. Bayar ve Menderes, demokrasiye geçiş kararının verildiği 1945 yılından 1960 yılında gerçekleşen askeri darbe sonucu Demokrat Parti'nin iktidardan düşürülmesine kadar geçen süre içinde Türk siyasetinin temel aktörleri olarak siyaset arenasında görev aldıklarından bu iki siyasi liderin siyasi karar ve hareketlerini şekillendirici ve Türk demokrasisine etkilerini belirleyici temel faktör olan demokrasi algılarının incelenmesi önem arz etmektedir. Demokratikleşme teorilerinden 'aktör yaklaşımını' teorik altyapısının temeli olarak kabul eden bu çalışma adı geçen bu iki liderin siyasi söylem ve pratiğini demokrasinin minimalist ve maksimalist kavramsallaştırmaları üzerinden incelemektedir. Minimalist kavramsallaştırma demokrasinin dikey hesap verebilirlik boyutunu vurgulayarak siyasi rejimlerde seçim pratiğinin bulunmasını bir rejimi demokratik olarak tanımlamak için yeterli bulurken, maksimalist kavramsallaştırma yatay hesap verebilirlik boyutunu da öne sürerek siyasi muhalefet olgusunu dikey boyutun bir devamı olarak görerek dikey ve yatay boyutların birbirinden bağımsız değerlendirilemeyeceğini öne sürmektedir. Çalışmadaki analiz Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Demokrat Parti Grup Toplantıları Zabıtları, dönemin gazete ve dergileri, Bayar ve Menderes'in konuşma ve makaleleri ve bu iki liderin arkadaşları, meslektaşları ve/veya dönemin gazetecileri tarafından yazılmış olan kaynaklar üzerinden yapılmaktadır. Bu yazılı kaynaklara ek olarak, çalışmaya konu olan döneme tanıklık etmiş kişilerle yapılan mülakatlarda elde edilen bilgilerden de analizde yararlanılmaktadır. Yazılı ve sözlü olarak elde edilmiş olan tüm veriler yukarda bahsi geçen demokrasinin iki ayrı kavramsallaştırması çerçevesinde sınıflandırılarak adı geçen liderlerin demokrasi algısında bu iki kavramsallaştırma tarafından vurgulanan olguların ne derece önem taşıdığı sorgulanmaktadır. Bayar ve Menderes'in siyasi söylem ve pratiklerinin bahsi geçen belge ve bilgiler üzerinden analizi sonucunda iki liderin de demokrasi algısının demokrasinin hem dikey hem de yatay hesap verebilirlik boyutunu içerdiği anlaşılmaktadır. Ancak, buna rağmen bu iki boyutu birbirinden bağımsız olarak değerlendirdikleri ve birbirleri arasındaki bağımlılığı öngörmedikleri anlaşılmaktadır. Buna ilişkin olarak, seçim olgusu üzerinde temellenen dikey boyuta siyasi muhalefet olgusunu içeren yatay boyuta göre daha çok önem verdikleri ve bu sebeple yatay boyutun ihmal edilmeye başlanması ile beraber demokrasinin tehdit altına girdiği ve nihayetinde kesintiye uğradığı sonucuna varılmaktadır.
Referandum ile demokratik katılım tartışmasında Türkiye'de AK Parti örneği

Bu çalışmada referandumun tarihsel süreç içerisindeki yeri ele alınmıştır. Referandumun kökeni araştırılarak; hangi ülkelerde, ne zaman başvurulduğuna bakılmış ve demokrasi ile ilişkisi incelenmiştir. Türkiye'de yapılan Referandumlar ele alınarak olaylar kronolojik sıralama ile analiz edilmiş ve hangi siyasi aşamalardan sonra kabul edildiğine bakılmıştır.
Bir referans çerçevesi olarak 'Yerli ve milli' ve milli savunma sanayii sektörüne yansımaları

Kamu politikası analiz yöntemlerinden biri olan Referans Çerçevesi yaklaşımı politikalarda değişimi açıklamada kullanılan yöntemlerdendir. Kamu politikalarının bir makro bilişsel ve normatif çerçeve, referans çerçevesi ile şekillendiğini savunan yaklaşıma göre asıl olan eylemlerden ziyade aktörlerin algı ve değerlerini şekillendiren bilişsel durumlarını anlamaktır. Referans çerçevesini şekillendiren değerler, normlar, algoritmalar ve imgeler olmak üzere dört unsur bulunmaktadır. Bu dört unsurun yanında referans çerçevesinin hem üretilmesinde hem de yaygınlaştırılmasında belli aktörlerin ayrıcalıklı rolü vardır. Medyatör olarak adlandırılan bu aktörler, Gramsciyen anlamda hakiki organik entelektüeller, global referansları hazırlayan elit yöneticiler ve sektörel referansları hazırlayan sektörel işlemciler olmak üzere iki türden oluşmaktadır. Referans çerçevesi bu unsurların analiz edilmesi yoluyla kamusal eylemler arasındaki nedensel ilişkilerin anlaşılmasını sağlamaktadır. Bu çalışmada Türkiye'de son yıllarda hakim olan 'yerli ve milli' referans çerçevesinin analizi amaçlanmıştır. Bu referans çerçevesinin anlaşılması noktasında kamusal eylemlerdeki düzenleme ve meşruiyet üretme sürecinin arka planının ne olduğu ve aynı zamanda çerçevede meydana gelen değişimlerin ne olduğu, nasıl olduğu, hangi bağlamlarda gerçekleştiği ve sektörel çerçevelerin global çerçeveye uyumu noktasında örnek bir alan belirleyerek uyumun mevcut olup olmadığı çalışmanın temel sorularını oluşturmaktadır. Global 'yerli ve milli' referans çerçevesinin analizi yapıldıktan sonra sektörel olarak yansımalarının analizini yapmak üzere milli savunma sanayii sektörü seçilmiştir. Milli savunma sanayii hem makro çerçeveyi oluşturan 'büyük ve güçlü Türkiye' vizyonuna ulaşılması noktasında hem de AK Parti'nin dış politika tercihlerindeki kritik önemiyle birlikte değişimin sayısal verilerle de net bir şekilde görüldüğü bir sektördür. Çalışmada bu değişimin arka planındaki bilişsel ve normatif çerçeve, referans çerçevesi açıklanmaya çalışılmıştır.
The emergence and rise of ISIS

Bu tez araştırması, IŞİD'in derinlemesine çalışmasını araştıracaktır. Bu çalışmanın amacı IŞİD'in tarihini, ideolojisini, siyasetini ve askeri-harekatlarını yerel, bölgesel ve uluslararası boyutlarda genel bir literatür taramasıyla sağlamaktır. Aynı zamanda, onu diğer İslamcı hareketlere yerleştirmek ve hareketlerinin uluslararası müdahalelerle etkileşimini bulmak da amaçlanmıştır. Tezin ana araştırma sorusu, IŞİD'in bölgede nasıl ortaya çıktığı ve nasıl yükseldiğidir. Bu çalışmanın analizi sonucunda, farklı köktendinci İslamcı gruplar arasında IŞİD'in ortaya çıkışında ve yükselişinde oldukça önemli roller oynayan bir etkileşim içinde olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca, yabancı güçlerin askeri müdahaleleri IŞİD'in ortaya çıkışında bir başka önemli belirleyici faktör olduğu da görülmüştür. Literatürdeki birçok ifadeye göre, IŞİD bir model haline gelmiş ve diğer gruplara farklı şekillerde yeniden ortaya çıkma cesareti vermiştir. Bununla birlikte, IŞİD'in etkisini dünyanın diğer bölgelerinde de bulmak mümkündür. Özellikle Afrika ve Asya'da IŞİD ile resmi bir bağlantısı olmamasına rağmen IŞİD'e benzer şekilde hareket etmeye başlayan gruplar vardır. IŞİD'in etkisi farklı bölgelerde aşırı radikalizm şeklinde görülmüştür. Her ne kadar IŞİD askeri müdahaleler sonucunda yenilmiş olduğu ilan edilmiş olsa da güçlü ağları nedeniyle grubun yeniden diriliş şansının yüksek olduğu hala bilinmektedir.
Roma Cumhuriyeti'nde ortaya çıkan köle isyanları

Roma'nın, İtalya'da küçük bir şehir devletiyken, Akdeniz çevresinde büyük bir imparatorluğa dönüşme süreci, çeşitli bilim dallarında çalışmalar yapan araştırmacılar için ilgi çekiciliğini hiçbir zaman kaybetmemiştir. Batı uygarlığının oluşumunda en çok Yunan ve Roma kültürleri etkili olmuştur. Roma kültürü sömürgecilik anlayışıyla gelişmiştir. Acımasız sömürü ve yağma, en çok köleler üzerinde uygulanmıştır. Bu sisteme boyun eğmeyen Eunus, Kleon, Salvius, Athenion, Crixus, Oenomaus ve Spartacus gibi köle liderler vardı. Köle isyanlarını başlatan bu liderler, Roma'nın cumhuriyetçi geleneklerini derinden sarsmıştır. Aralarında en etkilisi ve en çok ilgi çekeni Spartacus'tür. Tarihi değiştiren gladyatör olarak anılır. Bu çalışmada Roma'daki cumhuriyet gelenekleri ve köle hareketleri araştırılmıştır.
Hukuk ve siyaset: Türkiye'de arabuluculuk tartışmaları ve düzenlemeleri

Arabuluculuk, 1970'li yıllardan itibaren uluslararası hukukta sıkça rastlanılan bir kurum olmasının yanı sıra, 2012 yılından itibaren Türk hukuk sisteminde de yasal olarak kendisine yer bulmuştur. Arabuluculuk müessesesinin değişik tezahür şekillerinin eski yıllardan beri hem hukukumuzda ve hem de sosyal hayatımızda mevcut olduğu bilinmektedir. Arabuluculuk ile ilgili olarak tartışılan konuların başında; arabuluculuk uygulamasının yargı bağımsızlığını ve hak arama hürriyetini etkileyip etkilemeyeceği hususu gelmektedir. Keza arabuluculuğun yargı erkine alternatif olma ihtimalinin sakıncaları, iş hukukunda zorunlu arabuluculuk uygulamasının işçi aleyhine işleyebileceği, aile hukukunda arabuluculuğun kadın hakları bakımından sakınca oluşturacağı gibi hususlar çalışmada detaylı biçimde incelenecektir. Uygulamada yaşanacak sorunların yasal alt yapı eksikliğinden ve uzman personel eksikliğinden kaynaklanacağını savunan görüşler de bulunmaktadır. Toplumsal uzlaşı kültürüne kaynaklık etmesi için ortaya atılan arabuluculuk sisteminin alt yapısının sağlam olması gerekmektedir. Yargı erkinin bu denli iş yükü altında ezildiği bir dönemde arabuluculuk müessesesi, mahkemeler açısından son derece faydalı bir müessese olarak kabul edilmektedir. Toplumsal uzlaşı kültürünün sağlanması, uyuşmazlığın taraflarının ilişkilerini gelecekte de devam ettirmesi ve mahkemelerin iş yükünü hafifletmesi açısından arabuluculuk uygulamasının geliştirilmesi ve genişletilmesi gerekmektedir. Yasal olarak 6325 sayılı Kanun'da sınırları çizilen arabuluculuk yöntemi, diğer alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemlerine nazaran bünyesinde barındırdığı kendine has özellikleri itibariyle daha çok bilinmekte ve tercih edilmektedir. Böylesi önemli bir yöntemin geliştirilmesi için literatüre katkı yapması amacıyla bu çalışmayı hazırlamış bulunmaktayız.
The case of African students in Turkey: Their migration experiences, transnational identities and adaptation

Bu tez, 2019- 2021 yılları arasında gerçekleştirilen mülakatlarla Türkiye'dekiSahra-altı Afrikalı öğrencilerle ilgili ampirik araştırmalara katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Görüşülen kişilere anayurtla ilişkiler, ev sahibi ülke, diaspora ve ulusötesi bağlar olmak üzere üç boyutta sorular sorulmuştur. Afrikalı öğrencilerin öğrenme deneyimleri açısından eğitim çalışmaları açısından da incelenmesi gerekirken, bu çalışma Türkiye'deki Afrikalı öğrencileri bir geçici göç veya hareketlilik ve birulusötesi kimlik gelişimi vakası olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Afrikalı öğrencilerin hareketlilik deneyimlerini, kimlik gelişimlerini ve adaptasyonlarını, konuyu Türkiye'deki daha geniş göç konusuna ve Türkiye'deki Afrika diasporasikimliğinin gelişimine yerleştirerek açıklamak amaçlanmıştır Literatürde uluslararası öğrencilerle ilgili genel olarak ulus temelli çalışmaların ötesine geçerek, Afrika'dan gelen öğrencileri inceleyerek, ulusal ve Pan-Afrika gibi ulusötesindeki kimliklerinigözlemlememizi sağlar. Yerel, ulusal ve Afrika anlamında tanımlanan anavatanlarıylagüçlü bağlarını korurken, Türkiye'ye belirli bir düzeyde bağlılık geliştirirler. Öğrenciler, eğitim deneyimlerini, insan sermayelerini inşa etmenin bir yolu olarak görürler ve hem söylem hem de ekonomik yardım gibi eylemler şeklinde olsun, anavatanlarının vefrikanın kalkınmasına yönelik bir sorumluluk duygusuyla hareket ederler. Çeşitliulusrararası öğrenciler hakkında bazı araştırmalar olmasına ragmen, Afrikalı öğrenciler Türk araştırmacılara daha az kalıcı görünmektedir. Afrikalı öğrencilerin öğrenme deneyimleri açısından eğitim çalışmaları açısından da incelenmesi gerekirken, bu çalışma Türkiye'deki Afrikalı öğrencileri bir geçici göç veya hareketlilik ve bir ulusötesikimlik gelişimi vakası olarak incelemeyi amaçlamaktadır.
Immanuel Kant's philosophical-anthropological approach to international relations: Freedom, equality and human rights within constitutional and international legality

Bu tez, uluslararası politikanın iç politikadan aksiyomatik ayrılığını ve yalıtılmışlığını Kant aracılığıyla sorgulamaktadır. Bu bağlamda, 'kozmopoliten yönelimli cumhuriyetçi anayasalcılık', belirleyici kavram olarak dikkat çekmektedir. Bu çalışma, Kant'la eleştirel bir diyalog içinde, Kant' m 'uluslararası ilişkiler' yaklaşımının niçin doğrudan 'eleştirel felsefe'nin bütünü içinde değerlendirilmesi gerektiğini göstermeyi amaçlamaktadır. Kant' m 'uluslararası ilişkiler'e yaklaşımı bize, 'iç' ve 'uluslarası'nı dikkate alan teorik bir çerçeve sunmaktadır. Kant' m praksis-yönelimli, geleceğe-dönük tarih anlayışı, kuramsal bir hümanizma ile birlikte, uluslararası ilişkiler teorisinde, moralite ile legaliteyi siyaset yoluyla bir araya getiren yeni ve farklı bir anlayışın inşasına imkan tanımaktadır.
Assessing Azerbaijan's modernization trajectory in light of theories of modernity

Modernleşme teorileri bir ülkenin gelişmişliğini veya gelişme düzeyini değerlendirmektedir. Bir devletin gelişmişlik düzeyini belirlemek için, klasik modernleşme teorisi tarafından ileri sürülmüş üç özellik dikkate alınmaktadır: laiklik, ekonomik kalkınma ve politik gelişim. Klasik modernleşme ve Neo-modernleşme teorilerine göre bu üç öğe birbirini zorunlu olarak etkilemekte olup bir devlet bunların üçüne de sahip olursa modern devlet olarak kabul edilir. Çoklu modernlik teorisine göre ise, bu yapılar arasındaki etkileşim zorunlu olmayıp, Batı dünyası dışındaki devletlerde farklı şekilde gelişmektedir. Azerbaycan'ın ne kadar modern bir devlet olduğunu analiz etmek için bu üç özellik Azerbaycan örneğinde incelenmiştir. Teorilerin bakış perspektifleri dikkate alınarak Azerbaycan üzerine değerlendirilmesi yapılmıştır. Avrupa merkeziyetçiliği savunan Klasik ve Noe modernleşme aksine, Çoklu modernlik teorisi daha evrensel bir bakış açısı sunmaktadır ki, bu çalışma da Çoklu modernlik yaklaşımının Batı dışındaki ülkelere daha uygulanabilir olduğunu göstermektedir. Azerbaycan'ın sosyal, ekonomik ve siyasal evrim sürecini anlatan bu çalışma, Çoklu modernlik teorisinin de savunduğu üzere bu üç özelliğin zorunlu olarak birbirini etkilemediğini göstermektedir.
Tarihsel süreçte sol Kemalistler ve Cemil Sait Barlas

Bu çalışma Cemil Sait Barlas'ın Türkiye siyasi yelpazesindeki yerini tespit etmeyi amaçlamaktadır. Bu amacın dışında Cemil Sait Barlas'ın bürokrat-aydın tabakadaki konumundan ötürü bu tabakadaki tarihsel kırılmalar da çalışmanın arka planını oluşturmaktadır. İnceleme salt Barlas faslında kalmamış döneminin figürleriyle olan tartışmaları da dahil edilerek Barlas'ın siyasi tutumları tasniflendirilmeye çalışılmıştır. Bu tutumların ışığında Sol Kemalizm başlığı altına alınan Barlas'ın küçük burjuvazinin karakteristik tutumlarıyla olan benzerliğinin altı çizilmiştir. Barlas'ın sol Kemalizm başlığı altındaki konumu sadece basit bir mevcutluk durumuyla açıklanmamış ve Barlas'ın bu küme içinde yarattığı yarılma da izlenmeye çalışılmıştır. Bu yarılmanın gerçekleşmesine yol açan nedenlerden en önemlisi ise Barlas'ın sosyal demokrasiye yakın duruşudur. Barlas'ın sosyal demokrasiyi Kemalizme teğelleme çabaları sonucunda ise sosyal demokrasinin oldukça özgün bir yorumu ortaya çıkmıştır ki bu sonrasında sosyal demokrasinin Türkiye'deki geleceğini de belirleyecektir. Bu sebeple çalışma içinde ortaya atılacak iddialar bazen bir figür üzerinde gelişecek, bazen ise bir düşünün millileştirilme sürecinin yarattığı etkileri konu edinecektir.
Rant kollama kuramı ve rant kollama sürecinde baskı grupları

Devletin ekonomik hayatta müdahaleci bir rol üstlenmesini kabul ve teşvik eden anlayış 1970'lerden itibaren ciddi bir şekilde eleştirilmeye başlanmıştır. Bu eleştirilerin temelinde, devletin ekonomideki ağırlığının küçültülmesini öngören yeni bir yaklaşım yer almaktadır. Bu yeni yaklaşım esasında birincisinden daha eski olup kökleri klasik ekonomistlere kadar uzanmaktadır. Müdahaleci devlet anlayışı, hem müdahaleciliğin amaçları, hem de uygulanan ekonomi politikalarının bu amaçlara ulaşmada yeterliliği açısından eleştirilmektedir. Bu eleştirileri, politik sürecin işleyişi noktasında yoğunlaştıran kamusal tercihler teorisyenleri rant kollama faaliyetlerinin yol açtığı çarpıklıklar ve etkinsizlikler üzerinde özellikle durmaktadırlar. Rant kollama kuramı, bireylerin ve grupların çeşitli araçlarla politik süreci etkileyerek çıkar elde etme çabalarını ve bunun etkilerini konu edinmektedir. Ana çizgileriyle bu kuramın önermelerini ve baskı gruplarının rant kollama sürecindeki rolünü değerlendirdiğimiz tezimizin birinci bölümünde rant ve rant kollama kavramlarının tanımları yapılarak rant kollama sürecinin işleyişi ve rant kollama alanları tanıtılmış ve rant kollamanın maliyetleri tartışılmıştır. İkinci bölümde politik süreçte rol alan aktörler rant kollama faaliyetlerindeki konumları açısından kısaca incelendikten sonra baskı grupları üzerinde yoğunlaşılmış ve bunların rant kollamada yöneldikleri kurumlar ile kullandıkları araç ve yöntemler tartışılmıştır. ii
Tanzimat'tan günümüze Türk politik kültüründe romantizm

Bu çalışma, Romantizm kavramını ve onun Türk politik kültürüne yansımalarını monografik bir düzlemde ele almayı amaçlamaktadır. Bu bakımdan romantik dünya görüşünün kültürel bir hareket olmaktan çıkıp, nasıl politikleştiğine, hangi dinamikler çerçevesinde şekillenip, ne tür etkiler yarattığına bakılacaktır. Tezin birinci bölümünde Türk düşüncesinde Romantizmin izleri, ana hatları, genel karakteristik özellikleri ve edebiyattan politikaya yatay geçişleri resmedilmeye çalışılıyor. Burada 'Bir Türk Romantizminden söz edilebilir mi? sorusuna cevap aranacaktır. Muhtemelen çalışmanın en eleştirel ve sorun odaklı dolayısıyla eleştirilmeye de en açık- bölümü burası olacaktır. Ruhçu söylemin, 'inillet ideasını' nasıl sürekli ürettiğini sınamak için, toplumsal bilincin kendine seçtiği referanslara bakmak gerekmektedir. Bu yüzden takip eden bölüm, kavramın orijinal ifadesini başlığa taşıyarak 'Volksgeist'ı, milli ruh anlatısını, edebiyattan tarihe, politik söylemden kültür incelemesine uzanan bir yelpazede ortaya sermeyi amaçlıyor. Üçüncü bölüm, Romantizmin taşrasına odaklanıyor. Burada folklor, popülizm ve köycülük üçgeninde, romantik milliyetçiliğin kurumayan membaı olan sine-i millet aranıyor. Dördüncü bölüm, 'milli romantizm'in milletle/halkla birlikte kutsallaştırdığı diğer asli fetiş nesnelerini sorgulamak üzere, Romantizm ile devlet ve vatan mitolojisinin etkileşimini ele alıyor. Buradaki tartışmalar devletin Romantiklerin nazarında neden ve nasıl bu denli 'yüce' ve 'inuteber', vatanın nasıl bu kadar 'inübarek' ve 'cennet parçası' bir şeye dönüştüğünü, bu dönüşüm sırasında milli romantik duyuş bağlamında devlet-millet-memleket teslis inancının nasıl biçimlendiğini çeşitli örnek metinler eşliğinde irdeliyor. Son bölüm ise, konunun sürekli yeniden üretimini sağlayan tarihi boyutunu anlamayı, anlamlandırmayı amaçlayarak, romantik tarih yazımı ve tarihi romantizm konusuna ayrılmış bulunuyor. Burada da edebi romantiklerin, romantik tarihçilerle bilerek-bilmeyerek birbirlerini destekleyip bir efsane yarattıklarını ve bundan şovenleşebilen bir destansı tarih anlayışının türediğini söyleyen değerlendirmeler inceleniyor. Çalışmanın sonuç kısmı ise, bu tartışmaların geniş bir özetini ve Türk politik kültüründe Romantizmin yerine dair kimi değerlendirmeleri dile getirmeyi amaçlıyor.
Discourse on democracy: the Turkish debate between 1945-1950

ÖZ DEMOKRASİ SÖYLEMİ: 1945- 1950 Döneminde Türkiye'deki Tartışmalar ÜSTÜNER, Fahriye Doktora Tezi, Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Muharrem TÜNAY Bu çalışma, Türkiye'de demokrasiye 'geçiş' dönemi olarak kabul edilen 1945- 1950 yılları arasındaki demokrasi söylemini incelemektedir. Demokrasi kavramı üstüne Türkiye'deki tartışma, Batı deneyiminin pratik ve teorik mirasından büyük ölçüde etkilenmiştir. Bu kavramın Batı'daki doğuşu ve gelişiminin analizi, demokrasinin ideal olarak tanımlanmasının imkansız olduğunu göstermektedir; tarih boyunca kavram zamana ve yere bağlı olarak değişime uğramıştır. Buna rağmen, Türkiye'de demokrasi tartışması, demokrasinin evrensel-ideal bir model olarak değerlendirilmesi yönündedir. Türkiye'de geçiş döneminde, var olan rejimin ve yasal düzenlemelerin demokrasi bağlamında tartışılması, çok çeşitli demokrasi tanımı ve kavramsallaştırmasını ortaya çıkarmıştır. Bu çalışma, bu dönemde demokrasi söyleminin farklı ve çelişkili olarak kurulduğunu göstermektedir. Bu farklılık tartışanların siyasi konumlarıyla ilişkilidir. Türkiye'deki demokrasi tartışmasının doğasını ortaya koyabilmek amacıyla Meclis tutanakları ve bazı gazeteler, temel kaynak olarak analiz edilmiştir. Kavramın Batı analizinde demokrasinin iki ayrı boyutu olarak saptanan felsefi ve entellektüel boyut ile pratik boyut temel alınarak, elde edilen veriler kategorileştirilmiştir. Bu anlamda kategoriler, 'kavram olarak demokrasi' ve 'siyasal pratiğin demokrasi bağlamında değerlendirilmesi'dir. İkinci kategoride, alt kategorilere ayrılmıştır: 'varolan rejimin doğası üzerine demokrasi bağlamında tartışma', 'yasal düzenlemelerin Mecliste demokrasi bağlamında tartışılması' ve 'Türk demokrasisinin geliştirilmesi için yapılan öneriler' den oluşmaktadır. 'Geçiş' döneminde demokrasi tartışmasının analizi; demokrasinin istenirliği ve soyut düzeyde kavramın tanımlanması konusunda uzlaşmanın varlığını, ancak, somut siyasal pratiğin demokrasi bağlamında tartışması sırasında özellikle kavramın tanımlanması konusunda anlaşmazlık olduğunu ortaya koymaktadır. Anlaşmazlığın altında yatan temel nedenin taraflar arasındaki siyasal iktidar mücadelesi olduğu vurgulanmıştır. Çalışma ayrıca, günümüzde de devam etmekte olan demokrasi tartışmalarının karşılaştırmalı olarak incelenmesinde bir kaynak oluşturmaktadır.
Three faces of the legitimacy crisis of liberal democracy: identity, rationality and universality

Bu tez, küreselleşme olgusu ile beraber ortaya çıkan süreçler, kavramlar, tartışmalar, kavramlar, kamusal talepler, yeni kimlikler ve siyasa şekilleri ile belirginleşen liberal demokrasideki meşruiyet krizi sorununu irdelemektedir. Bu krizin liberal teorik ve normatif kavramsallaştırmadaki üç ana merkezde ortaya çıktığı vurgulanmaktadır: kimlik, ussallık ve evrensellik. Bunun ardından, mevcut meşruiyet krizinin geçici veya mevsimsel bir olgu olup olmadığını, ya da bu krizin liberal demokrasi söyleminde mündemiç temel varsayımlar, modaliteler ve kavramsal çerçevelere dayandığım belirlemek için, çeşitli siyasi konumlar arasmda bir diyalojik ve tematik okuma yapılmaktadır. Bu siyasi konumlar klasik liberal, Rawls'un teorisi ve toplulukçular, Habermas ve diyalogcu demokrasi teorisi ve son olarak da radikal demokrasi ve onun içinde yer alan agonistik demokrasi yaklaşımlarıdır. Bütün bu teorik konumlar, liberal demokrasinin meşruiyet krizine ve demokratik meşruiyetin yeniden inşasına alternatif olma kabiliyetlerini ortaya koyacak şekilde eleştirel bir şekilde sunulmakta ve değerlendirilmektedir. Son bölümde, tezin tesbit ettiği genel bulgular, problemler ve ileriye yönelik açılımlar sıralanmakta, ayrıca siyaset düşüncesi çerçevesinde hem demokratik katılımı güçlendirecek, hem de liberal demokrasi düşüncesinde genellikle göz ardı edilen siyasa ile etik arasındaki birbiriyle içice ilişkiye dayalı demokratik meşruiyetin yeniden kurulmasına yardımcı olacak çeşitli teorileştirme stratejileri ve modaliteleri sunulmaktadır.