turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
El yazma eserlerin ciltlerinde kullanılan deriler üzerine bir araştırma

Yazma eserlerin ciltlerinde kullanılan derilerin incelendiği bu tezde, yazma kitapları korumak için yapılan ciltlerin deri çeşitleri, derilerin özellikleri, işlenme usulleri ve üretim süreci araştırılmıştır. Ciltlerin en önemli malzemesi olan deri, çeşitli hayvanlardan elde edilir ve doğal bir üründür. Cilt yapımında keçi, koyun, dana ve az da olsa diğer hayvan derileri kullanılmıştır. Bu araştırmada, klasik Türk ciltlerinde tarih boyunca en fazla keçi derisinin kullanıldığı görülmüştür. Türklerin kendilerine özgü yöntemle tabakladıkları keçi derisi sahtiyan adıyla, yüzyıllar boyunca tüm dünyada tanınır olmuş ve cilt yapımında kabul görmüştür. Nitekim müzelerde ve yazma eser kütüphanelerinde sergilenmekte olan Selçuklu ve Osmanlı dönemine ait yazma eserlerin ciltleri incelendiğinde, kullanılan derilerin tüm özelliklerini koruyarak günümüze kadar gelebilmesi, bu derilerin çok iyi tabaklandığını kanıtlamaktadır. Geçmişte tamamen bilek gücüne dayanan geleneksel üretim doğal ve bitkisel maddelerle yapılmıştır. Günümüzde genellikle organize sanayi bölgelerinde sürdürülen dericilikte, modern yöntemlerle çeşitli özellikte deriler üretilmektedir. Ancak seri üretimle kimyasal maddeler kullanılarak işlenmekte ve doğal olmayan boyalar ile boyanan bu derilerin, cilt yapımı için uygun olmadığı tespit edilmiştir. Zamanla değişen üretim uygulamalarının deri kalitesine nasıl bir etkisi olduğunu belirlemek amacıyla, günümüz debbağlarıyla görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen verilere göre; sahtiyan, meşin vb. deriler bugün de bitkisel maddelerle tabaklanıyor olsa da, üretimin çeşitli aşamalarında kullanılan asit ve kimyasalların, uygulanan mekanik işlemlerin deriye zarar verdiği ve geçmişşteki kalitesinde olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Konya Etnografya Müzesi ve Mevlana Müzesi' nde bulunan Kırşehir halıları

sanatlar içinde önemli bir yeri olan dokumacılık sanatı, günlük yaşamdaki ihtiyaçları karşılamak üzere üretilmiş daha sonra estetik bir amaçla şekillenmiştir. Anadolu önemli bir dokuma merkezi haline gelerek zengin bir kültür mirası oluşturmuştur. Anadolu'daki dokuma merkezlerinden biri de Kırşehir' dir. Bu çalışmadaki amaç Kırşehir yöresi halı dokumacılığının özelliklerini ortaya koymak, renk, teknik, kompozisyon özellikleri, dokuma teknikleri, araç-gereçler, boyama işlemleri gibi özellikleri doğru araştırmalar neticesinde tespit etmek ve bilimsel bir dille yorumlamaktır. Bu amaç doğrultusunda Konya ilinde bulunan Etnografya Müzesi ve Mevlana Müzesi'ndeki daha önce çalışılmamış örnekler tespit edilip araştırılmıştır. Müzelerdeki Kırşehir yöresine ait örneklere bakıldığında ilgili dokumaları ayrıntılı inceleyen bir çalışmaya rastlanmamıştır. Dokumaların envanter kayıtları alınıp fotoğraflanarak çalışmaya başlanmıştır. Gözlem ve analiz fişleriyle örnekler tek tek yorumlanmıştır. Halı sanatının tarihçesi hakkında genel bilgilere yer verilmiştir. Yapılan tablolarla, kullanılan motifler grafiksel açıdan incelenmiştir. Sonuç bölümüyle ulaşılan bilgiler analiz edilmiş ve kaydedilmiştir.
Isparta ili Keçiborlu ilçesi İncesu beldesi düz dokumaları

Düz dokumalar, Türklerin Orta Asya'dan günümüze kadar evlerinde yaygılardan dekoratif süslemeye kadar birçok kullanım alanı bulmuştur. Özellikle konar-göçer aile toplumlarının vazgeçilmez eşyalarıdır. Yöredeki halk tarafından yıllarca dokunan kilimler, genç kızların çeyizlerine konulmaktadır. Bu kilimlerin çoğu genellikle sandıklarda depolanmış haldedir. İncesu Beldesinde hayvancılıkla uğraşın sonucu, dokumalarda kullanılan kıl ve yün ipi kullanılmaktadır. Düz dokumaların yapıldığı tezgahlara yörede Hana adı verilmektedir. Yörede yapılan dokumalar, kağnılı, yedirge, gülgülü, elmalı, çıbıklı, tek kanat, namazlağ, koçboynuzlu gibi düz dokuma yaygıları bulunmaktadır. Eğri atkılı, sarma konturlu, ilikli kilim dokuma teknikleri uygulanmaktadır. Geleneksel Türk El Sanatları içerisinde önemli bir yere sahip olan düz dokuma yaygıları, günümüzde yeterli değeri görmemektedir. Bu nedenle düz dokuma yaygılarının tanıtılması amaçlanmaktadır. Bu çalışma, İncesu beldesinde ulaşılan Düz Dokuma örnekleri fotoğraflanıp konu ile ilgili kaynaklar taranmıştır. Düz dokumaların; iplik hazırlama, dokumanın yapılması, dokuma teknikleri ve yöresel isimleri ve farklılıklar belirlenmeye çalışmıştır. Malzeme, form, renk, dokuma teknikleri ve yöresel ürünleri kaynak kişilerden alınan bilgilerle literatüre eklenmesi amaçlanmıştır.
Isparta ilinde yaşayan el sanatları

Bu araştırmanın amacı Isparta ilinde günümüzde devam ettirilen el sanatlarını tanıtmak ve arşivlemektir. Çalışmanın materyalini, Isparta il merkezindeki ilgili zanaatçılarla görüşmeler, konuyla ilgili yayımlanmış literatürler ve alan araştırması sonunda elde edilen ürün örneklerinin fotoğrafları oluşturmaktadır. Isparta ili'nde halen üretimi yapılan halıcılık, bakırcılık, yorgancılık, oyacılık, semercilik, at arabası yapımı, dericilik, demircilik, el işlemeciliği, çorapçılık, keçecilik, ağaç oymacılığı ve kaşıkçılık olmak üzere 12 farklı el sanatı incelenmiştir. Bu el sanatları tanım ve tarihçeleri, kullanılan araç ve gereçler, yapım aşamaları ve yapılan ürün çeşitleri açısından ayrıntılı olarak anlatılmıştır.
Keçiören Belediyesi Estergon Kalesi Türk Kültür müzesinde bulunan hesap işi ürünleri

İşlemeler geleneksel el sanatlarımız arasında önemli bir yere sahiptir. Geleneksel el işlemelerimizin eşsiz bir türü olan hesap işi; dokuma iplikleri sayılarak yapılan, milimetrik kağıda deseni sayılarak geçirilen, kasnak ve gergefe gerilen kumaşlar üzerine, iplik, sim, yassı tel kullanılarak iğne ile işlenen, tersi ve yüzü aynı görünüşte olan bir işleme çeşididir. Araştırmada, Keçiören belediyesi Estergon Kalesi Türk Kültür Müzesinde bulunan hesap işi ürünleri incelenerek teknik özelliklerinin ortaya çıkartılması, hesap işinin değişmeden gelecek kuşaklara aktarılması ve benzer çalışmalara örnek oluşturması amaçlanmıştır. Müzede bulunan 56 adet hesap işi ürünün fotoğrafları müze görevlilerinden alınmış ve türü, boyutları, bugünkü durumları, kullanılan gereçler, teknik özellikler, renkler, bezeme konuları ve kompozisyon özellikleri incelenmiştir. Hesap işi ürünlerinin özellikleri bilgi formlarına kaydedilerek belgelenmiştir. Yapılan inceleme sonucunda müzede bulunan hesap işi ürünleri uçkur, çevre, peşkir, bohça, yağlık ve namaz başörtüsünden oluştuğu belirlenmiştir. Ürünlerin boyutlar yapılan ürünün kullanım amacına ve türüne göre değiştiği anlaşılmıştır. Ürünlerin yarısından fazlası lekeli durumdadır. Hesap işi ürünlerinin % 50 pamuklu, % 26 bürümcük kumaş üzerine uygulanmıştır. İşlemesinde % 96, kenar suyunda ise % 67 ipek iplik kullanılmıştır. Ürünlerinin işlemesinde en fazla düz ve verev hesap iğnesi, susma ve muşabak, kenar temizlemesinde ise iğne oyası ile kıvırarak sürfile yapıldığı anlaşılmıştır. Ürünlerin zemininde kullanılan renkler bej ve krem, işlemesinde kullanılan iplik rengi %82'si yeşil, % 66'sı pembe, %64 ü siyah ve altın sarısı, % 57'si mor, % 47 mavi, kenar suyunda ise % 41 krem, % 24 bej, % 10 pembe ve siyah kullanılmıştır. Ürünlerde kullanılan bezemeler daha çok bitkisel ve geometrik bezeme çeşitleridir. Kompozisyon olarak ise işlemesinde ve kenar suyunda daha çok bağlantılı ve atlamalı sıralamalarla yapılan düzenlemeler kullanılmıştır. İncelen ürünlerin desenler corel draw programında aslına uygun biçimde çizilmiştir. Araştırmanın sonucunda;1. Nakış Eğitiminde,1.1. Hesap işinin tekniğinin özelliklerini açıklayıcı eğitim seminerleri düzenlenmelidir.1.2. Hesap işinin karakteristik özellikleri bozulmadan günümüze aktarılması için nitelikli bireyler yetiştirilmelidir.1.3. Hesap işi tekniğini orijinal ürünler üzerine uygulayıp günümüzde de yaygın olarak kullanılması sağlanmalıdır.
Balıkesir ili Gönen ilçesi iğne oyaları ve halk eğitim merkezinin iğne oyacılığına katkısı

Bu araştırmanın amacı Balıkesir ili Gönen İlçesi iğne oyası örneklerini tespit etmek, oyacılığı sosyo-ekonomik açıdan incelemek, Gönen Halk Eğitim Merkezinin iğne oyacılığına katkılarını belirlemek ve iğne oyası kurs programını öğretime uygunluğu açısından değerlendirmektir. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen anket ve bilgi formu kullanılmış, veriler tablolara aktarılarak sayı ve %'leri alınarak değerlendirilmiştir. Elde edilen verilere göre; Araştırmaya katılan bireylerin çoğunluğu ilkokul mezunu, evli ve orta yaş grubu kadınlardır. İğne oyası yapımında gereç olarak sentetik iplik kullanılmaktadır. Yöredeki iğne oyası ve iğne danteli üretimde üçgen ve kare düğüm teknikleri uygulamaktadır. İğne oyalarında bitkisel ve geometrik motifler uygulanmıştır. Yörede iğne oyası yapımı aile ve yakın çevreden öğrenilmektedir. Bireylerin çoğunluğu oyaları çeyiz ve aile bütçesine katkıda bulunmak için yapmaktadır. Ekonomik katkı için oya üreten bireylerin oyadan elde ettikleri kazancın az olduğu ve bunun yanı sıra pazarlama sorunları yaşadığı tespit edilmiştir. Halk Eğitimi Merkezleri İğne Oyası Kursu Öğretim Programının süre açısından yeterli olmakla birlikte terim, kavram, bilgi konuları bakımından desteklenmesi gerektiği görülmüştür. Gönen Halk Eğitimi Merkezi ve Belediye işbirliği ile yöredeki iğne oyacılığını teşvik edici yarışmalar düzenlenmekte ve her hafta salı günleri iğne oyası pazarı kurulmaktadır.
Tokat yazmacılığı ve Shibori sentezi ile çağdaş uygulamalar

Tarih boyunca farklı kültürler çeşitli yöntemlerle elde edilen boyamayı, tekstiller üzerinde, doğa ve yaşantıların izlerini gündelik hayata taşıma isteği ile kullandıkları renklere ve dokulara aktarmışlardır. Tekstil ürünlerini çeşitli şekillerde boyama, dünyada Doğu kültürlerinde gelişen bir el sanatı olup, zamanla Batı kültürlerine de yayılıp bir sanat formu olarak kabul edilmiştir. Kumaşı boyama yöntemlerinden biri olan, ahşap kalıplar kullanılarak kumaş üzerine baskı yapma işlemi, dünyada 'block- printing', ülkemizde ise 'yazmacılık' olarak adlandırılmaktadır. Anadolu kültürünün zengin bir parçası olan yazmacılık sanatı yüzyıllarca Tokat'ta yapıldığından, buraya has bir sanat olarak bilinmektedir. 'Tokat Yazmaları' Anadolu'da birçok insanımızın günlük hayatının vazgeçilmez bir parçası olmuştur. Günümüzde yaşama sanatı veren ve kültürümüzün bir parçası olan Tokat Yazmacılığı, kumaşı süsleme ve cazip hale getirme yöntemlerinden biri olduğu için tez konusunun bir parçası olarak seçilmiştir. Ancak en önemlisi zanaat ya da el sanatı olarak değerlendirilen yazmacılığın sanatsal ve tasarımsal etkilerinin, en doğru ve etkili olarak aktarılabileceği alanın Tekstil, Moda Tasarımı ve Sanatları alanları olduğu düşünülmüştür. Tez çalışmasının diğer bir konusu olan 'Shibori' ise tekstil ürünlerini boyama ile şekillendirme yöntemlerinden birisi olan Japonca bir terimdir. Kumaşı boyamadan önce sıkıştırarak süslemenin çok farklı tekniklerini içinde barındıran Shibori, en güzel örneklerini Japonya'da vermiştir. Shibori teknikleri kumaşı iki boyutlu bir yüzey olarak ele almaktansa, katlayarak, buruşturarak ya da bükerek ona üç boyutlu bir şekilde kazandıran bir kumaş boyama metodudur. Günümüzde lif sanatı ve giyilebilir sanat çalışmalarında, birçok sanatçı ve tasarımcı Shibori tekniklerinin güzelliğinden ve kültürel manasından derin bir şekilde etkilenmişlerdir. Japon'ların Shibori sanatına ve sanatçılarına verdikleri önem ve destek, bu sanatın tüm dünyada bilinmesi ve yaygınlaşmasına büyük katkı sağlamıştır. Bu yaklaşım aynı zamanda, bu çalışmanın bir parçası olan Tokat Yazmacılık sanatının özünün bozulmadan yaşatılması, güncelleştirilmesi, gelecek kuşaklara kaynak oluşturmasında da doğru ve etkili bir örnek olarak düşünülmüştür. Bu tez çalışmasında ana amaç kendi kültürel zenginliğimizin bir parçası olan Tokat Yazmacılık sanatı ile dünyada ve Japonya kültüründe çok yaygın olarak bilinen Shibori sanatının, farklı etkilerle ele alınarak, sentez bir çalışma ile yorumlanmasıdır. Çalışmada her iki geleneksel el sanat dalı, dünyada ve ülkelerinde, geçmişş ve günümüz koşulları ile ele alınarak incelenmiş, aynı yüzey ve giysi tasarımları üzerinde güncel ve çağdaş bir yaklaşımla, sentez uygulama çalışmaları yapılmıştır. Bu bağlamda çalışma sonunda yapılan araştırmalar ve uygulamalardan elde edilen sonuçların, sanatsal ve tasarımsal etkilerinin yanında, farklı disiplinlerce değerlendirilebilir sonuçları ortaya çıkarılmıştır.
Antalya'nın Korkuteli ilçesinde yaşayan Honamlı yörüklerinde görülen işlemeler

Bu araştırmada, Antalya'nın Korkuteli İlçesinde yaşayan Honamlı Yörüklerinin, yaşamları, kültürleri ve bu kültür içinde yer alan el sanatları çeşitlerinden el işlemeleri ele alınmıştır. Antalya'nın Korkuteli ilçesinde yaşayan Honamlı Yörüklerinde görülen el işlemeleri kapsamında yapılan literatür taramasında kitap, tez ve araştırmaların yanı sıra dolaylı yönden ilgili tarihçe, Yörüklerin yaşamları, dokumalarının teknik, malzeme ve süsleme açısından özellikleri hakkında kaynaklık yapan bilimsel çalışmalarla karşılaşılmıştır. Ancak Yörüklerde görülen el nakışına ait bir araştırmanın olmayışı bu araştırmayı önemli kılmıştır. Araştırmada tür, konu, motif, renk ve kompozisyon açısından farklılık gösteren elli adet el işleme örneği incelenmiştir. Honamlı Yörüklerinde uygulanan ve kullanılan el işlemeleri çeşitlerinin tespiti; alan araştırma yöntemi ile yapılmış, göçerlerden karşılıklı görüşme yolu ile bilgi alınmış, bilgi konularının oluşturulmasında yazılı literatür ve çeşitli araştırmalardan da yararlanılmıştır. Ulaşılan, el işlemeciliği ürünlerinin fotoğrafları çekilmiş, örneklerin gözlenebilir özellikleri, gözlem fişlerine kaydedilmiştir. Araştırmada on altı farklı tür işleme örneği ile karşılaşılmıştır. Bebek yorganı, bebek zıbını, bohça, çevre, karyola eteği, kırlent, kundak, masa örtüsü, örtü, pano, peşkir, sandık örtüsü, sehpa örtüsü, uçkur, yastık kılıfı, yastık örtüsü incelen türlerdendir. Peşkir olarak incelemeye alınan beş örnek pano haline getirildiği görülmüştür.
Konya bölgesinden elde edilen yünün keçeleşme özelliği üzerinde bir araştırma

Bu araştırmada Konya bölgesinde yetiştirilen ve yapağısı işlenmek üzere bölgeye gelen farklı koyun ırklarına ait yapağı örneklerinin keçeleşmeleri üzerine çalışılmıştır. Araştırma kapsamında Akkaraman, Malya, Kangal, Norduz, İvesi, Merinos, Bafra, Dağlıç, Merinos Melezi, Pırıt, Herik, Güney Karaman koyun ırklarına ait yapağı örnekleri incelenmiştir. Seçilen on iki koyun ırkında, her ırk için tek bir koyundan örnek alınmıştır. Yapağı örneklerinin fiziksel özellikleri kaydedilmiştir. Elde edilen yapağı örnekleri yıkama, tarama gibi hazırlık işlemlerinden geçirildikten sonra keçeleştirilmeye tabi tutulmuştur. Ortaya çıkan keçeler randıman, incelik, lüle uzunluğu, ondülasyon, gerçek uzunluk ve kopma mukaveeti açısından objektif olarak değerlendirilmiştir. Yapağı incelik ortalamalarına bakıldığında en ince Merinos (20. 33 ), en kalın İvesi (40. 47 ) olarak kaydedilmiştir. Yapağı incelik ortalamaları arasındaki farklar önemli bulunmuştur (P<0.01). Lüle uzunluğu en kısa Merinos melezi (7.74 cm), en uzun Norduz (21. 94 cm)'dur. 5 cm'deki ondülasyon en az Norduz (2.46 adet), en fazla Merinos (20. 18 adet ) ölçülmüştür. Gerçek uzunluk en kısa Akkaraman (10.30cm), en uzun Bafra (24.94cm)'dır. Yapağı lüle uzunluğu, ondülasyon (5 cm'deki) ve gerçek uzunluk ortalamaları arasındaki farklar da önemli bulunmuştur (P<0.01). Keçe örneklerinin kopma mukaveeti değerlendirildiğinde en fazla direnç gösteren Güney Karaman (12. 96 kg/cm ), en az direnç gösteren Dağlıç (2.49 kg/cm )'dır. Araştırma kapsamında incelenen yapağı örneklerinin tamamı keçeleşmiştir. Her biri için uygun kullanım alanları önerilmiştir. Sonuç olarak Konya'da keçe için gerekli hammadde bulunmaktadır. Keçe yapımı için yapağı seçilirken öncelikle; incelik ve ondülasyona bakılmalı, diğer fiziksel özelliklerine de dikkat edilerek seçilmelidir. Seçilen ırklar arasında Merinos, Mal ya ve Merinos Melezi keçe yapımı için en ideal lif olarak belirlenmiştir.
Ankara ili moda evleri ve satış yerlerinde bulunan gelinlik üst beden süslemeleri üzerine bir araştırma

Araştırmanın konusu 'Ankara ili moda evleri ve satış yerlerinde bulunan gelinlik üst beden süslemeleri' olarak belirlenmiştir. Araştırmanın amacı; gelinliklerde, model özellikleri, temel kumaş özellikleri, üst beden süsleme malzemeleri, süsleme teknikleri, motif ve kompozisyon özelliklerini belgelemek ve kaynak oluşturmaktır. Bu çalışmanın evrenini Ankara ili, Çankaya ve Altındağ ilçelerinde bulunan gelinlik satış yerleri ve moda evleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise Ankara ilinde bulunan moda evleri ve satış yerlerindeki ulaşılabilen, Çankaya ilçesinde 20 ve Altındağ ilçesinde 16 moda evi ve satış yerlerinde bulunan toplam 50 gelinlik oluşturmaktadır. Bu araştırma betimsel bir araştırmadır. Araştırmada, Ankara ilinde moda evi ve gelinlik satış yerlerindeki gelinlikler var oldukları durumu ile saptanmaya çalışılmıştır. Ankara ili moda evleri ve gelinlik satış yerlerinde bulunan gelinlik üst beden süslemelerinin fotoğrafları çekilerek bilgi formlarından elde edilen veriler değerlendirilmiş, yüzdeleri hesaplanmıştır. Gelinlik modellerinde genellikle askılı A kesim gelinlik ve hakim yaka uzun kollu A kesim gelinlik modelleri görülmüş, gelinliklerde çoğunlukla saten kumaş süsleme kumaşı olarak dantel kumaş kullanılmıştır. Süslemelerde kesme boncuk, inci boncuk ve pul genellikle dantel üzerine dikilerek uygulanmıştır.
Bursa yöresinde ve müzesinde bulunabilen tığ örgüsü para, saat ve tütün keseleri üzerine bir araştırma ve yeni tasarımlar

Teknolojinin gelişmesiyle hızla artan şehirleşme, sanayileşme olgusu sosyal ve kültürel değişmeleri beraberinde getirerek, geleneksel Türk kültüründe önemli değişikliklere yol açmıştır. Bu sebeple de ulusal kültür değerlerimiz, zengin tarihi geçmişşimiz ve el sanatlarımız da yok olma tehlikesi ile karşı karşıya kalmıştır. El örgüsü keselerimizin teknolojiye yenik düşüp yerini cüzdan ve çantalara bıraktığı, kese konusunda çok az sayıda araştırmaya rastlandığı ve yeteri derecede kaynak oluşmadığı anlaşılmaktadır. Bu araştırma, Bursa yöresinde ve müzesinde bulunabilen tığ örgüsü para, saat ve tütün keselerinin özelliklerinin ortaya konulması ve elde edilen sonuçlardan çeşitli şekillerde yararlanılması, tekrar kullanımı ve önemi, amaçları doğrultusunda planlanmış ve yürütülmüştür. Altı bölümden oluşturulan araştırmanın birinci bölümünde, konunun tanımı, seçiminin önemi, araştırmanın amacı, sınırlılığı ile materyal ve yöntem hakkında ayrıntılı bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, konu ile ilgili literatür özeti tarih sırasına göre özetlenerek sunulmuştur. Üçüncü bölümde, literatürden elde edilen bilgiler doğrultusunda, araştırmanın yapıldığı bölgenin tarihçesi, coğrafi durumu, ekonomik, sosyal yapısı ve kültürel etkinlikleri ile örgü ve kese hakkında genel bilgilere yer verilmiş, örgünün tanımı ve önemi, sınıflandırılması ile keseler, kesenin tanımı ve tarihçesi, kesenin çeşitleri, keselerde kullanılan renkler, konular ve kompozisyonlar genel olarak verilmiştir. Dördüncü bölümde, bulgular ve yorum adı altında, araştırma yöresinde tespit edilen tığ örgüsü kese bölümleri, formlar, boyutlar, kullanılan araç-gereçler, teknikler, renkler, bezeme konuları ve kompozisyonlar ile ilgili bilgiler verilerek, tablolar oluşturulmuş ve elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde, Bursa yöresinde ve müzesinde yapılan araştırmada tespit edilen tığ örgüsü keseler, tek tek ele alınmış örneklerin form, boyut, kullanılan araç-gereç, teknik, renk, konu ve kompozisyon özelliklerini içeren gözlem formlarına, fotoğraflarına ve 1/1 çizimlerine yer verilmiştir. Altıncı bölümde ise, konu ile ilgili genel sonuçlar açıklanmış, elde edilen sonuçlar doğrultusunda gerekli öneriler sunulmuştur. Araştırma sırasında faydalanılan kaynaklar ise, kaynakça adı altında verilmiştir. Ekler kısmında, yörede uygulanan görüşme formu ve kese için hazırlanan gözlem fişi örneği sunulmuştur. Ayrıca, araştırmanın uygulamalı bölümünde, yöreden elde edilen keselerden esinlenerek günümüz modasına uygun yeni tasarımlar, uygulamalar, kalıpları ve çizimleri yer almaktadır.
Ankara ili Güdül yöresi geleneksel Türk işlemelerinde renk, desen, kompozisyon özellikleri ve öğretim analizi yönünden incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Güdül ilçesinde bulunan Hesap işi, Türk işi ve suzeniişlemelerin; boyutları, kullanılan gereçleri, teknikleri, renkleri, konuları ve kompozisyon özelliklerini saptamak ve bunların düzenli bir şekilde belgelendirilmesi, desenlerin çizilmesi ve desen katalogunun oluşturulmasıdır. A r aştırmanın örneklemini; Güdül ilçe merkezinde yaşayan insanlardan elde edilen ürün örnekleri oluşturmuştur. Geliştirilen bilgi formuna göre Hesap işi, Türk işi ve Suzeni'nin özellikleri tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen verilere göre; Güdül ilçesinde bulunan Hesap işi, Suzeni ve Türk işlerinin Türk İşleme Sanatı'na ait, renk, desen, teknik, kullanılan araç gereç ve kompozisyon özellikleri belirlenmiştir. İncelenen Hesap işi, Türk işi ve Suzeni örneklerinin genelinin dikdörtgen şekilde olduğu, bunların uçkur, peşkir, örtü, az sayıda kare olanlarının da çevre olarak adlandırıldığı saptanmıştır. Zemininde kullanılan kumaş cinsleri; pamuklu ve ipekli dokumalar olarak tespit edilmiştir. İşlemede kullanılan iplik cinsleri; ipek ipliği ve metal menşeeli iplikler olduğu, işlemelerde kullanılan tekniklerin ise düz pesent, verev pesent, tahrirli pesent, atlamalı pesent, muşabak, mürver, balıksırtı, düz sarma, verev sarma, ciğerdeldi, hasır iğne, civankaşı, türk ajuru, gözeme, düz hesap iğnesi, verev hesap iğnesi, susma, suzeni, tel kırma, basit ajur, tohum işi, hesap işi antikasıolduğu tespit edilmiştir. Ayrıca bu örneklerin kenar temizleme teknikleri, çırpma dikişi, zürafa, hazır harç dikerek, elde ve makinede baskı dikişi, tığ oyası, saçak, kumaş ipi çekme ve antika yapma gibi çeşitleri olduğu tespit edilmiştir. İ n celenen örneklerde kullanılan renkler; ana ve ara renkler, nötr renkler ve kahverengi olarak ele alınmıştır. İncelenen örneklerde tespit edilen konular şunlardır; Bitkisel, Geometrik, Nesneli, Figürlü ve Yazılı bezemelerdir. İncelenen Hesap işi, Türk işi, Suzeni örneklerde; düzgün tekrarlama, bağlantılı tekrarlama, düz simetrik, ters simetrik, diyagonal ve merkeze yönlendirilmişkompozisyon kuralları tespit edilmiştir. İncelenen örneklerin çoğunun lekeli ve yıpranmış olduğu, bir kısmının ilk hali gibi bugüne geldiği çok azının da farklı şekilde kullanıma sunulduğu saptanmıştır.
İzmir ili Çeşme ilçesi ortaokulları 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin teknoloji ve tasarım dersine ilişkin görüşleri

Çocuklarımızın kazanması gereken bilgi, beceri ve tutumlar farklıdır. Araştırmalar çocuklarımızın yaşayacağı zamanın en belirgin özelliğinin başkalarının ürettiklerini kopyalamak olmadığı gerçeğini ortaya koymaktadır. Gözlem, sorgulama, araştırma, değerlendirme ve yaratıcık gibi tasarım ve teknoloji için gereken zihinsel süreçleri yeterince aktif hale getirmeyen tekdüze çalışmalarla, sadece el becerisini geliştiren yaklaşımlarla yarının dünyasında yaşayacak insanların beklentilerini karşılamak mümkün değildir. Bu amaçla çocuklar ihtiyaçlar ortaya çıkmadan tahmin etme ve farklı sorunları yakalama, bunları yaratıcı çözümler geliştirme, tasarım haline getirme, tasarım üretim aşamalarını belirleme ve üretme becerisi kazanmalıdır. Tüm bu araştırmada Teknoloji ve Tasarım Dersi gelecek nesillerin yaşayacakları çağın ihtiyaçlarına cevap vermesi amaçlanmıştır. Bu araştırmanın amacı ortaokullarda okutulan Teknoloji ve Tasarım dersine öğrencilerin düşünce ve yorumlarını almak ve bir sonuca varmaktır. Araştırmanın çalışma evrenini İzmir ili, Çeşme ilçesinde bulunan resmi ve özel ortaokulların 7. ve 8. sınıflarında okuyan öğrenciler oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini 90 öğrenci oluşturmuştur. Anket tekniğiyle elde edilen veriler analiz edilerek sonuçlara ulaşılmıştır. Araştırmanın bulgularında elde edilen sonuçlar şöyle özetlenebilir; Öğrenciler dersin güzel olduğunu ancak bazen tasarım yaparken gerek orjinal tasarım için düşünmede gerekse de tasarımın yapımında problemlerle karşılaştığını belirtmektedir. Öğrenciler hayal gücünü geliştirmesi, farklı ürünler ortaya çıkarılması, özgüvenlerini geliştirmesi açısından dersi severken günlük tutma ve ürün dosyası hazırlama noktalarında zorlandıklarını belirtmektedir.