turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1930-1938 devletçilik döneminde kurulan kamu bankalarının Türkiye ekonomisine katkıları

Sanayileşmek bir ülkenin ekonomik gelişimini artırabilmek için elzem bir unsurdur. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde sanayileşme için yeterli bilgi birikimi ve sermayenin bulunmadığı durumlarda bankalar yoluyla kredilendirme yapılarak gerekli sermaye sağlanır. Özel kesimde sanayileşmenin daha zor olduğu durumlarda devlet izleyeceği ekonomi politikaları doğrultusunda piyasada aktif rol oynar. Devlet bankalar kurarak planlı bir şekilde sanayileşmeyi hedefler. Bu çalışmada kamu bankalarının ekonomi üzerinde etkileri anlatılmaya çalışılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan önce Osmanlı Devleti'nin sanayi devrimini yakalayamaması ve yabancıların elinde bir bankacılık sektörü olması ile harap bir ekonomisi vardı. Cumhuriyetin kuruluşuyla birlikte tam bağımsızlık görüşü ile ekonomik yönden bir an önce kalkınmak gerektiği ve kalkınmanın bankalar yoluyla olması gerektiği görüşü hakimdi. Ancak beklenen başarının 1929 yılı itibariyle gerçekleşmemesi sonucunda hükümet yetkilileri farklı ekonomik yaklaşımlara yönelerek devletçiliği benimsemişlerdir. Devletçilik döneminde kamu bankaları kurularak ve sanayi planları doğrultusunda hareket edilerek fabrikalar kurulmuştur. İthal ikameci yaklaşım benimsenerek ülke içinde üretimin artması, yerli malları kullanımı gibi teşvikler yapılmıştır. Bu çalışma 1930- 1938 döneminde kurulan kamu bankalarının Türkiye'nin sanayileşmesi ve ekonomik gelişimine katkılarını kapsamaktadır. Çalışmamızda 1923- 1929 dönemi de kısaca bahsedilerek iki dönem arasında gerçekleşen ekonomik gelişim gösterilmeye çalışılmıştır. Ayrıca dönemde faaliyet gösteren ve önemli katkılar sağlayan bazı bankalardan da bahsedilmiştir. Çalışma içerisinde yararlanılan kitap ve makaleler dışında, dönemin önde gelen gazeteleri, dergileri, döneme ait rapor ve kongre bildirilerine ulaşılmaya çalışılmıştır. Dönemde kurulan kamu bankalarının kurduğu fabrikalar ile üretim ve tüketimin artırıldığı gibi istihdamın artmasına ve kişi başına gelirinde kısmen artmasına katkı sağladığı anlaşılmaktadır. Yapılan planlı ve stratejik ekonomik yönelimler ile hedeflenen Türk parasının değerini koruma, dış ticaret dengesini sağlama, halkı tasarrufa yönlendirerek banka mudi sayılarının artırma ve temel ürünlerin iç tüketimini karşılama gibi hükümet yetkililerinin temel hedeflerinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmaktadır.
Tarımda Globalgap uygulamaları ve bu uygulamaların Türkiye tarımı ve tarım ürünleri dış satımı açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmada, tarımda Globalgap uygulamaları incelenerek, bu kapsamdaki uygulamalar Türkiye tarımı ve tarım ürünleri dışsatımı açısından değerlendirilmiştir. Araştırmada, tarımsal faaliyetlerin yoğun olması, tarımsal ihracatta önemli bir paya sahip olması ve özellikle Globalgap uygulamalarının yaygın olarak uygulandığı il olması nedeniyle Antalya ili tercih edilmiştir. Bu kapsamda Antalya ili merkez ilçede üretim yapan 50 çiftçi ve 30 ihracatçı firmadan anket yoluyla derlenen verilerin yanında, Antalya ili merkez ilçede üreticilere danışmanlık hizmeti veren firmalar ile yerli ve yabancı sertifika kuruluşlarından sağlanan bilgiler değerlendirilmiştir. Değerlendirmeler neticesinde çiftçilerin Globalgap uygulamaları hakkında yeterli bilgilerinin olmadığı, ayrıca uygulama maliyetleri, işletmelerin sisteme entegrasyonu ve yasal düzenlemeler gibi nedenlerle uygulamalardan uzak durdukları ya da zamanla sistemi terk ettikleri anlaşılmıştır. Türkiye'de Globalgap standartlarının etkin bir şekilde uygulanabilmesinin önünde pek çok kısıtlamalar bulunmaktadır. Bu kısıtlamalar yasal ve kurumsal yapıdan kaynaklanabildiği gibi tarımsal yapıdan, bireysel üretici ve tüketicilerden de kaynaklanabilmektedir. Çalışmada bu faktörler belirlenerek gruplandırılmış ve her bir faktör kendi içerisinde tartışılarak giderilmeleri yönünde öneriler geliştirilmiştir. Sistemin ülkemizde etkin bir şekilde uygulanabilmesi ve yaygınlaştırılması ülkemiz tarımı, tarım ürünleri dışsatımı ve AB-Türkiye ilişkileri açısından büyük önem taşımaktadır.
Küreselleşme ve iş çevrimleri: Türkiye örneği

Türkiye'de iş çevrimlerinin volatilitesinin küreselleşme sürecinden ne şekilde etkilendiğinin ortaya konulması amaçlanan bu çalışmanın birinci bölümünde, küreselleşme kavramı, mal ve hizmet ticaretinin ve sermaye hareketlerinin serbestleşmesi çerçevesinde ele alınmaktadır. İkinci bölümde, iş çevrimleri olgusu, önemi, farklı tanım ve ölçüm biçimleri ve çeşitli iktisadi okulların yaklaşımları ekseninde irdelenmektedir. Üçüncü bölümde, küreselleşmenin iş çevrimlerini etkileme kanalları incelenmektedir. Türkiye ekonomisinde gözlenen iş çevrimlerinin volatilitesinin küreselleşme sürecinde irdelenmesini hedefleyen dördüncü bölümde, öncelikle Türkiye ekonomisine ilişkin iş çevrimleri literatürü özetlenmektedir. Türkiye ekonomisindeki gelişmelerin, küreselleşme sürecinin başlangıcı olarak kabul edilen 1980 sonrası için ele alındığı alt bölümde, 1980- 2012 arasında gerçekleşen krizler incelenmiştir. Türkiye ekonomisinde gözlenen iş çevrimlerinin göstergesi olarak 1987Ç1:2012Ç 4 dönemi için Hodrick Prescott yöntemiyle çıktı açığı hesaplanmıştır. Hodrick Prescott filtresiyle hesaplanan çıktı açığının değişken varyansını çıkarmak amacıyla literatürde volatilite modellemesinde sıklıkla kullanılan ARCH, GARCH, TGARCH ve EGARCH modelleri kurulmuştur. Kurulan modeller, model seçme kriterleri ve öngörü performansları açısından kıyaslanmış ve Türkiye ekonomisinde gözlenen iş çevrimlerinin modellenmesinde en başarılı yöntem olarak ARCH modeli seçilmiştir. Son olarak 1987Ç1: 2012Ç 4 dönemi için Türkiye ekonomisinde gözlenen iş çevrimlerinin volatilitesi ile küreselleşme göstergeleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışmanın sonuç kısmında, Türkiye'nin küreselleşme sürecinde dış şokların da etkisiyle ''sıcak para'' olgusunun, döviz kurları ve cari açıkta yarattığı oynaklığın iş çevrimi volatilitesinde belirleyici olduğu savunulmaktadır.
İçsel büyüme teorileri çerçevesinde ar-ge harcamalarının dış ticaret ve büyüme üzerine etkileri

1980'lerin ortalarından itibaren Solow modelinin test edilmesi sonucunda elde edilen bulgular, modelin ülkeler arasındaki gelişme farklarının zaman içerisinde kapanacağı öngörüsünü desteklememiştir. Diğer bir deyişle, 1980'lerin sonlarına kadar yapılan ampirik analizlerde, yoksul ülkelerin zengin ülkelere yakınsamadığının görülmesi üzerine Neo-Klasik modelin temel varsayımı olan teknolojinin dışsal ve ülkeler arasında sabit olduğu varsayımına ilişkin şüpheler yoğunlaşmaya başlamıştır. Bunun sonucunda Neo-Klasik yaklaşımın benimsediği sermayenin azalan getirisi varsayımını elimine eden çeşitli büyüme modelleri ortaya atılmaya başlanmıştır. İçsel büyüme teorilerinin öncü çalışmaları olarak genel kabul gören Romer (1986) ve Lucas (1988) modelleri teknolojinin içsel olduğu varsayımından hareketle, ülkeler arası gelişme farklılıklarının nedenleri hakkında Neo-Klasik büyüme modeliyle karşılaştırıldığında daha tatmin edici bir açıklama getirmişlerdir. Yeni içsel büyüme teorileri, ülkelerin beşeri sermaye ve teknolojiye yatırım yapmadıkları sürece gelişmekte olan ülkeler ile gelişmiş ülkeler arasındaki farkın ortadan kalkmayacağı gibi daha da açılabileceğini ileri sürmektedirler. Bu yeni büyüme teorilerinde, uzun dönemli sürdürülebilir büyüme oranlarını sağlayacak teknolojik gelişme fiziksel ve beşeri sermaye yatırımları, yaparak öğrenme ve Ar-Ge yatırımları kanalıyla olmaktadır. Romer (1990), Grossman-Helpman (1991) ve Aghion-Howitt (1998) tarafından geliştirilen Ar-Ge tabanlı modeller eksik rekabeti büyüme modellerine dahil etmişlerdir. Bu modeller üç sektör içermektedir. Nihai ürün sektörü, ara malı sektörü ve Ar-Ge sektörüdür. Ar-Ge sektörü beşeri sermaye kullanarak yeni tasarımlar üretir. Yaratılan bu yeni tasarımlar ara malı sektörüne satılır. Ara malı sektörü bu yeni tasarımların patentlerini alarak yeni ürünlerin ve ara mallarının tek üreticisi durumuna geçer. Bir sonraki aşamada ara malı sektörü niteliği yükselmiş veya çeşitlenmiş bunlara mallarını nihai ürün sektörüne satar. Ar-Ge sektörü bu modellerde anahtar sektör olmaktadır. Bu çalışmada, Ar-Ge sektörünü temsil etmek üzere Ar-Ge harcamalarının GSYİH içerisindeki payı, Ar-Ge sektöründe istihdam edilen araştırmacı sayısı ve paten sayıları kullanılarak Ar-Ge faaliyetlerinin büyüme ve dış ticaret üzerindeki etkisi OECD ülkeleri açısından panel veri tekniği ile incelenmektedir. Analiz sonucunda açıklayıcı değişkenlerin GSYİH ve ihracat üzerinde pozitif ve anlamlı bir etki yaptığı bulguları elde edilmiştir.
Risk sermayesi tekniğinin Türkiye'de uygulanabilirliği

Bu çalışmada, risk sermayesi tekniğinin yapısı, işleyişi ve ülke uygulamaları verilmeye çalışılmış, ülkemiz açısından bu yeni finansman tekniğinin mali sistemimize dahil edilmesinin önemi üzerinde durulmuştur. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, risk sermayesi sisteminin yapısı ve işleyişi incelenmiştir. İkinci bölümde, çeşitli ülkelerdeki risk sermayesi uygulamaları ele alınmıştır. Ayrıca, bu ülkelerdeki farklılıklar belirtilerek karşılaştırmalı bir değerlendirme yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise, Türkiye'de risk sermayesi tekniği ve gelişme olanakları incelenmiştir. Türkiye'de bu tekniğin yeni olması, çalışmamızda diğer ülke uygulamalarına ağırlık verilmesini kaçınılmaz kılmıştır. Türkiye'de kurulacak sistemin belirlenmesinde yabancı ülke deneyimlerinden yararlanılmasının uygun olacağı ve risk sermayesi tekniğinin Türkiye'deki başarı şansının değerlendirilmesi açısından bu uygulamaların incelenmesi uygun görülmüştür. Bu teknik birçok yeni fikir ve ürünleri ortaya çıkarmada, üretilebilir bir sürece dönüştürmede ve en son teknolojilerin bulunup kullanılmasında önemli bir araç olarak gelişmiş ülkelerde kullanılmaktadır. Bu anlamda Türkiye'de de bu finansman tekniği, küçük ve orta ölçekli firmaların finansman sorunlarının çözümü, girişimciliğin yaygınlaştırılması, ekonomik kalkınmanın önemli bir aracı olarak kullanılması, vb. sebeblerle bir an önce hayata geçirilmelidir.
Türkiye'de elektrik piyasasında fiyat oluşumunun dünü, bugünü ve geleceği

Ekonomik kalkınmanın ve büyümenin yanında, yurttaşlar için de zorunlu bir mal olan elektrik enerjisine, toplumun her kesiminin kolay bir şekilde ulaşabilmesi, herkesin rahatça ödeyebileceği bir fiyattan satılmasına bağlıdır. Elektrik fiyatları geçmişşte üretim, iletim ve dağıtım alt kesimlerinin tümünün devlet tekelindeki piyasa yapısında, belli ölçüde kamu yararı da gözetilerek elektrik KİT'lerinin maliyetleri ile hükümet programları ve enflasyon hedeflerine göre belirlenmekteydi. Devletin egemen olduğu dikey bütünleşikli bu yapıda sübvansiyonlar ve diğer teşvik unsurları fiyatların günümüze oranla daha düşük olmasını sağlamaktaydı. Piyasada önce devlet tekelinin kaldırılması, sonra da hükümetlerce yürütülen serbestleştirme çalışmaları ve özelleştirmelerle birlikte devletin sadece iletim sektöründe yer aldığı, üretim ve dağıtım pazarlarının özel kesime bırakıldığı bir piyasa yapısına geçiş hedefi büyük ölçüde gerçekleşmiştir. 4628 sayılı Yasa'nın çıkarılması sonrası Geçiş Dönemi olarak ifade edilen alt aşamada üretim ve dağıtım özelleştirmelerinin tamamlanmasıyla piyasanın yeniden yapılandırması sonucu, toptan piyasada fiyatların belli ölçülerde sunum ve istem dengesine göre marjinal fiyatlandırma ile belirlendiği bir yapı kurulmuştur. 2013 yılında geçilmesi tasarlanan son aşamada ise bütün piyasanın anlık sunum ve istem durumuna göre belirlendiği bir yapı kurulmuş olacaktır. Böyle bir ortamda belirlenecek, zorunlu olarak kullanılması gereken bir mal olan elektriğin fiyatının da geçmişş yıllardaki karar alma mekanizmalarının belirlediği fiyatlardan farklı olacağı açıktır. Özel sektörün egemen olduğu bir yapıda elektrik fiyatlarının gelecekte daha fazla artacağı yaşanan birkaç olayla gözler önüne serilmiştir. Buna göre, AB ve diğer uluslararası kuruluşların dayatmalarıyla stratejik açıdan önemli olan enerji ve elektrik konusunda Türkiye'nin kendi karar alma haklarını önce özel sektöre daha sonra uluslararası tekellere devredeceği olasılığının yüksek olduğu bir ortamda, belirlenecek olan bir fiyatlandırma yapısı da Türk toplumunun gönenci ve ülkenin geleceği açısından önemli sorunlar oluşturacaktır.
Serbest üretim bölgeleri 'azgelişmiş ülkeler açısından bir değerlendirme'

Bu çalışmanın anacı, dışa açık sanayileşme politikasının bir aracı olarak serbest üretim bölgelerinin, özellikle az gelişmiş ülke ekonomileri açısından incelenmesidir. Bu amaçla, ilk olarak serbest üretim bölgelerinin diğer serbest bölge türleri içindeki yeri belirtilmektedir. Çalışmamızda ikinci olarak serbest üretim bölgelerinin kuramsal çerçevesi incelenmektedir 0 Bu bölümde serbest üretim bölgeleri, geleneksel dış ticaret kuramları, geleneksel yabancı sermaye yatırımı kuramları, ev sahibi ülkeler açısından yabancı sermaye yatı rı mı kuramı ve Marksist yaklaşımı benimseyen iktisat kuramları açısından ele alınmakta ve değerlendirilmektedirler. Üçüncü olarak serbest bölgelerin dünya uygulaması üzerinde durulmaktadır. Az gelişmiş ülkelerdeki serbest üretim bölgesi uygulamalarının, yabancı sermaye çekme, istihdam ve ihracat yaratma gibi etkiler açısından ele alındıklarında, sınırlı sayıda ülkede 'başarılı' olduğu dikkati çekmektedir. Çalışmamızda dördüncü olarak, serbest üretim bölgeleri, yaratmaları beklenilen istihdam, yatırım, katma değer, ödemeler bilançosu ve teknoloji etkileri bakımından ele alınmaktadırlar. Sıralanan ekonomik etkileri yaratma açısından serbest üretim bölgelerinin sınırlı bir araç olduğu görülmektedir. Bu çalışmada son olarak Türkiye'deki serbest bölge uygulamaları ele alınmakta ve özellikle, 1980'li yıllarla birlikte gidilen uygulama ayrıntılı olarak incelenmektedir. Bugüne kadar ortaya çıkan gelişmelerin ışığı altında bu uygulamanın, yabancı sermaye yatırımlarını ve üretime dönük yatırımlari çekme konusunda zayıf kaldığı gözlenmektedir.
Türkiye ekonomisinde kamu kesimi borçlanma gereği ve finansal istikrar

Tasarruflarını ve fon fazlalıklarını değerlendirmek isteyenlerle çeşitli gereksinimleri için para talep eden birimlerin oluşturduğu piyasalara finansal piyasalar denir. Bu piyasalarda fon arz eden ve fon talep eden çeşitli kurumlar vardır. İşte bu kurumların bir araya gelerek oluşturduğu yapılanmaya da finansal sistem denir. Bir ülke ekonomisi; reel kesim ve finansal kesim olarak iki kısımda incelenebilir. Bu kesimler finansal sistem içerisinde çeşitli faaliyetlerde bulunurlar. Aynı zamanda bu kesimler, bir vücudun organları gibi çok sıkı bir ilişki içerisindedirler. Bu nedenle, kesimlerden herhangi birisinde meydana gelecek değişme doğrudan doğruya diğerine yansır. Finansal kesim - reel kesim ilişkilerinde devlet bütçesinin açık veya fazla vermesi veya iç borç, dış borç veya merkez bankası kaynaklarına daha az veya daha çok başvurması gibi davranışları çok önemli bir rol oynamaktadır. Kamu kesimi borçlanma gereğinin artması, kamu kesiminin finansal piyasalardaki ağırlığının artması anlamını taşımaktadır. Bu artış, faiz oranı gibi finansal piyasalarda oluşan fiyatların dalgalanmasına yol açar. Bu dalgalanmalar finansal piyasalarda aynı zamanda bir belirsizlik ve istikrarsızlık ortamının oluştuğuna da işaret eder. Doğal olarak, finansal piyasalarda bir istikrarsızlık ortamının oluşması, onunla çok yakın ilişkide bulunan reel kesimi de etkileyecek ve istikrarsızlığın boyutlarının büyümesine neden olacaktır. Sonuç olarak ülke ekonomisi, en önemli göstergelerinden birisi kronik enflasyon olan bir makroekonomik istikrarsızlık ortamı ile karşı karşıya kalacaktır. Özellikle Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde finansal ve makroekonomik istikrarsızlık ortamının ortadan kaldırılmasının reçetesi gayet basittir. Kamu kesimi borçlanma gereği tedrici olarak düşürülmelidir. Bu sayede kamunun finansal piyasalar üzerindeki baskısı hafifletilebilecek ve böylelikle faiz oranı ve döviz kurundaki dalgalanmalar azaltılabilecektir. Böylece devletin küçülmesiyle birlikte, reel kesim üzerinde önemli tahribatlara yol açan finansal piyasalardaki dalgalanmalar da ortadan kalkabilecektir.
Hisse senedi getirilerini etkileyen makroekonomik faktörlerin arbitraj fiyatlama modeli ile analizi: Türkiye örneği

Finans teorisinde finansal varlıkların fiyatlanmasında ve buna bağlı olarak da varlıkların getirilerini açıklamaya yönelik iki temel fiyatlama modeli bulunmaktadır. Bu modeller Finansal Varlık Fiyatlama Modeli ve Arbitraj Fiyatlama Modeli'dir. Bu çalışmanın amacı AFM'nin deneysel uygunluğunu, ülkemizde geçerli olup olmadığının araştırmaktır. Birinci bölümde, sermaye piyasası teorisi üzerinde genel bilgiler verilmekte, portföy yönetim süreci, risk ? getiri değişimi ve çeşitlendirmesi gibi temel kavramlara değinildikten sonra finansal varlık fiyatlama modeli ve modelin dayandığı varsayımlar ele alınmaktadır. İkinci bölümde, uygulama kapsamında analiz edilecek olan arbitraj fiyatlama modeli detaylı olarak ele alınmıştır. Modelin varsayımları ve varlık fiyatlarını etkileyen faktörleri açıklandıktan sonra AFM kullanılarak yapılmış çalışmalar hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, Ocak 2000 ? Mart 2008 döneminde sürekli olarak İMKB 30 endeksine dahil olan 13 şirketin hisse senedi getirileri ile bu getirileri etkilediği varsayılan risk faktörlerini temsil eden 6 makroekonomik değişken arasındaki ilişki AFM ile tahmin edilmiştir. Analizde kullanılan değişkenlerin durağanlık testleri yapıldıktan sonra 13 şirketin hisse senedi getirileri için ayrı ayrı regresyon denklemleri Backward Elemination Yöntemi kullanılarak tahmin edilmiş ve en iyi sonucu veren modeller oluşturulmuştur. Sonuçta, makroekonomik değişkenlerin hisse senedi getirileri üzerinde etkili olduğu istatistiki ve iktisadi olarak belirlenmiştir. Genel olarak değerlendirildiğinde, Türkiye'de hisse senedi getirilerini etkileyen makroekonomik değişkenlerin belirlenmesinde Arbitraj Fiyatlama Modeli'nin kullanılabileceğini söylemek olanaklıdır.
Uluslararası şirketlerin kurumsal sürdürülebilirlik çalışmalarının Türkiye'nin ekonomik büyüme ve kalkınmasına etkisi

Zaman içerisinde önemliliğini her geçen gün ortaya koyan sürdürülebilirlik kavramı şirketler ve ülkeler için de önem arz etmektedir. İktisadi olarak, mikro ölçekte şirketlerin faaliyetleri makro ölçekte ülkenin ekonomisini ve kalkınmasını da etkilemektedir. Şirketlerin kurumsal sürdürülebilirlik performansları, finansal raporları etkilerini ölçebilmek adına önemlidir. Bu konuda şirketlerin hem kendi gelişimini hem de faaliyet gösterdiği ülkenin ekonomik büyüme ve kalkınmasına olan etkisini doğru bir şekilde ölçülebilmesi için şeffaf ve doğru raporlamalar yapmalıdırlar. Şirketlerin kurumsal sürdürülebilirlik çalışmaları sırasında, faaliyetlerinden doğan kaynak kullanımlarının ekonomik büyüme ve kalkınmaya olan etkisi söz konusu raporlar ile ölçülebilmektedir. 2014 ve 2017 yılları arasında BİST sürdürülebilirlik endeksinde yer alan 5 şirkete ait raporlar incelenmiştir. Faaliyet alanları farklı olan bu beş şirketin büyüme ve kalkınma üzerine sürdürülebilir değer yaratıp yaratmadıkları ortaya konmuştur. Araştırmada, şirketlerin kaynak kullanım verimliliği emsal olarak Türkiye ölçeğinde kıyaslanmıştır. Şirketlerin, sürdürülebilirlik çalışmalarının ülke ölçeğinde pozitif etkisi olma sonucuna ulaşılmıştır. Ancak kaynak kullanımı konusunda şirketle kendi ölçeklerinde pozitif değer yarattıkları tespit edilmiştir.
Kura dayalı istikrar programının ödemeler bilançosuna etkisi :Türkiye örneği

Bu çalışmada, Türkiye'de 9 Aralık 1999'da uygulamaya konulan döviz kuruna dayalı istikrar programının ödemeler bilançosuna, özellikle ekonominin dinamizmi ve yapısall karakteri, dış ticaret ve cari işlemler dengesinden anlaşıldığından bu kalemlere olan etkisi, teorik çerçeve içerisinde, kur sistemleri açısından değerlendirilmekte ve ampirik olarak incelenmiştir. Türkiye'nin sürekli gündeminde olan ödemeler bilançosu açığı sorunları ile uyguladığı kur politikalarını analiz etmek ve ayrıntılı olarak incelediğimiz kura dayalı istikrar programının ödemeler bilançosuna etkisini görebilmek için, 9 Aralık 1999 tarihine kadar uygulanan kur politikalarının ödemeler bilançosuna etkilerinin, dönemler itibariyle uygulanan ekonomi politikaları kapsamında incelenmesi ve değerlendirilmesi büyük önem arz etmektedir. Bu nedenle, 1923- 2001 döneminde uygulanan kur politikalarının ödemeler dengesine etkisi incelenmiştir. Analizler sonucunda kur politikalarının, genelde, TL'yi aşırı değerli hale getirdiği ve buna bağlı olarak dış ticaret ve cari işlemler bilançosunda önemli dengesizliklerin ortaya çıktığı görülmüştür.
Measuring the effects of the zero lower bound on medium and longer-term interest rates for advanced economies excluding US

Alt sınırda sıfır faiz oranının beklenenden daha uzun vadelerde varlığı ile ilişkilendirilen modeller ekonomistler tarafından geliştirilmekteydi. Bunun neticesinde, çok sayıda çalışma sıfır alt snırının geçici bir olgu olmasından ziyade geleneksel niteliğini öne çıkarmaktadır. Bu çalışma, sıfır alt sınırının etkilerinin temellerini ölçmek için sanayileşmiş ekonomiler ve ABD arasında ilişki kurmaya çalışmakta bununla beraber gelişmiş ekonometrik modelleri uygulamaktadır. Temel olarak, sıfır alt sınırı etkisi kısa vadede mi yoksa uzun vadede mi ortaya çıkmaktadır sorusunun cevabı aranmaktadır. Çalışmaya dahil edilen ülkeler sırasıyla, Kanada, Avrupa Bölgesi, Japonya ve İngiltere olmakta geleneksel ve yeni ekonometrik yöntemler kullanılmaktadır. Bunların birincisi, zamansal duyarlılık (Gürkaynak, Sack ve Swanson, 2005) sonuçları seçilen her ülke için elde edilmektedir. Sonrasında Geweke (1982), Granger nedenselliği, frekans aralığı Granger nedenselliği (Breitung ve Candelon, 2006) ve Wavelet birlikte hareket (Rua, 2010) yöntemlerini uygulayarak, Amerika'da başlayan 2008 krizi diğer gelişmiş ülkere ne zaman, nasıl ve ne kadar yayılmış ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Özellikle sıfır alt sınırının ekonomik ve finansal değişkenler üzerindeki etkilerini kriz öncesi ve sonrası olarak ayırmak önemlidir. Bulduğumuz sonuçlara göre, 2009 öncesinde 1 yıl ya da daha fazla zamanlı Hazine getirilerinin haberlerle olan etkileşimleri, daha uzun vadeli varlıklarla karşılaştırıldığında daha fazladır. Genel olarak, bulduğumuz sonuçlar finansal krizin etkilerinin Avrupa Bölgesine özellikle 2009 sonrasında yayıldığını göstermesine rağmen, İngiltere, Amerika ile eş zamanlı hareket ederek etkileri daha az ölçüde ve daha kısa hissetmiştir. Japonya ekonomisi ciddi ölçüde krizden etkilenmiş olmasına rağmen, krizin etkilerini Kanada çok daha az hissetmiştir. Bulduğumuz bu sonuçlar frekans aralık Granger nedenselliği ve Wavelet birlikte hareket gibi ileri seviye ekonometrik yöntemler kullanılarak desteklenmiştir. Sonuç olarak sıfır alt sınırı, krizin başlarında çoğu araştırmacının inandığının aksine kalıcı bir karakteristik ortaya koymaktadır.