turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Görsel destekli yazma etkinliklerinin öğrencilerin yazma başarılarına ve yazmaya yönelik görüşlerine etkisi

Bu araştırmada, görsel materyallerle desteklenen yazma etkinliklerinin öğrencilerin yazma başarısına ve yazmayla ilgili görüşlerine etkisi incelemek amaçlanmıştır. Araştırma, 2013- 2014 eğitim öğretim yılının ikinci döneminde, Adana İli Kozan İlçesi-Cumhuriyet İlköğretim Okulu 8. sınıf öğrencileri üzerinde uygulanmıştır. Bu araştırmada hipotezleri test etmek amacıyla nicel yöntemlerden ön test son test kontrollü deneysel modelden yararlanılmıştır. Araştırma boyunca veri toplamak amacıyla 'Yazılı Anlatım Becerisi Değerlendirme Ölçeği', 'Görsel Destekli Yazma Etkinliklerine İlişkin Öğrenci Görüşleri Anketi' ve 'Görsel Destekli Yazılı Anlatım Etkinliklerinin Uygulama Sürecine Yönelik Öğrenci Görüşme Formu' kullanılmıştır. Uygulamanın yapıldığı yirmi yedişer kişilik deney ve kontrol grubu iki farklı okulun 8. sınıf öğrencilerine ön test uygulaması sonucunda belirlenmiştir. Deney ve kontrol grupları ikişer ders saati içerisinde her iki haftada bir konu olmak üzere toplam üç konu verilmiş; uygulamalar esnasında deney grubuna yazılacak konuya uygun görseller gösterilerek üzerinde beyin fırtınası yapılması sağlanmış; kontrol grubuna ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular analiz edildiğinde yazının içerik, dil ve anlatım ile planlama boyutlarında deney grubu lehine anlamlı bir farklılık elde edilmiştir. Öğrencilerin görsel destekli yazma etkinlikleri sonucunda yazılı anlatım değerlendirme ölçeği doğrultusunda almış oldukları puanlar arasında anlamlı bir fark bulunmaktadır. Yazılı anlatımın boyutları açısından bakıldığında da anlamlı farklılıkların bulunduğu tespit edilmiştir. Buna göre görsel destekli yazma etkinlikleri sonucunda deney ve kontrol grubu öğrencilerinin yazılı anlatımın içerik boyutundan almış oldukları puanlar arasında deney grubu lehine ; dil ve anlatım boyutundan almış oldukları puanlar arasında deney grubu lehine ; planlama boyutundan almış oldukları puanlar arasında yine deney grubu lehine anlamlı bir fark bulunmaktadır. Buna göre görsel destekli yazma etkinlikleri, öğrencilerin yazılı anlatım becerilerini geliştirmede etkili bir uygulamadır.
Organik malzemelerin oluşturduğu yüzey-görüntü yapılanması ve yeni dil arayışları

Görsel malzeme olarak kayda geçen ne olursa olsun, kendisini taşıyan yüzeylerin ve kaçınılmaz olarak görselliğin gelişiminin tarihsel süreç içinde, nasıl evrelerden geçtiğini ortaya koymak bu tezin ana konusunu oluşturmaktadır. Günümüz insanım geçmişşe bağlayan belki de en büyük neden, geçmişşte üretilenin, bugün ; sanat, bilim ve teknolojinin oluşumundaki belirleyici olmasıdır. Gelenek her zaman üretilenin bir parçası olmuş, geleneği çağdaş bir dille yorumlayanlarda çağımn sanatçıları arasında yer almıştır. Bugüne kadar üretilen her şey insanın izidir. Ve bu çalışmalarda akim ve ruhun temsilleri vardır. Aborjinlerin duvara ellerini koyarak etrafını boyamaları ve ellerinin izdüşümlerim kaya yüzeylerine taşımaları ile başlayan 'temas', fiziki ve tarihsel süreç koşullarında incelendiğinde insanoğlunun serüvenini karşımıza çıkar. Burada varoluşun temel göstergeleri vardır. Duvar resimleri ile başlayan süreç gelişmiş, tablet yüzeyler, piktogram ve ideogramlar, papirüs ve parşömenler, hep bu süreci bugüne taşıyan aynalar olmuşlardır. İnsanoğlunun en önemli belleğini ise kağıt ve kağıt yüzeyleri olmuştur. Hem bellek olarak bizatihi fotoğraf, hem de fotoğrafın taşıyıcısı kağıt bu sürecin önemli parçasıdır. 'El yapımı kağıt' baskı sistemlerinin var olma nedenidir. Hem taşıyıcı olarak taşıdığı tüm görüntülerin estetiğini oluşturan öğelerden biridir, hem de kendi başına bir 'şey'dir. Bu anlamda günümüzde kağıt yüzeyler insanoğlu için hala en önemli ifade ediş yüzeyleridir. VI Bu tez, kağıdı tarihselliği içinde ele alıp, onu bir sanat yapıtı oluşturma bağlamına taşıyan süreci konu almış ve nihayetinde de kişisel ifade edişin yüzeylerine dönüştürülmüştür.
Canlandırma sinemasında kullanılan autodesk 3ds max programında catrig yazılımının sınırlılıkları ve temel prensiplere ilişkin çözüm üretme

Bu araştırmada Autodesk 3ds Max yazılımında bulunan CatRig eklentisinin kolaylıkları ve sınırlılıkları ele alınmış olup, CatRig eklentisinin sınırlılıklarını aşarak canlandırma sinemasının 12 temel prensiplerinden Squash-Stretch, Exaggeration ve Arcs'ın kolaylıkla uygulanabilmesi hedeflenmiştir. Ayrıca geliştirilen yazılımların, canlandırma sinemasına olan katkısına da değinilmiştir. Araştırmanın birinci bölümü; araştırmanın konusunun, problem durumunun, amacının, öneminin ve sınırlılıklarının yanı sıra
Görsel kültür ve toplumsal bellek bağlamında sayısal fotoğraf estetiği

Bu tez, son yıllarda gelişen dijital teknoloji içinde fotoğraf kavramını ve estetiğini, görsel kültür ve toplumsal bellek üzerinden irdelemektedir. Toplumsal bellek oluşturmada önemli bir görsel iletişim aracı olan fotoğraf, görüntünün sayısallaşması ile birlikte gerçeklik, estetik ve etik gibi kavramlarla sorgulanmaya başlamıştır. Oysa Fotoğraf toplumsal bellek için anımsamanın gerçekçi tanıklığını yapar. Fotoğraf ile akıp giden zamanı, yitip giden hayatları, adetleri, kısaca insana ve doğaya dair her şeyi kayıt altına alınır. Fotoğrafa bakan birey için fotoğraf eidetic bellek işlevi görür. Güncelliğin, kalıcılığın ve tarihsel olanın görsel envanteri ve tanığı olan fotoğraf bağlamından koparıldığında gerçeği değil, sadece fotoğrafçıyı temsil eder. Fotoğraf'ın 1839'daki icadından günümüze dek toplumla olan bağlantısı teknolojideki gelişmeler ile paralel bir süreç olarak karşımıza çıkmaktadır ve bu zamana kadar önemli evrimler geçirerek gerçekliğin sorgulandığı bir medya haline gelmiştir. Bu durum doğası itibariyle fotoğraf kuramı için de bir paradigma değişimidir. Çünkü yaratılan görsel, onu yaratan kişinin eseri olduğu kadar, onu yaratmak için kullanılan yöntemlerin ve sürecin de sonucudur. Sayısal fotoğraf, konvensiyonel fotoğraf ve bilişim teknolojisinin buluşmasıyla var olmuştur. Sayısal fotoğrafın estetik ve teknik yönlerinin çoğu konvensiyonel fotoğraftan gelse de, kişinin fotoğrafa yönelik olağan bakış açısı ve yaratıcı güdüsünün yanında kaçınılmaz olarak görüntü yakalamayla ilgili yeni anlayış ve teknikleri de birlikte getirmiştir. Son yıllarda fotoğrafın sanat alanındaki konumu, teknolojideki ilerleme ve değişime bağlı olarak devamlı bir dönüşüm süreci yaşamaktadır. İletişim çağı olarak adlandırılan yaşadığımız yüzyıl fotoğrafın estetik değerlerinideğiştirmiş sanat içerisinde kullanım alanlarını arttırmıştır ve fotoğrafın gündelik hayat içindeki anlamı değişime uğramıştır. Toplumsal gerçeklere tanıklık eden ve önemli bir kültürel olgu olarak karşımıza çıkan fotoğraf günümüzde dijital üretimin teknik olanaklarıyla yeni bir boyut kazanmakta ve teknolojik gelişmeler içinde estetik ve etik kavramları çerçevesindeki gelişmeler arasında paralellik bulunmamakta, sancılı ve kaotik bir çağdaşlaşma süreci yaşanmaktadır.
Görsel sanatlarda yapay zeka ve yaratıcılık ilişkisi

Günümüzde yapay zeka teknolojileri her alanda yaygın bir biçimde kullanılmaktadır. Dünya çapında muazzam boyutta dijital veri üretimi ve bu veriye kolayca ulaşabilme imkanı yapay zeka alanında gerçekleştirilen bilimsel çalışmaları hızlandırmıştır. Klasik programlamadan farklı olarak veriden öğrenerek kendini dönüştüren algoritmalar birçok alanda faaliyet göstermektedir. Algoritmaların deneyimden öğrenerek kendini iyileştirip yazılımcının yönlendirmesi dışında çıktı üretebilme kapasitesi, yapay zekanın yaratıcılık ile ilişkilendirilmesine neden olmuştur. Yapay zekanın ne kadar yaratıcı olabileceği, yapay zeka üretiminin geleneksel makina üretiminden farkının ne olduğu ve de insanın yaratma edimiyle ne tür benzerliklere sahip olduğu araştırılmaktadır. Yeni bir değer ortaya koymak olarak tanımlanabilen yaratıcılık; geleneksel anlamda insanın akıl, bilinç, bilinçdışı, kendinin farkındalığı, benlik, sezgi, algı ve duygularını kapsayan öznelliği; onu çevreleyen nesnel dünya ile kurduğu anlam ilişkisi ve tarihsel şahitliğinin birlikteliği ile ortaya çıkar. İnsanın deneyimleyerek öğrenme ve gelişme sürecini taklit edebilen yapay zeka yaratıcı sürecin belirli öğelerini biçimsel olarak oluşturabilmektedir. Bu çalışmanın amacı yapay zekanın sanat görünümlü imge üretiminin yaratıcılık ile ilişkisini araştırmaktır. Sanat tarihindeki mevcut sanat imgeleri ile eğitilen ve bu doğrultuda sayısız türev üretebilen algoritmaların ortaya çıkardığı imgeler biçimsel olarak yeni ve farklı olarak yorumlanabilmektedir. Bu imgelerin izleyici üzerindeki etkisi ve güncel sanat ve sanat tarihindeki eserlere biçimsel benzerlikleri yaratıcılık değerlendirmelerinde etkili olmaktadır. Bu çalışma, yaratıcı gibi görünme ile yaratıcılık arasındaki farklılıkları sanatçıların deneyimleri ve yaklaşımları ile yapay zeka sistemlerinin amacı ve çalışma prensiplerini karşılaştırarak ortaya koymayı hedeflemektedir. Hakikat ve sahte arasındaki anlam ilişkisi yaratıcılık ve yaratıcı gibi görünme arasında yeniden biçimlendirilir. Tarihsel tanıklığı olmayan yaratıcı görünümlü imgenin anlamını hakikat bağlamında sorgulanır.
Bilim ve sanat merkezi öğrencilerinin ortaokul 5-8. sınıf görsel sanatlar dersine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi

İnsanlığın yaşam serüveninin başladığı ilkel çağlardan, teknolojinin merkeze alındığı günümüze kadar resim sanatı bir ifade aracı olarak kullanılmıştır. İnsanların ihtiyaçlarını karşılayarak yaşam kalitelerini yükseltmeyi amaçlayan bilim ve teknolojinin baş döndüren hızına yetişmeye çalışan dijital yerliler olarak nitelendirilen küreselleşen dünya insanı, estetik ihtiyacını sanat ile karşılamaktadır. Bilgi çağının sermayesi olan özel yetenekli bireyler toplumda lokomotif görevi görmektedirler. Bu bireylerin beyin gücünden yararlanma bilincinde olan ülkeler, özel yeteneklilerin eğitimine büyük önem vermektedirler. Türkiye bu bilinçle geleceğin bilim insanlarını ve sanatçılarını küçük yaşlarda tanılayıp onların zeka seviyelerine uygun eğitimi sunma amacıyla Bilim ve Sanat Merkezlerini faaliyete geçirmiştir. Özel yetenekli genç popülasyon geleceğe yatırım niteliğindedir. Özel yetenekli genç kuşağı doğru ivme, içsel motivasyon ve estetik duyarlılık gibi olguların merkezinde eğitmek başarı ile sonuçlanacaktır. Araştırmanın amacı, özel yetenekli olarak nitelendirilen BİLSEM öğrencilerinin görsel sanatlar dersi hakkındaki görüşlerini belirleyerek akademik başarı ve sanatsal üretimin orantısını tespit etmek ve görsel sanatlar dersinin önemine vurgu yapmaktır. Araştırmada nicel araştırma türlerinden tarama araştırması yapılmıştır. Diyarbakır BİLSEM'e devam eden 11-13 yaş seviyesi 74 öğrenciye, araştırmacı tarafından geliştirilen Görsel Sanatlar Anketi uygulanmıştır. Verilerin SPSS 22.0 programı ile frekans ve yüzde analizi yapılmıştır. Görsel Sanatlar Anketinin güvenirlik katsayısı 0,85 olarak belirlenmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin 25'i kız, 49'u erkektir. Öğrencilerin 60'ı genel yetenek alanında, 14'ü özel yetenek alanında kayıtlıdır. Araştırma sonuçlarına göre; görsel sanatlar dersi öğretim programının özellikle kültürel miras öğrenme alanının uygulanmasında aksaklıklar bulunmaktadır; müze gezileri düzenlenmemektedir; görsel sanatlar dersinde akıllı tahta kullanım oranı düşüktür ve görsel sanatlar ders süresi yetersizdir. Ayrıca görsel sanatlar dersinin atölyelerde işlendiği ve derste teknolojiden yararlanıldığı, görsel sanatlar öğretmenlerinin öğrencileri resim yapmaya motive ettikleri ve derste demokratik davrandıkları sonuçlarına ulaşılmıştır.
İstanbulda bulunan ortaokul kurumlarında görev yapan görsel sanatlar öğretmenlerinin mobbing yaşama düzeyleri ile örgütsel bağlılık düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmada, ortaokullarda görev yapan görsel sanatlar öğretmenlerinin mobbing yaşama düzeyleri ve bu düzeyin örgütsel bağlılık düzeylerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda İstanbul'un Anadolu ve Avrupa yakasında 14 ilçede bulunan resmi ve özel ortaokullarda görev yapan toplam 145 görsel sanatlar öğretmenine, kişisel bilgiler, olumsuz davranışlar ve örgütsel bağlılık ölçekleri uygulanarak, öğretmenlerin olumsuz davranışlar ve örgütsel bağlılık puanlarının demografik özellikleriyle olan ilişkisi ve olumsuz davranış uygulanma düzeyinin örgütsel bağlılıklarına etkisi tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda; ortaokul kurumlarında çalışan Görsel Sanatlar öğretmenlerinin yıldırma eylemlerine maruz kalma düzeylerinin düşük olduğu (%30), mobbing'e uğrayan öğretmenlerin, örgüte uyum, örgütle özdeşleşme ve örgütü içselleştirme düzeylerinde düşüş yaşandığı, Görsel Sanatlar öğretmenlerinin mobbing yaşama düzeylerinin okul türü, cinsiyet, yaş, medeni durum, kıdem, görsel sanatlar öğretmenliğindeki kıdem ve eğitim durumlarına göre yapılan karşılaştırmalarda anlamlı bir fark göstermeyip eşit düzeyde yaşandığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin örgütsel bağlılık düzeyleri, cinsiyet, yaş, medeni durum, kıdem ve eğitim durumu değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Öğretmenlerin örgütsel bağlılık düzeylerinde okul türüne göre, örgüte uyum, örgütle özdeşleşme ve örgütü içselleştirme alt boyutlarında anlamlı bir farklılık bulunmaktadır. Öğretmenlerin mobbing ölçek puanları ile örgütsel bağlılık puanları arasındaki ilişki incelendiğinde; yıldırma ile örgütsel bağlılık alt boyutlarından uyum arasında anlamlı bir fark olmamakla birlikte mobbing ve örgütsel bağlılığın özdeşleşme ve içselleştirme alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Örgütsel bağlılık alt boyutları kendi içinde değerlendirildiğinde ise; uyum ile özdeşleşme ve içselleştirme arasında anlamlı bir fark olmakla birlikte, özdeşleşme ve içselleştirme alt boyutları arasında ise anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Sınıf öğretmenlerinin görsel sanatlar dersi alan bilgisi öz-yeterlik inançları

Araştırmada sınıf öğretmenlerinin görsel sanatlar dersi alan bilgisi öz yeterlik inançlarının bazı değişkenlere göre incelenmesini ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini Ankara'nın Gölbaşı ilçesine bağlı okullarda görev yapan 144 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Örneklemi ise evrenden %95 güven aralığında ve 0.05 hata miktarı dikkate alınarak olasılıklı örnekleme yöntemlerinden basit seçkisiz örnekleme yöntemi kullanılarak hesaplanan 105 sınıf öğretmeninden oluşmaktadır. Araştırmada öğretmenlerin cinsiyetlerine göre dağılımları incelendiğinde, 77 kadın sınıf öğretmeni ve 28 erkek sınıf öğretmeni bulunmaktadır. Öğretmenlerin öğrenim kademesine göre dağılımları incelendiğinde ise, ön lisans mezunu olan 18 öğretmen ve lisans mezunu olan 87 öğretmen bulunmaktadır. Sınıf öğretmenlerinden oluşan 105 katılımcı için geliştirilen 39 maddelik nihai ölçek formundan toplanan veriler SPSS- 21 paket programına işlenerek maddelerin yapı geçerliğinin test edilmesi amacı ile açıklayıcı faktör analizi, madde geçerliğine kanıt sağlamak amacı ile madde toplam korelasyon analizi, verilerin temel bileşenler analizine uygunluğunu saptamak amacı ile Kaiser-Meyer-Olkin katsayısı ve Barlett Sphericity testi dikkate alınarak değerlendirme yapılmıştır. Sınıf öğretmenlerinin görsel sanatlar dersinde alana yönelik öz-yeterlik inançlarını ölçmeyi amaçlayan ve araştırmacı tarafından geliştirilerek geçerlik-güvenirliği test edilen Görsel Sanatlar Eğitimi Alan Bilgisi Öz-Yeterlik Ölçeği ölçme aracı olarak uygulanmıştır. Anket çalışmasından elde edilen veriler incelendiğinde, araştırmanın örneklemini oluşturan sınıf öğretmenlerinin görsel sanatlar dersi alan bilgisine yönelik öz yeterlik inançlarını tespit etmek amacıyla oluşturulan alt amaçlardan ' yaş, öğrenim kademesi, mesleki kıdem ve eğitim verilen sınıf düzeyi açısından' anlamlı farklılıklar oluştuğu bulgularına ulaşılmıştır. Buradaki bulgulara ek olarak araştırmanın ikinci alt amacını oluşturan cinsiyet faktörünün ise sınıf öğretmenlerinin öz yeterlik inançlarında, anlamlı bir değişikliğe sebep olmadığı görülmüştür. Uygulaması yapılan anket çalışmasında elde edilen sınıf öğretmenlerinin görsel sanatlar eğitimi alan bilgisi öz yeterlilik ortalama puanları, istatistiksel açıdan değerlendirildiğinde; Sınıf öğretmenlerinin görsel sanatlar dersi alan bilgisi öz yeterlilik inançları olması gereken seviyeden oldukça düşük olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen sonuçlara bağlı olarak, programın uygulanmasında sıkıntı yaşanılan yerlerin ortaya konması, programın olumsuz yönlerinin giderilmesi için çeşitli öneriler geliştirilmiştir.
Özel öğretim yöntemleri ve özel öğretim yöntemlerinin görsel sanatlar dersinde uygulanması

Eğitim modern ve gelişmekte olan toplumların vazgeçilmez unsurlarındandır. Yaşamın her alanında olduğu gibi eğitimde de en iyiye, en doğruya ulaşmak temel prensiptir. Eğitim sürecini; insanın doğumundan başlayıp son nefesini verdiği ana kadar sürebilen bir öğrenme zincirinin farklı halkalarından oluşmuş bir bütün olarak kabul edersek, kuşkusuz bu halkalardan çok önemli iki öğe karşımıza çıkacaktır. Bunlardan biri eğitim süreci, diğeri öğretim teknikleridir. Çağın değişen, gelişen şartlarıyla birlikte diğer alanların yanı sıra görsel sanatlar alanı ile ilgili de yeni yeni öğretim yöntemleri uygulamaya konmaktadır. Her alan için kullanılabilecek genel öğretim yöntemlerinden başka sadece tek alanın öğretimini ilgilendiren özel öğretim yöntemleri de mevcuttur. Görsel Sanatlar dersinin daha kapsamlı öğretilmesini amaçlayan özel öğretim yöntemleri bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Dünyada ve ülkemizde önerilen, kullanılan yöntemlere ek olarak yeni görsel sanatlar dersi öğretim programının rehberliğinde dersin öğrenme ve öğretme süreci örnekleri hazırlanmış olup, anket yöntemiyle de programın ders öğretmenleri tarafından değerlendirilmesi sağlanmıştır. Tezin amacına ulaşıp sisteme katkıda bulunması en büyük amaçtır.
2007 - 2014 yılları arasında okul öncesi öğretmenleri tarafından hazırlanmış görsel sanat eğitimi etkinlikleri yönergelerinin okul öncesi görsel sanat eğitimi ölçütlerine göre incelenmesi

Görsel sanat eğitimi etkinliklerinin; okul öncesi dönem öğrencileri için diğer etkinliklerle karşılaştırıldığında bütünleştirici ve tamamlayıcı bir özelliğe sahip olduğu söylenebilir. Görsel sanat eğitimi etkinliklerinde çocuk, duygu, düşünce ve hayallerini yaptığı çalışmaya yansıtarak kendini ifade etmeyi deneyimler. Bu deneyimler, çocuğun bilişsel, sosyal, duygusal, dil, psikomotor ve öz bakım gelişimlerine yönelik kazanımlar içerdiği için oldukça önemlidir. Bu araştırmada, 2007 ve 2014 Yılları Arasında Okul Öncesi Öğretmenleri Tarafından Hazırlanmış Görsel Sanat Eğitimi Etkinlikleri Yönergeleri, Okul Öncesi Görsel Sanat Eğitimi Ölçütlerine göre incelenmiştir. Araştırma, tarama modeli kullanılarak yapılmıştır. Araştırmanın çalışma gurubunu, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitimi Fakültesi İlköğretim bölümü Okul Öncesi Öğretmenliği anabilim dalı öğrencilerinin uygulama yapmış olduğu İstanbul Kadıköy ilçesindeki okullardan alınmış olan 2007- 2014 yılları arasındaki 240 görsel sanat eğitimi etkinlikleri yönergeleri oluşturmaktadır. Okul öncesi görsel sanat eğitimi ölçütleri, araştırmacı tarafından alan yazın incelenerek ve uzman görüşleri alınarak geliştirilip bir form haline getirilmiştir. Okul Öncesi Görsel Sanat Eğitimi formu; 16 maddeden oluşmaktadır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde, frekans ve yüzdelik değerlerin sonucuna göre araştırmacı tarafından yapılan analiz sonucunda, 2007 ve 2014 yılları arasında hazırlanmış görsel sanat eğitimi etkinliklerinin görsel sanat eğitimi ölçütlerini büyük bir oranda taşımadığı ve daha çok okul öncesi çocuğunun el becerilerini geliştirmeye yönelik planlandığı ortaya çıkmıştır. 2007'den 2014 yılına okul öncesi görsel sanat eğitimi ölçütlerine önem vermede bir artış görülmektedir. Elde edilen bulgular ışığında, okul öncesi öğretmenlerinin, bir görsel sanat eğitimi etkinliği yönergesi hazırlarken, görsel sanatsal kazanımlara ulaşabilmesi için, okul öncesi görsel sanat eğitimi ölçütlerini de dikkate alarak yönerge oluşturmalarının önemli olduğu görülmektedir.
Görsel antropomorfik öykülerin ortaokul öğrencilerinin kavramsal anlamalarına ve antropomorfik dil kullanımına etkisinin incelenmesi

Fen bilimleri eğitimiyle ilgili alan yazınında, değişik yaş gruplarındaki öğrencilerin ve hatta öğretmenlerin cansız objeler için canlılık ve insana özgü açıklamaları kullandıkları belirtilmektir (Kallery, 2004; Treagust, 2003). Bu konuyla ilgili olarak, Fen bilimleri eğitiminde antropomorfizm ve animizmin kullanılıp kullanılmaması birçok araştırmacı tarafından hala tartışılmaktadır. Zohar ve Ginossar'ın (1998) yaptıkları araştırmada fen bilgisi öğretmenleri bilimsel süreçleri açıklamak için antropomorfik öyküler kullandıklarında, öğrencilerin dersi daha kolay hatırladıkları görülmüştür. Tamir (1985), Al-Balushi (2013), Watts ve Bentley (1994) ise fen bilimleri dersinin antropomorfik bir dille ya da antropomorfik öykülerle öğretilmesinin bilimsel bilgi üzerinde tehlikeye neden olacağını söylemektedirler. Bu kapsamda araştırmanın amacı, görsel antropomorfik öykülerin ortaokul öğrencilerinin kavramsal anlama düzeylerine ve antropomorfik dil kullanımına etkisinin incelenmesidir. Araştırmada ön-test son-test kontrol gruplu yarı deneysel araştırma modeli kullanılmıştır. Bu araştırma İzmir'in Buca ilçesinde bulunan bir ortaokulda yapılmıştır. Bu ortaokulda bulunan 7. sınıf öğrencilerden bir kısmının rastgele olarak deney grubu ve bir kısmının da kontrol grubu olarak atanması yapılmıştır. Bu amaçla deneysel uygulama öncesinde, deney ve kontrol grubundaki öğrencilere ön-test uygulanmış ve değişimi anlamak için deneysel uygulama sonrasında her iki gruba tekrar aynı testler son-test olarak uygulanmıştır. Deney grubunda görsel antropomorfik öykülerle destekli fen bilimleri etkinlikleriyle öğretim yapılırken; kontrol grubunda 2018- 2019 fen bilimleri dersi programında yer alan etkinliklerle öğretim yapılmıştır. Bu çalışmada üç farklı ölçme aracı kullanılmıştır. Bunlardan ilki 'Maddenin Yapısı ve Özellikleri'ne Yönelik İki aşamalı Teşhis Testi'; ikincisi 'Antropomorfik Dil Kullanım Düzeyleri Testi' üçüncüsü ise 'Atom Kavramına Yönelik Antropomorfizm ve Animizm Dil Kullanım Ölçeği'dir. Çalışmadan elde edilen verilere betimsel ve karşılaştırmalı istatistiksel analizler yapılmıştır. Bu analizler sonucunda deney grubunda antropomorfik dil kullanım düzeyleri kontrol grubuna göre fazla çıkmıştır. Fakat deney ve kontrol grubunun kavramsal anlama düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Bu sonuçlara göre, antropomorfik öykülerin fen bilimleri derslerinde kullanılmasının öğrencilerinin kavramsal anlamalarına herhangi bir olumsuz etkisi olmadığı görülmüştür.