turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
19. yüzyılda Söke kazası'nın sosyo-ekonomik ve idari yapısı

Osmanlı tarihinde XIX. yüzyıl, pek çok gelişmelerin yaşandığı bir dönem olarak büyük bir öneme sahiptir. XIX. yüzyılda II. Mahmud döneminden itibaren pek çok yenilikler dizisi meydana gelmiştir. Bu yenilikler dizisini Avrupa'da meydana gelen gelişmelerin Osmanlı'ya yansıması olarak da değerlendirmek mümkündür. Osmanlı Devleti bu Avrupa'da meydana gelen gelişmelerin gerisinde kalmış, bunun için bir çözüm hareketine girişmiş ve bu sebeple de pek çok yenilikler yapmaya başlamıştır. Yapılan yenilikler sonucunda taşrada bir takım değişikliklerin gerçekleştiği görülmüştür. Tezimizde XIX. yüzyıl modernleşme sürecindeki bu dönüşümün taşrada, Söke kazasına nasıl ve ne ölçüde yansıdığı, ayrıca Söke kazasının o dönemdeki durumu anlatılmaya çalışılmıştır. Tezimiz üç ayrı bölüm ve bir girişten oluşmaktadır. Bu bağlamda giriş kısmında Osmanlı şehir tarihçiliğine ve bu alanda kullanılan kaynaklar arasından, özellikletezimizde bu kaynaklardan hangilerini kullandığımız ve ne şekilde yararlandığımızhakkındaki bilgilere yer verilmiştir. Birinci bölümde tarihsel süreç içerisindeki Söke kazasının, genel tarihçesi hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde Söke kazasının idari yapısında bulunan kurumlar, memurlar, mahkemeler, komisyonlar ve verilen rütbe ile nişanlara değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise Söke kazasının sosyal ve ekonomik yapısında ilk olarak'demografik yapı' ana başlığı altında kazanın nüfusu üzerinde durulacaktır. Daha sonra 'sosyal yapı' ana başlığı altında eğitim, kaza sakinlerinin ihtiyaçlarının karşılanması, Söke'de bulunan mekanların türleri ile sayıları ve son olarak arkeolojik kazılar hakkında bilgiler verilecektir. Diğer başlığımız olan 'ekonomik yapı' başlığı altında ise; Söke kazasında bulunan fabrikalar ve yapılan zanaatlardan, tarımürünlerinden, ormanlardan ve son olarak kazada toplanan vergilerden bahsedilecektir. Bu bölümdeki son ana başlığımız olan 'haberleşme ve ulaşım' başlığı altında isehaberleşme başlığında telgraf ile postadan ve ulaşım başlığında demiryolları ilekarayollarından bahsedilmiştir.
Osmanlı Belgeleri ışığında Aşiret Mektebi

Aşiret Mektebi, II. Abdülhamid döneminde öncellikle Arap aşiret çocukları için açılmış, daha sonra da Kürt ve Arnavut aşiret çocuklarının mektebe dahil edildiği özel bir okuldur. Mektebin açılma sebebi, aşiret çocuklarının devlet bünyesinde eğitim almaları ve onların devlete bağlı birer birey olarak yetişmelerini sağlamaktı. Bunun içinde 1892 yılında İstanbul'da Aşiret Mektebi kurulmuştur. Mekteb on beş yıl boyunca devamlılığını sürdürmüştür. Mekteb başlangıçta İstanbul'da bir örnek olarak açılıp daha sonra devlet içinde bulunan diğer vilayetlerde de açılması hedeflenmiş fakat İşler planlandığı gibi gitmemiş, mektep İstanbulla sınırlı kalmıştır. Bu çalışmada, Başbakanlık Osmanlı Arşivi'nde yapılan araştırmalar neticesinde bulunan belgelerin şu ana kadar mekteb ile ilgili öne sürülen bulguların doğruluğu ve mekteb hakkında eksik olduğu fark edilen bilgilerin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Tezde çoğunlukla arşivde bulunan belgeler doğrultusunda hareket edilmeye çalışılmıştır.
1840 ve 1844 tarihli Temettuat Tahrir defterleri ışığında Hadim'in sosyo ekonomik yapısı

1.7590 1 Bu çalışmada 19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin Konya Livası'nın Merkez Sancagı'na bağlı Hadim Kazası'nın sosyal ve ekonomik yapısı, Osmanlı Arşivi kaynaklan ışığında çeşitli veçheleriyle incelenmiştir. Ele alman bölgenin ilgili dönemdeki nüfus, liretim yapısı, işletmelerin nitelikleri, gelirin kaynaklan, tarımsal verimlilik ve vergiler gibi ekonomik ve sosyal hayatın temel alanlarıyla ilgili ayrıntılı kantitatif bilgiler üretilmeye çalışılmıştır. Çalışma karşılaştırmalı bir ekonomik ve sosyal yapı değerlendirmesi niteliğindedir.
The legitimacy of the Ottoman dynasty in Müneccimbaşı Ahmed Dede's Camiu'd-Duvel

Bu tez, Müneccimbaşı Ahmed Dede'nin evrensel tarihi Camiu'd-duvel üzerinden, bir on yedinci yüzyıl entelektüelinin gözünden Osmanlı hanedanının meşruiyetinin nasıl göründüğünü anlamayı hedeflemektedir. Bu amaçla, hanedanın gücünün meşruiyetini sunarken yazarın kendinden önceki Osmanlı tarihçilerinin geleneğinden farklılıkları incelenmektedir. Osmanlı Devleti'nin kriz ve değişimlerle yüzleştiği bir dönemde yazan Müneccimbaşı'nın eseri Osmanlı gücünün menşei ve onun geleceği hakkında bir elitin görüşlerini incelemek için umut vaat eden bir imkan sunmaktadır. Bu anlamda, her bölümde, ilk olarak, Osmanlı tarih yazımı geleneğinde hanedana meşruiyet kazandırmak başvurulan kullanılan araçların genel bir çerçevesini sunulmakta, sonrasında Müneccimbaşı'nın önceki tarihlerim sunumlarında ufak değişiklikler yaparak bu sunumlara nasıl yeni bir form verdiği incelenmektedir. Münecimbaşı'nın müdahaleleri, varsa değişiklikleri yazarın bağlamına oturtularak yazarın kendi ideolojik amaçları keşfedilmeye çalışılmıştır.
Jalili household in Ottoman Mosul, 1726-1834

Osmanlı Musul'unda Celili Hanedanı, 1726 -1834Bu çalışmada 1726- 1834 yılları arasında Musul'da valilik yapmış Celili ailesinin siyasi, ekonomik ve kültürel faaliyetleri anlatılmaktadır. Celili ailesinin mensupları yaklaşık olarak bir asır Musul'da aralıklar ile valilik yapmıştır. Celili ailesi 18. yüzyıldaki Osmanlı-İran savaşlarında Osmanlı ordusunun iaşesini sağlama görevini başarıyla yürütmüştür. 1726 yılında Celili İsmail Paşa'nın Musul ve çevresinin mukataalarını almasıyla valilik makamını da almıştır. Celili ailesi Nadir Şah'ın 1743 yılında Musul'u kuşatması sırasında Hacı Hüseyin Paşa'nın şehri kahramanca savunması ile ön plana çıkmıştır. Böylece Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı bir hanedan ortaya çıkmıştı. Musul Celili ailesi döneminde Osmanlı ve Moğol öncesi Irak-Arap çizgisine dönmüş ve kültürel anlamda gelişmiştir. Celili ailesi şehirde vakıflar kurmuş, birçok cami ve medrese yaptırarak Musul'un fiziki yapısını değiştirmiştir. Ayrıca bu dönemde Musullu birçok şair ve edip yetişmiştir. Celili haneleri arasında Musul'da egemen olmak için hizipleşmeler olmuştur. Aileler arasındaki çatışmalarda Bağdat valileri şehirde valilik makamını elinde bulunduran ve daha güçlü olan Hüseyin Paşa'nın sülalesine karşı diğer Celili ailelerini desteklemiştir. Celili ailesi arasındaki çatışmalar zamanla ailenin gücünün zayıflamasına sebep olmuştur. Ayrıca son Celili valisi olan Yahya Paşa döneminde şehirde valiye karşı ayaklanmalar olmuş, Yahya Paşa ile Bağdat valisi Davut Paşa arasında da anlaşmazlıklar meydana gelmiştir. II. Mahmut'un (1808-1839) merkeziyetçi politikaları çerçevesinde Celili ailesinin Musul'daki yönetimine 1834 yılında son verilmiştir.
Osmanlı Devleti'nin son döneminde Yahudiler

Bu çalışmanın amacı Yahudilerin Osmanlı İmparatorluğu içindeki yaşantılarını değerlendirmek, Tanzimat ve Islahat Fermanlarının Yahudi azınlıklara getirdiklerini, II. Abdülhamid'in ve Osmanlı Yahudilerinin Siyonizm'e karşı tutumlarını incelemektir. Çalışmada yöntem olarak, önce tezde kullanılacak olan Arşiv Belgeleri, ilk elden kaynaklar, çeşitli yayınlar taranmış, elde edilen kaynaklar sistematik bir şekilde tasnif edildikten sonra okunup yorumlanmış ve bütüncül bir yaklaşımla II. Abdülhamid Döneminde Yahudilerin durumu ortaya konmuştur. Sonuç olarak, II. Abdülhamid döneminde Osmanlı Devleti'ndeki Yahudiler gerek yönetimde gerekse yaşamsal alanlarda Avrupa'daki Yahudilere göre daha iyi konumdadırlar. Bu nedenle Filistin'de bir Yahudi Devleti kurmayı amaçlayan Siyonizm, Osmanlı Hükümetinde olduğu gibi Osmanlı Yahudileri arasında da beklediği desteği bulamamıştır.
Beylerbeyi Hasan Paşa döneminde Yemen idaresi (988-1013/1580-1604)

Osmanlılar 16. yüzyılın başlangıcı ile beraber mukaddes beldelerle İslam sahillerini Portekizlilere karşı korumak suretiyle Portekiz tehlikesini bertaraf etmek ve güney denizlerindeki ticareti emniyet altına almak için Arap topraklarına girdiler. Yemen Osmanlıların bu tehlikeyi önlemek için yeni bir siyaset uyguladığı savunma planlarının bir parçası oldu. Yemen 1517 yılından itibaren Osmanlıların yönetimi altına girdiği zaman Yemen'de bulunan Memlüklüler Osmanlı'nın itaati altına girdiler. Devlet Yemen'deki nüfuzunu kuvvetlendirmek için fiili olarak Yemen'e girmeye karar vererek Hadım Süleyman Paşa'yı 1538 yılında fetih için Yemen'e gönderdi. Yemen'deki Osmanlı hakimiyet alanı 1538- 1604 yılları arasında dahili gelişme ve Osmanlıların direnişçi mahalli güçlere karşı yaptığı mücadele ve savaşlardan dolayı zaman zaman daralıp zaman zaman genişlemiştir. Hasan Paşa Yemen'de en uzun süre görev yapan ve Osmanlı Beylerbeyilerinin en meşhurlarından sayılır. O 1580 ile 1604 yılları arasında yaklaşık yirmi dört sene saltanatın hoşnutluğunu kazanarak azledilmeksizin bu görevde bulunmuştur. Yemen bu beylerbeyi zamanında daha önceki beylerbeyiler döneminde görmediği geniş Osmanlı hakimiyetine şahit oldu. Nitekim Zeydi imamlar ve diğer mahalli liderlerle güç odaklarının nüfuzuna karşı uygulamış olduğu değişik metotlarla beylerbeyinin Yemen'e yerleşmesi neticesi Yemen ilk defa olarak kuzeyden güneye tamamen Osmanlı İdaresi altına girmiş oldu. Beylerbeyi Mutahhar evladının ve diğerlerinin elinde olan bütün kale ve bölgeleri fethetti. Güney ve doğu bölgelerini eyalet merkezine katmayı başardı. Hasan Paşa Yemen'de kanunların uygulanması ve güvenliğin sağlanmasını temin etmiştir. Bütün bu nedenlerden dolayı Yemen'in ikinci fatihi sıfatını kazanmayı hak etmiştir.
XX. yüzyılın başlarında Maraş Sancağı'nın ikitsadi, mali ve sosyal durumu

Bu çalışmada 20. yüzyılın başlarında Maraş Sancağı'nın iktisadi, mali ve sosyal yönleri arşiv belgelerinden ve Halep Vilayet Salnameleri'nden yararlanarak ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın amacı Kahramanmaraş ilinin 20. yüzyılın başlarına ait sosyo-ekonomik durumuna ilişkin bilgi ve belgeleri bilim dünyasına kazandırmak ve Osmanlı dönemine ait iktisadi, mali ve sosyal yapısını ortaya koymaktır. Bu çalışma 20. yüzyılın başlarını kapsamakla birlikte yeri geldikçe 19. yüzyılla da ilişkilendirilmiştir. Maraş Anadolu, Mısır ve Mezopotamya ticaret yollarının kavşak noktasında bulunması nedeniyle büyük devletler arasında devamlı hakimiyet mücadelesi alanı olmuştur. Maraş'ta Dulkadirli hakimiyeti 1515 yılına kadar devam etmiş ve bu tarihten sonra Osmanlı hakimiyetine girmiştir. Maraş Eyaleti sınırları bölgede çıkan karışıklıklara paralel olarak zaman zaman genişlemiş veya daralmıştır. Maraş Eyaleti'nin mülki-idari taksimatındaki en önemli değişiklik Maraş Sancağ'nın Halep Vilayeti'ne bağlanması olmuştur. Bu çalışma söz konusu dönemde Maraş Sancağı'nın daha çok tarıma ve hayvancılığa dayalı bir ekonomik yapıya sahip olduğunu ortaya koymuştur. Maraş orta çağlardan beri önemli ticaret merkezlerden biri olmuştur. Ancak Maraş'ın iktisadi önemi Osmanlı döneminde azalmıştır. XX. yüzyılın başlarında tarımsal faaliyetler sancağın iktisadi yapısındaki önemini daha da arttırmıştır. Maraş'ta sınai faaliyetler önemli bir iktisadi faaliyet alanı olarak kendisini göstermektedir. Şehirdeki işletlemeler daha çok aile tipi işletmelerdir. Sanayi kolları arasında en önemlisi dokuma sanayiidir.
87/5 numaralı Rusya Ahkam Defteri'nin transkripsiyon ve incelenmesi: S. 95-195

XVI. yüzyılın başlarında Altınordu hakimiyetinden çıkan Ruslar, 1552'de Kazan ve 1556'da Astarhan Hanlıklarını aldıktan sonra, bölge halklarını da himayeleri altına alarak Karadeniz yönünde yayılmaya başlamışlardır. Rusların bu faaliyetleri, daha sonra yaşadıkları iç sorunlar ve Lehistan meselesi nedeniyle kesintiye uğramışsada. XII. yüzyılın ilk yarısının sonlarında almış oldukları tedbirler ve 1654 yılında Ukrayna ile birleşmeleriyle bu yayılma politikası daha aktif hale gelmiştir. Ruslar, XVII. yüzyılın ikinci yarısından sonra izlemiş oldukları bu aktif politikayla yüzyıl sonunda Azak Kalesini alarak Karadeniz'e çıkmak için önemli bir adım atmışlardır. XVIII. yüzyılda Karadeniz'e çıkmak adına Kırım Hanlığı ve Osmanlı Devleti'ne karşı önemli mücadeleler veren Ruslar, 1711 Prut Savaşı'nda yenilgiye uğramışlarsa da, daha sonraki yıllarda yapılan savaşları kazanmışlardır. 1768- 1774 yıllarında yapılan savaştan sonra imzalanan Küçük Kaynarca Antlaşması ile sınırlı da olsa Karadeniz'e çıkan Rusya, 1783'te Kırım'ı ilhak ederek büyük bir Karadeniz devleti olmuştur. Bu süre zarfında Osmanlı ve Rusya arasında 1783'de 81 maddelik ticaret antlaşması da imzalanmıştır. Bu antlaşmayla Ruslar Karadeniz'de ticaret yapmak için imtiyazlar almıştır. Araştırmamızda Osmanlı Arşivlerinde bulunan Düvel-i Ecnebiye Defterleri arasındaki 87/5 Rusya Ahkam Defterinden yola çıkılarak, Osmanlı-Rus sosyal ve ticari münasebetleri ele alınmıştır.
2794-2795 numaralı Gevaş-Vastan-Karçıkan-Havasor nahiyelerinin müslim-gayrimüslim nüfus defterlerinin transkripsiyon ve değerlendirilmesi

Nüfus sayımları, toplumların demografik, sosyolojik, ekonomik ve tarihi durumlarını ortaya koymakta, fertlerin yaş, cinsiyet, meslek, göç, dil, din ve fiziksel özellikleri hakkında oldukça önemli bilgiler içermektedir. Bu özelliklerinden dolayı araştırmacıların dikkatini celp etmiş ve nüfus defterleri hakkında pek çok çalışmalar yapılmış ve yeni yöntemler geliştirilmiştir. Dünyanın en iyi kayıt sistemine sahip ülkelerinden bir olan Osmanlı İmparatorluğu nüfus kayıtları konusunda da oldukça zengin bir arşiv malzemesi bırakmıştır. 19. Yüzyıldan önce tahrir şeklinde tutulan kayıtlar bu yüzyıldan sonra sadece nüfus sayımı amacıyla yapılmaya başlanmıştır. Osmanlı İmparatorluğunda 1831 yılında ilk nüfus sayımları yapılmaya başlanmış, çalışmamıza konu olan Van'da ise ilk nüfus sayımı 1836 yılında yapılabilmiştir. 2794- 2795 Numaralı ve NFS. d. koduyla kayıtlı Van Eyaletine bağlı Gevaş, Karçıkan, Vastan ve Havasor nahiyelerinin Müslim ve Gayrimüslim nüfus defterleri transkribe edilerek, değerlendirmeleri yapılmıştır. Amacımız yaklaşık olarak iki asır önce Van yöresinde yaşayan ahalinin etnik, sosyolojik ve ekonomik durumlarına ışık tutarak, bölgede yaşayan insanların kendi geçmişşleri ve ataları hakkında bilgi sahibi olmalarını sağlamaktır.
22 numaralı Mühimme Defterinin ( H.981/ M.1573) transkripsiyon ve değerlendirilmesi (s. 1-107)

Osmanlı Devleti'nin yönetim organı olan Divan-ı Hümayun'dan çıkan ferman suretlerinin bir araya getirilmesi ile oluşturulan defterlere Mühimme defteri denilmektedir. Mühimme defterleri bünyesinde devlet yönetimi ile ilgili siyasi, askeri, ekonomik ve idari konularda önemli bilgiler bulundurmaktadır. Bu bilgilerden yola çıkılarak Osmanlı Devleti'nin klasik çağı boyunca meydana getirmiş olduğu seyir defteri ortaya çıkartılabilir. Bu çalışmaya konu olan 22 Numaralı Mühimme Defteri, II. Selim dönemini (1572 1573) içermektedir. Üzerinde çalışılan defterde ağırlıklı olarak eşkıyalık faaliyetleri ve imar - iskan konularının yanı sıra çeşitli sosyal içerikli olaylar da bulunmaktadır. Bu çalışmada, 22 numaralı Mühimme Defteri'nin şekli özellikleri, transkripsiyon ve değerlendirmesinin yanı sıra mühimme defterleri ile ilgili genel bilgilerden de bahsedilmiştir. Çalışmanın sonunda ekler kısmında defterden örnek sayfalara yer verilmiştir.
Sicill-i Ahval Defterlerine göre Akhisarlı devlet adamları

Osmanlı devleti batının üstünlüğünü kabul ettiği 18. Yüzyıldan itibaren hemen hemen her alanda reform hareketlerinde bulunmuştur. Bu reform çalışmalarının temel sebebi devletin kötü gidişatını engellemektir. Süreçte yönetim kadrolarında da yeniliklere gidilmiş, bürokrasi eskiye göre daha modernize edilmiştir. II. Abdülhamid döneminde kadrolaşmanın da etkisiyle memur sayısı 30 .000'lere kadar ulaşmıştır. II. Abdülhamid döneminde Avrupa'nın da desteğini almak için devlet kadrolarına yalnızca Müslümanlar değil aynı zamanda gayrimüslim vatandaşlarda yerleştirilmiştir. Bununla birlikte artan memur sayısını kontrol altında tutabilmek için kayıtlar tutulmaya başlanmıştır. Sicill-i Ahval Komisyonu tarafından Sicill-i Ahval Defteri'nde bu kayıtlar mevcuttur. Bu defterler günümüz biyografilerinin temelini oluşturmuştur. Bu defterlerde istihdam edilen memurların doğum yerlerini ve yıllarını, hangi milletten olduklarını, babalarının isimlerini, eğitim durumlarını, bildikleri dilleri, aldıkları maaşları, görev yerlerini ve sürelerini kayıt altında tutmuştur. Bu defterlerden Akhisar'lı devlet adamlarının da kayıtlarına ulaşılmış, dönemin istihdam alanları, eğitim seviyesi, ekonomik durumu gibi bilgiler elde edilmiştir.
B 180 numaralı (1763 tarihli) Bursa Mahkemesi Defteri

Kadı defterleri, bir şehirde meydana gelen çeşitli sosyal olaylan ayrıca vali, kadı, müderris, imam v. s görevlilerin tayin ve azilleri, merkezden gönderilen emir, berat gibi yazıların kaydını içeren resmi ve tarihi kayıtlardır. Aynı zamanda bu defterler halkın inanç, duygu, düşünce ve yaşantılarını aksettiren birinci el kaynaklardır. Bu çalışma, Bursa'ya ait 1063 adet kadı defterinden biri olan B 1980 numaralı defter esas alınarak hazırlanmıştır. Bu defter 1 605 ve 1 763 tarihli kayıtlardan bir kısmım içermektedir. 162 adet belge, transkribe edilerek, belge özetleri çıkarıldıktan sonra tetkik eserlerden de faydalanılarak yorumlanmıştır. Defterdeki belgeler ışığında Bursa'nın o dönemdeki idari, askeri, ekonomik ve sosyal yönlerine değinilmiştir.
Balkan savaşlarında Kırklareli

Birinci Balkan Savaşı'nda Kırklareli Bulgaristan tarafından işgal edildi. Daha sonra Lüleburgaz-Pınarhisar bölgesine ilerleyen Bulgar ordusu ancak Çatalca'da durdurulabildi. İkinci Balkan Savaşı'nda Bulgaristan, toprak paylaşımında anlaşamadığı diğer Balkan devletlerine karşı savaştı. Bu savaşın sonunda Osmanlı Devleti ile Bulgaristan arasında imzalanan İstanbul Antlaşması'yla Kırklareli geri alındı.
The Crimean Khanate under the reign of Gazi Giray II.

Kırım Hanlığı özünde Altın Ordu'nun bir devamıydı. Bir yüzyıl boyunca Altınordu'nun diğer bir mirasçısı, Kazan Hanlığı 'yla, Altınordu'nun mirası için mücadele etmişti. Bu mücadelenin galibi ise üçüncü bir güç, Moskova Prensliği oldu. Moskova Prensliği Altın Ordu'nun eski arazisini ele geçirmeğe muvaffak olduktan sonra Kırım Hanlığı daha tehlikeli bir çevrede yaşamak zorundaydı çünkü artık Doğu Slavlan'nın tehdidi altındaydı. Kazaklar Kıpçak Bozkırlar'ında Türk göçebelerinin yerini almaya başlamıştı. Kırım Hanlığı çare olarak yüzünü metbu olduğu Osmanlı imparatorluğu'na dönmekte buldu. Osmanlı imparatorluğu ise Batı'da Habsburglarla Doğu'da Safevilerle ölümüne bir mücadeleye girişmişti. Bunun sonucu olarak kısa bir Astrahan Seferi (1569) dışında bölge ile ilgilenemeyip bütün dikkatini Doğu ve Batı'daki savaşlara yöneltti. II. Gazi Giray işte bu kritik devrede tam Kırım'da Osmanlı hakimiyeti kendini hissettirmeğe başladığı zamanda hüküm sürdü. Osmanlı imparatorluğu devamlı olarak Kırım kuvvetlerinin cephede olmasını istiyordu böylece uzun ve masraflı savaşların yol açtığı açıkların bir kısmını Kırım kuvvetleri ile kapatmayı düşünüyordu. Gazi Giray bu kritik devrede ayakta kalmayı başardı. Osmanlılar' m asker isteklerini yerine getirdi ama diğer yandan bağımsız bir siyaset sürdürmeye de çalıştı. Kırım Hanlığının etki sahasını Eflak, Boğdan ve Erdel'e yaymaya çalıştı. Bu ihtiraslı siyaseti sonunda tahtına mal oldu ama Osmanlı Siyaseti'ni dengelerini çok iyi bildiği için tahtım kısa zamanda geri almağa muvaffak oldu. ikinci Hanlığı sırasında Bab-ı Ali ile olan ilişkileri hiç düzelmemiş olmasına rağmen tahtta kalmaya devam etti çünkü yaptığı reformlar ve savaşlarda kazandığı basanlarla Kırım Halkı'nın sevgisini kazanmıştı. Kırım Vakanüvisleri Gazi Giray' m devrini Hanlığ'ın altın devirlerinden biri olarak göstermişlerdir.
Osmanlı tapu kayıtlarının nitelendirilmesi: Erzurum örneği

Yunanca'dakiarkheion ve Latince'deki archivum'dan gelen arşiv terimi; resmi daire, belediye sarayı anlamına gelmektedir. Dolayısıyla bu terim, belli bir yönetim dairesine ait işlemi bitmiş resmi evrakın, düzenli bir şekilde bir araya toplanması ve bu yazılı belgelerin saklanıp, korunduğu yer anlamlarında da kullanılmış. Osmanlıda önemine binaen Hazine-i Evrak ya da Mahzen-i Evrak denilmesi arşive verilen değeri ortaya koymaktadır. Günümüzde de varlığını devam ettiren arşiv uygulamaları, şahıslar, kurumlar ve devletlerarası hak talep etmede önemli rol oynamaktadır. Tarihi geçmişşi oldukça eskiye dayanan Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün temeli Osmanlı İmparatorluğunda kurulan ''Defterhane-i Amire'ye dayanmaktadır. Tanzimat sürecinde Defter-i Hakani'ye tahvil edilen tapu arşivleri cumhuriyet döneminde ise Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğüne dönüştürülmüştür. Bu çalışmada ise Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğüne bağlı VIII. Bölge Müdürlüğü envanterinde bulunan Tapu Arşivleri incelenmiştir.
17. ve 18. yüzyıllarda Osmanlı giyim kültürüne batı giyim kültürünün etkileri

17. ve 18. yüzyıllar Osmanlı'nın Batı ile olan münasebetlerinin arttığı ve hız kazandığı bir dönemin başlangıcı olmuştur. Osmanlı'nın 17. yüzyılda duraklama devrine girmesi ve Avrupa'da tam tersi Osmanlı'ya göre gelişme göstermesi Osmanlı sarayının zorunlu bir değişim sürecine girmesine neden olmuştur. 17. yüzyılda askeri alanda başlayan değişim hareketleri, 18. yüzyıla gelindiğinde Lale Devriyle birlikte hızla devam etmiştir. Osmanlı'nın Avrupa'yla olan siyasi ilişkileri ve Avrupa'daki yeniliklerden haberdar olma isteği sonucunda birbirleriyle olan etkileşimleri birçok alanda kendini göstermeye başlamıştır. Batının teknik alandaki yeniliklerini takip eden Osmanlı zamanla mimaride ve giyim kuşamda da yeniliklerden etkilenmeye başlamıştır. Batılı devletler ve Osmanlı arasında yaşanan bu etkileşim sonucunda kültürler birbirinden karşılıklı olarak etkilenmiştir. Bunun sonucunda Osmanlı'da batılılaşma hareketleri 18. yüzyıl ve devamında kendini göstermiştir. Bu çalışmada Osmanlı üzerindeki batılı devletlerin giyim kuşamında yaşanan etkilerini araştırmak üzere, 17. ve 18. yüzyıldaki giyim kuşamda hem Osmanlı hem batı devletleri açısından etkileri değerlendirilmiştir.
Osmanlı Dönemi para vakıflarıyla günümüz katılım bankalarının karşılaştırılması

Osmanlı dönemi para vakıfları, bölgesel finans sisteminin kendi dönemi açısından en önemli organizasyonlarından birisidir. Bu vakıfların fon kullandırma sistemleri ile günümüz katılım bankaları benzerlikler göstermekle birlikte para vakıfları ilgili dönemde sosyal dayanışma ve işbirliği gibi konularda da bölgenin gelişimine katkı sağlamışlardır. Ayrıca bu vakıflar, İslami değerler çerçevesinde yürütülen faaliyetlerinden dolayı, fon ihtiyacı olan tarafların haklarını koruyarak tefeciliğin ve faizin önüne geçmişştir. Dolayısıyla günümüz özel finans kurumlarının işleyiş sistemine çok yakın bir biçimde faaliyet gösteren bu vakıflar, aslında Osmanlı döneminde bir nevi banka görevi görmüştür. Bu çalışmada ise para vakıfları ile katılım bankalarının finansal açıdan ilkeleri, işleyiş sistemi ve fon kullandırma yapıları incelenmiş, örnek vakfiyeden hareketle benzerlikler ve farklılıklar genel değerlendirme ve yorumlamalarla günümüz finansal sistemi açısından açıklanmıştır.
1672-1673 tarihlaerinde Konya'nın sosyal ve ekonomik durumu (19no'lu Konya şeriyye siciline göre)

1083 ? 1084 (1672 - 1673) yıllarına ait 19 numaralı Konya Şeriyye sicilinde 807 belge bulunmaktadır. Konya Şeriyye sicilinde mülk satışları ağırlıkta olup bunun yanı sıra miras, hibe, nafaka takdiri, kavga, miras davaları gibi belgelere de rastlanılmaktadır. Bu belgelerden anlaşıldığı üzere aile kurumun korunmasına, kadının haklarını korunmasına dikkat edilmiştir. Toplumda geri plana itilmemiştir. Toplumda meydana gelen yer alanma, hakaret, cinayet, darp, içki içme ve zina gibi suçlar ihtiva eden belgeler yer almaktadır. Toplumda düzeni bozan bu suçlarakarşılık, mahallelinin yükümlülükleri olduğu için suçlar en aza indirgenmiştir. Konya'da yönetim kadı tarafından yürütülmekte, mahkeme binası ŞerafettinCamii yanında bulunmaktadır. Kadı her yerde davalara bakabilir, tutanak tutabilirlerdi. Konya Doğu şehirlerinin güzergahında olduğu için ticaret gelişmiştir. Ticareticanlı tutabilmek için bedesten, çarşı, han, gibi yerler imar edilmiştir. Konya'nın dini yaşantısında ise Müslümanlarla gayrimüslimler bir aradadır. Genelde aralarında hiçbir sorun göze çarpmazken bazen birbirlerini küfür ettikleri ve darp ettikleri göze çarpmaktadır.