turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyetin ilk yıllarında bankacılık, Sanayi ve Maadin Bankası

Bu çalışma özet olarak, Osmanlı Devleti'nden Cumhuriyete uzanan süreçte bankacılığın gelişmesi ve Cumhuriyet Dönemindeki iktisadi gelişmelere paralel olarak, liberal iktisat politikası ile devletçilik dönemini incelemiştir. Cumhuriyet'in temel hedefinin ulusal sanayinin temellerinin atılması ve tarımsal üretimin arttırılarak ekonomik kalkınmanın hızlandırılması olması nedeniyle bu kalkınmayı destekleyecek bir ulusal bankacılık sisteminin geliştirilmesi için büyük çabalar harcanmıştır. Üçüncü bölümde ise, işte bu ulusal bankalardan ilki olan Sanayi ve Maadin Bankası, 1925- 1932 yılları arasındaki faaliyetleri ve sermayesine ortak olduğu iştiraklar irdelenmiştir. Sanayi ve Maadin Bankası devletin sanayi ve maden yaşamına fiili müdahale amacıyla oluşturduğu ilk işletme olmaktadır. Türkiye'de ilk kalkınma bankası olan bu bankanın kuruluş amacı, faaliyetleri ve sonuçları ele alınmıştır.
Makro ihtiyati politikaların Türk bankacılık sistemi kredi hacmi üzerindeki etkisi

2008 Küresel Finans Krizi'nin ardından finansal istikrarın sağlanması adınamakro ihtiyati politikaların kullanımı giderek önem kazanmıştır. Makro ihtiyati politikaların henüz yeni yeni gündeme gelmesiyle politika araçlarının etkinliği konusundadeneme yanılma yöntemine başvurulmuş, bu durum da makro ihtiyati politikalar üzerine çalışmalar yapılması konusunda ihtiyaç duyulduğunu göstermiştir. Bu açıdan bu çalışmanın amacı, finansal istikrarı sağlamak için 2010 yılından itibaren sıklıkla kullanılan makro ihtiyati politikaların Türk bankacılık sistemi kredi hacmi üzerinde etkilerinin nasıl olduğunu değerlendirmektir. Bu bağlamda Ocak 2011 -Aralık 2018 döneminin aylık frekanstaki verileri kullanılarak literatürden farklı olarak Türkiye'de yer alan bankacılık sektörü toplam kredi hacmi, mevduat bankaları toplam kredi hacmi, yatırım ve kalkınma bankaları toplam kredi hacmi ile tüketici kredileri rasyolarıincelenmiştir. Veriler E-Views programı kullanılarak VAR modeliyle analiz edilmiştir. Yapılan analiz sonucunda Merkez Bankası'nın uygulamış olduğu makro ihtiyati politikaların kredi hacmi üzerinde düzenleyici etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Basel III kriterleri kapsamında bankalarda likidite riski yönetimi ve Türk bankacılık sektörüne yansımaları

2008 yılında yaşanan küresel finansal kriz sonrası, Basel Komitesi tarafından belirlenmiş olan bankacılık düzenlemelerinin yetersiz olduğu düşünülerek Basel III kriterleri oluşturulmuştur. Bu düzenleme Likidite Karşılama Oranı ve Net İstikrarlı Fonlama Oranı gibi kavramları kazandırmış, yeni tanımlanan kaldıraç oranı ve sermaye tamponu gibi unsurlara yer vererek likidite riski yönetimi ve karşı taraf kredi riski düzenlemelerinde değişiklikler getirmiştir. Bu çalışmada Basel III kriterleri kapsamlı bir şekilde incelenerek likidite riski yönetimine getirdiği yenilikler araştırılmış, bu kriterlerin bankacılık sistemi üzerindeki etkileri incelenmiştir. 2019 yılına kadar aşamalı olarak tamamen uygulanması öngörülen kriterlerin, Türk bankacılık sistemindeki kurallarla benzerlik gösterdiği ve çoğunun uygulandığı görülmüştür. Buna bağlı olarak Basel III sürecinin Türk bankaları üzerinde baskı oluşturmayacağı ancak likidite dengesinin bozulması ihtimaline karşı likidite risk yönetim sistemlerini geliştirme gerekliliği ortaya çıkmıştır.
Küreselleşme sürecinde bankacılık sektöründe yapısal dönüşüm

Dar anlamda sermaye hareketlerinin dünyanın geneline yayılması olarak tanımlanabilecek olan küreselleşme, ülkemizde özellikle 1980'li yıllardan itibaren etkisini göstermeye başlamış ve sermaye hareketlerinin serbestleştirilmesi temel ekonomik politika olmuştur. Bankacılık açısından değerlendirildiğinde ise küreselleşmenin etkilerini yabancı bankaların ülkemize girişi veya ülkemizde bankalarla ortaklık yapması şeklinde görebiliriz. Bu açıdan ülkemizdeki bankacılık sektörü incelendiğinde 2000 ve 2001 krizinden sonra önemli gelişmelerin yaşandığını söyleyebiliriz. Krizin ardından bankacılık alanında yürütülen yeniden yapılandırma faaliyetlerinin olumlu sonuçlar vermesi ve bankacılık sektöründe karların giderek yükselmeye başlaması yabancı yatırımcılara cazip gelmiş ya ülkemizde faaliyette bulunan bankaları satın alma yoluna gitmişler ya da ortaklık kurmaya çalışmışlardır. Ekonomik konjonktürün bankacılık sektörü açısından olumlu gelişmesiyle birlikte sektöre yabancı yatırımcıların katılımı her geçen yıl daha da artmıştır. Tüm bu gelişmeler bankacılık faaliyetlerini de etkilemeye başlamış, bankaların aracılık işlevi giderek önem kazanmaya başlamış ve karlılıkları bu işlev üzerinden artmaya başlamıştır. Bankaların topladıkları mevduatı krediye dönüştürme oranları giderek artış göstermiş ve kredi vermek bankalar açısından karlılığın önemli bir faaliyeti olmaya başlamıştır. Kredilerde yaşanan gelişme reel sektörü de etkilemiş ve artan kredi hacminden pay almaya başlamışlardır. Çalışmada küreselleşme kavramı farklı boyutları ile açıklanmaya çalışılmış ve daha sonra bankacılığın tarihçesi küreselleşme kavramı çerçevesinde ele alınmıştır. Bankacılık sektöründe yaşanan yapısall gelişimler rakamlarla açıklanmaya çalışılmış ve bankacılık sektöründeki gelişmelerin reel sektöre ve ülke ekonomisine etkileri incelenmeye çalışılmıştır
Türkiye'deki mevduat bankaları'nın coğrafik dağılımını etkileyen sosyo-ekonomik faktörler

Türkiye'de 1970'li yılların sonunda enflasyon, dış ticaret açığı, işsizlik ve tasarruflardaki yetersizlik gibi birçok ekonomik bunalımın ortaya çıkması üzerine 24 Ocak 1980 tarihinde '24 Ocak Kararları' adı ile anılan yapısall bir değişim programı uygulamaya konulmuştur. Bozulan dengelerin düzeltilmesi amacıyla, bu yeni ve liberal sürecin başlatıldığı 1980 yılı sonrası Türk Bankacılık Sektörü açısından incelenmeye değer bir yapı arz etmektedir. Özellikle 1980'lerde bankacılık alanındaki liberalleşme hareketleri sonrasında banka şube sayısında büyük bir artış gözlenmiştir. Bu çalışmanın amacı Türkiye'deki mevduat bankalarının coğrafik dağılımım belirleyen sosyo-ekonomik makro faktörlerin etkilerini belirlemektir. Bu amaçla ulusal bazda on büyük mevduat bankasının şube sayılan bütün iller için belirlenerek analize dahil edilmiştir. Çalışmanın diğer bir amacı ise bu bankaların şubeleşme politikalarında zamanla değişiklik olup olmadığını belirlemektir. Bu amaçla Türkiye'deki on ulusal mevduat bankası üzerinde 1980, 1985, 1990, 1995 yıllan için iller bazmda yapılan ampirik çalışmalarla söz konusu faktörlerin etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; nüfiıs, Türkiye'deki banka şube sayısını pozitif yönde etkileyen önemli bir unsur olarak karşımıza çıkmıştır. Nüfus ilgili yerdeki finansal hizmetlere olan bireysel talebin ve dolayısıyla talep de şube sayısının en önemli belirleyicisi olarak kabul edilebilmektedir. Eğitim düzeyi finansal hizmetlere olan talebin bir göstergesi olduğundan, modele bağımsız değişken olarak dahil edilmiştir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre, eğitim düzeyi banka şube sayısmı beklenildiği şekilde olumlu yönde etkileyen önemli unsurlar arasında yer almıştır. istatistiki sonuçlara göre metrekareye düşen birey sayısmı ifade eden yoğunluk da yine banka şube sayısını olumlu yönde etkileyen diğer önemli bir faktör olmuştur. VI
Türkiye'de hukuksal koşullar çerçevesinde elektronik belge ve finansal bilgi yönetimi politikalarının değerlendirilmesi: Türkiye Kalkınma Bankası örneği

Teknolojik olanaklara paralel olarak yazılım, donanım ve ağ alt yapısındaki gelişmeler ve kurumsal beklentilerdeki değişim, elektronik belge ve finansal bilgi sistemlerini köklü olarak etkilemekte ve geleneksel yöntemlerin kullanım alanlarını daraltmaktadır. Çalışmada öncelikle Türkiye'de yasal ve idari koşullar ile finansal uygulamalarda elektronik bilgi ve belge yönetimi sistemlerine yönelik mevcut koşular, sorunlar, sorunların çözümüne ilişkin yöntem ve politikaların incelenmesi amaçlanmaktadır. Yine çalışmada uygulama boyutunda Türkiye Kalkınma Bankasında bu konuda farkındalık düzeyi, yaşanan sorunlar ve beklentilerin analizinin konuya ilişkin politikaların geliştirilmesine etkisinin araştırılması hedeflenmiştir. Ayrıca, bu çalışmada, Türkiye'de finansal bilgi ve belge yönetimine yönelik idari ve yasal koşullar ile hukuksal sorunlar ve ihlallerin analizi yapılarak, ilgili konularda bilgi politikalarının geliştirilmesi için gerekli verilerin elde edilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada, Türkiye Kalkınma Bankasının elektronik belge ve finansal bilgi sistemlerine yönelik olarak mevcut koşulları analiz etmek için geliştirilen anket, sistemi kullanan 304 kişiye uygulanmıştır. Gerçekleştirilen analitik çalışmalar ve anket sonucunda kamu yaşamında, iletişim, bilgi ve belge işlemlerinin elektronik ortama taşınmasına ilişkin hukuki sürecin büyük ölçüde yapılandırılmış olduğu; Türkiye Kalkınma Bankasının elektronik belge ve finansal bilgi sistemlerinin tasarım, içerik zenginliği, teknik destek, eğitim desteği açılarından geliştirilmesine gereksinim duyulduğu; endişeler duyulan bilişim alanındaki ihlallere karşı önlemlerin artırılması gerektiği ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak da kurumda kullanılan finansal bilgi sistemlerinin ve elektronik bilgi ve belge sistemlerinin geliştirilmesine ihtiyaç duyulmakta olduğundan hipotezimiz ispatlanmıştır.
Alt ve orta gelir grubunun konut edinimi sorununun çözümünde bankacılık sisteminin rolü

Ülkemizde günümüze kadar alt ve orta gelir gruplarının konut sorunun çözümüne yönelik birçok çalışma yapılmış olsa da sorunun çözümünde uygulanabilecek kalıcı bir model geliştirilememiştir. Kısa bir zaman öncesinde yürürlüğe giren konut finansman sisteminin alt ve orta gelir gruplarının konut edinmesinde yeterli çözümü üretemeyeceği konusunda da endişeler bulunmaktadır. Çalışmanın temel amacı hali hazırda bankacılık sisteminin konut finansman sisteminin içindeki yerini tespit ederek alt ve orta gelir gruplarının konut sorunun çözümünde hem üretici tarafında hem de tüketici tarafında nasıl aktif rol oynaması gerektiğinin ortaya konulmasıdır. Çalışmada ilk dört bölüm teorik çalışma kapsamında olup beşinci bölüm tüketicilerin konut taleplerinin belirlenmesine yönelik anket çalışmasını kapsamaktadır. Bulgular, potansiyel konut alıcılarının konut edinme problemi yaşayacağı; beklentilerinin mevcut faiz oranları ve vade yapısı ile büyük oranda karşılanamayacağı yönündedir. Alt ve orta gelir gruplarının konut sorunun çözümünde kamunun devreye etkin olarak girerek hem konut üreticilerini desteklemesi hem de konut talep edenleri yani tüketicileri desteklemesi gerekmektedir. Aynı zamanda; bankacılık sisteminin konut üreticisine ve son kullanıcıya kullandırılacak kredilerde etkinleştirilerek alt ve orta gelir gruplarının konut sorunun çözümüne katkıda bulunması sağlanmalıdır.
Piyasa aksaklığından kaynaklanan banka krizlerine devlet müdahalesi

Bu çalışmada piyasa kavramı incelenerek tam rekabet piyasasının koşullarına değinilmiş, tam rekabet piyasasından sapmaların nedenleri ve bunların ortaya çıkardığı piyasa türleri anlatılmıştır. Piyasa aksaklıklarının ortadan kaldırılmasında devletin etkili olup olamayacağı ve hangi ekonomi politikası araçlarını kullanarak etkili olabileceği tartışılmıştır. Bankacılık krizlerinin nedenleri incelenmiş ve bankacılık krizlerine neden olan güç eşitsizliği üzerinde durulmuştur. Türkiye'de bankacılık sektörü incelendikten sonra bankacılık krizlerinin nedenleri üzerinde durulmuş, güç eşitsizliğinin krizlerin ortaya çıkmasında etkisi incelenmiştir. Türkiye'de güç eşitsizliğinin yol açtığı bankacılık krizi tecrübesi olarak Demirbank olayı incelenmiş ve sonuç olarak devlet müdahalesinin güç eşitsizliği nedeniyle meydana gelen bankacılık krizlerinin önlenmesinde etkili oluğu ortaya konulmuştur.
Çalışma hayatında duygusal emek ve işe yabancılaşma ilişkisi: Banka çalışanları üzerine bir uygulama

Küreselleşen dünyada hizmet sektöründe yaşanan rekabetçi politikalar çalışanların duygularının da çalışma hayatının kaçınılmaz bir parçası olmasına neden olmuştur. Müşteri memnuniyeti sağlamak amacıyla çalışanlar duygularını içinde bulundukları kurumun hedef ve amaçları ile uyumlu hale getirmeye çalışmaktadırlar. Bu uyumu sağlayabilmek için çalışanlar birebir, sözlü veya yazılı olarak etkileşimde olduğu kişilere karşı duygusal emek gösteriminde bulunmaktadırlar. Hizmet sektöründe Bankacılık, satış-pazarlama ve müşteri memnuniyeti odaklı müşteri ilişkilerinin en yoğun yaşandığı sektörlerden biridir. Banka çalışanları müşterilerle sık ve uzun sürelerde iletişim halindedirler. Bu iletişim sırasında bankaların belirlenen hedefleri doğrultusunda çalışanların duygularını karşı tarafa ne kadar doğru aktarabildiği çok önemli hale gelmektedir. Çalışanlarından müşteri ile iletişimde kendileri dışında pazarlayacağı ürüne odaklanarak duygularını ifade etmesinin beklenmesi de işe yabancılaşma gibi bir sonucu doğurabilmektedir. Bu çalışmanın genel amacını, banka çalışanlarının duygusal emek ve işe yabancılaşma algılarına etki eden değişkenleri belirlemek ve ayrıca duygusal emek ile işe yabancılaşma ilişkisini ortaya koymak oluşturmaktadır. Sonuç olarak özel bankalarda istihdam edilen banka çalışanlarının duygusal emek ve işe yabancılaşma düzeyleri arasında anlamlı düzeyde ilişki olduğu tespit edilmiştir. Çalışanların işe yabancılaşma düzeyleri ile yüzeysel rol yapma düzeylerin arasında pozitif yönde, işe yabancılaşma düzeyleri ile doğal duygular düzeylerin arasında negatif yönde ilişkili olduğu tespit edilmiştir.
Likidite riski yönetimi ve Azerbaycan bankacılık sektörü üzerine bir uygulama

Ekonominin zaruri parçası olan mali sektörün faaliyetlerinde yaşanan olaylar ülke ekonomisinin tüm sektörlerini yakından etkilemektedir. Bunun canlı örneği, 2007 yılında ABD piyasalarında başlayan mali krizin daha sonra ticaret ve kredi kanalları yoluyla küresel bir boyut kazanması ve dünya ülkelerini etkilemesidir. Küresel kriz sırasında dev kurumların iflas etmeleri veya diğer kurumlar tarafından alınmaları likidite riski yönetiminin ne kadar önemli olduğunu ortaya koymuştur. Son küresel krizin ardından Basel III düzenlemeleri yapılmış ve sağlam likidite riski yönetimi kriterlerinin temeli atılmıştır. Günümüzde yatırımcılar, finansal kurum hakkındaki değerlendirmelerini yaparken, artık likidite göstergelerini de dikkate almaktalar. Finansal krizden diğer gelişmekte olan ülkeler gibi, dünya ekonomisiyle hızla bütünleşen Azerbaycan ekonomisi de doğal olarak olumsuz etkilenmiştir. Bu çalışma, Azerbaycan ticari ve devlet bankalarının ödeme gücünün göstergesi olan likidite riskini etkileyen önemli faktorler arasındaki ilişkinin varlığının araştırılması ve olası nedenlerinin tespit edilmesi amacı ile yapılmıştır. Bu çalışmada, Azerbaycanda faaliyet gösteren kırk üç ticari ve devlet bankalar için Berger ve Bowman'ın ve Deep ve Schaefer'in metodolojisini kullanılarak likidite göstergeleri oluşturulmuştur. Elde edilen likidite göstergeleri ile sigortalanmış mevduatın toplam mevduata oranı, sermaye yeterliliği, mevduat faiz oranı, aktif karlılığı, sorunlu kredilerin toplam kredilere oranı, bilanço dışı kredilerin toplam kredilere oranı, özkaynak karlılığı, kredi faiz oranı, mevduat toplam pasif oranı, politika faiz oranı ve kur, petrol fiyatları değişkenleri arasındaki ilişkinin varlığı araştırılmıştır. Banka büyüklüğü değişkeni literatüre uygun olarak varlıkların logaritması alınarak hesaplanmış ve kontrol değişken olarak modelde kullanılmıştır. Panel veri analizinin kullanıldığı bu çalışmada, Deep ve Schaefer'in metodolojisi kullanılarak hesaplanan likidite aktarım katsayısı ve sigortalanmış mevduatın toplam mevduata oranı, mevduat faiz oranı, aktif karlılığı, sorunlu kredilerin toplam kredilere oranı, mevduat toplam pasif oranı, petrol fiyatları ve banka büyüklüğü arasında istatistiki olarak anlamlı ilişkiler elde edilmiştir.
Finans sektöründe risk derecelendirmesi ve Türkiye uygulaması

Kredi anapara ve faiz geri ödenme riskini gösteren risk derecelendirmesinin, kredi ihtiyacı olanlara, finans piyasalarında yatırım yapmak veya borç vermek isteyenlere, ülke ekonomilerine ve sermaye piyasalarına, doğru güvenilir ve sürekli güncel bilgileri sunması açısından birçok faydası bulunmaktadır. Risk derecelendirmesi 1900'lü yılların başında ABD'de ortaya çıkmış 1 980'li yılların başından itibaren Avrupa ve Japonya'da da gelişmeye başlamıştır. Risk derecelendirmesi, finans sektörü içinde, tahvil, şirket, banka, ülke, hisse senedi, yatırım fonu, finansal kiralama, faktoring, sigorta şirketi ve proje gibi birçok alanda uygulanmaktadır. Derecelendirme konusunda deneyimli ve dünyaca tanınmış başlıca derecelendirme kurumları ise Standard&Poor's ve Moody's'dir. Bu kurumlar yapmış oldukları dereceleri belirli bir takım sembollerle göstermektedirler. Derecelendirme kurumları bağımsız, tarafsız ve objektif bir şekilde deneyimli kadrosu ile faaliyetlerini yürütürler. Talepte bulunan ya da derecelendirilmesi istenilen şirket ile derecelendirme kurumu arasında yapılan anlaşmanın ardından, ön görüşmeler ve toplantılar yapılır. Gerekli bilgilerin temin edilip inceleme ve araştırma çalışmaları sonucu, talepte bulunan şirkete veya müşterilere ve kamuoyuna belirlenen derece notu derecelendirme kuruluşu tarafından açıklanır. Açıklanan derece notu belirli aralıklarla izlenir gerekli görüldüğünde ya da derecelendirilen şirketi etkileyebilecek gelişmeler olduğunda, derecelendirme kurumu tarafından derece notu yeniden kamuya açıklanır. şirketin ya da tahvil vb. finansal araçların derecelendirilmesi ülke ve endüstri analizi ile başlar, daha sonra işletmenin faaliyet ve finansal riskinin incelenmesi ile devam eder. Yapılan sözleşme koşulları ve özel durumlarda derece notunun belirlenmesinde dikkate alınır. 189 Türkiye ile ilgili ilk risk derecelendirmesi çalışması 1992 yılında S&P tarafından yapılmıştır. 'Derecelendirme Faaliyeti ve Derecelendirme Kuruluşlarına İlişkin Tebliğ' ise 6 Mart 1997'de yürürlüğe girmiştir. Ancak enflasyon oranının yüksek seyretmesi, faiz, döviz kuru ve ülke yönetimi ile ilgili istikrarsız gelişmeler, tahvil piyasasında devletin ağırlığı, sermaye piyasasında bazı finansal araçların oluşmaması, gerekli teşvik ve yasal mevzuattaki yetersizlikler derecelendirmenin gelişmesini olumsuz yönde etkilemiştir. Türk özel ve kamu bankalarının son on yıllık rasyo verilerinden hareketle yapılan risk derecelendirmesi çalışması sonucu, düşük derece alan bankaların, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredilen bankalar olduğu tespit edilmiştir. 190
Türkiye bankacılık sektöründe marka değerinin yeri ve müşteri sadakatine etkisi

Bu araştırmada marka, marka değeri, müşteri tatmini ve sadakati incelenerek Türkiye bankacılık sektöründe marka değerinin yerinin anlaşılması ve bunun müşteri sadakatine olan etkisinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmanın kapsamı örneklem olarak seçilen İstanbul'da faaliyet gösteren ve Türkiye bankacılık sektörünün önde gelen bankaları olan 9 bankanın İstanbul şubeleriyle sınırlandırılmıştır. Bu araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olan derinlemesine mülakat yöntemi kullanılmıştır. On altı açık uçlu sorudan oluşan anket formu hazırlanarak 'kolayda örnekleme' tekniğiyle belirlenen İstanbul'un sekiz bölgesindeki 9 bankanın şube müdürleri ve yöneticilerine uygulanmıştır. Araştırma sonucunda markalaşmanın ve marka değerinin müşteri tatmini ve sadakatini etkilemede ürünler ve fiyatlar kadar ve bazı durumlarda onlardan daha önemli bar araç olduğu anlaşılmıştır.
Fazla çalışma ve fazla çalışmanın etkileri: Türk bankacılık sektöründe bir araştırma

Fazla çalışma; üretimin arttırılması, üretim faaliyetlerindeki aksamaların önlenmesi, işletme ve toplumun bazı ivedi ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla normal iş süreleri üzerinde yapılan çalışmalardır. İşçi ve işverenin kendi açılarından haklı sayılabilecek sebeplerle bu olguyu desteklemeleri fazla çalışmayı yaygınlaştırmaktadır. Fazla çalışma konusu sadece ücret boyutuyla değil, işçi sağlığı, iş ve yaşam dengesi, aile ve sosyal yaşama etkisi, iş verimliliği, işverenin rekabet gücü ve devletin ekonomik ve istihdam politikaları açısından da önem taşımaktadır. Çalışma süreleri sınırlarına uygunluğun sıkı şekilde denetlenmesi ve uymayanlar için caydırıcı nitelikte yasal olarak düzenleme yapılması istihdam artışına katkı sağlarken, iş ve yaşam arasında kurulacak denge çalışma yaşamını da motive edecektir. Bu çalışmada, fazla çalışmanın dünyada ve ülkemizdeki tarihi gelişimi ele alınarak, zaman içinde hangi süreçlerden geçtiği hususları incelenmiştir. Yürürlükte bulunan 4857 sayılı yasa incelenmiş ve ülkemizdeki diğer yasaların fazla çalışma hükümleri gözden geçirilmiştir. Ayrıca konu çerçevesinde ülkemiz ile muhtelif ülkelerdeki uygulamaları karşılaştırılmış ve fazla çalışmanın; çalışanlar, işverenler, devlet ve sendikalar açılarından yarattığı etkiler irdelenmiştir. Çalışmada fazla çalışmanın en fazla yapıldığı sektörlerden birisi olan bankacılık sektöründeki çalışanlar üzerindeki etkisine yönelik bir uygulamaya da yer verilerek sonuçları değerlendirilmiştir. Veri toplanması yöntemi olarak ülkemizde faaliyette bulunan dokuz adet bankanın farklı illerdeki çalışanları ile yüz yüze görüşme tekniğine dayalı anket uygulamasına yer verilmiş ve tabakalı örnekleme yöntemi uygulanmıştır.
Basel II Criteria for record keeping of financials in banking sector and investigating them within the framework of IAS

Bu tez yeni Bazel Uzlaşısı'nın temel amaçlarını ve önceki uzlaşının gerektirdiği değişiklikleri tespit etmek için hazırlanmıştır. Analize Bazel Komitesi'nin ve finans piyasasının tarihi geçmişşi ile başlanmış, yeni yapının tanımlanması ve yeni çalışmalarla birlikte getirilen yeniliklerle devam ettirilmiştir. Yeni yapıyı tanımlayabilmek için özellikle Bazel II'nin üzerine kurulmuş olduğu üçlü sistem ele alınmalıdır. İleriki bölümlerde yeni yapı, risk yönetim algısı temelinde tartışılacak olup Bazel II standartları ve muhasebe sistemi standartları arasındaki benzerlik ve farklılıklar değerlendirilmiştir. Sonuç olarak da çalışma, yeni yapının pozitif ve negatif yanlarıyla ilgili genel değerlendirmelerle sonlandırılmıştır.
Mevduat sigorta sisteminin mevduat birikimi üzerine etkileri: Türkiye örneği

Çalışma, 'Mevduat Sigorta Sisteminin Mevduat Birikimi Üzerine Etkileri: Türkiye Örneği' başlığını taşımakta olup, Türkiye bankacılık sektöründeki mevduat birikimi üzerinde mevduat sigorta sisteminin belirleyici olup olmadığını ampirik olarak test etmek ve bu uygulamanın neden olduğu istismar etkisini mudiler açısından değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla, mevduata verilen güvencenin, özellikle 1994'te getirilen tam korumanın toplam mevduatlar üzerinde nasıl bir etki yarattığı ampirik olarak test edilmiştir. 1986: 1- 2003: 2 dönemini kapsayan üçer aylık reel toplam mevduat, gayri safı milli hasıla, fiyatlar genel düzeyi, döviz kuru, nominal faiz oranı ve reel faiz oranı verilerinin yanı sıra dönem içerisinde mevduat sigorta uygulamasında yapılan değişiklikleri içeren kukla değişkenlerin kullanıldığı çalışmada, oluşturulan modeller Doğrusal En Küçük Kareler ve Stepwise modelleri kullanılarak tahmin edilmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlar, mevduata tam güvencenin getirilmesi ile kaldırılması arasındaki dönemde bankacılık sektöründeki toplam mevduatların diğer dönemlere kıyasla daha fazla arttığını, tam korumanın kaldırılmasını takip eden dönemde ise toplam mevduatların azaldığım göstermiştir. Bankacılık kesimindeki mevduatların artmasında iktisadi bakımdan belirleyici olan değişkenlerin yanı sıra mevduat sigortası uygulamasının da belirleyici olduğu, mevduat güvencesinin arttığı dönemlerde bireylerin, diğer alternatif araçlardan ziyade paralarım bankalara yatırmak suretiyle tasarruflarını değerlendirdikleri görülmüştür. Buradan hareketle, mevduat güvencesinin vermiş olduğu rahatlıkla artık bireylerin seçicilikte çok da özenli davranmadıkları, bu nedenle mevduata uygulanan sigorta seviyesi arttıkça istismar etkisinin mudiler açısından söz konusu olduğu sonucuna ulaşılmıştır. VI