turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dış ticaret kalkınma ilişkisi çerçevesinde Türk dış ticaretinin gelişimi

Türkiye'de 1994 yılına kadar olan 71 yıllık Cumhuriyet tarihi boyunca 1923 - 1930 arasındaki liberal dönem hariç tutulursa, ihracat ve ithalat oldukça düşük seviyelerde gerçekleşmiştir. İthalat korumacı uygulamalarla sınırlanırken, ihracat durağan bir yapı içinde olmuştur. Dolayısıyla 19801i yıllara gelinceye dek Türkiye'de dış ticaret kalkınma açısından sürükleyici bir rol oynamazken, uygulanan içe dönük politikalarla ekonomide bir yandan döviz darboğazım giderme, bir yandan da sınai bir alt yapı oluşturma çabası hakim olmuştur. 1980 sonrasında ise Türkiye, ekonomiye hakim olan genel anlayışları değiştirmek suretiyle liberal uygulamalar başlatmış ve bu doğrultuda dış ticaretine de farklı bir yaklaşım getirerek dış dünya ile entegrasyonu sağlamaya yönelik adımlar atmıştır. Benimsenen yeni anlayış çerçevesindeki uygulamalar özellikle ihracatta önemli bir atılımı beraberinde getirirken, dış ticaretteki göstergelerde önemli değişimler gerçekleşmiştir. Bu çalışmanın esas amacı dış ticarette yaşanmış olan gelişmeleri nedenleri ve sonuçlarıyla beraber ele alarak Türkiye'nin 70 yıllık kalkınma çabası üzerindeki etkilerini sorgulamaktır. Bu amaca yönelik olarak birinci bölümde dış ticaret - kalkınma ilişkisi konusunda ortaya çıkan teori ve görüşler ele alınmış, dış ticaretin ülkelerin gelişmişlik düzeyleri üzerinde yarattığı etkiler incelenmiştir. Daha sonraki bölümler ise tarih boyunca Türkiye'de yaşanmış olan dış ticaret deneyimlerinin kapsamlı bir biçimde irdelenmesine yöneliktir. Bölümler arasında 1980 - 1994 dönemi dış ticarette radikal sayılabilecek bir değişim içerdiği için ağırlıklı olarak ele alınmış ve değişimin gerçekleşme koşullan ile ortaya çıkardığı sonuçlar üzerinde yoğunlaşılmıştır. 11 Türkiye'de dış ticaret - kalkınma ilişkisinin incelenmesi düşündürücü bazı gelişmeler ortaya çıkarmaktadır. Her ne kadar Türkiye özellikle son yıllarda dış ticaretinde bazı gelişmekte olan ülkelere kıyasla oldukça önemli bir hamle yapmışsa da örneğin Uzak Doğu ülkeleri gibi dış ticareti kalkınma süreçlerinde hızlandırıcı bir faktör haline dönüştürebilmiş değildir. Çalışmada dış ticaretle ilgili olarak yaşanan deneyimler, söz konusu farklılıkları nedensel olarak ortaya koymaya ve geleceğe dönük değerlendirmelere ışık tutmaya yöneliktir.
Teoride ve Türkiye'de kamu iç borç yönetimi

İç borçlanma, hükümetin piyasaya iç borçlanma senedi ihraç ederek bütçe açığı ve mevsimsel nakit ihtiyaçları için finansman sağlama yöntemidir. Fakat Türkiye'nin iç borçlanma sisteminden bahsedilirken bu tanımın içine finansman sağlamanın dışında Hazine Müsteşarlığı'nın, bütçe kanunu ve çeşitli kanunlar çerçevesinde üstlendiği yü-kümlülükler de dahil olmaktadır. Türkiye'de Hükümet, 1985 yılına kadar nadiren iç borçlanma yapmakta ve devlet iç borçlanma senetleri sadece özel borçlanma kanunları ile ihraç edilmekteydi. Bütçe açığı ve nakit açığının finansmanı senet ihracından çok Merkez Bankası'ndan kısa vadeli avans kullanımı ile karşılanmaktaydı. Bu tarihten itibaren ihale yöntemine geçilmesiyle birlikte iç borçlanma hem nicelik hem de nitelik olarak önemli ölçüde değişmiştir. 1985 yılı sonrası iç borç stokunun aşırı derecede artması iç borç yönetimi kavramını gündeme getirmiştir. Türkiye'de iç borç yönetiminden Hazine Müsteşarlığı sorumludur. Bu kurum, bir taraftan yeterli düzeyde finansman sağlamaya çalışırken, diğer taraftan ihraç edilen iç borçlanma senetlerinin çeşitleri, satış teknikleri, miktarları ve borçlanma maliyetlerini göz önünde bulundurmaktadır. İç borç yönetiminin amaçların-dan bazıları şunlardır; devletin finansman ihtiyacını karşılamak, iç borçlanma senetlerini piyasaya en etkin satış teknikleriyle ve optimum borçlanma maliyetleriyle satabilmek, finans sektörünün gelişimine katkıda bulunmaktır. Buna ek olarak iyi bir borç yönetimi, bir ülkenin yüksek reel faiz ve kısa vade sarmalından kurtulmasını sağlayabilecek önemli bir araçtır.
Yeni ürün inovasyonu ve yeni ürün inovasyonunun satışlarının önraporlanması

Firmalar, piyasada varlıklarını koruyabilmek ve geleceğe taşıyabilmek amacıyla yenilikler yapmak zorundadır. Bu inovasyonlar mevcuttaki ürün, hizmet veya süreçler için yapılabilmektedir. Firmalar, bu inovasyonları yaparken nerede ve nasıl bir inovasyon yapmaları gerekeceğini seçebilmek için birçok yöntem kullanmaktadır. Son zamanlarda, bu inovasyon seçimini yapmak için Tasarım Odaklı Düşünme Yöntemi uygulanmaktadır. Firmalar mevcuttaki ürünlerini geliştirerek, yeni bir ürün piyasaya çıkartmadan önce yeni ürünün piyasaya sürülmesinin bünyeleri açısından kar-zarar durumunu öngörmelidir. Bu öngörme, Difüzyon modellerinden birisi olan, Frank Bass tarafından ortaya çıkartılan bir model yardımıyla hesaplanacaktır. Bass Difüzyon Modeli, dayanıklı yeni bir ürünün ilk satışlarının tahmininde kullanılan yaygın bir difüzyon modeli olarak kullanılmaktadır. Bu modelin amacı, yeni ürünün ilk satışlarının matematiksel bir form yardımıyla toplumda nasıl benimsendiğini göstermektir. Frank Bass'a göre bu benimseme olayını gerçekleştirecek iki müşteri tipi vardır. Bunlardan biri yenilikçilerden oluşurken, diğer müşteri tipi ise taklitçileden oluşmaktadır. Benimsenme durumunu göstermek için ise Bass Difüzyon Modelinin temel parametreleri olan p, q ve m'nin tahmin edilmesi gerekmektedir. Frank Bass p, q ve m parametrelerini bulmak için En Küçük Kareler tekniğini uygulamıştır. Yapılan bu çalışmada, özel bir inşaat firmasının üretmiş olduğu bir beton kırma makinesinin satış verileri kullanılarak parametre tahminleri gerçekleştirilmiştir. Parametre tahminlerinden sonra, zirve satış zamanı ve zirve satış sayısı tahmin edilmiştir. Elde edilen sonuçlardan sonra, gerçekleşen ve önraporlanan satış verileri karşılaştırıldığında, Bass Difüzyon Modelinin dayanıklı yeni bir ürünün ilk satışlarını tahmin etmede başarılı olduğu görülmüştür. Bu tezin amacı, yeni ürünün satışlarını önraporlayan Bass Difüzyon Modelinin tanıtılmasını ve Türkiye'de henüz uygulanmamış olan bu modelin yeni ürün ile ilgilenen şirketlere bir kaynak oluşturmasını sağlamaktır.
Avrupa Birliği'ne aday ülkelerin Türkiye ile AB genişleme politikası çerçevesinde karşılaştırmalı analizi

Avrupa Birliği, bugün 28 üyeye sahip siyasi ve ekonomik bir birliktir. Birlik, genişleme politikası kapsamında üye sayısını artırmayı hedeflemektedir. Genişleme politikası son yirmi yıllık süreçte AB'nin gelişmesinin esasını oluşturur. Mevcut genişleme gündemi, aday ülkeler ve potansiyel aday ülkelerden oluşmaktadır. AB, genişleme politikası doğrultusunda Batı Balkan ülkelerine yoğunlaşmıştır. Batı Balkanların ve Türkiye'nin Birliğe üyeliği ve AB ile entegrasyonu üye devletler tarafından önemli görülmektedir ancak aday ve potansiyel aday ülkeler, AB üyelik sürecinde diğer Avrupa ülkelerinden daha farklı şartlarla karşılaşmaktadırlar. Bu çalışmada bu koşullar, bu koşulları çevreleyen değişiklikler, Türkiye'nin Avrupa Birliği adaylık süreci ve aday ve potansiyel aday ülkelerin adaylık süreçleri ile Türkiye'nin adaylık sürecinin karşılaştırmaları incelenecek ve bu karşılaştırmalara bağlı olarak değerlendirmeler yapılacaktır.
Küreselleşme sürecinin Türkiye'de uygulanan bütçe politikalarına etkileri

1980 sonrası dönem, küreselleşme sürecinin tüm dünyada ulus-devletlerin karar alma ve uygulama hususundaki hükümranlığının kayba uğradığı ve ciddi bir biçimde sorgulandığı bir süreci ifade etmektedir. İster ikinci dalga ister üçüncü dalga olarak tanımlansın açıktır ki 1980 sonrası yaşanan küreselleşme dalgası devlet politikalarını ve bireylerin hayatını önemli ölçüde etkilemektedir. Bir yandan bilgi, iletişim ve ulaşım teknolojisindeki ilerlemeler ve diğer yandan ticari ve finansal serbestleşme düzeyinin her geçen gün daha ileri bir aşamaya ulaşması ise küreselleşme sürecinin en önemli iki dinamiği olarak süreci daha da hızlandırmaktadırlar. Bu çalışmanın amacı da küreselleşme sürecinin genelde kamu ekonomisi ve maliye politikaları üzerindeki, özelde ise Türkiye'de uygulanan bütçe politikaları üzerindeki etkilerini tahlil etmektir. Elbette ki genel etkilere bakıldığında küreselleşme sürecinin gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde kamu ekonomisi konusunda benzer yaklaşımlara, sürecin kamu ekonomisine etkileri açısından ise farklı sonuçlara yol açtığı görülmektedir. Süreç; hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde kamu ekonomisinin küçültülmesi; devletin özel mal ve hizmet üretiminden çekilmesi; buna yönelik olarak sıkı para, maliye ve bütçe politikaları uygulanması yönünde bir yaklaşımın kabulü hususunda bir baskı oluşturmaktadır. Ancak uygulamaya bakıldığında, gelişmiş ülkelerde devletin gerçekten özel mal üretiminde çok büyük bir rol oynamadığı, fakat özellikle yaşlanan nüfusun sosyal transferlerde yol açtığı artışlar nedeniyle konsolide bütçenin ulusal ekonomi içerisindeki ağırlığının gün geçtikçe arttığı görülmektedir. Gelişmekte olan ülkelerde ise yine devletin özelleştirmeler yoluyla üretimden çekildiği görülmekte, ancak ulusal ekonomideki konsolide bütçe baskısının giderek zayıfladığı, bu baskının arttığı durumlarda ise bunun yine transfer harcamalarındaki kaynaklandığı, ancak bu artışın sosyal transferlerden ziyade faiz ödemelerinden kaynaklandığı ortaya çıkmaktadır. Türkiye'deki süreç incelendiğinde yukarıda gelişmekte olan ülkeler ile ilgili sayılan sonuçlara paralel bir dönüşümün yaşandığı görülmektedir. 24 Ocak Kararları olarak anılan süreçten sonra Türkiye'de liberal politikaların giderek yerleştiği ve buna paralel olarak ithal ikameci kalkınma modelinden ihracata dayalı kalkınma modeline geçildiği bu dönemde özellikle 1989 sonrası yaşanan finansal serbestleşme sonrası ülke ekonomisi finansal krizlerin etkisi altına girmiştir. Bu durum ise devletin borçlanma ihtiyacını arttırdığından konsolide bütçe içindeki faiz ödemelerinin ve transfer harcamalarının oranı artmış, buna karşılık yatırım harcamaları ise dramatik bir biçimde düşmüştür. Yerel yönetimlerde ise bu yönetimlerin harcama ve gelirlerinin GSMH içerisindeki payı artmış, ancak bütçe büyüklüklerinin konsolide bütçe büyüklüklerine oranında aynı olumlu gelişme yaşanmamıştır. Böylece, yerelleşmede istenilen mali özerkliğe ulaşılamamıştır. vı
Elektrik tüketimi ve ekonomik büyüme ilişkisinin sektörel açıdan karşılaştırılması: Türkiye örneği

Enerji, sanayi devriminden itibaren bireylerin yaşamlarında önemli bir yer almaya başlamıştır. Üretimden ısınmaya kadar her alanda enerji kaynaklarına ihtiyaç duyulmaktadır. Bireyler kendi yaşamlarını kolaylaştıran teknolojik imkanlardan faydalanmak istemesi, enerji kaynaklarına duyulan ihtiyacı arttırmıştır. Çünkü günümüzde artık günlük işleri kolaylaştıracak çok fazla teknolojik imkanlar mevcuttur. Bu teknolojik imkanlar bilhassa üretim aşamalarında daha fazla olduğunu söylememiz mümkündür. Üreticiler teknolojik imkanlar sayesinde daha fazla çıktı elde edebiliyorlar. Fakat bu teknolojik imkanlar kullanımı için enerji kaynağına ihtiyaç vardır. Bu enerji kaynaklarını en yaygını ve en çok ihtiyaç duyulan ise elektrik enerjisidir. Bireyler ve üreticiler, günlük işlerini veya üretimlerinin genellikle elektrik kullanımı ile gerçekleştirmektedir. Bu yüzden elektrik tüketimi iktisadi açıdan çıktı miktarını etkilemede önemli bir rol üstlenmektedir. Elektrik tüketiminin ekonomik büyüme ya da istihdam üzerinde önemli rol oynadığı literatürde bahsedilmektedir. Bu çalışmada, kısaca elektrik tüketimini ve ekonomik büyüme kavramlarına değinilerek, elektrik tüketimi ve ekonomik büyüme arasında nasıl bir ilişki olduğunu sektörel açıdan değerlendirilerek öğrenmeye amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, Türkiye'de sektörler açısından tüketilen elektrik verileri ve büyüme verileri oluşturulmuştur. Yapılan analiz sonuçlarında, elektrik tüketimi ile sanayi sektöründeki milli gelir arasında tek yönlü nedensellik bulunmuştur. İmalat sanayi ile elektrik tüketimi arasında tek yönlü nedensellik olup, diğer sektörler arasında herhangi bir nedensellik ilişkisi bulunulmamıştır. Eşbütünleşme durumları ise, elektrik tüketimin hem sanayi sektörün milli geliri ile hem de imalat sanayi sektörün üretimi ile eşbütünleşik olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca sanayi sektöründeki milli gelir ile sanayi ve ticari elektrik tüketimi arasında eşbütünleşme olduğu saptanmıştır.
Trade unions and economic restructuring with a focus on the Turkish case

Bu çalışma küresel ekonomik yeniden yapılanmanın sendikalar üzerindeki etkilerini incelemektedir. Çalışma, Türkiye örneği üzerine yoğunlaşırken, Türkiye ekonomisinin küresel sistemle ne denli bütünleştiği araştırılmaktadır. Aynı zamanda, sosyo-ekonomik yapıda yaşanan son dönem gelişmeler ışığında, Türkiye sendikacılık hareketinin kendine özgü nitelikleri üzerine tutarlı bir çözümleme geliştirilmeye çalışılmaktadır.
Decompostion of consumer price index for Turkey

Bu tez Türkiye'de bölgeler arasında fiyatlar seviyesinde yakınsama varlığını araştırmaktadır. Bölgesel yakınsama tartışmaları büyüyerek artmaktadır ve düzinelerce çalışma yapılmaktadır bu konu hakkında. Neoklasik büyüme teorisiyle kazandırılan yakınsama teoremi fiyat yakınsaması açısından incelenmektedir. Eğer yakınsama gerçekleşirse bu fiyat tutarlılığı var anlamına gelmektedir. Yakınsama kavramı politika yapıcılar ve iş dünyası açısından çok büyük öneme sahiptir. Globalleşme ve Liberalleşme ile birlikte daha da çekici hale gelmektedir. Tüketici fiyat endeksi kullanılarak yapılan yakınsama araştırmaları, alım gücü paritesi, tek fiyat kanunu, enflasyon ve bununla birlikte kişi başına düşen milli gelir verileri ile de büyüme hakkında bize ipuçları vermektedir. Bu çalışma fiyat yakınsamasını fiyat ve enflasyon oranı açısından incelemektedir. Türkiye İstatistik Kurumu tarafından oluşturulan, 12 ana mal ve hizmetler grubunun her birinden 5'er tane mal ve hizmet seçilerek 60 tane mal ve hizmet oluşturulup 81 ili içeren 26 bölgedeki fiyat yakınsaması incelenmiştir. Yarıparametrik metotlar aracılığıyla ki bu çalışmada (Shimotsu, 2004; Shimotsu & Phillips, 2004) tarafından geliştirilen parçalı bütünleşme analizi, LW, 2ELW and 2 ELWd kullanılmıştır. Türkiye'de kısa dönem hafızayla birlikte bölgeler arasında yakınsama olduğuna dair kanıtlar bulunmuştur.
Bölgesel entegrasyon kurumu olarak Ekonomik İşbirliği Teşkilatı : yapısı, işleyişi ve sorunları

İkinci Dünya Savaşından sonra dünya ekonomisinde yaşanan krizler ve bunların sebep olduğu siyasi istikrarsızlıklar, ülkelerin tek başlarına kalkınmak için gösterdikleri çabaların yetersiz kalmasına ve başarılı olmak için birlikte hareket etmenin kaçınılmaz bir zorunluluk olmasına sebep olmuştur. Diğer taraftan, ekonomik kalkınmanın yanında güvenliğe de duyulan ihtiyaç bir bölgede yaşayan ülkeler arasında yakınlaşma eğilimlerinin artmasına neden olmuştur. Günümüzde dünya ekonomisi ve politikasında yaşanan sürekli değişimlere paralel olarak hızlı bir şekilde gelişen uluslararası ulaştırma ve haberleşme olanakları ülkeler arası ilişkileri yoğunlaştırarak ve hızlandırarak bölgesel ekonomik entegrasyon hareketlerine uygun bir ortam hazırlamış ve yeni bir ivme kazandırmıştır. Tamamlayıcı veya rekabetçi ekonomiler arasında kurulan birliklerden hangisinin daha başarılı sonuçlar doğuracağı konusunda iktisatçılar tarafından çeşitli görüşler ortaya atılmakla beraber bu konuda tam bir fikir birliğine varılamamıştır. Ancak günümüzde uygulamada, ister gelişmiş ister gelişmekte olan ülkelerin, karşılaştıkları çeşitli sorunları bölgesel ekonomik entegrasyonlar yoluyla daha kolay çözümlediklerini görmekteyiz, özellikle bölgesel ekonomik entegrasyon hareketlerinin en çok gelişmekte olan ülkeler arasında görülmesi, bu tip ülkelerin de bu yolda kazanç sağlayabileceklerinin bir göstergesi sayılmaktadır. Yaşadığımız bölgede, Türkiye, İran ve Pakistan tarafından kurulan Ekonomik işbirliği Teşkilatı bu konuda iyi bir örnek oluşturmaktadır. Bugün ECO yeni üyelerin de katılımıyla üye sayısını 10'a çıkaran, 7.9 milyon km2 alana yayılan ve 300 milyon nüfusu bünyesinde barındıran bir bölgesel ekonomik entegrasyon hareketidir. Bu görünümü ile ECO, Avrupa Topluluğu ve Kuzey Amerika Serbest Ticaret Bölgesinden sonra dünyanın en geniş bölgesel ekonomik entegrasyon hareketi konumundadır. Bu öğeler, bizi, bölgesel işbirliği eğilimlerinin artması açısından üzerinde durulması gereken önemli bir konu olmasına rağmen, hakkında fazla bilimsel çalışmaların yapılmadığı ECO konusunda araştırma yapmaya yöneltmiştir. Bölgesel ekonomik entegrasyon hareketi olarak ECO'nun yapısı, işleyişi ve sorunlarını incelediğimiz bu çalışma üç ayrı bölümde ele alınmıştır. İncelemenin birinci bölümünde, bölgesel ekonomik entegrasyon kavramı teorik olarak incelenmeye ve bu konuda en başarılı örneği oluşturan Avrupa Topluluğu değerlendirmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde ise, ECO'nun kuruluş ve tarihi gelişmesi, üye ülkelerin sosyo-ekonomik yapısı ve ECO'nun faaliyetleri incelenmeye çalışılmıştır. Son bölümde de, ECO'nun siyasi, ekonomik ve kültürel açıdan karşılaştığı sorunları ortaya koymaya ve bu sorunların çözümünde yararlı olabilecek bazı öneriler getirmeye çaba gösterilmiştir. Sonuç kısmında ise, incelememizin genel bir değerlendirmesi yapılarak vardığımız sonuçlar ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Neoliberal yönetimsellik çağında Türkiye ekonomisinin bölüşüm dinamikleri: 2002 ve 2006 sosyal hesaplar matrisleri çerçevesinde bir analiz

Bu çalışmada devletin rasyonelleşmesinin bir aracı olarak ele alınan faiz dışı fazla politikasının bölüşüm ilişkileri üzerindeki etkileri SHM üzerinden analiz edilmektedir. Çalışma iki temel düşünce üzerine kurulmuştur. İlk bölümde istatistikle toplum arasındaki ilişkiyi anlamada ulusal hesap sistemlerinin oynadığı rol, ulusal hesaplar sisteminin tarihçesinden yola çıkılarak anlatılmakta ve bu sistemin bir ürünü olarak SHM'nin bölüşüm ilişkilerini analiz etmede önemli bir araç olduğu ortaya konulmaktadır. Bu kısımda ulusal hesaplar sistemi, bir yönetim aracı olarak ele alınmakta ve toplumu yönetmede izlediği yol yönetimsellik ve temsil fikri ile açıklanmaktadır. Yönetimsellik ile toplum nüfusa indirgemekte ve yönetimde de şirket modeli benimsenmekte iken temsil olgusu, toplumsal gerçekliği sermayenin dilinden temsil edilen gerçekliğe dönüştürmektedir. Yönetimsellik ve temsil fikrinin belirlediği yönetim biçimi aynı zamanda bölüşüm ilişkilerini de sermayenin kurguladığı eksen üzerinden belirlemektedir. SHM'nin ekonominin kurumlarını esnek bir biçimde ele alabilmesi, sermayenin kurumsal tahakkümü ile şekillenmiş olan yönetimselliğin çizdiği çerçevenin dışına çıkmak için bir fırsat yaratmaktadır. Çalışmanın ortaya koyduğu ikinci düşüncenin kapsamını, Post-Washington Uzlaşısı sonrasında devletin etkin devlet ve piyasa dostu devlet söylemleri etrafında şekillenmesi ile devletin rasyonel aklını inşa etme çabası oluşturmaktadır. Bu çabanın somutlaştığı alanın Türkiye özelinde faiz dışı fazla politikası olduğu ileri sürülmekte ve böyle bir politikanın, toplumun açığının artması ve borçlanmanın kurumsallaşması ile sonuçlanacağı 2002 ve 2006 SHM'leri yoluyla ortaya konulmaktadır.
Kayseri'de sanayileşmenin tarihsel gelişimi

Şehirlerin ekonomik kalkınma sürecinde sanayileşme politikalarının önemli olduğu bilinmektedir. Sanayinin ve sanayileşmenin Kayseri'nin ekonomik ve sosyal hedeflerine ulaşmasında büyük bir rolü olduğu yadsınamaz bir gerçektir. Osmanlı İmparatorluğundan, Cumhuriyetin ilk dönemlerinde ve Dördüncü Sanayi Devrimine kadar sürede Kayseri sanayisinin gelişimi, şehrin iktisadi hayatını büyük oranda etkilemiştir. Bu etkileşimin Kayseri'nin sosyo-iktisadi hayatına yön veren önemli etkenlerden biri olduğunu söyleyebiliriz. Çalışma kapsamında Osmanlı Devleti'nde sanayileşme sürecinde Kayseri sanayisinin gelişimi incelenecektir. Kayseri sanayisinin tarihsel gelişimi adlı çalışmanın amacı, Kayseri'deki sanayileşme süreçlerini dönemler itibariyle ele alarak, şehrin iktisadi hayatına yön veren olayları vurgulayarak, gelecekte sanayileşme süreçlerine ışık tutmaktır.
Üniversitelerin yerel ekonomiye katkıları: Uludağ Üniversitesi örneği

Üniversiteler bulundukları ülkeyi ve kenti kültürel ve ekonomik açıdan olumlu etkilemektedir. Üniversiteler özellikle bulundukları kentlerde öğrenci harcamaları sebebiyle ekonomik canlılık yaratmaktadır. Bu yapılan çalışma sonucunda Bursa Uludağ Üniversitesi'nin doğrudan, dolaylı ve uyarılmış katkılar sayesinde Bursa ekonomisinde 9.978, 2 kişi istihdam etkisi yarattığı hesaplanmaktadır. Ayrıca Bursa Uludağ Üniversitesi'nin Bursa kent merkezinde bulunan Görükle, Ali Osman Sönmez ve Fethiye İlahiyat fakültesi Kampüslerindeki öğrencilerin harcamaları ile kent ekonomisine katkıları araştırılmaktadır. Bu kapsamda 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında Bursa Uludağ Üniversitesinin merkez yerleşkelerinde ön lisans ve lisans derecesinde öğrenim gören 381 öğrenciye anket çalışması uygulanmış ve veriler SPSS istatistik yazılım programın da analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlar, her bir öğrenci tarafından aylık ortalama 779, 7 TL harcama yapıldığını ve Bursa ekonomisine toplam 54.592. 2549 TL'lik katkı sağlandığını ortaya koymaktadır.
Merkezi yönetimle yerel yönetimler arasında etkin hizmet-gelir bölüşümü açısından belediyelerimiz

Tüm dünyada olduğu gibi, ülkemizde de yerel yönetimler, nüfus artışı, kentleşme, devlet anlayışındaki gelişmeler ve demokratik bilincin artması gibi etkenlerle yönetim sistemimiz içinde önemli bir yer tutmaktadır. Ülkemizde yerel yönetimler içerisinde belediyeler, üstlendikleri görevler, sahip oldukları mali kaynaklar, çoğu zaman önemli bir istihdam kapısı olmaları, demokratik katılımın ilk basamağım teşkil etmeleri itibariyle diğer yerel yönetim birimlerinden farklı bir öneme sahiptir. Bu çalışmada, yerel yönetimlerle merkezi yönetim arasında görev-kaynak bölüşümü ve bu bölüşümündeki etkinlik incelenmektedir. Birinci bölümde, yerel yönetimle ilgili temel kavramlar ve ülkemizde yerel yönetimler kısaca ele alınmaktadır. İkinci bölümde, kamu hizmetlerinin etkinliği açısından yerel yönetimlerle merkezi yönetim arasında görev-kaynak bölüşümü, konuyla ilgili teorik yaklaşımlar, dağıtım kriterleri ve ilkeleri, kamu hizmetlerinin yürütülme şekilleri, belediye görevlerinde ve gelirlerindeki gelişmeler, bu konudaki çeşitli ülke uygulamaları ve ülkemiz uygulaması incelenmektedir. Üçüncü bölümde belediyelerin etkinliğini belirleyen unsurlarla, genelde yerel yönetimlerin, özelde belediyelerin vergilendirme yetkisi analiz edilmektedir. Bu çalışmada, ülkemizde hizmet-kaynak bölüşümü ile ilgili konular, cari mevzuat açısından ele alınarak çözüm önerileri getirilmiştir. Bu konuyla ilgili olarak vurgulanması gereken en önemli nokta, ülkemizde teorik ve ampirik çalışmaların yetersiz olduğu ve sağlıklı istatistiki verilere ulaşılamadığıdır. VIII