turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mezraa-teleilat kazısı bulguları ışığında; Güneydoğu Anadolu ve Kuzey Suriye ilk çanak çömlekli neolitik dönem bitkisel katkılı çanak çömlek sorunu

Mezraa-Teleilat yerleşmesi, Bitkisel Katkılı Çanak Çömlek Mal grubunun tanımlanması temelinde yapılan bu çalışma; Yakındoğu'da Neolitik Dönem bitkisel katkılı çanak çömlek mal gruplarının ortaya çıkışını, gelişimini, yayılımını ve bölgeler arası ilişkilerini anlamaya yönelik genel bir değerlendirmedir. Çalışılan malzeme; hamur, biçim ve işlev özelliklerinin tanımlanmasının yanı sıra yapım özellikleri açısından da değerlendirilerek bir bütün olarak ele alınmıştır. Yapılan katalog ile her bir parçanın ayrıntılı tanımı yapılmış ve genel değerlendirmeler bu temelde oluşturulmuştur. Yapılan tüm değerlendirmeler sonucunda; bitkisel katkılı malların görüldüğü kültür bölgelerinin belirlenmesi, gelişimi ve Mezraa-Teleilat yerleşmesinin bu süreç içindeki yerini saptayabilmeye yönelik sonuçlara ulaşılmaya çalışılmıştır.
Geç cumhuriyet ve erken imparatorluk döneminde İtalya'da üretilen Roma amphoraları ışığında doğu Akdeniz ticareti

Roma Cumhuriyet dönemi İtalyan bagcılıgının gelisiminde, Etrüsklerden, Kartacalılardan ve Yunanlılardan gelistirilen tarımsal uygulamaların büyük katkı sagladıgısöylenebilir. Akdeniz kültürleriyle girdikleri etkilesim sonucu kazandıkları birçok kültüreldeneyimi kendi dinamikleri dogrultusunda özgün katkılarıyla gelistiren Romalılar, egemen oldukları bölgelerin tarımsal olanaklarını degerlendirerek ve önemli bir nüfusu tarımsal faaliyetler için organize ederek Akdeniz ticaretini kendi bölgelerinde yogunlastırmayıbasarmıslardır. M. Ö. III. yüzyıldan itibaren Kartacalılar ile ekonomik ve askeri bir mücadele içine girenRoma, Batı Akdeniz'de egemen olduktan sonra buradaki pazarlara kendi ticari ürünlerinibüyük miktarlarda ulastırmaya baslamıstır. Bunun sonucu olarak İtalyan tipi amphoraformlarında tipolojik olarak standartlasma egilimi baslamıstır. Geç Cumhuriyet dönemiİtalyan üretimi amphoralar ayırt edici özellikleriyle tanınır hale gelerek Roma'nın ticariürünlerinin Akdeniz pazarında büyük talep gören bir marka haline geldiklerinigöstermislerdir. Bu dönemde kaliteli sarap üretimine yönelik üretim teknikleri benimsenmis, üreticiler bu yönde tesvik edilmistir. M. Ö. II. yüzyılda Roma Senatosu, aldıgı siyasi kararlarlayerel üreticilerin Akdeniz ticaretinden büyük kazançlar sağlam alarına ve Romalı tüccarların ticari faaliyetlerini arttırmalarına zemin hazırlamıstır. Galya'da Romalı olmayan yerel halkınbagcılık faaliyetlerinin ve sarap üretmelerinin engellenmesi, Delos'un serbest liman haline getirilip Sestius gibi üreticilerin Akdeniz ticaretinde rol oynamalarının tesvik edilmesi bu duruma isaret etmektedir. Cumhuriyet döneminde kaliteli sarap üretiminin tesvik edilmesi, süphesiz saraptüketim alıskanlıklarının Roma toplumu için önemli toplumsal gelenegi yansıtmasının bir sonucudur. Ancak Erken İmparatorluk döneminde Augustus'la birlikte kentlesmenin ve nüfusartısının hız kazanması ucuz saraba yönelik talebi arttırmıs, üretim arttıkça ve sarap toplumun birçok sosyal sınıflarına ulastıkça sarabın kalitesinin korunması önemli bir sorun haline gelmistir. Özellikle İtalya dısındaki birçok bölgede kendi geleneksel bagcılık alıskanlıklarınasahip Roma eyaletlerinin üretimi ve İtalya'nın yerel üreticilerinin bu ticari rekabettenetkilenmeleri, İtalyan sarabının ticari degerinin azalması ve artan üretimin sonucu yasanangelir kaybı, İtalyan bagcılıgını olumsuz yönde etkilemistir. Bu durumun etkilerini bagcılıgınve sarap ticaretinin tarihsel gelisimi içinde görmek mümkündür.
Zephyrion: Mersin

Yunanlılar tarafından Zephyrion olarak adlandırılan ve en eski yerleşiminin Yumuktepe'de kurulmuş olduğu düşünülen kentin, Asurlular ve Persler tarafından Ingira olarak tanındığı tahmin edilmektedir. Bölgede Perslerin uyguladığı politikalar ve limanların zamanla önem kazanması sonucu yavaşça kıyıya doğru kayan Zephyrion, Roma döneminde Yumuktepe'den tamamen kopmuş ve kıyıya taşınmıştır. Eski Çağ yazarlarından Skylaks ve Strabon tarafından Soli'nin doğusunda olduğu belirtilen Zephyrion'un lokalizasyonu için günümüzde Kültür Merkezi olarak kullanılan alan önerilmektedir. Antik kaynakların ve gezginlerin değerlendirmeleri yanında, ele geçen arkeolojik buluntular bu bölgede antik bir kentin varlığına işaret eden bulgular olarak değerlendirilebilir. Bu buluntular arasında yer alan Arkaik Kuros, kentin MÖ 6. yüzyılda varlığını göstermesi açısından önemlidir. MS 5-7. yüzyıllara tarihlenen ve LR1 amphora parçalarından oluşan seramik yığınının ise bölgede bir amphora üretim merkezine işaret edebileceği belirtilmektedir. Erken Hıristiyanlık döneminde önemli bir kent konumuna yükselen Zephyrion, çeşitli konsillerde piskoposlar tarafından temsil edilmiştir. Yazılı kaynaklarda Zephrion'un adı, 692 yılında toplanan Trullo Konsili'ne temsilci göndermesiyle son kez geçmişştir
Epigrafik buluntular ışığında Trakya'da doğu kültleri

Antik Çağ'da askeri ve ticari özellikle denizaşırı- yollar vasıtasıyla Trakya Bölgesi, Doğu ülkeleriyle etkileşime girmiştir. Bu etkileşim ekonomik, politik ve kültürel sonuçlar dışında, dini alanda da bir takım yenilikler sağlamış, Doğu kökenli tanrı ve tanrıça kültleri Trakya'ya nüfuz etmiş ve Hıristiyanlık güçleninceye dek bölgede tapınım görmüştür.'Epigrafik Buluntular Işığında Trakya'da Doğu Kültleri' başlıklı bu tez çalışmasında da Trakya'da tapınım gördüğü epigrafik buluntular ile kanıtlanan Anadolu, Mısır, Suriye ve İran kökenli tanrı ve tanrıçalar tanıtılmış; onlara adanan yazıtlı kült materyalleri bir araya getirilerek sınıflandırılmış; aldıkları epithetler ve Batılı tanrı ve tanrıçalar ile girdikleri senkretik ilişkiler irdelenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda en erken MÖ 3. yüzyıl, en geç MS 4. yüzyıl'a tarihlenen; Anadolu, Mısır, Suriye ve İran kökenli tanrı ve tanrıçalar ile ilişkilendirilen 73 Yunanca, 2 Latince yazıt ele alınmıştır.
Kum Çayı vadisi ve yakın çevresinde İlk Tunç Çağı yerleşim dokusu

Kalkolitik Çağ'ın sona ermesine sebep olan kültürel gelişim İlk Tunç Çağı'nda günümüz şartlarına benzer coğrafi koşulların da oluşmasıyla hızlanmış, buna bağlı olarak artan nüfus, insanoğlunu yeni yerleşim birimleri oluşturmaya zorlamıştır. Bir bölgedeki yerleşim dokusunun dönemler boyunca gösterdiği farklılaşmalar, başta çevre koşullarındaki olmak üzere, sosyo-ekonomik ve sosyo-politik değişimlerin yansımasıdır. Bu açıdan ele alındığında Batı Anadolu Prehistoryası açısından son derece stratejik bir noktada yer alan Kum Çayı Vadisi İlk Tunç Çağ'ı merkezlerinin oluşturduğu yerleşim şeması oldukça büyük önem taşımaktadır.
Tunç Çağ'da Doğu Akdeniz'de ticaret ve gemi teknolojisi

Denizlerde kurulmus güçlü bir egemenligin, kara egemenligine nazarantoplumların siyasi dengelerini ve ekonomik politikalarını daha hızlı ve derinden etkiledigi görülmektedir. Denizlerde söz sahibi olmak isteyen bir ülkenin öncelikle güçlügemileri olmalıdır. Orduların karalarda her zaman ayakta kalabilmelerine karsın gemioldukça pahalı bir araçtır ve ancak zengin kimseler ya da saraylar gemi sahibi olabilmektedir. Gemi malzemesinin, çogu ülke için ithal malzeme anlamına gelmesi, tecrübeli kaptan ve denizciler çalıstırmanın masraflı olması bu durumun sebepleri arasındadır. Tunç Çag'da Dogu Akdeniz'de Ticaret ve Gemi Teknolojisi adlı bu çalısmanınilgi alanı, Akdeniz'in dogusunda yer alan ve bu denize kıyısı olan Mısır, Levant, Kıbrıs ve Anadolu'nun söz konusu dönemde birbirleriyle kurmus oldukları ticari ilişkiler ve dönemin gemi teknolojisidir. Ahsap bir tekne gövdesinin olusturulması için kullanılan baslıca iki yöntem vardır. Bunlardan birincisi; günümüz tersanelerinde sıklıkla kullanılan iskelet ilkteknigidir. Bu teknikte ilk olusturulan öge geminin iskeletidir. Kaplama tahtalarıpostalar etrafında bükülerek demir çivi veya kavelalarla postalara çakılır ve gemininiskeleti su geçirmez hale getirilir. Tunç Çag'ın gemi teknolojisi yukarıda bahsedilenteknikten farklıdır. Kabuk ilk olarak adlandırılan bu teknikte, omurga ve bodoslamalarkurulduktan sonra, omurgaya kaplama tahtaları birlestirilerek bir kabuk olusturulur. Geminin gücü, kaplamaların gücüne bağlıdır. skelet ilk tekniginden farklı olarak bu yöntemde geminin formunu önceden belirleyen postalar bulunmadıgı için her kaplamaparçasının ilavesinden sonra yapılan genel bir tetkikle formu olusturmak ve de korumak adına gerekli ayarlamalar yapılmaktadır.
Anadolu'da Iulius-Claudiuslar Dönemi portre sanatı

Bu tez, Roma İmparatorluğu'nun doğudaki en önemli eyaletlerini içinde barındıran Anadolu'da ele geçmişş Julius-Claudiuslar Dönemi'ne tarihli resmi ve özel portreleri ele almaktadır. Bugüne kadar konu ile ilgili en kapsamlı araştırmalar J. İnan ve E. A. Rosenbaum tarafından yapılmıştır ve çalışmanın malzeme açısından çıkış noktasını da onların iki önemli yayını oluşturmaktadır. Bu yayınlardan sonra; Anadolu'nun söz konusu döneme ait resmi portrelerinden bazıları monografik çalışmalara konu teşkil etmiş olsalar da, çoğunluğa ve de özel portrelere neredeyse hiç değinilmemiştir. Böylesine önemli bir malzemenin ihmal edilmiş olması, beraberinde birçok resmi portrenin tanımlama ve özel portrelerle birlikte tarihlendirme sorunlarının da çözülememesine neden olmuştur. Malzemenin tez kapsamında bu kriterler doğrultusunda yeni bilgi ve belgelerle ele alınmış olması, Anadolu'nun Erken İmparatorluk Dönemi sanatına dair diğer birçok sorunun cevaplanmasına da yardımcı olacaktır.
Kıyı Ege Neolitik Dönem yerleşimleri ve yerleşme düzeni

Tarih öncesi arkeoloji söz konusu olduğunda yerleşik yaşama geçiş, tarım ve hayvancılığa dayalı yaşam biçiminin ortaya çıkışı ve bu yaşam biçimin başka coğrafyalara aktarımının yolu ve şekli yoğun olarak tartışılan konulardır. Bununla birlikte, Fırat ve Dicle havzalarında baraj projeleri kapsamında yapılan kısa süreli kurtarma kazıları ve Orta Anadolu'da yapılan arkeolojik çalışmalar Neolitik dönemin çeşitli aşamalarına ilişkin olarak kapsamlı veriler ortaya çıkarmıştır. Ancak Anadolu'nun batı kesimi ise konumu nedeniyle eskiçağda Yakındoğu ve Avrupa gibi farklı coğrafyalar arasındaki bilgi, kültür ve mal aktarımını sağlayan bir konuma sahip olmasına rağmen uzun bir süre Neolitik döneme yönelik çalışmaların dışında kalmıştır. Öte yandan ilk olarak D. French'in Balıkesir, Akhisar, Manisa çevresi ile Büyük Menderes Havzası'nın orta kesiminde ve J. Mellaart'ın Büyük Menderes Havzası'nın doğu kısmında yaklaşık 50 yıl önce yapmış oldukları yüzey araştırmaları ile başlayan Batı Anadolu çalışmaları son yıllarda yapılan yeni araştırmalarla birlikte, bölgenin tarih öncesi dönemlerde önemli bir yerleşim alanı olduğunu göstermiştir. Son yıllarda yapılan kazılar ile bölgede Neolitik döneme ilişkin olarak önemli bilgiler elde edilmiştir. Başlangıç tarihi yeni arkeolojik çalışmalarla revize edilmekle birlikte Neolitik dönem, Kıyı Ege'de yaklaşık olarak MÖ 7. binyılın ilk yarısından MÖ 6. binyılın ilk yarısına kadar devam bir süreci kapsamaktadır. Tezin amacı bu süreci iskan modeli bağlamında ele almak ve değerlendirmeye çalışmaktır. Bu çerçevede yüzeyden toplanan buluntuların yanı sıra özellikle kazılardan elde edilen veriler ışığında Kıyı Ege'deki Neolitik dönemi temsil eden yerleşimlerin bölgenin topografik özelliklere göre dağılımı ve birbirleri ile olan ilişkileri, yerleşimlerin konumu, boyutu, yoğunluğu ve sosyo-ekonomik örgütlenmesine ilişkin olarak bir çıkarımda bulunmayı hedeflemektedir. Aynı zamanda bölgenin Neolitikleşme süreci değerlendirilmiştir.
Eski Smyrna Arkaik Dönem sivil mimarisi

İzmir ili, Bayraklı ilçesi sınırları içerisinde yer alan Eski Smyrna Bronz Çağlar'dan Helenistik Döneme kadar iskan edilmiştir. Bu süreç içerisinde altın devrini Arkaik Dönemde yaşayan kent, Ege Havzası'ndakiçağdaşlarıyla Arkaik Dönemin en ilgi çekici kentlerinden biri haline gelmiştir. Özellikle Ege Havzası'nın M. Ö 7. ve 6. yüzyıllardaki durumu yapılan çalışmaların az olması nedeni ile karanlıktır. Bu sebeple Eski Smyrna sadece Batı Anadolu için değil, Ege Havzası'nın tamamı için önemli bir yer teşkil etmektedir. Çalışmanın amacı hali hazırda kazısı tamamlanmış olan yaklaşık 3000 m2 yer kaplayan arkaik tabakaları anlamak ve tanımlayabilmektir. Çalışmada sivil mimarinin bulunduğu arkaik tabakalar odak noktası alınarak, Eski Smyrna'da bulunan sivil mimari örnekleri incelenmiştir. Bu incelemeler sonucunda Eski Smyrna'da tek odalı, sıralı odalı, antalı veya önodalı, geniş planlı, taksim mekanlı ve avlulu yapılar olmak üzere 6 tip yapı tipi tespit edilmiştir. Yapılar planlarına göre sınıflandırılmış olup çizimleri ve fotoğrafları ile kataloglanmış, çağdaşı olabilecek diğer örnekler ile karşılaştırılıptanımlanmışlardır.
Bergama Müzesi antik Yunanca yazıtlı eserlerinden bir seçki

İzmir'in Bergama ilçesinde bulunan Bergama Müzesi envanterinde kayıtlı olan ve müze yetkililerince taş eserler deposundan fotoğraflanan Yunanca yazıtların belli bir kısmı incelenmiştir. Toplamda 27 adet yazıtın analizi tarih sıralarına göre yapılmıştır. Aralarından 5 adedinin yayınına ulaşılamadığı için, en temelden incelenmiş, diğer 22 adet ise bölgelerine göre ayrılarak, yayınları yardımıyla tanımlamaları tamamlanmıştır. En erkeni İ. Ö. 4. yy.'ın 2. yarısına tarihlenen yazıtların en çok işlendiği tarih İ. S. 2. yy.'dır. Lydia ve Pergamon bölgelerine ait yazıtlarda bulundukları dönemler yakın olsa bile, epigrafik anlamda ayırt edici unsurları bulunmaktadır.
Kütahya Arkeoloji Müzesi'nde bulunan Demeter heykeli

'Kütahya Arkeoloji Müzesi'nde Bulunan Demeter Heykeli', adlı bu çalışmada, öncelikle tanrıça Demeter'in doğumu, özellikleri ve Yunan mitosundaki yeri ele alınmıştır. Tanrıça genel anlamda tanıtıldıktan sonra, Demeter onuruna düzenlenen festivaller incelenmiştir. Demeter'in Antik Dönem'de Yunanistan'da çok yaygın olarak tapım gördüğü bilinmektedir. Çalışmamızın ikinci bölümünde, Kıta Yunanistan'da ve Anadolu'da Demeter kültünün yayılım alanları araştırılmıştır. Çalışmamızın son bölümünde ise, Kütahya Müzesi'nde bulunan Demeter heykeli ikonografik ve stilistik açıdan değerlendirilmiştir. MS 2. yüzyılın ikinci yarısına tarihlendirdiğimiz bu eserin, Hellenistik Dönem Yunan Heykeltıraşlık Sanatı'nın etkisi altında üretildiği sonucuna varılmıştır.
Arkeolojik sit alanlarının korunmasında koruyucu örtülerin ve çatıların uluslararası ve ulusal mevzuat açısından irdelenmesi

Arkeolojik sit alanlarının korunması, insanlık tarihine ışık tutan somut kaynaklar olan arkeolojik kalıntıların korunması için gereklidir. Bu nedenle bu alanlarda öncelikle sorunların belirlenmesi ve alanın bu sorunlardan uzak tutulması gerekmektedir. Alanların zararlardan korunması için yapılabilecek koruma müdahalelerinden biri koruyucu örtülerdir. Bu müdahalelerde dikkate alınması gereken birincil kaynaklar koruma mevzuatı ve yasal düzenlemelerdir. Bu kapsamda bu iki konuyu ortak bir paydada ele alan 'Arkeolojik Sit Alanlarının Korunmasında Koruyucu Örtülerin Ve Çatıların Uluslararası Ve Ulusal Mevzuat Açısından İrdelenmesi' adlı yüksek lisans tezinde arkeolojik alanların korunmasına katkıda bulunmak amaçlanmaktadır. Tezin birinci bölümünde; literatür çalışmaları ve gözlemlerden elde edilen bilgilerle çalışmanın amacı, hipotezi, kapsamı ve yöntemi belirlenmiştir. Tezin ikinci bölümünde; arkeolojik sit alanı tanımlanarak bu alanlara ve kalıntılara zarar veren sorunlar aktarılmıştır. Bu kapsamda arkeolojik alanlardaki sorunlar; arkeolojik alanın kendinden kaynaklanan sorunlar, insanlardan kaynaklanan sorunlar ve çevresel etmenlerden kaynaklanan sorunlar başlıkları altında incelenmiştir. Üçüncü bölümde; arkeolojik sit alanlarının korunması konusu incelenmiştir. Bu kapsamda dikkate alınabilecek arkeolojik alan yönetimi projeleri araştırılarak, koruma örtülerinin bu projelerdeki yeri hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın devam eden kısmında arkeolojik alanların korunmasına dair mevzuatın tarihsel gelişimi, uluslararası ve Türkiye'deki mevzuat ayrımıyla incelenmiştir. Bölümün devamında ise bu mevzuat içerisinde koruyucu örtülere yönelik maddeler içeren yasal düzenlemeler ayrıca tespit edilmiş, bölüm sonunda bu maddeler yorumlanarak koruyucu örtü uygulamalarında yer alacak disiplinler ile örtülerin tasarımı ve uygulanmasına dair kriter olabilecek çıkarımlar yapılmıştır. Bu incelemeler sonucunda koruyucu örtülere yönelik bir mevzuat eksikliği tespit edilmiştir. Dördüncü bölümde ise; 18 farklı arkeolojik alanda yapılan veya tasarlanan koruyucu örtü örnekleri coğrafi koşullar, alanların tarihsel süreçteki yerleri, topoğrafya ve zemin özellikleri ile derecelendirme özellikleri doğrultusunda dünya ve Türkiye'deki uygulamalar ayrımıyla incelenmiştir. Bu incelemeler sonucunda dünyadaki ve Türkiye'deki örtü örneklerinin farklılıkları da tartışılmıştır. Bu kapsamda örneklerdeki farklılıkların, çalışmalarda bir standart belirleyecek, koruyucu örtülere yönelik spesifik bir mevzuatın eksikliğinden kaynaklandığı tespit edilmiştir. Tezin beşinci bölümünde; tüm araştırmaların sonunda ulaşılan sonuçlar verilerek, mevzuata ve bundan sonraki çalışmalara dair bazı öneriler sunulmuş; koruyucu örtü uygulamalarına yönelik, standart bir yöntem oluşturabilecek bir çalışma planı önerilmiştir.
Alalah buluntularının MÖ. 2. Binyıl Anadolu tarihindeki yeri ve önemi

Günümüzde Türkiye'nin Antakya ili sınırları içerisinde yer alan Alalah, MÖ. 2. Bin yılda, Muki? memleketinin merkezi idi. Kuzey Suriye'deki krallıklarla yakın ilişki içerisinde bulunan Alalah Krallığı, önceleri Halep merkezli Yamhad Krallığı'na tabi iken, daha sonra bölgeye yeni göç eden Hint-Ari kökenli Mitanniler'in egemenliğinde yaşamıştır. Hitit kralı II. Tuthalya zamanında Kuzey Suriye bölgesi Hitit hakimiyetine girmiş, I. Şuppiluliuma zamanında ise Hititler Kuzey Suriye'deki bütün şehir devletlerini kendilerine bağlamışlardır. Bu cümleden olmak üzere, Alalah Krallığı da Hitit hakimiyetine girmiş ve bu hakimiyet, Hitit Devleti MÖ. 1200'lerde Ege Göçleri neticesinde yıkılıncaya kadar devam etmiştir. Fakat bizim için önemli olan, Alalah kazılarında ele geçirilen yazılı tabletlerin, MÖ. 2. Binyıl Eski Yakın Doğu tarihine ışık tutmasıdır. Çünkü, Alalah'ın VII. ve IV. tabakalarında bulunan arşivler, sadece Alalah Krallığı hakkında değil, tabi olduğu Mitanni Krallığı ve bölgedeki diğer krallıklar hakkında da önemli bilgiler aktarmaktadırlar. Ayrıca bu tabletler aracılığı ile Eski Yakın Doğu kronolojisinin temelleri atılmıştır. Böylelikle pek çok hadiseyi bu tabletlerde geçen bilgilere dayanarak tarihleyebilme imkanı ortaya çıkmıştır.
Roma İmparatorluk Dönemi Pontos ve Bithynia bölgeleri sikkelerinde mimari tasvirler

Eski Çağda ödeme aracı olarak kullanılan sikkeler; üzerlerinde bulunan tasvirler aracılığıyla basıldığı dönemin ticari, siyasi, dinsel ve ilgili kentin döneminde var olan mimarisine ışık tutacak veriler sağlayan arkeolojik materyallerdir. 'Roma İmparatorluk Dönemi Pontos ve Bithynia Bölgeleri Sikkelerinde Mimari Tasvirler' konulu tez çalışmasında; öncelikle söz konusu bölgelerin coğrafi özellikleri ve tarihsel süreçleriyle ilgili bilgiler sunularak, ilgili bölge kentlerine ait sikkelerde yer bulan mimari tasvirlerin, ait oldukları bölge coğrafyası ve tarihsel süreçi içindeki gelişmeler bağlamında bütünlük oluşturan bir bakış açısıyla değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Mimari tasvirli sikkeler ait oldukları bölge ve kent bağlamında tasnif edilerek; ilgili kentler ana başlığı altında, işlevlerine göre tapınak, sunak, kent surları, kent manzarası, nymphaeum gibi yapı tanımlarıyla alt başlıklar halinde katalog ve levha bilgileriyle birlikte sunulmuştur. Pontos Bölgesinde Amaseia kentinde sikkelere kent manzarası, Zeus Stratios Sunağı, tetrastylos tapınak tasvirleri yansımıştır. Dini merkez niteliği taşıyan Komana Pontika kentinde ise Ma tapınağı tasvirleri dikkat çekmektedir. Neocaesarea kentinde tetrastylos, pentasylos, heksastylos planlı tapınakların yanı sıra, sunak ve nymphaeum tasvirleri gözlenmektedir. Sebastopolis kentinde bazı tapınak tasvirlerinde Herakles'e yer verilmiştir. Zela antik kentinde heksastylos formunda tanrıça Anaitis tapınaklarına ve tetrastylos tapınak tasvirlerine yer verilmiştir. Bithynia Bölgesi sikkelerinde; Kaiserea Germanice kentinde kentin dört kuleli giriş kapısı, Khalkedon kentinde tapınak cellasında Apollon tasvirinin bulunduğu tetrastylos tapınak, Bithynion'da octastylos planlı tapınaklar, Kretia'da Zeus'un betimlendiği üç boyutlu olarak tasvir edilmiş tetrastylos tapınak tasviri bulunmaktadır. Nikaia kentinde tetrastylos ve heksastylos planlı tapınaklar, kenti çevreleyen surlar ve kent kapısı tasvirli sikkeler, Nikomedia kentinde ise Demeter tapınağına işaret eden yapılar tasvir olarak yer bulmaktadır.
Antandros Korinth seramikleri

İAntandros Korinth Seramikleri? isimli bu tez, Balıkesir ili, Edremit ilçesinde yer alan, Kaz Dagları'nın eteginde kurulmus antik Antandros sehrindeele geçen Korinth seramiklerini konu edinmistir. Yunanistan'ın Peloponnessosyarımadasının kuzeyinde yer alan Korinth kentinde M. Ö. 8. yy. ortası - 6. yy. ın sonu arasındaki 200 yıldan uzun bir dönemde üretilen ve tüm Ege dünyasının yanı sıra kolonilere de ihraç edilmis olan bu seramiklerin karakteristik özelligi, dogrufırınlandıkları kosulda krem renkli hamura sahip olmalarıdır. Çizgisel bezemelerin yanı sıra siyah figür stilindeki bezemeler sevilerek kullanılmıştır. Parfüm sisesiolarak kullanılan aryballos ve alabastron gibi kapların yanı sıra kotyle ve kratergibi pratik kullanım amaçlı kaplar Korinth seramiginde önemli yer tutar. Tez içerisinde Korinth seramiginin kronolojisi, stil gelisimi, kap formları ve gelisimleri, Antandros buluntularının tipolojisi ve tarihlenmesi incelenmis, son olarak da buluntuların katalogu sunulmustur. Yapılan çalısmada Antandros'a ihraç edilmis Korinth seramiklerininçogunlukla M. Ö. 650- 630 yılları arasına tarihlenen Geç Protokorinth evresi ile M. Ö. 620- 590 yılları arasına tarihlenen Erken Korinth evresi arasına ait oldukları görülmüstür. Ancak bu evrelerin öncesine ve sonrasına ait örnekler de bulunmaktadır. Söz konusu seramiklerin çogunlukla Melis Nekropolisi'nden elegeçtigi ve formların da çogunlukla aryballos, alabastron ve kotyle olduğu dikkatiçekmistir. Bu buluntular Antandros'un Korinth ile ve dolayısıyla dısarıyla olan ilişkileri konusunda bilgi vermektedir.
Gökçeada-Yenibademli Höyük'te Erken Bronz Çağı'na ait testilerin gelişimi ve komşu kültürlerle etkileşimi

Bu çalışma, Yüksek Lisans Tezi olarak hazırlanmıştır. Erken Bronz Çağı'nda Limni, Midilli ve Sakız adaları gibi Ege adaları yerleşimleriyle benzerliklere sahip olan, Çanakkale ili Gökçeada ilçesindeki Yenibademli Höyük'te arkeolojik kazılar 1996 yılında Prof. Dr. Halime Hüryılmaz'ın bilimsel sorumluluğunda başlatılmıştır. Höyükte, Rum asıllı vatandaşların kültürü, Geç Bronz Çağı ve EBÇ olmak üzere 3 kültür dolgusu saptanmıştır. Denizsel Troia I Kültürü'nün görüldüğü Yenibademli Höyük'te ele geçirilen testiler, bu çalışmanın amacına yönelik olarak hamurlarıyla, formlarıyla, bezemeleriyle ve çevre yerleşimlerindeki çeşitliliği, bağlantısı ve farklılığıyla incelenerek yerleşimin EBÇ'deki yeri ve denizaşırı ilişkileri anlaşılmaya çalışılmıştır. Tarafımızdan yapılan çalışmalar sonucunda 1996- 2015 yılları arasında ele geçen ve EBÇ II'ye tarihlendirilen Yenibademli testileri, 6 ana tipe ve 24 alt tipe ayrılarak tipoloji oluşturulmuştur. Tiplerin formlarına ve bulundukları dönemlere bakılarak Anadolu'nun, Ege Adaları'nın, Balkanlar'ın ve Kıta Yunanistan'ın çağdaşı yerleşimlerinde aranarak, karşılaştırmaları yapılmış ve bunların gelişimi ve komşu kültürlerle etkileşimi üzerinde durulmuştur.