turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyet Dönemi Türk siyasi tarihinde Milliyetçi Hareket Partisi'nin yeri

Demokrat Parti'den ayrılan milliyetçi milletvekilleri 20 Temmuz 1948'de Millet Partisi'ni kurmuşlar, ancak MP'nin izlediği politika sonucunda kapatılmasıyla 1954'te Cumhuriyetçi Millet Partisi'ni oluşturmuşlardır. CMP, 1950 yılında Türkiye Köylü Partisi ile birleşerek Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi adını almıştır. 1944'te milliyetçi fikirlerinden dolayı yargılanan ve 1960 ihtilalinin ardından da yurt dışına gönderilen Alparslan Türkeş ve milliyetçi arkadaşları 1963'te yurda dönmüşler ve milliyetçilik fikrini iktidara getirmek gayesiyle 1964'te CKMP'ye girmişlerdir. Türkeş'in 1965'te CKMP Genel Başkanı seçilmesi ve 1969 yılında CKMP'nin Milliyetçi Hareket Partisi adını almasıyla milliyetçilik fikri siyasi hayatta ilk kez temsil edilmeye başlanmıştır. MHP, kaynağını Türk Milliyetçiği ve Dokuz Işık Doktrininden alarak gerçekleştirdiği siyasi faaliyetlerinde kendisini devlet ile özdeşleştirmik ve 1980 ihtilalinde sürecin dışında tutuluncaya kadar ülkeyi devlet adına bölücü güçlerden koruma görevini üstlenmiştir. 1971 Muhtırasından sonra I. ve II. Milliyetçi Cephe Koalisyon Hükumetleri'nde yer alan MHP, 1977 Genel Seçimleri'nde 16 milletvekilliği kazanmış ancak 1980 ihtilali sonrasında kendini özdeşleştiridği devlet tarafından sürecin dışında tutulmuş, faaliyetleri durdurulmuş ve parti lideri Türkeş tutuklanmıştır. 1983 yılında, partileşme sürecinin yeniden başlamasıyla milliyetçiler Muhafazakar Partiyi kurmuşlar, 1985'te MP, Milliyetçi Çalışma Partisi adını almıştır. Siyaset yasağı kalkan Türkeş'in MÇP'ye Genel Başkan seçilmesi ve 1993'te MÇP'nin yeniden MHP adını alması ile milliyetçiler liderleri öncülüğünde siyasi faaliyetlerine başlamışlardır. Lideri Türkeş ile özdeşleşen MHP, 1995 seçimlerinde % 10 barajını aşamadığı için meclise girememiştir. 1997 Nisan'ında Türkeş'in vefatı üzerine Genel Başkanlığa Dr. Devlet Bahçeli getirilmiştir. 1999 seçimleri ile MHP, günümüz Meclisinde 129 milletvekili ile temsil edilmektedir.
Türkiye'de tek parti iktidarlarında hegemonya ve gündem belirleme

Bu çalışmanın amacı Türkiye'de tek parti iktidarları döneminde basın aracılığıyla gündem belirlemenin hegemonya aracı olup olmadığını ölçebilmektir. Şu sorulara yanıt aranmaktadır: Medya aracılığıyla gündem belirleme bir hegemonya aracı mıdır? Seçim dönemlerinde gündem belirleme daha önemli hale gelmekte midir? Seçim dönemlerinde gündemi kim belirlemektedir? Siyasal aktörler ve aralarındaki güç ilişkisi hegemonya kurulmasına yardımcı olmuş mudur? Bu sorulara yanıt aranırken tek parti iktidarları dönemlerinde mevcut siyasal durum, siyasal aktörler ve aralarındaki güç ilişkileri incelenmiştir. Medya aracılığıyla gündem belirlemenin bir hegemonya aracı olup olmadığı da tek parti iktidarları dönemlerinde gerçekleştirilen seçim ve referandum dönemleri incelenerek belirlenmeye çalışılmıştır. Bu inceleme de ulusal gazetelerde yayınlanan haberler, afişler, kamuoyu araştırmaları ve seçim sonuçlarına yönelik manşetler aracılığıyla yapılmıştır. Sonuç olarak tek parti iktidarlarının basın aracılığıyla gündemi belirlediği ve bunu bir hegemonya aracı olarak kullandığı düşünülmektedir.
1980 sonrası Türkiye'de futbol ve erkeklik inşası

Futbol, dünyanın pek çok ülkesinde olduğu gibi Türkiye'de de seyir zevkine hitap eden ve farklı aidiyet bağları üzerinden kendisini tanımlayan pek çok insan için sosyalleşme kaynağıdır. Spor dalları arasında en popüler konuma sahip olan futbol, 'erkek oyunu' olarak görülmektedir. Futbolun cinsiyetle doğrudan ilişkilendirilmesi ise kadınlık ve erkeklik inşasının söz konusu olduğu toplumsal yapının, iktidar ilişkileri ekseninde irdelenmesini zorunlu kılmaktadır. Bu çerçevede futbol sosyal bir alan olarak ele alınırken, onun erkek eksenli cinsiyetlendirilmiş yapısı ve bunun yarattığı iktidar ilişkilerinin oluşturduğu dışlayıcı mekanizmalar, toplumsal yapı içerisindeki ataerkil sistemle doğrudan ilintilidir. Tezin amacı; hegemonik erkekliğin inşa sürecinde beslendiği kaynaklardan birisi olan futbolu ele alırken, bu alanda yaşanan toplumsal gerçekliklerin medya aracılığıyla okura/izleyiciye aktarılışında kullanılan dil ve söylemlerin hegemonik erkekliğin oluşumundaki etkisini ortaya koymaktır. Bu bağlamda 1980'den günümüze kadar gelen süreç, tarihsel arka planı oluşturacaktır. Bunun için dönemin çeşitli gazetelerindeki haber başlıkları/açıklamaları ile televizyon programlarına yansıyan demeçlerdeki söylemler analiz edilerek, hegemonik erkekliğe yönelik inşa sürecindeki rolü ortaya konulacaktır.
Kırgızistan'da din - devlet ilişkileri: Hukuki çerçeve

Bağımsızlık sonrası Kırgızistan'da din-devlet ilişkilerinin hukuki çerçevede nasıl bir gelişme süreci izlediği, din-devlet ilişkilerinin yasal düzenlemelerde nasıl düzenlendiği ve pratikte nasıl bir uygulama alanı bulduğu sorularını cevaplandırmayı amaçlayan bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Günümüzdeki din devlet ilişkilerini daha iyi anlayabilmek için bu çalışmanın birinci bölümünde tarihi arka plan olarak SSCB döneminde Orta Asya Üldin devlet ilişkisi ele alınmıştır. Kırgızistan bağımsızlığını kazandıktan sonra kendisini din özgürlüklerini tanıyan demokratik, laik bir ülke olarak tanımlamıştır. Çalışmanın sonraki bölümü bu bağlamda devam edecektir. Araştırmanın ikinci bölümünde ise, bağımsız Kırgızistan'da din devlet ilişkilerinin hukuki boyutu ve yasal çerçevesi incelenmiştir. Üçüncü bölümde, yukarıda belirtilen hukuki çerçeveye uygun olarak oluşturulan resmi dini kurumlar ve dini teşkilatlanma ele alınmıştır. Böylece dini hayatın kurumsal yapısı orataya konulmuştur. Bu bölümde ortaya konan bilgiler ışığında, bir sonraki bölümde yasal çerçeveye göre oluşturulumuş resmi dini kurumların çalışmalarının sonucunda ülkedeki din özgürlüğü durumu incelenmiştir. Bu bağlamda siyasi partiler ve din, devlet organları ve din ilişkileri dini özgürlüğün gelişimi açısından ele alınmıştır. Araştırma temelde yasal çerçevenin ele alınması; bu bağlamda belge ve doküman incelemesi ile bunlardan hareketle yapılan dönemsel inceleme ve kuramsal değerlendirmelere dayanmaktadır. Kırgızistan'da din-devlet ilişkilerinin hukuki çerçevede düzenlenmesi ile ilgili mevcut durumu belirleyen kaynak ve süreçler ilgili veriler incelenmiştir. Yapılan incelemelerin sonucunda, din özgürlüğü alanını düzenleyen yasal düzenlemelerde bir dizi aksaklıkların, çelişkilerin ve yasal boşlukların olduğu tespit edilmiştir. Bunların yanı sıra ulusal mevzuatta var olan çelişkiler, din özgürlüğünün sağlanması ve saygı duyulması üzerinde olumsuz bir etkiye sahip olduğu saptanmıştır. Resmi dini kurumların hukuki statüsü net bir şekilde belirlenmemiştir. Bunun yanı sıra ülkede eğitimli din görevlilerinin eksikliği, dini kurumların çalışanlarının çalışma statüsünü belirleyen yasal düzenlemelerin yokluğu; devletin dini kurumları oluşturarak demokratik çerçevede halka hizmet sunma bağlamında, yanlış laiklik anlayışı dolaysıyla yetersiz kaldığı görülmüştür. Bununla birlikte devlet daha çok gözlemleyici görev üstlenerek koordinasyon merkezi olması ile kendini sınırlı tuttuğu tespit edilmiştir. Bu çalışma, Kırgızistan'da din devlet ilişkilerini hukuki açıdan inceleyen ilk çalışmalardan biri olacaktır. İlerleyen zamanlarda, bu konuda çalışma yapan araştırmacıların araştırmalarına katkıda bulunabilir.
Avrupa'da değişen siyasal paradigma çerçevesinde yeni sol reformist partiler: Yunanistan, Fransa ve Almanya örnekleri

Bu tez, SSCB sonrası dönemde Avrupa'da yeni sol reformist partilerin ortaya çıkış serüvenini ve evrimini yapısall politik ekonomik ve politik kurumsal koşullar ile toplumsal hareketlilik ve toplumsal protesto dinamikleri açısından karşılaştırmalı olarak ele almayı amaçlamaktadır. Yeni sol reformist partiler olgusunun incelenmesi için Yunanistan'da Syriza, Fransa'da Sol Cephe ve Almanya'da Die Linke vakaları analiz edilmiştir. Örneklem seçimi, rakip söylemler ve politik aktörler şeklinde cisimleşen neoliberal hegemonyanın erozyonu ile finansallaşmış kapitalist krizin doğasını/derinliğini yansıtan bir politik gruplaşmadan kaynaklanmaktadır. Araştırmaya göre, yeni sol reformist partilerin doğuşunu ve gelişimini etkileyen temel faktör, sosyal demokrat / sosyalist partilerin neoliberal gruplaşmayla baş edememesi ve onu aşamamasıdır. Bu minvalde kapitalist sosyal ve ekonomik düzene inandırıcı bir alternatifin yokluğunda sosyal demokrat partilerin sağa kayarak neoliberal ajandayı benimsemesiyle solda bir boşluk oluşmuştur. Yeni sol reformist partiler, bu boşluğu doldurmaya çalışmıştır. Kemer sıkma çağında, çevre ülkelerde, sosyal demokrat partilerin neoliberalizmin sosyal ve temsil krizlerine yanıt vermede başarısız olmasıyla yeni sol reformist partiler seçimlerde başarı elde etme fırsatı bulmuştur. Buna karşılık merkez ülkelerde ise krizin dışsallaştırılması sonucunda popülist sağ partilerin ivme kazanması, yeni sol reformist partilerin yükselişini frenlemiştir.
Land struggle and beyond: Landless Rural Workers' Movement of Brazil

Bu tez Brezilya Topraksız Kır İşçileri Hareketi'ni önemli özellikleri, tarihsel gelişimi ve mücadele biçimlerini göstererek analiz etmektedir. Hareketin iç yapısı, faaliyetleri ve politikaları yeni toplumsal hareketler teorisi, Mariategui'nin toprak sorunu hakkındaki görüşleri ve Gramsci'nin önemli yaklaşımları göz önünde tutularak değerlendirilmiştir. Bu çalışmada ayrıca hareketin sınıfsal dinamikleri vurgulanmıştır. Tez, MST'nin mücadele sürecinde üyeleri arasında farkındalığı artırdığını ve kolektif eylemleri güçlendirdiğini savunmuştur. Bu ortak deneyimler ve bilinç vasıtasıyla hareket sınıf özelliği kazanmış ve toplumsal hareketlere sınıf meselesini geri getirmiştir. MST kendi yerleşim yerlerinde alternatif bir dünya sunmakta ve egemen sisteme karşı mücadelesine devam etmektedir.
Mutlakiyetçi devlet'ten hukuk devleti'ne hukuk devlet'inden dünya-sistemine: Sivil uygarlığın kurumsallaşma süreci

Bu tezde Batı Sivil Uygarlığı'nın siyasal kurumsallaşması analizi edilmiştir. 16. yüzyılda, Batı ve Kuzey Avrupa coğrafyasında değişen üretim koşullarına bağlı olarak ortaya çıkan mutlakıyetçi devletler, hukuk devletinin temelini oluşturmuştur. Kapitalizmin gelişmesine koşut biçimde gelişen Hukuk Devleti, toplumsal mobilizasyon ve siyasal kurumsallaşma süreçleri yanında, kapitalizmin dünya-sistemsel kurumsallaşmanın da gerçekleşmesini sağlamıştır. Birinci Bölüm'de Batı sivil uygarlığının dayandığı tarihi arka plan ve bu arka planı açıklayan yaklaşımlar incelenmiş, İkinci Bölüm'de bu tarihi dönüşümün yaratıcısı olan kapitalist gelişmenin eylemsel ve kuramsal içeriği ele alınmış;Üçüncü Bölüm'de, Batı sivil uygarlığının vardığı emperyalist konum çözümlenmiş;Sonuç kısmında ise, 16. yüzyılda başlayan burjuva sivil uygarlığının, 21. yüzyılda emperyalist post-uygarlığa dönüşümü üstünde durulmuştur.
Ulusun estetik temsili

Milliyetçilik ve ulus devlet 1789 sonrası krizli bir dönemin ürünü olarak modern bir anlayıştır. Daha önce kendilerini yerel düzlemde ya da imparatorluklarabağlı etnisite, kabile ve aile olarak tanımlayan insanlar 18. Yüzyıldan sonra ama özellikle 19. Yüzyılın 20. Yüzyıla devreden coğrafyasında kendilerini ortak bir 'biz' şeklinde hayal etmeye başlayacaklardır. Milliyetçilik projeleri ve ulus devlet öncelikle bir inşa ve gelenek icadısüreciyle beraber yürür. Ortak bir dil, tarih yazımı, alfabe ve eğitim müfredatı gibi devletin bürokratik kurumları ve aydınları kuşatan bir seferberliği gerektirir. Gerek'hayali bir cemaat' olsun, gerek 'icat edilmiş bir gelenek' olsun her milliyetçilikprojesi kendisi de modern bir kavram olan ideoloji çerçevesinde birçok unsuru, türdeşleştirip eklemlemek durumundadır. Ortak bir 'biz' anlayışı ise duygusal ve romantik bir boyut taşımak zorundadır. Kendini duygusal özdeşleşmeler çerçevesinde estetize edemeyen bir milliyetçilik projesi başarılı olamaz. Bu anlamda bütün milliyetçilikler şiirden, edebiyata, resim ve mimariden heykele ya da günümüz formlarına kendini estetik olarak ortaya koymak durumundadırlar. Estetik yani duygulanımsal olmayan bir 'biz' duygusu kitleleri seferber etmede başarısızdır. Bu çalışma milliyetçiliğin modern evrimi içinde sanat ve estetikle nasıl ilişkilendiğini romantizm, Yunan ve Türk Milliyetçiliği gibi yurttaşlık temelli örneklerle ve de Alman faşizmi gibi uçbiçimlerle kurduğu ilişkilerin bir dökümünü vermeye çalışıyor.
Siyasal özellikleri ve devlet yapısı açısından Azerbaycan Halk Cumhuriyeti (1918-1920)

Yüksek Lisans Tezi olarak hazırlanan Siyasal Özelliklen ve Devlet Yapısı Açısından Azerbaycan Halk Cumhuriyeti (1918-1920) başlıklı bu siyasi tarih çalışmasının esas problematiği, hem doğunun, hem de SVlüslüman-Türk aleminin ilk cumhuriyetinin devlet yapısı ve siyasal sisteminin anlaşılmasıdır. Diğer bir ifadeyle Azerbaycan Demokratik Cumhuriyetinin devlet yapısı nasıl olmuş veya 1918- 1920 yılları arasında Azerbaycan arazisinde kurulmuş ve yirmi üç ay yasaya bilmiş bu devleti cumhuriyet hem de demokratik bir cumhuriyet kılan vasıflar nelerdir? Konuyla ilgili olarak Azerbaycan'da ve Türkiye'de bir sıra çalışmalara yapılmakla beraber bu çalışmalarda genellikle AHC'in kuruluşu, o dönemde Türkiye ile ilişkileri ve AHC'in çöküşü konulan daha ağırlık kazanmaktadır. Fakat AHC'in siyasi sistemini, devlet yapısını ve işleyişini konu edinmiş bir çalışma tespit edilmemiştir. Bu bağlamda Siyasal özellikleri ve Devlet Yapısı Açısından Azerbaycan Halk Cumhuriyeti (1918-1920) başlıklı bu siyasi tarih çalışması genelde Türk tarihi, özel de ise Azerbaycan yakın dönem tarihi için faydalı olacağı kanaatiyle hareket edilmiştir. Çalışma şunu gösteriyor. Azerbaycan Halk Cumhuriyeti var olduğu dönem açısından Demokratik ilkeler doğrultusunda şekillenme göstermiştir. Fakat bu demokrasi Azerbaycan halk cumhuriyetin devamlılığını değil, daha da kısa zamanda dağılmasını sağlamıştır. Çünkü bu cumhuriyet döneminde toplumdaki her gurup parlamentoda söz sahibi olmuş-bu bağlamda sosyalistler de- ve bu parlamentonun çıkardığı kararla bu cumhuriyet tarihe karışmıştır.
Modern Dönemde siyasetin demokrasi ve hukuk ile ilişkisi

Bu tezin amacı, modern dönemde siyasal alanın oluşumunda rol oynayan egemenlik kavramını ve bu bağlamda gelişen siyasal düşünceleri incelemektir. Modern anlamıyla siyaset ahlaki ve dinsel yargılardan ayrılma eğilimi göstermiştir. Bu durum ise siyasal olanı somut, içkin, güç ilişkileri temelinde ele almayı gerektirmiştir. Çalışmamızda egemenlik kavramının modern siyasal alanın oluşumunda etkin bir biçimde var olduğu gösterilirken, tarihsel gelişmenin maddi koşullarına da değinilmeye gayret edilmiştir. Zira egemenlik kavramı hem kavramsal gelişimi hem de bu gelişime denk düşen tarihsel olgular yoluyla modern siyasal alanın betimlediği kadar siyasal birliği ve toplumsal düzeni de belirlemektedir. Bu noktada, elinizdeki çalışma, egemenlik kavramının seyrini izlerken parlamenter demokrasi modelini ve modern hukuk düşüncesini tartışmaktadır. Bodin, Hobbes, Locke, Rousseau gibi düşünürlerce geliştirilen egemenlik teorileri modern demokrasi ve hukuk anlayışlarını derinden etkilemiştir. Bu nedenle çalışmamızda, özellikle hukuksal düşünme biçimiyle ilişkisi içinde hukuk anlayışlarına odaklanılmıştır. Zira hukuk, modern toplumlarda dinsel ve ahlaki yargıların zayıflamasıyla birlikte baskın bir alan olmuştur. Hukukun üstünlüğü, insan hakları gibi sorgusuzca kabul edilen kavram ve düşüncelerin temeline inilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda sürekli egemenlik kavramı ile parlamenter demokrasi ve modern hukuk anlayışının çakışma noktaları takip edilmiştir. Fransız Devrimi'yle kurucu iktidar, anayasalcılık, temsili demokrasi, hukuk gibi yeni gelişmeler egemenlik kavramının bir kere daha merkezi bir konuma yerleşmesine yol açmıştır. Özellikle egemenlik ile halk iradesinin özdeşleşmesi ve Locke'tan beri tartışılan hukuk ile egemenlik ilişkileri kamu hukuku alanındaki incelemelerle yeni bir ivme yakalamıştır. Çalışmamız, bu noktada, modern siyasal alanın anayasal düşüncelerle ve parlamenter rejimler yoluyla daraldığını iddia etmektedir. İncelememiz, yaşadığımız sürecin bu tarihsellik içinden geliştiğini iddia etmekte ve egemenlik, hukuksal düşünme biçimi gibi bu sürecin belirleyici kavramlarına eleştirel bir şekilde yaklaşmaktadır.
İslam Hukuku'nda bir hüküm istinbat metodu olarak istishab

Ferdi ve içtimai hayatın en asli unsurlarından birisi olan hukukun menşei hakkında farklı nazariyeler geliştirilmiştir. Bunlardan bazıları şu şekildedir. Hukukun menşei güçlü liderlerin veya ruhların iradesidir. Bazen halk ruhudur. Bazen akıl bazen gerçeklik veya ihtiyaçlar, bazen de kutsal irade 'dir. Kaynakları/delilleri açısından İslam Hukuku'na bakılırsa o, asli olarak ilahi iradeye dayansa da insan iradesine alan açılmıştır. Kaynakların sınırlı olması ve anlaşılmaları hukukun insan aklına bırakılması sonucuna götürmektedir.
Demokratik açılım ve çözüm sürecinde 'Akil insanlar'

Günümüzde temsili liberal demokrasinin kriz yaşadığını ileri süren görüşlerin yaygınlaşması, beraberinde alternatif demokrasi arayışlarını gündeme getirmiştir. Yurttaşların kendilerini ilgilendiren konular hakkında kısıtlanmamış ve rasyonel bir biçimde tartışmaları ve bu tartışmalar sonucu alınan kararlarla temsili liberal demokrasinin 'katılım' konusundaki krizini aşacağını ileri süren müzakereci demokrasi yaklaşımı, müzakereye dayanan bu modelin hayata geçmesi için kamusal alanın gerekliliğine işaret etmektedir. Bu çalışmada, temsili liberal demokrasinin krizi ve alternatif bir demokrasi yaklaşımı olarak Habermasçı müzakereci demokrasi yaklaşımı değerlendirilmekte, Türkiye'de uzun yıllardır bir güvenlik sorunu olarak görülen ve askeri operasyonlarla çözüme kavuşturulması hedeflenen Kürt sorununun, ilk kez demokratik çözüm yolları ile aşılmaya çalışıldığı Demokratik Açılım Süreci ve bu çerçevede AK Parti hükümeti tarafından sorunun çözümünde bir aktör olarak görevlendirilen Akil İnsanlar Heyeti ele alınmakta ve Akil İnsanlar Heyeti özelinde geleneksel medyanın kamusal alan oluşumuna katkısının olup olmadığı sorgulanmaktadır. Çalışmada, kamusal alan-geleneksel medya ilişkisi, gazetelerdeki haber metinlerinin Teun A. Van Dijk'ın eleştirel söylem analizi yöntemiyle çözümlenmesiyle ortaya konulmaya çalışılmıştır. Geleneksel medyanın, siyasal olay/konuları kamunun gündemine taşıma, siyasal olay/konuları gündemde tutma ve bu olay/konularla ilgili bilgi aktarmak için uygun bir zemin olma özelliklerini taşıdığı çalışmanın bulguları arasındadır. Türk geleneksel medyasının kamusal alan oluşumu için gerekli olan her tür bilginin yurttaşlara iletilmesi hususunda yetersiz olduğu da çalışmanın sonuçlarındandır. Bu çalışmada, Habermasçı müzakereci demokrasinin günümüz koşullarında uygulanabilirliğinin zorluğu vurgulanmaktadır.
Demokrat Parti Dönemi'nde Maraş Milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri (1950-1960)

Bu tez çalışmasında, tezin çalışma sahası olan Maraş İlinin tarihçesi, demokrasinin tanımı, Türkiye'de uygulanan seçim usulleri ve 1950- 1960 Demokrat Parti Dönemi'nde Maraş milletvekillerinin biyografileri ve meclis faaliyetleri ele alınmıştır. Türkiye Cumhuriyeti 14 Mayıs 1950 seçimleri ile yeni bir döneme girmiştir. Demokrat Parti'nin kazandığı bu seçimle birlikte tam anlamıyla çok partili hayata geçen Türkiye'de demokratikleşme sürecinde önemli bir adım atılmış ülkenin çağdaşlaşması ve kalkınması yolunda atılımlar yapılmıştır. 1950- 1960 yılları arasında Maraş'ın siyasi gelişimi günümüze kadar yeterli ölçülerde ele alınamamıştır. Bu tez çalışmasında temel amaç, IX. X. ve XI. Dönemlerde mecliste yer alan Maraş Milletvekillerinin siyasi faaliyetleri ele alınarak bu dönemde şehrin gelişim sürecinin ortaya konulmasıdır. Türkiye Büyük Millet Meclisi derinsarsıntılar yaşamış bir memleketin yeniden inşa edilmesi, çöken iktisadi hayatın yeniden canlandırılması gibi zorlukların üstesinden gelmeye çalışmıştır. Bu zor dönemde diğer illerden katılan milletvekillerinin göstermiş olduğu gayretMaraş'tan katılan milletvekilleri tarafından da gösterilmiştir.1950- 1960 Demokrat Parti Dönemi'nde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Maraş milletvekilleri;Abdullah Aytemiz, Abdullah Bozdağ, Ahmet Kadıoğlu, Mehmet Mazhar Özsoy, Nedim Ökmen, Remzi Öksüz, Selahattin Hüdayioğlu, Mahmut Karaküçük, Kemali Aksöyek, Kemali Bayazıt, Nusret Durakbaşa, Hasan Fehmi Evliya, HalilGürün, Hilmi Soydan, Emin Soysal, Mehmet Şişman, Abdullah Yaycıoğlu'dur.
Antik Yunan Demokrasisinden Liberal Demokrasiye Siyasal Katılım

'Doğrudan demokrasi' olarak adlandırılan demokrasinin ilk formu Antik Yunan polislerinden biri olan Atina'da ortaya çıkmıştır. Tarihsel süreç içerisinde birçok kavram ve etken tarafından şekillenen demokrasi radikal dönüşümler geçirmiştir. Modern dönemlerde temsil sistemi ile uygulama imkanı bulan demokrasi liberalizm tarafından ileri sürülen ya da savunulan ilkeler ile şekillenmiştir. Demokrasi kavramının Antik Yunan'dan günümüze kadar süregelen bu değişimi ve dönüşümü bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Bu bağlamda Locke, Mill, Montesquieu, Rousseau ve Tocqueville gibi düşünürlerin kuramları ve demokrasiye katkıları ele alınmıştır. Bu çalışmada, siyasal katılmanın Antik Yunan demokrasisinden başlayarak liberal demokrasiye değin uzanan değişimi ve gelişimi incelenerek demokrasi açısından önemini belirtmek amaçlanmıştır. Bu amaç kapsamında, -tartışmaya açık olmakla birlikte- liberal demokrasinin siyasal eşitlik anlayışı çerçevesinde siyasal katılmanın kapsamının genişlediği; teknolojinin gelişmesiyle de siyasal katılma biçimlerinin çeşitlendiği ve bu sayede de daha aktif ve yoğun bir siyasal katılma imkanının ortaya çıktığı söylenebilir.
Modern iran'da siyasal şiddetin ortaya çıkma mekanizmaları

Siyasal şiddet, İran'ın modern tarihinde süreklilik arz eden olgulardan biridir. Bu olgu bazen siyasetin yön değiştirmesine ve bazen belirli bir toplumsal düzenin aksamasına sebep olmuştur. İran'da modernizmin oluşması XIX yüzyılın sonlarından itibaren görünür boyutlar kazandı ve bu belirginlik, zaman içerisinde eski düzende değişiklik yarattığı için, bazı toplumsal rahatsızlıklara sebebiyet vermiştir. Düzenin değişmesi ve zaman içerisinde yeni olguların oluşması bazen şiddet dolu vakaların ortaya çıkmasına yol açmıştır. İran'ın modern döneminde ortaya çıkmış olan en dikkat çekici siyasal şiddet vakası, 1908'de meşrutiyeti yok etme amacıyla devletin meclis ve ahrara saldırmasıdır. Bu vaka yaklaşık bir yıllık iç savaşın ortaya çıkmasına ve sonucunda padişahın değişmesine yol açmıştır. Bu vakayı inceleyerek şiddetin ortaya çıkmasında çok farklı etkenlerin birlikte hareket ettiğini görebiliriz. Bu farklı etkenleri göz önüne alarak bu araştırma, meşrutiyet döneminde siyasal şiddetin nasıl ortaya çıktığı sorusuna cevap geliştirmeye çalışacaktır. 1800- 1909 yıllarını incelediğim bu çalışmada, siyasal şiddetin ortaya çıkmasında etkili olan dört farklı toplumsal kurum tespit ettim ve bu yıllarda tespit ettiğim toplumsal, hukuki, siyasi ve dini kurumların gelişmesini ve siyasal şiddet üzerinde bıraktıkları etkileri incelemeye çalıştım. Karma bir teorik çerçevesi olan ve nitel metodu benimseyen bu tezde oluşturduğum Şiddet Ağları modeliyle, siyasal şiddetin çok etkenli ve kurumlar arası işbirliği neticesinde oluşmuş olan bir olgu olduğunu gösterdim.
Rethinking religion and secularism: A discussion on jewish secularization and the emergence of judaism as a modern religion

Sosyal bilimler literatüründe din ve modernitenin karşılaşması genişçe tartışılan bir mesele olmuştur. Bu çalışma sekülerleşmenin dinlerin ortadan kalkışına sebep olacağı varsayımıyla, sekülerleşmenin dinlerin ortadan kalkışından çok yeni bir din kategorisini ortaya çıkaracağı eleştirisi arasındaki gerilime odaklanmıştır. Çalışmada modern sekülerlik algısının bir eleştirisi üzerinden 18. ve 19. yüzyıllardaki Yahudi modernleşmesinin yol açtığı sekülerleşme ve Yahudiliğin modern bir din olarak ortaya çıkışı değerlendirilmiştir. Bu çerçevede Yahudi tarihsel tahayyülünün sekülerleşmesinin bir analizi üzerinde Yahudi tarihselci düşüncesi tartışılmıştır. Nihai olarak Yahudi tarihselci düşüncesi bağlamında Reform Yahudiliğinin ortaya çıkışı, Abraham Geiger ve Yahudiliği nasıl tarihsel ve evrensel bir din olarak inşa ettiğine odaklanılarak tartışılmıştır.