turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Finans endüstrisinde karşılaştırmalı organizasyonel etkinlik: Türkiye örneği

Gelişmekte olan ülkelerde mevcut sermayenin etkin kullanılamaması ve yaşanan küresel düzlemdeki finansal krizlerle birlikte, finansal endüstrilerin etkinliği tartışmaları giderek yoğunluk kazanmıştır. Sermayenin yatırımlara dönüştürülmesi sürecinde fonların endüstriler arasında etkin olarak dağıtılmasının önemi kadar, endüstrinin kullandığı girdi ile çıktıları arasındaki fonksiyonel ilişkinin her bir endüstrinin kendi ölçeğinde rekabet edebilirliğinin bir ölçütü olması, makro düzlemde politika önermelerinin geliştirilmesine katkı sağlayacaktır. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı, Türk finans endüstrisine yönelik her bir karar alma biriminin endüstri içerisindeki rekabet edebilirliğini, yönetim etkinliğinden hareketle analiz etmek, endüstrilere ilişkin literatürden çıkarılmış ve tarafımızdan kurulmuş hipotezleri test ederek politika önerileri geliştirmektir. Bu amaca bağlı olarak, Türk finans endüstrisinin içinde bulunduğu tehdit ve fırsatlara yönelik uluslararası etkileşimin incelenmesi ve endüstrideki her bir alt endüstrinin ülke içindeki konumunun analizi, çalışmanın ana konusunu teşkil etmektedir. Bu çerçevede, çalışmada üç yöntemden yararlanılmıştır. Endüstrideki her bir karar biriminin önce DEA Yöntemiyle teknik etkinlik düzeyleri ve DEAMalmquist İndeksiyle de TFV hesaplanmış, sonra Tobit Modeli ile endüstrinin etkinsizlik kaynakları araştırılmıştır. Bunlara ilaveten, anket uygulaması tekniği ile üst düzey yöneticilerden sağlanmış bilgiyle nonparametrik ve parametrik yöntemlerle elde edilmiş bulgu birlikte değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonuçları toplulaştırılmış hipotezler bağlamıyla Türkiye özelinde Post Keynesyen yaklaşımın geçerli olduğunu, ölçek avantajının ortaya çıktığını, konsolidasyona giden karar alma biriminin etkinliğinin arttığını ve firmalara özgün organizasyonel yapı ve piyasa yapısı kriz dönemlerinde dışsal şoklardan etkilenerek endüstriyel etkinliği azalttığını göstermektedir. Ayrıca kriz dönemlerinde, yönetimin başarısına rağmen Türk finans endüstrisinde önemli bir etkinsizlik sorunu olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bu sonuçlar bağlamında politika yapıcılarının yeni açılımlarına fırsat verilebilecek öneriler geliştirilmiştir.
İller Bankası' nın Türkiye'deki bölgelerin gelişmişlik düzeyine etkisi

Bir ülke veya bölgede ekonomik büyümenin ve toplumsal refahın arttırılması için altyapı ve üst yapı yatırımları önemli rol oynamaktadır. Özellikle Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde yaşanan hızlı nüfus artışı, kentleşme ve sanayileşme sonucunda bölgelerde ve şehirlerde yerel yönetimlerce yapılan altyapı ve üst yapı yatırımlarında önemli artışlar meydana gelmiştir. Bu yatırımlarının finansmanında belediye ve il özel idarelerinin öz kaynakları yetersiz kalmaktadır. Bu noktada yerel yönetimlerin bankası olan İller Bankası, yerel yönetimlere düşük faizli kredi açmakta ve teknik alanda da destek vermektedir. Bu çalışmada; İller Bankası'nın yerel yönetimlere kullandırdığı kredilerin Türkiye'deki yedi coğrafi bölgenin gelişmişlik düzeylerine etkisi incelenmiştir. Bu kapsamda çalışmanın birinci bölümünde, dünyada ve Türkiye'de kalkınma ve yatırım bankacılığının gelişimi ve ikinci bölümünde, İller Bankası'nın kurumsal kimliği ve faaliyetleri konusunda bilgi verilmiştir. Son bölümünde ise, bölge türleri ve gelişimi, Türkiye'deki coğrafi bölgelerin gelişmişlik düzeyleri ile 1999- 2009 periyodunda İller Banka'sının kullandırdığı kredilerin, panel veri analizi yöntemi kullanılarak Türkiye'deki bölgelerin gelişmişlik düzeylerine etkisinin analizi yapılarak yorumlanmıştır. Yapılan çalışma sonucunda, İller Bankası'nın bölgelerdeki yerel yönetimlere kullandırdığı kredilerde meydana gelecek %1'lik bir artış o bölgenin Bölgesel GSMH'yi %1.05 oranında arttırırken, yerel yönetimlere Banka aracılığıyla bölgesel bazda gönderilen yasal paylardaki %1'lik artış Bölgesel GSMH'yi %1.50 oranında arttıracağı bulgusuna ulaşılmıştır.
Erzurum merkez ilçede 200 gramlık bir ekmeğin üretim maliyeti ve pazarlama marjının tespiti üzerine bir araştırma

Erzurum merkez ilçede işletme arazilerinin %16.49'u buğday üretimine ayrılmıştır. Erzurum merkeze bağlı köylerde üretimi yapılan buğdayın, merkeze bağlı fabrikalarda işlenerek un haline dönüştürülmesinden sonra, yine merkeze bağlı fırınlarda ekmek haline dönüştürülme aşamalarında köy sayılan, tarım işletmeleri ve fırınların sayıları Basit Tesadüfi Örnekleme Yöntemi ile tespit edilmiştir. Araştırma kapsamında yer alan 144 tarım işletmesi, 4 un fabrikası ve 36 fırına ait veriler esas alınarak maliyet ve pazarlama analizleri yapılmıştır. İncelenen taran işletmelerinde buğday üretimi aile tüketimi için yapılmaktadır. Buğday üretiminde bir dekar alan araziden 337. 97 kg saman, 202. 78 kg buğday danesi elde edilmektedir. Bir kg buğday danesi elde etmek için yöre çiftçisinin 343 340 TL harcama yaptığı ve bunun sonucu olarak da bir kg buğdayı 315 536 TL'na sattığı hesap edilmiştir. Buğdayın una dönüşümü aşamasında bir kg unu elde etmek için ortalama 1.375 kg buğdaya ihtiyaç olduğu tespit edilmiştir. Bir kg unun maliyeti 449 016. 51 TL olarak hesap edilmiştir. Fabrikalarda maliyet unsurlarında en büyük payın %87. 14 oram ile buğdaya ait olduğu belirlenmiştir. Ekmeğin oluşumunda maliyetin %64.63'ünü unun oluşturduğu tespit edilmiştir. 200 gram bir ekmeğin maliyetinin ise 152 220. 70 TL olduğu tespit edilmiştir. Araştırma kapsamında buğdayın üretiminden 200 gram bir ekmek olup tüketiciye ulaşıncaya kadarki aşamalarında pazarlama zincirinde tüketicinin ödediği 225 000 TL'nin %31.10'u çiftçi eline geçerken %8.32'si fabrikaya, %4.30'ü un satıcısına, %40.72'si fırına ve %15.56'sı bayiye gitmektedir. Araştırma kapsamında bir ekmeğin oluşumunda fırınlar %40. 72 oranı ile en önemli aracı konumundadır. 2003, 50 sayfa
Ekonomik özgürlükler ve kalkınma

Günümüzde Gelişmiş ülkeler, Gelişmekte olan ve Az gelişmiş ülkelerle karşılaştırıdığında dünyada çok daha az sayıdadırlar. Pek çok ülke ise gelişme ya da kalkınma çabası içerisindedir. Kalkınma için ekonomik büyüme en temel gerekliliklerden biridir. Böyle eşitsiz bir dünyada hiç kuşkusuz ki gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkelerler de kendi içlerinde farklı gelişmişlik düzeyindedirler. 1980 sonrasındaki dönemde dünyada serbestleştirici politikalar ağırlık kazanmışlardır. Küreselleşme ve serbestleşme dalgası gelişmiş ülkelerden başlayarak pek çok ülkeyi etkisi altına almış, gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkeler de hızla bu politikaları uygulamaya koyulmuşlardır. Serbestleştirici politikalar genel olarak ekonomik özgürlük olarak ifade edilmekte ve gelişmiş ülkelerce, uluslararası kuruluşlarca ve pek çok akademisyen tarafından bu ülkelere önerilmektedir. Bu çalışmanın araştırma sorusu gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkelere ısrarla önerilen ve büyüme ile kalkınma için reçete gibi görülen bu serbestleştirici politikaların, kalkınma üzerinde gerçekten etkisinin olup olmadığını ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda geniş bir teorik temel incelenmiştir. Büyüme ve kalkınma için temel iktisadi yaklaşımlar incelenmiş ve ilgili literatür araştırılmıştır. Çalışmanın ampirik bölümündeyse, ekonomik özgürlük endeksi'nin kişi başına gayri safi yurtiçi hasıla üzerindeki etkisi panel veri analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Çalışmada gelişmiş 27 gelişmiş, 25 gelişmekte olan, 10 az gelişmiş ülke ve hepsinin toplamı 62 ülke için ayrı ayrı analizler yapılmıştır. Çalışmada mümkün olduğunca uzun bir zaman diliminin kapsanması için 1995- 2013 arasındaki 19 yıllık dönem ele alınmıştır. Çalışmanın sonucunda tüm ülkeler için ekonomik özgürlüklerin, kalkınma için tek başlarına yeterli olmamakla birlikte pozitif etkisinin olduğu; gelişmiş ülkelerler ve gelişmekte olan ülkeler için de bu etkinin pozitif olduğu görülmüş; ancak, az gelişmiş ülkeler açısından uzun dönemde değişkenler arasında bir ilişki saptanamamıştır.
State policies on vocational high schools 1970 - 2013

Bu tez Türkiye'de meslek liselerinin son 40 yılını incelemektedir. Endüstriyel büyümenin bir bileşeni olarak görülen meslek liseleri politika yapıcıların ilgisini sürekli olarak cezbetmiştir. Bu tezde meslek liseleri beceri oluşumu sisteminin temel biçimi olarak ele alınmış ve beceri oluşumu literatürüyle kaşılaştırılmıştır. Ekonomi politikalarının neoliberalleştiği yıllarda meslek liselerinin tarihsel gelişimindeki menziline bağımlı özellikleri belirlenerek beceri oluşumu probleminin devam etmesindeki iki unsur analiz edilmiştir: mesleki öğretim ve eğitim için bir modelin ve uzun vadeli bir stratejinin eksikliği. Bunlara dair gelişmeler takip edilerek incelenen 40 yılda problemli olduğu düşünülen ve strateji geliştirilmek istenilen alanların aynı olduğu ortaya çıkmıştır. Devletin bu konuya olan ilgisi devam ederken aynı zamanda günümüze kadar tekrar eden problemlerin çözülemediği görülmektedir. Ayrıca, neoliberal bir bağlama rağmen mesleki öğretim ve eğitimin devletçi bir alan olarak kaldığı, ama bunların aksine devletin sınırlılıklarının üç farklı beceri oluşumu modelinin aynı anda uygulanabilir olmasına sebep olduğu saptanmıştır. Farklı beceri oluşumu sistemlerinin bir arada uygulanabiliyor olması hem kurumsal devamlılıklar hem de değişiklikler açısından belirleyicidir. Belli bir modelin ve stratejinin uygulanamaması siyasal iktisadi kurumlar arasındaki bütünselliği ve ilişkiyi de zorlaştırmaktadır. Koordine olabilmiş bir modele dair istekler sıklıkla dile getirilmiş olsa da, bu sisteme uygun mekanizmalar oluşturulamamıştır. Meslek liseleri ve siyasal iktisadi diğer kurumlar arasındaki uyumsuzluk tutarlı ve etkili bir mesleki eğitim politikası şansını düşürmektedir.
Vadeli işlem ve opsiyon borsasının yarattığı ekonomi ve etkinliginin testi

Günümüzde vadeli islem ve opsiyonlarin önemi gün geçtikçe artarak devam etmektedir. Riskten korunmak isteyen yatirimcilar ve spekülatif amaçli islem yapmak isteyen yatirimcilarin siklikla yöneldigi bu piyasada islem hacimleri büyükdegerlere çikmistir. Türkiye'de vadeli islemlerin önemi bazi nedenlerden dolayi geçfarkina varilmis olsa da zaman ilerledikçe islem hacminin artarak devam ettigi de gözden kaçmamaktadir. Bu piyasalarin gelismesi ve islem gördükleri borsalarindüzenli islemesi için ülke ekonomilerinin güçlü olmasi gerekmektedir. Türkiye'de de sunan için bu piyasalarin çok gelismemesinin asil nedeni olarak ülke içindeki ekonomik istikrarsizliklar gösterilmektedir. Ülke ekonomisinin iyi gitmemesi ve ekonomide dalgalanmalar yasanmasi ülkenin risk tasidigi anlamina gelir ki budavadeli islem ve opsiyon piyasalarinin gelismesine engel teskil eder. Kisaca VOBASdiye adlandirilan Vadeli Islem ve Opsiyon Borsasinda sadece vadeli islemsözlesmeleri islem görmektedir. Su anda Vadeli Islem ve Opsiyon Borsasindaopsiyonlar henüz islem görmemektedir. Borsada sunan için on ürün üzerinden islemyapilmaktadir. Bu çalismada islem gören vadeli sözlesmelerin uzlasma fiyatlari ele alinmis olup zaman serileri kullanilarak serilerin birim kök analizi yapilmaya çalışılmıştır. Vadeli Islem ve Opsiyon Borsasi için etkin pazar arastirilmasi hem ürünbazinda hem de borsanin geneli için yapilmis etkinligi hakkinda sonuçlar bulunmayaçalışılmıştır. Islem gören ürünlerin çogunun etkin pazar sartlarina uymadigisonucuna varilmistir. Bu durum da vadeli islem piyasasinin etkin olmadigihakkindaki bulgularimiz agirlik kazanmistir. Etkinsizligin arastirilmasinda, piyasa islem hacimlerinin çok yüksek olmadigibundan dolayi derinligin artmamasi sonucu bulunmuştur. Derinligin artmamasindakiiki sebep olarak ta yeni olan piyasanin tam olarak iyi taninmamasi ve yatirimcilar için ülkenin hala risk içermesi görüsü belirtilmistir.
Optimal capital income taxation in infinitely-lived overlapping generations economies

Bu araştırma uzun ömürlü çakışan nesiller ekonomilerinde hükümet farklı nesillerin sermaye ve emek kazaçlarını farklı vergilendirebilme mekanizmasına sahihken ve böyle bir mekanizmadan yoksunken, sermaye kazaçlannın optimal vergilendirmesini ele almaktadır. Böyle bir ekonomide, hükümet sözüne sadıkken, her iki durum için de optimal verginin sıfır olduğu bulunmuştur. Fayda fonksyonu toplamaya göre ayrılabilir olduğu durumu için, hükümet farklı nesilleri farklı vergilendirme olanağına sahihken geçiş döneminde dahi sermaya kazanç vergisi sıfır olarak bulunmuştur.
İhracat çeşitliliği ve ekonomik büyüme üzerine etkisi: Türkiye örneği

Yirminci yüzyılın son çeyreğinde artan küreselleşme eğilimleri, bilişim, iletişim ve ulaşım teknolojilerindeki hızlı gelişimleri birleşerek global entegrasyon sürecinin hızlandırmış ve bu dönemden itibaren özellikle gelişmekte olan ekonomilerin dış ticaret stratejilerinde köklü değişiklikler gözlemlenmiştir. Aynı dönemde Türkiye'de de ihracat performansını artırmaya yönelik politikalar kalkınma stratejilerinin önemli bileşenlerinden birisi haline gelmiş ve ithal ikameci sanayileşme politikalarının yerini ihracata dayalı dışa açık büyüme stratejileri almıştır. Bu çerçevede, genel iktisat literatürdeki trende paralel olarak Türkiye'de ihracat performansını belirleyen faktörlerin ve ihracat-büyüme eksenindeki kanalların ne olduğu konusu çokça tartışılan yazın alanlarından birisi haline gelmiştir. Teorik ve ampirik literatürde ihracat hacmindeki artışların iktisadi büyüme performansını artıracağı yönünde genel bir kanaat mevcut olmasına rağmen hangi tür ihracat yapısının iktisadi büyümeyi nasıl uyaracağı konusu ideal bir inceleme konusu olarak karşımıza çıkmaktadır. Daha çok ihracatta uzmanlaşmayı ve sermaye birikiminin önemini öne çıkaran geleneksel dış ticaret teorilerinin aksine ampirik literatürde karşılık bulan son dönem dış ticaret teorileri, ihracat çeşitliliğinin olası fiyat ve pazar dalgalanmalarına karşı bir sigorta mekanizması oluşturarak ihracat gelirlerinde istikrarın sağlanmasında ve dolayısıyla makroekonomik dalgalanmaların azaltılmasında önemli bir rol üstlendiğini öne sürmektedir. Bu kapsamda mevcut çalışma Türkiye özelinde ihracat yapısı ve kompozisyonunun ekonomik büyüme üzerindeki etkisini test etmeyi amaçlamaktadır. Nitekim sürdürülebilir iktisadi büyüme yönelik uygun dış ticaret stratejilerinin tespiti ancak bu mekanizmanın doğru anlaşılmasıyla mümkündür. Bu amaçla çalışmada ihracatta ürün çeşitliliğinin hesaplanmasına yönelik olarak geliştirilen üç farklı indeks kullanılarak 2002q1-2019q 4 döneminde Türkiye'de ihracat çeşitliliğinin iktisadi büyüme üzerindeki etkileri incelenmiştir. Spesifik olarak iktisadi büyüme, sabit sermaye oluşumu, işgücü ve ihracat çeşitliliği arasındaki dinamik ilişkiler, gecikmesi dağıtılmış otoregresif sınır testi yaklaşımına dayanan eşbütünleşme analizi aracılığıyla tespit edilmeye çalışılmıştır.
Türkiye ve Güney Kore'de uygulanan IMF politikalarının karşılaştırılması (1997-2002)

Müttefik devletler tarafından Savaş sonrası dönemde yeni uluslararası para sistemini oluşturmak için 1944 yılında kurulan IMF, krize giren ülkelere teknik bilgi ve finansal destek sağlayan bir kuruluştur. Pek çok kesim tarafından yoğun olarak eleştirilen IMF politikalarının, az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler üzerinde ciddi ve kalıcı etkileri vardır. Bu politikalar çoğunlukla başarısız sonuçlanırken, bazı ülkeler de başarılı sonuçlar verebilmiştir. Bu çalışmada, Türkiye ile karşılaştırılacak bir ülke olarak Güney Kore'nin seçilmesi, Türkiye'de olduğu gibi, bu ülkenin de IMF destekli istikrar programı uygularken krize girmesi ve IMF destekli istikrar programı uygulayan Asya ülkeleri arasında en iyi performansı göstermiş olmasıdır. G. Kore ve Türkiye'nin IMF desteğinde ve denetiminde aldığı önlemler; Milli Paranın Devalüe edilmesi, Merkez Bankasının bağımsızlaştırılması, uluslararası ticaretin serbestleştirilmesi, devlet kurumlarının özelleştirilmesi, Vergi reformu, Bankacılık ve Tarım sektörleri reformları sonucu bu ülkelerde milyonlarca kişi işsiz kalmış ve yoksullaşma artmıştır. Güney Kore'deki krizin ekonomik ve sosyal birçok alanda yaratmış olduğu olumsuzluklar devam etmekle birlikte, bu ülkenin özellikle 1999 yılından itibaren makroekonomik göstergelerinde iyileşmeler gözlenmeye başlamıştır. IMF destekli istikrar programı uygulayan Türkiye ekonomisinde, önce Kasım 2000'de, sonra Şubat 2001'de krize girmiş ve hala belirgin bir düzelme sağlayamamıştır. Bu çalışmada ilk olarak; IMF politikalarını değerlendirebilmek için istikrar politikaları teorik olarak incelenmiş, ikinci olarak; her iki ülkede kriz öncesi ve kriz sonrası uygulanan IMF destekli istikrar programlarının temel özellikleri ortaya konulmaya ve yaşanan krizlerin farklı ve benzer yönleri belirlenmeye çalışılmış ve üçüncü olarak da; her iki ülkeye ait elde edilen bulgular karşılaştırılarak bir sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır.
Suriyeli sığınmacı istihdamının Şanlıurfa'daki toplumsal algısı

Suriye'de 2011 yılında başlayan iç karışıklığın kısa sürede şiddetini arttırarak bir iç savaşa dönüşmesi sonucunda, milyonlarca Suriyeli, daha güvenli ülkelere göç etmek zorunda kalmışlardır. Bu büyük göç dalgasından en fazla etkilenen ülke Türkiye'dir. Türkiye 'açık kapı' ve 'geri göndermeme' politikalarına binaen, sınırlarını açtığı Suriyeli sığınmacıların barınma, gıda ve sağlık gibi temel ihtiyaçlarını karşılamaya başlamıştır. Suriyeli sığınmacılar, bitmeyen ve uzun süren savaş, sığınmacı kamplarının yetersiz kalması gibi çeşitli nedenlerden dolayı, geçimlerini sağlamak için çalışmak zorunda kalmıştır. Bu uğurda Türkiye'nin sınır şehirlerinin yanı sıra iş imkanları fazla olan sanayileşmiş şehirlerine de göç etmişlerdir. Suriyeli sığınmacıların işgücü piyasasına dahil olması, işgücü piyasasında çeşitli etkiler yaratmıştır. Bu etkiler yerli halk üzerinde bazı olumsuz algılara neden olmuştur. Şanlıurfa ili, sınır bölgesine yakın olduğu için Suriyeli göçünden en fazla etkilenen iller arasındadır. Bu tez çalışmasında, Suriyeli istihdamının Şanlıurfa ilindeki toplumsal algısı incelenmiştir. Suriyeli istihdamının yarattığı toplumsal algı, yerel basına yansıyan haberler üzerinden değerlendirilmiştir. Bunun için Şanlıurfa'daki üç yerel gazetenin arşivinden yararlanılmıştır. Çalışma kapsamında, Suriyeli sığınmacılar ile ilgili literatür taraması yapılmıştır. Türkiye'de sığınmacılar ile ilgili yapılan hukuki düzenlemeler araştırılmıştır. Elde edilen veriler düzenlenerek, Suriyeli istihdamının Türkiye'deki işgücü piyasasına etkileri incelenmiştir. Araştırma sonucunda, Suriyeli sığınmacı istihdamının işgücü piyasasında, ücret ve işsizlik miktarı açısından bazı etkiler yarattığı görülmüştür. Ulusal ve yerel kamuoyunda oluşan, 'yerli vatandaşların, Suriyeli istihdamı nedeniyle iş bulamadığı ve çalışma koşullarının kötüleştiği' algısının büyük oranda yanlış olduğu anlaşılmıştır. Suriyeli istihdamının işgücü piyasasına riskler kadar fırsatlar da sunduğu tespit edilmiştir. Şanlıurfa yerel basınındaki Suriyeli sığınmacıların istihdamıyla ilgili haberlerin sayısının çok az olduğu görülmüştür.
Tüketicinin korunması ve Türkiye'de ticaret ve sanayi odalarının rolü

Günümüzde bilim ve teknik hızlı bir şekilde ilerlediğinden firmalar pazara her gün yeni ürünler sunmakta, rekabet ortamı nedeniyle sürekli değişen bu piyasalarda, tüketicilerin bütün bu mallar ve markalar hakkında bilgi sahibi olması ise mümkün olmamaktadır. Ayrıca, Tüketiciler çeşitli mal farklılaştırmalarıyla, aynı mal için değişik satış yerlerinde farklı fiyatlarla, standart dışı ve kalitesi düşük mallarla, satış sonrası hizmet yetersizlikleriyle, aldatıcı-yanıltıcı reklamlarla karşı karşıya kalmaktadırlar. Bütün bunlar tüketicilerin rasyonel bir seçim yapmasını engellemektedir. Tüketicinin korunması, 20. yüzyılın başından itibaren Dünya'da, 1 970'li yıllardan beri de Türkiye'de güncellik kazanan bir konu haline gelmiştir. Ben de bir Tüketici olarak ne gibi haklarım olduğunu mal seçiminde, vb. nasıl rasyonel davranıcağımdan yola çıkarak tez konumu 'Tüketicilerin korunması ve Türkiye'de Ticaret Odalarının rolü' ismiyle seçtim. Tezi hazırlarken genel olarak Tüketicinin korunması kavramı, Tüketicinin korunmasının nedenleri, amaçlan, ABD'de, AT'deki uygulamaları ele aldım. Tüketicilerin korunmasında Ticaret ve Sanayi Odalarına ne gibi görevler düştüğünü araştırdım. Bu araştırma için Anket düzenledik. Düzenlemiş olduğumuz Anketin Türkiye genelindeki Ticaret ve Sanayi Odalarına faksladık. Elde etmiş olduğumuz sonuçlara göre bütün Ticaret ve Sanayi Odalarının Rjayet-i Mecburi Mesleki Kararlarının olduğunu. Tüketici şikayet masalarının olduğunu ve gelen şikayetlerde çözüme kavuşturma oranının yüksek okluğunu, aynca yeni çıkan Tüketiciyi Koruma hakkındaki kanunu kitapçık haline getirerek halka ücretsiz olarak dağıttıklarını, mahalli ve yerel basında programlar ve yazılarla tüketiciyi aydınlattıklarını gördük. Ticaret Odaları 5590 sayılı yasa ile kurulmuş kamu kurumu niteliğinde tüzel kişiliğe sahip, amacı meslek ahlakı ve dayanışmasını sağlamaktır. Meslek ahlakı ise hileli, kalitesiz standart dışı bozuk mal satmamayı gerektirir. Yeni çıkan Tüketiciyi Koruma hakkındaki kanunun hazırlanmasında, bu kanunun içeriğinin Tüketicilere ve Satıcılara anlatılmasında Ticaret ve Sanayi Odalarının çok büyük katkıları olmuştur. XIII
Kalkınmanın dış finansman kaynağı olarak 'dış borç sorunu'

Dünya ekonomisi 1970'li yıllarda başlayan bir bunalım yaşamaktadır. Bu bunalımın bazı nedenleri bulunmakladır. Bu nedenler arasında baş sırayı petrol fiyatlarındaki yükseliş almaktadır. Bunun yanı sıra, İkinci Dünya savaşıyla birlikte temeli atılmış olan Bretton Woods sisteminin çökmesi de, yaşanan bunalımın bir nedeni olarak gösterilebilmektedir. Yaşanan bu bunalım birçok ülkenin kalkınma sürecini olumsuz yönde etkilemiştir. İktisat biliminin alt disiplini olarak kabul edilen Kalkınma iktisadı, az gelişmiş ülkelerin bu gibi sorunlarıyla ilgilenmiştir. Kuruluşu daha eskilere dayanan bu alt disiplin ülkeler için önemli bir olgu haline gelmeye başlamıştır. Dünya ekonomisindeki son dönem gelişmelerden en geniş ölçüde az gelişmiş ülkeler etkilenmiştir. Bu ülkelerin cari açıkları hızla büyümüş ve borçlanma Avrupa Para Piyasalarından sağlanmıştır. 1960'lı yıllarda olduğu gibi resmi kanaldan borçlanma, yani IMF benzeri kuruluşların vasıtasıyla para alımı devre dışı hale getirilmiştir. Söz konusu para piyasaları ise OPEC ülkeleri tarafından beslenmiştir. Bu durum OPEC ülkelerinin elinde bulundurdukları paraların dolaşıma sokulmasıyla gerçekleşmiştir. Araştırmanın birinci bölümünde kalkınmanın finansmanı sorunu üzerinde durulmuş; iç ve dış finansman kaynaklarına odaklanılmıştır. Çeşitli toplumsal yapılar içerisinde, kalkınmanın finansmanındaki kaynakların değişimine göz atılmış ve araştırmamızın temelini oluşturacak bir yapı çerçevesinde konu analiz edilmiştir. Buna ilaveten, iç ve dış finansman kaynaklarının her birinin ayrı ayrı avantaj ve dezavantajları gözler önüne serilmeye çalışılmıştır. Araştırmamızın ikinci bölümünde dış borç sorununun tanımı, nedenleri, göstergeleri, sürdürülebilirliği, sonuçları ve global ekonomik etkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde global dış borç sorununun tarihsel gelişimi, krizin nedenleri ve bu soruna çözüm arayışları üzerine odaklanılmıştır. Dördüncü bölümde Türkiye Cumhuriyeti'ndeki dış borç sorunu tarihsel bir perspektifle ele alınmış; beşinciIll bölümde ise, borç yönetimi konusu Türkiye örneğinde incelenmiştir. Son bölüm dış borç sorunu üzerine değerlendirme ve önerilere ayrılmıştır.