turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alanya'da yaşayan el sanatları

Anadolu coğrafyasında yer alan her bölge ve kent, Türk kültür ve sanatının izlerini taşıyan değerlere sahiptir. Özellikle de bazı kentler bu açıdan öne çıkmaktadır. Bunlardan biri de Antalya iline bağlı Alanya ilçesidir. Alanya, sahip olduğu geleneksel kültür değerleriyle, önemli kültür havzalarından biridir. Bu araştırmanın hedefi tarihi değerlerimizi yaşatma ve yeni nesillere aktarma çabasında olan tüm gönül elçilerine destek olmak ve yatırımcılara ilham vermektir. Kültür mirası el sanatlarımızın hızlı bir şekilde günümüz hayatından çıkıyor olmasına rağmen, özellikle Anadolu'nun çeşitli bölgelerinde yetmişi aşkın geleneksel Türk el sanatı, çeşitli sanatkar, kurum ve kuruluşların çabaları ile yaşatılmakta ve yeni nesillere aktarılmaktadır. Bu çalışmada literatür tarama ve alan araştırması yoluyla; ilgili bilgi ve belgelere ulaşılarak, Alanya'da yaşayan el sanatları ile ilgili genel bilgi verilerek, varlığını devam ettirmekte olan el sanatlarında, kullanılan araç ve gereçler, ürünlerin yapım aşamaları, elde edilen ürünlerin incelenmesi ve örneklerle tanıtılması, kaybolmaya yüz tutmuş el sanatlarının desteklenmesi, tarihsel gelişiminin günümüze yansıtılarak yaşatılması, korunması ve gelecek nesillere aktarılması amaçlanmıştır. Bu amaçla yörede yapılan çalışmada yaşayan el sanatlarının düz dokumacılık, mekikli dokumacılık, ipekböcekçiliği ve oyacılık olduğu belirlenmiştir. Belirlenen el sanatının yaşayan ustaları ile görüşülmüş, ürünler fotoğraflarla belgelenmiştir.
Sıfatü'l-Harameyn ve Fütuhu'l Harameyn adlı yazmaların tezyini yönden incelenmesi

Kitap sanatları içinde minyatür sanatının önemli bir yeri bulunmaktadır. Minyatürler zaman ve mekanı olduğundan içinde sabitleyen ve o anın yüzyıllar sonra dahi aynı tazeliğiyle anlatıldığı bir tasvir sanatıdır. Minyatür sanatı örnekleri farklı albümler içinde, Osmanlı döneminde saray sanatı olarak dönemin padişahının cülusunun, uzak ya da yakın seferlerinin, önemli toplantılarının ve hatta cenazesinde vuku bulan hadiselerin betimlenerek geleceğe aktarılmasını sağlamıştır. Osmanlı sultanları her daim sanatsever ve sanatla uğraşan kişiler olmuşlardır. İstanbul'un fethinden sonra Osmanlı sanat, kültür ve bilim açısından önemli bir döneme girmiştir. Bu dönem kitap sanatlarının oluşum süreci olmuştur. Sultanların fetihleriyle beraber fethettikleri yerlerden saraya getirdikleri eserler saray sanatçılarına ışık tutmuş, getirilen usta nakkaşlar da yeni üslupların gelişmesini sağlamışlardır. Kanuni Sultan Süleyman'ın ilk yıllarından itibaren oluşan parlak gelişme ve fethedilen yerlerden getirilen önemli sanatçılar nakkaşhanede çalışan sanatçıların üzerindeki etkileriyle birçok önemli eser ortaya çıkarmış, kitap sanatları kendine has bir üslup oluşturmuştur. Bu dönemde pek çok belgeleme çalışmasının yanı sıra figürsüz ve kuşbakışı plan olarak yapılan, hac yolculuğu ile Mekke ve Medine'de bulunan kutsal mekanları anlatan eserler de çalışılmıştır. Bu örnekler arasında, Kanuni Sultan Süleyman'ın imar faaliyetlerini de belgeleyen Sıfatu'lHarameyn ve 15. yüzyılda hazırlanmış Futuhu'l-Harameyn adlı eserler de bulunmaktadır. Çalışılan tezin amacı, 15. ve 16. yüzyıllarda hazırlanmış olan, Mekke ve Medine'deki kutsal mekanları ve hac yolculuğunu konu alarak anlatan ve tasvir eden bu iki önemli eseri süsleme özellikleri bakımından incelemektir. Yazma eserlerdeki tezhip ve minyatürlerinin benzerlik ve farklılıkları ortaya çıkarılıp konu hakkında karşılaştırmalar ve değerlendirmeler yapılacaktır.
El sanatlarının araştırılmasında belgeleme aracı olarak fotoğrafın yeri ve önemi

Kültürün maddi ürünleri olarak nitelenen ve kültürel sürekliliğin sağlanmasında önemli bilgiler aktaran el sanatı ürünler, geleneksel bilgi ve görgü ile üretilerek, kuşaktan kuşağa, motif, desen ve formlarındaki genel özellikler fazla değişmeden yinelenerek aktarılır. El sanatı ürünler, gündelik yaşamda insanların kullanımlarında yer alan araç ve gereçlerden, dinsel inançlar gereği yapılmış veya belirli günlerde kullanılan eşyalara kadar, işlevleri ve kullanım alanlarına göre oldukça çok çeşitlilik gösterirler. Teknoloji, günümüzde çok hızlı gelişmektedir. İletişim araçlarının yaygınlaşması, internet gibi araçlarla dünyanın neresinde olursa olsun insanların birbirleri ile iletişim kurmaları, taşıt araçlarının uzun yolculukları bile çok daha kısa sürede gerçekleştirmesi ile toplumların yakınlaşmaları artmıştır. Toplumda, endüstrileşme ile birlikte yaşam biçiminin ve kültürel değerlerin de değiştiği gözlenmektedir. Bu değişime, geleneksel el sanatları açısından bakıldığında, gün geçtikçe makineleşen, el emeği ile üretilmiş herhangi bir ürünü el sanatı olma özelliğinden uzaklaştıran bir durumunda beraberinde geliştiği görülmektedir. Bu durumda, kültürel birikim olan el sanatı ürünlerde kaybolma, yozlaşma, çağdaşlaştırma gibi sorunlar ortaya çıkmaktadır. Geçmişte üretilmiş ve kullanılmış pek çok el sanatı ürün, ya üretimden kalkmış, ya işlev değiştirmiş ya da el emeğine dayalı üretim olmaktan çıkmıştır. Kültürleri, toplumların yaşam biçimlerini, gelenek ve görenekleri ile insanların inançlarını tanımada ve toplumlar arasındaki kültürel sürekliliğin sağlanmasında bu kadar önemli işlevi olan el sanatı ürünlerin, iyi araştırılması, öğrenilmesi, korunması ve gerek ürünün gerekse üretim biçiminin belgelenmesinin gerekliliği, sonraki kuşakların önceki kuşakları tanımasında ve kendi geçmişşi ile bağ kurması için oldukça önemlidir. IV Bir konuyu, olayı ya da nesneyi sözle veya yazı ile anlatmanın kimi zaman yeterli olmadığı ve anlatılmaya çalışılan bir konuyu, verilen bilgiyi kanıtlayan, belgeleyen ve yaşanan bir anın, üretilmiş bir ürünün varlığını saptayan görüntüye gereksinim vardır. Çünkü görüntü, olay anında neyin olduğunu kanıtlayan bir belgedir. Çok ayrıntılı biçimde olay, nesne veya yöre anlatılabilir. Ancak yine de yeterli olmayabilir. Fotoğrafla belgelemenin önemi, fotoğrafta yer alan herhangi bir el sanatı ürünün veya bu ürünün yapıldığı ortamı, yapım aşamalarını ve tekniklerini nesnel gerçeklikle ve yorum katmadan ortaya koyması nedeni ile öne çıkmaktadır. Fotoğrafla belgeleme çalışmalarında, fotoğraf araç-gereçlerinin kolay taşınabilmesi, her yerde bulunabilmesi, sonsuz sayıda çoğaltılarak her ortamda sunulabilmesi fotoğrafın diğer belgeleme araçları arasındaki avantajlarıdır. 'El Sanatlarının Araştırılmasında Belgeleme Aracı Olarak Fotoğrafın Yeri ve Önemi' başlıklı araştırmada el sanatlarının karşılaştığı sorunlar, el sanatlarının belgelenmesinin önemi ve belgelemede fotoğrafın yeri ve önemi üzerinde durulmuştur.
Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi el sanatları bölümü dekoratif sanatlar anabilim dalında uygulanan takı tasarımı dersi eğitim programının incelenmesi

Bu arastırmanın amacı, Gazi Üniversitesi, Mesleki Egitim Fakültesi, El Sanatları Egitimi Bölümü, Dekoratif Ürünler Ögretmenligi bölümünde uygulananTakı Tasarımı ders programının, ögrenci görüslerine göre değerlendirimesidir. Arastırmanın çalısma evrenini, 2005- 2006 ögretim yılında Gazi Üniversitesi, Mesleki Egitim Fakültesi, El Sanatları Egitimi Bölümü, Dekoratif ÜrünlerÖgretmenligi programının 3. ve 4. sınıf ögrencileri olusturmaktadır. Toplam 77 ögrenciye anket uygulanmıs, elde edilen verilerin değerlendirimesinde Microsoft Excel programı kullanılmıstır. Arastırma sonuçlarını yorumlamak için verilerin analizinde frekans ve yüzde dagılımları alınmıs, bulgular tablolarda verilmis ve yorumlanmıstır. Arastırmada elde edilen veriler degerlendirildiginde takı tasarımı ders programının, bölüm ögrencileri tarafından sevildigi görülmektedir. Takı tasarımı ders programı için ayrılmıs atölyeler büyüklük açısından yeterli bulunmuştur. Kullanılan araç-gereçlerin günün teknolojisine uygun olmadıgı tespit edilmistir. Programda ders saati çogunlukla yeterli bulunmus ve dersin amacına kısmenulastıgı görülmüstür. Programda kullanılan teknikler çogunlukla yetersiz görülmüs, piyasadaki gelismelerin derslerde uygulanan ürünlere yansıtıldıgı belirtilmistir. Derslerde kullanılan kaynaklar kısmen yeterli düzeydedir. Derslerde olusturulanürünlerle piyasada bulunan ürünler arasında çogunlukla benzerlik olduğu görülmüstür. Programda yeni tekniklerin uygulanmasına kısmen imkan verildiğibelirtilmistir. Derslerde olusturulan ürünlerin sergileme ve satıs imkanı bulunmamaktadır. Derslerde olusturulan ürünlerin okul dısında ilgi gördügügörülmüstür. Ögrencilerin çogunlugu malzeme temini konusunda sıkıntı çekmektedir. Araç-gereç teknolojik açıdan yetersizdir. Kullanılan programçogunlukla içerik açısından yetersiz durumdadır. Alınan egitim is hayatına kısmen uygundur. Derslerde kaynak olarak en fazla dergiler ve modeller kullanılmaktadır. Takı tasarımı egitiminde kullanılan ögretim yöntemleri, kısmen yeterli görülmektedir. Takı tasarımı programında ögrencilerin yaratıcılıklarını kullanmalarıkısmen mümkün olmaktadır. Ögrenciler alınan egitim programında bulunantekniklerin tamamını ögrenmelerinin mümkün olmadıgını belirtmistir. Bu programdaegitim veren ögretim elemanlarının davranısları ögrencilerin çogunlugu tarafındandersi sevdirecek nitelikte olarak belirtilmistir.
Türk süsleme sanatlarında kuş figürü ve Büyük Selçuklu Dönemi seramik yorumları

İnanç ve sosyal yaşantılarının etsisiyle şekillenen hayvan üslubu Türk toplumlarının kültür yapısını oluşturmuştur. Hayvan üslubunun en önemli öğelerinden olan kuşlar, uçabildikleri için, tanrı ile ilişkilendirilmiş buna bağlı olarak sembolik olarak bağımsızlık, güç, kudret, yeniden doğum ve ölen kişilerin ruhlarının simgesi, koruyucu ruh olarak görülmüşlerdir. İçerdikleri anlamlardan dolayı tarih boyunca kuş figürleri, süsleme sanatlarının vazgeçilmez unsurlarından biri olmuştur. Araştırma konusu olarak 'süsleme sanatlarındaki kuş figürlerinin tasarım özellikleri ve seramik yorumlamaları' seçilmiştir. Süsleme sanatlarında en fazla kullanılan kuş figürleri belirlenerek incelenmiş, sembolik anlamları ve tasarım özelliklerinden bahsedilmiştir. Geçmişten günümüze zenginleşerek gelişen Türk kültüründe önemli bir yer tutan kuş figürleri süsleme sanatlarının her dalında kullanılmıştır. Kuş figürlerinin süsleme sanatlarındaki sembolik etkisi ve varlığını gelecek nesillere aktarmak için geçmişşte değişik madenler ve stuko malzeme ile üretilen 12 .-13. yy. Büyük Selçuklu eserlerinden seçilen bazı eserlerin seramik yorumlamaları yeniden yapılmıştır. Günümüzde seramik malzeme ile yeniden yorumlanan kuş figürlerinden meydana getirilen ürünlerde nasıl bir yol izlendiği açıklanmıştır. Kuş figürlerinin sanat dalları içindeki sembolik, kültürel önemi ve estetik yönü ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
16. yüzyıl Safevi Dönemi İran tezhip sanatının günümüzdeki takı ve aksesuar üzerindeki etkileri

İran Safevi dönemine ait süsleme sanatları, padişahların özel ilgisine bağlı olarak, oldukça zengin ve gösterişlidir. Dolayısıyla bu muhteşem sanat daha sonraki asırlarda ve günümüzde de birçok sanat dalıyla uğraşan sanatçıyı ve sanatseverleri etkisi altına almış, sanata ışık tutan bir mekanizma şeklini almıştır. Günümüzde takı ve aksesuar sanatında da, bu eski kültür ve sanattan izler fazlasıyla görülmektedir. Bu çalışmadaki amaç, yeni tasarımların ve güncel sanatsal öğelerin İran Safevi tezhip sanatından ne kadar etkilendiğini irdelemek ve benzer tarafları ile farklı olduğu noktaları ortaya koyarak proje dizisini tartışmalı olarak ele almaktır.
Manisa Yazma Eserler Kütüphanesi'ndeki XVI. yüzyıl Kur'an-ı Kerim cildlerindeki motiflerin farklı yüzeylerdeki kullanımı

Milleti millet yapan değerlerin başında kimlik ve kültür gelmektedir. Kültür ise sanat ve bilimin sentezinden oluşmaktadır. Sanatın ise birçok tanımı vardır ve en genel tanımı itibariyle sanat, insanın kendi iç ve dış dünyasına ait olan duygu ve düşüncelerini güzel ve estetik bir şekilde farklı objelerle ifade etmesidir. Her medeniyet kendi kültürünü, inançlarını, duygularını, değerlerini ve gücünüsimgeleyerek kalıcı olmak için sanat eserleri üretmiştir. Bu sanat eserleri aynı zamanda o medeniyet hakkında önemli bir belge niteliği taşımaktadır. Bu bağlamda Türk kültüründe yer alan geleneksel el sanatlarımızdan cilt sanatı örnek olarak verilebilir. Cilt; kitap sayfalarını bir arada tutmak için yapılır. Ayrıca korumak amacıyla da yapılmıştır. Kitap kapaklarının ve içeriğinin tezhip desenleriyle süsleme yapılarakgörünümü zenginleştirilmesiyle de süsleme sanatları içinde; yerini almıştır. Klasik dönem - Kanuni Sultan Süleyman Devri (1520-1566) bu sanatların motif, renk ve üslup bakımından en parlak ve gösterişli dönemidir. Günümüzde teknolojide yaşanan gelişmelerden dolayı örneğin e-kitaplarınçıkması ve kullanılması, ekonomik sıkıntılar, cilt sanatının da diğer el sanatları gibi geri planda kalmasına neden olmuştur. Çünkü cilt sanatında altın ve deri gibi pahalımalzemelerin kullanılması ekonomik anlamda sanatçıyı zorlamaktadır. Bu konudaivyetişmiş uzman ve ustaların da azalmış olması ayrıca bir başka olumsuz etken olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, binlerce yıldır var olan bu sanatın yapılmasında harcanan yoğun el emeği ve uzun süreyi, günümüz teknolojisini kullanarak daha pratik ve daha az zaman alacak şekilde uygulamaktır. Ayrıca günlük yaşamda hemen hemen her alanda kullanışlı hale getirmek ve kaybolmaya yüz tutan bu sanatınunutulmamasını sağlamaktır. Bu çalışmada XVI. yüzyıl dönemi cilt sanatına ait motif, desen, bezemeunsurları, üslupları ve renk bilgileri ile ilgili alan araştırması yapılacak sonra elde edilen veriler teknolojiyle birleştirilip işlenerek farklı materyaller ve alanlarauygulamaları yapılacaktır.
Tokat ilinde geleneksel yazmacılık

Pamuklu veya ipekli kumaşların, elle çizilip resmedilerek ya da ağaç kalıplarla baskı yapılarak süslenmesi sanatına ''yazmacılık'' denir. Geleneksel el sanatlarımızdan biri olan yazmacılık sanatı en güzel örneklerini Tokat'ta vermiştir. Tokat ilinde yazmacılığın 600 yıllık bir mazisi vardır. Yapılan bu araştırmada yazmacılık sanatına katkıda bulunmak ve yazmacılık sanatını tanıtma amaçlanmıştır. Tokat'ta yazmalar genel olarak karakalem ve elvan olmak üzere 2 teknikte yapılmaktadır. Tokat yazmacılığında kullanılan ağaç kalıplar genelde ıhlamur ağacından hazırlanmakla beraber sarıçam ve armut ağacı da kullanıldığı görülmektedir. Tokat yazmacılığında kullanılan geometrik düzen, Selçuklu sanatına parelellik gösterir. Tokat yazmacılık sanatı var olduğu doğal çevreden ve kültüründen etkilenmiştir. Buna paralel olarak yazmalarda bitkisel motifler sıkça kullanılmıştır. Yazma desenleri ve motifleri çok renkli olup yazmalarda koyu renkler ağırlıktadır. Tokat'ta yazmacılık ile uğraşan ustalar, yazmacılık ürünleri ve yazma atölyeleri taranmıştır. Sonuç olarak: Tokat yazmalarında 30-40 yıl öncesine kadar doğal boyalar kullanılırken günümüzde kimyasal boyalar kullanıldığı tespit edilmiştir. 50 yıl önce 5-6 büyük handa yapılan yazmacılık sanatı, serigrafi tekniğinin gelişimiyle hızla yok olma sürecine girmiş ve bunun sonucunda birçok yazma atölyesi kapanmıştır. Araştırmada geleneksel Tokat yazmacılığının geçmişşten günümüze kadar olan gelişimi üzerinde durulmaktadır.
Mardin ili Midyat ilçesi telkari gümüş işçiliği üzerine bir araştırma

Gümüş, insanoğlunun çok eski çağlardan bu yana kullandığı önemli bir madendir. Özellikle kuyumculukta kullanılan bu maden yumuşak, parlak ve kolay şekil verilebilir özelliktedir. Kuyumculuk Anadolu da çok eski çağlardan beri uğraşılan bir el sanatıdır. Kuyumculukta takı üretme tekniklerinden birisi de telkaridir. Telkari Anadolu'nun bazı yörelerinde günümüzde de uğraşılan bir el sanatıdır. Telkaride ürünler hazırlanırken küçük ve basit araçlar kullanılmaktadır. Üretilen ürünler gümüş telden yapılmakta başka bir materyal kullanılmamaktadır. Gümüş tel önce kesilmekte, sonra kaynak yapılmaktadır. Ana parçanın boşlukları daha ince gümüş tellerle doldurulmakta sonra tekrar kaynak yapılmaktadır. Böylece bir takı binlerce parçadan oluşmaktadır. Midyat'ta bu teknikle küpeler, kolyeler, bilezikler ve kemerler üretilmektedir. Yeni desen ve model üretmede bazı sorunlar vardır. Bu araştırma ; Midyat'ta telkari, telkaride kullanılan araçlar, yapım tekniği, bu teknikle üretilen takılar ve sorunlarını saptamak amacı ile planlanmıştır. Araştırmada yazılı kaynaklardan, müzeden ve yöreden yararlanılarak elde edilen veriler uygun başlıklar altında sunulmuştur. Elde edilen örneklerin her birinin fotoğrafları çekilerek bu ürünler bilgi formlarında analiz edildikten sonra çizimleri yapılmış, tablolar haline getirilerek değerlendirilmiş ve yorumlanmıştır. Günümüzde bulunabilen telkari örneklerinin model, teknik ve yöresel özelliklerinin belgelenmesi; bu sanatın sahip olduğu geleneksel değerlerin korunması ve gelecek kuşaklara tanıtılması; günümüz ihtiyaçları 235 doğrultusunda farklı tekniklerle bütünleştirilerek turistik değeri olan yurt içinde ve yurt dışında kullanılabilir nitelikte kaliteli ve sanatsal ürünler elde etme olanaklarının sağlanması oluşturmuştur. Günümüze kadar gelebilen ürün örneklerinden yararlanılarak yeni ve günün şartlarına uygun çeşitli örnekler geliştirilmiş ve özgün tasarım uygulamaları bölümünde sunulmuştur.
Ayaş kültürevi halk giysilerinin envanterlerinin hazırlanması

Anadolu, tarihin ilk günlerinden bu yana giyim açısından zengin doğal kaynaklara sahip olmuş, yine dört bir yandan gelen göçlerle her zaman zengin bir kültürel kimlik taşımış ve bu yönde özgün ürünler ortaya koymuştur. Giyim ürünleri, zengin kültür miraslarıyla birer giysiden daha çok görsel bir iletişim dili biçimine dönüşmüştür. Türkoğlu, giyinmenin ortaya çıkmasında üç faktörün önemli olduğunu belirtmiş, biyolojik, fizyolojik ve psikolojik açılardan ele almış fakat bunların hangisinin diğerinden önemli olduğunu kişilerin yaşadıkları bölgenin iklimi, ekonomik durumu ve sosyal olaylarıyla açıklanabileceğini belirtmiştir. Türkiye coğrafi konumu ve geçmişş kuşakların birikimi ile oluşturduğu yaşam biçiminin sonucu olarak övünmeye hak kazandığı tarihsel bir birikime sahiptir. Bu birikim kendini giyim kültüründe de ortaya koymaktadır. Ülkemizdeki maddi kültür ürünlerinin gelecek kuşaklara iletilmesinde, bireysel ve toplumsal duyarlılıkla, gelişme gösteren kültür evleri son yıllarda giderek yaygınlaşmaktadır. Kültür Evleri'nde sergilenen eserlerin sistemli bir şekilde kayıt altına alınması ve burada var olan eserlerin gelecek kuşaklara eksiksiz aktarılmasında envanter çalışmalarının yapılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Araştırmada, Ayaş Kültürevi'nde bulunan ve henüz envanter kaydı yapılmamış 204 adet kadın ve erkek giysileri çalışma konusu olarak seçilmiştir. Giysiler, T. C. Kültür Bakanlığı Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü'nün hazırlamış olduğu Halk Kültürü Belgeliği ve Kümeleme Kılavuzuna göre gruplandırılmış, her biri resmedilerek teknik çizimleri yapılmış ve envanter formları oluşturularak envanter numarası verilmiştir. Aynı zamanda her bir giysi kumaş, süsleme ve dikiş teknikleri açısından incelenerek envanter formunda ilgili bölüme elde edilen veriler açıklama olarak yazılmıştır.
Bursa ilindeki deri giyim aksesuarlarının incelenmesi

Araştırmanın amacı günümüzde yapılmakta ve günlük giyimde önemli yeri olan deri giyim aksesuarlarının yerinde incelenerek, çeşitlerinin, yapım aşamalarının, kullanıldığı alanların, kullanılan tekniklerin, renk ve desen özelliklerinin belgelenmesi, rapor haline getirilmesi ve yeterliliğinin ortaya konulmasıdır. Araştırma süresince uzman görüşleri yardımıyla bir anket düzenlenmiş ve bu anket yapım atölyeleri ile satış yapılan işyerlerine uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini 2007- 2008 yılında Bursa ilinde seçilen giyim aksesuarları dikimi ve satışı yapan atölye ve üretilen 100 ürün çeşiti oluşturmuştur. Araştırma sonuçlarının analiz ve yorumlanmasında frekans ve yüzde dağılımları dikkate alınmıştır. Araştırma kapsamında yapılan incelemelerde işyerlerinin ana faliyet konusu, kişisel bilgileri ve mesleği seçme nedenleri, iş yerlerine ait bilgiler, iş yerlerindeki deri giyim aksesuarlarının özellikleri, tüketicilerin tercihleri, işyerlerinin üretim özellikleri ve araç gereç durumu ve iş yerinde karşılaşılan güçlüklerle ilgili açıklamalar ve araştırma sonucunda ortaya çıkan verilere dayalı olarak araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.
Ankara olgunlaşma enstitüsü 100. yıl müzesinde bulunan dival işi işlemeleri

Araştırmanın konusu 'Ankara Olgunlaşma Enstitüsü 100. Yıl Müzesinde Bulunan Dival işi işlemeler' olarak belirlenmiştir. Araştırmanın amacı; Ankara Olgunlaşma Enstitüsü 100. Yıl Müzesinde bulunan Dival İşi tekniğiyle işlenmiş ürünlerin tür, boyut, gereç, teknik, renk, motif ve kompozisyon özelliklerini incelemek, desenlerini çizilerek belgelemek ve kaynak oluşturmaktır. Bu araştırmanın evrenini Ankara Olgunlaşma Enstitüsünde bulunan 100. Yıl Müzesi'ndeki ürünler örneklemini de müzedeki Dival İşi işleme tekniğiyle işlenmiş 45 adet ürün oluşturmaktadır. Bu araştırma tarama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır. 45 adet ürüne bilgi formu uygulanmış, genel ve detay fotoğrafları çekilerek, desenleri bilgisayar ortamında CorelDRAW X5 programında çizilmiştir. Bilgi formlarından elde edilen bilgiler tablolar halinde sayısal verilere dönüştürülüp çalışmanın bulgular ve yorum bölümünde sunulmuştur. Araştırmada; Dival İşi işleme tekniği yoğun olarak bindallıya uygulandığı görülmüştür. Zeminde kadife kumaş, işlemede altın sarısı sim, süslemede pul, tırtıl ve simin kullanıldığı belirlenmiştir. Kenar temizleme ve alt temizliğinde keten astar ve dikiş ipliğinin en çok kullanılan gereçler olduğu görülmüştür. Ürünlerin işlemelerinde genellikle düz sarma, yarma sarma ve kabartma sarma teknikleri beraber uygulanmıştır. İşlemelerde en çok bitkisel bezeme uygulanmış az da olsa nesneli, kozmik, geometrik ve figüratif bezemelerin de kullanıldığı görülmüştür. Ürünlerin ana motiflerde en çok atlamalı sıralama, bağlantılı sıralama ve düzgün sıralamalı kompozisyonlar uygulanmış kenar sularında ise bağlantılı sıralamalı kompozisyon kullanılmıştır.
16. yüzyıl Osmanlı deri sanatının günümüz modasında farklı yüzeysel düzenlemelerle giysiye uyarlanması

Deri, insanoğlunun yaşamında ilk çağlardan beri kullanılan önemli ihtiyaçmalzemeleri arasında yer almıştır. İnsanlar beslenme ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla avladıkları hayvanların derilerini soğuktan korumak için giysi olarak kullanmışlardır. Tesadüfen veya deneyerek buldukları tabaklama yöntemleriyle deridaha işlevsel bir hale getirilmiş ve farklı kullanım amaçları için deriden eşyalar üretilmiştir. Tabaklama yöntemleri geliştikçe deri çeşitli süslemeler ile daha estetik bir biçimde şekillendirilmiştir. Zevk ve tercihler doğrultusunda çeşitlenen derilergiyim modasının da başlangıcı olmuştur. Deri dayanıklı bir mataryel olması sebebiyle tarih boyunca çeşitli amaçlar için kullanılmıştır. Toplumların göçler ile birbirleriyle etkileşimleri sonucunda deriler, deri zanaatkarları tarafından farklı kullanım amaçları için çeşitli formlarda işlenereküretilen ürünlerde kendi kültürlerini de yansıtmışlardır. Türklerde deri kullanımı ve dericilik ilk türklerden itibaren beslenmek ve yünelde etmek için yapılan hayvancılığın sonucunda hayvanların derisindenyararlanılmıştır. Türklerin dericilikteki bilgileri Orta Asya Türkleri ile Anadolu'yaulaşmıştır. Tabaklama ve işleme konusunda ileri teknik ve bilgilere sahip oldukları bilinmektedir. Osmanlıya dericiliği dericilerin Pir'i sayılan Ahi Evren tarafından Selçuklular döneminde Horasan bölgesinde öğrendiği dericiliği Anadoluya 1205 yılında göç ederek gelmesiyle getirdiği bilinmektedir. Deriyi çok iyi bir biçimde tabakladığıbilinmektedir. Osmanlı İmparatorluğu zamanında deriden yapılan her eşyanın estetik ve sanatsal boyuta ulaştığı bilinmektedir. Bu nedenle bu araştırmada, 16. Yüzyıl Osmanlıderi sanatı incelenerek günümüz modasında farklı yüzeysel düzenlemelerle giysiyeuyarlanması amaçlanmıştır. Bu araştırma sonucunda deri giysi örnekleri hazırlanmıştır.