turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Balkanlar'da ulaştırma sektörünün yeniden yapılandırılması ve Türk dış ticaretine etkileri

Balkan ülkelerindeki ulaştırma yatırımlarının büyük bir kısmı 1970'ler ve 1980'lerde gerçekleşmiş, gerekli bakım ve onarım çalışmaları ise önemli ölçüde ihmal edilmiştir. Bunun yanında, bölgede yaşanan savaşlar, ekonomik istikrarsızlık ve siyasi kargaşaların da etkisiyle, Balkan ülkelerinin ulaştırma altyapısı hem zarar görmüş, hem de yeterince gelişim gösterememiştir. Ulaştırma altyapısının yoğunlu, kalitesi ve verimliliği açısından, Balkan ülkeleri 27 AB ülkesindeki ortalamaların oldukça gerisinde bulunmaktadır. Bu nedenle, verimli bir ulaştırma altyapısının geliştirilmesi, bölge ülkeleri önünde duran temel ihtiyaçlardan birisidir. Balkan ülkelerinde daha verimli çalışan bir ulaşım sistemine sadece bölge ülkelerinin ekonomik istikrarı için değil, uluslararası transit taşımacılık açısından da ihtiyaç vardır. Bu tezin amacı, Balkan ülkelerindeki ulaştırma altyapısının mevcut durumunu değerlendirmek; gelecekte bölgenin ulaştırma altyapısına ilişkin yaşanabilecek gelişmelere ve bu gelişmelerin Türkiye'ye olası yansımalarına ışık tutmaktır. Tezin hazırlanmasında esas itibariyle izlenen yöntem, tümdengelimdir. Tez, Balkan ülkelerinin ulaştırma politikalarını AB'nin çıkarlarının belirlediği, gelecekte bölgenin ulaştırma altyapısının ve ulaştırma politikalarının AB'nin ihtiyaçları doğrultusunda gelişeceği, bütün bunların ise Türkiye açısından bazı fırsat ve sorunlara yol açabileceği hipotezi çerçevesinde geliştirilmiştir. Elde edilen sonuçlar bu yöndeki hipotezi önemli ölçüde desteklemiştir.
Generic economic stability ındex generation for emerging markets

Bu tezde, yeni gelişen pazarlarda lojistik regresyon modelleri kullanarak mali kriz tahmin hedefleyen bir sayısal bileşik öncü göstergesi tasarladık. Arjantin, Rusya, Brezilya, Tayland ve Türkiye, gelişmekte olan piyasalarda ana mali kriz temsil etmek üzere seçildi. Belirli bir ülkedeki finansal krizin diğer gelişmekte olan ülkelerdeki krizi tetikleyip tetiklemediği incelendi. Ayrıca, gelişmekte olan ülkelerdeki ekonomik stabilitenin bir göstergesi olan kredi temerrüt takası ile oluşturulan endeks arasındaki ilişkileri analiz edildi.
Türkiye'de enerji bağımlılığının cari işlemler açığı üzerine etkisi

Enerji bir ülkenin kalkınmasında rol oynayan en önemli unsurlardan bir tanesidir. Türkiye ekonomisi ve Türkiye ekonomisine benzer yapıda enerji yoğun şekilde gelişen ülkelerde büyüme, cari açık ve nüfus unsurları enerji faktörünü etkileyen kilit etmenlerdir. Bu etmenlerin neler olduğuna dair bilimsel çalışmalar referans gösterilerek analizler yapılmıştır. Bu çalışmanın ikinci bölümünde enerji'nin tanımı yapılarak enerji kaynaklarının tarihsel süreç boyunca ekonomi üzerine etkileri incelenmiştir. Dünya ve Türkiye'deki enerji kaynakları bu enerji kaynaklarının ekonomi üzerine etkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde makroekonomik sorunlar ve ödemeler dengesi ve enerji açığı ve fazlası veren ülkelerin durumları analiz edilmiştir. 4. bölümde Türkiye'deki enerji tüketimi ve ekonomik büyüme ilişkisi ekonometrik model ile analiz edilmiştir. Enerji tüketimi nüfus ve cari açık yıllık olarak 1970- 2014 dönemi verisi temel alınarak analiz edilmiştir. Enerji tüketimi, nüfus ve cari açık arasındaki ilişkiler Granger nedensellik analizi, birim kök testi ve hata düzeltme modelleri kullanılarak incelenmiştir. Granger nedensellik testi sonucunda cari açık enerji tüketimi arasında çift yönlü nüfus cari açık arasında tek yönlü nüfus enerji tüketimi arasında 'da yine tek yönlü nedensellik ilişkisi saptanmıştır.
Stratejik işbirliği ve Türk otomotiv sanayi üzerine bir uygulama

'Stratejik işbirliği' iki veya daha fazla firmanın oluşturduğu, biçimsel, kısa veya uzun dönemli, fırsatlardan veya kalıcı ilişkilerden doğmuş birlikteliklerdir ve taraflar arasında bir ortaklığı geliştirirler. Araştırmanın amacı; Türkiye'de yapılan işbirliği anlaşmalarının ne derecede stratejik kapsamlı olduğu ve firmaların bu anlaşmalardan kazanımlarını incelemektir. Diğer bir amaç, ülkemizde otomobil sanayinde üretim faaliyeti gösteren firmaların gerçekleştirdiği işbirliği anlaşmalarının özelliklerini belirleyebilmektir. Yapılan araştırmada sınırlı üreticinin bulunduğu otomotiv sektörü üzerinde durulmuş ve firmaların yapmış oldukları anlaşmalar ile başarılan arasındaki ilişkiler değerlendirilmiştir. Ayrıca stratejik işbirliği kapsamını yan sanayilerine hangi ölçüde taşıdıkları ve bunun Türk otomotiv sanayi üzerine etkileri incelenmiştir. Araştırmanın yöntemi; araştırmada yüz yüze görüşme yöntemi uygulanmıştır. Görüşmenin ilk bölümünde değerlendirme açısından önemli olan, firma büyüklüğünü gösteren bilgiler elde edilmekte, daha sonraki bölümlerde halen içinde bulundukları ve planladıkları işbirliği çalışmaları hakkında bilgiler alınmakta ve son bölümde firmanın başarısını gösterecek kriterler sorgulanmaktadır. Araştırmanın bulguları; Türkiye'de otomobil üretimi yapan 5 işletmeden 4'ü (Opel Türkiye %100 yabancı sermaye ile kurulmuştur) yabancı bir otomobil üreticisi ile stratejik işbirliği yapmışlardır. Yapılan işbirliklerinin tamamında, yabancı sermayenin ortaklık payları değişmekle birlikte, lisans anlaşmaları ve şirket evlilikleri birlikte görülmektedir. Yerli firmaların en önemli kazanımı teknoloji ve sermaye olmakta, yabancı firmalar ise Türkiye ve çevresindeki potansiyel pazarlara ulaşmayı hedeflemektedir. 1995 yılı itibariyle otomotiv sanayimizde yabancı sermaye ile birlikte kurulan işletme sayısı 99'a yükselmiştir. Oyak-Renault 30 joint venture, 21 lisans anlaşmalı; Tofaş 39 joint venture, 29 lisans ve 1 know-how sözleşmeli yan sanayici ile çalışmaktadır.
Ar-ge, inovasyon ve endüstriyel uygulama destek programı: 2012-2017 uygulamalarına ilişkin bir değerlendirme

2012- 2017 yılları arasında KOSGEB'in Ar-Ge, İnovasyon ve Endüstriyel Uygulama Destek Programı'ndan yararlanan firmalar üzerinde yapılan çalışmada; işletmelerin almış olduğu destek kapsamındaki veriler analiz edilmiştir. Öncelikle veri seti, tanımlayıcı istatistikler ile genel hatlarıyla özetlenmiştir. Destekten yararlanan firma niteliklerinin, Ar-Ge ve inovasyon sürecindeki başarı durumuna etkileri incelenmiştir. Böylece doğası oldukça karmaşık olan Ar-Ge ve inovasyon faaliyetlerinin temel özellikleri içerisinde bulunan etmenler analiz edilmiştir. Yapılan çalışmada KOSGEB desteğinin, firmaların Ar-Ge ve inovasyon sürecinde başarılı olmasında anlamlı katkılar sağladığı tespit edilmiştir. Genel olarak devletin, firmaların inovatif tavırlar geliştirmelerinde önemli roller üstlendiği sonucuna varılmıştır. Destek sağlayıcılarının daha ayrıntılı ve uzun süreli verileri toplamasının, gelecekte yapılacak çalışmalarda daha tutarlı sonuçların elde edilmesine katkı sağlayacağı tespit edilmiştir.
Ortadoğu'da uygulanan iktisadi kalkınma modellerinin analizi ve yeni bir iktisadi kalkınma modelisi önerisi

Çalışmanın amacı iktisat literatüründe yer alan iktisadi kalkınma modellerinin Ortadoğu'ya uygulanabilirliliğini tartışmak, tarihsel süreç içinde uygulanan modelleri değerlendirip yeni görüşler ileri sürmektir. Bu amaçla öncelikle iktisadi kalkınma konusunda teorik bilgiler verilmiş, daha sonraki bölümlerde ise Ortadoğu çalışmada inceleme konusu yapılmıştır. Çalışmada, Ortadoğu bölgesi tarihsel süreç içinde ele alınarak belli başlı iktisadi kalkınma modellerinin de teorik açıdan bilgilerinin verilmesi suretiyle bu bölgede uygulanan kalkınma modelleri analiz edilmiş ve seçilen dört ülkenin kalkınmayı etkileyen faktörlerle birlikte sosyo-ekonomik karşılaştırmaları da yapılarak, sonuçta daha önceki öneri ve çözümlerden farklı bir model önerisi getirilmeye çalışılmıştır. Ortadoğu'nun stratejik konumu ve özellikle petrol gibi doğal kaynaklara sahip olması göz önüne alındığında uzun yıllar değişik çatışma ve savaşlara sahne olduğunu görürüz. Kalkınmanın önündeki en büyük engel silahlanma ve bölge ülkelerinin siyasi bir birlik kuramayışlarıdır. İktisadi kalkınmayı bütün unsurları ile tek başına etkileyebilecek güçte olan beşeri sermaye ise silahlanmanın sona erdirilmesi yanında bölgeyi her açıdan kalkındıracak en önemli unsur olarak görünmektedir.
Dış borçların yeniden yapılandırılması

Dış borçların yeniden yapılandırılması kavramı, dış borç krizi kavramı ile çok yakın bir ilişki içindedir. Çoğu zaman, 'dış borç yeniden yapılandırılması gereği' ile 'dış borç krizi olasılığı' aynı anlamda kullanılmaktadır. Bu çalışmadaki temel çıkış noktası 'Kalkınma politikaları sonucunda istenilen gelir düzeyine ulaşamayan, ya da başka bir ifadeyle, gelir artış hızları, birikmiş borç stoklarını eritmeye yetmeyen ülkeler, dış borç yükümlülüklerini nasıl yerine getirebileceklerdir? sorusudur. Dış borç yapılandırmasındaki etkin çözümü, 'taraflardan birinin durumunu, bir diğeri aleyhine bir durum meydana getirmeden iyileştirmenin mümkün olmadığı noktada' sağlanmış kabul edebiliriz. Yapılandırma olmadığında, borç geri ödemesindeki bir aksamanın maliyetini ise, bir ileri yüklenecektir; ya taraflardan bazıları, belki de tümü. Bir dış borç sorununun gelişmekte olan bir ülke için çözüldüğünün en önemli işareti, söz konusu ülkenin, uluslararası piyasalara 'diğer borçlanıcılar'la aynı koşullarda girebilmesidir. Bu koşullar, en başta vade ve faiz olarak kendisini göstermektedir. Borçlanıcı ülke, yeni borç edinmelerinde, 'ek' bir maliyet yüklenmiyorsa, ülkenin yeniden yapılandırma gereği sona ermiş kabul edilebilecek ve süreç tamamlanacaktır.
Assortative matching under information asymmetry with search frictions

Heterojen satıcı ve alıcıların zaman indirimi nedeniyle masraflı arayıs içinde olduğu fayda aktarımına izin veren çift-taraflı bir arama modelini tek-taraflı bilgi asimetrisi altında analiz ediyoruz. Zaman boyunca pazarda gerçeklesen eslesmelerdenetkilenmeden kalan dısadayalı tip dagılımı farz ediyoruz. İki tipli, bilgisi olmayan satıcı ve bilgisi olan alıcılardan olusan böyle bir ekonomide sıralayıcıeslesmenin denge olarak elde edilebilecegini kanıtlıyoruz. Gösteriyoruz ki satıcı ve alıcıya özel üretim fonksiyonlarının ve bunların toplamının süpermodüler velog-süpermodülerligiyle birlikte satıcının üretim fonksiyonun dagılım oranınınalıcıya göre daha yüksek olması herhangi bir arama friksiyonu ve tip dagılımıaltında sıralayıcı eslesme için gerekli ve yeterli. Ayrıca tip heterojenliginin ikiylesınırlı olduğu durumda tek taraflı bilgi asimetrisinin sıralayıcı eslesme için tam bilgi ortamına göre daha az sınırlayıcı varsayımlar ortaya çıkarmadıgını buluyoruz.
Generalized method of moments application to CCAPM

Bu calismada, Genellestirilmis Momentler Yontemi kullanilarak, Subat 1959 ve Subat 2015 zaman araliginda, S&P 500 verisi ile riskten kacinma katsayisi ve indirim faktoru hesaplanmistir. Hansen and Singleton (1982)'da elde edilen sonuclara kiyasla, riskten kacinma katsayisi icin daha yuksek sonuc elde edilirken risk faktoru icim benzer sonuclara ulasilmistir.
Ekonomik krizlerin tarım sektörüne etkilerinin ülke kalkınmasındaki rolü 2001/2018 dönemi Türkiye örneği

Kriz kavramını iktisat literatüründe değerlendirdiğimizde, 'çöküntü, bunalım, durgunluk, güç dönem ya da buhran' anlamına gelmektedir. Ülkeler kriz dönemlerinde birçok ekonomik olumsuzlukla karşı karşıya kalmaktadır. Bu olumsuzluklar üretimin düşmesi, işsizliğin artması, yatırımlarda düşüş yaşanması gibi durumlar yaşanmaktadır. Kriz döneminde hem mal hem de hizmet sektöründe arz ve talep dengesinde bozulmalar yaşanır. Tarım sektörü de bu olumsuzlukların yaşandığı sektörlerden biridir. Bu çalışmada 2001/ 2018 döneminde yaşanan ekonomik krizler sonucunda Türkiye ekonomisinin ve Türk tarım sektörünün nasıl etkilendiği incelenecektir.
Pürüzlü parçalı stokastik oynaklık yaklaşımı ile finansal zaman serilerinin hafıza yapısının analizi

Zaman boyutlu oynaklık verilerinin hesaplanmasında, genel olarak rassal yürüyüşe dayalı yaklaşımdan hareket edilir. Ancak bu yaklaşım varyansın pürüzsüz olduğu varsayımına dayalıdır. Pürüzlülük oynaklığın içsel bir özelliği olduğu ve gürültü tahminlerinin etkisini ifade etmesi açısından bir olgu olarak incelenmesi gerekliliği ortaya çıkmıştır. Genel olarak, tarihsel dalgalanmayı dikkate alan risk yönetim araçlarının oynaklıktaki pürüzlülük nedeni ile optimal korunma oranının hesaplanmasında sapmalı sonuçlar verdiği görülmüştür. Finansal oynaklık modelleri martingal, yarı-martingal süreçler ve Brown hareketlerine dayalı olarak, finans literatüründe önemli hale gelmiştir. Bu yaklaşımlarda sıra ile uzun dönemli bağımlılık, hafıza ve stokastik süreçler dikkate alınarak analizler geliştirilmiştir. Tahmin aşamasında Gauss ve Log-normal olasılık yoğunluk fonksiyonlarına dayalı tahminciler kullanılmıştır. Literatürde son yıllarda geliştirilen oynaklık yaklaşımları pürüzlülüğü dikkate almaktadır. Bu çerçevede, pürüzlülüğün olduğu durumda hafıza yapısının da nasıl oluştuğu veya hangi tur bilgileri taşıdığı da test edilmiş olmaktadır. Bu çalışmada, RFSV modeli kullanarak, KOSPI endeksinin hafıza yapısı test edilmiştir.
Türkiye'de finans sektöründeki bağımsız düzenleyici kuruluşlar ve etkinliğini artırmaya yönelik öneriler

Regülasyonun temel amacı, hizmetlerin kaliteli bir biçimde, rekabetçi bir piyasada ve tüketicilere eşit koşullarla ulaşmasının sağlanmasıdır. Bu tür bir ortamın sağlanmasında en büyük rol regülasyon otoritesine düşmektedir. Kamusal yaşamın önemli alanlarında düzenleme ve denetleme işlevlerini yerine getiren bağımsız düzenleyici kuruluşlar, devlet adına etkili karar alma yetkisine sahiptirler. Türkiye'de finansal piyasaların düzenlenmesine ilişkin kurumlar Sermaye Piyasası Kurulu, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu ve Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu olmaktadır. Bu çalışmada finans sektöründeki bağımsız düzenleyici kuruluşlar incelenmektedir.
A tax system to support sustaianability; Is it possible?

-Küresel anlamda önemi haylice kabullenilmiş olsa dahi, sürdürebilirlik kavramına ilişkin bir anlam kargaşası sorunu bulunmaktadır. Tezimizde öncelikli olarak, sürdürebilirlik kavram tanımını, literatürü ve bu kavrama ulaşmadaki küresel performansı tartışarak, bir nebze de olsa mevcut anlam kargaşası üzerindeki bulutları dağıtma amacı güdülmüştür. Politika yapıcılar, sosyal refahı, kaynak ayrımı, gelir dağılımı ve istikrar araçları ile sürekli olarak maksimize etmeye çalışıyor olsalar da, bu konudaki küresel performansın iç açıcı olmadığı açıktır. Vergilendirme ise bu konudaki en önemli araçlardan biridir. Belirtilmelidir ki, tüm ülkeler için geçerli olacak ve sürdürebilir kalkınmaya ile sonuçlanacak kusursuz bir vergi sisteminden bahsetmek mümkün değildir. Dolayısıyla, bu çalışma ideal bir vergi sistemi göstermekten ziyade, sürdürebilirliğin öneminin altını çizerek, kavramın daha net anlaşılması sağlamayı ve vergilendirmenin sürdürebilirliğe ulaşma da bir yol arkadaşı olup olmayacağını tartışmayı amaçlar. Bu amaçla 136 ülkeyi örneklem alan detaylı bir analiz yapılmış ve Holden, Linneraud ve Banister'ın (2014) 'sürdürebilir kalkınma uzayında' çalıştıkları üç farklı eşiği kullanarak iki bölümlü bir detay analiz yapılmıştır
Gelişmekte olan ülkelerde ekonomik krizler sonrası finansal piyasaların durumu, ticaret bankalarının pozisyonu ve Türkiye örneği

öz Gelişmekte olan ülkelerin reel ve finans sektörlerindeki yakın ilişkiler ve bunun beraberinde getirdiği ekonomik sorun ve sonuçlar son yılların gündemindedir. Finans sektöründeki tersine olumsuz gelişmeler, ekonomik anlamda dengeleri de aynı yönde etkilediği için, finans sektöründe yeniden yapılandırma ve doğru politikalar devreye alınmadan reel sektörün de sağlıklı bir şekilde düzelmesi ve gelişme trendine girmesi mümkün olamamaktadır. Gelişmekte olan ülkelerin başta IMF olmak üzere, ulusararası ekonomik grupların desteği ve yönlendirmesi altında içinde bulundukları ekonomik sorunlardan çıkabilmesi çok kolay gözükmemekle birlikte, siyasal sistemlerin ve istikrarın da önemli bir faktör olarak gündeme gelmesi konunun boyutlarını çoğaltmaktadır. İktisat Literatüründe tam olarak oturtulmuş bir teorik bakış açısı henüz yoktur. Sadece yorum ve tesbitler, bu doğrultudaki görüşler ön plandadır. Her ülkenin içinde bulunduğu aynı isim altındaki sorunların temelinde nedensellikler farklı olduğu için, her ülkede yaklaşımlar ve yorumlar bir bakıma o ülkenin gerçekleri ile de yakından bağlantılıdır. Özellikle 1990 1 ı yıllardan itibaren Latin Amerika ve Güney Asya Ülkelerinde dikkat çeken finans piyasalarındaki sıkıntılarla başlayan krizler, bir anda çevre ülkeleri de etkiler hale geldiği için, konunun boyutunu ülkeler arası etkileşim şekline de dönüştürmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, temel bazı ekonomik kavram ve teorik yaklaşımları kısaca gözden geçirdikten sonra ; gelişmekte olan ülkelerde gerçekleşmiş ve de hala etkileri devam eden finans piyasalarındaki sorunları, nedensellikleri ve çözüm bakış açıları ile ortaya koymak ve Türkiye'nin de aynı yıllarda bariz hale gelen benzer sorunlarını analiz ederek, gelecek yıllarda, özellikle finans piyasasında ağırlıklı konumda bulunan Ticaret Bankacılık Sektörü'nün belirleyiciliğini netleştirmektir. Bu kapsamda Türkiye Ticaret Bankacılık Sektörü'nün pozisyonuna, stratejilerinin gelecekteki finansal ve ekonomik dengeler üzerindeki etkisinin önemine dikkat çekilmektedir. III
Trb1 bölgesinde faaliyet gösteren süt ve süt ürünleri işleyen firmaların etkinlik analizi

Bu çalışmada, TRB1 Bölgesini oluşturan Elazığ, Malatya, Tunceli ve Bingöl illerinde faaliyet gösteren süt ve süt ürünleri işleyen firmaların üretim etkinlikleri araştırılmıştır. Bu amaçla bölgede faaliyet gösteren ruhsatlı 64 firma olduğu belirlenmiş ve tam sayım yapılarak 64 firmanın 2014- 2015 üretim dönemine ilişkin verileri kullanılmıştır. Stokastik üretim sınırı modeli ve modelin tahmininde ise Cobb-Douglas üretim yaklaşımı kullanılmıştır. Model tahmin sonuçlarından, bölgedeki firmaların ortalama üretim etkinsizliklerinin 0,10 olduğu hesaplanmış ve firmanın gözlenen üretimi ile ulaşabilecek olduğu maksimum üretim arasındaki farkın %89'unun teknik ve dağılım etkinsizliğinden kaynaklandığı geriye kalan kısmın ise öngörülemeyen tesadüfi faktörlerden kaynaklandığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuç, firmalarda teknik ve dağılım etkinsizliklerinin önemini vurgulamaktadır. Oluşturulan üretim etkinsizliği modeline dahil edilen değişkenlerden yöneticinin sektör deneyimi, firmanın teknoloji seviyesi, firmada çalışan toplam işçi sayısı, firma kuruluş yılı ve firmanın hukuki statüsü istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Buna göre, yöneticin sektördeki deneyimi ve firmada çalışan toplam işçi sayısı ile üretim etkinsizliği arasında negatif yönlü ilişki olduğunu ortaya çıkarmaktadır.
The determinants of migration from Turkey to European countries: A gravity model approach

Türkiye, göç hareketlerinin kapsamı ve büyüklüğü ile uluslararası göçte uzun yıllara dayanan bir geçmişşe sahiptir. Ekonomik temelli dışa göç, işgücünün göçünün, zamanla Türkiye ile Avrupa ülkeleri arasında bir göç koridoru oluşturduğu 1960'lı yıllarda daha belirgin hale gelmiştir. Bu çalışmada 1960 ve 2010 yılları arasında Türkiye'den Avrupa'ya göçün belirleyicileri makro düzeyde ülke verileri ve panel veri regresyonu kullanılarak analiz edilmiştir. Bu bağlamda, çalışmada iki yaklaşım takip edilmektedir. İlk olarak, Türkiye'den Avrupa ülkelerine göçün çekim modeli ile analizi yapılmıştır. Daha sonra ise, kalkınma ve göç arasındaki ters U-şeklindeki ilişki, ikinci dereceden bir model kullanılarak analiz edilmiştir. Tezin amacı doğrultusunda çeşitli veri setleri kullanılmıştır. Dünya Bankası'nın Göç Veri tabanı bağımlı değişken olarak kullanılan göçmen stokları verisini oluşturmak için kullanılırken, UN DESA, CEPII, ILO, UNDP ve DEMIG'in veri setleri bağımsız değişken olarak kullanılan demografik, sosyo-ekonomik ve politik göstergeleri oluşturmak için kullanılmıştır. Bulgular Avrupa ülkeleri ile işgücü alım sözleşmeleri ile başlayan göç koridorunun oluşum aşamasındaki ana belirleyicilerin, toplam bağımlılık oranı, kişi başına düşen GSMH ve kentleşme oranı olduğunu göstermektedir. Ancak, belirli bir göç seviyesine erişildiğinde, göç kendi kendini besleyen bir sisteme dönüşmektedir. Dinamik panel regresyon sonuçları, bir süre önce göç etmiş olan göçmen stokunun, Türkiye-Avrupa göç koridorunun en önemli belirleyicisi olduğunu göstermektedir. Bulgular ayrıca, göç ile göç edilen ülkelerin Türkiye'ye oranla kalkınmışlık düzeyi arasında ters yönlü U şeklinde ilişki olduğunu göstermektedir. Dolayısıyla göçmen stokunun, Türkiye'den ziyade göç edilen ülkelerin gelişme seviyesiyle ilişkili olduğu ortaya çıkmaktadır.
Türkiye'de uygulanan döviz kuru politikaları ve reel döviz kurunun dış ticaret dengesine etkisi (1992-2010)

Döviz kuru politikaları, hükümetlerin uluslararası ticarette ödeme dengesini sağlamak amacıyla döviz kuru ile ilgili aldığı tüm önlemlerdir. Döviz kuru politikası uygulanmasında, kur politikalarının etkileri reel döviz kuruna dayanmaktadır. Reel döviz kuru, iki ülkenin gerçekleştirdiği mal ve hizmet ticaretinde, fiyatların belirlendiği kur olup, dışa açık ekonomilerde özellikle dış ticaret dengesi üzerinde meydana gelen değişikliklerin analiz edilmesinde önemli bir etken olmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de 1992- 2010 dönemi arasında üçer aylık veriler kullanılarak reel döviz kurunun dış ticaret dengesi üzerindeki etkisini incelemektir. Analizde, ARDL sınır testi yaklaşımı yöntemi kullanılmıştır. Sonuçlar, reel döviz kurunun dış ticaret dengesine direkt olarak etki etmediğini, ancak finans ve sermaye hesabında meydana gelen değişikler sonucunda reel döviz kurunun dış ticaret dengesi üzerinde bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir.
1980 sonrası ekonomik krizlerin karşılaştırmalı bir analizi: Türkiye örneği

Bu çalışmada 1980 sonrası ekonomideki yapısall dönüşüm ve 1989 yılında sermaye hareketlerinin serbestleştirilmesi sonrasında yaşanan ekonomik krizler incelenmiştir. Bu bağlamda; 1980 yılından sonra ilk ciddi kriz olma niteliği taşıyan 1994 krizi, 1997 Güneydoğu Asya ve 1998 Rusya krizleri, 2000- 2001 krizi ve 2008 küresel ekonomik krizi çalışma kapsamına alınmıştır. Türkiye ekonomisinde yaşanan ekonomik krizlerin çıkış nedenleri ve kriz sonrasında ekonomi üzerinde yarattığı etkiler aynı değildir. Çalışmada ekonomik krizler, çıkış kaynağı açısından ülke ekonomisinden kaynaklanan krizler ve dış şoklardan kaynaklanan krizler olarak sınıflandırılmıştır. Çalışma; kriz teorileri ile ilgili yapılan literatür taraması ve istatistiki veriler ışığında krizlerin oluşum nedenlerinin ve Türkiye ekonomisinde yarattığı etkilerin benzer ve farklı yönlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda ilk bölümde literatürdeki ekonomik krizler ile ilgili kavramsal çerçeveye yer verilmiştir. İkinci bölümde 1980 sonrası ekonomik krizlerin nedenleri ve gelişimi üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise makroekonomik değişkenler seçilerek ekonomik krizlerin etkilerinin karşılaştırmalı analizi yapılmıştır. Çalışma; incelenen kriz dönemlerinin makroekonomik değişkenler üzerinde benzer etkilerinin olmasının yanı sıra farklı etkiler de gösterdiğini ortaya koymuştur. Çalışma kapsamında incelenen bütün kriz dönemlerinde GSYİH'deki büyüme oranı önemli ölçüde düşmüş, ekonomi daralmıştır. İşsizlik oranlarındaki değişime bakıldığında ise 1994 krizinde işsizlik oranının yükselmediği ancak incelenen diğer kriz dönemlerinde işsizlik oranının yükseldiği görülmüştür. Kriz dönemlerinde enflasyonist bir eğilim mevcuttur. Dış ticaret göstergelerine bakıldığında ise ithalatın bütün kriz dönemlerinde azaldığı ancak ihracatın ülke ekonomisinden kaynaklanan 1994, 2000- 2001 krizlerinde arttığı, dış şoklardan kaynaklanan 1997 Güneydoğu Asya, 1998 Rusya ve 2008 küresel krizlerinde ise azaldığı görülmüştür.