turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyet'in ilk yıllarında Türk eğitim politikası

Türk eğitim tarihinde büyük bir değişim niteliği taşıyan cumhuriyet dönemi eğitim anlayışı kendi içerisinde çeşitli dönemlere ayrılmakta ve her dönemde kendine özgü özellikleri bünyesinde barındırmaktadır. Çalışmada öncelikli olarak Osmanlı Devletindeki eğitim anlayışım belirterek ve Osmanlı Devletinin son dönemlerindeki eğitimde yozlaşmayı ortaya koyduktan sonra, bu dönemde eğitimin düzelmesi için yapılan çalışmalar anlatılmıştır. Daha sonra Yeni Türk Devletinin kurulması ile birlikte Ulu Önder Atatürk başkanlığında yapılan köklü değişiklikler anlatılarak her kademede kurulan eğitim birimleri hakkında bilgiler verilmiş, eğitimi daha milli, çağdaş ve kaliteli hale getirebilmek için kurulan millet mektepleri ve halkevlerinin kuruluş gayeleri ve işleyiş faaliyetleri hakkında bilgiler verilmiştir. Sonuç olarak; Cumhuriyetin ilk yıllarında ortaya konulan eğitim politikası anlatılmaya çalışılmıştır. VI
I. İnönü Zaferi'nden İzmir'in Kurtuluşuna kadar Açıksöz gazetesinde harici haberler

Milli Mücadele döneminde Anadolu ve İstanbul'da yayın yapan gazeteler bu dönemin aydınlatılmasında önemli bir rol üstlenmişlerdir. Bu dönemde İstanbul ve Anadolu'da yayın yapan gazetelerin birçoğu milli mücadeleye destek vermiştir. Özellikle Anadolu'da yayın yapan gazetelerin verdiği destek önemle üzerinde durulması gereken bir konudur. Milli Mücadele döneminin anlaşılmasına katkıda bulunan en önemli gazetelerden birisi de çalışmamıza kaynak olan 15 Haziran 1919 14 Aralık 1931 tarihleri arasında Kastamonu'da yayınlanan Açıksöz gazetesidir. Bu döneme ait Açıksöz gazetesinde yer alan haberler günümüz Türkçesine çevrilmiştir. Açıksöz gazetesi neşredildiği dönem içerisinde birçok konudaokuyucularına bilgi vermiştir. Açıksöz Gazetesi milli mücadele hareketinin kazanılmasında ve bilhassa Batı Karadeniz halkının bu zafere inandırılmasında önemli bir etken olmuştur. Gazeteninusta yazarları kaleme aldıkları makalelerle kamuoyunun bu zafere olan inancınıartırmıştır. Gazetenin yayın hayatını sürdürdüğü Kastamonu milli mücadele döneminde işgal edilmemesine rağmen gazete Anadolu'da yapılan işgallere karşı tepki göstermiş ve bu işgaller karşısındaki derin üzüntüsünü sayfalarına taşımıştır. Gazete bölge haberleriyle birlikte cephe haberleri ve dış haberlere önemli bir yer ayırmıştır. Bu çalışmada milli mücadele döneminde önemli bir yere sahip olanharici haberler olarak ele alınmıştır. Açıksöz gazetesi harici haberleri sayfalarınataşırken kendine mahsus muhabirlerinden, Anadolu Ajansı'ndan, milli mücadeleye destek veren Anadolu ve İstanbul basınından ve Avrupa'nın birçok merkezindekiyabancı ajanslardan yararlanmıştır. Bu haberler arasında Avrupa kamuoyununişgallere bakışını ve tepkilerini, devletlerarası diplomasi görüşmelerini ve birçok defatoplanan konferansları ayrıntısıyla okuyucularına aktarmıştır. Açıksöz gazetesi milli mücadele dönemi araştırmalarına o dönemin canlı tanığı olarak bugün önemli bir katkı sunmaktadır.
Tek parti dönemi tarım politikaları

Siyasi ve ekonomik olarak pek çok kez konu edilen Tek Parti dönemi zirai açıdan da müstakil olarak incelendiğinde önemli bulgular tespit edilecektir. Lozan Barış Antlaşması'ndan itibaren asıl mesele olarak görülen tarım sektöründe; gerek geçmişşteki tarım tecrübesi gerekse yeni devletin yeni anlayışı göz önünde bulundurularak kalkınmaya yönelik bir politika belirlenmiştir. Büyük oranda tarım toplumundan oluşan ulus, bağımsızlık mücadelesini tamamladığında evsiz kalmış köylü ve tarumar edilmiş tarım arazileri gerçeğiyle zirai açıdan da büyük bir mücadele verecektir. Tarım sektörü, köylü ve çiftçi; yeni Türkiye Cumhuriyeti'nde teknoloji, ulaşım, ıslah, eğitim ve kredilendirme gibi önemli konularda çok ciddi adımlarla desteklenmiştir. Tek Parti hükümetleri, Atatürk ve İnönü tarım karnesindeki inişli çıkışlı grafiklerine rağmen milat sayılabilecek önemli atılımlarla hafızalara kazınacaktır.
Türkiye'de azınlık politikaları (6/7 Eylül 1955 olayları)

Bilindiği gibi Osmanlı Devleti'ndeki Gayr-i Müslimler 'Millet Sistemi'yle yönetilmişlerdir. İstanbul'un fethinden sonra oluşturulan bu sistem Tanzimat Fermam' nın ilanına kadar devam etmiştir. Tanzimat'tan sonra Millet Sistemi yerini 'Osmanlı Vatandaşlığı' anlayışına bırakmıştır. Böylece Gayr-i Müslimler İmparatorluk içinde Müslümanlar'la eşit bir statüye kavuşmuşlardır. Osmanlı Devleti zayıflamaya başladığında Avrupa Devletleri Gayr-i Müslimler'i himayeleri altına almaya başlamışlar ve Osmanlı Devleti'nden daha fazla hak ve ayrıcalık istemişlerdi. Osmanlı Devleti'nin o süreçteki bir anlamda zorunluluk içeren batı yönelimli politikasının bu taleplerle çatışmasıyla Osmanlı vatandaşlığı anlayışı uygulama alanı bulmuştu. Mondros Antlaşmasından sonra Avrupa Devletleriyle birlikte Osmanlı Devleti'ni işgal eden devletlerin safında yer alan Gayr-i Müslimler'in statüleri, Türk Bağımsızlık Savaşının kazanılmasıyla gerçekleştirilen, Lozan Antlaşması'yla gündeme gelen azınlık kavramının içeriğiyle belirlendi. Bu statünün sürdürüldüğü ve azınlıklara yönelik kimi yasal düzenlemelerin de yapıldığı tek parti dönemi sonrasında iktidara gelen DP, siyasi yaşamda azınlıklarca desteklendi. Azınlıklar çok partili yaşam içinde kendilerini daha rahat ifade edebileceklerini düşündükleri için tercihleri bu yolda olmuştur. Ancak 1955'in ortalarına gelindiğinde şiddetlenmeye başlayan Kıbrıs olayları sonucunda, Türk gençlerinde, basında ve kamuoyunda azınlıklara yönelik tepkiler görünmeye başladı. 6 Eylül'de istanbul Ekspres adlı Türk gazetesinde yayınlanan haber, Atatürk'ün Selanik'teki evine bomba konulduğu yolundaydı. Bu haberin yayınlanmasından sonra tepki olarak istanbul'da düzenlenen miting, daha sonra bir yağmalama ve talan hareketine dönüştü. Başlangıçta Rumlar'ı hedef alan bu hareketten daha sonra da öteki azınlıklar etkilenmişlerdir. Birçok Türk dükkanı da olaylardan zarar görmüştür. Eylü'Pün 7'sinde ilan edilen sıkıyönetim ile olaylar sona ermiştir. Demokrat Parti daha sonraki günlerde çeşitli düzenlemelerle zararları telafi etmeye çalışmıştır. Ancak 1960 ihtilalinden sonra, Menderes ve arkadaşları da söz konusu olayların sorumlusu olarak yargılanmaktan kurtulamamışlardır.
İzmir'de Adalet Partisi

Türk Silahlı Kuvvetleri, Demokrat Parti iktidarının yanlış politikaları nedeniyle 27 Mayıs 1960 tarihinde yönetime el koydu. Müdahalenin ardından bir süre durdurulan siyasi faaliyetler, 12 Ocak 1961'de siyasi partilerin kurulmasına izin verilmesiyle birlikte yeniden başladı. 11 Şubat 1961'de Ragıp Gümüşpala başkanlığındaki Adalet Partisi başta olmak üzere birçok yeni siyasi parti kuruldu. AP'nin kuruluşu ile Türk kamuoyunda bu yeni partinin DP'nin mirasçısı olduğu inancı oluşmuştu. Öyle ki AP'nin çok kısa bir süre içinde kolayca ülke çapında örgütlenebilmesi DP'nin bölgesel mirasını devir alması ile sağlanabilmişti. Gümüşpala partisinin ilk teşkilatını Mehmet Ali Aytaş başkanlığında 27 Şubat 1961'de İzmir'de kurdu. AP, İzmir'de çok hızlı ve sağlam bir şekilde örgütlendi. AP Türk siyasal hayatında asıl çıkışını ise 1964'te Süleyman Demirel'in genel başkan seçilmesiyle yapmıştır. 1965- 1971 yılları arasında tek başına, 1970'li yılların büyük bölümünde ise koalisyonlarla ülke yönetiminde söz sahibi olmuş olan AP, 12 Eylül Darbesi sonrasında diğer siyasi partilerle birlikte kapatıldı. İzmir'de ise AP 1961'den 1969 seçimlerine kadar üç seçimde de birinci parti olmuş, ancak 1973 seçimlerinden itibaren düşüşe geçmişştir. Bu seçimlerden itibaren İzmir'in AP'li Efsane Belediye Başkanı Osman Kibar, belediye başkanlığını CHP adayı İhsan Alyanak'a kaptırmıştır. Yine 1977 seçimlerini de kaybetmesiyle birlikte AP İzmir'deki gücünü tamamen yitirmiş ve İzmir 12 Eylül'e kadar CHP tarafından yönetilmiştir.
Tarihte manda/ himaye kavramsallaştırması ve Milli Mücadele'deki yansımaları

Bu tez çalışmasında manda ve himaye terimlerinin anlamlan, tarihteki örnek uygulamaları açıklandıktan sonra Milli Mücadele döneminde ( 1918 - 1922 ) bir başka devletin manda ve himayesinin Türk aydın ve idarecileri tarafından hangi yollarla istendiği ve bu konudaki çalışmalar incelenmektedir. Aynı zamanda manda ve himaye isteklerinin Milli Mücadele'nin gelişimine nasıl bir etki yaptığı ortaya konmaktadır. Himayenin ilk uygulamaları tarih öncesi çağlarda görülür. Himaye, sömürgecilik hedeflerinin gerçekleştirilmesinde bir araçtır. Himaye anlaşmaları eşitsizlik anlaşmalarıdır, himaye eden güçlü devletin zayıf devlet üzerindeki hakimiyetini niteler. Anlaşmayla himaye eden devlet kurduğu maddi, manevi kontrol ve nüfuzuyla diğer devletten siyasi ve ekonomik imtiyazlar elde eder. Manda; Paris Konferansı'nda ortaya atılan, Cemiyet-i Akvam'ın kurulmasıyla hayata geçirilen idare sisteminin adıdır. Birinci Dünya Savaşı sonunda Cemiyet-i Akvam'ın kurulması ve Wilson İlkeleri çerçevesinde yenik devletlerle banş anlaşmalan imzalanması düşüncesi, bu savaşı kazanan emperyalist devletlerin genişleme politikasıyla bağdaşmıyordu. Dolayısıyla kazandıklan topraklan ellerinde tutmak amacıyla 'manda yönetimleri' sistemini geliştirdiler. Mondros Ateşkes Antlaşması'nın karanlık günlerinde kimi Türk aydın ve idarecileri kurtuluş çaresi olarak başka bir devletin manda ve himaye yönetimi altına girme fikrini benimsemişlerdir. Kurtuluş yolunda tek alternatif olarak sunulan bu düşünceler Milli Mücadele'nin ruhuna aykınydı. Bu sebeple M. Kemal bir yandan ülke topraklanın istilaya çalışan düşmanla uğraşırken bir yandan da bu fikrin taraftarlanyla mücadele etmek zorunda kalmıştır. Erzurum Kongresi'nde ilk tepkilerini gösteren manda ve himaye fikirleri Sivas Kongresi'nde adeta başkaldınya dönüşmüştür. M. Kemal'in dahiyane siyasetiyle bu fikrin taraftarlan mağlup edilmiş, Milli Mücadele Hareketi'nin teşkilatlanma safhasında büyük zarar görmesi önlenmiştir. Askeri ve siyasi alanda elde edilen basanlar bu düşüncelerin Türkiye'nin gündeminden kalkmasına neden olmuştur. -VTT.
Balkan Savaşları ve sonrasında Bulgaristan ve Osmanlı Devleti arasında nüfus göçü

Balkan Savaşları sırasında ve sonrasında Bulgaristan ve Osmanlı Devleti arasında göçler yaşanmıştır. Bulgaristan yönetiminde kalan Müslüman Türk nüfus; toprakların kaybedilmesi, savaşın getirdiği olumsuzluklar ve Bulgar çetelerin yaptıkları mezalimler, mal ve mülklerine zorla el konulması gibi sebeplerden Osmanlı Devleti yönetimindeki topraklara göç etmeyi, göçün getirdiği bütün zorluklara rağmen tercih etmişlerdir. Aynı şekilde Osmanlı Devletinde, özellikle Trakya ve Makedonya'daki Bulgarlar da savaş nedeniyle Bulgaristana göç etme yoluna gitmişlerdir. Balkan Savaşları sırasında kendiliğinden gelişen bu karşılıklı göç olayı, savaş sonrasında Bulgaristan ile Osmanlı Devleti arasında 1913'te imzalanan İstanbul Anlaşmasına konulan bir ek protokolle ilk kez bir mübadele anlaşması yapılmıştır. Bu doğrultuda fiilen gerçekleşmiş olan bu karşılıklı göçlerin tespiti ve göçmenlerin haklarının iade edilmesi ve yerleştirilmesi için iki ülkenin üyelerinden oluşan Karma Komisyon kurulmuştur. Bulgar basınında ve belgelerinde yer alan bilgiler de Türklerin, Buylgar nüfusu zorla göç etmeye sevk ettiği yolunda bilgiler mevcut. Müslüman Türklere yapılan zulüm ve baskıları inkar etmekte, Müslümanların Hıristiyanlığı kendiliğinden seçmiş gibi göstermeye çalışmışlar ve bu doğrultuda belgeler sunmuşlardır. Balkan savaşlarını bizzat cephede takip etmiş olan yabancı basından gazeteciler yayınladıkları eserlerinde mevcut durumu ve gözlemlerini yansıtırken gerçekleri gizleyememişlerdir. Balkan savaşları sırasında ve sonrasında yaşanan göçler ve yapılan katliamlar en çok Türk-Müslüman halkı etkilemiş, uzun yıllar bu yaşananların olumsuz izleri silinmeye çalışılmıştır. Osmanlı Devleti mevcut siyasi, ekonomik ve sosyal durumuna rağmen göçmenlerin sorunsuz olarak iskan ettirilmeleri ve ihtiyaçlarının giderilmesi için bütün imkanlarını bu doğruyltuda kullanmıştır.
Türkiye-Çekoslovakya ilişkileri (1923-1939)

I. Dünya Savaşı sona erdiğinde dünya 1914'ten çok farklıydı. Savaşa büyük umutlarla giren imparatorluklar artık yoktu. Yıkılan bu imparatorluklar yerini pek çok ulus-devlete bırakacaktı. Ancak bu yeni ulus-devletlerin doğuşu öyle kolay olmamıştı. Bu süreç 1923'e Lozan Antlaşması ile son buldu. Ardından literatürde 'iki savaşı arası dönem' olarak adlandırılan devreye girildi. Büyük Savaş sonrası eski imparatorluk topraklarında kurulan bazı yeni ülkeler ciddi dönüşüm ve değişimler geçirdi. Bu ülkelerin başında Türkiye geliyordu. Kurtuluş Savaşı başlı başına bir kahramanlık hikayesiyken savaştan sonra yine Mustafa Kemal liderliğinde yapılanlar dünyanın Türkiye üzerinde var olan tüm dikkatini daha da artırmıştı. Diğer tarafta ise hem ayrı ayrı hem birlikte, geçmişşleri oldukça eskiye dayanan Çeklerin ve Slovakların Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun yıkılmasıyla kurduğu Çekoslovakya vardı. Bu iki yeni devlet iki savaş arası dönemde pek çok farklı ilişki kurdu ve geliştirdi. Bu çalışmanın konusu olan Türkiye ve Çekoslovakya arasındaki siyasi, ekonomik ve sosyal alandaki bu ilişkileri ve iki ülkenin birbirine bakışını tespit etmek için iki ülkedeki birçok kaynak incelendi. Bu incelemenin sonucunda özellikle 1920'lerde iki ülke arasındaki ilişkilerin ekonomik yönünün ön planda olduğu, 1930'lardan itibaren sosyal ilişkilerde artış yaşandığı, ikinci bir dünya savaşına yaklaşılırken siyasi ilişkilerde bir yakınlaşma olduğu görülüyordu.
Atatürk dönemi tarım politikalarının Balıkesir'deki uygulamaları (1923-1938)

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki tarım politikaları içerisinde ayrı bir öneme sahip olan Atatürk dönemi tarım politikalarının bir tarım vilayeti olan Balıkesir'deki uygulamalarını incelemektir. Bu inceleme aynı zamanda 1923- 1938 yılları arasında Balıkesir'in zirai vaziyetini de gözler önüne sermektedir. Kurumlarının büyük çoğunluğunu Osmanlı'dan devraldığı bilinen Türkiye'nin tarım politikalarında da Osmanlının etkisi olduğu bilinen bir gerçektir. Bu nedenle çalışmanın başlangıç noktası Osmanlı İmparatorluğu'nun toprak düzeni kabul edilmiş ve ardından 'Tanzimat Fermanı' ve 'Arazi Kanunnamesi'nin toprak mülkiyeti hususunda getirdiği yenilikler ele alınmıştır. Tarım politikalarının tarihsel sürecinde II. Abdülhamid'in 'Konya Ovası Sulama Projesi' dikkat çeken bir gelişme olarak tespit edilmiş, bir diğer önemli gelişme olarak ise 'Numune Tarlaları' ve 'Ziraat Mektepleri' belirlenmiştir. Misak-ı İktisadi Kararları, Aşar Uygulamasının Sonu, Toprak Mülkiyeti hususunda yaşanan gelişmeler ile geçen 1923- 1929 arası dönem için İzmir İktisat Kongresi, alınan kararlar itibarıyla adeta bir mihenk taşı konumundadır. Yine aynı öneme sahip Büyük Dünya Buhranı ve ardından bir zorunluluk olarak ortaya çıkan Devletçilik döneminde yapılan düzenlemeler de detaylı bir biçimde incelenerek bir yandan Devletin tarım kesimine verdiği önem gösterilmeye çalışılmış öte yandan da Balıkesir'in tüm bu süreçlerdeki zirai durumu anlatılmaya çalışılmıştır. Ancak bu dönemi incelerken gözden kaçırılmaması gereken en önemli nokta söz konusu dönemin bir savaş sonrası dönem olduğu gerçeğidir. Bu nedenle gelirlerinin neredeyse tamamına yakınının tarıma dayalı olduğu Türkiye'de hem savaş sonrası kayıplar telafi edilmeye çabalanmış hem de 'Tam Bağımsızlık'a ancak 'Ekonomik Bağımsızlık'la ulaşılabileceğinden politikalarda önceliği yine tarım kesimi almıştır. Şüphesiz ki tarımsal çeşitlilik yönünden zengin olan Balıkesir, Devletin ilgi odağı olan vilayetlerden olmuştur. İşte bu çalışma takip edilen bu politikaların yereldeki en somut örneğini teşkil etmektedir.
Milli mücadele'de inönü muharebeleri

İnönü Muharebeleri Türk İstiklal Harbi'nin dönüm noktalarından birini oluşturmaktadır. TBMM Hükümeti'nin askeri varlığının tartışıldığı, siyasal varlığının tehlikede olduğu, Türk milletinin istiklal ve istikbal kaygısı yaşadığı günlerde bu muharebelerde elde edilen başarılarla Anadolu'nun bağımsızlık mücadelesinde yeni bir aşamaya geçilmiştir. I. İnönü Muharebesi, TBMM Hükümeti'nin içerdeki siyasi ve askeri muhaliflere karşı ölüm kalım savaşı verdiği kritik bir evrede başlamıştır. Çerkez Ethem'in isyanı ile Yunan taarruzu beraber gelişmiş, TBMM Hükümeti'nin ordusu iki önemli sorunla aynı anda mücadele etmek zorunda kalmıştır. Bu muharebede düzenli ordu birliklerinin ortaya koymuş oldukları inatçı mücadele neticesinde Yunan Ordusu geri çekilmek zorunda kalmış, bu moral ve motivasyon ile Ankara'nın başını ağrıtan Çerkez Ethem isyanı bastırılmıştır. TBMM Hükümeti, bu muharebenin yaratmış olduğu sonuçtan istifade ederek içerdeki en güçlü muhalefeti tasfiye etmiş, iktidarını kuvvetlendirmiş, istikbalini ise güvence altına almıştır. I. İnönü Muharebesi'nden sonra düzenli ordu rüştünü ispat etmiş; Teşkilatı-ı Esasiye Kanunu ve İstiklal Marşı'nın kabulü başta olmak üzere devletleşme yolunda çok önemli adımlar atılmıştır. TBMM Hükümeti bu muharebenin bir sonucu olarak ortaya çıkan Londra Konferansı'nda İstanbul Hükümeti'ne ve İtilaf Devletleri'ne siyasal olarak varlığını kabul ettirmiş, milli hareketin temsilcisi olarak kabul edilmeye başlanmıştır. Londra Konferansı'nda bazı değişiklikler yapılan Sevr Antlaşması'nın Türkler tarafından kabul edilmemesi Yunanları Anadolu'da yeni bir taarruz harekatına sevk etmiştir. İngiliz destekli Yunan Ordusu, Sevr Antlaşması'nı silah zoru ile Türklere kabul ettirmek amacıyla ikinci defa büyük bir taarruza kalkışmıştır. II. İnönü Muharebesi ile neticelenen bu taarruz, TBMM Hükümeti'nin Koçgiri isyanı ile meşgul olduğu sırada başlamış ve birincisine oranla çok daha kanlı ve şiddetli geçmişştir. Türk Ordusu, II. İnönü Muharebesi'nde sayıca üstün Yunan Ordusu'na karşı kesin bir galibiyet kazanmıştır. Bu başarının ardından İtalyanlar hiç baskı görmedikleri halde Anadolu'dan çekilmeye başlamış, Fransızlar Zonguldak'ı tahliye etmiştir. İngilizler ise Ankara ile doğrudan temas aramaya başlamıştır. Bu açıdan İnönü Muharebeleri, bir yanı ile hem içerde hem de dışarda TBMM Hükümeti'nin siyasi olarak tanınmasını sağlarken diğer yanı ile İtilaf Devletleri'nin Anadolu'daki Milli Mücadele'ye bakışı açısından kırılmalara neden olmuş, politika değişikliğine yol açmıştır. Bu sonuçları itibariyle İnönü Muharebeleri, Türk İstiklal Harbi'nin en önemli aşamalarından birini teşkil etmesine rağmen, mevcudiyetleri dahi sorgulanan ve sonuçları açısından en çok tartışılan konulardan biri olmuştur. Bu tez çalışmasında, TBMM Hükümeti'nin içerde ve dışarda varoluş mücadelesi verdiği, Türk İstiklal Harbi'nin en kritik dönemlerinde yapılan İnönü Muharebeleri, tarihi belgeler ışığında askeri ve siyasi yönleriyle ele alınıp değerlendirilmiştir.
Demokrat Parti iktidarı hakkındaki mali yolsuzluk iddialarının Yassıada yargılamalarına ve dönemin siyasetine yansımaları

Elinizdeki çalışmada, günümüzde de halen daha tartışma konusu olan Demokrat Parti iktidarı hakkındaki yolsuzluk iddiaları ele alınmıştır. 27 Mayıs 1960 darbesi sonrasında DP yöneticileri tutuklanmış ve Yassıada'da yargılanmışlardır. Yassıada yargılamalarında DP yöneticileri hakkında pek çok yolsuzluk, usulsüzlük ve suiistimal iddiaları ortaya atılmış, DP yöneticileri bu iddiaların büyük çoğunluğunda suçlu bulunmuşlardır. Elinizdeki bu çalışma, bu noktayı yeniden tartışmaya açarak iki temel soruna odaklanmıştır: Birincisi; yargılamalar sırasında DP hakkında ortaya atılan iddiaların gerçeklik payı vardır. İkincisi; askeri tahakkümün de etkisiyle DP hakkındaki iddiaların büyük çoğunluğu iftiradır veya bu iddiaların bir kısmında gerçeklik payı olmakla birlikte fazlaca abartılmıştır. Üç bölümden oluşan tezin birinci bölümünde devlet bütçesinden usulsüz harcama iddiaları üç alt başlık işlenmiş olup bu başlıkların kaynaklarını Yassıada mahkeme tutanakları, dönemin TBMM kayıtları, ulusal basın ve dönemin anıları teşkil etmiştir. Tezin ikinci bölümünde irtikaptan kaynaklanan yolsuzluk iddiaları ele alınmıştır. Bu bağlamda Yassıada'da görülen altı mali dava incelenmiştir. Dolayısıyla bu bölümün kaynaklarının ekseriyetini söz konusu mahkemenin tutanakları teşkil etmektedir. Davaların muhtevasına bakıldığında DP iktidarı dönemindeki bakanların görevlerini kötüye kullanıp kendilerine veya yakınlarına maddi çıkar elde etmekle itham edildikleri görülmektedir. Bahsi geçen altı davada sanıklar genellikle 5 ay ile 6 yıl arasında değişen hapis cezasına mahkum edilmişler, bazıları da yalnızca ağır para cezasına çarptırılmışlardır. Yalnızca Değirmen Davası'nda sanıklara ceza verilmemiştir. Üçüncü ve son bölümde Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile DP dönemindeki diğer mali yolsuzluk iddiaları ele alınmıştır. Toprak Mahsulleri Ofisi, Et ve Balık Kurumu ve SEKA yolsuzluk iddialarının ortaya atıldığı kuruluşlardır. DP iktidarı hakkındaki diğer yolsuzluk iddialarına dönemin TBMM'sinde ve kısmen ulusal basınında rastlanmaktadır. Söz konusu iddialarda yöneltilen suçlamalar, siyasi nüfuz kullanılarak kendilerine ve yakınlarına siyasi kredi temini, sahibi bulunduğu basın kuruluşunu devlet dairelerine abone yaptırma şeklindedir.
T. c. İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük Dersi'nde Kurtuluş Savaşı döneminin sosyal tarih açısından incelenmesi ilköğretim 8. sınıflarda

Bu çalışmada betimsel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışma dört bölüm ve bir sonuç kısmından oluşmaktadır. Birinci bölümde İnkılap Tarihi Öğretimine ve Sosyal Tarih konularına değinilmiş, problem tanımlanmış, alt problemler ile araştırmanın önemi, kapsamı ve sınırlılıkları verilmiştir. İkinci bölümde araştırmanın yöntemi belirtilmiştir. Üçüncü bölümde Kurtuluş Savaşı'nda Anadolu'nun sosyo - ekonomik yapısından, Kuvay-ı Milliye'nin askeri ve sosyal yapısından, Batı cephesindeyaşanan olaylardan, Milli Mücadeleye katılan kadın ve çocukkahramanlardan, savaş dönemindeki sportif faaliyetlerden, halkın giyim tarzından, savaşta halka ve askere yardım eden Kızılay'ın faaliyetlerinden, o dönemde verilen eğitimden, sağlık hizmetlerinden ve gazetecilikfaaliyetlerinden bahsedilmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise, İnkılap Tarihi ve Atatürkçülükmüfredatına önerilmek üzere bir ünite modeli tasarlanmıştır. Çalışma, Kurtuluş Savaşı Ünitesinde geçen konuların daha etkiliöğretilebilmesi, Milli Eğitim Bakanlığı tarafından belirlenen hedef ve davranışların kazandırılması bakımından, Kurtuluş Savaşı'nın sosyal boyutunu inceleme amacını taşımaktadır.
1923 - 1950 dönemi Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Kütahya milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri

konusu '1923- 1950 Yılları Arasında TBMM'deki Kütahya Milletvekilleri ve Siyasi Faaliyetleri' olarak belirlenmiştir. Öncelikle parlamento kavramı tanımlanmaktadır. Sonra genel hatlarıyla parlamenter sistemin dünyada ve Türk Tarihi'ndeki gelişimi hakkında bilgi verilmiştir. Tez çalışması 1923- 1950 yılları arasındaki TBMM'nin yedi yasama dönemini kapsamaktadır. Bu dönemde Kütahya'dan parlamentoya seçilen 42 milletvekili hakkında bilgi verilerek, bu kapsamda milletvekillerinin analiz ve değerlendirmeleri yapılmıştır. Milletvekillerinin bölge kökenlilik oranı, eğitim seviyeleri, mesleki durumları ve parlamento deneyimleri tespit edilerek değerlendirmeler yapıldı. Bu çalışmada kronolojik sıralama esas alınarak milletvekillerinin meclisteki siyasi faaliyetleri dönemler halinde verilmiştir. Bu faaliyetler her yasama döneminin kendi içerisinde eğitim, hukuk inkılaplar vs. gibi konu başlıkları altında sınıflandırılmıştır. Milletvekillerinin konuşma metinleri konu başlıklarına göre tasniflenmiş ve kısa bir şekilde yorumlanması yapılmıştır. Böylece milletvekillerinin kendi bölgeleri ile ülke geneline olan katkıları ortaya konulmuştur. Bu çalışma, Uşak Üniversitesi Rektörlüğü Bilimsel Araştırmalar Birimi Tarafından 2013/TP 008 nolu proje kapsamında desteklenmiştir.