turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gaziantep Zincirli Bedesten'in restorasyonu

Bu tez çalışmasında kültürel bir miras olan Gaziantep Zincirli Bedesten incelenmiştir. Yapının tarihi süreç içerisindeki gelişimi, kullanımları, geçirdiği afetler ve onarımlar araştırılmıştır. Yapının mevcut durumu yerinde tespit edilmiş, rölöve, restirüsyon ve restorasyon projeleri çizilerek çalışmanın ana bölümünü oluşturmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde, çalışmanın amacı, önemi, kullanılan materyal, metot ve kapsamı anlatılmıştır. Son olarak da çalışmada yer alanılan kaynaklar hakkında kısaca bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde, Türklerde ticaret yapılarının gelişimi hakkında bilgiler verilmiştir. Türk kentlerinde çarşıların öneminden bahsedilmiş, Türklerde önemli olan üç çarşı tipinden söz edilmiştir. Bu üç tip; Kapalıçarşı, arasta ve bedestendir. Bu bölümde bu yapıların tanımlan verilmiş ve örneklerle anlatılmıştır. Tez çalışmasını oluşturan yapımızın girdiği grup olan, bedestenler gruplandırılarak hakkında biraz daha hazla bilgi verilerek, örnekler gruplara göre çoğaltılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümü, tarihçe bölümüdür. Gaziantep kent tarihi, Gaziantep Zincirli Bedesten ve çevresinin tarihi, bulunan belgeler ışığında, detaylıca anlatılmıştır. Yapının tarihi anlatımında yapının geçirdiği afetler ve onarımlardan da söz edilmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümü yapının mimari özelliklerinin anlatıldığı bölümdür. Yapının konumu, kullanımı, mülkiyet durumu, plan, cephe, malzeme ve yapı bileşenleri gibi özellikleri anlatılmıştır. Yapıdaki bozulmalara ve nedenlerine yine bu bölümde değinilmiştir. Yapını tanımı yapılıp, bütün özellikler ortaya konulduktan sonra yapı ile benzer aynı özellikler gösteren İstanbul Mısır Çarşısının karşılaştırılması yapılmıştır. Beşinci bölümde yapıdaki izlerden ve tarihi belgelerden yola çıkılarak yapının restitüsyon projesi anlatılmıştır. Altıncı bölümde ise diğer bölümler göz önüne alınarak yapının geleceğe aktarılması ve bir kültürel mirasın kurtarılması için hazırlanan restorasyon projesi anlatılmıştır. Yapıda bundan sonra yapılacak müdahalelerden, yeniliklerden ve yeni kullanımdan söz edilmiştir. Yedinci ve son bölüm de ise, bütün bu gelişimler göz önüne alınarak 'Gaziantep Zincirli Bedesten' hakkında genel bir değerlendirme yapılmış ve sonuca ulaşılmıştır.
Bir modernleşme projesi olarak Anadolu'da demiryolları ve Bursa-Mudanya Demiryolu hattı

Çalışmada Anadolu'da demiryolu hatlarının yapımı modernleşme projesi kapsamında ele alınmış, Bursa-Mudanya demiryolu hattının bu hatlar içindeki yeri ve önemi araştırılmıştır. Ayrıca, Anadolu'daki ve Bursa'daki demiryolu gar ve istasyon binalarının mimari özellikleri incelenmiştir. Bu binalar tipolojik analiz yöntemi ile sınıflandırılmış, Bursa'daki gar ve istasyon binalarının bu sınıflandırma içindeki yeri tartışılmıştır. Çalışma, 19. yüzyılın ikinci yansından 20. yüzyılın ikinci yansına kadar olan Osmanlı İmparatorluğu ve Cumhuriyet dönemlerini kapsamaktadır. 'Giriş' bölümünde çalışmanın amaçlan, kapsamı, kullanılan yöntemler, çalışmanın temelindeki sorun ile bilimsel araştırmalara katkısı açıklanmıştır. Çalışmanın 'Kuramsal Bilgiler' bölümünde dört alt başlık bulunmaktadır. 'Kent ve Kentleşme' bölümünde, bu kavramların tanımı yapılmış, kentlerin ortaya çıkışını irdeleyen kuramlar ile kentleşme hareketlerine yol açan nedenler anlatılmıştır. 'Kent Planlama' bölümünde, bu kavramın tanımı yapıldıktan sonra dünyada kent planlamasının gelişim süreci açıklanmış, Osmanlı İmparatorluğu ve Cumhuriyet dönemlerinde Anadolu'da ve Bursa'da kent planlamasının gelişimi incelenmiştir. 'Kentin Gelişiminde Ulaşımın Rolü' bölümünde, ulaşımın tanımı yapıldıktan sonra, dünyada toplu taşıma araçlarının gelişimi anlatılmış, Osmanlı İmparatorluğu ve Cumhuriyet dönemlerinde Anadolu kentlerinin ve Bursa'nın ulaşım yapısı modernleşme projesi kapsamında ele alınmıştır. 'Demiryollarının Tarihsel Gelişimi' bölümünde, dünyada demiryolu yapım süreci anlatılmış, dünyada demiryolu ulaşımı alanındaki gelişmelerin Osmanlı İmparatorluğu ve Cumhuriyet dönemlerinde Anadolu'daki ve Bursa'daki ulaşım yapısı üzerindeki etkisi açıklanmıştır. Çalışmanın 'Materyal ve Yöntem' bölümünde iki alt başlık bulunmaktadır. 'Demiryolu Mimarisinin Gelişimi' bölümünde dünyada demiryolu istasyon binalarının mimarisi anlatılmış, Anadolu'daki ve Bursa'daki gar ve istasyon binalarının ortak mimari özellikleri değerlendirilmiştir. 'Tipolojik Analiz Yöntemi ile Anadolu'daki ve Bursa'daki Gar ve İstasyon Binalarının Mimari Özelliklerinin İncelenmesi' bölümünde ise tipolojik sınıflandırma çalışmasının bir değerlendirmesi yapılmıştır. 'Araştırma Sonuçlan ve Tartışma' bölümünde ise 'Giriş' bölümünde belirlenen amaçlara ait sonuçlar ve ileride bu konu ile ilgili yapılması hedeflenen çalışmalara ilişkin öneriler yer almıştır.
Etkileşimli dijital teknolojiler bağlamında beden mekan deneyimi

Günümüzde mektup, resim, maket gibi analog teknolojilerden mobil telefon, fotograf, üç boyutlu model gibi dijital teknolojilere doğru geçişler görülmektedir. Yaşanan bu değişim kültürü, alışkanlıkları, bilginin yapısını ve üretimini değiştirirken mimarlığın asıl çalışma alanı olan mekanı da dönüştürmektedir. Bu çalışma, 'Dijital teknolojiler, mekanın bedenle iletişim kurma biçimlerini ve mekan anlayışını nasıl etkiler?' sorusu ile başlamıştır. Dijital teknolojilerin bedene ve mekana kazandırdığı etkileşimli uzantılarla, mekansal algı ve bedensel deneyimi dönüştürmesi ve alternatif deneyimlere dair ipuçları sunması çalışmanın temel motivasyonunu oluşturmaktadır. Teknoloji, dijitalleşme ile birlikte bedensel verileri tanımlanabilir ve kontrol edilebilir hale getirmektedir. Bu çalışma, dijital teknolojilerin bedensel deneyim aracılığıyla mekan ve beden arasında karşılıklı etkileşim potansiyelini artırarak farklı bir gerçeklik katmanı ortaya koyması fikri üzerinden gelişmektedir. Bu yeni durumda, dijital teknoloji bedenle duyuları aracılığıyla iletişim kurmakta ve bu iletişimden elde ettiği bilgileri mekana aktararak mekansal öğelerin dönüşümünü sağlamaktadır. Tez beden, mekan ve teknoloji arasında kurulan bu ilişkiyi 'etkileşim' kavramı üzerinden tartışmaya açmaktadır. Beden ve mekan arasında teknolojinin sağladığı etkileşim, bedene ait duyular, bedenin duyularıyla mekana aktarılan veriler ve bu verilerle üretilen mekansal özellikler bağlamında ele alınmaktadır. Dijital teknolojilerle birlikte var olan deneyimsel mekanlar, bedenle ve bedensel deneyimin zihinsel süreçleri olan gerçeklik katmanlarıyla bütünleşerek mekansal deneyimi dönüştürmektedir. Beden artık fiziksel anlamda var olmadığı sanal mekanları da deneyimleyebilmekte ve dijital teknolojiler aracılığıyla bedenin deneyim süreçlerini oluşturan verileri mekanı oluşturan bilgi kaynağına dönüştürebilmektedir. Böylece dijital teknolojiler ile birlikte mekan ölçümsel ve geleneksel tanımlarından sıyrılmaktadır. Dijital olmayan 'geleneksel mekan', çoğunlukla kartezyen anlayış ve görme duyusu baskın tasarım yöntemleri ile oluşturulmakta, mekanın bedenle kurduğu etkileşimi ve mekanın kurucu öğelerinden biri olan bedenin duyumlarını yeterince önemsememektedir. Gelişen dijital teknolojiler ise mekanı yalnızca göz ile deneyimlenen estetik ve statik bir nesne olmaktan çıkarır; bedenin diğer duyularıyla da etkileşime geçerek bedensel deneyimin bütünlüğünü korur. Bu sayede mekan da nesne konumundan özne konumuna taşınır; gözlerin ve bedenin hareketi, zihinsel süreçleri gibi bedensel durumlara anlık yanıtlar verebilir hale evrilir. Tezin ana argümanı, duyusal algılara dayalı bedensel deneyimi amaçlayan ve dijital teknolojilerle kurgulanan etkileşimli mekanları konu edinen örnekler yardımıyla tartışmaya açılacaktır. Böylece etkileşimli dijital teknolojilerle tasarlanan deneyimlerin oluşturduğu durumlar tez kapsamında oluşturulan beden, mekan ve teknoloji ilişkisi üzerinden okunacaktır.
Prefabrik yapılarda yapı kabuğunun ısısal konfor açısından incelenmesi ve değerlendirilmesi

Bu çalışmada, Türkiye'de üretilen, prefabrike yapılarda taşıyıcı sistemi oluşturan veya taşıyıcı olmayan prefabrike dış duvar elemanları, ısısal konfor yönünden incelenip değerlendirilmiştir. Amaç, ülkemizde üretilen prefabrike dış duvar elemanlarının, iç yüzey sıcaklığı açısından, farklı bölgelerde, ısısal konfor ihtiyacını sağlayıp sağlamadıklarını araştırmak ve değerlendirmektir. Belirlenen bu amaca yönelik olarak yapılan tez çalışması, beş ana bölüm ve eklerden oluşmaktadır. Bölüm l'de Giriş başlığı altında, endüstriyel yapı üretiminin önemine değinilmiş, prefabrike dış duvar elemanlarının sahip olması gereken özellikler belirtilmiş ve yapı fiziği ilkelerine uygun olarak düzenlenmesinin önemi vurgulanmıştır. Ayrıca, daha önce benzer bir konuda yapılan çalışmadan kısaca bahsedilmiş ve çalışmanın amacı ile kullanılan yöntem açıklanmıştır. Bölüm 2 'de Isısal konfor etkenlerinin yapı kabuğu ile ilişkisi anlatılmıştır. Bölüm 3 'de Prefabrike yapının tanımı yapılmış, prefabrike yapıların, iki ayrı şekilde sınıflandırılması gösterilmiş ve prefabrike yapı kabuğu oluşumu, malzemeye bağlı olarak gruplar altmda değerlendirilmiştir. Bölüm 4 'de Belirlenen yapı kabuğu kesitlerinin değerlendirme süreci ve değerlendirme ölçütleri açıklanmış ve kesitlerin iç yüzey sıcaklığı ve yoğuşma kontrolü hesabında izlenen yol anlatılmıştır. Devamında, yapı kabuğu kesitleri iç yüzey sıcaklığı ve yoğuşma yönünden incelenmiş ve karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Bölüm 5'de Tez kapsamında yapılan çalışmalardan elde edilen sonuçların genel bir değerlendirilmesi yapılmış ve öneriler getirilmiştir. Ekler bölümünde ise, hesap yapılan 4 yöreye ait dış hava sıcaklığının ve nemliliğinin değişim eğrilerini gösteren grafikler ve bazı çizelgelere yer verilmiştir VI
Raimondo D'Aronco: İstanbul' daki yapılarında cephe biçimlenişi ve detayları

Tez çalışmasının I. bölümü Giriş kısmından oluşmaktadır. Bu bölümde genel olarak tez çalışmasının seçiliş amacı, çalışma konuları ve çalışmada izlenen yöntem ve metodlar hakkında bilgi verilmiştir. II. bölümde, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Batılılaşma dönemi hakkında genel bilgiler verilmiş; batılılaşma dönemi mimarisi ve mimar sorunu üzerinde durulmuştur. III. bölümde, Raimondo D'Aronco'nun yaşamı ve İtalya'daki mimari etkinlikleri ile ilgili kısa bilgiler verilmiştir. İstanbul'da gerçekleştirdiği tüm tasarımlar ele alınarak, günümüze ulaşan yapılarından cephe nitelikleri bakımından ele alınan tasarımlarla ilgili bir katalog çalışması yapılmıştır. Çalışmanın bu bölümünde araştırma konusu yapılarla ilgili gerekli ölçümler yapılarak fotoğraflar çekilmiştir. Bunlar ışığında rölöveler hazırlanarak katalog çalışmaları yapılmıştır. IV. bölümde, çalışmanın değerlendirme kısmı bulunup kataloglardaki örnekler yardımıyla cephe biçimlenişleri hazırlanan tablolar ve fotoğraflarla açıklanarak benzer ve farklı özellikler tespit edilmeye çalışılmıştır. V. bölümde, yapılan incelemeler ve değerlendirmeler neticesinde D'Aronco'nun İstanbul'da bulunduğu dönemde yaptığı tasarımlar ve mimari tasarım metodolijisi hakkında varılan sonuçlar ortaya konmuştur.
Organize sanayi bölgelerindeki cami yapılarının strüktürel mekansal litürjik öğe analizi: Kocaeli örneği

Cami mimarisinin tarihsel süreç içerisindeki gelişimi incelendiğinde, zaman, coğrafya ve kültür faktörlerinin etkisi açıktır. İslam kentlerinde gündelik hayatın kurucu öğelerinden olan cami yapısı, mimarisi ile birlikte kent yaşamındaki varlığıyla da önem kazanmıştır. 21. yy cami tasarımlarında ise, Türkiye'de ülke gündemi açısından bir sorunsala dönüşmüştür. ''Geleneksel'' ya da 'Çağdaş' cami mimarisi kalıpları da bu sorunsalın uzantısı olarak mimarlık gündeminde yer edinmiştir. Cami yapısının sadece simgesel olarak görülmesi ve sorunsalın sadece mimarlık alanı üzerinden tartışılması da dar bir tartışma aralığı oluşturmuştur. Organize Sanayi Bölgelerindeki cami tasarımlarında ise, geleneksel cami mimarisini tümüyle reddeden bir tavırdan farklı olarak bir 'farklılaşma' çabasının arandığı gözlemlenmektedir. Dolayısıyla bu farklılaşma çabalarının tasarım paradigmaları üzerinden incelenmesi cami mimarisinin gelişimi açısından oldukça önemlidir. Tez kapsamında cami mimarisinin, Erken İslam Döneminden 21. yy'a kadar olan örnekleri üzerinden, İslam kentlerinde cami yapısının önemi incelenmektedir. Önemli bir örneklem olarak Kocaeli Organize Sanayi Bölgesi cami yapıları, bu yapıları var eden strüktürel-mekansal-litürjik öğeler üzerinden analiz edilmektedir. Bu camilerin kentsel, mekansal ve anlamsal etki alanları irdelenerek cami sorunsalının yeniden tartışılmasına alan açılmaktadır.
Bakü' deki çok katlı konut yapılarında mekansal değişim süreci

Azerbaycan'da konut üretim süreçlerinde, özellikle 20. yüzyılda önemli değişiklikler yaşanmıştır. Çok katlı konutlara geçiş, hızlı yapım süreci ve beraberinde getirdiği birbirine benzer projeler, inşaat kalitesindeki düşüş gibi yaşanan değişiklikler Azerbaycan'da en çok Bakü'de kendini göstermiştir. Nüfus yoğunluğunun artışı, teknolojideki yenilikler, ekonomik faktörler, sosyal ve siyasi etkenler gibi nedenler bu duruma neden olmuştur. Tez çalışmasında, 20. yüzyılın başından günümüze kadar uzanan bir asırlık zaman diliminde, Bakü'deki çok katlı konut yapılarında gerçekleşen mekansal değişim süreci, ekonomik, sosyal ve siyasi etkenler bağlamında incelenmiştir. Yapılan araştırmalar sonucunda, bu etkenlerin üç farklı zamanda diliminde değişkenlik gösterdiği belirlenmiştir. Bu zaman dilimleri tez kapsamında, 1920 1950 yılları arası, 1950 1990 yılları arası ve 1990'dan günümüze olmak üzere üç dönem olarak ele alınmıştır. Dönemlerin karakteristik özelliklerini en iyi yansıttığı düşünülen, ilk iki dönemde beşer, son dönemde ise üç olmak üzere toplam on üç çok katlı konut seçilmiştir. Her konut yapılan plan çizimleri, şematik anlatımlar, grafikler ve tablolar yardımı ile mekansal ilişkiler bağlamında yorumlanmıştır. Her bir mekanın, farklı konutta ve farklı dönemde olması durumunda geçirdiği değişimler karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Sonuçta ise, seçilen örnekler üzerinden yapılan alan çalışmasından elde edilen veriler ışığında, Bakü'deki çok katlı konutların, belirlenen dönemlerdeki mekansal değişim süreci, etkili olduğu düşünülen, ekonomik, sosyal ve siyasi faktörler ile birlikte değerlendirilmiştir.
Evaluating habitability of affordable housing projects in Nairobi-Kenya

Nairobi ve gelişmekte olan ülkelerdeki birçok şehir ciddi konut yetersizliği yaşamaya devam ettikçe, kentsel planlama makamları, sadece düşük gelirli kentsel hane halklarının ihtiyaçlarına yönelik olarak yeterli değil aynı zamanda uygun maliyetli olan konut müdahaleleri için sürekli çalışmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Nairobi, Kenya'daki ekonomik konut projelerinin yaşanabilirliğinin, fiziksel konut özellikleri, mekan ve mekan kalitesi gibi kriterlere dayalı ampirik değerlendirilmesidir. Kenya'dan hiçbir çalışma, konut değerlendirmesine, konut sakinlerinin ilişkilerini ve konutlarıyla bağlantılarını ve konut sakinlerinden konutlarından memnuniyet elde etmeleri için anlamın nasıl kullanıldığını araştıran 'konut anlamını' teorik bakış açısından ele almadı. Veriler, 24 maddelik bir anket kullanılarak Nisan ve Mayıs 2019'da Nairobi'den toplanmıştır. Her bir gelişimdeki her 10. ünitedeki hanelerin başlarının üç projeden 92 kişiyi işe aldığı sistematik bir örnekleme prosedürü, yerleşik algılara ilişkin veri analizi tanımlayıcı istatistikler kullanılarak yapılmıştır. Bulgular, katılımcıların konum değişkenleri gibi belirli yaşanabilirlik değişkenlerinden, dolaşımın verimliliği, yeterli gün ışığı, iyi akustik kalite ve yüksekliğin ve yoğunluğun uygunluğu gibi belirli fonksiyonel anlamlarından elde ettiklerini ortaya koyarken sosyal anlam çoğunlukla, insan etkileşimlerini uyaran barındırma kabiliyetinden türetilmiştir. Öte yandan, konut sakinleri, konutların dayanıklılığı ve yenilenebilir sistemlerin benimsenmesinden sınırlı anlam çıkarmıştır. Diğer araştırma yöntemleri, üç kontrol listesi kullanarak yerel ve küresel konut standartlarının analizini içermektedir. Tüm konut projelerinin birinci kontrol listesine göre aşırı kalabalık olduğu tespit edildi. İkinci kontrol listesi ikincil yatak odalarında ve ana yatak odalarında kalabalık olmadığını gösteren kanıtlar buldu. Final kontrol listesi asgari mekansal boyutları değerlendirdi ve mutfaklar hariç alanların çoğunluğunu belirtilen standartları karşıladı. Planlama sisteminin yaşanabilirlik üzerindeki etkisini değerlendirmek için mimarlık, planlama ve sağlık profesyonelleriyle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapıldı; devlet konut yetkilileri, kamu konutlarını halk sağlığına veya bağımsız mimarlara göre daha yaşanılabilir olduğunu kabul etmeye meyilliydi. Bulgular şehir yetkililerine hangi değişkenlerin en önemli olduğu konusunda bilgi verme potansiyeline sahip ve gelecekteki ekonomik konut projelerinin tasarımına rehberlik etmek için konut politikalarını formüle ederken bulgular öncelikli olmak zorundadır, çünkü bu, konut sakinlerinin en çok önem verdiği konulardır.
Identification of Veziraga aqueduct in Izmir as a historical monument

17. yüzyıl boyunca, İzmir'de gelişen ticari activiteler devletin üst düzey insanlarının ilgisini şehir üzerine toplamıştır. Köprülü Fazıl Ahmet Paşa İzmir'deki su sağlama sistemi eksikliğini fark etmiş ve Melez vadisine bir su kemeri, şehir merkezine ise çeşmeler yapılmasını bulunmuştur. Sistem 1674'de Vezirağa Su Kemeri olarak isimlendirilen su kemerini, on eski restore edilmiş çeşmeyi ve yetmiş üç yeni çeşmeyi kapsayacak şekilde inşa edilmiştir. Bu çalışma Vezirağa Su Kemerinin tarihi değerinin ve koruma problemlerinin anlaşılması için tarihi, mimari ve yapısall özelliklerinin tanımlanmasını amaçlar. Vezirağa Su Kemerinin tarihi ve coğrafi özellikleri, bölgenin etkileri ve şehrin sosyokültürel yapısı göz önünde bulundurularak açıklanmıştır. Yapının mimari özellikleri bugünkü ve özgün durumunu ortaya koymak için arazi çalışmalarından elde edilen bilgilerle hazırlanmıştır. Yapının özgün durumu inşası sırasındaki önemini ve tarihi değerini açıklar. Yapının olası yüklere karşı direnç değerlendirilmesi eşdeğer statik yöntem ve dinamik analizin, sonlu eleman modellemesi yapılarak ve zaman tanım alanında hesap yöntemi kullanılarak uygulanması ile tanımlanmıştır. Vezirağa Su Kemerinin tarihi, mimari ve yapısall özellikleri yapının tarihi, belge ve estetik değerlerini ve yapıya zarar verip değerlerini etkileyecek yapısall sorunları ortaya koyar.
İstanbul'daki endüstri mirası için koruma ve yeniden kullanım önerileri

Endüstri Devrimi'nin ardından, özellikle 19. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'nda devlet eliyle ve özel teşebbüs tarafından hemen her işkolunda sanayi tesisi kurulmuştur. Ağırlıklı olarak başkent İstanbul ve çevresinde inşa edilen sanayi yapılarının kentin kıyı bölgelerinde ve yerleşiminhenüz yoğun olmadığı yerlerde konumlandığı izlenmektedir. 20. yüzyılın başlarında Osmanlı İmparatorluğu'nun topraklarında bulunan sanayi işletmelerinin % 55'i İstanbul'da yer almaktaydı. Osmanlı İmparatorluğu'nunsanayileşme girişimlerini en iyi yansıtan kent olan İstanbul'un sanayileşme sürecini izlemek, Osmanlı Devleti'nin sanayileşme süreci hakkında da bilgi edinmeyi sağlamaktadır. Endüstri mirasının gelecek kuşaklara aktarılabilmesi, yapıları uygun bir işlevlekent hayatına kazandırmanın yanı sıra, özgün kimliklerini de korumaya bağlıdır. Kentte 19. yüzyılda sayısı 256'yı bulan ve bugün 43'e düşen sanayi yapıları, mimari, tarihi ve teknolojik miras olarak koruma altına alınmalıdır. Bir kısmı halen işlevini sürdüren, bir kısmında, 20. yüzyılın ortalarına kadar kullanıldıktan sonra işlevini yitiren sanayi yapılarıyla ilgili ayrıntılı belgeleme çalışmaları henüz yapılmamıştır. Terk edilen fabrikalar ihmal, bilinçsiz onarım veya genel bir yöntem belirlemeden gelişigüzel kararlarla yapılan yeniden işlevlendirme çalışmaları ile her geçen gün daha fazla tahrip olmaktadır. Bu çalışma, Osmanlı İmparatorluğu teknoloji tarihinin önemli bir bileşeni olan ve kentin fiziksel gelişiminde etkin bir rol alan İstanbul'daki endüstri mirasınıbelgeleme ve uluslararası kabuller çerçevesinde koruma ve yeniden işlevlendirme önerileri getirmeyi amaçlamaktadır.
The influence of emergent mixed-reality technologies on design thinking

Tasarım odaklı düşünme, sanal gerçeklik gibi gelişmekte olan teknolojilerin kullanımı açısından hala keşfedilmemiş bir alandır. Bu tez, sanal gerçeklik temelli teknolojilerin en yeni evrimi olan karma gerçeklik ortamının mimari temel tasarım eğitimi bağlamındaki potansiyellerine odaklanmaktadır. Araştırma, ortaya çıkan karma gerçeklik teknolojilerinin, birinci sınıf öğrencilerinin üç boyutlu temel tasarım görevleri bağlamında, iki farklı tasarım ortamını karşılaştırarak tasarım odaklı düşünme yetenekleri üzerindeki etkisini analiz ediyor. Bu çalışma, fiziksel ortamda alışılagelen tasarım araçlarını ve karma gerçeklik tasarım ortamında Microsoft HoloLens aracılığıyla yeni bir tasarım aracını kullanarak bir dizi tasarım sürecine dayanan iki aşamalı protokol çalışmalarından oluşmaktadır. Protokol çalışmaları ODTÜ Mimarlık Bölümü birinci sınıf öğrencisi olan dört katılımcı ile yürütülmüştür. Karma-gerçeklik ortamının potansiyellerinin güvenilir bir şekilde anlaşılmasını sağlamak için, sesli düşünme protokolleri, röportajlar, gözlem ve Linkografinin birleşimi olan karma bir metodoloji kullanıldı. Protokol çalışmalarının analizi, karma gerçeklik teknolojisi kullanımı ile birinci sınıf mimarlık öğrencilerinin tasarım düşünme süreçleri arasında pozitif bir ilişki olduğuna işaret etmektedir. Sonuçlar, katılımcıların fiziksel tasarımdan ziyade karma-gerçeklik tasarım ortamında daha yaratıcı ve üretken tasarım süreçleri yaşadıklarını göstermiştir.
İstanbul'un Fethinden Lale Devri'ne kadar Osmanlı kagir mimarisinde yapım teknikleri: 1453-1730

Bu çalışma, İstanbul'un Fethinden Lale devri sonuna (1453-1730) kadar, Osmanlı yapım teknikleri konusunu, genelde Klasik dönemin tümünü içeren ikiyüzelli yıllık bir süreyi incelemektedir. Genelde anıtsal yapılardaki yapı teknikleri ve konstrüktif yapı biçimlerinin derlenmesi, sınıflandırılması ve Osmanlı yapı 'corpus 'una bir katkı amacını taşımaktadır. Tezin içerdiği yapım evreleri ve yapım elemanları şimdiye kadar birçok çalışmanın konusunu oluşturmuşsa da, bunlar daha çok tek yapı ya da tek eleman bağlamında ele alınmıştır. Bu çalışmada, yapım tekniklerinin mimarlık tarihinin gelişmesi içindeki, oldukça homojen ve saptayıcı rolleri belirlenmeğe çalışılmıştır. Öte yandan yapı ayrıntılarını içeren böyle bir yapıtın restorasyon çalışmalarına katkısı olabileceği düşünülmüştür. Kronolojik bir dizin içinde, yapı tipi ayırımına gitmeden, Klasik dönemin genel geçer yapım sürecinin bir tablosu oluşturulmağa çalışılmıştır. Birinci bölümde Osmanlı dönemi yapım teknikleri üzerine genel gözlemler dile getirilmiş, Bizans ve Fetih öncesinin etkilerine değinilmiştir. İkinci bölümde Fetih'ten sonra yapı tasarımı ve malzeme konusu ele alınmıştır. Burada, bir Osmanlı yapısının tasarımından başlanarak inşaat alanının hazırlanması ve şantiye organizasyonunun bugüne kadar saptanan kurgusu açıklanmıştır. Bu süreçte, yazılı kaynaklardaki terimlerin yardımına dayanarak yapıların projelendirme konusu tartışılmıştır. Çalışmanın ağırlığı üçüncü bölümdedir. Tüm yapı elemanları, malzeme, yapım ve mimari biçim ilişkileri içinde ele alınmıştır. Temelden başlayan ve çatıda biten araştırma süreci 104 yapı üzerindeki 186 yapı elemanının rölövesi ve daha önceki çalışmalardan 166 yapı elemanı ayrıntısı, 389 fotoğrafla birleştirilerek hem görsel hem deskriptif bir anlatımla tanımlanıp, yapı tarihi başlıca özellikleriyle sunulmuştur. Dördüncü bölüm bu panoramanın tanımladığı genel sonuçları içermektedir.