turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de tarımsal fiyat politikaları ve destekleme alımları tütünde uygulama

Tarımsal ürünlerin genelde gösterdiği özellikler; fiyatın önemini tarım sektörü açısından arttırarak, tarımsal fiyatlara kendine has bir takım nitelikler kazandırmaktadır. Tarım ürünlerinde görülen fiyat istikrarsızlıkları ve belirsizlikler tarım alanında toplam riski arttırır. Bu da çiftçilerin bunlara karşı tedbir alması gibi sonuçlar doğururken, ekonominin ve tarımın gelişmesini yavaşlatır. Tarım sektörünün iktisadi kalkınmadaki fonksiyonu ve iktisadi kalkınmadaki öneminden dolayı tarım sektörüne destekleme yapılmaktadır. Fiyat destek politikasının, hemen tüm ülkelerde görülen ortak yönü, fiyatların belli bir düzeyin altına düşmemesi için, çiftçiye bir garanti sağlamasıdır. Fiyat destek politikası tarımsal gelişme ve ilerlemeyi özendirir. Ulusal kalkınmada önemli bir yer tutar. Tarımı desteklemek amacıyla başvurulacak tedbirler çok ve çeşitlidir. Bunların arasında; zor durumdaki tarımcı ailelere doğrudan yardım yapmak, tarım teknolojisini geliştirmek, toprak mülkiyetini düzenlemek, piyasa mekanizmasının işleyişle ilgili olmayan tedbirler olduğu gibi, piyasa mekanizmasına doğrudan doğruya müdahale tedbirleri de vardır. Dolaylı destekleme; arzı ve talebi etkileme şeklinde kendini gösterir. Dolaysız destekleme; taban-tavan fiyat politikası ve fiyat sübvansiyonu yoluyla gerçekleştirilir. Türkiye'de de köklü bir yer kaplayan tarım sektörü, gelişememiş ve ekonomimizin gelişmesi için, çözümü kısa sürede gerekli olan en büyük problemlerden biri olmuştur. Türkiye'de; tarımsal yapıyı iyileştirme yapıldıktan sonra, tarımsal fiyat politikası tamamlayıcı bir öge olarak iyi kullanılmalıdır. Ülkemizde tarımsal ürünlerin devletçe desteklenmesi, ekonomik ve sosyal yapının gereği olmaktadır. Türkiye'de tütün fiyatı ve destekleme politikasının ekonomi üzerine etkilerini daha iyi görebilmek için, uygulama örneği olarak tütün seçilmiştir, politikaların genel değerlendirmesi yapılmıştır.
Ekolojik tarım ve sürdürülebilir kalkınma: Türkiye örneği

Gelişmiş ülkelerde ve Türkiye'de tarımsal üretimde sentetik girdilerin denetimden geçmeden kullanımı, konvansiyonel tarımın insan ve canlıların doğal dengesini bozması, insanlar kadar tüm canlılar ve çevre için yaşam tehlikesi yaratmasının tehlikeli bir hal almaya başladığı görülmektedir. Bu nedenle, insan sürdürmekte olduğu tarımsal faaliyetlerin, kendi yaşam alanı ve birlikte yaşadığı canlı ve cansız çevreye verdiği zararların farkına varmış, bu amaçla doğa ile uyumlu, kaynakları doğru kullanan, sürdürülebilir kalkınmayı hedefleyen, hayvan refahını gözeten yeni tarımsal yaklaşımları uygulamaya başlamıştır. Yeni tarımsal yaklaşımlar gelişmiş ülkelerin hayatında yaşam tarzı olarak yerleşmeye başlarken gelişmekte olan ülkelerde ve ülkemizde de belirgin bir şekilde yer almaya başlamıştır. Sürdürülebilir kalkınma hedeflerinde insan ve doğa arasındaki denge ön planda tutulurken, ekolojik tarım, sürdürülebilirliğin sağlanması için önem arz etmeye başlamıştır. Bu çalışmada, sürdürülebilirlik kavramı içinde ekolojik tarımın dünyada ve ülkemizdeki mevcut durumu ve uygulamalar değerlendirilmiştir. Ülkemizde tarımsal üretim birçok bölgede, ekolojik üretim özelliklerini taşır nitelikte gerçekleşmesine rağmen, ekolojik üretim sisteminin gerektirdiği denetim ve sertifikasyon şartlarını karşılamamaktadır. Bu nedenle tarımsal üretim dış ticaretinde satış zorlukları yaşanmaktadır. Oysa, ekolojik tarımsal üretim sayesinde dış ticarette kota sorunu ile karşılaşılmamakta, üretimde yoğun emek kullanımı nedeniyle istihdam genişlemekte, tarımsal alanlarda yaşayanların refah seviyesinin sürdürülebilirliği sağlanabilmektedir. Çalışmada, dünya genelinde sürdürülebilir kalkınma ile birlikte ele alınan ekolojik tarımın gelişmesinde rol oynayan kurum ve kuruluşlar bu tip tarımsal üretimin gerçekleşmesi için yapılan araştırmalar ve çalışmalarla birlikte ele alınmış olup ekolojik tarımla ilgili veriler, ekolojik tarım alanında faaliyette bulunan uluslararası ve ulusal kuruluşların kaynaklarından yararlanılarak ortaya konmuştur. Sonuç ve öneriler kısmında ekolojik tarımın ülkemiz kırsal kalkınmasının sürdürülebilirliği için taşıdığı fırsatlar ortaya konmuştur.
ABD, Kanada, Meksika arasındaki ticari anlaşmalar ve dış ticarete etkileri

Uluslararası kuruluşlar yeni dünya düzeni oluşumunda önemli rol oynamaktadırlar. Bu kuruluşların içerisinde bulunan Dünya Ticaret Örgütü Dünya ticaretinin serbestleştirilmesi, ticari faaliyetlerin düzenlemesi gibi önemli vazifelerden üstlenmiştir. Serbest Ticaret Anlaşmaya taraf olan ülkeler kendi aralarında ticaretlerini negatif etkileyen tarife ve tarife dışı engellerin kaldırarak kendi aralarında serbest ticaret alanını sağlamaktadır. Öte yandan anlaşmaya taraf olan ülkelerden hariç değer ülkeler ile yaptığı ticaretlerinde ulusal düzenlemeler ve kanunlar uygulanmaktadır. Bu çalışmada Dünya Ticaret Örgütü, DTÖ'nün tarihçesi, organları ve görevlerinden bahsedilmiştir. Ayrıca iki gelişmiş ve bir gelişmekte olan ülkeden oluşan NAFTA anlaşmasını ve anlaşmazlıklar durumunu açıklamıştır. Aynı zamanda ABD ve Çin Halk Cumhuriyeti arasında başlayan ticaret savaşı, NAFTA'dan USMCA'ya giden yol ve USMCA anlaşmasını ABD'ya getirilerini incelmektedir. Son olarak NAFTA anlaşması ile USMCA anlaşmasının arasındaki farklardan bahsedilmiştir.
The Effects of aid on inflation: The role of financial market developemt

Bu tez uluslararası iktisadi yardım ile enflasyon arasındaki ilişkiyi mali piyasalardaki gelişmenin bu ilişki üzerindeki etkisini de dikkate alarak araştırmaktadır. Ana hipotez, iktisadi yardımın enflasyon üzerinde anlamlı pozitif bir etkiye sahip olduğudur. Mali piyasalar yeterince gelişmiş olduğunda iktisadi yardımın enflasyonu arttırıcı etkisinin azalması beklenmektedir. Dinamik ilişki, 60 ülke için 1975 -2004döneminin mümkün noktalarını kapsayan dengesiz panel veri kullanımına imkan sağlayan genelleştirilmiş momentler metodu yardımıyla incelenmektedir. Araştırma sonuçları hipotezi desteklemektedir. Ayrıca, sonuçlar birçok kontrol değişkeni ve farklı mali piyasalardaki gelişme ölçütleri karşısında tutarlıdır.
Adıyaman ilinin kalkınmasında öncü sektörler ve yerel dinamikler

Azgelişmişlik sorunu dünyada olduğu gibi Türkiye'de de önemli bir sorundur. Bölgesel dengesizlikler olarak ortaya çıkan bu sorun daha alt birimlere gidildikçe artmaktadır. Bunun sonucunda birçok ekonomik ve sosyal sorun ortaya çıkarken aynı zamanda mevcut kaynakların optimal kullanılması da sağlanamamaktadır. Bu sebeple azgelişmişlik sorununun çözümlenebilmesi için bölgesel ve daha alt birim bazında yapılacak çalışmaların artırılması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan ve azgelişmişlik sorunu ile karşı karşıya olan Adıyaman ilinin sektörel yapısının incelenerek ilin üstün olduğu sektörlerin ortaya çıkarılması olmaktadır. Ayrıca yerel kalkınma dinamiklerinin etkilerini ortaya çıkarmaktır. Çalışmada, tarihsel, betimsel ve bağıntısal modeller kullanılmıştır. Araştırmada Adıyaman'ın ekonomik bir haritası çıkarılarak, ilin gelişmesinde karşılaşılan temel sorunların ortaya konulmasına çalışılmıştır. Bulgulara göre, Adıyaman'da tarım sektörü, altyapı olanaklarının geliştirilmesi ile turizm sektörü öne çıkan sektörler olmaktadır. Diğer yandan Adıyaman'da yerel kalkınma alanında örnek projelerin bulunması bir avantajdır. Ayrıca son yıllarda Adıyaman'ın ekonomik yapısında bir gelişme söz konusudur. Ancak Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde sürdürülen projenin hızlı bir şekilde tamamlanması gerekmektedir.
Türkiye'de işsizliğin genel yapısı ve işsizliğe yönelik çözüm önerileri (2005-2019)

İşsizlik Türkiye'de ve dünyada giderek artan küresel bir sorun haline gelmiştir. Türkiye'de işsizliğe neden olan faktörler açısından hızlı nüfus artışı, işgücüne katılım oranının ve işgücünün eğitim seviyesinin düşük olması, tarım ağırlıklı istihdamın yapısı, kadın erkek işgücü arasında orantısızlıklar, bölgeler arası işsizlik farklılıkları gibi birçok yapısall etken bulunmaktadır. İşsizlik Türkiye'de ve tüm dünyada ekonomik ve sosyal olarak insanların refah seviyesini etkilemektedir. Çalışmada Türkiye'de işsizliğin genel olarak nedenlerini, boyutlarını ve sonuçlarını tespit etmek ve işsizliğe yönelik çözüm önerileri sunmak için öncelikle istihdam politikalarına yer verilerek gerekli incelemelerde bulunulmuştur. Ayrıca dünyadaki işsizliğin nedenleri, boyutları ve sonuçlarına da değinilmiştir. Çalışmanın amacı, 2005- 2019 döneminde Türkiye'de işsizliğin genel yapısını incelemek, işsizliğin boyutları ve sonuçlarını tespit etmek, işsizliğe yönelik çözüm önerilerinde bulunmaktır. Çalışmada kullanılan verilere TUİK, ILO ve Hazine ve Maliye Bakanlığı üzerinden ulaşılmıştır.
Politik karar alma sürecinde oylama gücü ve makroekonomik göstergeler üzerindeki etkisi

Ekonomi ve politika arasındaki ilişki kendisini en net şekilde hükümetlerin ekonomi politikalarında gösterir. Bu politikalar ve ekonomiye etkileri her zaman ekonomistlerin ve politika bilimcilerin yoğun ilgisini çekmiştir. Bu yoğun ilgi politikaları belirleyen hükümetlerin oluştuğu demokratik iklimle ekonomi arasındaki ilişkiyi ilgi çeker hale getirmiştir. Ancak demokrasi ile ekonomik değişkenler arasındaki ilişki gerek teorik gerekse uygulamalı olarak kesin bir şekilde tanımlanamadığı için, alana ilişkin araştırmalar demokratik iklimden ziyade mevcut politik sistemin istikrarı temelinde irdelenmektedir. Politik istikrarsızlık içinde öne çıkan faktörlere bağlı olarak politik istikrarsızlık göstergelerinin oluşturulması iki farklı ölçüte bağlı kalarak yapılmaktadır. Bu ölçütler meclis dışı politik istikrarsızlık ölçütü ve meclis temelli politik istikrarsızlık ölçütüdür. Politik istikrarsızlık ile ekonomik performans arasındaki ilişkiyi inceleyen araştırmalar, özellikle ekonomik büyüme, enflasyon ve istihdam üzerinde politik istikrarın etkisinin varlığına işaret etmektedir. Bu tezin amacı politik istikrarsızlık literatüründe yer alan ampirik araştırmalardaki değişkenlere yeni bir değişken ekleyerek, makroekonomik değişkenler ile oylama gücü arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Oylama gücü, politik karar alma sürecinde iktidardaki partilerin veya muhalefetteki partilerin herhangi bir kararı almada sahip oldukları gücü ifade eder. Karar mekanizmalarında partilerin birbirine karşı sahip oldukları gücü ifade eden oylama gücü, yönetilenlerin seçimler yoluyla millet meclislerine gönderdiği politik partilerin birbirlerine göre sahip oldukları göreli güçtür. Tezimizde oylama gücünün politik istikrarsızlık değişkeni olarak kullanılabileceğini gösterdikten sonra, bu gücün 47 ülkenin 1987- 2009 döneminde gerçekleşen seçim sonuçları temelinde oluşturulan Normalize Edilmiş Banzhaf İndeksi değerleri ile politik istikrarsızlık literatüründe de en çok kullanılan makroekonomik değişkenlerden enflasyon, istihdam ve ekonomik büyüme üzerindeki etkileri analiz edilmektedir. Oylama gücü indeks değerlerinin makroekonomik değişkenler üzerindeki etkisi panel veri yöntemi ile test edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre üç ekonomik değişken üzerinde oylama güç değerleri etkilidir. Hem basit hem de nitelikli çoğunluk kuralı altında hükümeti kuran partinin ve koalisyonu oluşturan partilerin toplam güç indeks değerleri istatistiksel olarak büyüme ve istihdam üzerinde pozitif anlamlı bir etkiye sahipken, enflasyon üzerinde istatistiksel olarak anlamlı negatif bir etkiye sahiptir. Basit ve nitelikli çoğunluk kuralı altında ana muhalefet partilerinin oylama güç indeksi ile enflasyon arasında doğru orantılı bir etki varken, büyüme ve istihdam ile negatif ve istatistiksel olarak anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Türkiye'de anayasal denetimin ekonomik analizi

Anayasa ile teminat altına alınan özel mülkiyet ve sözleşme güvenliği rant kollama ve siyasi yandaşlık gibi nedenlerden dolayı her zaman sağlanamamaktadır. Bu nedenle yasama ve yürütme erklerinin yaptığı ve uyguladığı hukuki normlar anayasa mahkemesinin anayasallık denetimine tabi olmalıdır. Bu denetim bağımsız olduğu ölçüde iktisadi birimlere istikrarlı ve öngörülebilir bir ortam temin etmektedir. Böylece ekonomilerin üretim ve yatırım hacmi artmakta, finans piyasaları genişlemektedir. Ancak anayasa mahkemesinin bağımsızlık derecesi çeşitli etkenlere göre değişiklik göstermektedir. Bunun en önemli nedenleri: mahkemenin, anayasanın siyasi bir metin olmasından dolayı siyasi çıktılar üretmesi, hakimlerin karar verirken yorum yapabilmeleri, iptal davalarının erkler arası çatışmalara sahne olması ve mahkeme üyelerinin siyaset kurumu tarafından atanmasıdır. Bahsedilen nedenler, hakimlerin oy davranışlarının stratejik yaklaşım ile açıklanabilmesine olanak tanımaktadır. Literatürde yapılan çeşitli çalışmalar bu sonucu doğrulamakla beraber ülkelerin hukuk sistemlerinin ve yapılanmalarının farklı olması, ülkelere özgü analizlerin yapılmasını gerekli kılmaktadır. Bu çalışma, Türk Anayasa Mahkemesinin 1984- 2014 yılları arasında karara bağladığı 419 adet iptal davasını Hukuk ve İktisat disiplini perspektifinden inceleyerek Mahkeme kararlarının belirleyicilerini tespit etmeye çalışmaktadır. Belirlenen bağımlı değişkenleri etkilediği düşünülen faktörler; politik, sosyo-demografik, ekonomik ve diğer değişkenler olarak gruplanan bağımsız değişkenler ile temsil edilmektedir. Bağımlı değişkenler kategorik yapıda olduğu için oluşturulan modeller lojistik regresyon yöntemi ile tahmin edilmektedir. Sonuçlara göre sağ/liberal görüşlü siyasi iktidarların hayata geçirdiği hukuki normların iptal edilme olasılığı yüksektir. Ancak karar günü cumhurbaşkanının sağ/liberal görüşlü olması veya hükümetin tek başına iktidarda bulunması ret kararı olasılığını güçlendirmektedir. Hakimlerin kişisel özellikleri de oy davranışlarını etkilemektedir. Buna göre; kadın hakimlerin ve kariyer hakimlerinin iptal oyu kullanma olasılığı daha yüksektir. Ayrıca hakimlerin ekonominin genel gidişatını dikkate alarak oy verme olasılıkları kuvvetlidir. Sonuçlar, istikrarlı ve öngörülebilir kurumsal çıktıların varlığı ile ekonomik performans arasındaki ilişki düşünüldüğünde, literatüre önemli bir katkı sunmaktadır. Türkiye için yapılan ilk çalışma olması nedeniyle de özgün bir değere sahiptir
Basel II süreci ve Türk bankacılık sektörünün kurumsal yapılanmasına etkileri

Bu çalışma Basel II Sürecinin incelenmesi ve Türk bankacılık sektörünün kurumsal yapısının değerlendirilerek Basel II sürecinin Türk bankacılık sektörünün kurumsal yapılanmasına etkilerinin araştırılması amacıyla yapılmıştır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde BIS ve Basel Komitesinin tanımları yapılarak, Basel sürecinin gelişimi anlatılmıştır. İkinci bölümde bankaların maruz kaldığı riskler ve bankaların risk yönetimine bakışı konularına değinilerek Basel II sürecinde risk yönetimi ve iç kontrol sistemi anlatılmıştır. Üçüncü bölümde Dünya bankacılık sektöründe Basel II uygulamaları konusuna değinilmiştir. Dördüncü bölümde ise Türk Bankacılık sektöründe kurumsal yapılanma ve Basel II uygulaması anlatılmıştır. Türk bankacılık sektörünün yapısı, Türk bankacılık sektöründeki sermaye yeterliliği düzenlemeleri, BDDK'nın kurumsal düzenlemeleri ve Basel II'nin Türkiye ekonomisi üzerine etkileri ve Basel II sonrası kurumsal yapılanma anlatılmıştır. Sonuç olarak, Basel II Sermaye Uzlaşısı etkin bir risk yönetim ve iç kontrol sistemi ile etkin bir bankacılık sektörü oluşturmayı amaçladığından dolayı Türk bankacılık sektörünü olumlu yönde etkileyecektir. Ancak teknolojik seviyesi yüksek bir düzenleme olduğundan dolayı hazırlık sürecinde bazı sorunlarla karşılaşılabilecektir. Basel II sonrasında Bankacılık sektörünün kurumsal yapılanmasında da değişiklikler olacaktır.
Cari işlemler dengesi ve cari açıkların sürdürülebilirliği: Türkiye uygulaması

Ödemeler bilançosunun cari işlemler kalemi ticaret bilançosu, net faktör gelirleri ve net transfer ödemeleri toplamından oluşur. Cari işlemlere dönemler arası tüketim düzgünleştirmesi yaklaşımına göre sermaye akımları, ekonomik değişkenlere dönemsel şokların varlığı durumunda toplam tüketimi düzgünleştirmek için tampon görevi görür. Bu bağlamda Türkiye'nin cari işlemler dengesinin optimal patikasında olup olmadığı dönemler arası yaklaşım kullanılarak test edilmiştir. Gregory ? Hansen (1996) eş-bütünleşme testini yapısall kırılma için kullanarak cari işlem değişkenleri arasındaki potansiyel davranış değişikliklerini gösteren iki alt dönem elde edilmiştir. Çalışmada Türkiye'nin cari işlemleri için ödeyebilirlik koşulu da değerlendirilmiş ve iki alt dönem için dönemler arası optimizasyon modeline dayanılarak Türkiye'nin cari işlemler dengesinin optimal tüketim düzgünleştirmesi öğesi bulunmuş ve modelin performansını sınamak için hipotez testleri kurulmuştur. Sonuçlar, 2000'li yılların başında tüketim ve nakit akım değişkeni arasındaki ilişkide yapısall bir kırılmanın olduğunu göstermektedir. Sonuçlara göre Türkiye gelecekteki tüketimini bugüne çekme eğilimindedir. Ayrıca sonuçlara göre sermaye akımları Türkiye'nin dönemler arası bütçe kısıtını yerine getirmesini sağlamaktadır.
Türkiye'de vergi idaresi-mükellef ilişkilerinin gelir artırıcı ve azaltıcı etkileri

İdare mükellef ilişkilerinin gelir artına ve azaltıcı yönden değerlendirilmesi, vergi olgusunun psikolojik yönü ile ilgilidir. Vergi sosyal bir olay olduğuna göre, vergiyi talep eden, tahsil eden ve ödeyen kitlenin vergiye karşı gösterecekleri davranış kalıplan da farklı olacaktır. Devlet adına vergiyi tahsil eden gelir idaresi ile vergi ödeyen mükellefler arasındaki ilişkilerin düzeyi vergilemede etkinlik açısından son derece önemlidir. Vergi idaresinde halkla ilişkilerin istenilen düzeyde olması, idarenin başansını ve verimliliğini etkileyen önemli bir unsurdur. Vergi idaresinin nihai amacı, halka yararlı olmaktır. Zaten kamu kurumları, daha geniş anlamı ile devlet halk için kurulmuştur. Vergi olgusunun sosyal yönünün iyi anlaşılması, vergi idaresinin halkın gözünde seçkin bir kurum haline gelmesine yol açacaktır. İdare-mükellef ilişkilerinde, mükelleflerin idareye ve idarenin temsil ettiği devlet olgusuna karşı saygı duymalannda en önemli rolü vergi personeli üstlenmektedir. Vergi personelinin mükellefe karşı davranışlarında saygı, anlayış ve kanunlara uygun biçimde hareket etme duyguları ön planda olmalıdır. Diğer yönden idare mükellef ilişkilerinde vatandaşın işlerinin görülmesinde, sadelik, çabukluk, basitlik ve tasarruf kurallarına uygun olarak hareket edilmelidir. Mükellefin bir bankodan diğerine sevk edilmesi ve gereksiz pek çok bürokratik işlemin mevcut olması, vergi idaresinin sıkıcı bir görünüm arz etmesine sebep olmaktadır. Mükellefler, kendi beyanlanna bağlı olarak vergi ödeyen kişilerdir. Bazı mükelleflerin 'para veriyor' olmanın meydana getirdiği psikolojiden etkilenerek olumsuz davranmaları mümkündür. Genelde, kişilik özelliklerinden kaynaklanan davranışlar sergilerler. Bu tür olumsuz davranışları personelin sakin, yumuşak ve teskin edici bir tavırla karşılaması gerekmektedir. Mükellefin davranışı haklı bir gerekçeye dayanıyorsa, sorununa samimiyetle eğilmek, eğer hata personelde ise kendisinden özür dilemek suretiyle hatanın düzeltilmesi vergi personeli açısından en doğru davranış biçimi olacaktır. İdare mükellef ilişkilerinde, karşılıklı olmak üzere dikkat, hoşgörü sabır ve güleryüz pek çok sorunu çözüme kavuşturacaktır. Kimi mükellefler, çeşitli kişisel nedenlerle, genellikle de yetkililerle yakınlıkları olduğunu söyleyerek, özel ilgi ya da öncelik beklemek eğilimindedirler. Bu gibi durumlarda personelin ölçülü, hoşgörülü ve doğal olmasında yarar vardır. İdare mükellef ilişkilerinde başkalanna daha ilgili, daha yardımcı davranıldığının düşünülmeyeceği oranda yakın; kendilerini farklı sanmalannı engelleyecek oranda mesafeli olmak gerekmektedir. Personelin görünüşü gibi davranışları da işinin gereğini yansıtmalı; doğrudan insan ilişkileri içerisinde bulunduğunun bilinci ile hareket etmelidir. Mükelleflerin olumsuz davranışlarının sebebi, vergi idaresi çalışanları olmamalıdır. Sonuç olarak şu ifade edilebilir: personelin davranış biçiminin olumlu ya da olumsuz sonuçları, anlık ya da lokal kalmamakta, dalga dalga yayılıp genişleyerek en üst makama kadar yansımaktadır.
Bilgi ve iletişim teknolojilerinin verimlilik üzerine etkisi:Türkiye örneği

Yaklaşık 20 yıl önce dijitalleşme ile birlikte bilgi ve iletişim teknolojilerinin yoğun kullanımı ekonomik refahı ve uzun vadeli sürdürülebilir verimlilik artışını desteklemektedir. Bilgi ve iletişim teknolojileri sayesinde bilgi akışı ve piyasa sınırları genişlemekte, maliyetler azalmakta ve ekonomik büyüme sağlanmaktadır. Diğer bir söylemle, sınırlı bilgi ve iletişim teknolojileri altyapısına sahip olan ülkelerde maliyetler daha yüksek, bilgi akışı daha az, pazar fırsatları daha kısıtlı olmakta ve dolayısıyla daha düşük gelir elde edilmesi gibi çeşitli ekonomik sorunlarla karşı karşıya kalınmaktadır. Bu yüzden, son yıllarda bilgi ve iletişim teknolojileri hem akademisyenler hem de politika uygulayıcıları tarafından dikkat çeken bir konu haline gelmektedir. Son on yılda, bilgisayar, e-mail, internet kullanımı gibi bilgi ve iletişim teknolojileri araçları yeniliği, büyümeyi ve sosyal değişimi teşvik eden en önemli araçlardır. Bu nedenle bu çalışmanın amacı, bilgi ve iletişim teknolojilerinin verimlilik üzerine olan etkisinin ortaya konulmasıdır. Bu kapsamda çalışma iki farklı ekonomik modelden oluşmaktadır. İlk model, bilgi ve iletişim teknolojilerinin verimlilik üzerine etkisini Türkiye için ele almaktadır. Uygulama sonucunda, bilgi ve iletişim teknolojileri ile verimlilik arasında literatüre uyumlu olarak uzun dönemli bir ilişkinin var olduğu kanıtlanmıştır. İkinci model, bilgi ve iletişim teknolojilerinin verimlilik üzerine olan etkisini Türkiye'nin de içinde bulunduğu seçilmiş OECD ülkelerini için ele almaktadır. Analiz sonucunda, bilgi ve iletişim teknolojilerinin verimlilik üzerine olan etkisinin pozitif ve istatistiki açıdan anlamlı olduğu tespit edilmiştir.
Uluslararası reel faiz oranı serisindeki kalıcılığın yapısal kırılma durumunda incelenmesi

Çalışma, reel faiz oranı serilerindeki yapısall kırılmaların dikkate alınması durumunda, reel faiz oranlarındaki kalıcılığın oldukça düşük düzeyde olduğunu göstermektedir. İncelenen ülkelerin Tayland hariç hepsinde bir şokun reel faiz oranı üzerindeki yarı ömrünün ortalama olarak çeyrek yıl olduğu görülmektedir. Yapısal kırılmaların analize dahil edilmesinin reel faiz oranlarının kalıcılığı konusundaki bulguları değiştirdiği görülmekte olup, bu sonuçların teorik modeller üzerindeki etkilerinin incelenmesi gerekmektedir.
Yatırım fonları performansları ve yönetici etkisi ilişkisi Türkiye sermaye piyasasında bir uygulama

Portföy performansının ölçülmesi yatırımın ve yatırım yöneticisinin ne kadar başarılı olduğunu göstermesi açısından önemlidir. Performans tek değişkenli veya boyutlu bir olgu olmayıp, risk-getiri düzleminde karşılaştırılan bir değerlendirme kriteri olması nedeniyle, üstlenilen risk açısından gerçek başarıyı ölçmekte önemli bir yönetim aracı sunmaktadır. Çalışmada, Ocak 2002- 2005 arasındaki 3 yıllık dönem incelenmiş ve literatürde öngörüldüğü şekilde beta katsayılarının durağan olmadığı, fon betasının piyasa betasına yaklaşmadığı, tespit edilmiştir. Analiz sonucu fonların 3 yıllık dönemdeki ortalama getirilerinin pazarın getirişinden farklılaştığı dolayısıyla, beta katsayısının tahmin kabiliyetinin yetersiz olduğu ortaya çıkmıştır. Fon yöneticilerinin zamanlama kabiliyetini test etmek üzere uygulanan kuadratik regresyon analizi sonuçlarına göre analize dahil edilen 52 adet yatırım fonundan sadece 4 adet fonun ' c ' katsayılarının pozitif çıktığı tespit edilmiştir. Son olarak fon performanslarım ölçmede kullanılan tekniklerin birbirleriyle çelişen sonuçlar doğurduğu ortaya çıkmıştır.