turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The transformation of the socialist left in Turkey: A case study on the Pluralism of ÖDP, Liberty and Solidarity Party

Bu çalışma, Türkiye sosyalist solunun 1980'li yıllardan itibaren geçirdiği dönüşümü konu almaktadır. Sosyalist sol, küresel ve ülkeye özgü güçler bileşiminin etkileriyle marjinalleşmiştir. Neo-liberalizm, küreselleşme, Doğu Bloku'nun çöküşü, yeni sosyal hareketlerin ortaya çıkışı ve postmodern yaklaşımların gelişimiyle dünya konjonktürü büyük ölçüde değişmiştir. Türkiye'de ise, askeri darbe, ekonomik gelişim modelindeki değişiklik ve solun bir depolitizasyon programıyla bastırılması soldaki erozyonu arttırmıştır. Bu marjinalleşmeyle beraber, sosyalist solun bir kısmı, politika yapma biçimleri, parti yapısı ve ideolojik yönelimler açısından kapsamlı bir değişiklik geçirmiştir. Bu çalışma, sosyalist soldaki bu değişimin en belirgin örneği olan Özgürlük ve Dayamşma Partisi üzerinde yoğunlaşmış, ÖDP Parti Meclisi üyelerinden derinlemesine mülakat yöntemiyle bilgi toplanmıştır. Yasallaşma ve çoğullaşmayönelimleri ve sosyalist teoriye daha özgürlükçü yaklaşımların gelişimi, ÖDP'nin farklı sosyalist gruplar, yeni sosyal hareketler ve solcu bireylerin oldukça hassas bir birlik içinde bir arada var olmasını korumak için benimsediği çoğulculuk ilkesinde ifadelerini bulmaktadır. Bu ilke, ÖDP'nin teorik konumlanışmı, yapı ve pratiğini etkileyen en temel unsur haline gelmiştir. Bu çalışmada, parti güçleri arasında var olan içsel gerilimin, teorik köklerini Marksizm'in değişik okunuşlarından alan iki farklı çoğulculuk algılanışının varoluşu ve bunlar arasındaki iktidar mücadelesinden kaynaklandığı iddia edilmektedir.
Merkez sol ve kimlik siyaseti: Eskişehir'de CHP örneği

Modern dönemde ortaya çıkan toplumsal bölünmelerin devlet ve siyasal partiler üzerindeki yansıması, yükselen kimlik siyaseti ile yeni bir boyut kazanmıştır. Toplumdaki ekonomik bölünmeler temelinde ortaya çıkan sosyal demokrasi, yeni toplumsal bölünme tipi olarak yükselen kimliklere karşı doğası gereği etkili bir politika üretememiştir. Bu durum sosyal demokrasinin eski ve yeni toplumsal bölünmeleri siyasi hattına entegre etme konusunda yaşadığı krizi ifade etmektedir. Bu çalışmada, kendisini sosyal demokrat bir parti olarak tanımlayan CHP'nin, Eskişehir bağlamında sosyal demokrasinin bu krizi çerçevesinde kimlik siyaseti ile ilişkisi incelenmiştir. Gerçekleştirilen saha araştırması beş tema çerçevesinde analiz edilmiştir. Birinci olarak partiye bağlılık ekseninde, oy verme davranışı şehirdeki alt-kimlik grupları ile ilişkilendirildiğinde Alevilerin partiye en fazla oy veren grubu oluşturduğu söylenebilir. İkinci olarak, partinin şehirdeki alt-kimlik grupları ile ilişkisi çerçevesinde; mikro kapsamda üretilen proje ve araçlar ile aday belirleme ve parti politikaları süreçlerine alt-kimliklerin katılımını sağlayacak mekanizmaların yeterli düzeyde olmadığı söylenebilir. Üçüncüsü, parti içinde, Kürt sorununa ilişkin atılacak adımlara karşı sosyal demokrasinin gereği olarak, ulusalcı çizginin yerine çok-kültürcü ögeleri barındıran bir perspektifin varlığından söz edilebilir. Dördüncü olarak, parti içi süreçlerde kültürel kimliklerin etkili olmadığı fakat tamamen yadsınmasının da mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Son olarak, Eskişehir'de CHP'nin yeni toplumsal bölünmelere duyarlı bir politik ve ideolojik çizgisini, sosyal demokrasi anlayışına entegre etmeyi desteklediği anlaşılmaktadır.
Siyasi partilerin elit seçimi: Ak Parti örneği

Siyasi partilerin elit seçimi tezimizde, ilçe teşkilat yapısı içindeki ilçe başkanları baz alındı. İlçe başkanları bağımlı değişkenimiz ile 2015 genel oylama sonuçları, 2017 referandum sonuçları ve okuma yazma oranı bağımsız değişkenleri nicel veri yöntemiyle; çapraz tablo, grup istatistiği ve t-Testi yöntemiyle değerlendirildi. Bu çalışmayla yerel elitlerin seçiminde nelerin etkili olduğunun anlaşılması hedeflenmektedir. Çalışmamızda öncelikle literatür söylemleri içerisinde en kuvvetli öncelik olan seçim kaygısı ele alındı. Seçim kaygısı ölçütü, ilçe başkanları değişiminde de etkili olan ölçüt olmaktadır. İkinci olarak literatürde iddia edilen klientalist bağların kaygısı da ölçülerek ilçe başkanlarının değişiminde etkili olduğu bulundu. Üçüncü olarak İlçe başkanları değişiminde etkisinin olup olmadığını görmek için incelediğimiz il başkanları değişiminde seçim kaygısı söz konusu olmadığı ortaya çıkmaktadır Bunun yerine sadakat, parti içi hesaplar, gelecek seçim kaygısı ve klientalist bağların etkili olduğu söylemleri kuvvet kazanmıştır.
Din ve siyaset ilişkisi bağlamında Millİ Görüş Hareketi

Milli Görüş Hareketi'nin din ve siyaset ilişkisi bağlamında ele alındığı bu araştırmanın temel amacı; MGH'nin ortaya çıkışında, düşünce ve pratiklerinde İslam dininin mensuplarına bir zihniyet kazandırma, onların dünya görüşü ve yaşam tarzını belirleme fonksiyonunun rolünün tespit edilmesidir. Bu çalışmanın konu, zaman ve yer bakımından üç temel sınırlılığı bulunmaktadır. MGH, konu bakımından tüm boyutlarıyla değil din ve siyaset ilişkisi bağlamında sosyolojik bir bakış açısı ile ele alınmıştır. Zaman bakımından ise konu, MGH içerisinde Saadet Partisi ile Adalet ve Kalkınma Partisi ayrılığının yaşandığı 2001 yılının ikinci yarısı itibari ile sonlandırılarak, ilerleyen dönem bir başka çalışmaya bırakılmıştır. Yer bakımından ise MGH, başta Avrupa olmak üzere birçok ülkede de teşkilatlanması ve faaliyetleri bulunmasına rağmen Türkiye'deki çalışmaları üzerinden bir değerlendirilmeye tabi tutulmuştur. Yorumsamacı sosyal bilim paradigmasından hareketle gerçekleştirilen bu araştırmada; araştırmanın benimsediği felsefe bakımından temel araştırma deseni, araştırmanın amacı bakımından tanımlayıcı araştırma deseni, araştırmanın yöntemi bakımından nitel araştırma deseni ve nitel araştırma desenleri içerisinde de nedennasılcı tarihsel araştırma deseni benimsenmiştir. Verilerin toplanmasında kendilerine başvurulan tekniklerin gözlem, yapılandırılmamış mülakat ve yazılı doküman ve belgelerin incelenmesi olduğu bu araştırmada, veri analizi tekniği olarak ise genel itibariyle betimsel analiz kullanılmıştır. Araştırma sonucunda MGH'nin, dinin mensuplarına kendine özgü bir zihniyet ve dünya görüşü kazandırma fonksiyonun bir neticesi olarak ortaya çıktığı, MGH siyasetini Ehl-i Sünnet İslam siyaset ahlakının belirlediği ve yönlendirdiği ve MGH'nin Osmanlı siyasal tecrübesinden yararlanmış olduğu ortaya konulmuştur.
Demokrat Parti Dönemi Türkiyede sanayi politikaları

Bu çalışma, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nde çok partili hayat geçilmesinin ardından iktidara gelen Demokrat Parti döneminde izlenen sanayi politikalarını ele alarak, Türk Sanayisinin 1950- 1960 yılları arasında kurulan Menderes hükümetleri tarafından nasıl şekillendirildiği hakkında detaylı bilgiler vermektedir. Bu bağlamda, Demokrat Parti İktidarının sanayileşme politikalarında benimsediği temel esaslar, sanayileşme politikalarına etki eden ulusal ve küresel gelişmeler hakkında bilgiler içermektedir. Türk Sanayisi, İkinci Dünya Savaşı yıllarında izlenen müdahaleci yaklaşımlar ve savunma giderlerine ayrılan bütçenin artması neticesinde duraklama dönemine girmiştir. Demokrat Parti iktidarı, sanayi politikaları gereği, liberalizm ve devletçiliği bir arada sürdürerek bir yandan uzun yıllar boyunca devlet politikası olarak görülen yerli sermayenin güçlendirilerek milli burjuvazinin oluşturulmasını amaçlamış, öte yandan özel sektörün yetersiz kaldığı alanlarda gerekli yatırımları yaparak sanayileşme de oluşan boşluğun devlet tarafından doldurulmasına yönelik sanayi politikaları gütmüştür.1950- 1960 yılları arasında sanayileşme politikalarının belirlenmesinde iç unsurlar kadar dış gelişmeler de belirleyici unsur olmuştur. CHP döneminde üye olunan İMF, IBRD, OEEC gibi teşkilatlar ile olan ilişkiler neticesinde Demokrat Parti İktidarı döneminde hazırlanan kalkınma raporlarının izlenen sanayi politikalarına ne denli etki ettiği sorusuna cevap vermeye çalışılmıştır.
Dördüncü sanayi devrimine uyum çalışmaları çerçevesindebatı Afrika ülkelerinin durumu: Benin örneği

İlk sanayi devrimi, 1760'lı yıllarda buhar motorunun icadı ve demiryolu inşasının tetiklediği mekanize üretim ile olmuştur. Bir yüzyıl sonra, elektrik ve montaj hatlarının yol açtığı seri üretim ile ikinci sanayi devrimi başlamıştı. Üçüncü sanayi devrimi, 1960 yıllarının sonunda yarı iletkenlerin katalize ettiği bilgisayar ve internetin gelişmesiyle tetiklenmiştir. Günümüzde İnternetin kendi mobil formunda evrensel varlığı, hiç olmadığı kadar küçük, daha güçlü ve daha ucuz sensorlar, yapay zeka, nesnelerin interneti, üç boyutlu yazıcılar, büyük veri, endüstriyel robotlar ve insan-makine arayüzü, yeni enerji depolama yöntemleri ve kuantum bilgisayarının ortaya çıkmasıyla yaşam, çalışma ve tüketme tarzı yeniden keşfedilmektedir. Bu devrim, kurumsal, ulusal, bölgesel ve küresel düzeylerde, düzenleyici çerçeve ve teknolojik gelişmeye bağlı olmakla birlikte büyük değişimleri getirmektedir. Bu bağlamda Batı Afrika ülkeleri, gereken düzenlemeleri yapıp dijital devrimin zorluklarıyla başa çıkabilmek için teknolojik altyapıları geliştirmenin en etkin yollarını inceleyip uygulamalılardır.
Ortadoğu'da siyasal İslam: Mısır'da Arap Baharı ve Müslüman Kardeşlerin etkileri

Bu çalışma Mehmet Ali Paşa dönemi ile başlayan modernleşme hareketinin Mısır'da ortaya çıkardığı kimlik arayışı serüveninden yola çıkarak hazırlanmıştır. Bu çalışma, Mehmet Ali Paşa dönemi itibariyle başlayan modernleşmenin, İslamcılar ile etkileşimi ve İslamcı elitler ile iktidardaki aktörlerin Mısır'daki kimlik krizinin ortaya çıkmasındaki rollerinden yola çıkılarak hazırlanmıştır. Kavalalı Hanedanlığı'nın Osmanlı Devleti'nden ayrıştırdığı Mısır'ın siyasi dönüşümü, İslamcıların modernleşme karşısında İslam'ın yeniden yorumlanması ve Siyasal İslam söylemi çerçevesinde ele alınarak incelenecektir. 1. Dünya savaşı sonrasında sömürge devlet statüsüne geçen Mısır'ın ilerleyen dönemlerde de siyasi tarihinde sert geçişler yaşadığını söylemek mümkündür. Bu geçişlerde iktidara gelen hükümetlerin iç ve dış politikayı belirlemek adına kullandıkları kimlik siyaseti ise Mısırlıların yüzyıllık arayışına neden olmuştur. Dolayısıyla çalışmamızda İslamcı reformistlerin modernleşme karşısındaki tutumları ele alınırken 1928'de Mısır'ın siyasi, sosyal hayatını derinden etkileyen Müslüman Kardeşler teşkilatının Mısır iktidarları ile geliştirmiş olduğu ilişkiler dönemsel aktörler ile birlikte incelenecektir. 21. Yüzyıl içerisinde yaşanan Arap Baharı ise Mısır'da demokratikleşmeye geçişin ve kimlik bunalımın son bulduğu yanılsamasına yol açarken, 2013 yılında gerçekleşen darbe ile ülke halkının kimlik krizi derinleştirilmiştir. Dolayısıyla tarihsel perspektiften ele alarak inceleyeceğimiz Mısır siyasi hayatı, bölgenin istikrarsız siyasi hayatına ve Mısırlıların kimlik arayışının nedenlerine ışık tutmayı hedeflemektedir.
Songs of division: A critical discourse analysis of the 2011 election champagin songs of Chp & AKP

Müzik ve politikanın ilişkisi, hem seçim kampanyaları içerisinde hem de politik partilerin kurumsal kimlikleri açısından oldukça önemli bir noktaya gelmiştir. Bu çalışma 2011 seçimleri öncesinde, Türkiye'nin iki ana partisinin seçmenleri etk- ilemek için hazırladıkları video kliplerini incelemektedir. 2011 genel seçimleri Türk siyasi tarihi için oldukça önemlidir. AKP seçim sonrasında anayasa değişik- liğine gidip siyasi gücünü arttırmak isterken, ana muhalefet partisi CHP yeni bir lider ile seçim yarışında hükümete gelme isteğinde idi. İki partinin de resmi seçim şarkıları ve klipleri, multimodal eleştirel söylem analizi yöntemleri kullanılarak incelendi. Bu iki partinin müzik klipleri üzerine yapılan detaylı inceleme, iki par- tinin ideal Türkiye portresini ortaya koyarken, yansıtılan ayrışma neticesinde dışlanan kesimlerin Türkiye'ye ve bu ülkede yaşayanlara zarar verdiğini görmek - tedir.
İdeoloji ve özne: Türk-İslam sentezi

Bu tez çalışmasında Türk-İslam sentezi olarak bilinen ideolojinin çözümlemesi yapılmaktadır. Çalışmanın temel amacı, öncelikle Türk-İslam sentezinin ortaya çıkmasına yol açan toplumsal ve siyasal koşulların yorumlandığı bir bağlamda, bu ideolojinin öznesinin profiline yönelmektir. Sentezin ideolojik evreninin konfigüre ettiği öznenin nasıl bir özne olduğu, hem Türk hem de Müslüman olarak kurulan bu öznenin hangi siyasal ve ideolojik arzulara yanıt oluşturduğu üzerinde durulmaktadır. Sentezin ideolojisinin çözümlenmesi, başta Türk İslam sentezi kuramcılarının tartışma metinleri olmak üzere, 1980 sonrası etkinliğini arttıran teorik ağırlıklı Türk Kültürü dergisi ve daha çok 12 Eylül sonrası tutukluların forumu olarak beliren Bizim Ocak dergileri içerisinden gerçekleştirilmektedir. Türk-İslam sentezi, devletin resmi ideolojisi olarak 12 Eylül 1980 askeri müdahalesi sonrasında güç elde etmiştir. Ancak sentezin ilk belirmesi, Aydınlar Ocağı olarak bilinen derneğin faaliyetleri çerçevesinde hazırlanan ve Türkiye'nin yapısall sorunlarına yönelik çözüm önerilerinden oluşan raporlarla gerçekleşmiştir. 1970- 1980 arasındaki dönemi kapsayan Türk-İslam sentezinin geliştirilmesi süreci, askeri müdahalelerin, toplumsal yapının yerinden edilmesine verdiği yanıtlarla yakından ilgili görülmektedir. Dolayısıyla tezin ilk ve ikinci kısmı, askeri müdahalelerin mantığına ve sembolik ekonomisinin nasıl işlediğine ayrılmaktadır. Bu amaçla, öncelikle Türkiye'de bütün askeri müdahalelerin mantığı, ideolojik uzamlarının neye işaret ettiği üzerinde durulmaktadır. Darbelerin, Türkiye'de tarihsel olarak süregiden bir bekaa davası ve kaygısıyla bağlantısının da kurulduğu bu bölümde, özelinde 12 Eylül askeri darbesinin sentezin etkinlik kazanması bakımından ne tür yapısall olanaklar sunduğuna bakılmaktadır. Sentezdeki Türkçü, İslamcı ve Kemalist söylemlerin nasıl bir araya getirilerek buluşturulduğuna ve inşacı bu buluşturmanın olabilirliğine yoğunlaşılmaktadır. Üçüncü bölüm, Türk İslam sentezinin fantezi uzamının ve öznesinin merkez alındığı bir bölümdür. Fantezi uzam, çalışmanın yaklaşımı gereği, ideolojinin işleyiş sürecini olanaklı kılan ve insanın özdeşleşmelerinin gerçekleştiği uzamdır. Türk-İslam sentezinin ideolojik evreninin kurucu fantazisi, Türk olmanın ancak Müslüman olmakla olanaklı olabileceği temasında merkezileşmektedir. Dolayısıyla ikinci bölümde, bu kurucu fantaziye ve bu fantazinin özneye hangi özdeşleşmeleri sunduğuna yoğunlaşılmaktadır. Türklük ile Müslümanlık ile özdeşleşmeye davet edilen öznenin kendi içindeki bölünmüşlüğünün nasıl belirdiği, kurucu ve destekleyici ideolojik fantaziler boyunca irdelenmektedir. Türk-İslam sentezinin öznesi, imgesel özdeşleşme düzeyinde milli kültürün benzersizliği boyunca, sembolik özdeşleşme düzeyinde ise Batı medeniyetinin evrenselliği boyunca inşa edilen bir öznedir. Bu anlamda, öznenin kurucu yangı, sentez içerisinde fazlasıyla belirgin bir yarıktır. Çözümleme, sentezin çelişik ve bölünmüş öznesinin, Türklükten çok müslümanlığın baskın olduğu bir özdeşleşme sürecine dahil edildiğine dikkat çekerek tamamlanmaktadır.
Yalan, yemin ve siyaset: 'Hakikat-sonrası' siyasete ilişkin bir soruşturma

Bu çalışmada, yalanın yaygınlığıyla nitelenen hakikat-sonrası siyasette karşı demokratik siyaseti savunacağı düşünülen yurttaş imgesini mesele etmeye çalıştık. Demokratik siyaseti, yalana karşı savunacağı iddia edilen bu yurttaş, yargı yetisine sahiptir ve olgulara samimiyetle tanıklık eder. Fakat hakikat-sonrası siyasetin bir diğer yüzü güven kriziyken bu yurttaşın güvenirliği soru işareti yaratır. Herkesin yalan söylediği, hakikat-sonrası bir siyasette hiç kimse güvenilir değildir. Bu bakımdan demokrasilerde hakikat-sonrası siyasetin, yarattığı bu iklimi anlamak için söz merkezli bir girişim olan demokraside temelin yani dilin sorgulanması gerektiğini önerdik. Her şeyden önce dile sahip olmak, kendini yalana ve hakikate bırakmakla aynı anlama gelir. Çünkü konuşma, başkasına kendi hakikatimizi söyleyeceğimize ilişkin, konuşmadan önce ettiğimiz bir yeminle ve aynı solukta bu yemine ihanet etmekle, yalan söylemekle mümkündür. Bu bakımdan demokrasilerde, neden yalanın yaygınlaştığını ve hakikat-sonrası siyasetin yüzlerinden biri olan güven krizinin nedenini anlayabilmenin yolu, dili mesele etmekten geçer.
Conventional vs nonconventional forms of political participation: Motivations behind political participation of youth in Turkey

Bu çalışma, Türkiye'deki gençlerin siyasi katılımlarının arkasındaki motivasyonları incelemektedir. Temel amaç, geleneksel ve geleneksel olmayan siyasi katılım biçimlerini incelemek ve analiz etmektir. Ayrıca bu iki siyasi katılım biçimini etkileyen motivasyonların benzerliklerini ve farklılıklarını genç üyeler özelinde görmek amaçlanmaktadır. Çalışmanın araştırma sorusu, 'Türkiye'de siyasi parti gençlik kollarının üyeleri ve sivil toplum örgütleri üyesi olan gençlerin temel motivasyonlarının farklılıkları nelerdir? şeklinde oluşturulmuştur. Gençlerin Türkiye'de siyasi partilere ve sivil topluma katılmaları için vatandaşlık, sosyal sermaye, kişisel çıkarlar/ilgiler, aile, sosyal medya, parti kimliği / lideri ve sosyal çevre olmak üzere yedi temel motivasyonları olduğunu ve bu iki katılım biçiminde bu motivasyonların etkisinin önemli derecede farklılaştığı öngörülmüştür. Çalışmada, bu motivasyonlara dayanarak yedi hipotez oluşturulmuş ve alan araştırması ile bu hipotezlerin geçerliliği sınanmıştır. Çalışmanın evreni, AK Parti, CHP ve GoFor'un gençlik kollarının üyeleri olarak belirlenmiştir. Örneklem ise her kuruluşun yürütme üyelerinden seçilen 10 üyeyi kapsamaktadır. İçerik taraması ve analizi MaxQDA 2018 yazılımı ile yapılmıştır. Alan araştırması sonuçlarına göre parti kimliği AK Parti'nin genç üyeleri için ana motivasyon iken, CHP ve GoFor için kişisel çıkar/ilginin ana motivasyon olduğu ortaya çıkmaktadır. Öte yandan, en az etkili motivasyonun siyasi partiler için sosyal sermaye, GoFor örneğinde ise sosyal çevre olduğu görülmektedir.
Türk-Yunan tarih ders kitaplarında karşılaştırmalı öteki

20. yüzyılda sosyal bilimler alanında disiplinler arası yaklaşımların öne çıktığı görülmektedir. Karşılaştırmalı edebiyatla yaşam bulan ve giderek bağımsız bir bilim dalı olma yolunda ilerleyen imgebilim ulusal tarih yazımında öz ve öteki inşasına karşılaştırmalı bir bakış açısı kazandırmıştır. Bu bağlamda bu çalışmanın da kuramsal altyapısını oluşturan imgebilim insanların kendilerini ve karşılarındakileri nasıl betimlediklerini anlamak için yol gösterici niteliktedir. Bu çalışmada 2009 ? 2010 eğitim öğretim yılında, Türkiye'de ve Yunanistan'da ilk-orta-lise düzeyinde zorunlu olarak okutulan tarih ders kitaplarında karşılaştırmalı olarak Osmanlı/Türk ve Bizans/Yunan imgeleri incelenmektedir. Çalışmanın amacı, Türkiye ve Yunanistan'da okutulan tarih ders kitaplarında öz ve öteki imgelerinin nasıl aktarıldıkları tespit etmek ve karşılaştırmalı analizini yapmaktır. Buna bağlı olarak çalışmanın temel malzemesini Türkiye ve Yunanistan'da devletlerin ilgili bakanlıkları tarafından hazırlatılan, bastırılan ve ülke genelindeki bütün okullara ücretsiz olarak dağıtılan tarih ders kitapları teşkil etmektedir. Çalışma iki ülkenin kendilerini ve birbirlerini nasıl gördüklerini belirlemeye yöneliktir. Dolayısıyla çalışmaya konu olan ülkelerin kesişen geçmişşlerinde yer alan savaşlar araştırmanın temelini oluşturmaktadır. Savaşların tarih ders kitaplarına aktarımında yer verilen imgelerin çözümlenmesinde metin ve söylem analizi tekniklerinden faydalanılmış; anlatımları açıklayan ya da destekleyen görsel malzemeler de değerlendirme kapsamında tutulmuştur.
Sağ popülizm fenomeni: Avusturya-FPÖ örneği

Popülizm kavramı, ortaya çıkışından itibaren kavrama yönelik farklı yaklaşımların bir sonucu olarak sürekli güncellenmek zorunda kalmıştır. Bazen politik tartışmalarda kendisine pejoratif anlam yüklenen, bazense ütopik söylemleri ifade etmek için kullanılan kavram, son tahlilde bir fenomen olarak karşımıza çıkmaktadır. Bahse konu kullanımlarda bir uzlaşıdan söz etmek mümkün görülmese de, popülizmin, siyasal düalizmin en somut örneği olduğu genel kabul görmektedir. En genel tanımıyla 'Halkçılık' olarak ifade edilmeye çalışılan hareketin kökleri 1800'lerin sonlarına kadar uzansa da siyaset biliminde yeterince ilgi görememiş, kavrama dair özcü yaklaşımlar geliştirilememiştir. Popülizmin; entelektüeller, ilericiler, gericiler, sağ ya da sol ideoloji yanlıları tarafından bir araç olarak kullanılması da, kavramsallaştırma çabalarını zorlaştırmıştır. Bu çalışma ile popülizmin dinamikleri, tarihsel gelişimi ve kendine özgü özellikleri gibi konular incelenmiş ve bu harekete dair farklı teorik yaklaşımlar ele alınmıştır. Yine çalışmada, popülizme dair farklı tanımlama girişimleri ile birlikte, popülizmin genel karakteristik özellikleri ele alınmıştır. Dikotomik bir toplumsal sınıflandırma modeli öngören popülizmin bu özelliği, ayrıntılı bir şekilde incelenmiş ve aşırı sağ ile popülizmin farklılıkları, Avusturya-FPÖ bağlamında seçim afişleri üzerinden oluşturulan modelleme ile ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bugün özellikle Avrupa'daki siyasal partilerin tasnifine yönelik çalışmalarda, bir fenomen olarak karşımıza çıkan popülizme yönelik kavramsallaştırma çalışmalarına ihtiyaç duyulduğu, 'sağ popülizm' ve 'aşırı sağ'ın farklı kategoriler altında değerlendirilmesi gerektiği bir kez daha görülmüştür.
Between rhetoric and action: Study of Erdogan's foreign policy approach towards Russia in 2014-2018 period

Bu çalışmada Türkiye cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın özgün liderlik tarzı ve dışişleri politikasındaki yaklaşımı incelenmektedir. Türkiye'nin Rusya ile 2014'ten itibaren sürdürdüğü ilişkiler özelinde Erdoğan'ın kullandığı politik retorik ile Türkiye'nin Rusya'ya karşı gerçek tutumu incelenirken var olan farklılıklar popülizm, güvenlikleştirme ve söylem analizi yazınları üzerinden açıklanmaktadır.
Ex-combatants as civic activists in post-conflict societies:The case of kla in Kosovo

Bu araştırma eski savaşçıların çatışma sonrası toplumlarda sivil aktivizm yoluyla nasıl barış inşasına katkı sağlayabileceklerini incelemektedir. Kosova Kurtuluş Ordusu'ndaki eski savaşçılar vaka çalışması olarak seçilmiştir. KLA'ya mensup 15 eski savaşçı ile yarı yapılandırılmış görüşme gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmadan toplanan veriler göstermektedir ki eski savaşçılar kendilerini barış inşasına katkı sağlayan sivil aktivistler olarak görmekte ve kendi toplumlarına ve çatışma sonrası Kosova'ya yardım etme konusunda isteklidirler. Ne var ki, onların barış inşası konusundaki kapasiteleri öncelikle onları sivil aktivizm anlayışlarının duyarlılığı ve doğası gereği, ardından da onların barış inşası eylemlerinin ne olduğuna dair algıları yüzünden sınırlı kalmaktadır. Bazıları iddia etmektedir ki barış inşası eylemleri kendilerinin ait olduğu topluluğa, yani sadece Kosova'daki Arnavut nüfusa, yardım etmeyi amaçladığı sürece ahlaki olarak kabul edilebilirdir. Diğerleri ise barış inşası sadece bir etnisite ile sınırlandırılmamalıdır. Sivil topluma katılma kararı, silahlı mücadeleye katılma kararı ile benzerlik göstermektedir. Eski savaşçıların eğitim seviyesinin içinde bulundukları sivil aktivizm tarzında oldukça etkili bir unsur olarak öne çıkmıştır. Sivil aktivizm karar vermede ya da barış inşasını teşvik etmede kuvvetli bir araç olarak algılanmamıştır. Katılımcılar sivil aktivizmin etki gücüne sahip olduğunu kabul etmekle birlikte asıl değişim ve barış inşasının parlamento tarafından sağlanacağını iddia etmektedirler. Ne var ki, katılımcıların üçte biri siyasete katılma seçeneğini iki sebepten yok saymaktadır: savaşçı olarak geçirdikleri zaman üzerinden avantaj elde etmek istememeleri ve siyasetin karakterlerine uygun olmadığını düşünmeleri. Dolayısıyla, daha verimli olacakları alanlarda kalmayı tercih etmektedirler.