turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hastanede yatan hastaların algıladıkları hizmet kalitesinin değerlendirilmesi: Trabzon ili örneği

Amaç: Bu çalışmanın amacı, yatan hastaların algıladığı hizmet kalitesinin üniversite, özel ve kamu hastanesi açısından karşılaştırmalı olarak analiz edilmesidir. Yöntem: Araştırmanın evrenini; Trabzon ilinde bir ay içerisinde hastanede yatarak tedavi gören 14330 hasta oluşturmaktadır. Tabakalandırma yapılarak, 400 kişilik örneklem ile kamu, özel ve üniversite hastanesinde çalışma yapılacak hasta sayıları belirlenmiştir. Ancak, kamu hastanesi çalışmanın yapılabilmesi için verdiği izni araştırma sürecinde iptal ettiğinden dolayı, çalışma verileri üniversite ve özel hastanede yatan 407 hastadan toplanmıştır. Algılanan hizmet kalitesi 5'li Likert tipinde SERVPERF Ölçeği ile ölçülmüştür. Verilerin analizinde SPSS 23.0 programından yararlanılmıştır. Bulgular: Araştırmada algılanan sağlık hizmeti kalitesinin, x =4, 35 düzeyinde olduğu saptanmıştır. Çalışmada, ölçek boyutları itibariyle en düşük ortalamaya sahip olan boyutun fiziksel unsurlar, en yüksek ortalamaya sahip olan boyutun ise nezaket olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Çalışmada kurum türüne göre; özel hastanede algılanan hizmet kalitesinin daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,05). Hastaların yaşına göre; yaş arttıkça algılanan kalite düzeyinin arttığı saptanmıştır. eğitim durumuna göre; eğitim düzeyi arttıkça algılanan kalite düzeyinin azaldığı yönünde anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Çalışma durumuna göre; çalışanların algıladıkları kalite düzeyinin daha düşük olduğu yönünde anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Hastaların ailesinde sağlık personeli bulunma durumuna göre; ailesinde sağlık personeli bulunanların algıladıkları kalite düzeyinin daha düşük olduğu yönünde anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Hastaların kronik rahatsızlığı olma durumuna göre; kronik rahatsızlığı olanların algıladığı kalite düzeyinin daha yüksek olduğu yönünde anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Son olarak hastaların kurumu tavsiye etme durumuna göre; tavsiye etmeyenlerin algıladığı kalitenin düşük olduğu yönünde anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Çalışmada ayrıca algılanan hizmet kalitesinin kurumu daha sonra tercih etme ve hasta memnuniyeti üzerine anlamlı ve olumlu etkileri olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Sonuç: Trabzon ilinde hastanede yatan hastaların, hizmet kalitesi algılarının ortalamanın üzerinde olduğu belirlenmiştir. Algılanan kalite düzeyinin memnuniyet ve tekrar tercih etme niyeti üzerindeki olumlu etkisi olduğu bilindiğinden, kurumlarda sürekli kalite iyileştirmeleri yapılmasının olumlu geri dönüşle sonuçlanacağı düşünülmektedir.
Eurodrg ve dünyadaki diğer tig uygulamaları ışığında Türkiye'deki tig uygulamaları ve tig üzerinde sağlık yöneticilerinin görüşlerinin incelenmesi

Teşhis İlişkili Gruplar, 1970'lerden itibaren hem hastaneler tarafından maliyet hesaplamalarında; hem de ödeyici kurumlar tarafından bir geri ödeme modeli olarak yaygın şekilde kullanılmaktadır. Ülkemizde ise 2005 yılından itibaren TİG ile ilgili çeşitli çalışmalar yürütülmüş, 2010 yılından itibaren ise Sağlık Bakanlığı tarafından bir geri ödeme modeli olarak benimsenip yaygınlaştırılmıştır. Başarılı bir TİG çalışmasın için, dünyadaki diğer çalışmaların detaylı şekilde incelenmesi, teşhise dayalı grupların ve bağıl değerlerin ülke şartlarına uygun olarak belirlenmesi ve sürekli izleme ve değerlendirme yapılması oldukça önemlidir. Çalışmamızın iki temel amacı vardır: Birincisi, 1970'lerden itibaren yaygın kullanımı olan TİG yaklaşımının, dünyadaki ve özellikle Avrupa bölgesindeki uygulamalarını detaylı şekilde incelemektir. İkinci amaç ise, ülkemizde 2005 yılından itibaren kamu hastanelerinde kullanılmaya başlanan TİG uygulamasının, sağlık yöneticileri tarafından nasıl değerlendirildiğinin tespit edilmesidir. Bu çalışmada, TİG ile ilgili detaylı bir literatür taraması yapılmış ve dünyadaki uygulamalar, amacı, uygulayıcısı, uygulama süreleri, vb. kriterlere göre tasnif edilmiştir. Buna ek olarak Türkiye'deki TİG uygulamasını hastane yöneticileri açısından değerlendirmek üzere, 15 Şubat 1 Nisan 2017 tarihleri arasında İstanbul Anadolu Kuzey Bölgesi Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliğine bağlı hastanelerde çalışan 72 hastane yöneticisi ile anket yapılmıştır. Elde edilen veriler analiz edilmiştir. Yapılan bu çalışmada, yöneticilerin büyük çoğunluğunun TİG Geri Ödeme Sistemi hakkındaki düşüncelerinin olumlu olduğu gözlenmiştir.
Hastane bilgi sistemlerinin önemi ve özel bir hastane çalışanları üzerinde uygulama

Hastane bilgi sistemlerinin önemi ve faydalarına dair sağlık çalışanlarının görüşlerinin incelendiği çalışma, İstanbul İlinde yer alan özel bir sağlık kurumunda gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, Işık ve Akbolat (2010)'ın çalışmasında kullanmış olduğu anket soruları, tarafından gerekli iznin alınarak, çalışmanın amacına uygun olarak düzenlenmiştir ve ölçek olarak kullanılmıştır. Çalışmanın amacı sağlık çalışanlarının bilgi teknolojileri ve hastane bilgi sistemi kullanım becerilerinin yanı sıra hastane bilgi sisteminin sağlık kuruluşuna sağladığı faydalara ilişkin çalışanların düşüncelerini ortaya koymaktır. Hastanede çalışanların çalıştıkları bölümde bilgi teknolojilerinin kullanımını faydalı bulup bulmadığını, teknolojik araçların kullanım yeterliliklerini, hastane bilgi sistemleri modüllerinin ne kadar etkin kullanıldığını da araştırmaktır. Analizler neticesinde sağlık çalışanlarının hastane bilgi sistemlerine yönelik faydalara ilişkin algıları ile teknolojik araçlara yönelik kullanım yeterlilik düzeylerinin sosyo-demografik özelliklere göre farklılaştığı tespit edilmiştir.
Ötgütsel adalet ve örgütsel bağlılık

Örgütsel bağlılığın sağlanabilmesi için, örgütsel adalet giderek önem kazanmış ve son yıllarda bir çalışma alanı haline gelmiştir. Çalışma alanı haline gelmesi ve konununirdelenmesiyle birçok görüş oluşarak fikir ayrılıklarının oluşmasına neden olmuştur. Tüm sektörlerde olduğu gibi sağlık sektöründe de bu fikir ayrılıkları önemini korumaya devam etmektedir. Örgütlerde yönetim politikalarının verimli ve etkin işleyebilmesi için, çalışanların örgütsel adalet algılarının örgütsel bağlılık oluşumunu desteklemesi gerekmektedir. Sağlık çalışanlarının, çalıştıkları kurumda terfi, tayin, ücret düzeyi, çalışma şartları, kaynakların bölüşümü, ödüllerin dağıtımı, performans değerlemesi vb. gibi unsurlardan dolayı adaletsizlik algılamaları durumunda motivasyon ve performans kaybına uğrayarak örgüte bağlılıklarının azalması kaçınılmaz olacaktır. Çalışanlar adaletsizliği algıladıkları zaman, bu adaletsizliğin boyutuna bağlı olarak çalıştıkları kuruma, amirlerine, arkadaşlarına ve tüm örgüte karşı olumsuz bir tutum takınmaktadırlar. Örgütsel adalet ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkiyi irdeleyen bu çalışmada ilk olarak örgütsel adalet kavramı, kapsamı, boyutları ve örgütsel adalet teorileri üzerine literatür taraması yapılarak, mesleki gözlem ve deneyimlerin ışığında yorumlanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise örgütsel bağlılık kavramı, örgütsel bağlılığı etkileyen faktörler, teorisyenlerin örgütsel bağlılık sınıflandırmaları ve örgütsel adalet ile örgütsel bağlılikilişkileri üzerine literatür taraması yapılarak, mesleki gözlem ve deneyimlerin ışığında yorumlanmıştır.
Çalışma hayatında örgütsel bağlılık ve iş tatmini

Örgütsel bağlılığı geliştirmenin ve nitelikli işgücü istihdamını sağlamanın, örgütlerin eğitim harcamaları, işgücü kaybından doğan tazminatlar, yeni personel arayışı ya da personel kaybı gibi katlanmak zorunda oldukları maliyetleri düşürebileceği düşünülmektedir. Hemşirelerin; görevlerine, çalıştıkları kuruma, bağlı oldukları örgüte yönelik olumlu işlevsel duygu aynı zamanda düşüncelere sahip olması kişisel anlamda kendilerini iyi hissetmelerinin yanı sıra onların örgütlerine bağlılıklarını, çalıştıkları kurumda verimli çalışmalar yapmalarını sağlamakta, aksi takdirde hemşirelerin iş tatmin düzeyleri düşerek kurumun ve işgörenin verimliliği olumsuz etkilenmektedir. Hemşirelerin çalışma hayatında örgütsel bağlılık ve iş tatmini düzeyleri sağlık kurumlarındaki hizmet kalitesini, verimliliği ve hasta memnuniyetini önemli ölçüde etkileyecektir. Sağlık örgütü yöneticilerinin, sağlık çalışanlarının karşılaştıkları zorluklara çözümleyici yaklaşmaları ve değişen yönetim sürecinde kuruma optimum düzeyde fayda sağlayacak şekilde adapte olması gerekir. Araştırma hemşirelerin örgütsel bağlılık ve iş tatmini düzeylerinin incelenmesi, aralarındaki ilişkinin tespit edilmesi, hastanelerde mevcut olan sorunlara karşı gerekli önlemlerin alınması açısından son derece önemlidir.
Hekimlerin defansif tıp ve tıbbi hata tutumlarının incelenmesi

Geçmişten beri var olan fakat son yıllarda artış gösteren defansif tıp ve tıbbi hata sağlık hizmetleri için önemli bir konudur. Hekimlerin ''tıbbi hata'' ve bu tıbbi hatalara karşı bir savunma biçimi olan ''defansif tıp'' tutumlarının incelenmesi bu çalışmanın amacını ve önemini oluşturmaktadır. Bu çalışmada nicel araştırma deseni kullanılmış olup, elde edilen veriler anket yöntemi ile toplanmıştır. Araştırmada Güleç (2012) tarafından geliştirilen 'Tıbbi Hatalarda Tutum Ölçeği' ve Başer ve arkadaşları (2014) tarafından geliştirilen ''Defansif Tıp Uygulamaları Tutum Ölçeği'' kullanılmıştır. Araştırmaya bir üniversite hastanesindeki 207 hekim katılım göstermiştir. Katılımcıların tıbbi hata tutum ortalamaları 3 ,69; defansif tıp tutum ortalamaları ise 3,27 olarak saptanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, araştırmaya katılan hekimler, tıbbi hataların ve nedenlerinin çalışanlarla açıkça tartışılması, yapılan tüm hataların bildirilmesi, tıbbi hataların bildirilmesinin hasta güvenliğini artırdığı yönünde ortalamanın üzerinde bir tutum sergilemişlerdir. Uzman hekimlerin asistan hekimlere göre, 40 yaş ve üzeri hekimlerin 26-29 yaş arası hekimlere göre, 11 yıl ve üzerinde çalışma yılına sahip olan hekimlerin 4 yıl ve altı çalışma yılına sahip olan hekimlere göre yapılan tıbbi hataların açıkça tartışılması, bildirilmesi, açıklanması ve hatalardan öğrenen bir yönetsel yaklaşım sergilenmesi konusunda daha olumlu bir tutum içinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Hekimlerin, hem pozitif hem de negatif defansif tıp uygulamalarına yönelik ortalamanın üzerinde bir tutum sergilediği görülmektedir. Araştırmaya katılan erkek hekimlerin kadın hekimlere göre daha fazla negatif defansif tıbbi uygulamalara başvurduğu saptanmıştır. Asistan hekimlerin uzman hekimlere göre, 5-10 yıl arası çalışanların 11 yıl ve üzeri çalışanlara göre daha fazla defansif davrandığı görülmektedir. Hekimlerin daha önce defansif tıp kavramını duydukları ancak bu konuda yeterli bilgiye sahip olmadıkları saptanmıştır. Bu araştırmanın bulgularına yönelik verilebilecek öneriler şu şekildedir; Hekim başına düşen hasta sayısını azaltmak için politikalar geliştirilmeli ve buna yönelik personel alımı yapılmalıdır. Tıbbi hatalar ve defansif tıp konusunda gerçek vakalar tartışılarak tüm bunları azaltmaya ve çözüme kavuşturmaya yönelik öneriler ortaya konulmalıdır.
İzmir sağlık kurumlarının tıbbi laboratuvarlarında dış kalite kontrol programlarının öneminin araştırılması

Amaç: Katılımcıların, klinik laboratuvarlarda uygulanan dış kalite kontrole yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi ve bunları etkileyen faktörlerin irdelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Kesitsel türdeki araştırma; devlet, üniversite ve özel hastaneler olmak üzere İzmir'de bulunan 21 hastanenin tıbbı laboratuvarlarında görevli 127 sağlık çalışanları ile yüz yüze anket formu uygulanarak yapılmıştır. Anket 3 bölümden oluşmaktadır. İlk bölümünde katılımcıların sosyo-demografik ve çalışma yaşamına ait özellikleri içeren 6 soru bulunmaktadır. Anketin ikinci bölümde sağlık kurumlarının dış kalite kontrol programları ile ilgili uygulamaları hakkında 11 soru yer almaktadır. Son bölümde ise DKK'nın önemi ile ilgili 19 ifade, geriye kalan 10 ifade ise laboratuvarların dış kalite kontrol programlarının uygulanabiliriği ile ilgilidir. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma, ortanca, en düşük ve en yüksek değer, bağımsız gruplarda t testi ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Bulgular: Kurum laboratuvarının dış kalite kontrol programlarına dahil olma süresi ortalamasının 8 yıl olduğu görülmüştür. Katılımcılar DKK'nın önemine ve DKK programının uygulanabilirliği ilişkin ifadelere büyük oranlarda olumlu değerlendirmelerde bulunmuşlardır. Araştırmada katılımcıların eğitim eksikliği tespit edilmiştir. DKK'nin önemi ve DKK programları ilgili algı düzeyine ait puan ortalaması ile cinsiyet ve yaş arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Kurumda çalışma süresi değişkeni ile DKK'nin önemi; meslek değişkeni ile DKK programlarının uygulanabilirliği ilgili algı düzeyine ait puan ortalaması arasındaki fark anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Katılımcılar (%92.7) tarafından kapsamlı bir ulusal bir dış kalite kontrol programı kurulması gerekliliği belirtilmiştir. Sonuç: Tıbbi laboratuvarların dış kalite kontrol programlarına katılımı önemlidir. Katılımcılar için kurumlarının eğitim programlarını düzenlenmesi ve çalışanların katılımının desteklenmesi gereklidir. Bütün laboratuvar dallarını içine alacak şekilde oluşturulacak olan güncel ve kapsamlı performans standartları ile ulusal, tek merkezli bir DKK programı ve değerlendirme sistemi yapılanmasının karar vericiler tarafından hayata geçirilmesi elzemdir.
Hastane yöneticilerinin hastanelerde kullanılan yönetim sistemlerinin yönetim fonksiyonlarına katkısı konusundaki görüşleri

Köse, T., Hastane Yöneticilerinin Hastanelerde Kullanılan Yönetim Bilgi Sistemlerinin Yönetim Fonksiyonlarına Katkısı Konusundaki Görüşleri, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Sağlık Kurumları Yönetimi Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2004. Günümüzde bilginin bir işletmenin oluşumu için gereken teşebbüs, sermaye, toprak ve işgücüne ilaveten beşinci temel öğe olduğu inkar edilemez bir gerçektir. Günümüzün dinamik koşullan içinde, varlığım önceden belirlediği amaçlar doğrultusunda sürdürmek isteyen her işletmede, gerek işletme içinden ve gerekse işletme dışından gelen çeşitli bilgilerin; temel yönetim fonksiyonlarının başarıyla yerine getirilmesinde en önemli kaynakdır. Yönetim bilgi sistemi, kurumun iç ve dış tüm işlerini daha etkin ve yeterü bir biçimde planlamak, yürütmek ve denetlemek için yöneticiye gerekli tüm rutin ya da özel bilgiyi zamanında, doğru ve tam olarak sağlayan ve insan, kaynaklar, bilgisayar donanımı ve programlardan oluşan sistemdir. Bu araştırmada, yönetim bilgi sistemlerinin, yönetim fonksiyonlarına ve karar verme sürecine olan etkileri ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Literatür taraması yapılarak daha önce bu alanda yapılan anketler incelenerek bir anket geliştirilmiş ve Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarındaki hastanelerin yöneticilerine uygulanmıştır. Herhangi bir örnekleme seçilmeye gidilmemiş ve evrenin tümüne ulaşılmaya çalışılmıştır. Araştırmada, hastane yöneticilerinin, çalıştıkları kurum, çalıştıkları konum, yaş, çalışma süresi, eğitim durumu, Sağlık Kurumları Yönetimi eğitim durumları, Bilgi Sistemi eğitim durumları ve çalıştıkları kurumlardaki bilgi sistemi yapısına göre bilgi sisteminin yönetim fonksiyonları ve karar verme sürecine etkileri konusundaki görüşleri karşılaştırlrmıştır. Hastane yöneticilerinin, çalıştıkları kurum, yaş ve kıdemlerine göre, bilgi sisteminin etkileri konusundaki değerlendirmeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Diğer bağımsız değişkenlere göre yapılan karşılaştırmada anlamlı bir fark bulunamamıştır.
Ankara'daki hastanelerde hizmet veren hastane eczacılarının rollerinin değerlendirilmesine yönelik bir araştırma

Demir M. Ankara'daki hastanelerde hizmet veren hastane eczacılarının rollerinin değerlendirilmesine yönelik bir araştırma, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Eczacılık İşletmeciliği ve Mevzuatı Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2004. Eczacı, teknolojik gelişme ile değişmek ve gelişmek zorunda kalan mesleki konumunun farkında olmalıdır. Bu yeni durum eczacıyı bilgi açısından donanımlı olmak zorunda bırakmaktadır. Hastane eczacıları, İyi Eczacılık Uygulamaları ilkeleri ışığında danışmanlık ve hasta eğitimi verebilecek alt yapıya sahip olmaları gerektiğini fark etmelidir. Bu nedenle, hastane eczacısının rolünün belirtilmesi önem kazanmaktadır. Bu araştırmanın amacı, Ankara'daki hastanelerde hizmet veren hastane eczacılarının rollerinin değerlendirilmek, eczacıların durumlarından memnuniyetlerini ve beklentilerini ortaya koymaktır. Araştırma tekniği olarak, yüz yüze anket yöntemi kullanılmıştır. 'Ankara Eczacı Odası 2004 yılı Ajandası'nda yer alan hastane eczacılarının listesi evren olarak kabul edilmiş ve örneklem alınmamıştır. Dolayısıyla anket çalışması sırasında, söz konusu listede yer alan eczacıların tümüne ulaşılmaya çalışılmıştır. Listedeki hastanelerin başeczacılarından randevu alınarak, tek tek bütün hastanelere gidilmiş ve eczacılara tek tip anket formu uygulanmıştır. Toplanan veriler SPSS ver. 11.0 programında istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Verilerin çözümlenmesi ve yorumlanmasında ki-kare testi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre: a) Hastane eczacıları geleneksel rollerini yapmaktadır. Genel olarak bu durumdan memnundurlar. b) Hastane eczacılarının memnuniyetleri ve beklentileri, cinsiyet açısından fark göstermemektedir. c) Hastane eczacıları, hasta ve sağlık personeli eğitimi, standart tedavi protokolü hazırlama, advers etki izleme ve rapor etme gibi roller üstlenmek istemekte, ancak en başta zamansızlıktan ve personel eksikliğinden bunları yapamamaktadırlar. d) Hastane eczacıları sosyal statü olarak kendilerine değer verilmediğini düşünmekte, mesleki olarak manevi ve maddi tatmin duymamaktadırlar. e) Hastane eczacıları meslek örgütlerinin çalışmalarından memnun olmadıklarını ve kendileri için bir şey yapmadıklarını düşünmektedirler. f) Hastane eczacıları mesleki rollerinin genişlemesini istemektedirler. g) Yukarıda özetlenen bulgular, üniversite-kurum-özel, Sağlık Bakanlığı ve SSK hastanelerinde çalışan eczacıları arasında farklılık göstermektedir.
Sağlık çalışanlarının yldırmaya maruz kalmalarında hastane etik iklimi ile sosyo-demografik özelliklerinin rolü: Bolu ili hastanelerinde bir uygulama

Yıldırma, genelde bir kişiye karşı bir ya da daha fazla kişi tarafından sistematik olarak yürütülen, kişiyi sindirmeye yönelik, ahlaki olmayan davranış biçimidir. Kişiyi iş yaşamından dışlamak amacıyla kasıtlı olarak yapılır. Yıldırma gibi etik dışı davranışlar iş yaşamının kaçınılmaz gerçekleridir. Örgütlerdeki etik davranışların açıklayıcısı ve öngörücüsü olarak etik iklim kavramından bahsedilmektedir. Etik iklimi ile yıldırma arasındaki ilişkinin açıklanması yıldırmanın azaltılmasını sağlayabilmektedir. Hastanelerde yaşanan yıldırma olayları hem hizmetin kalitesini etkilemekte hem de sağlık çalışanlarının mutsuz ortamlarda çalışmalarına neden olmaktadır. Yıldırma gibi durumların önemli bir hizmet sektörü olan sağlık alanında azaltılması hasta ve çalışan memnuniyetini bir arada sağlamakta ve hastanelerden beklenen hizmet üst seviyede sağlanabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, sağlık alanında hizmet sunan kişilerin çalıştıkları hastanelerin etik iklimine ilişkin değerlendirmelerini ve yıldırmaya maruz kalma düzeylerini tespit etmek, ayrıca yıldırmaya maruz kalma düzeyleri ve çalıştıkları hastanelerin etik iklimine ilişkin değerlendirmelerinin sahip oldukları çeşitli demografik ve sosyo-ekonomik özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığını ve yıldırmaya maruz kalma düzeyleri ile etik iklimle ilgili değerlendirmeleri arasında bir ilişki olup olmadığını ortaya koymaktır. Araştırma sonunda sağlık çalışanlarının yaş, medeni durum, eğitim düzeyi, kişilik özelliklerinin yıldırmaya maruz kalmaları ve hastane etik iklimine yönelik değerlendirmelerini etkilediği, hastanelerde en çok egoist iklim türünün, en az yardımseverlik iklim türünün hakim olduğu görülmekte olup yıldırma ile hastane etik iklimi arasında zayıf bir ilişki olduğu ortaya konmuştur.
Tms 16'ya göre maddi duran varlıkların sağlık kurumlarında muhasebeleştirilmesi: Bir özel hastane örneği

Küreselleşme ile birlikte, ülkeler ekonomik anlamda birbirleriyle daha çok iletişim içerisine girmişlerdir. Küreselleşme, birçok disiplini etkilediği gibi muhasebe bilimini de etkilemektedir. Bu nedenle ülkeler arasında uluslararası düzeyde anlaşılabilir ve çok yönlü iletişime olan ihtiyaç önemli bir sorun olarak ortaya çıkmıştır. Her işletme muhasebe kayıtlarında farklı uygulamalar kullanmaktadır. Bu işletmelerle ilgili çıkar gruplarının işletmelerin finansal durumu ile ilgili bilgi almak istediklerinde önemli problemler ortaya çıkmış ve bunun sonucunda bu sorunların ortadan kaldırılması için muhasebe işlemlerinde birliği sağlamak amacıyla muhasebe uygulamalarında standartlaşmaya ihtiyaç duyulmuştur. Bu standartlardan biri olan Türkiye Muhasebe Standardı 16 Maddi Duran Varlık Standardı ile işletmelerin maddi duran varlık unsurlarının muhasebe kayıtlarının nasıl yapılması gerektiği ortaya konmaktadır. Bu çalışma, hastanelerin toplam varlıkları içerisinde büyük öneme sahip olan ve önemli bir yer tutan maddi duran varlık kayıtlarının TMS 16 Maddi Duran Varlıklar standardı açısından muhasebeleştirilmesi ve değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma bir özel hastanede yapılmıştır. Nitel araştırma yöntemine dayanan gözlem, görüşme ve veri toplama ile yapılan bu çalışmadaki veriler; araştırma yapılan hastanedeki ilgili kişilerle yapılan yüz yüze görüşme yoluyla, maddi duran varlıklara ait idari ve mali kayıtların analizinin yapılmasıyla ve araştırmacının ilgili birimlerdeki gözlem ve çalışmaları sonucu elde edilmiştir. Elde edilen veriler TMS 16'ya göre muhasebeleştirilmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlar, mevcut sistem ile Türkiye Muhasebe Standartlarını karşılaştırma olanağı sağlamıştır ve farklılıklar ortaya konulmuştur.
Şiddete maruz kalma durumunun beş faktör kişilik özelliği ve duygusal zeka boyutu ile 112 çalışanları üzerinde değerlendirilmesi

Bu çalışmada şiddete maruz kalma durumunun beş faktör kişilik özelliği ve duygusal zeka boyutu ile 112 çalışanları üzerinde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini, Konya İl Ambulans Servisi Başhekimliği bünyesindeki 112 Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonunda görevli 700 sayıda sağlık çalışanı oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini 314 sayıda hekim dışı acil sağlık hizmetleri çalışanı oluşturmaktadır. Çalışmada 112 çalışanlarına uygulanan şiddetin düzeyini belirlemek için soru formunun yanında 5FKE ve Schutte Duygusal Zeka Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenleri; 112 çalışanlarının sosyodemografik özellikleri, beş faktör kişilik özellikleri ve duygusal zeka boyutudur. Bağımlı değişkeni ise; 112 çalışanlarının maruz kaldıkları şiddettir. Çalışmada 112 çalışanlarının %84'ü şiddete maruz kaldığını belirtmiştir. Şiddete maruz kalan 112 çalışanlarının %24'ü şiddeti yazılı olarak bildirmiştir. Katılımcıların şiddete maruz kalma, sözel ve fiziksel şiddete maruz kalma değişkenleri ile beş faktör kişilik envanteri ve alt boyutları puan ortalamaları arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Şiddete maruz kalma durumu, sözel şiddet ve fiziksel şiddet değişkenleri ile duygusal zeka ve alt boyutları arasında anlamlı fark yoktur. Korelasyon testi sonucuna göre 112 çalışanlarının beş faktör kişilik envanteri ile duygusal zeka puan ortalaması arasında pozitif zayıf ilişki saptanmıştır (r=0,40; p<0,01). Acil Sağlık Hizmetleri bünyesindeki 112 çalışanlarının şiddete maruz kalma oranı oldukça yüksekken şiddetin bildirimi yetersiz kalmaktadır. Şiddetin 112 çalışanının kişilik özellikleri ve duygusal zeka puan ortalaması ile değerlendirilmesi önemli bir fark göstermemiştir.