turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de Leasing işlemlerinin karşılaştırmalı bir analizi

leasing işlemlerinin işleyişinin incelendiği bu çalışma altı ana bölümden oluşmaktadır. Öncelikli olarak leasingin tarihsel gelişimi incelenmiş olup, dönemler boyunca leasing işlemlerinin nasıl bir seyir izlediği, uluslararası arenada leasinginhangi kuruluşların çabalarıyla desteklendiği kuruluşlar bazında detayları ile incelenmiştir. Leasingin çok eski bir finansman tekniği olması ve diğer ülkelerin bu finansman tekniği ile bizden çok daha önce tanışmış olması nedeni ile diğer ülkelerdeki uygulamalar çeşitli ülkeler bazında ayrıntılı olarak incelenmiştir. Leasingin iki temel çeşidi olan finansal kiralama ve faaliyet kiralamasıkarşılaştırılmış ve leasingin işleyişi hem kiracı hem de kiralayan açısından ayrıntılı olarak incelenmiştir. Türkiye'deki leasing işlemleri özellikle hukusal düzenlemeler baz alınarak incelenmiştir. Bu kapsamda Türkiye'de leasing işlemlerinin mevzuattan kaynaklanan sorunları, teşvik düzenlemeleri, hukuki zeminde sözleşmenin hangi şartlarda sona ereceği ve işleyiş süreci detaylı olarak incelenmiştir. Türkiye'de uygulanma şekli göz önüne alınarak leasing işlemlerinin avantaj ve dezavantajları maddeler haline deteylıolarak incelenmiş, yatırımcılar açısından yarar ve sakıncaları üzerinde durulmuştur. Çalışmanın analiz kısmında. leasing ile ilgili güncel bir çalışma oluşturulması amacıyla 2003 yılından 2005 yılı ilk ay6 aylık dönemini kapsayacak şekilde sektörün durumu anlatılmış, özellikle hangi mal gruplarında leasing yapmanın tercih edildiğitablolarla anlatılmıştır. Ayrıca çalışmanın bu kısmında, kiracı şirket açısından leasing işlemlerinin muhasebeleştirilmesinin nasıl yapıldığı ve bu muhasebe kaydınınbilançoya etkisi örnek çalışma üzerinde açıklanmıştr. Son bölümde konuya ilişkin sonuç ve değerlendirme çalışması yapılmıştır. Yapılan değerlendirme sonunda, leasing işlemlerinin özellikle hukuksal sorunlarının olduğu ve hukuki zemindeki eksikleri giderilmesi durumunda sektörün gelişmesine büyük yarar sağlayacağı şeklinde öneri sunuluştur.
Ödemeler bilançosuna parasal yaklaşım

Günümüz dünyasında gelişmekte olan birçok ülke, yüksek enflasyonun yanında kronikleşmiş ödemeler bilançosu açıklarından zarar görmektedir. Bundan dolayı, rezerv akımları gelişen ülkeler için önemli bir kaynaktır. Ekonomi literatüründe, uluslararası rezerv hareketlerinin açıklamasında birçok teori mevcuttur. Bu teoriler içerisinde, ödemeler bilançosuna parasal yaklaşım teorisi, uluslararası rezerv hareketlerini inceleyen en önemli teorilerden birisidir. Bu teoriye göre, para arz ve para talebi ödemeler bilançosunu tesbitinde önemli bir rol oynamaktadır. Bu yaklaşımla ilgili birçok teorik çalışma yapılmasına rağmen ampirik olarak çok az sayıda çalışma mevcuttur. Bundan dolayı, bu çalışma içerisinde, bu yaklaşımın hem teorik açıklaması hem de Türkiye verileri (1980-1992) üzerinde bu yaklaşımın ampirik testi yapılacaktır.
Türkiye'de uygulanan maliye politikalarının sürdürülebilirlik analizi

Son yıllarda Türkiye'de makroekonomik parametreler açısından değişim gözlenmektedir. Özellikle, 1980 ve sonrası mali serbestleşme süreci ve yaşanan 1994, 2000 ve 2001 krizleri mali disiplini etkileyici olmuştur. Çalışmada, Türkiye'de uygulanan maliye politikalarında sürdürülebilirlik test edilmektedir. Söz konusu analiz için iki farklı yöntem kullanılmaktadır: Bohn yaklaşımı ve VAR analizi. Gelişmekte olan ülkeler açısından sağlıklı sonuçlar verebilirliği nedeniyle Bohn yaklaşımı seçilmiştir. VAR testinin yapılmasının nedeni ise, son yıllarda çoğunlukla kullanılan bir teknik olması ve çalışmanın özgünlüğü açısından önemli görülmesidir. Türkiye ve dünyada maliye politikalarının sürdürülebilirliği alanında pek çok çalışma yapılmış ve yapılmaktadır. 1980- 2007 dönemindeki politikalar sözü edilen yöntemlerle analiz edilmiştir. Maliye politikasının sürdürülebilirliği için birincil fazla ve Borç/GSMH ana değişkenleri kapsamında bir araştırma yapılmış sonuç olarak sürdürülebilirlik saptanmıştır. Ancak dönemsel olarak yapılan analizlerde, krizler ve sonrası verilerde sürdürülebilirliğin güçlü olarak yorumlanamayacağı söylenebilir. Güçlü ekonomiye geçiş süreci ile faiz dışı fazla hedefli maliye politikalarının yürütüldüğü düşünüldüğünde ulaşılan sonucun varsayılan sonuçla eşleştiği ifade edilebilecektir.
OECD ülkeleri ve Türkiye'nin 2010-2017 yılları arası makroekonomik performanslarının Topsıs ve Aras yöntemleri ile incelenmesi

Bu çalışmada OECD ülkeleri ve Türkiye'nin yer aldığı toplam 36 ülkenin 2010- 2017 dönem aralığı temel makroekonomik göstergelerine dayalı ekonomik durumları Çok Kriterli Karar Verme Tekniklerinden TOPSIS ve ARAS yöntemleri ile değerlendirilmiştir. Makroekonomik performans göstergeleri olarak dış ticaret dengesi, gayri safi yurtiçi hasıla, işsizlik ve enflasyon oranları esas alınmıştır. TOPSIS yönteminden elde edilen bulgular yıl bazlı olarak incelendiğinde, sıralamada bazı ülkelerin ortalama aynı sıralarda yer aldığı bazı ülkelerin sıralamalarında yıllara göre belirgin farklılıklar olduğu gözlemlenmiştir. ARAS yöntemi ile yapılan analiz sonucunda ise ülkelerin sıralamalarının büyük dalgalanmalar gösterdiği görülmüş olup, TOPSIS yöntemine göre yapılan analizle karşılaştırıldığında her iki yöntemle de farklı sonuçlar elde edildiği tespit edilmiştir.
Türkiye'de katılım bankacılığının finansal derinliğin sağlanmasına katkısı

Gelişmekte olan piyasalarda, finansal sistemin işlevselliği önemlidir. Finansal sistem, ekonomik birimlerin tuttuğu atıl fonların reel sektöre aktarılmasında aracılık üstlenmektedir. Finansal derinlik kavramı ekonomide finansal yenilik sürecinde tasarrufları yatırıma dönüştüren kanalların yaygınlaşmasını ifade etmektedir. Finansal derinleşme ile kişi başına düşen finansal hizmet ve kuruluşların artması ve bu sayede finansal sistem içinde daha fazla kişinin yer alması sağlanmakta ve daha yüksek hacimli işlemler mümkün olabilmektedir. Finansal derinleşmenin sağlanması aynı zamanda reel sektöre fon aktarılmasını da olumlu yönde etkilemektedir. Bu araştırmanın amacı katılım bankalarının finansal derinleşme üzerindeki etkilerinin tespit edilmesidir. Araştırmada kullanılan veri seti TCMB ve TÜİK veri tabanlarından elde edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde birim kök testi, Johansen Eşbütünleşme testi ve Granger Nedensellik testi kullanılmıştır. Katılım bankalarındaki temel faaliyetlerin uzun dönemde finansal derinlik üzerinde etkili olduğu ancak kısa dönemde finansal derinlik üzerinde etkili olmadığı tespit edilmiştir. Bu durum Türkiye'de katılım bankacılığı faaliyetlerinin finans ve reel sektör üzerindeki etkilerinin önemli olduğunu göstermektedir.
Girişimciliğin finansmanında risk sermayesi

Geçen yüzyılın ortalarında, ölçek ekonomisi elde etmek, yabancı pazarlarınkaynaklarından yararlanabilmek, teknolojiyi yakalamak adına ekonomiye büyük firmaların hakim olacağı görüşü benimsenmişken günümüzde bu trend tersine dönmeye başlamıştır. Yenilikçi fikirlerin ticarileştirilmesi ekonomiyi yönlendiren bir güç haline gelmiştir. Yeni fikirler ve esnek yapıları sayesinde yeni ve küçük firmalarmüşterilerinin taleplerini geleneksel firmalara göre daha iyi bir şekilde karşılamaya başlamışlardır. Küçük ve orta ölçekli işletmelerin önemi her geçen gün artmaktadır. Ekonomilerin bel kemiği haline gelmiş olan küçük ve orta ölçekli işletmeleryapısall özellikleri nedeniyle bir takım sorunlar yaşamaktadırlar. Bu sorunların en öne çıkanı ise finansman alanındaki yetersizliktir. Küçük ve orta ölçekli işletmeler genellikle özsermaye ile finansman yöntemini kullanmak durumunda kalmaktadırlar. Ancak işletmelere konanözsermaye yetersiz kalmaktadır. KOBİ'lerin kullandığı bir diğer önemli finansman aracı banka kredileridir. Ancak riski oldukça yüksek olan bu işletmelere açılan krediler hem faiz hem de vade bakımından olumsuzluklar taşımaktadır. KOB 'lersermaye piyasalarına giriş koşullarını sağlayamamaları ve talep eksikliği gibi nedenlerle de sermaye piyasalarından yeteri kadar kaynak sağlayamamaktadırlar. Başta ABD olmak üzere, diğer gelişmiş ülke örneklerinden de esinlenerekrisk sermayesi finansman modelinin Türkiye'de de KOBİ'lerin finansman sorunlarının çözümünde kullanılabileceği düşünülmektedir. Türkiye'deki risk sermayesi ile ilgili sınırlı sayıdaki hukuki düzenlemelerin, KOBİ'lerin finansman sıkıntısını çözümü için çok önemli olan risk sermayesi modelinin etkin bir şekilde çalışmasını sağlayamadığı düşünülmektedir. Bu çalışmada, mevcut düzenlemeler ve örneklerden faydalanılarak risk sermayesinin gelişimi açısından risk sermayesi yatırım ortaklığı modelininyeterli olmadığı ortaya konulup, yetersizliklerin nedenleri tespit edilerek bu tespitler doğrultusunda çözüm önerileri getirilmektedir.
Temel sorunları ve özel teşebbüs katılımlı yeni dönemiyle Türk çay sektörü

Kendine özgü bir içecek olarak çay, insan hayatında önemli bir yere ve değere sahiptir. Çay genel olarak tropikal bölgelerde, nemli ve yağışlı alanlarda yetişmektedir. Halen 40 ülkede çay tarımı yapılmakta, yıllık kuru çay üretimi 2,5 milyon tona ulaşmaktadır. En önemli üretici ülkeleri Hindistan, Çin, Srilanka, Kenya, Endonezya ve Türkiye oluşturmaktadır. Türkiye'de çay tarımı Doğu Karadeniz şeridinde sürdürülmekte, bölgede yer alan kamu ve özel teşebbüs fabrikalarında işlenerek kuru çay elde edilmektedir. Türkiye, çay tarihindeki oldukça yakın geçmişşine rağmen, üstün gelişme performansı sergileyen ülkelerden biri olmuş ve bu alanda önemli büyüklüklere ulaşmıştır. Bununla birlikte, sektör, bünyesinde temel nitelikte ve yapısall sorunları da taşımaktadır, örneğin üretim ve tüketimde, diğer ülkelerden farklı olarak yıldan yıla keskin değişmeler göstermektedir. Türkiye, ihraç potansiyeline sahip bir ülke konumunda olmasına rağmen, dünya çay ticaretinde kendine kalıcı bir yer edinememiştir. Arızi nitelikteki dış satımın ise, düşük birim fiyatlar nedeniyle ticari yönü bulunmamaktadır. Bütün bu olumsuz yansımaların temelinde, üretim maliyetlerinin yüksekliği kadar, özellikle dünya standartlarına uygun, kaliteli çay üretilememiş olmak yatmaktadır. Kalite sorununun odağında ise, kuşku yok ki, niteliksiz yaş yaprak Vhasadı yer almaktadır. Tura bilimsel veriler, çay üretmeye en elverişli materyali, çay bitkisi üzerinde lif vermeyen iki buçuk yapraktan ibaret tepe tomurcuğu olarak tanımladığı ve bunun el ile toplanması gerektiğini belirlediği halde, Türkiye'deki uygulamalarda, diğer ülkelere göre çok önemli farklılıklar ve sapmalar vardır. Bu şekilde niteliksiz ürün hasadı, bir yandan işlemede kapasite darboğazı yaratırken, diğer taraftan, üretilen kuruçayda miktar ve kalite yönünden olumsuz sonuçlara neden olmaktadır. Türk çay sektöründe hakim tekel yapı 1984 yılı sonlarından itibaren kaldırılmış ve özel teşebbüse çay üretip satabilme olanağı sağlanmıştır, özel teşebbüs, geçen süre zarfında, sektörde önemli bazı atılımları gerçekleştirmişse de, beklenen ve istenen performansı gösterememiştir. Çay sektöründe mevcut olumsuzluklara damgasını vuran ve temelini oluşturan niteliksiz yaş yaprak hasadının, iyi ürüne yüksek fiyat anlayışı çerçevesinde yeniden gözden geçirilerek düzeltilmesine ihtiyaç vardır. Bu yoldaki atılımın, özel teşebbüsün dinamik karekteriyle gerçekleştirileceğine inanılmaktadır. VI
Yapısal değişim, hizmetler sektörü ve ekonomik büyüme

Bu çalışmada, ekonomiler zenginleştikçe hizmetler payı artar şeklindeki Clark İlişkisi 1970- 2014 döneminde ampirik olarak analiz edilmiştir. İlk bölümde, böyle bir yapısall değişimin literatür taraması yer almaktadır. İkinci bölüm ise, ampirik analizdeki veri setinin nitel analizinden oluşmaktadır. Son bölümde, dünya geneli ve Türkiye için panel regresyon, VAR ve etki-tepki analizleri gerçekleştirilmiştir. Bu analizlerin sonucunda, Clark İlişkisinin sadece gelişmiş ülkelerde değil, gelişmekte olan ülkelerde de geçerli olduğu ve dolayısıyla hizmetler pay artışının her zaman gelişmişlik göstergesi olmadığı saptanmıştır. Ayrıca, dünya genelinde hizmetler payının sanayi payına oranındaki artışın kişi başı gsyh'yı negatif etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Diğer taraftan, Türkiye'de 1998 yılının ikinci çeyreğinden, 2015 yılının ikinci çeyreğini kapsayan dönemdeki analizde, hizmet alt sektörlerinin kendi içindeki yapısall değişiminin ekonomik büyüme üzerinde birikimli olarak pozitif etkisi olduğu saptanmıştır.
Why should Turkey continue with strong fiscal adjustmen? Lessons derived from the past

Türkiye, 1999- 2005 döneminde yıllık ortalama %5 civarindaki faiz dışı fazla ile oldukça önemli bir mali uyumu gerçekleştirmiştir. Bununla bereber, uygulanan sıkı mali politikaların yardımı ile, kamu borç stoku 2001'deki en yüksek seviye olan GSHM'nin%90,5'inden 2005 yılında %55,8'e düşürülmüştür. Bu düşüş, gerek yapısall uyumunboyutu gerekse hızı anlamında ciddi bir başarı da olsa, Türkiye açısından şimdiki sorun ülke ekonomisi için hala kırılganlık riski teşkil eden borç seviyesinin düşürülebilmesi için yapısall uyumun sürdürülmesidir. Sürdürülebilirlik sorusuna cevap verebilmek için, bu tez öncelikle Türkiye'de 1999- 2005 döneminde genel devlet düzeyinde gerçekleştirilen yapısall uyumu ölçmeyi ve yapısall uyumun kaynaklarını ekonomiksınıflandırma, kurumsal dağılım ve yapısall ve büyüme dayalı olarak ayrıştırarak analiz etmeyi hedeflemektedir. Daha sonra, kamu borç stokundaki düşüş yaratılan faiz dışı fazlanın da katkısı dikkate alınarak bileşenlerine ayrılacak ve böylece Türkiye'nin borç stokunu gelecekte daha fazla düşürebilmek için bu faktörlere güvenip güvenemeyeceğisorgulanacaktır.
Türkiye-IMF ilişkileri ve Türk kamu maliyesi üzerine etkileri: 1990 sonrası dönem analizi

Ekim 2005 Danışman : Yrd. Doç. Dr. Ali YAVUZ Bu tezin amacı, 1990 sonrası Türkiye - IMF ilişkileri ve politikalarının Türk kamu maliyesi üzerine etkilerini incelemektir. Bu çalışmanın kapsamı üç ana başlık altında toplanmıştır. Birinci ana başlıkta, IMF ve uluslararası parasal sistemin gelişimi ve IMF'nin ortaya çıkışı, IMF öncesi para sistemindeki gelişmeler, Bretton Woods Konferansı ve sonrası ortaya çıkan kuruluşlar ve IMF politikalarının çeşitli ülkelerdeki sonuçları incelenmiştir. İkinci ana başlıkta Türkiye-IMF ilişkilerini hazırlayan koşullar ve Türkiye-IMF ilişkilerinin tarihsel gelişimi somut olarak incelenmiştir. Ayrıca bu ana başlıkta IMF öncesi ve sonrası dönemde Türkiye ekonomisinin genel durumu üzerinde durulmuş, son 20 yılda uygulanan istikrar önlemleri analiz edilerek 1990 sonrası dönemde meydana gelen ekonomik gelişmeler ve ortaya çıkan temel sorunlar ve stand-byanlaşmaları incelenmiştir. Son olarak üçüncü ana başlıkta ise, bütün bu bilgiler ışığında IMF ile olan ilişkilerin kamu maliyesi üzerinde yarattığı etkiler, IMF ile olan parasal ve mali politikalar, 2000 yılından günümüze kadar olan dönemde Türkiye-IMF ilişkileri irdelenmiş, Türkiye'ninIMF'ye olan borç stokları, IMF ile yapılan yeni ödeme planı ve en son imzalanan 19. stand-byanlaşması üzerinde durularak çalışma sonlandırılmıştır.
Finansal krizler ve hedge fonların finansal krizlerdeki rolü

20. Yüzyılın son çeyreğinde uluslararası finansal sistemde, önceki döneme göre önemli değişim ve gelişmeler yaşamıştır. Serbestleşme, liberalizasyon, mal ve sermaye akımlarının uluslararasılaşması, finansal araç ve işlemlerdeki yenilikler, bilgi-iletişim teknolojisindeki gelişmeler ve artan rekabet sonucunda uluslararası finansal piyasalar büyük bir derinlik kazanmışlardır. Bu bağlamda, kısa süreli sermaye hareketlerinin meydana getirdiği büyük fon birikimi ve büyük işlem hacminin gelişmekte olan ülke piyasalarına anlık giriş çıkışlar yapabiliyor olması, sorun kaynağı olabilmektedir Bu giriş ve çıkışlar ilgili ülke piyasalarında büyük dalgalanmalar meydana getirmekte, bu dalgalanmalar finansal krizlerin başlatıcısı da olabilmektedir. Nitekim 1992 ERM krizini, 1994- 1995 Latin Amerika finansal krizlerini, 1997 Güneydoğu Asya ve Rusya krizlerini kısa süreli sermaye hareketlerinin tetiklediği konusu yaygın olarak tartışılmıştır. Günümüzde, alternatif yatırım araçlarından biri olan hedge fonlar, uluslararası finansal piyasalarda önemli oyunculardan biri haline gelmişlerdir. Hedge fonlar, 1990'lı yıllardan itibaren hem aktif büyüklüğü, hem de hedge fon sayısı olarak hızla büyümüştür. Hedge fonların kullanmış oldukları yatırım stratejileri ve uygulanan bu stratejilerden kaynaklanan risk olasılıkları nedeniyle hedge fonlar; küresel finans piyasalarının işleyişi üzerinde önemli bir etkileme gücüne sahip olmuşlardır. Bunun bir sonucu olarak hedge fonlar, sık sık, finansal krizlerin oluşumunda yer alan etmenlerden biri olarak görülmüşlerdir.
Türkiye'de kırsal kalkınmanın kurumsallaşması bağlamında TKDK'ların etkinliği: Kars örneği

Ülkeler kalkınmışlık açısından farklı seviyede bölgeler barındırmaktadır. Kalkınma farklılıklarının ekonomik ve toplumsal gelişme düzeylerinin dengesizliği ile sonuçlanması tüm ülkelerin sahip olduğu ortak bir sorundur. Günümüzde her ülke, bölgesel gelişmişlik farklılıklarının ortadan kaldırılması için politika üretme gayreti içindedir. Politika arayışlarına özellikle İkinci Dünya Savaşı'nın yaratmış olduğu yıkımın olumsuz etkilerini bertaraf etmek amacıyla hız verilmiştir. Kırsal kalkınma politikaları yöre insanının ekonomik, sosyal ve kültürel imkanlarını artırmak, yaşam düzeylerini iyileştirmek ve halkın toplumsal kalkınmaya etkin katılımını teşvik etmek maksadı ile uygulamaya konmaktadır. Avrupa Birliği'ne katılım sürecinde bölgeler arası eşitsizliğin giderilmesi için bilhassa tarım, turizm ve yenilenebilir enerji sektörlerinde üretim gerçekleştiren yapıların uyumlu hale getirilmesi amacıyla ilgili sektörlere yönelik destekleme fonları oluşturulmuştur. Bu fonların yönetilmesi ve destek mekanizmasının bir bütün halinde çalıştırılabilmesi için de bazı kamu kurumları kurulmuştur. Gerek bölgesel kalkınma ajansları gerekse kısmen AB destekli fon kullanan Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu gibi kurumlar bölgesel ve kırsal kalkınmanın sağlanması için faaliyet göstermektedir. Bu çalışmada, kırsal kalkınmanın önemi, 'kırsal kalkınma' fikrinin ortaya çıkışı ve Avrupa Birliği ülkeleri ile Türkiye'deki uygulama örnekleri incelenmiştir.
Üçüz açık hipotezinin geçerliliği

Dünyada 1980'li yıllarda ortaya çıkan İkiz Açık sorununun tespitinde tasarruf ve yatırımların önemi göz ardı edilmiştir. Ekonomik büyümenin temel belirleyicilerinden olan tasarruf ve yatırım göstergeleri küreselleşmenin hız kazanması ile önem kazanmıştır. Ekonominin iç denge unsuru olan bütçe açığı, tasarruf ve yatırım açığı, ile dış denge göstergesi olan cari işlemler açığının aynı anda varlığıÜçüz Açık olarak adlandırılmaktadır. Birbirlerini etkileyen bu dengelerin herhangi birinde görülen olumsuzlukların ülkelerin ekonomik istikrarının bozulmasına neden olacağı üzerinde durmaktadır. Üçüz Açık Hipotezi temelinde ele alınan bu çalışmanın birinci bölümde ekonomik istikrar olgusuna teorik ve iktisadi düşünceler tarihindeki gelişimi açısından yer verilmekte ve ekonomik istikrarsızlık durumunda bütçe politikalarına dayalı çözüm önerileri detaylı bir şekilde incelenmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde ödemeler bilançosu ve ana kalemleri ortaya konulduktan sonra cari işlemler hesabına ve cari işlemler dengesini açıklamaya yönelik yaklaşımlara yer verilmektedir. Üçüncü bölümde ise İkiz Açık ve Üçüz Açık Hipotezlerinin kavramsal çerçevesine ve bunlara yönelik yaklaşımlara yer verilerek, 1980'den itibaren Türkiye ve OECD ülkelerinin ekonomik gelişmeleri üzerinde durulmaktadır. Yöntem ve modelin sunulduğu dördüncü bölümde, çalışmada kullanılan verilerin analizi için yararlanılantestlerden bahsedilmektedir. Son olarak, beşinci bölümde analizden elde edilen sonuçlara yer verilmektedir. Çalışmada 1980- 2014 yılları arası yıllık veriler kullanılarak hazırlanan birinci ve üçüncü modellerde Türkiye'de ve OECD ülkelerinde Üçüz Açık Hipotezinin geçerliliği test edilirken ikinci modelde Türkiye'de Üçüz Açık Hipotezi ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki irdelenmektedir. Analiz sonuçlarında Türkiye'de Üçüz Açık Hipotezinin geçerli olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. OECD ülkelerinde kısa dönemde Üçüz Açık Hipotezi geçersiz iken uzun dönemde geçerli olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Türkiye için yapılan analiz sonuçları, cari işlemler açığından özel tasarruf-yatırım açığına doğru nedensellik ve cari açıktan bütçe açığına doğru tek yönlü nedensellik olduğunu göstermektedir. OECD ülkelerinde ise cari işlemler açığı ile tasarruf yatırım açığı arasında çift yönlü nedensellik ilişkisi olduğu görülmektedir.
Post keynesyen istihdam analizi ve Türkiye uygulaması

DOKTORA TEZ ÖZÜPOST KEYNESYEN İSTİHDAM ANALİZİ VE TÜRKİYE UYGULAMASIEthem ESENİktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mart 2007 Danışman: Prof. Dr. Kemal YILDIRIMPost Keynesyen ekonominin tarihi 1936'da Keynes'in İstihdam, Faiz ve Paranın Genel Teorisi adlı kitabı ile başlar. Post Keynesyen ekonominin temel amacı, Keynes ve Kalecki'nin çizgileri boyunca bitmemiş olan Keynesyen Devrimi tamamlamaktır. Bunu yaparken, Post Keynesyen ekonomi, gerçek ekonomik sistemlerin dinamik süreçleriyleilgilenir. Post Keynesyen ekonominin temel özelliği, talep yönlü olaya önem vermesidir. Bu nedenle, efektif talep bu düşünce okulunun merkezinde bulunmaktadır. Post Keynesyen istihdam teorisi, Keynes'in ve Kalecki'nin efektif talepilkeleri yaklaşımlarından türetilmiştir. Emek piyasasındaki istihdam sadece mal piyasası üzerine olan efektif talep tarafından belirlenir. Neo-Klasik ekonomistlere göre, işsizlikücretlerin esnek olmaması nedenindendir. Aksine, Post Keynesyenlere göre, işsizlikücretlerin esnek olmamasından veya reel ücretlerin yüksek olmasından değil; efektif talep eksikliğinden dolayıdır. Bu çalışma, Post Keynesyen istihdam analiziniaçıklamakta ve Türkiye'deki birim ücret başına otonom harcamaların istihdam üzerindeki etkilerini incelemektedir. Ampirik bulgular, Türkiye'de istihdamın geliştirilmesi için kamu ve yatırım harcamaları gibi otonom harcamaların artırılması gerektiğini göstermektedir.
Financial liberalization, fiscal prudence, and growth

Finansal Serbestleştirme, Mali İhtiyat ve Büyüme Sahibe Meral Çakıcı Bu çalışmanın temel amacı finansal serbestleştirme, mali ihtiyat ve büyüme arasındaki deneysel bağlantıları araştırmaktır. Daha spesifik olarak, ülkelerin finansal serbestleştirmeden hangi ölçüde yararlandığı veya zarar gördüğünün mali ihtiyata bağlı olup olmadığı incelenmektedir. 75 ülkeye ait 1975- 2003 arası verinin kesitsel ve panel tahminleri, finansal serbestleştirmenin ekonomik büyümeye sağladığı katkıda mali ihtiyatın önemli ölçüde rol oynadığına dair sınırlı kanıt sunmaktadır. Buna rağmen, yıllık panel tahminlerde, bir mali ihtiyat ölçüsü olarak genel bütçe dengesindeki artışın büyüme üzerinde pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı ve sağlam bir etkisinin olduğu ortaya çıkmıştır. Bunun yanında, bütün panel veri gruplarında, 1980- 2003 dönemi söz konusu olduğunda, finansal serbestleştirmenin de büyüme üzerinde pozitif ve sağlam olmamakla birlikte istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi olduğu gözlemlenmektedir.