turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Allianoi kemik eserleri

İzmir İlinde, Bergama İlçe merkezinin 18 km. kuzeydoğusundaki Paşa Ilıcası mevkiinde yer alan Allianoi, kuzeyindeki Adatepe ile güneydeki Aptaltepe ve Bağtepe'nin arasından geçen İlya Çayı'nın oluşturduğu vadidedir. Bu çalışmada, 1998 - 2006 yılları arasında Allianoi sağlık merkezindeki kurtarma kazılarında ele gecen ve çoğunluğu M. S. 2-5. yy. lara tarihlenen kemik eserler incelenmiştir. Allianoi kemik eserleri, iğneler, kaşıklar ve diğer eserler olmak üzere üç ana başlık altında gruplandırılmıştır. Topuzlu, topuzsuz ve gözlü iğneler ile bız, iğneler başlığında incelenmiştir. Kaşıklar, dairesel ve oval olarak ikiye ayrılırken, diğer eserler başlığı altında, yazı, oyun, müzik ve dokuma araçları, kesici ve alet sapları, aplikler, takılar, tıp ve kozmetik gereçleri gibi alt bölümlere ayrılmıştır. Buluntuların sayısal yoğunluğunda topuzlu, topuzsuz ve gözlü iğnelerden sonra kaşıklar gelmektedir. İğne ve kaşık grupları için tipoloji yapılırken, diğer eserler başlığında incelenen eserler yeterli sayıda olmadığı için tipolojinin dışında tutulmuştur.
Şarhöyük Hitit Dönemi kemik aletleri

çalışmada Şarhöyük Hitit plankarelerinde bulunmuş kemik aletler ele alınmıştır. Şarhöyük Hitit Kemik aletleri aşık kemiği/oyun pulu, bız, alet sapı, deri tabaklama aleti, kalem, amulet, mobilya aksamı, süs eşyası, kıyafet aksamı, çekiç, perdah ve işlevi tanımlanamayan alet şeklinde 11 grup altında toplanmıştır. Aletlerin sayısal yoğunluğunu aşık kemikleri ve bızlar oluşturmaktadır. Eserlerin tanımlarının yapılarak değerlendirilmesi ve yorumlanması, benzerleriyle karşılaştırılması ve bu doğrultuda bir sonuç ortaya koymak çalışmanın temel amacıdır. Aletler belli tekniklerde işlenmiştir. Vurma, testere ile kesme, yontma, yiv açma sürtme ve düzeltme tekniği hemen hemen bütün aletlerde uygulanmıştır. Bazı aletlerde çizgi ve konsantrik daire şeklinde kazıma bezemeler mevuttur. Aletler genel olarak boynuz, diş ve kemik kullanılarak yapılmıştır.
Anatanrıça Kybele'nin Frig Dönemi ikonografisi ve özgün baskıresimlerdeki yorumu

Anadolu uygarlıkları içinde özgün bir yere sahip olan Ana tanrıça Hybele'nin ikonografik gelişimini içeren bu çalışmanın ilk aşamasında ana- tanrıçanın kimliği, mitolojisi ve dinsel içeriği nedeniyle Frig dönemini kapsayan, kalıplaşmış biçimsel düzeni incelenmiştir. İkinci aşamasında ise, yazılı verilere dayanarak, Kybele bir sanatsal obje olarak ele alınmış ve özgün baskıları, gravür Dİarak 'kabartma' tekniğiyle yorumlanmıştır.
Rhodiapolis Tykhe / Fortuna heykeli

Doğu Lykia kentlerinden Rhodiapolis, 2006 yılında başlayan kazı ve araştırmalarla bilim dünyasında daha sık anılan bir kent olmuştur. Kazı sezonları ve öncesinde ele geçen eserler oldukça niteliklidir. Tez çalışmasının konusunu oluşturan Tykhe / Fortuna ( Müze Envanter no: 3777) heykeli kazılardan önce Antalya Müzesi'ne getirilmiştir. Tykhe / Fortuna heykeli değişik eşleştirmeler ve tipolojik özellikleri değerlendirilerek bir 'Hera Campana' örneği olduğu sonucuna varılmıştır. Eşleşme örneği olarak Louvre, Ephesos, British Müzeleri'nde bulunan eserler seçilmiştir. Müzeye yüzey buluntusu olarak aktarıldığı için sergilenme konumunun saptanması konusunda kesin bir veriye ulaşılamamıştır. Fakat kentteki yazıtlarda bir Fortuna tapınağından bahsedilir. Dolayısıyla incelenen eserin bu tapınakta sergilendiği düşünülmektedir. Atölye olarak ait olduğu yer olarak tipolojiye aşina olması ile Efes olabileceği düşünülmüştür. Hellenistik Dönem izinde, oldukça yoğun işçiliğe sahip bir eserdir. Klasistik stilde yapılmış olan eser, M. S. 2. yy. ın ortalarına ait olduğuna karar verilmiştir.
Menderes magnesiasi propylonu anthemion bezemeleri

Menderes Magnesiası'nın en önemli yapılarından birisi olan Propylon, Artemis Kutsal Alanı ile Agorayı birbirine bağlamaktadır. 1891- 1893 yılları arasında, C. Humann tarafından yapılan kazı çalışmaları sonucunda ilk kez ortaya çıkartılan yapıya ait kalıntılar, bu dönemden sonra zamanla tekrar mil altında kalmış ve Humann'dan yaklaşık 100 yıl sonra, 1993- 1999 yıllan arasında Prof. Dr. Orhan Bingöl taralından yapılan kazı çalışmaları ile tekrar gün ışığına çıkartılmıştır. İon düzeninde olan Propylon, önlerde dört sütun ve iki fil ayağının kullanıldığı iki sütun sırası ve ortada iki sütun ve iki fil ayağının kullanıldığı bir sütun sırası olmak üzere toplam üç sütun sırasından oluşmaktadır. Konumuzu oluşturan Propylon'a ait Anthemion bezemeleri yapının eğimli simalarında, arşitravlarında ve fil ayağı başlıklarında kullanılmıştır. Anthemionlar üzerinde yaptığımız çalışmalar sonucunda, yapının Doğu cephe eğimli simasında Kapalı Pahnet-Lotus-Açık Palmet tipc- Lotus- Açık Palmet tip c-Lotus bezeklerinden oluşan şema tipA ile Akanthus-Lotus- Kapak Palmet-Lotus- Aç A Palmet tipe -Lotus- Kapah Palmet- Lotus -Açık Palmet tipd- Lotus- Akanthus bezeklerinden oluşan şema tipb'nin kullanıldığı saptanmıştır. Doğu cephe eğimli simalarında karşılaştığımız iki farklı tipteki şemaya benzer nitelikte, doğu cephe arşitrav blokları üzerinde de, Kapalı Palmet-Açık palmet tipa-Açık Palmet tipb-Kapalı Palmet bezeklerinden oluşan şema tipA ile Kapak Palmet- Açık palmet bezeklerinden oluşan ŞematipB olmak üzere iki farklı tipte şemanın kullanıldığı tespit edilmiştir. Propylon batı cephe eğimli simalarında ise Kapalı palmet-Açık palmet - Açık palmet-Kaplı Palmet bezeklerinden oluşan bir şema ile arşitrav blokları üzerinde Kapalı palmet- Açık Palmet bezeklerinden oluşan şemalar kullanılmıştır. 61Fil ayağı başlıklarında, Kapalı palmet-Açık Palmet bezeklerinden oluşan aynı tipteki şemaların kullanılmış olmasına rağmen, işçilikler de farklılıklar gözüktüğü anlaşılmaktadır. Propylon'a ait Anthemion bezemeleri üzerinde yaptığımız stilistik değerlendirmeler sonucunda, Geç Hellenistik Sonu- Erken İmp. Dönemi içerisinde de benzer örnekler ile karşılaştığımız, 'kompleks' olarak adlandırdığımız şemalar ile, 'yaprak' formlu palmet göbeklerinin ve palmet-kıvrık da bezeklerinin kullanımına ilişkin bezeme detayları tespit edilmiştir. Bu bezeme detayları ile de Propylon'da tespit ettiğimiz farklı Anthemion bezemeleri, oluşturdukları şemalar yönünden farklılıklar göstermesine karşın, stilistik olarak aynı dönem özelliklerini yansıttıkları anlaşılmıştır. Bu özellikler ile de Magnesia Propylonu anthemionlanm dönem olarak, Geç Hellenistik Sonu-Erken İmp. Dönemi tarihleri içerisinde değerlendirmemiz gerekmektedir. 62
Mustafakemalpaşa ilçesi arkeolojik kültür envanteri

Çalışmada, Bursa iline bağlı Mustafakemalpaşa ilçesinin, arkeolojik kültür Miletopolis ile yerleşimi halen devam etmekte olan Kirmasti'nin geçmişşi hakkında bilgi envanteri çıkarılmıştır. Yapılan incelemede halen sahada bulunan ve daha önce yayınlanmamış eserler bulunmaya çalışılmış, kentte yerleşimi olduğu düşünülen verilmesi amaçlanmıştır. Kentler hakkında detaylı arkeolojik çalışmalar yapılmamış olsa da arkeolojik buluntular, antik kaynaklar, modern yazarların vermiş olduğu bilgiler ve araştırmacı tarafından yapılan araştırmalar sonucunda ilçenin eski yerleşimleri ile ilgili bilgi verilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca araştırma sonucunda Miletopolis ve Kirmasti'den günümüze ulaşan arkeolojik eserlerin kataloğu çıkarılmıştır.
Üçağızlı mağarası Faunasının zooarkeolojik açıdan analizi: Capra, Capreolus, Dama ve Cervusların morfometrik açıdan analizi

Bu tezin konusunu Hatay/Samandağı Üçağızlı Üst Paleolitik Mağarası'ndançıkarılan C. aegagrus, D. mesopotamica, C. capreolus ve C. elaphus kemiklerininmorfometrik açıdan incelenmesi oluşturmaktadır. Çalışmanın en önemli amacı, metrikdeğerlerin kullanılması yoluyla Üçağızlı yaban keçileri ve geyiklerinin boyutlarının saptanması olarak belirlenmiştir. kinci olarak Bergmann kuralı uyarınca, iklimselsalınımlara bağlı olarak Üçağızlı geyik ve yaban keçilerinin boyutlarında önemli bir değişim meydana gelip gelmediğinin incelenmesi planlanmıştır. Çalışma materyalini 1999- 2003 yılları arasında Üçağızlı Mağarası kazı çalışmalarında çıkarılan erişkin yaban keçisi, ala geyik, karaca ve kızıl geyiklere aitölçülebilir 539 çene ve diş ile 746 kemik oluşturmuştur. Çalışmada, toplam 1285 ayrıörnekten 2834 ölçü alınmıştır. Bu çalışmada, kemiklerin tanımlanması için ağırlıklı olarak Stiner'in veri tabanı ve karşılaştırma malzemesi ile çeşitli osteoloji atlasları kullanılmıştır. Ölçüm tekniği için Vonden Driesch'ten yararlanılmıştır. SPSS programı kullanılarak tanımlayıcı istatistik verilerinin yanı sıra, dağılımların türdeşliği için normallik testi ve karşılaştırmalar için iki yönlü bağımsız t testi uygulanmıştır. Yaban keçilerinde boyut değişiminin incelenmesi için Excel programında tüm ölçülerin Log-ratio endisleri hesaplanmıştır. Son olarak, Üçağızlıyaban keçileri ve geyiklerinin başka faunalarla karşılaştırılabilmesi için çok geniş kapsamlı bir literatür araştırması yapılmış, Yakın Doğu ve Anadolu'nun farklı dönemlerine aitfaunal analizler incelenmiş, bu çalışmalardaki metrik verilerin hepsi bilgisayara yüklenmiş ve tez materyaline uygulanan karşılaştırma istatistiklerinin tümü, hazırlanan veri tabanı için de uygulanmıştır. Çalışmanın başlangıç noktasındaki amaca uygun olarak, incelenen dört türe ait tümmetrik değerler ele alınmış; bireylerin cinsiyet tahminleri yapılmış;taç yüksekliklerinden yola çıkılarak yaşlı ve erişkin bireyler ayırt edilmiş ve Öncül ÜP-Ahmarian arasındaki boyut farklılığı istatistiksel açıdan incelenmiştir. Daha sonra diğerfaunal veriler de kullanılarak, yaban keçilerinde hem iklimsel koşullara, hem deevcilleştirmeye bağlı olarak önemli derecede boyut değişimleri meydana geldiği saptanmıştır. Bu değişim, incelenen diğer türlerde Pleistosen için benzerdir ama Holosen için Capra'da olduğu kadar belirgin değildir. Ancak bu cinslerde daha sağlıklı bir analiz yapılabilmesi için farklı dönemlere ait metrik veri sayısının artması gerekmektedir.
Roma Dönemi Doğu Akdeniz deniz ticaretinde kıyı kilikya Bölgesi'nin yeri ve önemi

Çağlar boyu Doğu Akdeniz'e kıyısı olan kentlerin birbirleri arasındaki ilişkilerin gelişmesi, ticaret faaliyetlerinin artmasını sağlayan en önemli etmen olmuştur. Büyük İskender'in M. Ö. 323 yılında ölmesi ile birlikte Akdeniz'de siyasi otorite boşluğu meydana gelmiştir. Bu boşluk coğrafi koşulları nedeniyle Dağlık Kilikya'yı korsan yatağı haline getirmiştir. Öyle ki korsan tehdidi Batı Akdeniz'e kadar yayılmıştır. Bu durum Romalı tacirleri büyük bir ticari kayba uğratmıştır. M. Ö. 67'de korsanların yenilmesi ile birlikte yapılan düzenlemeler neticesinde ekonomik anlamda bir güven ortamı oluşturulmuştur. Böylece verimli ovalara sahip bölgede bir tarım reformu gerçek-leşmiştir. Daha sonra şarap ve zeytinyağı gibi işlenmiş ürünler, bölgenin başlıca ihraç kalemleri arasına girmiştir.
Myndos Asar Adası mezarları

Myndos, bugünkü Muğla İli, Bodrum İlçesi, Gümüşlük Beldesi'nde yer alan antik bir liman kentidir. İ. Ö. geç 2. binde Lelegler tarafından kurulan sekiz kentten birisidir. Antik yazar Herodot, kentin İ. Ö. 500'de Attik-Delos Deniz Birliği'nin ilk üyelerinden birisi olduğunu kaleme almıştır. Antik Karia Bölgesi'nin başkenti Halikarnassos'un savunmasında ön karakol niteliği taşıyan ve uzun yıllar liman kenti olma özelliğini koruyan Myndos, Hristiyanlık döneminde ise, Karia Eparchiası'na bağlı bir piskoposluk merkezine dönüşmüştür. Myndos öreninde bulunan ve Tavşan Adası veya Asar Adası olarak anılan kara parçası aslında bir zamanlar ana karanın bir uzantısıdır ve limanın girişini koruyan en stratejik noktadır. 2004 yılında Prof. Dr. Mustafa ŞAHİN başkanlığında yürütülen yüzey araştırmaları, 2008 yılında yaptırılan zemin etütleri esnasında detaylı bir şekilde incelenen Asar Adası'nda, anıtsal bir yapının varlığı tespit edilmiş ve 2009 yılında ilk bilimsel kazı gerçekleştirilmiştir. Devam etmekte olan kazılar sırasında, Orta Çağ mimarisini yansıtan yerleşim dokusu ve aynı sürece ait arkeolojik buluntular ortaya çıkmaya başlamıştır. 2009 ve 2010 yılında ortaya çıkan toplam 11 adet Bizans Mezarı, kentin geç dönem tarihi hakkında bilgi sahibi olmamızı sağlamaktadır. Bu tez çalışması kapsamında, mezarların mimari dokuları; içlerinden çıkan altın elbise aplikeleri, kemer tokaları, sikkeler, seramikler, takılar, madalyonlar, metal ve cam buluntular değerlendirilmiştir. Yapılan tüm çalışmalar sonucunda, Myndos Asar Adası Mezarları İ. S. 6 ve 7. yy.'a tarihlendirilmiştir. Mezarların, mimari özellikleri ve küçük buluntuları açısından, döneminde Batı Anadolu'daki kültür birliğine bağlı kaldığı ortaya çıkmıştır.
Anadolu'da greko-pers etkili mezar stellerinde betimlenen av sahneleri

Anadolu, Pers Kralı Kiros'un MÖ 546 tarihinde Lidya Krallığı'nı yıkması ile Büyük İskender'in MÖ 333 tarihinde İskenderun yakınlarındaki İssos'ta, Daryus'u yenmesi arasında kalan 200 yılı aşkın bir süre içinde İran egemenliğine sahne olmuştur. Savaşlarla geçen bu dönemde Anadolulu şehir devletleri eski kültürel ve ekonomik güçlerini kaybederlerken, Persler'in lüks yaşantılarından da etkilenmekten geri kalmamışlardır. Bu dönemde Anadolu yeni bir sanatsal ve kültürel perspektif kazanmıştır. Anadolu, doğuda yaşayan Pers büyük kralına bağlı satraplıklara ayrılmış ve bu satraplıklar kendilerine bağlı yerel yöneticileri, toprak sahiplerini ve beyleri de beraberinde getirmiştir. Yerli ve Persli halklardan oluşan bu yöneticiler doğudaki büyük krala bağlı ve onun yaşam tarzının taklitçisi olmuşlardır. Satraplıkların başındaki valileri ve bu valiliklere bağlı yerel yöneticileri etkileyen kralın kahramanca davranışları, askerlik özellikleri, yöneticilik ve dini vasıfları dönemin sanat eserlerinde kesitler halinde betimlenmiştir. Bu bağlamda daha çok Batı Anadolu, Greek ve doğu etkisiyle harmanlanmış bu eserler, 19. yy'ın başlarında Adolf Furtwangler döneme ait antik gemmeler üzerindeki betimleri referans alarak 'Greko-Pers' terimini arkeoloji literatürüne kazandırmıştır. Anadolu'nun Pers yönetimi altındaki çeşitli merkezlerinde bulunmuş olan ve çalışmamızın konusunu oluşturan, Greko-Pers etkili mezar stelleri MÖ 6. yy'ın ikinci yarısından MÖ 4. yy'ın başlarına kadar tarihlendirilmiştir. Bu dönem arasındaki zaman diliminde çalışma yapan yerel ve taşralı sanatkarlar, Anadolu'nun Geç Arkaik ve Erken Klasik sanatının etkisi altında eserler vermektedirler. Bundan dolayıdır ki çalışmamızın konusunu oluşturan av temalarında Arkaik, erken Klasik ve doğunun etnik unsurları aranmıştır. Duvar resimleri, anıtlar ve lahitler üzerinde kalabalık ve uzun anlatımıyla yer bulan avlanma ikonografisi, mezar stelleri, bullalar ve gemmeler, mühürler, kolye uçları vb. eserler üzerlerinde büyük sahnelerden alınmış birer kesit şeklinde yer almıştır. Daha çok yaban domuzu, geyik ve küçük hayvanların avlandığı sahneler dışında, krali bir av sayılan aslan ve panter avları da eserler üzerinde betimlenmiştir. Pers, Greek ve Anadolu halkları için spor, siyaset, propaganda, kültürel ve dini açılardan önem taşıyan av ikonografisi, Neolitik Dönem'den bu yana sevilerek betimlenmiş olup, yöneticilerin sporsal, siyasi, propaganda, kültürel ve dini yönlerinin bu temayla birleştirilerek sergilenmesi ise Asur'dan başlayarak, Geç Hitit, İonya ve Anadolu ile devam etmiştir. Mezar stelleri üzerindeki avlanma betimlemeleri Pers giyimli kişiler tarafından yapılmaktadır. Bu figürlerin daha çok Pers aristokrasi sınıfından, yerel yöneticilerden veya alt toprak sahiplerinden kişilerin olduğu tahmin edilmektedir.
Antik Dönemde Ege denizi'nde navigasyon sistemleri

Ege Denizi'ndeki adalar sulardan oluşmuş bariyerlerle ayrılmış bir biçimde bulunmaktadır fakat anakaraya yakın oldukları için yakın bulundukları kıyılar ile coğrafi bir birlik oluşturmaktadır. Antik dünyanın ağırlık merkezi İran ve Yakındoğu'dan batıya, Yunanistan'a kaydıktan sonra Akdeniz, gerek Yunan ve Roma uygarlıklarında gerek ticarette, gerekse yolculuklarda par excellence aracı rolünü üstlenmişti. Karada iç kısımlarda da bazı önemli Yunan yerleşimleri olmasına rağmen, Atina, Korinth, Sirakuza, Miletos gibi zengin şehirlerin tümü limandır. Böyle olması kaçınılmazdı; her yaz, her biri yaklaşık 100 pound ağırlığında, iki ya da üç bin galon yağı yüzlerce mil uzaktaki pazarlara götüren bir tüccar mütevazı büyüklükte tek bir gemiyle bunları taşıyabiliyordu. Hava iyi olduğu takdirde deniz yolculuğu hiç de kötü değildi. Yolcu yiyeceğini, içeceğini depolayıp, donanımını yükleyince yapacak işi kalmazdı: Gemi onun hanı olur, işi rüzgar ya da kürekler görürdü. Akdeniz ve Ege'de yolculuk ederken hızı ve rotayı belirleyen temel unsur yaz rüzgarlarıydı. Kuzeyden esen bu rüzgarlara 'etezyen' ya da halk deyişiyle 'meltemler' denirdi. Gemi bu rüzgarları arkasına aldığı zaman, rüzgar yönünde istediği yere rahatlıkla seyahat edebilirdi fakat dönüş yolculuğu aynı rahatlıkta gerçekleşmezdi. Bunun nedeni, dönüş yolculuğunun büyük bölümünü ters yönden esen rüzgarlara karşı yapmanın gerekli olmasıydı. Rotalarını da bu bağlamda rüzgarların esme yönleri ve zamanlarına göre belirlemeleri gerekiyordu. Mevki, yön ve mesafe navigasyonun üç ana elemanıdır. Amaç teknenin bulunduğu mevkinin, seyir ettiği yönün, mesafeyi de kapsayan gideceği rotanın tayin edilmesidir. Rota tayin ederken ise çeşitli navigasyon aletlerinden faydalanılmıştır.
Bilecik Hamsu Vadisi kültür mirası yönetimi

Birçok medeniyete ev sahipliği yapmış Anadolu, kültürel miras konusunda da muazzam bir çeşitlilik ve süreklilik göstermektedir. Zengin bir kültürel mirası bünyesinde barındıran Anadolu'nun sahip olduğu bu evrensel maddi ve manevi değerlerinin, günümüz toplumları için de zengin bir miras olduğu hususunu unutmamak gerekir. Bu tez konusunda ortaya konan kültürel miras yönetimiyle arkeolojik sit alanının nasıl daha verimli kullanılacağı, eğitim, bilim ve turizm açısından korunmasının yanı sıra gelecek kuşaklara aktarılarak hem arkeopark, hem de kent belleği açısından değerlendirilerek sürdürülebilirliğinin nasıl sağlanacağı konusu irdelenmiştir. Bu tez çalışmasında, Ham su Vadisi'nin bugünkü durumu ve teze konu olan bilgilerin araştırılması ile vadi içerisinde yer alan arkeolojik alanın göz önünde bulundurularak bu alanın kanunlar çerçevesinde nasıl değerlendirileceği konusu işlenmiştir. Ayrıca, Ham su Vadisi için öneri olarak sunulan projenin arkeolojik, kültürel, inançsal ve turistik gibi mekanizmaların bir arada kullanılması sonucunda kente katacağı değer üzerinde de durulmuştur. Gerek bilimsel kazılar sonucu ortaya çıkartılan veya kısmen ayakta olan kalıntıların korunarak topluma sunulmasına yönelik düzenlemelerin yapılması, gerekse evrensel olan ve dünya kültür mirası olarak nitelendirdiğimiz kültür varlıklarının gelecek kuşaklara aktarılmasının devamlılığının sağlanabilmesi önem arz eden konulardandır. Özellikle tahribat geçirmiş ve korunması gerekli olan alanların korunması, uygun koruma yöntemlerinin seçilmesi ve uygulanması ile birlikte, alanın ziyaretçi ihtiyaçlarına ve bilgilendirmelerine yönelik düzenlenmesi de gerekmektedir.
Batı Anadolu, Ege adaları ve Kıta Yunanistan'da ele geçen Hitit kökenli-etkili eserler

Tez çalışmasında; M. Ö. II. binde Batı Anadolu, Ege Adaları ve Kıta Yunanistan'daki Hitit etkili- kökenli eserler incelenmeye çalışılmıştır. M. Ö. II. binde Hitit kültürüne ait bazı etkinliklerin görüldüğü Ege Havzası'nda bulunmuş eserlerden yola çıkılarak Ege Havzası'nın Orta Anadolu kültürleriyle olan ilişkisi ele alınmıştır. Arkeolojik verilerden yola çıkılarak siyasi ve kültürel sonuçlara ulaşılmaya çalışılmıştır. Hitit Devleti ile Ege Havzası kültürleri arasındaki ilişkiler ülkemizde yeterince ilgi görmemiştir. Son yıllarda bölgede çıkarılan eserler yavaş yavaş ilgiyi bölge üzerine çekmeye başlamıştır. Yapılan çalışmalar sayesinde Hitit- Ege ilişkisinde önemli bir aşama sağlanmıştır. Böylelikle hem Ege Havzası'nda bulunmuş olan Hitit etkili- kökenli eserler hakkında bilgi sahibi olunmuş hem de Hitit- Ege ilişkisinde şimdiye kadar yayımlanmış tüm araştırmalar derlenerek, bu araştırmalara göre ilişki ortaya konmaya çalışılmıştır.
Düver pişmiş toprak mimari kaplama levhaları ve çatı elemanları

Düver Pişmiş Toprak Kaplama Levhaları; Bu doktora çalışmasının konusunu Burdur İli, Düver Köyü yakınlarındaki Yarışlı Gölü'nün içerisine bir dil gibi uzanan Yarımada'dan ele geçen mimari terrakottalar oluşturmaktadır. Antik Dönem'de Pisidia Bölgesi sınırları içinde yer alan Yarımada, modern çağlarda, özellikle 1960 yıllarda, yoğun kaçak kazılara sahne olmuş, gün yüzüne çıkarılan mimari terrakottalar onlarca ülkeye kaçırılmışlardır. Düver mimari terrakottalarını detaylı bir biçimde ele almayı amaçlayan tezin kapsamını, küçük bir kısmı İstanbul Arkeoloji Müzeleri'nde, çoğu Burdur Müzesi depolarında yer alan ve ayrıca yurt dışına kaçırılan eserler oluşturmaktadır. Terrakottalar kaçak kazılarla kontekstlerinden koparılmış oldukları için tezin kapsamını, terrakottaların Düverli kimliğinin saptanabilmesini sağlayacak çalışma yöntemleri belirlemiştir. Bu amaçla Kültür Bakanlığı'nın izinleriyle Düver'de başlatılan proje, mimari terrakottaları koparıldıkları konteksleriyle birlikte ele almayı ve bölgenin yerleşim tarihini araştırmayı hedeflemiştir. Proje kapsamında Yarımada'da hava fotoğrafları çekilmiş, yoğun arkeolojik yüzey araştırmaları yapılmış ve jeofizik yöntemleri uygulanmıştır.
Antik dönem tıp aletleri

Antik medeniyetlerde tıp ve tıbbı uygulamalar zaman içerisinde değişiklik göstermiş olsa da kullanılan tıp aletlerinin çoğunun günümüzde de aynı işlevlere sahip olduğu görülmektedir. Çalışmam dahilinde genel anlamda antik dönemdeki tıp ve tıbbi uygulamalar hakkında genel bir değerlendirme yapılıp tıp aletleri literatür dahilinde incelenmeye alınmıştır. Antik dönemde Mezopotamya, Mısır, Hitit, Yunan ve Roma medeniyetlerindeki tıbbi uygulamalardan söz edilmiş ve cerrahinin ortaya çıkışıyla birlikte bu medeniyetlerde cerrahi aletler ile bu aletlerin kullanımlarına değinilmiştir. Özellikle Mısır'da başlayıp Yunan ve Roma'da ileri seviyelere ulaşan tıbbi alet kullanımı antik dönem açısından sağlık alanındaki ilerlemenin kanıtı niteliğindedir. Çalışma kapsamında bilinen bazı tıp aletleri incelenmiş olup, aletlere dair tanımlamalardan bahsedilmiş, yapıldıkları malzeme, şekil ve formları ile kullanım amaçlarına değinilmiştir. Edinilen bilgiler dahilinde daha az gelişmiş olan teknoloji ve kısıtlı tıp aleti üretimi neticesinde bir tıp aletinin birden çok işlevi karşılamada kullanılmış olduğu görülmektedir.
Batı Anadolu'daki kutsal alanlardaki Propylon yapıları

Ön kapı anlamına gelen propylon yapıları kutsal alanların girişlerinde kutsal olanla kutsal olmayan dünya arasında bir geçit vazifesi görmekteydi. Bu geçitler her kutsal alanda bulunmak zorunda olmadığı gibi kutsal alanların dışında agora, bouleuterion, hamam v. d. kamu yapılarında da bulunabilirdi. Propylonlar kapalı ve savunma amacına hizmet etmediği belli olan mimarileriyle diğer girişlerden ayrılmaktaydı. Propylon yapısının kökenine baktığımız zaman Mısır'daki anıtsal tapmak ve mezarların girişlerindeki 'pylon' yapılarım görmekteyiz. Fakat muhtemelen anıtsal mimarinin daha ortaya çıkmadığı zamanlarda dahi etrafı basitçe çevrili alanın giriş kısmım hava şartlarından korumak ve gerektiğinde bir bekleme veya ön kabul salonu olarak kullanılmaktaydı. Bir Ege buluşu olarak kabul edilen propylon yapısının Helenlerin doğuyla kurdukları ilişkiler sonucu olarak almış olduğu yapı biçimlerini geliştirerek oluşturmuştur. Ege'de Erken Bronz çağından itibaren görülmeye başlayan propylon yapılan Batı Anadolu'da ilk olarak Troya II tabakasındaki IIc saray propylonun da görülmektedir. Ege'de Bronz çağından sonra Arkaik döneme kadar propylon yapısı görülmez. Batı Anadolu'daki kutsal alanlar için ise Labraunda kutsal alam propylon yapısının tarihi olan (M. Ö. 351 -344) Klasik dönem sonu ve Hellenistik dönem başlarına kadar geriye çekilebilmektedir. Batı Anadolu'daki Propylon yapılan basit olarak genelde doğu-batı doğrultum, iki nefli küçük bir megaron tarzında yapılardı. Prostylos ve distyl in antis tipi planlann sıklıkla uygulandığı yapılar genelde İon veya Dor düzenindeydi. Üst yapılan ise oldukça sadeydi ve genelde üçgen alınlığa sahip olan bir çatı ile kapatılmıştı. VI