turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Modernizm bağlamında 2000'li yıllarda Türkiye mimarlığı; ulusal mimarlık sergileri üzerinden bir değerlendirme

En genel anlamıyla mimarlık, barınmak, yaşamak ve doğa şartlarından korunmak için insanın ihtiyaç duyduğu mekanın tasarlanması sanatıdır. Bu eylem insanın varoluşundan günümüze değin devam etmiş, toplumsal alandaki gelişim ve değişimden etkilenerek farklılaşmıştır. Bu nedenle mimarlık bir toplumun politik, ekonomik ve sosyo-kültürel ortamını yansıtan somut bir yapı olarak irdelenmelidir. Bu anlamda Türkiye Mimarlığını anlamak için mimariyi; toplumsal yapının ekonomik, politik, sosyo-kültürel boyutlarıyla değerlendirmek gerekir. 2000'li yıllarda Türkiye mimarlığının temsil ettiği şeyi irdelemeye niyetlenmiş bu doktora çalışması, bu irdelemeyi mimari temsil ortamı oluşturma çabası taşıyan Ulusal Mimarlık Sergisi ve Ödülleri üzerinden, modernizm çerçevesinde, toplumsal yapı ile ilişkilendirerek gerçekleştirmektedir. Bu içerikle doktora çalışması dört bölümden oluşmaktadır; Genel bilgiler bölümünde amaç ve kapsam belirlendikten sonra modernizm ve mimarlık kavramları incelenmiş; tarihsel perspektifle, Batı'da ve Türkiye'de modernizm ve mimarlık etkileşimi toplumsal yapı ile ilişkilendirilerek irdelenmiştir. Temsiliyet aracı olarak mimarlık sergilerine, Ulusal Mimarlık Sergisi ve Ödülleri özelinde değinilmiş, 2000'li yıllarda toplumsal yapıyı çözümlemeye olanak sağlayacak ekonomik, politik ve sosyo-kültürel olaylar derlenmiştir. Yapılan çalışmalar bölümünde, Ulusal Mimarlık Sergi katalogları incelenmiş, katalogdaki yapıları şekillendirdiği düşünülen mimari eğilimler tanımlanmış; yapılar, bu mimari eğilimlere göre gruplanmıştır. Daha önceki bölümde derlenen ekonomik, politik, sosyo-kültürel olaylar ve mimari/kent ile ilintili olaylar tablolaştırılmış, veriler dönemin mimari eğilimleri ile çakıştırılarak analiz edilmiştir. Bulgular bölümünde ise; katalog dönemine ait dönemsel genel bir değerlendirme yapılmış, her bir kataloğun modernizm ekseninde neyi temsil ettiği toplumsal yapı- mimari eğilimler etkileşimi bağlamında irdelenmiştir. Sonuçlar ve öneriler bölümünde ise; tüm tespitler ve veriler ışığında 2000'li yıllarda Türkiye mimarlığını anlamak adına genel değerlendirme yapılmış, saptamalar modernizm bağlamında tartışılmıştır.
Giydirne cephe tasarım sürecinde karar vermek için bir yöntem önerisi

Mimari tasarım süreci, bir yapının oluşumundaki en önemli evredir. Bu evrede, yapıdan beklenilenler, kullanıcıların gereksinmeleri, taşıyıcı sistem, ürün, mimari özellikler, vb. gibi tüm konular, karara bağlanır. Daha sonraki yapım ve kullanım süreçlerinde oluşabilecek sorunlar, mimari tasarım sürecinde alınan kararlarla doğrudan ilişkilidir. Yapının bir sistem olarak ele alındığı be çalışmada, alt sistemler, süreçler ve elemanlar olmak üzere iki grupta toplanmıştır. Süreçler alt sisteminden mimari tasarım süreci, elemanlar alt sisteminden giydirme cephe elemanı, her alt sistemin olabileceği görüşü ile ele alınıp ayrı ayrı incelenmiştir. Sistemlerin ayn incelenmeleri sonunda geliştirilen yöntem, giydirme cephe tasarım sürecinde karar verme adımlarını içermektedir. Karar verme yöntemi olarak Yöneylem Araştırmasından yararlanılan bu çalışmada, giydirme cephe ve tasarım süreci sistemleri tek bir sistem gibi düşünülmüştür. Bu sistemin girdisini amaç ve kaynaklar, eylemini Yöneylem Araştırmasının adımlan ile mimari tasarım sürecinin evrelerinin birleştirilip, ilişkilendirilip, giydirme cepheye uygulanması oluşturmaktadır. Sistemin çıktısını ise, giydirme cephenin mimari tasarımı ile ilgili karar adımlan oluşturmaktadır. Çalışma sonucunda: Giydirme cephenin tasarım sürecinde alman kararların yapım ve kullanım süreçleri için büyük önem taşıdığı; bu nedenle giydirme cephe tasarımcısının, belirli karar adımlan izlemesi gerektiği; karar adımlarının, giydirme cephenin çevresel etmenlerle ilgili kararlan içerdiği; kararların tasarım sürecinde açıkça ortaya konulması gerektiği belirlenmiştir.
The impact of architectural design criteria on energy performance of residential buildings: a case study in İzmir

Mimari konfigürasyon ve tasarım normlarının binaların enerji performansına etkisi ciddi bir konu olarak önem taşımaktadır. Kaliteli konut tasarımında da dikkat edilmesi gerekir. Avrupa Birliği'nin en son çıkan Binalarda Enerji Performansı Yönergesi 2010 /31/EC'e uymak için hazırlanan Türkiye'nin en yeni yönetmeliği, mevcut binaların enerji performansının değerlendirilmesi hakkında bilgi gerektirmektedir. Böylece, bu çalışma İzmir'deki konut binalarının enerji performanslarını belirlemeyi, istatistiksel analizlerle (tek yönlü varyans analizi, regresyon, t-Test ve dağılım grafikleri) enerji performansları ile tasarım verimlilik göstergeleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamıştır. Uygulama projeleri elde edilerek belirli alan bazlı oranlar ve bina ölçüleri mimari tasarım göstergeleri olarak belirlenmiştir. İmar durumu, dış yüzey alanı, alan/hacim oranı gibi en önemli mimari değişkenler ile yönlendirme, bir binadaki katsayısı, en/boy oranı, ısıtma sistemi incelenmiştir. Örnek binaların enerji performansları, Türk standardı olan TS 825 ile Avrupa standardı olan EB ISO 13790'ı temel alarak hazırlanan Konutlarda Enerji Performansı Standart Değerlendirme Metodu kullanılarak belirlenmiştir. İncelenen binaların büyük çoğunluğu B ve C Enerji sınıfında ve G CO2 sınıfında yer almaktadır. Buna rağmen ortalama enerji tüketimi değerleri Avrupa ülkelerinde olanlara göre iki kat daha fazladır. Sonuçlar bize öylesine bir ipucu sunmaktadır ki değişkenler arasındaki etkileşim ile bunların binaların enerji performansı ve CO2 salımlarına olan etkilerinin düşünülmesi gereklidir. Ayrıca, elde edilen bulgular, ülkemizde örnek seçilen bir şehir olan İzmir'deki konut bina stoğu hakkında da geribildirim sağlamaktadır.
Byzantine manasteries and early Ottoman Külliyes: A comparative study

Anadolu'da, Bizans ve Osmanlı uygarlıkları sırasıyla Hıristiyanlık ve İslamı özümsemişlerdir. Bu çalışmada, onların dini mimari yapıları karşılaştırılmış ve Bizans manastırları ile Osmanlı külliyeleri arasındaki farklar ortaya konulmuştur. Bu yapılar şehirlerin kuruluşunda önemli roller oynamış ve şehir sakinlerinin günlük hayatında aktif olarak yer almışlardır. Osmanlı külliyelerinden daha önce yapılmış olan Bizans manastırları, program ve mimari düşünce açısından Osmanlı külliyeleri ile benzeşmektedir. Bu çalışmanın amacı, ikisinin de benzer ve farklı karakterlerini karşılaştırmalı bir analiz ile ortaya koymaktır.
Kentsel korumaya ilişkin model araştırması, Balat örneği

Günümüz yerleşmelerinin tarihi, insanoğlunun göçebe hayatından yerleşik düzene geçmesine kadar uzanmaktadır. Kuruluşundan sonra, tarih boyunca değişik kültürlere sahip. insanlara ev sahipliği yapmıştır. Kuşkusuz her topluluk kendi kültürlerinin izlerim yaşadıkları mekanlara yansıtmışlardır. Zaman zaman değişik nedenlerle yerleşmeler, örneğin doğal afetler, yangınlar, savaşlar gibi, yerle bir olmuşlardır. Ancak insanlar her defasında yerleşmeleri yeniden inşa etmişlerdir ve her yeni inşaa sırasında daha yeni ve değişik teknikler üretmişlerdir. Zamanla, teknolojinin gelişmesiyle, daha kolay ve daha hızlı üretilmeye başlayan yapılar eski teknikle yapılan yapıların yerini almaya başlamıştır. İlk zamanlarda tarih kaygısı ve bilinci olmadığından her zaman yeni yapılar ve yerleşimler insanlara daha cazip gelmiştir. tik kez tarihi eser kavramı, endüstri devriminin başlamasıyla ve yerleşmelerin hızlı bir kentleşme içine girmesiyle kullanılmaya başlamıştır. Değişmeye başlayan kent merkezleri rant nedeniyle eski yapılarım tek tek yitirmeye başlamıştır. Hızla değişen ve yoğun bir şekilde iş alanlarına dönüşen kent merkezleri, aynı anda kentlerde bir iç göçe neden olmuştur. Kent merkezinde oturan üst kademe insanlar birer birer daha sakin olan kent dışına kaçmaya başlamışlardır ve bunların boşalttıkları yerlere de kırdan kentlere göç eden fakir insanlar yerleşmişler. işçi kısmının merkezlere ve yalan çevresine yerleşmeleriyle bu alanlar yavaş yavaş çöküntü alanları, yani 'slum' bölgeleri, haline gelmiştir. Bunun sonucunda bölgede yer alan hizmet birimlerinin bölgeden ayrılmaları ve bunu takiben iş yerlerinin de bölgeden ayrılmaları ve kent dışında yer alan daha ucuz alanlara kitmesiyle merkezler tamamen gelir düzeyi çok düşük olan insanların mekanları olmuştur. İşte burada bu merkezleri koruma ve yenileme kavramı yağın bir şekilde kullanılmaya başlamıştır. Koruma - yenileme kavramının yağın olarak kullanılması ve bu konuda alternatiflerin aranması ise 2. Dünya Savaşının sonlarına rastlamaktadır. Bu tarihten itibaren yoğun bir şekilde bölgeleri kurtarma ve yenileme operasyonlarına başlanılmıştır. İlk önceleri yıkıp yeniden inşa yoluna gidilmiş ancak kısa sürede bunun yanlış bir yöntem olduğu anlaşılmıştır. 1970'lere gelindiğinde tarihi merkezlerin olduğu gibi korunması fikri ağırlık kazanmıştır. İşte bu tarihten itibaren, bank ülkelerde yoğun çalışmalara girilmiştir. Ülkemizde de bu bilincin farkına varılmakla birlikte, bu konuyla ilgili çalışmalar başlatılmış, koruma yasaları güncel hale getirilmiş, ancak uygulama aşamasında istenilen basan elde edilememiştir. Bu da halkımızın koruma anlayışından ve yasaları yapıcı v& teşvik edici olmasından çok yasaklayıcı yasalar olmasından kaynaklanmaktadır. Bu çalışmada Türkiye'deki mevcut koruma - yenileme anlayışı ele alınarak, batıda bu konuda yapılan uygulamalar ışığında genelden Balat bölgesi özeline doğur bir koruma - yenileme modeli araştırması yapılmıştır.
Sürrealizmin mekan üzerindeki potansiyellerinin kavramlar üzerinden incelenmesi

20. yüzyılın avangard sanat akımlarından biri olarak ortaya çıkmış olsa da bulunduğu dönemin çok öncesi ile bağlantılar kurulabilecek özelliklere sahip Sürrealizm, bu çalışma kapsamında kökenleri ve mekansal mirası üzerinden kurulacak ilişkiler aracılığıyla incelenmiştir. Sürrealizm'in kendinden sonra gelişecek olan sanat akımlarını etkileyen tavrıyla sanat tarihi içinde etkin ve etken bir rol oynamış olduğu bilinmekle birlikte çalışmanın ana odağı Sürrealizm'in mekan üzerinden kurgulanabilecek potansiyellerinin ortaya çıkarılması olarak belirlenmiştir. Bu amaçla Sürrealizm'in resmi olarak ilan edilmesiyle başlatılan süreç tarihsel avangardın muğlak sonu ya da 20. yüzyılın ilk yarısı olarak tariflenebilecek bir aralıkla sınırlandırılmaya çalışılmıştır. Sürrealizm'in içeriğini ve amacını açıklamaya çalıştığı manifesto metinlerini de kapsayan geniş külliyatı, mimarlık ile arasında kurgulanacak bağlantının başlangıç noktasını oluşturur. Bu okumada söylemin mekana dönüşümüne katkı sağlayan aracı kavramların tespiti, mekanda Sürrealizm'in fiziksel görünürlüğünün ötesinde öğretisinin de gözlemlenmesine olanak tanır. Sürrealistler tarafından tasarlanan mekanlar hem sahiplik ettikleri eylemlerde hem de kendisi üzerinde gerçekleştirilen müdahalelerde Sürrealizm'in söylemine konu olan kavramları bünyesinde barındırırken, bahsi geçen kavramların Sürrealizm'in erken dönem kökenleri ve avangard ruhuyla da sıklıkla üst üste düştüğü görülür. Ortaya çıkarılan ilişki ağı, Sürrealizm'in sürecine içkin öte yandan da zamandan bağımsız olarak tanımlanabilecek kavramların mimarlık için uygulanabilir ya da uyarlanabilir olma potansiyellerinin tartışmaya açılmasına yardımcı olur. Çalışma kapsamında Sürrealizm ve mekan okumaları için bir araca dönüştürülen kavramlar, çalışma sonunda derlenen sözlük aracılığıyla tüm çalışmanın yeniden ve bir başka gözle değerlendirilmesine katkı sağlar. Bu yolla strüktürel kurgusuyla tamamlanmayan, başı ve sonu belirsiz, sonundan yeniden başlanabilecek bir yolculuğa evriltilen metin, Sürrealizm'in süreksiz varlığını ve döngüsel yolculuğunu da anımsatmaya çalışan bir rol üstlenir.
Korunması gerekli konutlarda zaman içinde ortaya çıkan değişmeler

İnsanoğlu var oluşundan bu yana, bütün yaşamı boyunca, fiziksel ve doğal çevresine sahip çıkarak varlığının sürekliliği için, yaşam çevresi ile disiplinli ve düzenli bir ilişki içerisinde olmaya büyük özen göstermiştir. Çeşitli nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan oluşumlar, bu etkileşimi yeni biçimlenmelere ve farklı yönlere götürmeye çalışmıştır. 20. yüzyılın başlarından itibaren sosyal, kültürel ve ekonomik ve. yönlerden toplumlar üzerinde yapısall değişimleri gündeme getiren endüstrileşme hareketleri, insan topluluklarının bir arada yaşadığı yerleşmeleri de büyük değişimler içine itmiştir. Bu tez çalışmasında birinci bölümde amaç, kapsam ve yöntem belirtildikten sonra, ikinci bölümde yukarıda bahsedilen insan-çevre arasındaki etkileşim üzerinde durularak, koruma kavramı, gelişimi, nedenleri ve sorunları dile getirilmiştir. Üçüncü bölümde tezin, konusunu ve asıl içeriğini oluşturan değişimler nedenleri ile birlikte detaylı bir biçimde ele alınmıştır. Dördüncü bölüm ise, üçüncü bölümle direkt bağlantılı olarak hazırlanmış ve Eskişehir Tarihi Odunpazarı Sit Alanı İçinde yer alan bir grup konut üzerinde yapılan analizlere dayanılarak fiziksel ve fonksiyonel değişimlerin oluşumları ve boyutları tespit edilmiştir. Sonuç bölümünde ise, sağlıklı ve gerçekçi bir koruma-restoras- yon kararının alınabilmesinde, korunması gerekli tarihi dokularda ya da konutlarda kullanıcı ihtiyaçlarının, yapılardaki fiziksel ve fonksiyonel değişimlerin bilinmesinin ve öneminin kavranmasının bir zorunluluk olduğu ifade edilerek, çalışma sonuçlandırılmıştır.
A New extension to Ercüment kalmık Museum: An interpretation of modern movement in Turkish architecture

oz ERCUMEND KALMIK MÜZESİNE YENİ EK: MODERN HAREKETİN TÜRK MİMARİSİNDE BİR YORUMU Hatipoğlu, Pınar Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Supervisor: Doçent Doktor Ayşen SAVAŞ Ocak 1999, 210 sayfa Bu tez Modern Mimarinin kavramsal çerçevesini bir kitabın ve mimari eserin detaylı okuması yapılarak yeniden kurulmasıyla Modern Mimarinin olası bir tekrar değerlendirmesi üzerine eleştirel bir çalışmadır. İstanbul Ayaspaşa'da 1993 ile 1996 tarihleri arasında, Ayşe Orbay tarafından inşa edilen Yeni Ek Binası ile Ercümend Kalmık Müzesi önemli mimari karakteri ve şehir içindeki yerleşimi nedeniyle bu eleştirel çalışmanın hem nesnesi hem öznesi olarak seçilmiştir. Ercümend Kalmık Müzesine yapılan Yeni Ek Modern Mimari'yi keşfetmek için Uluslararası Üslubun katı prensiplerinin ötesine geçer. Geliştirilen analitik çalışma için sözcük dağarcığım oluşturmak üzere Modern Hareket'e ilişkin olarak Uluslararası Üslup fikri ve bu üslubun üç prensibi incelenmektedir. Binanın kent içindeki yerleşimini de içeren mimari özellikleri tanımlayıcı bir analizle sunulur. Bina kompleksi tanıtıldıktan sonra, H. R. Hitchcock ve P. Johnson tarafından kuramsallaştınlmış olan Uluslararası Üslup prensiplerinin tekrar okunmasıyla analitik bir çalışma kurgulanmıştır. H. R. Hitchcock ve P. Johnson tarafından genişletilen üç anahtar terim; 'hacim,' 'düzen' ve 'dekorasyon'; yüzey teriminin tanıtılmasıyla dönüştürülür ve yeniden kavramsallaştınlır. Bu analitik çalışma sırasında 'yüzey' terimi etrafında kavramsal bir çerçeve oluşturulup Modern Mimari'nin hacimsel özellikleri 'yüzeylerin katmanlaşması ve üst üste çakışması' şeklinde yeniden okunarak, yüzeyin mimarideki ayrıcalıklı durumu tekrar değerlendirilir. Bu tezin amacı Modern Mimari'nin temel prensiplerinin kendi bölgesel, kültürel ve belirli bir bölgeye ait sınırlar içinde şekillenmiş farklı bir çağdaş çevre içinde, yeniden keşfi veya yeniden değerlendirilmesinin geçerliliğini açığa çıkartmaktır.
A survey on plan typologies in apartment blocks: The case of Necatibey Neighbourhood, Ankara (1920s-1960s)

Bu çalışma Ankara'nın en eski yerleşim yerlerinden biri olan Ulus'taki Necatibey Mahallesinde apartman yapılarının gelişimini incelemeyi amaçlamaktadır. Alan, modern mirasın dikkate değer örneklerini sunan, Erken Cumhuriyet Dönemine ait ilk apartman bloklarını barındırmaktadır. Anafartalar, Hisar Parkı ve İpek caddeleri tarafından sınırlandırılmış bu mahalle çalışma alanı olarak seçilmiş ve inceleme kolaylığı sağlamak amacıyla binalar 1920- 1970 arasındaki onar yıllık zaman aralıklarına göre sınıflandırılmıştır. Her dönem için dört apartman bloğu seçilerek kırk beş apartman bloğu arasından toplamda yirmi bina tip kat planları ve ön cephelerine odaklanılarak detaylı olarak incelenmiştir. Binalarda incelenen konular: parsel ve kütle ilişkileri, dolaşım çekirdeği tasarımları, açık ve yarı açık alanlar, dairelerin mekansal organizasyonları ve mimari stilin yanı sıra apartman bloklarındaki ışıklık, havalandırma bacası vb. elemanları içermektedir. Karakteristik özellikler, apartman bloklarına ait genel bilgileri ve analizleri içeren standardize edilmiş tablolarda gösterilmeye çalışılmıştır. Apartman plan ve cephelerinin karşılaştırmalı analizleri, elli yıl içinde apartman yaşamının değişime uğradığı ve süreklilik gösterdiği alanların belirlenmesine yardımcı olmuştur. Araştırma, apartman bloğu tiplerinin on yıllar boyunca; kat planı düzeni, bina ölçeği, mimari stil ve benzeri konular bakımından dikkate değer değişimlere uğradığını göstermektedir.
Anadolu'nun ahşap sütunlu camileri Moğol egemenliği altında cami ve devlet inşası

Bu tezde yedinci/onüçüncü yüzyılın ikinci yarısında Anadolu'da inşa edilmiş beş ahşap sütunlu camii incelenmektedir. Bunlar Konya Sahip Ata Cami (656/1258); Afyon Ulu Cami (671/1272); Sivrihisar Ulu Cami (673/1274-75); Ankara Ahi Şerefettin Cami (689/1289-90) ve Beyşehir Eşrefoğlu Cami'dir (696-698/1296-99). Bu tez temel olarak 641 /1243'teki istiladan sonra geçerli olan Moğol egemenliğinin nasıl yeni bir ahşap yapı tipinin ortaya çıkmasına ve yaygınlaşmasına sebep olduğunu açıklar. Bu çalışma, ahşabın cami yapımındaki yerine, istiladan sonra İslam'daki krize, Selçuk hamiliğinin kültürel parametrelerine ve Moğol egemenliğinin karakterine özellikle vurgu yaparak bu tipi ortaya çıkaran koşulları anlamak için kültürel üretim biçimi analizini kullanır.
II. Abdülhamid Dönemi (1876-1909) eğitim sistemi, eğitim yapıları ve askeri rüşdiyeler

XVII. yüzyılla birlikte Osmanlı İmparatorluğu'nda eğitimde başlayan modernleşme hareketi, II. Abdülhamid Dönemi'nde de sürmüş, mali sıkıntılara rağmen, siyasi erk tarafından eğitim devletin üstlenmek zorunda olduğu bir kamu hizmeti olarak algılanmıştır. II. Abdülhamid Dönemi'nde, Osmanlı eğitim sisteminin sağlam bir zemine oturtulması 1869 tarihli Maarif-i Umumiye Nizamnamesi'nin tüm maddeleri ile hayata geçirilmesi sağlanmış, dolayısıyla da alt yapının kurulması ile eğitimin yaygınlaştırılması ve devletin eğitim sistemi üzerindeki denetimi kısmen de olsa sağlanmıştır. Eğitimin işlevsel bir araç olduğunu anlayan II. Abdülhamid, eğitim kavramını iktidarını tekrar üretecek ve sağlam bir zemine oturtacak bir kurum olarak görmüştür. Bu nedenle de eğitim, resmi ideolojinin aktarımında sıklıkla başvurulan araçlardan biri haline getirilmiştir. II. Abdülhamid'in tahta çıkışında Osmanlı İmparatorluğu'nda, 4 yüksekokul, 4 darülmuallimin, 253 rüşdiye, 18.490 sıbyan mektebi ve 1 özel okul bulunmaktaydı. II. Abdülhamid Dönemi'nin sonlarına doğru ülkedeki okul sayısı; 619 rüşdiye, 109 idadi, 32 darülmuallimin, 5000 civarında ibtidai mektebine ulaşmıştır. II. Abdülhamid Dönemi'nde diğer eğitim kurumları gibi askeri rüşdiyelere de önem verilmiş, İstanbul'dan Manastır ve Suriye'ye kadar uzanan bir coğrafyada, toplam yirmi sekiz adet askeri rüşdiye eğitim sistemi içerisine dahil edilmiştir. Bu okullarda dönemi için çağdaş ve modern sayılabilecek eğitim sistemi ve eğitim materyalleri uygulanmıştır. Ancak iddialı bir eğitimde modernleşme hamlesine imza atan Abdülhamid'in, idadi mimarisinin aksine bir askeri rüşdiye mimarisi tipolojisini, XIX. yüzyıl okul mimarisi repertuarında içerisinde kurgulayamadığı, eğitim tarihçemizde askeri rüşdiyelerin mimarileri ile değil de uyguladıkları eğitim modelleri ile varlık gösterdikleri burada gözden kaçırılmamalıdır.
Duvar ve ihtimalleri

Varoluşun başladığı andan itibaren dönüşüm de başlar. Dönüşümle birlikte nesnelerin temsil biçimleri, anlamları ve nesnelere atfedilen anlamlar da değişir. Değişip dönüşen nesneler, fiziksel ve algısal olarak var olup yok olabilirler. Bütün bu dönüşüm sürecinin içindeki 'an'larda nesneler farklı potansiyeller barındırır ve farklı performanslar sergilerler. Her potansiyel aslında bir ihtimaldir ve her performans birden çok ihtimali de içinde barındırabilir. Nesnelerin içinde barınan bu ihtimaller çokluğunu temel alarak ilerleyen bu çalışma, 'duvar'ın fiziksel ve algısal olarak var olup yok olma halleri arasındaki olası ihtimalleri barındıran bir mimarlık kümesi oluşturmaya çalışır. Bu anlamda, duvarın temsil edilme olasılıkları üzerine bir çözümleme başlatır. Üç güzergahta ilerleyen bu çözümleme, duvarın farklı 'an'larında ve 'hal'lerinde okunmasıyla gerçekleşir. Her bir güzergah duvarın o 'hal'inde oluşan ihtimalleri göstermeyi hedefler. İlk çözümleme güzergahı duvarın geçirimsiz, katılaşmış, 'kendi' haliyle ilgilenir. Duvarın 'varlığı' ve 'yokluğu'nun performansını inceler. İkinci çözümleme güzergahı, duvarın diğer yüzünün keşfedildiği bölümdür. Duvarın var olan yüzüne diğer bir yüzünü ekler ve kabul gören yüzüne ek olarak başka ihtimallerin de olabileceğini gösterir. Buna bağlı olarak bir dizi soruya cevap arar, nesneyi özneleştirir, özneyi nesneleşirir ve duvarın yeniden tanımlanmasını zorunlu kılar. Böylece duvar akışkanlaşır, duvarın akışkan hali oluşur. Üçüncü çözümleme güzergahında, duvara dair soruların artmasıyla bütün tanımlar muğlaklaşır. Güzergah boyunca yazar, duvarın özne mi, nesne mi, her ikisi de mi, yoksa hiçbiri mi olduğunu, hatta 'var olup 'var olmadığını' bulmaya çalışır. Dahası, duvarın kabul gören iki yüzüne ek, başka yüzler aramayı hedefler. Sonuçlar bağlamında ise bu çalışma, duvarın pratiği, teorisi, temsili, anlamı ve ona atfedilen anlamlar üzerinden bir seri ihtimale ulaşmaya çalışır. Bu olguları mimarlık üzerinden okumayı dener.
Applications of computer methods to construction and site management

Günümüz dünyasında, 'soğuk savaşın 'ekonomik savaş'a dönüşmesinden bu yana, tüm endüstriyel sektörlerde olduğu gibi inşaat sektöründe de, prodüktiviteyi -verimi- artırırken daha rasyonel ve ekonomik çözümler bulmak yeni hedef olmuştur. Bu konuda, Türkiye'de henüz yeterince yaygın olmayan ve inşaat sektörünü belki de en çok etkileyecek olan iki araştırma konusu vardır. Bunlardan birincisi; proje yönetimi ile genel işletme kuram ve yöntemlerinin, yapı projesine uygulanması olan 'Yapı İşletmesi - Yapım Yönetimi'dir. İnşaat, elektronik gibi endüstrilerde geçmişşe kıyasla daha karmaşık bir hal alan projelerde, işletme yöntem ve uygulamaları daha fazla önem kazanmaktadır. İkinci konu; tüm endüstrilerde ve mesleklerde yaygın ve yoğun bir kullanım alanı olan bilgisayarlardır. Bilgisayarların, inşaat sektöründe de gelişmiş -sofistike- teknoloji ve programlan ile kayda değer bir yeri vardır. Bu konulara dayanan araştırma, bir iş planı ve programı ortaya çıkarmak amacı ile genel işletme teknik ve metodları ile PERT, CPM gibi iş planlamasına yönelik teknikler, bu tekniklerin faydalan ve uygulama yöntemleri hakkında genel bilgi toplanarak başlayacaktır. İkinci bölümde, bu yöntemlerin inşaat sektörü - yapım sürecinde nasıl uygulandıkları açıklanacaktır, üçüncü bölümde, bilgisayar sistemlerinin inşaat sektörü - yapım süreci içerisinde kullanılan, kullanımlarının faydalan, ve yöntemleri örneklenerek anlatılacaktır. Son bölümde ise bilgisayar uygulamaları ve faydaları örnek bir proje üzerinde anlatılacak ve uygulamanın sonuçları açıklanacaktır.