turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The Nationalist perceptions on intellectual in Turkey, 1960-1980

Düşünce tarihinde entelektüelliğin anlamı ve entelektüellerin fonksiyonu üzerine varılan bazı kesin yargılara rağmen, bu kavramlar hala müphemliklerini koruyor. Batı kaynaklı bir kavram olarak entelektüel, genel olarak 'akıl', 'zeka', 'kavrayış' gibi kelimelerle ilişkilendirildi ve 'fikir adamı' anlamına geldi. Kelime olarak entelektüel, Türkçe'ye ilk on dokuzuncu yüzyılda 'aydınlanmış' ya da 'ışıklandırılmış' anlamına gelen Arapça bir kelime olan 'münevver' olarak çevrildi ve daha sonrasında bu kelime Türkçe'de 'aydın' olarak kullanıldı. Entelektüellik ve entelektüeller üzerine tartışmalar Batı'da özellikle yirminci yüzyılda çeşitlenmeye başladı. Karl Mannheim, Julien Benda, Antonio Gramsci, Jean-Paul Sartre, Michel Foucault, Noam Chomsky ve Edward Said gibi Batılı düşünürler yirminci yüzyılda bu tartışmalara önemli katkılarda bulundular. Genel olarak, bu düşünürler entelektüelleri 'hakikate ulaşmak ve hakikati konuşmak', 'otoritenin eleştirisi', 'iktidara karşı halkı savunmak' ve benzeri kavramlar bakımından tartıştılar ve entelektüelin daha çok 'eleştirel' ve 'karşı koyucu' tarafını vurguladılar. Aynı zamanda, bu tartışmalar Türkiye'de de yapıldı. Fakat birçok milliyetçi düşünür entelektüel üzerine algılamalarını 'Türk milliyetçisi olmak', 'İslami ahlak değerlerini benimsemek', 'Türklüğün yararına çalışmak' vb. farklı bakımdan ifade etti. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de milliyetçi düşünürlerin entelektüel üzerine algılamalarını, milliyetçi hareketlerin bir hayli arttığı 1960 ve 1980 arası dönemde, Batı'daki algılamalarla karşılaştırarak analiz etmektir.
Küreselleşmenin Türk dış politikasına etkileri

Küreselleşme, dünya genelinde sınırların kalkması olarak tezahür eden bir olgudur. Tüm dünya üzerinde 1980'li yıllardan itibaren etkisini göstermeye başlayan küreselleşme olgusu; devletleri, toplumları hemen her alanda bir değişim, dönüşüm süreci içine sokmuştur. Hızla değişen dünyamız belirsizliklerle dolu bulunmaktadır. Zira, belirsizlik istikrarsızlığı da beraberinde getirmektedir. Bugünün büyük güçleri, güçlerini kaybetmemek için her türlü fırsatı değerlendirmekte ve bu durum ise ekonomiyi, uluslararası ilişkiler ortamını ve doğal olarak dış politika alanını etkilemektedir. Küreselleşmenin dış politika üzerindeki etkileri ise temel olarak dış politikada mevcut algı, tutum ve dış politika yapım ortamlarının değişmesinden kaynaklanmıştır. Küreselleşmenin siyasi, ekonomik ve kültürel etkileri bu düzeylerin geçmişşe nazaran kıyaslanamayacak ölçüde çok boyutlu hale gelmesine neden olmuştur. Türk dış politikası özelinde küreselleşmenin etkileri ise daha çarpıcı olmuştur. Küreselleşme, statükocu yaklaşım tarzına sahip, müesses Türk Dış Politika yaklaşımını bütün düzey ve düzlemlerde değişmeye zorlamaktadır. Sovyetlerin çökmesi sonrasında Türkiye'nin coğrafi çevresinde yaşanan gelişmeler, uluslararası güvenlik tanımlamalarının değişmesi, dünya çapında artan enerji ihtiyacı dolayısıyla Türkiye'nin merkezinde bulunduğu Ortadoğu'dan Orta Asya'ya uzanan kuşağın öneminin artması; adı geçen bölgelerin hareketli hale gelmesi Türkiye'nin dış politika alternatiflerini, güvenlik politikalarını, dış ekonomik ilişkilerini yeniden gözden geçirmesini gerekli kılmaktadır. Türkiye açısından birçok sonuç doğuran küreselleşme olgusunun yönetilebilmesi, fırsatlarından istifade edilebilmesi ve bunlara binaen strateji modellerinin üretilebilmesi, küreselleşme ve yeni dünya düzeninin ; Türkiye için yararlı olup olmayacağının değerlendirilmesi; küreselleşmenin Türkiye orijinli yorumunu ortaya koyacak ulusal politikaların üretilmesi gelecekte güçlü şekilde var olmak isteyen tam bağımsız Türkiye için yaşamsal zorunluluktur.
İslam siyasal düşüncesi çerçevesinde bir siyasal ideoloji olarak milliyetçilik ve Said Nursi

Said Nursi'nin milliyetçiliği değerlendirirken başvurduğu en temel ölçüt, 'kendine özgü' bir tarzda algıladığı ve bu algı çerçevesinde yorumladığı İslam dinidir. Nursi, bunun yanında bu ideoloji ile ilgili açıklamalarında tarihsel olgulardan da yararlandığı iddiasındadır. Bir din ile bir siyasal ideoloji arasındaki etkileşimi su yüzüne çıkarmanın en geçerli yöntemi, öncelikle o dinin temel başvuru kaynakları açısından söz konusu ideolojiyi değerlendirmek, sonra da o ideolojinin tarihsel ve düşünsel dönüşün sürecinde söz konusu dinle olan temasını tespit etmektir. Bundan başka, zihinsel kurgusunu bu iki olgudan biri üzerine bütünüyle yapılandırmış bir düşünürün, yorumcunun ya da kuramcının diğer olguyu değerlendiriş tarzı ve bakış açısı da aynı oranda açıklayıcıdır. İşte Said Nursi, milliyetçilik hakkında fikirler ileri sürmüş ve bunu din perspektifinde yapma iddiası taşımış biri olması sıfatıyla bu noktada belli bir işleve sahiptir.
İslamcılık düşüncesinin ortaya çıkışında sınıfsal mücadelenin etkileri

İslamcılık İdeolojisi 19. Yüzyılın ikinci yarısından sonra yaygınlaşmış bir ideoloji olmasına rağmen kökleri itibariyle çok daha gerileri giden bir ideolojidir. İslamcılık ile ilgili olarak ülkemizde yapılmış olan çalışmalar değer-din-ahlak temelli yapılmış çalışmalardır. Ancak bu çalışmanın amacı İslamcılık düşüncesinin ortaya çıkışını farklı bir bakış açısı ile incelemektir. İslamcılık Düşüncesi üzerinde yazılan değerlendirmelerin ekseriyeti dini, kültürel ve değer temelli bakış açısı ile yapılmış olduğundan ve kanaatimizce bu bakış açısı İslamcılık düşüncesinin ekonomik arka planını görme önünde büyük bir engel oluşturur. İşbu değerlendirmeler İslamcılık düşüncesinin toplum içindeki dönüşümden, ekonomik gelişmelerden ve dönemin dünya konjonktüründen bağımsız olarak yapılmıştır. Bu bakış açısının bu düşüncenin açıklanmasında ve anlaşılmasının önünde bir engel olduğu düşünüldüğünden, İslamcılık düşüncesinin ortaya çıkışını Sınıf temelli mücadele çerçevesinde değerlendirme gereği doğmuştur.
Menderes dönemi Türkiye'yi kalkındırma politikaları

14 Mayıs 1950 seçimleri ile iktidara gelen Demokrat Parti, Türk siyasi tarihinde bir dönüm noktası olduğu kadar, ekonomi tarihi açısından da bir dönüm noktası teşkil etmektedir. Bu tezde, DP döneminde Türkiye'de uygulanan ekonomi politikaları ve bu politikaların Türkiye ekonomisi üzerindeki etkileri araştırılmaktadır. Tez kapsamında, tarım, sanayi, hizmet, kamu sektörü, istihdam, yabancı sermaye ve dış ticaret başlıklarında olmak üzere Türkiye'de 10 yıllık (1950-1960) dönemde uygulanan politikaların etkileri, bu dönemini kapsayan veriler yardımıyla ortaya koyulmaktadır. Çalışmada, DP Hükümet programları ve bu programlarındaki büyüme ve kalkınma hedefleri analiz edilerek, 1950- 1960 yılları arasında Türkiye ekonomisinde büyüme ve kalkınma açısından yaşanan gelişmeler değerlendirilmektedir. Bu kapsamda, yukarıda bahsedilen sektörel gelişmelere ilaveten, Gayri Safi Milli Hasıla, ekonomik büyüme, sektörel paylar, sektörel büyüme hızları, kişi başı milli gelir artışı, eğitim, sağlık, ulaşım alanlarındaki gelişmeler de analiz edilmektedir. Bu kapsamda çalışmanın literatüre katkı sağlayacak bir çalışma olduğu düşünülmektedir. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; DP dönemi ekonomi politikaları için bir zemin oluşturması amacıyla DP dönemi öncesinde Türkiye'nin ekonomik durumu ortaya koyulmaktadır. 1923 yılından DP'nin iktidara geldiği 1950 yılına kadar Türkiye'de ekonomi alanında yaşanan önemli gelişmelere değinilmekte ve böylelikle DP'nin devraldığı ekonomik yapı incelenmektedir. İkinci bölümde, DP'nin iktidara geldiği 1950 yılından, DP iktidarının sona erdiği 1960 yılına kadar geçen 10 yıllık sürede uygulanan ekonomi politikaları ele alınmaktadır. Uygulanan ekonomi politikaları tarım, sanayi, kamu sektörü, yabancı sermaye, dış ticaret, istihdam ve işsizlik politikaları başlıkları altında incelenmektedir. Her bölümde, öncelikle DP Hükümeti tarafından ekonomi politikalara değinilmekte, ardından atılan adımların etkilerinin ortaya koyulması amacıyla 1950- 1960 yılları için 10 yıllık dönemler itibariyle ilgili veriler sunulmaktadır. Böylelikle, uygulanan ekonomi politikaları ve bu politikaların Türkiye Ekonomisi üzerindeki etkileri ortaya koyulmaktadır. Son olarak üçüncü bölümde, DP döneminde uygulanan kalkınma hamlelerine yer verilmektedir. Bölümde öncelikle, DP Hükümet Programları'nın analizi yapılarak, programlarda bahsedilen büyüme ve kalkınma hedefleri incelenmektedir. Ardından, Türkiye'nin kalkınma politikaları 1950 -53, 1954 -57, 1957- 60 yılları itibariyle ele alınmaktadır. Tez, sonuç ve değerlendirme ile son bulmaktadır.
Internal dynamics and facilitating factors: A critical appraisal of internal migration within Turkey, 1950-1980

1950 ile 1980 yılları arasındaki iç göç, Türkiye'nin bugünkü siyasi, ekonomik ve toplumsal manzarasını şekillendirme açısından büyük önem taşır. Türkiye'de göç üzerine yapılan araştırmaların çoğu, Lee ve Todaro öncülüğünde geliştirilmiş belli bir kuramsal çerçeveyi kullanır, göç olgusunu itici ve çekici faktörlerle açıklarlar. Ancak hem Todaro'nun modeli, hem de Lee'nin itici ve çekici faktörler çerçevesi, analizden çok tasvire yöneliktir ve her ikisinin de kendi içinde bir takım kusurları vardır. Her iki kuram da göç dalgalarını açıklamada eleştirel bir analize pek az başvurur, ağırlıklı olarak, istihdam sayıları gibi toplu verileri kullanır ve halihazırda çok kalabalık olan şehir merkezlerine göçün büyük ölçüde devam etmesinin sebeplerini açıklamada genellikle yetersiz kalırlar. Daha güncel göç kuramları ise daha çok uluslararası ve iç göçün iç dinamikleri ve bağlantı ağları oluşturma etkilerine odaklanır. Bu çalışma Todaro'nun modelinin ve Lee'nin itici çekici faktörler kuramının Türkiye'ye uygulanmasının eleştirisini yapmayı amaçlar. Bunun yanı sıra göç kuramındaki yeni gelişmeleri ve bunların 1950- 1980 arasında Türkiye'deki göçün eleştirel bir değerlendirmesini yapmakta nasıl kullanılabileceğini tartışır. Son olarak, ulaşım ya da iletişim altyapısı gibi kolaylaştırıcı etkenleri göç ve göçü çevreleyen ekonomik ve siyasal bağlam arasındaki dairesel ilişkinin dışında tutma meselesini ele alır.
An Evaluation of the political parties in the Turkish Republic of Northern Cyprus

öz KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ'NDEKİ SİYASAL PARTİLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ Canyaş, Fevzi Orkunt Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ayşe Ayata Ağustos 2001, 108 Sayfa Bu çalışmada Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde mevcut siyasal partiler ile söz konusu siyasi partilerin Türkiye'nin Avrupa Birliğine giriş süreci arifesinde Kıbns sorununa ve Kıbns sorununun çözümüne ilişkin görüşleri Kıbrıs Türklerinin geçmişşten günümüze siyasal örgütlenmeleri de dikkate alınmak suretiyle incelenmiştir.
Cumhuriyet Dönemi askeri müdahalelerin Türkiye'nin demokratikleşme sürecine etkileri

İlk çağdan günümüze kadar insanlar daha iyi olanı bulma ve daha güzel yaşamak adına sürekli bir arayış içinde olmuşlardır. Modern dünyanın zihnimize kazıdığı demokrasi kavramı, ilk çağlarda Sokrates, Platon ve Aristoteles gibi filozoflar tarafından en kötü yönetim şekli olarak tanılanmışlardır. Demokrasi İlk zamanlarında seçkinlerin meclisine işaret etse de tarihsel süreçte azınlığın çoğunluk karşısında kalkanı görevini üstlenmiştir. Farabi demokrasiyi açık toplumların bir özelliği olarak tanımlarken ilk çağ filozoflarına nazaran daha ılımlı bir yaklaşım sergilemiştir. Günümüzde demokrasi dünyanın her yerinde en popüler ve en güvenilir liman olarak göze çarpmaktadır. Halkın kendi kendisini yönetmesi anlamına gelen bu kavram, 'halk' tanımından başlayarak toplumun her bir bireyi açısından yeniden bir tanıma ve her an yeni bir tanımlanmaya tabi tutulması içten bile değildir. Demokrasi kavramı, Osmanlının mirası üzerinde kurulmuş, monarşiden çıkmış tek parti dönemine maruz bırakılmış ve akabinde her on yılda bir askeri darbelerle yolu tıkanılan bir Türkiye için çok şey ifade etmektedir. Bu çalışma Cumhuriyet dönemi askeri darbelerin Türkiye'nin demokratikleşme süreci üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Toplam üç ana bölümden oluşmakta olan çalışmada, İlk bölümde demokrasi kavramı genel ve teorik bir yaklaşım ile ele alınmıştır. İkinci bölümde ise Türk siyasal kültürünü anlamak için kullanılan temel teori ve analizlere yer verildikten sonra özellikle merkez-çevre modeli kapsamında tek partili dönemden 1980 darbesine kadar olan süreçte yaşanan müdahaleler ve demokrasiye etkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise 1980 sonrasında yaşanan darbeler, 28 Şubat, 27 Nisan e-muhtırası özelinde değerlendirilmiştir. Bu bölümün önemli değerlendirme konularından olan 15 Temmuz FETÖ kalkışması da tüm yönleriyle incelenmeye çalışılmıştır.
Populism, failures, and a sense of crisis

Popülizm literatürü uzmanları, krizi çoğunlukla popülizmin ortaya çıkışındaki nedensel bağımsız kilit unsurlardan biri olarak görürler. Bu çalışma, krizi hali hazırda bulunan tetikleyici bir öğe olarak görmek yerine, onun algısal boyutunu dikkate almakta, krizi aslında bozulmalar olarak görmekte ve bozulmaların yalnızca kriz olarak algılandıklarında kriz olabileceklerini kabul etmektedir. Bu çalışma Benjamin Moffitt'in popülizmin iktidarda kalma becerisinin bozulmaları kriz olarak ebedileştirme becerisine dayandığı iddiasına odaklanmaktadır. Ernesto Laclau'nun popülizm anlayışını baz alarak, Türkiye vakası için bu iddianın doğru olup olamayabileceğini kontrol etmek için, yakın dönem ekonomik bozulma dönemleri örnek olay incelemeleri ile Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın söylemlerinin içerik analizini birleştirilerek karma yöntem ile keşifsel bir araştırma yürütülmüştür. Bozulma dönemlerine odaklanılırken, Erdoğan'ın söylemleri Türkiye halkının kriz algısını arttırabilme potansiyel becerilerine göre kategorize edilmiştir. Halktaki kriz algısındaki ve AKP'ye olan seçmen desteğindeki değişimler sunulurken, Erdoğan'ın kriz derinleştirici popülist retoriğinin kriz reddedici popülist retoriğinden daha yüksek olup olmadığı her örnek olay için kontrol edilmiştir. Bu yolla, Erdoğan'ın, Moffitt'in Hugo Chavez için kullandığı 'popülist' profile uyup uymayabileceğini bulmak için nedensel değil fakat keşifsel bir çalışma yürütülmüştür. Fakat, bozulma dönemleri sayısının azlığı ve söylemsel veri kısıtları gibi şartlar altında, bulgular Erdoğan'ın bu 'popülist' profile uymayabileceğine işaret ediyor.
Türkiye'de bürokrasi-siyaset ilişkileri

Bürokrasi-siyaset ilişkileri her toplumda farklı bir görünüm sergilemektedir. Ülkemiz açısından bakıldığında hükümetin görevlerininçoğalması, uzmanlaşmayı gerektirmesi, bilgi ve uzmanlığın artması v. bnedenlerden dolayı bürokratik kadroların çoğalmasına neden olmuştur. BöyleceOsmanlıdan günümüze kadar bürokratik ve siyasi kadrolar arasında sürekli bir çatışma meydana gelmiştir. Tek partili dönemde bürokrasi hakim iken, çok partili dönemde siyasi otorite hakim olmuştur. Çok partili dönemde bürokrasi-siyaset çatışmasının en iyi örneği 1961 ihtilalinde görülmüştür. Bu dönemdebürokrasi kaybettiği güce yeniden kavuşmak için bu ihtilali yapmıştır. Bürokrasi- siyasi çatışmanın yoğun olduğu zamanlarda ekonomide tehlikeçanlarının çalması, hükümetlerin çıkardığı yasa tasarılarının bir kısmının hayata geçirilememesi gibi durumlar meydana gelmiştir. Yukarıda belirtilen veriler ışığında Osmanlıdan günümüze kadar geçen sürede bürokrasi-siyaset ilişkilerinin nasıl işlediği anlaşılmıştır. Bürokrasi-siyaset ilişkilerinin istikrarlı olması için, siyasilerin kararlar almasıbürokratların bunları uygulaması ve bürokrasinin yaptığı işlerden dolayı sürekli denetim altında tutulması gerektiği anlaşılmıştır.
Düzgün iş

Serbest ekonomi ve açık toplum, sağladığı faydalar açısından dünya halkının büyük kesimi tarafından kabul görmüştür. Göz ardı edilen ise bu fayda ve avantajların geniş kitlelere yeterince ulaşmaması, herkesin bu imkanlardan hakkaniyet içerisinde faydalanamaması, aksine konuyla ilgili bilgilendirme faaliyetlerinin giderek azalmasıdır. Küreselleşme, son yıllarda beraberinde getirdiği yeni imkanlar, yeni istihdam olanakları ve yeni tüketim anlayışı ile dünya ekonomisinin, özellikle son yıllardaki büyümesinde, önemli rol oynamıştır. Küreselleşmeye ve ekonomik büyümeye bağlı olarak yerel ve küresel fırsat eşitsizliği de, yoksullukla aynı oranda büyümüştür ve büyümeye devam etmektedir. Eşitsizlik ve haksızlık konuları uluslararası boyutta dile getirilmedikçe küresel entegrasyon gerek bireysel gerekse hükümetler nezdinde dirençle karşılaşacaktır. 'Düzgün iş' kavramı, küreselleşmenin kötüye kullanılmasıyla, birçok konuda 'bahane' edilerek ortaya çıkan ve çalışanları her geçen gün daha fazla olumsuz etkileyen iş ve çalışma ortamlarının düzeltilmesi için gösterilen çabaların tümünü içerir.
National security policies of Israel and the challenge of Hizballah : The case of The Lebanon War of 2006

Bu çalışmanın ana amacı 2006 Lübnan savaşı çerçevesinde İsrail milli güvenlik politikalarını ve Hizbullah'ın bu politikalara meydan okumasını incelemektir. Bu sebeple, İsrail'in dış politika kararlarını nasıl yürüttüğü inceledikten sonra Hizbullah örgütünün çeşitli kimlikleri ve İsrail'e yarattığı tehdit değerlendirilecektir. Teorik açıdan, küreselleşme çağında ulus-devletin egemen gücünde meydana gelen azalma, İsrail'in Hizbullah'la savaşı sırasında egemenlik haklarını ne kadar kullanabildiğiyle örneklenmiştir. Lübnan Savaşında İsrail'in karşılaştığı durumda olduğu gibi şiddet kullanan devlet dışı aktörlerin artan gücü ve bu aktörlerin meşruluk kazanmasının ulus-devletlerin egemen cevaplarını güçleştirdiği anlatılmaktadır. Tezin altyapısını ulus-devletlerin küreselleşme çağında karşılaştıkları bu güçlükler oluşturmuştur. Tezin ilk kısmında 2006 Lübnan Savaşını yeterli ve doğru şekilde değerlendirebilmek için süregiden Hizbullah-İsrail çatışmasının yanı sıra İsrail güvenlik politikalarının hangi şartlarda ortaya çıktığı, ülkenin düşmanları tarafından yaratılan tehditler ve İsrail ile Lübnan arasındaki ilişkiler açıklanacaktır. İlerleyen bölümlerde ise bu aktörlerin uluslararası yönelimlerini, bölgesel rollerini, amaçlarını ve dış politika araçlarını içerecek şekilde ayrıntılı olarak her iki tarafın dış politika özellikleri incelenecektir. Bu özelliklerin incelenmesindeki amaç, İsrail'in 2006 Lübnan Savaşı'yla ilgili milli güvenlik politikalarını uygularken ne tür kısıtlamalarla karşılaştığını göstermektir. Bu kısıtlamaların yanı sıra, Hizbullah'ın dış politika enstrümanlarını kullanmaktaki başarısı ve bu sayede meşruluk kazanmasının İsrail'e ne şekilde etki ettiğini göstermek amaçlanmıştır. Böylece ulus-devletlerin küreselleşen dünyada azalan etkilerini ortaya koymak amaçlanmıştır.
Türkiye'de siyasetin finansmanı: ABD ile karşılaştırmalı bir analiz

Siyasetin finansmanı sağlıklı bir demokrasi ve adil bir siyasal yarış için büyük bir önem arz etmektedir. Türkiye'de 16 Nisan 2017 tarihinde yapılan referandum ile parlamenter sistemden başkanlık sistemine bir örnek teşkil eden cumhurbaşkanlığı hükümet sistemine geçilmiştir. Bu bağlamda, sistem değişikliği göz önünde bulundurularak Türkiye'de siyasetin finansmanı konusunun köklü bir başkanlık sistemi geleneği olan Amerika Birleşik Devletleri'nde uygulanmakta olan sistemle mukayeseli olarak değerlendirilmesinin gelecekte muhtemel tartışmalar açısından faydalı olacağı düşünülmüştür. Çalışmanın başlangıcında siyasette etiğe ilişkin teorik temellerden hareketle siyasetin finansmanına ilişkin genel ilke ve prensipler ve dünya uygulamalarından örnekler ortaya koyulmuştur. Ardından da isabetli bir karşılaştırma yapabilmek için bir ön hazırlık mahiyetinde olmak üzere Türkiye ve ABD'de siyasal kültür ve siyasal kurumlar değerlendirilmiştir. Türkiye ve ABD'deki mevzuat ve uygulamaların değerlendirilmesinin ardından da, iki ülke sistemi çeşitli yönlerden karşılaştırılmıştır. Karşılaştırma neticesinde iki ülkedeki sistemin hemen her yönden birbirinden tamamen farklı olduğu neticesine ulaşılmış olup, Türkiye için siyasetin finansmanı bağlamında faydalı olabileceği düşünülen öneriler getirilmiştir.
Milli Görüş Hareketi'nin gazetesi Milli Gazete bağlamında Türkiye'de İslamcı basın

Günümüz medya dünyasında muhafazakar, liberal veya dinci olarak isimlendirilen basın yayın organları her geçen gün ülkemizde daha bir görünür hale geliyor. Kendi çapında bir okur kitlesi edinen, kendine has bir dili olan, ülke gündemiyle bazen koşut bazen ayrı bir yayın politikası geliştiren bu medya unsurları, birçoğu kendini öyle tanımlamasa da akademik literatürde İslamcı olarak isimlendirilmeyi hak etmekteler. Genelde mutfağında muhafazakar veya mütedeyyin olarak nitelendirilen insanların çalıştığı ve yöneticilik yaptığı bu medyayı ele aldığımız çalışmamızda, Osmanlı'nın son döneminden başlayarak günümüze kadar olan kısımda yer almış, gerek yayın politikası ile gerekse okur üzerindeki etkisi ile Siyasal İslam'ın sözcülüğünü yapmış medyanın önemli isimlerini literatür taraması ile inceledik. Türkiye'nin son 40 yılına damga vurmuş bir siyasal oluşum olan Milli Görüş Hareketi'nin ve gazetesinin ayrıntılı ve tafsilatlı bir şekilde incelendiği bu çalışmamızda; demokrasi, insan hakları ve evrensel hukuk gibi günümüzün önemli kaidelerine saygılı, aşırı uçlara savrulmamış temel İslamcı hareket dairesi içerisinde yer almış gazete ve dergiler de kronolojik sıra ile incelendi.
A critical evaluation of the socialist journal 'Aydınlık' within a Marxian theoretical framework

öz 'AYDINLIK' SOSYALİST DERGİ'NİN MARKS'IN KURAMSAL ÇERÇEVESİNDE DEĞERLENDİRİLMESİ Gündoğan, Ercan Doktora, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mehmet Okyayuz, Temmuz 2005, 855 sayfa Tez Marx'in meta teorisinde sınıf ve devrim kavrayışını ele alır ve Aydınlık Sosyalist Dergiyi (1968-1971) inceleyerek bu kavrayışın Türkiye Marksist solunda nasıl değerlendirildiğini ele alır. İnceleme bu değerlendirilişin strateji tartışmalarının gölgesinde kaldığını, ayrıca 1960lı yıllardan sonra hızla gelişen Türkiye sosyalist solunun ihtiyaçları nedeniyle tam gerçeklemediğini göstermektedir. Marx'in teorisi özellikle sosyalist devrim tezine karşı, tek geçerli strateji olarak sunulan milli demokratik devrim stratejisini temellendirmek amacıyla kullanılmaktadır. Milli Demokratik Devrim Stratejisi özellikle proleter sosyalist politikaya odaklanan Marx'in çerçevesi ile az gelişmiş ülkelerin gelişmemiş devrim koşulları arsında bulunan boşluğu kapatmak için önerilmektedir. Fakat, bu boşluk Marx ve ülke arsında yeni boşluklar yaratma pahasına kapatılmaktadır. Sınıf olgusu emperyalizm- feodalizm-işbirlikçi burjuvazi ittifakı ve halk ya da milli sınıflar çerçevesinde incelenmektedir. Bu strateji milli demokratik devrimin mükemmel şekilde tamamlanmasıyla ancak sosyalist devrim mücadelesinin geçerli olabileceğini söyler. Böylelikle de sosyalist mücadele olanağını ve haliyle Marx'i belirsiz bir geleceğe erteler.