turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kırşehir ili el dokuması halılarındaki teknik, desen ve kompozisyon özelliklerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; Kırşehir ilinde var olan el dokuması halıları belgelemek ve özelliklerini ortaya koymaktır. Kırşehir il merkezinde özel arşivlerden, müzeden ve satış yerlerinden halılar belirlenmiş, Kırşehir il merkezi araştırma kapsamında ulaşılabilen eski ve yeni örneklerden oluşan 116 adet el dokuması halı örneklem olarak alınmıştır. Bu gruptaki halıların teknik, renk, desen, motif ve kompozisyon özelliklerinin en iyi şekilde belirlenmesi için birçok açıdan fotoğrafları çekilerek kaydedilmiştir. Bu doğrultuda örneklem grubundan elde edilen yargısal bilgilerin düzenli kayıt altına alınması için halı bilgi formu geliştirilmiştir. Yöre halılarının özelliklerine ait genel bir değerlendirilme yapılabilmesi için, tablolar elde edilmiş, frekans analizleri yapılmış ve ilgili bölümde verilmiştir. Kırşehir ilinde el dokuması halı üretiminin yapılmadığı tespit edilmiştir. İncelenen eski örneklerde 1910- 1950 yılları arasında ıstar tezgahlarında, atkısı, çözgüsü ve ilme iplikleri yün olarak üretilmiştir. Son dönem örnekler germe tip tezgahlar da üretilmiş, çözgüsü pamuk, atkı ve ilmesi ise yün olarak dokunmuştur. Halılar genellikle 5 mm hav yüksekliğinde, 27x33 orta kalitede dokunmuştur. Kullanım alanlarına göre farklı ende ve boyda dokuma yapılmış, namazlık, minder, yastık ve seccade tipi ürün çeşitlerini tercih edilmiş, minder ve yastıklar madalyonlu, namazlık ve seccade halıları ise mihraplı kompozisyonlu şeklinde dokunmuştur. Zemin renklerinde genellikle kırmızı, zemin deseninde ve bordürde kahverengi ve tonları kullanılmıştır. Bu halılarda, geometrik, bitkisel, sembolik ve nesneli bezemeler yoğun olarak kullanılmıştır. Yöreye ait olarak köşelerini süsleyen bitkisel bezemelerden salkım söğüt motifi, sembolik bezemelerden top motifleri, müftü topu, ayna, arapeli, havabaşı, gelinağlatan, ev, bahçe ve elma motifleri, özellikle Mucur halı yastığında görülen el, ayak motifleri, figürlü bezemelerden ejder ve sinek motifleri kullanılmıştır. Örneklem olarak alınan halıların eski örnekler ile günümüze yaklaşan örnekleri arasında yozlaşma tespit edilmemiştir.
Kuvvetlendirilmiş ve katlı kumaşlarda örgü analizi

Bu araştırmada; kuvvetlendirilmiş ve çok katlı kumaş yapılarının analizinde önemli yeri olan örgü analizi yöntemleri incelenerek, konu hakkında işlevsel bilgi içeren kaynak oluşturmaya çalışılmıştır. Çalışma üretici firmalara kuvvetlendirilmiş kumaşların örgü analizi konusundaki çalışmalarına katkı sağlamak, ilgili eğitim kurumlarına konuya ilişkin yeterli bilgi içeren kaynak sunmak açısından önemlidir. Araştırma kuvvetlendirilmiş dokuma kumaş üretimi yapılan firmaların tasarım dairesinde uygulanan örgü analiz yöntemlerini betimlemeye yönelik tarama modelinde bir araştırmadır. Araştırmada evreni temsil eder nitelikte, kuvvetlendirilmiş dokuma kumaş üretiminin yoğunlukta bulunduğu Bursa ve Ankara illerinde çalışmış ya da halen çalışmakta olan 14 tasarımcı ile kuvvetlendirilmiş ve çok katlı örgülerden oluşan 3 numune kumaş örnekleme alınmıştır. Örnekleme alınan tasarımcıların mesleki bilgilerinin belirlenmesi için bilgi formu, tasarımcıların uyguladıkları örgü analizi yöntemlerini 3 numune kumaş üzerinden incelemek için gözlem formları düzenlenmiştir. Gözlem formu araştırmada verilerin karşılaştırılmasında etkin olarak kullanılan araç olmuştur. Gözlem formundaki bilgiler ışığında örgü analizine başlamadan önce ön hazırlık işlemlerinin uygulandığı ve örgü analizinde 3 farklı yöntem tercih edildiği belirlenmiştir. Kumaşın örgü analizlerine hazırlanması aşamasında; kumaşın genel bilgilerini ve uygulanacak işlem sırasını, ön ve arka yüzünü, atkı ve çözgü yönünü, atkı ve çözgü iplik kursu ve sıklığını, analiz edilecek farklı örgülerini belirledikleri ve desen çizimi işlemlerini uyguladıkları belirlenmiştir. Tasarımcıların örgü analizinde uyguladığı Yöntem 1'in;örgünün bütün halinde incelendiği ve bilgisayara tek rapor halinde aktarılması gereken durumlarda tercih edildiği, literatürde belirtilen tek katlı kumaşların örgü analizi ile paralel bir uygulama olduğu belirlenmiştir. Yöntem 2'nin;çözgü bağlantılarının atkı gruplarına göre incelenip, belirlenen bağlantıların desen kağıdına her atkı grubu için ayrı hazırlanan bölüme işaretlendiği, örgünün bilgisayar ortamında birleştirildiği, torba örgülerde ve ilave atkıyla kuvvetlendirilmiş kumaşlarda sıklıkla tercih edilen pratik bir yöntem olduğu belirlenmiştir. Yöntem 3'ün; kumaşın lup ile incelenip örgünün genel görünümünden yola çıkarak örgü raporunun belirlendiği, incelemelerin örgü hakkında bilgi vermede yetersiz kaldığı durumlarda yöntem 2 ile birlikte uygulandığı belirlenmiştir. Tıpkı üretim istenmediğinde, zamanın kısıtlı olduğu durumlarda ve düşük sıklıklarda basit örgülerden oluşan kumaşların incelenmesinde bu yöntem tercih edilmiş ve örgü bilgisinin diğer yöntemlere oranla daha ön plana çıktığı belirlenmiştir. Yöntemler işlem basamakları şeklinde raporlaştırılmış, her bir işlem basamağı şekillerle ve detay fotoğraflarla açıklanmıştır. Bu bulgular ışığında kuvvetlendirilmiş ve çok katlı kumaşların örgü analizinde uygulanabilecek 2 yöntem önerisi sunulmuştur.
20. yüzyıl Trakya mekikli el dokumalarında renk

Türkiye'nin Avrupa kıtasındaki topraklarını kapsayan Trakya Bölgesi tarih boyunca birçok uygarlık ve kültüre ev sahipliği yapmıştır. Asya ve Avrupa arasındaki bir geçiş noktası olmasından dolayı, bölge yıllarca çeşitli göç hareketlerine sahne olmuştur. Bu göç hareketleri sonucu bölgede yaşamış çeşitli uygarlıkların birbirleri ile etkileşimleri kaçınılmaz olmuştur. Bu kültürler arası etkileşimden bölgedeki el dokumacılığı ve boyamacılığı da kendine düşen payı almış; zenginleşmiş ve çeşitlenmiştir. Fakat ne yazık ki günümüzde bu konu ile ilgili pek fazla örnek kalmamıştır. Bulunan örnekler en erken 20. yüzyıl başlarına aittir. Yapmış olduğum araştırmada 20. yüzyılda Trakya'da çeşitli malzeme ve tekniklerle uygulanmış olan mekikli el dokumaları ve renklendirme yöntemleri ile renk kavramı ve renk teorileri ile olan bağlantılar ele alınmıştır. Trakya mekikli el dokumalarının malzeme, teknik ve renk kullanımı açısından kendine özgü özellikler gösterdiği belirlenmiştir. Günümüzde renk konusunu içeren çeşitli teoriler mevcuttur. Trakya mekikli el dokumaları ile bu teoriler arasında bağlantı kurulmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak da Trakya Bölgesi'nde artık günümüzde yok denecek kadar az olan mekikli el dokumacılığı ve boyacılığının bölgede yaşayanların anlattıklarından faydalanılarak tanıtılmasına çalışılmıştır.
Konya Kavak yöresi halılarının tespiti ve günümüzdeki durumu

Konya ve çevesi önemli halı dokuma mekezlerini bünyesinde barındırmaktadır. Her yöreye özgü halı dokuma örneklerinin üretildiği merkezler arasında Kavak yöresi halı dokumaları da bilinmektedir. Kavak halıcılığı literatürde varlığını duyurmuş olmasına rağmen yöreye özgü bir çalışmanın yapılmamış olması bu çalışmanın yapılmasına neden olmuştur. Bu çalışma bölgesel dokumacılıkta özgün örneklerin üretildiği Kavak yöresi halı dokumalarının tanıtımı, korunması ve kayıt altına alınması açısından önem taşımaktadır. Bu Çalışma Kavak Kasabası, Kavak Halı dokuma örnekleri bulunan müzeler ile Mevlana Müzesi çevresindeki halı ticarethanelerinde yürütülmüştür. Aynı zamanda bu çalışma, Kavak yöresi ve Kavak yöresi halı dokumalarını tüm yönleriyle ele alan bir kaynak niteliği taşımaktadır. Araştırmanın giriş bölümünde, araştırmanın tanımı, amacı ve önemi, literatür özetleri Konya ili ve Kavak kasabası hakkında genel bilgiler ile halı dokumacılığı ve Kavak halıları hakkında genel bilgiler yer almaktadır. İkinci bölümde araştırma materyali ve izlenen yöntem ele alınmıştır. Üçüncü bölümde Konya, Kavak yöresi halı dokuma örneklerinden oluşan katolog yer almaktadır. Dördüncü bölümde araştırma ile ilgili verilere ve bu verilerden elde edilen bulgularla oluşturulan tablolar ve tablo yorumlarına yer verilmiştir. Araştırmanın son kısmında ise tablolardan elde edilen sonuçlar, yazılı ve canlı kaynaklar ışığında değerlendirilerek Konya, Kavak yöresi halı dokumacılığı hakkında genel bir yargıya ulaşılmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda Kavak halıcılığının bugünkü durumu değerlendirilerek önerilerde bulunulmuştur. Buna göre müzeler ile halı ticarethanelerinde bulunan Kavak yöresi halı dokumalarının saklanma, korunma ve teşhirleri ile ilgili genel yargılara ulaşılmıştır. Araştırmanın sonunda yöre dokumalarının motif ve kompozisyon özelliklerini yansıtan çizimler ve fotoğraflar yer almaktadır.
Muğla Yeşilyurt el dokumacılığı günümüzdeki durumu ve yeni tasarımlar

Muğla'nın bir kasabası olan Yeşilyurt yöresi el dokuması kumaşları, geçmişşte ihtayaçları için dokunurken günümüzde dış piyasaya ve hatta yurt dışına ihraç edilecek tercih durumuna gelmiştir. Bunu da ülkemizde özellikle giyim ve ev tekstilinde belli bir çizgiye sahip, Beymen Firması üstlenmiştir. El tezgahlarında dokunan bu kumaşları oluşturan öğeler, yöresel özellikler, dokuma teknolojisi ve hammadde yapısı incelenmiştir. Bu kumaşlar herkesin kullanacağı nitelikte ve evrensel moda literatüründe yer alacak karakterde kumaşlar olduğu sonucuna varılmıştır. Tezimde yöre ile ilgili bilgi, dokuma ürün çeşitleri, teknolojisi, örgü türleri, renkler, malzeme kullanım alanlarının çeşitleri bu kumaşlardan yola çıkarak hazırlanan yeni kumaş tasarımları, kumaş analizleri ve kullanım konularını sunmayı amaçladım. iv
Ankara ili Elmadağ ilçesinde bulunan iğne oyası ürünlerin incelenmesi

Milletleri ayakta tutan, birbirinden ayıran kültürlerinin devamını sağlayan, onların gelenek, görenek, örf ve adetlerini gelecek kuşaklara aktaran hiç kuşkusuz ki sanattır. Sanatın pek çok dalı bulunmakla birlikte, bir milletin ortak kederlerini, sevinç ve acılarını yansıtan halk biliminin en güzel öğelerini yansıtan değerlerden biri de El sanatlarıdır. Her milletin kültürel değerlerini belirten ve o milletle bütünleşmiş el sanatları vardır. Bu bağlamda ülkemiz çok çeşitli ve zengin el sanatlarına ev sahipliği yapmaktadır. Bu sanatlardan biri de araştırmamıza konu olan ve Anadolu'nun pek çok yerinde görülen oyacılıktır. Anadolu halkının dile getiremediği duyguları, sevinç ve müjdeleri sözsüz söyleme aracı olan oyaların bu tür araştırılmalarla yaşatılması kültürümüzün devamlılığı açısından önemlidir. Bu araştırmada Ankara ili Elmadağ ilçesinde yapılmakta olan iğne oyaları, ürün, cins, boyutları, kullanım alanları, uygulanan teknikler, kullanılan malzemeler ve kullanılan renkler, seçilen konu, kompozisyon özellikleri, oyaların günümüzdeki durumu gibi konular bakımından incelenmeye ve belgelenmeye çalışılmıştır. Araştırma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm giriş bölümüdür. Bu bölümde; problem durumu, araştırmanın amacı, araştırmanın önemi, araştırmanın sayıltıları, sınırlılıkları ve tanımlar bulunmaktadır. İkinci bölümde; kavramsal çerçeve yer almaktadır. Bu bölümde yöre hakkında genel bilgiler verilmiş olup, problem durumu açıklayıcı nitelikte alıntılar yer almaktadır. Üçüncü bölüm yöntem kısmından oluşmaktadır. Burada araştırmanın modeli, evren ve örneklem, ölçme araçları, verilerin toplanması ve analizi bulunmaktadır. Dördüncü bölümde betimsel analiz bulguları ve bu bulgularla ilgili tablolar ve yorumlar bulunmaktadır. Beşinci bölümde sonuç ve öneriler yer almaktadır. Son bölümde araştırmayla ilgili sonuçlarvibelirtilmiş, sorunlarla ilgili öneriler sunulmuştur. Araştırmada yararlanılan kaynaklarla bireylere uygulanan anket ve bilgi formlarının birer örneği ekler bölümünde verilmiştir
Saz üslubu formsal diyalektiğinin çağdaş anlayıştaki sentezine dönük bir yöntem araştırması

' Saz üslubu formsal diyalektiğinin çağdaş anlayıştaki sentezine dönük bir yöntem araştırması' başlıklı tezimizde, kendi tarihsel değerlerimize sahip çıkabilmek ve onları bugünün çağdaş sanat anlayışına uygun yeni değerlerine dönüştürmek isteği yer almaktadır. Yeni resimlerin gerçekleştirilmesinde, geleneksel ve çağdaş sanat ölçütleri baz olarak alınmış ve uygulanabilecek yöntemler, öneriler niteliğinde sunulmuştur. Saz üslubu, tarihsel ve kültürel bağlantıları içerisinde açımlandığında, kökeninin İç-Asya ve Uzak - Doğu'ya kadar uzandığı } bu üslup üzerinde Şamanizm, Budizm, Maniheizm ve İslam dini inançlarının etkin roller oynadıkları anlaşılır. Saz yolu resimlerinde, Uygur ve Çin sanatının mürekkep ve fırça tekniği, sembolik hayvan tasarımları, Avrasya hayvan üslubunun sarsıcı ve kavrayıcı hareketliliği, belirgin özellikler olarak karşımıza çıkarlar. XVI. yüzyılın ikinci yansından, XVII. yüzyılın ilk çeyreği sonlarına kadar, üslupsal özellikleri değiştirilmeden süregelen saz yolu resimleri, anonim karakterde yapılara sahiptirler. Bu ortak özellikler, Osmanlı toplumunun kollektiflik ve İslam dini inancının bütünlük ilkelerine bağlılığın sonucunu yansıtırlar. Saz üslubu başlığı altında toplanan bezemeye yönelik eserlerde de, ayna anonim özelliklerin devam ettiği görülür. Resimlerin formsal yapısında izlenen hareketlenme bütünün kurgusunda da süregelir. Formsal diyalektik karşıt dengelerle sağlanır ve belirli biçimler için hazırlanan sistematik yapılar bir arada organize edilir. 'Yeni', 'Modern' ya da 'Çağdaş' adı altında toplanan sanatlar dışında kalanlar, Batının geleneksel sanatını belirlerler. Türk sanatının geleneksel boyutu İse, Osmanlı saray sanatı bağlamında ve Tanzimat öncesinin sanatı olarak kabul edilmektedir. Saz üslubunun formsal diyalektiği çerçevesinde hazırlanacak resimlerin çağa uygunluğunda, çağdaş düşün'ün boyutları ele alınmıştır. Geleneksel üslubun felsefesi, uygulandığı dönemlerindeki toplumsal özellikler, toplumun sanat anlayışı, tekniği, formsal diyalektiği ve sembolik anlamları çözümlenerek, şimdinin eş zamanlı bütünlüğü içerisinde yorumlanmıştır.
Orta Asya'dan günümüze Türklerde keçeden yapılmış çadır mefruşatı

'Orta Asya dan günümüze Türklerde keçeden yapılmış çadır mefruşatı' başlıklı yüksek lisans tezinde; geçmişşten günümüze keçe sanatının, çadır yaşamının ve içdöşemesinin Türk Kültürü içerisindeki yeri ve önemine değinilmiştir. Keçenin ortaya çıkışı araştırılmış, Orta Asya dan günümüze keçe sanatının tarihsel gelişim süreci incelenmiştir. Ayrıca çadır kültüründe keçenin kullanım alanları ortaya konmuştur. Keçe yapımında kullanılan araç ve gereçler ile uygulanan yöntemler, keçe ürünlerde kullanılan ve bölgesel özellik bulunduran, renk, motif ve desenler de incelenmiş, sahip olduğu geleneksel değerler göz önünde bulundurularak, Türk toplumlarının ihtiyaçları doğrultusunda çeşitli yöntemlerle bütünleştirilerek çadırın iç ve dış düzeninde, kıyafetlerinde ve günlük ihtiyaçlarında keçenin yoğun bir şekilde kullanıldığı görülmüştür.
Günümüzde Batı Anadolu'da geleneksel törenler ve giyim - kuşamda aksesuar

Çıplak doğan ve sonrasında giyinmeye ihtiyaç duyan tek canlı insandır. İnsanoğlunun ilk olarak doğa şartlarından korunmak için giyindiği düşünülür. Fakat yapılan araştırmalar gösteriyor ki, insanları giyinmeye veya örtünmeye iten üç önemli neden vardır. Bunlardan biri biyolojik, diğeri inançlara dayalı, üçüncüsü ise beğenilme veya farklı olma isteğidir. Giyimi, vücudun tamamını ya da bir kısmını örten her türlü giysi olarak tanımlayabiliriz. Giyim, iklim şartlarına ve yaşam biçimlerine göre şekillenmiştir. Giyimi tamamlayan ve zenginleştiren ek parçalar ve takılar da giyimin içinde yer almıştır. Giyime eklenen her türlü süs ve aksesuarı, kuşam olarak tanımlayabiliriz. Giyim ve kuşam, onu giyen kişinin, ait olduğu toplumu, toplum içindeki konumunu ve yaşadığı dönemi gösterir. Tarih boyunca insanların giysilerinde bölgelere göre farklılıklar görülmüştür. Bulunduğu yerin iklim şartlarına göre, açık-kapalı, ince kalın giyinirken, ait olduğu toplumun inanç ve kurallarının doğrultusunda seçilen desen, renk, malzeme ve teknikler ile giyimler yöresel özellikler kazanmıştır. Toplumlar, kendilerinden önce yaşamış milletlerin giyim-kuşamlarının birçok özelliklerini devam ettirmiş ve günümüze kadar taşımışlardır. Bu tarihi süreç içinde her millet giyim ve kuşamı kendi ihtiyaçları, inançları, anlayışları yönünde ve geliştirdikleri teknoloji olanakları ile şekillendirmişlerdir. İnsanoğlu kendini farklı kılmak, toplumdaki konumunu belirlemek için de giysiler, takılar ve süsler üretmişlerdir. Bunların da ortaya koyma ortamı törenlerdir. Törenler insan yaşamında doğumdan ölüme kadar her aşamada yapılır. Her törenin kendi yapısı içinde giysiler ve takılar farklıdır. Giysiye hiç ihtiyaç duymayan iklimlerde yaşayan toplumlarda bile takıdan vazgeçilmediği görülmektedir. Çünkü takı bir anlatım işaretidir. Bundan başka, değerli malzemelerden yapılan tekstiller ve dayanıklı ve değerli metal, taş ve bunun gibi malzemelerden yapılan takılar hediye nesnesi olarak hediye eden ve alan arasında bağ kurar. Bunlar insanın vazgeçemediği en önemli ihtiyaçlardandır.
Taraklı bez dokumalarında görülen motiflerin Anadolu'da yayılımı

Taraklı Sakarya İline bağlı; tarihini, kendine ait kültürünü devam ettirmiş, tarihi dokusunu halen içinde barındıran, demografik yapısı ile ayrıcalık gösteren bir ilçe niteliğindedir. Demografik açıdan bakıldığında Taraklı' da yaşayan birçok etnik grup bulunmaktadır. Bu etnik gruplar Taraklı İlçesine göç eden konar-göçer topluluklardır. Bu göç alan yerler arasında Batı Karadeniz Bölümü de bulunmaktadır. Taraklı, önemli ticaret güzergahı içerisinde bulunması sebebiyle ticaretin gelişmesi ile birlikte bu etnik grupların kendilerine has kültür öğelerinin de göç etmesine bağlı olarak el sanatlarının gelişmesine katkı sağlamıştır. Taraklı İlçesinde bulunan el sanatları; demircilik, dokumacılık, semercilik, urgancılık, yabacılık, saraçlık, mutaflık, kaşıkçılık, kunduracılık, bastonculuk ve tarakçılıktır. Bu el sanatları arasında yer alan dokumacılığın kökeni eski çağlara dayanmaktadır. Evlerde kurulu bulunan ağaç dokuma tezgahlarında halkın kendi ihtiyaçları doğrultusunda dokuma türleri dokunmaktadır. Taraklı İlçesinde yapılan bez dokuma türleri şu şekildedir; Don Bezi, Örtü Bezi ve Çarşaf Bezi'dir. Kültürler arasındaki benzerlik mimariden el sanatlarına, bez dokumalarından yüzeydeki motiflere kadar göstermektedir. Güzeli bulma arayışı içinde olan insanoğlu, görsel açıdan zenginliği önemsemiş ve kullandıkları eşyaların yüzeyine kendilerini simgeleyen ya da kendi kültürünü benliğini anlatan biçimler yerleştirmişlerdir. Bu biçimler dokuma yüzeyinde terim anlamı bakımından motife denk gelmektedir. Taraklı Bez Dokumalarındaki motiflerin Anadolu'ya olan yayılımını ele alarak göç yollarının tesbit etmek maksadıyla motiflerin etnik yapıları arasında bir bağ olduğu göstermektir. Çünkü semboller tarihi bir dünyaya doğru açılmaları oluşturmaktadırlar. Bu bağlamda etnik yapının araştırılması ile yola çıkılmış göç gerçeğinin sadece insanların üzerindeki etkisi değil onlarla birlikte, beceri yetisinin ve kültürlerinde beraberinde mekan değiştirdiği gerçeğinin ortaya konmasıdır. Bu sebeple göç sadece göç veren yerleri değil göç alan yerleri de etkilemektedir.
Geleneksel Türk ebru sanatı

Ebru batılıların verdiği adla Türk Kağıdı' günümüzde kitap üzerindeki artistik çalışmanın öğesi olarak değil, başlı başına artistik eser olarak değerlendiriliyor. İşin güzel tarafı, günümüz ebrucularının, Türk Eb- rusu'na ayırıcı özelliklerini kazandıran geleneksel yapım tekniklerine bağlılıklannı sürdürmeleri. Böylece Türk Ebrusu'nun üslupları ayakta kalıyor. Değişen çağdaş sanatçının duygusu ve ebrunun değerlendiriliş biçimi. Kağıda alınmış ebru artık tablo olarak değeriendiriljyor. Türüne yaşına ve ustasına göre koleksiyonu yapılıyor ve ebru; camda, kumaşta uygulanıyor, içeriği figüratif desenlerden soyut biçimlere kadar çeşitleniyor, zenginleşiyor. Çok genel bir tarifle; ebru su yüzeyinde istenilen biçimde düzenlenmiş olarak yüzen boyanın kağıda emdirilmesi ile elde edilir. En eski ustalardan beri uygulanan teknik disiplinin, zenaatkar deyişiyle 'sır ya da 'püf noktası' sayılabilecek önemli birkaç noktası var ki; bunlar üslubu ve türleri belirtiyor. İlk ve en önemli nokta, ebru teknesinden çıkarılan her kağıdı, ebrudan saymamak İkinci önemli nokta; fırça tarak ve boyayı ebrucunun yapması. Üçüncü nokta; boya malzemesinin mutlaka doğadan toplanması ve boyanın sanatçı tarafından hazırlanması. Dördüncüsü suyun yoğunluğunu düzenlemek için kitre, boyanın yüzeyde yayılışını kontrol etmek için 'sığır ödü' kullanılması... İlk bakışta çok folklorik gelse de bu birkaç 'sır, Türk Ebrusu'na onu benzersiz kılan kadifemsi doku tadını renkte valör zenginliğini kazandırıyor. Tarakla müdahale edilmemiş olanına ' battal ebru', edilmiş olanına 'taraklı', paralel çizgileri olanına 'gel-git', içice damlatılmış farklı renklerin şekillendirilmesi ile yapılanma 'hatip ebrusu', 'çark-ı felek', 'bülbül yuvası'87, 'çiçekli', üzerine hat uygulanabilecek nitelikte olanına 'hafif ebru', hat baş ve sonlarına yerleştirilen motiflerden oluşan yazı ebrusuna 'koltuk ebrusu' arap zamkından yararlanılarak yapılanına 'akkase' deniyor. Bugün bütün bu türlerle karşılaşmak mümkündür.
Kütahya'da evlerde üretilen çinilerin form ve desen özelliklerinin çözümlemesi

Tarih boyunca olduğu gibi günümüzde de Kütahya' denildiğinde kültür mirasımız Kütahya çinileri akla gelmektedir. Topraktan başlayan şekillendirme, pişirme, bezeme, kompozisyon özellikleri ve göz alıcı renklerin ateşin sıcaklığı ile canlanan sanat eserleri. Günümüzde her ne kadar teknolojinin gelişimi ile insan ihtiyaçları doğrultusunda bu geleneksel sanatımıza bakış açısı değişmiş olsa da halen popülerliğini devam ettirebilmektedir. Çiniler günümüzde çeşitli ortamlarda üretilmektedirler. Bunlardan Büyük fabrikalar, büyüklü küçüklü atölyeler, okullar, kurslar, en göz önünde olanlardandır. Fakat bunlarla birlikte eskiden olduğu gibi halen de evlerde aile içi ortamlarda eş, dost ve akrabalarla yardımlaşarak ta çini üretilmektedir. Araştırma konum bu bilinen alanların dışında kalan ortamlar olan evlerde üretilen çinileri kapsamaktadır. Yapılan araştırma doğrultusunda saptanan bilgiler ile günümüzde halen çok sayıda evde çini üretimi yapıldığı tespit edilmiştir. Yapılan araştırma doğrultusunda ev içi ortamlardaki çini üretimleri tespit edilmiştir. Ev içi çini üretimleri piyasaya olan katkısı incelenmiş, renk ve desen özelliklerine olan etkisi çözümlenmeye çalışılmıştır. 'Kütahya da Evlerde Üretilen Çinilerin Form ve Desen Özelliklerinin Çözümlenmesi' adlı tez çalışması üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Kütahya çiniciliğinin Tarihsel Gelişimi ve günümüzde Kütahya da Çini Üretimi Hakkında Bilgi başlıklar altında incelenmiş geçmişşte yapılmış tarihi çinilerin fotoğrafları ile günümüz çinilerinde bazı fotoğraf örnekleri ile görsel olarak desteklenerek durumları hakkında bilgi verilmiştir. İkinci Bölüm, Ev İçi Atölyeciliği, Evlerde Üretilen Çiniler, ile ulaşılan çinilerin Form ve Desen Özelliklerinin çözümlenmesi üç alt başlıktan oluşmaktadır. Ev içi atölyeciliğinin nedenleri, üretim ortamı, ürünler, yapım aşamaları aktarılmaya çalışılmıştır. Bunları da iki ayrı başlık altında toplayarak, Evlerde Sıra İşi Denilen Üretim Örnekleri, Evlerde Her Türlü Siparişe Göre Çeşitli Çini Üretim örnekleri olarak incelemek uygun görülmüştür. Ulaşılabilen ey içi ortamda üretim yapan aileler hakkımda bilgi toplanmış çinilerin form ve desen özellikleri hakkında bilgi verilmiştir. Üçünü alt başlıkta ise ulaşılan örnekleri renk, özellikle desenlerin kompozisyon içindeki kullanışları çözümlenmeye çalışılmıştır. Üçüncü Bolüm Uygulama çalışmalarından oluşmaktadır. Burada sunulan uygulamalardan tıpkı yapım olmaları üzerinde durulmuş. Eski Kütahya çini örnekleri olmaları açısından seçilmişlerdir. Uygulamalar orijinal çini çamurundan üretilmiş orijinal Kütahya formlarına sadık kalınarak şekillendirilmiş kompozisyon ve renk bütünlüğü sağlanmış uygulamalardır. Bu çalışma eğitim yaşantımda araştırmacı yönümün gelişmesini sağlamıştır. Araştırma yapabilme yetisini edinmem gibi katkıların yanında araştırmaya hazırlanırken plan, kurma, malzeme belirleme, ön araştırma yapabilme, konuyu kontrol altında tutabilme, sınırlandırmanın doğruluğunun önemini göstermiştir. vi