turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
An effective and efficient R&D funding mechanism: An evaluation study on prioritized R&D grant program (1003) of TUBITAK

Bu tez, desteklenen projelerin çıktı, girdi ve davranışsal artımsallıklarının ölçülmesi ve karşılaştırılması ile birlikte TÜBİTAK 1003 Öncelikli Alanlar Ar-Ge Hibe Programının farklı öncelikli teknoloji alanları için önerilen ve desteklenen projelerin özelliklerinin farklılıklarını tespit etmeyi amaçlamaktadır. Bu tez kapsamında öncelikle çağrı, proje, fon ve çıktıları içeren program göstergelerinin tanımlayıcı istatistikleri incelendi. Ardından, çıktı miktarı ile desteklenen projelerin ve çağrılarının özellikleri arasındaki ilişkisi, Olağan En Küçük Kare yöntemiyle farklı ÖTAlar için tahmin edildi. Ayrıca, desteklenen proje koordinatörlerinin bir örneklemi ile çıktı, davranış ve girdi artımsallığını ölçmek için sorular içeren görüşmeler de gerçekleştirildi. Bu analizler için, TÜBİTAK veri tabanından alınan veriler kullanıldı. Bu çalışmalardan; proje miktarı fon ve çıktıların proje özelliklerine göre dağılımı dengesizken, önerilen ve desteklenen projeler ve proje başına talep edilen ve verilen ortalama fon miktarının ÖTAlarla farklılık gösterdiği tespit edildi. Ek olarak, bu özelliklerin çıktı miktarına olan etkileri her bir ÖTA için farklıdır. Ayrıca, desteklenen projeler ve bunların çıktıları, belirgin proje ve girdi artımsallıklarına rağmen, 1003 Programının belirli hedeflerini karşılamada yetersiz kalmaktadır. Sonuç olarak, 1003 Programının, otoritenin beklentilerini ve hedeflerini tamamıyla karşılayamadığı gözlendi. 1003 Ar-Ge Destek Programının etkililiğinin ve etkinliğinin artırılması amacıyla tespit edilen eksikliklerin giderilmesi için bu tezin çıktısı olarak bazı politikalar önerildi.
Para politikasının iç dengedeki rölü ve 1980 sonrası Türkiye örneği

Bu tez çalışmasında, para politikasının iç ekonomik dengedeki rolü ve 1980 sonrası Türkiye uygulaması incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde para politikasının araçları, amaçlan ve göstergeleri incelenmiştir, ikinci bölümde iç denge ve iç dengede para politikasının rolü Klasik, Keynesyen ve Monetarist görüşlere göre incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise 1980 sonrasında Türkiye'de alınan ve uygulana para politikaları ile bu politikaların ekonominin iç dengesine olan etkisi incelenmiştir. Bölümün sonunda incelenen dönemi kapsayan bir regrasyon çalışması yapılmıştır. Çalışma sonucunda Türkiye'de monetarist görüş doğrultusunda alman para politikası kararlarından, uygulamada ciddi sapmaların olduğu, dolayısıyla iç dengenin sağlanmasında para politikasının üzerine düşen rolü yerine getiremediği görülmüştür. Yapılan regrasyon çalışmasında, parasal değişkenler ile enflasyon arasında, beklenenin altında olmasına rağmen, yüksek oranda bir ilişkinin olduğu, ancak parasal değişkenler ile büyüme oram arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı görülmüştür. Kısaca incelenen dönemde, Türkiye'de uygulanan kötü bir maliye politikasının esiri olan bir para politikasının olduğu, dolayısıyla iç dengede arzu edilen amaçlara ulaşılamadığı sonucuna varılmıştır.
Türkiye'de uygulanan kredi politikalarının ve faiz oranlarının yatırımlar üzerine etkisi(1990 sonrası)

Bu çalışmada, 1990- 2005 yılları arasında Türkiye'de uygulanan para ve kredi politikaları ile kredi faiz oranlarının, özel kesim sabit sermaye yatırımları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Bu analiz yapılırken, Türkiye'nin içinde bulunduğu ekonomik durum ve ekonominin yapısı da dikkate alınmış ve bulunan sonuç, teorik sonuçlarla karşılaştırılmıştır. Özel kesim sabit sermaye yatırımlarındaki değişim, kamu kesimi sabit sermaye yatırımlarındaki değişimle karşılaştırılmalı olarak incelenmiştir. Bunun yanında, özel kesim sabit sermaye yatırımlarını etkileyen diğer değişkenler de araştırılmış, bu nedenle çalışmanın sonunda, uygulamaya yer verilmiştir. Varılan sonuçlara göre, kredi faiz oranlarının özel kesim sabit sermaye yatırımları üzerindeki etkisinin, Türkiye'de 1990- 2005 dönem için, teorideki durumla örtüştüğü saptanmış ve bunun nedenleri açıklanmaya çalışılmıştır.
Tekelci rekabet piyasasında denge modelleri: Dengede aşırı kapasite sorunu

Tekelci rekabet teorisi formüle edilene kadar tam rekabet ve tekel piyasaları, piyasaların analiz edilmesinde kullanılmışlardır. Ancak bu piyasaların özelliklerinin dışında kalan durumların olduğu sıkça gözlenmiştir. Mal farklılaştırmasının derecesindeki ilerleme, firmaların reklam harcamalarındaki büyüklükler, ikame mal üreten firma sayısındaki çokluk, tekelci rekabet piyasasının kolayca gözlenebilen özellikleri olmuştur. Tekelci rekabet piyasasında çalışan firma için malına yönelik talep, malın fiyatının dışında satış harcamalarının büyüklüğünden de etkilenmektedir. Bu çerçevede piyasa dengesi malın kalitesindeki ve satış harcamalarındaki değişmeleri dikkate almalıdır. Tam rekabet piyasası dışındaki tüm piyasalar için ortak bir çıkarım kaynakların etkinsiz kullanımıdır. Bu çerçevede aynı sorun tekelci rekabet için de ileri sürülmektedir. Satış fiyatı ve satış maliyetlerinde aynı anda değişmelere izin verildiğinde geleneksel maliyet ve gelir eğrileri farklılaşacaktır. Bu şekilde elde edilmiş eğriler ile yapılan analiz tekelci rekabet koşullan altında aşın kapasitenin bir zorunluluk olmadığını ortaya koymaktadır. Analiz tekelci rekabette aşın kapasitenin varlığını ortadan kaldırmaz ancak bunu tartışmalı hale getirir.
Küçük ve orta ölçekli işletmelerin coğrafik dağılımını belirleyen faktörler

1960'k yıllarda başlayıp, 1980'li yıllara gelindiğinde önemli boyutlara ulaşan bilim ve teknoloji dünyasındaki gelişmeler, ekonomik kalkınma modelindeki tercihlerde büyük değişiklikler meydana getirmiştir. Bu dönemde sanayileşmiş ülkelerde küçük ve orta ölçekli işletmelere ayrı bir önem verilmeye başlanmıştır. Küçük ve orta ölçekli işletmelerin ekonomik ve sosyal sisteme kazandırdığı dinamizmin daha iyi görülmesi, bu işletmelere verilen önemin artmasında etkili olmuştur. Bunun sonucu olarak, birçok ülke mevcut olan küçük ve orta ölçekli işletmelerinin gelişmesini desteklemiş ve bu tür yeni işletmelerin kurulmasmı teşvik etmiştir. Bu gelişmelerle birlikte, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde, küçük ve orta ölçekli işletmelerin coğrafik dağılımında farklılıklar meydana geldiği görülmektedir. Bu tür işletmelerin coğrafik ciağılımındaki farklılıklar, gelişmekte olan ülkelerde yoğun bir şekilde ortaya çıkmaktadır. Ülkemizde de, küçük ve orta ölçekli işletmelerin dağılımı arasında önemli bölgesel farklılıklar bulunmakla birlikte, işletmeler daha çok batı bölgelerinde yoğunlaşmaktadır. Bu çalışmada, imalat sanayinde çalışan küçük ve orta ölçekli işletmelerin tanımı, dünyadaki benzer örnekleri ve kuruluş kriterleri açıklandıktan sonra, söz konusu işletmelerin coğrafik dağılımına etki eden faktörler ve Türkiye'deki bölgesel dağılımı üzerinde durulmuştur. Uygulanan ekonometrik modellerde, 1990 ve 1995 yıllan verileri alınarak küçük ve orta ölçekli işletmelerin coğrafik dağılımında belirleyici rol oynayan, sosyo-ekonomik makro faktörler araştırılmıştır. Sonuçta, Türkiye'de küçük ve orta ölçekli işletmelerin coğrafik dağılımı ile illerin yüzölçümü arasında ters yönlü, geliri, nüfusu, göç hareketi ve okuma-yazma oram arasında ise genellikle doğru yönlü bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlara bağlı olarak, kısa vadede uygulanacak politikaların, küçük ve orta ölçekli işletmelerin coğrafik dağılımına etki edemeyeceği belirlenmiştir. vn ZC YUKSEKÖCRttlM KURULU DOKÜMAKTASYON UBUOBU.
Rusya'da özelleştirme poltikaları, uygulamaları ve sonuçları

RUSYA'DA ÖZELLEŞTİRME POLİTİKALARI, UYGULAMALARI VE SONUÇLARI Rusya henüz Sovyetler Birliği iken Doğu Bloku ülkeleri arasında yer almaktaydı. l990'dan sonra ise ekonomideki devlet müdahalesinden kurtulmak için özelleştirme programlarını uygulamaya başladı. Sosyalizm, ekonomik model çeşitlerinden merkezi planlama içerisinde yer alan kamu kuruluşlarını destekliyordu. Buna rağmen sosyalist devletler bu akımdan etkilendiler. Piyasa ekonomisi ve özelleştirme hemen hemen Doğu Bloku ülkelerinin tamamını sarmış durumdaydı. Özelleştirme, gelişmekte olan ülkelerin ekonomi politikaları tarihlerinde adeta devrim niteliğinde bir yenilik getiriliş olarak adlandırılır ve ulusal ekonomide kamu sektörünün rolünü azaltma olarak yer almaktadır. Özelleştirme sadece kamudan özel sektöre geçiş değildir. Rusya' da bu çalışma ekonomi, sosyal ve politika alanlarında oldukça yankı yaratmıştır. Tezin amacı;Rusya'nın özelleştirme tecrübesini ayrıntılı olarak incelemekti. Öncelikle tezde özelleştirme'nin tanımı yapılıp, özelleştirme'nin metotları anlatıldı. Sonrasmda özelleştirme öncesi ve özelleştirme süresince karşılaşılan başlıca sorunlar belirtilip, özelleştirme sonuçları açıklanıp, Rusya'daki özelleştirme IVtecrübesi ayrıntılı olarak incelenmiştir. Tezin son bölümünde de Rusya ile Türkiye'nin özelleştirme tecrübelerinin karşılaştırılması yapılmıştır. V
Bursa zeytinciliğinin ekonomik yönden değerlendirilmesi, karşılaşılan sorunları ve çözüm önerileri

Türkiye ekonomisinde tarım önemli bir yere sahiptir. Tarım sektörü içinde de zeytin önemli bir üründür. Ülkemizde tarım sektöründe çalışan nüfusun yaklaşık % 15'i zeytin üretiminde istihdam edilmektedir. Ayrıca zeytin, ağaç varlığı ve kapladığı alan anlamında da meyve ağaçlarından sonra ülkemizde işlenebilir tarım alanı içinde ikinci sırayı almaktadır. Bursa'da zeytincilik, ekonomik yönden değerlendirildiğinde Türkiye sofralık zeytin üretiminin % 50'den fazlasının bu bölgeden sağlandığı, 1988 yılı rakamlarıyla üretim miktarının 63.369 Ton ve zeytin ağaç varlığının aynı yıl rakamlarıyla 7.292. 950 olduğu görülmektedir. Bursa bölgesinde zeytin üretiminde, giderler içinde en yüksek payı % 33,33 ile toprak işleme daha sonra sırasıyla % 30,29 ile hasat,% 11, 12 ile gübre almaktadır, l kg sofralık zeytin üretiminin 1980 yılı fiyatlarıyla maliyeti 42,10 TL bulunmuştur. Bursa bölgesinde zeytinin üretim aşamasında karşılaşılan sorunlar ülkemizdeki zeytinciliğin yaşadığı sorunlardan farklı değildir. Bu sorunlar zeytinin doğal yapısından, arazilerin durumundan, üreticinin yeterli bilince sahip olmamasından, uygulanan yöntemlerin ilkel olmasından ve ülkemizdeki tarımsal üretim politikasının eksiklik ve yanlışlarından kaynaklanmaktadır. Ayrıca son yıllarda Bursa'daki hızlı sanayileşme ve konutlaşma, zeytincilikte sorunlar yaratmaktadır. Zeytinciliğin finansmanı T. C. Ziraat Bankası ve Tarım Kredi Kooperatifleri kredilerinden sağlanmaktadır. Fakat bu krediler yetersiz verilmekte ve düzenli denetlenememektedir. Bursa bölgesinde zeytinin pazarlama kanalları, üretici-kooperatif-bayii-perakendeci-tüketici biçimindedir. Marmara Zeytin Tarım Satış Kooperatifleri Birliği Bursa'da zeytinin pazarlanmasında önemli bir yer tutmaktadır. Zeytinin pazarlama aşamasında yaşanan sorunlar, ülkemizdeki tarımsal pazarlama politikasının eksikliklerinden, üreticilerin örgütlülüğü nün yeterli olmamasından ve üretim aşamasındaki sorunlardan kaynaklanmaktadır. Üretim, finansman sağlama ve pazarlama aşamasında karşılaşılan sorunların çözümüne bütünsel olarak bakılmalı ve özellikle ülkemizdeki tarımsal üretim, pazarlama ve kredi politikaları geliştirilmelidir. iv
Gelişmekte olan ülkelerde büyüme süreci ve bir ülke analizi: Çin

Bu çalışmada Çin'in son 40 yıllık süreçte yaşadığı ekonomik büyümenin kaynakları ve Çin'de yaşanan ekonomik gelişmenin sürdürülebilir olup olmadığı sorgulanmıştır. 1978 yılında Çin ekonomisinde yaşanan yapısall reformlar sonucunda Çin Halk Cumhuriyeti planlı ekonomik yapıdan, serbest piyasa ekonomisine aşamalı olarak geçiş sağlamış ve bu durum Çin'de doğrudan yabancı yatırımların artmasına neden olmuştur. Artan doğrudan yabancı yatırımlarla birlikte ihracatta önemli gelişmeler kaydedilmiş ve bu durum Çin ekonomisinde büyüme ile sonuçlanmıştır. Ayrıca yaşanan bu büyümenin, ihraç edilen malların katma değerleri ve üretim sisteminde kullanılan teknoloji ile birlikte değerlendirilmesi durumunda da sürdürülebilir bir yapıda olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Çin ekonomisinin göstermiş olduğu bu başarılı büyüme performansında coğrafi özelliklerinin, işgücü maliyetlerinin, uyguladığı tarım, sanayi ve eğitim politikalarının da payı vardır. Öyle ki Deng Xiaoping'in iktidarı ile birlikte tarım ve sanayide yapılan reformlarla birlikte üretim düzeyi önemli ölçüde artış göstermiştir. Ayrıca Çin'de işgücü maliyetlerinin düşük olması yabancı yatırımcıların Çin'i bir fırsat ülkesi olarak değerlendirip yatırım yapmalarında etkili rol oynamıştır. Bu şekilde gerek yerli gerekse de yabancı firmaların Çin'de artan yatırımları ile birlikte Çin günümüzde dünyanın en önemli ekonomilerinden biri haline gelmiştir ve reformun ilk yıllarından günümüze kadar olan 40 yıllık süreçte yıllık ortalama %9.59'luk bir büyüme performansı kaydederek dünyanın dikkatini çekmeyi başarmıştır. Bu çalışmada, Çin'in büyüme oranı, dış ticaret hacminin milli gelire oranı ve doğrudan yabancı yatırımların milli gelire oranı değişken olarak kullanılıp SVAR modeli kurulmuş ve bu şekilde Çin ekonomisinde yaşanan büyümede dış ticaret ile doğrudan yabancı yatırımların etkilerinin daha iyi anlaşılması amaçlanmıştır. Yapılan varyans ayrıştırması sonucunda ise Çin büyümesinde doğrudan yabancı yatırımlar ve dış ticaretin etkin bir rol oynadığı ortaya çıkmıştır.
Ekonomik kalkınmada beşeri sermayenin rolü, Türkiye'de beşeri sermayenin profili ve Türkiye üzerine ampirik bir analiz: 1983 - 2013

21. yüzyılın ekonomik çalışmalarında, ülkelerin daha çok sosyal, kültürel ve ekonomik özellikleri üzerinde durulmuştur. Bu doğrultuda yaklaşık son 40 yıl öncesinde hak ettiği ilgiyi görmeyen veya çalışmalarda arka planlarda kalan beşeri sermaye kavramı, çalışmalarda daha çok işlenmeye başlanmıştır. Böylece klasik anlamda üretim faktörleri olan işgücü, fiziki sermaye, doğal kaynak ve girişimci faktörlerine ilave olarak, beşeri sermaye de ülkelerin büyüme ve kalkınma politikalarında yerini almıştır. Bireyin sahip olduğu bilgi, beceri ve yeteneklerin toplamı olarak ifade edilen beşeri sermayenin, günümüzde ekonomik kalkınma üzerindeki etkisi daha önemli hale gelmiştir. Ekonomik kalkınma, ülkedeki ekonomik büyümeye ek olarak, o ülkedeki yapısall gelişmeleri de içine alan bir kavramdır. Ülkelerdeki yapısall gelişme ve dönüşümü gerçekleştiren en önemli faktörlerin başında ise beşeri sermaye gelmektedir. Bu nedenle ülkelerdeki yapısall gelişme ve dönüşümle kalkınmayı gerçekleştirecek olan en önemli faktör olarak beşeri sermaye görülmektedir. Bu doğrultuda çalışmada, Türkiye'de kalkınma ve beşeri sermaye ilişkisini ortaya koymak amaçlanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, ekonomik kalkınma ve beşeri sermaye kavramları ortaya konarak, aralarındaki ilişki işlenmiştir. İkinci bölümde ise, beşeri sermayenin unsurları, göstergeleri ve ölçümü anlatılmıştır. Ve son olarak üçüncü bölümde Türkiye'nin beşeri sermaye potansiyeli ve birleşmiş milletler kalkınma örgütünün ülkelerdeki beşeri kalkınmanın bir göstergesi olan beşeri kalkınma endeksi ile Türkiye'deki beşeri kalkınmanın gelişimi ortaya konmuş, sonrasında eşbütünleşme analizi ve varyans ayrıştırma yöntemleri ile Türkiye'deki kalkınma ve beşeri gelişime üzerine ampirik bir çalışma yapılmıştır.
Bölgesel ekonometrik modelleme ve Doğu Anadolu bölgesi üzerine bir uygulama

Jüri: Doç. Dr. M. Sinan TEMURLENK Bölgesel anlamda modelleme çalışmaları 1960'lı yılların sonundan itibaren başta ABD olmak üzere dünyanın hemen hemen her ülkesinde kullanılmaya başlanmıştır. Ancak ülkemiz açısından bölgesel verilere ulaşmadaki problemler nedeniyle bölgesel modellemeyle ilgili çalışmalar uygulama alam bulamamıştır. Bu çalışmayla kısmen de olsa bu yöndeki bir boşluk doldurulmaya çalışılmıştır. Çalışmadaki temel amaç, Doğu Anadolu Bölgesi'nde 1975- 1997 dönemi için bölgesel hasıla bileşenlerine ait benzetim ve 1998- 2004 dönemine ait bölgesel kişi başına gelirle ilgili öngörüler yapmaktır. Bu amacı gerçekleştirmek için oluşturulan model sıradan en küçük kareler yöntemiyle tahmin edilmiştir. Modelde ulusal değişkenler dışsal, bölgesel değişkenler ise içsel olarak alınmıştır. Veri seti olarak iktisadi faaliyet kollarına göre gayri safi yurtiçi hasıla değerleri kullanılmıştır. Modele dahil edilen değişkenlerden bitkisel ve hayvansal üretim, ormancılık, imalat, elektrik-gaz-su, devlet hizmetleri, inşaat üretimi, ticaret, ulaştırma ve haberleşme, mali müesseseler, konut gelirleri, ithalat vergisi ve izafi banka hizmet masraftan anlamlı değişkenler; buna karşılık balıkçılık, madencilik ve özel hizmetlerin ise anlamsız değişkenler olduğu görülmüştür. Yapılan öngörülerde Doğu Anadolu Bölgesinde kişi basma düşen gelirin 1998- 2001 döneminde sürekli bir düşüş trendi izlediği, 2002- 2004 döneminde ise ulusal değişkenler için yapılan %4'lük büyüme varsayımı altında bir kişisel gelir artışının olduğu gözlenmiştir.
Organik tarımın ekonomik analizi: Kilis örneği

Bilimsel, teknolojik, endüstriyel ve kırsal gelişmişlikle ilgili alanlardaki ilerlemeler tarımsal faaliyetlerin oluşma şeklini ve tarım faaliyetlerinden beklentilerin değişmesine yol açmıştır. Bu değişme sürecinin tarım alanlarına etkisi, organik tarım biçiminde ortaya çıkmıştır. Organik tarım bir tarım yöntemi olmakla kalmayıp aynı zamanda, sağlık ve hayat formülü olarak da kabul edilmektedir. Toplumlarda çevreye ve sağlığa bakıştaki duyarlılık seviyesine doğru orantılı olarak organik tarıma olan ilgi de yükselmekte ve küresel anlamda organik tarım piyasası her geçen gün büyümektedir. Kalkınmasını tamamlamış ülkeler organik tarım ürünleriyle ilgili kendi ihtiyaçlarını karşılayamadıkları için gelişmekte olan ülkelerden ithal ederek bu ihtiyaçlarını gidermeye çalışmaktadırlar. Organik tarım, hayvansal ve bitkisel üretimlerini bir bütünlük içinde ele alan, toprağın verimliliği ile hayvan sağlığını amaç edinen, tarımsal işletmelerden sağlanan girdileri değerlendirmeyi amaçlayan gelişmiş bilimsel ve teknolojik verilerden faydalanan, tohumdan toprağa, girdilerden ürünlerin işlemesine kadar belli kurallar içerisinde kontrol etmeyi ve belgelendirmeyi gerekli kılan bir tarımsal sistemdir. Bu çalışma, genelde Türkiye'de, özelde ise Kilis ilinde organik tarım ürünlerinin oluşturduğu piyasanın ekonomik boyutu değerlendirilmiştir. Türkiye, özellikle Kilis ili mevcut potansiyelinin çok gerisinde kalarak bünyesinde bulunan ekolojik tarım avantajlarını henüz harekete geçirememiştir. Bu gerçekler ışığında uygulanacak tarım stratejilerinin, ilin ihtiyaçlarını giderme yeteneğinin üst düzeylerde olması beklenmektedir. Bu süreç içinde, kırsal kalkınmanın amaçlanan seviyede oluşabilmesi için üretici ve tüketicilerin zihninde organik tarımla ilgili farkındalığın arttırılması büyük bir önem taşımaktadır. Kilis ilinin mevcut durumu ve potansiyeli ortaya konulmuş, üretimin arttırılması için çözüm önerileri sunulmuştur.
Avrupa Topluluğu ülkeleri ve Türkiye'de uygulanan tarımsal vergiler

1962 yılında altı üye ile kurulan Avrupa Topluluğu bugün on iki üye ülkeden oluşmaktadır. AT'na üye ülkeler tarım, ulaştırma ve dış ticaret gibi etkinlik alanlarında ortak bir politika izlemeye karar vermişlerdir. Vergilendirmenin ekonomik ve sosyal politika aracı olarak rolü belirlenince ulusal politikalarda daha çok eşgüdüm sağlanması ve temel ekonomik sektörlerde gerçek ortak politikalar çizilmesi bakımından uyumlaştırma çalışmaları önem kazanmaktadır. Araştırma sonucunda: Avrupa Topluluğu ülkeleri ve Türkiye'de uygulanan tarımsal vergiler, özellikle Katma Değer Vergisi, Arazi Vergisi ve Gelir Vergisinin biribirine benzer olduğu görülmüştür. Türkiye'nin AT'na tam üyeliği durumunda bu vergiler açısından herhangi bir uyumsuzluk yaşanmayacaktır. 108 Gelir Vergisinin uygulanış şekillerinde gerek AT ülkeleri arasında ve gerekse Türkiye ile çok yakın benzerlikler gösterdiği anlaşılmaktadır. Nitekim, verginin konusu, kapsamı, mükellefiyet durumları, matrahın saptanması ve muafiyet ve indirimleri üye ülkelerde ve bu arada Türkiye'de büyük benzerlikler taşımaktadır. Ancak bu arada AT ülkelerinin çoğunda aile indirimlerinin ve özellikle çocuk yardımlarının önemli miktarlara ulaştığı dikkati çekmektedir. Bu ülkelerde nüfus artış hızının düşük oluşu nedeniyle ve genç nüfusu arttırma amacı ile evlenmeyi ve çocuk sayısını artırıcı teşvikler arasında vergi indirimleri yer almaktadır. Türkiye Topluluğa resmen başvurmaka artık tercihini ortaya koymuş bulunmaktadır. Bu tercihini yaparken, ortaklığa katılmanın gerektirdiği yükümlülükleri üstlenmeye hazırlandığını da belirtmiştir. Katılımın şu veya bu alanda gerçekleşebilmesi öncelikle Türkiye'nin bazı sorunlarını katılım çerçevesinde analiz ederek yapısall olarak uyum noktasında sorunlarını görüşmeye hazır hale getirip tartışmaya açabileceğini göstermesi gerekir. Türkiye'de vergileme alanında ulaşılan sonuç şüphesiz ileri bir aşama sayılabilir. Ancak, yapısall olarak bir armanizas- yona katılım için vergi hasılatı, gelir dağılımı, dış ticaret, ödemeler dengesi, enflasyon, düşük istihdam, verimlilik ve büyüme ile bölgesel vergi ayrıcalıklarının dikkatlice analiz edilmesi gerekir. Türkiye ile AT arasındaki asıl uyum sorunu Tarım açısından vergilerden değil, üretim tekniği ve işletme yapısındaki farklılıklardan, kalite, standart ve yönetim farklarından, pazarlama anlayışından kaynaklanmaktadır. Bu konularda da çeşitli çalışmalar yapılmalı ve bu farklılıklar en kısa zamanda giderilmelidir.
Essays in social choice theory

Bu tez calışmamızda, Maskin tekdüze sosyal seçme kurallarının sınıfının ceşitli özelliklerini inceliyoruz. İlk olarak, tercih profillerinden oluşan bir kümeninhangi Maskin tekdüze sosyal seçme kuralları tarafından merkez olarak kabul edildiğini buluyoruz. Daha sonra Maskin tekdüze bir sosyal seçme kuralının öz tekdüzeliklerini bulan bir algoritma sunuyoruz. Ayrıca, Maskin monotonluğu koruyan tüm küme işlemlerinin karakterizasyonunu yapıyoruz. Daha sonra sosyal seçme fonksiyonlarını inceliyoruz ve modifiye edilmiş Manhattan ölçütüne göre bir merkez etrafındaki tanım bölgelerinin imkansızlık veya imkanlılık bölgeleri olup olmadığını belirliyoruz. Son olarak, bir sosyal seçme kuralının Nash-uygulanabilirliği için nötrallik cinsinden gerekli ve yeterli bir koşul bulmaya çalışıyoruz.
Avrupa ve Asya ülkelerinin insani gelişmişlik düzeylerinin çok değişkenli istatistiksel tekniklerle incelenmesi

İnsanı ve yaşadığı toplumun gelişmişliğini ekonomik göstergelerle tanımlamaya ve ölçemeye çalışan görüşün ardından Amartya Sen'in katkılarıyla ortaya çıkan ve insani kalkınmanın merkezine koyan insani gelişim endeksi, bugün gelişmişliğin önemli göstergelerinden biri olarak görülmektedir. Fakat insani gelişim göstergesi de içerdiği değişkenler açısından yeterli bulunmamakta ve eleştirilere maruz kalmaktadır. Bu bağlamda sosyal, kültürel, demografik, bilimsel vb. değişkenler içeren farklı değişken setleri ile ülkelerin gelişmişlik düzeyleri hesaplanmaya çalışılmaktadır. Bu çalışmada, ülkelerin insani gelişmişlik düzeylerini çok değişkenli istatistiksel yöntemlerle incelemek ve karşılaştırmak amacıyla Avrupa ve Asya ülkelerinden 52 ülke ve 14 değişken seçilerek veri setine faktör analizi ve kümeleme analizi uygulanmıştır. Faktör analizi sonucu oluşan yeni göstergelere göre ülkelerin faktör skor yükleri hesaplanarak ülkeler sıralamaya alınmıştır. Daha sonra ülkeler hiyerarşik olmayan kümeleme yöntemlerinde k-ortalamalar tekniğine göre kümelere atanmış ve hesaplanan insani gelişim endeksi performanslarıyla sonuçlar karşılaştırılmıştır. Çalışma sonucunda faktör analizi ve kümeleme analizi sonuçlarının birbirini desteklemediği ve insani gelişim endeksi performansıyla benzerlik açısından faktör sonuçlarının daha güçlü olduğu tespit edilmiştir.