turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
28 Şubat: Bir müdahalenin ekonomi politiği

Bu tezin temel amacı 28 Şubat Askeri Darbesi'ni, darbeye neden olan iktisadi saik ve mücadele ekseninde, tarihsel arka planına da değinerek incelemektir. Tez dört bölüme ayrılmıştır. Birinci Bölüm'de Türkiye'de sosyal sınıflar, bürokratik yönetim geleneği ve sivil toplum unsurları incelenmiştir. İkinci Bölüm'de ordunun sistem içindeki yeri, gelişimi, askeri müdahalelerin ekonomi politiği ve Türkiye'nin asker sorunu incelenmiştir. Üçüncü Bölüm'de 28 Şubat Darbesi'nin şartlarının olgunlaşması, muhtıra ve siyasi yeniden biçimleniş incelenmiştir. Nihayet Dördüncü Bölüm'de 28 Şubat'a neden olan iktisadi politikalar ve Anadolu sermayesinin güçlenme süreci ve darbeyle oluşturulan siyasi ve iktisadi ortam incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca darbe ortamının neden olduğu, yolsuzluk ve iktisadi krizler incelenmiştir. Şubat Darbesi, görünürde sunulduğu gibi dönemin iktidarının Türkiye'yi geri bırakma ve şeriatı getirme isteği ve uygulamalarına bir tepki olarak değil, Anadolu sermayesinin büyük sermaye aleyhine gelişmesi ve iktidarın çevre güçleri lehine uygulamalara yönelik bir tepki olarak yapılmıştır.
Küreselleşme ve ulusal egemenlik üzerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, küreselleşme olgusunu farklı yönleriyle analiz ederek; ulusal egemenlik üzerine etkilerini ortaya koymaktır. Araştırmada konunun uzmanı olan yerli ve yabancı bilim adamlarının eserleri, temel kaynaklar olarak kullanılmıştır. Çalışmanın temelini; küreselleşme ve egemenlik kavramları oluşturmuştur; küreselleşmenin devletlerin ulusal egemenliklerini kullanmada ortaya çıkardığı sorunlar irdelenmiştir. Faydalanılan eserler doğrultusunda küreselleşme olgusunun tarihi gelişimi; ekonomik, siyasal, kültürel, hukuki, ideolojik ve teknolojik boyutları ele alınmıştır. Yine egemenlik kavramının ulusal egemenlik haline gelişi ve günümüzdeki egemenlik anlayışı ortaya konulmuştur. Bu bilgiler ışığında küreselleşmenin ulusal egemenlik üzerine etkileri; siyasal, ekonomik, kültürel, hukuksal, ideolojik ve teknolojik yönleriyle değerlendirilmiştir.
The right to reconcile work and family responsibilities: International framework and a brief overview of the situation in Turkey

Bu çalışma, kadının emek piyasasına katılması, diğer bir deyişle temel bir insan hakkı olan çalışma hakkından yararlanması için çok önemli olduğu fark edilmiş olan iş ve aile yaşamının uyumlaştırılması hakkını analiz etmektedir. Kadınlar eşit olmayan toplumsal cinsiyete dayalı işbölümünün yükü yüzünden çalışma hakkından tam olarak faydalanamadıklarında, onları temel insan kapasitelerini geliştirmekten alıkoyan fakirlik ve şiddete karşı daha savunmasız hale gelmektedirler. Devletler, bunun, kadının bakımdan sorumlu tek kişi olarak ev içinde fazladan sorumluluk yüklenmesinden kaynaklanan bir insan hakları sorunu olduğunu kabul etmelidirler. Bu sorunla mücadele edilebilmesi için pazarın ve ailenin ataerkil yapısında değişim ve özel alana devlet müdahalesi gerekmektedir. Çıkış noktasının ne olduğuna göre iki uyumlaştırma modeli tanıtılmıştır. Önce ebeveyn izni ve çocuk bakım merkezleri ağı ile temsil edilen eşitlikten yola çıkan stratejiler incelenmiştir. Bunlar yapısall değişiklik yaratmakta daha etkilidir ve devletin olumlu müdahalesini gerektirmektedir. Diğer model ise pazardan yola çıkan ve esnekliği hedefleyen, kısmi süreli çalışma ve evde çalışma olarak adlandırılan stratejilerdir. Bunlar çoğunlukla toplumsal cinsiyete dayalı işbölümünü değiştirmeden kadınların emek piyasasına katılımını hedeflemektedirler. Bu stratejilerle ilgili düzenlemelerin etkinliği feminist hukuk teorisinin metotları uygulanarak incelenmiştir. Asıl odak noktası Avrupa Birliği ülkelerini içeren uluslararası çerçeve olsa da özel bir örnek olarak Türkiye'deki durumdan da bahsedilmiştir. Türkiye çocuk bakımında akrabalık ilişkilerine dayanmaktadır ve Türkiye'de kadınların emek piyasasına katılımını arttırmayı amaçlayan sosyal politikalar pazarın ihtiyaçlarından yola çıkmaktadır. Türkiye'de tüm veriler kadınların ekonomik ve sosyal haklardan eşit olarak faydalanmadıklarını göstermektedir. Böylece, iş ve aile yaşamını uyumlaştırma hakkına ilişkin yasal çerçeve çizilerek Türkiye'yi iş ve aile yaşamını uyumlaştırma hakkını tanımaya zorlayacak bir açılım umulmaktadır.
Türk siyasi tarihinde 'Büyük Birlik Partisi' (Siyasi gelişimi- fikri kaynakları-teşkilatlanma yapısı, 1993-2009)

Bu çalışmada 1993 yılında Milliyetçi Çalışma Partisi Sivas Milletvekili Muhsin Yazıcıoğlu'nun liderliğinde kurulan, Büyük Birlik Partisi'nin Türk siyasi hayatındaki yeri ve Türk siyasetine etkisi ortaya çıkarılmaya çalışılmaktadır. 1993 sonrası Türk siyasi hayatının kriz dönemlerinde kilit roller üstlenmiş olan BBP'yi incelerken aynı zamanda 1990'lı yıllarda siyasal Türk Milliyetçiliği içinde yaşanan dönüşüm ve bunun Türk siyasi hayatına etkisi de açıklanmıştır. Bu çalışma telif ve tetkik eserler ile birlikte sözlü tarih araştırmalarını da kullanarak Türk siyasal tarihinde hala tartışmalı olan bir dönemi tarih metodolojisi çerçevesinde gün ışığına çıkarmaya gayret etmektedir.
Soru: Bakanlar Kurulunun TBMM tarafından denetim yollarından biri olarak soru önergesi

Bu çalışma, parlamenter denetimin ve parlamenter denetim yollarından en önemli ve en etkin olanlarından birisi olan soru önergesinin önemini ve demokrasi açısından değerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada, parlamenter denetimin gelişimine ve kavramsal çerçevesine değinilmiş, soru önergesi özelinde ise soru müessesesinin tarihi, Türkiye ve dünya parlamentolarındaki rolü ve önemi, Türkiye'de soru müessesesinin karşılaştığı sorunlar ve etkinleştirilmesi için sunulan çözüm önerileri, yerli ve yabancı literatür özenle taranarak bütüncül bir yaklaşımla ele alınmıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde soru önergesi, salt teorik bilgilere bağlı kalınmaksızın içerden bir bakışla değerlendirilmiş, bunun yanı sıra dünya üzerindeki on farklı parlamento ele alınarak etkinlik sorununun karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi sağlanmıştır. Soru önergesi, tek imzayla işletilen yegane denetim yolu olması sebebiyle parlamenter denetimi ve saydam/hesap verebilir yönetim anlayışını sağlayan en etkin yöntemlerden biri olması gerekirken uygulamada yaşanan aksaklıklar bu etkinliği azaltmaktadır. Çalışmamız, bu etkinliğe ket vuran noktaların belirlenmesi, giderilmesi ve etkinliğin arttırılması için uygulanacak reçetenin ortaya konulması şeklinde sonuca bağlanmıştır.
The transformation of Western European social democracy and its reflections on Turkish center left

Bu tez Batı Avrupa sosyal demokrat partilerinin 1980 sonrası değişiminin pratik ve ideolojik anlamda neler ima ettiğine özellikle İngiliz, Alman ve İsveç örneklerinden yola çıkarak genel bir bakış ve bu değişimin Türkiye merkez sol partilerinde yansımalarının bir analizidir. Bu çerçevede, çalışmanın birinci kısmında Sosyal Demokrasinin kökenleri ve gelişimi son dönemde hangi prensip ve politikalarının değiştiğini daha net bir şekilde görebilmek amacıyla ele alınmıştır. 1980 sonrasına ağırlık veren çalışmanın sonraki kısımlarında, Kuzeybatı Avrupa sosyal demokrat partilerinin 1980'lerde düşen seçim performansları ve bu düşüşe istinaden 1990'larda kendilerini nasıl değitirdikleri hem sosyal ve ekonomik değişimlere hem de partrilerin stratejik ve yapısall değişimlerine atıfta bulunarak anlatılmıştır. Bu değişimlerin eşitlik kavramındaki kayma ve pragmatizmin değişen fonksiyonu göz önüne alındığında ne ima ettikleri Üçüncü Yol adıyla atıfta bulunulan sosyal demokratik değişimin genel bir profilini çizmek amacıyla ele alınmıştır. Çalışmanın son bölümünde Türk merkez solunun geçmişşte, gelişiminde ve günümüzde Batı Avrupa merkez soluyla ayrılan ve birleşen yönlerine odaklanılmış ve sözde Türk sosyal demokrat partilerinin bugünkü durumu şu anda moda olan Üçüncü Yol dalgalarıyla fethedilmiş Batı Avrupa sosyal demokrat partileriyle karşılaştınlmıştır.
The Rise of Turkish national identity

oz Bu tez, Türk milli kimliğinin doğuşu ve Türk milliyetçiliğinin ortaya çıkışını ele almaktadır. Bu amaçla tez genel olarak milliyetçilik, özel olarak da Türk milliyetçiliği hususunda literatür taraması ve bir kuramsal çözümleme yaparak başlamaktadır. Bu tezde milliyetçilik kuramlarının çok çeşitli olması, milliyetçi hareketlerin kökenleri hususunda muhtelif yorumların yapılması ve farklı farklı tarihsel olguların bulunmasından ötürü Türk milliyetçiliğinin doğuşunu çalışmanın tek ve yegane bir yolunun bulunmadığı ileri sürülmüştür. Bu çalışmada 19. yüzyılın son çeyreğinde Türk milliyetçiliğinin tarihsel arka planı üzerinde durulmaktadır. Bu dönemde Genç Osmanlılar milli kimliğin oluşumundaki en önemli şahsiyetler olmuştur. Osmanlıları ilk defa vatan perverlik ve milliyetçilik düşüncesiyle onlar tanıştırmışlar ve kendilerinden sonra gelecek olan nesillerin düşünce ve eylemleri üzerinde oldukça etkili olmuşlardır. Genç Osmanlılar döneminden sonra, Jön Türkler ve İttihad ve Terakki Cemiyeti milli hislerin uyandırılmasında önemli roller oynamışlardır. Bu tezde Türk milliyetçiliği ideolojisinin en önde gelen temsilcileri Ziya Gökalp ve Yusuf Akçura'nın düşünceleri de detaylı olarak incelenmektedir. Tez boyunca, kimlik sorunu ve aydınlann milli kimliğe karşı tutumları çalışmanın temel odak noktasını oluşturmaktadır. Bu çalışmada Osmanlı aydınlarının devleti var olan hoşnutsuzluk ve sorunlardan korumak ve kurtarmak amacıyla alternatif çözüm arayışları içerisinde olduğu vurgulanarak devleti kurtarmak ve onun bekasını sağlamak kaygısının aydınlan daha ivedi ve pragmatik çözümlere sevk ettiği belirtilmiştir. Bu tezin vardığı sonuç; milli kimliğin adaptasyonunun, devletin içinde bulunduğu sorunların üstesinden gelmenin bir yolu olarak gerçekleştiği şeklindedir. Bu meyanda, Türk milliyetçiliği hem Batı karşıtı hem de Batı yanlısı olarak çelişkili görünse de, devlet iktidarının gücüne kavuşmasını amaçlayarak tutarlı bir biçimde uyumlu bir kimlik oluşturmuştur. VI
2000'li yıllarda toplumsal hareketler ve sivil toplum tartışmaları

Siyasal düşünceler tarihinini derinden etkileyen bir kavram olarak sivil toplum kimi zaman ulaşılması gereken bir ideal, kimi zaman ise ötesine geçilmesi gereken bir süreç olarak ele alınmıştır. Güncel siyasal tartışmalara yön verme kabiliyetine sahip olan bu kavram, günümüzde siyasal alana etkide bulunma potansiyelini elinde bulundurmaktadır. Sivil toplum alanının sahip olduğu bu potansiyel, özellikle 2000'li yıllarla beraber ivme kazanan yeni toplumsal hareketlerin kuramsal temellerine katkı sağlamaktadır. Protestolar ve sivil itaatsizlik eylemleri gibi yollarla hayat bulan yeni toplumsal hareket örneklerine dünyanın farklı bölgelerinde rastlanılmaktadır. Bu hareketlerin ortak özellikleri göz önünde bulundurulduğunda, siyasal sürece hakim hale gelebilecek sivil toplum tanımı da anlam kazanmaktadır. Bu doğrultuda tez, sivil toplumun siyasal alanı etkileme potansiyelini pratiğe dönüştürenin, güncel toplumsal hareketler olduğu iddiasına dayanmaktadır. Sivil toplum tartışmalarını yeni bir boyuta taşıyan güncel toplumsal hareketlerin, aynı zamanda demokratikleşme hedefine de katkı sağladıkları düşüncesi bu tezin temel dayanak noktalarından bir diğeridir. Dolayısıyla bu çalışmanın temel amacı yeni toplumsal hareketlerin sivil toplumun alanı ve tanımı içerisine girerken; benzer talepler, aktörler ve hedefler çerçevesinde örgütlenebilir olduklarını dünyanın farklı bölgelerinde cereyan eden örnekleriyle birlikte ortaya koymaktır.
Yeraltı demiryolu projelerinde kritik risklerin faktör analizi ile belirlenmesi ve değerlendirilmesi

Türkiye'de son yıllarda sosyo-ekonomik şartların gelişmesi için altyapı projelerinin gerçekleştirilmesi ihtiyaç haline gelmiştir. Bütçesi bir milyar doların üstünde kalan projeler mega projeler olarak adlandırılmaktadır. Bu kapsamda yer alan başlıca projeler demiryolu, karayolu, köprü, tünel, enerji ve tesis kurulumu projeleridir. Tamamlanan mega projelerde bazıları 3. Havalimanı, Avrasya Tüneli, 3. Boğaz Köprüsü, çeşitli metro hatlarıdır. Bu projelerden biri olan Marmaray Projesi, Asya ve Avrupa kıtaları arasında kesintisiz ulaşım ve demiryolu ağı elde etmek için tasarlanmıştır. 1999 yılında proje için kredi anlaşması imzalanmıştır. Boğaz tüp geçiş tünellerinin yapımına 2004 yılında başlanmıştır. 2008 yılında demiryolu araçlarının alımı ve Haydarpaşa-Gebze, Sirkeci-Halkalı banliyö hatlarının iyileştirilmesi için sözleşmeler imzalanmıştır. 29 Ekim 2013 tarihinde boğaz geçişi yolcu taşımacılığına başlanmıştır. 11 Mart 2019 tarihinde ise eski banliyö hatlarının iyileştirilmesi tamamlanmış ve Gebze Halkalı arasında kesintisiz yolcu taşımacılığı başlatılmıştır. Uzun süreçler gerektiren ve uluslararası sözleşmeler, kreditörler ve yükleniciler içeren bu gibi projeler, proje yönetimi olgusunun akademisyenlerin ve uygulayıcıların ilgisini çeken ve çalışılan bir konu haline gelmesine zemin hazırlamıştır. Bu tezin amacı, demiryolu projelerinde faktör analizi yöntemi kullanarak projelerde karşılaşılabilecek risk faktörlerinin çeşitli bileşenlerini keşfetmek ve bu bileşenleri tanımlamaktır. Literatürde projelerde risk yönetimi, projelerin diğer bölümleri ile kıyaslandığında daha az çalışılan bir konu olduğu göze çarpmaktadır. Gerçek bir tehlike olarak projelerde karşımıza çıkan bu olgu için literatüre çalışmalar kazandırılarak daha çok uygulanması hedeflenmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde proje risk yönetimi süreci, risk tanımlama süreci ve risk analiz yöntemleri, risk tepkilerinin nasıl planlanacağı açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde altyapı projelerinde risk yönetimi, risk faktörlerinin hangi çalışmalarla belirlendiği ve bu faktörlerin neler olduğuna yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise Marmaray Projesinin temeline, projenin aşamaları, işveren ve yüklenici bilgileri, yapımına ve araçların tedarikine dair bilgilere yer verilmiştir. Bölümün devamında ise araştırmanın metodolojisi ve çalışma sonunda elde edilen bulgu ve sonuçlara yer verilmiştir.
Sosyal güvenlik reformunun genel sağlık sigortası kapsamında değerlendirilmesi: Ardahan ili örneği

VARGÜN, Fahri Toprak, Sosyal Güvenlik Reformunun Genel Sağlık Sigortası Kapsamında Değerlendirilmesi: Ardahan İli Örneği, Ardahan, 2019 Sosyal bir varlık olan insanoğlunun doğumundan ölümüne kadar temel ihtiyaçlarını karşılayarak hayatını sürdürmesi amacı, çalışma hayatı içerisinde bir takım faaliyetlerde bulunmasını zorunlu kılmıştır. Çalışma hayatı içerisindeki insanın sosyal, ekonomik, fiziksel ve mesleksel risk olgularıyla karşı karşıya kalmasıyla bireylerin gelirlerinde azalma, giderlerinde ve bir takım fiziksel ihtiyaçlarında artma gibi sonuçları ortaya çıkarmış ve bu sonuçlar sosyal güvenlik kavramını doğurmuştur. Bununla birlikte sosyal güvenliğe ilişkin işlevlerin yerine getirilmesi bir takım sosyal güvenlik araçlarına ihtiyacı gerektirmiş, sosyal sigortalar, sosyal yardımlar ve sosyal hizmetler kavramlarını da gündeme getirmiştir. Türkiye'de sosyal güvenlik sistemleri sosyal, siyasal ve ekonomik koşullara bağlı olarak sosyal sigortalar tekniğine dayalı birden fazla yapı olarak karşımıza çıkmaktadır. Birden fazla sosyal güvenlik kurumlarının varlığı, ülke nüfusunun yapısındaki bir takım nitel ve nicel değişiklikler, mevcut sistemlerde mali disiplinlerin olmaması, sosyal güvenlik finansman açıklarının giderek artması, mevcut yapıların bütün bireyleri koruma altına almadaki yetersizlikleri ve en önemlisi de mevcut sosyal güvenlik kurumlarının toplumun tüm kesimlerini kapsayamaması, yeni bir sosyal güvenlik reformunun oluşmasını gerekli kılmıştır. Yasa koyucu tarafından, sosyal güvenlik idari yapısı ile sigorta hak ve yükümlülükleri hakkındaki düzenlemeleri ihtiva eden Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu düzenlemesi yapılarak ve sosyal güvenlik kapsamı yeniden belirlenerek diğer sosyal güvenlik idari yapıları bir çatı altında toplanmış, nüfusun tamamını kapsayacak şekilde norm birliği sağlanmıştır. Bu çerçevede çalışmada Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası reformu öncesi ve sonrası veriler ele alınarak reformun Ardahan ilinde kapsamı ve etkinliği üzerine inceleme yapılmış ve ortaya çıkan sonuçlar yorumlanarak değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Türkiye'de milletvekillerinin parti değiştirmelerinin siyasi sonuçları: Yeni Türkiye Partisi örneği

Bu çalışmada Türk siyasi tarihi incelenerek, genel seçim sonuçları bağlamında ortaya çıkan parlamento yapılarında daha sonra yaşanan değişiklikler değerlendirilmiştir. Milletvekillerinin parti değiştirmelerinin yol açtığı siyasi sonuçlar araştırılarak, bu olayların hükümetlerin kurulması ve düşmesinde oynadığı rol ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca, 18 Nisan 1999 genel seçimi sonuçları doğrultusunda oluşan 21. dönem TBMM'nde yaşanan siyasi gelişmeler bağlamında; DSP içinde yaşanan liderlik mücadelesi ve sonrasında DSP'nin bölünerek YTP'nin ortaya çıkmasının siyasi sonuçları araştırılmıştır. 2001'de yaşanan ekonomik kriz, sonrasında Kemal Derviş'in ekonomiden sorumlu devlet bakanı olarak Türkiye'ye getirilmesi, DSP'deki liderlik mücadelesi, Derviş'in CHP'ne katılması gibi olayların DSP' yi ve DSP'nin bölünmesiyle kurulan YTP'ni yıprattığı ve bunun da 3 Kasım 2002 genel seçim sonuçları itibariyle sadece Ak Parti ve CHP'nin TBMM'ne girmesi ve Ak Parti'nin tek başına iktidara gelmesini etkilediği saptanmıştır.
The Emergence of center left politics in Turkey, 1960-1980

Bu tez, 1960- 1980 arası dönemde CHP'de meydana gelen dönüşüme paralel olarak Türkiye'de merkez sol siyasetin ortaya çıkışını incelemektedir. Bu süreçte ortaya çıkan merkez sol akım Kuzey Avrupa anlamında sosyal demokrat olmamasına karşın Türkiye'de anadamar bir alcım haline gelmiştir. Batı Avrupa sosyal demokrasisiyle 1970'ler CHP'sinin demokratik sol ideolojisi arasındaki farklar tespit edilmiş, demokratik sol ideolojinin özgün yanları olmakla birlikte İtalya ve İspanya merkez solunun özelliklerine benzer özellikler taşıdığı ortaya konmuştur. CHP'nin önce 'ortanın solu'nu benimsemesinin ardındaki temek faktörler olarak Demokrat Parti'nin siyaset yapma tarzı, Türkiye'nin değişen sosyo-ekonomik yapısı ve 1961 Anayasası'nın getirdiği özgürlük ortamı belirlenmiştir. 1970'lerdeki demokratik sol CHP'nin temel özelliği sol popülizmi benimsemesi ve şehirli yoksul sınıflarla köylülüğe popülist bir söylemle seslenmesi olmuştur.
Kolonyal Dönemden 21. yüzyıla Meksika'nın siyasal gelişme analizi

Siyaset Bilimi çalışmalarında özel bir önem verilen Meksika siyasal sistemi, 20. Yüzyıl boyunca oldukça farklı bir siyasal gelişme süreci yaşamasından dolayı söz konusu ilgiyi gerçekten hak etmektedir. Meksika'nın 2000 yılı başkanlık seçimleri, tek parti egemenliğinden demokratik uygulamaya geçiş bağlamında en dikkat çekici aşama olarak algılanmaktadır. Bununla beraber Meksika'da tecrübe edilen siyasal sürecin, neo-liberal politikalardan ayrı değerlendirilmesi gerçekçi değildir. Kolonyal dönemden 21. Yüzyıla kadar olan dönemde Meksika'nın siyasal gelişme sürecinin analizi, birçok unsur ve değerle ilgili görünmektedir. Ve Meksika'daki siyasal sisteme ilişkin sonuç göstermektedir ki ülkelerin farklı kültür, coğrafya ve kolonyala sahip olması aynı zamanda farklı doktrin ve ilkelere de sahip olmasını gerektirmektedir. Ülkelerin demokratik ilerleme alanında aynı gelişme yolunu takip etmesinin mümkün veya anlamlı olmaması nedeniyle her ülkede farklı sonuçlar gözlemlenebilecektir.
Siyasal göçün sığınmacı hali ve uyum: Mardin örneği

21. yüzyıl, siyasi çalkantılar ve iç savaştan ötürü belki de ülkelerinde yönetime ortak olma hayalini kuran ama kendilerini ülkelerinden çok uzakta bulan milyonlarca siyasal göçmenin sığınmacı haline tanıklık etmiştir. Türkiye'ye yaklaşık 3,7 milyon sığınmacı akın etti. Bir sınır kenti olan Mardin yaklaşık yüz bin sığınmacıya ev sahipliği yapmaktadır. Bu çalışmada, misafirlikten kalıcılığa geçişte, sığınmacıların uyum süreci Mardin ili özelinde ele alınmıştır. Çalışma, çoklu araştırma metodu kullanılarak Mardin ilinde yapılan uygulamalı bir alan araştırmasıdır. Alan araştırması Temmuz 2018 - Ocak 2019 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. 307 Suriyeli göçmen ile 307 Mardinli vatandaş olmak üzere toplam 614 örneklem grubuna ulaşılmıştır. Uyum süreci, özellikle kamp ve çadır kentler dışında kalan Suriyeli sığınmacılar ile yerli halk arasında karşılıklı bir etkileşim sürecidir. Araştırmanın temel konusu, Sığınmacıların demografik özellikleri ile yaşadıkları ortamlar göz önüne alınıp, Mardinli vatandaşlar ile ilişkileri ve uyum süreci oluştururken, yerli halkın Suriyeli sığınmacılara bakış açısı ile ilgilidir. Çalışmanın amacı Mardin'de yaşayan vatandaşların Suriyelilere bakış açısını ve sığınmacıların uyum sürecinde yaşadığı sorunları tespit edip çözüm önerileri geliştirmektir. Araştırma sonucunda, bazı faktörlerin uyumu kolaylaştırdığı bazı faktörlerin de uyumu zorlaştırdığı görülmüştür. Suriyeliler açısından dil, din gibi unsurlar Mardin özelinde uyumu kolaylaştırmıştır. Suriyeli sığınmacıların gittikçe kalıcılaşması ise Mardinlilerde bir takım hoşnutsuzluklara neden olmaktadır. Araştırmada bu ve benzeri faktörler tespit edilip çözüm önerileri sunulmuştur.
Avrupa Birliği entegrasyon sürecinde Çekya idari dönüşümü

Dünya üzerindeki herhangi bir ülkenin mevcut kamu yönetimi yapısında değişiklik yapmasını sağlayan birçok sebep bulunmaktadır. Bunlardan en önemlisi ve belki de en etkilisi bir uluslararası örgüte dahil olma ve bu örgütün öne sürdüğü gerekliliklerin sonucunda yapılan değişimlerdir. Koşulsallık olgusu ile bağdaştırılan bu değişiklikler, ülkeleri idari anlamda değişiklikler yapmaya ve belki de bu değişikliklerin sonucunda bir idari dönüşüme sebep olmaktadır. Çalışmada, Çekya'nın kamu yönetimi değişiklikleri tarihi bağlamda ele alınırken, bu değişikliklerden en önemlilerinin Avrupa Birliği Entegrasyon sürecinde gerçekleştiği ortaya konmuştur. Avrupa Koşulsallığı ile irdelenen bu değişiklikler, idari dönüşüm olgusu ile ele alınarak söz konusu entegrasyon süreci tarihsel bağlamda açıklanmıştır. Çalışmada Avrupa Birliği entegrasyon sürecinde Çekya'nın geçirmiş olduğu idari dönüşüm süreç analizleri ve mevcut Avrupa Birliği materyalleri kapsamında incelenmiştir.
Avrupa Konseyi'nde danışman bir organ: Avrupa Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresi

Bu tez, küreselleşme sürecinde güdülen politikaların devletlerde ve hükümetlerde birer yansıması olan uluslararası örgütlerin bu politikalarda yerini almada öncelikli önem arz eden yapılanmalarını konu almaktadır. 20. yüzyılın ikinci yarısından sonra hız kazanan bu süreçte ve sonrasında 21. yüzyılın ilk yarısında yerel ve bölgesel demokrasinin öneminin kavranması üzerine geleneksel yönetim biçimlerinin bu süreci anlamalarına yardımcı olabilecek yapılanmalar kendini göstermiştir. Bu yapılanmalar, klasik yönetim anlayışının dışında daha esnek duruşlarıyla dikkat çekmişlerdir. Bahse konu olan uluslararası örgütlenmelerin biri de 1949 yılında birçok Avrupa ülkesinin desteğiyle kurulan Avrupa Konseyi'dir. Esas amacı çoğulcu demokrasiyi arttırmak, 'Büyük Avrupa' fikrini geliştirmek, yerel ve bölgesel katılımcılığı arttırmak olan Avrupa Konseyi, yapılanmasını bu amaçlara ulaşmada yardımcı organları ile işbirliği halinde olmuştur. Konsey'in yasama ve yürütme görevlerini yürüten Parlamenterler Meclisi ve Bakanlar Komitesi gibi birimler yanında yerel ve bölgesel yönetimler üzerine yönetimler ile işbirliği halinde çalışan bir de danışman organı vardır: Avrupa Yerel ve Bölgesel Yönelimler Kongresi. Kongre, kırk beş ülkeden seçilmiş delegasyonları ile çalışmalarını sürdürmektedir. Organizasyon yapısının ve çalışma şeklinin ayrıntılı olarak verildiği Kurucu Karar ve Şartı ile Kongre içtüzüğü tüm üye ülkelere sunulmuş ve ülkelerden bu yapının anlaşılması istenmiştir. Zira, Kongre çalışma sisteminde bu maddeleri özümsemiş üyeler ile çalışmak istemektedir. Kongre'ce onaylanan tüm kararlar, tavsiye kararları ve görüşler üye ülkeleri bağlamaktadır. Bu bağlayıcılık, devlet yapılanmalarını giderek bazı kavramlara adapte etme sürecine dönüşmektedir: Subnational ; veya subranational gibi. 177