turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Arkeolojik ve filolojik belgeler ışığında M. Ö.2. Binde Anadolu'da geyik tasvirleri

Bu çalışmada geyik tasvirleri ve geyik kültünün Anadolu'da Paleolitik Çağlardan geç dönemlere kadar, varlığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. M. Ö.2. Binde Asur Ticaret Kolonileri Çağı'nda (M. Ö.1940-1750/1720) ve özellikle Hitit Çağı'nda (M. Ö.1650-1200/1180)Orta Anadolu merkezlerinde geniş bir yayılım gösteren geyik tasvirleri, arkeolojik ve filolojik kaynaklar bir araya getirilerek değerlendirilmiştir. İncelediğimiz dönemler içinde yer alan eser grupları tiplerine, malzemelerine, konularına göre ayrılmıştır. Geyik ve geyikle ilgili tasvirler Anadolu'nun çevre kültürlerle ilişkisi de göz önünde bulundurularak Kıbrıs, Suriye ve Mezopotamya'da bulunan eserlerle de karşılaştırılmıştır. Elde edilen veriler ışığında geyiğin, Geyikli Tanrı, Kırlarının Koruyucu Tanrısı/ DLAMMA. LiL'in Hitit tasvir sanatındaki, inanç sistemindeki ve kült törenlerindeki yeri ve önemi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu dönemde geyiğin bağlantılı olduğu tanrı, tanrıça ve krallar yer aldığı mitolojik sahneler içerisinde ikonografik olarak değerlendirilmiştir. Filolojik çalışmada özellikle Hitit metinlerinden yararlanılarak geyiğin çeşitli dillerdeki ideogramları, festivallerdeki yeri ve hiyeroglif yazısında geçen geyiğin kullanımlarına yer verilmiştir. Eski kültlerde geyik inanç sisteminde yerini korumuş, doğanın ve koruyuculuğun simgesi olmuş özellikle geyik boynuzunun yerle gök arasında bağlantı kurduğu düşünülmüş ve tarih öncesi dönemlerden günümüze kadar aktarılmıştır.
Ulucak Höyük Neolitik Dönem tekstil üretimi

Bu tez çalışmasında Ulucak Höyüğün Neolitik Dönem Tabakalarında (MÖ 6500 -5670) ele geçen ağırşak, tezgah ağırlığı ve ilişkili diğer buluntular analiz edilerek, söz konusu yerleşimdeki tekstil üretimi değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu tezin merkezini oluşturan ağırşak ve tezgah ağırlıkları, hem tipolojik ve teknolojik açıdan hem de bunların tabakalar ve mekanlar arası dağılımı göz önüne alınarak çalışılmıştır. Bu araştırma ile Ulucak Neolitik sakinlerinin ne zaman tekstil üretimine başladığı, üretimin niteliği ve yoğunluğunda tabakalar arası ve mekanlar arası değişimin olup olmadığı sorunsalı açıklığa kavuşturulmuştur.
Kahramanmaraş Müzesi'nden Geç Hitit Çağı'na ait Hava Tanrısı stellerinin stilistik ve ikonografik açıdan değerlendirilmesi

Arkeoloji Müzesi'nden, Geç Hitit Dönemi' ne ait üç adet Hava Tanrısı steli çalışma içeriğini, stellerin stilistik ve ikonografik açıdan değerlendirilmesi ise konu ana yönelimini oluşturur. Bu izleğin, ardalansal ve gelişimsel bir süreçte tümlenmesi 5 bölümleme ile sağlanmıştır. Hitit İmparatorluğu'nun yıkılış sürecine dolaylı ve doğrudan etki eden olaylar dizisi içerisinde; Deniz Kavimleri Göçü/Ege Göçleri ve bu kitlesel hareketin Anadolu'da yarattığı değişimler ilk bölümde ele alınırken, çalışma konusunun mekansal sınırını oluşturan Gurgum'un, tarihi kaynakları ve arkeolojik araştırmaları 2. bölümde verilmiştir. Dönem sanatı özelliklerini evrelere ayıran stil grupları ile incelenen eserlerin stilistik değerlendirmelerine 3. ve 4. bölümlerde yer verilirken, steller üzerinde tasvirlenen figürlerin kimliklerine izinveren teolojik belirteçler, 5. ve son bölümde irdelenmiştir.
Orta Tunç Güneydoğu Anadolu ve Kuzey Suriye ölü gömme gelenekleri ışığında Oylum Höyük mezarları

'Orta Tunç Çağı Güneydoğu Anadolu ve Kuzey Suriye Bölgesi Ölü Gömme Gelenekleri Işığında Oylum Höyük Mezarları' konulu tez çalışmasında, Güneydoğu Anadolu ve Kuzey Suriye'de araştırılan Orta Tunç Çağı merkezlerinde, genel olarak Erken Tunç Çağı'ndaki gibi mezarlıklar yerine, yaygın olarak yerleşim içi mezar geleneği ile karşılaşılmıştır. Yerleşim içi bu mezarlar, incelenen tüm bölgelerde ev veya işlik gibi mekanların tabanları altına uygulanmış olup, hepsi ceset gömüleri kapsamaktadır. Erken Tunç Çağı'ndan bilinen mezar eşyaları açısından zengin oda mezarlar, bu dönemde genel olarak görülmemektedir. Mezarlarda çoğunlukla, iki veya üç adet pişmiş toprak kap, bazen tunç bir iğne ve genellikle bebek mezarlarında da boncuklar ele geçmişştir. Tez kapsamında incelenen Oylum Höyük'te tespit edilmiş otuz Orta Tunç Çağı mezarı, yukarıda adı geçen bölgeler dahilinde değerlendirilmiştir. Oylum Höyük coğrafi konumu dolayısı ile bütün dönemlerde stratejik önemim korumuştur. Dolayısıyla gerek Orta Fırat gerekse Kuzey Suriye ve dolaylı olarak Filistin gibi bölgelerle Orta Tunç Çağı kültürel etkileşimlerin yam sıra ölü gömme geleneklerinde de benzerlikler söz konusudur. Oylum Höyük OTÇ ölü gömme geleneklerinin yaygın olarak Orta Fırat havzası merkezleri ile bir bütünlük gösterdiği anlaşılmıştır. Ancak mezar buluntuların yayılımı Kuzey Suriye'den Filistin'e kadar uzanan etkileşimi ortaya koymaktadır. Oylum Höyük'te bu dönemde, taş sanduka mezar dışında bütün mezar tipleri benzer biçimlerde uygulanmıştır. İncelenen bu mezarların gerek stratigrafik açıdan, gerekse ele geçen çanak çömlekler doğrultusunda OTÇI ve OTÇII dönemlerinin her ikisini de kapsadığı anlaşılmıştır. Bu kadar farklı ölü gömme geleneğinin varlığı, M. Ö. Ü. binin başlarında Anadolu'ya dışarıdan gelen toplulukların varlığı ile bir uyum göstermektedir.
Anadolu'da bulunan amazon lahitleri

'Anadolu'da Bulunan Amazon lahitleri', isimli bu çalışmada, ilk olarak lahit üretimi yapan atölyeler, bu atölyelerin yerleri, üretim yaptığı yıllar, lahitler üzerinde betimlenen konular ve Amazonlu lahit üretimi, atölyeler özelinde incelenmiştir. Roma, Attika ve Dokimeion atölyeleri kendilerine özgü mimari süsleme ve figürleri ile Roma İmparatorluk Dönemi'nde lahit üretiminde söz sahibi olmuşlardır. Çalışmamızın ikinci bölümünde bu atölyelerde yer alan Amazon tasvirlerinin farklılıkları ve benzerlikleri tetkik edilmiştir. Sonrasında ise Amazonlu lahitler üzerine yapılan çalışmalardan en kapsamlı olanları seçilerek bu çalışmaları yapan araştırmacıların sınıflandırma önerilerine yer verilmiştir. Çalışmazın üçüncü bölümünde ise, Anadolu'da bulunan Amazonlu lahitlerin sınıflandırılması yapılmıştır. Attika ve Dokimeion Tipi olarak iki gruba ayrılmıştır. Attika Tipi Amazonlu lahitler gruplandırılırken en güncel ve Anadolu bazlı çalışma kullanılmıştır. Dokimeion Tipi Amazonlar lahitler ise lahit teknelerinde yer alan süslemelere göre üç gruba ayrılmıştır. Gruplandırılan lahitler üzerinde yer alan figürler ve oluşturdukları şablonlar incelenmiştir. Sınıflandırılan bu lahitler, ikonografik ve stilistik açıdan incelenmiş atölyelere göre dağılımları tespit edilmiştir.
Antandros yamaç ev mozaik altı sondaj buluntuları

MS Geç 3. yy ile MS Erken 4. yy arasına tarihlenen Antandros Roma Villası'nda, 2004- 2006 yıllarında gerçekleştirilen restorasyon çalışmaları sırasında evin portiko ve apodyteriumunun mozaik tabanları altından malzemeler ele geçmişştir. Evin önceki evrelerine dair fikir sahibi olmak ve kuruluş evresini seramiklerle yeniden değerlendirebilmek adına, elde edilen buluntuların tez kapsamında çalışılmasına karar verilmiştir. Aynı yıllar içerisinde Roma Villası'nın, 15 No'lu Mekan ve fırın olarak kullanılan 14 No'lu Mekan içerisinde, evin ikinci kullanım evresine ait olan tabanlar açığa çıkarılmıştır. Evin ikinci kullanım evresinin başlangıcını saptayabilmek adına bu tabanların bir bölümü kaldırılmış ve altından ele geçen malzemeler yine tezin içerisinde değerlendirme altına alınmıştır. Söz konusu dört mekanın taban altından ele geçen 887 adet malzemeden 153 adeti tez kapsamı içerisine dahil edilmiştir. Geri kalanları, istatiksel verilerde kullanılmıştır. Buluntular ilk olarak bezeme ekollerine göre, bezemesiz parçalar ise formlarına göre gruplara ayrılıp değerlendirmeye alınmıştır. Bezeme ekollerine göre ayrılan seramikler içinde bir adet ele geçen Doğu Yunan seramiği, gri seramiklerle beraber en erken buluntu grubunu oluşturmaktadır. Bunun dışında, Kırmızı Figürlü Seramik, Basit Firnisli Seramik, Batı Yamacı Seramiği, Kalıp Yapımı Kaseler de önce bezeme stiline göre gruplandırılmış, sonrasında formlarına göre ayrılarak değerlendirilmiştir. Bezemesi bulunmayan, İnce Cidarlı Seramikler, pişirme kapları, gri seramikler, servis kapları, amphoralar ve sikkeler söz konusu diğer buluntu gruplarını oluşturur. Portiko ve apodyterium altından ele geçen malzemeler değerlendirildiğinde, en erken örnekler, MÖ Geç 8. yy'a aittir. En geç örnekler ise, Yamaç Ev'in kuruluş evresini destekler nitelikte MS 3. yy'ı göstermektedir. Diğer yandan 14 No'lu Mekan içerisinde, taban altından ele geçen sikke, alandaki ikinci kullanım evresini MS 356- 361 yıllarından sonrasına taşımaktadır.
Arkeolojik kazılarda alan yönetimi ve Magnesia Antik Kenti

Stratejik Planlama ve Alan Yönetimi kavramları dünyada birçok alanda uygulanmakta olan yaklaşımlardır. Türkiye'de arkeolojik kazı alanları için de bu yönetsel yaklaşımın uygulanabilirliğinin ortaya konması gerekmektedir. Günümüzde tarihi alanların bütüncül ve katılımcı bir yaklaşımla korunmasına yönelik stratejilerin geliştirilmesi süreci benimsenmelidir. Tarihi koruma alanları için yönetim planlaması daha çok tarihi miras kavramı ile gündeme gelmiştir. UNESCO Dünya Mirası Merkezi'nin, Dünya Mirası listesindeki alanlar için yönetim planı hazırlanması talebi üzerine bu alandaki çalışmalar yoğunluk kazanmıştır. WHC her alanın yönetim planı ve evrensel değerinin nasıl korunacağını belgeleyen bir yönetim sistemi olması gerektiğini vurgulamaktadır. Bilimsel arkeolojik kazı ve araştırma faaliyetlerinin sürdürüldüğü antik kent ve ören yerlerinde çalışmaların planlı ve sistemli yürütülebilmesi için alan yönetim planlaması yol gösterici olabileceğinden, 1985 yılından beri sistematik kazıların sürdürüldüğü Magnesia Antik Kenti için de yönetim planlaması bir rehber olarak değerlendirilebilir. Çalışmanın genelinde de belirtildiği gibi alan yönetim planlaması farklı disiplinlerden birçok uzmanlık gerektireceğinden geniş kapsamlı bir ekip çalışmasına dayalı olmalıdır. Bu nedenle söz konusu tez çalışması konuya bir giriş ve genel planlama olarak değerlendirilmelidir. Alan yönetim planlarında önemli olan uygulanabilir olması ve güncellenmesidir. Bu tanımlama araştırmaya dayalı bir süreçtir. Bu tanımların ardından yönetim değerlendirmesi yapılırken fiziki durum, tehditler, kısıtlamalar, olanaklar gibi etkenler değerlendirmeye dahil olacaktır. Bunun ardından bölgeye ya da kente uygun yönetim stratejileri belirlenmeli, bunların gerçekçi ve alana uygun bir yaklaşım içinde değerlendirilmesi yapılmalıdır.
Geç Kalkolitik dönemden Erken Tunç Çağı sonuna kadar Mezopotamya tapınaklarının mimari gelişimi ve toplumsal önemi

Mezopotamya tapınak mimarisi arkeolojinin Mezopotamya'da bilim olarak araştırmalarına başladığı günden bugüne gizemini korumaktadır. Tanrının evi olarak yapılan tapınaklar etrafında gelişen kent ve yerleşimler yine tapınak tarafından yönetilmektedir. Dini otoritenin elinde bulunan gücün yükselmesi veya azalması ile tapınak mimarisinin değiştiği görülmektedir. Tapınağın toplum üzerindeki organizasyon etme yetkisi arttıkça tapınak mimarisinin bu yetkiler çerçevesinde donatıldığı görülmektedir. Kalkolitik Çağ'dan Erken Tunç Çağ sonlarına kadar olan sürecin seçilmesinde temel etken tapınak gücünün yükselişi ve sosyo-ekonomik hayata etkilerini inceleyebilmektir. Ubaid Dönemi'nde küçük bir oda şeklinde temelleri atılmış olan tapınakların Erken Hanedanlar III Dönemi'nde ulaştığı boyut tapınağın tarım, ekonomi, üretim, teknoloji, yönetim gibi pek çok alanda ne derece güçlendiğini gözler önüne sermektedir.
Roma İmparatorluk Dönemi'nde Erythrai tarihi ve sikkeleri

Bu yüksek lisans tezinin amacı, antik Ionia bölgesinde yer alan, günümüzde İzmir ili Çeşme ilçesine bağlı Ildır köyünde bulunan Erythrai kentinin Roma İmparatorluk Dönemi tarihi ve sikkelerine, yayımlanmış yazıtlar, antik kaynaklar, modern araştırmalar, arkeolojik kalıntılar ve sikke katalogları aracılığı ile ışık tutmaktır. Kentin tarihi, kuruluşundan Roma İmparatorluk Dönemine kadar genel hatları ile ele alınmış, Roma İmparatorluk Dönemi tarihi ise antik kaynaklar, yayımlanmış sikke ve yazıtlar derlenerek bu tez için oluşturulmuş kataloglar üzerinden değerlendirilmeye çalışılmıştır. Kentin bu dönemdeki ekonomik ve idari yapısı, kültleri, agonları ile kent tarihi kronolojik olarak ele alınmış, tez adına oluşturulan yazıt ve sikke kataloglarından elde edilen bilgiler ile desteklenilmeye çalışılmıştır. Kente ait yayımlanmış olan sikkeler, kazı sikkeleri içerisinde bulunan Roma İmparatorluk dönemi sikkeleri, online müze koleksiyonları ve müzayedelerden derlenerek bir katalog oluşturulmuştur. I. Philippus ve I. Valerianus dönemlerine tarihlenen, Erythrai ve Khios arasında yapılmış olan Homonoia anlaşması adına basılmış olan sikkeler de katalog içerisinde yer almaktadır. Sikkeler üzerinde görülen tipler, lejantlar, memur adları, kontrmarklar ve sikkelerin ölçüleri tez içerisinde bulunan katalog üzerinden değerlendirilmiştir. Erythrai Roma İmparatorluk dönemi sikkelerinin basımı Augustus'un imparator olması ile başlamış, dönemsel kesintilere uğrayarak Gallienus dönemi dahil olmak üzere darp edilmeye devam etmiştir. İmparator veya ailesinin portrelerini taşıyan ve taşımayan olmak üzere ayrılmış olan toplam 69 sikke serisine ait 383 örnek katalogda yer almaktadır. Katalogda 69 sikke serisinin 24'ü imparator ailesi portresi taşımayan 143 örnek, 45'i portre taşıyan 240 örnek ile yer almaktadır. Bu sikke serilerinin 7'si ise Khios ile yapılan Homonoia anlaşması adına basılmış sikkelerdir.
Klaros'ta bulunmuş olan kuroslar

Klaros Kutsal Alanı'nda, 1953- 2005 yılları arasında gerçekleştirilen 2-4. dönem kazılarında bulunmuş olan dört adet kuros, bir kuros başı ve birkaç adet kol ve bacak parçası, stilistik incelemeler sonucunda genel olarak 570- 530 yılları arasına tarihlenmiştir. Ionia heykeltıraşlık stilinde yapılmış olan bu eserlerin, diğer Ionia bölgelerine göreikonografik açıdan daha çok Miletos eserlerine benzedikleri görülmüştür. Bu benzerlik, kurosların çoğunun sunu taşıyıcı özellikte olmaları ile ilgilidir. Göğüsleri üzerinde buzağıtaşıyan bu heykeller, bu özellikleri ile nicelik olarak tüm antik bölgeler arasında, en çokKlaros Kutsal Alanı'nda bulunmuştur. Sunu taşıyıcı bu kuroslar dışında, kanonik tiptekiTimonax Kuros'u en erkene tarihli örnek olup, üzerinde Kyklad stili özelliklerini taşımaktadır. Son dönem kazılarında ortaya çıkartılan Arkaik Dönem Kutsal Yolu'nun, Notion ile olan bağlantısı bir sav olarak ileri sürülmüştür. Kurosların buluntu durumları, bunların söz konusu bu kutsal yolun iki tarafına dizilmiş olabileceğine güçlü bir şekilde işaret etmektedir. Kazılar sırasında elde edilen stratigrafik veriler, kurosların büyük birolasılıkla. S. II. yüzyılın içlerine kadar kullanıldıklarını ve bu tarih içinde toplu bir şekilde tahrip olduklarını göstermiştir.
M. Ö. I. binyılda Doğu Anadolu'da madencilik ve maden sanatı

M. Ö. I. Bin yılda Doğu Anadolu'da egemenlik kurmuş olan Urartu Krallığı 'run ulaştığı uygarlık düzeyi, büyük oranda bölgede var olan madenlerin işlenmesi sonucu gerçekleşmiştir. Bu madenleri işleyerek metal işlemenin en güzel örneklerini sergilemişler, madem silahlan ile düşmanlarına karşı birçok başarılar elde etmişlerdir. Urartu Krallığı, başarılarını yalnızca savaşlarda değil; yaptığı birçok inşa faaliyetleri ile de devam ettirmiştir. Uygarlığın kurulmasından sonra madencilik alanında üretim fazlasına sahip olan Urartu Krallığı, o dönem için oldukça uzak sayılabilecek Etruria ve Yunanistan ile de ticari faaliyetlere girişerek Batı dünyasının Doğu eserlerinden etkilenmesine bir derecede neden olmuştur. Bu derecede yüksek metalürji ve metal işleme teknolojisine sahip olan Urartu Krallığı'nın başarısının sebebi ise büyük olasılıkla merkezi bir otorite ile yönetilmiş olmasıdır. Birçok bölgeden toplu nüfus aktarımlarının sağlanması ile bu konuda ustalar Urartu atölyelerine getirilerek burada madeni ürünlerin yapılması sağlanmıştır.
Kaymakçı arkeoloji projesi altın mika astarlı keramiklerin yapım tekniği

'Kaymakçı Arkeoloji Projesi Altın Mika Astarlı Keramiklerin Yağım Tekniği' başlıklı tez çalışmasında Kaymakçı Arkeoloji Projesi kazıları sonucunda gün yüzüne çıkartılan Altın Mika Astarlı keramiklerin yapım tekniklerinin anlaşılması için Taramalı Elektron Mikroskobu ve Enerji Dağılım Spektroskopisi, Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektroskopisi ve Taşınabilir X-Işınları Floresans Tekniği gibi analiz yöntemleri kullanılmıştır. Ayrıca günümüzde antik dönemlerdeki teknikler ile aynı biçimde çömlek yapımına devam eden Gökeyüp Köyü'nde incelemelerde bulunulmuştur. Kimyasal ve etnografik incelemelerin dışında Altın Mika Astarlı keramikler üzerinde günümüze kadar yapılmış çalışmalar ve terminolojik sorunlar ele alınmış, kronolojik olarak Anadolu üzerinde hangi dönemlerde varlıklarının sürdüğü belirtilmiş ve son olarak Anadolu'da çağlara göre yayılım alanları tespit edilmiştir. Yapılan kimyasal analizlerin sonucunda Kaymakçı Arkeoloji Projesi kapsamında ele geçen örneklerin üzerlerinde iki farklı mika türü Flogopit ve Muskovit'in yer aldığı tespit edilmiştir. Bu sonuç ile birlikte Altın Mika Astarlı keramiklerin yapımında belirli bir mikanın değil farklı mikaların aynı anda kullanıldığı ve elde edilen parlak yüzeyin keramiğin pişme ortamına bağlı olduğu kanıtlanmıştır. Aynı zamanda Gökeyüp Köyü'nden elde edilen bilgiler ve Biyotit mika türü ile 700, 800 ve 900 C derecelerinde Altın Mika Astarlı keramiklerin replikaları yapılmıştır. Bir diğer sonuç ise bu tür keramiklerin ilk olarak Batı Anadolu Erken Tunç Çağı II döneminde ortaya çıktığı ve daha sonra MÖ II. binyılda Batı Anadolu üzerinde önemli bir yere sahip olduğu tespit edilmiştir. Aynı zamanda Orta Anadolu üzerinde MÖ II. binyılda karşımıza çıkan bu tür son olarak Demir Çağı'nın ilk evresinde görüldüğü tespit edilmiştir.
Yüzey araştırmalarında ele geçen çanak - çömlekler ışığında Muş Bölgesi'nde Erken Transkafkasya kültürü

Erken Transkafkasya Kültürü, Kafkasya ülkeleri üzerinden Anadolu'ya, buradan da güneye Filistin içlerine kadar yayılmış olan siyasi bir toplumdan çok sosyal bir toplum olarak göze çarpar. Yarı göçebe olan bu kültür genelde su kaynakları yakınlarına ve ova yerleşimlerini kendilerine mesken seçmiş ve birbirlerine yakın olan merkezler kurmuş ya da kurulu olan düzene kendi geleneklerini fazla bozmadan dahil olmuşlardır. Kültür, çanak çömlekleri, ölü gömme gelenekleri, mimari yapıları ve diğer eserleri ile kendini özgünleştirmiştir. Çanak çömleklerde kullanılan renk farklılıkları, iyi derecede açkıları ve farklı formları ile dikkat çekmektedir. Muş Bölgesi'nde de aynı özellikleri gösteren buluntular 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2014 yılları arasında yapılan yüzey araştırmaları sonucu elde edilmiştir. Bu buluntular kültürün yayılım alanı içinde bulunan kazısı yapılmış diğer merkezlerle karşılaştırıldığında birkaç ufak farklılık dışında benzerdirler. Muş Ovası, Bulanık ve Malazgirt olmak üzere üç alana ayrılan Muş Bölgesi, yüzey araştırmaları sonucunda toplamda 27 merkezde kültürün kanıtları elde edilmiş ve karşılaştırmalar sonucunda kültürün varlığı kanıtlanmıştır. Çanak çömleklerde pişirme esnasında farklı yöntemlerle yapılan siyah, gri ve iç dış farklı renkli malzemeler kültürün karakteristik özellikli bulgularını oluşturur. Muş Bölgesi'nde oldukça yaygın kullanılan bu özelllikle beraber, kilin kendi rengi olan kahverengi de oldukça yaygın kullanılmıştır. Oldukça iyi düzeyde açkılı olan bu mallar aynı zamanda kültürün bölgedeki en büyük kanıtlarıdır. Çanak çömlekler üzerindeki bezemelerde paralellik göstermesinin yanında tarihlemede de kullanılabilen bir özelliktir. Çanak çömlek buluntularının incelenmesi sonucunda Muş Bölgesi'nde Erken Transkafkasya Kültürü'nün varlığı, yaklaşık bu bölgeyi kullanma zamanları, yayılım alanları ve yer seçimleri ortaya konulmuştu
Akdeniz kıyılarımızda kazısı tamamlanmış Tunç Devri Batıkları ve çıkan eserler ışığında deniz ticareti

Akdeniz kıyılarımızın yüzyıllar boyu deniz ticareti açısından önemi bu kıyılarda da tespit edilen onlarca batıktan anlaşılmaktadır. Bu batıklardan Geç Tunç Çağı'na ait olan kazısı tamamlanmış Uluburun ve Gelidonya batıkları ve çıkarılan eserlerden anlaşılan, dönemin ticareti ve taşıdığı yükü bakımından önemli bilgiler sunmaktadır. Taşıdıkları yük genelde metal ağırlıklı olup günlük kullanım eşyalarını da kapsamaktadır. Batıklarda çıkarılan eserlerin farklılık göstermesi gemilerin tek bir ülkenin limanına değil değişik ülkelere ve birden fazla limana uğradıklarını göstermektedir. Bu batıklar Akdeniz kıyılarını takip edip kıyılardaki limanlara uğrayarak yüklerini boşaltıyor, gerekiyorsa yük alıyorlardı. Bu dönem içinde kuzey Akdeniz kıyılarına hakim olan Hititler ve güney Akdeniz kıyılarına hakim olan Mısırlar ile diğer devletler arasındaki siyasi ve ekonomik ilişkilerde deniz ticaretinin etkili olduğu anlaşılmaktadır.
Anadolu ile güney komşuları arasındaki ilişkiler bağlamında şişe biçimli kap formlarının gelişimi, coğrafi dağılımı ve tarihlenmesi

'Anadolu ile Güney Komşuları Arasındaki İlişkiler Bağlamında Şişe Biçimli Kap Formlarının Gelişimi, Coğrafi Dağılımı ve Tarihlenmesi' bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Çalışmadaki amaç, Anadolu ve güneyindeki komşu bölgelerde yer alan, İlk Tunç Çağı ve Orta Tunç Çağı yerleşimlerinden ele geçmişş malzeme içindeki, bir kısmı yerel üretim, bir kısmı da ithal olduğu bilinen ve bazı kaynaklarda 'Suriye Şişesi' olarak tanımlanmış olan şişe biçimli kap formlarının, gelişimi, coğrafi dağılımı ve tarihlenmesini aydınlatmaktır. Bununla birlikte, bu kap formlarının, özel kullanım alanları ve kökenleri araştırılarak, Anadolu'ya nereden, hangi yolla geldikleri üzerinde çalışılmıştır. Konunun araştırılması amacıyla, söz konusu bölgelerde 'Şişe' biçimli formlar saptanarak biçimsel bir ayırıma tabi tutulmuştur. Biçimsel ayırımda ilk olarak, formların bir düzlem üzerinde durması veya durmaması ana ayırım ölçütü olarak alınmış ve malzeme iki ana başlık altında incelenmiştir. Bu başlıkların altında, söz konusu kapların form özellikleri ve bezemeleri alt başlıklar olarak, basitten gelişkin olana doğru sıralanmıştır. Çalışmanın daha kapsamlı ele alınabilmesi için 'İstanbul Arkeoloji Müzeleri-Eski Şark Eserleri Müzesi' deposunda korunmakta olan ve çıkış yerleri bilinmeyen bir grup şişe biçimli kap da alınarak, ayrıntılı incelenip çizimi ve fotoğraflandırılması yapılarak, tezdeki biçimsel çalışmamıza eklenmiştir. Konunun, ana sorularından biri olan kap formunun dağılımını araştırmak için bir dağılım haritası ve grafik hazırlanmıştır.
Yunan ve Roma heykel sanatında Nike/Viktoria betimlemeleri

Nike'ye ait kabartmaların ve heykellerin kronolojik olarak sıralandığı bu çalışmada, tanrıçanın ortaya çıkışı ile heykeltıraşlık eserlerindeki gelişimi incelenmiştir. İlk defa Giganthomakia'da görülen Nike, Antik Çağ boyunca dini, sosyal ve politik konulardaki önemini çeşitli değişimlere uğrayarak devam ettirmiştir. Tanrıçanın betimlenişi her heykel veya kabartmanın farklı amaçlara yönelik olduğu ve çeşitli mesajlar içerdiği anlaşılmıştır. Tanrıçaya ait heykel ve kabartmalar Antik Yunan'daki heykeltıraşlık gelişimini geniş ölçüde yansıtmaktadır. Betimlemelerde genellikle arka planda görülen Nike, bir elçi ve müjdeci olarak algılanmıştır. Bu araştırma sonucunda tanrıçanın Yunan ve Roma inanışlarındaki varlığı ele alınarak Antik Çağ heykeltıraşlarının, tanrıçayı nerede, hangi şekilde ve hangi amaçlarla betimledikleri anlaşılmak istenmiştir. Betimlenen heykel veya kabartmaların özellikle yerleri, pozisyonları baktıkları yön, elbiselerinin biçimi ve tuttukları nesnler önemli mesajlar içermektedir. Bu betimlemeler ile bütün kompozisyon tanımlanarak eserler detaylı bir biçimde incelenmiştir.