turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Characters seeking liberation in R. K. Narayan's Swami and Friends, The Bachelor of Arts and The English Teacher

R. K. Narayan (1906-2001), çoğu eserinin geçtiği yer olan kurgusal kasaba Malgudi'yi tipik bir Güney Hindistan kasabası olarak tasvir eder. Malgudi, Hindistan'ın küçük bir kopyası olduğu için Narayan, Hindistan'ın İngilizler tarafından sömürgeleştirilmesine ve bunun Hint toplumuna etkisi hakkındaki yorumunu Malgudi ve Malgudi'de yaşayanlar aracılığıyla yapmıştır. Çağdaşlarının aksine, Narayan sömürgeleşmeye karşı kışkırtıcı veya isyankar bir tutum takınmaz. Narayan'ın İngiliz karşıtı bir söylem içinde bulunarak sömürgeleşmeye karşı çıkan diğer yazarlardan farkı, İngiliz karşıtlığı yerine Hindistan'ın kendi kimliğine, tarihine ve kültürüne odaklanmasıdır. Narayan'ın kendi kültürüne güçlü bir şekilde bağlı olması ve Gandhi gibi kavgacı olmayan bir tutum sergilemesi, Malgudi'yi Hint gelenekselliğinin ve muhafazakarlığının somutlaşmış şekline dönüştürür. Narayan'ın sömürgeciliğe karşı sakin ve mesafeli duruşunu devam ettirmesinde en önemli etken anlatımında mizah ve hiciv kullanmasıdır. Sömürgeleşme sonucunda ortaya çıkan hem bireysel hem de toplumsal problemleri ve tuhaf durumları mizahi bir dille eleştirir. Narayan'ın üçlemesi olarak da bilinen Swami and Friends (1935), The Bachelor of Arts (1937) ve The English Teacher (1945) Malgudi'yi, bir çocuğun, bir üniversite öğrencisinin ve bir yetişkinin gözünden ayrıntılı bir şekilde tasvir eder. Narayan üçlemesinde sömürgeciliğe karşı tutumunu bağımsızlaşma ve kaostan uzak durma, Hintlilik ve geleneksellik ve Hintliliğe sarılarak kurtuluşa erme temalarını tekrar tekrar kullanarak sergiler. Narayan'ın üçlemesinde tekrar tekrar kullandığı temalar bağlamında yapılan bu çalışmada varılan sonuç şudur ki; Narayan, Malgudi'nin bağımsızlaşma olasılığına inanır ve bununla birlikte Hindistan'ın bağımsızlaşmasının ancak Hint değerlerine sarılması ile gerçekleşeceğini öne sürer.
Yeats and the white Goddess: A study of the female imagery in the works William Butler Yeats

oz YEATS VE BEYAZ TANRIÇA: WILLIAM BUTLER YEATS'İN ESERLERİNDEKİ KADIN FİGÜRLERİNİN ÇÖZÜMLEMESİ Yalçın Çomak, Evrim Yüksek Lisans, İngiliz Edebiyatı Programı Tez Yöneticisi: Yardımcı Doçent Dr. Margaret Sönmez Ocak 2003, 72 sayfa Bu tez William Butler Yeats'in 1917 öncesinde yazılmış oyunlarının ve şiMerinin bir incelemesidir. Robert Graves'in The White Goddess adlı kitabında Beyaz Tannça'ya atfettiği özelliklerin smıflandmlması bir başlangıç noktası ve analitik bir araç olarak ele alındığında, Yeats'in eski düşünce sistemleri, mitoloji, okültizm ve İrlanda milliyetçiliğine olan ilgisi ve kişisel yaşamı ile bu tanrıça figürü arasında önemli bağlantılar ortaya çıkarılmıştır. Tanrıça ve onun özellikleri, Yeats'in düşünce sisteminde güzel ve tehlikeli kadınlara karşı bir eğilim oluşmasına sebep olmuştur. Sonuç olarak, bu tez söz konusu tanrıça figürünün yaratıcı bir anne olmasından ziyade, yok edici bir kadın olmasının Yeats için daha önemli olduğunun bir göstergesidir.
Mediterranean Empires, mobility and multiculturalism in shakespeare's plays

Bu çalışma, Shakespeare'in oyunlarındaki kültürler-arası ilişkileri Akdeniz bağlamında incelemeyi amaçlar. Tezde, insanların, bilginin ve kültürlerin haraketliliğiyle desteklenen Akdeniz imparatorlukları ve bunların çok-kültürlü yapıları, Shakespeare'in oyunlarında yansıtıldığı üzere incelenmektedir. Kullanılan birincil kaynaklar Perikles, Antonius ve Kleopatra, Titus Andronicus, Venedik Taciri, Othello, ve Fırtına'dır. Çalışma, bu altı oyundan yola çıkarak, Akdeniz'deki haraketliliğin bireyler ve toplumlar üzerinde yıkıcı ve dönüştürücü etkilere sahip olduğunu savunur. Bu doğrultuda, Akdeniz'de sıklıkla seyahat eden insanların kimliklerini nasıl kaybettiklerini ve bölgesel büyüme yoluyla 'ötekileri' kendi içine dahil eden imparatorlukların nasıl yozlaşma tehdidiyle karşı karşıya olduklarını göstermektedir. Bu çalışmada, Shakespeare'in Akdeniz'deki haraketliliği ve çok-kültürlülüğü sorunsallaştırdığı savunulup, bu fikir onun geçmişş, modern ve gelecek imparatorlukları temsili üzerinden incelenmektedir. Böylelikle, tezde Shakespeare'deki kadim ve erken modern Akdeniz imparatorlukları ve bunların tehlikeli kültürler-arası ilişkileri temsilinin, henüz doğmakta olan İngiliz İmparatorluğuna tarihsel bir gönderme olarak okunabileceği ifade edilmektedir.
The Achievement of fluency in intermediate level language classrooms

'Konuşmada akıcılık', Yabancı dil öğretiminde yaygınca kullanılan ve özellikleiletişimsel dil öğretiminde sıklıkla 'yapıda doğruluk' kavramıyla karşılaştırılan bir terimdir. Bu terim genelde genişletilmiş bir kullanımda olup, günlük yaşamda bir bütün olarak sözel becerinin eş anlamlısı olarak da kullanılır. Öte yandan, yabancı dildeyeterliliğin değerlendirilmesinde, dili kullanan kişinin sözlü performansı diğerperformanslarının arasında önemli bir yer tutar. Çalışmamızın asıl gayesi, Selçuk Üniversitesi Yabancı Diller YüksekokuluIntermediate seviyesi öğrencilerinin ne derece konuşmada akıcılığı edinebildiklerinitespit etmektir. Çalışma iletişimsel konuşmada akıcılık aktiviteleri doğrultusunda yürütülmüştür. Çalışmanın tamamlanması dört hafta sürmüştür, ve her hafta iki iletişimsel aktivite uygulanmıştır. Ön ve son test aktiviteleri dahil olmak üzere toplamda on aktivite yapılmıştır. Çalışmanın objektifliği açısından, Yabancı Diller Yüksekokulu'nda görev yapan diğer bir öğretim görevlisinden gözlem yapması istenmistir. Deney grubu ve kontrol grubu öğrencileri çalışma hakkında daha önceden bilgilendirilmemiştir. Tez süresinceaktivitelerin tamamı araştırmacı tarafından yürütülmüştür.
Posthuman ecologies in twenty - first century short animations

Çizgi film türünü başlı başına insan ötesi bir çevre olarak tanımlayan bu tez, insan ötesikuramları çeşitli açılardan ele alarak altı kısa çizgi filmi incelemektedir. Bu çizgi filmler, sırasıyla, Yousif Al-Khalifa'nın yönettiği End of an Era (2011), Steve Cutts'ın yönettiği Man(2012), James Lee'nin yönettiği Tarboy (2009), Shaun Tan ve Andrew Ruhemann'ın birlikte yönettikleri The Lost Thing (2010), Seth Boyden'ın yönettiği An Object at Rest (2015) ve DavidProsser'ın yönettiği Matter Fisher (2010)'dır. İnsan ötesi kuramların sosyal, kültürel, etik, politik, tarihsel, biyolojik, kuantum fiziksel, biyoteknolojik ve çevresel kökenlerine dair kapsamlı bir özetle başlayan çalışma, daha sonra insan ötesi kuramcılığın farklı tanımlarınıtartışmaya açmaktadır. Bunu takiben, çizgi film türünün örnekleri üzerinden insan ötesikuramlara bakılmakta ve türün; insanı, hayvanı ve teknolojik cisimleri kendiliğinden bir araya getiren esneklik özelliği incelenmektedir. Yirmi birinci yüzyılda insan veya insan dışı bir varlık olmanın anlamı sorgulanmakta, eyleyicilik, kasıtlılık, bilinç, farkındalık ve kişi olma gibi kavramlar tartışılmaktadır. Bu anlamda, bu tez, insan ötesi kuramları üç ana başlık altında toplayarak, yaklaşımlarını insan merkezciliğin ekolojik bir eleştirisi, doğakültürel Robo sapiensve eyleyici-öyküsel madde olarak belirlemiştir. Böylelikle, her bir bölümde, organik veinorganik, biyotik ve abiyotik, doğal olarak biçimlenmiş ve kültürel olarak üretilmiş, içsel ve sosyal olarak yapılandırılmış olan her ikilem arasındaki ayrımları kırarak, insanı merkeze koyangörüşler incelenmekte, zihin ve beden, doğa ve kültür, özne ve nesne arasındaki, en önemlisi de insan ve insan dışı varoluş biçimleri arasındaki sınırlar yapıbozuma uğratılmaktadır. İnsan ötesikuramcılık alanlarında çalışan pek çok bilim insanının da desteklemiş olduğu üzere, uygulanan bu yöntemler, daha yeşil ve doğa dostu bir kültürün ortaya atılması için gerekli deneyimsel ve keşfetmeye açık stratejilerdir. Özellikle de her bir türü risk altına alan ve gittikçe hızlanmaktaolan çevresel küresel tehditlere bakıldığında, böylesi bir çalışmanın gerekliliği aşikardır.
A suggested reading syllabus for students at proficiency level b2-vantage defined in common European framework of reference for languages

Bireyler ve uluslararası ilişkilerin yogunlugunun artmasıyla beraber bilgi ve teknolojibilgilerindeki hızlı gelismeler, Avrupayı kültürel açıdan zengin ve çesitli bir kıta halinedönüstürmüstür. Bu gelismeler Avrupadaki dil egitim politikalarında degisiklige sebep olmustur. Avrupa Ortak Ölçüt Çerçevesi, Avrupa Konseyi dil politikasının bir parçası olarak, uluslararası iletisimi geliştirmek ve kültürel farklılıklara hosgörüyü artırmak amacıyla gelistirilmistir. Çerçevede tanımlanan altı dil yeterlilik seviyesi (C1, C2, B1, B2, A1 ve A2) dil ögrenenlerin her yeterlilik seviyesindeki ilerlemelerini gösteren kapsamlı bir ölçme aracıdır. Bu çalısmanın baslıca amacı Avrupa Ortak Ölçüt Çerçevesi ile tamamen uyumlu B2 seviyesinde ögrenci merkezli okuma müfredatı geliştirmektir. Bu çalısmada, öncelikle, Avrupa Ortak Ölçüt Çerçevesi ve Avrupa Ortak Dil Seviyeleri hakkında detaylı bilgiyisağlam ak için ilgili kaynaklar taranmıstır. Sonra, okumanın teorik bilgisi çalısılmıstır. Bunu takiben, müfredat programı çesitleri incelenmistir. Sonunda, ilgili kaynaklar ısıgında B2 seviyesinde bir okuma dersi müfredatı besinciünitede önerilmistir. Bu önerilen okuma müfredatı motive edici aktivitelerden ve çesitlialıstırmalardan olusan 12 üniteden meydana gelmistir. Tüm bu üniteler ögrencilerinokuma becerileriyle beraber dinleme, konusma, yazma gibi diger dil becerilerinigelistirmelerine yardımcı olmaktadır. Üniteleri müteakiben, ögretmenler içinhazırlanmıs cevap anahtarları ve aktivitelerin islenisiyle ilgili ögretmenlere yardımcı olacak kısa notlar bu çalısmanın sonunda sunulmustur.
Parodying the bible: Postmodern narrations in Jeanette Winter's Boating for Beginnersve Jenny Diski's Only Human: A Comady

Bu tez Jeanette Winterson' m Boating for Beginners ve Jenny Diski'nin Only Human: a Comedy adlı romanlarını postmodern parodi çerçevesinde, postmodern roman örnekleri olarak inceler. Her ne kadar antik Yunan edebiyatına kadar uzanan bir geçmişşe sahip olsa da, parodi postmodern dönemde üst söylemlere eleştirel bir bakış açısı getirmekte kullanılan önemli bir edebi araç olarak öne çıkmıştır. Hedef aldığı metni ya da türü eleştirel ve de komik bir taklit yoluyla yeniden yazan parodik metinler bu metin ve türlerdeki anlatıların söylemlerindeki kurgusallığa dikkat çekerek bunların öne sürdüğü doğruluk ve gerçekçilik iddialarını sorunsallaştınr. Postmodern parodinin en önemli özelliklerinden biri olan sorunsallaştırma süreci, Winterson ve Diski'nin romanlarında üst anlatıların bir eleştirisi olarak kullanılmaktadır. Bu tez, postmodern parodinin bir araç olarak geçmişşin metinleşmiş versiyonlarının insanlığın durumu ve dünya hakkında gerçekler sunma iddialarının nasıl yanıltıcı olduğunu belirtmek için kullanıldığı savını Jeanette Winterson ve Jenny Diski'nin romanları üzerinden örneklendirir. Parodi edebi bir araç olarak bu yazarlara Eski Ahit'teki Yaradılış'ın belli bölümlerini eleştirel bir açıdan tekrar yazma olanağı sağlamaktadır. Bu yemden yazımın sonucunda, her iki romanda da Eski Ahit'te yer alan Tufan ve İbrahim peygamberle ilgili hikayelerin kendi iddialarının aksine bir söylemle, yazarlar tarafından alternatif dini tarihler ortaya konulmuştur.
The post-war and postmodern English campus novel: Lucky Jim by Kingsley Amis and Changing Places by David Lodge

Bu tez çoğunlukla 20. yüzyıl ürünü olan ama tarihsel süreci de uzun olan Kampüs Roman üzerine odaklanmıştır. 20. yüzyıl çeşitli diğer edebi dönemleri, edebi akımlar ve eğilimler kadar tarihi ve kültürel süreçleri de içine alan cok kompleks sanatsal ve edebi bir dönemdir. Ilk yarısı realizm veya geleneksele karşı modernizm veya modernist sanat ve edebiyatı kapsamaktadır ve çift yönlüdür. Modernizm özü yansıtma olarak karşımıza çıkan geç modern tecrübeye dayalı, yenilikçi ve modernliğin geç modern bir öz eleştirisidir. 1960'lardan sonraki dönem çağdaş tarihsel, sosyal ve kültürel durum açısından postmodern veya postmodernlik olarak adlandırılır. Modernizme karşı bir tepki olmakla birlikte bir sıfat olarak edebiyatta ve belki de kültürel tarihte belirli bir döneme ve bir estetik bütünlük sitiline ve prensiplerine işaret eder. Postmodernizmin yansıtıcı mantığı ve sanatsal uygulamaları postmodernizm veya posmodernist sanat ve edebiyat olarak adlandırılır. Dahası postmodernizm dönüşümsel kültürel bir fenomen ya da postmodern dönemin tavrı, estetik bir fenomen ve geç estetik modernite olarak modernizme karşı bir tepkidir. Ama II. Dünya savaşından sonra yaklaşık olarak 10-15 yıl devam eden postmodern dönemden önce gelen savaş sonrası olarak adlandırılan bir dönem mevcuttur. Bir bütün olarak 20. yüzyılın ikinci yarısında göze çarpan bir tipoloji geliştiren en üretken ve popüler edebi tür romandır. Angry Young fiction, yeni-gerçekçi roman, kampüs roman, felsefi ve hayali roman, büyülü gerçekçilik, historiyografik üstkurgu, sömürgecilik sonrası roman bu döneme örnek olarak verilebilecek tür ve yazarlardır. Bu tezin ana temasını oluşturan Kingsley Amis tarafından yazılan Lucky Jim ve David Lodge tarafından yazılan Changing Places adlı iki roman sırasıyla savaş sonrası dönem ve postmodern dönemi temsil etmektedir. Bu tezde her iki romanın da kampüs roman türüne ait olma sebepleri, farklı dönemlere ve eğilimlere sahip olsalar bile benzerlikleri ve farklılıkları içerik ve anlatım stratejileri ile bağlantılı olarak karşılaştırılmıştır. Kingsley Amis tarafından yazılan Lucky Jim geniş bir sosyal ve kültürel içeriğe açık olan akademik bir özgeçmişşe sahip, sosyal, ahlaki ve kahramanın kişisel bilinçlenme süreci açısından İngiliz Edebiyatında Angry Young Men olarak bilinen savaş sonrası döneme ait gerçekçi bir bakış açısına sahiptir. Üretken bir romancı ve edebiyat eleştirmeni olan David Lodge Changing Places adlı kampüs romanında üstkurgusal elementler, metinlerarası perspektifler, parça parça anlatımlar ve bunun gibi postmodern özelliklerle birlikte Binary opposition'ın yapısall prensibine de öncelikli yer vererek romanı yapısall bir boyutta sunmaktadır.
Rereading Shakespeare's the Merchant of Venice and Richart II: Wesker's the Merchant and Ionesco's Exit the King

Bu tez Shakespeare'in yaşadığı yüzyılın sınırlarını aşıp, modern oyun yazarlarına bir esin kaynağı oluşunu karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Modern oyun yazarlarından Arnold Wesker ve Eugene Ionesco Shakespeare'in oyunlarındaki 'öteki' kavramım ele almış ve bu kavramın nasıl kimlik yitirme korkusuna ve var olmama bilincine dönüştüğünü incelemişlerdir.
The historical authenticity of the American civil war in the fim adaptation of Margaret Mitchell's Gone With The Wind

Margaret Mitchell'in Gone with the Wind (1936) romanı Amerikan edebiyatının en tartışmalı romanlarından biri olmuştur. Bazı eleştirmenler ırkçı ve tarihsel gerçekliği olmayan bir metin olarak kategorize etseler de bazıları da onu tarihi bir dönemin başarılı bir tasviri ve güzel yazılmış bir iç savaş hikayesi olarak görmüşlerdir. Bu tez, romana ve David O. Selznick tarafından yapımcılığı üstlenen film adaptasyonuna savaş öncesi güneye, yeniden yapılanma dönemine ve savaştan sağ çıkan güneyli kadın imajının temsiline tarihsel gerçeklik açısından bakmayı amaçlar. Giriş kısmı genel anlamda adaptasyon teorisini, alanın George Bluestone, Brian McFarlane, Linda Hutcheon, and Mary Snyder gibi farklı önde gelenlerinden adaptasyonun farklı tanımlarını ve yaklaşımlarını açıklamaya çalışır. Bu bölüm romanların filme uyarlanması üzerine odaklanır. Bununla birlikte uyarlama sırasında oluşan değişiklikleri, bu değişikliklerin anlamını ve neden belli değişimlerin olduğunu tartışır. Birinci bölüm roman ve film uyarlamasında Gone with the Wind'in iç savaş öncesi güneyin tarihsel gerçekliğini tartışır. Tarihi bir roman olarak Gone with the Wind savaş öncesi güneyde yaşam tarzını görkemli bir şekilde anlatır. Zengin toprak sahipleri tüm güneyi kaplar, kölelik kurumu hem efendiler hem de köleler için faydalı bir kurumdur. Romanı ve film adaptasyonunu karşılaştırarak bu bölüm Gone with the Wind'in tarihsel gerçeklik yönünden eksik olduğunu ortaya koymaya çalışır. İkinci bölüm Yeniden yapılandırma döneminin ve Afrika Amerikalı siyahi toplumun özgürlüğünü Güney toplumunun nasıl anlamlandırdığına ve tepki verdiğine odaklanır. Tarihi kayıtlarla karşılaştırıldığında Gone with the Wind'in dönem tasviri yanlışlıkları ortaya koyar. Bu bölüm aynı zamanda kölelik ve ırkçılık sorunlarını da araştırır. Bununla birlikte bu bölüm beyaz ırkın üstünlüğünü savunan Ku Klux Klan örgütünün problemli tasvirini, romanda kuruluşunu ve film adaptasyonundan çıkarılması ile ilgilenir. Üçüncü bölüm güneyli kadınların savaş öncesinde tasvir edilişine ve İç Savaşın güneydeki kadın rollerini nasıl değiştirdiğine odaklanır. Ellen O'Hara karakterinin analizi ile bu bölüm savaş öncesi güneyli kadınların tecrübelerini ortaya koyar. Bununla birlikte Scarlett O'Hara karakterinin incelenmesi ile bu bölüm Mitchell'in romanında ve Selznick'in film adaptasyonunda savaştan sağ çıkan kadınların değişimini ve mücadelesini takip eder. Sonuç kısmı tezin tartıştıklarını özetler ve Gone with the Wind'in tarihsel gerçeklikten yoksun olmasına rağmen Mitchell'in okurlarına sunduğu güneylilerin Amerikan İç Savaşın yorumlayışını anlamaya yardımcı olur. Bunun yanı sıra, Gone with the Wind'in perdeye aktarılmasında meydana gelen değişiklikleri adaptasyon teorisi ışığında analiz etmek Amerikan toplumunun güney iç savaşı yorumuna 1930'lu yıllarda nasıl tepki verdiğine dair de fikir verir.
Morality and ethical concerns in david foster wallace works

David Foster Wallace'ın eserleri ve post-postmodernizm dönemi bir bağlantı içerisindedir. Bu tezde, David Foster Wallace'ın post-postmodernizm anlamındaki eserlerinin etik ve ahlaki kaygıları açıklanmaktadır. Bu tez, Wallace'ın eserleri aracılığıyla post-postmodern anlamların etik ve ahlaki değerlerini ve tutarlılığını inceleyecektir. Yakın geçmişşin bilimsel olarak kavranmasını ve Wallace'ın çalışmalarının analizini oluşturur ve geliştirir. Bu, giderek daha genişleyen bir form olarak dilin kullanımının eşsiz ve zorunlu olmasını sağlar. Wallace'ın eserleri ve depresyon figürü, post-postmodern literatürdeki ahlaki ve etik kaygılar açısından incelenmiştir. Ayrıca, post-postmodernizmin ne anlama geldiğini açıklamak için, edebiyat teorisinin önemli bir bölümünü çoklu stillerini bir araya getirmektedir. Wallace'ın çalışmalarının araştırılmasının ve post-postmodernizmin eleştirel projelerdeki çeşitlilik için kullanılmasının faydalarını göstermektedir. Bu tez, çalışmalarının ana hatlarını çıkarmakta ve küçük ve büyük metinlerin, röportajların, kurgu ve kurgusal olmayan metinlerin bir analizini sunarak Wallace'ın yazılarına bir bakış açısı getirmektedir. Bu tez çalışmasında, İğrenç Adamlarla Kısa Görüşmeler kısa öykü koleksiyonu, ve Istakozu Düşün isimli makale koleksiyonu olan iki eseri ve Wallace'ın kariyerinin farklı dönemlerinde kaleme aldığı iki kısa öyküsü etik ve ahlak yönünden ve gelişmekte olan bir edebi ve sosyal eleştiri olarak depresyon kavramı incelenmiştir.
Virginia Woolf'un Mrs. Dalloway, Dalgalar ve Deniz Feneri adlı eserlerinde toplumsal eleştiri ve Hiciv

Jüri : Yrd. Doç. Dr. M. Başak UYSAL Yrd. Doç. Dr. Melih KARAKUZU Yrd. Doç. Dr. M. Fikret ARARGÜÇ Bu çalışmada, Modern İngiliz Edebiyatı'nın oldukça önemli yazarlarından Virginia Woolf'un, yaşadığı dönemdeki toplumsal yapıyı, felsefi görüşleri ve kendi iç dünyasını hiçbir sınır tanımaksızın nasıl sorguladığı konusunda bir takım gerçeklerin ortaya çıkmasına gayret edilmiştir. Erkeklerin kadınlar üzerindeki baskıları, kendi düşüncelerini empoze etme gayretleri ve kendilerine kadınlar tarafından gelebilecek herhangi bir tepkiyi şiddet kullanarak bertaraf etmeleri Woolf'un ruhsal yapışım son derece olumsuz etkilemesiyle birlikte, yazarın edebi açıdan büyük önem taşıyan eserlerini ortaya çıkarmasında büyük etken olmuştur. Çalışmada ele alman, yazarın Mrs. Dalloway, Dalgalar ve Deniz Feneri adlı romanlarının hepsinde önümüze sunulan bir çözümsüzlük vardır. Çoğu karakter, Woolf'un acımasızca eleştirdiği toplumdaki bireylerin adeta birer kopyalandır. Kendisi ve bütün insanlık için yeni değerler oluşturma çabası içindeki diğer karakterleri ise hayal kırıklığı ve kaçınılmaz son olan ölümden başka bir şey beklememektedir. Romanlar incelenirken başta Woolf'un kendi ifadeleri olmakla birlikte, çeşitli yazar ve eleştirmenlerin onun hakkındaki düşüncelerinden yola çıkılarak toplumu eleştirmek adına görülen unsurlar açıklanmaya çalışılmıştır. Eleştirel anlamda insana çok şey kazandıracağı şüphe götürmeyen Virginia Woolf, gerçekten her dönemde okunması ve anlaşılması gereken değerli bir yazardır.
Traces of utilitarianism in Francis Bacon's essays

Bu tez daha önce kapsamlı olarak incelenmemiş bir konu olarak İngiliz düşüncesi ve edebiyatında önemli bir yere sahip olan Francis Bacon'ın (1561-1626) deneme türünün İngilizcedeki ilk örneği olan Essays adlı eserindeki denemelerde Faydacılık düşüncesinin izlerini arar. Bu çalışmada Bacon'ın özellikle din, politika, kamu yaşamı ve ahlak konularında yazdığı denemeler kullanılmıştır. Seçilen bu denemeler üzerinden Bacon'ın faydacılık düşüncesini nasıl ve nerede kullandığı, bireyi ve toplumu ilgilendiren konuları bu düşüncenin ışığında nasıl ele aldığı gösterilmeye çalışılacaktır. Böylelikle, Elizabeth ve James dönemi toplumlarında faydacılık düşüncesinin köklerine dönük farkındalık yaratmaya çalışır.
Doris Lessing'in Canopus in Argos: Archives serisinde gizemcilik

Bu çalışmanın amacı, Doris Lessing tarafından kaleme alınan Canopus in Argos: Archives serisini Gizemcilik geleneği kapsamında ortaya çıkan çeşitli düşünce sistemleri üzerinden incelemektir. Serideki romanlar, Yeni-Platonculuk felsefesi ve Sufizm başta olmak üzere Doğu ve Batı geleneklerinden çeşitli gizemci yaklaşımlara ait kavramsal çerçeveler yardımıyla değerlendirilmektedir. Bu çalışma, 'Giriş' ve 'Sonuç' kısımları dışında yedi ana bölümden oluşur. İlk bölümde, akademik anlamda öne çıkan bazı araştırmalardan faydalanarak Gizemcilik geleneğine dair tarihsel bir bakış açısı sunulmaktadır. İkinci bölüm Doris Lessing'in edebi kariyeri ve Canopus in Argos: Archives romanlarının genel özellikleriyle ilgilidir. 'Varlık ve Birlik' başlıklı üçüncü bölümde, romanların düşünsel zeminini oluşturan birlik düşüncesi ve 'Canopus' adı verilen kozmik gücün işlevi irdelenmektedir. 'Mikrokozmos' olarak adlandırılan dördüncü bölümün amacı cismani dünyanın varoluş gerekçesini sorgulamaktır. 'Kötülük Üzerine' adını taşıyan beşinci bölüm Lessing'in kötülük problemine yaklaşımına değinmektedir. 'Birliğe Dönüş: Öğrenme Yöntemleri' başlıklı altıncı bölüm 'öğrenmeyi öğrenmek' düşüncesi ve rehberler üzerine yoğunlaşmaktadır. 'Manevi Mertebeler' başlıklı son bölümde ise kozmolojinin önemli bir parçası olan manevi gelişim aşamaları ele alınmaktadır.