turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Arykanda Antik kentinde 1971-2002 kazı sezonlarında ele geçen madeni buluntular ve madencilik faaliyetleri

tez kapsamında Arykanda kazılarında ele geçen madeni buluntular incelenmiştir. Madeni buluntular, antik çağ teknolojisi, ekonomisi ve modası konusunda rehberlik edebilecek bir gruptur. Antik çağ araştırmalarında bu nedenle hem bir hammadde olarak hem de işlenmiş eser olarak çok sayıda incelemeye konu olmuştur. Ancak ağırlıklı olarak mezar buluntuları ve tapınak hazinelerinde bulunan madeni eserler, malzeme değeri nedeniyle eritilip yeniden kullanılmış ve sonuçta birçok eser günümüze ulaşamamıştır. Arykanda kentinde 1971 yılından bu yana yapılan kazılar da çok sayıda madenibuluntu ele geçmişştir. Buluntuların bir kısmının eritilmiş olduğuna ilişkin kanıtlar bulunmaktadır. Bununla birlikte eserler gerek sayı gerekse buluntu türü bakımından geniş ölçekli bir grup oluşturmaktadır. Çalışma sırasında buluntuların arasında günlük yaşama ilişkili olanlar incelenmiştir. Sınıflandırmada antik çağdaki kullanım alanları esas alınmıştır. Eserlerindeğerlendirilmesinde kentteki buluntu yerleri ile olan ilişkileri göz önünde bulundurularakişlevlerin saptanması ve tarihlendirilmesi yapılmıştır. Yöntem olarak gerek yayınlanmışparalelleri ile gerekse günümüzdeki modern araçlar ile karşılaştırılmalarına dikkat edilmiştir. Ayrıca kazılar sırasında kentte madencilik faaliyetleri ile ilgili bulgulara rastlanmıştır. Ele geçen cüruf parçalarının incelenmesi ile Arykanda'da maden saflaştırmaişleminin yapıldığı anlaşılmıştır. Gerek kentin sosyal ve ekonomik yaşamı gerekse teknik gelişmeleri bakımındanArykanda madeni buluntuları birçok yeni veri sunmuştur. Bu veriler metin içinde ayrıntılı olarak ele alınmış ve sonuç kısmında tablolar ile yorumlanmıştır.
İon düzeninde frizin kökeni ve gelişiminin incelenmesi

Tez kapsamında, İon frizinin kökeni ve gelişimi, seçilen yayınlaşmış örnekler üzerinden incelenerek Yakındoğu'dan İtalya'ya geniş bir coğrafyada ele alınmıştır. Friz teriminin çeşitli anlamlar içeren etimolojisi nedeniyle frizin hem mimaride hem mimari dışındaki yeri tartışılmıştır. Örnekler dekorasyon fikrinin ortaya çıktığı dönemden, İon düzeninde frizin kullanımının yaygınlaştığı döneme kadar geniş bir zaman diliminden seçilmiştir. İon düzeninde frizin gelişimini takip edebilmek için bezemesine göre tipolojik olarak sınıflandırılmıştır.
2014-2015 yılı kazı çalışmaları ışığında Zerzevan Kalesi su sistemi

Kuzey Mezopotamya yerleşik hayatın ilk izleriyle birlikte birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. İnsanların yeni yerleşkeler edinmesindeki en büyük etkenlerden biri olan Dicle ve Fırat gibi su kaynaklarına sahip olmasının yanı sıra, önemli ticaret yolları üzerinde yer alan bu coğrafya, Roma tarafından da gerek cumhuriyet; gerekse imparatorluk dönemlerinde önemsenmiştir. Söz konusu topraklar, Roma'nın hoşgörü politikasıyla harmanladığı Doğu Akdeniz siyasetinin de bir parçası olarak, imparatorluk tarihi boyunca odak noktası olmayı başarabilmiştir. Bu anlamda Roma İmparatorluğu, Dicle ve Fırat havzası boyunca Parth ve Sasanilerle büyük mücadelelerde bulunmuş, kazandığı zaferler sonunda ele geçirdiği kentleri Suriye Eyaletinin bir parçası haline dönüştürmüştür. İmparatorluğun giderek büyümesiyle artan tehditlerin de bir sonucu olarak ilerleyiş politikası yeni savunma alanlarına olan ihtiyacı da beraberinde getirmiştir. Bu nedenle, sadece su kaynaklarına yakın yerlere değil, savunması kolay yüksek tepeler üzerine de garnizonlar inşa edilmiştir. Bu yüksek lisans tez çalışmasında da bahse konu olan garnizonlardan biri olan Zerzevan Kalesi'nde 2014- 2015 yıllarında gerçekleştirilen kazı çalışmalarıyla tespit edilen 'tonozlu sarnıç, su kanalı ve yeraltı sarnıçları' incelenip, kaleye suyun aktarılabileceği en yakın kaynaklar ele alınarak, suyun depolanma şeklinin belirlenmesi ve buna aracı mimari yapılarda kullanılan inşa teknikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Diyarbakır'ın yıllık ortalama yağış miktarlarının da dikkate alınarak gerçekleştirilen araştırmada, depoların toplam su taşıma kapasitesi değerlendirilmiş ve kaledeki kişi sayısı minimum 1000- 1500 olarak belirlenmiştir. Bu anlamda, kazı çalışmalarında elde edilen verilerle de desteklenen temel kanı, kaledeki iskanda en zaruri ihtiyaçların başında gelenyeterince su teminidir. Bu yüzden kalede, uzun süreli ihtiyacı karşılayacak düzeyde, su depolanmasına yönelik önemli mimari altyapı düzenlemelerine gidilmiştir. Sonuçta, Zerzevan Kalesi'nin Roma-Sasani mücadelesinde önemli çarpışmalara da sahne olan kritik konuma sahip bir garnizon olduğu ortaya çıkmıştır.
Neolitik Anadolu toplumları geçim ekonomisinde su ürünleri

Bu yüksek lisans tezi Neolitik dönemle birlikte yerleşik yaşama geçmeye başlayan ve yerleşim yeri olarak da deniz, göl ve nehir kıyılarını seçen kıyı köy toplumların besin ihtiyaçlarını karşılamak için deniz, göl ve nehirlerden Anadolu'da nasıl faydalandığı mevcut arkeolojik veriler ışığında değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Böyle bir çalışmaya alt yapı oluşturmak için de öncelikle Neolitik yaşam biçiminin ve özelinde kıyı köy toplumlarının nasıl oluştuğu ve bu kıyı köy toplumlarının kendilerini bu tür doğal ortamlara nasıl adapte ettikleri konuları irdelenecektir. Konu üzerine yapılmış olan kuramsal yaklaşımlar incelenerek, bu oluşum sürecindeki faktörler olan kalıcı yerleşim gerekliliği, iklim değişikliğinin avcılık ve toplayıcılık üzerindeki etkileri, savunma ve ticaret gibi unsurlar ele alınmıştır. Bu kapsamda Neolitik kıyı köy toplumlarının deniz, göl ve nehirlerden besin ihtiyaçlarını karşılarken ne tür aletler kullanmış oldukları konusu da incelenecektir. Arkeolojik veri olarak kazı çalışmalarında tespit edilen midye ve istiridye kabukları ve balık kemikleri ayrı başlıklar halinde değerlendirilmiştir. Balıkçılıkta kullanılan olta kancaları, olta ağırlıkları, zıpkınlar, balık ağı ağırlıkları da başlıklar halinde incelenmiş ve arkeolojik çalışmalarda bu aletlerin nasıl değerlendirildiği üstünde durulmuştur. Daha sonra ise ağırlıklı olarak, çalışmanın esasını teşkil eden Marmara ve Ege denizlerinin kıyılarında yer alan yerleşimler üzerinde detaylı bir biçimde durulmuştur. Son olarak değerlendirme kısmında arkeolojik verilerin yorumlanması konusunda, etnografik verilerden faydalanılmıştır. Bu konuda yapılmış kapsamlı çalışmaların eksikliği göz önüne alındığında mevcut arkeolojik verileri ve yeni buluntuları derleyen bu yüksek lisans tezinin Neolitik kıyı köy toplumlarını anla konusunda bilgilerimiz artıracağı düşünülmektedir.
Malatya ili Karakaya barajı kurtarma kazıları kapsamında çıkarılan hayvan kemiklerinin incelenmesi

Malatya İli Karakaya barajı kurtarma kazıları kapsamında gerçekleştirilen kazılar Değirmentepe Höyük, Cafer Höyük, İmamoğlu Höyük, Köşkerbaba Höyük ve Pirot Höyük'ten oluşmaktadır. Cafer Höyük; Malatya'nın 40 km kadar kuzeydoğusunda, Değirmendere kıyısında yayvan yükselti üstünde orta büyüklükte bir höyüktür. Bu höyükteki kazı çalışmaları, 1979- 1986 yılları arasında Fransız Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi tarafından Prof, Jacques Cauvin başkanlığında yapılmıştır. Cafer Höyük'ün uyarlanmış radyoaktif yaşı MÖ 8.450-7. 180 olarak tarihlendirilmektedir. Doğu Anadolu'da ilk yerleşim merkezlerinden birisi olan Değirmentepe Höyük ise; Malatya ilinin yaklaşık 23 kilometre kuzeydoğusunda Battalgazi ilçesi sınırları içerisinde yer alır. Değirmentepe Höyük kazıları 1978- 1987 yılları arasında Prof. Dr. Ufuk Esin başkanlığında yapılmıştır. Değirmentepe Höyük'ünün radyoaktif yaşı MÖ 5900- 4300 olarak tarihlendirilmektedir. Çalışmanın konusunu Cafer Höyük ve Değirmentepe Höyük kazılarında çıkarılan karasal memeli gruplarına ait hayvan kemikleri ve dişlerine ait materyaller oluşturmaktadır. Bu çalışma ile Cafer Höyük ve Değirmentepe Höyük kazılarında yüzeye çıkarılan hayvan kemikleri ve dişleri taksonomik açıdan analiz edilerek Artiodactyla, Perissodactyla ve Proboscidea takımları tanımlanmıştır. Odontolojik özellikleri bakımından da incelenen bu memeli takımlarının, beslenme ve yaşam şekilleri göz önünde bulundurularak habitatları hakkında yorumlar yapılmaya çalışılmıştır.
Keçiçayırı ilk Tunç Çağı çanak çömleği

'Keçiçayırı İlk Tunç Çağı Çanak Çömleği' başlıklı bu tez, Keçiçayırı'nda 2006- 2009 yılları arasında yapılan kurtarma kazılarında ele geçen İTÇ II ve İTÇ III dönemi çanak çömleğini kapsamaktadır. İTÇ III Dönemi'ne ait elimizde çok az malzeme vardır; dolayısıyla, çalışmanın esasını İTÇ II çanak çömleği oluşturmaktadır. Önce İTÇ II çanak çömleğinin içerdiği mal grupları, formlar ve bezeme türleri tanıtılmış ve istatistiksel değerlendirmesi yapılmıştır. Daha sonra, yakın çevredeki Demircihüyük, Küllüoba, Karaoğlan Mevkii ve Kaklık Mevkii yerleşmeleri ile karşılaştırmalar yapılarak bu çanak çömleğin Batı Anadolu İTÇ kronolojisindeki yeri ve bölgedeki çanak çömlek bölgeleriyle olan ilişkisi belirlenmeye çalışılmıştır. Tek evreli Keçiçayırı İTÇ II yerleşmesi aşağı yukarı Küllüoba IVC-IVB ve Demircihüyük N-P katlarına ve dolayısıyla geç İTÇ II'ye tarihlendirilmiştir. İTÇ III çanak çömleği ise 'Öncü Geçiş Dönemi' olarak tanımlanan Küllüoba II E-D katları ile eşleştirilmiştir.
Tripolis Antik Kenti Roma Dönemi heykeltraşlık eserleri

Söz konusu tezde antik kentten 2007- 2009 yılları arasında yapılmış bilimsel çalışmalar esnasında çıkarılmış olan heykeltraşlık eserleri çalışılmıştır. Kentin en parlak dönemini Roma İmparatorluk Döneminde yaşamıştır. Ele geçmişş olan heykeltraşlık eserlerinin dokümantasyonu yapılmış ve Stilistik açıdan sergiledikleri özellikler incelenmiştir.
Manisa Müzesi'ndeki Philadelphia heykeltıraşlık eserleri

Antik Çağ'daki, Sardes'ten Susa'ya uzanan Kral Yolu üzerindeki konumuyla Philadelphia, Roma Dönemi'nin Ephesos, Sardes, Aphrodisias ve Tralleis gibi önemli sanat merkezlerine yakınlığıyla da dikkat çeker. Günümüze kadar yapılmış çeşitli epigrafik ve nümizmatik araştırmalarla kentin tarihteki, siyasi, sosyal ve ekonomik yapısı hakkında bilgiler elde edilmiş; ancak kent sanatı da önemli bir yere sahip heykeltıraşlık eserleri, portreler dışında topluca incelenmemiştir. Bu çalışmada Philadelphia Heykeltıraşlık Eserleri'nin Manisa Müzesi'nde bulunan bölümü değerlendirilmiştir. Çalışmada öncelikle kentin tarihi-coğrafyası antik kaynaklar ışığında ele alınmış ve yörede yapılan çeşitli araştırmalara değinilmiştir. Ardından asıl konuyu oluşturan Manisa Müzesi'ndeki Philadelphia Heykeltıraşlık Eserleri tipolojik, stilistik ve teknik özellikleri bağlamında incelenmiştir. Bu incelemeye göre söz konusu eserler M. Ö. 2. yüzyılın ortalarından M. S. 5. yüzyıl başlarına dek yaklaşık 550 yıllık bir süreci kapsar. Bu örneklerde heykeltıraşlığın genel kıstasları ve çevre kent ekollerinin dışında çeşitli yerel özelliklerin de yoğun olarak uygulandığı gözlenir.
M. Ö. 3. binde Anadolu-Kiklad ilişkileri

'M. Ö. 3. binde Anadolu - Kiklad İlişkileri' konulu bu çalışmada, izmir Bölgesi'ndeki yeni bulgular ışığında iki bölge arasındaki ilişkiler değerlendirilmiştir. ETÇ I Döneminde, Batı Anadolu sahil kesiminde yer alan İasos mezarlığı ile Kiklad mezarlıkları arasında bazı ortak özellikler tespit edilmiştir. Başta mezar tipleri olmak üzere, mezarlarda yapılan bazı düzenlemeler ve mezarlara bırakılan eşyalar, iki bölge arasında, ETÇ başlarındaki yakın ilişkileri ortaya koymaktadır. ETÇ I Dönemine tarihlendirilen mermer kap örnekleri, Batı Anadolu sahil kesiminde Liman Tepe ve İasos'da karşımıza çıkmaktadır. Bu kap formlarının tam paralelleri Kiklad Adalan'ndaki mezarlarda da ele geçmektedir. Batı Anadolu'da son yıllarda tespit edilen Akhisar-Kulaksızlar mermer kap ve idol atölyesi, Ege'de bilinen tek örnek olup hem Batı Anadolu'da hem de Kiklad'larda karşımıza çıkan ortak kap tiplerini de üretmektedir. ETÇ II Döneminde Liman Tepe'de açığa çıkartılan at nalı şeklinde bastiyonlan olan savunma sisteminin paralelleri, Kiklad Adalan'nda Syros-Kastri, Naxos-Panormos, Delos-Mt. Kynthos ve Keros-Dhaskaleo'da karşımıza çıkmaktadır. Bu yerleşmelerde, 'Anadolu kökenli' olarak değerlendirilen 'Depas', 'Çift Kulplu Fincan', 'Tankart', 'Çizi Bezeli Pyxis' ve 'Çark Yapımı Tabaklar' gibi seramik formları ele geçmektedir. Seramik örneklerle bir arada ele geçen madeni buluntuların analizleri, bunların da 'Anadolu Kaynaklı' olduğunu ortaya koymuştur. 'Kastri Grubu' olarak adlandırılan seramik grubu, Troya dışında Batı Anadolu sahil kesiminde ilk kez Liman Tepe'de karşımıza çıkmaktadır. Kiklad Adalan'ndan ithal edilmiş sos kabı parçalan, Liman Tepe'de, 'Kastri Grubu' seramik formları ile bir arada ele geçmişştir. Bu durum, iki bölgenin kronolojik karşılaştırmaları açısından önem taşımaktadır. Liman Tepe buluntuları, Kiklad Adalan'nda karşımıza çıkan 'Anadolu kökenli' özelliklerin, İzmir Bölgesi yoluyla da gitmiş olabileceğini gösteren ilk verileri ortaya koymaktadır.
Tiyatro kazısı sikke buluntuları ışığında Olba Kenti yerleşim tarihi

Dağlık Cilicia Bölgesi'nin Doğu kesiminin geçirdiği tarihsel süreçler birçok çalışmaya konu olmakla birlikte, halen arkeolojik veriler bakımından kısıtlı sayılabilecek evreleri tespit edilebilmiştir. Bölgedeki en erken tarihsel bilgiler ve arkeolojik verileri Geç Hellenistik-Erken Roma İmparatorluk Dönemi'ne dayanan Olba kentine ait sikkelerden örnekler özel koleksiyonlarda, kataloglarda yer almaktadır. Ancak, bunların Olba'da yapılan arkeolojik kazılarda elde edilen örnekleri henüz tanınmamaktadır. Tezin konusu olan 2010- 2012 yıllarında Olba kenti tiyatro kazılarında bulunan ve tez kapsamındaki katalogda yer alan Roma ve Bizans Dönemi sikkeleri, kentin yerleşim tarihi hakkında nitelikli bilgiler sunmaktadır. Olba Antik Kenti'ne ait ilk sistemli kazılar sonucu ele geçen sikkeler konusunda yapılan ilk çalışma olan bu tez, kentin tiyatrosunda gerçekleştirilen kazılarda bulunan sikkeleri kapsamaktadır. Stratigrafik kontekst içinde ele geçmemiş olan bu sikkelerin analiz edilmeleri sonucunda bu buluntu grubu, kentin yerleşim tarihinin tanığı olması bakımından önemlidir. Ayrıca Olba'da tiyatro kazılarında ele geçen başka bölge ve kentlere ait Roma şehir sikkeleri, Olba kenti ile farklı coğrafyalar arasındaki ilişkileri göstermektedir. Olba'da bulunan Roma İmparatorluk ve Bizans sikkeleri yaşanan siyasi ve ekonomik gelişmelerden kentin etkilendiğini yansıtmaktadırlar. Sikke buluntuları ile de doğrulanmakta olduğu gibi Olba kentinin 7. Yüzyıl sonlarında terk edilmiş olması gerekmektedir.
1989-90 yıllarında Demre Aziz Nikolaos kilisesi kuzeydoğu mekanlarında gerçekleştirilen kazılar sonucunda ele geçen seramik ve cam buluntular

1989- 90 yıllarında Demre'deki Aziz Nikolaos Kilisesi kuzeydoğu mekanlarında kazı çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Kazılar sonucunda toplam yedi adet tabaka ile karşılaşılmıştır. Mekanların zemini üzerinde yer alan 20 cm yüksekliğindeki ana toprak tabakası, dokunulmamış, belirli bir döneme ait Ortaçağ tabakası olması nedeniyle büyük önem taşımaktadır. Ana toprak tabakasına ait seramikler, camlar ve diğer küçük buluntunlar, kuzeydoğu mekanlarının yapım tarihini ve aynı dönemde günlük manastır yaşamında kullanılan objeleri tanıtmaktadır. Bu özellik, ana toprak tabakasında ele gecen seramik ve cam buluntuları tez konusu olarak seçmekte etkili olmuştur. Ancak gerek seramikler ve gerekse cam buluntular yoğun bir eser grubu oluşturur. Bu nedenle aynı tabakadan çıkan tüm eser grubu yerine yalnızca sırlı ve sırsız seramiklerle konu sınırlandırılmıştır. Cam eserler ise seramiklerin tarihlendirilmesinde yardımcı olmuştur. Tez toplam dört ana bölümden oluşmaktadır. I. bölümde sırlı ve sırsız seramiklerin incelenmesinde uygulanan metotlar ve seramiklerin genel olarak tanıtımı yeralmak- tadır. II. ve III. bölümde ise sırasıyla sırlı ve sırsız seramiklerin kendi içinde değerlendirmesi bulunmaktadır. IV. bölümde bütün seramiklerin Anadolu ve Anadolu dışı parelel leriyle karşılaştırılması ve değerlendirilmesi yapılmıştır. Değerlendirme esnasında, tabakanın diğer buluntularından camlar önemli bir veri kaynağını 1 1 oluşturmuştur. Anatoprak tabakasına ait seramikler, oldukça kırık durumda ele geçmişştir. Kap cinslerini ve formları belirleyebilmek için restorasyon çalışmaları yapılmıştır. Parçaların hepsinin en azından kap cinsleri belirlenmiştir. Ayrıca sırlı ve sırsız seramikler bir arada ele alınarak bir hamur gruplaması yapılmıştır. Likya bölgesi içerisinde hiç tanımadığımız, Anadolu' da ise yetersiz bilgilere sahip olduğumuz Ortaçağ seramiklerinden belirli bir döneme ait seramikleri tanıtmak esas amacımızı oluşturmaktadır.
Yapılan surveyler ışığında Kıyı Ege'deki amphora buluntu yerleri ve üretim merkezleri

Antik dönem deniz ticaretinde çok önemli bir yeri olan bu kapların üretildikleri ve tüketildikleri yerlerin saptanması, antik dönemde üretilen ürünlerin ticaret yollarının saptanması bakımından önemlidir. Tüketildikleri yerler çoğunlukla kıyıya yakın deniz aşın kentler olmakla beraber az da olsa karanın daha içlerinde de rastlanılabilmektedir. Tezin konusunu oluşturan ve tümü arkeolojik yüzey araştırmalarında ele geçmişş çeşitli amphora parçaları Kıyı Ege göz önüne alındığında kuzeyden güneye şu antik yerleşimlerden gelmektedir. Kanai, Gryneion, Kurukemer, Neontheikhos, Küçük Yamanlar, Yılancıburun, Airai ve Teos. Söz konusu merkezler denize doğrudan kıyısı olan veya bunlara yakın kurulmuş yerleşimlerdir. Bu konumlarından dolayı deniz ticaretini yoğun olarak yaşamışlardır. Yapılan çalışmalar sonunda, erken dönem parçalarının büyük çoğunluğunu Khios, Klazomenai, Samos, Milet kentlerinin amphora formlarında olduğu anlaşılmaktadır. Bu merkezlere ait amphora parçalarının sayısal üstünlüğü arkaik dönem için tarımsal ticarette egemen olduklarım göstermektedir. Sonrasında Hellenistik dönemin önemli amphora merkezlerin Rhodos ve Knidos'un ürettiği amphora formları almaktadır. Bunları Greko-Itaük adı verilen ve ilk kez IV. yüzyılda ortaya çıkan, mantar şeklinde ağız kenarına sahip amphoralar izlemektedir. Bu parçaların yanı sıra geç dönem örnekleri de tesbit edilmiştir. Bazı buluntular çok az korunması nedeniyle parçanın tanımlanmasında yeterli bilgi olmamasından dolayı olası merkez veya tipler verilmeye çalışılmıştır. Bazı parçalar da ise yüzeylerin kötü korunması sebebiyle astar renkleri hakkında bilgi edinilememektedir. Bu çalışmada parçaların hamur ve astar rengi tanımlamalarında Federation Europeenne des Fabricants de Carreaux Ceramiques -Toprak renklerini içeren Renk Katalog- kullanılmış, çizimler % 50 oranında küçültülmüştür. Araştırma yapılan bölge içinde Arkaik dönem örneklerinin gösterdiğine göre Khios, Klazomenai, Miletas, Samos merkezlerinin tarımsal ticarette egemen olduğu anlaşılmaktadır. Bu dönemde kentler başta Khios, Klazomenai başta olmak üzere üretim fazlalarını kendilerine özgü formlara sahip amphoralarla tüm Akdeniz ve Karadeniz' e kıyısı olan diğer şehirlere ihraç etmişlerdir. Hellenistik dönemde Rhodos ve Knidos'un yoğun olarak kendi amphoralarını ürettikleri ve bunlarla şarap, zeytinyağı vb. ürünlerini bu pazara sundukları görülmektedir.
Anaia-Kadıkalesi M. Ö.2. binyıl seramikleri

Anaia - Kadıkalesi M. Ö. 2. bin yıl seramiHerinin incelenmesi şurasında, dönem içerisinde Akdeniz havzasında var ölmüş siyasi, Stratejik ve ekonomik tüm unsurların bir arada değerlendirilmesi ve malzeme ile ilişkilendirilerek bir takım sonuçlara varılabilmesi amaçlanmıştır. Dolayısıyla çalışmanın ilk bölümünde Batı Anadolu'nun çağdaşlarıyla olan siyasi ve ekonomik ilişkilerinin incelenmesine, lokalizasyon problemlerine ve bir takım yeni lokalizasyon önermelerine yer verilmiştir. İkinci olarak ise Anaia - Kadıkalesi İle çağdaş buluntu veren merkezlerin incelenmesine geçilmiştir, Batı Anadolu her ne kadar çağdaşı olan diğer bölgelerle kıyaslandığında, dönem içerisinde buluntu durumu açısından zayıf görünse de son derece önemli bir takım merkezlere de ev sahipliği yapmaktadır. Miken seramiği açısından Troia ve Miletos son derece önemli buluntulara ev sahipliği yapmaktadırlar. Bunun yanında Kuzeybatı Anadolu, Mİnyas seramiği açısından büyük önem arz etmekte ve hatta bu malzeme grubunun anavatanı olarak kabul edilmektedir. Fakat bu malzeme daha güney bölgelere, örneğin Beycesultan'a ancak GTÇ içlerinde ulaşabilmiş ve söz konusu merkezden daha güneyde de ele geçmemiş olarak bilinmektedir. Anaia - Kadıkalesi malzemesine bakıldığında ise hem Miken hem de Minyas seramikleri içeren, kaliteli işçilik gösteren geniş bir repertuara sahip olduğu gözlenir. Miken çanak çömleği GH m A2 döneminde başlayarak GH m C sonuna kadar kesintisiz devam etmektedir. Başlangıç tarihi olan M. Ö. 1350 civan Akdeniz'deki neredeyse tüm limanlarda Miken yayılımmm görülmeye başlamasıyla kesişmesi açısından önemlidir. Minyas seramikleri ise Troya Erken - Orta VI ile başlayarak Geç VI ve VII a - b dönemlerinde kesintisiz devam etmektedir. Dolayısıyla Anaia - Kadıkalesi, hem en güney Minyas buluntu merkezi hem de Kuzeybatı Anadolu bölgesi dışındaki en erken Anadolu merkezi olmasıyla büyük önem kazanmaktadır. Sonuç olarak Anaia - Kadıkalesi Samos boğazını tutan ve hinterlant avantajını kullanarak Samos'taki çağdaşlarından çok daha uzun ömürlü olmayı başarmış önemli bir liman yerleşimi olarak karşımıza çıkmaktadır.
Oylum Höyük IVA evresi boyalı seramiği

Kilis ili, Oylum Mahallesi sınırları içerisinde yer alan, 1988 yılında Prof. Doç. Dr. Engin ÖZGEN başkanlığında başlatılan kazı çalışmaları, 2012 yılından itibaren Prof. Doç. Dr. Atilla ENGİN başkanlığında günümüzde de devam etmektedir. Yüksek Lisans tezi kapsamında, Oylum Höyük'ün kuzeydoğu yamacı ile kuzeybatı yükseltisi üzerinde yapılan kazı çalışmalarında açığa çıkarılan Geç Demir Çağı boyalı seramik grubu örnekleri yakın ve uzakçevre bölgeleri ile karşılaştırılması değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeye göre Oylum Höyük Geç Demir Çağı boyalı seramik grupları, dönem içerisinde çok yaygın kullanılmamakla birlikte, seramik türleri, üretim teknikleri ve kap biçimleri açısından, başta Güneydoğu Anadolu Bölgesi olmak üzere, Kuzey Suriye, Amik Ovası, Kilikya Ovası, Orta Anadolu-Kızılırmak Havzası ve Yukarı Fırat ile yoğun ilişkilerin bulunduğunu ortaya koymaktadır. Bu boyalı seramik grubu, açık zemin üzerinde koyu renkte, daha az sayıda ise hamur ile aynı renk krem astar üzerine kırmızı, kahverengi, kızıl-kahve renkte, çoğunlukla geometrik boya bezeme kullanımı tercih edilmiş olmasının yanı sıra yoğun olarak dalga, zikzak, ağ motifi ve çeşitli bezemelerin uygulandığı görülmektedir.
Urartu Krallığı ile Assur arasındaki siyasi ilişkiler

Urartu Krallığı ile Assur, yaklaşık 200 yılı aşkın bir süre aynı zaman diliminde, farklı coğrafyalarda egemenlik kurmuştur. Güneydoğu Toroslar, Hakkari masifi ve Zağroslar bu iki krallık arasındaki doğal sınırı oluşturur. Urartu ve Assur güçlü oldukları dönemde bu sınırları aşarak birbirleriyle siyasi ilişkilerde bulunmuşlardır.9. yy.'da Menua döneminden itibaren Urartu Krallığı, Assur'a karşı başarılı görünmektedir. Assur kralı III. Şalmaneser'in son yıllarından başlayan bu dönem, sadece Urartu'nun değil Geç Hitit krallıklarının da gelişme ve yükselme dönemidir. Urartu Krallığı sınırlarını batıda Melid Krallığı'na kadar genişletmiş, Fırat Nehri'nin batısında bulunan Kummuh topraklarına kadar uzanan seferlere çıkmıştır. Urartu orduları Torosların güneyinde, Assur Ülkesi'ni yağmalayabilmiştir. Bu süreç, 743 yılına kadar devam etmiştir. Urartu Krallığı doğuda ise Urmiye havzasına yerleşmiş, Manna ve Parsua gibi kuzeybatı İran'da bulunan güçlerle temas kurmuştur. Bu bölgedeki etkinliği ise Assur Kralı II. Sargon'un 714 yılındaki 8. seferi ile son bulmuştur. 7 yy.'da Urartu Krallığı, II. Rusa döneminde, batıdaki etkinliğini artırmak için çaba harcamış bunda kısmen başarılı olmuştur. Bu dönemde Assur'a yollanan Urartu heyetinin, Assur yazıt ve kabartmalarında belirtilmesi Urartu'nun yıkılış evresine girdiği 7 yy.'da bile Assur için ne kadar önemli olduğunu göstermektedir.