turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Konya Nuzumla köyü ve çevresinde bulunan yatak halıları

Araştırma; Konya ili Seydişehir ilçesine bağlı bugünkü adıyla Yaylacık, halk arasında bilinen eski adı ile Nuzumla köyünde bulunan yatak halılarının tespiti ve ayrıntılı olarak incelenmesini konu almaktadır. Yatak halısı; üzerinde yatmak için dokunan ve bu bölgede görülen bir dokuma çeşididir. Bu halılar kullanım özelliklerinden dolayı ortaya çıkan belirgin farklar ile dikkati çekmektedir. Bu dokumaların hav uzunluktan diğer halılara oranla daha uzun bırakılmış, bu özellik halılara tülü görüntüsü kazandırmıştır. Türk halı sanatı içinde yöresel dokumalara bir örnek oluşturan yatak halıları dokunduğu bölge dışında amacına uygun olarak kullanılmamakta veya tanınmamaktadır. Yörede çeyiz eşyası niteliğinde dokunmuş olan bu halıların üretimi de bugün büyük ölçüde azalmıştır. Bu nedenle bir araştırma disiplini içinde ele alınan Nuzumla köyü yatak halıları ayrıntılı olarak incelenmiş, Nuzumla'ya komşu yerleşim birimlerinde etkileşim yoluyla ortaya çıkarılan benzer örnekleri ile karşılaştırmaları yapılmıştır. Ayrıca yatak halılarının bugün dokunmama sebepleri üzerinde durulmuş ve bu konuda sonuçlara ulaşılmıştır. Araştırmanın giriş bölümünde araştırma amacı ve önemi üzerinde durulmuş, kullanılan yöntem belirtilmiştir. İkinci bölümde Seydişehir ilçesi, Nuzumla köyü ve inceleme yapılan diğer yerleşim birimleri tarihi, coğrafyası, ekonomik durumu, sosyal yaşantısı ve gelenek ve görenekleri açısından ele alınmıştır. Üçüncü bölümde yatak halılarının teknik, renk, desen ve kullanım özelliklerine değinilmiş, bölgede yapılan araştırmada elde edilen bilgiler, köyler arası karşılaştırmaları yapılarak derlenmiştir. Dördüncü bölümde Nuzumla ve diğer yerleşim birimlerinden tespit edilen 33 adet yatak halısı örneği geliştirilen gözlem formları aracılığı ile ayrıntılı olarak incelenmiş ve yöreleri temsil eden örneklerin çizimleri yapılmıştır. Elde edilen veriler tablolara işlenerek frekans dağılımları çıkarılmış ve değerlendirmeler yapılmıştır. Araştırmanın son bölümünde yazılı ve canlı kaynaklardan elde edilen bilgiler ve grafik verilerinden bir sonuca ulaşılarak, yatak halılarının günümüzde bulunduğu konum, halı ticarethaneleri açısından geçerliliği ve geleceğe aktarılması yolunda alınacak önlemler belirtilmiştir. iii
Kitap sanatlarında vakvak üslubu

Tezyini sanatlarda, en eski örneği 1000'li yıllara dayanan, doğuda Gazne'den batıda Mısır'a kadar geniş bir coğrafyada ve kitap sanatlarından mimari taş tezyinatına kadar, dokuma, cam, çini, metal, ahşap, kalem işi gibi birçok sanat dalında kullanılan vakvak üslubu, bezeme sanatının üsluplaştırmada geldiği üstün seviyeyi göstermektedir. Türk tezyini sanatlarında figüre yer verilmemesi fikrine karşın, oldukça özgün bir tavır sergileyen üslup motifleri bulunduğu ortamın zengin kültür ortamının geniş hayal gücünün ürünüdür. Gerçeküstü bir anlayışın ve zengin bir tasvir gücünün ürünü olan üslup motifleri insan, hayvan, hayali yaratık başları ve el motifinden ibarettir. Ender olarak vücutlarının bir kısmının veya tamamının da çizildiği bu motiflerin bir helezon üzerine yerleştirilerek kullanılmış olmaları üslubun yegane özelliğidir. Motifleri ile dikkat çeken üslubun bir helezona dahil olması klasik tezhip kompozisyon kurallarına uygun hale gelerek çeşitli desenlerin oluşturulmasına olanak sağlar. Kitap sanatlarında edebi ve ilmi yazma eserlerde kullanılan vakvak üslubunun efsanevi vakvak ağacı ile yakın ilişkisi üslubun bu ağaçtan türemiş olduğu fikrini güçlendirmektedir. Üslubun tezyini sanatlarda kullanılan üslupları anlatan 16. yüzyıla ait üç kaynakta da adının geçiyor olması önemlidir.'Kitap Sanatlarında Vakvak Üslubu' isimli tez çalışmamızda amacımız, tezyini sanatlarda yüzyıllar boyu sevilerek kullanılan vakvak üslubunun tanıtılması ve konu üzerinde yapılacak yeni araştırmalara olanak sağlamaktır.
Minyatür sanatında hayvan figürleri ve özgün uygulamaları

Minyatürler tarihi olayları anlatan, dönemin yaşam tarzını, örflerini, adetlerini, geleneklerini, göreneklerini aktaran önemli belgelerdir. Minyatürlerde görülen Osmanlı dönemine ait günlük yaşamda ve özel günlerde kullanılmış eşyalar o dönem hakkında önemli bilgiler vermektedir. Minyatürlerde anlatılan olaylar; padişahın tahta çıkışı, sünnet törenleri, elçi kabulleri, bayramlar, düğünler, şenlikler, dini merasimler olabilmektedir. Hayvan figürlerini olayların içersinde ve nakkaşın kendine özgü üslubuyla görmek mümkündür.. Minyatürler incelendiğinde, Osmanlı Dönemi saray ustalarının teknik, renk, motif, kompozisyon bakımından belirli bir üslup geliştirdiği dikkati çekmektedir. Minyatür sanatına tarihsel süreç içerisinde, gerek malzeme zenginliğiyle gerekse ciddi bir sabır deneyimini ve bu manada nefis terbiyesini beraberinde getiren uygulama alanıyla, daima yepyeni perspektiflere gebe ufuk turlarının yapılmasına vesile olacaktır. Konusunun hayvan tasvirlerindeki çeşitliliğin Minyatür Sanatı çalışmaları için farklı bir yönelim oluşturacağı ve bu alanda yapılacak olan çalışmalar için zenginlik sağlayacağı düşünülmektedir. Bu çalışmada, minyatür sanatında kullanılan hayvan figürlerinin taşıdıkları semboller göz önüne alınarak ve yazma eserlerde anlatılmak istenen konuya da tamamlayıcı olarak neden tercih edildikleri incelendi. Minyatür sanatında kullanılan teknikleri, üslup ve biçimlerini bilimsel açıdan inceleyerek bu kapsamda hayvan figürlerinin yerleşimi ve birbiriyle olan etkileşimleri, görülenin ötesindeki anlamları özgün minyatür resimlerde yol gösterecek şekilde, minyatürlerle gösterilme çalışıldı.
Kırşehir ili'nde geçmişten bugüne çeyiz geleneği

literatür taraması sonucunda, Kırşehir ilinin çeyiz geleneğine dair detaylı bir çalışmanın yapılmamış olduğu tespit edilmiştir. Araştırmanın önemini de belirleyen bu problem, araştırma konusunun ''Kırşehir İlinde Geçmişten Bugüne Çeyiz Geleneği'' olarak seçilmesine sebep olmuştur. Araştırmada, kültürümüzün bir parçası olan çeyiz geleneğinde Kırşehir örneği ele alınmış, çeyizlerde yer alan el sanatları tespit edilerek, Kırşehir iline ait çeyiz geleneğinin durumu incelenmiştir. Araştırma beş bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın konusu, amacı, önemi, Türk El Sanatlarının tanımı ve sınıflandırılması, Türk İşleme Sanatının tanımı, sınıflandırılması ve tarihi gelişimi, Kırşehir ilinin tarihi coğrafyası, evlenme gelenekleri, Türk kültüründe önemli bir yer tutan çeyiz ile beraber literatür kaynaklarının özetlerine dair bilgiler yer almıştır. Yöntemin içeriğini oluşturan ikinci bölümde ise araştırmanın modeli, evren ve örneklem seçimi, varsayımlar, sınırlılıklar ve veri toplama tekniği ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Üçüncü bölümü oluşturan katalog kısmında çeyiz geleneği içerisinde yer alan ürünler incelenmiştir. Bu bölümde incelenen her örnek için gözlem fişleri hazırlanmıştır. Hazırlanan gözlem fişlerinde; elde edilen ürünün sahibi, adresi, yapılış tarihi, cinsi, yeri, bugünkü durumu, onarım durumu, boyutları, malzeme, teknik, renk, konu, kompozisyon özellikleri tespit edilerek fotoğraflarıyla birlikte kayıt altına alınmıştır. Dördüncü bölümde ürünlere ait bilgilerin gözlem fişlerine kayıt edilmesi ile birlikte değerlendirmeleri yapılmıştır. Yöre halkına uygulanan görüşme formlarında ortaya çıkan veriler grafiklerle desteklenerek sunulmuştur. Sonuç bölümünde, araştırma ile varılan sonuçlar ve öneriler araştırmacı tarafından ortaya konulmuştur. Kırşehir çeyizlerinde yer alan el sanatları türlerinin çoğunluğunu işleme, örgü, dokumaların oluşturduğu tespit edilmiştir. Yöreden çeyiz konusu ile ilgili elde edilen kavram ve terimlerden sözlük bölümü oluşturulmuştur.
Düzce ili Kaynaşlı ilçesi ahşap el sanatları

Bu araştırmanın amacı Düzce ilinde günümüzde devam eden ahşap el sanatını ve bu mesleği icra eden ustaları tanıtmak ve arşivlemektir. Çalışmanın materyallerini Düzce İli Kaynaşlı İlçesi merkezindeki ilgili meslek sahipleri ile yapılan görüşmeler sonucu edinilen bilgiler, konuyla ilgili literatür ve alan araştırması neticesinde elde edilen ürün örneklerinin fotoğrafları oluşturmaktadır. Çalışmada Düzce ili Kaynaşlı ilçesinde halen üretimi yapılan ahşap oymacılığı, beşik, sofra, kemençe, keman, şimşir kaşık, çeşitli oyuncaklar, sandık oymacılığı, masa, sandalye, sehpa, yayık, külek, baston, et tahtası, bazlama tahtası, oklava, merdane ve tarım aletleri olarak; anazut, diğren, düven, yaba, tırmık, gelberi, çapa, kazma, nacak, orak, sırak, tırpan, gibi birçok farklı ahşap el sanatı ürünleri incelenmiştir. Bu el sanatlarının tanım ve tarihçeleri, kullanılan araç ve gereçler, yapım aşamaları ile ürün çeşitleri ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Kaynaşlı ilçesinin birçok köyünde bu uğraşı devam etmektedir Evin yanında ya da alt katında yer alan boş mekanlar imalathane olarak kullanılmakta; genellikle üretim tek kişi tarafından yapılmaktadır. Usta işgücüne bağlı ve geleneksel olarak sürdürülen bu sanatta; 2014 yılı itibariyle en genci 21, en yaşlısı 60 yaşında olmak üzere 50'ye yakın usta çalışmaktadır.
Aydın ili Bozdoğan yöresi kıl çadır dokumalarının fiziksel özelliklerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Aydın ili Bozdoğan yöresinde üretim faaliyeti devam eden geleneksel kıl çadırları ve Nazilli ilçesinde bulunan kıl çadır fabrikasının üretim aşamalarını incelemektir. Ayrıca geleneksel el dokuma ile fabrikasyon üretim kıl çadır dokumalarının bazı fiziksel özelliklerini incelemek ve kıyaslamaktır. Araştırma evrenini Aydın ilindeki kıl çadır dokumacılığı oluşturmaktadır. Bozdoğan yöresinde kıl çadırı üretimini yoğun olarak gerçekleştiren Kızılca, Olukbaşı, Dutağaç köyleri ve Nazilli ilçesinde bulunan kıl çadır dokuma fabrikası ve buralardan elde edilen 3 farklı elyaf, iplik ve 5'er metre dokuma numuneleri örneklem olarak seçilmiştir. Kıl çadır üretim aşamaları hakkında veri toplama aracı olarak anket formu uygulanırken, kıl çadırlarının fiziksel özelliklerini tespiti için TSE, ISO ve AATCC standartları kapsamında testler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular, Kruskal-Wallis H, levene homojenlik testi ve Mann Whitney U testleri kullanılarak incelenmiştir. Yörede uygulanan anket formu neticesinde Kızılca, Olukbaşı ve Dutağaç köylerinde sadece 11 bireyin dokumacılık ile uğraştığı ve bunların tamamının erkek, orta yaş grubu ve evli oldukları tespit edilmiştir. Ayrıca bireylerin çoğunluğunun ilköğretim mezunu olduğu ve dokumacılığı meslek olarak yaptıkları görülmektedir. Geleneksel dokumacılıkta %100 siyah keçi kılı kullanıldığı ve eğirme işleminin bayanlar tarafından çark adı verilen araçta yapıldığı sonucuna varılmıştır. Dokuma aşamasında ahşap, 2 pedallı ve çerçeveli tezgah kullanılmaktadır. Fabrikasyon dokumacılıkta ise %70 ve %40 oranında siyah ve boz renkte keçi kılı kullanılmakta ve eğirme işlemi ştrayhgarn ve friksiyon iplikçilik sisteminde gerçekleştirilmektedir. Dokuma aşamasında mekikli ve kancalı dokuma makinalarının kullanıldığı ortaya çıkmıştır. Çalışmada gerçekleştirilen fiziksel ve kimyasal analizler sonucunda, kıl elyafı inceliği ve elyaf kompozisyonu belirlenmiştir. Ayrıca geleneksel ve fabrikasyon kıl çadır dokumaların fiziksel özelliklerini tespit etmek amacıyla dokumalara ait atkı ve çözgü iplik numaraları incelenmekte, bununla birlikte, dokumayı oluşturan ipliklerdeki büküm sayıları tespit edilerek dokumaların iplik özelliklerindeki farklılıklar ortaya çıkarılmaktadır. Dokumalardaki yapısall farklılıkların belirlenmesi adına, sıklık, gramaj ve kalınlık özellikleri test edilmiştir. Farklı özelliklerdeki kıl çadırların konfor özelliklerini değerlendirmek amacıyla yırtılma mukaveeti, yanmazlık, hava geçirgenliği ve su iticilik testleri uygulanmıştırKey Words : Yörük, Kıl çadır, Dokuma, Fiziksel testler, Kimyasal testler
Bahtiyar Hıra'nın ebru sanatına ve eğitimine katkısı

Bu araştırmada ebru sanatının günümüzdeki en büyük ustalarından biri olan Bahtiyar Hıra'nın ebru sanatına ve eğitimine yaptığı katkılar ile çalışmaları incelenmiştir. Bahtiyar Hıra'nın geleneksel Türk ebru sanatına ve eğitimine yaptığı katkıları saptayarak belgelemek araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırma monografik bir çalışma olup, betimleme yöntemi kullanılmıştır. Gerekli kaynak taraması yapılmış ve görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırmada Bilkent Üniversitesi, Gazi Üniversitesi, Türk Tarih Kurumu, Türk Dil Kurumu Kütüphaneleri ve Milli Kütüphane'ye gidilerek literatür taraması yapılmış, konu ile ilgili kitap, dergi, makale, ansiklopedi; elektronik posta ve internet kaynakları taranmıştır. YÖK'te bulunan ebru sanatı ile ilgili tezler incelenmiştir. Bahtiyar Hıra'nın yetiştirmiş olduğu ulaşabildiğimiz beş öğrencisine anket soruları uygulanmıştır. Kendisinden alınan bilgilere göre bilgi formu hazırlanmıştır. Alınan cevaplar doğrultusunda sanatçının ebru sanatına ve eğitimine yaptığı katkılar tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini Bahtiyar Hıra'nın hayatı ve çalışmaları, örneklemini ise ürettiği çeşitli tarzlardaki eserleri oluşturmaktadır. Ebru sanatına gönül vermiş ve bu konuda farklı ve titiz çalışmalara imza atmış olan Bahtiyar Hıra her zaman net, temiz ve sürekli gelişen, yenilik katan ama klasik çizgisinden de vazgeçmeyen eserler ortaya koymaktadır. Bahtiyar Hıra'nın ebruları renk tonlarından ve tarzından ayırt edilebilir. Ebru sanatında genel olarak çalışmalarında dikkat ettiği şeyler; temiz, net, homojen, orantı ve estetiktir. Sanatçı için renk uyumu çok önemlidir. Ebru sanatında geliştirdiği tekniklerin başında çiçekler yer almaktadır, birçok farklı çiçek stilize etmiştir. Bunlar arasında küpeli, çan ve çeşitli lale motifleri yer almaktadır. Bir sürü yeni tarak motifleri keşfetmiştir. Ebruyu katı, tezhip, ve hat sanatlarıyla birleştirerek kompozisyonlar kurmaktadır. Bazı özel çalışmalarında kağıtlarını kendisi boyayarak, bitkilerle kağıt dokuları yapmaktadır. Ayrıca kendi boyadığı kağıtları ebrunun zemininde kullanmaktadır. Sanatçı yenilikçi anlayışla klasik tarzda ebrular ortaya koymaktadır. Eserlerin de klasikten vazgeçmeden, yenilik katarak klasik çalışmaları günümüze başarılı bir şekilde uyarlamıştır. Ebru sanatı çeşitli konularda yeniliğe açık olduğu halde ebru konusunda klasik anlayışa bağlı kalan ve bu konudaki modern uygulamalara iltifat etmeyen Bahtiyar Hıra, Kamile Akdede, Timuçin Tanarslan ve Fuat Başar'dan devraldığı bu sanatı büyük gayretler sonucu günümüze taşımaktadır. Ebru sanatının zamanımıza kadar hiç bozulmadan gelmesinde, bu sanatın tanınmasında ve gelişmesinde büyük katkıları olmaktadır. Ayrıca birbirinden değerli öğrenciler yetiştirerek bu sanatın unutulmasını önlemekte ve gelecek nesillere bu sanatın doğru bir şekilde aktarılmasını sağlamaktadır.
Bursa yöresindeki yerel giysilerin ve kumaş yapılarının incelenmesi

Osmanlı giyim kuşamının temelleri iki bin yıldan daha fazla bir zaman dayanmaktadır. Orta Asya'da yaşamış olan atalarının kültüründen beslenmişlerdir. Yaklaşık VI yüzyıl Osmanlı giysileri kesim özellikleri açısından benzerlik göstermiş, XIX. Yüzyıldan itibaren köklü bir değişime uğramıştır. XIX. Yüzyılın başlarında erkek giysileri, yüzyılın ortasından sonra kadın giysileri Avrupa modası etkisiyle değişikliğe uğramıştır. Osmanlı Devleti'ne başkentlik yapmış olan Bursa şehri de gerek giyim kuşam gelenleriyle gerekse folklorik yapısıyla bu değişim-gelişim sürecine ayak uydurmuştur. Günümüzde Bursa'da çağdaş çizgilerin egemen olduğu aşikardır. Ancak Bursa'nın merkezinden köylere doğru gidildikçe yöresel giysilere rastlanabilmekte ve hatta pek çoğunda bu kültürel değerlerin yok olduğu gözlemlenmiştir. Yapılan bu çalışmanın amacı yok olmaya yüz tutmuş Bursa giysilerinin öyküsünü çıkartmak ve daha da önemlisi bu giysi ve kumaşların yapısall ve teknik analizlerini yapmaktır. Öncelikle doğru bir alt yapı sağlayabilmek adına 1. Bölümde Osmanlı'dan günümüzüe tarihi Bursa, coğrafi konumu, sosyo-ekonomik yapısı, kadın-erkek giysileri incelenmiştir. Bu giysilerin yapısall ve teknik özellikleri renkleri, formları üzerinde durulmuş ve konu resimler ile zenginleştirilmiştir.2. bölümde Bursa kumaşları araştırılmış ve elde edilen kumaşların yapısall ve teknik analizleri yapılmıştır. Bu bölüm yapılan çalışmanın en temel bölümüdür. Çünkü araştırmalar, literatür kaynak taramaları ve incelemeler sonucunda elde edilen verilerin analizleri aşamasıdır. Edinilen bilginin yorumlamaya açık olan bölümü olduğu düşünülmektedir. Edinilen bilgiler ve 35 adet analiz tablo değerlendirmesi sonucunda sonuca ulaşılmıştır.3. bölümde kaynak kişilerle görüşmeler yer almaktadır. Yapılan bu çalışma ile yakından ilgisi olduğu düşünülen bu kişilerden giysiler ve kumaşlar hakkında bilgiler alınmış, bu bilgiler araştırmalar ve analiz tablolar ile karşılaştırılmıştır. Edinilen bilgilerin, teknik analizlerin ve kaynak kişilerle yapılan görüşmelerin ışığında edinilmiş olan çıkarım 'sonuç' bölümünde yer almaktadır.
Ayakkabı Dünyası arşivindeki kumaş sayalı geleneksel ayakkabıların incelenmesi

Bedenlerini iklim koşullarından korumak için keçeleşmiş hayvan yünleri ve derileriyle sararak ilk giysileri oluşturan insanoğlu, ayaklarını; kar, buz, sıcak kum, taş ve dikenli bitkilerden korumak için sardığı bitki ve deri parçaları, birçok evrelerden geçerek günümüze ulaşmıştır. Çıkış noktası gereksinim olmakla birlikte, her çağda çeşitli coğrafyalarda statü ve ekonomik gücün göstergesi olan ayakkabılar, giysilerle bütünleşmiştir. Zenginlik ve ihtişam, elbiselerde olduğu gibi ayakkabılarda da gereç, biçim ve süslemeler ile sağlanmıştır. Ayakkabı Dünyası mağazaları sahibi Sayın Mehmet Akbacakoğlu'na ait Ankara ve İstanbul'daki arşiv ülkemizde ve çeşitli ülkelerde yapılan farklı yüzyıl ve kültürlere ait ayakkabılardan oluşmaktadır. Bu çalışmada ülkemizde Osmanlı ve Cumhuriyet döneminden günümüze kadar olan (19 20. Yüzyıl) süreçte arşivde sergilenen ayakkabılar araştırma kapsamına alınmıştır. Arşivde tekstil malzemesi kullanılarak oluşturulmuş ayakkabılar; envanter numarası, yapım dönemi, biçim, gereç, renk, numara, cinsiyet, üretim ve süsleme tekniği yönlerinden özellikleri belirlenerek hasar - onarım durumu saptanmış ve ayakkabılara ait bilgi formları oluşturulmuştur. Koleksiyonunun mesleği ayakkabıcılık olan, deneyimli ve bilinçli biri tarafından oluşturulması ve ileride müzeye dönüştürülmesi düşünülen arşivdeki ayakkabıları tanıtmak ve belgelemek, giyildiği zamanın zevk, beğeni, ayakkabı giyim alışkanlıklarına ışık tutmak, gelenek ve göreneklerimizi yansıtmak ve kültürel değerlerimize sahip çıkarak gelecek nesillere ve ilgilenenlere kaynak hazırlamak hedeflenmiştir.
Süryani basmacılığı ve Süryani basmacılığında kullanılan motif ve ikonografik simgeler

Günümüzde çoğunlukla yazmacılık olarak bilinen ''basmacılık'' aslında yazmacılığıda kapsayan daha geniş bir süsleme sanatı dalıdır. Basmacılık sanatının ismini, süslenmek istenen nesneler üzerine hazırlanan kalıbı basarak iz bırakma mantığındanaldığı muhtemeldir. Ve dolaysıyla kalıp basılarak süslenebilen bütün nesnelerbasmacılık sanatının kapsamına dahildir. Yapılan araştırmalar Basmacılık sanatının ne zaman ve nerde ortaya çıktığıyla ilgili kessin bir bulguyu işaret etmese de bu günbasmacılık sanatıyla ilgili en eski bulgular Anadolu'daki Hitit kalıntılarında ( M. Ö7000) mevcuttur. Hitit medeniyeti dışında birçok kaynağa göre Basmacılığın; baştaAsur medeniyeti olmak üzere dünyanın birçok medeniyetinde izleri bulunmuştur. Gerek ticari ilişkilerle gerek savaşlar ve işgallerle gerekse başka yöntemlerle dünyada birçok coğrafyaya yayılan bu sanatın her coğrafyada ve medeniyette farklı bir uygulama yöntemi ve farklı bir kullanım amacı vardır. Söz konusu farklılıklarAnadolu'daki yörelerde bazen coğrafi şartlara göre bazen inançlara göre bazen de temin edilen malzemeye göre kendini göstermiştir. Süryani basmacılığınınAnadolu'nun diğer yörelerinde uygulanan basmacılıkla olan farkı inanç temelli birfarklılıktır. Hıristiyanlığın Ortodoks mezhebini benimseyen Süryanilerin inançlarınınanlatımında kullandıkları ikonları basmacılık sanatıyla şekillendirmesi belki de Anadolu'da icra edilen bu farklılıklardan en ilginç olanıdır. Ortodoks Hristiyan ibadetinin ayrılmaz bir parçası olan ikonların bu sanat dalıylaolan ilişkisinin en güçlü kanıtları olan kilise perdeleri, başta Mardin olmak üzere hemen hemen Anadolu'daki her Ortodoks Kilisesinde kullanılmaktadır. Süryanigöçlerinin Anadolu'da yoğunlaşmasıyla beraber yok olmayla karşı karşıya kalan bu sanatın ve sanatta kullanılan ikonografik simgelerin anlamını tespit etmek araştırmamızın ana amacını oluşturmaktadır.
Başbakanlık Osmanlı Arşivinde bulunan belgelere göre Uşak halısı

Uşak halıları Türk halıcılık sanatının en bilinen ve en önemli bir parçasıdır. Orta Asya da Pazırık halısıyla doğup Türkistan'da gelişen Türk halıcılık sanatı; Anadolu'ya Büyük Selçuklu devleti ile birlikte girmiş, onu izleyen Anadolu Selçuklu Devleti ve ardından da 16. yy. da Osmanlı Devleti dönemlerinde en görkemli eserlerini üretmiştir. Uşak halılarının ünü dünyaya yayılmış hatta yabancı ünlü ressamlar tarafından resmedilmişlerdir. Osmanlı döneminde, kumaş ve bez dokumalar ile birlikte Uşak halılarına artan talepler üzerine devletin en önemli ihracat kalemlerinden birisi halıcılık olmuştur. Uşak halıları kendi içinde motif ve kompozisyon özelliklerine göre gruplara ayrılmaktadır. Oldukça büyük boyutlarda dokunan Uşak halıları, o dönemlerde saray ve camiler için yapılmıştır. Yaptığımız araştırmalar sonucunda Uşak halıcılığı üzerine Osmanlı arşivi kayıtlarına pek az başvurulduğunu ve bu konu üzerinde az çalışmalar yapıldığını gördük. Tezimizde Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Başbakanlık Osmanlı Arşivi'ndeki belgeler incelenmiş; Uşak çevresinde halı dokumacılığı, yurt dışından gelen halı tüccarlarının artan taleplerini karşılamak için Uşakta iplik fabrikalarının kurulması, iş imkanlarının artması, halı ihracatı ve şehirde makinalaşmaya karşı halkın mücadelesi konularına değinilmiş ve belgelerin okunması sonucunda ortaya çıkan bilgiler değerlendirilmiştir.
Sadberk Hanım Müzesi teşhirindeki sınırlı sayıda Kütahya çini koleksiyonunun belgelenmesi

Bu araştırmanın amacı İstanbul ilinde bulunan Sadberk Hanım Müzesi teşhirindeki sınırlı sayıda Kütahya çini koleksiyonundaki çinilerin motif, renk, kompozisyon özelliklerinin incelenerek belgelenmesidir. Araştırmanın evrenini Sadberk Hanım Müzesi teşhirindeki Kütahya çini koleksiyonu oluşturmaktadır. Örneklem ise teşhirde bulunan 60 adet çiniden oluşmaktadır. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmanın problemi ele alınmış, amacı, önemi, sınırlılıkları açıklanmıştır. İkinci bölümde; Türk Çini Sanatının tanımı, tarihçesi, kullanım alanları, motifler, kompozisyon özellikleri, yapım aşamaları görsellerle desteklenerek detaylı olarak incelenmiştir. Betimleme yöntemiyle taranan çiniler motif, kompozisyon özellikleri, ölçüm, çizim ve fotoğraflama yolu ile belgelenerek oluşturulan bilgi formlarına işlenmiştir. Bilgi formlarından edinilen veriler; renk, konu ve boyut tabloları oluşturularak değerlendirmeye alınmıştır. Araştırmanın sonucunda elde edilen bilgi formlarından yola çıkarak incelenen çinilerin dönemsel farklılıkları ortaya konulmuştur. Elde edilen sayısal analizler sonucunda en çok kullanılan renklerin kobalt, en az firuze olduğu ve en çok kullanılan motiflerin bitkisel motifler olduğu anlaşılmıştır. Cins açısından baktığımızda da tabak cinsinin daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır.