turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
IMF'in döviz kuru ve kredi dilimleri politikasının gelişim süreci

IMF, ekonomik gelişmişlik düzeyleri birbirinden farklı olan ve farklı yapıdaki ekonomik soranların çözümü için çalışan üye ülkeler ile ortak ekonomik programlar yürütmekte, bu ülkelere finansal kaynaklar sunmakta ve makroekonomik politikalar tavsiye etmektedir. Özellikle uluslararası parasal sistemdeki gelişme ve değişimlerin hızlanması ile bu sistem üzerindeki etkinliği artan IMF 'in, söz konusu gelişmelere uygun olarak kredi ve döviz kura politikalarını geliştirmesi de önem kazanmaktadır. IMF politikalarının önemini, bu alandaki tartışmaların yoğunluğu da ispat etmektedir. Genel olarak, uluslararası parasal sistemdeki gelişmelere uyum sağlamada başarılı gözüken IMF, kredi ve döviz kuru politikalarını da sürekli bir gelişim içerisinde tutmaktadır. Kredi politikasının kapsamını, üye ülkelerin değişen ihtiyaçlarına cevap verebilmek amacıyla, sürekli olarak genişleten IMF, bununla birlikte sunduğu finansal kaynakların karşılığında üye ülkelerden talep ettiği çeşitli ekonomik sektörlerdeki yapısall çalışmaların yapılması koşullarını da günden güne arttırmaktadır. Döviz kuru politikaları alanında 1971 yılında geçirdiği önemli bir değişim sonucunda yeni yaklaşımların oluşturulması çabasına giren IMF 'in, bu alanda üye ülkelerin birbirinden farklı makroekonomik sorunlarının çözümü için farklı döviz kuru sistemlerinin benimsenmesi politikasına sahip olduğu görülmektedir. IMF'nin, aynı zamanda en çok eleştirildiği konuların başında gelen döviz kuru politikaları alanındaki gelişiminin devam etmesi ile beraber, genel kabul görebilecek bir düzeye ulaşamadığı görülmektedir. Çok hızlı ve sürekli değişen uluslararası parasal sistemin gözetimi ile görevli olan IMF, bu hızlı değişimlere uyum sağlama konusunda sürekli bir çaba içinde olduğu görülmektedir. Bu nedenle, IMF politikalarının söz konusu gelişimleri sonucunda daha olumlu sonuçlar ortaya çıkarması, zaman içinde beklenebilecek bir durumdur.
Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye için yenilenebilir enerji ile istihdam ilişkisi: Panel veri analizi

Bu tezde 1991 yılından 2015 yılına kadar geçen dönemde AB-15 ülkeleri ve Türkiye'deki yenilenebilir enerji tüketiminin istihdam üzerindeki etkisi incelenmektedir. Birinci bölümde sürdürülebilir kalkınma anlayışı çerçevesinde yenilenebilir enerjinin tanımı, önemi ve yenilenebilir enerji türlerine dair bilgilere yer verilmiştir. Bunun yanında yenilenebilir enerji hakkındaki güncel temel göstergeler bulunmaktadır. İkinci bölümde yeşil işlerin tanımı, gelişim süreci ve yenilenebilir enerji sektörünün yarattığı istihdam rakamları yer almaktadır. Üçüncü bölümde ise ampirik uygulama kısmı bulunmaktadır. Bu kısım literatür özeti, kullanılan yöntem hakkında bilgiler ve analiz sonuçlarını içermektedir. Toplam 16 ülkenin yer aldığı çalışmada analiz sonuçlarına göre sadece Finlandiya'da yenilenebilir enerji tüketiminden istihdama doğru nedensellik ilişkisi ortaya çıkmıştır.
Sınai mülkiyet haklarının ekonomik büyüme üzerindeki etkisi: Türkiye düzey I bölgeleri örneği

Sınai mülkiyet hakları korumasının ekonomik etkilerini incelemek ve yazmak hem akademideki hem de Dünya Bankası'ndaki profesyonellerin kariyerlerinin büyük bir bölümünü işgal etmektedir. Günümüzde, uluslararası arenada sıklıkla yer eden sınai mülkiyet hakları, dünyada özellikle de gelişmiş ülkelerde yeniliği oluşturan hak sahipleri için büyük bir ekonomik değere dönüşmektedir. Bu hakların korunmasına önem veren ülkelerin geliştiği ve de gelişmiş ülkelerin bu konuya daha çok özen gösterdiği göz önünde bulundurulduğunda, konunun yalnızca hak sahiplerini değil tüm toplumu yakından ilgilendirdiği anlaşılmaktadır. İnsanların zihinlerinde oluşturdukları herhangi bir iktisadi mal üzerindeki haklar Sınai Mülkiyet Hakları olarak tanımlanmaktadır. SMH teknoloji ve yeniliği teşvik ederek ekonomik büyüme üzerinde etki yapabilmektedir. Sınai mülkiyet hakları mevcut iş kapasitesini geliştirerek, rasyonalizasyonu, teknolojiye erişimi, bunların oluşumunu ve ihracatını teşvik ederek sanayide de önemli bir rol almaktadır. SMH çeşitli kanallar vasıtasıyla ülkelerin ekonomik performansı üzerinde negatif veya pozitif etkiler meydana getirebilmektedir. Bu kanallar bizim araştırma konumuz olan patent, marka, faydalı model ve endüstriyel tasarımları içermektedir. Bu çalışmanın temel amacı, patent, faydalı model, marka ve endüstriyel tasarım gibi hakların dahil olduğu sınai mülkiyet haklarının korunması konusunda farkındalık oluşturarak ekonomik büyüme üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Bu nedenle, Türkiye Düzey I Bölgeleri'nde Sınai Mülkiyet Haklarının bölgesel ekonomik büyüme üzerindeki etkileri analiz edilmiştir. İlgili literatür göz önüne alınarak oluşturulan araştırma modeli, yapılan çalışma sonuçlarına göre revize edilmiştir. Revize edilen teorik modelde, Türkiye Düzey I Bölgelerinin sınai mülkiyet hakları Panel Veri Analizi ile test edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, sınai mülkiyet haklarını temsil eden patent, faydalı modelin ekonomik büyüme üzerinde etkili faktörler olduğu gözlemlenmiştir.
Türkiye'de 1980 2004 döneminde para arzının enflasyon üzerindeki etkisinin incelenmesi

Türkiye'de 1980- 2004 döneminde enflasyonu düşürmek için çoğunlukla sıkı bir para politikası izlenmişse de uzun yıllar enflasyonu yüksek seyretmiş, hala tek haneli rakama inmemiştir. Çalışmanın amacı, para arzının gerçekten enflasyonu etkileyip etkilemediğidir. Konuların en temel kavramlardan başlanarak açıklanması felsefesi güdüldüğü için anlatıma paranın tanımı ile başlanmış daha sonra enflasyon, para teorileri ve açık ekonomide para ve maliye teorileri yazılarak teorik çerçeve çizilmiştir. Çalışmanın sonucunda ekonometrik bir model kurularak çalışma istatistiki temele oturtulmuştur. Sonuçta, para arzındaki artışların enflasyonu artırmadığı, tam tersine düşürdüğü bulunmuştur. Artan para arzı ve artan tüketim ve reel tüketimle işletmelerin daha yüksek kapasitede çalışması, girdilerin daha ucuza temini ve nakit sıkıntısın para arzı arttıkça azalması, bu sonuca etki eden faktörlerdir.
Merkezi Asya ülkeleri ve Türkiye'nin ekonomik bir entegrasyon için SWOT analizleri

Ekonomik Entegrasyon Teorisinin temel oluşturduğu bu çalışmada, 20 yy. ortalarında gerçekleşmeye başlayan ekonomik dayanışma ve yakınlaşmaların artarak, daha çok coğrafi, kültürel ve tarihsel geçmişşi olan ülkeler arasında gerçekleştirilen bölgesel entegrasyonların ortaya çıkmasına neden olduğu varsayımı ile hareket edilmiştir. Gelişmiş ülkelerin rekabete karşı kendilerini korumak, gelişmekte olan ülkelerin dünya ile bütünleşmelerini hızlandırmak ve diğer ülkelerin ise bölgelerinde kendilerini güvenlikli kılmak için bölgesel entegrasyonlara gitmekte oldukları, yadsınamaz bir gerçek olup yakın dünya tarihinde birçok örneği ile karşılaşıldığını tespit edebiliriz. Genellikle belli bir coğrafyayı paylaşan dil, din ve kültür yakınlığı olan ülkeler arasında bu faktörlerin kazandırdığı güç ile ekonomik çıkarların maksimize edilmesi adına bölgesel ekonomik entegrasyonların oluşturulduğu görülmektedir. Bu çalışmada Merkezi Asya Bölgesinde ortak dil, din ve kültür paylaşımının gerçekleştiği ülkelerle, aynı değerleri paylaşan ve bu coğrafyanın Batı'ya açılan kapısı konumundaki Türkiye arasında gerçekleşmesini muhtemel gördüğümüz ekonomik bir entegrasyonun olabilirliği, SWOT analizi yardımıyla ortaya konmuştur. Öncelikle ekonomik entegrasyon kavram ve teorisinin açıklandığı bölümü takiben Avrupa ülkeleri arasında gerçekleşen ve entegrasyon teorisi açısından önemli bir örnek teşkil eden Avrupa Birliği ele alınmıştır. Sonrasında Orta Asya'da bölgesel ekonomik entegrasyon girişimlerinin incelendiği bölümü, Türkiye ve Merkezi Asya Ülkelerinin ekonomik entegrasyon açısından SWOT analizlerinin yapıldığı uygulama bölümü izlemektedir. Analiz, hem bu ülkeler bazında gerçekleştirilmiş ve hem de sonuçları itibarıyla ekonomik bir entegrasyonun oluşumu düzeyinde genel değerlendirmeler yapılmıştır. Bu çalışma ile elde edilen sonuç, çalışma kapsamında değerlendirilen ülkelerin böyle bir entegrasyon için sahip oldukları güç ve fırsatlarının, oluşabilecek tehdit ve zayıflıklarından daha fazla olduğudur.
Basel II kriterlerinin KOBİ'lerin finansmanına etkileri ve tekstil sektöründe bir uygulama

Ülkemizdeki işletmelerin büyük çoğunluğu KOBİ'lerden oluşmaktadır. Kuruluş aşamasından itibaren KOBİ'ler çeşitli finansal sorunlarla karşı karşıya kalmaktadır. Bu çalışma ile Basel II kriterlerinin KOBİ'lerin finansmanı üzerine ne tür etkileri olacağının tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda tekstil sektöründe bir anket araştırması yapılmış ve sonuçlar değerlendirilmiştir. KOBİ'lerin finansal sorunlarının başında özkaynak yetersizliği, kredi temininde ve sermaye piyasasından fon temin etmede karşılaşılan sorunlar gelmektedir. KOBİ'ler finansal sorunları leasing, factoring, forfaiting, franchising ve risk sermayesi gibi alternatif finansman yöntemleriyle çözebilirler. Ancak KOBİ'ler bu yöntemlerden yeterli ölçüde faydalanamamaktadır. Basel II kriterleri KOBİ'lerin kredilendirilme sürecine önemli etkiler yapacaktır. Basel II kriterlerine kısa sürede uyum sağlayan KOBİ'ler rakiplerine göre daha düşük maliyetle kredi alacak, firmalarının sermaye yapılarını güçlendirme fırsatı ortaya çıkacak, daha objektif değerlendirilecek ve kayıt dışı önlenerek, artan şeffaflıkla birlikte adil rekabet ortamı sağlanmış olacaktır. KOBİ'lerin Basel II hakkındaki bilgi düzeyi arttıkça kurumsal yapının oluşturulması kolaylaşacaktır. Ayrıca derecelendirme notlarının kullanılmasına, riske dayalı fiyatlama yapılmasına ve teminatlandırma yapısındaki değişikliklere daha rahat uyum sağlayacaklardır. Basel II kriterlerine geçişte KOBİ'ler çeşitli avantaj ve dezavantajlara maruz kalacaklardır. Karşılaşılacak sorunları en aza indirebilmek için, Basel II uygulamalarına kademeli olarak geçilmeli, AB ülkelerinde bu konuda yaşanan tecrübeler değerlendirilmeli, devlet, özel sektör ve bankalar işbirliği içinde çalışmalıdır.
Türkiye ithalatının temel belirleyicileri

Küreselleşme ve gelişen teknolojinin her geçen gün yeni ihtiyaçlar doğurması ve buna paralel olarak da üretimde uzmanlaşma ve ülkelerin birbirlerinin mallarına olan talep ve bağımlılığının artması, ülkeler arasında yeni ticari ilişkilerin oluşumunu da mümkün kılmaktadır. Bu bağlamda, ülkeler arasındaki mal ve hizmet alışverişişeklindeki ticari ilişkileri gösteren dış ticaret, ithalat ve ihracat şeklinde iki bileşenesahiptir. İthalat ve ithalatın belirleyicileri bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, 1989- 2004 dönemine ilişkin Türkiye ithalatınınbelirleyicilerini tespit etmek ve tahmin sonuçlarından hareketle ileriye dönük politika önerisinde bulunmaktır. Bu çerçevede, Engle-Granger iki aşamalı tahmin yöntemi kullanılarak uzun dönem ithalat talebi tahmin edilmiş ve buradan hareketle Hata Düzeltme Modeli yardımıyla kısa dönem ilişkiler araştırılmıştır. Açıklayıcı değişken olarak reel gelir ve reel efektif döviz kurunun yer aldığı modelin tahmin edilmesi ile Türkiye ithalatının reel döviz kurundan ziyade büyümeye karşı daha duyarlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Aynı zamanda bu sonuç, bir dış ticaret açığı durumundaithalatı azaltmaya dönük uygulanacak kur politikasının etkinliği hakkında da bir fikir verecektir.
Giresun'daki KOBİ'lerde verimliliğe etki eden faktörler

'Verimlilik' kavramı günümüze kadar ekonomik birimlerin en küçükparçasından en büyüğüne kadar 'ekonomik büyüme'nin en büyük etkenlerinden biri olarak görülmüştür. Bu ekonomik birimlerde 'verimlilik' sağlayan her unsurun ekonomik büyümeye katkı yaptığı varsayılmıştır. Verimlilik; karlılık, üretkenlik, etkinlik, etkililik gibi birçok kavramlayakından ilgili olmasına rağmen, bu terimlerin her biri aslında farklı anlamlar ifade etmektedir. Bu terimlerin gerçekte temsil ettiği değerleri bilmek, yapılan analizlerbakımından son derece önemlidir. Verimlilik ölçümü işletmelerin devamlılıklarını sağlayabilmeleri için son derece önemlidir. Çünkü mevcut durumunun analizini yapamayan işletmelergeçmişşleri ile güncel durumları arasındaki değişimi gözlemleyemediği için geleceğe yönelik kazançlarına ve risklerine müdahale etme fırsatı bulamazlar. Bu çalışmada 'verimlilik' ve verimlilik ile ilgili kavramlar üzerinde durulup, verimliliğe etki eden faktörler incelenmiştir. Son bölümde ise Giresun'dayapılan 'Giresun'daki KOBİ'lerin Genel Durumu' adlı çalışmanın verilerinden yararlanılarak, Giresun'daki KOBİ'lerin verimliliğe etki eden faktörleri incelenmiştir. Çalışmanın sonucuna göre Giresun'da 'yüksek teknoloji' sayılabilecekürünler üreten firmaların sayıca oldukça az ve yetersiz oldukları görülmüştür. Mevcut firmalar 'yüksek teknoloji' kullanmadığı ve yakın zamanda kullanmayıdüşünmediği için küresel çapta rekabet edebilecek firmaların ürünlerine rastlamak pek mümkün görünmemektedir. Gelişmekte olan ülkelerin ekonomik büyüme sağlayabilmesi için son derece önemli olan 'teknoloji transferi'nin önemi Giresun'daki firmalar tarafından iyialgılanmadığı anlaşılıyor. Mevcut durumun önümüzdeki yıllarda kolay kolaydeğişmeyeceği fark ediliyor. Bu sonuca göre 'uzun dönem büyüme'de Giresun'unyakın tarihte gelişmiş ülkelerin büyüme rakamlarına yakınlaşması mümkün görünmemektedir.
Avrupa Para Birliği - Tekil ülkeler ve Türkiye bağlamında -

tarihinde imzaladıkları Maastricht Antlaşması ile hedeflerini somutlaştırmış oldular. AB üyesi ülkelerde, bütçe açıklarının Merkez Bankası kaynakları ile finanse edilmesinin engellenmesi, Merkez Bankalarının bağımsızlaştırması ve makro-ekonomik yakınlaşma kriterlerine uyum ile devam eden para birliği süreci, 1 Ocak 1999 tarihinde para birliğine katılan üye ülkelerin para birimleri arasındaki kurların sabitleştirilmesi, ortak para birimi olan Euro'ya geçilmesi ve AMB tarafından ortak para politikası uygulanmaya başlanması ile son şeklini alacaktır. Euro'nun AB çapında kullanımına 1 Temmuz 2002 tarihinde başlanacaktır. 1 Temmuz 1998 tarihinden itibaren faaliyete geçecek, AMB, ortak para politikasını uygulama sorumluluğunu üstenecektir. Ulusal Merkez Bankaları da AMB ile beraber AMBS'nin birer parçası olarak bu sorumluluğu paylaşacaktır. Tek para birimi Euro ile döviz kurlarındaki ani ve şiddetli değişikliklerin ortadan kalkmasıyla ticaretin ve yabancı sermaye yatırımlarının olumlu yönde etkilenmesi hesaplanmaktadır. Döviz kuru risklerinden kurtulunması ve ticari ve banka işlemleri sırasında paraları birbirine çevirmekten kaynaklanan harcamalardan tasarruf edilmesi dolayısıyla işlem maliyetlerinin ucuzlaması beklenmektedir. 116 Ayrıca, para birliğinin sağlanması, AB'ne uluslararası müzakerelerde daha büyük ölçüde söz hakkı sağlayarak AB'nin gelişmiş ülkelerle, gelişmekte olan ülkeler arasındaki ekonomik ilişkileri etkileme gücünü ve kapasitesini arttıracaktır. Türkiye'nin, yakın gelecekte görülmemesine rağmen, tam üye olmayı hedeflediği AB'ne üyelik için politik unsurların yanında makro-ekonomik unsurları da tutturması gerekmektedir. Bu nedenle, Türkiye makro-ekonomik istikrarın sağlanmasına yönelik çabalarını sürdürmeli, enflasyon, bütçe ve sosyal güvenlik sistemi açıklarını belirli bir seviyeye indirmeli ve alınan yapısall tedbirlerle Maastricht Antlaşması kriterlerine uyum sağlamalıdır. Para birliğine Türkiye'nin uyumunun sağlıklı bir şekilde yürütebilmesi için, Türkiye ile AB arasındaki ekonomik politika koordinasyonunun güçlendirilmesi ve kurumlaştırılması gerekmektedir. Bunun içinde, 1/95 Ortaklık Konseyi Tavsiye Kararı'nın yanı sıra her iki taraf arasındaki makro-ekonomik diyalog mekanizmasının işlerliğe kavuşturulması önem taşımaktadır. 117
New protectionist tendencies in the European Union

Korumacılık, ticaretin tarihi kadar eskidir. En liberal dönemlerde bile, korumacı eğilimler yalnızca gümrük vergileri gibi geleneksel önlemler biçiminde değil, aynı zamanda tarife dışı araçlar vasıtasıyla da devam etmiştir. Son yıllarda artış gösteren küresel ölçekteki korumacı eğilim 'Yeni Korumacılık' olarak adlandırılmaktadır. Korumacılıktaki bu yeni trendin ayırt edici özelliği, dış ticareti kısıtlayan, artan sayıda kullanılan, çeşitli araç ve uygulamalardır. Dahası, bu korumacı uygulamaların büyük bir kısmı 'görünmez' denilen engellerden oluşmaktadır. GATT/WTO'nun ticareti serbestleştirmek için getirmiş olduğu önlemler, bu görünmez engeller vasıtasıyla delinmektedir. Bunun yanı sıra, güncel siyasi çatışmalar da yeni korumacı uygulamaları arttırmaktadır. Çalışmanın ana amacı, günümüzde artış gösteren korumacı uygulamada neyin yeni olduğunu ve AB dış ticaretinde, bu korumacı düşüncenin yerini sorgulanmaktadır. Bölgesel düzeydeki serbest ticarette lider olan AB, korumacılığa yöneldiği için özellikle dikkat çekmektedir. 2008- 2009 yıllarında yaşanan küresel kriz ve 'Ticaret Savaşı' olarak adlandırılan olay, AB dış ticareti için dönüm noktası olmuş ve korumacı eğilimine hız kazandırmıştır. ABD-Çin arasında yaşanıyor gözüken Ticaret Savaşı, AB'nin dış ticaret politikasını ve serbest ticaret düşüncesini derinden etkilemiştir. Çalışma, AB'nin 2009 yılı itibariyle, tarife dışı araç vasıtayla korunma politikasını ve son yıllarda artan korumacı eğilimini incelemiştir. Çalışmada, Türkçe-İngilizce literatür taraması ve veri analizi yapılmıştır. AB'nin yeni korumacı politikalarını gösteren veriler Global Trade Alert ve Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı kaynaklarından alınmıştır. Bunun yanı sıra AB'nin uygulamış olduğu anti-damping, countervailing gibi uygulamaların bilgileri ise Avrupa Komisyonunun paylaştığı yıllık raporlardan düzenlenmiştir. AB taraflıdan en fazla kullanılan tarife dışı araçlar, en fazla korunan sektörler, AB'nin uyguladığı tarife dışı önlemlerden en fazla etkilenen ülkeler gibi veriler üzerinden yola çıkarak analizler yapılmıştır. Bu analiz sonucunda, serbest ticaretle şekillenen kurucu ilkelerinin aksine, AB'nin özellikle son on yıl boyunca daha da korumacı bir konuma kaydığı sonucuna varılmıştır.
Lojistik sektörü performansı ve dış ticaret ilişkisi

Uluslararası ticaret, küresel ekonomik büyümenin temel belirleyicilerinden birisidir. Ülkeler, küresel pazarlarda yerli ürünlerinin satışlarını arttırmak için ticaret yapmakta ve özellikle gelişmekte olan ekonomiler için dış ticaret, ekonomik büyümenin önemli bir aracı haline gelmiştir. İki ülke arasındaki ticaret hacmi doğal olarak, ihracatçı ülkenin üretim kalitesi ile rekabetçiliğine ve ithalatçı ülkenin ihtiyaçlarına bağlı olduğu gibi ticareti kolaylaştıran ve maliyetlerinin düşürülmesine de katkıda bulunan faktörlere de büyük ölçüde bağlıdır. Küreselleşme ve artan rekabet ortamı ile birlikte lojistik, uluslararası ticaretin en önemli unsurlarından birisi haline gelmiş ve bir ticaret kolaylaştırıcısı olarak uluslararası lojistiğin ticaret hacminin büyümesi ve iktisadi büyüme için önemi, literatürde çokça tartışılan başlıklardan birisi olmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, OECD ve düşük-orta gelirli ülkelerde lojistik performansının dış ticaret üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Bu amaçla, Dünya Bankası tarafından oluşturulan ve lojistik sektörünün ülkeler arasındaki durumunu karşılaştırmalı olarak değerlendiren Lojistik Performans İndeksi'ne ilişkin 2007- 2018 dönemi verileri ve statik panel veri analizi kullanılarak lojistik performansının ihracat ve ithalat hacmi üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar lojistik performansının hem OECD ülkelerinde hem de düşük-orta gelirli ülkelerde ihracatı olumlu yönde etkilediğini göstermektedir. Buna karşılık lojistik performansının her iki ülke grubu içinde ithalatı etkilemediği sonucuna ulaşılmıştır.
Measuring pro-poor growth in Turkey

Bu çalışma Türkiye'de 2003- 2014 dönemi arasında yaşanan büyüme sürecinin yoksul yanlısı olup olmadığı sorusunu cevaplamayı amaçlamaktadır. Bu amaca yönelik olarak öncelikle yoksul yanlısı büyüme kavramının ne olduğu incelenmiştir. Daha sonra dört farklı şekilde hesaplanan ve sırasıyla yoksul yanlısı büyüme endeksi (Kakwani ve Pernia, 2000), yoksul yanlısı büyüme oranı (Ravallion ve Chen, 2003), yoksulluk büyüme eğrisi (Son, 2004) ve yoksulluk eşdeğer büyüme oranı (Kakwani ve Son, 2008) olarak adlandırılan yoksul yanlısı büyüme hesaplama yöntemleri tanıtılmıştır. Bu yöntemler Türkiye İstatistik Kurumu'nun yapmış olduğu Hanehalkı Bütçe Anketleri kullanılarak Türkiye'ye uygulanmıştır. Bunun sonucunda yıllık dönemlerin çoğunda mutlak manada yoksul yanlısı büyüme olduğu görülmüştür. Göreli olarak ise farklı yoksulluk hesaplamalarının kullanımına bağlı olarak aynı yıl için dahi farklı sonuçlara ulaşılmıştır. Bununla birlikte, dikkat çeken bir bulgu ise toplumun en yoksul kesiminin daha az yoksul kesime göre büyümeden daha az faydalandığı olmuştur. Son olarak, yoksulluktaki değişimi büyüme ve yeniden dağıtım olmak üzere iki bileşene göre çözümlediğimizde yoksulluktaki değişimin ardındaki temel faktörün büyüme olduğunu buluyoruz ve yoksulluğu yoksulluk açığı endeksi ve yoksulluk açığının karesi endeksleriyle hesapladığımızda büyümenin etkisinin arttığını gösteriyoruz. Bunun yanında yeniden dağıtım açısından ise en yoksul kesimin bundan en fazla zarar gören kesim olduğu bulgusuna ulaşıyoruz.
Türkiye'de eğitimin kalkınma üzerindeki rolü: İlköğretim müfredatlarının analizi

Türkiye'de sermaye birikim sürecine bağlı olarak toplumsal alanda yaşanan değişimler eğitim alanına da yansımıştır. Tüm toplumsal alanların piyasanın belirleyiciliği altına girmesiyle eğitim de piyasa mekanizmasını düzenleyen ilkeler ve kurallar doğrultusunda yeniden yapılandırılmaya başlamıştır. Eğitim sisteminde yaşanan dönüşüm, bir yandan eğitimin kamusal alandan özel alana geçmesiyle yaygınlaşan özelleştirmeleri içerirken, diğer taraftan eğitim ile ekonomi arasındaki ilişkinin kuvvetlendirilmesi ve yaşanan teknolojik gelişmelerin eğitimde uygulanmasını içermektedir. 1960'lı yıllardan itibaren 'beşeri sermaye' kavramıyla tartışılmaya başlanan eğitim-kalkınma ilişkisi başlangıçta ekonomik büyümeyi işaret ederken eğitim ekonomi arasındaki bağın güçlenmesiyle birlikte uluslararası rekabetin gerçekleştirilmesinde bir araç olarak görülmeye başlanmıştır. Bu çalışma, Türkiye'de eğitim-kalkınma ilişkisinin üretim sürecine bağlı olarak yaşadığı dönüşümleri ilköğretim müfredatları üzerinden analiz etmeyi amaçlamaktadır.
1960-1980 döneminde Türkiye'nin değişen üretim yapısı ve emek hareketleri

Kapitalizmin Türkiye'de gelişmesinin belirli bir dönemini inceleyen bu çalışma, iç pazara yönelik sermaye birikim süreci ile emek hareketlerinin yükselişi arasındaki dolaylı ilişkiyi incelemektedir. Belirli sektörler grev, işçi sayısı, sabit sermaye yatırımları ve katma değer itibariyle incelenmiş ve bu sektörlerde çalışan işçilerin eylemlilikleri ile ilişkisi açıklanmıştır. Sendikaların kuruluşları ve çalışmaları özetlenerek dönemin gelişmeleri aktarılmıştır. Sanayi sermayesi ile işçi sınıfının arasındaki mücadeleye değinilerek dönemin ana hatları vurgulanmıştır.