Venedik Mimarlık Bienali'ne iç mimarlık perspektifinden bakmak: Türkiye ulusal sergileri

'Venedik Mimarlık Bienali'ne İç Mimarlık Perspektifinden Bakmak: Türkiye UlusalSergileri' başlıklı bu tez çalışması, Venedik Mimarlık Bienali üzerine, iç mimarlık perspektifinden bir okumadır. Teknolojik gelişmelerin paralelinde bilginin yayılma hızındaki ivme her alanda olduğu gibi yaratıcı endüstrilerde ve özellikle mimarlık, iç mimarlık gibi toplum yaşantısındanbeslenen ve onu besleyen disiplinlerde, entelektüel bilginin ve bilgi paylaşımına ortam sağlayan etkinliklerin önemi günden güne artmaktadır. Bienaller, dinamik yapısı ve haiz olduğu imkanlarıyla etkileşimli bir öğrenme modeli sunmaktadır. Sergilemedünyasının yapı taşları haline gelen bienallerde 'inekan' kavramı; mekanın çok boyutlu gelişimine katkı sağlayan tüm disiplinler için ortak ve en başat konulardan biridir ve globalden yerele, kente, mimarlığa ve tasarıma dair farklı ölçeklerde ele alınmaktadır. Sergi, sergileme biçimleri ve sergi tasarımı, iç mimarlık alanının en önemli çalışma konularından birini oluşturmaktadır. Bu tez çalışmasında, bienal kavramının kompleks yapısı içinde bienalalerde sergi mekanının yaratım süreci, içmimarlığın temel konuları üzerinden değerlendirilerek, bienallerin özü ve bir içmimarlık bienali için öğrenme alanı olma potansiyeli üzerinde durulmaktadır. Tezin ilk bölümünde, çalışmanın giriş bölümü yer almaktadır. Bu bölümde, problemin ortaya konması, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemine dair bilgiler yer almaktadır. Tezin ikinci bölümünde, sergileme dünyasının mekan ölçeğinde en temel birimi olan sergi ve sergileme tasarımı konularına dair literatür incelenmiş, sergi-mekan ilişkisinin tarihi bağlamı, izleyici davranışlarına etkisi üzerinden sergileme yaklaşımları ve izleyici etkileşimi çerçevesinde bu üretim sürecinde sergi tasarımının temel öğelerimekan kurulumu ve atmosfer yaratımı gibi iç mimarlık disiplini ile özdeş konular üzerinden çıkarımlar yapılmıştır. Bu çıkarımlar, bölgeleri belirlenmiş bir alan içinde mimarlık söyleminin temsillerine yılaşırı olarak ev sahipliği yapan Venedik MimarlıkBienali'in Türkiye Pavyonu'nda 2014, 2016 ve 2018 yıllarında düzenlenen sergileriniç mimarlık perspektifinden okunması için tezin vaka etüdü kısmında altlık olarak kullanılmıştır. Ayrıca; sergi-mekan ilişkisi, mekan kurulumu sürecinde kullanılan tasarım öğeleri ve izleyici-sergi etkileşimi üzerinden incelenmiş, sergilerin o yılınteması ile kurduğu ilişki, bu konuda ortaya konan görüşler üzerinden değerlendirilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde, Venedik Mimarlık Bienali'nin tarihçesini, bağlamını ve önemini tespit etmek adına bienallerin temel prensipleri, mimarlık ve yapılı çevre odaklı bienallerinin nosyon, vizyon ve misyonlarını ifade etmek üzere literatür incelenmiş ve bu konuda görüşleri değerli bulunan mimarlar, eleştirmenler ve akademisyenlerle görüşmeler yapılmıştır. Venedik Mimarlık Bienali'nin tarihsel sürecinde önemli noktalar, global ölçekte ele alınmış ve çalışmanın bir sonraki bölümünde incelenmiş olan Türkiye'nin Venedik Mimarlık Bienali'ne katılım sürecine dair ön bilgiler derlenmiştir. Tezin dördüncü bölümünde, öncelikli olarak Venedik Bienali ve Venedik Mimarlık Bienali yerel boyutuyla incelenerek, Türkiye'nin Venedik Mimarlık Bienali'ne yolculuk süreci ve bu süreçte Türkiye kültürü-sanat ortamının gelişimine etkileri araştırılmıştır. 2014 yılından itibaren Venedik Kenti'nde Türkiye Pavyonu'naev sahipliği yapacak olan 'Sala d'Armi'nin edinim süreci incelenmiş ve bu mekanıntarihi ve fiziksel bağlamına dair veriler elde edilmeye çalışılmıştır. Bu veriler ile birlikte sergi tasarımı üzerine tezin ikinci bölümünde oluşturulan altlık ve derlenen görüşler yardımıyla, 2014, 2016 ve 2018 yıllarında Türkiye Pavyonu'nda düzenlenensergiler, tema ile kurduğu ilişki, iç mimarlık disiplininin temel kavramları üzerinden okunmuştur. Bu kapsamda, öncelikle sergilerin düzenlendiği yılların küratörleri, temaları ve ana sergileri, Türkiye Pavyonu'nda yer alan sergilerin tema ile nasıl ilişkilendiğini ve bu ilişkinin mekansallaşmış hali olan sergilerin tasarımını oluşturanaydınlatma, renk, malzeme, yüzeyler, grafik anlatım ve yeni medya tasarımenstrümanlarının etkileşim yaratma potansiyelleri değerlendirilmiştir. Tezin beşinci bölümünde, tüm veriler değerlendirilerek Venedik Mimarlık Bienali'ninTürkiye kültür ortamının gelişimine katkıları ve potansiyelleri, sergileme sürecinin içmimarlık disiplini ile olan ilişkisi ve bu tez çalışmasında bir öneri olarak sunulan'İstanbul İç Mimarlık Bienali' için bir öğrenme fırsatı olduğu ortaya konmuştur. Tezin altıncı ve son bölümünde, bienallerin özü, sergi tasarımı-iç mekan ilişkisi üzerine görüşler ve Türkiye'de iç mimarlık disiplinin gelişimi adına İstanbul merkezli uluslararası bir İstanbul İç Mimarlık Bienali için Venedik Mimarlık Bienali'nden neleröğrenilebileceği konularında öneriler sunulmuştur. Yapılan görüşmelerde, İstanbul İç Mimarlık Bienali için yarı-yapılandırılmış görüşmeler yoluyla elde edilen eleştiri ve yorumlar derlenerek, alternatif etkinlik ve modellere dair öneriler değerlendirilmiştir