turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gelişmekte olan ülkelerde yoksulluk siyaseti: Türkiye sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik fonu örneği

Bu çalışmada, gelişmekte olan bir ülke olarak Türkiye'de Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonu'nun uluslararası kuruluşlar öncülüğünde, yoksulluk kavramını nasıl ele aldığı ve yoksullukla nasıl mücadele ettiği; Fon'un yoksulluğa bakış açısının nasıl bir ideoloji ile eklemlendiği değerlendirilmektedir. Bu değerlendirmeyi yaparken, geçmişşten günümüze, insanlık için büyük bir sorun olan yoksulluğun yanı sıra, özellikle 1980 sonrası yayılan neoliberal ekonomi politikalarıyla birlikte boyut değiştirmesine dikkat çekilmektedir. Dolayısıyla ilk bölümde, neoliberalizmin hangi felsefi temeller üzerinde yükselerek, dünyada nasıl yayıldığı ve bu ideolojinin yoksulluk algısı ortaya koyulmaktadır. Bu algının sunduğu yoksulluğa ilişkin kavramlar da, kavramsal çerçeve içerisinde belirtilmektedir. İkinci bölümde, yoksullukla mücadelede IMF ve Dünya Bankası gibi önde gelen uluslararası kuruluşların etkisi altındaki gelişmekte olan ülkelerdeki yoksulluk siyasetinde kullanılan stratejiler ve fon uygulamaları incelenmektedir. Dolaylı ve doğrudan olmak üzere iki ana başlıkta toplanan bu stratejilerin arasından sosyal fonlara vurgu yapılarak SYDTF'nin yoksulluk siyasetinin daha iyi irdelenmesi sağlanmaktadır. Son bölümde ise, Türkiye'nin yoksulluk profiline bakılarak, yoksullukla mücadelenin sözü edilen uluslararası kuruluşlar öncülüğünde Türkiye'de uygulama alanı bulduğu Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonu örneği tartışılmaktadır. Bu çerçevede, neoliberal ideoloji ve serbest piyasanın işleyişini güçlendiren sosyal fonların Türkiye'de nasıl çalıştığı ve yoksulluk siyasetine nasıl bir yön verdiği sorularına bu çalışmada yanıt aranmaktadır.
Belediye politikalarının kent mekanının biçimlenmesindeki rolü: Ankara örneği

Son zamanlarda adından sıkça söz edilen yerel yönetimlerin önemi giderek artmaktadır ve büyük bir kesim tarafından demokrasinin beşiği gibi görülmektedir. Halka sunduğu hizmetler açısından en geniş yetki alanına sahip olan belediyeler, politikaları ile kentleribiçimlendirmektedir. Merkezi yönetimin planlama politikaları üzerinde doğrudan belirleyici etkisi bulunmaktadır. Belediyeler bu planları uygulayarak kentleri biçimlendirir. Sosyo-ekonomik politikalarınbelediye uygulamalarına doğrudan etkisi bulunmaktadır. Mekanın bir meta olarak yeniden üretilmesi toprak rantı kavramını ortaya çıkarmaktadır. Rantların kaynağı toplumlardaki üretim ve bölüşüm ilişkilerindedir. Devlet planlar aracılığı ile kent merkezi üzerinde yaratılan rant kavgasını uzlaştırır. Dünyada yaşanan gelişmeler özellikle 80'li yıllarda kendisini göstermiş, 70'li yıllarda yaşanan dünya ekonomik kriziyle savaşmaya çalışan sermaye devreye küreselleşmeyisokmuştur. Bu sayede ekonominin globalleşmesi sağlanmıştır. Bu anlamda değişen sosyo-ekonomik politikalar 1980 tarihini bir kırılma noktası yapmıştır. Kazandırılmaya çalışılan Başkent kimliği ile Ankara kimi kesimlerce bir laboratuvar ortamı gibi kullanılırken kimi kesimlerce de yeniliklerin öncüsü olmuştur. Bu çalışmada, 1980 tarihinden günümüze kadar olan dönem ağırlıklı olmak üzere, mevcut bulunansosyo-ekonomik politikalar ile sahip olunan merkezi hükümet politikaları doğrultusunda belediyelerin uygulamaları çerçevesinde Ankara kenti irdelenmiştir.
The formation of neoliberalism in Turkey and the economic rise of conservative Islam: A crucial coalition in the 1980s

Bu tez, Türkiye'de 1980'li yıllarda muhafazakar İslami kesim ile neoliberal ekonomi politiğin oluşturduğu işbirliğinin nedenlerini açıklamaya çalışmaktadır. Küreselleşme sürecinde dünya'nın hızlı ve karşı konulamaz değişimi toplumları, düşünceleri ve değerleri de beraberinde değiştirmektedir. Şu söylenebilir ki muhafazakar İslam bu süreçten kendisini soyutlayamazdı ve bunun sonucu olarak, bu ideolojinin neoliberal kapitalizme eklemlenmesine şahit olduk. En nihayetinde, bu tez İslami kesimden insanların, eskiden batı tarzı kapitalizme tamamen karşı olmalarına rağmen nasıl ve ne şekilde neoliberal ekonomi politik ile işbirliği yapmayı kabul ettiklerini incelemeyi amaçlamaktadır. Son tahlilde, bu tez bu koalisyonun oluşmasındaki temel meseleleri Foucault ve Althusser'in teorilerinin yardımıyla incelemeye çalışmaktadır.
Küreselleşme ve demokrasi krizi

Bir siyasal düzen olan demokrasi ilk olarak Antik Yunan toplumunda ortaya çıkmış ve uygulanmıştır. Kapitalist dönüşümle ortaya çıkan kapitalist toplumda ise demokrasi, ilk uygulandığı doğrudan/katılımcı özelliğinden uzaklaşarak temsilcilik sistemiyle birlikte gelişmiştir. Bunun yanı sıra tarihsel bir fenomen olarak demokrasi biçimsel/kurumsal bir niteliğe sahiptir ve kapitalizmle çelişki içerindedir. Ancak bu çelişki sosyal devlet/refah devleti uygulamaları ile aşılmaya çalışılmıştır. 8 O 'li yıllarda ivme kazanan küreselleşme kavramı aslında insanlığın ortak değer ve istekleri olan türdeşliğe, bütünleşmeye ve evrenselliğe vurgu yapmaktadır. Buna rağmen aynı dönemde dünyaya bu kavram altında kendi programını dayatan neo-liberalizm bulunmaktadır. Noe-liberal programın uygulamaya konulması ve bu sürecin toplum üzerindeki olumsuz etkileri küreselleşme kavramını da olumsuz yönde etkilemektedir. Bundan dolayı günümüzde neo-liberal programla birlikte uygulamaya geçen neo-liberal kapitalist küreselleşme süreci yaşanmaktadır. Neo-liberal kapitalist küreselleşme sürecine bir neo-liberal demokratikleşme sürecinin eşlik etmesi global demokrasinin ilanı iddiasıyla yeni dünya düzeninin gereği olarak dünyaya sunulmuştur. Bu yeni dünya düzeninin bir siyasal düzen olarak demokrasi üzerindeki etkileri, demokrasinin bir tarafta evrensel olarak yüceltilmesine öte taraftan da insanların mevcut demokratik kurumlardan uzaklaşmalarına neden olmuştur. Başka bir değişle, neo-liberal kapitalist küreselleşme süreci ekonomik, sosyal ve siyasal haklar dahil olmak üzere bütün demokratik hakların altını oymakta ve dünyada bir global demokrasi krizi yaşanmaktadır.
The changing nature of Islamism in Turkey: A comparison of Erbakan and Erdoğan

Mevcut çalışma, Türk politikasinda yeni eğilimlerin yükselişiyle birlikte oluşan genel değişimin İslamcı gruplar üzerindeki etkilerini tartışmaktadır. Bu tezi yazmadaki temel amaç iki yasaklı politikacı, Necmettin Erbakan ve Recep Tayyip Erdoğan'ın laiklik ve Türkiye'de İslam-demokrasi ilişkisi hakkındaki görüşlerinde bulunan benzerlik ve farklılıkları ortaya çıkartmaktır. Esas olarak savunulan şudur ki eğer ikisinin de şu andaki söylemleri dikkatlice analiz edilirse farklılıklar benzerliklere göre daha fazla görünmektedir. Erdoğan değişimin kaçınılmaz olduğunu fark etmiştir. Bunun sonucunda söylemi tutarlı bir değişim içerisine girmiştir. Aksine, Erbakan görüşlerinin tutarsiz ve değişken olduğu izlenimini vermek dışında bir şey yapmamıştır. Çok açıktır ki siyasal İslam, Türk politikasında kayboluş sürecine girmiştir. Demokrasi ve laikliğe değer veren yeni bir oluşum Türkiye'de İslamcı hareket diye adlandırılan harekete yeni bir yön verme şansını elde edecekmiş gibi görünmektedir.
Economic development and the state: Industrial upgrading policies in Turkey, the case of Manisa

Politika analizi alanında Yeni Kurumsalcılık devletin bütün sosyal grupların çıkarlarını uzlaştırarak ortak iyiyi gözeten politikalar izlediğini savunuyor. Ancak Manisa'da gerçekleştirilen saha çalışması ve politika belgelerinin incelenmesi neticesinde, Türkiye'de katma değeri daha yüksek alanlara geçiş anlamına gelen sanayide niteliksel sıçrama politikaları alanında bazı çıkar gruplarının, özellikle sermayedarların, kısa dönemli faydalarının devlet politikaları üzerinde belirleyici olduğunu, devletin sanayi politikalarını konut, finans, enerji gibi alanlardan daha öncelikli olarak ele almadığını ve ancak sanayide bir ihtiyaç ve tıkanma olduğu durumlarda gerekli müdahaleleri yaptığını iddia ediyorum. Ayrıca, Türkiye'nin mevcut altyapısall ve kültürel dinamiklerinin, katılımı ve yerinden yönetimi önceleyen yönetişim temelli yeni politikaların etkinliğini azalttığını söyleyebiliriz.
Siyasal liderlik ve 1965 - 1980 döneminde Alparslan Türkeş

Türk siyasal hayatının incelendiği çalışmalarda, siyasal liderler ''liderlik'' teorik çerçevesiyle birlikte inceleyen çalışmaların nadir olduğu var olan çalışmalarında genelde cumhurbaşkanı-başbakan unvanını almış kişiler üzerinden yürütüldüğü görülmektedir. Türk siyasal hayatına Türk Milliyetçiliği anlayışını kazandıran, siyasi ve fikri alanda öncülüğünü yapan Alparslan Türkeş bu bağlamda özel bir konuma haizdir. Bu çalışmada Türk siyasal hayatında kendine özgü bir ''Başbuğluk'' alanı tesis eden, geçmişşten günümüze bu unvanıyla özgül ağırlığını sürdüren ''Siyasal Lider Alparslan Türkeş'in'' siyasal hayatta 1965- 1980 yılları arasındaki faaliyetlerini siyasal liderlik teorik çerçevesi etrafında incelenmiştir. Türkeş'in siyasal liderlik özelliklerini değerlendirebilmek adına 1965- 1980 yılları arasındaki Türk siyasal hayatının önemli konularına temas edilerek o günlerin siyaset ortamı doğrultusunda analizler yapılmıştır. Türkeş farklı liderlik yaklaşımlarının özelliklerini taşıyan bir lider olsa da; ''karizmatik, otoriter, paternalist'' özelliklerin daha baskın olduğu bir ''siyasal lider'' algısıyla izleyicilerde yer edinmiştir.
Türkiye'de siyasal kültürün siyasal katılmaya etkileri

Toplum üyelerinin siyasal sistemi desteklemek ve etkilemek için giriştikleri faaliyetlerin tümü olarak tanımlanabilen siyasal katılmanın düzeyi ve yoğunluğu toplumdan topluma farklılık göstermektedir. Bu farklılığın nedeni, ülkelerin gelişmişlik düzeylerinde ve siyasal kültürlerinde yatmaktadır. Toplumların tarihsel - kültürel alışkanlıkları, bireylerin siyasal yaşam karşısındaki tavrını ve siyasete katılma biçimlerini belirlemektedir. Tarihsel gelişim süreci içerisinde, toplumsal - siyasal yapılar ile birlikte siyasal kültür de değişikliklere uğramaktadır. Ancak, siyasal kültürü oluşturan değer ve inançlar sistemi, siyasal yapılardan çok daha yavaş değişmektedir. 19. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu bünyesinde yoğunlaşan reform girişimleri, Cumhuriyet ile birlikte radikal yapısall değişimlere dönüşmüştür. Fakat, üst yapıda getirilen bu değişiklikler, kültürel alana aynı hızda ulaşamamıştır. Türkiye'de siyasal kültür, Osmanlı Devleti'nden miras kalan olumlu ve olumsuz izler taşımaktadır. Elit ve kitle kültürleri arasındaki kopukluk; her şeye hakim güçlü merkezi devlet, siyasal otoriteye saygı ve onun yüceltilmesi geleneği bu mirasın önemli unsurlarını oluşturmaktadır. Tarihsel süreç içerisinde yerleşmiş olan bu siyasal - kültürel anlayış doğrultusunda, Türk toplumu güçlü bir devlet geleneğine sahiptir. Bu gelenek ve merkeziyetçi anlayış, siyasal katılmanın gelişimini engellemektedir. Türkiye'de siyasal katılmayı arttırmak ve demokrasiyi güçlendirmek için, siyasal kültür alanında demokrasiyi destekleyecek değerler sisteminin geliştirilmesi gerekmektedir. V
Ülkücü harekette bölünme: Milliyetçi Hareket Partisi ve Büyük Birlik Partisi

Bu çalışmanın amacı, Ülkücü Hareket te 1992 yılında yaşanan bölünmeyi derinlemesine araştırarak nedenlerini ve sonuçlarını incelemektir. Ülkücü Hareket her daim, katı bir disiplinin ve lidere kayıtsız, şartsız itaatin bulunduğu bir hareket gibi görülmüştür. Fakat bu ezber, 1980 den 1992 ye kadar büyük oranda bozulmuştur. Ülkücü Hareket te 1980 sonrasında başlayan ve 1992 yılına kadar süren iç çatışmayı araştırmayı amaçlayan bu çalışma, dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, milletlerin ve milliyetçilik ideolojisinin doğuşu ele alınmış, bu bağlamda ulusların doğum tarihine yönelik yaklaşımlar incelenmiştir. Daha sonra, milliyetçi hareketlerin sınıflandırılması yapılmış ve Türk milliyetçiliğinin hangi kategoriye dahil edilebileceği tartışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Türk milliyetçiliğinin doğuşu araştırılmış, Osmanlı döneminde ortaya çıkan Türkçülük hareketlerinin zamanla Ülkücü Hareket e dönüşü incelenmiştir. Üçüncü bölümde, 12 Eylül Darbesi nin Ülkücü Hareket e etkileri tartışılmıştır. Ülkücü Hareket te, 12 Eylül le birlikte başlayan eleştiri süreci büyüyerek örgütsel bir ayrışma ile sonuçlanmıştır. Bu bağlamda üçüncü bölümde, Ülkücü Hareket te yaşanan iç tartışmalar, bölünme süreci ve Büyük Birlik Partisi nin kuruluşu araştırılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise BBP ile Milliyetçi Hareket Partisi arasındaki farklar incelenmiş, BBP nin sandıktaki performansı ele alınmış ayrıca BBP nin kullandığı farklı söylemin hayata geçip geçmediği tartışılmıştır.
Adalet ve Kalkınma Partisi'nin din politikalarının pasif laiklik bağlamında incelenmesi

Tarihin belirli mecralarından geçmişş ve din ve devletlerin beraberliği sonucu ortaya çıkan laiklik kavramı, farklı anlam yükleri çerçevesinde anlamlandırılmaya çalışılmıştır. Genel anlamıyla laiklik, devletin bütün dini öğretilere karşı aynı mesafede kalmasıdır. Fakat devletlerin, politikalarını şekillendirirken verilen ideolojik mücadele sonucu iki tip laiklik kavramı çerçevesinde hareket ettiği görülmüştür. Bu ideolojik mücadele sonucu ortaya çıkan 'pasif ve dışlayıcı laiklik' farklı anlamlar çerçevesinde şekillenmiştir. Bunlardan pasif laiklik kavramı, devletin dinin kamusal görünürlüğüne göz yumarak daha pasif bir role bürünmesidir. Dışlayıcı laiklik ise, dinin kamusal alandan çıkarılarak belirli bir alanla sınırlandırılmasıdır. Modern oluşumlar çerçevesinde şekillenen ve bir dünya görüşü olarak bilinen ideoloji kavramının ortaya çıkması sonucu, kavramlar ideolojik çerçevede şekillenmiş ve farklı anlam yükleri kazanmıştır. Modernleşme dinamikleri sonrası ortaya çıkan ve bir koruma-karşı duruş olarak anlam kazanan muhafazakarlık kavramı, bugüne kadar çoğu devletlerin ideolojisi olmuştur. Bu ideolojik çerçevede hareket eden ve politikalar üreten devletler, laikliğin daha naif anlamını ihtiva eden pasif laiklik çerçevesinde hareket edememişlerdir. Çalışmada da irdelendiği gibi muhafazakar demokrat kimliğe sahip olan Adalet ve Kalkınma Partisi'nin dine dair politikaları incelendiğinde tam olarak pasif laiklik çerçevesinde politikalar üretemediği görülmüştür.
Kürdistan İşci Partisi terör örgütü: etnik terörün fikri yapısı, anatomisi ve şiddet stratejileri

Eylül 2007, 285 Sayfa Bu çalışma Kürdistan İşçi Partisi terör örgütünün düşüncelerini, örgütsel yapısını ve siyasal şiddet stratejilerini inceleyecektir. Kürt milliyetçiliğinin üzerine oturduğu sosyal, ekonomik ve siyasi faktörler bağlamında, son dönemde bu kavramı sadece kendi öz fikri gibi sahiplenen PKK terör örgütünün ve uluslararası güçlerle ilişkilerini de göz önüne alarak tarihsel gelişme süreci anlatılmaktadır. Özellikle bu süreçte örgütün yaşadığı değişimler ile bunların şiddet stratejilerine etkileri incelenmiştir.
Türkiye'de 1980'den günümüze devlet-ekonomi ilişkisinin değişen niteliğine bütçe perspektifli bir bakış denemesi -siyasal bir metin olarak bütçe-

TÜRKİYE'DE 1980'DEN BUGÜNE DEVLET-EKONOMİ İLİŞKİSİNİN DEĞİŞEN NİTELİĞİNE BÜTÇE PERSPEKTİFLİ BİR BAKIŞ DENEMESİ -SİYASAL BİR METİN OLARAK BÜTÇE- Bu çalışmanın amacı Türkiye'nin uluslararası işbölümü içerisinde benimsediği farklı birikim stratejilerinin kamu bütçeleri üzerindeki etkisini ortaya koyabilmektir. Türkiye'nin 1980 öncesinde benimsediği ithal ikameci birikim stratejisi içerisinde devlet-ekonomi ilişkisinin niteliği ve bunun kamu bütçelerine yansıması ile 1980 sonrasında benimsenen ihracata dayalı büyüme modeli içerisinde devlet-ekonomi ilişkisinin niteliğinin kamu bütçelerine yansıması karşılaştırmalı olarak incelenmeye çalışılmıştır. Tez iki ana kısma ayrılmış olup, ilk kısımda sırasıyla liberalizm, neo-liberalizm ve marxizmin teorik bazda devlet-ekonomi ilişkisine dair değerlendirmeleri tarihsel bir perspektifle ortaya konmuş ikinci kısımda ise Türkiye'de devlet-ekonomi ilişkisinin değişen niteliği bütçe perspektifli bir yaklaşımla açıklanmıştır. Bu çalışmada varılan netice olarak belirtilmelidir ki; iktisat ve siyaset bilimindeki yaygın kanının aksine, Türkiye'de 1980 sonrası yaşanan süreç devletin ekonomik hayatın dışına çıkması değil, bölüşüm ilişkilerine müdahalesinin sermaye lehine ve emek aleyhine olacak şekilde yeniden düzenlenmesi bağlanımda değerlendirilmelidir. Türkiye'nin uluslararası işbölümüne farklı bir şekilde dahil olduğu bu dönemde kamu bütçelerinde personel ödenekleri kısılmış, yatırımlar azaltılmış, sosyal güvenlik, sağlık ve eğitim alanlarının bütçeden aldığı pay düşük tutulmuş, buna mukabil; özellikle borçlanma mekanizması aracılığıyla toplumun geniş kesimlerinden sermayeye büyük miktarda kaynak aktarılmıştır. Dolayısıyla kamu kesiminin krizi olarak sunulan ve çözülmesinin devletin küçültülmesi ve ekonomi ile siyasetin ayrıştırılması aracılığıyla çözülebileceği iddia edilen kriz, aslında sermaye birikim süreci ile ilgili bir krizdir. Bu krizin aşılması için, IMF ve Dünya Bankası'nın sunduğu istikrar ve yapısall uyum programlan ise krizi ve yoksulluğu sürekli artırmaktadır.
Devrimlere karşı tepkiler (1923-1938)

11 YÜKSEK LİSANS TEZ OZU Türkiye Cumhuriyeti'nin şekillendiği, temellerinin atıldığı; 1923- 1938 arası dönem aynı zamanda, devrimlerin halka benimsetildiği, yapılanma ve yaşatılma savaşının verildiği bir dönemdir. Paul Gentizon'un deyimiyle, bu dönem Türkiye'sinde gerçekleştirilen devrimlerin dünyada bir eşi daha yoktur. Deyim yerinde ise, bütün bir halk adeta 'deri' değiştirmiştir. Türkiye Cumhuriyeti kuruluş döneminde, muhafazakarların karşıt faaliyetleriyle karşılaşmıştır. Bunlar; teokratik saltanattan; laik ve demokratik cumhuriyete geçilirken; açık veya gizli, zayıf veya kuvvetli bir şekilde, devrim hareketlerini İslamcı açıdan yorumlayarak, atılan adımları durdurmaya çalışmışlar, zaman zaman halk hareketleri çıkarmaktan da geri durmamışlardır. Bunlara karşı, dönemin hükümeti, günün şartlarına göre gereken önlemleri almış ve rejimi korumaya çalışmıştır. Devrimlerin planlanmasında, yürütülmesinde ve topluma benimsetilmesinde Mustafa Kemal Atatürk başöğretmen rolünü üstlenmiştir. Tezimde, 1923- 1938 arası dönem, üç bölümde incelenmiştir. Bunlar; siyasal alanda yapılan devrimler; devlet ve toplum yapısında yapılan değişiklikler; sosyal ve kültürel alanda yapılan devrimler ve bunlara karşı tepkilerdir. Tezimi hazırlarken, bu konularda basılmış resmi yayınlar, kitap ve makalelerin yanında, bu tarihler arasında çıkan çeşitli dergi ve gazetelerden de yararlanılmıştır. Tezimin bu anlamda; eski-yeni; tutucu -devrimci... v. b., zihniyetlerin arka planlarını irdelemek ve bu büyük toplumsal projenin gerçekleşme sürecini anlamak, anlamlandırmak ve bunlara karşı oluşan tepkileri irdelemek amacını taşımıştır. Bu dönem içinde yeri olan konular hakkındaki tespitlere rağmen Cumhuriyetin şekillendiği bu on beş yıllık süreç içinde yaşanan devrim hareketleri nedeniyle toplumun kazandığı değerler ve bunun etkileri yeni araştırmacılar içinde bir yol açmasını dilerim.
Demokrat Parti Dönemi (1950-1960) tarım politikası

Bu tez resmi belgeler, dönemin gazete ve dergileri, konuyla ilgili bilimsel araştırma, makale, tez vb. eserler, dönemin anı yazıları incelenerek Demokrat Parti iktidarında (1950-1960) uygulanan tarım politikalarını ortaya koymayı amaçlamıştır. Bu çalışmanın evreni tarımda modernleşmenin 1950- 1960 süreci, tarım ürünlerinin artışı hedefi doğrultusunda uygulanan politikalar, köylerde yaşanan sosyal, kültürel, ekonomik değişiklikler ile sınırlandırılmıştır.1947'de başlayan dış yardımlar Türk tarımının modernizasyonunu sağlamayı amaçlamıştır. Tarımda modernleşme faaliyetleri DP iktidarında hızlanarak devam etmiş, çok sayıda tarım aleti ve makinesi ithal edilmiştir. Dönem içerisinde diğer modern tarım girdilerinin de miktarları büyük ölçüde artmıştır. Yabancı uzmanlar Türkiye'nin tarımının gelişmesine stratejik açıdan önem vermiş, tarımın geliştirilmesi yönünde tavsiyelerde bulunmuşlardır. DP döneminde Türkiye tarım ihracatçısı ülke olma hedefini gütmüştür. Tarım alanında görev yapan devlet kurumları ve kredi imkanları geliştirilmiştir. Ancak bu uygulamalarla köyleri içe dönüklükten kurtarıp yurtiçi ve yurt dışı pazarlara ulaşmasını sağlamak hedeflenirken diğer taraftan tarım arazileri orman ve meralar aleyhine gelişmesi problemini de beraberinde getirmiştir.
CHP ve DP Döneminde Türkiye'de çalışma yaşamı, ekonomik ve siyasi temelleri (1945-1955)

Erken Cumhuriyet döneminde çalışma yaşamına ilişkin CHP eliyle yapılan düzenlemelerin amacı özel ellerde sermaye birikimini teşvik ve siyasi rejimi korumak olmuştur. Bunun için düzenlemeler otoriter-bürokratik bir şekil kazanmıştır. Teorik olarak, farklı toplumsal sınıfların varlığı reddedilmiş, sınıf çatışması yerine milliyetçilik, halkçılık ve solidarizm ideolojileri ikame edilmiştir. Pratikte, 1936 gibi geç bir tarihte çıkan İş Yasası'nın kapsamı dar tutulmuş, sendikalar ve grev yasaklanmıştır. 1945 yılında çok partili demokrasiye geçiş çalışma hayatında önemli hukuksal ve kurumsal düzenlemeler getirmiş, Çalışma Bakanlığı, İş ve İşçi Bulma Kurumu, İşçi Sigortaları Kurumu kurulmuştur. Buna rağmen, çalışma yaşamına ilişkin sermayeyi teşvik, ekonomik üretkenlik, olası sosyalist yönelimleri engelleme gibi temel algı ve kaygılar değişmemiştir. Dolayısıyla otoriter yöntem de sürmüştür. Sendikalar sıkı devlet kontrolü altında tutulmuştur. 1950'de başlayan DP döneminin yenilikleri arasında asgari ücretin kabulü önemlidir, ancak bu dönemde ekonomik üretkenlik kaygısı daha da ön plana geçmişştir. Bunun dışında aynı ideolojik ve otoriter çizgi sürmüştür. DP'nin vaat ettiği grev hakkını vermemesi sürekliliğin bir göstergesidir.
From reality to spectacle: The dramatization of politics and the case of CNNTurk's No Man's Land

İçinde bulunduğumuz post-gerçeklik döneminde televizyonculuk başarısı için izleyiciyle duygusal bağ kurmak gerçekliği paylaşmaktan daha önemli hale gelmiştir. Tüm bunların sonucunda, gerçeklik yavaşça yerini bilginin gösterileşmesine bırakmıştır. Bu tez, televizyondaki dramatik dizilerin televizyon eğlencesi anlayışını oluşturduğu Türkiye'de politik bilgi içeren haber ve tartışma programlarının dramatikleştiğini iddia etmektedir. 15 Temmuz 2016 darbe girişimi sonrası CNN Türk kanalındaki tartışma programları ele alınmıştır. Bu tartışma programlarının amaçları toplumu bilgilendirmek olsa da, birçok farklı şekilde içeriğin dramatize olduğu gözlemlenmiştir. Programların içerik analizi, sosyal medya üzerinde netnografik araştırma ve İsmail Saymaz ile yapılan söyleşi aracılığıyla bu tartışma programlarındaki dramatik elementlerin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır.
Osmanlı sultanlarının kullandıkları ünvan ve lakapların Türk devlet ve toplum anlayışı ile ilişkisi

Türkler tarihleri boyunca büyük-küçük pek çok devlet kurmaya muktedir olmuşlardır. Kurdukları bu devletler, başarılarla devam eden bir süreç takip etmiş ve bundan da önemlisi giriştiği faaliyetlerle kendisinden söz ettirerek isimlerini duyurmuşlardır. Hiç şüphesiz bu başarıları mümkün kılan en büyük etken de Türk devlet anlayışı olmuştur. Türk devlet anlayışının temelinde, hakimiyeti kesinlikle elden bırakmamak, ülke topraklarını şartlar ne olursa olsun her zaman korumak ve bu ikisinin gerçekleşmesi içinde mükemmel işleyen bir teşkilat anlayışı geliştirmek yatmıştır. Böyle işleyen bir mekanizma sayesinde, devamlılık gösteren Türk devletleri, bir zincirin halkaları gibi birbirine bağlı bir şekilde günümüze kadar gelebilmiştir. Bundan başka bu devletler, sadece mevcudiyetini muhafaza edip günümüze ulaşmamış, aynı zamanda sahip olduğu bütün kültürel değerleri de beraberinde getirmiştir. Türk devlet anlayışını bütünleyen ve işleyişini kolaylaştıran bir diğer unsur da, Türk toplum anlayışıdır. Türk toplum anlayışı da tarih boyunca kurulmuş olan diğer devletlerin toplum anlayışından farklı bir yapıarzetmiştir. Türk devlet ve toplum anlayışının en önemli kişisi, milleti ve devleti kendi şahsındabütünleştiren Türk hükümdarıydı. Osmanlı padişahları, tarih boyunca kurulmuş Türk devletlerinin hükümdarlarının unvan ve lakaplarını da kullanmışlardır. Olayı bu açıdan değerlendirdiğimizde yine mütecanis bir yapı göze çarpmaktadır. Tabii ki, Osmanlı padişahlarının kullandıkları unvan ve lakaplarda, sadece dinin ve o dönemde münasebet içerisinde bulunulan İslam devletlerinin etkisi olmamış, aynı zamanda kendilerinin hemkarakteristik, hem de fiziksel özellikleri, unvan ve lakaplarının belirlenmesinde büyük rol oynamıştır.