turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mavi Marmara' olayının Türk basınına yansımaları

'Mavi Marmara' olayı Türkiye-İsrail ilişkileri tarihinde önemli bir yere sahiptir. Söz konusu olay iki taraf arasında 6 sene süren bir gerginliğe sebep olmuştur. İletişim araştırmalarında kitle iletişim araçlarının hedef kitle üzerindeki etkilerinin araştırıldığı çalışmaların yanında haber kaynağının haber üzerindeki etkilerinin araştırıldığı çalışmalar da mevcuttur. Haberlerin medya kuruluşlarının ideolojilerine göre şekillendiğini ortaya koymaya çalışan eleştirel çalışmacılar, söylem ve ideoloji arasındaki bağlantıyı incelemişlerdir. 'Mavi Marmara' olayının Türkiye'de süreli günlük yayın yapan üç gazetede ele alınışının incelendiği çalışmada söylem analizi metodu kullanılmıştır
Ankara yerelinde geçici koruma altındaki Suriyelilere yönelik projelerde sivil toplumun yerel yönetimlerle işbirliği

Bu çalışma, Ankara ilindeki geçici koruma altındaki Suriyelilerin yerel yönetimlerle ilişkileri ve sivil toplum kuruluşlarının bu konuda yürüttüğü projelerin değerlendirilmesini içermektedir. Kitlesel akın sonucu Türkiye'ye sığınan yaklaşık 3,6 milyon Suriyelinin eğitim, sağlık, istihdam gibi alanlarda yaşadığı sorunların yanı sıra günlük hayatlarında karşılaştıkları sorunlar, Ankara özelinde Keçiören Belediyesi bünyesinde kurulan Keçiören Belediyesi Göçmen Hizmetleri Merkezi'nin çalışmaları, SGDD-ASAM ve finansmanı yabancı STK'lar tarafından sağlanan projelere odaklanılmaktadır. Çalışmada mültecilik ve geçici koruma statüsü arasındaki farklar, yapılan bölgesel sözleşmeler, 1951 Cenevre Sözleşmesi'nin getirdiği yükümlülükler, Türkiye'deki Suriyeliler ve Suriyelilerin hukuki durumu incelenmektedir.
Bülent Ecevit'in fikirsel muhalefeti: Arayış dergisi

Arayış dergisi siyasal faaliyetlerin yasaklı olduğu 12 Eylül döneminde Bülent Ecevit'ingirişimiyle yayınlanan aktüel bir dergidir. Haftalık yayınlanan derginin ilk sayısı 21 Şubat 1981 tarihinde yayınlanmış ve dergi toplam 54 sayı çıkarılmıştır. Ecevit, dergideki başyazılarında Türkiye'nin siyasal, ekonomik ve toplumsal sorunlarına dair görüşlerini açıklamıştır. Fakat derginin 15. sayısından sonra Ecevit'in dergideki yazılarıyasaklanmış ve 2 Mart 1982 tarihinde ise dergi, 12 Eylül yönetimi tarafından tamamen kapatılmıştır. Dergi aynı zamanda sosyal demokrat görüşe sahip birçok akademisyenin 12 Eylül yönetimine karşı oluşturdukları bir muhalefet odağı olarak görülebilir. Bu çalışmada 12 Eylül Darbesi'yle başlayan dönemde Türkiye'nin hemen her alanda yaşadığı köklü değişiklikler Arayış dergisi üzerinden incelenmiştir. Bu bağlamda Türkiye'de liberal bir ekonomik düzenin tesis edilmesini amaçlayan 24 OcakKararlarının uygulanması ve yeni anayasa tartışmalarına dair değerlendirmelere yer verilmiştir. O dönemde Türk basını üzerindeki baskılar ile eğitim, kültür ve sanat alanlarında yaşanan gelişmeler ve o dönemde devam eden siyasal parti davalarına da yer verilmiştir.
Labor informality in mexico since the 1980s: The reinforced poverty-gender nexus

Birçok insan için temel gelir kaynağı olarak tanımlanan kayıt dışı işçilik, gelişmekte olan ülkelerde özellikle Sahra altı Afrika, Güney Asya ve Latin Amerika'da sıkça görünen bir fenomendir. Yoksullukla ve eşitsizlikle olan ilişkisinden ötürü, kayıt dışı işçilik gelişmekte olan ekonomilerde kalkınma sürecinde bir engel olarak görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, yaygın kayıt dışı işçiliğin yoksullukla olan ilişkisini Meksika örneği üzerinden, farklı yönetimler tarafından uygulanan neoliberal politikaların uygulanmasından beri, göstermektedir. Bunlara ek olarak, kayıt dışı işçilik ve tartışmasına ilkinin toplumsal cinsiyetle olan ilişkisi de incelenmiştir. Neoliberal politikaların Meksika'daki kayıt-dışı işçiliği nasıl ve ne ölçüde etkilediği; toplumsal cinsiyet farklılıklarının kayıt dışı işçilik, yoksulluk ve emek piyasası üçgenindeki etkisi, bu çalışmanın temel araştırma sorularıdır. Çalışmanın iddiası kayıt dışı işçiliğin kadın işçiler arasında daha yaygın olduğudur. Bunun sonucu olarak, yoksulluk problemi kayıt dışı işçi olarak kötü koşullar altında çalışan kadınlar arasında daha yaygın olduğu öne sürülmektedir.
Türkiye'de kültürel iktidar tartışmaları: Cins dergisi üzerinden bir değerlendirme

Türkiye'de özellikle Gezi protestoları sonrasında gittikçe artan yoğunlukta kamuoyunun gündemine taşınan 'kültürel iktidar' tartışmaları, Türkiye'de siyaset ve bürokrasi alanında gücünü kaybetme sürecinde olan 'seküler/Kemalist/solcu' kesimlerin kültür/sanat alanında çok uzun bir süredir var olan egemenliklerini Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde de sürdürdükleri iddiasına dayanarak başlatılmıştır. Bu çalışma, 'kültürel iktidar' tartışmalarının mahiyetini Gezi protestoları sonrasında Türkiye'de ideoloji ve siyaset alanında yaşanan köklü dönüşümler bağlamında ele alarak kavramayı hedeflemektedir. Bu doğrultuda, tez 'kültürel iktidar' meselesine dair iktidar partisi ve ona yakın kesimlerin hamlelerinin 2013 sonrasında AKP'nin popülizmi bir siyaset mantığı olarak benimsemesinin bir göstergesi olarak değerlendirecektir. Çalışma bu önermeyi Gezi sonrasında, yerleşik 'kültürel iktidara' meydan okuma iddiasıyla yayın hayatına başlayan Cins dergisinin içeriğine yönelik bir analizle derinleştirmeye çalışacaktır. Çalışmanın ilk bölümünde 'kültürel iktidar' tartışmalarının ortaya çıkışı ve farklı toplumsal kesimler tarafından nasıl ele alındığı özetlenmiştir. İkinci bölümde ise Gezi Parkı Protestolarının hem AKP'nin kültürel hegemonya arayışında bir krizin semptomu hem de AKP'nin hegemonya stratejisinde ortaya çıkan popülist yöndeki değişimin başlangıcı olduğu gösterilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise Cins dergisinin AKP'nin Gezi sonrası kültürel hegemonya hamlesinde üstlenmiş olduğu taşıyıcı rol, popülizm ile ilişkisi bağlamında, derginin kullandığı örüntüler üzerinden örneklendirilerek resmedilmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti'nde akademisyen dışişleri bakanlarının Türk dış politikasına etkileri

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan bugüne kadar dış politika her zaman önem arz etmiştir. Uluslararası arenada Türkiye Cumhuriyeti'nin çıkarlarını savunmak, Türkiye'nin olumlu imaj kazanması, dış politikayı ve dışişleri bakanını ön plana çıkarmıştır. Türk Dış Politikası Tarihinde, 43 Dışişleri Bakanı görev yapmıştır. Bu Bakanlardan 14'ünün akademik bir kariyere ve unvana sahip olduğu görülmektedir. Söz konusu bu Bakanlar, Prof. Dr. Hasan Saka, Prof. Dr. Mehmet Fuad Köprülü, Prof. Dr. Turan Güneş, Prof. Dr. Ahmet Gündüz Ökçün, Dr. Hayrettin Erkmen, Prof. Dr. Ali Hüsrev Bozer, Prof. Dr. Osman Mümtaz Soysal, Prof. Dr. Erdal İnönü, Doç. Dr. Deniz Baykal, Prof. Dr. Emre Gönensay, Prof. Dr. Tansu Çiller, Prof. Dr. Şükrü Sina Gürel, Doç. Dr. Abdullah Gül ve Prof. Dr. Ahmet Davutoğlu'dur. Akademisyen kökenli Dışişleri Bakanları, görev yaptığı süre içerisinde akademisyen kimliğini ve entelektüel birikimini dış politikaya yansıtmıştır. Kritik zamanlarda verdiği radikal kararlar ve oluşturdukları politikalarla Türk dış politikasına damga vurmuşlardır. Yürüttükleri siyasetle uluslararası alanda Türkiye Cumhuriyeti'ne önemli kazanımlar elde etmişlerdir. Bazen de uyguladıkları politikalar neticesinde ülkeyi siyasi, sosyal ve ekonomik olarak olumsuz etkilemişlerdir. Bunun sonucunda kamuoyunda birçok eleştiriye maruz kalmışlardır.
İsmail Gaspıralı ve Kırım Tatar Millİ Hareketi

Bu çalışma ile esas olarak, İsmail Gaspıralı'nın fikir ve çalışmalarının kendinden sonra gelen Kırım Tatar milli hareketleri ile Kırım Tatarlarının milli kimlik oluşturma yönündeki mücadelelerine yönelik etkilerinin ortaya çıkarılması ve daha genelde; Kırım Tatarlarında milliyetçilik hareket ve düşüncelerinin doğuşu ve gelişmesinin diakronik tarihsel bir perspektifte tahlil edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda; milliyetçilik konusunda kuramsal bir genel özet ve tartışmadan sonra, Kırım Tatarlarının genel bir tarihi geçmişşi ile özellikle ilhaktan sonraki tarihleri kapsamındaki önemli konular incelenmiş; Gaspıralı'nın düşünceleri, bu düşüncelerin ortaya çıkmalarına neden olan faktörler de incelenerek, analiz edilmiş; Gaspıralı sonrasındaki milli hareketlerin, fikir ve amaçları ile çalışmaları, Sovyet dönemi milliyetler politikası, Kırım Tatarlarının toplu olarak sürgünü, vatanlarına geri dönme çabaları ve güncel Kırım Tatar Milli Hareketi incelenmiş; Kırım Tatarlarında güncel sosyo-ekonomik durumun tespiti için gerçekleştirilen bir araştırmanın sonuçları çerçevesinde Tatarların algılarındaki genel durum ortaya konmuş; Gaspıralı'nın inceleme ve analiz sonucu tespit edilen düşünce ve çalışmalarının genel etkileri yanında, kendinden sonra gelen Kırım Tatar milli hareketleri ile Kırım Tatarlarının milli kimlik gelişimi ve bu kapsamdaki mücadelelerine katkıları ortaya çıkarılmıştır. Bu Tez; 20. yüzyılda kısmen unutulmuş olan İsmail Gaspıralı'nın, Rusya'daki Türk halklarının aydınlanması, modernleşmesi ile kültürel gelişimine olan katkıları yanında; içinden çıkmış bulunduğu Kırım Tatarlarının tarihi, kültürel ve siyasi mücadelelerine olan derin etkisini daha iyi anlamamıza yardım edecektir.
The family medicine practice in Turkey from the perspectives of the physicians within the framework of neo-liberalism

Bu tez, Türkiye'deki Aile Hekimliği pratiğini neo-liberal sağlık politika dökumanlarıolan Sağlıkta Dönüşüm Programı ve Genel Sağlık Sigortası çerçevesinde incelemektir. Aile Hekimliği Modeli, sağlık sistemi içerisindeki birinci basamak sağlık hizmetlerinin sunum şekillerinden bir tanesidir. Literatürde konu üzerine yapılmış olan bir takım araştırmalar olmasına karşın, yapılan araştırmaların çoğu hasta memnuniyetini, aile hekimliği pratiğini ölçmenin temel ölçütü olarak kabul etmişlerdir. Bu yüzden, bu tez, Türkiye'deki aile hekimliği pratiğini ölçerken, hem teorik çerçeveden yararlanıp hem de güncel olarak çalışmakta olan aile hekimlerinin görüşlerini referans noktası olarak kabul etmektedir. Bu tezin temel olarak, Türkiye'de aile hekimliği pratiğinin literatürde tavsiye edilen tamamlayıcı uygulamaların eksikliği ve hekimleri rahatsız eden bir takım uygulamalar sebebiyle şu an iyi bir uygulama olmadığını varsaymaktadır. Bu tezin bir diğer amacı ise, eğer aile hekimliği pratiği eğer hekimlerce de iyi bir Pratik olarak görülmüyor ise, pratiğin kötü olmasına sebep olan etmenleri ve uygulamaları aile hekimlerinin internet üzerinden Türkiye'nin her bölgesinden 198 aile hekimine uygulanan anket aracılığı ile elde edilen görüşlerinden de faydalanarak açığa çıkarmaktır. Bu tezin literatüre katkısı, aile hekimliği pratiğinin politika yapıcılar tarafından geliştirilerek daha iyi bir uygulama olarak uygulanmasına katkıda bulunabilecek olması ile paraleldir.
Türkiye'de gençlerin siyasete katılımı: Parti gençlik kolları örneğinde bir inceleme

Temsili demokrasilerde, siyasal partilerin örgütsel yapılarındaki en önemli unsurlardan biri üyelerdir. Siyasi sistem ve partilere göre üyeliğin niteliği farklılaşsa da üyeler, partilerin hazır kıtalarıdır. Partilerin altın çağını yaşadıkları dönemde, üyelerin siyasi mesaileri sayesinde partilerle toplum arasındaki organik ilişkiler hep güçlü olmuştur. Fakat, çeyrek asırdan beri özellikle Batı Avrupa demokrasilerinde siyasi partilerin bir gerileme sürecine girdiğine tanıklık etmekteyiz. Bu veri durumun başlıca kanıtlarından biri, partilere üye olmanın cazibesini süratle yitirmesidir. Türkiye'de de 1990'ların ikinci yarısından itibaren parti üyeliği eski anlam ve önemini yitirmeye başlamıştır. Parti üyeliği mefhumunda genç üyelerin durumu ve en çok oyu alan iki partinin İzmir'deki gençlik örgütlerinde gençlerin parti üyeliği aktivizmlerinin hangi örüntülerde kristalleşmekte olduğu soruları bu çalışmanın temel sorunsalıdır. İzmir'de gençlik ve siyaset ilişkisi, gençliğin politikaya katılım boyutları, partilerin genç üyelerinin politik aktivizmleri, partilerde gençlik organizasyonlarının hukuki durumu ele alınmış ve ilgili sorunsalların Almanya örneği ile karşılaştırması üzerinden mesele uluslararası bir düzleme oturtulmuştur. Siyasal katılım ve parti üyeliği aktivizmi çatısında gençliğin siyasete parti üyeliği aracılığı ile katılımı boyutuyla meselenin teorik altyapısı oluşturulmuş ve ikinci bölümde partilerin gençlik teşkilatları hukuki ve kurumsal altyapıları ile birlikte ele alınmıştır. Üçüncü bölümde Almanya örneğinde Alman Meclisinde temsil edilen siyasi partilerin gençlik örgütleri incelenmiştir. Dördüncü bölümde anket sonuçları her iki partinin de üyelerini kapsayacak biçimde yansıtıldıktan sonra partiler özelinde ayrı ayrı analiz edilip değerlendirilmiştir. Sonuç bölümünde ise, İzmir'de iki parti gençliğinin siyasal katılımının söylem ve eylem boyutunda literatürde belirlenmiş ve ortaya konulmuş sorun boyutları ve motivasyonlarına ilişkin uyum ve uyumsuzlukları saptanmış ve saptanan uyumsuzlukların gelecekte alabileceği hallere dair fikirler öne sürülmüştür.
Politics of nostalgia: Psychological origins of populism

Bu çalışma, kolektif nostalji ve popülizm arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Dünyadaki pek çok populist nostaljiden faydalanırken ülkelerinin geçmişş güzel günlerine atıf yapmakta ve elitler ile kurula düzene olan hınçlarını belirtmektedirler. Türkiye'den üç original veri seti kullanarak bu çalışma, ilk olarak nicel ve nitel içerik analizi yöntemlerini kullanarak siyasi liderlerin popülist söylemini analiz etmekte ve zaman içinde değişen popülizm seviyesini tartışmaktadır. Popülistler hatırlatıcı savaşçılar olarak belirirken kendi eylem ve amaçlarını meşrulaştırmak için nostaljiyi araçsallaştırır ve kurdukları hafıza rejiminde muhalefeti yok edilmesi gereken düşmanlar haline getirirler. İkinci olarak bu çalışma, temsili anket verisi kullanarak kolektif nostaljinin aynı zamanda seçmenlerin popülist tutumlarını belirleyip belirlemediğini analiz etmektedir. Sonuçlar göstermektedir ki birçok bağımsız değişken ile dindarlık, partizanlık, hayattan tatmin olma ve AB karşıtlığı - kontrol edildiğinde dahi kolektif nostalji ile popülist tutumlar arasında anlamlı bir pozitif ilişki vardır. Son olarak bu çalışma, hangi nostaljik mesajın popülist tutumlar üzerinde etkili olduğunu internet anketi deneyi ile test etmektedir. Sonuçlar, Osmanlı nostaljisinin AKP seçmeninin sahip olduğu populist tutumları arttırdığını gösterirken, CHP seçmeninin popülist tutumlarını düşürdüğünü işaret etmiştir. Diğer yandan, Kemalist nostaljinin popülist tutumlar üzerine dolaylı bir etkisi gözükürken direkt etkisi zayıftır.
Seçim dönemlerinde oy verme davranışını artırıcı iletişim kampanyaları

Oy vermek, T. C. Anayasası'nda nitelikleri belirtilen her Türk seçmeni ne sunulmuş bir haktır. Oy verme davranışını açıklayan yaklaşımlar oy verme hakkını egemenlik hakkı, bir kamu görevi ve felsefi-siyasal görüş olarak değerlendirir. Türkiye'de oy vermek zorunludur. Oy vermenin zorunlu olduğu diğer ülkelere örnek olarak Belçika ve Avustralya verilebilir. Zorunlu oyun gerekçeleri, oy vermenin bir kamu görevi oluşu ve katılma oranlarının düşüklüğüne dayanır. T. C. Anayasası'na göre oy vermek bir görev değil haktır ve seçime katılma oranları diğer ülkelerle kıyaslandığında oldukça yüksektir. Zorunlu oy uygulaması ile oy vermenin demokratik anlam ve değeri azalmakla beraber seçmen oy verme davranışı ile ilgili gerçek tutumunu da yansıtamaz. Çalışmanın amacı, dünyanın birçok ülkesinde olduğu gibi Türkiye'de de zorunlu oy uygulamasını kaldırtmak ve seçmeni para cezası korkusu ile değil, oy vermenin gereğine inandırarak oy vermesini sağlamaktır. Bunu sağlamanın en demokratik yolu da ikna edici iletişim kampanyaları düzenleyerek, seçmeni oy verme davranışına teşvik etmektir. Amaca ulaşmak için çalışmada önce oy vermenin anlam ve önemi, oy vermeyi etkileyen değişkenler üzerinde durulmuştur. Daha sonra oy verme davranışım artırmada yararlanılacak ikna ve kitle iletişim kuramları açıklanarak, konu ile ilişkilendirilmiştir. Sonuncu bölümde ise, oy verme davranışını artırmada yararlanılacak bir iletişim modeli hazırlanmış ve bu modele uygun bir kampanya planlanmıştır.
Yerel seçimlerde parti ittifakları, siyasal bilgi ve seçmen tercihi: Eskişehir örneği

16 Nisan 2017 Anayasa Değişikliği Referandumu sonrası yapılan hukuksal düzenlemelerle birlikte ittifak kavramı yeni bir anlayış tarzıyla seçmen karşısına çıkmıştır. Bu çerçevede ittifak kavramının yerel seçimlerde seçmenlerin siyasal tercihine olan etkilerini belirlemek amacıyla 31 Mart 2019 yerel seçimleri örnek olay incelemesi olarak ele alınmıştır. Çalışmada alan araştırması yöntemi esas alınarak, anket tekniğine dayalı bilimsel veri toplama araçları kullanılmıştır. Yapılan alan araştırması, 15 Mayıs- 30 Haziran 2019 tarihleri arasında Eskişehir kent merkezinde gerçekleşmiştir. Anket uygulamasında seçmen vasfına sahip olan 900 kişilik bir örneklem grubuna ulaşılmıştır. Elde edilen anket verileri SPSS paket programı kullanılarak sistematik bir şekilde analiz edilmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen bulgulara göre; Eskişehir seçmeninin, genel anlamda seçim ittifaklarına karşı bakış açısının olumlu olduğu; ancak hali hazırda bulunan ittifakların dışında yeni siyasi ittifak bloklarının kurulmasına sıcak bakmadığı tespit edilmiştir. Bunun yanında kent seçmeninin, yerel seçimlerde oy kullanırken, parti ve ittifak grubundan ziyade daha çok belediye başkan adaylarının kim olduğunu önemseyen bir yapıda olduğu görülmüştür.
The political affiliations and behaviors of the Pontos refugees in Greece in the interwar period (1923-1936) following the exchange of populations between Greece and Turkey of 1923

İşbu tezın amacı, Yunanistan ıle Türkiye arasında 1923 yılındaki Nüfus mübadelesinden sonra Yunanistan'dakı Pontus kökenli göçmenlerin siyasi davranışları ve bağlaeını araşstırmaktır. Araştırmada çalışacağım temel konular, göçmenlerin Yunanistan'a varışları esnasındaki siyasi ideolojileri ve oryantasyonları ve bu kişilerin bu dönem boyunca yaşadıkları ağır dönüşümünü, bu kişilerin fayda sağladığı siyasi partiler ve bunun nedenlerini, Yunanistan, ın Devleti, partileri ve Makamları tarafından gördükleri muameleyi, bunun şekillendirdiği siyasi bilinci ve son olarak Pontuslu göçmenlerin siyasi ve sosyal entegrasyonunun ve birleşmesının genel süreci ile bunların siyasi seçimlerini ve davranışlarınu etkileyen belli başlı faktörleri kapsamaktadır. Böylelikle, işbu araştırmanın doğası açıklayıcıdır. Bu çaba dahilinde, temelde ikinci kaynaklar kullandım; kı bu kaynaklar özellikle başka akademık araştırmalar ve yayınları kapsamaktadır ve aslında bu kaynaklarda birçok birincil kaynak mevcuttur, örneğin, 1930'lu yılların ceşitli gazetelerinden makale ve alınılar, göçmenlerin şahsi tanıklıklarıö dönemin olaylarını yaşayan şahitler ve ayrıca gerek Parlamento içinde gerekse geniş kitle nezdinde gerçekleşen ve dönemin siyasi liderlerinin kamu beyanları, ilanları ve konuşmalarıdır.
Seçmen tercihini etkileyen faktörler -Sivas il merkezindeki öğretmenler üzerinde bir alan araştırması-

Bu araştırmada; birinci bölümde siyasal katılmayla ilgili bazı temel kavramlar tanımlandı Türk siyasi hayatındaki partiler kısaca tanıtıldı. İkinci bölümde seçmen tercihinde etkili olan sosyo-ekonomik, psikolojik, kültürel, çevresel ve kişisel etkenler incelendi. Üçüncü bölümde ise Sivas evrenin de 257 kişiden oluşan örneklem grubuna uygulanan anket çalışmasından elde edilen bulgular ortaya kondu. Araştırma sonuçlarına göre öğretmenler toplumun her katmanına yayılmış aydın bir kesimdir. Öğretmenler bilinçli seçmen tanımlamasına uygun olarak hareket etmektedir. Sürekli gazete ve kitap okumakta, gündemi yakından takip etmektedirler. Öğretmenler ülke sorunlarım bilmekte her yerde ve herkesle bu sorunları tartışmaktadır. Bu çerçevede öğretmenler toplumun siyasal katilinim da rehber rolü oynamaktadır. Öğretmenler yetiştirdikleri öğrencilere verdikleri mesajların yanı sıra, halkada sadece seçim dönemlerinde değil, seçim dönemleri dışında da bilgi ve birikimlerini aktarmaktadır. Araştırma bulgularına göre öğretmenler politikacılığı iyi bir meslek olarak tanımlamalarına karşın, politikacıları ve siyasetin kurumlarını ve işleyişlerini beğenmediklerini ortaya koymaktadır. Öğretmenler devlet memurlarına getirilen siyaset yapma yasağına uygun olarak aktif siyasal katılmaya uzak olduklarım belirtmişlerdir. Yaptığımız araştırmada gerek haber kaynaklarından yararlanmada gerekse parti tercihlerinde objektif olmaya özen gösterdikleri seçmen, taraftar olmadıkları ortaya çıkmıştır.
Yusuf Akçura'nın siyasi kimliği ve TBMM'deki çalışmaları

Oldukça hacimli bir konu olarak Cumhuriyet döneminde Yusuf Akçura'nın, hayatını, eserlerini, fikir ve faaliyetlerini ele aldığımız bu çalışmada; Türk fikir hayatında olduğu kadar, siyasi hayatın da içinde olan bir bilim adamının, ağırlıklı olarak Türk inkılabının siyasal, sosyal ve içtimai alanlardaki değişim ve dönüşüm üzerine fikirlerini, tavsiyelerini ve uygulamalarını; yeni yönetim ile ilişkilerini, çeşitli sahalardaki faaliyetlerini ve yaşam portresinde bu çok önemli adamın gün yüzüne çıkmamış olan yaşam kesiti incelenmiştir. Ortaya koyduğu veriler ve bilimselliği ile ulaştığı tespitlerde yanılmadığmı gördüğümüz bir teorisyen olarak, Türk İnkılabının temel prensiplerinden milliyetçiliğe halkçı bir muhteva kazandırarak, daha önceden 'Üç Tarz-ı Siyaset' makalesi ve milliyetçiliğin iktisadi boyutunu ele alarak geniş akisler yaratan bu teorilerine bir yenisini daha eklemiştir. İktisadiyat, sosyal konular ve tarih bilimine olan merakı, uzak görüşlülüğü, çağdaşlaşmayı temel şiar edinmiş, insanına inanan, hukuku ve milli değerleri rehber edinmiş, barış taraftarı olan ve bilimsel düşünceyi kesinlikle elden bırakmayan bir aydın olarak Akçura'nın ismi II. Meşrutiyet döneminde olduğu kadar, Cumhuriyet döneminde yazar ve tarihçiler tarafından gereken ilgiyi görmemiştir. Böyle bir çalışmanın getireceği veriler sadece Akçura'nın gün yüzüne çıkmamış yönlerini değil, bir aydının gözü ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin oluşumu da incelenmiş olacaktır.
Dördüncü Dönem Niğde Milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri

Bu araştırmada Atatürk inkılaplarının toplum tarafından benimsenip toplum hayatı içinde kurumsallaştırıldığı 1931 ve 1934 yılları arasında Türkiye Cumhuriyeti'nin içinde bulunduğu siyasal, sosyal ve ekonomik yapının genel değerlendirmesi içinde Niğde ilinin aynı kriterler ışığında mercek altına alınması ve bu dönem içinde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde görev alan Niğde Milletvekilleri ile meclis içindeki siyasi faaliyetleri araştırılmıştır. 24 Nisan 1931'de yapılan IV. Dönem milletvekili seçimlerinde Niğde'den AHMET VEFİK BEY (ULUÇAY, GALİP BEY, HALIT BEY ve FAİK BEY milletvekili olarak seçilmişlerdir. Niğde Türkiye Büyük Millet Meclisinin dördüncü döneminde bu dört milletvekili ile temsil edilmiştir.