turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bankaların fon sağlama ve kullandırma yollarındaki değişmeler: 2007 - 2017 dönemi için bir değerlendirme

Finansal sistem içerisinde bankacılık sektörünün yeri ve önemi büyüktür. Bankalar, tasarruf edilmiş fonları sistem içerisine çekerek, fonların miktar ve vade dönüşümünü sağlarlar. Böylece, taraflar arasındaki fon aktarımının daha kolay ve hızlı bir biçimde gerçekleşmesine imkan sağlarlar. Bunun yanı sıra bankalar, kaydi para yaratma, para politikasının etkinliğini artırma gibi önemli fonksiyonları yerine getirirler. Bu çalışma, 2007- 2017 döneminde bankaların fon kaynak ve kullandırma yollarında ortaya çıkan değişme ve gelişmeleri değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu kapsama çalışmamız, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, genel olarak bankacılık faaliyetleri, bankaların sınıflandırılması, bankacılığın dünyada ve Türkiye'deki gelişimi ve bankacılık riskleri ele alınmıştır. İkinci bölümde, Türk bankacılık sisteminde fon kaynakları ve fon kullanım alanları ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Nihayet üçüncü bölümde, 2007- 2017 dönemi için, bankacılık sisteminin finansal tablolarında özetlenen veriler değerlendirmeye tabi tutulmuştur. İlgili dönemde, bankaların başlıca fon kaynağı olan mevduat önemini korumuştur. Bununla beraber, mevduat dışı kaynaklarda çeşitlenme ve artış ortaya çıktığı görülmüştür. Ayrıca, döviz kurlarında gerçekleşen sürekli artışa paralel olarak, bankaların yabancı para cinsinden mevduatlarında artış meydan gelmiştir. Ancak, bu paralelliğin yabancı para cinsinden kredilere yansımadığı da tespit edilmiştir. Yine aynı dönemde, bankaların öz kaynaklarının toplam kaynaklar içindeki payında azalma tespit edilmiştir.
Kredi derecelendirme- Altman Z-Skor modelinin tarımsal üreticilere uygulanması

Kredilendirme süreçleri bankalar için en önem arz eden iş sürecidir. Türkiye'de faaliyet gösteren bankaların bilançolarındaki aktif büyüklükleri incelendiğinde faaliyetlerinin büyük bölümünün kredi vermek üzerine kurulu olduğu görülmektedir. Kurumsal, ticari, KOBİ, tarım ve bireysel segmentteki müşterilerin finansman ihtiyacı durumlarında başvurdukları ilk yabancı kaynak banka kredileridir. Banka bilançolarının yönetilebilirliği; mudilerden toplanan mevduatın doğru ve kredibilitesi yüksek müşterilere aktarılması, tespit edilen kredilerin seyri, geri ödenmesi ve aynı zamanda karlılığı ile doğrudan ilişkilidir. Bankalar, kredilendirme süreçlerinde sistematik hale getirdikleri kredi derecelendirme ve değerlendirme yöntemlerini kullanmaktadır. Kredi riski değerlendirilirken standart yaklaşım yöntemlerinin yanı sıra gelişmiş derecelendirme yöntemleri de kullanılabilmektedir. Bu çalışmada, öncelikle Türkiye'de tarım sektörünün gelişim trendi ve GSYH'dan aldığı pay incelenmiştir. Tarım sektöründe faaliyet gösteren üreticilerin finansman kaynaklarına erişim olanaklarına değinilmiş ve bankacılık sektöründe tarımın finansmanına yönelik geliştirilen ürünlere yer verilmiştir. Bankacılık sektöründe tarım kredilerinin gelişimi incelenerek, kredi derecelendirme modellerinden biri olan Altman Z-Skor modelinin tarımsal üreticiler üzerindeki uygulanması çalışılmıştır.
Türkiye' de katılım bankacılığı sektördeki yeri ve önemi

Dünyada büyük bir gelişim sürecine giren faizsiz bankacılık; 1970'li yıllarda pratiğe aktarılmış olup; ilk olarak 1976 yılında Mısır' da uygulama alanı bulmuştur. 'Faizsiz Bankacılık' adı altında yaygınlaşan katılım bankaları, başlangıçta müslüman ülkelerde faaliyet gösterirken, bugün farklı ihtiyaçların karşılanması noktasında tüm dünyada önem arz eden bir işlevsellik kazanmıştır. Faizsiz bankacılık sistemi ekonomik hayatımıza yaklaşık 30 yıl önce 1983 yılında çıkarılan yasa ile giriş yapmıştır. Çıkartılan Kanun Hükmünde Kararname ile ilk faizsiz banka 'Özel Finans Kurumu' adıyla kurulmuş olup, sonrasında 5411 sayılı bankacılık kanununda yapılan değişikle bu kurumların adı 'Katılım Bankaları' olarak değiştirilerek günümüze kadar bu şekliyle, gelişerek gelmiştir. Ülkemizde katılım bankaları özellikle 2001 yılından sonra büyük bir ivme kazanmış olup, ticari bankalar ile rekabet edebilir hale gelmiştir. Bunda katılım bankalarının, Bankalar Kanununa tabi ve ticari bankalar ile mevzuat bakımından eşit haklara sahip olmasının büyük etkisi vardır. İşbu çalışmada Türk bankacılık sistemi içerisinde katılım bankacılığının yeri, sistemde yer alan diğer bankalarla olan ilişkisi değişik açılardan ele alınarak; tüm dünyadaki finansal entegrasyon ve tasarrufların değerlendirilmesi ihtiyacı sonucu gelişme gösteren katılım bankacılığına ışık tutulmaya çalışılacaktır.
Türkiye'de basel I, II, III kriterlerinin bankalara olan etkileri: Ziraat Bankası A. Ş örneği

Bu çalışmada, Basel I, II, III kriterlerinin sermaye yeterliliği ve risk yönetimi çerçevesinde, Türkiye'deki bankalara olan etkileri, Ziraat Bankası özelinde araştırılmıştır. Araştırma evreni olarak Basel kriterleri belirlenmiştir. Çalışmada örnek olay tarama modeli kullanılmış, konunun teorik olarak açıklandığı ve Ziraat Bankası A. Ş uygulama örneğinin verildiği yapı oluşturulmuştur. Bankacılık sektörünün mali yapısını güçlendirmek ve dolayısıyla ekonomik istikrarın sağlanmasına katkıda bulunması amacıyla geliştirilen uzlaşıların, getirdiği yeniliklerle, gelişmekte olan ekonomilerin bankacılık sektörleri ile Türkiye'deki bankacılık sektörüne olumlu anlamda katkısı olacağı düşünülmektedir. Ziraat Bankası A. Ş'nin mevcut piyasa şartlarındaki kriterlere uyum çabasındaki başarısı, Türkiye'deki tüm ekonomik süreçlere tanıklık etmiş olması ve sektörü öncü bankalarından biri olması nedeniyle önemlidir. Dünyada bankaların mali yapısının güçlü olması ülkenin fianansal sistemin güçlü olduğunu göstererir. Türkiye'de bankalar büyüyormuş ve yüksek kar yapıyormuş gibi görünse de sektörün büyüklüğünün karşısında karların düşük olması bankaların öz kaynak karlılıklarının az olduğunu ve sermaye yeterliliğinin sınıra yaklaştığını göstermektedir. Mevcut sermaye yeterliliği kriterlerinin aynı zamanda bankaların maliyetlerini arttırdığı de görülmektedir.
Türkiye'de bankacılık sektörünün yapısı krizler ve yeniden yapılandırılması

Globalleşme sürecinin bir parçası olan ve son yüzyılda dünya ekonomisinde yaşanan en önemli gelişmelerden biri, finansın uluslararasılaşmasıdır. Finansın uluslararasılaşması sonucunda, uluslararası sermaye hareketlerine getirilen kısıtlamalar kaldırılmıştır. Bununla birlikte, teknolojide yaşanan gelişmeler de eklenince mali piyasalar, dünyanın dört bu yanından katılımcıların yer aldığı tek bir pazar haline dönüşmüştür. Büyüyen pazar payı ile rekabet artmış, sermaye maliyetleri düşmüş, ürün çeşitliliği yaratılmış, kaynak dağılımı rasyonelleşmiş ve daha kaliteli hizmet için çabalar ön plana çıkmıştır. Finansın uluslararası hale gelmesi yönünde, yalnız gelişmiş ülkelerde değil gelişmekte olan ülkelerde de çok önemli adımlar atılmıştır. Ancak aynı gelişme mali piyasaların entegrasyonunda sağlanamamıştır. Gelişmiş ülkelerin sermaye hareketlerindeki trendi yakalamak isteyen bazı gelişmekte olan ülkeler, ekonomideki zaaflarını iyi analiz edemediklerinden zaman zaman krizlere maruz kalmışlarda'. Özellikle, mali sistem içinde önemli bir yere sahip olan bankacılık sektöründe yaşanan krizler, ülke ekonomisini daha büyük darboğazlara sürüklediği, yaşanan krizlerde açıkça görülmektedir. Bu gelişmelere bakarak Türk ekonomisinde gerekli görülen altyapı düzenlemelerinin zamanında yapılmaması ve siyasal istikrarın sağlanamaması, ekonomiyi düze çıkarmayacağı ortadadır. Gerçekleştirilemeyecek programların ileri sürülmesi, hiçbir ülkede sonuç getirmediği gibi, ülkemizde de getirmemektedir. Kriz belirtileri ortaya çıktığında, karar mekanizmaları, mali yapımıza uygun tedbirleri etkin ve çabuk uygulamaya koymaları ve siyasal baskılardan arındırılmış olmaları gerekmektedir. Özellikle bankacılık sektöründen kaynaklanan veya bankacılık sektörüne yüklenen krizlerden, en az kayıpla, en kısa sürede nasıl çıkılabilir. Konu bu çerçevede ele alınmıştır.
Bankacılıkta riskten korunma amaçlı finans mühendisliği tekniklerinin kullanımı

Hayatın hemen her alanında var olan risk ve risk yönetimi finans sektörünün lokomotifi bankalar açısından son derece önemlidir. Finans sektöründe iyi yönetilmeyen riskler sonucunda ortaya çıkan krizler çok kısa sürede diğer sektörlere de yayılmakta hatta tüm dünya ülkelerinin ekonomilerine zarar verebilmektedir. Bu zamana kadar meydana gelen bütün bankacılık krizlerinin temel nedeni risklerin iyi yönetilmemiş olmasındandır. Son yıllarda mali piyasaların küreselleşmesi sonucu artan rekabetin yanı sıra ekonomik, sosyal ve teknolojik değişimler, finans sektörlerinde belirsizliğe ve istikrarsızlığa yol açmıştır. Bu durum firma ve kuruluşların çalışması için finansal yönetimde yeni bir rol ortaya çıkartırken, finansal kararların karmaşıklığı ve yeni finansal ürünlerin ortaya çıkması mali yönetimin önemini artırmıştır. Finans mühendisliği tasarım, geliştirme ve yenilikçi finansal araçların ve süreçlerin uygulanması ile finansal karar verme problemlerine yenilikçi çözümler formülasyonunu ifade eder. Finans mühendisliği yaygın olarak vadeli finansman başvuruları için kullanılmaktadır. Finans mühendisliği bankacılık kurumları için özel bir ilgi alanıdır. Yeni mali finansman ve yatırım ürünlerinin yanı sıra etkin risk yönetimi prosedürlerinin tasarımı son derece rekabetçi küresel pazarda faaliyet gösteren bankaların canlılığı için çok önemlidir. Böylece, günümüzde bankaların düzenleyici çerçeve olarak risk değerlendirmesi, aktif-pasif yönetimi, finansal planlama, portföy optimizasyonu vb konularda faaliyet gösterirken bankacılık yönetimi, denetim ve kontrol, verimlilik ve etkinlik analizi, birleşme ve satın almalar, müşteri ilişkileri yönetimi gibi bir dizi diğer konulara da özel bir ilgi göstermeleri gerekmektedir. Bu nedenle temel ilke ve stratejileri ile finans mühendisliği tekniklerinin birleştirilip hayata geçirilmesi, küresel bankacılık sektöründe istikrarlı büyümenin sağlanması için gereklidir.
Finansal istikrarın sağlanmasında merkez bankalarının rölü: Azerbaycan Merkez Bankası

İstikrarlı bir finansal sistem, para politikalarının etkinliği ve ekonominin istikrarlı bir şekilde çalışabilmesi için büyük önem arz etmektedir. Günümüzde merkez bankaları parasal istikrar hedeflerinin yanı sıra, finansal sistemin istikrarını sağlamada sorumluluk sahibidir. Finansal istikrar kavramı, finansal piyasalarda, bu piyasalarda faaliyet gösteren kurumlarda ve ödemeler sistemlerindeki istikrarı ve şoklara karşı dayanıklığı ifade etmekdedir. Merkez Bankasının finansal sistem istikrarı amacının gerçekleşmesine yönelik olarak, finansal sistem istikrarını izlemedeki rölü, bu fonksiyonunu yerine getirirken kullanacağı yöntem araçları tanımlamak bu tezin temel amaçlarıdır. Merkez bankaları açısından finansal sistemdeki potansiyel zaafiyetlerin ve kırılganlıkların belirlenmesi önemlidir. Ödemeler sisteminin aksamadan çalışmasının ve para politikasının etkin bir şekilde uygulanabilmesinin sağlanması açısından, merkez bankasının finansal sistemdeki riskleri izlemesi ve değerlendirmesi gerekmektedir. Dünyadaki gelişmelere paralel olarak, yaşanan krizlerden sonra Azerbaycan Merkez Bankasının temel fonksiyonlarına ilişkin değişilikler yapılmıştır. Finansal istikrarın sağlanmasına yönelik olarak, Azerbaycan Merkez Bankası finansal sistemi bir bütün olarak izlemek süretiyle, finansal sektörün taşıdığı riskleri ve kırılganlıkları belirleyip, bunlara karşı alternatif politikalar geliştirme yolundakı çalışmalarını sürdürmekdedir.
Türk bankacılık sektörünün kredi arzını etkileyen unsurlar: Türk bankacılık sektöründe ?kredi çöküşü?

Türkiye'de 2001 yılı sonrasında yapısall dönüşümün etkisiyle bankalar finansal aracılık görevini daha etkin bir şekilde yerine getirmeye başlamıştır. Böylece, 2003 yılından itibaren bankaların kredi hacminde hızlı bir genişleme yaşanmıştır. Türkiye'nin 2001 yılı sonrasında elde ettiği makroekonomik ve finans sektörüne ilişkin kazanımları devam ettirdiği düşünülürse, kredi piyasasındaki daralma deneyimini incelemenin, konjonktürel dalgalanma süreçlerinde bankaların ve kredi kullanıcılarının davranışlarını anlamak açısından önemli bir bilgi sunabileceği düşünülmüştür. Bu nedenle, Türkiye'nin 2006/Ç 2 - 2006Ç 3 ve 2008/Ç 4 - 2009 /Ç1'deki konjonktürel dalgalanma dönemlerinde kredi piyasalarında yaşanan sıkışmalar incelenmiştir. Ocak 2002 -Nisan 2010 verisi ile yapılan ekonometrik çalışmada, kredi hacmini belirleyen unsurlar dengesizlik modeli çerçevesinde arz ve talep yönünden ele alınmıştır. Elde edilen bulgulara göre, Türkiye'de reel bazda kredi talebinin reel kredi faiz oranı ve enflasyon ile negatif, sanayi üretim endeksi ile pozitif ilişkili olduğu tespit edilmiş; reel kredi arzının ise, reel mevduat hacmi ve serbest sermaye rasyosu ile pozitif, tasfiye olunacak kredi rasyosu ile negatif ilişkili olduğu görülmüştür. Reel kredi faiz oranı ile mevduat faiz oranı arasındaki marjın kredi arzını etkilemediği ve tasfiye olunacak alacaklar rasyosundaki artışın kredi arzını olumsuz etkilediği yönündeki bulgular beraber değerlendirildiğinde Türk bankacılık sektörü için kredi tayınlaması olgusunun söz konusu olabileceği düşünülmüştür. Ayrıca, elde edilen bulgular Mart, Haziran, Ağustos, Kasım 2002; Nisan, Mayıs, Ağustos 2003; Temmuz 2006; Ekim, Kasım 2008; Mayıs, Ekim 2009 ve Ocak 2010 dönemleri için Türkiye'de kredi piyasasında kredi çökmesinin yaşandığını ortaya koymuştur.
Enflasyon, döviz kuru ve faiz oranlarının bankaların finansal yapıları üzerine etkileri

Türkiye'de Bankacılık özellikle 1980 yılından itibaren büyük bir değişim sürecine girmiştir. Sektörde finansal serbestleşme ile başlayan, uluslararası piyasalara açılma ile süren, teknolojik gelişmeler, ürün çeşitlendirilmesi ve sektöre girişlerin kolaylaştırılması gibi bir dizi olumlu gelişme gözlenmiştir. Ancak, sektör, izlenen ekonomi politikaları ile döviz kuru, faiz oranı, enflasyon arasındaki olumsuz etkileşimden kendisini kurtaramamıştır. Bu üç olgudaki değişiklikler, bazı dönemlerde sektörün yüksek karlar elde etmesine yol açarken, bazı dönemlerde de krize girmesine neden olmuştur. İzlenen ekonomi politikaları ile kamu açıklarını finanse etme görevi üslenen bankaların finansal yapıları, bu olguların etkisi ile büyük değişikliklere uğramıştır. Sektörde verimlilik ve etkinliğin arttırılması yolunda alınan önlemler, uygulanan devlet politikaları sonucunda istenilen düzeye ulaşamamıştır. Uluslararası standartların esas alınması temeli ile yapılan yasal düzenlemeler, yüksek enflasyon, büyük bütçe açıkları, sabit kur uygulaması, faizlerin serbest bırakılması gibi uygulamalar sektörün derinleşmesine yetmemiş, rekabetçi bir yapıya kavuşturamamıştır. Dört bölümden oluşan çalışmada bu saptamalar araştırılmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde Türk Banka Sisteminin finansal yapısı incelenmiş, bu yapıyı belirleyen unsurların neler olduğu araştırılmıştır. İkinci bölümde, enflasyon, faiz oranı ve döviz kuru kavramları araştırılmış, birbirleri ile olan etkileri teorik olarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, enflasyon, döviz kuru, faiz oranlarında meydana gelen değişikliklerin Türk Bankacılık Sektörüne etkileri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışma elde edilen bulgu ve saptamaların değerlendirildiği sonuç ve öneriler bölümü ile bitmektedir.
Bank competition and banking system stability: Evidence from Turkey

Bu çalışma, rekabet ve istikrar ikilemi hipotezinin Türk bankacılık sistemi için geçerli olup olmadığını araştırmaktadır. Bu amaçla, 1990- 2008 dönemi için banka düzeyinde yıllık muhasebe verileri kullanılmış ve yaygın olarak kullanılan rekabet ve istikrar ölçüleri hesaplanmıştır. Makroekonomik faktörlerin ve bankaların mülkiyet yapısını da içeren bankalara özgü göstergelerin etkisi de dikkate alınmıştır. Sabitlenmiş etki panel tahmin sonuçları rekabet ve istikrar arasındaki ilişkinin kullanılan alternatif göstergelere göre değişiklik gösterdiğini öne sürmektedir. Banka istikrarı ölçütü olarak Z-İndeksi kullanıldığında elde edilen sonuçlar, konsantrasyon oranları ve H-İstatistiği alternatif rekabet ölçütleri için sırasıyla rekabet-istikrar ve rekabet-kırılganlık görüşlerini desteklemektedir. Ancak, istikrar ölçütü olarak kredi portföy riskinin bir göstergesi olan geri dönmeyen krediler oranı kullanıldığında tam tersi sonuç elde edilmektedir. Sonuçlar bankaların mülkiyet yapıları dikkate alındığında da değişmektedir. Sonuç olarak, rekabet ve istikrar arasında kesin bir ilişkin olmadığını belirten literatür ile uyumlu olarak, Türk bankacılık sistemi için söz konusu ilişkinin yönü modelin özelliklerine göre değişiklik göstermektedir.
Bankacılık sektöründe kurumsal sosyal sorumluluk açıklamalarının finansal performans üzerindeki etkilerinin incelenmesi: BİST-30'da bir uygulama

Kurumsal sosyal sorumluluk son yıllarda kuruluşların büyümesi ve etki alanlarının genişlemesi sonucu sorumluluk düzeylerinin artmasına paralel olarak önemi artan bir kavram haline gelmiştir. Kurumların tüm çıkar gruplarına yönelik artan sorumluluklarının kontrol altında tutulması gereği ve pek çok hususu bir bütün halinde değerlendirebilme yeteneği ihtiyacı kurumsal sosyal sorumluk başlığına yönelik ilginin artmasına neden olmuştur. Kurumsal sosyal sorumluluğa yönelik günümüzde pek çok araç kullanılmakta ve bu araçların etkinlik ve verimliliğine yönelik değerlendirmelerin yapılması politika yapıcılar ve yöneticiler açısından bir ihtiyaç olarak görülmektedir. Kurumların maliyet kalemi haline gelen kurumsal sosyal sorumluluk faaliyetlerinin geri dönüşünün somut halde görülmesi karlılık beklentisi üzerine kurulu pek çok özel kuruluşu bu konuda değerlendirme yöntemlerini araştırmaya itmiştir. Özellikle mali yapı ve karlılık oranları üzerinde etkili olan sosyal sorumluluk faktörlerinin araştırılması konusunda literatürde henüz net bir konsensüs sağlanamamıştır. Kurumsal sosyal sorumluluk esasında stratejik yönetim başlıklarından biri olarak değerlendirilmekte ve bu konuda yapılacak faaliyetlerin karşılığını kısa vade de görme şansının bulunamayacağı yönünde yapılan eleştiriler yönelimi ile bu çalışmaya karar verilmiştir. Bu çalışmada analiz birimi olarak bankacılık sektörü seçilmiş ve özellikle BİST- 30 da bulunan kurumsal yapısını tamamlamış bankalar değerlendirmeye alınmıştır. Bankacılık sektöründe kurumsal sosyal sorumluluk faaliyetlerine yönelik projelerin etkin bir şekilde uygulayandığı görülmektedir. Faaliyet raporları ve finansal raporlarının halka açık bir şekilde hazırlandığı bankacılık sektöründe kurumsal sosyal sorumluluk başlığı ile ilgili değerlendirmelerin daha somut sonuçlar ortaya koyacağı varsayımı ile hazırlanan bu çalışmada belirlenen kurumsal sosyal sorumluluk başlıkları ile faaliyet, karlılık, mali ve likidite oranlar arasındaki ilişkiler değerlendirilmiştir.
Türkiye'deki bankaların web sitelerinde kurumsal kimlik

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ TÜRKİYE'DEKİ BANKALARIN WEB SİTELERİNDE KURUMSAL KİMLİK Gökçe Büyükerşen İletişim Sanatları Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mayıs 2000 Danışman: Prof. Dr. Ali Atıf Bir Ticaretin gittikçe geliştiği ve rekabetin arttığı günümüz ortamında kendini tanıtma yönünde öncelikle kimlik oluşturmak küçük, büyük tüm kuruluşlar için bir gereklilik halini almıştır. Bunun temel nedeni kurumsal imajın oluşumunun kurum kimliğine bağlı olmasıdır. Günümüz dünyasında modern kurum ve kuruluşların kurum kimliği kavramına verdiği önem giderek artmakta ve uluslararası rekabet ortamında kurum kimliği, kuruluşların stratejik ve etkili bir silahına dönüşmektedir. Özellikle verdikleri hizmetler açısından aralarında pek bir fark kalmayan bankalar için kurumsal kimlik ve imaj kavramları çok daha büyük bir önem taşımaktadır. Son yıllarda yeni bir iletişim teknolojisi olan internet önemli gelişmeler göstermektedir. Kolay kullanımı, ekonomikliği ve hızı sayesinde büyük bir kullanım alanı kazanan internet, endüstriyel toplumdan bilgi toplumuna geçiş yapmaya devam ettiğimiz bu dönemde pazarlama alanında da önemli bir iletişim kanalı olmaya devam etmektedir. İnternetle birlikte hayatımıza yeni bir kavram girmiştir. İnternet bankacılığı, son derece interaktif, banka ile müşteri arasında birebir ilişki yaratabilen, internetin bankalara sağladığı interaktivitenin en uç noktasıdır. Bu durumda, normal olarak her banka internet bankacılığına geçmeye başlamıştır. Teknolojinin her geçen gün yeni olanaklar sağlaması ve isteyen her bankanın bu teknolojiye sahip olarak tüketicisine hizmet vermesi, sunulan hizmetin her bankada aynı olmasına yol açmıştır. Bu yüzden bankaların rakiplerinden farklılaşmak, müşteri memnuniyetini ve kalıcılığını sağlamak için interneti etkin bir şekilde kullanmaları ve kurumsal kimliklerini web sitelerine de doğru bir şekilde aktarabilmeleri gerekmektedir.
Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu ve fon alacaklarının tahsilat durumu

Bu araştırmanın amacı, dünya ve Türkiye ölçeğinde tasarruf mevduatı sigorta sistemlerini araştırmak, uygulama modellerinin tarihsel gelişimi ışığında, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun alacaklarının tahsili konusunda performansını incelemektir. Bankacılık tanımından yola çıkılarak mevduat sigorta sistemleri ile ilgili konular kapsamında kavramsal çerçeve oluşturulmuştur. Değişik ülkelerden mevduat sigorta sistemleri uygulama çeşitliliği ile birlikte irdelenmiş ve Türkiye'de uygulama biçimi anlatılmıştır. Bu araştırmada, gelişmiş ülkelerde uygulanan mevduat sigorta sistemlerinden örnekler verilmiş, farklı uygulama metotları analiz edilmiş ve Türkiye'de uygulanan sistemin tarihsel gelişimi hukuksal dayanağı ile birlikte özetlenmiştir. Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu kapsamına alınan bankaların işlem süreçleri örneklendirilmiş, kapsama alınış biçimleri hukuki dayanakları ile birlikte özetlenmiştir. Güncel veriler ışığında oluşturmuş oldukları mali yükler ve bunların tahsilat durumları araştırma kapsamında değerlendirilmiştir. Tüm bu araştırma ve değerlendirmeler ışığında, TMSF tahsilat performansının öncelikle bankaların hisse ve sermaye yapıları ile yakından ilişkili olduğu, ruhsatlandırma faaliyetlerindeki detayların önemsenme derecesinin bankaların fona devri sonrasında tahsilat performansını birebir etkilediği görülmüştür. Bankaların ruhsatlandırıldığı dönemlerde mevcut hukuki ve denetimsel boşluklar, moral ve ahlaki değerler bağlamında kaygı taşımayan bazı banka sahipleri ve yöneticilerin, topladıkları mevduatları kendi menfaatleri çerçevesinde kullanmalarına imkan sağlamıştır. Türkiye'de mevduat sigorta sisteminin varlığı mevduat sahiplerinin birikimlerini bankalarda değerlendirmelerini teşvik etmiş ve bahse konu banka sahiplerinin verdikleri zararları büyütmüştür. Bankaların fona devirlerinin ardından anlaşılmıştır ki, oluşan zarar banka ve hissedarlarından elde edilen tahsilatlarla karşılanamamaktadır. Sonuç itibariyle, bir yandan devlet tasarruf sahibine güvence verme durumunda kalırken, diğer yandan da bankacılık sektörünün sağlam bir hukuksal zemine oturtulması ve bankacılık faaliyetlerine sıkı denetim getirilmesi gerekmektedir.