turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Güneydoğu Anadolu bölgesindeki bir özel hastanede hasta güvenliği kültürü

Taner Hasan. Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki Bir Özel Hastanede Hasta Güvenliği Kültürü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2018. İnsanın hata yapabileceği varsayımından yola çıkarak, hatanın olmaması için insanların çalıştığı koşullar değiştirilebilir ve geliştirilebilir. Sağlık kuruluşlarında hasta güvenliği kültürünün yerleştirilmesi ve geliştirilmesi için yapılacakların başında çalışanların hasta güvenliği kültürünün ölçülmesi gelmektedir. Bu araştırmada, Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki özel bir hastanede tüm çalışanların hasta güvenliği ile ilgili tutumlarını ve buna bağlı olarak hasta güvenliği kültürünü belirlemek amaçlanmıştır. Çalışanların, hasta güvenliği ile ilgili tutumlarının ve kültürünün soyodemografik ve mesleki özelliklerine göre değerlendirilmesi bu araştırmanın diğer bir amacıdır. Araştırmada tüm everene (340 kişi) ulaşmak hedeflenmiş, 284 kişiye (katılım oranı %84) ulaşılmıştır. Veri toplama aracı olarak Sexton ve diğerleri (2006) tarafından geliştirilen Güvenlik Tutumları Anketi kullanılmıştır. GTA, 5'li Likert tipindedir, 30 madde ve 6 boyuttan oluşmaktadır. Çalışmada, boyutların Cronbach alpha değerleri 0,69-0, 88 arasında güvenilir düzeyde bulunmuştur. Stresin kabulü boyutu hariç diğer boyutlar arasındaki ilişki katsayıları orta düzeyde ve kuvvetli (0,62-0,76); stresin kabulü boyutu ile diğer boyutlar arasındaki ilişki katsayıları ise çok düşük ve zayıftır (0,19-0,32). GTA'daki ifadelerden 'İşimi severim.' en yüksek ortalama (4,55 0,99) ve katılma oranına (%88,4) sahipken; 'Acil durumlar sırasında aşırı yorgunluk performansımı bozar.' en düşük ortalama (2,93 1,54) ve katılma oranına (%43) sahip ifade olmuştur. GTA'nın boyutlarından ortalaması en yüksek boyut 'iş doyumu (4,04 1,04)' iken, ortalaması en düşük boyut 'stresin kabulü (3,25 1,25)' boyutudur. Diğer boyutların ortalamaları (çalışma koşulları ; yönetime ilişkin algılar ; güvenlik iklimi ; ekip çalışması iklimi ) ise birbirine yakındır. Çalışmada genel olarak cinsiyeti kadın, yaşı 29, eğitim düzeyi lise ve üniversite, pozisyonu hemşire, hastalarla etkileşim içinde olan, çalışma saatleri gündüz-gece, hastanede çalışma süresi 11 ay, meslekte çalışma süresi 13-72 ay veya 73 ay olan grupların hasta güvenliği kültürü algısı, diğer gruplara göre daha olumsuz bulunmuştur. Çalışmanın sonucunda; bu gruplarda hasta güvenliği kültürü algısının neden düşük olduğunun araştırılması, hasta güvenliğinin iyileştirilmesi, çalışanların belirli aralıklarla hasta güvenliği ile ilgili tutumlarının ve kültürünün ölçülmesi yönünde önerilerde bulunulmuştur.
Sağlık sektöründe özerkleştirmenin finansal boyutu ve Türkiye'deki uygulamalar üzerine bir araştırma

Tanrıverdi, H., Sağlık Sektöründe Özerkleştirmenin Finansal Boyutu ve Türkiye'deki Uygulamalar Üzerine Bir Araştırma, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Sağlık Kurumları Yönetimi Programı Bilim Uzmanlığı Tezi, Ankara, 2002. Bu çalışmada, sağlık reformu kapsamında ele alınan hastane özerkliğinin finansal ve performans boyutu incelenmiştir. Çalışma, Türkiye'de ilk olarak özerkleştirilen Türkiye Yüksek İhtisas Hastanesinde gerçekleştirilmiştir. Özerkleştirme öncesi ve özerkleştirme sonrası dönemde hastanenin finansal yapısı ve performans düzeyi finansal bilgi, belge ve istatistiksel veriler çerçevesinde ele alınmıştır, özerkleştirme sonrası dönem, birbirinden farklı göstergeleri içerdiği için iki ayrı dönem halinde değerlendirilmesi uygun görülmüştür. Yapılan çalışma sonucunda, finansal analiz göstergelerinin özerkleştirme öncesi döneme göre geçiş döneminde genellikle olumsuz bir görünümde olduğu, uygulama döneminde ise daha iyi oranlara ulaşıldığı izlenmiştir. Özerkleştirmenin temel kriterlerinden biri olan devlet sübvansiyonlarının azaltılması ilkesinin hastanenin finansal göstergelerine de yansıdığı görülmüştür. Devlet sübvansiyonlarının özerkleştirme öncesi döneme göre özerkleştirme sonrası dönemde giderek azaldığı ve uygulama döneminde en alt düzeye indiği görülmüştür. İstatistiksel veriler açısından ise özerkleştirme sonrası dönemde ortalama yatış süresinin düştüğü, yatak devir hızının önemli oranda arttığı, yatak işgal oranları açısından ise her iki dönemde de farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Özerkleştirme sonrası hekim sayısında izlenen artış, hemşire sayısında izlenememiştir. İdari özerkliğin sağlanması nedeniyle hemşire sayısındaki azalmanın sözleşmeli personel statüsünde eleman alınarak giderildiği görülmüştür.
Sağlık sektöründe mobbing: Sakarya ilinde kamu ve özel hastanelerde çalışan ebe ve hemşireler üzerine bir araştırma

İşyerinde mobbing, bir veya birkaç kişi tarafından bir bireyi hedef alıp sistematik bir biçimde düşmanca ve ahlak dışı davranışlar şeklinde ortaya çıkan bir çeşit psikolojik terör olarak tanımlanmaktadır. İşyerinde mobbing kamu ve özel sektörlerde çalışanların psikolojik ve fiziksel sağlıklarını bozan baskıcı davranışlardır. Bu çalışmanın amacı; özel ve kamu hastanelerinde çalışan ebe ve hemşirelerin kimler tarafından daha çok mobbing davranışına maruz kaldıklarını, bu davranışların sıklıklarını, mobbing mağdurlarında görülen psiko-sosyal belirtiler ve mobbing davranışına maruz kaldıklarında ne gibi tepki gösterdikleri ve bu tepkilerin etkileri analiz edilmiştir. Tez üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde mobbing kavramının genel çerevesi, ikinci bölümde mobbing kavramının Türk hukuk ve sağlık sistemindeki yeri, üçüncü bölümde Sakarya ilinde bulunan kamu ve özel hastanelerde ebe ve hemşire olarak çalışanlara yönelik mobbing araştırma örneği. Sağlık sektöründeki mobbing yaygınlığı, mobbing aktörleri ile mobbing davranışları arasındaki ilişkiyi ölçmek için anket yöntemine başvurulmuştur. Sakarya'da 4 özel hastane ve 5 kamu hastanesinde 364 çalışana 72 sorudan oluşan bir anket uygulanmak suretiyle elde edilmiştir. Araştırma soruları SPSS 11 Windows paket program kullanılarak frekans dağılımları, çapraz tablolar, merkezi eğilim ölçüleri, Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U kullanılarak test edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, özel ve kamu hastanelerinde dikey ve horizantal mobbingin görüldüğü, mobbinge maruz kalan çalışanların sosyal yaşamlarını, psikolojik ve fizyolojik sağlıklarını olumsuz etkilediği tespit edilmiştir.
Bir özel sağlık sigortacılık kurumunda kullanıcıların özellikleri ve risk profili (1998-2002)

Bir Özel Sağlık Sigortacılık Kurumunda Kullanıcıların Özellikleri ve Risk Profili (1998-2002), Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Sağlık Yönetimi Programı Doktora Tezi, Ankara, 2003. Bu çalışma, özel sağlık sigortacılığında gerçek risk profillerine uygun yeni stratejiler ve model önerileri geliştirmek amacıyla planlanmış ve uygulanmış tanımlayıcı tipte epidemiyolojik bir araştırmadır. Temel amaç, gerçek aktüerya ile doğru riske doğru prim alınmasını sağlayamaya katkıda bulunmaktır. Bu amaçla, seçilen sigorta şirketinin 1998- 2002 yıllan arasındaki beş yıllık verileri analiz edilmiştir. 127 851 sigortalının hizmet kullanımları değerlendirilmiştir. 15-49 yaş grubunda yoğunlaşan ve süreklilik gösteren sağlık sigortası talebi, 15 yaş altı nüfusta % 20'nin altmda kalmıştır. Beş yıllık toplamda, ayakta tedavi hizmetleri için hastanelerin % 50'leri aşan bir oranla birinci öncelikte tercih edildiği görülmüştür. 2002 yılında sigortalıların hizmete başvuru sıklığı yılda işlem başına 5.23 kez olarak gerçekleşmiştir. Kayıt bildirim sistemindeki eksiklikler, yaşam tablolarının bulunmayışı, standart tam tedavi prosedürlerinin kullamlmayışı, risk profillerinin gerçeği tam yansıtmamasına yol açmaktadır. 15 yaş altı nüfusun özel sağlık sigortası yaptırma eğilimini yükseltmek için, koruyucu sağlık hizmetleri ağırlıklı hizmet paketleri içeren poliçeler üretilmelidir. Uzun dönemli sağlık sigortacılığı teşvik edilmeli, sigortacılık sağlığı koruyucu ve geliştirici önlemlerle desteklenmelidir. Özel ve kamu sağlık sigortacılığının, birbirine rakip değil sinerji oluşturacak biçimde düzenlenmesi sağlanmalıdır. Sadece üst gelir gruplarına yönelik değil aynı zamanda orta gelir grupları tarafından da satmalmabilecek sağlık sigortası poliçelerinin üretimi hedeflenmelidir.
Ülkemizde sağlık hizmetlerinde profesyonelleşme kapsamında hemşireliğin değerlendirilmesi ve Avrupa Birliği'ne uyum süreci

çalışma; Avrupa Birliği'ne uyum süreci içerisinde olan Türkiye'de sağlık hizmetleri içinde hemşireliğin profesyonelleşmesi sürecinde değerlendirilmesi amacıyla kalitatif olarak yapılmıştır. Araştırma kapsamına, Türkiye'de hemşirelik alanında öncülük etmiş, profesyonelleşmeye katkıda bulunmuş ve Avrupa Birliği konusunda uzman kişiler arasından 15 kişi alınmıştır. Çalışmaya katılan kişilere, hazırlanmış olan sorular doğrultusunda yarı yapılandırılmış derinlemesine yüz yüze görüşme metodu uygulanmıştır. Elde edilen bulguların değerlendirilmesinde, görüşme kayıtlarının deşifresi ve görüşmecileringörüşleri araştırmacının yaptığı analizle yorumlanmıştır. Çalışma sonucunda, Türkiye'de hemşirelik mesleğinin, profesyonellikkriterlerine göre ve toplum tarafından hala profesyonel bir meslek olarak kabul edilmediği tespit edilmiştir. Farklı düzeydeki hemşirelik eğitiminin hemşireliğin toplum içinde meslek olarak tanınmasına engel olduğunu, hemşirelik mesleği ile ilgili bir altyapı sağlanamadığı görülmüştür. Hemşirelik mesleği ile ilgili yasanın, hemşirelik mesleğininprofesyonelleşmesini engelleyen nedenlerin başında geldiğini, başka bir mesleğebağımlı kıldığını, güncelliğini kaybetmiş ve işleyişi güçleştiren bir yasa olduğu görülmüştür. Hemşirelik mesleğiyle ilgili aktif, yaptırım gücü olan bir örgütün olmayışı, hemşirelik mesleğinin profesyonelleşmesini olumsuz yönde etkilediği görülmüştür. Hemşirelik mesleğinin profesyonelleşmesi yönünde çalışmalar olduğunu, fakatçalışmaların yetersiz olduğu saptanmıştır. AB'ye uyum sürecinde; AB kriterlerinin yaptırımı olan, itici bir güç olarak hemşirelik mesleğinin gelişmesi ve profesyonelleşmesi adına olumlu olacağı görülmüştür.
Bireylerin yaşlılık ve ölüm algısının sağlık hizmeti kullanımına etkisi

Modern zamanda ölüm, insanların kendine layık gördüğü bir olgu şeklinde algılanmayıp başkası üzerinden değerlendirmeler yapılan bir özellik taşımaya başlamıştır. Aynı şekilde yaşlılık insanın gençlik ve yetişkinlik dönemleri gibi normal karşılanmamaya başlanmıştır. Bu açıdan değişen ve dönüşen bu algıların günlük hayattaki yansımaları geleneksel zamanlardan kopuş manasını taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı; bireylerin yaşlılık ve ölüm algısının sağlık hizmeti kullanımına etkisini; ölüm ve yaşlılık algısının demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Araştırmanın evrenini Isparta il merkezinde yaşayan 18 yaş ve üzeri bireyler oluşturmaktadır. Evrenden kolayda örneklem yöntemiyle 500 kişilik bir örneklem seçilerek, analizler bu örneklem üzerinden toplanan verilerle yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Topuz (2013) tarafından Türkçeye uyarlanan Ölüm Algısı Ölçeği ve Eser ve diğerlerinin (2011) Türkçeye uyarladığı Avrupa Yaşlanma Tutumu Anketi üzerinde bazı değişiklikler yapılarak oluşturulan anket kullanılmıştır. Ankette sağlık hizmeti kullanımını ölçen sorular ve demografik bilgilerin sorgulandığı bölümler bulunmaktadır. Toplanan veriler bilgisayar ortamına aktarılmış ve SPSS programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Verilerin analizinde bağımsız örneklem t testi, ANOVA, çoklu regresyon analizi yöntemlerinden backward ve korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, katılımcıların uhrevi bakış açısı daha yüksek, dünyevi bakış açısı daha düşük çıkmıştır. Ölüm algısı boyutlarının yaşlılık algısı boyutları üzerindeki etkisine bakıldığında katılımcıların ölümün insana has yapısını kabullendiklerini ve yaşlılığın hayatın bir evresi olduğunun farkında olduklarını göstermektedir. Ölüm algısı boyutlarından 'ahirette ödüllendirilme', 'bakmakla yükümlü olduklarını terk etme' ve 'cesaret' boyutları orta noktanın üzerinde değer alırken 'bilinmezlik', 'başarısızlık' ve 'acı çekme' boyutları orta noktanın altında değer almıştır. Benzer şekilde yaşlılık algısı alt boyutlarından 'tecrübe ve örnek olma' ve 'pozitif değerlendirme' orta noktanın üzerinde değer alırken 'psikososyal kayıp' ve 'olumlu beklentiler' orta noktanın altında bir değere sahiptir. Sağlık hizmeti kullanımıyla ilgili elde edilen sonuçlara göre katılımcıların diğer hizmet türlerine göre poliklinik ve eczane hizmetini daha fazla, klinik hizmetini en az kullandığı tespit edilmiştir. Bunların yanı sıra katılımcılar aile hekimliği hizmetini kullanmakla birlikte polikliniğe daha fazla başvurmaktadır. Katılımcılar ölümü; başarısızlık olarak gördükçe aile hekimine daha fazla, ahirette ödül olarak algıladıkça özel hekime daha az, soru işaretleriyle dolu bir kavram olarak algıladıkça diş hekimine daha fazla başvurmaktadır. Bunun yanı sıra katılımcılar yaşlılığı; kayıplar dönemi olarak algılayıp pozitif değerlendirdikçe aile hekimine daha fazla, örnek olunması gereken bir dönem olarak düşündükçe özel hekime daha az, kayıpların olduğu bir dönem şeklinde ele aldıkça klinik hizmetine daha az, olumlu şekilde karşıladıkça eczaneye daha fazla başvurmaktadır.
Hemşirelik öğrencilerinin hasta güvenliği kültürü algılarının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı hemşirelik öğrencilerinin hasta güvenliği kültürü algılarının incelenmesidir. Araştırmada anket formu modeli kullanılmıştır. Saha araştırması kapsamında elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket formu kullanılmıştır. Anket formu araştırmacı tarafından oluşturulmuştur. Anket formu 35 sorudan oluşmaktadır. İlk 12 soru demografik bilgilere yönelik sorulardan ve 23 soru hasta güvenliği konusunu etkileyen özelliklere yönelik sorulardan oluşmaktadır. Araştırmada veri analizi SPSS 16 paket programında yapılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde frekans ve yüzde istatistiklerinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda hemşirelik öğrencilerinin hasta güvenliğini tehdit eden olaylarla karşılaşma durumlarının az olduğu ve karşılaşan öğrencilerin bu durumu değerlendirmede yetersiz oldukları tespit edilmiştir.
Suriyeli sığınmacıların hemşirelik hizmetleri sunumuna etkisi: Nitel bir çalışma

Bu çalışma, Suriye savaşı sonucu ülkemize gelen sığınmacıların sınır bölgede yer alan hastanelerde sunulan sağlık ve hemşirelik hizmetlerini nasıl etkilediğini ve yaşanan sorunların belirlenmesi amacıyla fenomenolojik desende nitel araştırma yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, sığınmacıların bulunduğu sınır bölgelerindeki illerde yer alan tüm hastaneler oluştururken; örneklemi sığınmacıların yoğun bulunduğu, çalışmanın yapılmasına izin veren ve ulaşım kolaylığı bulunan Gaziantep ilindeki bir üniversite hastanesi, beş özel hastane ve Kilis ilindeki bir devlet hastanesinde görevli 68 hemşire oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, literatür taranarak hazırlanan yarı yapılandırılmış derinlemesine bireysel görüşme formuyla toplanarak içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Araştırmanın bulguları, hasta bakımında yaşanan değişim, hemşirelik bakımının kalitesi, hasta bakımında yaşanan sorunlar, hemşirelerin bu süreçte yaşadıkları deneyimler olmak üzere dört ana tema ve alt temalar oluşturularak incelenmiştir. Araştırma sonucunda; hastanenin sunduğu sağlık hizmetinde yaşanan değişimin özellikle hasta yoğunluğunda, yatak doluluk ve işgal oranı şeklinde ve hemşirelik hizmetlerindeki değişim; hemşirelik bakımını uygulamada güçlük yaşanması, hastalara ayrılan zamanın azalması şeklinde olduğu belirtilmiştir. Ayrıca bu süreçte hemşirelik sürecinin uygulanmaması, kaynak yetersizliği, hasta ve çalışan güvenliğinin sağlanamaması, çalışma koşullarının olumsuz yönde değişmesinin hemşirelik bakım kalitesini olumsuz etkilediği, yanı sıra Suriyeli hastaların dil ve kültür farklılığının hasta bakımında önemli sorunlara neden olduğu belirtilmiştir. Hemşirelerin bu süreçte savaşta yer alananlara bakım verirken kendilerini kişisel ve mesleki anlamda daha gelişmiş hissettikleri, psikolojik olarak daha huzurlu, mutlu, doyumlu olma gibi olumlu deneyimler yaşadıkları belirlenirken; savaş bölgesinden gelen hastaların bakımına alışamama, merhamet yorgunluğu yaşama, duygusal çökkünlük ve patlama gibi psikolojik anlamda olumsuz etkilenme yaşadıkları, bunun sonucunda mesleğine karşı olumsuz tutum geliştirdikleri saptanmıştır. Bu bulgular doğrultusunda iyileştirmelerin yapılması ve ülkemizde bu konuda gerçekleştirilen ilk çalışma olması nedeniyle konuya yönelik daha kapsamlı ve farklı meslek gruplarıyla nitel ve nicel çalışmaların yapılması önerilebilir.
Hastalar açısından sağlık çalışanlarının hastalara yönelik ayrımcı tutum ve davranışları üzerine bir çalışma

Ayrımcılık, aynı şartlardaki bireylere yasal bir zemine dayandırılmaksızın, sadece bazı özelliklerine bakılarak diğerlerinden farklı davranılması demektir. Farklı davranılan kişi sonuçlardan olumlu yönde etkileniyorsa pozitif ayrımcılıktan, olumsuz yönde etkileniyorsa negatif ayrımcılıktan söz edilir. Kişilere olumsuz davranılmasına sebep olan özellikler; ırk-etnik köken, din-inanç, cinsiyet, hastalık, engellilik, eğitim seviyesi olabildiği gibi politik-siyasi görüş, dil, mezhep, yaş, fiziki görünüş, gelir ve memleket gibi faktörler de olabilmektedir. Çeşitlerine göre hayatın farklı alanlarında karşılaşılması muhtemel olan ayrımcı davranışlar sağlık kuruluşlarında da gözlenmektedir. Sağlık kuruluşlarındaki ayrımcı davranışların kaynağı hasta ile birebir iletişim halinde olan hekimlerden, özel şirket elemanlarına kadar uzanabilmektedir. Bu çalışmada sağlık çalışanlarının hastalar arasında çeşitli sebeplerden dolayı ayrımcılık yapıp yapmadığının tespiti hedeflenmiştir. Çalışma, Türkiye'de konuya ilişkin yeterli sayıda çalışma bulunmaması bakımından önem arz etmektedir. Literatürde ayrımcılığın kavramsal çerçevesi, ayrımcılık türleri, ulusal ve uluslararası mevzuat derinlemesine incelenerek, hükümetlerin ayrımcılıkla ilgili politikalarına yer verilmiştir. Uygulamada ise ayrımcılığın yapılıp yapılmadığına, ayrımcılığın türlerine ve sıklıklarına dair analizler yapılmıştır. Araştırmanın evrenini çalışmanın yapıldığı süreçte Isparta'da bulunan 18-65 yaş arası bireyler oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında 535 kişiye ulaşılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak literatür taraması yapılarak geliştirilen Ayrımcılık Tecrübesi Anketi kullanılmıştır. Ankette genel olarak ayrımcılığı tespit etmeye yönelik sorularla birlikte, 'hastalık temelli ayrımcılık', 'ırk-etnik köken temelli ayrımcılık', 'sosyal statü temelli ayrımcılık' ile ilgili sorular bulunmaktadır. Ayrıca ayrımcı davranışların 'en çok hangi sağlık personeli tarafından yapıldığını' ölçmeye çalışan sorular bulunmaktadır. Araştırmanın sonuçları; katılımcıların %26'sının negatif ayrımcılığı tecrübe ettiklerini, katılımcıların sırasıyla en çok fiziksel görünüşü, mesleği, geliri ve yaşı ayrımcılık sebebi olarak gördüklerini, düşük sosyal statülü bireylerin daha çok ayrımcılığa maruz kaldıklarını, ayrımcı davranışların en çok hemşireler ve hekimler tarafından sergilendiğini ve yine ayrımcı tutumların en çok devlet hastanelerinde görüldüğünü ortaya koymuştur.
Sağlık sektöründe etik iklim ve örgütsel güvenin ihbarcılık niyeti üzerine etkisi: Bir üniversite hastanesi örneği

Sağlık sektöründe yanlış uygulama veya etik dışı davranışlar insan hayatını etkileyebilecek önemli sonuçlara neden olabilir. Bu olumsuz sonuçları engellemede ihbarcılık önemli bir araç olabilmektedir. Etik iklim ve örgütsel güvenin ihbarcılığı teşvik etmede önemli etkenler olduğu düşünülmektedir. Çalışmayla, hemşire ve sekreterlerin etik iklim algısı ve örgütsel güven düzeylerinin ihbarcılık niyetleri üzerindeki etkisini ortaya koymak amaçlanmaktadır. Çalışmanın evrenini, Ankara'daki bir üniversite hastanesi klinik ve polikliniklerinde çalışan hemşire ve sekreterler (697 kişi) oluşturmaktadır. Çalışmada örneklem çekilmemiş ve hemşire ve sekreterlerin %53'üne (369 kişi) ulaşılmıştır. Katılımcıların etik iklim algıları 'Etik İklim Ölçeği ' ile, örgütsel güven düzeyleri 'Örgütsel Güven Envanteri Kısa Formu ' ile, ihbarcılık niyetleri 'Bilgi Uçurma Ölçeği' ile, ihbarcılık nedenleri ise 'Bilgi Uçurma Nedenleri Ölçeği' ile değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde, ikili grup karşılaştırmaları Mann Whitney-U testi, ikiden fazla grup arasındaki farklar ise Kruskal Wallis testi ile incelenmiştir. Değişkenler arası ilişkinin değerlendirilmesinde Spearman korelasyon katsayısı kullanılmış; ayrıca çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Son aşamada ise Path analizi ile yapısall eşitlik modelleri incelemesi yapılmıştır. Çalışmaya katılan hemşire ve sekreterlerin etik iklim boyutları arasında ilkelilik iklim algısı 3 ,64 0,40'lık ortalama ile en yüksek puana sahiptir. Genel örgütsel güven ortalama puanı 3 ,83 0,66'dır ve hemşire ve sekreterlerin örgütlerine duydukları güven düzeyi ortalama değerden oldukça yüksektir. İhbarcılık niyeti boyutları arasında içsel ihbarcılık (3,50 0,60); ihbarcılık nedenleri boyutları arasında ise ahlaki ve mesleki değerler (3,64 0,68) en yüksek puana sahiptir. Regresyon modeline göre, etik iklim boyutları, görev, cinsiyet ve görev yerinin ihbarcılık niyeti üzerine anlamlı bir etkisi vardır. Path analizine göre; örgütsel güvenin etik iklim puanına %39'luk ve etik iklimin ihbarcılık niyetine %69'luk doğrudan etkisi vardır. Örgütsel güvenin ihbarcılık puanına dolaylı olarak %27'lik bir etkisi görülmüştür. Örgütlerde ihbarcılığı teşvik etmek için çalışanların etik iklim algısının ve örgütsel güven düzeyinin yüksek tutulması önemlidir.
Özel bir hastanenin ameliyathanesinin stok kontrolünde ABC, VED ve ABC-VED matriks analizinin kullanımı

Hastanelerin amaçlarına ulaşabilmesi ve hizmet üretiminin sağlıklı olabilmesi için, gerekli olan malzemelerin talep edilen yer, zaman, kalite ve süreklilikte sağlanması gerekir. Bu nedenle hastanelerde verilen hizmetlerde aksama yaşanmamasını sağlayabilecek miktarda ilaç, tıbbi sarf malzemesi ve diğer destek malzemelerinin stokta her zaman bulundurulması gerekmektedir. Hastaneler kendilerine ayrılan kısıtlı bütçeyi iyi değerlendirmeli lüzumsuz stoklamalardan kaçınmalıdır. Bu dengenin etkili ve ekonomik olarak kurulması iyi bir malzeme yönetim sistemi ile mümkün olabilir. Bu Çalışmanın amacı, bu süreçlerin daha etkin yönetilebilmesi için Özel Başarı Hastanesi ameliyathanesinin stok kontrolünde ABC, VED ve ABC-VED matriks analizi uygulanarak malzemelerin maliyetlerine ve önem derecesine göre sınıflandırılması amaçlanmıştır. Çalışmada sadece ameliyathane bölümüne ait 243 kalem stoklara ait veriler dikkate alınmıştır. Çalışma hastanenin büyük ve fazla depo birimi bulunduğundan sadece ameliyathane bölümüyle sınırlandırılmıştır. İnceleme kapsamında sadece tek kullanımlık tıbbi malzemeler inceleme kapsamına alınmıştır. Yapılan çalışma sonucunda; ABC yöntemine göre 243 adet malzemenin, A sınıfını oluşturan %30 (73) malzeme, yıllık harcama tutarının kümülatifteki payı olan % 68'ini oluşturmuşlardır. Kullanılan malzemelerin %26 (64) oluşturan malzeme % 20 değer ile B sınıfında kategorize edilmiştir. Diğer malzemelerden %44 (106) ise, yıllık malzeme maliyetinin sadece % 12'nu temsil etmektedir. Bu malzemeler de C sınıfında kategorize edilmiştir. VED yöntemine göre yapılan analizde; yıllık tek kullanımlık malzeme stoğu 243 adet malzemenin değerinin %49 (86) parasal değerinin % 35'ini V, %39 (116) E grubundaki malzemeler, parasal değerin % 48'sini, D grubunda yer alan malzemelerin %12 (41) malzeme parasal değerinin % 17 olduğu tespit edilmiştir. ABC-VED matriks analizi ile Kategori I deki 123 adet 'de yer alan tek kullanımlık ameliyathane malzemeleri tüketim tutarının %75.46'sını, kategori II'de yer alan 90 adet malzeme tüketim tutarının %20'sini ve Kategori III'te yer alan 30 adet malzeme 'de ise malzeme tüketim tutarının % 4 .54'sını temsil ettiği görülmüştür.