turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
H. 1313 (1895-1896) tarihli Halep vilayet salnamesi

Osmanlı Şehir Tarihinin araştırılmasında salnameler çok önemli yer tutar. Salnamelerde şehirlerle ilgili idari yapı, ekonomik, tarihi, kültürel, askeri ve coğrafik bilgilere ulaşılması mümkündür. Osmanlı dönemindeki şehirlerde bulunan mahalleler köyler, haneler, nüfus, konuşulan diller, etnik yapı hakkında da önemli istatistiki bilgilere salnameler sayesinde ulaşılabilir. Osmanlı Devleti'nde salnamelerin genel amacı; merkez idareyle taşra, yönetenler ile yönetilenler arasında iletişim kurulması, halkın, kamu görevlilerinin ve daha başka iç ve hatta dış çevrelerin bilgilendirilmesine yardımcı olmaktır. Bu bilgiler aynı zamanda milletimizin ilgi alanının neden sadece Anadolu coğrafyası ile sınırlı olmaması gerektiğini en güzel şekilde göstermektedir. Ayrıca Osmanlı Devleti'nin kurduğu düzenin iyi anlaşılması için bu bilgiler ihtiyaç vardır. Çalışmamız temelini 1313 (M. 1885 -1886) tarihli Haleb Vilayet Salnamesidir. yayınlanmış olan makalelerden, tezlerden, kitaplardan, ansiklopedilerden ve diğer materyallerden de faydalanılmıştır.
(H. 1143-1145)(M. 1730-1733) tarihli Çankırı Şer'iyye Sicilinin transkripsiyon ve değerlendirmesi

Şer'iyye Sicilleri, Osmanlı adli mekanizmasının temel birimi kadılıklar bünyesinde günlük tutulan kayıt defterleridir. Bu defterlerde, merkezden gelen ferman ve berat gibi resmi evrakların suretleri yanı sıra mahalli olayların ele alındığı ve yerel mahkeme tarafından tutulan belgelerde yer almaktadır. Bu defterlerde kadının ya da naibin yetkisi kapsamında görülen adli ve resmi işlemlere dair karar ve kayıtlar, tarih sırasına göre kaydedilmiştir. Bu siciller; Osmanlı Devleti'nde devlet organları arası resmi muamelatın işleyişine, bürokratik ve idari teşkilatlanma yapısına, özellikle şehir tarihi ve sosyo-ekonomik hayatı üzerine bizlere çok önemli bilgiler sunar. Bu açıdan siciller, Osmanlı tarih araştırmaları için başvurulan temel kaynaklar arasındadır. Bu çalışmada, 9 Numaralı Çankırı Şer'iyye Sicili (H. 1143 -1145/ M. 1730 -1733) incelenmiştir. Ayrıca 1730- 1733 tarihleri arasında Çankırı'nın idari, sosyal, askeri kültürel ve ekonomik hayatının aydınlatılmasına katkıda bulunmak amacıyla 9 Numaralı Çankırı Şer'iyye Sicili transkripsiyon, tahlil ve tasnif edilmeye çalışılmıştır. Defterin içerdiği belge türlerinin büyük kısmı, merkezden livaya gönderilen emir mahiyetindeki resmi belgelerdir. Bunda devam eden, Osmanlı-İran savaşlarının etkisi olduğu söylenebilir.
Sırp çete hareketleri ve Osmanlı Devleti 1804 ? 1878

Osmanlı tarihinin 1804 Sırp isyanları ile başlayan ve 1878 ile başlayan Ayestefanos Antlaşması'na kadar olan dönem Osmanlı Devleti tarihinin gerek iç gerekse dış olaylar bakımından tarihinin en zor dönemlerinden birini teşkil etmektedir. Osmanlı Devleti, 1804 Sırp isyanı ile 1878 Ayestefanos Antlaşması'na kadar olan bu 74 yıllık sürede hakimiyeti altındaki Hristiyan unsurların yarattığı problemlerle karşı karşıya kalmıştır. Osmanlı Devleti'nin uğraşmak zorunda kaldığı bu sorunlar avrupa Devletlerinin de başlıca problemleri olmuştur. Rusya'nın 17. yüzyılın sonlarından itibaren sistemli bir şeklide yürüttüğü Panislavizm politikası etkisini göstermiş ve üç yüzyıldan fazal bir dönem Osmanlı hakimiyetinde huzur içinde yaşayan Sırplar 1801 tarihinden itibaren Osmanlı Devleti'ne karşı ayaklanmışlardır. 1812 Bükreş Antlaşması ile muhtariyat hakkını Osmanlı Devleti'nden alan Sırplar, yine Rusya-Osmanlı arasında imzalanan 14 Eylül 1829 Edirne Antlaşması ile tam özerk olmuşlardır. Osmanlı-Sırbistan ilişkilerinin en sornul yaşandığı yıllar Kırım Savaşı sonrasında imzalanan bugünkü Avrupa'nın da temellerinin atıldığı 1856 Paris Barış Antlaşması ile başlamıştır ve 1878 Ayastefanos Antlaşması'na kadar devam etmiştir. Paris Antlaşması'nda Sırbistan'a Edirne Antlaşması ile verilen özerklik hakkı devam ediyordu. Fakat Sırbistan'ın bu özerklik hakları Rusya'dan alınıp batılı devletlerin garantisi altına veriliyordu. Antlaşmadaki bu değişiklikle Osmanlı, Sırbistan toprakları üstündeki müdahale hakkından vazgeçiyordu. Sırbistan'a karşı Avrupalı devletlerin izni olmadan herhangi bir müdahalede bulunamayacaktı ve Sırbistan'a asker sevk edemeyecekti. Sırbistan hakkındaki bu hükümler iki bakımdan çok önemlidir. İlki, o tarihe kadar Sırbistan Rusya'nın nüfuzu altındaydı. Rusya yarım yüzyıldan beri Sırbistan'la meşgul olmuş bu memleketin sahip olduğu haklar Rusya'ya verilmişti. Şimdu bu haklar ve ayrıcalıklar geri alınıyordu. İkinisi Osmanlı'nın Sırbistan üzerindeki hakimiyeti azalıyordu. Bu dönemde Sırplarda Bosna-Hersek ve Karadağ ile birleşerek Büyük Sırbistan devletini kurma düüncesi yine ön plana çıkmıştı. Buna engel olarak gördükleri Sırbistan'daki Osmanlı hakimiyetini yıkmak için de Rusya'ya güveniyorlardı. Osmanlı'ya karşı Sırbistan'la Rusya'nın işbirliği 1877- 1878 Osmanlı-Rus Harbi'nde had safhaya ulaşmıştı. Nitekim Sırbistan bu savaştan sonra imzalanan Ayastefanos Antlaşması ile bağımsız bir devlet olacaktı.
Irak (1908-1923)

Doktora Tezi Irak (1908-1923) Selçuk DUMAN Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Anabilim Dalı 20O3 s:242 Irak'ı Bağdat, Basra ve Musul üçgeninde düşünerek, bir giriş yedi bölümden oluşan bir tez meydana getirdik. Girişte; Irak adı, coğrafi yapısı ve tarihi gelişimi milattan önceki yıllardan başlatılarak Osmanlı'nın son dönemine kadar getirilmiştir. Birinci bölümde; II. Meşrutiyet'in ilam, II. Meşrutiyet dönemindeki siyasi gelişmeler ve kurulan siyasi partiler sosyal boyutlarıyla birlikte incelenmiştir. İkinci bölümde; II. Meşrutiyet dönemi Irak'taki etnik sosyal ve ekonomik durum incelenmeye çalışılmış ve Irak halkının sosyal yapısı ortaya konulmuştur. Üçüncü bölümde; Büyük Devletlerin Irak'taki fealiyetleri incelenmiştir. Dördüncü bölümde; Birinci Dünya Savaşı döneminde Irak'taki savaş durumu ve tarafların kayıpları aktarılmıştır. Beşinci bölümde; Savaş dönerninde Irak'taki halkın tutumu, azmlıklann davranışları ve casusluk faaliyetleri incelenmiştir. Akıncı bölümde; Bağdat'ın işgalinden krallık dönemine Irak'taki İngiliz yapılanması ve oluşan tepkiler anlatılmıştır. Yedinci bölümde; Faysal'ın Irak Krallığına seçilmesi ve onun yaptığı yönetim yapılanması ele alınmıştır.
28 numaralı Kütahya Şer'iyye Sicili transkripsiyonu ve edisyon kritiği

Şer'iyye sicilleri Osmanlı tarihi hakkında içinde barındırmış olduğu önemli bilgiler açısından Osmanlı tarihinin en önemli kaynaklarından birisidir. Şer'iyye sicilleri sayesinde sicilin tutulduğu senelerde toplumun sosyal durumu, ekonomik durumu askeri ve adli durumu hakkında bilgi edinilmektedir. Aynı zamanda Şer'iyye Sicillerinde yer alan mekan isimleri de öğrenilebilmektedir. Mesela o yerleşim yerinde hangi mahalle ve köylerin, şehir ve kasabaların yer aldığı rahatlıkla tesbit edilebilir. Osmanlı tarihinde kadılar İslam Hukuku ve örfi Hukuk kuralları doğrultusunda kararlarını şekillendirmektedirler. Osmanlı hukukunda ekseriya Hanefi mezhebi hukukçularının görüşleri dikkate alınmıştır. Fakat yeri gelince Şafii mezhebi hukukçularının ve dğer mezheb hukukçularının da fetvalarından yararlanılmıştır. Çalışmamızın konusu olan '28 Numaralı Kütahya Şer'iyye Sicili ' ile sicilin tutulduğu dönem itibariyle Kütahya ve çevresinin; örf ve adetleri gelenekleri, yer isimleri, şahısların kullandığı isim ve unvanlar, toplumun fikir yapısı Müslüman olmayanlarla olan münasebetlerine ulaşılabilir. Şer'iyye sicilleri ile aile hukuku ve miras hukukunun tafsilatına inilebilr. Mesela insanların geriye bıraktığı miraslar o şahsın ekonomik gücünü gösterir.
1835 (H. 1251) tarihli Temettü'at Defterlerine göre Akşehir'in bazı mahallelerinin sosyo-ekonomik yapısı

Osmanlı Devrinde, hususiyle Nasreddin Hoca'nın şehri olarak şöhret bulan Akşehir ve birkaç mahallesi'nin sosyal, ekonomik, iktisadi ve içtimai yapısı bu çalışmanın muhtevasını teşkil etmektedir. Bu incelemeyi yaparken başvurduğumuz en birincil kaynak temettuat defterleridir. Biz bu çalışmamızda Karaman eyaletine tabi Akşehir sancağının durumunu temettuat defterlerini temel alarak ortaya koymaya çalıştık. Bu defterlerden elde ettiğimiz bilgileri tarihi süreç içerisinde mukayese yoluyla değerlendirmeye çalışarak ortaya çıkan verileri tablolarda ayrıntılarıyla göstermeye çalıştık. Çalışmamızda kullandığımız kaynakların genel bir değerlendirmesi ve bunu müteakip Akşehir bölgesinin tarihi ve coğrafyasını tahlil etmeye çalıştık. Genel olarak Osmanlı idare sistemi, eyalet idaresi ve Osmanlı idare teşkilatında Akşehir sancağının temettuat kayıtlarını baz alarak inceledik. Akşehir'in zirai yapısına değinilerek ziraat sahaları, yetiştirilen ürünler ve bunlardan alınan vergiler temettüat defterlerine akseden kayıtların verdiği imkan ölçüsünde tespit ettik. İktisadi yapı başlığı altında Akşehir'in ticari ve sanai faaliyetlerini inceledik ve bu konu hakkında genel manası ile ilgili bilgiler vermeye çalıştık. Çalışmamızda Osmanlı Devleti'nin klasik dönem vergi sistemi hakkında bilgiler verilmeye çalıştık, şeri ve örfi vergi sistemleri üzerinde durduk. Daha sonra ise Tanzimat sonrası vergi sistemi hakkında bilgiler verdik ve çeşitleri üzerinde durduk. Akşehir'e ait defterlerin transkripsiyonu aslına uygun olarak çevirmeye çalıştık. Çalışmamızda İncelenen defterlerin verilerinin değerlendirmesine yer verdik.
1556-1557 (H. 963-964) tarihli Divan-ı Hümayun Ruus Defteri (126-243) transkripsiyon-değerlendirme-dizin

Tezimizi oluşturan Divan-ı Hümayun Ruus Defteri, 1556- 1557 tarihinde Osmanlı Devleti'nde beylerbeyi, sancakbeyi gibi devletin üst düzey yöneticilerinden en alt kademedeki görevlilere kadar yapılan atama ve azilleri içermektedir. Ayrıca has, zeamet ve tımarların dağıtımı, bedellerinin arttırılması veya azaltılması, idari görevlilerin emekliliğe ayrılması, usulsüzlük yapanların görevden alınması gibi birçok konuda buyruldu kayıtlarından oluşmuştur. Bu sebeple Osmanlı Devleti'nin idari, siyasi, sosyal, ekonomik ve kültür hayatı ile ilgili önemli bilgilere ulaşmak mümkündür. İlgili defterin 126 -243. sayfaları arasındaki 931 buyruldunun transkripsiyonu yapılmıştır. Bunun yanı sıra yer ve şahıs adları dikkate alınarak metnin dizini hazırlanmış ve defterin verdiği bilgiler ışığında tablolar kullanılarak genel değerlendirmesi yapılmıştır.
18. yüzyılın ilk yarısında Trabzon ve Kastamonu'da fiyatlar

Bu tezde şer'ıyye sicillerindeki narh listelerine dayanarak XVIII. yüzyılın ilk yansında Trabzon ve Kastamonu'da fiyatlar ve fiyat hareketleri incelenmiştir. Üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk iki bölümünü, kadı tarafından ilan edilen resmi fiyatlar anlamına gelen ve çalışmamızın tamamına ışık tutan narh sistemine ayrılmıştır. Bu kısımda öncelikle İslam iktisat düşüncesinde ve Osmanlı tatbikatında narh kavramı ve sistemin işleyişi ele alınmıştır. Burada görüldü ki, İslam'da serbest piyasanın ve tam rekabetin olduğu ortamlarda narh sistemi uygulanmamaktadır. Osmanlı Devletinde ise narhın kamunun menfaatine olan önemli işlerden addedildiği için İstanbul'un fethinden itibaren 1 860'lı yıllara kadar titizlikle uygulandığı anlaşılmaktadır. Çalışmamızın esas kısmını oluşturan iki ve üçüncü bölümlerde, Trabzon ve Kastamonu şer'ıyye sicillerindeki fiyat listelerine dayanarak, 1700- 1750 yıllan arasında bu iki kentte oluşan fiyatlan tahlil ve tasnif ettik. Bu kısımda özellikle temel ihtiyaç maddelerinde oluşan fiyat hareketlerinin analizleri yapıldı. Buna göre; Trabzon'da temel ihtiyaç maddelerinin fiyatlan söz konusu dönemin ortalarına doğru iniş-çıkışlar gösterdikten sonra, hızla yükselme eğilimine girmiştir. Kastamonu'da ise; yüzyılın başlannda yükselen fiyatlar, dönemin ortalanna doğru düşmeye başlamıştır. Ancak burada da fiyatlar XV11I. yüzyılın ilk yansının ortalanndan itibaren istikrarlı olmamakla birlikte yükselmeye başlamıştır. Tezin son bölümünü oluşturan değerlendirme ve sonuç kısmında ise, Kastamonu ve Trabzon kentlerinde oluşan fiyatlar arasında bir karşılaştırma yapıldıktan sonra bu iki ilde fiyatlann birbirinden farklı bir trend izlediği görüldü. İzlenen dönem içerisinde fiyat değişikliklerinin sebeplerini tespit etmek zor olmakla birlikte, zaman zaman fiyat değişikliklerinde kuraklık ve veba gibi doğal afetler ile İran savaşlarının rolü olduğu anlaşılmaktadır. Sonuçta, Trabzon ve Kastamonu'da fiyatlar birkaç bakımdan kıyaslanarak tartışılmış ve fiyat farklılıklarının nedenleri ve halkın yaşam standartları üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. VI
Maslak kasırları

19. yüzyıl'da Osmanlı Devleti'nde yaşanan Batılılaşma'nın meydana getirdiği değişim, toplumun her kademesinde görülmüştür. Padişah yapıları olan saray ve kasırlar da bu değişimin yansımalarının görüldüğü en önemli yapılardır. Bu değişimin Maslak Kasırları'na yansımasını ortaya çıkarmayı amaçlayan bu tez, yedi bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, tezin amacı ve kapsamı anlatılmıştır. İkinci bölümde, 19. yüzyıl'da Osmanlı ve Batılı devletlerinin karşılıklı iletişimi ile Osmanlı toplumunun her kademesinde meydana gelen batılı anlamdaki değişimden söz edilmektedir. Özellikle Osmanlı mimarisi ve süslemesinde oluşan değişiklikler ortaya komnuştur. Üçüncü bölümde; saray, kasır ve köşk kelimeleri tanımlanmış ve 19. yüzyıl öncesi ve 19. yüzyıl'dan günümüze kadar Osmanlı saray, kasır ve köşklerinin nasıl bir gelişme gösterdiği açıklanmıştır. Dördüncü bölüm, kesin yapım tarihi bilinmemekle birlikte 19. yüzyıl ortalarında yapılmış olduğu tahmin edilen Maslak Kasırları'nm analizine ayrılmıştır. Bu bülümde Maslak Kasırlan'nın tarihi ve konumu, tasarım konsepti, plan şeması, yapı elemanları ve malzemesi, bezemeleri ve geçirdiği değişiklikler, onarımlar ile bugünkü durumu incelenmiştir. Beşinci bölüm, Maslak Kasırları ile aynı dönemde yapılmış bazı kasır ve köşklerin tanımlanmasına ayrılmıştır. Altıncı bölüm, 19. yüzyıl'da yapılmış kasır ve köşklerin tipolojik karşılaştırmasını içermektedir. Yedinci ve son bölümde ise, bölümlerde yapılan incelemeler sonucunda varılan değerlendirme ve sonuçlar yer almaktadır. Sonuç olarak, 19. yüzyıl'da yapılmış bazı kasır ve köşkleri incelediğimiz zaman varılan iki farklı tipolojinin, yerli şemalar ile batılı motif ve formların sentezi ile oluşan kasırlar ve hafif bir konstrüksiyonla rustik biçimlerin birleşmesinden meydana gelmiş, neo-ottoman denemeleri niteliğinde olan av köşklerinin, Maslak Kasırları bünyesinde var olduğu anlaşılmıştır. Fakat Maslak Kasırlan'nın diğer benzer örneklerine göre daha sade ve yalın, kırsal mimariye özgü bir anlayış içerisinde düzenlendikleri sonucuna varılmıştır. XI
Osmanlı İmparatorluğu'nda Yenileşme Döneminde dış borçlanmanın bütçe açıklarının finansmanı üzerindeki etkisi (1699-1923

Osmanlı imparatorluğunda yenileşme döneminde bütçe açıklarının dış borçlanmayla finanse edilip edilemeyeceği, uzun bir süreçte çeşitli yöntem ve finansal araçlarla denenmiş olmasına rağmen başarılı olmamıştır. Çalışmanın amacı, dış borçlanmanın bütçe açıkları finansmanı üzerindeki etkisidir. Konunun açıklanabilmesi amacıyla en temel toplumsal kavramların tanımı, dönüşümü, kurumsallaşma süreci, toplumbilim yöntemleriyle anlatılmıştır. Borçlanmanın iktisat teorisi çerçevesinde bütçe teorileri, ekonomide izlenmesi gereken maliye politikaları yazılarak teorik çerçevesi çizilmiştir. Çalışmanın içinde, grafik, çizelge, tablo ve istatistiki bilgilerle konunun anlatımı güçlendirilmiştir. Sonuçta, bütçe açıklarının dış borçlanmayla finanse edilemeyeceği, fonlardan ve borçlardan oluşan bütçe açıklarının, ulusal ekonomide yatırımlara dönüştürülerek üretimi arttırmanın, ulusal geliri büyütmenin, sonuca etki eden en önemli faktör olduğu ortaya konmuştur.
Non-müslims in Sivas at the end of the 18 th and beginning of the 19 th centuries

18. yüzyıl sonu - 19. yüzyıl başında Sivas'ta Gayrimüslimler N. Bilge Özel Osmanlı imparatorluğu'nda yaşayan gayrimüslimlerin tarihim, Osmanlı arşiv kaynaklan, özellikle siciller temelinde kurgulayan çalışmalar millet sistemi paradigmalarının sorgulanmasının da önünü açmıştır. Bu çalışmada, bir bakıma, açılan çığırı takip etmiştir. Bahsedilen çalışmaların çoğunlukla imparatorluğun Arap eyaletlerini konu alması, Osmanlı Anadolusuna odaklanan bir çalışmayı önemli kılmaktadır. Bu önem, çalışmanın, hem genel tabloya yapacağı katkı hem de yerel farklılıkları ortaya koyarak karşılaştırmaları mümkün kılması sebebiyledir. Bu çalışmada 18. yüzyıl sonu 19. yüzyıl başında Sivas'ta yaşayan gayrimüslimler kentin Müslüman sakinleriyle karşılaştırmalı olarak ele alınıyor. Diğer arşiv kaynaklarının yanı sıra, temelde kente ait altı sicil defteri kullanılmıştır. Kentin gayrimüslimlerini nüfus, etnisite ve dil açısından tanıttıktan sonra, yaşanılan fiziksel çevre, maddi kültür ve sosyal ilişkiler bakımından dinin ayırt edici rolü tartışılıyor. Daha genelde ise, millet sistemi paradigmaları Sivas örneğinde gözden geçirilmektedir. Aynı kentin sakinleri olarak Müslüman ve gayrimüslimlerin birçok noktada ortaklıkları göze çarparken, farklı dinlere mensubiyetin kimi alanlarda belirleyici bir unsur olduğunun altı çizilmiştir. Anadolu kentlerini konu alan benzer çalışmalar ve sonrasında yürütülecek karşılaştırmalı analizler bu incelemeyi daha anlamlı kılacaktır.
Kadınlık dergisinin trasnkripsiyonu ve değerlendirilmesi (1914)

19. yüzyılın sonunda kadınların özgürlük ve eşitlik talepleriyle başlayan kadın hareketlerinden, Osmanlı-Türk kadınları da etkilenmiştir. Tanzimat Fermanı'nın ilanıyla başlayan değişimler, toplumsal ve hukuksal anlamda kadınları da etkilemiştir. II. Meşrutiyet döneminde kadınlar, modernleşmeyle birlikte değişmeye başlayan toplumsal ve kültürel yapının içinde seslerini duyurmaya başlamış; kendilerini kısıtlayan ve eve hapseden birçok kurumla mücadeleye başlamışlardır. Bu mücadelede basın çok önemli bir yer almıştır. Nitekim bu dönemde yayınlanan gazete ve dergilerde kadın sorunları ve kadının bilinçlendirilmesi ile ilgili pek çok haber yapılmış ve köşe yazılarına yer verilmiştir. Çalışmamızın konusu bu dönemde yayınlanan 'Kadınlık' adlı dergidir. Kadınlık dergisi, ilk sayısı 21 Mart 1914 tarihinde olmak üzere 12 sayı olarak yayınlanmıştır. Dergide kadının varlığı ve konumu, kadın hakları, kadınların karşılaştığı sorunlar ve çözüm noktaları anlatılmış ve tartışılmıştır. Kadınların gündelik hayatta ihtiyaç duyabilecekleri bilgilerin yanında, kültürel anlamda da kadınlar bilinçlendirilmeye çalışılmıştır.
1. Dünya Savaşı'nda Türk-Hind ilişkileri

I. Dünya Savaşı'nda Türk-Hind münasebetleri, uluslararası ilişkiler ve savaş stratejisi bakımından çok önemlidir. Çünkü İngiliz sömürge imparatorluğunun can damarı olan Hindistan'da, Türk-Alman ittifakının Hindli istiklalcilerle işbirliği yaparak gerçekleştirmeyi tasarladıkları bağımsızlık hareketi muvaffak olsaydı, bu en azından Rus ihtilali ya da Amerika'nın savaşa müdahalesi kadar önemli bir gelişme olabilirdi. Global gelişmeler, büyük güçlerin politikaları ve ülkenin içinde bulunduğu şartlardan dolayı I. Dünya Savaşı'na Almanya'nın yanında girmek zorunda kalan Osmanlı Devleti'nin savaş stratejisinde Hindistan da önemli bir yer almıştır. Almanlarla müşterek faaliyetlere de konu olan çalışmalar esasen Cihad-ı Ekber ve Hind Müslümanlarının kazanılması cihetini belirgin olarak içermesine rağmen, antiemperyalist bir söylemle Hind halkının tamamına yönelik faaliyetler gerçekleştirilmiştir. Teşkilat-i Mahsusa bağlantılı olarak yürütülen faaliyetler esnasında, Hindistan'daki İngiliz yönetimini çökerterek yerine milli, bağımsız bir hükümet kurmak isteyen Hindliler tarafından İstanbul'da istiklalci örgütler de kurulmuştur. Ancak gerek ulaşım ve iletişim zorluğu ve gerekse Hindu-Müslüman çatışması Hindlilere yönelik faaliyetleri zorlaştırmıştır. Diğer taraftan Almanlarla Türkler arasında da tam bir uyum sağlanamamıştır. Bunun yanı sıra gücünün zirvesinde olan İngiltere'nin çok hazırlıklı ve tedbirli olması, etkili propagandası ve karşı casusluk faaliyetleri de Türk-Alman faaliyetlerinin sonuçsuz kalmasında etkili olmuştur. Hindistan'da İngiliz yönetimi yıkılamadığı gibi, Türk cephelerini çökerten İngiliz ordularının temelini Hindli birlikler -yarısı Müslüman- oluşturmuştur ki, bu özellikle çok düşündürücüdür. İtilaf Devletlerinin kazandığı savaşın kaybedenleri arasında tabii olarak amaçlarına ulaşamayan Hindli İstiklalciler de vardır.
İngiliz Yakın Doğu Şirketi'nin kuruluşu ve 1583 - 1630 Osmanlı - İngiliz ilişkileri

'İngiliz Yakın Doğu Şirketi'nin kuruluşu ve 1583- 1630 Osmanlı-İngiliz ilişkileri' adlı çalışmanın konusu; isminden de anlaşılacağı üzere, 1583- 1630 yılları arasındaki Osmanlı-İngiliz ilişkileridir. 1583- 1630 yıllarının ele alınmasındaki amaç, ilişkilerin köklü bir şekilde başlamasıdır. İlişkilerin başlaması için, ilk adım 1578 senesinde atılmıştır. Bunun akabinde 1582 senesinde, Türkiye Ticaret Şirketi kurulmuştur. Bu Şirket 1592 senesinde, Venedik Şirketi ile birleşmiş ve Yakın Doğu Ticaret Şirketi ismini almıştır. Araştırmaya konu olan dönemlerdeki Osmanlı-İngiltere ilişkileri, İngiliz Yakın Doğu Şirketi merkezli olarak gelişmiştir. Çalışma boyunca Levant Company yerine, 'İngiliz Yakın Doğu Şirketi' ifadesi kullanılmıştır. Osmanlı Devleti ile İngiltere arasındaki ilişkilerin temelini ticaret oluşturmaktadır. Orta çağlar boyunca İngilizler, ticarette pasif kalmışlardır. Akdeniz'den gelen malları genelde İtalya'dan aracılar vasıtasıyla pahalıya almaktaydılar. Venedik ve Cenevizli aracılar, İngiltere'nin Southampton, Sandwich ve Londra iskelelerine ihtiyaç duyulan ticari emtiayı sağlamaktaydılar. 1592 yılında kurulan İngiliz Yakın Doğu Şirketi ile bu ticaret İngilizler tarafından yapılmaya başlamıştır. Zamanla iki ülke arasında ticaret büyüyerek iki ülke için vazgeçilmez bir duruma gelmiştir. Bu çalışmada, iki ülke arasındaki ilişkilere, yeni edebiyat çalışmalarını da ekleyerek, farklı ve eleştirel bir bakış açısı getirilmiştir.
In search of a jewish community in the early modern Ottoman Empire: The case of Edirne jews (c. 1686-1750)

Bu çalışma, arşiv kaynakları ve şer'iyye sicilleri temel alınarak, Edirne'de meskun Yahudi Cemaati'nin XVII. yüzyıl sonundan XVIII. yüzyıl ortalarına kadar olan dönemdeki demografik, mekansal ve cemaat yapısını incelemektedir. Osmanlı Yahudilerinin şehir bazlı monografik çalışmaları İstanbul, Kudüs, Selanik ve İzmir gibi kimi büyük şehirler dışında pek yapılmamıştır. Bu çalışmalar ise, dönem itibarı ile ya erken dönemlere veyahud XIX. yüzyıla ağırlık vermişlerdir. Yahudilerin XVII. ve XVIII. yüzyıldaki durumları ise daha ziyade 'gerileme' paradigması bağlamında ele alınmıştır. Edirne Yahudi Cemaati'nin XVII. ve XVIII. yüzyıllardaki durumunu anlamaya yönelik müstakil bir çalışma ise mevcut değildir. Edirne Yahudi Cemaati gerçekten XVIII. yüzyılda bir gerilemeye mi maruz kalmıştır? Nüfus şekillenmesi, şehirdeki mekansal vaziyetleri, kendi iç ilişkileri, diğer gruplar ve devletle olan münasebetleri nasıl bir dönüşüme uğramıştır? Çalışmanın kaynaklarının temelini arşiv belgeleri oluşturmaktadır. Edirne Yahudi Cemaati'nin nüfus durumu ve şehir bünyesindeki yerleri için avarız kayıtları, cizye defterleri ve Edirne nüfus kayıtları kullanılmıştır. Ek olarak, şehirdeki yerlerini daha detaylı tahlil edebilmek, sosyal yaşamdaki yerlerini ve ilişkilerini anlayabilmek için Edirne şer'iyye sicillerinden 1686- 1750 arasindaki kayıtlardan Yahudilerle ilgili davalar kullanılmıştır. Kaynakların barındırdığı sorunları ve sınırları da bilerek, Edirne Yahudi Cemaati'nin XVII. yüzyıl sonu ve XVIII. yüzyılın ilk yarısındaki demografik ve mekansal durumu ile cemaatin organizasyonel yapısı birincil kaynak ağırlıklı bir yöntemle incelenmeye çalışılmıştır.