turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk vergi sisteminde vergilendirmeye ilişkin ödevlerin yerine getirilmemesine yol açan unsurlar

Beyan esası geçerli olduğu halde vergi denetiminin yetersiz olduğu, vergi yükünün adil dağılmadığı, vergi cezalarının uzlaşma, ceza indirimi gibi müesseseler dolayısıyla etkinliğini yitirdiği, ortalama her üç yılda bir vergi ve cezalar için af çıkarıldığı, vergi yargısı sürecinin çok yavaş işlediği, vergi bilincinin yeteri kadar oluşmadığı Türkiye'de mükelleflerin büyük bir kısmı vergilendirmeye ilişkin ödevlerini yerine getirmekten kaçınma yoluna başvurabilmektedir. Çünkü mükellefler, vergi incelemesine tabi tutulma ihtimalleri çok düşük olduğu için vergilendirmeye ilişkin ödevlerini yerine getirip getirmediklerinin vergi idaresince tespit edilmesinin mümkün olmadığını veya çok zor olduğunu, vergi incelemesine tabi tutulsalar bile inceleme sonucu tarh edilecek vergi ve cezalar için uzlaşmaya başvurabileceklerini ve tarh edilen vergi ve cezalarının tamamının veya büyük bir kısmının uzlaşma sonucunda kaldırılacağını, uzlaşma sağlanamasa bile yargı yolunun açık olduğunu, yargı süreci devam ederken, tarhiyat konusu vergi ve cezaları konusunda af çıkma ihtimalinin çok yüksek olduğunu, kaldı ki af çıkmasa bile yargı sürecinde davayı kazanma ihtimalinin bulunduğunu dikkate alarak davranmaktadırlar.
Devamlı bilgi verme yükümlülüğü özelinde vergi idaresinin bilgi toplama yetkisi

Beyan esasının yürürlükte olduğu ülkemizde, vergi idaresi verilen beyanların doğruluğunu kontrol etmek amacıyla, farklı kaynaklardan bilgiler toplamakta, bunları işleyerek çeşitli amaçlarla kullanmaktadır. Bilgi toplama ülkemizde Gelir İdaresi Başkanlığı açısından bir görev iken, mükellefler ve mükellef ile muamelede bulunanlar için ise bir yükümlülüktür. Bilgi verme yükümlülüğüne aykırı hareket edilmesinin yaptırımı, özel usulsüzlük cezasıdır. İhtiyaç duyulan bilgiler devamlı olarak ya da münferit olarak toplanabilmektedir. Devamlı bilgi toplama amacıyla vergi idaresince genel tebliğler çıkarılmakta ya da kurumlarla protokoller yapılarak bilgi toplama yoluna gidilmektedir. Bilgiler Gelir İdaresi Başkanlığı veri ambarında depolanmakta ve mevzuat dahilinde yurtiçi kurumlar ile ya da yurtdışı ülkelerle paylaşılabilmektedir. Devamlı bilgi toplama mevzuatının kişisel verilerin korunması mevzuatına uygunluğu ise tartışma konusudur. Bu çalışmada, vergi idaresinin devamlı bilgi toplama yetkisi bağlamında devamlı toplanan bilgiler, devamlı bilgi toplamanın hukuki dayanakları, bilgi toplama yetkisinin kullanımı, bilgi vermemenin yaptırımları ile Anayasal haklar ve kişisel verilerin korunması mevzuatı kapsamında bilgi toplama konuları irdelenmiştir. Bu çalışma ile bilgi toplama yükümlülüğünün genel anlamda karmaşık olduğu ve bilgi toplamanın hukuksal dayanaklarının anayasal haklar ile kişisel verilerin korunması mevzuatına uygun olmayan yönler barındırdığı ortaya konmuştur.
IFRS 16 kiralamalar standardının finansal tablolar üzerine etkisi: Seçilmiş hava yolu işletmelerinde bir inceleme

IFRS 16 Kiralamalar Standardının uygulanması ile birlikte 1 Ocak 2019 tarihinden itibaren kiracıların yapmış olduğu faaliyet kiralamalarının, finansal durum tablosuna kullanım hakkı varlığı ve kira yükümlülüğü olarak alınması zorunluluğu getirilmiştir. Finansal tablolarını IFRS'ye göre düzenleyen işletmelerin ilk kez 2020'de yayımlanacak olan 2019 hesap dönemine ilişkin finansal tablolarında çok ciddi değişikliklerin meydana gelmesi beklenmektedir. Bu amaçla, faaliyet kiralamalarının yoğun olduğu havacılık sektöründen seçilmiş işletmelerin IFRS 16 uygulanmış 2019 hesap dönemi finansal tabloları ile IFRS 16 uygulanmamış 2018 hesap dönemi finansal tabloları karşılaştırılmalı olarak analiz edilmiştir. Ayrıca aynı yıllar finansal tablo oranlarının değişimleri incelenmiştir. IFRS 16 Kiralamalar Standardının uygulanması ile genel olarak işletmelerin finansal durum tablolarında duran varlık ve yükümlülük tutarlarının arttığı, işletme sermayelerinin düştüğü ve finansal tablo oranlarının olumsuz yönde etkilendiği tespit edilmiştir.
Bağımsız denetçilerde rol belirsizliği, rol çatışması ve algılanan iş yükünün iş tatmini üzerindeki etkisi

Bu çalışmada; bağımsız denetçilerin algıladığı rol belirsizliği, rol çatışması ve iş yükünün, iş tatminleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Türkiye genelinde yeminli mali müşavir ve serbest muhasebeci mali müşavir ünvanı ile bağımsız denetçilik yapan kişiler arasında kolayda örnekleme tekniği ile belirlenen 171 kişiye anket uygulanmıştır. Uygulanan anket formunda, rol belirsizliği ve rol çatışması ölçeği, iş yükü algısı ölçeği ve Minnesota iş tatmini ölçeği uygulanmıştır. Çalışanların içsel tatminleri artıran unsurlar olan başarmak, tanınmak, övgü almak, sorumluluk yüklenmesi, terfi etmek ve işin kendisi iken; dışsal tatmin ise, ödüller, maaş artışları, şirket politikası, çalışma şartları, fiziksel koşullar, iş güvencesi, iş yerinde insan ilişkilerinin iyi olması ile oluşmaktadır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, denetçilerde rol belirsizliği, rol çatışması ve iş yükü algısı, içsel tatmini azaltmaktadır. Rol belirsizliği ve iş yükü algısı ise, dışsal tatmin üzerinde negatif belirleyiciliğe sahiptir. Genel tatmin düzeyini azaltan en güçlü faktörler, rol belirsizliği ve iş yükü algısıdır. Bununla birlikte, rol belirsizliği yaş ve gelir düzeyine göre farklılaşmaktadır. Rol çatışması medeni duruma, kıdeme ve psikolojik destek alma durumuna göre farklılaşmaktadır. Denetçilerin algıladığı iş yükünün cinsiyet, eğitim düzeyi, kıdem ve psikolojik destek almaya göre değiştiği gözlenmiştir. Dışsal tatmin cinsiyet, eğitim durumu ve çocuk sayısına göre değişmektedir. Genel tatmin eğitim durumuna göre değişmektedir. Bağımsız denetçilerin iş tatmin düzeyleri üzerinde rol belirsizliği ve algılanan iş yükünün negatif etkileri belirlenmiştir.
Türkiye'de sigara üzerinden alınan özel tüketim vergisinin sigara tüketim tercihleri üzerindeki etkisinin incelenmesi

Vergilerin gelir elde etme amacının yanında farklı amaçları bulunmaktadır. Özel Tüketim Vergisinde sosyal adaleti sağlamak amacının ön planda tutulduğu bir vergidir. Toplumda negatif çarpıklığa sebep olan ve lüks tüketim malları üzerinden alınıyor olması bunun kanıtıdır. Tütün ürünlerinin vergilendirilmesindeki amaç bu ürünlerin toplumda oluşturduğu negatif dışsallığı ve sosyal maliyetleri azaltmaktır. Dolaylı vergi olmasına rağmen Özel Tüketim Vergisi fiyatları yüksek oranda arttırdığı için, bireyler ödedikleri verginin yükünü hissederler ve tüketim davranışları etkilenir. Tütün ürünleri üzerinde de yüksek vergi uygulayarak tüketicilerin tüketimlerini azaltmaları beklenmektedir. Tütün ürünleri içindeki en büyük pay sigaraya aittir. Endüstriyel, kullanıma hazır tüketime sunulan bir tütün ürünü olması bireylerin sigaraya erişimini kolaylaştırmaktadır. Sigara bağımlılık yapan bir maldır ve içinde 60'dan fazla karsinojen, 4000'den fazla kimyasal madde bulunduğu uzmanlar tarafından tespit edilmiştir. Sigarayı bir kere içmek veya bir kere de olsa dumanına maruz kalmak zararlı etkisine maruz kalmak demektir. Dünya Sağlık Örgütü, tütün ve tütün ürünlerinin zararlı etkilerinin azaltılması yönünde açıkladığı program kapsamında tütün ve tütün ürünleri üzerindeki vergi yükünün arttırılarak tüketiminin kısılmasını amaçlamıştır. Ülkemizde bu programı kabul edip uygulayan ülkeler arasındadır. Bu çalışmada, Türkiye'de sigara üzerinden alınan Özel Tüketim Vergisinin tüketici davranışları üzerindeki etkisi, yapılan anket çalışması sonucunda elde edilen verilerin analiz programları yardımıyla analiz edilmesi ile açıklanmaya çalışılmaktadır. Yapılan analizler sonucunda yüksek vergi uygulaması ile sigara tüketiminin azaltmayacağını ifade eden bireylerin çoğunlukta olduğu ve bireylerin sigara tüketimlerini azaltsa bile kaçak sigara, sarma tütün gibi ikame mallara olan taleplerinin artacağı sonucuna varılmıştır. Sigarayı bırakan bireyler ise bu tercihlerinin sebebini sağlık problemleri yaşamaları ve sağlıklı yaşamak istemleri olarak açıklamışlardır.
İzaha davet kurumunun vergilemenin anayasal ilkeleriçerçevesinde değerlendirilmesi

İdarenin, vergilendirme ile ilgili tereddüte düştüğü durumlarda, mükelleflerden açıklama talep etmesi mükellef haklarına saygılı bir devlette olması gereken bir uygulamadır. İzaha Davet Kurumu ile uyuşmazlıkların yargı aşamasına intikal ettirilmeden çözülmesi, İdare ile yargı organının iş yükünün hafifletilmesi ve mükelleflerin vergiye gönüllü uyumlarının arttırılması hedeflenmiştir. Bu çalışmada öncelikle İzaha Davet Kurumu, ihdas ediliş süreci ve kapsama alınan konular bakımından incelenmiştir. Çalışmada İzaha Davet Kurumunun Türk Vergi Sisteminde yer alan benzeri düzenlemeler ile karşılaştırması yapılmış, ortak ve farklı yönleri belirtilmiştir. Sonraki bölümlerde ise İzaha Davet Kurumunun, verginin yasallığı sınırı yönünden ve vergi kanunları önünde eşitlik sınırı yönünden değerlendirmesi yapılmıştır. Son olarak kurumun yapılandırılış sürecinde eksik ve tekrar değerlendirilmesi gereken noktalar tespit edilerek okuyucuların bilgisine sunulmuştur.
Küreselleşmenin 1990 sonrası vergi politikalarının dönüşümüne etkisi: Türkiye örneği

Küreselleşme süreciyle birlikte dünya ekonomisinde büyük bir değişim yaşanmakta ve bu süreçle beraber ulusal ekonomiler dünya piyasaları ile bütünleşmektedir. Finansal serbestleşme çerçevesinde uluslararası sermaye hareketleri ve dünyadaki sermaye birikimine yönelik dinamikler, vergi rekabetinin artmasına neden olmaktadır. Artan vergi rekabeti ile birlikte ülkeler, vergi yapılarında önemli düzenlemelere gitmektedirler. Vergileme alanındaki düzenlemeler çerçevesinde Türkiye'ye baktığımızda, uluslararası vergi rekabetine uygun olarak vergi sisteminin yeniden yapılandığı görülmektedir. Türkiye ile OECD ülkeleri arasındaki veriler ele alındığında vergi politikasında benzerlikler ve farklılıklar görülmektedir. Çalışmada bu farklılıklar teorik çerçevesi ile ele alınmaktadır.
Gelir dağılımı ve yoksulluk : Bilecik ili örneği

Gelir dağılımında adaletin sağlanması gelişmişliğin en önemli göstergelerinden biridir. Gelir dağılımında adaletin sağlanamaması; bölüşüm ve yoksulluk sorununu da beraberinde getirmektedir. Toplumu oluşturan bireylerin de huzursuz ve mutsuz olması bu durumun doğal bir sonucudur. Gelir dağılımında adaleti sağlamak ve yoksullukla mücadele etmek, sosyal eşitsizlikleri minimum düzeye indirgemek ve gelir düzeyi az olan kesimlerin gelirlerini ekonomik gelişmelere paralel olarak arttırmak toplumsal refah için oldukça önem taşımaktadır. Gelir dağılımı ve yoksulluk arasında sıkı bir ilişki bulunmaktadır. Coğrafi farklılıklar, küreselleşme, hızlı nüfus artışı, göç, siyasi istikrarsızlık, ekonomik dengenin sağlanamaması, maliye ve vergi politikalarındakiaksaklıklar, sağlıkta ve eğitimde fırsat eşitliğinin sağlanamaması, gelir dağılımındakibozukluğun artmasına sebep olurken yoksulluk çatısını da genişletmektedir. Bu çalışmanın amacı, gelir dağılımı ve yoksulluk olgusunu incelemek ve Bilecik ilinin halkı perspektifinde gelir dağılımı ve yoksulluğun hangi boyutlarda olduğunu araştırmaktır. Çalışmada öncelikle gelir ve gelir dağılımının kavramsal çerçevesi gelir dağılımında eşitsizliğin nedenleri, yoksulluk kavramı, ölçütleri ve yoksullukla mücadele yöntemleri, Türkiye'de gelir dağılımı ve yoksullukla mücadele, sosyal yardım kurum ve kuruluşlar gibi konular incelenmektedir. Daha sonra araştırma kısmına geçilerek Bilecikhalkının gelir dağılımı ve yoksulluk hakkındaki görüş ve önerilerinin tespiti için anket uygulanmıştır. Bazı verilerin çözüm ve yorumlanmasında; Way Anova testi kullanılmış ve gruplar arasındaki farkın anlamlılık düzeyi p<0,05alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ve hesaplanmış değerlerin bulunmasında SPSS paket programı kullanılmıştır.
Avrupa Birliği'nden katılım öncesi yardım aracı ile temin edilen yardımların Türk vergi sistemi karşısındaki durumu

Avrupa Birliği'ne aday ülkelerdeki standartların birlik standartlarına yükseltilmesi için IPA kapsamında yapılan mali yardımlar yapılmaktadır. Bu yardımlar kapsamında sağlanan fonlar temin edildiğinde, harcandığında vb. durumlarda Türk Vergi Sistemi karşısında verginin konusu olabilmektedir. Söz konusu fonların Türk Vergi Sistemi karşısındaki durumları tüm vergi, resim ve harçlar dikkate alınarak incelenmiş ve ortaya çıkan sorunlara değinilmiştir. AB'nin aday ve potansiyel aday ülkelere verilen mali yardımların temelini oluşturan programların irdelenerek, temin edilen fonların Türk Vergi Sistemi karşısındaki durumunun ortaya konmasının amaçlandığı bu çalışmada, yapılan yardımlar üzerinden vergi toplanamamasına rağmen yardımların ekonomiye katkısının büyüklüğü nedeniyle yardımların olumlu katkı sağladığı düşünülmektedir.
Türk Vergi Hukukunda ücret ve vergilendirilmesi

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 'Ücretin tarifi' başlıklı 61. maddesinde; 'Ücret, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatler' olarak tanımlanmıştır. Ücretin diğer gelir unsurları ile ayrımının yapılması vergilendirme yöntemi bakımından önemli olduğundan elde edilen gelirin hangi tür kazanç olduğunun saptanması önemlidir. Ücret geliri elde eden kişilerin vergilendirilmesi iki şekilde olmaktadır. Birincisi gerçek usule göre tespit edilen ücretlerin vergilendirilmesi iken ikincisi diğer ücretlerdir. Ücretlerin gerçek usulde vergilendirilmesinde gelirin safi değeri, ücretlerin işveren tarafından verilen para ve ayınlarla sağlanan menfaatler toplamından Kanun'da düzenlenen indirimler yapıldıktan sonra kalan miktar üzerinden temel olarak tevkifat suretiyle vergilendirilmektedir. Diğer ücretlerin vergilendirilmesi ise götürü usule benzer bir yöntemle vergi karnesi üzerinden alınmaktadır. Yapılan tez çalışmasının birinci kısımda ücret kavramı, diğer gelir unsurları ile farkı ve Türk vergi hukukunda ücret ve vergilendirilmesi, ikinci kısımda ücretlerde muafiyet ve istisnalar, üçüncü yani son bölümde ise asgari ücretin vergilendirilmesi ve tazminatların vergilendirilmesi ele alınmıştır.
Türk ve uluslararası vergi hukukunda daimi işyerine kazanç atfedilmesi

Daimi işyerine kazanç atfedilmesi, uluslararası vergi hukukun en tartışmalı ve ve en eski konularından birisidir. Yabancı teşebbüsler, kaynak ilkesi gereği, faaliyette bulundukları ülkelerde yalnızca daimi işyerleri aracılığı ile elde ettikleri kazançlar üzerinden vergilendirilebilirler. Bu bakımdan, kaynak devlette bir daimi işyerininbulunup bulunmadığı, eğer daimi işyeri bulunuyorsa ona atfedilecek kazancınbelirlenmesi kaynak devlet tarafından alınacak vergi tutarını doğrudan etkilemektedir. Bu durum, aynı zamanda ikamet devletinin vergi gelirlerini de etkilemekte, hattakurumların vergi planlama stratejilerinin de gözden geçirilmesine sebep olabilmektedir. Bu açıdan bakıldığında daimi işyerine kazanç atfedilmesine ilişkin yaklaşımlar, bir tarafında kaynak devleti, bir tarafında ikamet devleti ve bir tarafından da özellikle çok uluslu şirketlerin içinde bulunduğu mükellef gruplarının yer aldığı bir mücadeleye konu olmaktadır. Bu mücadelede devletlerin ve mükelleflerin dışında, OECD gibi uluslarüstü organizasyonların da konuya yaklaşımı ve çalışmalarıbelirleyici olabilmektedir. Bu çalışmada daimi işyeri kavramının tanımı, gelişimi, uluslararası vergi hukuku ile devletlerin içi hukuku arasında nasıl ilişki kurulduğu, özellikle dijitalleşme ile birlikte gelişen yeni iş yapma modelleri karşısında devletlerin vergilendirme yetkilerinin kaynak ve ikamet devleti olarak nasıl etkilendiği gibi hususlar ile OECD Yaklaşımı olarak bilinen OECD'nin 2010 yılında yayınladığıRapor'da bulunan hususlara yer verilmiştir. Diğer taraftan, Türk vergi hukukunda daimi işyerine kazanç atfedilmesi konusu da çalışmamızın odak noktalarından birisini oluşturmaktadır. Türkiye'nin içhukukunda daimi işyerine kazanç atfedilmesi, dar mükellef kurumlarınvergilendirilmesi konusuna denk gelmektedir. Türk vergi hukukunda daimi işyerine ilişkin düzenlemeler OECD ülkelerine kıyasla daha dar kapsamlı ve geliştirilmesi gereken düzenlemeler olarak nitelendirilmektedir. Ayrıca, çalışmada Türkiye'nin taraf olduğu vergi anlaşmalarında daimi işyerine kazanç atfedilmesine ilişkin kurallarınModel Anlaşmalardan ve birbirlerinden hangi hususlarda farklılaştığı da inceleme konusu yapılmıştır. Son olarak, bu çalışmada, OECD Yaklaşımı ile getirilen düzenleme ve değişiklik önerilerinin OECD Model Vergi Anlaşması ve genel olarak anlaşmahukukuna etkilerine ve daimi işyerine kazanç atfedilmesine ilişkin sorunların çözümünde yeterli olup olmadığına değinilmiştir.
Optimal vergi hasılatının elde edilebilmesinde vergi ahlakı ve vergi bilincinin rolü

Vergi uyumunu sağlamada klasik caydırıcı yöntemlerin yetersiz kaldığı günümüzde verginin sosyo-psikolojik yönü giderek önem kazanmaktadır. Gelişen ve büyüyen ekonomilerin en büyük sorunlarından biri kamusal hizmetlerin yerine getirilebilmesi için vergi hasılatının maksimum seviyelerde gerçekleştirilmesidir. Bu çalışmada vergi hasılatının optimal seviyeye ulaşabilmesinde vergi ahlakı ve vergi bilincinin etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda OECD'ye üye ülkelerin 1981- 2014 yılları aralığında oluşan vergi hasılatı, vergi yükü, kayıt dışı ekonomi ve vergi ahlakı verileri dönemler itibari ile incelenmiştir. Ayrıca vergi ne üzerinden alınmalı sorunsalı da analizlere eklenerek ülkeler ve dönemler arası değerlendirmeler yapılmıştır. Dünya Değerler Anketinin uygulandığı 6 dalga baz alınarak bu verilerin değerlendirilmesine ilişkin dönemler belirlenmiştir. İktisadi İşbirliği ve Kalkınma Örgütü'nün Asya, Avrupa, Avusturalya, Güney ve Kuzey Amerika'dan birçok ülkeyi içeren yapısı ile kapsamlı bir değerlendirme yapılmasına imkan sağlanmıştır. Sonuçta her ülkenin vergi hasılatının farklı verilerden etkilendiği ve vergi ahlakının vergi hasılatına etkisinin ülkeden ülkeye farklılık arz ettiği belirlenmiştir. İktisadi İşbirliği ve Kalkınma Örgütü içerisinde vergi hasılatı yüksek düzeyde olan bazı ülkelerin vergi ahlakı verilerinin de yüksek olduğu belirlenmiştir. Ancak vergi ahlakı ve vergi hasılatı arasındaki ilişki açısından İktisadi İşbirliği ve Kalkınma Örgütü ülkelerinin tamamı için genel bir yargı elde edilememiştir.
Option pricing in interest rate derivatives

Sabit getirili menkul kıymetlerdeki faize dayalı türev ürünlerin ve gömülü opsiyonların değerlemesi piyasa oyuncuları açısından önem arz etmektedir. Faize dayalı türev ürünlerini fiyatlandırmak için akademik yazında çok sayıda model geliştirilmiş olmasına rağmen, söz konusu modellerin varsayımları arasındaki tutarsızlık, özellikle faiz oranındaki değişimlere karşı risklerin birleştirilmesi kapsamında zorluk oluşturmaktadır. Ayrıca, modellerin belli durumlara yönelik olarak geliştirildiği ve genelleştirme kapsamında uygun olmadığı gözlenmektedir. Bu bağlamda, ürün bazlı olarak varsayım yapmadan genel bir metodolojinin kullanılarak faize dayalı türev ürünlerin fiyatlandırılması kritik önem taşımaktadır. Bu çalışmanın, Vasicek modeli altında düzenli veya düzensiz nakit akışları olan sabit getirili menkul kıymetlere uygulanabilecek genel bir yaklaşım sağlayarak literatüre katkı sağlaması beklenmektedir. Uyarlanan yöntem temel olarak dört adımdan oluşmaktadır: piyasada işlem gören faize dayalı türev ürünler için Vasicek modeli ile ilgili formülün türetilmesi, Vasicek model parametrelerinin tahmin edilmesi, fiyatlandırılması amaçlanan faize dayalı türev ürün için de Vasicek modeli altında formülasyon gerçekleştirilmesi ve tahmin edilmiş olan Vasicek model parametre tahminlerinin fiyatlama kapsamında kullanılması. Bu metodoloji, düzenli veya düzensiz nakit akışlarına sahip tüm faize dayalı türev ürünlerine uygulanabilecek genel bir çözüm sunmaktadır. Ayrıca, faiz kaynaklı maruziyetlerin tutarlı bir şekilde hesaplanabilmesi ve faize dayalı opsiyon değerlerinin model parametrelerine olan duyarlılıklarının türetilmesi de sağlanmaktadır. Çalışmada yer alan sonuçlar Avrupa tipi opsiyonlar için bulunmuş olmakla beraber çalışmanın sonuçları Amerikan ve Bermudan tarzı opsiyon sözleşmelerine de uyarlanabilir. Ek olarak, metodolojinin gerekli özellikleri sağlayan diğer faiz modelleri ile de uygulanması mümkündür.
Türk Vergi Hukuku kapsamında haciz ve elektronik haciz uygulaması ve değerlendirilmesi

Elektronik Devlet anlayışının gereği olarak kamu hizmetleri alanının genişlemesi, vatandaş memnuniyetinin sağlanması yanında daha kolay ve tasarruflu vergi tahsilatı yapılabilmesi için Elektronik Devlet uygulamalarından yararlanarak kamu gelirlerinin arttırılması amaçlanmaktadır. Türk vergi siteminde kamu alacakları 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun çerçevesinde izlenmektedir. Kamu alacaklarının vadesinde ödenmemesinden dolayı alacaklı olan kamu idaresi cebren tahsil yöntemleriyle kamu borçlusunu takibe almaktadır. Bu takip yöntemleri arasında önemli bir yere sahip olan haciz uygulaması ile kamu borçlusunun mal, alacak ve haklarına el konularak kamu alacağının tahsil edilmesi yoluna gidilmektedir. Bahsi geçen el koyma işlemi fiilen yapılabildiği gibi elektronik ortamda da yapılabilmektedir. Bu uygulama ile amaçlanan; tahsilatın en kısa sürede yapılması ve kamu borçlusu ile alacaklı kamu idaresi arasında menfaat dengesinin sağlanmasıdır. Ancak bu uygulamayı kullanırken mevzuat hükümlerine ve mülkiyet hakkına azami dikkat edilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada kamu alacağı ve vergi alacağı kavramları ve bu alacakların temerrüde düşmüş olanlarının haciz uygulamaları ile takibinin ve tahsilatının yapılması konusu üzerinde durulmuştur. Ayrıca haciz işlemlerinin uygulama süreçleri, bu süreç içerisinde taraflar arasında yaşanan ve yaşanması muhtemel olan sorunların tespiti ve çözümü noktasında getirilen çözüm önerileri çerçevesinde haciz ve elektronik haciz uygulanmasıyla ilgili etkinliği arttıracak önerilere de yer verilmiştir.
Vergisel kabahatler

Vergi sisteminin en önemli parçası, bu sisteme gerektiğinde cezai yaptırımların kullanılması tehdidiyle işlerlik kazandıran vergi ceza sistemidir. Vergi ceza sistemi kendi içinde iki ayak üzerine oturtulmuştur. Bu ayaklardan birini vergisel kabahatler nedeniyle vergi idaresinin uygulamasına bırakılmış olan idari vergi cezaları oluştururken, diğer ayak ise vergi suçlarına karşılık ceza mahkemelerince hükmolunacak adli cezalardır. Bu iki ayaktan en önemlisi vergi idaresinin vergi sistemini sağlıklı şekilde hayata geçirmesine olanak sağlayan idari vergi cezalarıdır. İdari vergi cezaları, vergi kanunlarının öngördüğü vergi ödevlerine aykırı davranışlar şeklinde tanımlanan vergisel kabahatlerin cezalandırma yoluyla engellenmesini amaçlar. Bu yönüyle, vergisel kabahatler ve idari yaptırımlar Vergi Hukuku'nun İdare ve Ceza Hukukunu buluşturduğu bir alanı teşkil eder. Bu nedenle, idari vergi cezaları ve vergisel kabahatler bu üç hukuk alanının usul, ilke ve esasları çerçevesinde ele alınmak durumundadır. İVergisel Kabahatler? isimli bu çalışmada, idari vergi cezaları ve vergisel kabahatler Vergi, İdare ve Ceza Hukuku boyutlarıyla ve bu hukuk alanlarıyla olan ilişki ve etkileşimleriyle ele alınmıştır.
Türkiye'de seçim ekonomisi ve konsolide bütçe harcamaları boyutu (1950-2000 dönemi genel seçimlerinin analizi)

Hükümetlerin performansını değerlendirmede ekonomik performans, seçmenler tarafından her zaman önemli bir kriter olarak görülmüştür. Bu nedenle, demokratik seçimlerle iktidara gelen hükümetler çoğunlukla, iktidara gelmelerini sağlayan seçmenlere uygun bir ekonomik ortam oluşturan maliye ve para politikaları yolu ile ekonomiyi manipüle ederler. Bu şekilde, iktidardaki hükümetlerin yeniden seçilmelerini sağlamak amacıyla seçimler öncesinde para ve maliye politikaları ile ekonomiyi manipüle etmelerine seçim ekonomisi ya da yabancı literatürdeki karşılığıyla politik konjonktür devreleri olarak ifade edilmektedir. Bu nedenle, politik konjonktür devreleri modelleri, iktidardaki hükümetlerin seçim öncesinde genişleyici politikalar izleyeceğini ve seçimler sonrasında ise seçim öncesi oluşturulan bütçe açıklarının negatif etkilerini gidermek amacıyla daraltıcı politikalar izleyeceklerini varsaymaktadır. Bu master tezinin ana amacı, 1950 - 2000 döneminde Türkiye'deki iktidar hükümetlerinin yeniden seçilme şanslarını arttırmak amacıyla, konsolide bütçe harcamalarım genel seçimlerde popülist amaçlarla kullanıp kullanmadıklarını tespit etmektir. Bu amaçla yapılan istatistiksel ve ekonometrik analiz, seçim ekonomisi uygulandığı konusundaki savı destekler nitelikte sonuçlar vermiştir.