turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Trabzon yöresi geleneksel el sanatlarından hasır örücülüğü ve kazazlığın araştırılması ve öğretim programı önerisi

Araştırmada, Trabzon yöresindeki Trabzon Hasır Örgüsü ve Kazazlık ürünleri incelenerek özellikleri belirlenmiş ve bozulmadan yozlaşmadan yeni kuşaklara aktarımına yönelik bir öğretim programı hazırlanmış, bu sanatları teknik özelliklerine uygun olarak günümüze kazandırmak amaçlanmıştır. Yörede bulunan 86 adet Trabzon Hasırı ve 80 adet Kazazlık ürün incelenmiş fotoğrafları çekilerek belgelendirilmiş, bilgi formuna kaydedilmiştir. Yapılan inceleme sonucunda Trabzon yöresinde bulunan Trabzon hasırı ürünlerin bilezik, gerdanlık, küpe, kolye, yüzük, kemer olduğu belirlenmiştir. Bu ürünlerde yardımcı süsleme tekniği olarak en fazla telkari, aplike, kazazlık, kalem ile çizme, teknikleri kullanılmıştır Ürünlerin örülmesinde en fazla gümüş tel kullanılmıştır. Ürünlerde yardımcı malzeme olarak çoğunlukla som taş, mercan, kehribar, zümrüt, yakut kullanılmıştır. Trabzon hasırı kolyeleri ise çeşitli şekillerde ve ölçülerde hazırlanmışlardır. Kazazlık ürünlerin tespih, tespih püskülü, kolye, bilezik, küpe olduğu belirlenmiştir. Kazazlık ürünlerde en fazla top örgüsü, ajur, balıksırtı, yeminli sürgü kısa sürgü, şemse düğümü ve uzun sürgü kullanılmış, kazazlık yapılmasında genellikle gümüş tel kullanılmıştır. Kazazlık ürünlerde yardımcı malzeme olarak gümüş boncuk, mercan, turkuaz, zümrüt kullanılmıştır. Trabzon hasır örücülüğü öğretim programı ve Kazazlık öğretim programının hazırlanmasında önce genel hedef saptanmış, süre, öğrenci sayısı, yöntem ve fiziksel ortam belirlenmiştir. Bilişsel hedefler ve hedefleri tanımlayan davranışlar, bu hedefleri gerçekleştirmek için gerekli olan bilgi listesi ve bilgi yaprakları; psikomotor hedefler ve hedefleri tanımlayan davranışlar, bu davranışları gerçekleştirmek için gerekli olan işlem listesi ve işlem yaprakları; Duyuşsal hedefler ve hedefleri tanımlayan davranışlar, bu hedefleri gerçekleştirmek için gerekli olan alışkanlık, tutum ve değerler listesi hazırlanmıştır. Ayrıca Trabzon hasır örücülüğü öğretim programı ve Kazazlığın öğretim programının değerlendirilebilmesi için ölçme ve değerlendirme araçları hazırlanmıştır.
Konya'da Selçuklu Dönemi yapı kitabelerinin hat san'atı bakımından değerlendirilmesi

Tezin konusunu teşkil eden kitabeler, taşıdıkları bilgi yanında estetik yönleriyle de tarihimize ışık tutan belgelerdir. Selçuklu devrinde başkent olan Konya şehri bu eşsiz sanat belgelerini bünyesinde barındırmaktadır. Devrinin siyasi, iktisadi, ilmi, fikri ve kültürel hayatının ortaya konulmasında önemli rol oynayan kitabeler şimdiye kadar sadece taşıdıkları bilgi ve malzeme yönüyle ele alınmış, hat sanatı bakımından incelenmemiştir. Dolayısıyla çalışmamız, kitabeleri sanat ve estetik açıdan ele almayı, istif özelliklerini, dönem özelliklerini ve istif yeniliklerini tesbit edip açıklamayı, bu konuda yazının tarihi seyrine katkıda bulunmayı hedeflemiştir. Tez, Konya'da Selçuklu dönemi yapılarına ait olan bazı inşa ve tamir kitabelerinin (1178-1288) yazı hususiyetlerinden oluşmaktadır. Yapılar tespit edildi ve bu tesbit edilen yapıların inşa ve tamir kitabeleri yerinde görülüp incelendi ve fotoğrafları çekildi. Selçuklu döneminde Konya tarihi hakkında kısa bilgi verildi. Ardından Celi ve Celi Sülüs yazının izahatı yapıldı. Son olarak kitabeler hat sanatı bakımından değerlendirildi. Bu bölümde yazılar kitabelerde görülen şekli ile ve arapça okunuş kuralları dikkate alınarak kaydedilmiş ve her bir kitabe resimlerle desteklenerek harf, istif ve dönem özellikleri bakımından ayrı ayrı incelenip değerlendirilmeye tabi tutulmuştur.
Sivas ili Merkez ve bazı ilçelerinde bulunan tülü dokumaları

El dokumaları, Türk kültürünün zenginliği içinde önemli bir yere sahip olmuştur. Geçmişimize tanıklık etmiş ve günümüze kadar ulaşmış olan el dokumalarının korunması ve bizden sonraki nesillere doğru bir şekilde aktarılması gerekmektedir. Böylece el dokumaları, ileride Türk kültürünün zenginliğine katkıda bulunmaya devam edecektir. Sivas merkez ile tülü dokumalarının üretildiği ve eski örneklerin yer aldığı bazı ilçe ve köylerde yapılan alan araştırması ile tülü dokumaları yerinde incelenerek belgelendirilmiştir. Araştırma kapsamında incelenen Sivas ili merkez ve bazı ilçelerinde bulunan tülü dokumalarına ait bazı örnekler, kompozisyon, renk, kullanılan malzeme vb. özellikler bakımından tanıtılarak, Sivas ilinde dokunan tülü dokumaları ile diğer yöreler arasındaki etkileşim ve farklılıklar ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Konya ili Karapınar ilçesi tülü dokumalarının geçmişi ve günümüzdeki durumu

El sanatları bir toplumun kültürel kişiliğinin en canlı ve anlamlı belgeleridir. Anadolu'da yaşamış pek çok uygarlığın kültürü, Türklerin yerleşmesinden sonra yeni bir sentez içinde varlıklarını sürdürmüşlerdir. Geçmişimize tanıklık etmiş ve günümüze kadar ulaşmış olan el dokumalarının korunması ve bizden sonraki nesillere doğru bir şekilde aktarılması gerekmektedir. Böylece el dokumaları, ileride Türk kültürünün zenginliğine katkıda bulunmaya devam edecektir. Konya ili Karapınar ilçesi tülü dokumalarının üretildiği ve eski örneklerin yer aldığı ilçede yapılan araştırma ile tülü dokumaları yerinde incelenerek belgelendirilmiştir. Bu çalışmada tülü örnekleri, bir bilim disiplini içerisinde ele alınarak incelenmeye çalışılmış ve konu ile ilgilenenlere bu çalışmanın kaynak teşkil edeceği düşünülmüştür. Araştırma kapsamında incelenen Karapınar tülü dokumalarına ait bazı örnekler kompozisyon, renk, kullanılan malzeme v. b. özellikler bakımından tanıtılmıştır. Konya ili Karapınar dokunan tülü dokumaları ile diğer yöreler arasındaki etkileşim ve farklılıklar ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Bursa ili çevre işlemleri

Bu araştırmanın amacı, Bursa İli Yakın Çevresi Çevre İşlemelerinin; boyutları, kullanılan gereçler, teknikleri, renkleri, konulan ve kompozisyon özelliklerini saptamak ve bunların düzenli bir şekilde belgelendirilmesi, desenlerin çizilmesi ve desen katalogu oluşturulmasıdır. Araştırmanın örneklerim; Bursa Merkez ve yakın çevresinde yaşayan insanlardan elde edilen ürün örnekleri oluşturmuştur. Belirlenen çevre olarak adlandırılan işlemeler kare formunda olup kızların çeyizlerine, düğünlerde damatların omuzlarına evlerde örtü olarak ve dikdörtgen olanları ise başörtü olarak kullanılmaktadır. Zeminde kullanılan kumaş cinsleri; pamuklu ve ipekli dokumalar olarak tespit edilmiştir. İşlemede kullanılan iplik cinsleri; ipek ipliği, pamuk ipliğinin yanı sıra altın ve gümüş sim, altın ve gümüş yassı tel gibi madensel menşeyli iplikler olduğu, kullanılan tekniklerin ise düz hesap iğnesi, verev hesap iğnesi, düz ve verev sarma, muşabak ve hasır iğne teknikleri olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca bu örneklerin kenar temizleme teknikleri, çırpma dikişi, zürafa, iğne oyası, elde baskı dikişi, tığ danteli gibi çeşitleri olduğu saptanmıştır. İncelenen örneklerde kullanılan renkler, ana ve ara renkler, siyah, kahverengi de kullanılmıştır. İncelenen örneklerde ele alınan konular şunlardır; Bitkisel, geometrik, nesneli ve figürlü bezemelerdir. 224 incelenen örneklerde; düzgün tekrarlama, atlamalı tekrarlama, bağlantılı tekrarlama, simetrik gibi çeşitli tekrarlama kompozisyon kuralları tespit edilmiştir. İncelenen örneklerin birçoğunun ilk hali gibi bugünlere geldiği birazının lekeli ve yıpranmış olduğu saptanmıştır.
Çakmak Köyü Camii'nde tespit edilen halılar

'Çakmak Köyü Camii'nde Tespit Edilen Halılar' başlıklı Yüksek Lisans tez çalışması, alanda yapılan çalışmalar sonucu elde edilen bilgiler doğrultusunda hazırlanmıştır. Araştırmada gözlem ve söyleşi tekniklerinden faydalanılmıştır. Günümüzde içinde bulunduğumuz bilgi çağı ile birlikte küreselleşme sonucu yaşam tarzı hızla değişmiş, göçebe yaşam biçimi ve Yörük kültürünün ayrılmaz bir parçası olan dokumalar kaybolmaya başlamıştır. Araştırmada, Kütahya'da yoğun bir nüfusa sahip olan Karakeçili aşiretinin yaşadığı köylerden biri olan Çakmak Köyü dokumaları incelenerek belgelenmiştir. Türk halk kültürünün ayrılmaz parçası olan geleneksel dokumalar Anadolu'nun birçok merkezinde dokunmuş ve yöre isimleriyle adlandırılmışlardır. Çini üretim merkezi olarak tanınan Kütahya için geleneksel dokumalar ikinci planda kalmış hatta yöre ile ilgili bu anlamda herhangi bir çalışmaya bugüne kadar rastlanılmamıştır.'Çakmak Köyü Camii'nde Tespit Edilen Halılar' başlıklı yüksek lisans tez çalışmasının Birinci Bölümünde Çakmak Köyü, iskan tarihi ile birlikte bölgedeki Yörük yaşam kültürüne ilişkin kaynakça değerlendirmesi yapılmıştır. İkinci Bölümde Çakmak Köyü dokumalarının teknik ve desen özellikleri, dokumaya hazırlık işlemleri, tezgah ve motif özellikleri yüzey alan planları ile açıklanmıştır. Üçüncü Bölümde ise katalog ve uygulamalar yer almıştır. Son yarım yüzyılda sanayileşme ve şehir merkezlerine göç ile birlikte değişen yaşam tarzı yöre dokumalarını etkilemiş, günümüzde de geleneksel dokuma üretimini tamamen bitirmiştir. Türkçe
Sahrayıcedit Mezarlığında bulunan kitabeli mezar taşları

Estetiği yaşam biçimi olarak kabul eden Osmanlı kültürü bu karakteristik özelliğini, birçok sanat dalını bir arada kullanarak mezar şahidelerine de çok güzel yansıtmış ve bu topluma ayrıcalıklı bir kültür mirası olarak bırakmıştır. Öyle ki Osmanlıda mezarlıklar hiçbir zaman taş yığınlarından ibaret olmamış, bu dünyanın bittiğini gösteren bir nevi geçiş kapısı gibi işlenmiştir. Mezarlıklarda bulunan servi ağaçları, mesire alanlarını anımsatırken şahidelerdeki yazıların güzelliği, manevi ahengi ve taş işçilikleri açık hava müzesinden esintiler sunmuştur. Bu ahenkle, hem insanların ruhları rahatlatılmış hem de ölümün varlığını kabullenerek yaşamaları sağlanmıştır. Bugün mermer yığınlarından ibaret olan mezarlıklarda sayıları giderek azalan bu şahideler incelendiğinde, ortaya birçok sanat eseri çıkmaktadır. Çokça bulunan bu mezarlıklardan sadece bir tanesi olan Sahrayıcedit Mezarlığı da bu sanat eserlerinden onlarcasına ev sahipliği yapmaktadır. Mevcut olan bu çalışma çoğu sanat eseri düzeyinde olan kaybolmaya yüz tutmuş bu şahidelerin özellikle hat sanatı açısından incelenmesi ve kayıt altına alınarak bir nebze olsun korunabilmesi adına ortaya çıkarılmış bir çalışmadır. 1845 ile 2015 tarihleri arasına yayılan 237 mezar şahidesi bireysel olarak incelenmesinin yanı sıra toplu olarak da ele alınmıştır. Bu süreçte başlık sembolleri, süslemeler, metin ifadeleri ve en önemlisi hat sanatının tarihsel gelişimi gözlemlenebilmiştir.
17. yüzyıl İznik çinilerinin yozlaşma nedenlerinin form ve desen özellikleri açısından sürahi ve tabak örneklerinde araştırılması

İznik çinileri teknikleri, renk ve desen özellikleri ile Osmanlı dönemine damgasını vurmuştur. Osmanlı İmparatorluğu'nun 15. yüzyıldan itibaren kurduğu sağlam, güçlü merkezi idare sistemi içinde sanatın bütün kolları sarayda çok iyi örgütlenmiş ve saray nakkaşhanesinde nakkaşlar, desenleri hazırlayıp iznik' e göndererek seramik sanatının desen açısından en güzel örneklerini vermişlerdir. iznik seramiği kırmızı hamurlu ve beyaz sert hamurlu olmak üzere başlıca iki ana grupta toplanabilir. En erken örnekler 14. yüzyılın ortası ve 15. yüzyılda yapılan Milet işi olarak adlandırılan kırımız hamurlu ve beyaz astarlı seramiklerdir. Beyaz sert hamurlu iznik seramiğinin ise başlangıcı 15. yüzyıl ortaları olduğu söylenebilir. 17. yüzyıl başlarında Osmanlı İmparatorluğu'nda siyasi, ekonomik ve askeri alanda başlayan gerilemeler, imparatorluğun mimari faaliyetlerindeki durgunluk, iznik çini üretimini olumsuz yönde etkilemiştir. Osmanlı döneminde sarayın ilgi ve desteği ile gelişen iznik çiniciliği, 17. yüzyıl sonuna doğru da desteğinin azalması sonucu gerilemiştir. Araştırma üç bölümden oluşan bir plana göre ele alınmıştır. Birinci bölümde, 17. yüzyıl öncesi iznik çiniciliğinin tarihsel gelişimi ve yozlaşmayı hazırlayan etmenler hakkında genel bilgiler verilmiş ve iznik çinilerinin dönem üzerindeki etkisi kapsamlı olarak vurgulanmıştır. İkinci bölümde, 17. yüzyıl iznik çiniciliğinin teknik, form-işlev ilişkisi ve desen özellikleri kullanım kaplarında ayrıntıları ile verilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise, yemek takımına kaynaklık etmesi açısından Türklerde yemek geleneğine ilişkin kısa bilgi verilmiş ve önerilen yemek takımı tasarımı ve örnek üretimin uygulama aşamaları şekil ve resimlerle tanıtılmıştır. III
Anamas yaylalarındaki yörük düz dokumaların çözümlemesine ilişkin bir yöntem araştırması

YÜKSEK LİSANS TEZİ ANAMAS YAYLALARINDAKI YÖRÜK DÜZ DOKUMALARININ ÇÖZÜMLEMESİNE İLİŞKİN BİR YÖNTEM ARAŞTIRMASI SEVİNÇ EREN Danışman: Prof Dr. Hamza GÜNDOGDU 1998 Sayfet: Jüri- Prof Dr. Hamza GÜNDOGDU Orta Asya'daki konar göçer yaşayışın Anadolu'da uzantısı olarak devam eden dokuma sanatı, daima göçebe yaşamına paralel bir gelişme göstermiştir. Geçmişin öz inançlarına dayalı yörük dokumalarına yönelik çalışmamızda amaç; motif, renk ve teknik açısından düz dokumaların ana karakterlerini ortaya koymaktır. Günümüzde Anadolu'nun çeşitli bölgelerinde dağınık olarak yaşayan yörüklerin yaşama biçimleri süratle değişmekle beraber, dokumalar özgün varlıklarını koruyarak, geleneksel çizgide başarılı ürünler vermekte, güzelliklerini hala yaşatmaktadırlar. Anamas Yaylalarında yörük düz dokumaları kapsamına bu yörede faaliyet gösteren Karakoyunlu, Sarıabalı, Karahacılı, Solaklı yörükleri dahil edilmiştir, öncelikle bölgenin coğrafi, tarihi ve sosyo-ekonomik durumu belirtilerek, tarihi gelişim içinde düz dokumalar örneklerle açıklanmıştır, incelediğimiz toplam otuz parçadan oluşan düz dokuma; malzeme, teknik ve motif açısından görsel olarak tanımlanmış, diğer yöre dokumalarıyla karşılaştırılarak değerlendirilmesi yapılmıştır. Dokumaların analizinde Konya-Antalya müzelerindeki etnografik eserler bölümündeki örneklerin incelenmesi çalışmamıza ışık tutmuştur. Günlük kullanım eşyası ve mekan donatım malzemesi olarak kullanılan kilim, çuval, heybe, sofra yaygısı, seccade gibi dokuma türleri, günümüzde genellikle çeyiz olarak dokunmakta, en erken örnekleri 1930'lara tarihlendirümektedir. Çalışmamız kapsamına dahü ettiğimiz Yakaköy Camii kadınlar mahfilinde bulunan dokuz örnek, yörükler arasında camiye halı-kilim hibe etme geleneğinin devamlılığını göstermesi açısından önem taşımaktadır. Konar-göçer yaşayışın ürünü olan yörük dokumaları ticari kaygıdan uzak bir amaçla dokunmakta, ayrıca duygu ve düşüncelerin renklerle ve motiflerle dile getirildiği özgün eserler olarak tüm canlılığını günümüzde devam ettirmektedir.
Hoca Mrhmed Rasim Efendi ve hakkında yazılmış bir risalenin incelenmesi

Eğrikapılı Hoca Mehmed Rasim Efendi 1688- 1756 yılları arasında İstanbul'da yaşadı. XVIII. yy' in en büyük hattatlarından biriydi. Devrinin reisü'l- hattatini idi. Galata Sarayı ve Topkapı Sarayı'nda yazı hocalığı yaptı. 'Hattatların kıblesi' diye adlandırılan Şeyh Hamdullah'ın hat sanatında açtığı yolda ilerledi. Yazdığı pek çok eserle ve yetiştirdiği yüzlerce öğrenci ile bu yola büyük katkılar sağladı. Mehmed Rasim Efendi, aynı zamanda bilgin bir insandı. Şiirlerinin ve yazılarının toplandığı bir kitapçığı vardır. Sultan III. Ahmed başta olmak üzere ileri gelenlerin takdirini kazandı. Şöhreti haklı olarak bütün İslam coğrafyasına yayıldı. Muhammed ed-Düveyki, Şam'da Rasim Efendi'nin ününü duyarak ona öğrenci olmak için İstanbul'a gelmek istedi. Fakat pek çok engel, onun bu isteğine ulaşmasını engelledi. Düveyki, Rasim Efendi'ye Arapça bir kaside ve açıklamasını yazarak gönderdi. Bu risaleyi, Mehmed Rasim Efendi'nin öğrencisi ve büyük Osmanlı yazarı Müstakimzade Süleyman Sadeddin Efendi o günkü Türkçe'ye çevirdi. Kasideyi, kendi şairliğini göstererek Türkçe söyledi. Bu kitapçığın sonunda, Rasim Efendi'nin çağdaşı olan bilgin ve sanatkarların, onun ölümüne dair yazdıkları tarihler vardır. IV
Kemaliye halıları

Bu araştırma, Kemaliye yöresinde dokunmuş olan halıları tespit etmek ve özelliklerini ortaya çıkarmak için yapılmıştır. Geleneksel Türk El Sanatları'nın en önemli kollarından biri olan halıcılık, tarih boyunca çok önemli gelişmeler geçirmiştir. Büyük Selçuklular döneminde Anadolu'da önemli bir yere sahip olduğu bilinmektedir. Fakat bu dönemden günümüze kadar örnekler gelmemiştir. XIII. yy'da Anadolu Selçukluları döneminden kalma halı parçaları ise bize o dönem hakkında geniş bilgi vermektedir. Daha sonra XIV-XV. yüzyıl Beylikler Dönemi'nde halı sanatı başka bir boyut kazanmıştır. Hemen ardından XV-XVI. yüzyıl Erken Osmanlı Dönemi halıları da Türk Halı Sanatı'nın gelişmesindeki rolü çok büyüktür. XVI. yüzyılda Osmanlı devri Anadolu-Türk halıları altın çağındadır ve bu devir halıları Klasik Osmanlı Devri Halıları adıyla bilinir. XVII. yy:'da, batı Anadolu'da Kula, Bergama, Gördes ve Milas, İç Anadolu Bölgesi'nde de Mucur, Ladik, Kırşehir ve yörelerindeki halılar karakteristik özellikleri ile ün kazanmışlardır ve varlıklarını günümüze kadar devam ettirebilmişlerdir. XIX. yüzyılda halı şirketleri Anadolu'nun değişik şehirlerinde halı dokutturmaya devam ettirmişlerdir. Eğin yöresinde de halıcılık bu yüzyılda başlamış ve büyük bir ün kazanmıştır. Kendine has özellikleri olan, Eğin halısına artan talep üzerine ortakları halktan oluşan halı şirketi kurulmuş ve yörede hem önemli bir kazanç kaynağı olmuş hem de çok farklı renk ve desen örnekleri ile uzun yıllar kendisinden bahsettirmiştir. Eğin halısında, İran halı sanatının özelliği kendisini hissettirmektedir. Çünkü bu yöreye halıcılığı ilk getirenlerin İran'dan gelenler olduğu bilinmektedir. Bazı örneklerinde ise Anadolu'nun diğer yörelerinden etkileşim olmuştur. Yöre halılarında malzeme olarak çözgü ve atkıda pamuk, ilme 'de yün kullanılmıştır. Halılar ince kalite olarak dokunmuştur. Renk olarak genellikle lacivert, kırmızı, beyaz, yeşil, mavi, pembe ve kahverengi kullanılmıştır. Desenler genellikle köşe göbek, rapor ve mihraplı olup, motiflerde genellikle bitkisel karakterdedir.
Holbein tipi halıların aynı dönem ve karakterdeki diğer Türk halıları ile kompozisyon açısından karşılaştırılması

XV. yüzyıl ortalarından itibaren Avrupa resimlerinde, hayvan figürlü halılar, gittikçe azalmıştır. Bu halıların yerini, geometrik motifli ve stilize edilmiş, bitkisel motifli halılar almaya başlamıştır. Örnekler kare ve dikdörtgen içine yerleştirilmiştir. Bordürlerindeki kufı yazı, Selçuklu süsleme geleneğini taşımaktadır. XV. ve XVI. yüzyılda Avrupa ressamların tablolarında görülmeye başlayan bu halılar, literatürlere daha çok Holbein'in tablolarında görüldüğü için 'HOLBEİN Halıları' olarak geçmişştir. XVI. ve XVII. yüzyıl Uşak halıları, Türk halı sanatının klasik devridir. Selçuklu halılarının sağlam geometrik motifleri ile yarattığı ilk parlak devir yerine, XVI. yüzyılda Madalyon motifi ve zengin çeşitli bitkisel kompozisyonlu, ikinci parlak devir gelmiştir. Madalyonların şekli bazen oval, bazen yuvarlak olmakla beraber zeminin boyutu değişse de Madalyonların sıralanışı değişmemiştir. Orta eksende yuvarlak madalyonlar bordur tarafından kesilmiştir. Zeminin madalyonlar dışındaki kısmı bazen boş bırakılmış, bazen de naturalist yaprak ve çiçeklerle bezenmiştir. Madalyonların sonsuzluk prensibine göre sıralanışı dikkat çeker. Bu halıların Gördes düğümü ile yapılmış ve çiçek konturları koyu renklerden oluşmuştur. Uşak halıları madalyon motifinin kullanılmasına rağmen, daha önceki halıların örneklerini de taşır. Özellikle madalyonların dolgularında kullanılan rumi ve palmetler, hatta az da olsa bordürlerde görülen kufı yazılar bu bağlantının delilidir. Böylece Türk halı sanatının gelişme zincirinin bir halkası olmuştur. IV
Ayvacık yöresi halılarında kullanılan bitkisel boyarmadddeler ve alternatifleriyle denemeleri

Çanakkale ili, Ayvacık ilçesinde yaklaşık elli yıl önce terk edilmiş olan doğal boyamacılık 1980'li yıllarda yörede uygulanmaya başlanan DOBAG projesiyle tekrar hayata dönmüştür. Yörenin bitki örtüsünde çok sayıda bitkisel boyarmadde mevcut olduğu halde proje kapsamında kullanılan doğal boyar maddeler; kök boya {Rubia tinctorum), muhabbet çiçeği, papatya, palamut kadehi ve mazı ile sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı günümüzde Ayvacık yöresi halılarında halkın kullandığı bitkisel boyarmaddelerin, mordanlama usullerinin, boya reçetelerinin tespit edilip yörenin bitki örtüsünde bulunan alternatiflerinin denenmesiyle halka yeni bitkisel boyarmadde seçeneklerinin sunulmasıdır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; Ayvacık ilçesinin coğrafi konumu ve tarihçesi anlatılmış, yörede halıcılığın tarihsel gelişim süreci, yöre halılarında kullanılan malzemeler ve bu halıların teknik, desen ve renk özelliklerine yer verilmiş, seçilen 14 pilot köyde yöre halkı tarafından halı ipliklerini boyamada kullanılan boya bitkileri, mordanlar ve 71 tane boyarmadde reçetesi anlatılmıştır. Ayrıca yörede yetişen fakat yöre halkı tarafından kullanımı bilinmeyen 89 tane boya bitkisinin botanik yapısı, yetişme ortamı, boyamacılıkta kullanılan kısımları ve farklı mordanlarla verdiği renkler tanıtılmış, içerdikleri boyarmaddelerin kimyasal yapısı ve botanik yapılarına göre tablolar halinde gösterilmişlerdir. İkinci bölümde; yörenin bitki örtüsünde yetişen ve 13 tanesi dünyada ve bir tanesi de ülkemizde daha önce boyamacılıkta hiç kullanılmamış olan 19 tane boya bitkisi ile yün iplikleri üzerinde yapılan 75 renk denemesine ve bu renklerin ışık ve yıkama haslıklarına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; Ayvacık yöresine ait halı motiflerinden yararlanılarak yapılan özgün ve ayrıca klasik halı tasarımlan bulunmaktadır.
Trabzon ili Araklı ilçesinde bulunan işlemeli göğüslüklerin değerlendirilmesi

araştırmanın konusunun Trabzon ili Araklı ilçesinin goloşa köyünde yapılan işlemeli göğüslükler oluşturmuştur. Seçilen araştırma konusunun amacı; Goloşa köyünde bulunan işlemeli göğüslüklerin tespiti, tespit edilen örneklere ait gözlenen özelliklerin ve kaynak kişilerden elde edilen bilgilerin bilimsel yöntemlerle kaydedilmesi, fotoğraflarının çekilerek görselleriyle belgelendirilmesidir. Bu amaç doğrultusunda, elde edilen 49 adet işlemeli göğüslüklerin gözlemlenebilir özellikleri ve kaynak kişilerden edinilen ürünlere ait bilgiler, hazırlanan bilgi formlarına kaydedilmiştir. Hazırlanan bilgi formlarında, elde edilen ürünün sahibi, yapılış tarihi, bulunduğu yer, bugünkü durumu, zemin işleme, kenar temizleme ve süslemede kullanılan gereçler, kullanılan teknikler, seçilen renkler, işlemesinde seçilen motif, motiflerin yöredeki adı ve kaynak kişisi, işlemesinde seçilen motiflerin anlamı ve biçimlendirilmesi, kompozisyonu gibi başlıklara yer verilmiştir. Bu başlıklar goloşa köyünde bulunan işlemeli göğüslüklerin tespiti ve bu göğüslüklerin işleme üslubunu belirleyici nitelikte hazırlanmıştır.
Anadolu Medeniyetleri Müzesi'ndeki madeni takılar

Bu araştırmanın amacı Ankara İli Anadolu Medeniyetleri Müzesi'ndeki madeni takılardan 100 adeti incelenerek teknik, materyal ve motif özelliklerini belirlemek ve bu alanda çalışma yapacak araştırmacılara bilimsel katkıda bulunmak ve geçmişşten gelen takılarımızı modern zamana uyarlayarak geçmişşin izlerini takılarda yaşatmaktır. Bu araştırmada; Ankara ilinin coğrafi konumu ve tarihçesi, Anadolu medeniyetleri müzesi, el sanatlarının tanımı ve sınıflandırılması, takı ve kuyumculuk sanatı, takı yapımında kullanılan madenler, araçlar, teknikler ve dönem bilgileri hakkında bilgiler verilmiştir. Araştırmada müzede yer alan madeni takıların en fazla İ. M. 3. yüzyıl'da olduğu görülmektedir. Araştırma sonucunda incelenen takılarda en fazla altın madenin kullanıldığı görülmektedir. Bu bilgiler doğrultusunda altının maden olarak geçmişşte de önemli olduğunu söylemek mümkündür. Araştırmada elde edilen bilgilere göre, incelenen takılarda en fazla dövme tekniği kullanıldığı görülmektedir. Dövme tekniğinin bilinen en eski tekniklerden biri olduğu hem kaynaklarda hem de incelenen takılarda görülmektedir. Araştırmada elde edilen bilgilere göre, incelenen 100 adet madeni takıların çoğunluğunda motif kullanılmadığı görülmektedir. Motif kullanılmış olan takılarda ise bitkisel ve geometrik motiflerin yoğun olarak kullanıldığı görülmektedir. Anadolu Medeniyetleri Müzesinde yapılan araştırmada elde edilen bilgilere göre, incelenen 100 adet madeni takıların çoğunun küpe takısının olduğu görülmektedir. Bu bilgiler doğrultusunda küpe takısının yaygın olarak kullanıldığını söylemek mümkündür. Araştırmada elde edilen bulgulara dayanarak, araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmiştir.