turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de bankacılık sektörünün gelişimi ve personelin rolü

Kelime anlamı olarak 'para bozma yeri', 'para bozma gişesi' anlamına gelen bankanın, tarihi başlangıcı Venedik'e dayanır. Venedik'te sokak ortalarına kurulan ve 'banko' adı verilen sıralar üzerinde afrika altınının bozularak uluslararası para birimi olan duka'ya çevrildiği bilinmektedir. Globalleşen dünya ekonomisinde bankacılık başta olmak üzere finans sektörü uluslararası bir boyuta ulaşmış ve dünya finans piyasaları arasında entegrasyon oluşmuştur. Çalışmada, Türkiye'de bankacılık sektörünün ortaya çıkışı ve gelişimi literature derlemesi ve sektörde uzman kişilerle derinlemesine mülakatlar aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Tez Yedi bölümden oluşmaktadır. Girişin yer aldığı ilk bölümden sonra, ikinci bölümde literatürde yer alan bankanın tanımı yapılmış, bankacılığın ortaya çıkışı, dünya üzerindeki gelişimi, bankacılık türleri ve işlevleri hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde Türkiye'de bankacılık sektörünün başlangıcı, Osmanlı Devleti dönemindeki bankacılık ve Cumhuriyet Döneminde bankacılığın gelişimi üzerine bilgi verilmiştir. Dördüncü bölüm ülkemizdeki bankaların şube ve personel sayısı açısından incelenmesine ayrılmıştır. Beşinci ve Altıncı bölümler uygulamaya yöneliktir. Bu bölümlerde ülkemizde bankacılık sektöründe uzmanlaşmış Sayın Hakan OYARKILIÇGİL ve Sayın Aysuhan ÇAPRAZ ile Bankacılık sektörü üzerine yapılan görüşmeler yer almıştır. Alınan cevaplar ile teorik çalışma derlemeleri birleştirilmiş ve ülkemizdeki bankacılığın işleyişi hakkında net bir tablo ortaya konmaya çalışılmıştır. Sonuç bölümünde ise kamu ve özel bankacılık sistemleri, karşılaştırılarak tez tamamlanmıştır.
Türkiye'de finansal istikrarın sağlanmasında bankacılık sektörüne yönelik düzenlemelerin rolü

Finansal kurumlar, piyasalar ve ödemeler sistemlerinden teşekkül eden finansal sistemin içsel ve dışsal şoklara karşı dirençli kalabilmesi ve aracılık fonksiyonu etkin bir şekilde icra ederek finansal risklerin yönetilmesine ve kaynakların verimli alanlara yönlendirilmesine katkı sağlaması şeklinde tanımlanabilecek finansal istikrarın temin edilmesinde bankacılık düzenlemelerinin rolü son derece önem arz etmektedir. Bu ilişkinin yönü ve boyutu kadar finansal istikrarın sağlanmasında kullanılabilecek bankacılık düzenleme araçlarının neler olduğu da esaslı konulardan birisidir. Zira 2008 yılında derinleşen küresel finans krizi sonrası alınan tedbirlere bakıldığında da, piyasalara büyük oranda likidite sağlanması dışında, ulusal ve uluslararası düzeyde krize karşı alınan önlemlerin büyük kısmı finansal düzenlemelere ilişkin olmuştur. Bu çalışmada, finansal istikrar konusunda bir ölçümleme yöntemi geliştirilerek, hesaplanan Finansal İstikrar Endeksinin Sermaye Tedbiri, Likidite Yaklaşımı, Karşılık Politikası ve Zorunlu Karşılıklar şeklinde belirlediğimiz temel bankacılık düzenleme araçlarıyla ilişkisi, Türkiye tecrübesinden hareketle ortaya konulmaya çalışılmış ve elde edilen bulguların bundan sonra yapılacak bankacılık düzenleme çalışmalarına katkı sunması hedeflenmiştir. Böylece, özellikle yaşanan her finansal şok ve ekonomik kriz sonrası ilk akla gelen sıkı düzenleme aracının, finansal istikrar yönünden gerçekten önemli bir değişken olup olmadığının da ortaya konulması amaçlanmaktadır. Eşbütünleşme yöntemiyle yapılan ekonometrik çalışma sonucunda 1989 yılındaki finansal serbestleşme sonrası Türkiye ekonomisinde bankacılık düzenlemeleri ile finansal istikrar arasında kısa ve uzun dönemde güçlü pozitif bir ilişkinin mevcut olduğu neticesine ulaşılmıştır. Bu nedenle finansal istikrar ve kamu menfaati açısından, bankaların sermaye düzeylerinin yükseltilmesi, likit varlıklarının artırılması, sorunlu kredi karşılıkları ile zorunlu karşılıklar gibi düzenleme araçlarının politika otoritelerince ihmal edilemeyecek uygulamalar olduğu değerlendirilmektedir.
Türk bankacılık sisteminde alternatif dağıtım kanalları hizmetlerinin riskleri ve denetimi

Bilgisayar ve internet teknolojilerinde yaşanan gelişmeler kurum ve kuruluşların iş süreçleri, iş ilişkileri ve bilgi akış sistemlerine yeni bir görünüm kazandırmıştır. Bilgi teknolojilerindeki gelişmelerin en yoğun hissedildiği sektörlerin başında bankacılık gelmektedir. Bankacılık sektörü gelişen teknoloji ile birlikte, temel fonksiyonlarını yeni ürün ve hizmetlerle yürütür hale gelmiştir. Günümüzde, teknolojinin şekillendirdiği bankacılık sektörü, hizmetlerini ağırlıklı olarak alternatif dağıtım kanalları üzerinden sunmaktadır. Hız, yaygınlık, güvenilirlik, erişilebilirlik, gizlilik, kişiye özgü olma özelliği bankalarda öncelikli hizmet standardı niteliğindedir. Bu standartların sağlanabilmesinde ise; teknolojinin etkin, yaygın ve kontrol edilebilir bir şekilde kullanımı, vazgeçilmez bir öneme sahiptir. Elektronik bankacılık hizmetlerinin paydaşları için getirdiği fırsatların anlamlı bir değere dönüşmesi, taşıdığı risklerin ve fırsatların farkındalığının sağlanması ile mümkün olacaktır. Küresel nitelikte bir sektör olan bankacılık, ancak; küresel tekniklerle işletilebilecek ve küresel standartlarla ile yöneltilebilecektir.
Türkiye ekonomisinde kredi kartlarının marka konumlandırılması: Bir uygulama örneği

Bu çalışmanın birinci bölümünde Türkiye Ekonomisine 1980 öncesi ve sonrası şeklinde genel bir bakış yapıldıktan sonra günümüzde yaygın bir şekilde kullanılan ve kullanımı her geçen gün daha da artan kredi kartlarının Dünya'da ve Türkiye'de ortaya çıkışı, yaşanan süreçleri, yıllar itibarıyla artışları, teknolojik gelişimleri, taraflarına ve ülke ekonomisine etkileri incelenmiştir. İkinci bölümde marka yönetimi ve önemine değinmekle birlikte marka konumlandırılması konusu anlatılmıştır. Son olarak üçüncü bölümde yaşanan küresel krizde Türkiye için kaldıraç fonksiyonu gösteren bankacılık sektörünün günümüzdeki yeri ve önemine kısaca değinilmiş ve uygulama olarak seçilmiş banka'ya ait seçilmiş kredi kartının marka konumlandırılması uygulama olarak ele alınmıştır. Sonuç kısmında da kredi kartının ülke ekonomisine etkileri, marka haline gelmesinin ve konumlanmasının bankayaetkileri ve marka olmanın kredi kartlarında önemi kısaca değerlendirilmiştir.
Kamu bankalarının Türkiye ekonomisinde yeri ve önemi

Finansal sistemin temel unsurunu oluşturan bankacılık sektörü M. Ö. 3500 yılından günümüze kadar gelişim göstererek varlığını sürdürmüştür. Bankacılığın gelişiminin ekonomi üzerindeki etkileri de yadsınamaz bir gerçektir. Ekonomiyi bu denli etkileyen bankacılık sektörünün finansal durumu ise son derece önemli bir konudur. 1929 buhranıyla ekonomideki düzeni sağlamak, denetimi etkin hale getirmek ve ticari anlamda yapılan işlemlerden karlılık elde etmek amacıyla kamu bankalarının kuruluşuna ihtiyaç duyulmuştur. Ekonomide son derece önemli rol oynayan bankaların zaman içinde ürünlerde çeşitliliğe yönelmesi ve bununla birlikte risk faktörünün oluşması, bir önlem alınması ihtiyacını meydana getirmiştir. Bu doğrultuda 1988 yılında Basel I Kriterleri yayımlanarak, bankacılık sektöründeki risklerin en aza indirilerek finansal istikrarın sağlanması amaçlanmıştır. Ancak bu kriterlerin yetersiz kalması sonucu 2004 yılında Basel II Kriterleri yayımlanmıştır. Basel II Kriterlerinin; risk yönetiminin daha etkin uygulanması, piyasadaki kurallara uyulmasının sağlaması ve sermaye yeterliliğinin ölçülmesi ve geliştirilmesi gibi hedefleri bulunmaktadır. Bu süreçte yaşanan 2008 küresel krizi nedeniyle sektörde bir çöküş yaşanmış ve gelecekte yaşanabilecek krizlerin daha az hasarla atlatılması adına Basel III Kriterleri gündeme gelmiştir. Bu kriterlerle Basel II Kriterlerindeki eksikliklerin giderilmesi amaçlanmıştır. Tüm Basel Kriterleri bankacılık sektörünü daha güçlü ve dayanıklı kılmak için oluşturulmuştur. Bankaların performanslarını analiz ederken mali tabloları olan finansal durum tablosu ve gelir tablolarından yararlanılmaktadır. Bu çalışma, Türkiye'deki kamu bankalarının finansal durum tablosu ve gelir tablolarından yararlanarak finansal analizlerinin yapılmasını amaçlamaktadır. Kamu bankalarının finansal performansı incelenirken, hangi etkenlerin karlılıklarını etkilediği ve bu bankaların zaman içindeki durumları irdelenmiştir. Çalışmada kullanılan yatay analiz, dikey analiz, trend analizi ve oran analizi teknikleriyle kamu bankalarının performansları finansal tablolar üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır.
Yüksek enflasyondan düşük enflasyona geçiş sürecinde Türk bankacılık sektörü

Türkiye Ekonomisi'nde uluslararası rekabete açık ve düzenlemeler itibariyle Avrupa Birliği'ne uyuma hazır olan sektörlerin başında bankacılık sistemi gelmektedir. Piyasa ekonomisine geçilen 1980Tı yıllarda uygulamaya konulan reform niteliğindeki yapısall değişiklikler, bankacılık sektörünün ve mali sektörün gelişmesini ve büyümesini sağlamıştır. Diğer taraftan bu büyümenin motoru olan enflasyon 1990'lı yıllardan itibaren ekonominin en ciddi sorunu haline gelmiştir. Enflasyonla beraber banka bilançolarının yapısında ve bileşiminde önemli değişiklikler olmuştur. Menkul kıymetlerin payı krediler aleyhine artarken, kaynaklar çok kısa vadelerde yoğunlaşmıştır. Döviz kurundaki ve enflasyon rakamlarındaki yıllık ortalama değişim değerlerinin ihale faiz oranlarının altında kalması, bankalara açık pozisyonla karlılıklarını artırabilme imkanı sağlamıştır. Karlılık bir taraftan bankacılığı cazip hale getirirken, diğer taraftan kur ve faiz riskinin artması, mali gücü zayıf bankaları olası krizlere karşı korumasız kılmıştır. Bu çalışmada, yüksek enflasyondan bankacılık sistemininin nasıl etkilendiği üzerinde durulmuş, bilanço ve gelir-gider tablolarının ana kalemlerindeki değişimler için analitik sonuçlara varılmıştır. Tersi durumda düşük enflasyon dönemlerinde düşük enflasyon süreci yaşayan ülkelerin tecrübeleri ve ülkemizle olan korelasyon da dikkate alınarak sektörü bekleyen riskler, alınması gereken tedbirler ve düzenlemeler için öngörüler yapılmış, sektör için olası projeksiyonlar tasarlanmıştır.
Türk Bankacılık Sisteminin gelişimi ve BDDK'nın rolü

Bankacılık hizmetleri, tarihte ilk ortaya çıkısından günümüze kadar çok büyükgelisimler göstermis ve bu gelisimin paralelinde bankaların ülke ekonomileri için önemi de artmıstır. Bu çalısmada, Türk Bankacılık Sistemi'nin gelisimi ve bazı ülkelerdenmuadil örnekler ısıgında Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu incelenerek, Kurum'un, sisteme neler kattıgına ve neler katabilecegine dair çıkarımlara ulasmakamaçlanmıstır. Üç bölümden olusan bu çalısma göstermistir ki; Türk Bankacılık Sistemi, önceki dönemlere göre daha az risklidir ancak diger ülkeler de olduğu gibi tüm finansal kurumları düzenleyen ve denetleyen ana bir idari otoritenin kurulması da gerekmektedir.
Factors affecting e banking: The case of Nigeria

Elektronik bankacılığın ortaya çıkması ve Nijerya'da benimsenmesi ülkedeki bankacılık için iyi bir araç haline gelmiştir. Bankacılığın bu uygulamasının kullanımı, herhangi bir müşterinin evinin konforundan bile bankacılık işlemlerini yapmasını sağlayacak şekilde banka işlemlerini kolaylaştırmıştır ancak bazı faktörler bu bankacılık türünün herkes tarafından benimsenmesini engellemiştir. Bu çalışmanın amacı, e-bankacılığın benimsenmesini engelleyen faktörleri incelemek ve bu sorunlara çözüm önerileri sunmaktır. Bu faktörlersahtekarlık / güvenlik sorunları, internet hizmetlerine erişim, farkındalık ve erişilebilirliği şeklinde sıralanabilir. Verilerin toplanmasında anketler kullanılmış ve verilerin testi için SPSS kullanılmıştır. Sınanan hipotezler elektronik bankacılık kullanımı ve yaş arasındaki ilişki; eğitim düzeyi ve elektronik bankacılık kullanımı arasındaki ilişki, cinsiyet ve kişisel işlemler için bankayı ziyaret etme arasındaki ilişki ve gelirle elektronik bankacılık kullanımı arasındaki ilişkidir. Bu hipotezlerin sınanması için parametrik olmayan hipotez testleri kullanılmıştır. Sonuçlar eğitim düzeyi, internet güvenilirliği, çevrimiçi/ATM hataları gibi faktörler ve diğer faktörler Nijerya'daki çevrimiçi/internet bankacılığının kabul görmesi için gerekli olan faktörler olarak görülmektedir.
Finans sektöründen reel sektöre parasal aktarım mekanizması: Bankacılık sektörü açısından bir uygulama

İktisatçılar tarafından para politikasının uzun vadede fiyatlar genel seviyesi, kısa vadede ise toplam çıktı düzeyi üzerinde etkili olduğu kabul edilmektedir. Bunun yanı sıra, uygulanan para politikalarının hangi kanallar aracılığıyla ekonomiyi etkilediği çok araştırılan ve tartışılan bir konu durumundadır. Bu çerçevede çalışmada Türkiye'de parasal aktarım mekanizması sürecinde banka kredi kanalının işleyişinin ve etkinliğinin ortaya konulması amaçlanmış, aynı zamanda TCMB tarafından uygulanan farklı para politikalarının reel sektör üzerindeki etkileri iktisat teorisi çerçevesinde yorumlanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada, Türkiye'de parasal aktarım mekanizması banka kredi kanalının etkinliği, vektör otoregresif yöntemiyle 2000 :Ocak-2014:Şubat dönemi için aylık toplam veriler kullanılarak test edilmiştir. Uygulanan para politikası sonucunda kredi hacminde meydana gelen değişmelerin reel ekonomiye ne ölçüde yansıdığı sanayi üretim endeksinde ortaya çıkan değişmelere bakılarak ölçülmüştür. Çalışma sonucunda sanayi üretim endeksindeki değişmelerin yaklaşık % 27'sinin kredi kanalındaki değişkenlerden (M2 para arzı, zorunlu karşılıklar, bankalararası gecelik faiz oranları, toplam mevduat, kredi faiz oranı, bankaların menkul kıymet stokunun toplam varlıklarına oranı, toplam krediler, toptan eşya fiyat endeksi) kaynaklandığı bulgusu elde edilmiştir. Buna göre, para politikası uygulamalarındaki değişiklikler ile toplam çıktı arasındaki ilişki banka kredi kanalı açısından teorik beklenti ile uyuşmakla birlikte, sanayi üretim endeksindeki değişikliğin daha çok içsel olmasına bağlı olarak, Türkiye'de banka kredi kanalının kısmen işlediği sonucuna varılmıştır.
Basel II uzlaşısı ile birlikte bankalarda risk derecelendirme sistemi ve uzlaşı sürecinde Türk bankacılık sektörü

Son yıllarda neredeyse tüm dünya ülkelerini etkisi altına alan finansal krizlerin en önemli nedenlerinin bankacılık faaliyetlerinden kaynaklandığı bilinmektedir. Özellikle küreselleşmenin de etkisiyle yerel bazda başlayan krizler kısa sürede uluslararası boyutlara bürünmektedir. Bu durum mevcut sistemin yetersiz olduğunu göstermektedir. Bu doğrultuda uluslararası işbirliği ile bazı standartlar oluşturuldu. Değişen finansal koşullara göre güncellenen Basel Uzlaşıları, piyasalara etkinlik, şeffaflık ve güvenilirlik sağlamaktadır. Ayrıca Türk Bankacılık Sektörü de daha güçlü ve daha istikrarlı bir yapıya kavuşmaktadır. Dolayısıyla bu gelişim uluslararası normlara uygun bir bankacılık sisteminin oluşmasına yardımcı olmuştur. Bu çalışmada, bankacılık sisteminin tarihsel süreçte gelişimi ulusal ve uluslararası boyutta ele alınmıştır. Sisteme paralel olarak gerek Avrupa Birliği'nde gerekse de Türk Bankacılık Sistemi'nde gerçekleştirilen yapısall düzenlemelere açıklanmış ve söz konusu düzenlemelerin, günümüze kadar nasıl gelişim gösterdiği ve sistemleri nasıl etkilediği incelenmiştir.
Türkiye'de bankacılık sektörü ve Avrupa Birliği'ne uyumlaşma süreci

Avrupa Birliği'ne uyum için ekonomik, siyasi ve hukuki birçok kriteri tutturmak zorunda olan Türkiye için en önemli kriter ekonomik koşullar gibi gözükmektedir. Bankacılık sektörü gerek Türkiye'de gerekse dünyada tüm sektörler ile yakın ilişki içinde olması nedeniyle özellikle üzerinde önemle durulması gereken bir sektör konumundadır. Bu çalışmada Avrupa Birliği ile olası bir entegrasyon durumunda Türk bankacılık sektörünün Avrupa Birliği bankacılık sektörü karşısındaki durumu ortaya konulmaya çalışılmış uyum içinde olan ve henüz uyum sağlanamamış konular ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Türk bankacılık sektörü Avrupa Birliği bankacılık sektörü ile mukayese edildiğinde olası bir entegrasyon durumunda ortaya çıkması muhtemel sorunların bankacılık alanından çok makroekonomik alanda belireceği ortadadır. Mevzuat açısından değerlendirildiğinde önemli farklılıkların olmadığı görülmektedir. Mevcut farklı düzenlemeler ise birliğe üyeliğe engel teşkil etmeyecek düzeydedir. Uyum sürecinde son yıllarda alınan tedbirlerle Türk bankacılık sektörü'nün, Avrupa Birliği bankacılık sektörü ile kolayca entegre olabilecek bir konumda bulunduğu ortadadır.
Türk bankacılık sektörü'nde sermaye yeterliliği düzenlemeleri ve mevduat bankalarının sermaye yeterliliklerinin analizi

Dünyada hızla gelişen, globalleşmenin etkisiyle bankacılık sektöründe dönem dönem yeni kurallar ortaya çıkmaktadır. Bu yeni kurallar doğal olarak bankacılık sektörünü ilgilendirmektedir. Dünyadaki bu gelişimin yansımalarını ülkemiz bankacılık sektöründe görmek mümkündür. Ülkemizde 1980'li yıllardan itibaren geçilen serbest piyasa ekonomisi düzeninden sonra, 2000 yılı sonrasında krizler yaşanmış, buna bağlı olarak bankaların hem finansal yapılarında hem de organizasyonlarında değişiklikler olmuştur. 1980 yılından sonra finans sektöründe uygulanmaya başlanılan serbestleşme ile gelişen Türkiye ekonomisinde yeni düzenlemelere gidilmiş, aynı zamanda yabancı sermaye girişi de artmıştır. Çünkü yapılan düzenlemeler, gelişmiş ülke piyasalarındaki benzer düzenlemelere uyumlu hale getirilmeye başlanılmıştır. Düzenleme sonrasında yabancı sermayeli bankalar ülkemizdeki bankacılık sektörünü karlı bir alan olarak görmüşlerdir. Bankacılık sektöründe faaliyette bulunan bankalar, yasal düzenlemeler çerçevesinde fonksiyonlarını yerine getirmektedir. Bankacılık sektöründe önemli bir yeri olan mevduat bankalarının aktif büyüklükleri, faaliyet hacmine ve stratejilerine göre değişiklik gösterir. Ülke ekonomileri açısından tartışılmaz öneme sahip olan bankaların finansal yapılarının bozulmasını engellemek, olası kriz ortamlarında daha direnç gösterebilmelerini sağlamak amacıyla Basel Standardı geliştirilmiştir. 1988 yılında hazırlanan Basel I düzenlemeleri birçok ülkede benimsenmiştir. Basel I standardına göre Sermaye Yeterlilik Rasyosu hesaplamasında kredi riskini dikkate almıştır. 2004 yılı itibari ile bazı düzenlemeler yapılarak Basel II standartları oluşturulmuş ve Sermaye Yeterlilik Rasyosu hesaplamalarına operasyonel risk de dahil olmuştur. Bankacılık sektöründe daha önce yaşanan ve halen de dönem dönem yaşanmaya devam eden krizlerin tekrarlanmaması için Basel komitesi düzenlemelerinde sürekli iyileştirilmeye gidilmektedir. Türk Bankacılık Sektörü'nde de bu düzenlemelerle birlikte risk kontrolleri farklı boyut kazanmaya başlamıştır. Bu çalışmanın amacı sermaye yeterliliği konusunda Basel Komitesinin çalışmalarının incelenmesi ve Türk Bankacılık Sisteminin yapılan değişiklikler doğrultusunda mevduat bankalarının sermaye yeterliliğinin detaylı olarak değerlendirilmesidir.
Osmanlı'dan Cumhuriyet'e Türkiye Milli Bankası: Bir toplum dönüştürme aygıtı

Osmanlı Anonim Şirketi yapılanmasındaki Türkiye Milli Bankası, İngiltere'nin önde gelen sermayedarları tarafından İstanbul merkezli olarak 1909 yılında kurulmuş ve 1931 yılına kadar çalışmalarını sürdürmüştür. İngiliz sermayedarlarının ilgisi, Türk Hükumetinin isteği ve İngiliz Hükumetinin desteği ile kurulan Banka çalışmalarına kamuoyunun yüksek alakası ve beklentisi ile başlamıştır. Bu girişim İngiliz sermayesinin Osmanlı'daki temsilcisi olma amacı taşımıştır. Bununla birlikte Banka, faaliyet yılları boyunca kendisine duyulan beklentiyi karşılayamamıştır. Bankanın faaliyetleri her dönemde Türk-İngiliz ilişkilerinin seyri ile yakından ilgili olmuştur. Özellikle II. Meşrutiyet döneminde Türkiye Milli Bankası, devlet kredileri ve belediye kredilerine katılmak, ülkenin alt yapı yatırımlarını desteklemek, ülkedeki İngiliz uyruklu girişimcilerin yatırımlarını finanse etmelerinde aracılık yapmak gibi diğer yabancı bankaların çalışmalarına benzer faaliyetlerde bulunmuştur. Birinci Dünya Savaşı döneminde ise faaliyetlerini büyük ölçüde durdurmuştur. Mütareke döneminde sermaye değişikliğine giden ve İngiltere'nin Yakındoğu'ya ilgisinin artmasını takiben kısa süreli bir canlanma yaşayan Türkiye Milli Bankası, Cumhuriyet sürecindeki gelişmeler, değişen ekonomi politikaları, Türk-İngiliz siyasi ilişkilerindeki bozulmanın ekonomik ilişkilere yansıması sonucu 1920'lerin sonunda neredeyse çalışmaz duruma gelmiştir. Bankanın ismi Cumhuriyet döneminde daha çok Türk Hükumeti ile girdiği davalarla birlikte anılmıştır. Türkiye Milli Bankası, dünya ekonomik buhranının patlak vermesi ve Merkez Bankasının kurulması sürecinde 1931 yılında tamamen tasfiye edilmiştir. Bu çalışmada Osmanlı'dan Cumhuriyet'e Türkiye Milli Bankasının faaliyetlerinin tespit edilmesinin yanı sıra Bankanın Türk İngiliz ilişkilerindeki rolü saptanacak, iki ülke arasındaki ilişkilerden ve Türkiye'deki siyasi dönüşümden ne derece etkilendiği ortaya konulacaktır. Konuya ilişkin Türk ve İngiliz arşiv kaynaklarından, süreli yayınlardan ve resmi yayınlardan yararlanmanın yanı sıra kapsamlı bir kaynak taraması ve analizi gerçekleştirilmiştir.
Dünya bankaları arası volatilite yayılımı

Bu tezin amacı finansal bulaşıcılık hipotezini bankacılık sektörü açısından test etmektir. Bu kapsamda bu çalışmada dünya bankaları arasında volatilite etkileşiminin var olup olmadığı ve küresel kredi krizinin bankalar arası volatilite etkileşimine olan etkisi ampirik olarak incelenmiştir. Araştırmanın verileri Thomson Reuters'ten derlenen 2004- 2015 yılları arasına ait 29 farklı ülkenin sermaye piyasasında işlem gören 96 farklı bankanın fiyat verileridir. Çalışmanın örneklemi kriz öncesi dönemi (2004-2007), kriz dönemi (2007-2009) ve kriz sonrası dönemi (2009-2015) olarak 3 bölüme ayrılmıştır. Volatilite etkileşimini test etmede Hong (2001) testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda finansal bulaşıcılık hipotezi bankacılık sektörü açısından desteklenmiştir. Bir başka ifade ile dünyanın farklı ülkelerindeki birçok banka arasında volatilite transferi mevcuttur ve bankalar arası volatilite transferleri özellikle kriz döneminde anlamlı derecede artış göstermiştir.
Türk bankacılık sisteminde aktif pasif yönetimi ve piyasa riski

Günümüz finans dünyası, belirsizliklerin giderek arttığı, bu belirsizlikler karşısında izlenecek stratejilerin belirlenmesi sürecinin giderek zorlaştığı karmaşık bir beklentiler ağına sahiptir. Böyle bir ortamda finansal kuruluşların belirsizliklerin yarattığı riskleri sayısallaştırması ve yönetmesi son derece önemli hale gelmektedir. Geçmişte kullanılan karar verme mekanizmaları ve yaklaşımları günümüz dünyasının risk algılamaları ile örtüşmemekte ve bu yaklaşımları kullanan riski sayısallaştırma yöntemleri tek başlarına etkisiz kalmaktadır. Türk Bankacılık Sisteminde son yıllarda yaşanan gelişmeler, sistemin dünya piyasalarıyla entegrasyonunu önemli ölçüde arttırmış, aynı zamanda piyasaların derinliğinde ve kullanılan finansal ürünlerin çeşitliliğinde de önemli artışlar yaşanmıştır. Türk Bankacılığındaki bu gelişmeler etkin risk yönetiminin gerekliliğini arttırmaktadır. Bu çalışma etkin risk yönetiminin önemli unsurlarından olan Aktif Pasif Yönetimi ve Piyasa Riski Yönetimi üzerine odaklanmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde Aktif Pasif Yönetimi, Likidite Riski ve Faiz Oranı Riski alt başlıklarında ayrıntılı olarak incelenmektedir. Bu risklerin yönetilmesi ile ilgili kavramsal çerçeve ve sayısallaştırılmasıyla ilgili modeller ve örnek uygulamalar da bu ayrıntıların içinde yer almaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde de Piyasa Riski Yönetimi, Risk Faktörleri, Volatilite Hesaplama Yöntemleri ve Riske Maruz Değer Hesaplama Yöntemleri başlıklarında, örnek uygulamalarla desteklenerek açıklanmaktadır.