turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Stagflasyon kavramı: 1987-2014 Türkiye örneği

1973 yılında gelişmiş ülkelerde ortaya çıkan kriz, ekonomi bilimine yeni bir kavram kazandırdı. Hem durgunluğun hem de enflasyonun bir arada meydana geldiği, bu yeni krize stagflasyon adı verildi. 1970'li yılların iktisatçılarına göre, bu durumun en belirgin nedeni OPEC üyesi ülkelerin petrol fiyatını yaklaşık üç kat artırmalarıydı. Keynesyen iktisada göre, hem durgunluk hem de enflasyonun bir arada görülmesi imkansızdı. Sonuç olarak, bu krize açıklama getiremeyen Keynesyen iktisat popülerliğini kaybetti. Türkiye'de 1977 yılında yaşanan durgunluğa enflasyonunda eşlik etmesi ile Türkiye ilk kez stagflasyon ile karşı karşıya kaldı. Türkiye'de çeşitli dönemlerde farklı krizler meydana gelmiştir. Bu çerçevede Türkiye ekonomisinde 1994, 2000, 2001 ve 2008 yıllarında meydana gelen krizler önemlidir. Yüksek enflasyon, sermaye hareketlerinde serbestleşme, bankacılık sektöründeki aksaklıklar ve gelişmiş ülkelerde meydana gelen krizlerin çeşitli kanallardan ülkemizi etkilemesi, bu krizlerin sebepleri arasında sayılabilir. Bu çalışma 1987:1-2014: 4 döneminde Türkiye için stagflasyon üzerinde kamu harcamaları, kur, faiz oranı, para arzı ve petrol fiyatı etkisini ortaya koymaya amaçlamıştır. Bu doğrultuda stagflasyon, ilgili dönemde durgunluk ve enflasyonun bir arada görülmesi durumunda 1 tersi durumunda 0 değerini alan kesikli bir seri olarak oluşturulmuştur. İlgili makroekonomik göstergelerin stagflasyon üzerindeki etkileri logit model ile tahmin edilmiştir. Elde edilen bulgular 1987:Ç1-2014:Ç 4 döneminde para arzı ve kamu harcamaları göstergelerinin stagflasyon üzerinde sırasıyla pozitif ve negatif yönde bir etki oluşturduğunu ortaya koymuştur. Diğer taraftan kur, faiz oranı ve petrol fiyatı göstergelerinin stagflasyon üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi tespit edilememiştir. Bulgular bütün olarak değerlendirildiğinde stagflasyon ile mücadele için para arzının artırılmaması, kamu harcamalarının artırılması gerektiği tespit edilmiştir.
Yap-işlet devret modelinin mali açıdan incelenmesi

Yap-işlet-devret modeli, büyük finansman gerektiren bayındırlık ve altyapı işlerinin yerli ve/veya yabancı özel kesim katılımı ile oluşturulan ortak girişim şirketleri tarafından sözleşme ile yapılması, bu (esişlerin işletilerek belirli bir süre nemasından yararlanılması; daha sonra organizasyonun işler bir durumda kamu idaresine veya özelleştirilerek halka devredilmesidir. VİD modeli, bir ülkede temel altyapı yatırımlarının yapılmasını amaçlayan, dünyada ve Türkiye'de uygulama olanağı imlan bir modeldir. Bu model yardımı ile büyük elektrik santralleri, barajlar, bava limanları, metro ve bazı karayolu yapımı gerçekleştirilmektedir. Devletin, bu gibi altyapı yatırım projelerini bütçe kaynaklarından karşılaması, büyük mali yük doğurabilir. Yİ D modeli, buna bir çözüm olarak düşünülmüştür. Bu çalışmamızda modelin mali açıdan incelemesi yapılmıştır. Modelin işleyişi, idari yargı yönünden kamusal yatırım açığını gidermesi, dış borçlanma ve vergilendirilme konuları açısından ele alınmıştır.
Türkiye'deki üniversitelerde kadın işgücü ve Bartın üniversitesi'ndeki kadın akademisyenler üzerine bir araştırma

Günümüzde kadınların çalışma hayatına ilişkin akademik çalışmalar giderek artmaktadır. Bu artış aynı zamanda ülke ekonomisi için kadınların işgücüne katılma oranının ne kadar etkili olduğu hakkında bilgi vermektedir. Çalışma hayatındaki kadınlar, özellikle kadın akademisyenler, çalışma alanlarında pek çok sorunla karşı karşıya kalmaktadırlar. Bu çalışmanın amacı dünyadaki kadın akademisyenlere nazaran daha fazla akademik hayatta yer alan Türkiye'deki kadın akademisyenlerin çalışma hayatında karşılaştıkları sorunları Bartın Üniversitesi üzerinden incelemektir. Çalışmada iş hayatında kadın akademisyenlerin durumu ve karşılaştıkları sorunlar kapsamında Bartın Üniversitesi'ndeki kadın akademisyenlere yönelik anket uygulaması yapılmış ve kadın akademisyenlerin görüşleri alınmıştır. Anket uygulamasından elde edilen veriler SPSS paket programında analiz edilerek ki-kare bağımsızlık testi ile değerlendirilmiştir. Çalışmada yapılan anket uygulamasıyla kadın akademisyenlerin; kariyer önceliği, medeni durumun ve çocuk sahibi olmanın akademik kariyer üzerindeki etkisi, çift kariyerlilik durumu, cinsiyete dayalı fırsat eşitsizliğinin olma durumu, bilimsel çalışma yapmak için yeterli zamanının olma durumu ve ek ders ücreti uygulaması durumu konularındaki görüşleri alınarak iş hayatıyla ilgili düşünceleri ortaya konulmuştur. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular genel olarak değerlendirildiğinde; kadın akademisyenlerin çoğunun meslek değiştirmeyi düşünmediği, cinsiyete dayalı bir fırsat eşitsizliği yaşamadığı, çift kariyerli eşlerin daha hızlı yükseldiği ve çalışma hayatında tüm kadınların yaşadığı rol çatışmalarını yaşadığı görülmüştür.
İklim değişikliğinde alternatif politikaların etkinliği

Dünyamız birçok defa küresel iklim değişikliği ile karşılaşmıştır. Ancak son dönemde yaşanan ve yeryüzündeki her canlı için tehdit oluşturan son iklim değişikliği, 150 yılı aşkın bir süredir devam eden insan faaliyetlerinin bir sonucu olarak diğerlerinden ayrılmaktadır. Sanayileşme ile değişim gösteren insan faaliyetleri, doğanın dönüştürme potansiyelinden daha hızlı bir şekilde sera gazı emisyonlarını arttırmıştır. Son 20 yıldır, daha bilinçli ve etkin bir tutum sergilenmekte ve küresel ısınmayı engellemek için çeşitli politikalar uygulamaya konmaktadır. Çalışma sırasında uygulanan bazı iklim değişikliği politikaları incelenmiştir. Ancak teorik ve ampirik çalışmalar incelenirken, piyasa tabanlı politikalardan karbon vergisi ve emisyon ticaret sisteminin başarısı üzerinde yoğunlaşılmıştır. Avrupa ülkeleri içerisinde hem emisyon ticaret sistemi uygulanmakta hem de 1990'lı yıllardan beri karbon vergisi uygulayan ülkeler bulunmaktadır. 22 Avrupa ülkesinin 1996- 2006 yıllarına ait verileri kullanılarak, Sabit Etki Modeli ile politikaların kişi başı fosil yakıt tüketimi ve sera gazı emisyonları üzerindeki etkisi tahmin edilmeye çalışılmıştır. Tahmin sonuçlarında, karbon vergisi ve emisyon ticaret sisteminin kişi başı fosil yakıt tüketimini azaltmada başarılı olduğu, ancak sera gazı emisyonlarını azaltmada sadece karbon vergisinin etkili olduğu tespit edilmiştir. İlgilenilen dönemin Avrupa Birliği Emisyon Ticaret Sistemi'nin ilk aşaması olması ve karbon fiyatlarının aşırı dalgalanma göstermesi, politikanın sera gazı emisyonlarını azaltmadaki başarısını etkilemiştir. Karbon vergisi, sera gazı emisyonlarını azaltıcı etki yaratmasına rağmen, vergi politikasının amacına uygun şekilde yürütülememesi sebebiyle, sonuçlar tatmin edici çıkmamıştır.
Klasik politik iktisattan marjinalizme ücret düşüncesinin dönüşümü

Bu çalışma, klasik politik iktisattan marjinalizme geçerken, iktisatçıların ücret düşüncelerindeki dönüşümü ve bu dönüşümün maddi toplumsal dinamiklerini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, klasik politik iktisatçıların ve 'marjinal devrim'in temsilcileri olarak kabul edilen üç iktisatçının değer ve ücret kavramlarını nasıl ele aldıkları, dönemlerinin maddi koşullarıyla birlikte incelenmiştir. İki rakip iktisat teorisinin, klasik teorinin ve marjinalizmin ücret düşüncelerindeki farklılık, iktisat bilimine yaklaşımları ve değer teorilerindeki farklılıkla tutarlıdır. İktisadı bir servet bilimi olarak tanımlayan klasik politik iktisat, ekonominin üretim alanına yoğunlaşmıştır ve bu doğrultuda değeri, üretim maliyeti temelinde, nesnel olarak açıklamıştır. Emek gücünün değeri olan ücret de, emekçinin yeniden üretim maliyeti, yani geçim maddeleri miktarıyla açıklanmıştır. Marjinalizmde ise iktisat, veri kaynakların optimum kullanımını sağlayacak tercihlerle ilgilenen bir bilimdir. İktisadi analiz mübadele alanına odaklanmıştır ve değer, kişilerin metalara duyduğu istek ile, öznel olarak belirlenmiştir. Ücret de, emekçinin ürettiği malın piyasada öznel olarak belirlenen fiyatına bağlıdır. Klasik politik iktisattan ana akım değer teorisinin temelini oluşturacak olan marjinalizme geçiş, diğer bir ifadeyle klasik analizin iktisat bilimindeki hakimiyetini 1880'ler ve 1890'larda marjinalizme bırakmasının öne çıkan sebebi, tarihsel bir üretim tarzı olan kapitalizmin 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren ulaşmış olduğu gelişim aşaması ve bu süreçte toplumsal sınıfların birbirlerine karşı maddi ve ideolojik konumlarıdır.
Çekirdek enflasyon: Kavram, literatür ve uygulama

Günümüzde, birçok merkez bankası enflasyonu kontrol altına almak amacıyla daha etkin politikalar uygulamaktadır. Bu politikaların orijininde ise enflasyon hedeflemesi yer almaktadır. Enflasyon hedeflemesindeki ana düşünce para politikasının sayısal bir enflasyon oranına göre yönlendirilmesidir. Eğer öngörülen enflasyon oranı hedeflenen oranın altında ise, merkez bankasının genişletici para politikası uygulaması olasıdır. Dolayısıyla, enflasyon hedeflemesi, para politikası uygulaması ve değerlendirmesi için güvenilir bir enflasyon ölçüsüne ihtiyaç duymaktadır. Ancak genel enflasyon oranı bazı nedenlerden dolayı hatalar taşımaktadır. Bu hatalardan bir tanesi gürültü ya da geçici etkiler olarak ifade edilen ve genellikle etkisi geçici olan arz şoklarının enflasyon ölçümünde yer almasından kaynaklanmaktadır. Bu hataların giderilmesine yönelik ve enflasyonun trend değerini ya da daha kalıcı kısmını ifade eden bir enflasyon ölçüsünün son dönemlerde sıklıkla kullanıldığını görmekteyiz. Çekirdek enflasyon olarak ifade edilen bu ölçü, literatürde çok farklı tekniklerin kullanılmasıyla elde edilmekte, ancak bu farklı teknikler genel olarak enflasyonu geçici etkileyen arz şoklarının etkilerini gidermeye çalışmaktadır. Bu çalışma; literatürdeki çekirdek enflasyon yaklaşımlarının tanıtılmasını, Türkiye ekonomisi için alternatif çekirdek enflasyon ölçülerinin elde edilmesini ve elde edilen ölçüler arasında en iyi performans gösterenin belirlenmesini amaçlamıştır. Çalışmada istatistiksel yöntemler vasıtasıyla on üç çekirdek enflasyon ölçüsü elde edilmiştir. Elde edilen ölçüler arasında en iyi olanın tespit edilmesi amacıyla istatistiksel ve ekonometrik yöntemler kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, dışlama ölçülerinin daha başarılı sonuçlar verdiğini göstermiştir. Dışlama ölçüleri içerisinde ise gıda ve enerji fiyatlarının dışlandığı ölçünün daha başarılı olduğu tespit edilmiştir.
2010-2015 yılları arasında Türkiye-Katar ticari ilişkileri ekonomi-politik analizi

Basra Körfezinde bulunan Katar, 1871 yılından Dünya Savaşına kadar Osmanlı Devleti'nin kazası olmuştur. Ekonomisi inci ticaretine bağlı olan Katar, doğalgazın keşfiyle dünyada enerji gücü haline gelmiştir. Doğal gazın sıvılaştırılarak ticaretinde dünyada birinci sırada olan Katar, kişi başına düşen milli gelirle ise ikinci sıradadır. GSYH'nın yaklaşık yüzde ellisini oluşturan doğal gaz, Katar'ın ekonomisini belirlemektedir. 2001 yılı sonrası Türkiye'nin Ortadoğu ile artan ticari politik ilişkileri Katar ile de yaşanmıştır. Türkiye'nin artan doğalgaz ihtiyacı, Katar'ında dünya doğalgaz ihracında ilk sırada gelmesi iki ülke arasındaki ilişkinin değerlendirilmesini gerekli kılmıştır.
Business cycles and cyclical behaviour of trade flows in Turkey

Türkiye'nin dış ticaret dengesi, diğer gelişmekte olan ülkelerde olduğu gibi, güçlü bir şekilde ters devrevi özellik göstermektedir. De Bock (2010) gelişmekte olan ülkelerde dış ticaret dengesinin ters devrevi olmasının en önemli nedenlerinden birinin sermaye malları ithalatının devrevi özellik göstermesi olduğunu öne sürmektedir. Bu çalışmada, De Bock (2010)'un çalışması takip edilerek, Türkiye'nin dış ticaret dengesinin oluşumu ve devrevi özellikleri incelenmektedir. Türkiye ekonomisine ait veriler, diğer gelişen ülkelerde olduğu gibi, sermaye malları ithalatının toplam ithalat içerisinde önemli bir paya sahip olduğunu ve sermaye malları ithalatının devrevi özellik gösterdiğini ortaya koymaktadır. Bu gözlemlerden faydalanılarak, ithalatın dış ticaret dengesinin devrevi özellikleri üzerindeki etkisini sayısal olarak inceleyebilmek amacıyla iki sektörlü bir açık ekonomi modeli ele alınmış ve Türkiye verilerine uyumlu hale getirilmiştir. Açık ekonomi modelinin simülasyonu sonucunda güçlü ters devrevi özelliğe sahip dış ticaret dengesi oluşturulmuş ve aynı zamanda Türkiye'nin reel iktisadi dalgalanmalarına ait ana özellikler elde edilmiştir.
Türkiye ve Avrupa Birliği'nde tarım sektörünün gelir vergisi ve katma değer vergisi açılarından incelenmesi ve değerlendirilmesi

Avrupa Birliği politikaları içinde en önemli yere sahip bulunmaktadır. Avrupa Birliğinde en önemli politika Ortak Tarım Politikasıdır. Avrupa Birliği'ne üye olacak ülkelerin, özellikle Ortak Tarım Politikasına uyum sağlamaları gerekmektedir. Avrupa Birliği'nde en yüksek düzeyde mali yardımlar üye ülkelerin tarım sektörüne verilmektedir. Avrupa Tarımsal Yönlendirme ve Garanti Fonu, üye ülkelere mali destek vermek için kurulmuştur. Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinde bulunan Türkiye'nin müzakere sürecinde tartışılacak en önemli konusu tarım sektörü olacaktır. Genel olarak, üye ülkelerin toplam ekonomileri içinde tarımın payı oldukça azdır. Buna karşın Türkiye'de tarım sektörünün payı oldukça önemlidir. Bu çerçevede Türk tarımı daha da önemli bir konuma gelmektedir. Bu durumda Avrupa Birliği'ne üye ülkelerin ve Türkiye'nin tarımının vergilendirilmesi daha da önem kazanmaktadır. Türkiye'de tarım sektörünün vergilendirilmesi Gelir Vergisi Kanunu ile Katma Değer Vergisi Kanunu çerçevesinde yapılmaktadır. Türkiye'de vergi kanunlarındaki en önemli değişiklikler 1961 yılında yapılmıştır. Vergi kanunlarındaki ikinci önemli değişiklik 1 Ocak 1998'den itibaren yürürlüğe girmiştir. Yapılan bu değişiklikle tarım sektörünün vergilendirilmesindetevkifat yöntemi esas vergileme yöntemi olarak uygulamaya konulmuştur. Gerçek usulde vergilendirme yöntemi halen devam etmektedir. Ancak zirai kazanç elde eden mükelleflerin önemli bir kısmı, tevkifat yöntemi ile vergilendirilmektedir. Zirai ürünlere uygulanan katma değer vergisi oranı ise %1 olup, bu oran standart oranın altında kalmaktadır. Bunun yanı sıra Türkiye'deki tarımsal sektörde yaygın olarak kullanılmakta olan traktörlerden, özel tüketim vergisi ile motorlu taşıtlar vergisi alınmamaktadır.285Avrupa Birliği'nde ortak bir tarım politikası olmakla birlikte, tarım sektörüne ilişkin olarak ortak bir vergilendirme sistemi bulunmamaktadır. Her üye ülke açısından tarım sektörünün vergilendirilmesi farklılıklar taşımaktadır. Bu farklılıklar özellikle gelir vergisi açısından çok belirgindir. Avrupa Birliği'nde dolaysız vergilerde uyumlaştırma yapılmamaktadır. Katma değer vergisinde Avrupa Birliği'nin 6. Direktifi doğrultusunda bir düzenleme yapılmış ve buna göre tarım sektörü standart katma değer vergisi oranından düşük oran ile vergilendirilmektedir. Türkiye'de zirai kazanç elde eden mükellef sayısı, toplam mükellef sayısı içinde büyük bir paya sahiptir. Bu gerçeğe karşın toplam vergi gelirleri içinde tarımdan elde edilen vergi gelirlerinin payı azdır. Bu durumun nedenleri tevkifat yöntemi ile yapılan vergilendirme sistemi ile kayıt dışı ekonomidir. Kayıt dışı ekonominin önlenmesi için çiftçilere yönelik prim sistemi uygulanmaya konulmalıdır. Tarım sektörüne Avrupa Birliği'nde olduğu gibi mali destek verilmeli, ancak aynı zamanda tarım sektöründen vergi dealınmalıdır.
Avrupa Birliği'nde gümrük birliği ve Türkiye uygulaması, Türkiye'ye etkileri

Günümüzde artan ticaret hacmi ve gittikçe şiddetlenen rekabet ile birlikte, şirketlerin pazar paylarınıyükseltme çabaları hızla artmaktadır. Bu rekabet ortamında ayakta kalabilmek uluslararası alanda başarılıolmayızorunlu kılmaktadır. Yaşanan küreselleşme sürecinde uluslararası ticarette mal, miktar kısıtlamasıgibi engellerin azaldığı ve bölgesel entegrasyonların güçlendiği görülmektedir. Uluslararası ekonomik birleşmeler üye ülkeler arasındaki tüm ticaret engellerinin kaldırılması ve belirli alanlardaki işbirliğininkurulmasıile ilgilenir. Cumhuriyetin ilanından sonra tüm alanlarda yönünü batıya çeviren Türkiye, özellikle ekonomik alanda AB ülkelerinin önemli partneri olmuş ve bu ülkelerinoluşturduklarıorganizasyonlar içinde yer almak istemiştir. Türkiye'nin 1963 yılında başlayan birlik macerası 1996 yılında Gümrük Birliği'nin kabul edilmesiyle yeni bir boyut kazanmıştır. Tam üyelik esasına göre kurulmuş olan AB sisteminde, ülkeler önce tam üye statüsüne sahip olurlar ve daha sonra siyasal, ticari, mali ortak yükümlülükler altına girerler. 6 Mart 1995'de Türkiye-AB Ortaklık Konseyi Kararı olarak kabul edilen ve 1 Ocak 1996'da yürürlüğe giren Gümrük Birliği ile Türkiye'nin AB'ne tam üye olmadan, tam üye ülkelerin girdiği yükümlülükleri üstlenmiştir. Bu tezin yazılmasındaki amaç, AB-Türkiye Gümrük Birliği'nin Türkiye ekonomisi üzerindeki etkilerini yaygın olarak bilinen ve hakkında yeterli veri olan değişkenleri incelemek ve Türkiye için etkili olup olmadığı hakkında genel bir değerlendirme yapmaktır. Bu tezde, Gümrük Birliği'nin Türkiye ekonomisi üzerindeki etkileri dış ticaret, mali yardımlar, doğrudan sermaye yatırımları, rekabet ve diğer başlıkları altında incelenmiştir. Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en kapsamlı siyasi ve ekonomik kararı olan Gümrük Birliği'nin siyasi irade eksikliği, ilgili karar mekanizmalarında yer alınamaması, mali yardımların siyasi nedenlerle engellenmesi gibi negatif yönlerine rağmen, incelenen parametreler ışığında Türkiye ekonomisine zarar verdiğine dair bir bulguya rastlanmamıştır. Sonuç olarak, Gümrük Birliği'nin siyasi yarardan çok ekonomik yarar sağladığıveekonomiyi genel olarak olumlu etkilediği belirtilebilir.
Impact of probability of crisis on the economy

Son yirmi yılda artan finansal krizler, bu krizlerin ortak elementlerinin araştırılmasına ve de krizleri engellemek adına krizlerin zamanlarının tahmin edilmesi için erken uyan sistemlerinin geliştirilmesine yol açmıştır. Bu sistemlerin yanı sıra, artan krizler, kriz maliyeti konusunda daha derin araştırmalara çağrı olmuştur. Bu çalışma, bu iki araştırma alanını kriz maliyetini ölçmede kullandığı yeni ekonometrik yaklaşımla birleştirmiştir. Çalışmada, tahmin edilen kriz olasılığının ekonomi üzerindeki etkisini ölçmek için bir erken uyarı sisteminden faydalanılmıştır. Sonrasında, para krizlerinin sonuçlarını ölçmek için elde edilen olasılık değerleri her ülke için kurulan VAR sistemlerinde kullanılmıştır. Kriz olasılıkları, 1980- 2000 dönemi ve 15 gelişmekte olan ülke için hesaplanmıştır. Yalnızca Latin Amerika ülkeleri için yapılan kriz maliyeti analizi, krizlerin büyüme hızlarında önemli miktarlarda düşüşe sebep olduğunu göstermiştir. Buna ek olarak, sonuçlar ekonomik aktivitedeki yavaşlamanın iki yıldan fazla sürmediğini ve sonrasında ekonominin toparlandığını göstermiştir.
II. Dünya Savaşı Döneminde Türkiye ekonomisi (1939-1945)

Türkiye, II. Dünya Savaşı'na fiilen girmemesine rağmen, savaşın tüm olumsuzluklarından etkilenmiştir. Bütçenin büyük bir kısmı savunma ihtiyacına ayrılmıştır. Savaşın başlamasıyla genç nüfusun büyük bir kısmının askere alınması üretimin düşmesine, tüketimin ise artmasına neden olmuştur. Devlet, artan harcamalarını, bütçe geliri ve yeni vergilerle karşılayamayınca, Merkez Bankası kaynaklarına başvurmuş, bu durumda enflasyonun % 450'lere kadar yükselmesine sebep olmuştur. Savaş ekonomisi, dış ticaretin büyük ölçüde kısıtlanmasına sebep olurken, ithalattaki gerileme, sanayi üretimini olumsuz etkilemiştir. İhracatın, ithalata oranı ise artmıştır. İthalatın gerilemesi, üretimin düşüklüğüyle birleşince, birçok madde vesikaya bağlanmıştır. Kısa süre içerisinde başlayan mal darlığı ve bunun getirdiği karaborsacılık önlenemeyince hükümet, 1940'ta Milli Korunma Kanunu'nu çıkarmıştır. Bu kanunla devlet, üretim ve tüketimi, büyük ölçüde denetim altına almayı amaçlamıştır. 1942'de başvekil Refik Saydam'ın ölümünden sonra yerine geçen Şükrü Saraçoğlu, önceki hükümetin katı kontrol ve müdahalelerinden vazgeçerek, ticareti serbestleştiren bir politika uygulamıştır. Bu uygulamalar, karaborsa ve ihtikarı artırınca, hükümet 1942'de 'Varlık Vergisi' kanununu çıkarttı. Amaç tüccarların aşırı kazançlarının bir kısmına el koymaktı. Bu vergi ile birçok gayrimüslim tüccar ve sanayici, piyasadan çekilerek yerlerini müslüman Türklere bırakmak zorunda kalmışlardır. 1945'te çıkarılan 'Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu' ise Varlık Vergisi'nin büyük toprak sahipleri üzerindeki uygulamasından ibarettir. Bu dönemde sanayi ve ticaretteki gerilemeler tarımda da görülmüştür. Tarım üretimi yaklaşık % 50 düşüş göstermiştir. Ekonomik krizden, ulaşım sektörü de payını almış ve bu alanda önemli bir yatırım yapılmamıştır. Yoksulluk, yolsuzluk ve ağır vergiler bu dönemin en önemli özelliklerindendir. Tüm bu olumsuzluklar, halk üzerinde çok kötü izler bırakmıştır. Boşanmalar, hırsızlıklar ve cinayetler bu dönemde önemli artış göstermiştir. III
Bağımsızlık sonrası Türk Cumhuriyetlerinde yabancı sermayenin temel belirleyicileri ve ekonomik büyüme ilişkisi

Orta Asya; 1917 yılında dönemin Çarlık Rusya'sının Bolşevik ihtilali ile Sovyetler Birliği olarak tarih sahnesine gelmesi ile birlikte Demir Perdenin belki de en kapalı kısmını oluşturmaya başladı. Asya stepleri bu dönem bitene kadar ekonomik olarak incelenme fırsatını hiç yakalayamadı.1990'lardan sonra bağımsızlıklarına kavuşmayı başaran ve daha sonraları literatürde Bağımsız Devler Topluluğu olarak adlandırılacak olan bu ülkeler; planlı bir ekonomik sistem ile büyüyen yeni yöneticilerinin Serbest Piyasa ekonomisi 'ne adapte olmak için geliştirdikleri politika denemelerine şahit olmuştur. Yeni baştan düzenlenen ekonomik yapıları ve yetersiz yatırım kabiliyetleri bu ülkeleri yabancı sermayeyi temin etmeye itmiş ve dünyada gelişmiş ülkeler tarafından paylaşılan pastadan pay alabilmek için türlü reformları hayata geçirmişlerdir. Tezin ana konusu ekonomik büyümeyi temel alan yeni kurulun bu Türk Devletlerinin bağımsızlıklarının ardından bu hedefe ulaşmada Yabancı Sermayenin temel belirleyicilerini tespit etmek ve gelen bu yabancı yatırımların diğer geçiş ekonomilerinden ziyade Türk Cumhuriyetleri olan Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan ve Türkmenistan ekonomilerine etkilerini analitik olarak incelmektir.
Kamu harcama çeşitleri ve ekonomik büyüme ilişkisi: Türkiye ekonomisi için ekonometrik bir analiz (1970-2009)

Küreselleşmeye birlikte devlet anlayışı ve devlete yüklenen görevler değişmiş, devletin yapısall ve işlevsel değişikliği ile birlikte kamu harcamalarının miktarı ve bileşimi de tartışılır olmuştur. İktisadi büyümenin geliştirilmesi ve toplumsal refahın artırılması için devlete büyük sorumluluklar düşmektedir. Çalışmanın amacı Türkiye'de kamu harcamalarının iktisadi büyüme üzerine etkilerini araştırmaktır. Bu çerçevede öncelikle kamu harcamalarının teorik çerçevesi çizilerek, kamu harcamalarının artış sorunu üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise büyüme kavramı, büyümenin dinamikleri ve büyüme teorileri incelenmiştir. Daha sonrasında ise Türkiye'de kamu harcamalarının tasnifi ve harcamalar tarihsel süreç içerisinde ele alınmıştır. Son olarak 1970- 2009 yılları arasında Türkiye'de kamu harcamalarının büyüme üzerindeki etkileri farklı ekonometrik yöntemlerle test edilmiştir. Çalışmanın sonucuna göre; eğitim ve yatırım harcamalarının büyüme üzerine pozitif etkileri tespit edilirken, sağlık, savunma, cari ve transfer harcamalarının büyüme üzerinde negatif etkisi olduğu görülmüştür. Özellikle transfer harcamalarının bütçedeki büyüklüğü düşünüldüğünde, ekonomik etkinlik ve verimlilik amaçları doğrultusunda transfer harcama kalemlerinin bir an önce yeniden düzenlenmesi önem arz etmektedir. Kamu harcamalarında en önemli sorun etkinlik sorunudur. Kamu harcamalarının büyüme üzerinde pozitif bir etkiye sahip olması doğru ve yerinde kullanılması ve israf edilmemesine bağlıdır