turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde bulunan Roma dönemi takılar ve özgün tasarımlar

Anadolu'da yaşamış uygarlıklara ait sanat eserleri arasında, takıların ayrı bir yeri ve önemi bulunmaktadır. Geçmişten günümüze, çıplak yaşayan topluluklar görülmesine rağmen; takı kullanmamış uygarlıklar görülmemesi, takıya verilen önemi belirtmektedir. Bundanlamda takı; en ilkel giyim tarzının önemli bir parçasını oluşturmasının yanında, tarihin ilk çağlarından itibaren süslenme ihtiyacının da başladığının göstergesi olarak kabul edilebilir. Birçok uygarlıkların beşiği olan Anadolu'nun çeşitli bölgelerinde M. S. 2. yy.'da yaşanmış olan Roma dönemine ait sanat eserleri arasında yer alan takı örnekleri; gerek kullanılan malzemeler, uygulanan teknikler ve kullanım yerleri yönünden; gerekse formları yönünden, uygulandıkları dönemin dikkat çekici, zengin özelliklerine sahip bulunmaktadır. Bu araştırma; Ankara Anadolu Medeniyetler Müzesi'nde bulunan Roma dönemine ait takılan incelemek, döneme ait takı özelliklerini ortaya koymak, buna dayalı olarak yeni uyarlamaların yapılmasına katkıda bulunmak üzere planlanıp yürütülmüştür. Araştırmanın materyalini; Ankara ili Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde bulunan Roma dönemine ait 25 adet takı örneği ile araştırmacı tarafından gerçekleştirilen 9 adet özgün takı örneği olmak üzere, toplam 34 ürün oluşturmaktadır. Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde yapılan gözlem ve incelemelerden elde edilen verilere göre, Roma dönemi takılan; küpe, bilezik, gerdanlık broş v. b. olmak üzere kullanım yerlerine göre guruplandınlmış ve ilgili başlıklar altında değerlendirilmiştir. incelenen müzede bulunan Roma dönemi takı örneklerinden yararlanılarak hazırlanan tasarımlarda; araştırmacı tarafından günümüz beklentileri dikkate alınmış ve tasarımlar, yine araştırmacı tarafından uygulamalı çalışmalarla gerçekleştirilmiş, her bir örneğe ilişkin işlem ve işlem basamakları ilgili bölümde sunulmuştur. Araştırma; tarihsel süreç içerisinde, Roma dönemi takılarından günümüze uyarlanan takı örneklerinde bilimsel çalışmalarda, eğitim-üretim entegrasyonunda katkıda bulunursa amacına ulaşmış olacaktır.
Navajo kilimlerinin üretim teknolojisi, özellikleri ve bazı Türk kilimleri ile benzerlikler

Dokuma sanatı tarihinde tasarım süreçleri incelendiği zaman toplumlar ve kültürler arasında paralellikler görülür. Bu paralellikler sanat tarihçilerini ve tasarımcılarını etkilemiş, bunların sonucu olarak da birçok araştırmalar yapılıp, estetik açıdan ele alınmıştır. Navajo dokumaları ile bazı Anadolu dokumaları arasında tasarımsal benzerlik, göçebe kavim dokumacılığının teknolojik ve biçimsel tüm özelliklerinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Benzerlik ve etkileşim yıllardır araştırmacıların yazılarına konu olmuş, tez konusunu seçmemde de en büyük etken olmuştur. Bu konuyla ilgili yaptığım çalışma tarihsel süreç içerisinde ele alınmıştır. Navajo dokumalarının teknolojisi, türleri, üretim şekilleri, desen ve kompozisyon özellikleri ve Türk kilimleriyle benzerlikleri 80 resim, 76 motif, 13 şekil, 3 harita, 1 tablo ve 22 benzer motifi gösteren çizim ile görsel olarak desteklenmiştir. Üçüncü bölümde ise, en karakteristik örnekler taşıyan 6 adet Navajo kiliminin röprodüksiyon çalışmaları yapılmıştır. Çalışma tamamen literatüre dayalı olaraktan yapılmıştır.
Dokuma üretiminde tahar işlemi, örgü türetme açısından teknik sınırlılıkları ve bazı denemeler

Bu araştırmada, dokuma hazırlık işlemlerinden gücü taharı uygulamalarının ve bu süreçte karşılaşılan problemlerin belirlenmesi ve yeni üretimleri temel alan çözüm önerileri geliştirilmesi amaçlanmıştır. Tarama modelindeki araştırmanın evrenini tahar işleminin sıklıkla kullanıldığı armürlü dokuma işletmeleri, örneklem grubunu ise Bursa ilinde faaliyet gösteren, türev örgü yapıları ile kumaş üretimi yapan 35 işletmenin tasarım birimi ve ilgili diğer çalışanları oluşturmuştur. Araştırmacı tarafından, alt amaçlar doğrultusunda açık uçlu ve 5 noktalı derecelendirme soruları biçiminde geliştirilen ölçek, araştırma örneklemine yüz yüze uygulanmıştır. Elde edilen veriler Microsoft Excel 2010 programında analiz edilerek sayısal verilere dönüştürülmüş, gözlem, inceleme ve görüşmeler ile sağlanan bulgularla desteklenmiş, araştırmanın alt amaçları doğrultusunda oluşturulan başlıklar altında sunulup açıklanarak yorumlanmıştır. İşletmelerden alınan sabit tahar planı üzerinden türetilmiş örnekler, sistematik olarak yapılan incelemelerle açıklanmıştır. Bununla birlikte araştırmacı tarafından işletmeden sağlanan bir örgünün tahar planı analiz edilerek, farklı örgü türetme sistemleri oluşturulmuştur. Oluşturulan bu sistemler altında türetilen örgüler, ayrıntılı teknik çizimler ile gösterilmiş ve açıklayıcı metinlerle desteklenmiştir. Sonuç olarak işletmelerin örgü türetme yöntemi hakkında sistematik bilgi sahibi olmadıkları, sabit tahar planı üzerinden örgü türetme yönteminin yaygın olarak bilinmediği ve bu uygulamanın belirgin bir başarı göstermediği, ancak tahar analiz etme yöntemi ile sistematik olarak her tahar planına uygulanabilecek bir yöntem geliştirilebileceği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca tahar analizi yöntemiyle örgü türetme konusunda çeşitli araştırmalar yapılıp bu kavramın geliştirilmesinin alana önemli katkı sağlayacağı ve araştırmanın devamı niteliğinde planlanacak bir proje ile bu araştırma sonuçlarının hizmet içi eğitim kapsamında ilgili işletmelerle paylaşılmasının yararlı olacağı önerilmiştir.
Adıyaman ve çevresinde tekstil ürünü el sanatları

Adıyaman yöresinde tekstil ürünü ve etnografik eserlerin zenginliği, yerleşik hayat kuran ve kökleri Orta Asya'ya dayanan Türk kavimlerin kültürlerini kaybetmeden sıkı sıkıya bağlı kaldıklarını hatta geliştirip daha da zenginleştirerek devam ettikleri görülmektedir. Adıyaman yöresi tekstil ürünü ve etnografik eserler konulu çalışmada; Adıyaman merkez olmak üzere, buna bağlı ilçe ve köylerdeki giyim-kuşam, halı ve düz dokumalar ele alınmıştır. Geometrik ve bitkisel desenlerin ağırlıklı olarak kullanıldığı yöre dokumalarında dokuma tekniklerine göre yöresel adlarda kullanılmaktadır. Dokumalar, kullanım amaçlarına ve kullanıldıkları yerlere göre halı, seccade, divan yastığı, yer sergisi, yük örtüsü gibi adlar alırlar. Adıyaman yöresindeki halı ve düz dokumalar kendine has yerel özelliklerin yanı sıra; Anadolu'daki diğer dokumalarla da ortak özellikler göstermektedir. Dokuma yaygılarının malzemesi yakın zamana kadar sadece yün kullanılırken günümüzde ise ilmelik düğüm ipi ve atkı yün, çözgü iplerinde pamuk kullanılmaktadır. Boyalar eskiden doğal malzeme ve bitkilerden elde edilmiş olup, günümüzde sentetik ve doğal boyalar birlikte kullanılmaktadır. Kırmızı, kahverengi, yeşil ve beyaz renkler hakimdir. Dokumalarda en çok kullanılan motifler; koçboynuzu, sekiz kollu yıldız, ejderha ve hayat ağacı gibi motiflerdir. Adıyaman ve çevresinde bulunan kendine has giysi kültürü, bu zenginliğe katkıda bulunan bir diğer faktördür. Adıyaman ve çevresi kıyafet türlerini de ele aldığmız bu çalışmamızda, ana hatları belirlemek açısından, kadın ve erkek kıyafetleri olmak üzere iki kısımda değerlendirmekteyiz. Kadın ve erkek kıyafetlerini değerlendirirken; başa giyilenler, bedene giyilenler, ayağa giyilenler ve takı-aksesuar grubu olarak ele alınmıştır.
Konya merkezinde bulunan nakış işletmelerinin üretim süreçlerinin analizi

Günümüzde Konya'da üretim yapan nakış işletmeleri tarafından uygulanan yönetim sistemlerinin özünde nihai hedef olarak kaliteli ve verimli bir süreç yönetimi yatmaktadır. Ancak Konya'da ne yazık ki bu hedefler doğrultusunda üretim yapan firma sayısı yok denecek kadar azdır. Bu nedenle Konya bu sektörde işveren de işçi de bu durumdan muzdariptir. Uluslararası rekabet ve müşteri tatminine önem verilmesi, kalite tanımının üretici yerine müşteri odaklı olmasına ve bu nedenle ürüne katma değer sağlayacak süreçlerin minimum zaman gerektirip maksimum fayda sağlayacak şekilde tasarlanmasını zorunlu kılmaktadır. Bu çalışma ile Konya Merkezinde Bulunan Nakış İşletmelerin Üretim Süreçlerinin Analizi ile ilgi sektör de kaliteli üretimin gerçekleşmesi için ele alınan Üretim Süreçlerinin verimliliğinin ölçülmesi ve arttırılması amacıyla üretim kademelerine ne gibi iyileştirmeler yapılması gerektiği gözlemlenmeye çalışılmıştır. Bu sayede firmanın üretim verimliliğinin arttırılması için çeşitli öneriler sunulmuştur. Çalışma, Konya da nakış sektöründe üretim yapan firmaların ulusal ve uluslararası firmalar ile rekabet edebilme, dünya standartlarına uygun üretim yapılması, markalaşma ve katma değerin arttırılması için araştırılmıştır.
Tokat yöresi geleneksel yazma baskı sanatının tarihsel süreci ve öğretiminin çözümlenmesi

Medeniyetler yuvası Anadolu'da geçmişşten bugüne birçok el sanatları varlık göstermiş, bir kısmı zamana karşı yenilerek ortadan kaybolmuş, bir kısmı ise bugüne kadar varlıklarını sürdürebilmiştir. Tokat el baskısı yazmacılık sanatı, varlığını sürdürebilen ender el sanatlarından birisidir. Ağaç kalıplarla baskı yapılarak veya elle çizilip resmedilerek pamuklu veya ipekli kumaşların süslenmesi sanatı olarak bilinen yazmacılık, geleneksel el sanatlarımızdan birisidir. 600 yıllık bir tarihi geçmişşe sahip olan yazmacılık, özellikle Tokat yöresinde yoğun bir şekilde yapılmış, sanatın en güzel örnekleri bu ilimizde verilmiştir. Tokat yazmaları karakalem ve elvan olarak adlandırılan iki tür teknikle yapılmaktadır. Baskı kalıpları için genellikle Ihlamur ağacı kullanılmakta, kalıp hazırlamak ayrı bir ustalık gerektirmektedir. Yazmalarda kullanılan motifler, tarihler boyunca Tokat'a yerleşen birçok uygarlığın izlerini taşımaktadır. Bu çalışmada Tokat ilinde el baskısı yazmacılık sanatı ile faaliyet gösteren ustalarla atölyeleri ziyaret edilerek yüz yüze görüşmeler yapılmış, sanatın geçmişşi ve bugünü hakkında bilgiler toplanmıştır. Sanatı icra eden ustaların görüşleri derlenerek var olan durum ortaya konulmaya çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda ustaların bu sanatı yürütmekte zorlandıkları, sanatı öğretebilecekleri yeni çıraklar bulamadıkları, fabrikasyon ürünler ile rekabet edemedikleri, bundan dolayı değişik yöntemler ve modeller denemek durumunda kaldıkları, piyasa koşullarına ayak uyduramayan atölyelerin kapanmaya başladığı bulgulanmıştır.
Piyasada bulunan dekoratif deri ürünleri

Günümüzde dericilik sanatı, geleneksel özelliğini kaybetmeden ev ve giyim aksesuarlarında kullanılmaktadır. Bu araştırmada, Ankara İli piyasasında ve Konya, Nevşehir müzelerinde bulunan ürünlerin, çeşidi, tekniği, kullanım amacı, kalitesini incelemek; satış yeri sahiplerinin ürünlerin seçiminde dikkat ettikleri noktalan ortaya çıkarmaktır. Bu amaçla, 1998- 2000 yılları arasında üretilmiş olan deri ev ve giyim aksesuarlarının özellikleri incelenmiştir. Araştırma, deri ev ve giyim aksesuarları üzerine çalışan 30 işyeri ile sınırlandırılmıştır. Ayrıca, Konya ve Nevşehir müzelerinde bulunan deri ürünler de araştırma kapsamına alınmıştır. Müzelerden 13 adet ev aksesuarı, 11 adet giyim aksesuarı; satış yerlerinden ise 28 adet ev aksesuarı, 28 adet giyim aksesuarı, toplam 80 ürün incelenmiştir. Satış yeri sahiplerine anket uygulanmış ve tüketicilerin tercihleri ve satışı etkileyen faktörler gibi konularda bilgiler elde edilmiştir. Satış yerlerinde ve müzelerdeki ürünlerin teknik, renk, kullanım amacı ve kompozisyonları da incelemiştir. Araştırma sonucunda incelenen ürünler genel olarak değerlendirildiğinde, deri ev aksesuarı olarak pano, saat, mask, kutu, kalemlik, kitap kılıfı; deri giyim aksesuarlarında ise çanta, cüzdan ve kemerin yoğun olarak çalışıldığı ortaya çıkmıştır. Müzelerdeki ürünlerde ise cilt, kudüm, tef, ayakkabı çeşidindeki ürünler incelenmiştir. Bu ürünlerde en çok kullanılan malzeme, kösele ve deridir. Ürünleri süslemede en çok geometrik ve bitkisel desenler kullanılmış ve çok sayıda 334 Bu ürünlerde en çok kullanılan malzeme, kösele ve deridir. Ürünleri süslemede en çok geometrik ve bitkisel desenler kullanılmış ve çok sayıda malzemeden yararlanılmıştır. Bunlar ahşap, demir halkalar, fermejup, zımba, çeşitli iplikler, cam vb. gibi çeşitli malzemelerden oluşmaktadır. Deri ürünlerin yüzey süslemesinde en çok boyama, baskı, aplikasyon ve ıslatarak şekil verme teknikleri kullanılmıştır. Bu tekniklerden başka keserek işleme, linol işleme, kabartma, oyma işleme ve gömme teknikleri de deri ürünlerde kullanılan teknikler arasındadır. Ürünleri boyamada en çok anilin boya kullanılmaktadır. Kahverengi ve siyah, yoğun olarak kullanılan tonlar arasındadır. Ayrıca araştırma sonucunda, Ankara ili piyasalarından esinlenerek 7 adet ürün çalışılmıştır. Bu ürünlerden birinin analizi yapılmıştır. Üç adet ürün tasarımına da yer verilmiştir.
Amasya Arkeoloji Müzesinde bulunan işlemeli peşkirlerin incelenmesi ve yeni tasarımlar

Araştırma konusu olarak, Amasya ili Arkeoloji müzesinde bulunan el işlemeli peşkirler ve yeni tasarımları ele alınmıştır. Müze deposunda bulunan ve farklı özelliklerde seçilen 40 adet el işlemeli peşkir, araç-gereç özellikleri, teknikleri, renk, motif ve kompozisyon özellikleri incelenmiş ve yeni tasarımları yapılmıştır. Seçilen ürünlerin fotoğraflarıyla birlikte bilgi formları düzenlenmiştir. Geleneksel kültürümüzde yer alan peşkirler günümüzde kullanım alanlarını yitirmişlerdir. Bu araştırma ile Amasya İli Arkeoloji Müzesinden bulunan el işlemeli peşkir örnekleri belgelenmiş ve bu alanda eksikliği hissedilen bilimsel bir doküman hazırlanmıştır. Bu amaç ile farklı özelliklerde seçilen 40 peşkirin yüzdeleri hesaplanarak tabloları oluşturulmuştur. Araştırmada incelenen peşkirlerde işleme tekniği olarak en çok verev sarma kullanıldığı tespit edilmiştir. Dokuma tekniği olarak ise bütün peşkirler bezayağı dokuma ile dokunmuştur. Kenar temizleme tekniklerinde en çok saçak bağlamanın kullanıldığı belirlenmiştir. Dokumalarda kullanılan renklerde pamuğun doğal rengi olan beyaz ipliğin en çok kullanıldığı tespit edilmiştir. Araştırmada farklı özelliklerde seçilen 40 adet peşkirin işleme tekniklerinde kullanılan renklerde en çok beyaz tel kullanıldığı tespit edilmiştir. Motif özelliklerinde geometrik biçimde en çok rozet motifi kullanılırken, bitkisel motiflerde ise en çok yaprak motifinin kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu sonuçlara göre el işlemeli peşkirlerin geliştirilmesi ve farklı alanlarda kullanımlarının arttırılmasına yönelik önerile sunularak yeni tasarımlar ve uygulamaları yapılmıştır.
Nahcıvan devlet halı müzesinde bulunan halı kilim ve düz dokumalar

Halı ve düz dokumalar, Türklerle başlamıştır. Orta Asya'da dokunmaya başlayan havlı ve havsızdokumalar burada gelişimini sürdürmüş, göçler ve savaşlar nedeniyle zamanla buradan dünyanın dört bir yanına yayılmıştır. Orta Asya'da yaşayan insanlar avladıkları hayvanları, kullandıkları araç ve malzemeleri, güneşi ve boylarda kullandıkları imleri kayalara resmetmişlerdir. Kaya üstü resimleri bu şekilde oluşmuştur. Bu petroglifler zamanla, insanların kullandıkları bütün eşyalarda görülmeye başlanmıştır. Havlı ve havsız dokumalardaki motiflerin kaynağını da bu petroglifler oluşturmaktadır. İncelediğimiz halıların bir kısmında görülen hayvan motifleri ve oğ damgası bunun en güzel örneğidir. Çalışmamızın katalog kısmında yer alan halı ve düz dokumalarda da kaynağını cızıklardan alan ve zamanla daha da gelişerek geometrik motifleri oluşturan, dokumalarımızın kompozisyonunu meydana getiren unsurlar yer almaktadır. Halı ve diğer dokumalarda bulunan bütün motiflerin temsil ettiği bir anlam vardır. Bereket ve korunma, çoğalma, kahramanlık, sevgi, vs. motiflerin bize ifade ettiğianlamlardan birkaçıdır. Nahcıvan Devlet Halı Müzesi'nde bulunan ve çoğunluğu Azerbaycan havlı ve havsız dokumalarıolan bu ürünler, müzede koruma altına alınmışlardır. Azerbaycan dokumalarında madalyonlu, rapordesenli, sujetli, köşe göbekli, mihraplı, kompozisyonlar yer almaktadır. Teknik ve sanatsal özelliklerine göre, Azerbaycan havsız ve havlı halıları dört gruba ayrılır. Bunlar Kuba-Şirvan, Gence-Kazak, Karabağ ve Tebriz halılarıdır. Bu gruplar da kendi içlerinde, dokundukları yerlere göre alt gruplara ayrılır. Halılarda kullanılan malzeme yündür. Koyunlardan elde edilen yünler, yıkanıp temizlenir ve bunlar iplik haline getirilerek halı ve düz dokumalarda kullanılır. Azerbaycan halılarında kullanılanrenkler; açık kırmızı, koyu kırmızı, bordo, krem, beyaz, pembe, turuncu, açık sarı, koyu sarı, açık mavi, koyu mavi, açık yeşil, koyu yeşil, açık kahverengi, koyu kahverengi, açık gri, koyu gri, lacivert ve devetüyüdür. Adı geçen bu renkler çok güzel bir ahenk ve uyum içerisindedir. Renkler, tabiattaki bitkilerinçeşitli mordan maddeleri kullanılarak mordanlanması ve boyanması ile elde edilmiştir
20 yy. İskenderun merkez ve köylerinde bulunan kanaviçe işlemeleri

Bu problem, araştırma konusunun? skenderun Merkez ve Köylerinde Yapılan literatür tarama çalışması sonucunda, skenderunilçesinde bulunan kanaviçe işleme özelliklerininaraştırılmaması, skenderun kanaviçe işlemeüslubunun belirlenmemiş olduğu tespit edilmiştir. Seçilen araştırma konusunun amacı;skenderun merkez ve köylerinde bulunan kanaviçe işlemelerinin tespiti, tespit edilen örneklere ait gözlenen özelliklerin ve kaynak kişilerden elde edilen bilgilerin sistematik bilimsel bir yöntemle kayıt edilmesi, fotoğraflarının çekilerek görselyapılarak belgelendirilmesidir. Bu amaç doğrultusunda, skenderunilçesinde bulunan kanaviçe işlemeleriningözlenebilir özellikleri ve kaynak kişilerden edinilen ürünlere ait bilgiler, hazırlanan gözlem fişlerine kaydedilmiştir. Hazırlanan gözlem fişlerinde; elde edilen ürünün sahibi, adresi, adresine geliş tarihi, geliş biçimi, adresteki yeri, vyapılış tarihi, bugünkü durumu, zemin işleme, kenar temizleme ve süslemesinde kullanılan gereçler, işleme, kenar temizleme ve süslemesindeuygulanan teknikler, zemin işleme, kenar temizleme ve süslemesinde seçilen renkler, işlemesinde seçilen konu adı, konu adının yöredeki adı ve kaynak kişisi, işlemesinde seçilen konular, konuların anlam yükü ve konununbiçimlendirilmesi, kompozisyonu ve kaynak kişininadı, soyadı, doğum yeri ve yılı, öğrenim durumu, mesleği ürünle ilgili ve bu başlıklara ait bilgiler yer almıştır. Bu başlıklar, skenderun merkez ve köylerinde bulunan kanaviçe işlemelerinin tespiti, skenderun kanaviçe işleme üslubunun belirleyici nitelikte hazırlanmıştır. Değerlendirme sonucunda, yörede bulunan kanaviçe işlemelerinin öncelikle araştırma kapsamına, 20. yüzyıldan kalan ürünlerin alınması tercih edilmiştir. Araştırma kapsamında 50 adetkanaviçe işlemeli ürün bulunmaktadır. viAraştırmada kullanılan metot; saha çalışması ve saha çalışma sırasında, gözlemeye, izlemeye ve karşılıklı görüşmelere dayalı ilişkisel tarama modellerinin uygulanması ile yapılmıştır. Tarama modellerinin sonucunda elde edilen ürünlerin belgelendirilmesi ve bilgilerinkaydedilmesi sağlanmıştır. Elde edilen verilerden çıkan bulguların, ilişkisel karşılaştırma yolu ile değerlendirilmesi yapılmıştır.
İletken filamentli ipliklerden farklı yapısal özellikli dokuma kumaşların elektromanyetik kalkanlama özellliklerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, farklı iletken filamentler kullanılarak üretilen dokuma kumaşlarda iletken çeşidi, iletken iplik kullanım miktarı ve kumaş örgü yapısı değişkenlerinin elektromanyetik kalkanlama özelliğine etkisini belirlemektir. Araştırmada öncelikle, iletken olarak alınan paslanmaz çelik ve emaye kaplı bakır filament, % 100 polyester ipliklerle katlanıp bükülerek iletken kompozit iplikler üretilmiştir. Çelik ve bakır kompozit iplikler %100 polyester ipliklerle birlikte atkı ve çözgüde değişik varyasyonlarda kullanılarak dokuma kumaşlar üretilmiş ve bu kumaşların elektromanyetik kalkanlama özellikleri incelenmiştir. Araştırma materyalini, 35 mikron çapında bakır filament ve paslanmaz çelik filamentlerden üretilen kompozit ipliklerle dokunan bezayağı, çapraz atkı sateni, alt atkı takviyeli çapraz atkı sateni ve üst atkı takviyeli dokuma olmak üzere, elektromanyetik koruma sağlayan dokuma kumaşlar oluşturmuştur. Elektromanyetik kalkanlama etkinliği ölçümleri, Gebze'de bulunan TÜBİTAK UME'nin EMC Laboratuarında, araştırmanın amaçlarına uygun cihazlarla Yankısız Oda Test Metodu ile IEEE-STD-299: 2006 'Ekranlama Etkinliği Ölçümü' standardına göre test edilmiştir. EMSE ölçümleri 10 MHz 3 GHz frekans aralığında, 12 numune üzerinde yatay ve dikey polarizasyonlarda gerçekleştirilmiştir. Ölçüm yapılan frekans aralığının ayrıntılı olarak taranmasıyla EMSE testleri sonucunda elde edilen veriler, 'Originpro 6.1' grafik programında grafikler halinde çizilmiştir. Veriler, iletken iplik çeşidi, iletken iplik kullanım miktarı ve kumaş örgü yapısı açısından karşılaştırmalı olarak analiz edilerek EMSE'ye etkisi belirlenmeye çalışılmıştır. EMSE ölçümlerinde iletken iplik çeşidinin, kullanım miktarının ve kumaş örgü yapısının EMSE değerini önemli ölçüde etkilediği görülmüştür. Ayrıca, yatay polarizasyona göre dikey polarizasyon EMSE değerlerinin daha yüksek çıktığı tespit edilmiştir.
Batı Anadolu Bölgesi'nde Beylikler dönemine ait özellikli altı caminin süslemeleri

13. yy.'ın sonlarına doğru Anadolu Selçuklu Devletinin merkezi otoritesinin zayıflaması ve tamamen ortadan kalkması sonucunda Anadolu'da Türkmenler kendilerini Selçuklu Devletinin mirasçısı olarak göremeye başlarlar. Bunun sonucunda Türkmenler birer birer bağımsızlıklarını ilan ederek her biri devlet karakterinden yirmiden fazla beylik kurulur. Bu beyliklerden Batı Anadolu'da yer alan ve yaklaşık yüz elli yıllık bir zaman süreci içinde varlıklarını sürdüren Aydınoğullar, Menteşeoğulları ve Saruhanoğulları kurulan önemli beylikler arasındadır. Selçuklu ve Osmanlı arasında bir geçiş devresi oluşturan bu beylikler, siyasetteki rolleri itibariyle önemli oldukları gibi varlıkları sürdürdükleri bölgelerin de gelişiminin sağlamışlardır. Bunu yaparken farklı üslup denemeleri içinde imar faaliyetlerinde bulunarak çeşitli yapılar inşa etmişlerdir. Bundan dolayı 'Batı Anadolu Bölgesinde Beylikler Dönemine Ait Özellikli Altı Caminin Süslemeleri' başlıklı tez konusu ele alınarak bu üç beyliğin dini yapılar içerisinde camilerde mimari ve mimariye bağlı olarak gelişen süsleme ele alınmıştır. Aynı zamanda yine mimariye bağlı malzeme bu dönem yapıları içerisinde inceleme alanına sokulmuştur. Bunlar taş, tuğla, ahşap ve çini olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca malzemeye bağlı gelişen süsleme unsurları içerisinde de motif ve kompozisyon özellikleri göz önüne alınmıştır. Bu çizgide anlatılmaya çalışılan beylikler dönemine ait altı camiinin mimari ve mimariye bağlı süsleme unsurlarının gelişimi ele alınmıştır.
Manisa Yazma Eser Kütüphanesi'nde bulunan XVI. XVII. yüzyıllara ait 19 adet yazma eserin tezyinatı

Türk kitapçılık sanatlarının çok eskilere dayanan köklü bir geçmişşi vardır. Kültür tarihimizde geniş bir yer tutan kütüphanelerimizdeki bilim ve sanatı bir arada götüren, zengin kitap koleksiyonlarımız toplum olarak kitaba gösterdiğimiz saygının göstergesidir. Türklerin en eski sanatlarından olan tezhibin, İran'daki Selçuklu Türkleri kanalı ile Anadolu'ya geçtiği ve Osmanlılarda kendine has özellikler kazanarak devam ettiği görülmektedir. Manisa ili, kuruluşu M. Ö. 2000'li yıllara dayanan, 1313 yılında Saruhan Bey döneminde İslam'la tanışmış, 1410 yılında da Osmanlı İmparatorluğu sınırlarına katılmış, tarihi ve kültürel açıdan çok zengin mirasa sahip bir şehirdir. Manisa'da bulunan Manisa Yazma Eser Kütüphanesi, bünyesinde barındırdığı çeşitli tarihli el yazmalarıyla günümüze ışık tutacak ve dönemlerinin özelliklerini göz önüne serecek nitelikte kıymetli yazmalardır. Araştırmanın konusu 'Manisa Yazma Eser Kütüphanesinde Bulunan XVI. ve XVII. yüzyıla Ait Tezhipli Yazma Eserler' olarak ele alınmıştır. Dört bölümden oluşan tezimizin, birinci bölümünde el yazmalarının hazırlanması, el yazmalarında yer alan sanatların, sayfa düzeni, konuları ve bezeme alanları yer almaktadır. İkinci bölümünde, tezhip sanatı, tezhip sanatının tarihi gelişimi, tezhip sanatının kullanım alanları, XVI. ve XVII. yy tezhibinin daha detaylı anlatımı yer almaktadır. Üçüncü bölümde, Manisa tarihi, Türkiye'de yazma eser kütüphaneciliği ve Manisa Yazma Eser Kütüphanesi'nin eserleri hakkında genel bilgiler yer almaktadır. Dördüncü bölümde ise Manisa Yazma Eser Kütüphanesi'nde bulunan XVI. ve XVII. yy tezhipli yazma eserlerin, sanat, üslup, desen, motif, renk ve yüzyıl açısından incelenmesi yer almaktadır.