turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Belediyelerde stratejik planlama ve denetim

Küreselleşmenin ve teknolojik gelişmelerin doğurduğu değişiklikler; geleneksel kamu yönetimi anlayışını hizmetlerde etkinlik ve verimlilik sağlanması açısından yetersiz kılmış ve yeni kamu yönetimi anlayışı gündeme gelmiştir. Halka en yakın birim olan belediyeler, bu değişimden etkilenmiş ve yeni anlayışla birlikte özel sektörde yaygın olarak kullanılan stratejik planlama ve performans denetimi kavramları benimsenmeye başlanmıştır. Önemi artan bu kavramların; hizmetlerin verimli, etkin, kaliteli ve ekonomik sunumu sağlamada yararlı olması beklenmektedir. Türkiye'de belediyelerin değişim sürecine ayak uydurabilmesi için mevzuatta değişiklikler yapılmış ve geleneksel kamu yönetimi anlayışından yeni kamu yönetimi anlayışına doğru bir geçiş başlamıştır. Bu durum, belediyelerin stratejik planlama yapmasını kaçınılmaz hale getirmiştir. Yerel yönetimlerde etkin, verimli ve kaliteli hizmet sunumunun gerçekleştirileceği inancı, performans yönetiminin önemli bir unsurunu oluşturan performans denetimi ile ulaşılacağı yönündeki beklentileri artırmıştır. Çalışmamızda; bu değişim sürecinin etkileri, değişimin getirdiği yenilikler, mevzuatta yapılan değişiklikler ile yeniden yapılandırma çalışmaları, belediyelerde stratejik planlama süreci, denetim türleri ve yeni bir denetim anlayışı olan performans denetiminin detaylarına yer verilmeye çalışılmıştır. Stratejik planlama ve performans denetimi ile istenilen hedeflere ne ölçüde ulaşıldığı konusu hem teorik hem de pratik bir şekilde ele alınmaya çalışılmış; bu konuda Zonguldak Belediye'si örnek olarak incelenmiştir.
A methodological critique of studies on multicultural policies and sociocultural integration

Son yıllarda Avrupa'da göç konusunda yoğun bir tartışma ortaya çıktı. Göçmenleri kabul eden ev sahibi ülkeler kendi vatandaşları ile göçmenlerin sosyal entegrasyonunda meydana gelen problemlere önemli ölçüde dikkat çekmeye başlamıştır. Bu tezde, çok kültürlülük politikaları olarak da adlandırılan sosyo-kültürel entegrasyon ve kültürel tanıma ile ilgili politikalara olan akademik yaklaşım ele alınacaktır. Bir grup uluslararası, karşılaştırmalı çalışmayı incelediğimizde, bazı çalışmaların sonuçlarla doğrudan çelişmekte olduğunu görüyoruz. Tutarsız sonuçlar, kısmen tutarsız olarak tanımlanmış bağımsız ve bağımlı değişkenlerden kaynaklanmaktadır. Ancak bu metodolojik tutarsızlık açık değildir. Bir politika yapıcı, göçmen entegrasyonunu teşvik etmek için hangi bölgelerin ve politikaların en elverişli ortamları oluşturduğunu, ancak net sonuçlara ulaşamayacağını keşfetmeye çalışarak araştırmaları gözden geçirebilir. Ayrıca, çok sayıda dış ve iç faktörün de sosyo-kültürel entegrasyonu etkilediği kanıtlanmıştır; bu nedenle, çok kültürlü politikalar ile sosyo-kültürel entegrasyon arasında, tespit edilmesi zor olan bir nedensel bağ kurar. Bu tez, mevcut araştırma gündeminde yukarıda bahsedilen tutarsızlıkları eleştirel bir şekilde inceleyecek ve mevcut araştırma gündemini düzeltmek ve hızlandırmak için tavsiyelerde bulunacaktır.
Kimlik ve toplumsal barış

Bu Çalışmanın amacı, bugüne kadar birçok yazar ve düşünür tarafından ele alınmış olan üst kimlik ve milli kimliklerin yanı sıra. daha az incelenen bir konu olan alt kimliklerin incelenmesi ve bu yolla da bireylerinin alt kimliklerinin çokluğu ile toplumsal barış arasında doğrusal yönlü bir ilişkinin varlığının gösterilmesidir. Bu sayede hem kimlik alanındaki araştırmalara farklı bir boyut kazandırmak, hem de insanların alt kimliklerinin nasıl arttırılacağı ve bu artışın toplumsal barışa etkisinin nasıl olacağının ortaya konulması ile pratikte gerek resmi, gerekse sivil toplum örgütlenmesine bu konuda yeni fikirler kazandırmaktır. Bu konunun seçilmesinin nedeni, teori ve pratikte, dünyada ve özellikle Türkiye'de toplumsal çatışmalara neden olan kimlik konusunun, mikro kimlikler düzeyinde incelenerek, toplumsal çatışmanın nasıl bir toplumsal uzlaşmaya dönüştürülebileceğinin araştırılması, kimlik sorunsalının çözümüne katkıda bulunmak ve alt kimliklerim çoğaltılması ve alanlarının geliştirilmesi yoluyla, bir üst kimlik altında toplumsal barışın geliştirilmesine katkıda bulunmaya çalışmasından kaynaklanmaktadır. Yukarıda amacı kısaca özetlenen çalışma dört ana bölümden oluşmaktadır; Birinci bölümde kimliğe ilişkin tanımlar ve kimlik çeşitleri, ikinci bölümde, sosyal-psikolojik kimlik ana başlığı altında sosyalleşme sürecinde birey ve kimlik ilişkileri, sosyal gruplar ve kimlik arasındaki ilişki ve kimliklerin, kazanılan ve doğuştan gelen olmak üzere ayırımı bulunmaktadır. Ayrıca yine bu bölümde, alt kimliklerin tekil ya da çoğul olmasının sonuçlarına değinilmiş, kimlik ile toplumsal örgü arasındaki bağ incelenmiş, alt kimliklerin çokluğunun toplumsal barışı sağlaması yolundaki süreç ele alınmıştır. Üçüncü bölümde kimlik anlayışının tarihsel gelişimi, ulusal kimlik kavramının doğuşundan itibaren ele alınmış ve sırasıyla Osmanlı'da kimlik, Cumhuriyet döneminde kimlik ve 1970'lerden sonra kimlik kutuplaşmaları olarak incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise bu çalışmadan çıkan sonuçlar ve öneriler yer almaktadır.
Politik pazarlamada ürün ve iletişim stratejilerinin belirlenmesi üzerine uygulamalı bir araştırma

Bir siyasi partinin, seçimlerde başarı sağlayabilmesi için, politik ürününü ve bu ürünü seçmen kümelerine sunmada kullanacağı kampanya eksenlerini, mesaj çeşitlerini ve iletişim kanallarını saptaması gerekmektedir. Bu çalışma, bir siyasi partinin politik ürün ve iletişim stratejilerinin, hedef seçmen kitlesine uygun olarak nasıl belirleneceğini göstermek için yapılmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde, politik pazarlamanın önemi, dünya'daki ve Türkiye'deki geçmişşi ile bugünkü durumu üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, pazarlama kavramları ile ürün ve iletişim stratejileri hakkında temel bilgiler verilmiştir. Daha sonra, dünya'da ve Türkiye'de yapılan analiz çalışmaları ile İzmit'te yapılan uygulama anlatılmıştır. Uygulamada öncelikle, tüm seçmenlerin, birbirlerine benzer gördükleri siyasi partiler saptanmıştır. Bu partiler içinden birbirlerine en çok benzer görülen çiftin CHP-DSP, ikinci derecede benzer görülen çiftin ANAP-DYP olduğu görülmüştür. Daha sonra, bu çiftleri oluşturan partileri tercih eden seçmen kümelerinin, bir siyasi partiden bekledikleri çözümlerin, bir parti liderinde bulunmasını istedikleri özelliklerin, en önemli gördükleri ekonomik ve sosyal sorunların, en çok etkilendikleri mesaj çeşitlerinin, kampanya etkinliklerinin, vaad çeşitlerinin, en çok güvendikleri toplum kesimlerinin, liderlerin, haber kaynaklarının, en çok izledikleri medya türlerinin ve sosyo-demografik özelliklerin benzer olup olmadığı incelenmiştir. Birbirlerine benzer görülen partileri tercih eden seçmen kümelerinin, politik ürünle ilgili isteklerinin benzer olduğu görülmüştür. Bunun yanında, tüm seçmenlerin, iletişimle ilgili özelliklerinin ise, büyük oranda benzer olduğu görülmüştür. Araştırmanın üçüncü bölümünde, CHP-DSP ile ANAP-DYP'nin parti imajı, lider imajı, işleyecekleri temalar ile, bunları sunmada kullanacakları kampanya eksenleri, mesaj çeşitleri ve iletişim kanalları açıklanmıştır. Tezi Hazırlayan Tez Danışmanı Tez Kabul Tarihi Jüri Üyeleri Vasfı Nadir TEKİN Prof. Dr. Ahmet Hamdi İSLAMOĞLU 21.9. 1998 Prof. Dr. Vasfı HAFTACI Prof. Dr. Ali AKDEMİR
Şehitlik ve Türkiye'de militarizmin yeniden üretimi: 1990-1999

1990- 1999 döneminde Türkiye Cumhuriyeti devleti ile PKK arasında yaşanan çatışmalar ve süreklilik arz etmeye başlayan asker cenazeleri ile iç savaş süreci tüm yurttaşların günlük hayatının önemli bir parçası haline gelmiştir. Hem devlet hem de medya düzeyinde savaşta ölen bu askerler milli şehitler olarak kodlanmıştır ve bu tanımlama geniş bir toplumsal zeminde kabul görmüştür. İşte, bu çalışmanın amacı, Türkiye'de 1990- 1999 döneminde Doğu ve Güney Doğu'daki çatışmalarda ölen askerler üzerinden yükselen şehitlik olgusunu ve bunun bağlantılı olarak militarist ideolojinin popüler yeniden üretim süreçlerini incelemektir. Bunun için öncelikle milliyetçi, militarist ve dini söylemlerin şehitlik olgusunun oluşumuna etkisine bakılmıştır. Ardından savaşta ölen askerler için yapılan anıt-mezarlar, kitlesel cenaze törenleri ve şehit ailesi dernekleri şeklinde üç temel hareket noktası belirlenerek, doksanlı yıllarda şehitliğin toplumsal ve siyasal yapısı analiz edilmiştir. Böylece şehitlik örnek olgusu aracılığı ile militarizmin asker-sivil ikiliğinin ötesinde ideolojik ve kültürel boyutlarıyla bir okumasını oluşturmak amaçlanmıştır. Çalışmada pek çok farklı kaynağın yanında, özellikle dönemin şehitlik olgusunu anlayabilmek için gazeteler, şehit ailesi derneği üyeleri ile yapılan görüşmeler ve katılımcı gözlemler ana kaynak olarak kullanılmıştır. Sonuç olarak asker mezarlıklarına ziyaretlerin ve cenazelere katılımların gönüllülük üzerinden ilerleyen bir sosyal hareket tarzına dönüştüğü görülmüştür. İnsanların şehitlik olgusu etrafında aktive olması, onları militarizmin yeniden üretim sürecinde birer özne haline getirmektedir. Bu süreçte yurttaşlık kurgusu da önemli bir dönüşüm geçirmiştir; sözleşmeci-siyasal yurttaşlığın yerini militer yükümlülüklere dayanan nekrofil bir yurttaşlık modeli almıştır.
A critical assessment of the the justice and development party government's alevi initiative from the perspectives of alevi organizations

Bu tez Adalet ve Kalkınma Partisi Hükümetinin 2007 yılında başlattığı 'Demokratik Açılım? projesi dahilinde Kürt, Roman, Ermeni, Rum Ortodox Açılımlarının yanı sıra hayata geçirilen Alevi Açılımını ve Alevi Örgütlerinin Alevi Açılımına yaklaşımını konu edinmektedir. Her ne kadar Alevi Açılımı ve Alevi Açılımının özünü oluşturan Alevi Çalıştayları, Türk Devletinin, Alevilerin sorunlarını anlaması ve isteklerini karşılaması noktasında samimi bir adım olarak betimlenmişse de, Alevi Örgütlerinin önemli bir bölümü 2007 yılından bugüne Alevi açılımının yapısı, amacı ve sonuçları ile ilgili ciddi eleştirel ortaya koymaktadırlar. Bu tez AKP hükümeti tarafından ortaya konulan Alevi Açılımı sürecini ve bu sürecin sonuçlarını 2009- 2010 yılında düzenlenen Alevi Çalıştaylarının deşifrelerine ve Temmuz-Ağustos 2012 döneminde beş Alevi Örgütünün Temsilcileri ile yapılan derinlemesine görüşmelerin sonuçlarına dayanarak incelemektedir. Bu çalışma Alevi Açılımının 'tatminkar? olmayansonuçlarını, Foucault'nun 'yönetim sanatı? kavramsallaştırması bağlamında ele alarak, Alevi Açılımının Alevilik hakkında belli tür bir bilgi üretmeyi amaçlaması ve bu üretilen bilgi üzerinden Alevi toplumunu içerseyerek, kontrol etmeye çalışması üzerinden açıklamaktadır. Alevi Açılımının amacı Aleviliği ve Alevi toplumunu içersemek ve kontrol etmek olduğu düzeyde, Alevi Örgütlerinin talepleri Alevi Açılımı sonucunda cevapsız kalmıştır.
Küreselleşmenin gelişmekte olan ülkelerde ve Türkiye'de emek talebi üzerindeki etkilerinin karşılaştırmalı analizi

Yaşamın tüm alanlarını etkileyerek her şeyi tüketim nesnesi haline getirip tek tipleştiren küreselleşme olgusu, bilgi teknolojilerindeki gelişmeler sonucu ortaya çıkarak finans, iletişim ve ulaşım gibi birçok alt sektörün yapısını değiştirmiştir. Finans sektörünün gelişmesine paralel olarak artan sermaye hareketleri dünya üzerinde üretim örgütlenmesini değiştirmiştir. Üretim sürecinde yer alan her organın yapısında değişim meydana getiren küreselleşme, emek piyasasına küresel hüviyet kazandırmıştır. Yıkıcı rekabet koşullarının hakim olduğu yeni ekonomik yapıda emek-yoğun üretim süreçleri, coğrafya değiştirerek ucuz emeğin bulunduğu gelişmekte olan ülkelere kaymaya başlamıştır. Emek talebini kökten uca değiştiren bu yenilikle gelişmiş ülkelerde emek-yoğun sektörde çalışan işgücüne duyulan talep azalmıştır. Buna karşın teknoloji yoğun üretim sistemlerin devreye girmesi mavi yakalı işçilerin talebini azaltırken, bilgi işçisinin talebini arttırmıştır. Üretim süreçlerinin gerektirdiği nitelikten yoksun olan vasıfsız işgücü talebinde meydana gelen azalma kayıt dışılığın artmasına neden olmuştur. Bir yandan artan bilgi işçisi talebi, diğer yandan iş bulma olanakları zaten sınırlı olan vasıfsız işgücü talebinde meydana gelen değişim; işgücü piyasasında bölünmeye neden olmuştur. Üretim sürçlerinde kullanılan teknoloji emek bağımlılığını azaltırken bilgiyi kullanarak üretimin yapıldığı hizmetler sektörünü ön plana çıkarmıştır. Üretim sistemlerindeki hareketlilik ile tek tipleşen emek piyasaları küresel düzeyde bilgi işçisi ihtiyacını artırmıştır. Gelişmiş ülkeler beşeri sermaye yolu ile vasıflı işgücü yetiştirmektedirler. Ayrıca bu ülkeler beyin göçü ile yetişmiş işgücünü transfer etmektedirler. Teknolojik yeterliliğe sahip olmayan gelişmekte olan ülkeler ise, kıt kaynakları ile beşeri sermaye yatırımı yapabildiği ölçüde bu ihtiyacı karşılayacaklardır. Gelişmekte olan ülkeler bu yeni süreçte, hem kronik sorunları ile mücadele edecekler hem de değişen üretim sisteminin gerektirdiği insan gücünü yetiştirmek için çaba sarf edeceklerdir. Gelişmekte olan ülkeler için kolay olmayan bu süreçte başarılı olmak kararlı, sürdürülebilir ve kapsamlı politikalar geliştirmek ve bunları uygulamakla mümkün olacaktır.
Yahya Kemal Beyatlı'nın siyasi portresi

Birinci bölüm, üç kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda, Yahya Kemal'in hayatı anlatılmaktadır. kinci kısımda, Yahya Kemal'in edebiyatçikişiliği ele alınmıştır. Üçüncü kısımda, Paris Yılları ve sonrası anlatılmaktadır. kinci bölüm, dört kısımdan ayrılmıştır. lk kısımda siyasal kişiliğindebelirleyici unsurlar; Yahya Kemal'in milliyetçilik anlayışı, siyasal kimliğindeMustafa Kemal'in yeri ve Milli Mücadele yazıları bağlamında ele alınmıştır. kinci kısımda Türk Modernleşmesi temelinde Yahya Kemal'in TürkModernleşmesine Bakışı tartışılmaktadır. Üçüncü kısımda Yahya Kemal'inCumhuriyet döneminde üstlendiği görevler; Yahya Kemal'e verilen görevler ve Yahya Kemal'in elçilik görevleri çerçevesinde incelenmeye çalışılmıştır. Dördüncü kısımda ise stanbul Fetih Cemiyeti ve Yahya Kemal Enstitüsü'nünkuruluşu anlatılmaktadır. Üçüncü bölüm iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda adını duyurmuş yazar ve şairlerin Beyatlı hakkındaki düşünceleri ve bu düşüncelerin analizine yer verilmiştir. kinci kısımda Muhafazakarlık, Kemalizm, Milliyetçilik, Batıcılık, slamcılık bakış açılarıyla Yahya Kemal'insiyasal düşünceleri tahlil edilmeye çalışılmış, sonuç kısmı da eklenerek tez tamamlanmıştır. Ekteki Yahya Kemal'in resimleri teze görsellik katması açısından ; şiirler ise edebi kişiliğinden ayrı düşünülemeyecek şairin lirik olarak anımsanmayaçalışılması açısından önemlidir.
Bir siyaset adamı portresi: Refik Koraltan

Refik Koraltan, Osmanlı Devleti'nin son döneminde doğmuş ve Cumhuriyet'in kuruluşundan başlayarak, 27 Mayıs 1960 Askeri Darbesine kadar aktif siyasi hayatın içinde yer almış bir devlet adamı. 1910 tarihinde İstanbul Darülfünun Hukuk Mektebinden mezun oldu. 1915 senesinde Konya-Karaman Vilayet Savcılığı'na nakledildi. 1916 tarihinde Pozantı Polis Müfettişliği, 1918'de Mersin Polis Müfettişliği görevlerinde vazife aldı. 29 Mayıs 1918 tarihinde Trabzon Polis Müdürü olarak görevlendirildi. Trabzon Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'nin kurulmasına katkıda bulundu. İktidarın, Hürriyet ve İtilaf Partisi'ne geçmesiyle 17 Mart 1919 tarihinde Trabzon Polis Müdürlüğü görevinden uzaklaştırıldı. İstanbul'da kısa bir müddet avukatlık yapan Refik Bey Konya'ya giderek burada Milli Mücadele'ye katıldı. Ankara da açılan TBMM'ye Konya Milletvekili olarak katıldı. İlk TMMM'ye Konya Milletvekili olarak seçilen Refik Koraltan 15 yıl süreyle Konya Milletvekili görevini devam ettirdi. TBMM'nin değişik birimlerinde görev alan Refik Bey, Cumhuriyet döneminin önemli inkılap ve kanunlarında hizmetlerde bulundu. İstiklal Mahkemesi Reisliği ve İstanbul Mahkemesi azalığı görevlerini yaptı. 1935 senesinde milletvekilliği görevinden ayrılarak idari hayata geçti. Çoruh, Trabzon ve Bursa Valilik görevlerinde bulundu. 1935 de ayrıldığı TBMM'ye 1942 tarihinde Cumhuriyet Halk Partisi İçel Milletvekili seçilerek geri döndü. 7 Haziran 1945 tarihinde CHP içerisinde genel itibariyle liberalleşmeyi talep eden reformlar yapılmasını öngören Dörtlü Takriri veren isimler arasında yer aldı. Refik Koraltan Cumhuriyet Halk Partisi tarafından 27 Kasım 1945 tarihinde partiden çıkarıldı. 6 Ocak 1946 tarihinde Demokrat Parti'nin kurucuları arasında yer aldı. 1946 Genel Seçimlerinde Demokrat Parti İçel Milletvekili olarak seçildi. 1950 Genel Seçimlerde iktidara gelen Demokrat Parti'de Refik Koraltan TBMM Başkanı vazifesini aldı. 1950- 1960 yılları arasında aralıksız Meclis Başkanlığı görevini devam ettirdi. Refik Bey, hitap gücü ve geçmişşten gelen tecrübe ve deneyimleriyle Demokrat Parti içerisinde aktif olarak yer aldı. 27 Mayıs Askeri Darbesi ile Türk Siyasi yaşamındaki görevi son buldu. Yassıada Mahkemeleri'nde yargılanmak üzere Yassıada'ya götürüldü. Hakkında başta Anayasa'yı İhlal Davası olmak üzere birçok dava açıldı. Davaların Anayasa'yı İhlal Davası altında toplanması üzerine hakkında idam cezası verilen 14 isim arasında yer aldı. Cezası önce müebbet hapis cezasına çevrildi. 26 Eylül 1964 tarihinde Siyasi Af Kanunu ile serbest bırakıldı. Refik Koraltan af kararının ardından bir daha siyasetle ilgilenmedi. 17 Haziran 1974 tarihinde İstanbul'da tedavi gördüğü hastanede 85 yaşında iken vefat etti.
Küreselleşme ve sosyal boyutu

Küreselleşme süreci, içerisinde yaşadığımız ekonomik, siyasi, kültürel durumu ifade etmektedir. Küreselleşme aynı zamanda tarihsel bir olgu olarak kapitalizmin tarihsel gelişiminden ayrı olarak ele alınamaz. Günümüzde yaşanan küreselleşme olgusunu önceki dönemdeki küreselleşme süreçlerinden ayıran bir takım özellikler bulunmaktadır. Bu kurgu kendi programı dahilinde, siyasi sosyal, ekonomik, kültürel ve askeri alanda ilerleyişini sürdürmektedir. Programın önündeki engeller tehdit olarak algılanmaktadır. Küreselleşme adına ulus-devletlerin içişlerine müdahale etmek hukuk dışı olarak görülmemektedir. Bu durum, yeni tür, bir emperyalizm ortaya çıkarmıştır. Buna Pan-Amerikanizm denilmektedir. Yeni Dünya düzeni, kapitalizmin tüm dünyaya yayılması ve ABD'nin bu düzeni düzenleyen ve denetleyen güç olarak kabul edilmesini öngörmektedir. Bu durum Dünya Coğrafyasının değişmesi ve yeniden düzenlenmesi anlamına da gelmektedir. Böyle bir kurgunun Dünya'yı ne gibi sorunlarla karşı karşıya bırakacağı henüz netleşmiş değildir. Dünya barışı ve dengesi bu yeni tür sömürgeciliğin tehdidi altındadır. Küreselleşmenin olumsuz etkilerinin yanı sıra olumlu etkileri olsa da küresel sorunların çözümüne katkı sağladığı söylenemez. Ulus devletin aşınması nedeniyle refah devletinin sosyal boyutu zayıflamaktadır. İşsizlik, yoksulluk, sosyal dışlanma, adaletsiz gelir dağılımı, küreselleşmeyle birlikte artış göstermektedir. Ulus devletlerin bu kurguya karşı daha kişilikli ve daha duyarlı politikalarla karşı koymaları halinde, yeni sömürgecilere karşı caydırıcı olunabilir. Bölgesel bloklar oluşturularak denge kurulabilir. Uluslararası organizasyonların etkinliği daha da kuvvetlendirilmelidir. Türkiye'nin AB'ye katılmasıyla ilgili birçok sorun yaşanmaktadır. AB'nin Türkiye içi ne gibi sonuçlar getireceği hala netleşmemiştir. Türkiye Avrasya Coğrafyasındaki ülkelerle Avrasya birliğini oluşturması halinde yeni bir güçlü blok meydana gelecektir. Türkiye'nin geleceği için böyle bir blok içinde yer alması daha güvenli ve daha yararlı olacağı kanaatindeyiz. Yeni sömürgecilere karşı Birey-Toplum ve Ulus Devlet düzlemi aynı paralelde bulunmaları gerekmektedir.
The interactive effect of media bias and election proximity on political knowledge

Bu tez medya taraflılığı ve seçimlere yakınlık etkileşiminin siyasi bilgiye etkisini incelemektedir. Ampirik bulgular, tarafgir medya kuruluşlarına sahip ülkelerde, seçmenlerin, siyasi partileri ideolojik bir skala üzerine yerleştirme konusunda, tarafsız medya kuruluşlarının bulunduğu ülkelerde yaşayan seçmenlere göre daha az başarılı olduğunu göstermektedir. Ayrıca seçimler yaklaştığında siyasi haber akışı önemli ölçüde arttığı için, seçimlerden hemen önce, seçmenlerin daha fazla siyasi bilgi sahibi oldukları gözlemlenmektedir ve bu yüksek bilgi düzeyi seçim döngüsü süresince kaybolmaktadır. Daha önemlisi, bu tez seçimlere yakınlığın etkisinin medya taraflılığına bağlı olduğunu göstermektedir. Siyasi partilerin duruşlarını tespit etmedeki başarı, seçim döngüsü boyunca dikkate değer ölçüde medya taraflılığı gösteren ülkelerde ciddi bir şekilde dalgalanırken; bu başarı, geri kalan durumlarda sabit kalmaktadır. İlaveten, bir önceki seçimlerin ardından geçen zamanın negatif etkisi yalnız taraflı medya kuruluşlarına sahip ülkelerde görülmektedir. Bu tez aynı zamanda yüksek oranda taraflı medya bağlamları bulunan ülkelerde siyasi bilginin birey düzeyindeki etkenlerini incelemektedir. Parçalanmış ve kutuplaşmış medya ortamı sayesinde, Türkiye bu inceleme için uygun bir vaka çalışması olarak gözükmektedir. Ampirik analizler göstermektedir ki; Türk vatandaşlarının siyasi partilere karşı tutumları, siyasi bilgi düzeyleri üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Türk seçmenler, kendilerinden ideolojik olarak çok uzak ya da kendilerine çok yakın olan partilerin duruşlarını tanımlamakta daha başarılıdır. Ayrıca bir partiyi diğerlerine göre şiddetle tercih eden seçmenler, kendilerinden çok az farkla uzak ideolojik duruşlara sahip partileri yerleştirmekte dahi daha az başarılıdır. Partilere yönelik olumlu tutumlara sahip olması, seçmenlerin bu partileri yerleştirmekteki başarısını arttırmaktadır. Bununla beraber, gazeteleri daha sık takip eden Türk seçmenleri siyasal partilerin duruşlarını tanımlamada daha başarılıdır. Öte yandan, gazete okurluğu yalnızca seçmenlerin sevmedikleri partileri tanımlamadaki başarılarını arttırmaktadır. Son olarak, bu tez televizyon tüketiminin siyasi bilgiye etkisi üzerine kısıtlı ampirik destek sunmaktadır.
Political economy of communication and alternative media in Turkey: Surviving the whirlpool

Alternatif medyanın egemen ve kapitalist kitle medya yapısı içerisindeki pozisyonu ekonomi politik disiplini bağlamında bu araştırma boyunca ele alınmaktadır. Dolayısıyla, alternatif medyanın hem gazeteciler ve medya emekçileri hem de okurlar/izleyiciler için arzulanan ideal koşulları sağlayıp sağlamadığını sorgulama merakı, alternatif medyanın ekonomi politiği temalı bu araştırmanın itici motivasyonu olmuştur. Araştırma, alternatif medyanın hayatta kalma savaşı, alternatif medya kurumlarının yapısı, yönetim biçimi, benimsedikleri ekonomik modeller; sendikalaşma, kolektif hareket ve mesleki dayanışma hakkındaki düşünceler; sansür, telif hakları, çalışma koşulları ve iş güvencesizliği gibi endişelerden doğan siyasi ve ekonomik mücadeleler gibi meseleleri sorunsallaştırmaktadır. Önde gelen alternatif medya kurumlarında genel yayın yönetmenliği, editörlük, yazarlık veya yapımcılık gibi farklı rollerde görev alan kişiler ile bu araştırma için yarı-yapılandırılmış birebir görüşmeler yapıldı. Alternatif medyanın yükselişinin ardında yatan nedenlerden, kurumların işleyiş biçimine, editoryal bağımsızlık ve sansüre kadar, iş güvencesizliğini, sürdürülebilir ekonomik model arayışlarını, sendikalaşmayı ve çalışma koşullarını kapsayan dijital emek sorunundan, okur/izler kitle ile aradaki hiyerarşik ilişkiye değin pek çok sorun görüşmelerde ele alındı. Alternatif medyanın problemlerinin kaynağının, medya sahipliği, tek yönlü iletişim ve metalaşma gibi geleneksel ana akım medyanın pratiklerine duyulan değişmez bağlılık olduğu araştırma boyunca anlaşılmıştır. Kısacası, geleneksel ana akım medyanın sorunları Türkiye'deki alternatif medya kuruluşlarında kendini yeniden üretmektedir. Bütün bunlardan hareketle bu araştırma, Türkiye'deki alternatif medyanın anti-kapitalizm odaklı, emeğe, diyaloğa ve eşitliğe dayalı yeni bir medya sistemi oluşturmaktan oldukça uzak olduğu ve bir alternatif yaratamadığı sonucuna varmaktadır.