turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hazar havzası enerji kaynaklarının global politikadaki yeri ve Türkiye

Bu çalışmada enerji kaynaklan açısından geniş anlamda Hazar Havzası'nın ve dar anlamda bölge ülkelerinin konumu ve bunun Türkiye ile karşılıklı etkileşimi incelenmiştir. Çalışma, dünyadaki değişimler, bu değişimlerde enerji faktörünün önemi, Hazar Havzası'nın şimdiki dönemde bağımsızlıklarına kavuşması ve Türkiye'nin bu gelişmelerdeki mevkii hakkında giriş niteliğinde bilgilerin sunulması ile başlamaktadır. Enerji faktörünün önemini açıklamak amacıyla dünyadaki enerji kaynakları tanımlanmış ve değerlendirilmişlerdir. Buradan petrol, doğal gaz ve kömürün dünya enerji kaynaklan talebinde önemli yer tuttuğu sonucu çıkmıştır. Bundan sonra şimdiye kadar dünyada gerçekleştirilmiş önemli petrol ve doğal gaz politikalarına ışık tutulmaktadır. Bu bölümün en son kısmında dünya petrol ve doğal gaz politikalarını oluşturan ve bunun gerçekleştirilmesinde yön veren 'büyük güçler' ve onların Hazar Bölgesine bakış açılan açıklanmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümü doğrudan Hazar Havzasıyla ilgilidir. Dünya petrol ve doğal gaz rezervleri ile kıyaslanan Hazar bölgesi rezervlerine yönelik arz-talep dengesim incelenmektedir. Bundan sonra Hazar Havzasındaki enerji stratejileri açıklanmakta ve buna göre İhracat güzergahları- özellikle ham petrol boru hattı projeleri- değerlendirilmektedir. Bu projeler içinde Hazar Havzası devletleri ve Türkiye için en büyük öneme sahip Azerbaycan- Gürcistan- Türkiye HPBH projesi doğal olarak daha çok incelenmiştir. Bu bölümün son kısmında bölge ülkelerinin petrol ve doğal gaz rezerv- arz-talep dengesi değerlendirilmektedir. Türkiye'nin enerji kaynaklan, petrol ve doğal gaz rezervleri ve arz- talebi çalışmanın 3. bölümünde gösterilmektedir. Türkiye'nin petrol ve doğal gaz politikaları açıklanırken, Hazar Havzası rezervlerindeki çıkarları da göz önünde bulundurulmaktadır. Çalışmanın sonuç bölümünde büyük güçlerin Hazar Havzasına yönelik olası stratejilerinin etkileri ve bunlara karşı bölge ülkelerinin alması gereken önlemler yer almaktadır. Ayrıca şimdiki avantajlarından ve problemlerinden yola çıkarak bölge ülkelerinin gelecek perspektiflerine de ışık tutulmaktadır. Türkiye ve bölge ülkeleri arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi de sonuç bölümünde yer almaktadır.
Gelişmekte olan ülkelerde finansal krizlere neden olan faktörler: Türkiye örneği

Finansal krizler finans piyasalarında yaşanan fiyatlardaki ve miktarlardaki şiddetli dalgalanmalar veya bankacılık kesiminde geri dönmeyen kredilerin artması sonucu oluşan ciddi ekonomik sorunlar olarak tanımlanmaktadır. Finansal krizler birbirinden bağımsız olmayıp birçok durumda farklı alanlarda başlayan bir kriz diğer bir krizi de beraberinde getirebilmektedir. Dünyada özellikle 1970'li yıllardan itibaren birçok finansal kriz yaşanmıştır. Fakat 1990'lı yıllardan itibaren birçok ülkede etkisini arttırmaya başlayan finansal krizler ekonomide istikrarsızlıklara neden olmuştur. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde çıkan finansal krizlerin farklı sosyo-ekonomik altyapıları olmasına rağmen ortak özellikleri de bulunmaktadır. Bu finansal krizler, uluslararası yatırımcıların panik yapması ve spekülatörlerin saldırması sebebiyle sermaye akışının yeniden yön değiştirmesi sonucu oluşmuştur.
Küresel para politikalarında merkez bankalarının değişen rolü ve Türkiye örneği

Dünya ekonomisi 1970'li yıllardan itibaren, küreselleşme süreci ile birlikte, yeniden yapılanma içersine girmiştir. Gelişmiş ülkeler kendi sermayelerine daha karlı yatırım alanları yaratabilmek, gelişmekte olan ülkeler ise büyümenin finansmanı için ihtiyaç duydukları fonları sağlayabilmek adına finans piyasalarına serbestlik sağlayacak politikaları uygulamaya başlamışlardır. Küreselleşmenin etkisi ile uluslararası finans piyasaları bütünleşmekte, bu bağlamda olumlu/olumsuz etkiler diğer ülkelere daha kolay yayılmaktadır. Özellikle Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde küreselleşme sürecinin getirdiği finansal gelişme ve yenilikler para politikası uygulamalarının nedeni olmuştur. Para politikalarının ekonomi politikaları içinde küreselleşme süreci ile birlikte daha önemli bir hale gelmesi ile, merkez bankalarının ekonomi içindeki göreceli etkinliği artmıştır. Bu nedenle klasik merkez bankacılığı anlayışından modern merkez bankacılığına geçiş aşamalarında merkez bankacılığının değişen rolünü vurgulamada uygulanan para politikası ve araçlarının tarihsel değişimi ve gelişimi önemli bir hal almaktadır. Bu çalışmada küreselleşme sürecinin de etkisi ile gelişmiş ülkeler ve gelişmekte olan ülkeler odağında genelde dünyada ve özelde Türkiye'de tarihsel bir süreç içinde para politikası amaçlarının ve araçlarının gelişim ve değişimi ile merkez bankacılığının değişim süreci ele alınmıştır.
Enflasyonun gelir eşitsizliği üzerindeki etkisinin panel veri analizi ile incelenmesi

Gelir dağılımı eşitsizliği konusu ile ilgili yapılan kantitatif çalışmalarda gelir eşitsizliği ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkiyi inceleyen Simon Kuznets'in ve bu ilişkinin 'ters-U' şeklinde bir eğri olduğunu iddia eden Kuznets eğrisi hipotezinin akademik yazında yadsınamaz bir önemi vardır. Bu hipotez ekonomik büyüme arttıkça gelir eşitsizliğinin de belirli bir seviyeye kadar artacağını, bu seviyeden sonra tersine dönerek azalmaya başlayacağını iddia etmektedir. Kuznets yapmış olduğu bu çalışma ile gelir eşitsizliğini etkileyen diğer unsurların da ele alınmasına önayak olmuştur. Yapılan araştırmalarda ekonomik büyüme, temel değişkenlerden biri olmakla beraber pek çok değişkenin de gelir eşitsizliği üzerindeki etkisi incelenmektedir. Bunlardan biri de enflasyondur. Başta fiyat istikrarını bozan ve çeşitli ekonomik tahribatlara neden olan enflasyonun, gelir eşitsizliğini artırması gerektiği hususunda genel bir algı süregelmiştir. Bu durumun haklı bir nedeni bilhassa, düşük gelirli kesimin alım gücünü azaltarak gelir dağılımındaki adaletsizlik duygusunu pekiştirmesidir. Ancak gelir eşitsizliği ile enflasyon ilişkisini açıklayan mekanizma yalnızca bundan ibaret değildir. Bu ilişkinin farklı sonuçlanmasına yol açabilecek farklı kanalların da olabileceği düşünülmelidir. Yapılan bu çalışmada, gelir eşitsizliği ile enflasyon ilişkisi ampirik olarak analiz edilmekte ve enflasyonun hangi kanallar üzerinden geliri yeniden dağıttığı belirlenmektedir. Çalışmanın kapsamı, 17'si gelişmiş ve 18'i gelişmekte olan 35 ülkeden oluşmaktadır. Gelişmiş ülkelerin dönem aralığı 1991 -2016, gelişmekte olan ülkelerin ise 1991 -2015'tir. Çalışmada yöntem olarak, panel veri analizi kullanılmıştır. Sabit ve tesadüfi etkiler modelinden elde edilen bulgulara göre, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde gelir eşitsizliği ile enflasyon ilişkisinin yönü, negatif olarak tespit edilmiştir. Yani, her iki ülke grubunda da enflasyon gelir eşitsizliğini azaltmaktadır. Ayrıca, gelir eşitsizliği ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin 'ters-U' şeklinde olduğu iddiası da, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkeler için doğrulanmıştır.
Cumhuriyet tarihinde yapılan devalüasyonlar ve dış ticaret üzerindeki etkileri

Devalüasyonlar, Türkiye Cumhuriyeti'nin ekonomi tarihinde önemli bir yere sahiptir.1923-l 998 tarih aralığında çeşitli istikrar tedbirleriyle birlikte hükümetler toplam beş kez devalüasyon kararı almışlardır. Cumhuriyet tarihinde yapılan ilk devalüasyon 1946 yılına rastlar. 1946 yılına kadar, gerek Atatürk döneminde, gerekse İkinci Dünya Savaşı yıllarında uygulanan ekonomi politikaları yüksek kalkınma hızıyla birlikte üretimi ve istihdamı arttırmıştır. İkinci Dünya Savaşı sonrası Türkiye dış ticareti fazla veren, birikmiş altın ve dövizi bulunan bir ülkedir. Dış ticareti serbestleştirmek ve savaş sonrası açılan pazarlara daha çok ürün satabilmek amacıyla alınan devalüasyon karan aynı zamanda milli sanayiyi korumak için ithalatın kısılması gereğine dayanmaktadır. Devalüasyon olumlu sonuç vermemiş ve Türkiye ilk kez dış ticaret açığı ile karşılaşmıştır. 1958 devalüasyon karan liberalleşme sürecinde alınmıştır. Yerli ve yabancı yatırımları arttırarak ekonomik gelişmeyi sağlamak amacına dayanan bu karar fiyat artışlarını etkilemede yetersiz kalmıştır. Ekonomik istikrarsızlığın siyasi istikrarsızlıkla birleşmesi sonucunda Türkiye yine dış ticareti açık veren bir ülke durumundadır. 1970 yılında gerçekleştirilen üçüncü devalüasyon, yine yatırımları arttırmak, sanayileşmeye ağırlık vermek, dış ticarette fazlalık sağlamak amaçlarına yöneliktir. İlk kez katlı kur uygulamasına başlanmıştır. İthal-ikameci sanayileşmeye öncelik tanınmıştır. Ancak devalüasyondan sonra elde edilen en olumlu sonuç işçi döviz girişlerinin artmasıdır. 1980 yılı ve 24 Ocak Kararlan ekonomi tarihimiz için oldukça önemlidir. Ekonominin neredeyse tümüyle durgunluğa girdiği, enerjiden döviz ve temel ihtiyaç maddelerine kadar her alanda darboğazların yaşandığı günlerde uygulamaya konan 24 Ocak Kararlan ve devalüasyon ekonomiye canlılık getirmiştir. Darboğazlar açılarak üretime hız kazandırılmıştır. Uygulamaya konan esnek kur politikası ile Türk Lirası'nın yabancı paralar karşısındaki değeri günlük olarak belirlenmeye başlamıştır. 1994 devalüasyonu ve 5 Nisan Kararlan ise serbest piyasa mekanizmasının işlemesi için gereken şartların oluşamaması, fiyatlar genel düzeyinde görülen sürekli artışların devam etmesi sonucudur. 5 Nisan Kararlarıyla enflasyonun düşürülmesi, Türk Lirası'na istikrar kazandırılması ve ihracat hacminin genişlemesi amaçlanmıştır. İstikrar programının iuygulanmasıyla ekonomideki kötüye gidişin kısmen önlendiği ve döviz piyasasındaki dalgalanmaların kısmen durdurulduğu gözlenmiştir. 1994 yılından günümüze kadar ise Türkiye yine enflasyon, işsizlik, yatırımların yavaşlaması ve Türk Lirasının yabancı paralar karşısında değer kaybetmeye devam etmesi gibi sıkıntılar içerisindedir. Devalüasyon dış ticaret hacmini genişletmek isteyen gelişmiş ya da gelişmemiş pek çok ülkenin başvurduğu yollardan biridir. Devalüasyon kararıyla ekonomisinde istenen gelişmeleri sağlayan ülkeler olmakla birlikte, bu uygulama yaşam standardını düşürücü etkiye sahiptir. ii
Türkiye'de 1987-2001 yılları arasında paranın dolanım hızının eşbütünleşme yöntemiyle analizi

Para dolanım hızı ile para talebi arasında çok yakın bir ilişki vardır. İstikrarlı bir para talebi denklemi yoksa, istikrarlı bir para dolanım hızı denkleminden söz etmek anlamlı değildir. Dengeli bir para dolanım hızı denklemi, denklemi oluşturan değişkenlerde meydana gelen değişikliklerin etkilerini göstermesi ve gelecek için düzenlemeler yapılmasını sağlaması açısından etkin bir para politikası aracı olarak değerlendirilebilir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de 1987- 2001 yıllan arasında para dolanım hızı denkleminin uzun dönem istikrarını araştırmaktır. Para dolanım hızı değişkeni M1( M2, M2Y ve M3 para arzı tanımlan için ayrı ayrı oluşturulmuştur. Goldfeld türü para talebi denkleminden elde edilen para dolanım hızı fonksiyonu, gayri safi milli hasıla, enflasyon, faiz oranı ve döviz kuru değişkenlerini içermektedir. 1987- 2001 yıllan arasında üçer aylık veriler kullanılarak yapılan bu çalışmada, birim kök testleri ile değişkenlerin zaman serisi özellikleri belirlenmiş ve Johansen Eşbütünleşme yöntemiyle değişkenler arasındaki uzun dönem ilişkisi araştırılmıştım Johansen Eşbütünleşme yönteminin sonuçlarına bağlı olarak Granger nedensellik yöntemiyle değişkenler arasındaki nedensellik ilişkileri incelenmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlar, Türkiye'de 1987- 2001 yılları arasında istikrarlı bir para dolanım hızı denkleminin olmadığına işaret etmiştir. Bu sonuç, denklemden faiz oranı ve döviz kuru değişkenleri çıkarıldığında da değişmemiştir. Ancak 'm2y' para arzı tanımından elde edilen 'v2y' paranın dolanım hızı denklemi, çalışmada kullanılan modele en uygun sonuçları vermiştir.
The analysis of 2008 global economic crisis: The case of Turkish manufacturing industry

Bu çalışmanın amacı 2008 küresel ekonomik krizinin Türk imalat sanayine olan etkilerini analiz etmektir. Krizlerin ekonomik etkileri uzun zamandır incelense de bu çalışma konuya yeni bir bakış açısı getirerek farklılaşmaktadır. Bu bağlamda çalışmada mikroekonometrik farkların farkları yöntemi ile tahmin analizi beraber kullanılmıştır. Çalışmada imalat sanayinin Türkiye ekonomisi için önemi, Türkiye'de faaliyet gösteren tüm sektörler analiz edilerek ortaya konmuştur. Bu çalışma ayrıca 2008 küresel ekonomik kriz olmasaydı Türkiye ekonomisinin ve imalat sanayinin nasıl ilerlediğini ve imalat sanayinin krizin öncül sinyallerini gösterip göstermediğini tahmin etmeyi hedeflemiştir. Çalışmanın sonucunda Türkiye imalat sanayinin iki basamak alt sektör boyutundaki kar değerlerinin 2008 küresel ekonomik krizden etkilendiği ve imalat sanayinin krizin öncül sinyallerini gösterdiği tespit edilmiştir. Buna ek olarak sonraki yıllarda imalat sanayi kar değerlerinin kriz öncesi seviyeye geldiği hatta gerçek kar değerlerinin hesaplanan kar değerlerini de geçtiği tespit edilmiştir.
An Empirical analysis of the monetary transmission in the Turkish economy

oz TÜRKİYE EKONOMİSİNDE PARASAL AKTARIMIN AMPİRİK BİR ANALİZİ Çavuşoğlu, A. Tarkan Doktora, Ekonomi Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Erdal Özmen Aralık 2002, 176 sayfa Bu iki makaleli tezin amacı, Türkiye ekonomisinde, parasal aktarım mekanizmasının özelliklerini ampirik olarak incelemektir. Bu bağlamda, birinci makale, parasal aktaranda banka kredisi kanalının işlerliğinin olup olmadığım, dinamik panel veri modelleme yaklaşımmdan yararlanarak sınamak için bir girişimdir. Çalışmadaki ampirik incelemeler, 1988- 1999 dönemi kapsamında 58 mevduat bankasının kredi verme davranışı üzerinde odaklanmaktadır. Model tahminlerinin sonuçlan, Türkiye ekonomisinde bir banka kredisi kanalının olma potansiyeli konusunda hiçbir kanıt sağlamamaktadır. Böyle bir sonuç, tahmin edilen modellerde, para politikası göstergeleri ile kredi arzı büyüme oram arasında anlamlı bir ilişkinin yokluğu ile ortaya konmaktadır. Bununla beraber, bulgular, kredi verme davranışının, bilanço gücü ve aktif portföyü kalitesi gibi bankaya özgü etkenlerden ve kamu borçlarının bankacılık sistemi kanalıyla finansmamndan önemli derecede etkilendiği sonucunu ortaya koymaktadır. Tezin ikinci makalesi ise, zaman serilerinde eşbütünleşme analizi kullanmak yoluyla, parasal aktarım sürecinin uyum dmamiklerini ortaya çıkarmak için bir girişimdir. Ampirik incelemelerde kullanılan üçer aylık makroekonomik veriler 1985:1-2001: 4 dönemini kapsamaktadır. Bulgulara göre; Türkiye ekonomisinde parasal aktaran süreci, yüksek enflasyona ve bütçe açıklarına olan parasal eşlik edicilikle tanımlanabilir ki, bunun sonucu içsel bir kredi-para genişlemesidir.
Building a financial conditions index for Turkey

Finansal piyasaların son yıllarda hızlı bir şekilde genişlemesi ekonomik aktiviteler üzerindekini etkisini arttırmaktadır. Çoğunlukla sadece faiz oranlarını ve kur değerlerini içeren makroekonomik modellerin finansal piyasaları yeterince içermemesi kapsamlı bir finansal koşullar modeli ihtiyacını doğurmaktadır. Bu çalışmada 2007 yılından 2017 yılına kadar birçok finansal değişken ile faktör model kullanılarak Türkiye için finansal koşullar endeksi oluşturulmuştur. Finansal koşullar endeksi bu birçok finansal değişkenin ağırlıklı ortalamasıdır. Faktör modelden çıkanağırlık hesaplamalarına göre kur değeri, hisse fiyatları ve kurumsal kredi faiz oranları değişkenleri Türkiye'de finansal koşulları ciddi bir şekilde etkilerken para arzı, faiz oranları alış-satış farkı ve tüketici kredilerinin ise Türkiye'de finansal koşullara etkisi görece olarak çok daha az olduğu görülmektedir. Buna ek olarak finansal koşullar endeksi ve ekonomik aktivite arasındaki ilişki NARDL model ile araştırılmıştr. Bu modelin sonuc larına göre finansal koşullardaki iyileşme finansal koşullardaki kötüleşmeye nazaran ekonomik aktiviteyi daha fazla etkilemektedir. Oluşturulan finansal koşullar endeksi finansal koşulları kapsayan araştırmaları ve merkez bankası politikalarını geliştirmek için bir araç olarak kullanlabilir.
Kısa vadeli finansman ve kırılganlık ilişkisi: Türkiye örneği

Kasım ve 2001 Şubat'ında olduğu gibi ekonomik krizler yaşamıştır. Bu çalışmada, zaman içinde hacmi büyüyen, spekülatif ve kısa vadeli sermaye hareketlerinin Türkiye'deki ekonomik etkileri açıklanmaya çalışılmıştır.
Kriz koşullarında para politikası uygulamalarının Türkiye'de 2001 ve 2008 deneyimleri açısından karşılaştırmalı analizi

Dünya ekonomisinde son yirmi yılda yaşanan hızlı finansallaşma, giderek sıklaşan ve yaygınlaşan ekonomik krizleri beraberinde getirmiştir. Küresel ekonominin yaşadığı temel sorun, krizlerden ziyade bu krizlerin yol açtığı reel ekonomik daralmadır. Krizlerin uzun sürmesi, çok sayıda ülkeyi etkilemesi ve uygulanan para politikalarının kriz sürecinde beklenen etkileri yaratmaması, merkez bankalarına ve para politikalarına yönelik eleştirilerin çoğalmasına neden olmuştur. Enflasyon, üretim ve finans üçgeninde para politikalarının yürütülmesi giderek güçleşmektedir. Türkiye'de 2000'li yıllarda döviz kuru ve enflasyon hedeflemesi gibi birbirinden farklı iki para politikası stratejisi uygulanmıştır. Bu politikaların uygulanabilirliği ve etkinliği tartışılırken 2001 ve 2008 yıllarında iki önemli ekonomik kriz yaşanmıştır. Bu bağlamda tezin amacı, söz konusu dönemde Türkiye'de uygulanan döviz kuru hedeflemesi ve enflasyon hedeflemesi gibi iki farklı para politikası stratejisinin iç ve dış şoklar karşısında fiyat ve çıktıyı yönlendirmekten nasıl uzaklaştığını ortaya koymaktır. Türkiye gibi dışa açık küçük ülkelerde giderek sıklaşan şoklar, bu ekonomilerin karakteristik özelliği olan dışa bağımlılık ve yabancı sermaye girişleri, uygulanan para politikalarını etkinlikten uzaklaştırmaktadır. Türkiye'de para politikası araçları ile enflasyon arasında istikrarlı ve öngörülebilir bir ilişkinin olmadığı düşünülmektedir. Bu doğrultuda yapılan ampirik analizden elde edilen bulgular, Türkiye'de para politikasının kriz dönemlerinde aktif bir rol üstlenemediğini göstermektedir. TCMB, Türkiye ekonomisinde ortaya çıkan dalgalanmaları ve krizleri yönlendirmek konusunda etkinlikten uzaktır. Politik, iktisadi ve küresel dalgalanmalar para politikasının arzulanan etkinlik düzeyine ulaşmasına engel olmaktadır. Politika uygulayıcıların dış şokları ülkeye taşıyan aktarım mekanizmalarına yönelik tedbirler almaktan kaçınmaları, bu tür krizlerin orta vadede tekrarlanabileceğini ve para politikalarının çözümsüz kalacağını düşündürmektedir. TÜRKÇE
Türkiye'de ticari ve finansal dışa açıklığın büyümeye etkisi

Dışa açıklığın ulusal refah üzerinde pozitif etkisi olduğunu iddia eden teoriler klasik iktisatçılardan bu yana tartışılmaktadır. Ülkeler dışa açılarak, yerli piyasalarda üretemeyecekleri ve tüketemeyecekleri mal, hizmet ve sermayeye ulaşabilmekte, bu da ülkelerin büyüme ve kalkınmasını hızlandırmaktadır. Ancak bu süreçte ticari ve finansal açıklığın sonuçları yakından takip edilmelidir. Çünkü etkin ve doğru şekilde yönlendirilmeyen dışa açıklık, ülkelerin refahını artırmak yerine, ülkeleri dışa bağımlı hale getirerek küreselleşmeden olumsuz etkilenmesine sebep olabilir. Bu çalışmada Türkiye'de ticari ve finansal dışa açıklığın ekonomik büyüme üzerindeki etkileri, 1994:Q1-2018:Q 3 dönemi için analiz edilmiştir. Analiz sürecinde öncelikle serilerin durağanlıkları test edilmiş ve tüm serilerin düzey değerlerinde durağan oldukları görülmüştür. Sonrasında Toda-Yamamoto nedensellik testi yapılmış, ticari dışa açıklıktan ve finansal dışa açıklıktan ekonomik büyümeye doğru tek yönlü, ticari dışa açıklık ile finansal dışa açıklık arasında iki yönlü nedensellik ilişkileri tespit edilmiştir. Son olarak ticari ve finansal dışa açıklığın ekonomik büyüme üzerindeki etkileri DOLS yöntemi ile tahmin edilmiş, ticari açıklığın Türkiye'de büyümeyi artırdığı, finansal dışa açıklığın ise büyümeyi azalttığı bulgusuna ulaşılmıştır.
Küresel mal zincirleri yaklaşımı çerçevesinde Türkiye'de yabancı sermaye yatırımları ve imalat sanayiine etkileri

Bu çalışmada, üretimin küreselleşmesi sürecinin Türkiye imalat sanayii üzerinde yarattığı etkiler incelenmektedir. Burada uluslararası ticaret, çok uluslu şirketler boyutuyla da ele alınmaktadır. Bunun yanı sıra, ülkelerin sektörel olarak yarattığı katma-değer düzeyinde meydana gelen değişimler de vurgulanmaktadır. Bu çalışmada, üretimin küreselleşmesi az gelişmiş ülkelerin dış ticaret hadleri açısından değerlendirilmektedir. Sonuç olarak, uluslararası ticaret sisteminde dış ticaret hadleri, az gelişmiş ülkelerin aleyhine gelişmektedir. Ayrıca doğrudan yabancı yatırımların büyük bir kısmı, gelişmiş ülkelerde yoğunlaşmaktadır. Çalışmada çok uluslu şirketlerin örgüt yapıları ana hatlarıyla ele alınmaktadır. Bu yüzden küresel mal zincirleri yaklaşımı çerçevesinde belirli ayrımlara gidilmiştir. Çokuluslu şirket tipleri temel olarak, üretici şirket yönetimindeki mal zincirleri ve satın alan şirket yönetimindeki mal zincirleri şeklinde kısıtlanmıştır. Bu çalışmanın Türkiye ile ilgili bölümünde, imalat sanayiinde faaliyet gösteren çok uluslu şirketlerin, yabancı sermaye verileriyle incelenmesi amaçlanmıştır. Doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının Türkiye'ye girişinin imalat sanayii üzerindeki etkileri çeşitli kısıtlar çerçevesinde incelenmiştir, incelemede Türkiye'nin uluslararası ticarette emek-yoğun imalat sanayii yapısına sahip, katma-değeri düşük sektörlerde uzmanlaştığı sonucuna ulaşılmıştır.
Basel II kapsamında kredi derecelendirmesi ve Türk ekonomisine muhtemel etkileri

Basel II Kriterlerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte bankaların sermaye yeterliliğinin hesaplanmasında ülkelerin OECD üyesi olup olmamaları herhangi bir önem arz etmeyecek, kredi riskinin hesaplanmasında standart yaklaşım ve içsel derecelendirmeye dayalı yaklaşım dikkate alınacaktır. Türkiye'de bulunan bankaların birçoğunun içsel derecelendirme yaklaşımlarını kullanmak için gerekli veri setine sahip olmadıkları açıktır. Dolayısıyla, standart yaklaşım derecelendirme notları olmaksızın kullanılamayacağı için ülkemizde derecelendirme konusu ve uluslararası derecelendirme kuruluşlarının önemi artacaktır. Bu bağlamda çalışmada, Basel II kriterlerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte ülke, şirket ve bankaların bu uygulamadan nasıl etkileneceği açıklanıp, söz konusu kurumların mevcut şartları ve bu anlamda alınacak önlemlerden bahsedilecektir.
Türkiye'de yaşanan Kasım-2000 ve Şubat-2001 krizleri ve bu krizlerin sebebleri üzerine ekonometrik bir çalışma

Türkiye çok partili rejim uygulamalarına geçtiği 1950 yılından bugüne kadar önemli sayılacak derecede krizler yaşamıştır. Bu krizlerin yapılan incelendiğinde, her dönemde cari işlemler açığının yüksek olduğu ve kamu kesimi açığının artışından kaynaklandığı görülmüştür. Diğer bir neden, ekonomide; mal ve hizmet, sermaye, para ve emek piyasaları arasındaki dengesizliktir. Özellikle Dünya'da 1990'lı yıllardan sonra kısa vadeli sermayenin uluslararasında hızla dolaşmasından dolayı, gelişmekte olan ülkeler gerekli olan ekonomik alt yapılarım yeterince iyi oluşturamamışlar ve bu ülkeler gerekli olan sermayeyi çekmek için yabancı sermayeye yüksek reel faizler vermişlerdir. Kısa vadeli yabancı sermayeye verilen %40 dolayındaki reel faiz ülke ekonomilerini yıkıma götürmüştür. Türkiye'de Kasım- 2000 krizinin nedenlerine bakıldığında, Uygulanan hatalı politikalar, piyasalar arasındaki dengesizlik, yetersiz sermayeli bankacılık sektörü ve güven eksikliği karşımıza çıkmaktadır. Şubat-2001'de yaşanan krizin nedenleri ise; ulusal paranın gereğinden fazla değerli olması, cari işlemler açığının yüksek olması, kamu ve özel sektörün açık pozisyonları, bankacılık sektörünün zararları ve yeterli sermayeden yoksun mali sektör olarak görülmektedir.
Merkez Bankası para politikaları T. C. Merkez Banlası'nın 1980 sonrası para politikaları uygulamaları

Finansal Piyasaların hızla geliştiği ülkemizde Bankacılık sisteminin ekonomideki yeri ve önemi, tezimi ekonomik sistemi kontrol eden Merkez Bankası üzerine hazırlamama sebep oldu. Bu çalışma da Merkez Bankalarının çalışma sistemleri ortaya konmuş ve T. C. Merkez Bankasının 1980 sonrası Türkiye Ekonomisindeki rolünü tanımlama amaçlanmıştır. Bu nedenle 4 Bölümden oluşan tezde ilk bölüm Merkez Bankacılığının tarihsel gelişimi, ikinci bölüm Merkez Bankalarının Para Politikaları amaçları ve araçları, üçüncü bölümde T. C. Merkez Bankasının oluşumu, yönetimi ve görevleri, son bölümde ise 1980 sonrası Türkiye Ekonomisi ve T. C. Merkez Bankasının Para politikaları değerlendirilmiştir.