Ölçünlü Türkiye Türkçesini okulda öğrenen çocukların okuma yanlışlarını düzeltemede ve onları akıcı okumaya ulaştırmada tekrarlı okuma yaklaşımının etkisi

Teknolojinin hızla ilerlemesi sonucunda bilginin bireyler tarafından algılanması, içselleştirilmesi ve başka bireylere aktarılması her geçen gün önemini artırmaktadır. Fakat toplumlar ne kadar gelişirlerse gelişsinler bilginin bireylere sunumu ve sunulan bu bilgilerin bireyler tarafından alınmasında değişmeyen bir unsur vardır: Okuma. Okumanın önemi yıllar geçtikçe artmaktadır. Eskiden resmi evraklara adını yazıp parmak basmak veya gelen mektupları okuyabilmek okuma olarak kabul edilirken günümüzde basit bir insanın bile yaşamını sürdürebilmesi için bunlardan çok daha karışık olan faaliyetleri yerine getirmesi gerekmektedir. Okuma yazma eğitiminde benzer süreçlerden geçmelerine rağmen bireylerin bir kısmı akıcı okumaya geçerken bir kısmı geçememektedir. Bu durumda da okuma güçlüğü problemi ortaya çıkmaktadır. Okuma güçlüğü yaşayan bireylerin okuma sırasında yaptığı bir takım sesli okuma hataları vardır. Sesli okuma sırasında yapılan hatalar 7 grupta toplamıştır. Bunlar: atlama, ekleme, tekrar, ters çevirme, telaffuz, duraklama, yanlış okuma şeklinde sıralanabilir. Okuma güçlüğüne neden olan faktörler genel olarak, Fiziksel Faktörler, Duygusal, Çevresel ve Eğitimsel Faktörler ve Bilişsel Faktörler olmak üzere 3 ana başlık altında toplanmıştır. Bunların dışında evde iki dil konuşulması ya da vatandaşı olunan ülkenin 'ana dil'inin konuşulmaması da okuma öğrenimini geciktiren nedenlerdendir. Evde iki dil konuşmak, çocuğun ifade gücünü zayıflattığı gibi, kelime dağarcığının zenginleşmesini de engellemektedir. Evde ana dilden farklı bir dil konuşmak da çocuğun ana dilde ifade gücünü olumsuz etkileyecektir. Bu çalışma günlük yaşamda başka bir dil ile iletişim kurup, Ölçünlü Türkiye Türkçesini okulda öğrenen çocukların okuma sırasında yaptıkları hatalarını azaltmayı ve okuduklarını anlama düzeylerini geliştirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma deneysel araştırma yöntemlerinden yarı deneysel araştırma modelini kullanmıştır. Çalışma Van'ın Çatak ilçesi Işınlı Köyü Elmacı mezrasında bulunan bir köy okulunda 4. sınıfa devam etmekte olan 5 öğrenci ile yapılmıştır. Çalışmaya dahil olan öğrencilerle üç değerlendirme yapılmış ve çalışmanın verileri buradan elde edilmiştir. Bu değerlendirmeler; ön değerlendirme, süreç değerlendirmesi ve süreç sonu değerlendirmesidir. Değerlendirmeler sırasında öğrencilerin okumaları ses kayıt cihazı ile kaydedilmiş, daha sonra bunların dökümleri yapılmıştır. Ayrıca değerlendirme metinleri dışındaki metinlerle tekrarlı okuma çalışmaları yapılmıştır. Dökümleri yapılan veriler hata analiz envanterine göre incelenmiş ve öğrenci gelişimleri grafikler halinde sunulmuştur. Çalışma sonucunda Ölçünlü Türkiye Türkçesini okulda öğrenen ilkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin sesli okuma hatalarını düzeltmede ve okuduklarını anlamalarını sağlamada tekrarlı okuma yaklaşımının faydalı olduğu görülmüştür. Çalışmanın başında endişe düzeyinde olan iki öğrencinin okuma seviyeleri öğretim seviyesine çıkmıştır. Bir öğrencinin öğretim düzeyinde olan okuma seviyesi, serbest düzeye yükselmiştir. İki öğrenci de öğretim düzeyinde başladıkları okuma uygulamalarını yine öğretim düzeyinde tamamlamışlardır. Fakat okuma seviyelerinde değişim olmayan bu iki öğrencinin hata analiz envanterinden aldıkları toplam puanlar önemli ölçüde artış göstermiştir. Yine Ölçünlü Türkiye Türkçesini okulda öğrenen çocukların uygulamalar sonucunda gösterdikleri gelişim, bu çocukların Türkçeye olan yatkınlıklarını önemli ölçüde ortaya çıkarmaktadır.