turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Paranın gelir dolanım hızı ve Türkiye ekonomisi üzerine bir uygulama

Paranın gelir dolanım hızı, birim paranın kaç defa el değiştirmesi sonucu mevcut gelirin oluştuğunu gösterir. Bu yönüyle, para stoku ile gelir akımı arasındaki ilişkiyi ortaya koyan önemli bir göstergedir. Doğrudan kontrolü mümkün olmadığı için dolanım hızının etkilenmesi, onu belirleyen değişkenlerin tespit edilmesi vasıtasıyla gerçekleştirilebilir. Bu faktörlerin bilinmesi, iktisat politikasının belirlenmesi bakımından da önemlidir. 1600'lü yıllardan beri tartışılan dolanım hızının uzun süre boyunca, zaman içinde değişme hızı çok yavaş olan bir takım kurumsal faktörler tarafından belirlendiği ileri sürülmüş ve istikrarlı bir yapıya sahip olduğu kabul edilmiştir. Geleneksel yaklaşımlar çerçevesinde milli gelirin ve faiz oranının bir fonksiyonu olarak ele alınan dolanım hızı, zamanla sergilediği oynaklık sonucu daha detaylı incelenmeye başlanmış ve bu oynaklığın ortaya çıkmasında dünyada görülen finansal yeniliklerin bir payının olduğu öne sürülmüştür. Ayrıca gelişmiş kapitalist ülkeler dışında kalan ülkelerde görülen para ikamesi olgusunun, ulusal paraya olan talebi etkileyerek, dolanım hızı üzerinde belirleyici olduğu da ileri sürülmektedir. Türkiye üzerine yapılan bu çalışmada da, paranın gelir dolanım hızının hem milli gelir ve faiz gibi geleneksel faktörlerden, hem de finansal yenilikler ile para ikamesi olgusu gibi çağdaş faktörlerden etkilendiği düşünülerek, ilgili değişkenlerle arasındaki uzun dönemli ilişki, Johansen Eşbütünleşme Testi ile sınanmıştır. Çalışmanın sonucunda, uzun dönemde gelir ve faiz oranı gibi geleneksel değişkenlerle dolanım hızının aynı yönde hareket ettiği görülmüştür. Para ikamesini temsilen modele eklenen döviz kuru değişkeni de dolanım hızıyla aynı yönde hareket etmektedir ve bu durum para ikamesinin var olduğuna işaret etmektedir. Finansal yenilikleri gösteren, kredi kartıyla yapılan toplam işlem hacmi değişkeninin ise dolanım hızıyla ters yönde hareket ettiği sonucuna ulaşılmıştır.
Üçüz açık hipotezinin geçerliliği : Türkiye örneği

Küreselleşme sürecinde ülkeler artan rekabete dahil olabilmek için birçok hedef belirlemişlerdir. Ekonomik büyümenin artırılması en çok gelişmekte olan ülkelerin makroekonomik hedefleri arasındadır. 1980'li yıllarda Amerika Birleşik Devletleri başta olmak üzere gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin bütçe açıkları hızla yükselmeye başlamıştır. Bütçe açıklarının yükselmesinin ardından cari işlemler dengesinin açık vermeye başlamış olması bu iki makroekonomik gösterge arasında ilişki olduğu düşüncesi ile 'ikiz açık hipotezini' ortaya çıkarmıştır. Ekonomide ikiz açık hipotezinin yetersiz kalması üzerine bütçe açığı ve cari açığı hipotezine yatırım-tasarruf açığı dahil edilerek üçüz açık hipotezi adı konulmuştur. Bu çalışmada bütçe dengesi, cari işlemler dengesi ve yatırım tasarruf dengesi teorik ve ampirik açıdan incelenmiştir. Türkiye ekonomisi açısından 'üçüz açık hipotezi' analizi yapılmaya çalışılmıştır.
Kurumların iktisadi büyüme üzerindeki etkisi

ktisadi büyümenin, 1960'lı ve özellikle de 1990'lı yıllarla birlikte, iktisadi olmayan faktörler de dikkate alınarak açıklanmaya çalısıldıgı görülmektedir. Dahası, ülkelerin kisi basına gelir düzeyleri veya büyüme oranlarındaki farklılıkların açıklanmasında iktisadi olmayan faktörlerinisgücü ve fiziki sermaye gibi standart ekonomik faktörlere kıyasla çok daha fazla ön planaçıkarıldıgı görülmektedir. Bu çerçevede; demografi, kültür, kurum ve kurumsal yapı, gelir dagılımı, hükümet politikaları ve makroekonomik istikrar önemli açıklayıcı değişkenler olarak ele alınmaktadır. Bu çalısmada, bu iktisadi olmayan faktörler arasında sayılan kurumlar ile kisi basınagelir düzeyi ve uzun vadeli iktisadi büyüme arasındaki iliski, ilgili teorik ve ampirik literatürden hareketle ampirik olarak incelenecektir. Kurumların iktisadi büyüme üzerindeki etkilerini arastırmak amacıyla, öncelikle kurum vekurumsalcılık kavramları üzerinde durulmakta ve kurumların iktisadi büyüme üzerindeki etkilerinin incelendigi genis teorik ve ampirik literatürdeki temel kavram, yöntem ve bulgular özetlenmektedir. Daha sonra ise, ele alınan teorik ve ampirik literatürden hareketle, kurulacakampirik modellerde açıklayıcı kurumsal değişken olarak kullanılacak değişkenler saptanmaktadır. Bu çerçevede, ön plana çıkan değişkenler; siyasal ve finansal rejimler, mülkiyet hakları, yolsuzluk, sözlesmelerin uygulanması, kurumların geçmişsi ve sosyal özelliklerdir. Çalısmanın ampirik bölümünde ise, kurum ve kurumsal yapıları olabildigince farklı yönleriyle dikkate alan bu değişkenlerin kisi basına reel GSYH üzerindeki etkileri, panel veri analizi yöntemi kullanılarak arastırılmaktadır. 112 ülke için 1995- 2004 dönemi yıllık verileri kullanılarak gerek bütün ülkeler gerekse dört farklı gelir grubundaki ülkelere göre yapılan ayrıntılı hesaplama ve karsılastırmaların temel bulgusu, kurumlar ve kurumsal yapının her ülkeyi veya ülke grubunu aynı düzeyde etkilemedigi yönündedir. Kurumların kisi basına düsen reel GSYH düzeyi üzerinde etkisinin arastırıldıgı modelde, sivil hak ve özgürlüklerin gelismis; gümrüktarifelerinin, tarife dısı engellerin ve gümrük hizmetlerinde yolsuzlugun düsük ve son olarak kayıt dısıekonominin zayıf olduğu ülkelerde kisi basına düsen reel GSYH pozitif etkiledigi görülmüs ve istatistiksel açıdan anlamlı bir iliski saptanmıstır. Öte yandan, kurumların iktisadi büyüme oranları üzerindeki etkilerinin arastırıldıgı diger modelde ise, özel mülkiyet haklarının korundugu ülkelerindiger ülkelere göre daha yavas bir büyüme hızına sahip olduğu sonucuna ulasılmıstır. Elde edilen sonucun, islem maliyetinin yüksekligine bağlı olduğu düsünülmektedir. Sonuç olarak, iktisadi büyüme ve kalkınma sürecinde benzer sosyal, siyasi ve iktisadi yapılara sahip ülkelerin, kendine özgü kosulları çerçevesinde, iktisadi büyüme ve kalkınma sürecini destekleyen ve sürdürülebilir kılan kurum ve kurumsal yapıları gelistirmelerinin toplumsal refahın daha fazla artırılabilmesi ve bu artısların sürekli kılınabilmesi açısından hayati bir önem tasıdıgı görülmektedir.
Gümrük Birliği'nin Türk otomotiv sanayi üzerindeki etkileri

20. yüzyıl ile gelişen küreselleşme eğilimi ülkelerin zaman içinde ekonomik bütünleşme içine girmelerini zorunlu kılmıştır. Türkiye, 1959 yılında Avrupa Ekonomik Topluluğu'na katılım başvurusu yaparak bu konuda önemli bir adım atmış ve 1996 yılından itibaren AB ülkeleri ile Gümrük Birliği oluşturmuştur. 1971 yılında AB ülkeleri Türkiye'den ithal edilen sanayi ürünleri için gümrük vergilerini kaldırmış, 1996 yılında Türkiye'nin de AB ülkelerinden ithal sanayi ürünlerinde gümrük vergilerini kaldırması ve AB'nin taraf olduğu ticari anlaşmalara taraf olmasıyla yapısall dönüşümlerin oluştuğu bir dönem başlamıştır. Teoriye göre Gümrük Birliği, birlik içinde üretim maliyetlerinin düşmesi sonucunda verimlilik artışı, ticaretin birlik dışı ülkelerden birlik içine kayması ve birliğin pazar gücü ve ekonomik büyüklüğünü artırması sonuçlarını beraberinde getirir. Bu çalışmada söz konusu teori çerçevesinde AB ile oluşturulan Gümrük Birliği'nin Türk Otomotiv Sanayii üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Türkiye'nin toplam otomotiv sanayii ticaretinin çalışmaya konu yıllar için %80'inden fazlasını temsil eden 38 ülke için 1980- 2005 yılları arası otomotiv sanayii ticareti verileri kullanılarak Gümrük Birliği'nin ithalat ve ihracat üzerindeki etkileri panel veri yöntemiyle analiz edilmiştir. Çalışmada ihracat ve ithalat bağımlı değişken, reel kur ve ulusal gelir değişken olarak panel veri denklemleri kurulmuş ve Gümrük Birliği sonrası değişimleri izleyebilmek için denkleme kukla değişkenler dahil edilmiştir. Sonuç olarak, Gümrük Birliği sonrası dönemde Türkiye'nin otomotiv dış sanayii ticareti hacminde artış olduğu ve ihracatın ithalattan daha hızlı arttığı görülmüştür. Ekonometrik model uygulama sonuçları, bu dönemde hem Avrupa Birliği üyesi ülkelere hem de AB üyesi olmayan ülkelere ihracatın arttığı, ithalatta ise AB ülkeleri ile olan dış ticarette artış olurken AB dışı ülkeler için herhangi bir ticaret saptırıcı etki olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
The effects of policy pledges and fairness perception on political decisions: An experimental analysis on voting when self interest and moral conflict

Bu tezde, politik kararlara yönelik teorik açıklamalar deneysel olarak test edilmiştir. Konuyla ilgili teorilerin ve modellerin varsayımları kullanılarak bir seçim simülasyonu dizayn edilmiştir. Yalnızca deney sonucunda elde edilen veriler kullanılmış gerçek veriler veya makro modellere yer verilmemiştir. Deneysel sonuçlar haricinde hiçbir ampirik analiz yapılmamıştır. Bu deneyin amacı, simülasyon davranışları bireysel davranışları gözlemlemek olduğu için, makro tahmin ve analizler yerine bireysel stratejilere davranışsal açıklamalar sunulmuştur. Bireysel davranışlara açıklama sunan sosyal tercih modelleri ve politik rekabet teorileri tasarlanan deney dahilinde test edilmiştir. Sonuçlar, politikacı rolündeki bireylerin faydalarını maksimize etmek için farklı stratejiler izleyebileceklerini gösterir niteliktedir. Oyun sonuçlarına göre seçmenlerin çoğu kendi faydaları doğrultusunda oy verdiler yani, bencil oy verme davranış daha yüksek orandadır.
Decomposition total public and private output growth of manufacturing sectors of Turkey between 1970 and 1991

1970- 1991 yıllan arasında, Türk imalat sanayisi üretimindeki büyüme, teknik verimlilikteki değişim, teknolojik ilerleme ve kaynak kullanımındaki artış olmak üzere üçe ayrılmıştır. Üretim artışını, üretkenlik ve kaynak kullanımındaki artış olmak üzere ikiye ayıran pek çok metot vardır. Bu tezde kullanılan metot, buna ilave olarak, teknik verimlilikteki artışı, teknolojik ilerlemeden ayırma olanağını sağlar. Ayrıştırma sonuçları, ihracat, ithalat ve yatının gibi, ekonominin temel makroekonomik değişkenleri ile bağlantılı olarak incelenmiştir. Bu süre dahilinde, 1980 ödemeler dengesi krizi ve sonrasındaki stabilizasyon programının yaşandığı yıllara ağırlık verilmiştir. Ayrıştırma işlemi, özel sektör ve kamu sektörü için ayrı ayrı tekrarlanmıştır. Özel ve kamu imalat sektörlerindeki üretim artışında, verimlilikteki artışı ve değişen kaynak kullanımı paylarının, teknolojik ilerlemenin payına göre daha fazla olduğu görülmektedir.
Firmaların optimal innovasyon bileşimleri, piyasa yapısı ve iktisadi büyüme ilişkisi

İnnovasyon, piyasa yapısı ve iktisadi büyüme arasındaki ilişkinin doğası ne tür bir ilişki olduğu iktisat literatüründe yoğun biçimde araştırılmaktadır. Piyasa yapısı iktisadi büyüme ile firmaların innovasyon konusundaki motivasyonlarına etkisi üzerinden ilişkilendirilmektedir. İktisadi büyüme literatüründe genellikle, firmaların yapmış oldukları AR-GE harcamalarının niteliği dikkate alınmaz ve AR-GE faaliyetlerinin proses ya da ürün innovasyonlarına yönelik olarak yapıldıkları dikkate alınmaksızın, bu harcamaların iktisadi büyümenin temel kaynağı olduğu kabul edilir. Endüstriyel organizasyon literatüründe de, piyasa yapısı ile innovasyon arasındaki ilişkiyi araştıran birçok çalışma yapılmıştır. Bu literatürün bir kolu, firmaların eş zamanlı olarak hem ürün innovasyonu, hem de süreç innovasyonuna yönelik AR-GE yatırımı yaptıklarını ve firmaları bu farklı tür innovasyonlara yönelik AR-GE yatırımlarını yapmaya yönelten itkilerin de firma düzeyinde farklılaştığını ortaya koymaktadır. Yapılan ampirik çalışmalarda, büyük firmaların göreli olarak daha çok süreç innovasyonuna yatırım yaptıkları, küçük firmaların ise göreli olarak ürün innovasyonuna daha fazla yatırım yaptıkları görülmüştür. Süreç ve ürün innovasyonları, firmalar arasındaki rekabetin farklı türlerini oluşturur ve iktisadi büyümenin farklı yönleriyle etkileşim halindedirler. Dolayısıyla, firma büyüklüğü dağılımı, ve bu nedenle de piyasa yapısı, süreç ve ürün innovasyonlarının toplam bileşimi ve iktisadi büyümenin en önemli belirleyicilerinden biri olabilir. Bu çalışmada, heterojen firmaların yatay olarak farklılaştırılmış bir piyasada eş zamanlı olarak süreç ve ürün innovasyonları yaptığı bir dinamik, stokastik genel denge modeli kurularak; piyasa yapısı, innovasyon ve iktisadi büyüme arasındaki ilişkinin çeşitli endüstri karakteristiklerine bağlı olarak ne tür bir biçim aldığı araştırılmıştır.
Türkiye ekonomisinde Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı'nda sanayileşme politikaları (1963-1967)

İkinci Dünya Savaşı sonrasındaki gelişmeler ve çok partili parlamenter rejime geçiş hem ekonomi hem de siyaset politikaları için bir dönüm noktası olmuştur. Demokrat Parti'nin politikaları ile 1954- 1961 dönemi liberal bir dış ticaret rejimi ile dış dengenin sağlanamadığı, ticaret açıklarının alınan önlemlere rağmen kapatılamadığı, ekonominin günlük, plansız, programsız sürdüğü bir dönem olmuştur. Bu gelişmeler sonucunda 27 Mayıs 1960 sonrasında planlı bir iktisat politikası anlayışıyla sanayileşme ön plana çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye Ekonomisi'nde Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı dönemine kadar uygulanan sanayileşme politikalarının neden ve sonuçlarının ortaya konulması, meclis tutanakları ve basında yer alan haberlerin ışığında Birinci Beş Yıllık Plan döneminde uygulanan sanayileşme politikalarının başarıya ulaşıp ulaşmadığının sorgulanmasıdır. Ekonomik ve siyasal bunalım yıllarından sonra hazırlanan planda dengeli ve kararlı bir ekonomi politikası hedeflenmiştir. Tüm sektörlerin üretim hedefleri belirlenmiş, sektörlerin gelişmesi için çeşitli önlemler alınmıştır. Dönemin koşullarına, meclisteki muhalif görüşlere, basında yer alan olumsuz haberlere rağmen sanayileşme çabasından vazgeçilmemiştir. Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı'nda belirtilen hedeflerin tümüne ulaşılamamasına rağmen, bu dönem Türkiye ekonomisindeki sanayileşme çabaları açısından bir dönüm noktası olmuştur.
Dünya ekonomisinde değişen dengeler ve yükselen ekonomilerin artan önemi

İlk defa Goldman Sachs tarafından 2001 yılında klasik büyüme modellerinde yer alan gelişmekte olan ülkelerdeki sermayenin yüksek getirisine ve az gelişmiş ülkelerin, gelişmiş ülkelerdeki mevcut teknolojiyi uyarlayabilme şansı varsayımlarına dayanarak ortaya atıldığında büyük tartışmalar yaratan BRIC kavramı ile ilgili değerlendirmeler, dünya ekonomisinde arda arda yaşanan hızlı ekonomik büyüme ve 2008 Küresel Krizi süreçleri sayesinde bugün daha sağlıklı olarak yapılabilmektedir. Gerek küresel büyüme gerekse kriz döneminde gösterdikleri performans ile Rusya dışındaki BRIC ülkeleri, üç büyük ekonomik blokla önemli bir yakınsama süreci içine girmişlerdir. Yakınsama, bu üç ülkede farklı oranlarda gerçekleşmektedir. Yakınsama süreci en hızlı Çin'de yaşanırken bu ülkeyi Hindistan takip etmektedir. Rusya ise diğer BRIC ülkeleri gibi, ürün yelpazesini zenginleştiremeyip doğal kaynak ve enerji ihracatına bağımlılığını sürdürdüğünden uluslararası konjektürel gelişmelerden fazla etkilenmekte olup Çin, Hindistan ve Brezilya'dan farklı bir portre çizmektedir. Kısacası, 1980 ve 1990'larda ekonomik güç merkezleri olarak gösterilen üç büyük ekonomi bloğunun bugün ağırlıklarının nispeten azaldığını ve çok kutuplu bir dünyaya doğru yol aldığımızı rahatlıkla söyleyebiliriz. Türkiye'nin 1980'den sonra dışa açılması, Türk firmalarının rekabet gücünü arttırıp, ekonominin tarım ekonomisinden sanayi ekonomisine geçmesini sağlayarak kişi başına düşen geliri çarpıcı bir şekilde yükseltse de dışa bağımlığılığı artarak sürmektedir. Türkiye'den daha sonra dışa açılan Çin, Hindistan ve Brezilya ekonomileri ise kontrollü serbestleşme ve bilinçli kalkınma politikaları ile daha hızlı ve istikrarlı bir gelişme sürecine girerek dünya çapında markalar yaratmışlardır. Dolayısı ile bu üç ülkenin girmiş oldukları yakınsama süreci Türkiye Ekonomisi için geçerli değildir.
Türkiye'de özelleştirme süreçleri: Sermaye eğilimleri üzerinden bir analiz

1980 sonrasında Türkiye'deki sermaye birikim sürecinin biçimlenmesinde en önemli uygulamalardan birisi özelleştirme olmuştur. Bu çalışmada Türkiye'deki özelleştirme süreci sermaye eğilimlerinin belirleyici olduğu bir analize tabii tutulmuştur. Bu çerçevede birikim sürecinin gereklilikleri ve sermaye eğilimlerinin birlikte belirleyici olduğu bir dönemlendirme yapılmıştır. Birinci dönem özelleştirmeler birikim zorunluluğu üzerinden biçimlenmiş, sermayenin saçılması ve merkezileşmesi biçiminde sonuçlar yaratmıştır. İkinci dönemde sermayenin yeniden değerlenme koşullarının belirleyici olduğu bir özelleştirme süreci yaşanmıştır. Bu dönemde çok büyük ölçekli KİT'ler yanında ortak kullanım alanları da sermayeye yeni değerlenme alanları açmak üzere özelleştirilmiş ve özelleştirmeler sermayenin merkezileşmesi eğiliminin açığa çıkmasına yol açmıştır.
Türkiye ekonomisinde 2000-2017 döneminde finansal serbestleşme ve ekonomik büyüme ilişkisinin analizi

Küreselleşme ile beraber finansal serbestleşmenin etkileri hem gelişmiş ülkeler için hem de gelişmekte olan ülkeler için önemli bir konu haline gelmiştir. En önemlisi de ekonomik büyümeye finansal serbestleşmenin yaptığı etkiler son yıllarda dikkat çeken bir konu olmuştur. Türkiye ekonomisi, finansal serbestleşmenin başladığı 1980 sonrasında önemli değişimler yaşamıştır. Bu değişimlere sebep olan finansal serbestleşmeyi sağlamak için uygulamaya konulmuş olan faiz, döviz kuru ve sermaye hareketlerinin serbestleştirilmesine yönelik politikalardır. Finansal serbestleşme sürecinde uygulamaya konulmuş olan politikalar sonucunda bazı yıllarda yüksek büyüme oranlarına ulaşırken, bazı yıllarda sermaye hareketlerinin serbestleşmesinden dolayı finansal krizlerle karşı karşıya kalınmıştır. Bu çalışmada finansal serbestleşmenin ekonomik büyüme üzerine olan etkileri teorik ve ampirik bir biçimde ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Türkiye ekonomisi için 2000Q1-2017Q 4 çeyrek dönemli veriler kullanılarak finansal serbestleşmenin ekonomik büyüme üzerindeki etkisi zaman serisi analizi yardımıyla araştırılmıştır. Finansal serbestleşme ve ekonomik büyüme arasında anlamlı bir ilişkinin olup olmadığı ve bu ilişkinin yönü öncelikle VAR modeli ile test edilmeye çalışılmıştır. Daha sonra etkili değişkenin kullanılabilirliği, etki-tepki analizi ile etki derecesi ise varyans ayrıştırma analizi yardımıyla belirlenmiştir. Ardından, kısa dönemde ekonomik büyüme ve finansal serbestleşme ilişkisinin nedensellik boyutu için Granger Nedensellik Testi uygulanmıştır. Çalışmamızdan elde edilen sonuçlara göre, Türkiye'de finansal serbestleşme ile büyüme arasında tek yönlü bir ilişki bulunmaktadır. Bu ilişkinin yönünde, Granger nedensellik testi sonucuna göre, ekonomik büyümeden finansal serbestleşmeye doğrudur. Sonuçta, 'talep yönlü hipotez' olarak bilinen görüşü destekleyen sonuçlara ulaşılmıştır.
Economic concentration, labor misallocation and exchange rate shocks

Bu analizde ekonomik aglomerasyonun kaynak dağılımı üzerinde olan etkisini ampirik olarak araştırdım. 2005- 2015 yılları arasında, Türkiye'deki imalat firmalarını ve firma spesifik döviz kuru şoklarını arz/talep değiştiricisi olarak kullandım. Sonuçlarım, ekonomik yığılmanın olduğu bölgelerde endüstri-seviyesindeki kaynak dağılımı etkinliğinin daha yüksek olduğunu, firma-seviyesindeki çarpıklıkların yoğun bölgelerde daha az olduğunu yoğun işgücü piyasalarının firma seviyesindeki çarpıklıkların kısa vadeli şoklara olan tepkisini azalttığını gösteriyor.
The impacts of entry modes selection of a foreign firm on the host country

Yabancı firmalar, uluslararası pazarlara giriş yapmak üzere çeşitli yöntemleri tercih edebilirler. Başlıca yöntemler arasında ihracat, teknoloji lisansını başka bir ülkedeki bir firmaya satmak veya doğrudan yabancı yatırım yapmak gelmektedir. Ev sahibi ülke açısından bakıldığında ise, piyasaya giriş biçimlerindeki farklılıkların ev sahibi ülke ekonomisi üzerinde çeşitli etkiler doğurması kaçınılmazdır. AR&GE seviyeleri ve ülkenin toplumsal refahı üzerinde ortaya çıkan bu etkilerin analiz edilmesi ile önemli politika sonuçlarına varılabilmektedir. Bu çalışma, yabancı bir firmanın piyasaya giriş biçimi seçiminin ev sahibi ülkenin toplumsal refah ve teknoloji seviyesi üzerindeki etkilerini oyun kuramsal bir model vasıtasıyla analiz etmekteyi amaçlamaktadır. Bu nedenle, her bir giriş yöntemi için ayrı bir model oluşturulmuş, temel varsayımlar ortaya konulmuş ve bu modeller geriye doğru çıkarsama yöntemiyle çözülmüştür. Bu analizlerin sonucunda, firmanın kar seviyesi, ülkenin refahı ve ev sahibi ülke tarafından verilen sübvansiyon miktarı ile teknoloji yatırımları hesaplanmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre, incelenen her bir piyasaya giriş seçimi için verilen sübvansiyon miktarı yerel firmanının etkinken daha yüksek olmaktadır. Ayrıca, AR&GE yatırımları maliyet taşıdığı için, firmaların üretim maliyetleri düşükken daha fazla AR&GE yaptıkları sonucuna da varılmıştır. Belirli parametre tercihleri için yapılan grafiksel analizler sonucunda ülkenin refahının düşük üretim maliyetleri için daha yüksek olduğu gösterilmiştir. Son olarak, doğrudan yabancı yatırım durumunda ortaya çıkan teknoloji yayılımı dikkate alındığında, AR&GE yatırımlarına verilen sübvansiyonların ve ülkenin refah seviyesinin teknolojik yayılma oranı yüksek seviyedeyken, daha da yüksek olduğu sonucuna varılmıştır.
Post keynesyen iktisatta para arzının endojenliği ve yeni keynesçi konsensusa karşı eleştiriler

Literatürde, kredi talebindeki degismelerin, piyasa aktörleri tarfından endojen bir biçimde belirlenen para arzı üzerindeki etkileri ve bu etkilerin para ve maliye politikalarındaki yansımaları, son dönemde yaygın tartısma konusu haline gelmistir. Bu çalısmada ilk olarak post Keynesçi ekolün ana karekteristikleri ve parasal ekonomi görüsleri tanımlanmıs, ardından endojen para arzı teorisinin tarihi gelisimi sunulmustur. Para politikası arastırmalarında yaygın biçimde kullanılan yeni Keynesçi model, bu modele yapılan post Keynesçi elestiriler ve para politikası ile ilgili öngörüleri de bu çalısmada yer almaktadır. Yeni konsensus modeline, izlek bagımlılıgı ve histeri gibi ek önermeleri içeren post Keynesçi iyilestirmeler yapılması ile birlikte olusturulan model, para politikasının uzun dönemde bile etkin olduğunu ispatlamaktadır.
Three essays on financial economics

Bu doktora tezi Finansal İktisat üzerine üç çalışmadan oluşmaktadır. Tezin ilk çalışmasında ülkelerin kredi notu değişikliklerinin kurlar arasındaki zamana göre değişen korelasyonlara etkisi incelenmiştir. Moody's tarafından yapılan not artırımları ile Fitch tarafından yapılan not indirimlerinin kurlar arasında bulaşıcılık etkisine neden olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bulaşıcılık etkisinin kaynağının başta Çek Cumhuriyeti ve Türkiye olmak üzere Avrupa ülkeleri olduğu belirlenmiştir. İkinci çalışmada petrol fiyatları ile borsa endeksleri arasındaki dinamik korelasyonun rejim değişimleri incelenmiştir. Petrol fiyatlarındaki oynaklığın petrol ihraç eden ülkelerin borsalarına daha çok yayıldığı sonucu elde edilmiştir. Gelişmekte olan ülkelerin yüksek korelasyon seviyelerinin ve gelişmiş olan ülkelerin düşük korelasyon seviyelerin bu korelasyonların yüksek oynaklık rejimi zaman aralığına denk geldiği tespit edilmiştir. Üçüncü çalışmada Türkiye için değişken ağırlıklı bir finansal stres endeksi oluşturulmuştur. Bu endeks Türkiye ekonomisi için öncü bir gösterge olma özelliğine sahiptir. Ayrıca Türkiye ekonomisinin durumunun incelenmesinde ve ekonomik politika kararlarında kullanılabilecek bir araç olma özelliğine sahiptir.