turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Demokrat Parti Erzurum milletvekilleri ve meclis çalışmaları(1950-1960)

Demokrat Parti Erzurum Milletvekilleri ve Meclis Çalışmaları adlı bu çalışma özellikle DP'nin siyaset arenasına çıkışı ve ülkenin özlemini çektiği çok partili hayatı Erzurum vilayeti bazında inceleyen bir çalışmadır. Kadim bir tarihe sahip olan ve Cumhuriyetin kuruluşunda da önemli ve hayati bir rol oynayan Erzurum, geçmişşinden aldığı tecrübenin de etkisiyle birlikte kısa zamanda çok partili hayata ve onun gereklerine adapte olmuştur. Dönem itibarı ile Cumhuriyet Halk Partisi'ne karşı ülke çapında oluşan muhalif düşünce ve bu bağlamdaki siyasi hareketlilik Erzurum'da da kendini göstermiş, daha çok muhafazakar söylemlerle ortaya çıkan Demokrat Parti'ye en büyük desteği sağlayan yerlerden birisi olmuştur. Erzurum vilayeti, bu desteğini sırası ile 1950, 1954 ve 1957 Genel Seçimlerinde sandıkta da göstermiş, bu müthiş desteği ile DP'nin doğudaki kalesi olma özelliğini kazanmıştır. Bu çalışmada 10 yıllık süreçte Demokrat Parti'nin Erzurum Milletvekilleri ve Meclis Çalışmaları dönemlere ayrılarak incelenmiş, 27 Mayıs 1960 Askeri Darbesi ile sona eren bu dönemin bilinmeyenleri hakkında öz bilgiler sunulması amaçlanmıştır.
Tanzimat Dönemi iktisat-yönetim ilişkisinin siyaset ve idari reform düşüncesi bağlamında değerlendirilmesi (1839-1876)

Kamu yönetimi disiplininin en temel meselelerinden birini teşkil eden idari reform; yönetim düşüncesinde, toplumsal yapı ve ilişkiler ile çevresel etkenlerdeki değişime bağlı olarak idari mekanizmada yaşanan dönüşümü ifade eder. Üretim, bölüşüm ve mülkiyete dair hususları ihtiva eden iktisat, anılan etkenler üzerinde tayin edici bir işleve sahiptir. Feodalizmden kapitalizme geçiş, iktisadın devlet yapılanmasına tesir eden esas faktör olmasını sağlamıştır. Önceleri idarenin tamamlayıcı bir yönünü oluşturan bu alan yapısall ve fonksiyonel açıdan değişime uğrayarak belirleyici konuma gelmiştir. Şöyle ki merkantilizmle birlikte iktisadi düşünce merkezi bir konum elde etmiş, kameralizm yönetim biliminin iktisatsız gelişemeyeceğine dair bir yaklaşım ortaya koymuş, iktisadi liberalizm de 'politik iktisat' nitelemesiyle yönetim üzerindeki belirleyiciliğe vurgu yapmıştır. Tüm bu yaklaşımlar iktisadın adeta yeni bir yönetim düşüncesi şeklinde belirlenerek iktisat-yönetim ilişkisinin yeniden düzenlendiğini göstermektedir. İktisada dayalı fikri temeller üzerine tesis edilen ilişkilerle kapitalist üretim modelinin yaygınlaşması, kapitalist dünya ekonomisi ve modern dünya sistemini meydana getirmiştir. Yayılmacı tavrın sonuçları olan bu yapılar, geleneksel üretim ilişkileri üzerinde örgütlenmiş devletlerin sistemle zorunlu bütünleşmelerini gerektirerek idari ve siyasi dönüşümlerinde başrol oynamıştır. Bu çalışmada modern iktisat-yönetim ilişkisinin iktisadın belirleyici olduğu şekliyle yeniden dizayn edildiği ve modern iktisadi düşüncenin esas itibariyle bir yönetim yaklaşımı ortaya koyduğu varsayımları ışığında Klasik Dönem'de kapitalist üretim ilişkilerinin tam zıddı bir anlayışa sahip Osmanlı'nın söz konusu gelişmelerin etkisiyle yaşadığı dönüşüm ele alınmıştır. Kapsam ve sınırlılıklar itibariyle çalışmada reform konusunda sembolleşen Tanzimat Dönemi'nde gerçekleştirilen idari reformlarda etkili olan iktisadi düşünce, olay ve unsurlar ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışmada genel olarak dönem reformlarının modern dünya sistemi ve kapitalist dünya ekonomisiyle bütünleşme sürecinde oluşan zorunlu bağımlılık ilişkileri çerçevesinde liberal bir iktisadi sistemi tesis etme temelinde gerçekleşmesi, bu durumun reformlardaki nakilci tavrın esas sebebi olması, iktisadın da bir devlet yönetme bilgisi olarak bürokrat aydınlarca kabul edilmeye ve temel bir mesele olarak görülmeye başlanması çalışmanın dikkat çekici bulguları olarak karşımıza çıkmaktadır. Tanzimat Dönemi reformlarının düşünce ve kurumlarıyla Cumhuriyet Dönemi'ne tevarüs etmesi ve reform sorunsalının iktisadi sebepler üzerinden açıklanması günümüz idari reform düşüncesi ve sorunlarına ışık tutması açısından elzem bir noktada olması da çalışmanın ehemmiyetini ortaya koymaktadır.
Thomas Hobbes ve Jean Jacques Rousseau'da Meşruiyet ve kamusal alan

Meşruiyetin kaynağı nedir? Nasıl bir kamusal alan Soruları siyasette sıklıkla tartışılan problemler olarak güncelliğini korumaktadır. Bu çalışmada söz konusu tartışmalara katkı sunmak adına modern siyasetin önemli temsilcileri olan Hobbes ve Rousseau'nun meşruiyet ve kamusal alan temelleri irdelenmiş ve karşılaştırılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde modernizm, meşruiyet ve kamusal alan kavramlarının genel esaslarının neler olduğu irdelenmiştir. Modernizmde devlet, akıl ve deneysel yöntemlerle açıklanmıştır. Meşruiyet, siyasal yapının toplum tarafından onaylanması olarak temellendirilmiştir. Kamusal alan, toplumu oluşturan her birey için ortak alanlar ve siyasal yaşam olarak betimlenmiştir. İkinci bölümde Hobbes'un siyaset anlayışının dayandığı ilkelerin neler olduğu irdelenmiştir. Hobbes, siyasal anlayışını insan doğası üzerinden temellendirir. Hobbes'a göre insan doğası bencildir. Bu nedenle doğa durumunda sürekli çatışma vardır. Toplumsal düzen ancak sözleşmeye dayalı güçlü bir devletle, mutlak monarşiyle mümkün olabilir. Üçüncü bölümde Rousseau'nun siyaset anlayışının dayandığı ilkelerin neler olduğu irdelenmiştir. Rousseau, insanın doğa durumunda özgür ve mutlu olduğunu düşünür. İnsanın medenileştikçe doğasından uzaklaşarak yozlaştığını savunmaktadır. Rousseau bu olumsuzluğu azaltmak için herkesin katılımını sağlayan bir toplum düzeni tasarlar. Bu düzen sözleşmeyle ortaya çıkmış, genel iradeye dayalı bir devlettir. Son bölümde Hobbes ve Rousseau'nun meşruiyet ve kamusal alan kavramlarının hangi temellere dayandığı irdelenmiş, benzer ve ayrışan noktalarına değinilmiştir. Hobbes meşruiyeti, insan doğasından hareketle güçlü devlet yapısıyla temellendirmiştir. Rousseau ise meşruiyeti, genel iradeye dayandırmıştır. Hobbes'ta kamusal alan kuralları önceden belirlenmiş, baskın bir alan olarak kendisini göstermiştir. Rousseau'nun kamusal alanında genel irade baskındır. Rousseau, özel istençlerden ziyade ortak çıkarları öncelemiştir. Bu çalışma literatür taraması, derleme, karşılaştırma, betimleme ve yorumlama yöntemiyle hazırlanmıştır.
Karşılaştırmalı bir çalışma: İbn Haldun ve Karl Marx'ın iktisadi düşünceleri

İbn Haldun ve Karl Marx toplumun genelini ilgilendiren konularda görüş bildiren iki düşünürdür. Toplumu ilgilendiren konuların başında da iktisadi alana ilişkin meseleler gelmektedir. Dolayısıyla her iki düşünürün iktisadi alana ilişkin de önemli görüşleri vardır. Günümüzden yüzlerce yıl önce yaşamış olmalarına rağmen her iki düşünürün görüşleri de hala itibar görmektedir. Bu bağlamda, bu çalışmada İbn Haldun ve Karl Marx'ın iktisadi alana ilişkin görüşleri karşılaştırmalı biçimde incelenecektir. Söz konusu inceleme sonucunda her iki düşünürün emek-değer, iş bölümü ve devletin ekonomideki yerine ilişkin görüşleri arasında var olan benzerlikler ya da mevcut farklılar tespit edilecektir. Tez altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde her iki düşünürün hayatları ve eserlerine ilişkin kısa bilgileri yer almaktadır. İkinci bölümde İbn Haldun'un iktisadi alandaki görüşlerinin daha iyi anlaşılmasını sağlayacak olan ve Arap düşünürün sosyoekonomik görüşlerinin temellerini oluşturan bazı temel kavramlar incelenmiştir. Üçüncü bölümde İbn Haldun'un iktisadi alana ilişkin görüşleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Dördüncü bölümde Karl Marx'ın sosyoekonomik görüşlerinin temellerini oluşturan bazı temel kavramlar incelenmiştir. Beşinci bölümde Alman düşünürün iktisadi alana ilişkin görüşleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Son bölümde ise söz konusu iki düşünürün emek-değer, iş bölümü ve devletin ekonomideki yerine ilişkin görüşleri karşılaştırılmıştır. Son bölümdeki karşılaştırma neticesinde, her iki düşünürün emek-değer konusunda ortak fikirlere sahip olduğu kanaatine ulaşılmıştır. İş bölümüne ilişkin olarak iki düşünürün bazı noktalarda hem fikir oldukları, bazı noktalarda ise ayrıştıkları sonucuna varılmıştır. Son olarak, devletin ekonomideki yerine ilişkin olarak ise iki düşünürün tamamen farklı düşündükleri tespit edilmiştir.
Türkiye'de yoksulluk ve basına yansıması

İTürkiye'de Yoksulluk ve Basına Yansıması? başlıklı bu tez çalışması, yoksulluk olgusunun dünya ve Türkiye özelinde işaret ettiği durumun ve bu olgununTürkiye basınında ne şekilde yer aldığının incelenmesini amaçlamıştır. Çalışmada yoksulluk olgusu ve onunla ilintili kavramlar üzerinde durulmuş, yoksulluğun arkasındaki nedenler ve onu dönüştüren faktörler belirlenmeye çalışılmış, dünyadaki ve Türkiye'deki görünümleri incelenmiştir. Son bölümde ise yoksulluğunalgılanışına Türkiye basınından dört gazete örneğinde yer verilmiştir. Çalışmada değerlendirilen veriler ışığında şu ana sonuçlar ortaya konabilir:Küreselleşmeyle beraber dünya ölçeğinde serbestleşen ticaret ve sınırsız sermaye hareketleri, dünya çapında önemli bir zenginleşme yaratmış ancak bu daha çok tek taraflı bir büyüme ve zenginleşme olarak gelir dağılımında ciddi dengesizlikleryaratmıştır. 1980'lerden itibaren uygulanan neo-liberal politikalarında, devletin ekonomideki rolünün azaltılması, işgücü piyasalarında esnekleşme ve kuralsızlaşmanın yaygınlaşması gibi sonuçları ile yoksulluğu tüm dünyada derinleştirip yaygınlaştırmışve kalıcılık kazandırmıştır. Yoksulluk ve artan gelir dağılımı dengesizliği beraberindeyoksulların toplumdan ekonomik, toplumsal ve siyasal olarak dışlanmalarını da getirmektedir. Ancak uluslararası kuruluşlar veya devletlerin yoksulluğa ilgisi, yoksullarınsistemden dışlanmasını sistemi tehdit etmeyecek boyutlara çekmeye çalışmakla sınırlı olmaktadır. Bunun için de yoksulluğu hafifletmeye yönelik sosyal yardım programları, yoksullukla mücadele stratejisi olarak benimsenmektedir. Türkiye'de de benzer şekilde çeşitli kısmi yardım uygulamaları devletin yoksullukla mücadele anlayışının özünü oluşturmaktadır. Ancak eskisinden farklı olarak hem kırdan kente göç edenler hem de eski kent-içi yoksullar için gün geçtikçe zorlaşan yaşam koşullarında kısmi yardımlarla yoksulluğun üstesinden gelmenin olanağı yoktur. Dünyadaki değişmelere bağlı olarak Türkiye'de de istihdam olanakları azalmakta, olanlar ise geçici, düzensiz, düşük gelirli işler haline dönüşmekte, kamu hizmetleriparalı hale gelmekte, dolayısıyla geniş kitleleri doğrudan etkileyecek politikalar uygulanmaktadır. Öte yandan Türkiye'nin kendine özgü koşulları da değişmektedir:Kente göç edenler için önemli bir gelir/güvence sağlayan gecekondulaşmanın sonunagelinmiş olması, kentteki iş olanaklarının sınırlılığı ve bireyler arasındaki dayanışma ilişkilerinin zayıflaması yoksulluğu derinleştirip kalıcı hale getirirken dışlanma riskini arttırmaktadır. Dünyada ve Türkiye'de yaygınlaşan yoksulluğu kitleler için görünür kılan, medya olmaktadır. Ancak, yoksulluğun medyaya yansımasının Türkiye basınından seçilen dört gazete örneğinde incelenmesi, yoksulluğun sebeplerinin veya ilişki içinde olduğu değişkenlerin her durumda basına yansımadığını göstermektedir. Öte yandanyoksulluk bir değer yargısıyla biçimlendirilerek de okuyucuya aktarılabilmektedir. Özetle, tanımlanması ve ölçülmesi zaten tartışmalı olan bu alanı medyanın dabiçimlendirmesi, her geçen gün artan yoksulluktan geniş kitlelerin haberdar olmasınıancak belirli sınırlar dahilinde mümkün kılmaktadır.
Yemen within the framework of failed state theory

Soğuk Savaşın sona ermesiyle birlikte ortaya atılan 'başarısız devlet' teorisi günümüzde iç savaş, politik huzursuzluk, insani ve sosyal krizler yaşayan ve uluslararası güvenlik için tehdit oluşturduğu belirtilen pek çok ülkeyi nitelemek için kullanılmaktadır. Yemen'de bu ülkelerden birisidir. Özellikle uluslararası medyada Yemen sıklıkla başarısız devlet olarak nitelendirilmektedir. Bu çalışma başarısız devlet teorisine katkıda bulunan görüşlere odaklanarak, Yemen ile ilgili devlet başarısızlığı söylemlerini eleştirisel olarak analiz etmeyi amaçlar. Yemen'in başarısız devlet teorisi çerçevesinde değerlendirilip değerlendirilemeyeceğini kavrayabilmek için 1990 yılında gerçekleşen birleşme süreci ve demokratikleşme çabaları temel alınarak Yemen'in devlet yapısı ve tarihsel olaylar ele alınmıştır. Bu çalışma, teorik tartışmaların pratikle mukayese edilebilmesi için, başarısız devlet söylemleri ve eleştirilerle beraber 1990 yılından günümüze değin Yemen'in deneyimlediği sosyal ve politik olaylarla ilgili makale, kitap ve gazetelerden görüş ve haberleri içermektedir. Bu nedenle araştırmada temel yöntem olarak kaynak belge tarama ve buna bağlı olarak içerik yorumlama yöntemi kullanılmıştır. Bunlara ek olarak, tezin genel kaygısı şunları gösterebilmektir; başarısız devlet söylemlerinin batı tarzı modern devlet yaklaşımına sahip olduğu ve dünya üzerindeki pek çok ülkenin devlet yapısını analiz etmekte yetersiz kaldığını gösterebilmek, demokratikleşme sürecinin bölgesel olarak bölünmüş Yemen'de sancılı yaşanabileceği ve ters yönde etkiye sahip olabileceğini nedenleriyle açıklamaya çalışmak ve bu sebeple Yemen'in belli gerçekler ışığında sınıflandırılmaması gerektiğini ve devlet oluşum sürecinin iyi analiz edilmesi gerektiğini vurgulamaktır. Belirtilmesi gereken bir diğer önemli nokta Başarısız devlet teorileri Yemen ve diğer sözde başarısız devletleri uluslararası güvenliğe karşı birer tehdit olarak görmektedir ve bu sebeple bu ülkeleri uluslararası müdahalelere açık hale getirmektedir. Bu sebeple bir ülkenin devlet oluşumu ve tarihsel süreçleri analiz edilmeden kesin hükümlere varılmamalıdır. Aksi halde başarısız devlet teorisi temel alınarak gerçekleşen her türlü müdahale insanlık krizlerine katkıda bulunacaktır.
Transformation and 'Europeanization' of Greek political culture: The case of political parties between 1974-2000

Bu çalışma, geleneksel ve modernist kanatlar tarafından kurulu Yunan siyasal kültürünün dönüşümünü tarihsel bir çerçeve içinde ve 1974 sonrası döneme ağırlık vererek incelemiştir. 1974 yılında ülkedeki dikta rejiminin çöküşü hem Yunan siyaseti hem de Yunan siyasal kültürü açısından bir dönüm noktası olmuştur. Bu noktada, siyasal partiler demokrasiye geçiş, demokrasinin güçlendirilmesi sürecinde ve Yunan siyasal kültürünün şekillenişinde önemli bir rol oynadı. Avrupa Topluluğu'na katılım Yunan siyaseti ve siyasal kültürü için diğer bir tarihi bir adımı oluşturdu. Avrupa Topluluğu'na entegrasyon sürecinin derinleşmesi ve Avrupalılaşma süreci Yunanistan'ın sosyo-kültürel, ekonomik yapısı ve kurumsal modernleşmesini derinden etkilemiştir. Yunanistan'ın Avrupalılaşması, geleneksel ve modernist kanatlar arasındaki hegemonya mücadelesini modernist kanat lehine değiştirmiştir. Özellikle, 1996 yılında Simitis'in Avrupa yanlısı bir anlayış ve modernleşme söylemiyle iktidara gelişi, modernist kanadın geleneksel kanat üzerindeki üstünlüğünü güçlendirmiştir.
The role of the young ottomans in the transformation of mentality in the Ottoman Empire

Bu çalısmanın ana baslıgı Osmanlı mparatorlugu'ndaki geleneksel zihniyetinmodern zihniyete dönüsümünde Genç Osmanlılar hareketinin oynadıgı rolü tespit etmektir. Bu hareketin önerilerinin amacı Osmanlı'daki üç temel ögeyi degistirmeküzerine kurulmustur. Devlet ile birey arasındaki iliski ilk konudur. Bunlar reayadanhürriyet mevhumu ve siyasi haklarla güçlendirilmis bir birey yaratmayaçalısmıslardır. kinci asamada modern bir toplum hayali kurmuslardır. Laikligi ima eden önerilerinin amacı toplumu önünü tıkayan geleneksel ve bir takım dinibaglardan kurtarmayı hedeflemistir. Milliyetçilik vurguları ise Osmanlı geleneksel toplum yapılanmasının sonunu hazırlaması açısından önemlidir. Son bir nokta olarak ise aktif, bu dünya konusunda istekli ve aklıyla hareket eden bir birey yaratma konusundaki çabaları sayılabilir. Ancak ilginç olan su ki temel kaygılarının Osmanlı devletini ve slami düzeni korumak ve yasatmak olmasına ragmen getirdikleriönerilerin tam da bu kurumların altını oyuyor olmasıdır. Bu çalısma iste buçeliskileri ve bir zihniyet dönüsümünün baslangıcının izlerini bulmaya çalısacaktır.
Greater central asia and the evolution of Central Asian Islamic Militancy: An analysis of regional approaches in Central Asian security

Orta Asya'nın günümüzde karşılaştığı en temel sorun Orta Asya politik sistemininİslamizmin yükselişine nasıl tepki vereceği sorunudur. Bu tez, hem silahli hem silahsizİslamist grupların gelişimini inceleyerek, Orta Asya'da faaliyet gösteren İslamistgrupların üst anlatısal yönüne odaklanmak suretiyle Orta Asya siyasetindeki sekülerotoriter yönetimler ve İslamist gruplar arasındaki ikili ilişkiyi anlamaya çalışır. Her ne kadar politize edilmiş olsa da bu tez Orta Asya'da faaliyet gösteren silahlı terör örgütlerini İslamist üst anlatının ve İslamizmle seküler otoriter rejimler arasındaki bu politik çekişmenin bir tezahürü olarak görür. Bu problemin tarihi gelişiminin incelenmesi coğrafi ve politik olarak Orta Asya'yı aşan bir seyir gösterdiğinden bu tezbölgesel işbirliğinin bu tehdide karşı geliştirilecek stratejilerdeki önemini ve bölgesel işbirliğinin olasılığını inceler.
Ekonomik kalkınma bağlamında yerel yönetimlerin özerkliği

Çalışmanın amacı, yerel yönetimlerin özerkliği ile kalkınma arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Kalkınma kavramının yavaş yavaş kendini hissettirmeye başlaması aydınlanma dönemine dayanır. Aydınlanma düşüncesi bilimsel yaklaşımda getirdiği dönüşümle birlikte üretim biçimi ve ekonomiyi de etkilemiştir. Bugüne kadar etkisi ile modern kalkınma anlayışının biçimlenmesinde çok etkili olmuştur. Ülkeler üretim faktörlerini doğru şekilde kullanarak, vatandaşların refah seviyesini yükseltmek amacındadırlar. Bunun için ülkenin teknik altyapı seviyesi, kalkınmanın daha hızlı ve etkili olmasını sağlayacak önemli unsurlardandır. Ekonomi literatüründe önemli bir kavramsal ayrım dikkati çekmektedir. Büyüme ve Kalkınma kavramları bazı dönemlerde aynı anlama geldikleri düşünülerek kullanılagelmişlerse de büyüme kavramı, sadece Gayri Safi Milli Gelir'deki oransal artışı ifade ederken, kalkınma ise, üretim ve teknolojideki yenilikler ile ortaya çıkan sosyo-ekonomik ilerlemeleri de içerir. Bölgelerin ve yerel birimlerin yol, su ve elektrik gibi alt yapı ihtiyaçlarının karşılanma düzeyi bölgenin gelişmişlik düzeyini belirlemek için önemli bir değişkendir. Sınırlı bir coğrafyada yaşayan görece küçük bir topluluğun ortak ihtiyaçlarını karşılamak içim oluşturulan idari birimler yerel yönetimler diye adlandırılmaktadır. Yerel yönetimlerde özerklik, hizmeti yerelde en yakın birimin sunmasının hizmet sunumunun daha verimli olacağı kabulünden dolayı kamu hizmetlerinde maliyet düşürücü bir etkiye sahiptir. Aynı zamanda yerel yönetimlerin yasalarla sorumlu oldukları hizmet alanlarının ekonomik büyüklükleri ve doğrudan veya dolaylı olarak ekonomiye etkileri bulunmaktadır. Bu çalışmada yerel yönetim hizmetlerinin bölgesel kalkınma üzerindeki etkisine dikkat çekilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla görüşme grubundan elde edilen veriler, görüşmecilerin açık veya örtülü olarak vurguladıkları kavramlar kodifiye edilmek suretiyle incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre yerel yönetimlerin bölgesel kalkınmada etkin bir rolü olduğu, ekonomik kararları alma konusunda yetkilerle güçlendirilmelerinin kalkınma üzerinde olumlu etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.
Sovyet sonrası Rusya Federasyonu'nda demokrasi tecrübesi: Rekabetçi otoriteryanizm

Bu tez, demokratik geçiş döneminde bulunan melez rejimlerden kayda değer bir kısmının hem otoriter hem de demokratik bazı özellikleri barındıran bir yapıya bürünerek yeni bir rejim tipi oluşturduğu iddiasındaki rekabetçi otoriteryanizmi teorik çerçeve olarak benimsemektedir. Bu çerçevede Rusya Federasyonu'nun siyasal tecrübesi ilk devlet başkanı Yeltsin ve 2000 sonrası Putin dönemleri üzerinden incelenmiştir. Her iki dönemde de iktidarın hem rejimin rekabetçi özelliğinin korunması hem de otoriter yapının tesisini sağlamaya çalışması rekabetçi otoriteryan rejimin özelliklerinin tespit edilmesine imkan veren seçimler, medya, parlamento, yargı, protestolar, elitler ve ülkenin siyasal kültürü gibi platformlar incelenerek ortaya konulmuştur. Bu teorik çerçevenin tercih edilmesinde geçiş dönemi ülkelerinin bir kısmı demokratikleşmesini tamamlar veya tam otoriter rejime dönüşü tecrübe ederken Rusya Federasyonu'nun rekabetçi otoriter rejim özelliklerini çeyrek yüzyıl boyunca istikrarlı bir şekilde sürdürmesi etkili olmuştur. Bu çalışmada, Rus siyasal rejiminin rekabetçi unsurlarının yanı sıra otoriter yapısını pekiştiren seçimlerin özgür fakat adil olmaması, medyanın kontrol altına alınması, parlamento ve yargının iktidarın etkisinde kalması, protestoların kontrol edilmesi, siyasal kültürün etkisinin bilinçli bir şekilde iktidar tarafından kullanılması tespit edilmeye çalışılmıştır. 1990 larda uluslararası arenada kabul görme ihtiyacı ile Batı dünyasının siyasal özelliklerinin kabul edilmesi, devlet yapısının zayıflığı, 'aile' ve oligarkların rejim üzerinde etkili olması, dikey iktidar yapısının inşa edildiği Putin dönemi ile öncesini iki ayrı bölümde inceleme ihtiyacını doğurmuştur. Çalışma sonucunda rejimin 1990 lardan 2018 başkanlık seçimine kadarki dönemde giderek daha otoriter bir yapıya büründüğü tespit edilmiştir. Yine de tam otoriter rejim adlandırması doğru olmayacağından uluslararası alanda rejim değerlendirmesi yapan kuruluşların verilerine başvurulmuştur. Freedom House'un Nations in Transit, Countries at the Crossroads, Political Rights ve Civil Liberties indeksleri ile Polity IV, Sustainable Governance Indicators, The EIU, World Governance Indicators ve The Bertelsmann Transformation Index verileri kullanılmıştır. Ayrıca basın özgürlüğü alanında Reporters Without Borders, hukukun üstünlüğü alanında Rule of Law Index ve yolsuzluk alanında Transparency International verilerinden de destek alınarak Rus siyasal rejimi Yeltsin ve Putin dönemleri üzerinden daha anlaşılır bir şekilde analiz edilmiş ve somut bilgilerle zenginleştirilmiştir.
Şükrü Saraçoğlu (1923-1946)

İzmir'de doğan Mehmet Şükrü Saraçoğlu, Mülkiye' yi bitirdikten sonra öğretmenlik yaptı. Önce Belçika sonra İsviçre'de siyaset ve ekonomi üzerine eğitim gördü. Milli mücadeleye katıldı. 1923'te T. B. M. M.'ne İzmir Milletvekili olarak girdi. 22 Aralık 1924 - 3 Mart 1925'te Milli Eğitim Bakanı oldu. 1926' da. Yunanistan ile yeniden gündeme gelen nüfus mübadelesini çözümlemek için komisyon başkanlığı görevine getirildi. 1 Kasım 1927 - 27 Eylül 1930 tarihleri arasında Maliye Bakanı oldu. Bu dönemde Menkul Kıymetler ve Kambiyo Borsası, emeklilik kanunu, Türk Parasının Kıymetini Koruma Kanunu çıkarıldı. Kurulması düşünülen Cumhuriyet Merkez Bankasının projesi hazırlandı. 1932'de Osmanlı borçlarının taksitlen- dirilmesi komisyonu başkanı oldu. 23 Mayıs 1933 - 11 Kasım 1938 tarihleri arasında Adalet Bakanlığı görevinde bulundu. Bu dönemde hakimler yasası ve noterlik kanunu çıkarıldı. Çalışmayı esas alan İmralı Cezaevi model olarak oluşturuldu. 11 Kasım 1938 - 12 Ağustos 1942 tarihleri arasında Dışişleri Bakanı oldu. İkinci Dünya Savaşının yaşandığı bu dönemde Türkiye harp harici kalabilme ve tarafsızlık politikası takip etti. 1939 yılında Türk-İngiliz-Fransız üçlü ittifakının imzalanması Atatürk'ün takip ettiği geleneksel tarafsızlık ilkesini bozdu. 1941 yılında Almanya ile ittifak antlaşması ' imzalayan Türkiye, daha önce gerçekleştirdiği Moskova görüşmelerinde Sovyetler ile de anlaşma imkanını aradı. 9 Temmuz 1942 - 7 Ağustos 1946 tarihleri arasında Refik Saydam' in vefatı üzerine Başbakan oldu. Bu dönemde takip edilen dış politikada Türkiye'yi savaş dışı tutmak esas alındı. Buna rağmen savaşın ilk yıllarında Alman yanlısı politika takip edildi. Almanların yenilgilerinin başlamasıyla birlikte müttefiklerden yana tavır alındı. Almanya ve Japonya'ya harp ilan eden Türkiye daha sonra Birleşmiş Milletler Beyannamesini mecliste onayladı. Birleşmiş Milletlere katıldı. İç politikada ise Türkçülük olayı ve demokrasiye geçiş gerçekleşti. Seçim kanununda değişiklik yapılarak tek dereceli seçim sistemi kabul edildi. Ekonomi alanında ise topraksız köylüye toprak dağıtımı, varlık vergisi kanunu, dar ve sabit gelirli vatandaşlara ucuz ekmek ve hububat dağıtımı gerçekleştirildi. Eğitim alanında ise, yeni üniversitelerin yapılması ve Üniversiteler Kanununun çıkarılması gerçekleşti. Saraçoğlu Başbakanlık görevinden ayrıldıktan sonra 1946 - 1948 arasında CHP grup başkan vekili 1948 - 1950 arasında meclis başkanı oldu. 27 Aralık 1953'te İstanbul'da vefat etti.