turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1939-1960 arasında Malatya milletvekilleri ve meclis faaliyetleri

Cumhuriyetin ilanından sonra Türk siyasetinde totaliter bir yapı asla düşünülmemiş, Cumhuriyet Döneminin ilk partisi olan CHP, Türkiye Büyük Millet Meclisinin faaliyete başladığı günleri takiben bizzat Mustafa Kemal Atatürk tarafından kurulmuş ve ülke yönetimi bu parti tarafından yapılmıştır. Mecliste ikinci bir partinin kurularak, çok sesliliğin sağlanması amacı için çok beklenmemiş, Meclisin oluşturulmasının üzerinden bir buçuk sene gibi bir zaman geçtikten sonra, TPCF Türk siyasetinde yerini almıştır. 1924 senesinde yaşanan bu ilk deneme ve 1930 senesinde SCF ile yaşanan ikinci deneme o günlerde ülkemizin hassas durumu sebebiyle çok kısa sürmüştür. Çok partili siyasi hayata geçme düşüncesi Atatürk'ün vefatından sonra da devam etmiş ve Demokrat Parti'nin siyasi hayatta yerini almasıyla Türkiye Cumhuriyeti tarihinde, önceki denemelere göre, daha uzun sürecek çok partili dönem yaşanmaya başlamıştır. DP, teşkilatlanmasını tamamlamış bir şekilde girdiği 1950 senesindeki seçimlerde 27 senelik CHP iktidarının yerine geçerek ülke yönetimini on yıl süre ile yürütmüştür. Bu süreç 27 Mayıs 1960 Askeri Müdahalesi ile son bulmuş ve çok partili düzen kesintiye uğramıştır. Cumhuriyetin kurularak inkılapların gerçekleştirildiği 1923- 1938 arasındaki dönem sonrasında Türk siyaseti, 1939- 1960 yılları arasındaki yirmi bir yıllık dönemde, yedi yıl tek partinin iktidarına, daha sonraki on dört yılında ise çok partili sisteme sahne olmuştur. Çalışma sonucunda; TBMM'nin altıncı, yedinci, sekizinci, dokuzuncu, onuncu ve on birinci döneminde denk gelen 1939- 1960 döneminde Malatya'da, bir milletvekili seçimlere CHP'den katılıp daha sonra DP'ye geçmesinin dışında, bütün milletvekillerinin CHP'den seçilmiş olduğu, bu dönemde, toplam 65 olan milletvekilliği görevini, bazı milletvekillerinin birden fazla defa seçilmesiyle, 40 milletvekilinin üstlendiği görülmüştür. Malatya Milletvekilleri Mecliste oldukları dönemde birçok komisyonda görev almışlar, partileri, komisyonlar ve kendi adlarına konuşmaları olmuştur. Malatya Milletvekillerinin, Malatya ili ve ülke gündemini ilgilendiren konularda söz alma, takrir ve teklifleri içeren toplam 404 çalışmalarının olduğu tespit edilmiştir.
The Solidarity movement in Poland

Bu çalışmada Polonya'da 1980 ve 1989 yıllarında iki kez ortaya çıkan Dayanışma Hareketi, toplumsal hareketler literatüründen yararlanılarak ayrıntılı bir biçimde incelenmekte ve belirli bir teorik yapıya oturtulmaya çalışılmaktadır. Bu amaçla, Polonya'nın tarihsel, toplumsal, politik ve ekonomik birikimi, hareketi doğuran iç ve dış koşullar ve hareketin kendi iç dinamikleri ve özellikleri incelenmiştir. Tezin temel tartışma noktası Dayanışma hareketinin anlaşılmasında yeni toplumsal hareket teorilerinin yetersiz olacağıdır. Bu nedenle hareket, Perry Anderson ile Barrington Moore'dan esinlenilen ve Polonya'nın kendine özgü tarihsel koşullarının önemini vurgulayan bir 'tarihsel özgünlük' modeli ile açıklanmaktadır. 111
Frantz Fanon in the context of colonial discourse

Bu tezin amacı, kolonyal söylemin tarihsel kurulma sürecini ve kolonyal söylem literatürünü araştırmak ve kolonyal söylemin sonuçlarını Frantz Fanon fikriyatı bağlamında tartışmaktır. 16. yüzyılda başlayan sömürgecilik, bölgeleri, kıtaları ve toplulukları yalnızca ekonomik, politik ve askeri açıdan değil aynı zamanda kültürel ve psikolojik olarak da etkilemiştir. Bu bağlamda sömürgecilik bir üstünlük söylemi geliştirerek, sömürgeleri az gelişmiş, aşağı, vahşi, barbar veya insanlık dışı gibi aşağılayıcı söylemlerle kategorize etmiştir. Avrupamerkezci, oryantalist ve ırkçı bakış açılarından etkilenen kolonyal söylem, sömürgeciliğin hız kazandığı 19. yüzyılda sistematik bir anlatıya dönüşmüştür. Bu bağlamda, sömürgeciliğin meşrulaştırıcı gücü olan kolonyal söylem, askeri, politik ve ekonomik etkiler kadar ciddi psikolojik travmalara da neden olmuştur. Bu travmaların bir sonucu olarak, sömürgeleştirilmiş insanlar kendilerini yetersiz görmeye başlamışlar ve sömürgecinin ''efendi'' rolünü içselleştirmeye çalışmışlardır. Cezayir'deki sömürgeciliğin söylemsel, ideolojik ve psikopatolojik sistematik şiddetini inceleyen Frantz Fanon, sömürgeleştirme süreci sırasında ve sonrasında sömürgeleştirilmiş insanları etkileyen aktivist ve eleştirel bir düşünürdür. Bu bağlamda Fanon, sömürgeciliğin psikolojik ve zihinsel etkilerini gösteren psikanaliz çalışmaları yapmıştır. Kolonyal söylemin yıkıcı ve yabancılaştırıcı etkisini sömüren-sömürülen bağlamında ele alan Fanon, sömürgeci sistemin girift ilişki ağını ortaya koymuştur.
Türkiye'de siyasal sistemdeki rolü ve etkileri bakımından sivil toplum kuruluşları: 2011 sonrası dönemde TÜSİAD, TUSKON ve MÜSİAD örnekleri

Günümüzde, demokratik sistemin gelişimiyle birlikte sivil toplumun ve örgütlü yapılarının gelişmekte olduğu görülmektedir. Sivil toplumun gelişimi, demokrasinin yerleşmesinde önemli göstergelerden olduğu gibi, sağlıklı işleyebilmesi ve sürdürülebilmesi için kontrol-denge mekanizmasını güçlendirmektedir. Özellikle ekonomik odaklı sivil toplum örgütlerinin, dünyada ve ülkemizde tarihsel süreçte demokrasinin taşıyıcısı oldukları bilinmektedir. Çalışmada öncelikle, ülkemizdeki sivil toplum ve demokrasi kavramlarının nasıl algılandığı ve hangi şartlarda gelişim süreci gösterdiği ortaya konulmaktadır. Gelişmekte olan bir demokrasiye ve zayıf bir sivil topluma sahip olduğumuz düşünüldüğünde, demokrasinin sigortası olarak kodlanan sivil toplum kuruluşlarının bu süreçte nasıl rol aldıkları ve politikalar üzerindeki etkilerinin araştırılması önemi dolayısıyla bu çalışmada amaçlanmıştır. Çalışmanın çıkış noktasını oluşturan bu konuyla ilgili, son on yılda toplumsal ve siyasal hayatımızı etkileyen önemli olaylar çerçevesinde iktidar ve muhalefet partilerinin görüşleri ve tutumları değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmelerden yola çıkarak Türkiye'nin en önemli politika belirleyicileri arasında olan işadamları derneklerinden TÜSİAD, TUSKON ve MÜSİAD'ın, kamuoyunu ve siyaseti yakından ilgilendiren olayların yaşandığı dönemde, söylem ve tutumları ortaya konarak, sivil toplum kuruluşu olma yönleriyle rol ve etkilerinin ne olduğu görülmeye çalışılmıştır. Ayrıca, bu bölümde yer alan, sivil toplumun ve demokrasinin temellerini oluşturan kavramlar ve çalışmada incelenen örnek olaylarla ilgili soruların yöneltildiği mülakatların değerlendirilmesi yapılarak, demokratik sistem içinde ekonomik odaklı sivil toplum örgütlerinin söylem ve faaliyetlerde bulundukları ancak, toplumun beklediği düzeyde etkin olamadıkları kanaatini kuvvetlendiren bir sonuca ulaşılmıştır. TÜSİAD ve TUSKON'un demokrasi, sivil toplum ve siyasal katılım kavramlarıyla örtüşen yaklaşımları gözlemlenirken, MÜSİAD'ın bazı durumlarda bu kavramlarla çelişen yaklaşımları olduğu ortaya çıkmıştır. TÜSİAD ve TUSKON toplumsal ve siyasal olaylarda yaklaşım tarzıyla ve mevcut politikalarla ilgili eleştirilerini kamuoyuyla açıkça paylaştığı, MÜSİAD'ın ise hiçbir politikayı eleştirmediği ve kamuoyunda tartışılan problemlere katılmadığı bulgular ışığında ulaşılabilen sonuçlar olmuştur.
Ordu siyaset ilişkisi bağlamında Refah-Yol Hükümeti

Bu çalışma ordu-siyaset ilişkileri kapsamında Türkiye'de REFAH-YOL hükümeti dönemini incelemektedir. Çalışmanın birinci bölümünde ordu-siyaset ilişkilerini açıklayan temel kuramlara yer verilerek konunun teorik yapısı ortaya konulmuştur. İkinci bölümünde ise Türkiye'deki ordu-siyaset ilişkileri, Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinden alınarak çok partili hayata geçiş süreci ele alınarak özetlenmeye çalışılmıştır. Aynı zamanda ordunun 1950 yılında çok partili hayata geçmesinin ardından, 28 Şubat sürecine kadar yaşanmış olan askeri darbeler ve bu darbelerin nedenleri ile yapılış şekilleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde Türkiye'nin 28 Şubat sürecine nasıl geldiği açıklanmıştır. Bu süreci oluşturan olaylar detaylı bir şekilde incelenmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde ise REFAH-YOL Hükümetin 28 Şubat 1997 Milli Güvenlik Kurulu Toplantısında verilen bir muhtıra ile düşürülmesi süreci açıklanmaya çalışılmıştır.
Küresel kapitalizm bağlamında Irak'ın yeniden inşasını yorumlamak

Küresel Kapitalizm Bağlamında Irak'ın Yeniden İnşasını Yorumlamakİbrahim ToramanTemmuz, 2008Bu çalışmanın temel amacı, 2003'teki işgalin ardından başlayan yeniden inşa süreciyle birlikte Irak'ta yaşanan değişimi anlamaktır. Bu değişim 1991'den beri devam eden bir sürecin parçasıydı ve 2003'teki işgalle birlikte Birleşik Devletler, Irak'a kendi ekonomik modelini dayatarak, Irak toplumunun bütün kurum ve kurumlarında, eğitimden, ekonomiye kadar halkının gündelik yaşantısının her alanında dönüşü olmayan bir süreci başlatma niyetiyle hareket etti. Sürecin 1991'de başladığı savunulduğundan, çalışma da Irak'taki değişimin izlerini 1991'den itibaren araştırmayı gerekli kıldı. Çalışma, 2003'teki işgalden kısa bir süre önce yayımlanan önemli çalışması Yeni Emperyalizm adlı eseriyle konuya yeni bir soluk getiren David Harvey'nin kuramının çizdiği yol haritasını takip ederek, Irak'ın işgali sonrasındaki yeniden yapılanma süreci arkasındaki saikleri incelemekle kalmıyor, aynı zamanda bugüne kadar Irak'ın işgaliyle ilgili yayımlanan çalışmaların pek çoğunun ortak noktası olan petrolden daha farklı ve önemli nedenler olabileceğini de göstermeyi hedefliyor.
Avrupa Birliği yurttaşlığı ve Avrupa kimliği tartışmaları

tez çalışması Avrupa bütünleşme sürecinin iki temel kavramı olan Avrupa Birliği yurttaşlığı ve Avrupa kimliğini ele almaktadır. Bütünleşme çerçevesinde bu iki kavramla ilgili tartışmalara yer verilmektedir. Avrupa Birliği yurttaşlığının tam olarak inşaedilememiş olması ve Avrupa kimliğinin bir aidiyet hissi yaratabilecek düzeye ulaşamamış olması, siyasal anlamda bütünleşmenin önündeki en önemli engeldir. Avrupa halklarıbütünleşme çalışmalarına kayıtsız kalmaktadırlar. Avrupa Birliği yurttaşlığının ulus devletyurttaşlığı aşamamış olması ve ulus devlet yurttaşlığının inşa yönteminin benimsenmesiuluslarüstü bir yurttaşlık anlayışının ortaya çıkmasını engellemektedir. Aynı şekilde Avrupa Birliği kimliğinin ulusal kimlikleri aşacak bir aidiyet hissi yaratamaması ve inşaedilememiş olması siyasal bütünleşmeyi engellemektedir. Avrupa Birliği yurttaşlığı ve Avrupa kimliği tartışmalarını Avrupa kamusal alanı, çokkültürlülük ve Avrupa Birliği'nde demokrasi eksikliği sorunu çerçevesinde ele aldık. Avrupa kamusal alanının oluşturulamamış olması kimliğin oluşumunun önemli bir parçasıdır. Birlik çerçevesinde yaşanan demokrasi eksikliği sorunu Avrupa Birliği'ninmeşruiyetini tehlikeye atmaktadır. Birbirinden farklı kültürleri bünyesinde barındıran Avrupa Birliği bu kültürlerin bir arada barış içerisinde yaşamalarını nasıl sağlayacaktır. Avrupa Birliği'nde kollektif kimliğin salt kültürel unsurlara dayanarak inşası mümkün olmamaktadır. Kimlik inşası için politik unsurlarında sürece katılması gerekmektedir. Evrensel değerler çerçevesinde inşa edilen Avrupa Birliği yurttaşlığı Avrupa kimliğinetemel teşkil edecektir.
Kapitalizm - İslam ilişkisi: Birey, mülkiyet, devletin rolü kavramları çerçevesinde bir inceleme

Kapitalizm ile İslam arasındaki ilişkinin incelendiği bu çalışmada, serbest piyasa sistemi içinde belirleyici olan bireycilik, özel mülkiyet, serbest ticaret, rekabet, devletin rolü gibi kavramlar açıklanarak inanç sistemlerinin ve özellikle İslam dininin bu kavramlara bakışı üzerine odaklanılmıştır. Kapitalizm ile İslam'ın benzer ve farklı yönlerinin olup olmadığının gösterilmesi amaçlanmıştır. Teorik bir yapıda şekillendirilmiş bu çalışmada inanç sistemleri ile iktisadi sistemler arasındaki ilişki gösterilmek istenmiştir. Bu amaçla Kapitalist sistem ile İslam'ın uyumu değerlendirilmiştir.
27 mayıs 1960 Darbesi ve vesayetin kurumsallaşması

27 Mayıs 1960 darbesi Türkiye Cumhuriyeti'nde darbe geleneğini başlatan en önemli süreçlerden birisidir. Darbe ile İkinci Dünya Savaşı sonrasında çok partili hayata geçen ve demokrasisini güçlendirmeye çalışan Türkiye'de demokrasi ve çok partili yaşam kesintiye uğramış ve kurumsallaşma sürecinde yeni bir dönem başlamıştır. Darbe süreci ve sonrasında devletin yapısında, işleyişinde, kurumsallaşmasında kapsamlı değişikliklere gidilmişti. Değişikliklerin bir kısmı asker/darbeyi yapan cunta tarafından bir kısmı da aydın kesim tarafından şekillendirilmiş, olgunlaştırılmıştır. Değişikliklerin bir kısmı temel hak ve özgürlüklerin anayasal güvenceye kazandırılmasına ilişkindir. Bir kısmı ise devletin ve kurumların yeniden şekillendirilmesine dairdir. Kurumsallaşmaya yönelik çabaların bir kısmı devletin daha etkin ve verimli çalışmasına yönelik iken, bir kısmı askerin siyaset üzerindeki belirleyiciliği devamlılığını sağlamaya yöneliktir. Askerin vesayetini kurumsallaştırmaya yönelik çabalar beraberinde tartışmaları, tasfiyeleri getirmiştir. Darbe sürecinin sonrasında askerin vesayetini arttırmaya dair en çok tartışılan kurumlardan birisi Milli Güvenlik Kurulu'dur. Ayrıca Genelkurmay Başkanı'nın Milli Savunma Bakanı yerine Başbakana sorumlu kılınmıştır. Askerin kendi mekanizması içerisinde yargı kurumunu oluşturması ve Ordu Yardımlaşma Kurumu'ın kurulması askerin siyasal sistemden 'kendisini korumanın' ötesinde siyasal, ekonomik, hukuksal süreçte bir aktör olarak sahneye çıktığının göstergelerinden olmuştur. Kurumsallaşma düzeyindeki köklü değişimler/yeni yapılanmalar siyasetin işleyişini derinden etkilemiştir. Ordu devlet yönetiminde ve siyasetin şekillenmesinde 'gölge güç' haline gelmiştir. Ordu sadece askeri güç olarak değil, siyasetin gölge gücü olarak gerekli gördüğü zamanlarda doğrudan siyaseti şekillendiren aktör olmuştur. Her darbe sonrası yapılan düzenlemelerle vesayetçi yapı güçlendirilmiştir.
Demokrasi ilkesi açısından Türk tüzesinde siyasal partiler ve yasaklanmaları sorunu

Bu çalışmada, gerek 1961 ve 1982 Anayasalarında, gerek bu Anayasalar döneminde çıkarılan SPK'lerde, 'demokrasinin vazgeçilmez unsurları' olarak tanımlanan partiler hakkındaki tüzel düzenlemeler incelenmiştir. Bu incelemenin ekseni, demokrasi ilkesi olmuştur. Çalışmada, yürürlükteki anayasal ve yasal düzenlemeler göz önünde bulundurulmuş, gerekli görülen noktalarda, eski düzenlemelerle karşılaştırma yapma yoluna gidilmiştir. Bu karşılaştırmalar, Türk siyasal partiler tüzesinde demokratik yönde bir ilerleme olup olmadığının anlaşılması içindir. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, siyasal partilerin ortaya çıkışı ve gelişimi, kamu hukukuna girme gerekçeleri, çağcıl demokratik siyasal dizgelerde kazandıkları büyük önem, kimi yabancı ülkelerden verilen örneklerle birlikte anlatılmıştır. Partilerin dünyada ve Türkiye'deki gelişimi, anayasa ve yasalarda düzenlenmesi, 1995 Anayasa değişikliklerinin siyasal partiler tüzesine etkileri ve bu değişikliklerin ortaya çıkardığı sorunlar ile sorunların aşılması yönündeki görüş önerileri de ilk bölümün konulan arasındadır. İkinci bölümde, Türkiye'de siyasal partilerin tanımı ve işlevi, kurulması, örgütlenmesi, etkinlikleri, gelir ve giderleri ile Anayasa Mahkemesi'nin bu gelir ve giderler üzerindeki denetimi konularıyla ilgili tüzel düzenlemeler incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümdeyse siyasal partilerin yasaklanması konusu yer almıştır. Burada, partilerin aykırı etkinliklerde bulunamayacağı 'devletin temel ilkeleri', kapatma davaları, bu davaları açabilecek organlar, yöntem, kapatma davalarının gerekçeleri ve sonuçları incelenmiştir. Ayrıca, kapatma davalarında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin uygulanabilirliği ve Avrupa İnsan Haklan Mahkemesi'ne, kapatılan partilerce yapılan başvurular da son bölümün konuları arasındadır. Çalışmanın sonuç bölümünde, tartışmalar, ortaya konan sorunlar ve çözüm önerileri çerçevesinde, kimi temel sorunların altı yeniden çizilmiştir. 155
Yerel yönetimlerde bir politika transfer aracı olarak benchmarking: İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği

Yerel Yönetimlerde bir politika transfer aracı olarak Benchmarking'in İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneğinde incelendiği bu çalışmada, öncelikle Benchmarking kavramı üzerinde durularak, Benchmarking'in yöntemlerinden bahsedildi. Yeni Kamu Yönetimi modeli çerçevesinde Toplam Kalite Yönetimi ve Benchmarking ilişkisi incelendikten sonra, performans yönetim modeli olarak Benchmarking konusu işlendi. Genel olarak Benchmarking'ten bahsettikten sonra, Yerel Yönetimlerde Benchmarking'in performans yönetim modeli olmanın ötesinde bir politika transfer aracı olarak kullanılabilirliği tartışıldı. Bencharking yapacak olan yerel yönetimlerde uygulanabilmesi için bir takım şartların yerine getirilmesi gerektiğinden hareketle hazırlık ve uygulama aşamaları ve bu aşamalarda yapılması gerekenler incelendi. Son olarak hem bir yerel yönetim hem de bir metropol olması anlamında, Kentsel Ulaşım, Kentsel Dönüşüm ve Kentsel Su Yönetimi başlıkları altında İstanbul Büyükşehir Belediyesi örneği incelendi.
Türkiye'de yoksullukla mücadelede asgari ücretin vergilendirilmesi

Çalışmada yoksullukla mücadelede vergi politikası araçlarının önemi üzerinde durularak küreselleşme ve neoliberal politikaların ülkemiz vergi yapısına nasıl tesir ettiği vergi türleri itibariyle değerlendirilmekte, dönemin ekonomik konjonktürünün körüklediği adaletsiz gelir dağılımından birinci derecede olumsuz etkilenen ve ülkemiz çalışanlarının büyük bir kısmını oluşturan asgari ücretliler üzerindeki vergi yükü resmi veriler ve hesaplamalarla ortaya konmaktadır.
İnsan hakları bağlamında Türk siyasal hayatı (1923-2002)

Bu çalışmada Türk siyasal hayatı, insan hakları bağlamında genel olarak irdelenmiştir. Bu bağlamda, insan hakları düşüncesinin tarihsel gelişimi ve ilerleme adına anayasa ve kanunlarda yer alan uygulamalar da incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde: Osmanlı'dan kalan miras, Cumhuriyet'in ilk yılları, tek parti dönemi ve çok partiye geçiş dönemindeki İnsan hakları kavramının gelişim süreci anlatılırken; ikinci bölümde Türkiye'de insan hakları arayışlarıyla beraber, çok partili hayatın sancılı özümsenme sürecinde yaşanan entegrason uyuşmazlıkları, askeri darbeler ve sonuçları yer almıştır. Araştırmanın sonundaki üçüncü bölümde öncelikle Özal Dönemi'nde yaşanan insan hakları ile ilgili gelişmeler incelenmiş, sonrasında 90'lı yıllarda yaşanan koalisyonlar ve ekonomik sıkıntılarla beraber insan hakları alanında yaşanan gelişmeler incelenmiştir.
I., II. ve III. dönem Kayseri milletvekilleri ve siyasİ faaliyetleri

23 Nisan 1920'de açılan Birinci Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne katılan milletvekilleri, ülkenin siyasetiyle uğraşmakla birlikte, ülkede kök salan düşman işgallerine karşı cephelerde de önemli hizmetlerde bulunmuşlardır. Birinci Dönem Meclis devleti kuran meclis adını almaya hak kazanmıştır. İkinci ve Üçüncü Dönem TBMM'de ise Türkiye'de inkılaplar gerçekleştirilmiştir. Bu nedenle Birinci, İkinci ve Üçüncü Dönem TBMM'nin Türkiye Tarihindeki önemi büyüktür. İşte bu çalışmada Birinci (1920-1923), İkinci (1923-1927) ve Üçüncü Dönem (1927-1931) TBMM'ye katılan Kayseri milletvekilleri ve onların bu dönemlerdeki siyasi faaliyetleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. TBMM'nin Birinci Dönemi'ne Kayseri milletvekili olarak Ahmet Hilmi Bey, Sabit Bey, Rifat Bey, Osman Zeki Bey, Mehmet Alim Efendi, Mehmet Atıf Bey ve Remzi Efendi katılmıştır. Ahmet Hilmi Bey TBMM'nin Birinci Dönemi'nden, Yedinci Dönemi'ne kadar Kayseri milletvekili olarak görev yapmıştır. Ahmet Hilmi Bey ayrıca son Osmanlı Mebusan Meclisi'ne de Kayseri milletvekili olarak katılmıştır. Yine Sabit Bey TBMM'nin hem Birinci Dönemi'nde hem de İkinci Dönemi'nde Kayseri milletvekili olarak görev yapmıştır. Rifat Bey ise Birinci Dönem'de Kayseri milletvekili olarak görev yapmasının yanı sıra, Osmanlı Mebusan Meclisi'nin İkinci ve Son Dönemi'ne de Kayseri milletvekili seçilmiştir. TBMM'nin İkinci Dönemi'ne Ahmet Hilmi Bey, Sabit Bey, Dr. Halit Mazhar Bey, Nuh Naci Bey, Ahmet Zeki Bey katılmıştır. Üçüncü Dönem'e ise Ahmet Hilmi Bey, Dr. Burhanettin Bey, Hasan Ferit Bey, Reşit Bey ve İkinci Dönem'den Dr. Halit Mazhar Bey katılmışlardır. İsmail Hakkı Bey ise TBMM'nin Üçüncü Dönemi'ne Kayseri milletvekili olarak seçilmiş olmasına rağmen, vefat etmesi nedeniyle Meclis faaliyetlerine katılamamıştır.
Genealogy of governmentality: from liberalism to neoliberalism

Bu tezde yönetimin soykütüğü yönetim sanatı tarihi üzerinden ve özellikle Michel Foucault'nun 1977- 1978 ve 1978- 1979 College de France derslerinin üzerinde yoğunlaşarak analiz edilmiştir. Bu kapsamda ilk bölümde Foucault'nun yönetme, özneleştirme ve diskur üçgeni ele alınmış ve sorgulanmıştır. Öncelikli olarak Foucault'nun yönetimin esas itibariyle discursive bir alan olmasından hareketle diskur kavramı incelenmiştir. Devamında Foucault'nun düşüncesinde 1970'lerde meydana gelen ve kendisinin özneleştirme üzerine yoğunlaşmasıyla sonuçlanan değişim ve kopuş analiz edilmiştir. İlk bölümün son kısmı ise yönetim üzerine yoğunlaşmıştır. Bunun başlıca nedeni Foucault'nun iktidar kavramından özne kavramına geçişi olmuştur. Sonrasında liberalizm tarihi incelenmeye başlanmıştır. Burada can alıcı nokta 18. yüzyılda gerçekleşen değişim olmuştur: Devlet iktidarını kendine amaç edinen raison d'Etat anlayışından liberalizme geçiş bu bölümün asıl yoğunlaştığı nokta olarak ön plana çıkmıştır. Foucault'ya göre liberalizm kendi rasyonalitesini yaratmış ve kısıtlı yönetim tarzını benimsemiştir. Buna göre yönetim ve iktidar, olayları olağan akışına bırakmayı tercih etmiş; sadece çıkarı gerektirdiğinde müdahale eder hale gelmiştir. Son bölüm neoliberalizmin kendi yönetim teknikleri, kuralları ve politikaları ile birlikte yeni bir rasyonalite olarak ortaya çıkmasıyla gerçekleşen 20. yüzyıl kırılmasını ele almıştır. Burada neoliberalizmin entellektüel altyapısını oluşturan Alman Ordoliberalizmi ve Amerikan Chicago Okulu sırasıyla ele alınmıştır. Özellikle neoliberalizmin özneleştirme metodları ve iktidar teknolojileri yardımıyla bireyi yeniden inşa etmesi bu bölümün son kısmında ayrıntılarıyla incelenmiştir.
Apprentices and class culture: The case of apparel and metalworking workers in İstanbul

Bu tez, hazır giyim ve torna sektörlerinde çalışan çıraklarda sınıf kültürünü tartışmayı hedeflemekte, bu amaçla çıraklarda sınıf bilinci oluşmasına ve oluşmamasına etki eden yapısall ve ideolojik faktörleri incelemeye çalışmaktadır. Hazır giyim ve torna sektörlerinde çalışan, 21 çırakla yapılan yarı yapılandırılmış mülakatlardan oluşan saha araştırmasına dayanarak, farklı emek süreçlerinin işlediği bu iki sektördeki çıraklar arasında sınıf çelişkisinin, sınıf bilincinin nasıl ortaya çıktığı ve nasıl etkisizleştirildiği, bu sırada hangi kültürel referanslardan beslendiği analiz edilmeye çalışılmaktadır. Bu açıdan tez, sınıf kültürünün bir parçası olan sınıfsal aidiyetin, hangi ilişki biçimlerinde görülebileceği sorusuna cevap aramaktadır. Usta-çırak ilişkisine referansla kurulan, daha çok küçük işletme kültürünün ve zanaat tarzı sınıf ilişkisinin bir unsuru olan paternalist ilişkilerin sınıf çıkarı kavramından hareketle tanımlanabilecek bir sınıf bilincinin oluşması önünde engel olduğu; dayanışma, sendikalaşma gibi unsurların gelişmesini engellediği; çıraklar açısından meslek öğrenme ve kendi işinin patronu olma gibi gelecek referanslı süreçlerle mevcut sınıf hiyerarşilerinin rızaya dönüştürüldüğü iddia edilmektedir. Bununla birlikte, hazır giyim ve torna sektörlerinde çalışan çırakların, sektörlerin emek-sermaye yoğunluğu bakımından farklılaşması ve bu nedenle farklı esneklik biçimlerini tecrübe etmesi nedeniyle sınıf deneyimlerinin ve iş algılarının birbirinden farklı olduğu; fakat bu farklılığa rağmen geç kapitalizmde daha da belirgin hale gelen yoksullaşma ve mülksüzleşme sonucu alt sınıfların eğitsel, kültürel, sembolik alanlardan gittikçe daha fazla dışlanmalarına paralel olarak sınıf çıkarı kavramına referansla olmasa da sınıf konumlarına ve ilişkilerine referansla kurulan; daha çok üretim alanı dışındaki sınıf karşılaşmaları esnasında ve saygınlıktan yoksunluk olarak tecrübe edilen bir sınıf aidiyetinin ortaya çıktığı görülmektedir.