turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de sembolik siyasetin duygusal tezahürleri: Yeni Osmanlıcı anlatının duygu haznesi

Türkiye güncel siyasetini duyguları odağa alarak okumak üzere giriştiğim bu tezde Türkiye siyasetinin son on beş yılında tanık olduğumuz AKP iktidarı ve serüveninde, iktidar seçkinleri tarafından hitap edilen, çağırılan, harekete geçirilen kolektif duyguların nasıl bir rol oynadığına odaklanacağım. Duygular ve siyaset ilişkisine dair kuramsal tartışmalar ve sembolik siyaset çalışmalarına ilişkin literatürün ışığında, AKP döneminde hem ideolojik bir anlatı, hem toplumsal yaşamda giderek daha yoğun biçimde görünürlük kazanan bir fenomen, hem de bir duygu haznesi olarak Yeni Osmanlıcılığı odak alacağım. Türkiye'de Yeni Osmanlıcı anlatının AKP dönemiyle birlikte siyasal söylem alanını aşarak toplumsal alana ve gündelik hayat pratiklerine bu denli sirayet etmiş olmasını, toplumsal tabanda bu denli benimsenerek süreğen bir biçimde yeniden üretilmesini sağlayan duygusal dinamikleri açığa çıkarmaya ve anlamaya çalışacağım. Bu duyguların geçmişş, şimdi ve gelecek arasındaki bağı kurmakta ve böylelikle milli bir halet-i ruhiye yaratmakta nasıl bir rol oynadığını ortaya koymaya çalışacağım. İşte bu tez, 2000'li yıllarda Türkiye'nin ethosunu ve pathosunu belirlediğini iddia ettiğim, toplumsal tabanın arzularını, hırslarını, öfkelerini açığa çıkarıp, dönüştürüp, onları harekete geçirici bir işlev gören Yeni Osmanlıcı anlatının, güçlü sembolik uğraklarına odaklanmayı amaçlıyor. Bu nedenle analizi AKP deneyiminin duygular ekseninde okunması açısından belki de en zengin 'malzemeyi' teşkil eden ve Yeni Osmanlıcı milli kimlik anlatısının üç güçlü sembolik uğrağı olduğunu düşündüğüm lider, mekan ve mit başlıkları altında gerçekleştireceğim. Her bir başlıkta ele alacağım malzemenin sembolik siyasal mahiyetinin yanı sıra, temel olarak hangi duygulara referansla Yeni Osmanlıcı anlatının vazettiği halet-i ruhiyeyi çağıran, harekete geçiren birer sembol olarak iş gördüklerini ortaya koymayı amaçlıyorum.
Tek Parti Döneminde Mersin milletvekilleri ve meclis faaliyetleri (1923- 1950)

İçel, Anadolu'daki en eski yerleşim yerlerinden biridir. Gerek coğrafi konumu, gerek arazilerinin verimliliği, gerekse taşıdığı stratejik önemi dolayısıyla tarihin her döneminde önemli bir kültür ve ticaret merkezi olarak karşımıza çıkan İçel, Cumhuriyet Dönemi'nde de bu stratejik önemini ve kültürel varlığını devam ettirmiştir. 1923 yılında kurulan yeni Türk Devleti, hakimiyeti kayıtsız şartsız millet egemenliğine verdiğinde İçel, engin bir duyarlılıkla vekillerini meclise göndermekte gecikmemiştir. Bu çalışmamızda 1923- 1950 yıllarında görev yapmış olan yirmi beş milletvekilinin yasama faaliyetleriyle siyasi çalışmaları incelenmiş; Türk siyasetine, Türk demokrasisine, ülkenin gelişmesine ve kalkınmasına sağladıkları katkılar, temsil ettikleri bölgenin sosyo-ekonomik, kültürel ve siyasi gelişimi hakkında ortaya koydukları yaklaşımlar ve tasarılar ele alınmıştır. Tespit edilen veriler ışığında sonuca ulaşılmıştır.
Türkiye'de işçi hareketi ve Türkiye İşçi Partisi (1960-1971)

İşçi hareketi ile Türkiye İşçi Partisi arasındaki ilişkilerin incelenmesi Türkiye siyasi tarihi bakımından çok önemlidir. Bu kavramlar özellikle 1960 ve 1970'lerde daima tartışmalı konular olmuştur. Bu nedenle, işçi hareketi ile TİP arasındaki ilişkilerin incelenmesinin güçlüğünü görmek gerekir. Bu çalışmada, esas konu olarak TİP ve işçi hareketi arasındaki ilişki gösterilmeye çalışılmıştır. Birinci bölümde, yeni anayasal düzen ve bunun sosyalist harekete etkisi ele alınmıştır. Öncelikle 27 Mayıs Hareketini hazırlayan politik, ekonomik, sosyal ve uluslararası nedenler tartışılmıştır. Sonra TİP'in kuruluşu ve milletvekili genel seçimlerindeki başarısına değinilmiştir. Daha sonra TİP'in program ve tüzüğünde işçi sınıfinın yerini incelenmiştir. İkinci bölümde, 1960'tan 1971'e Türkiye'de genel olarak işçi hareketini sendikalar, üye sayılan, grevler v. b. olarak değerlendirdim. 1967'de Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu'nu kurulduğu için işçi hareketi iki kısımda incelendi: 1960- 1967 ve 1967 -1970. DİSK kurucuları TİP üyesiydiler. Bu bağlamda TİP ve DİSK arasındaki ilişki ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Bu bölümde, sendikalar ve siyasal partilerin Marksist bir analizi amaçlanmıştır. Sonuç olarak, TİP'in işçi hareketini etkileyip, değişimine ivme kazandırdığı ve Türkiye işçi hareketinde ekonomik mücadelenin politik mücadeleye dönüşmesinde etkili olduğu söylenebilir. 164
İmparatorluktan Cumhuriyete geçiş sürecinde devlet - sivil toplum ilişkisi; Türk Ocakları örneği

Bu tez çalışmasında Osmanlı İmparatorluğunun II. Meşrutiyet deneyimine denk düşen son dönemi ile Cumhuriyet rejimi temelinde inşa edilen ulus-devlet Türkiye'nin kurulduğu Tek Parti Döneminde, 1912- 1931 yılları arasındaki faaliyet süresi üzerinden, Türk Ocakları örneği ekseninde sivil toplumun devlet karşısındaki konumunun sorunsallaştırılmıştır. Türk Ocaklarının hem İttihat ve Terakki hem de Halk Fırkası iktidar dönemlerinde sahip olduğu örgütlenme pratiği ve faaliyet etkinliği, devlet ile sivil toplum arasındaki ilişkinin Türk Ocaklarının içinde olduğu bir tartışma üzerinden incelenmesini mümkün kılmıştır. Devlet sivil toplum dikotomisinin, Türk Ocaklarının egemen sınıf ile ilişkileri bağlamında analiz edildiği bu çalışmada, sivil toplumun, iktidarın bağımlı sınıflar karşısındaki meşruiyetinin rızai yönünü inşa etmesi bağlamında iktidar tarafından hegemonik işlevlerle donatılmış şekilde açığa çıktığı savunulmuş ve Türk Ocakları ile iktidar arasındaki ilişki bu hegemonik ilişki ekseninde ele alınmıştır. İki bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümünde İttihat ve Terakki Dönemi devlet sivil toplum ilişkisi ve ikinci bölümde ise Tek Parti Dönemi devlet sivil toplum ilişkisi Türk Ocaklarının bu ilişkisellik bakımından kendini konumlandırdığı yer bağlamında incelenmiştir.
Toplumsal yapı analizi tartışmalarında İdris Küçükömer

Bu çalışmanın konusu İdris Küçükömer'in toplumsal yapı analizi ve bu analizin Türk düşünce tarihindeki yeridir. İdris Küçükömer'in toplum kavrayışı ve bu kavrayışta zaman içinde meydana gelen değişimler dönemin siyasal ve düşünsel özellikleri ile ilişkilendirilerek ele alınmıştır. Bu doğrultuda önce toplumsal yapı kavramı tanımlanmış ve kavram üzerindeki tartışmalara değinilmiştir. Ardından İdris Küçükömer'in ilk yazılarını kaleme aldığı 1960'ların siyasal ve düşünsel ortamı Küçükömer'in yazıları ile beraber değerlendirilmiştir. Yine aynı dönemin Osmanlı toplum yapısı tartışmalarında Asyagil üretim biçimi ve feodal üretim biçimi analizleri sırayla ele alınmış ve İdris Küçükömer'in fikirlerinin bu tartışma içindeki yeri tespit edilmiştir. Son bölümde 1980'li yıllarda Türk toplum yapısına ilişkin tartışmalarda ön plana çıkan sivil toplum kavramı ve İdris Küçükömer'in sivil toplum anlayışı ele alınmıştır. İdris Küçükömer'in toplumsal yapı kavrayışı sosyal ve ekonomik temellere sahiptir. Küçükömer pek çok yazısında ekonomik meseleleri ele almasına karşın, sosyal ve ekonomik meselelerdeki karşılıklı ilişki üzerine odaklanmıştır. Küçükömer'in toplumsal yapı analizi Asyagil üretim biçimi ve sivil toplumdan beslenmiştir. İdris Küçükömer özellikle son yazılarında Doğu ve Batı toplumları arasındaki farkı sivil toplum kavramını merkez alarak açıklamıştır.
Seçmenlerin oy verme davranışına etki eden faktörler: Mamak ilçesi örneği

Seçmen demografik özelliklerinin oy verme davranışına nasıl bir etki yaptığına yönelik bir araştırmadır. Çalışmada ilk olarak, demokrasi, siyaset, seçim, siyasal parti, seçmen, siyasal tutum ve davranış, siyasal iletişim, siyasal katılım ve siyasal kültür gibi kavramlar üzerinde durulmuştur. İkinci olarak ise seçmen davranışlarının kuramsal temelleri olan sosyolojik yaklaşım, ekonomik/rasyonel yaklaşım, sosyo-psikolojik yaklaşım ve stratejik oy verme modeline değinilmiştir. Üçünü olarak ise de cinsiyet, yaş, meslek, eğitim, ideoloji, sosyal çevre ve gruplar, parti programı, ekonominin etkisi, siyasi parti adayı ve lideri, kamuoyu araştırmaları, hizmetlerin etkisi ve kitle iletişim araçları gibi seçmen davranışa etki eden faktörleri incelenmiştir. En son ise yapılan literatür taramasıyla oluşturulan kavramsal çerçeveyle bağlantılı olarak uygulamalı alan araştırması yapılmıştır ve bu konu ile ilgili sonuçlara ulaşılmaya çalışılmıştır. Seçim ve seçmen kavramlarının siyasette yer almalarının ardından partilerin seçmenlerinin rızası ile iktidarı ele geçirecek olmaları sonucu siyasal partiler seçmenlere yönelik değişik faaliyetlerinde bulunmaya başlamışlardır. Siyasal partiler bu aksiyonlarda bulunurlarken seçmene ulaşabilmek için çok değişik araçlar kullanmaktadır. Bu araçların seçmenlerin demografik özelliklerine göre etkisinin ne kadar değiştiği sorusu araştırmamızın odak noktasını oluşturmaktadır. Düzenlenen anket ile önce seçmenlerin demografik özellikleri ortaya çıkarılmış ve bu özelliklerdeki seçmenlerin farklı değerlerden etkilenmelerinin farklı olup olmadığı ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Yapılan anket ile başta seçmenlerin demografik özellikleri bulunmuş ve bu özelliklerdeki seçmenlerin hangi değer gruplardan etkilenip etkilenmedikleri bulunmaya çalışılmıştır. Yapılan bu araştırma 411 kişiyle 2 Ocak- 15 Mart 2019 tarihleri arasında yapılan anket sonucunda demografik özellikleri değişen seçmenlerin oy verme davranışının da değiştiği görülmüştür. Yapılan politikalar, siyasi parti liderinin, adayının ve programı, aile, arkadaş çevresi, medya, sosyal sorumluluk gibi etmenler seçmenlerin demografik özelliklerine göre farklı şekilde ettiği görülmüştür.
Modernliğin medenilik olarak sunulmasında eşyanın ideolojik kullanımı

Kapitalizmle birlikte Avrupa'nın ulaşmış olduğu modernlik düzeyi, Avrupa merkezci literatürde ve modernleşme teorilerinde medeniyet ile özdeşleştirilmiştir. Bu özdeşlik kurulurken, modernliğin ve medeniyetin temeline rasyonalite yerleştirilmiştir. Rasyonalitenin evrenselliğinden hareketle, Batı medeniyetinin evrensel değerler ve yapılar ihtiva ettiği iddia edilmiştir. Bu çalışma, Avrupa merkezci tarih okumasına eleştirel yaklaşmaktadır. Çalışmanın amacı; Avrupa dışı dünyaya modernliğin medenilik olarak sunulma sürecini ve bu sürecin sonuçlarını gösterebilmektir. Bu amaç doğrultusunda çalışma üç bölüme ayrılmıştır. Modernliğin Medenilik Olarak Üretimi başlıklı birinci bölümde, Avrupa merkezci literatürde modern hayatın ve medeniyetin temeline kapitalizmin yerleştirilmesi ve kapitalizmin rasyonelleştirilmesi ele alınmıştır. Modernliğin Medenilik Olarak Dağıtımı başlıklı ikinci bölümde, birinci bölümde ele alınan süreçlerin modernleşme kuramlarında sunulma biçimleri üzerinde durulmuştur. Bu bölümde ayrıca kapitalist sistemde üretilen tekniğin ve eşyanın tarafsızlığı tartışması yapılmıştır. Çalışmanın son bölümü Modernliğin Medenilik Olarak Tüketimi başlığını taşımaktadır. Bu bölümde, kapitalist üretim ve dağıtım süreçleri neticesinde ortaya çıkan kültür endüstrisi üzerinde durulmuştur. Kültür endüstrisinin işleyiş mekanizması ve bu süreçlerin insan ve kültür üzerindeki etkileri değerlendirilerek çalışma sonuçlandırılmıştır.
İyi yönetişim çerçevesinde Gine Cumhuriyeti'nde kalkınma odaklı ademimerkeziyetçiliğe dair sorunların değerlendirmesi

Kanlı ve baskıcı bir yönetim sürecinin damgasını vurduğu onlarca yıllık diktatörlük rejiminin ardından, Gine Cumhuriyeti ademi merkeziyetçiliği seçerek kurumlarını demokratikleştirme ve devleti yeniden kurma sürecine girdi. Gine, kolonizasyon geçmişşinden dolayı idari teşkilatını Fransız sisteminden almıştır Başkan Lansana Conte'nin 1985 yılındaki konuşması ile ademi merkeziyetçiliğe yönelik politikalarda önemli ilerlemeler ortaya çıkmıştır. ademi merkeziyetçilik ; ekonomik, sosyal ve kültürel kalkınmayı iyileştirmek için bir ateşleyici işlevi görmüştür. Ne yazık ki, bu başarının belirli sınırlarının olduğu çok geçmedem ortaya çıkmıştır. Zimmete para geçirmeler ve yolsuzluklar arasında, yerel kalkınmaya ve arzu edilen iyi yönetim hedefine doğru ilerlemeler yavaş gerçekleşmiştir. Bu tez genel anlamda tüm yönleriyle ademi merkeziyetçiliği ve daha odak olaraksa Gine'nin ademimerkeziyetçiliğinin titiz bir analizini gerçekleştirerek bu sürecin tarihini, zorluklarını ve nihayetinde bundan beklentileri ele almaktadır.
Yugoslavia: A case study in confict and disintegration

Eski Yugoslavya bugün uluslararası politikanin odak noktalarindan biri haline gelmiştir. 1991 yilinda bu ülkede başlayan ve Avrupa kıtasında İkinci Dünya Savasindan bu yana ilk sicak catisma olma özelliği tasiyan savaşla birlikte, yalniz Balkanlaşma kavrami değil, fakat catisma, dagilma, bolunme ve ayrilma kavramlari da yeniden tartisilir hale gelmiştir. Eski Yugoslavya, yularca, içinde cok farkli insan topluluklarinin yanyana, ancak bir diğerinin cumhuriyet ya da özerk bölgesinde yasamak durumunda kaldigi bir ülke konumunda olmuştur. Ülkenin böylesine yapay biçimde birleşmiş olmasi gerçeği gunluk yasamin her cehresinde kolaylikla hissedilebilmis ve bugünkü sonuca önemli katkıda bulunmuştur. Yugoslavya anilan sebeplerle catisma ve dagilma ile benzer anlamlar cagristiran bölünme ve ayrilma kavramlari konusunda iyi bir alan arastirmasi olusturmaktadir. Bu calismanih amaci eski Yugoslavya'daki catisma ve dagilmanin nedenlerini ortaya koymak ve bunun carpici özelliklerini belirlemeye calismaktir. Catisma ve dagilma konusundaki teorik yaklasimlarin ortaya konmasi ve eski Yugoslavya'nin bir alan arastirmasi olarak kullanilarak, bu yaklasimlari ne olcude dogrulayip reddettiğinin belirlenmesi bu calismanin amaci arasindadir. Bu amada ilk bolümde teorik bir çerçeve oluşturulmaya calisilmis, daha sonra catisma ve dagilma nedenlerinin ortaya konulma cabasinda, alan arastirmasina konu teşkil eden ülkenin genel özellikleri tanitilmistir. Sozkonusu nedenlerin yularca geriye gitmesi dolayisiyla tarihsel gelişimindeki önemli ve carpici gelişmelere yer verilmiştir. Ardından bu gelişme ve özelliklerin günümüzdeki tezahürü ve catisma ve dagilmanin yakin sebepleri tartisilmistir. Sonuç bölümünde ise eski Yugoslavya'nın bir alan arastirmasi olarak teoriyle test edilmesi sonuclari ortaya konulmuş ve bundan sonraki muhtemel gelişmeler irdelenmeye calisilmistir. Ek bölümünde ise, catisma ve dagilma nedenlerine daha fazla isik tutatacagi inanciyla ve anilan alanin belirgin biçimde anlasilabilmesi için, bu alani oluşturan her bir eski cumhuriyet ve özerk bölgenin ekonomik. sosyal. kulturel ve politik kompozisyonlari sunulmuştur. w
Türkiye'de taraftarın sosyal ve siyasal profili: Beşiktaş JK çarşı grubu örneği

Bu çalışma Türkiye'nin en popüler taraftar grubu olan Çarşı özelinde futbol taraftarlığının sosyal ve siyasal görünümünün incelenmesi ve değerlendirilmesi amacıyla hazırlanmıştır. Araştırmanın başlangıcını Türk ve dünya futbol tarihi, futbol seyirciliğininanlamı ve günümüze kadar değişim evreleri oluşturmaktadır. Çalışmada, Türkiye'nin en eski spor kulübü olan Beşiktaş Jimnastik Kulübü tarihi ve Beşiktaş taraftarlığı ele alınarak Çarşı Grubu'nun kuruluşuna kadar geçen dönemlerin incelenmesinin ardından, grubun tribünlerdeki ve meydanlardaki sosyal ve kültürel, siyasal söylem ve faaliyetlerine dikkat çekilmiş; benzer taraftar grupları ile karşılaştırma yapılarak futbol taraftarlığının sosyal ve siyasal alandaki görünümünün resmi çizilmeye çalışılmıştır.
Negatif politik reklamın süreci ve etkileri

oz 'Negatif Politik Reklamın Süreci ye Etkileri' başlıklı doktora tezinin kapsamı, negatif politik reklamın süreç içinde yerini negatif politik haberlere bırakmasının seçmen üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Tezde araştırdığımız esas sorun ise negatif politik reklamın habere geçiş sürecisinin seçmenin özellikle oy verme davranışı üzerindeki etkisini bulmaktır. Tezde bu etkiyi ölçen 100 kişiye yüz yüze görüşme tekniğiyle 15 sorunun sorulduğu bir de anket çalışması yer almaktadır. Tez ve anket sonuçlarına göre seçim kampanyalarında yapılan negatif politik reklamlar ve bu reklamlarla ilgili medyada çıkan haberler seçmeni negatif yönde etkilemektedir. Ancak Türkiye'de aday/partilerin rakip aday/partiyi karalayan politik reklam yapması yasak olduğundan negatif politik reklam yerini politikada baş aktör olan politikacının negatif politikası ve söylemine bunların da medyada haber olarak işlenmesine bırakmıştır. Politik aday ya da partinin yolsuzluğa karıştığını açıklayan bir köşe yazısı, adayın ya da liderin özel hayatındaki skandali yazan bir kapak haber, adayın saldırgan bir üslup içinde rakibi karalayan konuşmasını yayınlayan bir televizyon haberi vb. medyada çıkan negatif içerikli haber ve görüntüler seçmenin özellikle de kararsız seçmenin oy verme davranışı üzerinde bumerang etkisi bulunmaktadır. Bu bumerang etki, seçmenin oy vermeyi düşündüğü aday/parti yerine rakip aday/partiye oy vermesine ya da oy verme hakkını kullanmamasına neden olmaktadır. Seçmen; politikacı ve politikaya inancını yitirip politikaya direnç göstermeye başlamakta politik katılımdan ve sonunda politikadan tamamen uzaklaşmaktadır. m
Türkiye'de sosyalist sol akımın dönüşümü ve Doğu Perinçek

Türkiye'de Sosyalist Sol Akımın Dönüşümü ve Doğu PerinçekBu araştırma ile sosyalist sol akımın geçirdiği süreç ve Türkiye'de bu sürece damgasını vuran temel olgular- tarihsel olaylar incelenecektir. Bu amaçla; bir ideoloji olarak sosyalist kuram, farklı yorumları eşliğinde tanımlanacak, Cumhuriyet öncesi ve Cumhuriyet sonrasında Türkiye'de sosyalist sol akımın geçirdiği evreler incelenecek, sosyalist sol akımın, evrensel sol ve ulusal sol anlayış çerçevesinde geçirdiği değişim, günümüz Türkiyesi'nde Doğu Perinçek'in siyasal ve toplumsal görüşleri çerçevesinde ele alınacaktır.
Askeri yönetim dönemlerinde medya siyaset ilişkisi

ve 12 Eylül 1980'de, 'rejimi kollama ve koruma' görevi çerçevesinde sivil/siyasal iktidarı bertaraf ederek yönetime el koymuştur. Türk Silahlı Kuvvetlerinin rejim ile ilişkileri sadece bu müdahale dönemleriyle sınırlı kalmamış, arda kalan dönemlerde de sürekli olarak siyasal iktidarları gözetim altında tutmuştur. 27 Mayıs 1960 sonrası kaleme alınan 1961 Anayasasıya getirilen ama bir sonraki 12 Mart müdahalesiyle büyük ölçüde geri alınan, basın özgürlüğü açısından geniş ve olumlu hükümler bir kenara bırakılırsa, darbeler genel olarak basın açısından son derece olumsuz sonuçlar doğurmuştur. Darbe yıları, gazeteler için bir çok, toplatma ve kapatma kararlarıyla, gazeteciler için ise, sayısız cezalarla doludur. Basının/medyanın söz konusu bu darbelere karşı tutumu ise ilginç bir tabloyu ortaya koymaktadır. Darbe dönemlerinde, darbeleri ve onu yapanlara alkış tutan basın/medya, sonraki yıllarda bu dönemlere, 'tü kaka ' cinsinden acımasızca eleştiriler getirmiştir. Darbeli yıllar, sonradan basın tarafından 'tarihin karanlık sayfaları' olarak değerlendirilmiştir.
Radikal demokrasi teorisi ve uygulanabilirliği: Farklı yerel yönetim deneyimleri

Bu çalışmada, liberal demokrasi eleştirilerinden doğan radikal demokrasi teorisi incelenerek teorinin uygulanabilirliği için, yerel düzeyden demokratik pratiklerin geliştirilmesi yaklaşımının bir araç olup olamayacağı analiz edilmiştir. Bu bağlamda, 'demokrasiyi demokratikleştirmek' yaklaşımı etrafinda liberal demokratik işleyişi genişletmek hedefiyle girişimlerde bulunan Porto Alegre, Fatsa, Hopa örnekleri ile ve kimi kent meclisi uygulamaları hakkında bilgiler aktarılmış ve bu deneyimlerin radikal demokrasi teorisi ile örtüştüğü noktalar analiz edilmiştir. Çalışmada, söz konusu deneyimlerin, radikal demokrasi teorisinin öngördüğü değerlerin hayata geçirilmesi açısından, bundan sonraki girişimler için birer örnek olduğu düşüncesiyle, teorinin yerel düzeyden demokrasinin geliştirilmesi ile uygulanabileceği sonucuna varılmıştır.
Demokrat Parti İzmir il örgütü (1946-1960): Muhalefetten iktidara bir siyasal partinin yerel politikası

Çalışmamızda Demokrat Parti İzmir il örgütünün kuruluşundan 1960 darbesine kadar geçen süre içerisindeki çalışmaları ve etkileri incelenmiştir. Çalışma giriş kısmından sonra altı bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında Türkiye Cumhuriyeti tarihinde DP'den önce kurulmuş olan belli başlı siyasal partiler incelenmiştir. Ayrıca İzmir'in sosyo-kültürel, ekonomik ve siyasi arka planına değinilmiştir. Birinci bölümde 1946- 1950 yılları arasında İzmir'de DP örgütünün kuruluş çalışmaları incelenmiştir. İl, ilçe, bucak ve ocak teşkilatlarının kuruluşu, kurucuları ve propaganda çalışmaları üzerinde durulmuştur. DP genel merkez yöneticilerinin İzmir ziyaretleri ve yapılan toplantılardaki vaatleri ve siyaset yöntemleri ortaya konulmuştur. İkinci bölümde 1946- 1950 yılları arasında yapılan seçimler ve DP İzmir il örgütünün bu kapsamdaki çalışmaları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde DP'nin muhalefette bulunduğu yıllarda DP İzmir il örgütünün idare, kolluk kuvvetleri, diğer partiler ve DP genel merkeziyle ilişkileri incelenmiştir. Ayrıca parti teşkilatının sosyal ve kültürel etkinlikleri ile yardım çalışmaları üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde 1950 seçimleriyle iktidar olan DP il örgütünün İzmir siyasal yaşamındaki yeri irdelenmiş; DP kadrolarının uyguladığı politikalar sonucunda geniş halk kitlelerinin DP'ye yaklaşımı ve bunların seçimlere yansıyış biçimi değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde DP il örgütünün 1954- 1957 yılları arasındaki çalışmaları, bu dönemde yapılan seçimler ve parti içi çekişmeler değerlendirilmiştir. Altıncı bölümde ülke çapında gerginleşen siyasal ortamda DP il örgütünün tutumu ve faaliyetleri incelenmiştir. Sonuç bölümünde DP açısından İzmir'in önemli bir merkez olduğu görülmüş, DP il örgütünün partinin genel merkezinin politikalarında belirleyici olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuca ulaşılmasında İzmir'in siyasal kültüründe mevcut olan eleştirel yaklaşımın belirleyici olduğu fikrine ulaşılmıştır.
Azerbaycan'da kadınların siyasal hayatta temsili

Siyasi alanda kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olma, bu hakları koruma ve geliştirme mücadelesi uzun yıllardan beri devam etse de siyasi alanda erkek politikacıların çoğunluk teşkil ettiğini; kadınların ise bu yapıyı değiştirme uğraşlarının pek de başarılı sonuçlar vermediğini görmekteyiz. Siyaseti yalnızca erkeklerin var olduğu bir meydan olarak gören zihniyete karşı kadınların siyasette temsil edilme hakkı hukuksal açıdan yalnızca biçimsel olarak kalmış ve beklenen seviyeye ulaşamamıştır. Bu tez çalışmamızda Azerbaycan siyasetinde kadının temsili, kadının siyasette karşılaştığı sorunlar ve politik düzende yer almanın zorluklarındaki asıl sebeplerle birlikte gösterilmeye çalışılmıştır. Sovyetler öncesi ve sonrası, Çağdaş Azerbaycan siyasetinde erkeklerle beraber kadınların da yer alması, kadınların yetkilerini kullanırken karşılaştıkları zorlukların neler olduğu, bu problemlerin çözümleri çalışmamın ana hatlarını oluşturmaktadır.
Les nouveaux mouvements nationalistes

Yeni milliyetçi akımlar üzerine çalışmaya başladığımızda problematiğimizacaba bu milliyetçi akımın homojen bir blok olup olmadığıydı. Çeşitli yazarlarıaraştırırken Michel Wieviorka'nın sınıflandırması bize ilginç geldi. Avrupa'dagözlemlenen milliyetçi akımların sonuçlardan yola çıkan bu dörtlüsınıflandırmaya Türkiye'den uygun örnek bulup bulamayacağımıza baktık. Bu sınıflandırmanın ilk ayağı Yugoslavik tipti. Etnik çatıyşmalardan beslenen bu milliyetçilik türüne örnek olarak Azerbaycan Kültür Derneği seçildi. Wieviorka'nın ikinci tip olarak adlandırdığı terörizm ve milliyetçilik başlığında ise İşçi Partisi'ni inceledik. Gellner'in rurarien-megalomanien dialektiğindenfaydalanarak PKK'nın terörist saldırılarının Türk milliyetçiliği üzerindeki etkilerini görmeye çalıştık. Üçüncü başlık olan alttan gelen saldırılara örnek olarak İzmir kökenli bir dernekseçildi: Şimdiye dek hiçbir şekilde şiddite başvcurmamış olamalarına rağmenaçıkça ırkçı olduklarını ifade eden Türkçü Toplumcu Budun Derneği. Son olarak ise ulusal popülizm başlığında Büyük Hukukçular Birliği incelendi. Bu grupların hepsine derinlemesine görüşme tekniği ile 20 kadar soru soruldu. Vatandaşlık, millet, tehdit gibi konularda sorulan sorulardan Türkiye'de milliyetçi akımların ulus inşacı mı, primordialist mi, balkanik mi yoksamodernist mi olduğu incelendi. Sonuç olarak görüldü ki türkiye'de millyetçilikakımları Wieviorka'nın bahsettiği 4 ana grup nedenden de beslenmektedir