turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Antikçağ'da Mysia ve arkeolojisi

Mysia, kuzeybatı Anadolu'da; kuzeyde Propontis, doğuda Phrygia, kuzeydoğuda Bithynia, güneyde Lydia, batıda Aiolia, Ege Denizi ve Troas'la çevrili Anadolu'nun Antikçağ bölgelerinden biridir. Kolaylıkla çizilebilen bu şemaya karşılık, hem coğrafi sınırlar hem de bölgeye adını veren halk açısından bazı sorunlar vardır. Mysialıların siyasi bir birlik oluşturamaması, Eskiçağ yazarlarının bölgeden ve halktan üstün kürü bahsetmelerine neden olmuştur. Kaynaklardaki bilgi boşluklarını doldurması beklenen arkeolojik araştırmalarda ne yazık ki yeterli boyutta değildir. Örneğin Mysia coğrafyasında her yıl en az beş merkezde bilimsel nitelik taşıyan kazı yapılmasına rağmen bugüne değin Mysialılara ait ciddi bulgulara rastlanmamıştır. Her ne kadar bu durum Mysialıların yaşam biçimlerine bağlanabilirse de bölgeye kendi adlarını verecek kadar etki etmiş bir halkın hiçbir kalıntı bırakmamış olması düşünülemez. En azından yaşam biçimlerine uygun eşyaları ve mezarları hala toprak altındadır. Bu nedenle Mysia coğrafyasında kazı yapan araştırmacıların, lokal bir model oluşturmayı ivedilikle hedefleri arasına almaları gerekmektedir. Daha önemlisi ise Mysialıların kentleşme açısından çevredeki diğer halklara göre az gelişmiş oldukları dikkate alınarak araştırmaların kırsal kesimdeki küçük boyutlu yerleşimlerde yapılmasıdır. Fakat bu tür yerleşimlerin denetimden uzak olması kaçakçılar tarafından kolayca tahrip edilmelerine neden olmakta ve gün geçtikçe elde edilecek bilgiler azalmaktadır. Üstelik tahribat sadece defineciler tarafından değil, bazen sit sınırlarının değiştirilmesi, bilinçsizce hazırlanan baraj ve yol projelerinde olduğu gibi, bizzat devlet kurumları eliyle bazen de arazi ıslahı, yapı malzemesi temini gibi nedenlerle bilinçsiz yöre halkı tarafından gerçekleştirilmektedir. Yani bütün Türkiye'de olduğu gibi Antikçağ'da Mysia olarak adlandırılan ve tezimize konu olan coğrafyada en büyük arkeolojik sorun tahribattır. Mysia Arkeolojisini inceleme amacı güden bu çalışmamızda, arkeolojik açıdan yukarıda özetlenen sorunlarla birlikte Mysia coğrafyasındaki tarih öncesi ve Eskiçağ yerleşimleri incelenmektedir.
Isaura nekropolleri ve mezar tipleri

Bu çalışma arkeolojiye önemli bilgiler sunan, ayrıca geçmişşin sessiz tanıkları olan nekropoller ve mezarlarla ilgilidir. Bu çalışmada daha önce irdelenmemiş İsaura nekropolleri ve mezarların yerleri tespit edilmiş, harita üzerinde konumları belirlenmiş, fotoğraflanıp çizimleri yapılmıştır. Ortaya çıkan veriler kendi aralarında, daha sonra bölgedeki benzerleri ile karşılaştırılmıştır. Ayrıca kentteki mezarların komşu bölgelerdeki örneklerle de benzerlikleri tespit edilip, etkileşimin boyutu hakkında değerlendirmeler yapılmıştır. İsaura kentinde henüz kapsamlı kazı çalışmaları yapılmamıştır. Kentin mezar tipolojisi toprak üzerinde bulunan mezarlara göre oluşturulmuştur. Bu tipolojinin ilerleyen dönemde yapılacak arkeolojik kazılarla daha da çeşitlilik kazanması büyük bir olasılıktır. Bu nedenle hazırlamış olduğumuz çalışma ileride yapılacak olan kazılar sonucu ortaya çıkacak mezar tipleri için bir kaynak teşkil edecektir.
Yüzey araştırmaları ışığında Muş - Bulanık Bölgesi Orta Demir Çağ seramikleri

Bu çalışmada Yrd. Doç. Dr. Hanifi BİBER'in 2009 ve 2010 yıllarında yapmış olduğu, Muş İli ve ilçelerini kapsayan yüzey araştırmaları çerçevesinde araştırılan arkeolojik merkezlerde tespit edilen Orta Demir Çağı'na ait buluntuların değerlendirilmesi ve yayılımı hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda, höyüklerin ya da kalelerin çanak çömlek mal grupları, dağılımları ve tipolojisi aktarılmıştır. Bulanık ilçesi ve köylerini temel alarak yapılan bu ayırımlar buluntu çizimleri ve ayrıntıları birlikte verilerek açıklanmıştır. Kalkolitik Çağ, Tunç Çağı ve evreleri, Demir Çağı ve evreleri, Helenistik Dönem ve Roma Dönemi olmak üzere geniş bir yelpazeye sahip bu alanda çok sayıda Orta Demir Çağ çanak çömlek buluntuları veren merkezler bulunmaktadır. Urartu Devleti'nin saray malları olarak adlandırılan kiremit astarlı, açkılı ve çok iyi pişirilmiş malzemelerinden kaba, günlük kullanım malzemelerine kadar birçok grubun olduğu höyük ve kaleler bulunmaktadır. Genel bir gruplama yapıldığında ise en çok kullanılan mal grubunun 'Kahve-Kiremit Grubu Malları' olduğu ve bütün merkezlerde ortaya çıkması da bunun en iyi göstergesidir. Bunun yanında birçok tipolojiye de sahip olan bu mal grubunda en çok çömlekler kullanılmıştır. Diğer mal grupları ise krem astarlı mal grubu, kiremit astarlı mal grubu, pembe-devetüyü mal grubu, gri renkli mal grubu ve siyah renkli mal grupları oluşturmaktadır. Tipoloji de ise çanaklar ve çömlekler ana grupları oluşturmaktadır ve bunun yanında ise küp, testi, kase ve bardaklar bulunmaktadır. Yüzey araştırması buluntularından yola çıkarak hazırlanan bu sınıflamalar ve gruplamalar Urartu Devleti döneminde kullanılan malzemeler göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir.
Conservation and presentation of Greco-Roman temple remains in Western Anatolia: A critical assessment on selected examples through the concept of Anastelosis

Arkeolojik alanlarda bir koruma ve sunum tekniği olan anastilosis, yapıların dağılmış özgün parçalarının bir araya getirilerek ayağa kaldırılmasıdır. Uygulamayla, özgün yerlerine yerleştirilen mimari elemanların, alanda dağınık haldeki durumlarına göre daha iyi korunmalarının sağlanacağı ve yapılar hakkında üç boyutlu bilgi aktararak koruma pratiğinin gerekliliğini anlatmada katkı sağlanacağı ileri sürülebilir. Bu çalışmanın amacı, Batı Anadolu'daki anastilosis uygulamalarını inceleyerek ve değerlendirerek, arkeolojik alanlardaki yapıların korunarak sergilenmesine yönelik uygulamalara katkı sağlamak ve uygulamalarda dikkate alınması gereken genel ilkeler belirlemektir. Bu doğrultuda, antik dönem kent ve kutsal alanlarında önemli yeri olan Yunan ve Roma dönemi tapınak yapılarındaki anastilosis örnekleri Batı Anadolu'dan seçilmiştir. Çalışmanın yöntemi, uygulamaların yerinde incelenmesi, arşiv ve literatür araştırması, kazı ekibi tarafından hazırlanan kazı raporlarının değerlendirilmesidir. Değerlendirmede, uluslararası koruma dokümanları ve yayınlar çerçevesinde anastilosis ilkeleri; çevre ölçeğinde yapının vurgusu, yapısall ve görsel bütünlük, özgünlük, güvenilirlik, ayırt edilebilirlik, görsel ve malzeme uyumluluğu, geri alınabilirlik ve yeniden müdahale edilebilirlik olarak belirlenmiştir. Bu ilkeler doğrultusunda uygulamaların, tapınakların antik dönemde sahip olduğu önemi vurguladığı, dağılan yapı elemanlarının daha iyi korunmasına ve yapılar hakkında bilgi aktarımına katkıda bulunduğu ileri sürülebilir. Ancak, özgünlük ilkesinin sağlanamaması nedeniyle uygulamanın restorasyon ya da rekonstrüksiyona dönüştüğü, çevre ölçeğindeki vurgu ilkesinin sağlanamaması sonucu tapınağın alanda özgününden baskın hale geldiği, anıt bütünlüğü ilkesinin sağlanamaması sonucu tapınak kitlesini algılatmaya katkı sağlamadığı ve yeni malzemelerin özgünlere zarar vermesi sonucunda yenilenmesi gereken uygulamalar da belirlenebilmektedir.
Anadolu köpek figürlü greek mezar stelleri

'Anadolu Köpek Figürlü Grek Mezar Stelleri'' adlı bu yüksek lisans tezinin konusunu, Grek mezar stelleri üzerinde sık karşılaşılan köpek figürleri oluşturmaktadır. Çalışmanın temel amacı, mezar stellerinde yer alan köpek figürlerini, ikonografik ve tipolojik açıdan ele alarak ayrıntılı olarak değerlendirmektir. İnsana en yakın evcil hayvanlar arasında yer alan ve bu yüzden mezar stellerinde yoğun olarak görülen köpek figürlerinin, hem kompozisyondaki yeri hem de vücut diliyle sergilemiş oldukları davranışların ne anlam taşıdığı, kabartmalar üzerinden değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla, çalışma kapsamına alınan çok sayıdaki köpek figürlü mezar steli; gruplandırılarak, ele alınıp, irdelenmiştir. Tezin ilk bölümünde, Greklerde ölü gömme geleneği hakkında bilgi verilerek mezar tipolojisi açıklanmış olup; Greklerde gömü şekilleri alt bölümlere ayrılarak açıklanmıştır. Tezin bu bölümünde ayrıca mezar stellerinde işlenen konular ve kompozisyon şemaları belirlenip, bir başlık altında değerlendirilmiştir. Konu olarak köpek figürlü mezar stellerinin erkenden geçe doğru gelişimi aşaması açıklanmıştır. Bu durum bize mezar sahiplerinin yaşayış biçimlerini ve kültürlerini mezar steli şeklinde somut olarak da yansıtmaktadır. Tezin ikinci bölümünü oluşturan, ikonografi ve tipler; köpeğin ölen kişiye doğru sıçraması veya yönelmesi, köpeğin üzüm salkımı uzatan genç kadın veya çocuğa yönelmesi ve diğer tipolojiler şeklinde ele alınıp değerlendirilmiş olup; bu tiplerde yine kendi içinde alt başlıklara ayrılmıştır. Tezin üçüncü bölümünde Anadolu köpek figürlü Grek mezar stellerinin genel değerlendirilmesi yapılmış olup; bunlar kendi içlerinde tek figürlü ve çok figürlü mezar stelleri olarak gruplandırılmıştır. Tezin dördüncü bölümünde sonuç olarak, çalışmayla, köpek figürünün mezar stellerinde ne anlama geldiği konusu aydınlatılmaya çalışılmıştır. Ayrıca köpek figürlü mezar stelleri sahiplerinin birer aynası konumundadırlar. Çünkü onların her türlü yaşam biçimi ve davranışlarını bizlere göstermektedirler.
Kars ve çevresindeki Urartu yazıtlarında geçen yer isimlerinin lokalizasyonu

Çalışmamızda Kars çevresinde yer alan Urartu Yazıtlarındaki yer adlarının lokalizasyonu yapılmıştır. Önceki çalışmalarda yapılan lokalizasyonlar birbiriyle karşılaştırılarak daha kesin bir sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır. Bir önceki araştırmalardan faydalanılarak hazırlanan çalışmanın daha sonraki çalışmalara da kaynaklık yapabileceği kanaatindeyim. Çalışmada bölgedeki yazıtlarda adı geçen yer adlarının daha önce dağınık haldeki hali bir araya getirilerek bir rehber eser oluşturulmaya çalışılmıştır. Kuzey Doğu Anadolu da varlığı görülen Urartuların yaşadığı yerler hakkında fikir veren eser bu bölgede araştırma yapacak araştırmacıların Urartuların hakimiyet alanı hakkında fikir sahibi olmalarında etkili olacaktır.
Uşak Arkeoloji Müzesi'ndeki Roma dönemi Phrygia şehir sikkeleri

11 YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ UŞAK ARKEOLOJİ MÜZESİNDEKİ ROMA DÖNEMİ PHRYGİA ŞEHİR SİKKELERİ Erdal ÜNAL Klasik Arkeoloji Ana Bilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Haziran 2005 Danışman: Yard. Doç. Dr. A. Tolga Tek Antik çağda Phrygia'nın önemli kentlerinden biri olan Temenothyrae'de, modern adıyla, Uşak kentinde yer alan Arkeoloji Müzesi 40 yıldan fazla bir süredir bölgeden sikke toplamakta ve koleksiyonunu genişletmektedir. Müze koleksiyonunda 2004 yılı itibariyle 18000 civarında sikke bulunmaktadır. Buna rağmen, bu büyük koleksiyonla ilgili yayınlanmış bilimsel bir çalışma henüz yoktur. Bu çalışma, Uşak Müzesi sikke koleksiyonunda yer alan Phrygia bölgesine ait Roma dönemi şehir sikkelerini konu edinmektedir. Konu kapsamında müze koleksiyonunda yer alan 238 sikke incelenmiştir. Bu sikkelerin 180 adedi Phrygia, 48 adedi Lydia ve 10 adedi de diğer bölgeler olarak adlandırılan Mysia, İonia, Karia ve Pamphylia bölgelerine aittir. İncelenen sikkeler sırasıyla bölgelerine, kentlerine ve dönemlerine göre ayrılıp gruplandırılmıştır. Elde edilen verilen çeşitli açılardan değerlendirilerek bölgedeki para sirkülasyonu, kentlerin birbirleriyle ilişkileri, sikke tipleri ve politikaları hakkında sonuçlar elde edilmeye çalışılmıştır.
Sinop demirci atölyesi amphoralarının dağılımı

Sinope antik kenti bulunduğu stratejik konumu ve sahip olduğu doğal liman özelliği ile Antik Çağlardan itibaren ticaret için büyük bir öneme sahip olmuştur. Kentte üretimi yapılan ürünleri pazarlamak amacıyla yerel üretim ihtiyacı doğmuş, bu durum halkı amphora üretimi yapmaya teşvik etmiştir. Yapılan yüzey araştırmaları sonucunda bölgede bu üretime yönelik olarak atölyeler tespit edilmiştir. Bunlardan en yoğun üretim yapan atölye Demirci atölyesidir. Tezimizin ilk bölümünü amphora atölyelerinin kazı tarihçesi oluşturur. İkinci bölümde ise bu atölyelerden en net üretim bulgularına sahip olan Demirci üretimi amphora tipolojisi kil özellikleri ile birlikte incelenmiştir. Üçüncü bölümde Demirci üretimi amphoralarının ticari rotası oluşturularak, bölgelerdeki dağılımı amphora tiplerine göre belirlenerek, sonuç bölümünde araştırmamızın verilerine göre genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Gallienus klasisizmi ve dönemin sanatında portrecilik anlayışı

Roma İmparatorluk tarihinde 3. yy. imparatorlarından biri olan Gallienus'un incelendiği bu çalışmada, dönemin siyasi, ekonomik, din, sanat ve felsefe tarihi üzerinde durulmuş, birbirleriyle ilişkileri saptanmaya çalışılmıştır. Bunun yanı sıra Hellen kültürü ve Plotinus'un Roma dünyası için şekillenen Klasisizmin etkileri araştırılmış ve Klasisizmin politik amaçlar baz alınarak yaratıldığı anlaşılmıştır. Roma dünyası için çok önemli olan imparator portreciliği, bahsedilen konular çerçevesinde irdelenmiş ve artlarında yatan ruhani hava ortaya çıkartılmıştır. Dönem içindeki karışmış siyaset, bozulmuş ekonomi, Hıristiyanlığın gelmesiyle beraber Olympos tanrılarının terk edilmesi gibi nedenlerden dolayı Roma'ya inancını yitiren halkın gözünde imparator imajının yeniden eski değerlere nasıl yüceltilmeye çalışıldığı gözler önüne serilmeye çalışılmıştır. Gallienus Klasisizmi Antik dünya için yeni bir yaratımdır ve Roma İmparatorluğu tarihinde hem döneme ışık tutması hem de geçmişşle gelecek arasında bir köprü kurması nedeniyle önemli bir geçiş aşamasıdır. Roma'yı tarihi açıdan değil de sadece estetik açıdan gören, onu anlayamaz.
Middle Bronze age Cyprus inter-site relationships: A social network analysis approach

Kıbrıs'ta, Orta Kıbrıs dönemi için genel bilimsel kanı, artan sosyal karmaşıklığın adanın Geç Kıbrıs dönemindeki dönüşümüne öncülük ettiği yönündedir. Yakın Doğu sosyal modelini temel alan bu sosyal tasarı, Kıbrıs'ın çağdaşı olan Yakın Doğu toplumlarını evrimsel olarak takip ettiğini ve ikisi arasında belli seviyede iletişim olduğunu varsayar. Ancak, önceki Erken Kıbrıs döneminde olduğu gibi, bu dönemde de merkez-uydu yapılanması şeklinde bir yerleşim oluşumu Kıbrıs'ta görülmemektedir ve bulunan bir avuç ithal malı Kıbrıs'ın daha çok tecrit edilmiş olduğunu göstermektedir. Bu tez, bu meseleye ve Orta Tunç Çağı Kıbrısı'ndaki (Erken Kıbrıs III Orta Kıbrıs II, M. Ö. 2050 1750) sosyal süreçlere, yerleşkeler arası ilişkiler üzerinden farklı bir bakış açısı sağlayabilmesi adına Sosyal Ağ Analizi'ni bir araç olarak sunmaktadır. Yerleşkeler arası Sosyal Ağ Analizi'nin sonuçları, Orta Tunç Çağı Kıbrısı'nda sosyal süreçlerin durağan olduğunu göstermektedir. Bu nedenle, bakır üretiminde artış olmasına ragmen, Yakın Doğu'da olamasını beklediğimiz gibi, bunun sosyal karmaşıklığın artmasına yol açmadığını savunabiliriz.
Salat Tepe kalkolitik çağ yerleşimi yontmataş alet endüstrisi

Diyarbakır İli'nin Bismil İlçesi Yukarı Salat Beldesi'nde yer alan Salat Tepe yerleşimininKalkolitik Çağ tabakalarından ele geçen yontmataş materyaller tez içerisinde sunulmuştur. İncelenen tüm yontmataş materyaller bilgisayarda oluşturulan bir veri tabanına kaydedilmiştir. Daha sonra aletler ve bazı özel materyaller için ölçek ile birlikte fotoğraf ve çizimin yer aldığı analiz fişleri hazırlanmıştır. Alet tip listesinin oluşturulmasıyla Salat Tepe yerleşimcilerininalet-hammadde ve alet-taşımalık tercihleri ortaya çıkarılmıştır. Salat Tepe yontmataş alet endüstrisi zayıf bir avcılık faaliyetinin yanında yoğun tarım yapıldığını gösteren delilleriçermektedir. Kalkolitik Çağ insanları bu aletleri üretebilmek için yerel çakmaktaşından daha çok, uzak kaynaklardan elde ettikleri obsidiyenleri kullanmıştır. Söz konusu durum dönem içerisindeki insan hareketliliğinin en önemli göstergelerinden biridir. Son olarak SalatTepe'nin bulunduğu coğrafyada çağdaş endüstriler karşılaştırmalı analiz için incelenmiştir. Salat Tepe yerleşimi kendi yontmataş endüstrisi özelinde diğer buluntu yerlerinden önemli farklılıklar ve benzerlikler göstermektedir.
Maddi kalıntılar doğrultusunda Anadolu'da M. Ö. 1200- 900 arası 'Balkan kavimleri' izleri

Maddi Kalıntılar Doğrultusunda Anadolu'da M. Ö. 1200- 900 Arası 'Balkan Kavimleri' İzleri konulu bu çalışma, Karanlık Çağ sürecinde, Anadolu'da varlıkları tespit edilmiş olan Balkan kökenli halkları, maddi kültür kalıntıları doğrultusunda tanımayı ve bu insanların Anadolu'daki yayılım alanlarını göstermeyi hedeflemektedir. Geç Tunç Çağı sonlarına doğru Doğu Akdeniz Havzası'nda büyük bir yıkım meydana gelmiş ve bu yıkımla birlikte Karanlık Çağ olarak adlandırılan sürece girilmiştir. Bu yıkımın nedenlerinden birisinin, Balkan kökenli Trak halkları olduğu kabul edilmektedir. Bu çalışma kapsamında Balkan kökenli Trak kavimlerin Anadolu'ya geliş sebepleri, nerelerden geldikleri, kökenleri, göç yolları, Anadolu ve Doğu Trakya bölgesinde görüldükleri yerler ele alınarak Trakların Deniz Kavimleri ile bağlantılarına kısaca değinilmiştir. Çalışma kapsamında ele alınan Balkan kültürlerine ait izlerin görüldüğü alanlar, genel olarak Doğu Trakya Bölgesi, Orta Anadolu Bölgesi ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ni içine alan coğrafyadır. Yerleşimlerin çoğunun Geç Tunç Çağı'na tarihlenen tabakalarında, yangın ve yıkım izleri görülmektedir. Yıkım tabakalarının hemen akabinde ise Balkan kültürlerine ait Erken Demir Çağ yerleşimleri görülür. Bu yerleşim türlerinin benzerlerine Step kültürünün görüldüğü, Orta Avrupa'nın Orta ve Geç Tunç Çağı tabakalarında rastlanmaktadır (Harita 3). Yıkım tabakaları ve hemen akabindeki tabakalardan ele geçen veriler, M. Ö. 1200 civarında Doğu Akdeniz Havzası'nda yaşanan yıkımında, bu kavimlerin aktif rol oynadığını göstermektedir.
Yeni dönem Beycesultan Höyük kazılarında tespit edilen Geç Tunç Çağ dönemi metal buluntuları

'Beycesultan Höyük Yeni Dönem Kazılarında Ortaya Çıkarılan Geç Tunç Çağ Dönemi Metal Buluntuları' isimli tez çalışmasında, Batı Anadolu genelinde ortaya çıkarılan buluntulardan yararlanılarak Beycesultan tipolojisi oluşturulmuştur ve buluntular çevre kültürler ile karşılaştırılmıştır. Geç Kalkolitik Dönemden Geç Tunç Çağı sonuna kadar çeşitli formlarda metal örnekler ile karşılaşılmıştır. Beycesultan Höyükte tespit edilen formların Kuzeybatı Anadolu, Kıyı Ege ve Orta Anadolu buluntuları ile benzerlik gösterdiği anlaşılmıştır. Buluntulara göre Beycesultan höyükte metalürjik aktviteler yoğun olarak görülmekte ve bakır, kalay, yoğun olarak kullanılmakta, gümüş, altın madenine ait bulutular az sayıda ele geçmektedir. Sonuç olarak Beycesultan Höyük güçlü bir üretim kapasitesine sahiptir. Ve biz bütün tabakalarda bu izleri görmekteyiz.
Ephesos antik kenti nekropollerindeki Roma Dönemi mezar tipleri

Ephesos antik kenti Arkaik Dönem'den Geç Antik Döneme kadar olan süreçte denize kıyısı olan bir liman şehri konumu ile ticari, kültürel ve sosyal yönden öncelikli bir yere sahip olmuştur. Ephesos kentinin mimari, sosyal ve sanatsal anlamda gösterdiği gelişmeler bugün kazılar ışığında değerlendirilmektedir. Ephesos antik kentinin sosyal ve kültürel yaşamın izlerine kentin nekropol alanlarında yapılan arkeolojik kazılar ve yüzey araştırmaları sonucunda elde edilen bilgiler ışık tutmaktadır. Böylece bölgenin sosyal yapısının yanı sıra dinsel inanç sisteminde çözümlenmesinde oldukça yardımcı alanlar haline gelmektedir. Ephesos antik kenti nekropol alanlarındaki ölü gömme adetleri ve mezar tipolojisinin yapılması gerekliliğinden yola çıkarak tezimizde Roma Dönemi'nde Ephesos nekropol alanlarının belirlenip ve bu alanlarda görülen mezar tipleri ele alınmıştır. Dönem sınırlamasının nedeni de elde edilen verilerin çoğunun Roma İmparatorluk Dönemi'ne ait olması ve benzer birçok kentteki bu döneme ait mezar tiplerinin ayırt edilebilmesidir. Çalışmada Ephesos Nekropolleri'ndeki Roma İmparatorluk Dönemi mezar tipolojisinin yapılabilmesi için önce nekropol alanlarının yerlerinin belirlenmeye çalışılmış ve bu alanlarda yapılmış çalışmaların sonuçları incelenmiştir. Tespit edilen mezar tiplerinden yola çıkarak mezar tipolojileri belirlenerek başlıklar altında toplanmış ve daha sonra Ephesos Nekropol alanlarındaki Roma İmparatorluk Dönemi içerisinde nasıl bir tipolojik dağılım ve gelişim gösterdiği saptanmıştır. Bu çalışmalar sırasında kentin nekropol alanlarındaki yapılan araştırmalar ışığında belirlenen malzemeler ile ayrıntılı ya da genel içerikli tüm yayınlar taranarak kapsamlı bir literatür çalışması yapılmıştır.
Müzelerde ısı, ışık, nem

Bu araştırmanın genel amacı; Müzelerde ısı, ışık, nemin, incelenmesi ve müzelerdeki, eserler üzerinde etkilerini incelemektir. Bu araştırmada öncelikle literatür taraması yapılmıştır. Müze türleri ve müzelerdeki sıcaklık, ışık, bağıl nemin, müzelerdeki durumları ve değerleri incelenmiştir. Malatya müzesindeki sıcaklık, ışık, bağıl nem düzeyleri periyodik olarak ölçülmüştür. Bu ölçümlerin sonuçları olması gereken standart değerlerle karşılaştırılması yapılmıştır. Yapılan Ölçümler sonucunda Malatya Müzesinin sıcaklık, ışık, bağıl nem standartlarının olması gereken standartlarda olmadığı ve bu durumun eserlere zarar verdiği görülmüştür. Bu sonuçların eserlere verdiği zararların önlenmesi için yapılması gereken çalışmalar belirtilmiştir.
Antik Çağ Anadolu'sunda saray mimarisi

2003- Sayfa :124 Jüri: Prof. Dr. Cevat BAŞARAN Çalışmamızda, Anadolu'da, saray mimarisinin ortaya çıkışını, tasar tiplerini, köken ve gelişim sürecini kronolojik olarak ortaya koyarak; Anadolu kültürleri arasındaki etkileşim araştırılmıştır. Saray niteliği taşıyan yapılar, yer aldıkları dönemler içerisinde incelenmiş; mimari özellikleri belirlenmiştir. Yapıların, başlangıçtan Roma Dönemi sonuna kadar geçen süreç içindeki, benzerlik ve farklılıkları, ayrıntılı olarak irdelenmiştir. Basit barınaklardan, görkemli villalara ve saraylara uzanan gelişim süreci içerisinde, mekan edinme kaygısındaki arayışlar, mimari ilkelerle beraber toplumsal yaşamdaki değişimleri de gözler önüne sermektedir. Yapısal nitelikler ise, kültürel bağların binalar üzerindeki etkilerini en güzel şekliyle göstermektedir.
Parion'un Bizans Dönemi sırlı seramikleri

Parion Antik Kenti, Troas Bölgesi'nin kuzeyinde, bugünkü Çanakkale ili Biga ilçesi sınırları içerisindeki, Kemer Köyü'nde yer almaktadır. Kentle ilgili kalıntılar daha çok köyün kuzeydoğusunda yer alan Bodrum Burnunda yoğunlaşmaktadır. 2005 yılından bu yana Parion Antik kenti kazıları sırasında ele geçen sırlı seramik buluntular bu araştırmanın materyalini oluşturmaktadır. Elde edilen bulgular ışığında seramiklerin tarihlendirilmesi, sınıflandırılması yapılmıştır. Kazı sezonları içinde ele geçen Bizans Dönemine ait olduğunu saptanan 326 sırlı seramik içinden, bilimsel yöntemler kullanılarak, hamur rengi, form, süsleme ve çeşitli sır tekniklerine göre incelenmiş ve bunlardan 194 tanesi değerlendirmeye alınarak kataloğu hazırlanmıştır. Kataloğa alınan seramiklerin 171 tanesi beyaz hamurlu olup MS 9 -11. yüzyıla, 23 tanesi ise kırmızı hamurlu olup MS 12. yüzyıla tarihlendirilmiştir. Seramikler, bulundukları tabakadaki sikkelere, mimari buluntulara ve diğer kontekst malzemeye, göre tarihlendirilmiştir. Parion'da bulunmuş sırlı seramik parçalarının bir bölümünün yerel üretim olduğu diğer bölümünün ise ticaret yolu ile geldiği düşünülmektedir. Bu da bize seramiklerin Parion Antik Kenti'nin Bizans Dönemi'ndeki sosyo-ekonomisi içindeki yaşam, biçim ve gereksinimleri hakkında önemli veriler sunacaktır. Ayrıca kazı çalışmalarından elde edilen verilere göre Troas Bölgesindeki diğer kentlerle ve yakın çevresiyle olan ilişkilerinin aydınlatılmasında önemli rol oynayacaktır.