The Theme of violence in Ted Hughes poetry

Şiddet, insanoğlunda var olan en etkili ve İçgüdüsel güçlerden biridir. Tarih boyunca İnsan, bu içgüdüsel gücün esiri olmamaya çalışmış fakat çoğu zaman da yenilmiştir. Onun şiddete karşı verdiği mücadele aslında onun yaşamla ölüm, ya da canlı-cansız dünyasındaki mücadelesidir. Çağdaş İngiliz şiirinin en tanınmış kişilerinden biri olan Ted Hughes ( 1 930- ), 1960'ların ve 1970'lerin sesi olarak nitelendirilebilir. Hughes'u bu kadar tanınmış yapan öğelerin başında kullandığı dili, temaları ve özgünlüğü gelir. Hughes, genelde savaş, doğa, ölüm, seks ve şiddet hakkında yazar. Eserleri incelendiğinde orada işlenen şiddet temasını, 'doğadaki şiddet' ve 'insandaki şiddet' olarak ikiye ayırmak mümkündür. Ted Hughes eserlerinde birçok yazar ve şairden etkilenmiştir fakat bu onu özgün bir şair olarak kabul etmemek anlamına gelmez. Çünkü onun özgünlüğü, şiddet temasım ilk kez olarak kullanmasında değil de, sembolizminin altında yatan anlam, mecazi benzetmeleri, mit'ten etkilenerek kullandığı hikayeler, kısacası tekniğinden ve hayat görüşünden kaynaklanır. Onun hayat görüşüne göre, durağan ve tekdüze bir dünyada yaşayan İnsan, hayattaki amacına ulaşmak için şiddetle, suçla ve her türlü güçlükle mücadelesini sürdürmelidir. insan, bu güçlüklerle mücadele ederken, şiddetle de mücadele etmiş olur. Bu yüzden şairin teması daha da bir anlam ve önem kazanır. Zaten, savaş zamanında yaşamış ve babasının savaş anılarıyla büyümüş biri olarak, Hughes şiddet temasına hiç de yabancı değildir. Ayrıca o, insanı ve hayvanı şiddete iten içgüdüsel gücün aynı olduğunu fakat bu gücün kullanım alanlarının farklı olduğunu bilir. İÜ Birinci bölümde açıklandığı gibi, hayvanların dünyasında bir var olma savaşı ve av bulabilme mücadelesi vardır. Onların yaşayabilmek ve ayakta durabilmek için şiddete başvururlar ya da birbirlerini öldürürler. Fakat bu İnsanların dünyasında böyle değildir. Doğadaki en akıllı varlık olan insan bile içgüdüsel olan bu gücüne yenik düşmüştür. ikinci bölümün ana teması olan insan, kendi yarattığı toplumun içinde birçok nedenden ötürü şiddete başvurur, bunların çoğu da planlanmış ve bilerek yapılmıştır. Böylelikle insan, engelleyemediği bu gücünden dolayı, hayvandan daha zararlı bir hale gelir. Hughes, bu iki temayı, oldukça başarılı ve canlı bir biçimde işlemiş ve 'doğa' ve 'savaş' şiirlerinin ustası olmaya hak kazanmıştır. Şair, hayvanı sembol olarak kullanırken, onun doğasındaki şiddete örnek verir ve bunu tartışır. Fakat onun esas yapmak istediği, insanda bulunan şiddete değinmektir. Onun temalarında güçlü ve şiddet dolu bir doğadan başka, bu enerjiler ve modern insanın bölünmüş ve yalnız doğası arasındaki İlişki de verilir. Hughes, hayvanlarda açıkça belli olan bir yaşama gücü gözlemler. Oysa, bu derin ve içgüdüsel enerjinin kaynağı, insan dünyasında yerini istemiyerek kabul edilen bir gerçeğe bırakır. Bu yüzden hayvanlar, bu evrensel enerjiye insanlardan daha yakındır. Hughes şiirlerinde her ne kadar savaş, şiddet ve korku gibi temaları işlese de, hayat görüşü olarak savaşa ve her türlü şiddete karşıdır. Bu yüzden, şair gelecekten ümidini ve inancını kesmemiştir. Onun için, yirminci yüzyıl insanının problemlerini çözmesi ve yaşam mücadelesinde başarılı olabilmesi için 'deneyimlerinden' yer alanması gerekir. Çünkü insanoğlu şimdiye kadar yeterince savaş, şiddet ve korkunç olaylar yaşamıştır ve bundan dolayı da barış dolu ve şiddetin yer almadığı bir dünyada yaşamaya hak kazanmıştır.