turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dersim hadisesi

Osmanlı Devleti'nin yerini Türkiye Cumhuriyeti'ne bırakması ile başlayan yeni dönemde devleti meşgul eden iki önemli hadise yaşanmıştır. Bunlardan birisi Şeyh Said isyanı, diğeri Dersim isyanıdır. Bu iki isyanın hem çıkış sebepleri hem bastırılma yöntemleri hem de ürettiği sonuçlar itibariyle dikkatle incelenmeye ihtiyacı vardır. Zira bu isyanlar Kürt-Zaza kimliğinde birleşirken mezhep itibariyle birisinin Sünni, diğerinin ise Alevi olmasıyla ayrışmaktadır. Osmanlı Devleti'nin çok dilli, çok milletli ve çok dinli yapısı içerisinde ortaya çıkmayan bu isyanları tetikleyen hususlardan birisi Türkiye Cumhuriyeti'nin ulus devlet yapılanması olduğu gibi diğeri de dini aidiyet bağının zayıflatılmasıdır. Birinci Dünya Harbinden mağlup çıkan Osmanlı Devleti'nin işgale karşı verdiği milli mücadele ve bağımsızlık savaşı, Balkan harbiyle birlikte ele alındığında uzun bir zaman dilimi oluşturur. Bu dönemde Anadolu'da devlet otoritesinin gevşemesi ve denetimsizliğin yol açtığı başıbozukluklar ve yerel güç öbeklenmeleri ortaya çıkmıştır. Buna karşı devlet otoritesini sağlama ve nizamı tesis etme yönünde adımlar atılması tabii olmakla birlikte kullanılan yöntemlerin isabet derecesi tartışmaya açıktır. Nitekim o dönemde de müdahale metodundaki yaklaşım farklılıkları hükümet değişimine yol açabilmiştir. Bu çalışmaya konu teşkil eden Dersim, Sultan 2. Abdülhamid döneminde sancak olarak devlet idari yapısında yerini almış fakat Cumhuriyet'e kadar adı bir isyanla anılmamıştır. Devletin nüfuzunu tüm ülkede tesis etmeye kararlı olan Cumhuriyet hükümeti özellikle aşiret yapısının hakim olduğu bölgelerde aşiret reislerinin mukaveetini kırmak için harekete geçmişştir. Dersim bu açıdan önemli bir konumdadır. Zira merkezi hükümetin politikalarını kendisi için tehdit olarak gören Dersim aşiretlerinin itaatsizlikle başlayarak isyana dönüşen hareketi Devletin askeri güç kullanarak bastırması ile sonuçlanmıştır. Ancak Dersim hadisesinin toplumun bir kesiminde psiko-sosyal etkilerinin devam ettiği de bir gerçektir. Bu çalışmada Dersim hadisesini hazırlayan süreç ve yaşanan olaylar sebep ve sonuçlarıyla ele alınarak incelenmiştir.
An Evaluation of the recent debates on restructuring of the Turkish government: federalism and unitary state arguments

Uniter bir devlette politik desentralisasyon merkezin politik gucunu yerel birimlere ve/veya 'çevreye' devretmesi demektir. Böyle bir desentralisasyon alternatif guc merkezleri olusturacagi için uniter devletin dogasina aykiridir. Bu nedenle, otoritenin merkezden dagildigi uniter bir devlette, merkezin otoritesini dagittiklarina güvenmesi gerekir. Bu güven de politik entegrasyonun, merkez tarafindan olculmus, derecesine bağlıdır. Osmanli-Turk siyasetinde politik entegrasyon 'inerkezi' bir yolla sağlanmaya çalisildi, bu da desentralisasyon için 'olumlu' bir gelişme değildi. Aslinda, Osmanlı'nın modern anlamda merkezileşmesi yeni bir entegrasyon denemeleriyle ayni zamana 'tesadüf ediyor. Merkez çevreden kuşku duyuyordu. Böyle bir durumda, Turk politik kulturu yerel hükümet geleneğinden yoksun kaldi. Politik desentralisasyonu etkileyen, ülkenin coğrafi buyuklugu gibi, başka faktörler de var. Fakat, Türkiye örneğinde politik kultur ve 'güvenin' derecesini belirleyen olarak poitik entegrasyon derecesi en önemli faktörler olarak algilandi. Çunku, diğer faktörler desentralisasyonu ij5gerektirirken, Türkiye merkeziligini bugüne dek korumuştur. Konu üzerindeki tartismalar aslinda Turk politikasinin yeniden yapilandirilmasi tartismalarinin bir parcasi. Desentralisazyonu tartisanlar, Türkiye'nin politik entegrasyonun tamamlanip tamamlanmadigi sorusunda ve entegrasyonun seklinin doğru olup olmadigi konusunda bölünmektedir. Desentralizasyona kar si ç ikanlar Cumhuriyetin temellerinin sarsilacagina inanarak savlarını olusturmaktadir. ij6
Türkiye'de medya ve muhafazakar iktidar ilişkileri bağlamında Demokrat Parti ve Adalet ve Kalkınma Partisi dönemlerine eleştirel bir bakış

Felsefi bir düşüncenin bir argümanı olmasının yanı sıra siyasi hayatın ve gündelik yaşamın içinde kullanılan muhafazakarlık kavramının yaklaşık iki yüzyıllık bir geçmişşi vardır. Kavram kendi söylemi içinde gelişerek farklı kültür ve coğrafyalarda farklı şekillerde yorumlanmıştır. Muhafazakar düşünce içinde bulunduğu zamanın ve bölgenin düşünce yapısı ile eklemlenerek, karşı durduğu değişimin süzgecinden geçerek günümüzde de etkisini hem siyasal hem de düşünsel hatta göstermektedirBu çalışmada öncelikle dünyadaki muhafazakar fikirsel bakiyenin incelenmiştir. Ayrıca Türkiye'deki düşünsel ve politik yansımaları bu düşünceye katkı sağlayan düşünürlerin fikirleri ile açıklanmıştır. Bunun yanı sıra siyasal iktidar olan 'Demokrat Parti ve Adalet ve Kalkınma Partisi' örnekleri üzerinden medya ile olan ilişkileri eleştirel bir bakış açısıyla ifade edilmeye çalışılmıştır.
Les relations entre le Parti Ouvrier de Turquie et la Revue Yön (1961-1965)

1960'lı yılların ilk yarısı, Türkiye solu için yeni bir yapılanma dönemi olmuştur. 27 Mayıs Darbesi'nin peşi sıra ortaya çıkan yeni Anayasa ve özgürlük ortamı buna zemin hazırlamıştır. Türkiye İşçi Partisi ve Yön Dergisi bu dönem Türkiye solunun önde gelen iki örgütlenmesi olmuştur. Farklı fikirleri bünyesinde bulunduran bu örgütlenmelerin ilişkisi, 1965 sonrası ortaya çıkacak olan yeni sol hareketleri ve siyasi ortamı anlamak için önemlidir. Çalışmanın temel meselesi bu ilişkiyi inceleyerek bir analizde bulunmaktır.
An empirical study on party switching in Turkey

Parti değişimi, yaygın algının aksine, yalnızca demokrasi ve parti sisteminin tam kurumsallaşmadığı, seçimle ilgili yasaların eksik uygulandığı ülkelerde değil, politik çevrelerin ve aktörlerin demokrasiyi üst seviyede benimsediği ülkelerde de yaygın olarak gözlemlenmektedir. Bu tezde, milletvekillerinin parti değişimi davranışı ile ilgili teorik açıklamalar, Türkiye'ye ait 1983- 2015 seçim verileri kullanılarak ampirik olarak test edilmiştir. Kavram ile ilgili teorik açıklamalar ve önceki uygulamalı çalışmalar takip edilerek, parti değişimine neden olan temel motivasyonlar belirlenmiş ve Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde görev yapan politikacıların parti değişimi davranışının nedenleri araştırılmıştır. Bu bağlamda, parti değişimi davranışını tahmin etmek için, lojistik regresyon tahmini ve parametrik hayatta kalma yöntemi kullanılmıştır.
Michael Hardt ve Antonio Negri'nin özne teorisi: Sınıftan çokluk'a

Bu çalışmada Michael Hardt ve Antonio Negri'nin özne teorisine odaklanılmaktadır. Negri'nin erken döneminde mensubu olduğu İtalyan operaismo politik ve teorik hareketinden itibaren özne teorisinin gelişiminin izleri takip edilerek, söz konusu kuramsal pozisyonun analitik bir haritasının çıkarılması hedeflenmektedir. Hardt ve Negri'nin özne teorisinin sunduğu projeksiyonunun küreselleşme çağında toplumsal ve sınıfsal hareketlerin dinamiklerini anlamak için teorik düzeyde ne kadar tutarlı ve anlamlı olduğu sorusu, çalışmanın esas motivasyonunu oluşturmaktadır. Çalışmada kurgulandığı haliyle, Hardt ve Negri'nin özne teorisi, 1970'li yıllardan itibaren ortaya çıkan üç teorik ve politik gelişmenin etkisini taşımaktadır. Bunlardan ilki, çağdaş radikal hareketlerin hareketlerin gelişimi, ikincisi solun teorik krizi ve postmodern söylemin çağdaş eleştirel teoriye sirayeti ve üçüncüsü ise enformasyonel kapitalizm anlatısı ile ilgilidir. Çokluk kavramı, bu üç gelişmenin izlerini taşımaktadır. Bu üç gelişmenin dışında Hardt ve Negri'nin entelektüel üretimi ile Negri'nin erken döneminde türettiği muhtelif kavramlar arasında belirgin bir süreklilik gözlemlemek mümkündür. Örneğin erken döneminin toplumsal işçi kavramı ile geç döneminin maddi olmayan emek kavramı, üretimin artık toplumsal olduğu ve emeğin bilişsel niteliğinin arttığı iddiasıyla ortaklaşmaktadır. Nihayetinde söz konusu entelektüel üretim, farklı disiplinlerden gelen kavramların aynı potada eritildiği teori-yoğun bir kavramsal inşaya işaret etmektedir. Bu yönüyle kavramlar yine kavramlara referansla açıklanmakta ve bu durumla paralel olarak da ampirik yönü oldukça zayıf kalmaktadır. Son kertede Hardt ve Negri ilhamını gerçeklerden değil teorilerden almaktadır.
Foucault perspektifinden Türkiye'de 12 Eylül askeri darbe döneminin analizi (1980-1983)

Her toplum, mutlak suretle siyasi tarihinin kendi sırtına yüklediği yüklerle, ortak acılar ve ortak sevinçlerle yaşar. Çoğunlukla acıları unutmaya meyilli, sevinçleri ise sıklıkla hatırlamaya gönüllü olan modern ulus devletlerde millet olmak bazen de unutmaktır. İşte Türkiye siyasi hayatında da 12 Eylül darbe dönemi bir türlü unutulamayan bir dönemdir. Onu iktidar ilişkilerinden koparılmış trajik bir edebilik içinde değil de tam da iktidar ilişkilerinin ortasında zuhur etmiş politik bir gerçeklik olarak değerlendirmek gerekir. Bu tez çalışması 1960'lardan itibaren postmodern siyaset anlayışında çok etkili olan Michel Foucault'nun iktidar teorisini analiz etmeyi amaçlamaktadır. 12 Eylül darbe dönemi, Foucault'ya has iktidar düşüncesi üzerinden aydınlatılacaktır. Bu nedenle 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve darbe dönemi hapishaneleri içerik analizine tabi tutularak iktidar-özne kuramı ekseninde mercek altına alınacaktır. İlk bölümde Foucault ve iktidar kuramı derinlemesine incelenecek, ikinci bölümde de bu felsefi arka plan ışığında darbe anayasası ve hapishaneleri içerik analizine tabi tutulacaktır. İkinci bölüm kendi içerisinde ikiye ayrılacak, ilk olarak 1982 anayasası belirli ve stratejik maddeler üzerinden 'bilginin ve hakikatin yaratılması' bağlamında derinlemesine incelenecektir. Aynı şekilde ikinci bölümde 12 Eylül hapishanelerinde cezaya tabi tutulmuş mahkumların doğrudan hikayeleri ve anı türündeki eserler incelenecektir.
1991-2015 arası Yesevilik bağlamında Türkiye Kazakistan ilişkileri: Ekonomi, kültür, diplomasi

Bu tez, 1991 senesinde bağımsızlığını ilan ederek uluslararası konuma gelen Kazakistan'ın Türkiye ile olan ilişkilerinin Yesevilik bağlamında incelenmesi amacıyla yazılmıştır. 1991- 2015 yılları arasındaki ilişkiler bu tezin sınırlarını belirlemektedir. Bu tezin amacı, Kazakistan ve Türkiye ilişkilerini tamamı ile analiz etmek ya da politikalarının başarı ya da başarısızlıklarını ölçmek değildir. Amaç, Kazakistan'da ortaya çıkan Yesevilik anlayışının Türkiye ilişkilerindeki etkisi ve bu bağlamda politikanın belirlenmesinde ne düzeyde etkili olduğu üzerine bir araştırma yapmaktır.
Interaction of the AKP with the constitutional state in Turkey: AKP's political justice

Bu çalışma, Adalet ve Kalkınma Partisi hükümetleri ile anayasal devlet arasındaki etkileşimi inceler. Çalışmada, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin hukukun üstünlüğü ilkesi ve parlamenter demokrasinin biçimsel sınırları içerisinde kalmasına rağmen, anayasal devletin getirdiği sınırları aştığı gösterilmektedir. Çalışmanın amacı söz konusu partinin yasama ve yürütme iktidarlarını aşarak, bir bütün olarak devlet iktidarı olma yolunda ilerlediğini göstermektir. Bu çabanın merkezinde yargı iktidarının siyasi iktidar tarafından kontrol altına alınması ve araçsallaştırılması yer almaktadır. Yargının ve mahkemelerin siyasi iktidar tarafından araçsallaştırılmasının en göze çarpan örneği ise siyasi davalardır. Bu bağlamda çalışma Ergenekon davasını, KCK davasını ve Hopa davasını inceler. Siyasi davalar, siyasi iktidarın muhaliflerinin suçlu addedilerek cezalandırıldığı ve devleti korumanın siyasi iktidarı korumakla eş tutulduğu davalardır. Bu nedenle siyasi davalar, yargılama erkinin de facto siyasi iktidarın elinde toplandığını göstermektedir. Bu inceleme yapılırken, hem bir siyaset kuramcısı hem de bir hukukçu olan Carl Schmitt'in görüşlerinden yararlanılmaktadır.
1950-1960 dönemi Muğla milletvekilleri

Uzun yıllar iktidarda olan Cumhuriyet Halk Partisi 14 Mayıs 1950 tarihinde yapılan seçimler neticesinde iktidarını, 7 Ocak 1946'da kurulan Demokrat Parti'ye kaptırmış, Türkiye tarihinde ilk defa gizli oy, açık tasnif ve tek dereceli olarak uygulanan seçimlerin sonucunda, Demokrat Parti İktidar Partisi konumuna yükselmiştir. Bu süreçte Muğla bölgesinden Milletvekili seçilerek TBMM'de bölgenin sorunlarını ve ihtiyaçlarını meclis gündemine taşıması gereken kişilerin, genellikle ülke gündemi üzerine çalışmalar yaptığını, Muğla ili için yaptıkları çalışmaların yetersiz olduğunu görüyoruz.
Türk siyasi tarihinde Milli Nizam ve Milli Selamet Partileri

Bu çalışmanın amacı Türkiye'de, 1961 Anayasası'yla kurulmuş olan Anayasa Mahkemesi'nin kapattığı ilk siyasi parti olan Milli Nizam Partisi (MNP; 26 Ocak 1970- 20 Mayıs 1971) ile onun devamı niteliğindeki Milli Selamet Partisi'nin (MSP; 11 Ekim 1972- 12 Eylül 1980) siyasi faaliyetlerini ortaya koymaktır. Bu çalışmada bu partilerin programları ve seçim bildirileri değerlendirildi. Türkiye Büyük Millet Meclisi Arşiv ve Dokümantasyon Dairesi, Milli Kütüphane ve Türk Tarih Kurumu'nda dönemin gazeteleri özellikle Cumhuriyet ve Milli Gazete tarandı. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsünün 1973 ve 1977 Genel Seçimleri sonuçları yorumlandı. Bu partilerin önde gelenlerinden olan M. Gündüz Sevilgen, Süleyman Arif Emre gibi kişilerin de hatıratlarından yararlanıldı. Bu noktada çalışmamız bu iki partinin siyasi faaliyetlerini kapsamaktadır. Her iki partinin de dayanak noktası siyasi-İslam'dır. Siyasi İslam, ya da İslam'ın siyasileştirilmesi 19. yüzyıla, Osmanlı Devleti'nin son dönemine kadar uzanmaktadır. Fakat Cumhuriyet'in ilanından II. Dünya Savaşı'nın bitimi olan 1945'e kadar, Türkiye Tek Parti yönetimiyle idare edilmiştir. A. B. D ve İngiltere'nin liderliğinde Müttefik kuvvetlerin İkinci Dünya Savaşı'nı kazanması milli idare sistemlerinde demokratikleşme sürecine yol açtı.1950'lerden sonra Türkiye'deki sanayileşme politikası, alt yapı çalışmaları, yeni karayollarının yapılması, tarımda makineleşme gibi olgular köylerden büyük şehirlere iç göçe yol açtı. Büyük şehirlerdeki bu nüfus her iki partinin oy potansiyelinin temelini oluşturmaktadır. Bu durum tarihi olgunun sosyolojik yönüne işaret etmektedir.
Aşık Çelebi'nin 'Miracu'l-İyale ve Minhacu'l-Adale' adlı eserindeki siyaset düşüncesi

asırda Osmanlı Devleti'nde yaşamış bir kadı ve şair olan Aşık Çelebi (ö.1572), meşhur Hanbeli alimi İbn Teymiyye'nin es-Siyasetü'ş-Şeriyye isimli eserini Osmanlı diline çevirmiş ve idare, yargı, maliye ve askerlik konularında Osmanlı kamu hukukuna dair önemli telif bölümler ilave etmiştir. Tercüme ve ilave telif kısımlarından oluşan bu eserine Miracu'l-İyale ve Minhacu'l-Adale ismini vermiştir. Yazma halinde olan bu eser, Osmanlıların İslam siyaset düşüncesi ve kamu hukuku konularında, kendilerinden önceki Müslümanların meydana getirdikleri ilmi mirası tevarüs ettiklerini göstermekte ve aynı zamanda Osmanlı'da siyaset-i şeriyye kavramı ve ilgili meselelerin güncelliğini ortaya koymaktadır. Osmanlı siyaset düşüncesinde halife kavramının sadece yönetici anlamında kullanılması, Osmanlıların ehl-i zimmet hukukunu kendisinden önceki devletlerden tevarüs etmiş olması, arazi hukuku ve beytülmal gelir ve giderlerinde fıkhi hükümlerin uygulanması telif kısımlarının tahlilinde detaylı olarak incelenen hususlardır.
The political economy of banking sector regulation in Turkey: The case of post-1980 Turkey

Bankacılık sektörü, yüzyıllardan beri finansal aracılık yapmasından dolayı, hiçsüphesiz dünyada en çok düzenlenen ekonomi sektörlerinden birisidir. Devletbankacılık sektörünü, mevduat yatıranların paralarını korumak; bankalarıngüvenligini garantiye almak ve böylece ekonominin bütününü korumak içindüzenler. Bankacılık sektörünü düzenleme yöntemleri 20 yüzyılda önemli ölçüdedegismistir. Devlet ikinci Dünya Savasından sonra bankacılık sektörünü kamu bankaları ve rekabeti kısıtlayıcı kurallar vasıtasıyla düzenlemistir. Fakat 1970'lerdeyasanan dünya çapındaki ekonomik krizden sonra, bankacılık sektörü düzenleme yöntemi 'bagımsız düzenleyici kurumlar vasıtasıyla hukuksal düzenlemeye' dogrudegismis: faizler ve yabancı para rejimi deregüle edilmis; kamu bankalarıözellestirilmis; bankacılık sektörü düzenlemesi için özerk bürokratik kurumlarkurulmus ve sektörde rekabet arttırılmıstır. Sonuç olarak devletin bankacılık sektörüne olan müdahalesi azalmıstır. Bu tez yukarıda anlatılan, bankacılık sektörüdüzenlemesi yöntemlerinde meydan gelen degisikligi 1980 sonrası Türkiye örneginde incelemektedir. Öncelikle, sözü edilen degisiklikler uluslararasıgelismelere paralel olarak anlatılmıs, sonrasında da bu degisikliklere neden olan ekonomik ve politik faktörler incelenmistir. Bankacılık sektörü düzenlemesiningeçirdigi evrimin analizinden çıkarılan sonuç: Türkiye'deki bankacılık sektörüdüzenleme yöntemleri 'bankacılık sektörünün büyük oranda devlet yönetiminden,'bagımsız düzenleyici kurumlar vasıtasıyla hukuksal düzenlemeye' kaymıs; ve uluslararası kurumlar yerel politik faktörlerle birlikte bankacılık sektörüdüzenlemesinin geçirdigi evrime yön vermislerdir.
A diasporic welcome: Integration of immigrants through spatial patterns Syrian Circassians in Düzce as a case study

Globalleşen dünyada, göç konsepti, sosyal bilimleri eğitimden, sağlığa, kimlik, istihdam ve diğer sosyo-demografik konulara uzanan birçok alandaki branşlarınıkucaklayacak şekilde dinamik bir gelişim göstermektedir. Fakat, akademik literatürün özet taranması, göçü mekan ve yer kavramı çerçevesindeinceleyen- mekan kavramını; şehir, kasaba, cadde ve bir binanın somutlaşmışfiziksel formu, yer kavramını ise; memleket, anavatan veya komşuluk ilişkileri olarak ele alan, yerel halk / insan ilişkileri ve sosyal entegrasyon konularının resme dahil olduğu sınırlı sayıda çalışma olduğu görülmektedir. Bu bağlamda, tezimizin başlangıç amacı göç konuları ve mültecilerin mekansalpaternleri ile ilgili anlamlı çıkarımlar yapmaktır. Göçmenlerin entegrasyon ve sosyalleşme süreçleri esnasında mekan ve yer kavramlarının rolü kapsamlı bir araştırma ile analiz edilmiştir. Düzce'deki SuriyeliÇerkesler, mekan ve yer kavramlarının- kendi içerisinde bir son olarak- göçünproblemli safhalarında kolaylaştıran/normalleştirici bir rolü olup olmadığınıninceleneceği örnek bir durum olarak kullanılacaktır.
New tendencıes ın the Turkısh center-rıght: Wıth specıal reference to the 'New' Democrat Party

Bu çalışma ile amaçlanan, Türk merkez sağında ortaya çıkan yeni eğilimleri ve onların genel özelliklerini anlayabilmektir. Bu amaç doğrultusunda, yeni eğilimlerden biri olan Aydın Menderes liderliğinde Büyük Değişim Partisinde başlayıp Demokrat Parti de devam eden siyasal hareket iki büyük merkez sağ parti ile karşılaştırmalı bir şekilde tartışılmıştır. Merkez sağ ideolojisinin dayandığı siyasal ve ekonomik liberalizm, muhafazakarlık, yeni muhafazakarlık, liberal-çoğulcu demokratik sistem gibi temel kavramlar baz alınarak, üç parti arasındaki karşılaştırma yapılmaya çalışılmıştır. Hem devlet hem de toplum seviyesinde ekonomik ve siyasal anlamda liberal değerlerin hakimiyetini savunan 'yeni' Demokrat Parti, merkez sağ ideolojisine ve değerlerine ANAP ve DYP den daha yakın olduğu görülmektedir. Bu çalışmadan çıkarılabilecek temel sonuç, 1990'larda ortaya çıkan yerel ve küresel değişikliklerin etkisi altında kalan Türk siyasal sisteminin geleneksel yapısı liberal demokratik bir sisteme doğru kaymaya zorlanmaktadır. Merkez sağda ortaya çıkan yeni siyasal oluşumlar Türk siyasal sisteminin içinde bulunduğu bu süreci etkileyen nedenlerden birisi olarak belirmekte.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Televizyonu'nun siyasal toplumsallaşma sürecindeki yeri

Bu tez çalışması, Türkiye Büyük Millet Meclisi Televizyonu'nun siyasal toplumsallaşmadaki rolünü araştırmayı amaçlamaktadır. Çalışma görgül bir araştırmayı içermektedir ve TBMM üyelerine bir sormaca uygulanmıştır. Bu çalışmanın temel amacı, TBMM-TV nin parlamenter sistemin işleyişi, demokratikleşme süreci ve siyasal toplumsallaşma üzerindeki etkilerini incelemektir. TBMM-TV nin demokratik ve parlamenter sistemin işleyişi ve denetimi üzerinde etkili olduğu temel varsayımımızdır. Sormaca sonuçlarından TBMM üyelerinin TBMM-TV karşısında farklı tavırlar gösterdikleri, TBMM-TV nin halkı etkilediği ve TBMM üyelerinin siyasal bilinçlerini yükselttiği anlaşılmaktadır. Sonuç olarak TBMM-TV nin parlamenter sistem için etkin ve demokratik bir araç olduğunu ve bir kontrol mekanizması olarak geliştiğini söyleyebiliriz. TBMM-TV hem bir bütün olarak TBMM'ni hem de tek tek üyelerini etkilemektedir. Ancak araştırma sonuçlarımızdan, TBMM-TV nin üyelerin toplantılara devamını kesin olarak artırdığını ileri sürmek olanaklı görülmemektedir.
Political economy of energy sector restructuring in the post-soviet space: Russia and Azerbaijan in comparative perspective

Bu tezin amacı, seçkin yapısına bakarak Sovyet sonrası coğrafyada enerji sektörünün yeniden yapılandırılmasının ekonomi politiğini incelemektir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından, 70 sene boyunca aynı sistemin bir parçası olan ülkelerde, enerji sektörünün mülkiyet yapısında önemli ayrışmalar gözlemlenmektedir. Genel olarak enerji sektöründe devlet tekeli korunurken, Yeltsin dönemi Rusyası'nda özel-yerli şirketler ortaya çıkmış ve sektörün önemli ölçüde mülkiyetini ele geçirmeyi başarmıştır. Bu çalışmada karşılaştırmalı seçkin yapısı modeli kullanılarak, seçkin yapısının temel unsurları olan, siyasi seçkinler arasındaki entegrasyon ve seçkin kapasitesinin ülkeler arasında gösterdiği farklılıkların geçiş süreçlerinde enerji sektörünün yeniden yapılandırılmasında ayrışmalara neden olduğu savunulmaktadır. Siyasi seçkinler arasındaki entegrasyonun zayıf olduğu, ancak yüksek seçkin kapasitesine sahip olan Yeltsin Rusyası'nda özel-yerli şirketler ortaya çıkarken bunun tam tersi dinamiklere sahip olan Azerbaycan'da devlet enerji sektörü üzerindeki tekelini korumayı başarmıştır. Siyasi seçkinler arasındaki entegrasyonun güçlendiği Putin döneminde devlet sektör üzerindeki hakimiyetini yeniden tesis etmeyi başarırken ancak birkaç özel-yerli şirket önemli tavizler vererek sektörde tutunmayı başarmıştır. Yaşanan dış şokların ardından geçiş sürecinde ülkelerin merkez veya çevre ülke olması durumunun siyasi elit entegrasyonu ve elit kapasitesi üzerinde oldukça etkili olduğu görülmektedir. Bu açıdan ülkelerdeki ekonomi politiğin yapısall dinamiklerinin seçkin yapısındaki farklılaşmada önemli bir paya sahip olduğu savunulmaktadır. Bu çalışmada ayrıca farklılaşan mülkiyet modellerinin gerek ekonomik gerekse siyasi yansımaları Rusya ve Azerbaycan açısından incelenmektedir.
Muhalefet yıllarında DP ve Kemalizm(1946-50)

Bu tez, 1946 yılında çok partili hayata dönüşle başlayan sürecin en önemli muhalefet partisi olan Demokrat Parti ile Tek Parti dönemi boyunca Türkiye'nin resmi ideolojisi olan Kemalizm ilişkisini incelemektedir. Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu sonrasında ortaya çıkan Demokrat Parti 27 yıl boyunca iktidarda kalan CHP'nin pek çok politikasına eleştiri getirmiştir. Ancak DP, açıkça Kemalizm'i eleştirmemiştir. Bunun yerine DP, CHP'nin yorumundan farklılaşan ama yine Kemalizmin altı oku üzerine kurulu bir Kemalizm yorumu yaratmıştır. Bu çalışma 1946- 50 arası dönemdeki siyasi ve ekonomik gelişmelere yeniden bakarak, DP'nin bu dönemde Kemalizm'e yönelik yaklaşımını ve eleştirilerini incelemekte ve bunlar da Kemalizm'in etkisini araştırmaktadır.
Askeri darbelerin Suriye siyasetine etkileri (1949-1970)

Bu çalışmada 1949 yılından 1970 yılına kadar Suriye'de yaşanan darbeler ve bu darbelerin Suriye'nin siyasal hayatına etkileri ele alınmıştır. Suriye'de yaşanan askeri darbelerin siyasetin geleneksel yapısını ne tür bir dönüşüme uğrattığını gösteren bu çalışmada kronolojik sıra ile darbeler üzerinde durulmuştur. Suriye'deki etnik, dini ve mezhepsel çeşitliliğinin tezahürü olan farklı siyasi grupların iktidara gelme mücadelesidarbeler üzerinden gerçekleştirilmeye çalışılmıştır. 1949 yılında meydana gelen üç darbeden sonra Suriye'de darbe yapmak siyasi kültürün bir parçası haline gelmeye başlamıştır. Meydana gelen her darbe Sünni çoğunluğun orduda ve siyasette güç kaybını beraberinde getirmiş ve azınlıkların daha fazla ön plana çıkmasına neden olmuştur. 1963 yılında Baas Partisi'nin bir darbe ile iktidara gelişisonrası yönetim azınlıkların eline geçmişştir. Hafız Esad'ın 1970 yılındakidarbesi ile de Suriye'de darbeler dönemi sona ermiştir. Darbeler, Suriye siyasetinde Osmanlı döneminden izler taşıyan geleneksel iktidar ilişkilerini değiştirmiştir ve yeni bir siyasi ortam ile yeni aktörlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur.