turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ayasuluk Tepesi ve Aziz Yuhanna Teologos bazilikası kazılarında devşirme malzeme olarak kullanılan heykeltıraşlık eserler

Antik Dönemde Ionia Bölgesi sınırları içinde yer alan Ayasuluk Tepesi ve Aziz Yuhanna Teologos Bazilikası, günümüzde İzmir İli, Selçuk İlçesi sınırları içerisinde yer alır. Arkaik Ephesos ve Artemision, Ayasuluk Tepesi'nin yamaçlarına konumlanmıştır. Ephesos'un, Hellenistik Dönem'de Bülbül ve Panayır Dağı arasına taşınmasıyla birlikte yerleşim önemini kaybetmeye başlamıştır. Hıristiyanlığın serbest bırakılmasıyla birlikte vasiyeti üzerine tepeye gömülen Apostel ve Evangelist Aziz Yuhanna'nın mezarının üzerine bazilika yapılması ile yerleşim tekrar önem kazanmıştır. Hıristiyanlığın kabulünden sonra mezarın üzerine MS 557 yılındaki bir deprem sonucu yıkılan ilk bazilika inşa edilmiş ve MS 6. yy.'da Jüstinianus Dönemi'nde bu bazilika yenilenmiştir. Bazilikanın etrafını, iç ve dış sur duvarları olarak iki farklı dönemde inşa edilen koruma duvarları çevreler. Tepenin güneyini çevreleyen bu duvarların inşasında yapı malzemesi olarak Ephesos Kenti'nden ve Artemision'dan getirilen devşirme malzemeler kullanılmıştır. Tez konumuza dahil edilen tanrıça ve tanrı heykelleri, bahsi geçen bu sur ve surların çevresinde yapılan kazı ve restorasyon çalışmalarında bulunmuştur. Bu heykeller Aphrodite, Artemis Ephesia, Kybele, Hekate, Zeus, Apollon, Irmak Tanrısı ve Dionysos'a aittir. Tezde katalog çalışmasının yanı sıra tanrıça ve tanrıların kökenleri, heykel sanatında bilinen tipleri ve çalışmaya konu olan heykellerin çıkış noktaları, benzer örnekleri ve ilk kullanım amaçları değerlendirilmiştir
M. Ö. I. Binin ilk yarısında Anadolu tasvir sanatında arabalar

Bu tezin araştırma konusu 'M. Ö. I. Binin İlk Yansında Anadolu Tasvir Sanatında Arabalar'dır. Bu çağda arabalar, M. Ö. II. Binin sonlarında olduğu gibi, geleneksel askeri rolünü devam ettirmiş ve hem Anadolu hem de diğer Önasya ülkelerinin siyasi ve ekonomik gelişmesinde etkin ve önemli işlevini korumuştur. Savaşlarda arabalar düşmanı yandan kuşatan, takip eden ve üzerinden düşmana çeşitli silahlarla saldırıda bulunulan yüksek ve hareketli bir platform oluşturmaktadır. Anadolu dışındaki bazı ülkelerde ise arabalar aktif olarak savaşa katılmamakta; askeri birlikleri savaş alanına taşımak için kullanılmaktadır. Arabalar ayrıca 1 avlanma ve çeşitli sivil ulaşım amaçlarıyla da kullanılan tekerlekli taşıt araçlarıdır. M. Ö. I. Binin ilk yarısındaki arabalar hakkında geniş ve detaylı bilgi mevcut bulunmaktadır. Anadolu'da var olan Urartu devleti, Geç Hitit kent devletleri ve Frig devletinin iki veya dört arm çektiği iki tekerlekli, hızlı hareket edebilen arabaları kullandıklarına tanıklık eden araba tasvirleri, kaya ve taş kabartmalar çeşitli metal veya fildişi objeler, kaseler ve mühür baskılan üzerinde görülmektedir. Aynca yazılı metinler mevcut bulunmaktadır. Bu tasvirler ve yazılı metinler dışında, bazı pişmiş toprak ve bronz araba modelleri ve çeşitli yerlerdeki kazılardan ele geçen buluntular da belli başlı bilgi kaynaklarım oluşturmaktadır. Bu tezin ana konusunu ele almadan önce, Anadolu'nun o çağdaki siyasi durumu, Anadolu devletlerinin birbirleri ve komşulan ile olan yalan siyasi ve kültürel ilişkileri konusunda bilgi verilmiştir. Bu tezde arabaların yapısall ve teknik özellikleri ve akşamlan ; çekiliş, koşumlama ve kontrol metotlan; koşum takımlan ve süslemeleri ve arabaların kullanım amaçlan hakkında, Anadolu'daki devletlere ait tasvirler esas 256 alınarak ve kronolojik bir süreç izleyerek incelemeler ve tanımlamalar yapmak ve örnekler vermek suretiyle sağlıklı bilgiler üretilmeye çalışılmıştır. Daha sonra Anadolu tasvir sanalında görülen arabaları, o çağda Anadolu'da var olan devletlere göre sınıflandırarak bir katalog düzenlenmiş ve böylece genel ve özet bir bilgi sunulmuştur. Sonuç bölümünde ise M. Ö. I. Binin ilk yarısında Anadolu tasvir sanatındaki arabalar ile kültür ilişkisi içerisinde oldukları çağdaş komşu devletlerin sanatında görülen arabalara ait özellikler konusunda kıyaslamalar yapmak suretiyle aralarındaki benzerlik veya farklılıkların ve tarihsel süreç içerisinde arabalardaki teknik gelişme ve yemliklerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Elde edinilen bilgilerin ışığında varılan sonuçlar açıklanmıştır. Bu araştırmada geçen teknik sözcüklerin herkes tarafından anlaşılmasını sağlayacak bir 'Terminoloji' hazırlanmıştır. Konu ile ilgili levhalar ve bu levhalara ilişkin bir levhalar listesi, ayrıca devletlerin coğrafi sınırlarını ve yerlerini gösteren haritalar verilmiştir.
Antik Dönemde Edessa

Seleukos krallığı tarafindan M. Ö. 302 yılında kurulan Edessa şehrinin tarihi M. Ö. 5000'li yıllara kadar uzanır. Edessa krallığının sınırlan içerisinde yer alan Birecik ilçesi, gün ışığına çıkarılan buluntular aracılığı ile, Türkiye'nin ilk Paleolitik merkezlerinden biridir. Edessa bölgesinin, Neolitik, Kalkolitik ve Tunç çağlarında sürekli bir yerleşime sahne olduğunu, bölgede çok sayıda olan höyüklerdeki buluntulardan anlamaktayız. Bölge, sonraki dönemlerde sırası ile; M. Ö. 3. binde Akkad, M. Ö. 2. binde Hurri, Hitit ve Mitanni, M. Ö. 1. binde Assur, Geç Hitit ve Arami yerleşmelerine sahne olmuştur. M. ö. 301 yılından sonra, Seleukoslann sınırlarına dahil olan Edessa bölgesi, Seleukoslardan sonra Aramflerin eline geçmişş ve Aramiler Edessa kenti üzerinde bir krallık kurmuşlardır. Edessa krallığı, Mezopotamya ve Kuzey Suriye'de sürekli mücadele eden Parth ve Roma imparatorluğu için oldukça önemli bir rol oynamıştır. Önemli ticari-askeri yolların Edessa' dan geçmesi ve verimli topraklara sahip olması bu önemini daha da arttırmıştır. Roma-Parth mücadeleleri sırasında sürekli olarak el değiştiren Edessa krallığı, çıkarları doğrultusunda bazen Parth bazen de Romalılar yanında yer almıştır. Edessa kenti, krallarının Roma ve Parthlara karşı izlemiş olduğu akıllı politikalar sayesinde uzun zaman bağımsız bir krallık olarak tarih sahnesinde var olmayı başarmıştır. Parthlarm güç kaybetmesinden sonra, Edessa krallığı, çoğunlukla kendim Romalılar yanında bulmuştur. Bunun sonucunda Edessa kralları kendilerini Romalı olarak görmüşler ve Roma imparatorlarının isimlerini 72 almışlardır. Roma'ya misafir olarak giden Edessa kralı Vm. Abgar, Romalılar tarafindan muhteşem bir törenle karşılanmıştır. Edessa krallığı, çok uzun bir zaman boyunca Roma devleti için doğu sınırında koruyucu bir şehir olmuş ve Sasani-Roma imparatorlukları arasında, küçük devletlerin bağımsızlıklarına engel olmuştur. Roma devletinin yıkılmasından sonra Edessa kenti, Bizans topraklan içerisinde yer almıştır. 73
Antik dönem Yunan coğrafyasında Thesauros mimarisi: Köken, yapı, anlam

Bu çalışmada, Antik Dönem Yunan coğrafyasında thesauros mimarisi ileOlympia, Delos ve Delphoi'de bulunan bu mimari öğelerin anlamı, yapısı ve işlevi kazı çalışmalarının sonuçları ışığında açıklanmıştır. Bu yapılar genellikle templum in antisplanındadır ve ufak bir tapınak görünümündedir. MÖ. 7. yy ile MÖ. 3. yy arasında yapılmışlardır. Yunan kent devletleri tarafından, Delphoi, Olympia ve Delos kutsal alanlarında adanmış olan bu yapının işlevi, tanrılaraadanan değerli objeleri korumak ve politik olarak bu kutsal alanlarla bağlantınıngösterilmesidir. Kutsal alanlarda yapılmasının nedeni tanrıya adanmış olmalarıdır. Bu yapıların mimari detayları, adayan kent devletinin ögelerini yansıtır. Bu kutsal alanlar dışında, thesauros olarak yapılmamış fakat adak saklamak için kullanılmış olan yapılara da değinilmiştir.
Batı Anadolu Erken Tunç Çağı ölü gömme gelenekleri

Bu çalışmada, Batı Anadolu Erken Tunç Çağı mezar ve mezarlıkları incelenmiş ve 82 ayrı yerde rastlanan toplam 1971 adet mezara dayanarak, aşağıdaki kriterler bağlamında Batı Anadolu'da Erken Tunç Çağı'nda ölü gömme gelenekleri modellenmeye çalışılmıştır. Bu modelleme yapılırken dikkate alına kriterler; konum, gömü biçimi, gömü tipi, mezar tipi, çoklu gömü, yönlendirme, cinsiyet, gömü armağanları ile armağanın yapıldığı materyallerdir (PT/Taş/Metal/Organik
Daskyleion'da bulunan açık kaplar

Bu çalışmada, Daskyleion İlk Çağ kentinde yapılan kazılar sonucunda ele geçen açık formlu kapların, yayınlanan tüm eserler üzerinden, kentin Geometrik Dönem'den Bizans Dönemi içlerine kadar oldukça geniş bir zaman aralığında yer alan, gerek ithal gerek yerel üretim açık formlu kapların tipolojik ayrımlarının yapılarak, süreç içerisindeki geçirmiş oldukları değişim, gözlemlenen artış ve azalış oranları istatistiksel olarak ele alınıp, yorumlanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmayla, yerleşmede tercih edilen formlar, bunların tercih edildiği dönemler ve çevre ile ilişkilerin tarihsel gelişim bağlamında yorumlanması amaçlanmıştır.
Ainos çakıllık ve Su terazisi nekropollerinde ele geçen beyaz zeminli lekythoslar

Ainos; Edirne'nin en güneyinde, Ege Denizi'nin kuzeyinde, bugünkü Türkiye Trakya'sı ile Yunanistan sınırları arasında yer alan Hebros Nehri'nin denize döküldüğü verimli ovada yer almaktadır. Bu çalışma kapsamında Ainos antik kentinde yer alan Çakıllık ve Su Terazisi Nekropolleri'nde 2001- 2016 yılları arasında gerçekleştirilen kazı çalışmaları neticesinde bulunan beyaz zeminli lekythoslar incelenmiştir. Kırk iki adet lekythos üzerinde yapılan çalışmalar sırasında, söz konusu buluntu grubunun ressamları, tipolojik analizleri, bezemeleri, kökeni, yapım teknikleri, üretim merkezleri, dönemleri ve ikonografileri saptanmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda elde edilen veriler farklı bölgelerde ele geçen buluntu grupları ile karşılaştırılarak katalog şeklinde düzenlenmiştir.
Karaz, Pulur ve Güzelova Höyüklerinden ele geçen kemik aletlerin değerlendirilmesi

Bu tezin amacı, Erzurum Bölgesi'nin günümüzde olduğu gibi prehistorik dönemde de yerleşime en uygun alanlarından olan ve Tunç Çağ'ın en önemli kültürü olan Karaz Kültürünün izlerinin görüldüğü yerleşimlerden olan Karaz Höyük, Pulur Höyük ve Güzelova Höyüklerinde 1940'lı ve 1960'lı yıllar arasında yürütülen erken dönem kazı çalışmaları ile ortaya çıkartılan arkeolojik geçmişşine ait izlerin değerlendirmeye alınarak, Erzurum Müzesi'nde yer alan bu buluntuların gün yüzüne çıkmasını sağlamaktır. Kemik alet üretiminde hammadde kaynağı açısından sorun yaşamadan büyük bir bölümünü av hayvanlarından, leşlerden ve çevreden toplanan kemiklerden karşılayan insanoğlu, her türlü ihtiyacı için farklı tipolojilerde aletler üretmiştir. Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi içerisinde yer alan yerleşimlerimizde ele geçen kemik alet endüstrisi içerisinde de azımsanmayacak oranda kemik alete rastlanmıştır. Bu açıdan yerleşimlerin kemik buluntuları tekno-tipolojik bir yaklaşımla değerlendirilmiştir. Yerleşimlerin buluntuların yola çıkılarak farklı türde hayvanların kemikleri kullanılarak çeşitli tiplerde, ihtiyaçları dahilinde ürettikleri aletlerin varlığı dikkat çekmiştir.
Gelibolu vadisi ve çevresinin arkeolojik araştırması

Araştırma konumuzu oluşturan bölge, Muğla-Marmaris İlçesi, Çamlı Köyü- Gelibolu Vadisi ile bu vadinin kuzeyinde Çetibeli Köyü, Gökova Körfezinin doğusunda yerleşik Ferek Ovası ve Kızılyaka Köyünü kapsamaktadır. Bölge; antik çağda Rhodos Peraiası olarak adlandırılan Rhodos'un hakimiyeti altındaki alanda yer almaktadır. Rhodos Peraiası antik çağda Knidos ve Kaunos arasındaki Datça ve Bozburun Yarımadası'nı kapsamaktadır. Tez konusunu oluşturan bölgede en kapsamlı çalışma G. E. Bean ve J. M. Cook tarafından 1957 yılında gerçekleştirilmiştir. Ayrıca G. E. Bean ve P. M. Fraser Rhodos Peraiası'nda incelemeler yapmış, Rhodos ve Rhodos'un etkisi altında olan bölge arasındaki ilişkiye değinmişlerdir. Bu çalışmada Kedreai, Euthena ve Idyma kentlerinin çevrelediği üçgen alan içerisindeki arkeolojik yerleşme ve kalıntılar ile lokalizasyonu konusunda farklı görüşler bulunan Kallipolis kentinin konumu çalışmada ayrıntısıyla değerlendirilmiştir. Çalışma alanı içerisinde tespit edilen arkeolojik yerleşme ve kalıntılar üç ana bölgede toplanmaktadır. Bunlar; Çamlı Köyü-Gelibolu Vadisi, Çetibeli Köyü ve Kızılyaka Köyü-Durançiftlik Mevkii olarak belirlenmiştir. Çamlı Köyü-Gelibolu Çayının batısında ve doğusundaki tepelerde beş adet kule ve ortaçağa ait bir adet kale yer almaktadır. Ayrıca Çamlı Köyü-Taşbükü Mevkiinde Kedreai kentine ait nekropol alam bulunmaktadır. Çetibeli Köyü'nün kuzeyindeki yüksek tepelerden biri olan Asar Tepe'de Hellenistik Dönem'e ait bir kale konumlanmaktadır. Çetibeli Asan'nm zirvesinden görünen manzara Gelibolu Vadisi'nin orta kısmını, güneyde Euthena ve doğuda Idyma yolunu kapsamaktadır. Çetibeli Köyü'nün kuzeyinde yer alan diğer bir kale ise Kızılasar Tepe doruğunda konumlanmaktadır. Bu kalenin Idyma Ovası ile Gökova Körfezi'ne hakim konumu önemli ve stratejiktir. Kızılyaka Köyü, Durançiftlik Mevkiinde ise kutsal alan konumlanmaktadır. Kutsal alanın batısındaki Kale Tepe zirvesinde ise bir kule yer alır. Kutsal alanda E. Hulo-E. Szanto tarafından 1893 yılında ele geçen bir yazıt ile Kallipolisli bir kişi tarafından imparatoriçe Domitia'ya bir adakta bulunulduğu anlaşılmıştır. Ayrıca Kızılyaka Köyü'nün kuzeyinde yer alan Asar Tepe zirvesinde bir kule kalıntısı ve birkaç sandık mezar ile tonozlu oda mezar yerleşiktir.
Tripolis define sikkeleri

Tripolis Antik Kenti Denizli İli Buldan İlçesi, Yenicekent Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Hellenistik Dönem'de Phrygia, Karia ve Lydia Bölgelerinin kesişim noktasında yer alan kent, Lydia Bölgesi sınırları içerisinde Apollonia olarak kurulmuş ve kısa bir dönem Antoniopolis adıyla anılmıştır. Kentte gerçekleştirilen arkeolojik kazı çalışmaları sırasında ele geçen malzemeler içerisinde tezin konusunu oluşturan define grupları bulunmuştur. Bu tez çalışmasında ele alınan define gruplarından üçü 2013 kazı sezonunda Kemerli Yapı olarak isimlendirilen binada bulunurken, bir define grubu ise 2014 kazı çalışma sezonunda Agora'da bulunmuştur. Tezin konusu olan bu sikkelerin araştırılması sonucu tespit edilen darp yerlerinden yola çıkarak kentin ticari ve sosyo-kültürel ilişkilerini ortaya çıkarmak gereklilik arz etmektedir. Böylelikle Tripolis'in doğal bağları ortaya çıkarılarak tarihsel süreçleri incelenmiştir. Ayrıca sikkelerdeki tiplerin ve lejantların incelenerek, araştırılması sonucu kentte kullanılan sikke tipleri tasniflendirilmiştir. Sikkeler çokça bilgiler aktarmaktadır. Bu define sikkelerinin araştırılmasıyla da Tripolis'te kullanılan sikkelerin basım yerleri, imparatorları, basım tarihi, ön yüz ve arka yüzde yer alan betimler ile yazılar açıklanmaya çalışılmıştır. Definelerin hepsi bronz gruplardan oluşmakta olup MS 3. yüzyıldan MS 7. yüzyılın başlarına kadarki tarih aralığı hakkında bilgi vermektedir.
Edirne Arkeoloji ve Etnografya Müzesi'nde bulunan Korinth başlıkları

Çalışmamı Edirne Arkeoloji ve Etnografya Müzesi'nin bahçesinde bulunan ve satın alma yoluyla müzeye gelen korinth başlıkları oluşturmaktadır. Müze bahçesinde sergilenen dokuz adet envanter numaralı korinth başlığı yer almaktadır. Yapılan çalışmalar ve araştırmalardan sonra başlıklardan altı tanesinin korinth başlığı geriye kalan üç tanesinin kompozit başlığı olduğu tespit edilmiştir. Tezimi altı adet korinth başlığının incelenmesi, bezemelerinin tasnif edilmesi ve tarihlendirilmesi oluşturmaktadır. Edirne Arkeoloji ve Etnoğrafya Müzesi'de bulunan korinth başlıklarının dışarıda teşhir edilmesi ve hava koşulları sebebiyle eser üzerinde tahrip ve aşınmalara neden olmuştur. Mermerden yapılmış olan başlıkların bir kısmı kaba işçilikle bir kısmı ince işçilikle yapılmıştır. Başlıkların benzerleriyle karşılaştırma yapılarak hangi döneme ait olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Değerlendirmeler neticesinde korinth başlıklarının en erken örneğinin muhtemelen M. S. 2. Yüzyılın 2. Yarısı en geç örneğinin M. S. 5. Yüzyılın 2. Yarısı- M. S. 6. Yüzyılın Başına ait olduğu düşünülmektedir. Çalışma sonunda elde edilen veriler; harita, resim ve çizim gibi görsel ögelerle desteklenmeye çalışılmıştır.
Güneydoğu Anadolu bölgesinin M. Ö. III. bine tarihlendirilen tunç silahları

Bu çalışmada, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin M. Ö. III. bine tarihlendirilen tunç silahlarının sayısal miktarı, yapım tekniği, silah türleri ve tipolojisinin yapılmasının yanı sıra bölge içindeki madencilik, silah yapım teknolojisi ve komşu bölgelerdeki çağdaşı kültürlerle olan ilişkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bölge içinde yapılmış kazılardan ele geçen ve Gazintep, Mardin ve Şanlıurfa Müzelerine satın alınma yolu ile ulaşan 27 adet hançer, 48 adet mızrak ucu ve 40 adet balta olmak üzere toplam 115 adet tunç silah incelenmiş ve değerlendirmeye alınmıştır. Yapılan araştırma sonucu silah üretiminde döküm tekniği ve levha kesim tekniği olmak üzere iki çeşit kaba şekillendirme yöntemi kullanıldığı tesbit edilmiştir. Silahların kendi içinde tipolojik ayrımı yapılmış ve bu tiplerin bölge içindeki dağılımları incelenmiştir. Bu çalışma sonucunda, M. Ö. IH. binde Güneydoğu Anadolu Bölgesi içerisinde iki farklı kültür bölgesi saptanmıştır: Biri Fırat Nehri kenarı ve batı kesiminde bulunan Gaziantep civarında gözlenen Kuzey Suriye etkili kültür ve diğeri bu alanın dışında kalan doğu kesiminde bulunan Mardin ve Urfa bölgesinde gözlemlenen Mezopotamya etkili kültür olmak üzere iki farklı kültür bölgesi saptanmıştır.
Neolitik ve Kalkolitik Dönem Batı Anadolu antropomorfik figürinlerinde cinsiyet ve sembolizm

Batı Anadolu'nun Neolitik ve Kalkolitik Dönemi'ne ait çalışmalar uzun yıllar ihmal edilmiştir. Ancak 1990'lı yılların ortasından itibaren arkeolojide farklı algıların oluşması neticesinde bu dönemlere ait araştırmalara hız verilmiştir. Batı Anadolu bu dönemler boyunca çevresindeki uzak ve yakın bölgelerle etkileşim halinde olmuştur. Bölgenin Neolitik Dönem sürecinin başlangıcına dair sürdürülen çalışmalar komşu bölgeleri ilgilendirmesi bakımından son derece önemli iken, Kalkolitik Dönem için 1960'lı yıllardan bugüne dek ortaya atılan göç teorileri Batı Anadolu ve etkileşim alanındaki coğrafyaları doğrudan ilgilendirmektedir.1980'lerin başından itibaren arkeoloji dünyası post süreçsel arkeolojinin etkisi altına girmeye başlarken Türkiye'de geleneksel arkeoloji yaklaşımı günümüzde hala etkisini sürdürmektedir. Post süreçsel arkeoloji bütüncül ve disiplinler arası yaklaşımı; inanç, sembolizm, sanat, toplumsal cinsiyet ve hane çalışmaları sayesinde geçmişşteki insana dokunur hale gelmiştir. Maddesel kültür öğelerinin ardındaki insanın, cinsiyetine, yaşına, hane ve toplum içindeki rollerine odaklanılmıştır. Arkeolojik verilerin ikincil anlamları; her türlü üretimin, öncesi, o anı ve sonrası ile birlikte değerlendirilmesi gerekliliği ön plana çıkmıştır. İnsan, madde, mekan, doğa, çevre, doğum ve ölüm etkileşimi üzerinde çalışan post süreçsel arkeoloji, insanın her türlü kendini ifade etme biçimi üzerinde durmaktadır. Tez kapsamında, post süreçsel arkeoloji yaklaşımı esas alınarak toplumsal cinsiyet arkeolojisi ve sembolizm kavramları açıklanmaya çalışılmış daha sonra Batı Anadolu Neolitik ve Kalkolitik Dönem'e ait buluntular yoluyla antropomorfik figürine bakış açısındaki eksiklikler ve yanlışlıklar incelenmiş, ve aynı zamanda yeni gereksinimler ve teoriler üzerine bir değerlendirme yapılmıştır.
Arkeolojik buluntular ve filolojik belgeler ışığında M. Ö. 1. binin ilk yarısında Orta Karadeniz bölgesi

Bu tez kazı raporları, monografiler, çeşitli görüşlerin olduğu kitap ve makalelerden yararlanılarak hazırlanmıştır. Akalan, Amisos, Alaca Höyük, Bolus-Aktepe Höyüğü, Büyük Güllücek, Eskiyapar, Kayapınar, LadikKöyiçi Tepesi/İkizarı, Maşat Höyük, Oluz Höyük ve Pazarlı incelenmiştir. Bu yerleşimler M. Ö. 1200'lerden yaklaşık M. Ö. 550'ye kadar olan süreç içerisinde incelenmiştir. Erken Demir Çağı, Orta Demir Çağı ve Geç Demir Çağı'nın erken evresi bu tez kapsamındadır. Boğazköy-Büyükkaya Erken Demir Çağı'nda iskan edilmiştir. Siyasi tarih bölümünde Karanlık Çağ, Yunan Kolonizasyonu ve Kimmer-İskit izleri incelenmiştir. Yazılı kaynaklarda ise Herodotos'un Historiai, ve Strabon'un Geographika adlı eserleri incelenmiştir. Seramik bölümü ise Erken Demir Çağı'ndan başlamaktadır. Erken Demir Çağı'nda görülen boya bezemeli geometrik motifli seramikler 'Orta Anadolu Orta Demir Çağı Seramiğinin' kökeni olmalıdır. 'Orta Anadolu Orta Demir Çağı Boyalı' seramiğinin süslemesinde geometrik motifler, hayvan figürleri ve insan figürleri kullanılmıştır. Orta Anadolu Orta Demir Çağı Boyalı seramiğinde kullanılmış olan geometrik motifler Balkanlar'dan gelen son göç dalgaları sonucunda yaygınlaşmış olmalıdır. Göçler sonucunda Erken Demir Çağı'ndan Orta Demir Çağı'na geçiş aşamasında birçok yeni yerleşim yeri ortaya çıkmıştır. Kimmer saldırıları sonucu M. Ö. 7. yüzyıldan itibaren Geç Demir Çağı'na girilmiştir. Bunlara ek olarak maden sanatı, gliptik ve mimari gibi konular işlenmiştir. Mimaride de Gordion ile büyük benzerlikler bulunmaktadır. Tüm bu sonuçlar doğu ile batı arasında etnik bir bağlantının olabileceği ihtimalini güçlendirmektedir.
Teos liman kilisesi

On iki İon kentinden biri olan, Proto-Geometrik Dönem'den itibaren Hellenistik ve Roma dönemlerinde önemli bir merkez olan Teos Antik Kentinin, Bizans Dönemi karanlıktır. 2010 yılında başlanan yeni dönem kazılarında, 2011 yılında kentin Güney limanının araştırılmasına yönelik çalışmalara başlanılmış ve bu kazı çalışmaları sırasında tesadüfen ortaya çıkmış olan Liman Kilisesi, karanlık olan Bizans dönemine dair somut bir kaynak olmuştur. 2011 ve 2012 kazı sezonlarında, kazısı bitirilen yapının, araştırılması, benzerlerinin bulunması ve tarihlendirilmesi bu tez kapsamında yapılmıştır. İki sezon süren kazı çalışmaları sırasında, yapının mimari planı çıkartılmış, buluntuları belgelenmiştir. Bu tez kapsamında, yapının mimari tipolojisi, inşa malzemesi, plan açısından diğer kiliseler ile karşılaştırılması ve kazı çalışmaları sırasında ele geçirilen buluntuların, gruplanması, belgelenmesi, yine benzer örnekler yardımıyla yapının tarihlenmesine çalışılmıştır. Bütün bu çalışmalar sonucunda, iki evreli olduğu tespit edilen Liman kilisesinin, ilk evresi MS 10 -12. yüzyıllara tarihlenmiş olup yapının ikinci evresi ve yapının en geç kullanımının, benzer örnekler ve küçük buluntular göz önüne alındığında MS 13 -14. yüzyıllara tarihlendiği anlaşılmıştır.
Exploring the faunal distribution pattern in late neolithic Ulucak Höyük, İzmir, Turkey an investigation on the economic organization of domestic and non-domestic units

Yeni bir sosyal ve ekonomik birim olarak 'otonom hane' kavramının Yakın Doğu'da Neolitiklesmenin son aşamalarında ortaya çıktığı ifade edilmektedir. Orta Anadolu ve Kuzey Levant'ta hanelerin aşama bazlı gelişimi sürekli gözlemlenmesine rağmen, bu sürecin aynısını Batı Anadolu'da gözlemlemek daha zordur. İzmir Ulucak Höyük'te yapılan kazılar Batı Anadolu'daki Neolitik dönemin en erken ve sürekli devam eden sürecini gözlemlemeyi sağlamıştır. Bu Zooarkeolojik çalışmada, dört birim arasındaki kalıntıların IV. Tabaka'de (6000- 5700 M. Ö) bulunduğu ve yukarıda bahsedilen hipotezde Bati Anadoludaki Neolitik çağının geç dönemlerinde geçerliliğinin ölçmesi amaçlanmaktadır. Bu çalışmada kullanılan kanıtlar, makrofaunal kalıntılar ve bu kalıntılardan elde edilen veriler ile ortaya konmuştur. Sadece tabanda duran ve çöken çatı altında kalan kemikler değerlendirilmiştir. Eldeki sonuçlar bu kemiklerin beslenme ekonomisinin temelinin evcil hayvanlar olduğunu göstermektedir. Avlanan türler hem beslenme alışkanlıklarında hem de teknolojik faaliyetlerde önemli ölçüde rol oynamaktadır. Ayrıca avlanan hayvanların üretim ve tüketime yönelik değişik türleri, her mimari birimde ayrı ayrı doğrulanmıştır. Diğer kalıntıların düzensiz dağılımı, her mimari ünitenin farklı ekonomik faaliyetlerde uzmanlaştığını göstermektedir.