turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Atatürk Döneminde parlamento faaliyetleri (1920 -1938)

Atatürk döneminde (1920-1938) Meclis'e baktığımızda karşımıza beş dönem çıkmaktadır. I. Dönem TBMM (1920-1923) üye kayıt defterine 437 milletvekili yazılı olmasına rağmen, birçok nedenlerden dolayı geniş bir halk tabanına dayalı TBMM'ye katılan milletvekili sayısı 378 olmuştur. I. Dönem TBMM, Türk Ulusal Kurtuluş Savaşını başarıyla tamamlayan ve bugünkü Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin temellerini atan Meclis olarak bilinmektedir. II. Dönem TBMM'ye (1923-1927) 333 milletvekili seçilmiştir. Birçok alanda faaliyette bulunan II. Dönem TBMM, yaptığı inkılaplar sayesinde modern esaslarla devleti yeniden kurmuş ve devletin kurumsallaşmasını büyük ölçüde sağlamıştır. III. Meclis'teki (1927-1931) 333 milletvekilinden yüzde 57.32 memur ve asker kökenlilerden oluşmuştur. III. Meclis Döneminde yapılan inkılaplar vasıtasıyla Cumhuriyet'in temelleri pekiştirilerek, rejim koruma altına alınmıştır. IV. Dönem TBMM'ye (1931-1935) 348 milletvekili seçilmiştir. IV. Dönem TBMM Döneminde yoğun bir çalışma temposu içine girilerek, millileştirme faaliyetlerine devam edilmiş, çıkarılan kanunlar vasıtasıyla devlet teşkilatı alanında düzenlemeler yapılmıştır. 444 milletvekilinin görev yaptığı V. TBMM (1935-1939) dönemi, devlet örgütlenmesinde kurumsallaşmanın devam ettiği ve çağdaş uygarlığa ulaşabilmek için her alanda atılımların yapıldığı bir dönem olmuştur.
Mustafa Kemal Atatürk'ün strateji uygulamaları

1881 yılında Selanik'te doğan Mustafa Kemal Atatürk; sırasıyla Selanik Askeri Rüştiyesi'ni, Manastır Askeri İdadisi'ni, Mekteb-i Harbiye'yi ve Mekteb-i Harbiye Erkan-ı Harp Sınıfını okuyarak 1905 yılında kurmay yüzbaşı rütbesiyle mezun olmuştur. Osmanlı İmparatorluğu'nun dağıldığını gören ve çareler arayan bir neslin üyesiydi. O yıllar imparatorlukların parçalatıldığı, bütün dünyada devletlerce silaha sıkça başvurulan ve isyanların yaygın şekilde görüldüğü bir dönemdi. Atatürk, 1910 Arnavutluk İsyanı'nın bastırılmasına katıldı. Ardından 1911- 1922 yılları arasında Türk milletinin bir savaştan çıkıp diğer bir savaşa girdiği dönemde katıldığı tüm cephelerde parlak başarılar elde etti. 1919 yılında Türk Kurtuluş Savaşı'nı başlattı. 1921 yılında da TBMM kararıyla önce Başkomutanlık makamına getirildi, sonrasında Mareşal rütbesine yükseltildi. Bu çalışmada Atatürk'ün dönemine kadar stratejinin gelişimi, Atatürk'ün eğitimi, katıldığı muharebelerdeki uygulamaları ve askerliğin temel kavramlarına bakışı incelenmiş, bu şekilde Mark Twain Enstitüsünce Büyük İskender, Jül Sezar ve Napolyon'la mukayese edilen Atatürk'ün kurmay subay olarak olgunlaşma sürecinde 'büyük stratejilerinin' ayak izlerinden yürüyerek, kendini yetiştirmesi analiz edilmeye çalışılmıştır.
Akbaba gazetesinin inkılaplara bakış açısı: 1922-1939

Türk mizahına önemli katkıları olan Yusuf Ziya Ortaç ve Orhan Seyfi Orhon tarafından çıkarılan Akbaba gazetesinin 7 Aralık 1338 (1922)'den 1939 yılana kadar olan tüm sayıları incelendi.1923'ten sonra bazı tarihler, Cumhuriyet mizahı için önemli olmaya başlamıştır. Cumhuriyetin ilanı ile birlikte siyasi alanda başlayan inkılap hareketlerini toplumsal alanda ve ekonomi alanında yapılan inkılap hareketleri takip etmiş; çağdaşlaşma alanında gerçekleşen inkılap hareketleriyle modern Türkiye'nin doğuşu gerçekleşmiştir. Cumhuriyet dönemi mizahı için 3 Kasım 1928 ayrı bir önem arz etmektedir. 1928 yılı hem büyük bir bitişi hem de büyük bir başlangıcı temsil eder. Akbaba Harf İnkılabı'nın kabulüyle başlangıçta iki alfabeyi birden kullanmıştır. Karikatürlerinin bir kısmı eski alfabeyle bir kısmı da yeni alfabeyle yayınlanmıştır. Yeni alfabenin kabulünden sonra gerçekleşen önemli bir tarihde 9 Ağustos 1930'dur. Bu tarihte Serbest Cumhuriyet Fırkasının kurulması ve Akbaba'nın bu fırkanın kurulmasına yaptığı muhalefet dikkat çekici niteliktedir. Gerçi Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası döneminde Cumhuriyet Halk Fırkası taraftarı yayınlara yer veren Akbaba, Serbest Cumhuriyet Fırkasına yaptığı muhalefet nedeniyle okur kitlesini kaybetmiştir.1931- 1933 yılları arasında yayın hayatına ara vermek durumunda kalmıştır.1933'te tekrar yayın hayatına başlayan Akbaba eski çizgisinden taviz vermemiş yine inkılapların savunucusu olarak yayın hayatına devam etmiştir.
Milli Mücadele yıllarında Sinop

Bu çalışmada Milli Mücadele yıllarında Sinop'ta cereyan eden olaylar incelenmiştir. I. Bölümde Sinop'taki Milli Faaliyetler başlığı altında idari, askeri ve sosyal faaliyetler incelenmiştir. II. Bölümde Gayrimüslimlerin faaliyetleri ve buna karşı Türk Hükümeti'nin aldığı tedbirler ortaya konmuştur. III. Bölümde ise İtilaf Devletleri'nin Sinop'taki faaliyetleri ve Türk Hükümeti'nin karşı tedbirleri incelenmiştir. Tezin başlıca amacı Milli Mücadele yıllarına ait hakkında çok fazla şey bilinmeyen Sinop'un durumunu ortaya koymaktır.
Elazığ'da idari ve siyasi hayat(1923-1950)

Bu çalışmada, 1923- 1950 yılları arasında Elazığ'ın idari ve siyasi yapısı ayrıntılarıyla anlatılmaya çalışılmıştır. Bunun yanında tamamlayıcı olması açısından Elazığ'ın tarihçesi ve Milli Mücadele Dönemi'ndeki idari ve siyasi yapısı da kısaca ele alınmıştır. Şehrin mülki yapısındaki değişmeler, nüfus, siyasi temayüller, tek partili dönem ve çok partili hayata geçişte Elazığ'da yaşananlar, TBMM'nin ilk döneminden başlanarak seçimler, atanmışlar ve seçilmişlerin özgeçmişşi ve faaliyetleri, siyasi partiler, Türk Ocağı, Halkevi, cemiyet, dernek ve odalar gibi konular mevcut kayıtlar dahilinde incelenmiştir. Ayrıca Şeyh Sait ve Dersim İsyanları'nın Elazığ'a ne şekilde yansıdığı ve bu isyanların sonuçlarının nasıl olduğu da il açısından detaylı olarak anlatılmıştır. Umumi Müfettişliklerin görev yaptığı dönemde önce Birinci, daha sonra Dördüncü Umumi Müfettişlik Bölgesinde yer alan Elazığ'ın bölge içindeki yeri ve yaşananlar, ayrıca Balkan muhacirlerinin Elazığ'a yerleştirilmeleri, Varlık Vergisi'nin Elazığ'daki uygulamaları ve şehri ziyaret eden devlet büyükleri çalışmamızın incelenen diğer bölümlerini oluşturmuştur. Bu çalışmamız sonucunda, Elazığ'ı temsil makamında olan vali, milletvekili ve belediye başkanlarının çalışmaları ve Elazığ'ın gelişmesine katkı sağlayan isimler açıkça ortaya çıkmıştır. Ayrıca Elazığ'ın isyanların yaşandığı kentlere komşu olmasına rağmen devletten yana tavır alan bir şehir olduğu görülmüş, Elazığ'ın sosyal ve kültürel hayatına yön veren kurumlar ve yayın organlarının hangileri olduğu bilimsel bir yaklaşımla ortaya konulmuştur.
Birinci Demokrat Parti Hükümeti döneminde tüketicilerin tüketim eğilimlerini belirleyen genel koşullar ve fiyatlar

Türkiye Cumhuriyeti kurulduktan sonra ülkeyi 27 yıl boyunca yöneten CHP iktidarının ömrü 14 Mayıs 1950 seçimleri ile sona ermiş ve Demokrat Parti yönetime geçmişştir. Bu çalışmada I. Demokrat Parti Hükümeti dönemindeki siyasi olayların ekonomi politikalarına, bunun da halkın alım gücüne ve fiyatlara etkileri incelenmiştir. Atatürk döneminde yoktan var edilen ve belirli bir gelişmenin yaşandığı ekonomik dönemin hemen arkasından gelen İnönü döneminde II. Dünya Savaşı'nın da etkisi ile devletçilik politikası uygulanmaya başlanmıştır. Devletçilik politikası kapsamında ithalata sınırlamalar getirilince, ülkede yeterli üretim de yapılmadığı için hem fiyatlar yükselmiş hem de ürünlerde yokluk yaşanmıştır. Sonuçta halk Tek Parti'li günlerde Osmanlı dönemindeki tüketim alışkanlıklarını bile devam ettirememiştir. 1946 yılında kurulan Demokrat Parti devletçilik politikası yerine liberal ekonomik sistemle fiyatları ucuzlatıp ülkeyi kalkındıracağını söyleyerek 1950 seçimlerini kazanmıştır. Demokrat Parti, iktidarının ilk yıllarında Amerika'dan alınan yardımlar sayesinde, özellikle tarımsal alanda yatırımlar yapmış ve bunların sonucunda ülkede tarımsal üretim büyük oranda artmıştır. Yine bu dönemde yeni barajlar kurulmuş, limanlar yapılmış ve karayolu ağı genişletilmiştir. Bunların yanı sıra şeker, ekmek ve tekstil ürünlerinin fiyatları düşürülünce alım gücü artan halk lüks tüketim mallarına yönelir. Demokrat Parti, Türkiye'nin daha çabuk kalkınması gibi iyi niyetlerle ekonomik kalkınmanın dozunu ülke kaynaklarının kaldıramayacağı ölçüde zorlayınca, bütçede oluşan açıkları kapatmak için yeni borçlar alınmıştır. Uygulanan bu yanlış politika sonucunda Türkiye, ekonomik anlamda dışa bağımlı bir ülke haline gelmiştir.
Demokrat Parti'nin köylü politikaları (1946-1960)

kurulması çok partili siyasal yaşama geçiş açısından oldukça önemli bir dönüm noktasıdır. II. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Türkiye fiili olarak savaşa katılmamış olmakla birlikte oldukça zorlu bir süreçten geçmişştir. Bu dönemde CHP içerisinde başlayan görüş ayrılıkları, 1946 yılında Tük siyasal yaşamına yeni bir partinin katılmasıyla sonuçlanmıştır. DP, çok partili siyasi yaşam içerisinde vakit kaybetmeksizin partisini ve programını halka anlatmasının yanı sıra etkili bir muhalefet politikası izlemekten de kaçınmamıştır. Eleştirdiği konuların başlıcalarından biri iktidarın köye ve köylüye yönelik uygulamaları olmuştur. 1946 ve 1950 seçimleri öncesindeki söylemlerinde de DP'nin söz konusu konuları sıklıkla gündeme getirdiği görülmüştür. Nitekim 14 Mayıs 1950 seçimini kazanarak iktidara gelen DP, köylünün yaşam seviyesini yükseltmek, var olan sorunlarına çare olabilmek için köylü politikalarını çok yönlü bir biçimde hayata geçirme politikası izlemiştir. Bu bağlamda tarım alanındaki politikaları ağırlıklı yer tutmakla birlikte hayvancılık, eğitim, ulaşım ve ormancılık alanlarında birçok yeni uygulamayı halkın hizmetine koymaya çalışmıştır. Köylünün daha üretken olabilmesi amaçlanmıştır. Tarımda makineleşme hareketine hız verilmiş, köylüye verilen zirai krediler artırılmış, gübre ve ilaç kullanımının yaygınlaştırılması gibi uygulamalar teşvik edilmiştir. Bunların yanı sıra yine bu dönemde köy yollarının yapımına önem verilmiş, sulama alanında önemli gelişmeler kaydedilmiştir. Kimi incelemelerde değerlendirildiği gibi köylü halkın bu uygulamalar sonucu kapalı toplum yapısından açık toplum yapısına geçtiği konusundaki düşünceler yaygınlık kazanmıştır. Köye ve köylüye yapılan bu yatırımların dönüşümünün her seçim döneminde fazlasıyla DP'ye iade edildiği yaygın bir kabuldür. Hatta o kadarki DP artık köylü partisi olarak anılmaya başlanmıştır. Köylü ile DP arasında kurulan bu bağ sadece bu partinin siyasi yaşamı ile sınırlı kalmamış sonraki dönemlerde halka yönelik siyaset izleyen bazı siyasal partiler DP'nin söz konusu uygulamalarını sıklıkla refere ede gelmişlerdir.
The transformation of agricultural structures through government policies in Edirne province between 1939 and 1960

Dönemsel olarak İkinci Dünya Savaşı yıllarından 1960 tarihine dek ele aldığımız bu tez, savaş alanına en yakın noktada bulunan ve sulanabilen bereketli topraklarının genişliği dolayısıyla bir tarım şehri olan Edirne İlindeki tarımsal yapıların, özellikle İkinci Dünya Savaşı yılları ve sonrasında gelen Marshal Planıyla ne gibi dönüşümler geçirdiğini incelemektedir. Yaşanan bu gelişmeler dönemin tarihi koşulları, uluslarası gelişmeleri, Türkiye iç siyaseti ve Edirne İlinin coğrafi konumu göz önünde bulundurularak incelenmiştir. Yunanistan ve Bulgaristan'a sınır olan Edirne, Türkiye Cumhuriyeti'nin dış politikasından da açık bir şekilde etkilenmiş ve bu da sosyo-ekonomik hayata yansımıştır. Bu bağlamda, Edirne İlinin yaşadığı tarımsal dönüşüm ve soyo-ekonomik yaşam, bizlere bu dönemde devlet politikalarının tarım sektöründe ne dereceye kadar etkili olduğunu da göstermektedir. Bu tez çalışması bir yandan dönemin tarihi koşullarının tarım politikaları ve sosyal yaşam üzerindeki etkilerini açıklarken, diğer bir yandan da bölgenin coğrafi özellikleri, üretim ilişkileri ve daha da önemlisi üretim süreçlerine aktif katılımlarıyla ve ürün tercihleriyle de tarım sektöründeki işgücünün tarımsal dönüşümdeki rollerini vurgulamaktadır. İstanbul ve Avrupa'ya yakınlığı ve Trakya insanının iktisadi kalkınma arzusu dolayısıyla, devletin tarım politikalarının Edirne vilayetinde kayda değer biçimde etkili olduğu görülür. İkinci Dünya Savaşı yıllarında, neredeyse Türkiye ortalamasının üzerinde bir iktisadi sıkıntı yaşayan serhat ilimiz Edirne, Marshal Planı, tarımsal yapıların metalaşması ve pazara yönelik üretimle birlikte çok hızlı bir iktisadi kalkınma sürecine girmiş bir tarım şehrimizdir. Özetle bu tez çalışması, bir yandan Edirne tarımının dönüşümünü ve bunun sosyal yaşama etkilerini anlatırken, Türkiye ortalamalarıyla yapılan karşılatırmalarla da Edirne ilindeki tarımsal dönüşümün Türkiye Tarımının gelişim sürecini çok net bir şekilde yansıttığını vurguluyor.
Türkiyede yaverlik kurumu ve Atatürk'ün yaverleri

Devlet Başkanları veya Cumhurbaşkanlarının yanında görevli olarak bulunan, emirlerini, kararlarını not eden, ilgili yerlere ulaştıran, fiziki güvenliklerini sağlayan, günlük faaliyetlerini düzenleyerek devlet geleneklerinin uygulanmasını sağlayan kişiler yaverlerdir. Yaverlik uygulamaları çok eski tarihlere dayanmakla birlikte, başyaverlik, Mustafa Kemal Atatürk'le kurumsallaşıp, tarihi, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin kurulması ile başlayan adı ve görevleri değişmeyen geleneksel bir kurumdur. Başyaver ve yaverler, hem devlet tarihinin, hem de devlet başkanlarının şahsitarihlerinin en yakın tanığı durumundadırlar. Devlet başkanlarına her türlü resmi ve özel faaliyetlerinde daima refakatettiklerinden dolayı, devletin yönetim faaliyetleriyle birlikte, onların karşılaştıklarımutlu ve acılı olayların da şahidi olmuşlardır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ve Türk milletinin önderi Mustafa Kemal Atatürk'ün yaverleri çok özel insanlardır. Savaş meydanlarından gelerek yeni bir devletin kuruluşuna şahit olmuşlar, Atatürk'ün çalışmalarını, başarı sırlarını, sıkıntılarını, mutlu anlarını izlemişler vepaylaşmışlardır. Cumhuriyet tarihine ışık tutan ve birçok olayın içinde olmuş ve yaşamışlardır. Yazdıkları anılarla, anlattıklarıyla ve bıraktıkları belgelerle tarihe ışık tutmuşlardır.
Hakimiyet-i Milliye Gazetesinde cumhuriyet fikri, oluşumu, gelişimi (1920-1924)

Türk modernleşme tarihinin en önemli dönüşümünün yaşandığı 1920- 1924 yılları arası dönem, Türk tarihinde ilk defa olarak siyasi anlayış ve sistemde ciddi bir farklılaşmanın yaşandığı yıllar olarak tarihe geçmişştir. Türk İnkılabı'nın lideri Mustafa Kemal Paşa'nın kurdurduğu Hakimiyet-i Milliye gazetesi bu dönemin en önemli tanıklarından biri olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışmada Hakimiyet-i Milliye gazetesinin bakış açısıyla 1920- 1924 arasında Türkiye'de cumhuriyet fikrinin oluşumu ve gelişimi değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede konu Milli Mücadele döneminden Halifeliğin kaldırılmasına kadar geçen süre içerisinde olaylar, kurumlar, faaliyetler, tartışmalar, değerlendirmeler ve görüşler zaviyesinden ele alınmıştır.
Hatıralar ve hatıratlar ışığında ülkücü gençlik hareketinin sözlü tarihi (1970-1990)

Anılar ve Hatıratlar Işığında Ülkücü Gençlik Hareketi'nin Sözlü Tarihi (1970-1990) adlı bu çalışma, Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Anabilim Dalı'na sunulmuştur. Tezimiz yedi ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, Milliyetçi Hareket Partisi'nin tarihsel sürecini ele almaktadır. İkinci bölümde Ülkü Ocakları'nın kuruluş ve faaliyetleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümümüzde tezimizin ele alındığı yıllarda yaşamış ve mücadelenin içinde bulunmuş isimlerle hatıraları üzerine röportajlar gerçekleştirilmiştir. Bu röportajlar esnasında 'Sözlü Tarih Metodu' yöntemine uygun hareket edilmeye özen gösterilmiştir. Sözlü tarih, özellikle 1960'lı yıllardan itibaren ortaya çıkan yaşayan bireylerin belleğe dayalı sözlü anlatılarını arşive dayalı tarih yazımının önemli bir bileşeni olarak konumlandıran bir araştırma yöntemidir. Daha çok devlet arşivleri ile yazılan tarihin araştırma alanına sıradan insanları, gündelik yaşamı ve öznelliği dahil etme dürtüsüyle şekillenmiş ve ses kaydetme teknolojilerinin gelişmesiyle de desteklenmiş disiplinler arası bir çalışma alanı olagelmiştir. Bu çalışmayı oluştururken yaptığımız röportajlarda 'Sözlü Tarih Metodu' ilkelerine uygun olarak tezimiz için gerekli veriler toplanmıştır. Dördüncü bölümde Mamak Askeri Cezaevi ve bu cezaevinde ülkücülerin yaşadığı zorluklar, gördükleri işkenceler kaleme alınmıştır. Beşinci bölümde şehit edilen ülkücülerin hayatları ve şehit edilişleri anlatılmaya çalışılmıştır. Altıncı bölümde ise idam edilen ülkücüler ele alınmıştır. Son olarak yedinci Bölümde ise akademik ve kültür hayatına katkıda bulunmuş ülkücülerin bir kısmı kaleme alınmıştır. Yapmış olduğumuz bu çalışma, elde ettiğimiz gazete kupürleri, o dönemde yaşamış isimlerin sosyal medya paylaşımları ve yine o dönemden günümüze aktarılan fotoğraflar ile desteklenmiştir. Sonuç olarak Ülkücü Hareket'in Türkiye'ye olan etkisini, ne uğruna mücadele ettiklerini, topluma sağladıkları faydaları ve verdikleri mücadelenin sosyo-kültürel sonuçlarını öğrenme ve Türkiye için vermiş oldukları fikri mücadeleyi inceleme fırsatına kavuşmuş bulunmaktayız.
Türkiye ve Yunanistan devletleri arasında mübadele meselesi ve kamuoyu (1918-1930)

Osmanlı İmparatorluğu'nun Avrupa'da sahip olduğu topraklan kaybetmesi ile Osmanlı topraklarına başlayan göç dalgası 19. yüzyıl boyunca devam etmiş ve bu göç 20. yuzyılın başında girilen Balkan Savaşları sonucunda büyük felaket halini almıştır. LDfinya Savaşı yenilgisinin ardından Kurtuluş Savaşı'nın zaferle sonuçlanması üzerine de yüzyıllardır bir arada barış içinde yaşayan ancak savaş sırasında düşmanla işbirliğine giren Türkiye'deki Rumların önemli bir miktarı Yunan ordusunun peşine takılarak ülkeyi terk etmişlerdir. Bu şekilde 1 milyona yakın Rum'un Yunanistan'a göçü Yunanistan'da önemli siyasi ve ekonomik sorunlar yaratırken, aynı zamanda oradaki Türkler üzerinde baskının artmasına neden olmuştur. Yunanistan'da bulunan yarım milyona yakm Türk'e yapılan bu baskı ve Türkiye'de halen bulunan Rum'ların da Yunanistan'a gitme arzusu her iki toplumun değişimi düşüncesini doğurmuştur. Halkların karşılıklı değişimi Lozan Barış Konferansı'nda ele alınmış ve sorun imzalanan 30 Ocak 1923 tarihli sözleşme ile siyasi ve hukuki boyutu açısından çözülmüştü. İstanbul sınırlan içindeki Rumlar ile Yunanistan'da Batı Trakya'da yaşayan Türklerin mübadele dışı bırakıldığı bu sözleşmenin imzalanmasından kısa bir süre sonra Türkiye Hükümeti ülkeye gelecek yarım milyona yakm vatandaşının ülkeye nakli, iskan edilmeleri ve iş güç sahibi yapılmaları gibi konularda yapılacak işleri düzenlemek üzere önce bir Mübadele, İmar ve İskan Bakanlığı kurulması, hazırlıkların bir düzen içinde yapılabilmesi için kanım ve kararnameler çıkarılması gibi ön hazırlıkları yapıp, Türkiye Kızılay Cemiyeti ile işbirliğine giderek gelen muhacirlerin sağlık kontrollerinin yapılmasını, beslenme, barınma, ve yerleşmelerinin aksamadan yürütülmesini sağlamıştır. Bu muhacirlerin Rum'ların terk ettiği evlere yerleştirilmesi, kendilerine toprak, ziraat araç-gereci verilmesiXIII suretiyle müstahsil hale getirilmesi işini mümkün olduğu kadar bir düzen içinde yürütmeye çalışmıştır. Türkiye'deki Rum'ların mübadelesi sırasında İstanbul Rum'ları konusunda çıkan problemler ise 1926 ve 1930 yıllarında Yunanistan ile imzalanan anlaşmalarla çözüme kavuşturulmuştur.
Mondros Ateşkes Antlaşması'ndan Sevr Barış Antlaşması'na giden süreçte Türk diplomasisi

Osmanlı Devleti yenik ayrıldığı Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra imzaladığı Mondros Ateşkes Antlaşması ile başlayan büyük ve sıkıntılı bir sürecin içerisine girmişti. İtilaf Devletleri ülkenin her tarafında ateşkes antlaşması hükümlerini uygulatmak için yoğun bir çaba sarf ederken, Osmanlı Hükümeti'ne yaptıkları siyasi ve diplomatik baskılarla da Yakındoğu Osmanlı Coğrafyası'nda daha önce kendi aralarında imza ettikleri gizli paylaşım antlaşmalarını fiiliyata geçirme uğraşı içerisine girmişlerdi. Osmanlı Hükümeti bu dönemde kesin barış antlaşmalarının şekil alacağı Paris Barış Konferansı'nda ülkenin geleceğini ilgilendiren kararların alınmadan önce başta İngilizler olmak üzere Müttefikler'in siyasi ve diplomatik temsilcileriyle yakın temasta bulunmanın yollarını aramışlardı. Öylelikle hükümet yetkilileri mütareke döneminde başlayan fütursuz işgalleri siyasi kanallarla durdurmanın uğraşı içerisinde olurken, diğer taraftan da barış konferansında son derece iyimser bir tutumla devletin bekasını ilgilendirecek kararların alınmasına doğrudan taraf olmak istemişlerdi. Şüphesiz bu dönemde Osmanlı Hükümeti'nin Müttefik Devletler'in siyasi yetkilileriyle başta İstanbul olmak üzere Avrupa'nın değişik yerlerinde sürdürdükleri diplomatik temaslarla son derece makul ve kabul edilebilir bir barış antlaşmasının imza edilmesi için oldukça zor şartlar altında mekik diplomasisi trafiği içerisinde bulunmuşlardı. Paris Barış Konferansı'na Damat Ferit Paşa başkanlığında barış heyetinin ilk defa çağrılıp Türk barışının imza edilmeden evvel Müttefikler'in Türk savunmasını dinlemeye karar vermeleri, gerek Osmanlı Hükümet çevrelerinde ve gerekse Türk Kamuoyu'nda imza edilecek barış antlaşmasının nasıl olacağı hakkında son derece iyimser bir tutumun oluşmasına neden olduysa da Onlar Konseyi'nin önünde Türk Barış Delegasyonu'nun maruz kaldığı durumun devlet teamüllerine son derece aykırı olması ve yakın gelecekte Müttefik Konsey'in Türkler'le imza edilecek barış hakkında ne derece olumsuz düşüncelere sahip olduklarının anlaşılmasına vesile olmuştu. Özellikle İzmir'in işgali ve Yunan Ordusu'nun Batı Anadolu'da ilerlemesi Türk Kamuoyu'ndaki iyimser duyguları köreltmiş, acı gerçekle yüzleşmelerine neden olmuştu. Bu durum Anadolu'da Mustafa Kemal önderliğinde gelişecek Türk Milli Mücadelesi'ne de ivme kazandıracak bir husus olacaktı. Bütün bu gelişmelere rağmen hükümet, imzalanacak barış için iyimser bir tutumla diplomatik müzakerelerine devam ederken, İtilaf Devletleri'nin Anadolu'dan gönderdikleri siyasi raporlarda yakın bir gelecekte insiyatifin yavaş yavaş milliyetçiler olarak adlandırılacak olan Mustafa Kemal'in başlattığı hareketin eline geçtiği hususu Türk barışının öyle zannedildiği gibi empoze edilerek uygulanacağı düşüncesinin de bertaraf edilmesine neden olacaktı. Yeni Türk diplomasisi Yakındoğu ve Anadolu'da Türk barışının henüz hala süngülerin ucunda olduğunun fark edilmesine de sebep olacaktı.
1960 askeri darbesinde kamuoyu oluşturma projesi: Propaganda

Geçmişten günümüze kadar tarih sahnesinde aktif rol oynayan propaganda yöntemi, bir öğretiyi yaymak için kullanılmıştır. Propaganda bir kast, tasarı ve amaç doğrultusunda siyasal, sosyal ve kültürel çerçeveye göre şekillenir. Bir bitkinin toprağa ekilerek filizlenmesi gibi muhalefet, propagandanın bir tehdit unsuru oluşturma potansiyelini her zaman kullanmış, fikrin kitle üzerinde yayılıp kabul ettirilmesi sağlanmıştır. 27 Mayıs 1960'da genç subaylar, ülkenin demokrasi yolundan saptığı iddiası ile askeri bir darbe gerçekleştirmişlerdir. Bu darbe sonrasında Yassıada'da kurulan Mahkemelerde tarihe kara bir leke olarak geçen davalar görülmüş ve sonrasında başta Adnan Menderes, Fatin Rüştü Zorlu ve Hasan Polatkan idama mahkum edilmiştir. 1960 Darbesini meşrulaştırma yani kamuoyunda haklı gösterme girişimlerinde propaganda yöntemlerinin aktif olarak kullanıldığı ve başarı kazanıldığı bilinen bir gerçektir. Araştırmamızın temelini, DP iktidarının ve dönemin karşı kaşıya kalmış olduğu 27 Mayıs 1960 Darbesi'ni meşrulaştırma girişimlerinin materyalleri oluşturacaktır. Bu materyaller karikatür, resim, özellikle de kitle iletişim araçlarının toplum üzerindeki etkisinden faydalanılan radyo, televizyon, filmler, broşürler, dergiler bunlara ek olarak yazı, politik konuşmalar, kitaplar ve dönemin gazete manşetleri, paralar, pullar, şarkılar, marşlardır. Hazırlanacak olan tezde propaganda ve DP arasındaki ilişkiden kesitler sunularak, konu detaylı bir şekilde ele alınacaktır.