turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ernst Bloch, ütopyacılık ve kurtuluşçu teolojiler

Karl Mannheim, Daniel Bell ve Francis Fukuyama, yaklaşık otuzar yıl arayla, bir biçimde ütopyanın öldüğünü iddia etmişlerdir. Bu iddialar Margaret Thatcher'ın 'alternatif yoktur' sloganında cisimleşmektedir. Neo-liberal sistem başka bir dünyanın mümkün olmadığını, mümkün olan tek dünyada yaşadığımızı iddia eder. Mevcut sistemin gerek ekonomik, gerekse hukuki yönden hızlı bir incelemesi yapıldığında ise bu iddianın geçersiz olduğu anlaşılacaktır. '68 hareketinden bu yana meydana gelen toplumsal hareketler, Güney Amerika'da ortaya çıkan kurtuluş teolojisi ve özellikle 21. yüzyılda güçlü bir biçimde kendini gösteren sokak hareketleri ütopyanın ölmediğini, insanların hala daha iyi bir dünyanın mümkün olduğuna inandıklarını göstermektedir. Düşüncesini 'S henüz P değildir' biçiminde özetleyen Bloch, güçlenen ütopyacılığın düşünürü olarak görülebilir. Bloch'un felsefesi, Henüz-Olmayan'ın, Mevcut-Değil'in felsefesi olarak, alternatiflerin varlığını güçlü bir biçimde ortaya koymaktadır. Bu felsefe ise, Bloch'un Marksizminin, ütopyacılığının ve teolojisinin oluşturduğu bir bütündür. Bloch, hem Batı'da hem de Doğu Bloku'nda görmezden gelinmiş bir isimdir. Çalışmalarının yabancı dillere çevrilmesi ölümüne yakın gerçekleşmiştir, '90lı yıllara dek, özellikle İngilizce konuşulan dünyada, Bloch üzerine yapılmış çok fazla çalışma bulunmamaktadır. Doğu Bloku'nda idealistlikle, davaya ihanet etmekle suçlanan Bloch, Batı'da ise fazla radikal bir Marksist olduğu gerekçesiyle görmezden gelinmiştir. Bloch'un özgün Marksist kavrayışının hak ettiği biçimde incelenmesi henüz yeni bir gelişmedir. Özellikle Marksizm içinden Bloch'a yönelen eleştiriler ise genellikle onun ütopyacılığından ve teolojisinden kaynaklanmaktadır. Bu çalışmanın giriş bölümünde ütopyanın ölümü iddialarına değinilmiş ve bu iddiaların geçersizliği gösterilmiştir. Birinci bölüm, Bloch'un yaşamı ve Marksizmi üzerinedir. İkinci bölümde, Bloch'un felsefesi ve kavramları açıklanarak Blochçu ütopyacılığın nasıl bir ütopyacılık olduğunun gösterilmesi amaçlanmıştır. Üçüncü bölümde ise Bloch'un teolojisi ve bağlantılı olarak kurtuluş teolojisi incelenmiştir.
Siyasal aygıt olarak basın ve iktidar (1996-2002)

Çalışmada 28 Şubat 1997 tarihinde yapılan Milli Güvenlik Kurulu toplantısı ve 3 Kasım 2002 Genel Seçimleri arasındaki süreçte siyasal alandaki dönüşüm ve basınının bu süreçteki rolü incelenmiştir. Çalışma kapsamına 1996 ve 2002 yılları arasında kurulan hükümetler ve yaşanan gelişmeler alınmış, seçilen konuların Cumhuriyet, Hürriyet, Sabah ve Yeni Şafak gazetelerindeki haberlerde nasıl yansıtıldığı belirlenmeye çalışılmıştır. Seçilen konuların gündemde oldukları tarihlerdeki gazeteler taranmış, konuyla ilgili haberin yer aldığı gazetelerden alıntılar yapılarak çalışma gerçekleştirilmiştir. Veri toplama tekniği olarak kaynak tarama yöntemi kullanılmıştır.
Cumhuriyet Döneminde Uşak'ta siyaset ve siyasetçiler (1923-1980)

Çalışmada, Cumhuriyet'in ilanı ile birlikte tek partili dönem başta olmak üzere çok partili döneme geçiş ve demokratikleşme süreci siyasi partiler, seçimler, milletvekilleri ve yerel yönetimler düzeyinde ele alınmıştır. Önceleri Kütahya'ya bağlı bir ilçe iken 1953 yılı itibarıyla vilayet olan Uşak'taki siyasi yaşam detaylarıyla incelenmiş ve şehir genelinde vuku bulan siyasi faaliyetler objektif bir şekilde aktarılmıştır. Çalışmanın ana kaynağını Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi, TBMM Arşivi ve Kütüphanesi, Beyazıt Devlet Kütüphanesi, Uşak Belediyesi Arşivi, Oğuz Ersoy Özel Arşivi, Alaattin Ergönenç Özel Arşivi ile dönemi yaşayan veya bir şekilde bilgi sahibi olan kişilerle yapılmış söyleşiler oluşturmaktadır. 1923 ile 1980 yılları arasında yaşanan siyasi gelişmelerin Uşak'taki etkileri ve Uşak'ta yaşanan önemli olayların ülke siyasetindeki yankıları çalışmanın içeriğini oluşturan diğer konulardır.
Türkiye ve Rusya'nın Suriye sorununa yönelik politikalarının medyaya yansıması: Sputnik News Türkçe ve Anadolu Ajansı örneği

Soğuk savaş sonrası oluşan ve bir süre ABD merkezli tek kutuplu olarak kendini gösteren Yeni Dünya Düzeni, zaman içerisinde çok kutuplu, çok merkezli bir dünya düzenine dönüşmeye başlamıştır. Çok merkezli yapının oluşum sürecine denk gelen 2010 yılı sonunda, Tunus'ta başlayıp kısa sürede geniş bir coğrafyayı etkisi altına alan'Arap Baharı', Orta Doğu'da kırılgan bir yapı oluşturmuştur. Çok merkezli yapının oluşumu için Suriye meselesinde varlık göstermeyi zorunlu gören Rusya ve güvenlik kaygıları nedeniyle Suriye'de varlık göstermeyi önemli gören Türkiye, Suriyemeselesinin sahada ve masada aktif aktörleri arasında yer almışlardır. Her iki ülkenin Suriye sorununda izledikleri politikalar ve bunların dünya kamuoyuna yansıtılması büyük önem taşımaktadır. Bu bağlamda, iki ülkenin izlediği politikaların resmi haber ajansları aracılığıyla yansıtılış biçimi bu tez çalışmasının temelini oluşturmaktadır. Çalışmamızda Suriye meselesi tarihsel süreçler dikkate alınarak genel hatlarıylaincelenip Rusya ve Türkiye'nin, Suriye meselesine yönelik izledikleri politika ele alınmış, bu politikaların resmi medya kuruluşları aracılığıyla dünya kamuoyunayansıtılış biçimleri üzerinde durulmuştur. Türkiye'nin resmi haber ajansı Anadolu Ajansı ve Rusya'nın resmi haber ajansı Sputnik News Türkçe'nin Suriye meselesine yönelik yapmış oldukları haberler Teun A. van Dijk'ın eleştirel söylem analiz tekniği kullanılarak incelenmiş, her iki haber ajansının haber içerikleri ile bağlı bulunduklarıdevletlerin Suriye sorununda izledikleri politikalar arasındaki ilişki ortaya konulmuştur.
Çok partili dönemde bir muhalefet partisi Cunhuriyetçi Millet Partisi

Tezin konusu olan Cumhuriyetçi Millet Partisi 09 Şubat 1954 tarihinde Ahmet TAHTAKILIÇ tarafından kurulmuştur. Döneminin üçüncü büyük partisi olmasına rağmen, çoğunluk seçim sistemi nedeniyle, 1954'te 5, 1957'de 4 Milletvekili çıkarabilmiştir (Yüzde 7,2 oya karşı binde 6,5 milletvekili). Ancak TBMM'de savunduğu görüşler 27 Mayıs 1960 sonunda kabul edilen 1961 Anayasasında yer almıştır. Bu görüşlerin başlıcaları; Çift Meclisli Parlamento, Hakim Güvencesi, Anayasa Mahkemesi, yeni bir Anayasa, Yüksek Hakimler Kurulu ile Basın, Üniversite ve memur Güvencesidir. Parti, kendinden önceki Millet Partisi gibi Tek Adam Partisi-Osman BÖLÜKBAŞI Partisi olarak tanınmıştır. Millet Partisi'nm kapatılış nedenini oluşturan irticai faaliyetler ve Atatürk ilke ve inkılaplarına karşı politikalar üretmekten Cumhuriyetçi Millet Partisi özellikle kaçınmış ve adının önündeki Cumhuriyetçi kelimesine sadık kaldığı görülmüştür. Dönemin İktidar Partisi, Demokrat Partice karşı Cumhuriyet Halk Partis? nin önderliğinde oluşturulan Muhalefet Cephesi kapsamında, 1958'de Türkiye Köylü Partisi ile birleşerek Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi adını almıştır. Kurucu Mecliste 25 Milletvekili ile, 1961 seçimlerinden sonra ise 54 milletvekili ve 16 Senatör ile parlamentoda temsil edilmiştir. 27 Mayıs 1960 sonrasındaki İsmet İNÖNÜ koalisyonlarına katılmak istemeyen Osman BÖLÜKBAŞI ve bazı arkadaşlarının partiden ayrılarak 2 nci defa Millet Partisini kurmaları sonucu Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi dağılma sürecine girmiştir. Dört bölümden oluşan Çok Partili Dönemde bir Muhalefet Partisi- Cumhuriyetçi Millet Partisi konulu bu tezin, incelenmesinden önce Millet Partisi Dönemi ve çok partili sisteme geçiş döneminin de incelenmesine ihtiyaç olmuştur. Bu nedenle Tez; 1 nci Bölümde, Çok Partili Sisteme Geçiş Dönemini (1944-1950), 2 nci Bölümde, Çok Partili Sistem Dönemini (1950-1954), 3 ncü Bölümde, yine Çok Partili Sistem Dönemini (Cumhuriyetçi Millet Partisi / 1954- 1 958), 4 ncü Bölümde ise, Türk Siyasi Hayatında Cumhuriyetçi Millet Partisinin Politik Uygulamalarını inceleme konusu yapmıştır. Cumhuriyetçi Millet PartisP n'ın savunduğu fikirler, 1961 Anayasasında yer aldığı gibi, 1982 Anayasasında da yer almıştır. Cumhuriyetçi Millet PartisP n'in bu fikirlerinin daha sonraki dönemlerde Türk Demokrasisinin gelişmesine önemli katkılar sağladığı ve günümüz siyasi hayatına da dersler aktardığı değerlendirilmektedir.
Türkiyede seçim sistemlerinde yapılan değişiklikler ve bunların seçim sonuçlarına yansımaları

Demokratik yönetimlerin olmazsa olmazı seçimlerdir. Seçimler halkın iradesinin yönetime katılması anlamına gelir. Bu katılımın nasıl olacağı da seçimlerin yapılış şekli ve kullanılan sistemler belirleyici olur. Kullanılan seçim sistemleri sonucunda temsiliyet ve istikrara ne kadar yaklaşılırsa demokrasi o kadar güç kazanır. Ülke tarihimizdeki ilk seçim 1877 yılında yapıldı. O günlerden bugünlere kadar pek çok yerel ve genel seçim geçiren ülkemizde, hemen her seçim öncesinde seçim sisteminde ve seçim yasalarında bir takım değişiklikler yapılmıştır. Bu durum, seçim sonuçlarını ve dolayısıyla ülkenin yönetimini son derece yakından ilgilendirmektedir. Zira seçimler, halkın kendisini temsil edecek vekillerini seçmeleri, dolayısıyla yönetimi kime devredeceklerine karar vermeleri için bir araçtır. Dürüst, adil, eşit ve açık seçimler, demokrasilerin vazgeçilmez birer parçasıdır. Yaptığımız bu çalışmada özellikle 1950- 2011 yılları arasında yapılan seçimlerin sonuçları değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmelerde dönemin siyasi konjonktürü de göz önünde bulundurulmuştur. Seçimlere giren siyasi partilerin özellikle iktidar partilerinin seçim sonuçlarını etkileme çabaları ve bu çabaların neticelerinin tespitleri yapılarak bundan sonraki yapılacak seçim kanunu değişikliklerine farklı bir bakış açısı ile yaklaşılması gerektiği anlatılmaya çalışılmıştır.
Çok partili sistemin topluma yansıması Ankara örneği(1945-1950)

Türkiye'de Çok partili hayata geçiş dönemi ( 1945- 1950 ), Türk siyasal yaşamında önemli bir yere sahiptir. II. Dünya Savaşı ( 1939- 1945 ) ve sonrası meydana gelen gelişmeler, tek parti yönetiminin savaş koşullan içinde oluşturduğu sosyal, siyasal ve ekonomik düzenlemelerin ortaya çıkardığı problemler ve Türk entelektüel ortamının dile getirdiği demokrasi söylemleri, çok partili hayata geçişi hazırlamıştır. Ankara; tarihi ve coğrafi konumu, sosyo-kültürel yapısıyla önce Milli Mücadele'nin, ardından yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin merkezi olmuştur. Ankara'da var olan 'eşraf' ve hükümet merkezi olması itibarıyla oluşan ' bürokrasi', kendisini CHP teşkilatında ön plana çıkarmıştır. Çok partili hayata geçiş ile birlikte ortaya çıkan partilerden, ancak Demokrat Parti, iktidarın alternatifi konumuna gelebilmiştir. Halka güven duygusu veren ve tanınan isimlerin bu partide yer alması ve halka yönelik söylemlerdeki inandırıcılık bu basanda etkili olmuştur. DP Ankara teşkilatı, Ankara'nın tanınan ve sevilen isimleri tarafından oluşturulmuştur. Hızlı bir şekilde teşkilatlanmasını tamamlayan DP'ye karşı, bürokrasi sınıfı hariç tutulursa, büyük bir yönelişin olduğu ifade edilebilir. Ancak DP ile ülkede yaşanan muhalefet heyecanı, 1946 seçimleri ile hayal kırıklığına uğramıştır. Türkiye genelinde olduğu gibi, Ankara'daki seçimlere de gölge düşmüştür. Bu da, daha sonra yapılan seçimlere muhalefetin katılmaması ile sonuçlanmıştır. Çok partili hayata geçiş döneminde genel olarak iktidar-muhalefet ilişkileri sert bir özellik gösterir. Bu sertliğin sebebi, her iki partide bulunan aşın uçlardan kaynaklanmaktadır. Yaşanan sertlik, yerel teşkilatlara da yansımıştır. Halk arasında parti ayrımından kaynaklanan anlaşmazlıklar yaşanmıştır. Bu anlaşmazlıklar, inişli-çıkışlı özellikler göstererek dönemin sonuna kadar devam etmiştir. Ankara'da çok partili hayata geçiş ile birlikte siyaset gündelik yaşama girmiştir. Siyasetle uğraşanlar artmış, siyasete yeni girenler tercihlerini DP yönünde kullanmışlardır. Parti kongreleri ve mitingleri insanlarla dolmaktadır. İnsanlar ortama çabuk adapte olmuşlar, siyasilerden talep etmeye başlamışlardır. 1950 seçimleri, Türk siyasal hayatmda önemli bir yere sahip olmuştur. Seçim öncesi alman tedbirler ve yeni seçim kanunu, seçimlerin demokratik ve rahat bir ortamda yapılmasını sağlamıştır. 1950 seçimleri sonunda DP'nin iktidarı ele alması ile çok partili hayata geçiş dönemi de son bulmuştur.
Çevre sorunlarının ekonomik niteliği bağlamında dışsallıkların ortadan kaldırılması

sorunları temelde bir ekonomi sorunudur. İnsanların sonsuzgereksinimleri kıt kaynaklarla karşılanırken, üretim süreci içinde ücret, rant, faiz ve kar için yapılan giderler, üretilen malın fiyatının içinde yer alır. Buna karşılık, ekonomiteorisinin serbest mal olarak gördüğü toprak, su, hava, güneş gibi kaynakların bir piyasa fiyatı olmadığı için üretim maliyetleri içinde görülmezler ve malların fiyatı içinde yer almazlar. Dolayısıyla doğal kaynakların üretimde kullanılmasının toplumsal maliyeti ile yararı, fiyat mekanizmasının dışında kalmaktadır. Ekonomik etkinliklerde bedava olarak kullanılan çevresel malların, maliyetleri düşürme kaygısıyla aşırı tüketilmesi çevre sorununu yaratmaktadır. Doğanın kendini yenileme hızından daha büyük miktarlarda kaynağın, ekonomik etkinlikler için doğadan çekilmesi, ekosistemin çökmesine yol açmaktadır. Çevre sorunlarını önlemenin yolu, doğadan aşırı kaynak çekilmesinin engellenmesi için bu kaynakların dışsallık olarak görülmesinin ve bedava olarak kullanılmasının önüne geçmektir. Çevre mallarıda, üretim ve tüketimde kullanılan diğer mallar gibi kıttır ve dolayısıyla değerlidir. Bu değerlerin fiyat mekanizması içine sokulmasının yolu, bu tür malların değerlerininparasal karşılığının bulunmasıdır. Böylece çevresel malların kullanımının sağladığı yararlar, ekonomik analizlerin içinde somut olarak yer alabilecektir. Dışsallıkların fiyatlandırılması çeşitli yöntemlerle mümkün olmaktadır. Koşulluseçim, koşullu değer belirleme, hedonik fiyatlandırma, seyahat maliyetleri gibi yöntemler aracılığıyla çevre malına ilişkin gölge fiyatlar belirlenebilir. Çevre malının, tam kamusal mal olması halinde, tüketicilerin ödeyecekleri vergi ya da harçların ne kadar olması gerektiği, uygulanacak politikalara göre tespit edilebilir. Çevresel malınyarı kamusal mal olması halinde ise, piyasa fiyatının ne olması gerektiği tahmin edilebilir. Kaynak tahsisi kararları daha somut veriler üzerinden yapılabilir.
Demokrat Parti'de parti içi muhalefet (1946-1950)

Demokrat Parti iç ve dış dinamiklerin bir senkronizasyon halinde Türkiye'de çok partili hayata geçişi hazırladığı II. Dünya Savaşı sonrası konjonktürde kurulmuş bir siyasal partidir. CHP içinde ilk defa Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu'nun Meclis'te görüşmeleri sırasında ekonomik kaygılarla ortaya çıkan parti içi muhalefet, dörtlü takrirle siyasi bir hüviyet kazanmış, Milli Şef İnönü'nün 19 Mayıs nutku ve 1 Kasım meclisi açışkonuşmasındaki teşvik edici ve cesaretlendirici sözlerinden sonra parti dışında örgütlenerekDemokrat Parti'yi kurmuştur. Parti 21 yıl süren tek parti iktidarı karşıtlığı temelinde geniş bir koalisyon olarak teşekkül etti. Bu kadar heterodoks siyasal yapıda parti içi muhalefetin ortaya çıkmasıkaçınılmazdı. Nitekim partinin kuruluşundan yaklaşık altı ay sonra yapılan 1946 genel seçimlerinde uygulanan despotik yöntemler gerekçesiyle parti içinde meclisten çekilmeyisavunan bir grup kuruculara eleştiriler yöneltmeye başladı. İnsan Hakları Derneği'ninkurulmasıyla ve Birinci Büyük Kongre ile parti içi muhalefet iyice belirginleşti. Ocak 1948'e kadar dağınık hareket eden parti içi muhalefet İstanbul İl Başkanı KenanÖner'in istifasıyla Genel İdare Kurulu ve Meclis Grubu'ndaki unsurlarıyla eşgüdüm halinde hareket etmeye başlayarak partiyi böldü. Parti Meclis Grubu ve Genel İdare Kurulu ortadan ikiye ayrıldı. Meclis'te Müstakil Demokratlar Grubu adıyla yeni bir grup doğdu. Haziran1949'da Demokrat Parti, İkinci Büyük Kongresi'nin partiden ihraçları onaylamasından sonra parti içi muhalefet, Müstakil Demokrat Grubu'nun ve Öz Demokratlar Partisi'nin katılımıyla, Millet Partisi çatısı altında monolitik bir blok olarak örgütlenerek parti dışında muhalefetlerinisürdürdüler.
Anayasallaşma sürecinde Türkiye Cumhuriyeti 1982 anayasası kişi hak ve ödevlerinin sınırlandırılmasının incelenmesi

Henüz devlet kavramı oluşmadan önce insanlar, toplum halinde yaşamanın bir takım kurallar ile mümkün olabileceğini düşünmüşlerdir. Bu düşünce sonucunda 'toplum sözleşmesi' adı verilen normlar üzerinde uzlaşma sağlamışlardır. Daha sonraları toplum sözleşmeleri anayasa kavramına dönüşmüştür. Anayasalar devlet şeklini ve görevlerini belirtmesi yanı sıra vatandaş haklarının neler olduğunu ve bu hakları kullanma yöntemlerini de göstermektedir. Ayrıca anayasaların bir diğer görevi hem devletin hem de bireylerin bu haklara müdahalesini ve müdahale sınırlarını netleştirmektir. Türkiye'de 1982 yılından beridir yürürlükte olan ve içeriğinde zamanla değişiklikler yapılan anayasa hem diğer bireylerin hem de devletin kişi haklarına müdahalesini ve kullanılmasında ortaya çıkabilecek sorunları engellemek istemiştir. 1982 anayasası hakların sınırlandırılmasında uyacağı sınırları ilk halinde genel nedenlere bağlamıştır. Bu nedenlerin soyut kavramlar olması ve tüm hakları sınırlandırabilir nitelikte olması hakların kullanılmasını zorlaştırmış, müdahale edilmesini kolaylaştırmıştır. Türkiye Cumhuriyeti devleti ilerleyen yıllarda Avrupa Birliğine Uyum süreci ve toplumun beklentileri sonucu 2001 yılında hakların genel nedenlerle kısıtlanmasına son vermiş yerine hakların kendi maddelerinde tek tek belirtilen özel nedenlerle kısıtlanabileceği hükmünü getirmiştir. Bu çalışmada kişi hak ve ödevlerinin sınırlandırılmasında özel nedenlerin neler olduğu, tarihsel arka planı ve uygulama yöntemleri diğer anayasalar, kanunlar ve literatür kaynakları incelenerek açıklanmaya çalışılmıştır.
The American presidential system: Continuity or change

Amerikan Başkanlık Sistemini betimlemeye ve incelemeye çalıştığım bu çalışmada bazı önemli hususlara dikkati çekmeyi amaçlıyorum: 1. Amerikan Başkanlarının kişilik özelliklerinin yanı sıra sistemin kurumsal işleyişinin önemi. 2. Amerikan Sistemindeki siyaset anlayışında birbiriyle sürekli çatışan - fakat aralarında ezeli bir uzlaşmanın egemen olduğu siyasi kurumların mev cudiyeti. 3. Amerikan Ulusunun karşılaştığı karmaşık sorunları çözümlemek amacıyla yürütmenin güçlendirilmesi ve hükümetlerin bu itibarla ne sınırlar dahilinde başarı kaydedebileceklerini sınama. Amerikan yaşamının önümüzdeki otuz yıl boyunca karşılaşabileceği, ekonomik durgunluk, sivil ve siyasi özgürlüklerin yitimi ve nükleer savaş tehlikesi gibi çelişkiler geleceğin Amerika'sını derinden etkilemektedir. Bu gibi zorlukların etkin bir biçimde giderilememesi durumunda, yüksek düzeydeki Amerikan yaşamı ve yaşam düzeyi - belirgin ölçüde yara alacaktır. Amerikan Hükümetine yönelik söz konusu itiraz kaynaklarını değerlendirmek amacıyla, bu yüksek lisans tezi, eleştirel bir bakış açısıyla Amerikan siyasi sisteminin ne ölçüde Amerikan ulusuna yönelik tehlikelere cevap vermeye muktedir olduğunu inceleyecektir. Bu inceleme, politik kişiliklerin yanı sıra politik kurumlar üzerinde yoğunlaşacaktır. Ve yürütme organı üzerindeki sınırlamalar ile hükümetin git gide artan ölçülerdeki etkin hareket etme gereksinimi ele alacaktır.
Richard Sennett'in eserlerinde kapitalist kültürün dönüşümü ve insan

Esnek üretim tarzı ile birlikte çalışma ile ilgili kabul gören davranış biçimleri de değişmiş ve buna bağlı olarak insanların yaşamlarında da ciddi dönüşümlerin yaşanması kaçınılmaz olmuştur. Bu çalışmanın amacı esnek kapitalizm ile birlikte ortaya çıkan yeni çalışma düzeninin insanlar üzerindeki etkilerinin ortaya çıkarılmasıdır. Üretim ile ilgili süreçlerin esnetilmesine, işlerin daha parçalı bir hale getirilmesine dayanan yeni düzenle birlikte kısa zamanlı hedeflerin tercih edildiği, geçici ve sözleşmeli çalışma anlayışının yaygınlaşmış olduğu görülmektedir. Bu çalışmada, eserleri üzerinden yola çıkılarak Richard Sennett'in bu dönüşümü nasıl değerlendirdiği ele alınmaktadır. Esnekleşme ile birlikte özellikle insanların işleriyle kurdukları ilişkinin nasıl dönüşmekte olduğu üzerinde durulmuş ve kısa zamana odaklanılmış anlayışla birlikte insanların işleriyle, çalışmakta oldukları kurumlarla ve işi birlikte gerçekleştirdikleri diğer insanlarla kurdukları bağın zayıflamış olduğu sonucuna varılmıştır. Richard Sennett'ten hareketle, çalışma ile ilgili süreçlerin belirsizleşmesinin, geçici çalışma anlayışının yaygınlaşmasının yol açtığı belirsizlikler ve bu belirsizliklerin insanlarda yarattığı endişe ve kaygı durumu anlaşılmıştır. Buna bağlı olarak yeni bir birey yaklaşımının ortaya çıktığı ileri sürülmekte ve geçmişşini kolaylıkla geride bırakabilen, yeni süreçlere kolaylıkla uyum sağlayabilen, değişime her an hazır, yaşadığı endişe ve kaygı ile başa çıkmakta zorlanmayan birey anlayışının egemen hale geldiği tartışılmaktadır. Tüm bunlara bağlı olarak yeni birey anlayışının, insanların geçmişşlerini ve deneyimlerini değersizleştirdiği, bağlılık, özveri gibi duyguları anlamsızlaştırdığı, bu durumun insanların kendilerini güvende hissetmelerini imkansız hale getirdiği ve bu durumun insanlar üzerinde ciddi tahribata yol açmakta olduğu vurgulanmıştır.
İktisat dergisi üzerine bir inceleme (1964-1990)

Bu çalışmada, İktisat Dergisi'nin, yayın hayatında girdiği 1964 yılından 1990 yılına kadar yayınlanan sayıları incelenerek, dergi politikası ile yazılardaki kopuş ve sürekliliklerin takibi hedeflendi. Bu amaçla; çeşitli iş sektörlerinden, akademi ve siyaset dünyasından yazarlarıyla Türkiye'de iktisat politika ilişkisinin dönüşümüne ilişkin önemli örnekler sunan İktisat Dergisi, yazıların bütünsel analizinden ortaya çıkan dergi politikası, yazarlar ve yazıları, yayın kurulları, reklamlar ve ilanlar çerçevesinde ele alındı. Çalışma yürütülürken, dönemsel olarak öne çıkan tartışmaların değerlendirebilmesini kolaylaştıracak kilit kavram ve olaylardan faydalanıldı.
The Republican People's Party: Ideology and organization (1992-2007)

Bu tez 1992 ve 2007 yılları arasında CHP'nin ideolojik ve örgütsel karakterini analiz etmektedir. CHP, ideolojik yelpazenin sol kanadında gösterilmesine karşın aslında merkez sağ bir partidir. 1970'lerin populist CHP'sinden ziyade otoriter ve milliyetçi tek parti döneminin bir devamıdır. Diğer bir deyişle CHP'nin ideolojik karakteri temelde sağ bir ideoloji olan Kemalizmle uyum içindedir. Kemalizmle hiçbir hesaplaşmaya girmeyen parti özellikle 2002 seçimleri sonrası bu ideolojinin milliyetçi ve devletçi yönlerini iyice vurgulamıştır. Diğer bir deyişle kendisini sağ partilerden ayıracak bir tutumu kalmamıştır. Siyasal açıdan milliyetçi ve elitistir. Halkın taleplerini siyaset sahnesinde taşıyıp temsil etmekten ziyade ordu ve yargıyla siyasi gündemi yönlendirmeye çalışmaktadır. CHP'nin siyasi söylemini ve pratiğini şekillendiren temel kavramlar ulusal çıkar, ulusal güvenlik, ulus devlet, laiklik ve üniter devlettir.. Bu tez CHP'nin örgütsel yapısının ideolojisi üzerindeki etkilerini de inceledi. Bir program partisinden oy ve koltuk avcısı bir partiye dönüşen CHP neo-liberal paradigmaya alternatif bir program öneremediği için belli bir oy kitlesini koruyabilmek ve 80 sonrası artan sağ tabandan pay alabilmek için milliyetçilik ve Kemalist sembolleri daha fazla vurgulamıştır. CHP'nin belli konularda sınırlı muhalefeti olsa da neo-liberal kapitalizme karşı ciddi bir eleştirisinde bulunmadı. Partinin neo-liberalizme, küreselleşmeye yönelik eleştirileri de sosyal adalet, eşitlik gibi kaygılardan ziyade ulus devlet ve ulusal çıkarların korunmasıyla ilgilidir.