turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Güney Kafkasya ülkelerinin demokratikleşme süreçlerinin karşılaştırmalı analizi

Sovyet sonrası dönemde yeni bağımsız devletlerin karşı karşıya kaldıkları rejim değişimleri ve yöneldikleri demokratikleşme süreçleri, hem siyaset bilimciler hem de uluslararası ilişkiler uzmanları tarafından üzerinde hassasiyetle durulan destekleyici çalışma alanları olmuştur. Bu doğrultuda yapılan çalışmalar demokratikleşme süreci üzerinde belirleyici rol oynayan yerel, uluslararası, siyasi ekonomik, sosyal, kültürel ve tarihi unsurlara yoğunlaşmışlardır. Bu tezde de Güney Kafkasya ülkelerinin demokratikleşme süreçleri; geçiş sürecini ve demokrasinin kurumsallaşmasını etkileyen faktörler, değişkenler çerçevesinde ele alınmıştır. Temel argüman olarak, demokratikleşme teorilerinin, tek başlarına bölgedeki süreci açıklamada yetersiz kalacağı; bölgelerin siyasi dönüşümlerinin, birden çok değişkenin göz önünde bulundurulması ile açıklanabileceği ileri sürülmektedir. İfade edilenlerin ışığında, Güney Kafkasya ülkelerinin analizi eş zamanlı olarak; devletsellik sorunsalı, önceki rejimin niteliği, liderlik sorunu, geçişin başlatılma ve kontrol edilme durumu, meşruiyet ve baskının ekonomi-politiği; anayasa yapım ortamı ve uluslararası etkiler başlıkları altında ortaya konulmuştur.
Güvenlikselleştirmede yazılı basının kullanılması: New York Times örneği

Kopenhag Okulu'nun Güvenlikselleştirme Teorisi'ne göre, siyasi elitler bir konuyla ilgili sadece söyleyerek güvenlikselleştirme hamlesinde bulunmaktadır. Söz-eylem adı verilen söyleyerek güvenlikselleştirme ile bir konunun güvenlik konusu haline getirilmesine yönelik toplumsal inşa söz konusudur. Bir siyasi elit tarafından, Söz-eylem ile bir sorun varoluşsal tehdit olarak sunulmakta ve hedef kitle bunu kabul ettiğinde güvenlikselleştirilmiş olmaktadır. Güvenlikselleştirme Teorisi ışığında, Soğuk Savaş'ın sona ermesinin ardından Amerika Birleşik Devletleri'nin tehdit eksikliğinin, yaşanan 11 Eylül 2001 saldırı sonrasında küresel terörizm ile makro-güvenlikselleştirme sağlanarak tamamlandığı düşünülmektedir. Bununla birlikte, 11 Eylül 2001 terör saldırılarının ardından 19 Mart 2003 tarihine kadar Irak, söz-eylem ile kitle imha silahlarıyla bir arada dile getirilerek güvenlikselleştirilmiştir. Dönemin ABD Başkanı George W. Bush tarafından yapılan konuşmalarda, Irak'a yönelik güvenlikselleştirme hamlesinde bulunulmuş ve Irak, ABD halkının bu hamleyi kabul etmesi sağlanarak güvenlikselleştirilmiştir. Amerika Birleşik Devletleri'nin önem verdiği bir kavram olmakla birlikte Stratejik İletişim, güvenlikselleştirme sürecinin toplumsal inşa aşamasında rol oynamıştır. Temel olarak, belirli bir hedef kitleye etki etme ve onu stratejik amaçlar doğrultusunda ikna etmeye dayalı olan Stratejik İletişim'de yazılı basının önemli bir yeri vardır. Yazılı basın, siyasi elitlerin fikirlerinin ve argümanlarının halka aktarıldığı ikinci bir konum sağlamaktadır. Bu sebeple, George W. Bush'un konuşmalarının, New York Times Gazetesi'ne olan yansımaları makaleler vasıtasıyla incelenmiştir. Bu makaleler ağırlıklı olarak, Bush'un konuşmalarına karşı olumsuz ve tarafsız bir duruşa sahip olsa da, bu makalelerin konuşmalardan çok sayıda doğrudan ya da kendi ifadeleriyle aktarım yapmaları, Stratejik İletişim açısından önemli olmuştur.
Ankara'da yer alan üç hastanede ekip etkililiğinin değerlendirilmesi

Sağlık kurumlarında, hizmet sunumu büyük ölçüde ekip çalışması sonucu gerçekleştirilir. Bu nedenle etkili ekip çalışması sağlık hizmetleri sunumunun temelini oluşturur. Bu çalışma, sağlık kurumlarının kendilerinden beklenilen hizmetleri etkili bir şekilde yürütebilmesi için sürekli olarak kullanılan ekiplerin etkililik düzeylerini ölçmek ve ekip etkililiğini etkileyen faktörleri ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, geniş literatür taraması sonucu geliştirilmiş bir anket kullanılmıştır. Araştırmada literatür taraması sonucu geliştirilen, girdi, süreç ve çıktı yaklaşımına dayalı bir ekip etkililiği modeli geliştirilmiştir. Araştırma sonucunda, örgütsel faktörlerden mülkiyet durumu, eğitim-araştırma hastanesi olup olmama ve çalışma şeklinin toplam ekip etkililiğini önemli ölçüde etkilediği bulunmuştur. Bireysel özelliklerden meslek durumunun ekip etkililiğini etkileyen bir faktör olduğu; çalışma süresi, medeni durum ve cinsiyet açısından ekipler arasında ekip etkililiği açısından önemli farkların olmadığı bulunmuştur. Ekibe ait özelliklerden ise ekibin ortalama yaşının yön, ekip atmosferi, yapısall içerik ve ekip süreçleri bileşenlerini pozitif yönde, orta decede ve anlamlı şekilde etkilediği tespit edilmiştir. Toplam ekip etkililiği ve süreç bileşenleri etkililiği ile iş memnuniyeti arasında pozitif yönlü, güçlü ve anlamlı; yapısall içerik bileşeni ile stres düzeyi arasında negatif yönlü ve anlamlı, yön ve yapısall içerik bileşeni etkililiği ile ruh sağlığı durumu arasında pozitif yönlü yönlü, zayıf ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Toplam ekip etkililiği ve süreç bileşenleri ile genel sağlık durumu arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0,05).
İstanbulda'ki özel sağlık sigortası kurumlarının anlaşmalı kurumlarından beklentileri

- Eylül 2001 tarihleri arasında, İstanbul ili sınırlan içinde faaliyet gösteren 29 Özel Sağlık Sigortası kurumu, 3 aracı kurum, 2 Reasürans kurumundan; araştırmaya katılmayı kabul eden 23 Özel Sağlık Sigortası kurumu, 2 aracı kuruluş, 1 Reasürans kurumuna, yani toplam 26 sigortacıya uygulanan, tanımlayıcı tipte bir araştırmadır. Araştırmaya katılan özel sağlık sigortası kurumlan yöneticilerinin % 76,9u erkek, % 23,1 i kadın olup, bu kişilerin % 80, 8'i tıp fakültesi mezunudur. Katılımcıların yandan çoğu Özel Sağlık Sigortası kurumunda müdür, geri kalanı da Tıbbi-Teknik Danışman konumunda ve % 73, 07'si 2-4 yıldır aynı kurumda çalışmaktadır. Araştırmaya katılan kurumlann% 65 ,4'ü daha önce de sigorta şirketinde çalıştıklarını bildirmişlerdir. Araştırmaya katılan kurumların % 76 ,9'unun aracı kurumlar ile ortak çalışmakta olduklan belirlenmiştir. Buna rağmen özel sağlık sigortası kurumlarının % 92'si kendi şirketlerinde anlaşmalan koordine eden yetkili kişi/bölüme sahiptir. Araştırmaya katılan kişilerin % 84, 6'sı kurumlannda, Özel Sağlık Sigortası poliçesi sattıklan müşterilerinin, bir sonraki yıl eğer poliçelerini devam ettirmediler ise, yenilememe nedenlerini geriye dönüp araştırdiklan belirlenmiştir. Araştırmaya katılan kurumlann en büyük sorununun suistimal olduğu, tamamına yakın kısmının da ceza sistemine sahip olup uyguladıklan görülmüştür. Araştırmaya katılan kurumlann % 84 ,6'sımn denetleme mekanizmalannın olduğu, bunlann da % 73,1 'inin denetleme sistemlerinin periyodik olarak uygulandığını beyan etmişlerdir.
Yoksulluk olgusu ve Türkiye'de yoksulluğun ve çeşitli faktörlerin sağlık statüsü ve sağlık hizmetleri kullanımı üzerine etkisi

Yoksulluk, siyasi ve sosyal katılım, eğitim, ekonomi, sağlık, insan hakları gibi insan hayatının tüm boyutlarını kapsayan bir olgu şeklinde tanımlanmaktadır. Yoksulluk, sağlık statüsünü olumsuz etkilemekte ve sağlık hizmeti kullanımını sınırlandırmaktadır. Bu araştırmanın amacı, 1993- 2013 döneminde Türkiye'de yoksulluğun ve çeşitli sosyo-demografik ve sosyo-ekonomik faktörlerin sağlık statüsü ve sağlık hizmetleri kullanımı üzerindeki etkisinin tespit edilmesi ve Sağlıkta Dönüşüm Programı'nın sağlık statüsü ve sağlık hizmetleri kullanımı üzerindeki etkisinin belirlenmesidir. Araştırmada, Dünya Sağlık Örgütü'nün referans listesi doğrultusunda, Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırmaları (1993-1998-2003-2008- 2013 TNSA) verilerinden dönemler itibariyle karşılaştırma yapmaya uygun olan sağlık statüsü ve sağlık hizmetleri kullanım göstergeleri belirlenmiştir. Sağlık statüsü göstergeleri olarak çocukların yaşlarına göre boy uzunlukları, çocuklarda ishalin yaygınlığı, beş yaş altı ölümü ve çocuğun doğum büyüklüğü; sağlık hizmeti kullanım göstergeleri olarak gebeliği önleyici modern yöntem kullanımı, doğum öncesi bakım alma ve doğumun sağlık kuruluşunda gerçekleştirilmesi seçilmiştir. Araştırmanın kapsamına, modern gebeliği önleyici yöntem kullanımı göstergesinde araştırmanın yapıldığı tarih itibariyle evli olan kadınlar; çocuklarla ilgili göstergelerde ise kadınların araştırma tarihinden önceki son beş yılda doğan son çocukları alınmıştır. Yapılan analizlere göre, çocukların boy uzunluğu, çocuklarda ishalin yaygınlığı, beş yaş altı ölümü ve çocukların doğum büyüklüğünü etkileyen faktörlerin hane refah düzeyi, yaş, anne eğitim düzeyi, bölge ve yerleşim yeri olduğu belirlenmiştir. Araştırmada, gebeliği önleyici yöntem kullanımının kadınların hane refah düzeyi, yaş, eğitim, çalışma durumu, yaşayan çocuk sayısı, bölge ve yerleşim yerine göre farklılaştığı belirlenmiştir. Doğum öncesi bakım alma ve doğumun sağlık kuruluşunda gerçekleştirilmesini kadınların hane refah düzeyi, eğitim düzeyi, çocuğun doğumdaki sırası, eş eğitim düzeyi, bölge ve yerleşim yerinin etkilediği saptanmıştır. Bu araştırma, sağlık statüsü göstergelerinde iyileşmeler olduğu ve sağlık hizmeti kullanım oranının arttığını göstermektedir. Ancak araştırmada yoksulların, Doğu Bölgesi ve kırsal yerleşim alanında yaşayanların ve eğitim düzeyi düşük olanların daha düşük sağlık statüsüne sahip olduğu ve sağlık hizmetlerinden daha az yararlandığı saptanmıştır. Yoksulluğun azaltılması, diğer faydalarının yanında sağlığa yapılan bir yatırımdır. Bu nedenle yoksullukla doğrudan ve dolaylı mücadele yöntemlerine ağırlık verilerek yoksullukla etkin şekilde mücadele edilmelidir. Sağlık statüsü ve sağlık hizmeti kullanımında genel iyileşmenin yanında yoksul, düşük eğitimli, Doğu Bölgesi ve kırsal yerleşim alanında yaşayan kişilere yönelik politikalar geliştirilmelidir.
Kemoterapi alan kanser hastalarında yaşam kalitesi ve yaşam kalitesini etkileyen faktörlerin incelenmesi

Bu araştırma kanserli hastaların yaşam kalitesi ve yaşam kalitesini etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla planlanmış ve gerçekleştirilmiştir. 80 kanserli olguda yaşam kalitesi ve yaşam kalitesi ile sosyodemografik değişkenler, hastalık ile ilgili değişkenler arasındaki ilişki irdelenmiştir. Cinsiyet, yaş, eğitim seviyesi, medeni durum, mesleki durum, aile tipi, sürekli yaşanılan yeri içeren sosyodemografik değişkenler; kanserin tipi, süresi, tedavi durumu, ailede başka kanserli olup olmadığı, kemoterapi kür sayısı, kemoterapi uygulayan sağlık personelinin tutum ve davranışları, kemoterapi ile ilgili eğitim alıp almadığı gibi hastalık ile ilgili değişkenler ile yaşam kalitesi arasında anlamlı ilişkilerin olduğu bulgulanmıştır. Klinik alanda yaşam kalitesi ölçümleri, kanserin yaşam kalitesi üzerine etkisinin değerlendirilmesini sağlar, böylece; hastaların fonksiyonel yeteneklerini, esenliklerini ve genel sağlık anlayışlarım geliştirebilecek bakım programları seçilebilir, hastanın tedavi programına uyumu artırabilir ve hastalığın yaşam kalitesine olan etkileri azaltılabilir. Bu nedenlerle, kanserli hastalara bakım veren görevlilerin hastaların yaşam kalitelerini değerlendirmeleri son derece önemlidir. Klinik kullanımda yaşam kalitesi ölçüm araçları, kısa, değerlendirilmesi ve yorumlanması kolay olmalıdır. Bu kriterlere uygun olan SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği farklı kronik hasta gruplarında kullanılmalıdır. Araştırmamızda olgu sayısı sınırlı olduğundan, yapılacak diğer çalışmalarda, farklı sosyo-demografik özellikleri temsil eden gruplara uygulanması önerilmiştir. DONÖMAfTTASYON WraKF
Sosyal sermaye, entelektüel sermaye, inovasyon ve performans ilişkisi: Sağlık kurumları üzerine bir araştırma

Amaç: Bu çalışmada örgütsel sosyal sermayenin örgütsel performans üzerindeki etkileri araştırılmaktadır. Örgütsel sosyal sermayenin örgütsel performansı dolaylı olarak örgüt içerisinde gerçekleştirilen inovasyon çalışmaları ve entelektüel sermaye aracılığıyla etkilediği düşünülmektedir ve bu seri çoklu aracılık ilişkisi araştırılmaktadır. Gereç ve Yöntem: Araştırma İstanbul ilindeki bir birlikte faaliyet gösteren 9 hastanede gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya 414 sorumlu personel katılmıştır. Sosyal sermaye, entelektüel sermaye, performans algısı ve inovasyon çalışmalarıyla ilgili veriler anket yöntemiyle toplanmış; objektif performans verileri ise hastanelerin verimlilik karnelerinden temin edilmiştir. Araştırma modelindeki direkt ve dolaylı ilişkiler yapısall eşitlik modellemesi yöntemi ile analiz edilmiştir. Bulgular: Sosyal sermaye ve performans arasında inovasyon çalışmaları ve entelektüel sermayenin seri çoklu aracılık etkisi ve bu etkinin olumlu ve istatiksel olarak anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Sonuçlar: Bu araştırmada kamu hastanelerinde gerçekleştirilen inovasyon çalışmalarının hastanenin sosyal sermayesinden olumlu yönde etkilendiği, bu çalışmalar neticesinde yeni entelektüel sermayenin meydana geldiği ve entelektüel sermayenin de hastanenin performansını olumlu yönde etkilediği gösterilmiştir. Sosyal sermaye ve performans arasında entelektüel sermayenin tam aracılık rolü ve inovasyon çalışmalarının sosyal sermaye ve entelektüel sermaye arasındaki kısmi aracılık rolü bu araştırmada elde edilen diğer sonuçlar olarak sıralanabilir.
Sağlıklı yaşam farkındalığı: Bir ölçek geliştirme çalışması

Bu çalışmada, bireylerin sağlıklı yaşam farkındalığı düzeylerini ölçen geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma Isparta ilinde ikamet eden bireyler ve Süleyman Demirel Üniversitesi'nde öğrenim gören lisansüstü öğrenciler olmak üzere iki farklı örneklemde ve dört farklı çalışma grubu olmak üzere toplam 758 birey üzerinden yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından ilgili alanyazın ve konuyla ilgili ölçekler incelenerek oluşturulan taslak ölçek formu kullanılmıştır. Araştırmada ölçeğin kapsam ve görünüş geçerliliği için uzman görüşlerine başvurulmuş, yapı geçerliliği için Açımlayıcı Faktör Analizi ve birinci ve ikinci düzey Doğrulayıcı Faktör Analizi yapılmış, ölçüt geçerliliği için ise SYFÖ ile Bilinçli Farkındalık Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda toplam varyansın %55,50'sini açıklayan, 15 madde ve dört faktörden oluşan bir yapı elde edilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda 15 maddelik dört faktörlü yapının iyi uyum değerleri ortaya koyduğu ve bir model olarak doğrulandığı tespit edilmiştir. Ölçüt geçerliliği sonucunda SYFÖ ile Bilinçli Farkındalık Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği arasında pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Güvenirlik aşaması Cronbach Alpha katsayısı ve test tekrar test tekniği ile incelenmiştir. SYFÖ'nün tamamı için Cronbach Alpha değeri 0.813 ve test tekrar test güvenirlik katsayısı 0.849 olarak tespit edilmiş ve ölçeğin yüksek düzeyde güvenilir olduğu kanıtlanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, SYFÖ'nün geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu ve bireylerin sağlıklı yaşam farkındalığı düzeylerini ölçmek amacıyla kullanılabileceği söylenebilir.
Sağlık insan kaynağının illere göre dağılımı ve mortalite ilşkisi

Önemli sağlık çıktılarından biri olarak mortalite ve nedenleri, sosyoekonomik değişkenlerin yanında sağlık hizmetleri ve bu hizmeti veren sağlık insan gücü sayısı ve niteliğinden etkilenmektedir. Çalışmada ölüm oranları ve nedenleri ile ilgili doktor branşları arasındaki ilişkiler araştırılmış, bunun yanında hastane yatak sayısı, eğitim, kişi başı ortalama günlük kazanç gibi sosyal ve ekonomik kapasite ile olan bağıntıları da incelenmiştir. Çalışmada 2010- 2014 yılları arası beş yıllık TÜİK, Sağlık Bakanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu verileri kullanılmıştır. 45 yaş üstü nedene özel mortalite ve ilgili hekim uzmanlıkları arasındaki ilişki, eğitim, gelir ve yatak sayıları da model kapsamına alınarak 81 il düzeyinde değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizlerde tekli değişkenlerde lineer regresyon ve çoklu modellerde rassal etkiler modeli uygulanmıştır. Pratisyen hekim sayısı ile iskemik kalp hastalığı, santral sinir sistem ve serebrovasküler hastalık, habis ur, böbrek yetmezliği, 45 yaş üstü mortalite ve bebek ölüm hızı arasında negatif yönde istatistiki olarak anlamlı ilişki bulunmuştur. Yatak sayısı arttıkça, bebek ölüm hızı, perinatal mortalite ve 15-44 yaş tüm nedenlere bağlı mortalite azalmaktadır. Kişi başı gelir ile bebek ölüm hızı, perinatal mortalite, 15-44 yaş ve 45 yaş üstü tüm nedenlere bağlı mortalite arasında negatif ilişki mevcuttur. Lise mezun sayısı arttıkça bebek ölüm hızı, perinatal mortalite, 15-44 yaş ve 45 yaş üstü tüm nedenlere bağlı mortalite ve kaba ölüm hızı azalmaktadır. Bulgular, sağlık sisteminde kolay erişilebilir olan pratisyen hekim sayısının arttırılması, birinci basamak hizmetlerinin toplum sağlığının iyileştirilmesinde ve kronik hastalıkların takibinde önemli bir rol oynayacağını göstermektedir.
A stylized bed allocation model for a Turkish private hospital with a two class loss system

Hastane yöneticileri günlük planları belirlerken hastaları yataklarına kabul etmek için belirli politikalar uygular. Hastanın durumunun ciddiyeti ve beklenen yatış süresi, gün içinde beklenen hasta sayısı ya da yatışın maliyeti hastane yöneticilerinin karar alırken düşündükleri bazı kıstaslardır. Bu araştırmada, kabul, ret, erken taburcu ve ek koğuşa kabul politikalarının maliyet üzerindeki etkilerini anlamak için basitleştirilmiş bir model sunuyoruz. Modelde iki hastane koğuşu iki durumdaki hastaya hizmet etmektedir. Ağır durumdaki hastanın iyileşme süreci iki aşamalı hipoeksponensiyel dağılımlı iken normal durumdaki hastanınki eksponensiyel dağılımlıdır. Ana koğuş her iki durumdaki hastaya hizmet verirken ek koğuş sadece normal durumdaki hastalara hizmet verir. Normal durumdaki hasta ağır durumdaki hastayı kabul etmek için iyileşme süreci tam olarak bitmeden taburcu edilebilir. Bu yüzden erken taburcu politikasının uygulanabilmesi için en az bir tane normal durumda hasta olması gerekir. Bu çalışmada, erken taburcu politikasının ancak ana koğuştaki tüm yataklar dolduğunda yapılırsa en-iyi olcağını gösterdik. Ayrıca, hastaların 'tercih edilen' veya 'özellikle tercih edilen' olması için gerekli koşulları bulduk. Bir durumki hasta son boş yatağa kadar kabul ediliyorsa o durum 'tercih edilen'dir. Koğuş doluyken bile erken taburcu politikası ile kabul edilen ağır durumdaki hastalar 'özellikle tercih edilen' olarak tanımlanırlar. Son olarak bütün bu bulduklarımızı özel bir hastaneden aldığımız verilerle sayısal çözümleme ile destekledik.
Bilgi güvenliği ve mahremiyetin korunmasına yönelik eğitimin etkilerinin değerlendirilmesi: Bir özel hastane uygulaması

Amaç: Çalışmanın amacı, bilgi güvenliği ve mahremiyetine dair düzenlenen eğitim programının özel bir hastanede değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu araştırmada özel bir hastanede hastane bilgi yönetim sistemi kullanan, tıbbi ve idari bölümlerde çalışan 100 personel çalışmaya dahil edilmiştir. Veriler eğitim programından önce ve sonra olmak üzere Bilgi Güvenliği Ölçeği ilgili anket formu ile toplanmıştır. Çalışmada hastanenin kurumsal politikalarına göre ölçeğin üç alt boyut puanı kullanılmıştır. Bulgular: Hem tıbbi hem de idari personelin eğitim programı sonrasında Güvenlik Politikaları Alt Boyutu, Erişim ve Yetkilendirme Alt Boyutu ve Güvenlik Uygulamaları Alt Boyutu puanlarının önemli ölçüde azaldığı görülmüştür (p <0.05). Ancak, bu puanların ön test ve son testte her iki grupta da benzer olduğu tespit edilmiştir (p> 0 .05). Ayrıca, HBYS eğitiminin ölçek alt grupları puanları üzerinde olumlu bir etkisi olmadığı belirlenmiştir (p> 0 .05). Sonuç: Bilgi güvenliği kültürü sağlık yönetimi perspektifinde kritik bir konu olduğundan hastanelerde bilgi güvenliği kültürünü geliştirmek için iyi tasarlanmış eğitim programlarının oluşturulması gerekmektedir.
Analyzing basic health indicators of Turkish health system according to nuts 1 classification in 2015

Sağlık, geçmişşten günümüze çok önemli bir kavram olmakla birlikte bir toplumun gelişmişliğini belirleyen en önemli kriterlerden biridir. Sağlık alanında beşeri ve maddi kaynakların verimli ve etkin bir şekilde kullanılması ve insanların sağlık hizmetlerinden hakkaniyetli yararlanması önemli bir konudur. Türkiyenin bölgeleri arasında sağlık kaynakları açısından dengesiz bir dağılım olduğu düşünülmektedir. Bu duruma paralel olarak, diğer üye ülkelerle kıyaslandığında, Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü üyesi olan Türkiye, sağlık hizmeti sunumu ve sağlık hizmeti kaynakları açısından yetersiz bir düzeyde olduğu düşünülmektedir. Bu çalışma, bu varsayımların cevaplarını bulmak için, sağlık sektörü ve onu oluşturan temel unsurları incelemektedir. Çalışmanın amaçlarından biri Türkiyenin İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırılması kullanılarak oluşturulmuş 12 bölgesi arasında benzerlikleri ve farklılıkları bulmaktır. Çalışma ayrıca, sağlık göstergeleri açısından Türkiye'nin OECD ülkeleri arasındaki sağlıktaki mevcut konumunu belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu amaçlar doğrultusunda 2015 yılına ait Temel Sağlık Göstergelerini içeren 10 adet değişken belirlenmiştir. 2015 yılı verilerin seçilmesinin nedeni çalışmaya başlandığında hem yurt içi hem de uluslararası alanda Türkiye'ye ait en güncel sağlık verilerinin 2015 yılına ait olmasıdır. Sağlık göstergeleri seçildikten sonra verilerle ilgili on dört hipotez oluşturuldu. Daha sonra bu hipotezler parametrik ve parametrik olmayan istatistiksel yöntemlerle analiz edildi. Bunun yanında sağlığın ana bileşenleri olan sağlık insan kaynakları, sağlık finansmanı ve sağlık bilgi sistemleri konularına değinilerek Türkiye'nin hem kendi bölgeleri arasında hem uluslararası alanda sağlıktaki konumu sorgulanmıştır. Ayrıca Türkiye'nin bölgeleri arasında sosyo-ekonomik bakımından da karşılaştırma yapılmıştır. Çalışma bulguları, Türkiye'nin bölgeleri arasında sağlık hizmeti sunumunda eşitsizliklerin olduğunu göstermiştir. Bu sorunu çözmek için sağlık politikaları yenilenmeli ve geliştirilmelidir. Ayrıca, OECD ülkeleri arasında Türkiye, sağlıkta kullanılan kaynaklar açısından ciddi anlamda yetersiz kalmaktadır. Genel olarak, bu çalışma, Türkiye'de özellikle sağlık alanında, daha etkili ve yenilikçi bilişim sistemlerinin kullanılmasının önemli bir ihtiyaç olduğunu ortaya koymuştur. Bu çalışma, sağlık hizmeti sunumunun geliştirilmesine katkıda bulunmak isteyen yöneticiler ve karar vericiler ve akademisyenler için önemlidir.
Sağlık çalışanlarının kalibrasyon hizmetleri algılarının değerlendirilmesi

Günümüzde gelişen teknolojiyle birlikte bilgisayar destekli ve mekatronik tıbbi cihaz kullanımı hastanelerde artmış ve bu cihazların doğru değerde çalışması daha karmaşık ve önemli hale gelmiştir. Önemsenmeyen fakat ölümcül sonuçlara yol açan cihaz hatalarına yakalanmamanın yolu, zamanında ve şüphe duyulduğunda yapılan kalibrasyon işlemiyle anlaşılır. Yanlış ölçüm, yanlış tanı ve tedavi demektir. Ölçüm cihazları hassas cihazlar olduğundan, kullanım koşullarına bağlı olarak belirli dönemlerde kalibre ettirilmelidir. Kullanım koşulları; cihaz kullanıcıları ile bakım uygulayıcılarına göre değişiklik gösterebilir. Bu nedenle hastane yönetimi, sağlık çalışanlarını kalibrasyonun içeriği ve önemi hakkında bilgilendirmelidir. Güvenlik kültürünü etkileyen kalibrasyon algısı, kaliteye önem veren ekip çalışmasıyla başarılı sonuçlar doğurur.