turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Deri giyim ve aksesuarlarının incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı, İzmir ili merkezinde deri giyim aksesuarlarını çeşitli özellikler açısından incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda belirtilen İzmir ilindeki 25 deri çanta üretim atölyesi araştırmanın kapsamına alınmıştır. Bu atölyelerdeki üretilen 80 ürün incelenmiş ve buralarda çalışan usta ve işçi ile görüşme yapılmıştır. Görüşmede kullanılan anket ve ürün gözlem formu araştırmacı tarafından hazırlanmıştır. Elde edilen verilerin frekans ve yüzde analizleri yapılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler değerlendirildiğinde, deri çanta ile uğraşan bireylerin çoğunluğunun ilköğretim mezunu ve erkek olduğu görülmektedir. Deri çanta üreticilerinin çoğunluğu bu mesleği baba mesleği olduğu için yapmaktadır. Deri çanta işletmelerinde üreticilerin çoğunluğu 1-5 yıldır bu işle ilgilendiği ve işletmelerde çalışan eleman sayısının çoğunluğu 1-3 kişi arasında olduğu görülmektedir. . Deri çanta üreticilerinin çoğunluğu klasik çanta yapmakta ve tasarımlarını kendi atölyelerinde tasarladıkları görülmektedir. Deri çanta üreticilerinin çoğunluğu çantaların kaliteli olmasına dikkat etmektedir. Deri çantaların modellerinin çoğunluğu tüketicilerin istekleri doğrultusunda seçildiği görülmektedir. Deri çantalar tüketiciler tarafından ürünün fiyatına göre seçtikleri görülmektedir. Deri çantaların çoğunlukla suni deriden yapılmaktadır ve modelleri çoğunlukla modaya göre seçilmektedir. Deri çantaların model ve kalıplarını çoğunlukla kendi atölyelerinde hazırlamaktadırlar. Deri çantalarda kullanılan desenlerin çoğunluğu üreticilerin kendi tasarımlarından elde ettikleri görülmektedir. Deri çantalar çoğunlukla metaller kullanılarak süslenmektedir ve birleştirmede çoğunlukla makine dikişiyle birleştirme tekniği kullanılmaktadır. Deri çanta yapımında çoğunlukla siyah rengin kullanıldığı görülmektedir ve bunları modaya göre seçtikleri görülmektedir. Deri çanta tasarımında çoğunlukla geometrik motif ve kompozisyon kullanılmaktadır. Deri çanta yapımında çoğunlukla sentetik iplikler kullanıldığı görülmektedir. Deri çanta üreticilerinin aylık gelirinin çoğunlukla 1 .000TL-10.000TL arasında olduğu görülmektedir. Deri çanta yapımında çoğunlukla yurt dışından ülkemize ucuz ve kalitesiz ithalatın fazlalığı gibi güçlüklerle karşılaşılmakta olduğu görülmektedir.
Artvin ili Ardanuç ilçesinde yapılan oyaların öğretim programı

Arastırmada Artvin ili, Ardanuç ilçesinde yapılan el sanatları ürünlerindenoyalar, konu olarak seçilmistir. Arastırmada yörede yapılan oyaların teknik özellikleri kullanılan renkler, bezeme konuları, kullanılan araç ve gereçler, kompozisyon özellikleri ve kolalama çesitlerine yönelik yirmi sorudan olusan bir anket hazırlanmıstır. Ardanuç ilçesinde oya yapan 25 bireye bu anket uygulanmıstır. Arastırma sonucunda; oya yapan bireylerin tamamının kadın olduğu ve oyayapımına 26-30 yaslarından sonra basladıkları belirlenmistir. Yörede oya yapanlarınçogunun evli, lise mezunu ve çalısan bireyler olduğu gözlemlenmistir. Bireyler oyayapımını daha çok annelerinden ögrenerek, genelde bos zamanlarını değerlendirmek için yaptıklarını belirtmislerdir. Oya modellerinde önceden yapılanlardanyararlanılmakta ve, bitkisel bezemeli motifler tercih edilmektedir. Kompozisyon özelliklerinde ise düzgün sıralamalı kompozisyon kullanılmaktadır. Oya yapımındaçogunlukla canlı renklerde naylon iplik kullanılmaktadır, oyanın özelligine göre de temel yapım teknikleri kullanılarak modeller olusturulmaktadır. Oya yapımında tıg, igne, firkete ve mekik gibi araçlarla model özelligine göre pul, boncuk, serum v. b. gibi gereçler kullanılarak, çogunlukla oyanın yapılıp ürün üzerine tutturuldugugörülmüstür. Oyalar yapıldıktan sonra sandık içersinde bohçalanarak saklanmıs ve yapılan oyalar nemli bez ile ütülenip, model özelligine göre de kolalama yapılmakta, biten oyanın iplikleri ise yakarak temizlenmektedir. Ayrıca bu arastırmada yörede yapılan oyalara yönelik bir ögretim program önerisi de hazırlanmıstır. Arastırma sonunda ise arastırmacı tarafından ortaya konulan önerilere de yer verilmistir.
Bolu ili Gerede ilçesinde üretilen deri kemerlerin incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı, Bolu ili Gerede ilçesinde yapılan deri kemer üretimi ve günümüzdeki durumunun incelenmesi ve belgelenmesidir. Çalışmada; deri kemer yapımında kullanılan hammadde, araç-gereç, üretim aşamaları, ürünlerin yapımında kullanılan desen ve renk özellikleri incelenmiştir. Ayrıca Gerede ilçesinde deri kemer üretimi ile uğraşan bireyler ile kemer işleme atölyelerindeki ürünler araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırma ile ilgili bilgiler tarama yöntemi ile yazılı kaynaklardan ve bu işle uğraşan kişilerden elde edilmiştir. Kaynaklardan elde edilen bilgiler amaçlar doğrultusunda belirlenen başlıklar altında özetlenmiştir. Araştırmanın çalışma evrenini Gerede ilçesinde deri kemer üreticileri ve deri kemer ürünleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini 60 deri kemer ve 20 adet deri kemer üretimi ile uğraşan bireyler oluşturmaktadır. Araştırma süresince uzman görüşleri yardımıyla bir anket düzenlenmiş ve bu anket kemer üretimi ile uğraşan bireylere uygulanmıştır. Seçilen firmalar ve işyerinde çalışan 20 bireye uygulanan anket ve bilgi formu ile elde edilen veriler SPSS 16 programına aktarılarak frekans ve yüzde dağılımları hesaplanmıştır. Elde edilen değerlere göre tablolar hazırlanmış ve yorumları yapılmıştır. Ayrıca 60 adet deri kemer ürününün ayrı ayrı fotoğrafları çekilmiş ve elde edilen verilerin analizi yapılmıştır. Kemer yapımında en çok bufollo, kösele, vaketa ve güderi çeşidi derilerin ve yüzey süslemede ise en çok baskı tekniğinin tercih edildiği tespit edilmiştir.
Kıyafetli albüm ve kitaplardaki Osmanlı kıyafetlerinden bazı örnekler

Osmanlı kıyafetlerinin kendine has, özgün ve dünyaca tanınan bir kimliği vardır. Bu araştırmada 1710- 1820 yıllan arasındaki Osmanlı erkek ve kadın kıyafetleri, Levni, Buhari, Rafael, Van Mour, Fenerci Mehmed'in yaraşıra bir grup anonim sanatçı tarafindan yapılmış albüm veya kitaplardaki kıyafet, çizim, resim ve minyatürlerine dayanarak incelenmiştir. Gözlenen bulgular, ana hatlarıyla tasaca şöyle özetlenebilir: 18. yüzyıl saray ve askeri erkek giyim-kuşamlada benzerlikler fark edilmektedir. Aynı nitelikler bazı farklılıklarla Türk halk kıyafetleri için de geçerlidir. Yalnız, saray kesiminin kıyafetleri daha kaliteli kumaşlardan yapılmıştır. Osmanlı erkekleri, üstlerine bazen kürk kaplı, önü acık, bele kadar düğmeli, üstlükler giymişlerdir. Bunların altında uzun kollu, Önü açık, soldan sağa doğru kapanan entariler bulunmaktadır. Potur, çakşır, şalvar gibi giysilerin yaraşıra ayaklarında yemeni, pabuç veya mest benzeri çizmeler giymişlerdir. 18. yüzyıl kadın giyiminde önü açık, bele kadar düğmeli, uzun veya tasa kollu entariler göze çarpmaktadır. Entariler, 18. yüzyılın ortalarından itibaren küçük serpme çiçeklerle süslüdür. Entarilerin altına giyilen hırkaların genellikle üçgen kesimli kol peçleri vardır. 18. yüzyılın ilk çeyreğinden itibaren hotozlar moda olmuştur. Hotozlarını, alınlarım çevreleyen, oyalarla süslü başörtüleri ile tutturmuşlardır. Şalvarları çizgili veya çiçek desenlidir. 19. yüzyılın başında saray ve askeri Türk erkek kıyafetlerinde en üstte önü açık, kısa veya uzun kollu, sırt tasımlarından yalancı kol yenleri sarkan, kürk kaplı, üstlükler giyildiği görülmektedir. Bunun altına yine önü açık, uzun kollu entariler giyilmiştir. Üst giyiminde saka, cepken gibi kıyafetler de kullanılmıştır. Başlıklar çok çeşitlidir. Kallavi, börk, süpürge sorguçlu üsküf, serdengeçti kavuğu, kalafat sangı gibi serpuşlar takarlardı.19. yüzyılın ilk çeyreğinde Osmanlı kadınları, üç etek ve dört etek modeli entariler de giymişlerdir. Bunun yanı sıra 'U' yakalı, göğüs dekolteli, peçli ve önü açık entarilerin giyilmesine devam edilir. Serpme çiçek desenli ve kordon tutturma teknikleriyle süslenen entarilerin içine ince dokunmuş, iç gömlekleri giymişlerdir. Şalvarlı çiçek desenli veya düz kumaştandır.
Üstad-ı Mıh

Değerli taş ve mücevheratın son vuruşu olan mıhlayıcılık sanatı üzerinden Kapalıçarşı Çuhacı Han da teknolojinin aksine el emeğiyle pırlanta, elmas, zümrüt, yakut, safir gibi değerli taşların altın ve gümüş gibi metal taş yuvalarına yerleştiren, süsleyen ve bu geleneği kuşaktan kuşağa aktaran emektar ustalardan Haçadur Kelleci nam-ı değer Haçik ustayla yapılan röportajla bu zanaatla tanışarak parlak taşların atölyesine giriş yapılacaktır.
Tezhip sanatında Türkmen dönemi

XIV. yy. ın ilk yarısında, ilk önce Van Gölü civarında yerleşmiş bir Türk topluluğu olarak ortaya çıkan Karakoyunlular, daha sonra Horasan hariç bütün İran'a hakim olan bir Türkmen İmparatorluğunun temellerini atmışlardır. Doğu Anadolu'da yerleşmiş bir Türk topluluğu olan Akkoyunlular ise 1340 yılından itibaren Türk tarihinde yerlerini almışlardır. Karakoyun egemenliğine son vermiş, onları da Safeviler tarih sahnesinden silmişlerdir. Bu Türkmen devletleri yaklaşık XIV. yy'ın ikinci yarısından XVI. yy'ın ilk yarısına kadar İran, Irak, Azerbaycan ve Türkiye'nin doğusunda hakimiyetlerini sürdürmüşlerdir. Karakoyunlu ve Akkoyunlu hükümdarları, kültür ve sanat hayatını desteklemiş, kitap sanatları alanında da önemli girişimlerde bulunmuşlardır. Karakoyun Sultanı Cihan Şah ve oğlu Pir Budak döneminde Bağdat ve Şiraz'da son derece nitelikli eserler hazırlanmıştır. Karakoyun mirasını devralan Akkoyunlu Sultan Uzun Hasan'ın iki oğlundan Halil Şiraz'da, Yakup da Tebriz'de kitap sanatının hamileri olmuşlardır. XV. yy. da hükümdarların bilim ve sanatı himaye fikri büyük önem kazanmıştır. Saray, sanatın en önemli ve büyük alıcısı olmuştur. Sanatkarlar kimi zaman kendi, kimi zamanda yöneticilerin istekleriyle farklı bölgelerdeki sanat hamileri için çalışmak üzere göç etmişlerdir. Üslup ve teknikler, sanatkarlar tarafından farklı coğrafyalara taşınmış ve böylece yeni ekoller oluşmuştur. Türkmen üslubu da böyle bir sürecin sonucunda meydana gelmiştir.'Tezhip Sanatında Türkmen Dönemi' isimli bu çalışma, Karakoyun ve Akkoyun Türkmen Devletlerinde hazırlanmış ve bugün Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi, Türk ve İslam Eserleri Müzesi ve Süleymaniye Kütüphanesinde bulunan el yazması eserleri kapsamaktadır. Katalog bölümünde istinsah tarihine göre incelenen eserlerle, Türkmen Dönemi tezhibi hakkında fikir yürütülebilmesi amaçlanmıştır.
Süleymaniye Kütüphanesi'ndeki Fatih devri ciltleri

Cilt sanatı; dünyada, özellikle de Türklerde oldukça eski bir geçmişşe sahiptir. Bu konuyla ilgili bazı kavram ve terimleri, malzeme ve yapım yöntemlerini sistematik bir biçimde ele alırken; insan, toplum, kültür bağıntısında; sanat ve sanatçılar üzerinde ne denli etkili olduğunu irdelemeye çalıştık. Birinci bölümde; cilt sanatının kısa tarihçesinden sonra, kullanılan aletleri, malzemeleri, yapım yöntemlerini ve bir cildi meydana getiren parçaları inceledik. İkinci bölüm de ise; Fatih Devri'ne genel bir bakış açısıyla ilim, sanat ve sosyal açıdan gelişmelerden ve bu gelişmelerin güzel sanatlara olan etkilerinden söz ettik. Üçüncü bölümünde ise; çalışma konusunu oluşturan Süleymaniye Kütüphanesinde bulunan, Fatih Sultan Mehmet'in Hususi Kütüphanesine ve o dönemin müelliflerine ait, kayıtlı otuz iki eseri yerinde inceliyerek, fotoğrafları ve künyeleri ile belgeledik.
Ankara ili piyasalarında bulunan dekoratif deri mekan aksesuarlarının incelenmesi

Araştırmanın amacı günümüzde yapılmakta ve günlük hayatta önemli yeri olan deri mekan aksesuarlarının yerinde incelenerek, çeşitlerinin, yapım aşamalarının, kullanıldığı alanların, kullanılan tekniklerin, renk ve desen özelliklerinin belgelenmesi, rapor haline getirilmesi ve yeterliliğinin ortaya konulmasıdır. Araştırma süresince uzman görüşleri yardımıyla bir anket düzenlenmiş ve bu anket yapım atölyeleri ile satış yapılan işyerlerine uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma evrelerini 2009- 2010 yılında Ankara ilinde seçilen mekan aksesuarları yapımı ve satışı yapılan atölye ve üretilen 100 ürün çeşitleri oluşturmuştur. Araştırma sonuçlarının analiz ve yorumlanmasında frekans ve yüzde dağılımları dikkate alınmıştır. Satış yapılan iş yerlerinde ürünlerin Ankara'dan seri üretim yapan firmalardan temin edildiği bunun yanında başka atölyelerden ve kendi atölyelerinde üretim yapan işyerlerinin de halen bulunmakta olduğu görülmüştür. İşyerleri ürünleri kendi tercihlerinde seçtikleri kadar tüketicilerin isteklerini de dikkate alarak seçmektedir, ayrıca ürünleri seçerken günün modasına uygun olmasına da dikkat etmektedirler. İşyeri sahipleri ve çalışanlarının çoğunluğu yurt dışından ülkemize kalitesiz ve ucuz ithalat ürünlerinin fazlalığı, müşteri memnuniyetsizliği, kalifiye eleman azlığı, hammaddelerin pahalılığı sebebiyle güçlüklerle karşılaşmaktadır. Bu gibi sorunlara sahip özellikle üretim yapan işyerlerinin sayısının oldukça azalmakta olduğu gözlemlenmiştir.
XVI. asıra ait bir mushafın üslup, desen, motif açısından tezyİnİ öğeleri ile tahlil edilmesi

İXVI. Asıra ait bir Mushafın üslup, desen, motif açısından tezyini öğeleri ile tahlil edilmesi? başlıklı bu tez çalışması İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler ve Yazmalar Kütüphanesi'nde Arapça yazmalar kataloğunda kayıtlı olan A 6566 envanter numaralı Mushafın incelenmesini kapsamaktadır. Üç bölümden meydana gelen çalışmanın 1. Bölümünde Sultan II. Bayezid, Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman dönemi tezhip sanatı başlığı altında; dönemlerin bezeme anlayışları ve sanatkarları konuya ilişkin fotoğraflarla incelenmiştir. 2. Bölümde Musaflar hakkında genel bilgiler verilerek Mushaflarda uygulanan bezemeli sayfalar özellikleriyle tanıtılmıştır. 3. Bölümde ise İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi'ndeki A 6566 envanter numaralı Mushafın tezyini yönden incelenmesi yapılmış, eserin bezemeleri fotoğraflar, çizimler ve desen analizleriyle tek tek ele alınmıştır
Tuhfetül'l Küttab ve Minhatü't Tüllab

Osmanlı'larda, İslam Sanatlarının şaheserlerinden biri olan hat sanatı da diğer sanatlar gibi üstün tutulmuştur. Bu nedenle hat sanatı büyük saygınlık kazanmış ve hattatlar ile hat sanatı hakkında pek çok eser kaleme alınmıştır. Kadızade Ahmed ef.'nin 'Tuhfetü'l-Küttab ve Minhatü't Tüllab' adlı eseri de bunlardan biridir. Biz, bu risalede adı geçen hattatları ve hat sanatında kullanılan mürekkep, kağıt ve kamış kalem özelliklerini topluma tanıtmak maksadı ile inceledik. Eser iki bölümde tanıtıldı. Birinci bölümde hattatlar ve hat sanatında kullanılan malzemeler hakkında verilen bilgiler sunuldu. İkinci bölümde ise, yazma eserin günümüz Türkçesi'ne aktarımı yapıldı. Kadızade Ahmed ef.'nin 1181 (1767-8)'de kaleme aldığı Gülzar-ı Savab'in birinci kısmı kısaltılmıştır. Gülzar-ı Savab; Nefeszade İbrahim (ölüm tarihi 1 060/ 1 650 )'in eseri olup, ahar, mürekkep, kağıt, boya, kalem ve hattatlardan bahsetmektedir. Bu eser, kağıdın boyanma ve aharlanması, teknik konular, mürekkebin yapılması ve kalemlerin açılışı hakkında bilgi vermektedir. Bu bilgiler; hat sanatı, tezhip, minyatür ve yazma eserlerin koruma ve onarımıyla uğraşanlara gerekmektedir. Tez, bu gereksinimler dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Karapınar tülü dokumaları

Geleneksel Türk dokumaları arasında büyük önem taşıyan tülü dokumalar araştırma konusu olarak belirlenmiştir. Karapınar yöresinde dokunduğu tespit edilen 60 örnek ile yapılan bu araştırmada geleneksel dokumalarımız içerisinde yer alan tülü dokumalar, incelenerek gruplandırılmış ve bezeme özellikleri belirtilmeye çalışılmıştır. Geleneksel dokuma teknikleri ve desen özellikleri günümüzde pek çok tasarımcıya esin kaynağı olabilmekte, yeni tasarımlar oluşturarak halkın beğenisine sunulmakta ve bu sayede geleneksel dokumalarımızın yaşamasına katkı sağlamışlardır. Bu çalışmada tülü örnekleri, bir bilim disiplini içerisinde ele alınarak incelenmeye çalışılmış ve konu ile ilgilenenlere bu çalışmanın kaynak teşkil edeceği düşünülmüştür. Araştırmanın giriş bölümünde, araştırmanın amacı ve önemi üzerinde durulmuş, ikinci bölümde sınırı ve araştırmada izlenen metod açıklanmıştır. Üçüncü bölümde Türk dokumacılığı dönemlere ayrılarak bilgi verilmiş; dördüncü bölümde ise Türk dokuma sanatında tülü ve çeşitlerinin tanımı, tarihçesi anlatılmaya çalışılmıştır. Örnekler bölümünde gözlem fişleri aracılığı ile incelenen tü mlerin özellikleri tablolara dökülmüş ve frekans dağılımları hazırlanmıştır. Araştırmanın son bölümünde, yazılı kaynaklardaki tanımlar ile grafik verilerinden bir sentez yapılarak tülü dokumalar hakkında genel bir sonuca varılmaya çalışılmıştır.
Ordu ili Ünye ilçesinde bulunan iğne oyası ürünlerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın konusunu, Ordu İli Ünye İlçesinde bulunan iğne oyası ürünlerinin değerlendirilmesi oluşturmaktadır. Bu araştırma, Ordu İli Merkez, Ünye ve Fatsa İlçelerinde bulunan iğne oyası ile yapılmış ürünlerin; teknik, bezeme konusu, araç-gereç, kompozisyon, renk, kullanım alanları ve yöresel özelliklerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini Ordu İli Merkez, Ünye ve Fatsa İlçelerinde bulunan 92 adet iğne oyası ürün oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında hazırlanan anket formu Ordu ve İlçelerinde uygulanmış ve bu bilgilerin istatistikleri tablolar haline dönüştürülerek değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları ve tartışma bölümünde sunulmuştur. Bu araştırma betimsel bir araştırmadır. Araştırma bulgularından elde edilen verilerin sonunda iğne oyalarının kullanım yerlerine göre, en-boy ölçülerinin farklı boyutlarda olduğu, ürünlerde kompozisyon düzeninin ; düzgün sıralamalı, simetrik, atlamalı, bağlantılı, asimetrik ve geçmeli olarak çeşitlilik gösterdiği tespit edilmiştirÜrünlerde geometrik ve bitkisel bezemenin yoğun olduğu; zürefa, trabzan, üçgen ve kare ilmek tekniklerinin kullanıldığı belirlenmiştir. Örgü aracı olarak iğne, gereci olarak naylon ipliklerin yoğun olarak tercih edildiği saptanmıştır. Renk olarak kumaş renginde ipliklerin kullanıldığı gözlenmiştir.
Ankara ili Beypazarı ilçesinde bulunan Dival işi ürünler

Bu çalışmada, Ankara ili Beypazarı ilçesinde bulunan Dival işi işlemeli ürünler incelenmiştir. Araştırmayla bu alanda yapılacak eğitim öğretim çalışmalarına katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Araştırma materyalini Ankara ili Beypazarı ilçesinde bulunan 82 adet Dival işi işlemeli ürün oluşturmaktadır. Çalışma tarama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır. Araştırma kapsamında literatür taraması yapılarak; Beypazarı ilçesinin tarihi gelişimi, coğrafi konumu, ekonomik durumu, nüfus yapısı, kültürel yapısı, örf ve adetleri, kadın kıyafetleri, düğün adetleri, sanat, el sanatları, işleme, işlemenin tarihçesi ve Türklerde işlemenin tarihçesi incelenmiş Beypazarı yöresi Dival işlemli ürünler tespit edilmiş ve işleme teknikleri araştırılmıştır. Hazırlanan bilgi formları doğrultusunda tespit edilen ürünlerin özellikleri incelenerek belirlenmiştir. İnceleme sonucu elde edilen verilere göre; Beypazarı'nda kullanılan Dival işi işlemeli ürünlerin çeşit, boyut, kullanılan gereç, teknik, renk, motif ve kompozisyon özellikleri ile bugünkü durumları tespit edilmiştir. Araştırmanın sonuç bölümünde bilgi formlarının değerlendirilmesi yapılmıştır. İlgili bulgular doğrultusunda elde edilen sonuçlar ve sonuçlara bağlı olarak öneriler sunulmuştur.
İzmir Şadırvan Camii şadırvan süslemelerinin restorasyon projesi

Dünya üzerinde çeşitli tarihlerden günümüze ulaşan çok sayıda tarihi eser vardır. Bu eserler yapıldıkları dönemlerdeki düşünce yapısı ve yaşam tarzı hakkında ipuçları verirler. Yani geçmişş ile bugün arasında köprü oluştururlar. Onların bu görevlerini gelecekte de devam ettirebilmeleri için korunmaları ve bakımlarının yapılması gerekmektedir. Mimarisinden süslemesine ve kullanılan malzemeye kadar yapıldığı donemin teknik, süsleme, mimari özelliklerini gösteren ve düşünce yapışma şahitlik eden tarihi eserlerin koruma ve onarımları ancak bilinçli müdahaleler ile gerçekleştirilebilir. Bu da alanında uzmanlaşmış bilinçli kişilerin bir arada çalışmaları ile mümkün olur. Yapının bütün sorumluluğu bir alanda uzmanlaşmış kişi veya kişilere bırakılamaz. Bu mantık çerçevesinde çalışmanın konusu belirlenmiş ve İzmir Şadırvan Camii Şadırvanın sıva üstü bezemeleri araştırmanın içeriğini oluşturmuştur. Şadırvan ve süslemelerinin belgeleme çalışması yapılmış ve bozulmaların modern malzeme ve tekniklerle onarım önerileri sunulmuştur. 'İzmir Şadırvan Camii Şadırvan Süslemelerinin Restorasyon Projesi' adlı Yüksek Lisans tez çalışması üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde camii ve şadırvanı hakkında vakıf kayıtlarında yer alan bilgilerin yanı sıra kaynaklardan faydalanılarak tarihi bilgi verilmiştir. ikinci bölümde ön araştırma ve belgeleme çalışmaları yer almaktadır. Şadırvanın daha önce geçirdiği restorasyonlar, süslemelerdeki bozulmalar ve süslemelerin dönem, teknik ve renk özellikleri gibi konular araştırma ve gözlemler sonucu kaydedilmiş, yapılması gereken çalışmalar saptanmaya çalışılmıştır. Bunun yanı sıra süslemelerin bugünkü durumu fotoğraf ve çizimlerle belgelenmiştir. Üçüncü bölümde saptamalar ve öneriler yer almaktadır. Bütün bu veriler ışığında saptamalar yapılmış, bu saptamalar ve elde edilen bilgiler ışığında fotoğraf ve çizimler kullanılarak, modern malzeme ve tekniklerle onarım önerileri sunulmuştur. Araştırma yöntemi olarak bilimsel yöntem, tarihi yöntem, karşılaştırma yöntemi ve teknikleri kullanılmıştır. Çalışmanın sonunda süslemelerin restorasyonu için hazırlanan projede karşılaşılan sorunlar ve bu sorunların çözümlerine değinilmeye çalışılmıştır. Çizim yapılırken dikkat edilecek hususlara dikkat çekilmiştir. Yapıya gerçekleştirilecek müdahale iyi bir belgeleme çalışması sonucunda, uzmanlar tarafından hazırlanan projeler ile, yine alanında uzmanlaşmış kişilerce yapılmalıdır. Yeterli denemeler yapılarak kullanılabilirliği ve müdahale edilen yapıya uygunluğu kanıtlanan malzemeler kullanılmalı ve teknolojinin getirilerinden doğru bir şekilde faydalanılmalıdır. vi
Van yöresi geleneksel baş süslemelerinin tarihsel süreç içerisinde incelenmesi

Araştırmada Van yöresine ait geleneksel baş süslemelerinin tarihsel süreç içerisinde incelenerek Urartu döneminden günümüze kadar süren değişimi incelenmiştir. Bu süreçte geleneksel kıyafetler ve baş süslemelerinde çok büyük bir değişiklik olmadığı gözlenmiştir. Araştırmanın evrenini Van yöresinde kullanılan geleneksel baş süslemeleri, müzedeki eserler, literatürdeki bilgiler oluşturmaktadır. Geleneksel baş süslemelerini halen kullanan kadınlara ulaşılamamıştır. Kullanılmış ve sandıklarda saklanmış olan başlıklar giyilerek fotoğraflanmıştır. Günümüz şartlarına ayak uydurmaya çalışan Van yöresi kadınları kullandıkları yeni ve süslü başörtüleri ile kendilerini süslemektedirler. Bu araştırma kapsamında; başlıklar, tepelikler, kofi, baş süslemelerinde kullanılan takıları için gözlem formu kullanılmıştır. Bu gözlem formlarındaki örnekler kompozisyon özellikleri açısından incelenmiştir. Araştırma sonucunda;1. Geleneksel baş süslemelerini kullanan kadınlar günden güne azalmaktadır. 2. Geleneksel başlıkların yapımında kullanılan malzemeler zaman içerisinde değişikliğe uğramaktadır.3. Başlıklara Van yöresi el sanatları içerisinde gereken önem verilmediğinden değeri bilinmemekte ve az miktarda da olsa sandıklarda rastlanmaktadır.4. Yeni nesil geleneksel kıyafetlerimiz hakkında yeterli bilgiye sahip olmadığından istenilen bilgilere ulaşılamamıştır. Bu araştırmanın sonunda ortaya çıkan sorunlara araştırmacı bir takım öneriler de bulunmaktadır.