turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bursa Arkeoloji Müzesi'nde yer alan iki adet zırhlı torso

Yüksek lisans tezimizin konusunu Bursa Arkeoloji Müzesi'nde yer alan iki adetmermerden yontulmuş zırhlı torso oluşturmaktadır. Araştırmamıza önce zırhlı heykellerin kökeni ile başlanmış ve bu bölümde ayrıca konu ile ilişkili daha önce yapılan yayınlar irdelenmiştir. Diğer bir bölümümüzü Antik Çağda Anadolu'da zırhlı heykel üretimi yaptığı bilinen Aphrodisias, Dokimeion ve Prokonnesos gibi atölyelerinüslup bakımından incelenmesi oluşturmuştur. Bir diğer bölümde çalışmamızın konusunu oluşturan torsoların hangi atölye/atölyelere ait olabilecekleri sorusutartışmaya açılmıştır. Tipoloji bölümümüzde ise zırhlı torsolarımız tip olarak incelenerek benzer örnekler ile karşılaştırılmıştır. Çalışmamızın bir diğer bölümü zırhlıheykellerimizin üzerinde yer alan zırh, giysi ve aksesuarların ikonografik incelenmesine ayrılmıştır. Son bölümümüz ise tarihleme konusuna ayrılmıştır. Atölyeler bölümünde yaptığımız değerlendirme sonucunda her iki heykelimizinde Prokonnesos Atölyesi'nde yontulmuş olabileceği sonucuna varılmıştır. Heykellerimizle tip olarak benzeyen heykellerin de Prokonnesos Atölyesi üretimi oldukları görülmüştür. Zırh üzerinde kabartma olarak verilen tanrısal atribütlerleimparator, kökenini tanrısal kahramanlara dayandırarak güçlü bir savaşçı olduğunu göstermektedir. Pteryges rozetleri üzerinde yer alan kabartma figürlerin ise imparatorunyanında savaşa katılmış olan lejyonları temsil ettiği ortaya konmuştur. Tarihlemekonusunda Kat. 1'de gösterilen heykelin, Hadrian'a ait olduğu ve Gölyazı'da bir duvar üzerinde tespit ettiğimiz kaide de dikkate alınarak, Hadrian'ın Apollonia'yı ziyaret ettiğitarihlerde yapılmış olabileceği teyit edilmiştir. Diğer torsomuz ise Septimius Severus'aait olması nedeniyle MS 2. yüzyılın sonu, MS 3. yüzyılın başı tarihinde yontulmuşolmalıdır.
Knidos sikkeleri: Bölge müzelerine intikal etmiş olan ve Knidos kazılarından ele geçen sikkeler

Knidos kazılarından ele geçen sikkeler ve bölge müzeleri envanterlerinde bulunan kente ait sikkelerin ele alındığı çalışmada, kentin M. Ö. 530'larda darp etmeye başladığı ilk gümüş sikkelerden M. S. 3. yüzyılın ilk çeyreğine kadar sürdürdüğü neredeyse tüm darplara ilişkin örnekler yer almaktadır. Çalışma malzemesi içerisinde sadece Knidos kentine ait darplar değil, aynı zamanda Knidos kazılarından ele geçen çeşitli kentlere ve Roma ve Bizans imparatorluklarına ait sikkeler de yer almaktadır. Knidos sikkelerine ilişkin, sikke katalogları dışında yayınlanmış olan az sayıdaki bilimsel çalışmalarda, kentin darp ettiği en erken sikkeden en geç darp örneklerine kadar tüm sikkeler gruplandırılarak serilere ayrılmıştır. Bu sınıflandırmalardan, ön ve arka yüzlerde yer alan aslan protomu ve Aphrodite başı temel tiplerinin uzun bir dönem darbının sürdürüldüğü, yeni tiplerin ortaya çıkması ise M. Ö. 375'lerde ilk kez darp edilen bronz sikkelerle başladığı anlaşılmaktadır. Bu tarihten sonra gümüş ve bronz sikke tiplerinde çeşitliliğin arttığı görülür. Roma imparatorluk sikkelerinin çoğunluğu bronzdur. Az sayıda ele geçen gümüş örnekler ise Denarius ve Antoninianus birimindedir. Roma imparatorluk sikkeleri en erken, İmparator Hadrianus'un üçüncü kez consüllüğe geldiğine işaret eden tek bir örnek, Marcus Aurelius'un kızı Lucilla adına darp edilen bir örnek ve az sayıdaki Severus Hanedanı üyelerine ait örnekler dışında, çoğunlukla M. S. 3. yüzyılın ortalarından itibaren çeşitli imparatorlara ait tekil örnekler içermektedir. İmparator I. Constantinus döneminden itibaren tek bir imparatora ait sikke örneği sayısında kısmen bir artış görülmektedir. Bizans İmparatorluğuna ait örnekler I. Iustinianus'tan itibaren görülmeye başlar. Tamamı bronz olan sikkeler Follis ve alt birimlerinden oluşmaktadır. Bunlar içerisinde en geç örnek M. S. 11. yüzyılın ilk yarısına ait Anonim Follis'tir.
Pisidia bölgesi Mısır tanrıları ve kült alanları

Bu çalışmanın amacı Pisidia Bölgesi'nde ele geçen Mısır kökenli kültlere dair arkeolojik ve epigrafik verileri derlemek, ayrıca Mısır kültlerinin Pisidia Pantheonu'na kabulünü gerekçeleriyle birlikte değerlendirmektir. Pisidia Bölgesi'nde Mısır kökenli kültler; M. S. 1. yüzyıl sonlarından başlayıp, M. S. 4. yüzyıldan sonra Hristiyanlığın kabul edilmesiyle azaldığı ve diğer pagan kültleri gibi yeni inanç sistemleriyle karışıp homojenliğini yitirdiği süreçte tespit edilebilmiştir. Dolayısıyla ele geçen eserler şimdilik Roma İmparatorluk devriyle sınırlıdır. Buna rağmen etnik değişimlerin, askeri, ticari ve kişisel etkileşimlerin siyasal süreç içerisinde değerlendirilmesi gerekli görülerek; bölgede olası Mısır etkilerinin Hellenistik Dönem ve öncesi de çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmada yer alan yazıt, sikke ve heykeltıraşlık eserleri daha ziyade yayınlanmış eserlerden oluşmaktadır. Fakat bölge müzelerinde korunan çok sayıda eserin Mısır kökenli tanrı ve tanrıçaları betimlediğini söylemek gerekmektedir. Çalışmanın sonuna bir Katalog halinde eklenen eserler, çoğu parça halinde toplam 32 adet yayınlanmış, 1 adet yayınlanmamış eserden oluşmaktadır. Ayrıca çalışmada, bölgede Mısır tanrılarına ait olabilecek kült alanları hakkında kazı ve araştırmaların yeni sonuçlarına göre ileride yapılacak çalışmalara zemin olabilecek öngörülerde bulunulmuş; kültlerin yerel tanrılarla olan ilişkisi yorumlanmaya çalışılmıştır.
İznik Roma tiyatrosu mimari bezemesi ve Bithynia bölgesi tiyatroları arasındaki yeri ve önemi

1980 2007 yılları arasındaki kazı döneminde bulunan İznik Roma Tiyatrosuna ait bezemeli mimari parçalar ve parçaların süsleme özellikleri ayrıntılı olarak incelenip Bithynia bölgesinde bulunan tiyatrolar ile karşılaştırılması yapılarak yeri ve öneminin saptanması öngörülmüştür. İlk bölüm giriş kısmından oluşmaktadır. Bu bölümde genel olarak tez çalışmasında sıklıkla kullanılan kaynakların taraması yapılmış, tezin seçiliş amacı, çalışma konuları, tezin sınırları belirlenerek çalışmada izlenen yöntem ve metodlar hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde Roma Mimarlığı kısaca değinilmiştir. Bu bağlamda Roma'daki kamu yapıları ve Roma Tiyatroları üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümü Bithynia bölgesi içinde İznik oluşturur. Roma döneminde Bithynia Bölgesi mimarlığı ele alındıktan sonra Bithynia Bölgesinde yer alan Nicomedia ve Konuralp Roma tiyatroları ile Bithynia krallığına bağlı Phrygia kenti Aizanoi tiyatrosu incelenmiştir. En son kısmında ise İznik tarihi ve İznik'in Roma dönemi mimarisi detaylı şekilde anlatılmıştır. Dördüncü bölümde tezimizin ana konusunu oluşturan İznik Roma tiyatrosunun tarihçesi, mimari özellikleri, tiyatroda yapılan kazılar detaylı bir şekilde anlatılmıştır. Beşinci bölümde İznik Roma tiyatrosuna ait bezemeli mimari parçaların kataloğu oluşturulmuştur. Bu katalogda tiyatroda bulunan parçaların yanı sıra, müzede bulunan ve surlarda devşirme olarak kullanılan friz parçaları da dikkate alınmıştır. Katalog kısmında parçaların resimleri konularak detaylı tanımları yapılmış, bugün buluntukları yer ile parçanın ne olduğu belirtilmiş ve biliniyorsa buluntu yılları yazılmıştır. Bu katalog sonucunda parçaların bezeme özellikleri ortaya konularak bu özellikler ayrı bir başlık halinde toplanmıştır. Altıncı bölümde ise İznik Roma Tiyatrosunun Bithynia Bölgesi Roma Tiyatroları içindeki yeri ve önemi karşılaştırılmalarla yapılmıştır. Değerlendirme bölümü olan yedinci bölümde İznik Roma tiyatrosu bezeme özellikleri göz önüne alınarak değerlendirmeler yapılmış ve İznik'in turizme katkısı için önerilerde bulunulmuştur.
Thymbra antik kenti ve buluntuları

Thymbra antik kenti Çanakkale ili sınırlan içerisindeki Troas bölgesinde yer almaktadır. Thhymbra Araplar Boğazının kuzeydoğusundaki Küçük Fığlı Tepe üzerinde kurulmuştur. Kent İlion köyü olarak anılmaktadır. Strabo, Thymbra ovasının yanındaki İlion köyü ile ovanın içinden geçen Thymbria ırmağından ve onun Skamander ırmağı ile birleştiği nokta yer alan bir Apollon Thymbraios kutsal i ajanından söz etmektedir. Fakat Strabo Thymbra'da bir yerleşim olup olmadığından söz etmez. Sadece Stephanus Byzantius Thymbra'da bir şehir olduğundan bahseder. Homeros Thymbra'dan ; Troilalılann müttefiklerinin bir kanadının dayandığı yer olarak söz etmektedir. Calvert, Schliemann, Dörpfeld, Leaf, Akarca ve nümizmatlann tartışmasız iddialarına göre, Troia ovasında klasik döneme ait bir Thymbra şehri vardı. Hellenik bronz sikkelerinin bir yüzünde Zeus Ammon başı yazı tarafında da bir yıldıza ait ışınların arasında bulunan 07. lejandı yer almaktadır. Thtymbra nekropolü ilk kez Calvert tarafından kazılmıştır. Newton Calvert'in kazı yaptığı I 4 ekropolün Hanaytepe'den Harmantepe'ye kadar yayıldığından söz eder. Katalogdaki buluntular, Siyah figür hayvan figürlü vazolar, Attik ve lokal üretim, mitolojik sahneli kırmızı figür parçalar, siyah firnisli kyliksdir. Figürlü eserler çoğunluktadır ve genel görünümleri ile buluntular MÖ 6. yüzyıl ile 5. yüzyıl arasındadır. 68
Yeni buluntular ışığında Orta Batı Anadolu kalkolitik dönem kültürü

Orta Batı Anadolu bölgesi, kuzeyde Bakırçay, güneyde Büyük Menderes, batıda Ege Denizi, doğuda Afyon ili arasında yer almaktadır. Bölgedeki Neolitik yerleşimlerin MÖ 6. binyılın ilk çeyreğinde sona erdiği anlaşılmaktadır. Terk edilen topraklara binyılın ortalarında tamamıyla farklı bir kültüre sahip toplulukların yerleştiği görülmektedir. Bu gelişmeyle başlayan Kalkolitik Çağ, Erken, Orta ve Geç olmak üzere üç dönem içeren uzun bir kültür sürecidir. Kalkolitik keramik Neolitik keramiğe kıyasla daha az estetik olup, yüzey işlenişinde perdah, astara göre daha fazla öneme sahiptir. Yüzey renklerinde kahverengi ve gri tonların yaygın olduğu bu keramik, ana özelliklerini süreç boyunca korumuştur. Hakim kap formlarının her dönemde değişmesine karşın, mahmuzlu kulplar, kaba özel kaplar ve perdah bezeme, süreç boyunca görülen karakteristik unsurlardır. MÖ 5. binyılın ortalarına kadar devam eden Erken dönemde tarım ve hayvancılığa dayalı bir yaşam biçimi hakimdir. Kabaca MÖ 5. binyılın ikinci yarısına tarihlenen Orta Kalkolitik dönemde madencilik alanında gelişme kaydedildiği ve döküm yoluyla metal alet yapımına başlandığı anlaşılmaktadır. MÖ 4. binyıla tarihlenen Geç Kalkolitik dönemde tarımsal üretimin arttığı ve metal alet kullanımının yaygınlaşmaya başladığı görülmektedir. Erken Tunç Çağı'na geçiş safhasında keramikte yeni formlar ortaya çıkmakta ve Erken Tunç Çağı I döneminde yaygınlaşmaktadır. Bu yeni dönem keramiği Kalkolitik geleneğe bağlı olarak gelişmiştir.
Milet işi seramiklerinden bir grup örnekleme:İznik Roma Tiyatrosu Kazı buluntuları

'Millet işi Seramiklerden Bir Grup Örnekleme; İznik Roma Tiyatrosu Kazı Buluntuları' başlıklı tez çalışmamızda, 1980 yılından beri sürdürülmekte olan İznik Roma Tiyatrosu Kazısında ele geçen Milet İşi Seramikler incelenmiştir. Özgün İlk Osmanlı seramikleri olan Milet işi seramikler, araştırmacıların farklı görüşler ileri sürdükleri oldukça sorunlu bir seramik grubudur. 1963- 64 İznik kazılarında ele geçen buluntularla bu seramiklerin ana üretim merkezinin İznik olduğu ispatlanmıştır. Ele geçen son buluntular Milet işi seramiklerin XTV. yüzyıl ortalarından XVI. yüzyıl ortalarına kadar üretildiğini göstermektedir. Çalışmamız genel olarak altı bölümden oluşmuştur. Giriş bölümünde, ilk olarak genel Osmanlı çini ve seramik sanatı, daha sonra Milet işi seramikler hakkında kısa bilgiler verdik. İkinci bölümde, İznik tarihini ve İznik'te gerçekleştirilen kazıları ele aldık. Üçüncü bölümde İznik Roma Tiyatrosunda çıkan Milet işi seramiklerin teknik özelliklerini, bezeme tekniklerini, bezeme motiflerini ve bezeme kompozisyonlarını inceledik. Dördüncü bölümde, Milet işi seramikleri, Anadolu ve Anadolu dışı seramik örnekleriyle çeşitli yönlerden karşılaştırarak değerlendirdik. Beşinci bölümde ortaya çıkan sonuçları belirledik. Altıncı bölümde Tiyatrodan çıkan Milet işi parçaları, tek tek ele alarak, çeşitli yönlerden tanıttık. Çalışmamızın sonunda kaynakça listesini verdik. Plan, çizim ve resim listesinden sonra, Milet işi seramiklerin çizimlerini ve resimlerini yerleştirdik.
Şarhöyük nekropol alanında bir açık hava müzesi modeli

Türkiye'de açık hava müzeleri ile ilgili ilk çalışmalar; 1950'li yılların ikinci yarısında başlamıştır. Açık hava müzelerinin açılması ile ilgili çoğu fikir, ilerleyen yıllar da bu alanda uzman hocalar ve kurumlar tarafından öne sürülmüştür. Yine 1950'li yıllarda başlayan, 1980'li yıllarda koruma ve sergileme bağlamında, arkeolojik sit alanları projelerinin geliştirilmesi 1990'larda açık hava müzelerinin kurulmasında prototip oluşturmuştur. Açık hava müzeleri, 19. yy'da sanayinin gelişmesi ve uluslaşma sürecinin sonuçlarından biri olarak bu çalışmada ele alınmıştır. Arkeolojik sit alanlarında Arkeolojinin ve yeni, yükselen müzecilik anlayışının birleşmesi kurulan açık hava müzelerinin gelişimini hızlandırmıştır. Açık hava müzelerinin arkeolojik sit alanlarında sayılarının gün geçtikçe artması toplum ile müze, arkeoloji, tarih, antropoloji vb. birçok bilim dalı arasında bağ kurulmasına katkıda bulunacaktır. Avrupa'da, Amerika gibi Türkiye'de de bu tür müzelerin kurulma aşamalarında Avrupa'da yapılan çalışmalar takip edilmiştir. Avrupa'da 19. yy'ın başında kurulan açık hava müzelerinin gelişim hızı, Türkiye'de son 20 yıldır artmış ve temelleri atılmıştır. Şarhöyük ve nekropol alanında farklı kültürlere ait birçok kültür katı bulunmaktadır. Evrensel motifler işlenerek ortak değer alanları yaratmak bu tür yerler için çekiciliği arttıracak yaklaşımlardır. Aynı zamanda eğitim, kültürel miras bilincinin artması ve rekreasyon aktivitelerinin yapılabileceği yeni alanlar olarak da yaşadığımız yüzyılda önemli müzecilik çalışmaları arasında yer alacaktır.
Hellenistik Devir Anadolu sikkeleri üzerinde gemi betimleri

Antik çağda gemiler; farklı birçok arkeolojik öğe üzerinde resmedilmiştir. Çalışmaya, sikkeler üzerindeki gemi betimleri alınmıştır. Çalışmanın kapsamına giren sikkelerde, gemilerin yalnız pruva ve pupaları görülmektedir. Betimlenen gemilerin tümü mahmuzlu savaş gemilerine aittir. Tüm çağlar boyunca Doğu Akdeniz'de yoğun ticari faaliyetler söz konusudur. Ancak ticari gemilerin sikkeler üzerine yansımadığı görülmektedir. Bu bakımdan çalışma içinde geçen savaş gemileri hakkındaki bilgilendirmeler, ticari gemilere oranla daha fazladır. Tezde, önce gemiler daha sonra gemi betimli sikke basan kentin tarihi ve tarihi coğrafyası ana hatlarıyla anlatılıp, kataloğu verilen malzemenin değerlendirmesi yapılmıştır. Hellenistik Devir boyunca Anadolu'da yedi kent gemi betimli sikke darp etmiştir. Sikke kataloğunda konuya ait 108 sikke yer almaktadır. Bütün sikkeler, yayınlandığı kataloglardaki gerçek boyutlarıyla verilmiştir.
Miletopolis tarihi ve sikkeleri

Bu tez çalışmasının amacı Mysia Bölgesi kentlerinden biri olan Miletopolis'in tarihini ve sikkelerini incelemektir. Antik ve modern kaynaklar, sikkeler ve yazıtların verdiği bilgiler doğrultusunda kentin tarihine ışık tutulmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte M. Ö. 4. yüzyıldan başlayarak II. Philippus döneminin sonuna kadar darp ettirilmiş sikkelerin kataloğu oluşturulmuştur. Bu katalogta 377 adet sikke bulunmaktadır. Daha sonra bu sikkeler ikonografik olarak değerlendirilmiştir.
Urartu ölü gömme adetleri

Araştırmanın kapsamını, Urartu Dönemi mezar ve gömülerin tipolojik sınıflandırılması, kutsal alanları, mimari bezemeleri, mezar buluntuları ve bu bilgiler doğrultusunda dönemin gömü gelenekleri gibi ana başlıklar içermektedir.
İkiztepe İlk Tunç Çağı mezarlık buluntularının sosyokültürel açıdan değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında zaman ve mekan bağlamında İkiztepe İTÇ III gömüt verilerininsosyokültürel açıdan değerlendirilmesi ve bu amaca yönelik uygun bir metodolojigeliştirilmesi planlanmaktadır. Bu hedef doğrultusunda İTÇ III mezarlığında yer alan toplam 634 mezara ait veriler farklı değişkenler açısından ele alınmışlardır. Bu değerlendirme sonucunda İkiztepe İTÇ III dönemi gömüt verilerinin cinsiyete ve yaşa özgü bazı özellikler göstermelerinin yanı sıra gerek mezarlık alanının kullanılışı gerekseprestij eşyalarının ve ayrıcalıklı mezarların varlığı nedeniyle sınıflaşma aşamasında bir topluluğa ait ipuçları taşıdığı ortaya konulmuştur. Ayrıca komşu kültürlerle yapılan karşılaştırmalar gömüt gelenekleri açısından Batı Karadeniz Balkan Kültürleriyle bazı benzerliklerin varlığına işaret etmekte ve İkiztepe'nin Karadeniz'in sadece fiziki konumu nedeniyle değil aynı zamanda kültürel açıdan da bir parçası olduğunu göstermektedir.
Kazı buluntuları ışığında Nif Dağı kırsal kesim Hellenistik dönem keramikleri

Dağı, günümüzde İzmir İli, Torbalı, Buca ve Kemalpaşa İlçeleri'nin ortak sınırında, Antik dönemde ise Smyrna Körfezi'nin hemen doğusunda, İonia ve Lydia Bölgeleri'nin sınırları içerisinde yer almaktadır. İlk bilimsel kazı çalışmaları, 2006 yılında Prof. Dr. Elif Tül Tulunay başkanlığında başlatılmış olup günümüzde halen sistemli olarak devam etmektedir. Tez çalışmasının ana konusunu oluşturan Hellenistik Dönem'e ait bölgesel özellik gösteren keramikler, Nif Dağı Araştırma ve Kazı Projesi kapsamında kazısı yapılarak tamamlanan ya da devam eden Ballıcaoluk yerleşmesi ile Karamattepe ve Dağkızılca nekropollerinden ele geçirilmiştir. Söz konusu dönemde, Attik keramiklere alternatif olarak üretildiği düşünülen bu yöre kırsalındaki bölgesel özellik gösteren keramikler, ithal örnekler ile farklı özelliklere sahip olduğu tespit edilmiştir. Bu keramiklerin gerek hamur gerekse astar özellikleri bakımından ithal örneklerden hemen ayırt edilmesi önemli bir kriter olup kendine özgü formları, tipolojik özellikleri ve bezeme anlayışı da diğer belirleyici unsurlar arasında yer almaktadır. Nif Dağ'ındaki kırsal kesim yerleşmelerinin, keramik kültrünü incelemek adına yapılan bu tez çalışmasında toplam 200 adet parça ve tam keramik örneği incelemeye alınmıştır. Buluntu çeşitliliğine göre; Batı Yamacı Stilinde Keramikler, Batı Yamacı Taklidinde Yapılan Keramikler, Kabartmalı Kaseler, Kantharoslar, Tabaklar, İçe Dönük Kenarlı Kaseler, Sosluklar, Dirsekli Kaseler, Dışa Dönük Kenarlı Kaseler, Üçgen Ağız Profilli Kaseler, Dışa Çekik Kenarlı Kase, Akhamenid Kase, Kaideler, Unguentariumlar, Amphoriskoslar, Testiler, Yonca Ağızlı Testiler, Mykeler, Kraterler, Depolama Kapları, Pişirme Kapları, Amphoralar, Kremasyon Kapları, Kapaklar, Tymiaterion ve Kandiller şeklinde keramik grupları yer almaktadır.
Gaziantep müzesindeki Tunç Çağı iğnelikleri

Metal iğneler prehistorik arkeolojide çok az çalışılmış materyallerdir. Oysa bunların prehistorik yayılım alanları, prehistorik kültürler ve yayılım alanları hakkında önemli ipuçları verebilir. Güneydoğu Anadolu Bölgesi içinde önemli ve zengin bir müze olan Gaziantep Müzesi, zengin bir metal iğneler koleksiyonuna sahiptir. Çoğu satın alma yolu ile kazanılmış olan iğneler, Gaziantep Müzesi'ndeki Tunç Çağı iğneler konulu tez kapsamında toplu halde değerlendirilmiştir. İğneler baş biçimlerine göre 6 ana tip, 42 alt tip halinde incelenmiştir. İki tip iğne ilginç gövde biçimine göre değerlendirilmiştir (tip 1C- Lev. 5/12 ve tip 2C5- Lev.30/108). Yay gövdeli iğneler (tip 1C, tip2C5) ETÇ'nın ilk yansında sadece Gaziantep çevresinde kullanılmıştır. İğnelerin Tunç Çağları boyunca tespit edilen dağılımlarına göre, bir grup iğnenin (tip 1B, 1C, 2A4, 2 B2a, 2B3, 2B4, 2 C2a, 2 C2b, 2C5, 2D2, 5A1, 5A2, 5B, 5 C2a) sadece Erken Tunç Çağında, bir grup iğnenin Erken ve Orta Tunç Çağında (tip 2A2, 2 D1a, 3 A1a, 3 A2a, 3B, 5 C2b) ve büyük bir kısmının Erken, Orta ve Geç Tunç Çağları boyunca (tip 1A, 2 A1a, 2 A1b, 2 A3a, 2 A3b, 2 B1a, 2 B1b, 2 C1a, 2 C1b, 2 C3a, 2 C3b, 2C4, 2 D1b, 2E, 4A, 4B, 4C) kullanıldığı görülmektedir. Tip 2 B2b'nin benzer örnekleri sadece Demir Çağında ele geçmişştir. Bu tip, tüm iğne tipleri içinde, Tunç Çağlarında kullanılmayan tek tip olma özelliğini göstermektedir. Basit başlı iğneler Tunç Çağı boyunca yaygın olarak ele geçmişş olup, Kuzey Suriye ve Mezopotamya'dan diğer bölgelere yayılmıştır. Eğik başlı iğneler Güneydoğu Anadolu ve Kuzey Suriye kökenli olup, genel olarak Erken Tunç Çağında ele geçmişştir. Başı yivli ve dilimli iğnelerin Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nden kaynaklandığı ve buradan diğer bölgelere yayıldığı görülmektedir. Sarmal başlı iğnelerin (tip 4) Geç Kalkolitik Çağdan itibaren Demir Çağına kadar geniş bir coğrafyada ele geçtiği, yaygın kullanımının Anadolu'da olduğu anlaşılmaktadır. Çivi başlı iğneler (tip 5A), Orta Anadolu bölgesine özgü bir tiptir. Tekerlek başlı iğneler (tip 5B) dar bir coğrafyada, sadece Elazığ bölgesinde ele geçmişştir. Spiral başlı deliksiz iğneler (tip 5 C2b) Anadolu'nun kuzey yarısı ile Balkanlar ve Kafkasya'da yaygındır. Zoomorfik başlı iğnelerin geniş bir coğrafyada farklı bölgelerde kullanıldığı görülür. İğne tiplerinin büyük bir bölümünün Tunç Çağlarında Anadolu'da yaygın olarak kullanıldığı görülmektedir (tablo 2 ). Toggle-pin denilen ip delikli iğnelerin, deliksiz örneklerden sonra ortaya çıktığı ve metal iğne geleneğinin Güneydoğu Anadolu, Kuzey Suriye ve Mezopotamya kaynaklı olduğu anlaşılmaktadır.
Anadolu Medeniyetleri Müzesi'ndeki roma portreleri

Çalışmamız kapsamında Ankara Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde bulunan on yedi adet portre incelenmiştir. Roma Cumhuriyet dönemine ait bir portreden başlayarak İ. S. 5. yüzyıla kadar uzanan bir tarih aralığında olduğu düşünülen eserler arasında imparator portreleri olduğu gibi Romalılara ait özel portreler de vardır. Yapılan çalışmamızın temelini Anadolu portre sanatı için başlıca başvuru kaynağı olarak halen güncelliğini koruyan İnan-Rosenbaum'un Anadolu'da Roma ve Erken Bizans Portre Heykeltıraşlığı eseri oluşturmakla birlikte, Roma Sanatı ve portreciliğini ele alan diğer kaynaklara da başvuru ihtiyacı duyulmuştur. Yukarıda anılan eserlerle ortak kanaat taşıdığımız konular olduğu gibi, bazı noktalarda ilave ve önermelerimiz de olmuştur. Daha önce Akurgal-Budde ve İnan-Rosenbaum tarafından değerlendirilen Cumhuriyet portresi ile alakalı olarak tarihleme konusunda herhangi bir itirazımız bulunmamakla birlikte, eserin envanterinin Gaziantep ilini işaret etmesi eser için yeni bir değerlendirme yapmayı gerektirmektedir. Uzun süredir tartışma konusu olan imago clipeata tarzındaki bronz Trajanik portre için ise üretim yeri ve temsil ettiği kişi konusunda bazı öneriler getirmeyi denedik. Bunların yanı sıra daha önce Ankara merkezli yapılan çalışmalarda gözden kaçtığını düşündüğümüz Hadrian portresi ve Trajan heykeli, özellikle Ankara tiyatrosunun inşası ve restorasyonu konusunda önemli ipuçları veren bir eser olarak tanıtılmaya çalışılmıştır. Çalışmamız sonucunda Ankara Tiyatrosu buluntularının ilk kez tarafımızdan değerlendirilmiş olması bizi oldukça şaşırtmıştır. Daha önce yapılan araştırmalarda gözden kaçan buluntular azımsanmayacak ölçüde değerli ve önemlidir. Bununla birlikte tondo büst konusunda öne sürdüğümüz tezlerin kabul görmesini umuyoruz. Roma Cumhuriyet Dönemi'ne ait portrenin buluntu yeri konusunun aydınlanması halinde ise yeni bir tartışmaya aday olduğunu düşünüyoruz.