turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Süt sığırcılığında risk kaynakları ve yönetim stratejileri: Adana ili örneği

Bu tez süt sığırcılığında çiftçilerin risk algıları ve risk yönetim stratejilerini analiz etmeyi ve belirlemeyi amaçlamıştır. Veriler Türkiye'nin Adana İlinin Yüreğir ve Sarıçan İlçelerinde rastgele belirlenen 96 süt sığırı yetiştiricisinden 2014 ve 2015 yıllarında yüz yüze görüşme ile toplanmıştır. Risk kaynakları ve stratejilerini daha az sayıda değişkene indirgemek için faktör analizi kullanılmıştır. Ardından, sosyoekonomik değişkenler ve haberleşme davranışlarının çiftçilerin risk algıları ve yönetim stratejilerine etkilerini değerlendirmek için faktör yüklerinin bağımlı değişken olarak kullanıldığı çoklu regresyon modeli kullanılmıştır. Çalışma sonuçları göstermiştir ki, çiftçi algılarına göre en önemli risk kaynağı yem fiyatlarındaki değişkenlik, en önemli risk yönetim stratejisi de hastalıklara karşı önceden önlem almaktır. Faktör analizi sonuçlarına göre risk kaynakları ölçeği toplam varyansın % 70 ,24'ünü açıklayan 8 faktörden oluşmaktadır. Ölçeğin Cronbach Alfa değeri 0,808 ve KMO örneklem yeterlik ölçüsü 0,732 olarak hesaplanmıştır. Risk yönetim stratejileri ölçeği toplam varyansın % 67 ,78'ini açıklayan 6 faktörden oluşmaktadır. Ölçeğin Cronbach Alfa değeri 0,775 ve KMO örneklem yeterlik ölçüsü 0,775 olarak hesaplanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre algılar çiftçilere özeldir, bir kısım sosyoekonomik değişkenler ve haberleşme davranışları risk ve risk yönetimi ile ilgili bulunmuştur. Risk yönetim stratejilerinin geliştirilmesi çiftçiler için faydalı olabilir ve bir kısım risklerden ve kayıplardan korunmalarını sağlayabilir.
Avrupa birliği sürecinde emek faktör mobilitesi ve Türkiye

Uluslararası emek göçü artan gelir esitsizlikleri ve azalan göç maliyetleri ile birlikte dünya genelinde ülkelerin gündemini her geçen gün daha fazla mesgul etmektedir. Artan bölgesel isbirlikleri de bu göç sürecini hızlandırmaktadır. Bu çalısma Avrupa Birliği'ne katılma sürecinde olan ülkelerin ve birliğin kendisinin karsılastığıönemli bir iktisadi ve sosyal problem olan uluslararası emek göçünü incelemeyi amaçlamaktadır. Özellikle 2004 Genislemesi ile birlikte AB'nin gerçekte korktuğubasına gelmedi. Görünen her iki tarafından bu ortaya çıkan emek hareketliliğindenkarlı çıktığı seklindedir. Fakat Türkiye'nin nüfus büyüklüğü ve iktisadi kalkınmıslıkdüzeyi ve AB'nin kendi içinde artan sosyal huzursuzlukları, AB'nin bu probleme daha duyarlı yaklasmasına neden olmaktadır. Bu yüzden bu çalısma hem AB hem de Türkiye için önümüzdeki dönemlerde de önemini koruyacak tartısmalı bu konuyuarastırmayı amaçlamaktadır. Türkiye bu süreçte yani AB'ine üyelik sürecinde emek göçünün getirilerini ve maliyetlerini düsünmek zorundadır. Bu tartısma Türkiye'nin AB üyeliğine bu konuda hazırlıklı olması gerektiğini de göstermektedir. Herseyden önce göçün, özellikle nitelikli emek göçünün, doğuracağı maliyetleri azaltmak için ülkede çalısmanın getirisini artırmak için verimliliği artırıcı politikalar izlenmelidir. Dahası özellikle Türkiye'nin ileri teknoloji gerektiren alanlarda emek açığını gidermek için mevcut AB ülkelerinden emek göçünü tesvik edici politikalar izlemelidir. Bu doğrultuda yeni üye olan ülkelerin de tecrübelerinden yararlanarakAB'ine giris sürecinde karsılasacağı problemleri asgariye indirecek politikalar izlenmelidir.
Türkiye'de enerji tüketimi ekonomik büyüme ilişkisinin bölgesel ve sektörel analizi

Çalışmada Türkiye'de bölgesel ve sektörel enerji tüketiminin ekonomik büyüme üzerindeki etkisi teorik ve amprik olmak üzere iki aşamada incelenmiştir. İlk olarak iktisat okullarının enerji tüketimi büyüme ilişkisine bakışları teorik olarak ortaya konulmuştur. Daha sonra Türkiye'nin enerji piyasası incelenmiştir. İkinci olarak da Türkiye ekonomisi için sektörel bazda zaman serisi analizi ve bölgesel bazda da panel veri analizi yöntemleri kullanılarak enerji tüketimi ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki test edilmiştir. Sektörel enerji tüketiminin ekonomik büyüme üzerindeki etkisi, 1970- 2012 dönemi ait yıllık veriler ve Toda-Yamamoto (1995) Nedensellik Testi kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre ulaştırma ve sanayi sektörleri enerji tüketimi ile ekonomik büyüme arasında iki yönlü bir nedensellik olduğu sonuca varılmıştır. Ayrıca tarım ve konut enerji tüketiminin ekonomik büyüme üzerinde etkisinin olmadığı sonucuna varılmıştır. Enerji tüketimi büyüme ilişkisinin bölgesel olarak incelenmesinde İBBS Düzey 2 Bölgeleri esas alınmıştır. Bölgesel enerji tüketiminin ekonomik büyüme üzerindeki etkisi, bu bölgelere ait 2004- 2011 dönemi yıllık verileri kullanılarak test edilmiştir. Düzey 2 bölgeleri hem tüm bölgeler itibariyle hem de nispeten gelişmiş ve daha az gelişmiş bölgelere ayrılarak analize katılmıştır. Gayrisafi katma değer, kamu yatırımları, istihdam ve elektrik tüketim verileri kullanılarak panel regresyon analizi yapılmıştır. Çalışmanın sonucuna göre bölgesel enerji tüketimi ekonomik büyümeyi pozitif yönde etkilemektedir.
Türkiye işgücü piyasasına yönelik histeri etkisi analizi: Ratchet model uygulaması

Ülke ekonomilerinde yaşanan şokların ardından işsizlik oranlarının uzun dönem denge düzeyine dönmemesi histeri yaklaşımının ortaya çıkmasına zemin hazırlamıştır. Histeri yaklaşımına göre, NAIRU değeri cari işsizlik oranlarını otomatik olarak takip etmektedir. Söz konusu yaklaşım çerçevesinde tek ülke veya ülke grupları için İşsizlik oranları üzerinde histeri etkisi varlığını araştıran çok sayıda çalışma mevcuttur. Bununla birlikte konuyu Türkiye işgücü piyasası açısından ele alan çalışmaların sayısı sınırlıdır. Bu motivasyon ile 1988- 2015 dönemine ait altışar aylık genel (15+ yaş), tarım dışı (15+ yaş), erkek (15+ yaş), kadın (15+ yaş), genç (15- 24 yaş) ve yetişkin (25+ yaş) işsizlik verileri kullanılan çalışmada, Ratchet modeli yardımıyla Türkiye'nin işsizlik oranları üzerinde histeri etkisi varlığı araştırılmıştır. Ratchet modelinden elde edilen veriler analiz edildiğinde, yetişkin işsizliği dışındaki işsizlik oranları üzerinde histeri etkisinin mevcut olduğu sonucuna varılmıştır. Bu sonuçlar, Türkiye ekonomisinde yaşanan bir şokun ardından yetişkin nüfusa ait işsizliğin dışındaki işsizlik oranlarının uzun dönem denge düzeyine dönmediğini göstermektedir.
2008 küresel krizinin Türkiye ekonomisine etkileri 'Konya organize sanayi bölgesi örneği'

Krizler, ekonomilerde bir şeylerin normal gitmediğini piyasalarda yaşanan rutin akışın dışındaki halleri ifade eder. 2008 yılından itibaren kendini hissettirmeye başlayan ABD merkezli konut piyasasında yaşanan krizde de rutin dışı olaylar gerçekleşmiştir. ABD'de başlayan ve etkisini kısa zamanda tüm dünya'da hissettiren küresel çapta yaşanan bu krizin sonucu olarak hane halklarının servetleri azalmış, iç talepte daralmalar meydana gelmiş, büyük yatırım bankalarının birçoğu ciddi ve kalıcı hasarlara uğramıştır. Bunun yansıra birçok gelişmiş ülke ekonomileri daralma sürecine girmiş, gelişmekte olan ülkelerin büyümeleri yavaşlamış ve tüm dünya'da krizin olumsuz etkileri görülmüştür. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler küreselleşmenin bir neticesi olarak krizden kaynaklı olumsuzluklardan etkilenirken, Türkiye ekonomisi de bunlar arasında yerini almıştır. ABD tabanlı yaşanan küresel krizin hızlı şekilde yayılması ve etkisinin derin olması piyasaların bütünleşik olması ile ekonomilerin kuvvetli bağlantısının sonucudur. Türkiye ekonomisi de bu bağlantının neticesi ile krizden ticaret, finansman ve beklenti kanalları açısından etkilemiştir. 2008 yılında yaşanan küresel kriz büyüme yönünden de ülkeleri olumsuz etkilemiştir. Türkiye'nin 2008- 2009 yılında kriz etkisi ile ekonomik büyümesi - % 4,8 olarak gerçekleşmiştir. 2010 yılı itibari ile Türkiye için toparlanma süreci başlamıştır. Konya ekonomisi açısından da kriz 2009 yılında hissedilirliğini artırmıştır. Konya sanayisinde faaliyet gösteren birçok işletme de krizden etkilenmiştir. Bu doğrultuda Konya Organize Sanayi Bölgesi hedef alınarak kriz yönetimi ile ilgili işletmelerin kriz öncesi, kriz anı, kriz sonrası çalışmaları adına neler yaptıkları tespit edilmiştir. Konya Organize Sanayi Bölgesinde 220 işletmenin görüşleri anket yöntemi ile değerlendirilmeye alınmıştır. Elde edilen verilerle ortalama, standart sapma, frekans dağılımları, ölçeklerin güvenilirlik katsayıları olan Cronbach Alpha analizleri yapılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda işletmelerin kriz döneminden daha az etkilenmeleri için, mümkün olduğunca krizden fayda, fırsat yaratmak adına ve kurumsallaşma yolunda etkili önlemler almaları gerektiği kanısına varılmış ve bunlarla ilgili öneriler sunulmuştur.
Türkiye'de sosyal güvenlik kurumu finansmanı ve 2010 - 2018 yılları finansman açıklarının karşılaştırılması

Bu tez çalışmasının amacı Sosyal Güvenlik Kurumunun finansmanı ve 2010- 2018 yılları arasındaki finansman açıklarının nedenleri ve boyutlarını araştırarak, ilgili dönem içindeki durumu değerlendirmektir. Tez çalışmasının birinci bölümünde sosyal güvenlik kavramı, sosyal güvenliğin amacı ve işlevi, konusu, sistemin fonksiyonları incelenmiştir. İkinci bölümde sosyal güvenlik sisteminin finansman yöntemleri, finansman kaynakları ve son olarak sosyal güvenlik finansman açıkları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise, finansman açıkları yıllar itibariyle değerlendirilip, finansman açıklarını önlemeye yönelik tedbirler ele alınmıştır. Sonuç olarak; Sosyal Güvenlik Kurumu'nun toplam gelirlerinin toplam giderleri karşılama oranı 2010 ila 2018 yılları arasında iyileşme göstermesine rağmen yeterli olmamış; 2010 yılında Sosyal Güvenlik Kurumu'na yapılan transferler 55.244 TL iken 2018 yılında bu rakam yaklaşık 3 kat artarak 150. 530 TL seviyesine yükselmiştir. Bütçe açığının ise 2010 yılında 27.069 TL iken, 2012 yılında 17.250 TL'ye düşmesi, 2014 yılında 21.269 TL'ye yükselmesi, 2016 yılında 20.244 TL ve 2018 yılında 16.261 TL olarak tespiti dalgalı bir seyir izlediğini göstermektedir. Buradan yola çıkarak; Türkiye'deki sosyal güvenlik açıklarının nedenleri birbirine bağlı, bağımlı ve içselleşmiş durumların bir arada değerlendirilmesi ve bu düşünceyle mücadele edilmesinin önemli olduğu görülmektedir. Ancak bu mücadelenin başarılı olması istenilen sonuçlara ulaşabilmesi için, yasal ve idari anlamda yapılan düzenlemelerin etkin politika araçları ile desteklenmesi ve bu mücadeleyi de tüm toplumun desteklemesi gerekmektedir.
2001 krizi sonrasında Türkiye'de uygulanan makro ekonomik politikaların tarım sektörüne etkisi: Tr21 bölgesi örneği

Tarım sektörünün tüm dünyada olduğu gibi, Türkiye'de de ekonomiden aldığı pay yıldan yıla azalma göstermektedir. Fakat bunun yanı sıra tarım sektörünün besin ihtiyaçlarını karşılaması, sanayi ve hizmetler sektörüne hammadde sağlaması ve yoğun bir istihdam barındırması yönünden büyük öneme sahip olduğu bilinmektedir. Tarım sektörünün ekonomi içinde üstlendiği rolün ne kadar önemli olduğu bu alanda yapılan çok sayıda çalışmanın varlığıyla anlaşılmaktadır. Literatürde yapılan çalışmalar incelendiğinde, makroekonomik politikaların tarım sektörü üzerindeki etkilerinin ülkeden ülkeye farklılık gösterdiği görülmektedir. Bu çalışmada Türkiye ve TR21 Bölgesi için 2000- 2017 dönemindeki ilgili veriler kullanılarak makroekonomik politikaların tarım sektörüne etkisi incelenmiştir. Çalışmada 2001 krizi sonrası uygulanan makroekonomik politikaların üretime olumlu etki ettiği, fakat dış ticaret, nispi fiyatlar, kamu yatırımları ve ücretsiz aile işçisine olumsuz etki ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca Türkiye'de ve TR21 Bölgesinde makroekonomik politikalar ve kriz sonrası uygulamaya konan tarım politikalarının etkileri derinlemesine incelenerek etkilerin çok boyutlu olduğu ortaya konmuştur.
Türkiye'de erozyonun tarım sektörü üzerindeki etkileri ve alınan önlemler

Bu çalışmada Türkiye'deki erozyonun boyutları ve tarım sektörünün durumu istatistiki bilgiler çerçevesinde ele alınarak incelenmiştir. Türkiye'deki erozyonun nedenleri bunun tarım sektöründe yarattığı sonuçlan değerlendirerek, erozyonla mücadele için uygulanması gereken politikalar araştırılmıştır. Ayrıca dünyanın bazı ülkelerinde erozyon sorunu ele alınarak ülkemizdeki erozyon boyutuyla karşılaştınlmıştır. Yapılan araştırmalar sonucu erozyon sorunun tüm dünyayı ilgilendiren bir global sorun olduğu kanaatine varılmıştır. Çünkü erozyon sonucu verimli topraklar aşınarak denizlere ve göllere taşınmakta, dünyanın çölleşmesine ve verimli tarım alanların yok olmasına neden olmaktadır. Erozyon sorununun önemini arttıran diğer bir sorun ise nüfus artışıdır. Doğum kontrol yöntemlerinin ve bunu yaygınlaştırmaya yönelik çalışmalarının yapılmasına rağmen, dünya nüfusu hızla artmaktadır. Artan bu nüfusun beslenmesi için gereksinim duyulan tarımsal ürünlerin üretimi erozyon nedeniyle arttınlamamaktadır. Böylece açlık, yoksulluk, sefalet ve dünyanın çölleşmesi gündeme gelmektedir. Bu nedenle, bu çalışma sonunda erozyonla mücadele için uygulanması gereken politikalar araştırılmıştır. Bu araştırmalar sonucu birçok ülkenin uyguladığı gibi kaynak koruma politikaları üzerinde durulmuştur. Yani erozyona uğramış alanlar koruma altına alınmış ve ıslah edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca birçok tarımsal alan çiftçilere belli bir bedel karşılığı üretimden çekilerek koruma altına alınmıştır. Diğer yandan ağaçlandırma, orman alanların denetimi ve mera alanların ıslahı gibi politikalara öncelik verilmesi sonucu erozyonla mücadelede başarı sağlanabilir.
Küreselleşme ve istihdam

Küreselleşme süreci, akademik ve siyasi çevrelerde son dönemde tartışılan en popüler kavramlardan biridir. Bilgi teknolojilerindeki gelişmelerle hız kazanan küreselleşme; ekonomik, sosyal, teknolojik, kültürel ve politik açılardan global bütünleşme, entegrasyon ve dayanışmanın artması ve ekonominin uyumlu bir biçimde uluslararası ölçekte planlanması şeklinde ifade edilmektedir. Bu yüksek lisans tezinde, etkisi yerel veya bölgesel olarak sınırlandırılamayacak olan ve tüm toplumları etkileyecek güç ve boyutta olan küreselleşme kavramının istihdam ve emek piyasası üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Bu bağlamda öncelikle birinci bölümde küreselleşme olgusu tarihsel süreçteki işleyişi dikkate alınarak, olumlu ve olumsuz tüm yönleri ile incelenmiştir. İkinci bölümde küreselleşme sürecinin istihdam üzerinde yarattığı etkiler üzerinde durulmuştur. Küreselleşme süreci ile ortaya çıkan yeni iş ve işgücü yapısı, değişen istihdam koşulları ve global işsizliğin nedenleri incelenmiştir. 21. yüzyılın gelişen teknolojileri, bilgisayar ve internet ağı bilgi toplumunu öne çıkarmış ve beşeri sermayenin önemi artmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümü beşeri sermaye ve bilgi toplumunun küreselleşen dünyada yeri incelenirken, uluslararası ölçekte planlanan ekonomide yabancı yatırımlar, özelleştirmeler ve firma birleşmelerinin istihdam üzerindeki etkilerine değinilmiştir. Yine üçüncü bölümde küreselleşmenin bazı ülke grupları, AB ve Türkiye'de istihdam ve işsizlik üzerindeki etkilerinin boyutları ve bu etkilerin ne yönde olduğu verilerle ortaya konmaktadır. Küreselleşme süreci, istihdam yaratmada ve işgücü niteliğinin geçirdiği evrimde katkısı olan bir süreç midir? Yoksa tam aksine küreselleşme süreci bugün dünya ülkelerinin işsizlik konusunda yaşadığı ortak sıkıntının bir nedeni midir? Sorularına yanıt aranmaktadır.
Cari işlemler ve bütçe açığı arasındaki nedensellik ilişkisi: Teori ve uygulama

Bu çalışma ile literatürde yoğun bir tartışma konusu teşkil eden bütçe açıkları ile cari işlemler açıkları arasındaki ilişki Geleneksel ve Ricardocu yaklaşımlar bakımından ortaya konulmaya çalışılmıştır. Uygulama yapılan ülke Türkiye'dir. Bu amaçla, bu tezde Türk ekonomisinde bütçe açığı cari işlemler açığınınnedenidir hipotezi ileri sürülmüştür. Bütçe açığı ve cari işlemler açığı arasındaki ilişki Granger nedensellik testi kullanılarak ampirik olarak test edilmiştir. Çalışmada kullanılan veriler 1985- 2003 yıllarını kapsamaktadır. Araştırma bütçe açığı ile cari işlemler açığının birbiriyle bağlantılı olduğunu gösterdi. lişkinin yönünü belirlemek amacıyla yapılan nedensellik test sonuçlarına göre bütçe açıklarından cari işlemler açığına yönelik anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu sonuç geleneksel yaklaşımı desteklemektedir. Sonuç olarak, cari işlemler açığında azalma; mali ayarlamaları gerektirir, özellikle bütçe açığındaki azalma cari işlemler açığını yok etmek için gerekli bir koşuldur. Dolayısıyla Türk ekonomisindeki temel problem iç dengesizliklerdenkaynaklanmaktadır. Bu nedenle ekonomik istikrar programlarında başlangıç noktası iç dengeyi sağlamak olmalıdır. ç dengede bir gelişme dış denge üzerinde pozitif bir etkiye sahip olacaktır.
Kurumlar ve beşeri sermayenin ekonomik büyümeye etkisi: Türkiye için ampirik analiz

Ülkelerin izlemiş oldukları iktisat politikaları birbirlerinden farklı olmasına rağmen temel iktisadi amaçların başında ekonomik büyüme gelmektedir. Ekonomik büyüme; ülke içerisinde üretilen mal ve hizmetlerin zaman içerisinde artması ile kişi başına düşen reel gelirdeki artışlar olarak ifade edilmektedir. Ülkeler arasındaki büyüme farklılıklarının açıklanması ve büyümenin kaynakları konusunda zaman içinde çeşitli teoriler geliştirilmiş ve birçok uygulamalı çalışma yapılmıştır. Ekonomik büyümenin kaynakları doğrudan ve dolaylı kaynaklar olarak ikiye ayrılmaktadır. Emek, fiziki sermaye ve doğal kaynaklar gibi doğrudan kaynaklar yanında beşeri sermaye ve kurumlar gibi dolaylı kaynaklarında büyüme üzerinde etkili olduğu ileri sürülmektedir. Beşeri sermaye bakımından zengin olan ülkeler diğer ülkelere oranla daha yenilikçi, teknolojik gelişmelere ve yeniliklere daha kolay adapte olurlar. İnsana yapılan yatırımlar hem tüketim hem de yatırım harcaması özelliği taşıdığı için, ekonomik büyümeningerçekleşmesinde son derece önemlidir. Bunun yanında, insanlar arasındaki ilişkileri düzenleyen düşünce alışkanlıkları olarak tanımlanan kurumlar da ülke içindeki tasarruf oranlarını ve yatırımları, teknolojik gelişmeleri, üretimi ve verimliliği doğrudan ve dolayı olarak etkileyerek ekonomik sonuçlar doğurur. Dolayısıyla, kurum ve kurumsal yapıların hem beşeri sermaye hem de büyüme üzerindeki etkisi olduğu ifade edilmektedir. Bu çalışmada, beşeri sermaye ve kurumların birlikte ekonomik büyüme üzerinde nasıl bir etkiye sahip olduğu Türkiye örneğinde ampirik olarak incelenmiştir. Bu amaçla 1960- 2014 dönemi verileri kullanılarak ARDL sınır testi yapılmıştır. Beşeri sermayenin göstergesi olarak okullaşma oranı, kurumların göstergesi olarak da politik özgürlükler endeksinin kullanıldığı çalışmada, iki değişkenin birlikte büyüme üzerinde pozitif bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuç daha önce yapılmış çalışmalar Barro (1994), Yıldırım (2010) ile Dias ve Tebaldi (2018)'nin sonuçları ile de uyumludur. Analiz sonuçlarına göre, Türkiye'de politik özgürlüklerin iyi olduğu dönemlerde beşeri sermayenin ekonomik büyümeyi olumlu yönde etkilediği ifade edilebilir. Bu bağlamda, Türkiye'de beşeri sermaye ve kurumların niteliğinin artırılmasına yönelik politikalar belirlenmeli ve planlı bir şekilde uygulamaya geçirilmelidir. Özellikle, kurumsal alanda yolsuzlukların önlenmesi, temel hak ve özgürlüklerin güvence altına alınması ve mülkiyet hakları gibi pek çok alanda yasal düzenlemelere, uygulamalara ihtiyaç vardır. Bunun yanında, nitelikli beşeri sermaye birikimini oluşturmak için gerekli yatırımlar yapılmalı ve bunun temel kaynağı durumunda olan eğitim sisteminin iyileştirilmesi için uzun vadeli ve çağın gereklerine uygun politikalar hayata geçirilmelidir.
Denizli ili Çivril ilçesinde elma üretimi yapan tarım işletmelerinde tarım sigortası uygulamalarının değerlendirilmesi

Tarımda sürdürülebilirliğin sağlanmasında temel prensiplerden biri risk yönetim programlarının da sürdürülebilirliğini sağlamaktır. Özellikle bitkisel üretim faaliyeti yapan işletmelerde tarım sektörünün yapısından kaynaklanan önemli riskler mevcuttur. Günümüzde Tarım Sigortaları Kanunu'nun çıkmış olması, Türkiye'nin bu alanda riskin transfer edilme çabalarında bir başlangıcı olmuştur. Bu çalışmada Denizli ili Çivril ilçesinde elma yetiştiriciliği yapan işletmelerin tarım sigortası yaptırma ve yaptırmama durumlarını etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Elma üretiminin yoğun olarak yapıldığı ilçede, tarımda sigorta uygulamaları da yaygın olarak yapılmaktadır. Dolayısıyla, elma yetiştiriciliğinde tarım sigortası yaptıran üreticiler ve yaptırmayan üreticiler araştırmanın ana kitlesini oluşturmuştur. Oransal yöntem kullanılarak elma üretiminde sigorta yaptıran (72), sigorta yaptırmayan (72) toplam 144 üretici ile yüz yüze görüşme yapılmıştır. Veriler 2016- 2017 üretim dönemini kapsamaktadır. Sigorta yaptıran ve yaptırmayan işletmelerin sosyo-demografik özellikleri irdelenmiş ve işletme sonuçları Khi-kare analizi yöntemi ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; toplam üreticilerin %86.81'nin tarım sigortasından ortalama 5 yıldır haberdar olduğu belirlenmiştir. Üreticilerin %75.69'nun tarım sigortaları ile ilgili bilgileri Tarım ve Orman İlçe Müdürlüğü, sigorta şirketleri, televizyon ve internet kaynaklarından sağladığı tespit edilmiştir. İşletmelerin %69.44'ünün devletin sigorta prim desteği uygulamasından olumlu etkilendiği belirlenmiştir. Üreticilerin %30.56'sının ise sigorta prim desteğinden etkilenmedikleri sonucuna ulaşılmıştır. 2017 üretim sezonu için sigorta yaptıran işletmelerin elma dikili alanları ortalaması 35 dekardır. Ayrıca sigorta yaptıran üreticilerin ortalamada 6762 TL prim ücreti ödediği hesaplanmıştır. Sigorta yaptıran üreticilerin büyük arazilere sahip olduğu için aile ekonomilerini garanti altına almak için sigorta yaptırdığı anlaşılmıştır. Sigorta yaptırmayan üreticilerin ise küçük ve parçalı arazilere sahip olduğundan ve gelir yetersizliğinden dolayı sigorta yaptırmadıkları gözlenmiştir. Elma yetiştiriciliği yapan üreticilerin tamamında ortalama üretim masrafları 70254. 18 TL olarak hesaplanmıştır. Bunun %57.18'i değişen masraf, %42.82'sini ise sabit masraflar olduğu tespit edilmiştir. Sigorta yaptıran üreticilerin üretim masrafları 97597. 14 TL, sigorta yaptırmayan üreticilerin ise 42911. 22 TL olarak tespit edilmiştir. İşletmelerin gayri safi üretim değeri ise sigorta yaptıran üreticilerde 120318. 06 TL, sigorta yaptırmayan üreticilerde ise 51206. 25 TL olarak belirlenmiştir. Üreticilerin karlılık göstergelerinde ise sigorta yaptıran üreticilerin (1.23) nispi karda, sigorta yaptırmayan üreticilerden (1.19) daha yüksek kar elde ettiği ortaya konulmuştur. İşletme gruplarında sigorta yaptıran üreticilerin (0.20), sigorta yaptırmayan üreticilere (0.15) göre kar marjında da daha avantajlı olduğu tespit edilmiştir.