turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir Safevi Devri mushafının tezyini yönden değerlendirilmesi

Yazma eserler içerisinde, tezyinatın yoğunluklu olarak işlendiği eserler, Mushaf-ı şeriflerdir. Bu sebeple, tezyinatın tarih boyunca taşımış olduğu özellikleri ve üslup farklılıklarının en iyi şekilde müşahade edilebileceği eserler mushaflardır. Tezimizin konusunu teşkil eden 'Safevi Devri Bir Mushafın Tezyini Yönden İncelenmesi'ndeki amaç da, oluşan bu farklılıkları tespit edebilmektir. Çalışmamızda mushafın yapısall özelliklerinin olabildiğince en ince ayrıntılarına kadar incelenmesi temel hedeflerimizdendir. Ayrıca inceleme yapılan mushafın muzeyyen sayfalarının konumlarının nerelerde olduğunu, sayfa düzenlenmesinde hangi ölçütlere riayet edildiğini, paftalamaların nasıl yapıldığını, hangi motif gruplarının kullanıldığını tespit etmek ve kullanılan motiflerin bir tipolojisinin çıkartılması amaçlanmıştır. Tezimize konu olan 16'ncı yüzyılın son çeyreğinde yazılmış ve bezenmiş olan mushafın ilgili dönemdeki üslup farklılıklarına dikkat çekerek, o dönemin sanatçılarından söz etmemek çalışmamız açısından eksiklik oluşturabilirdi. Bundan dolayı, bu konuyu da ihmal etmemeye çalıştık. Bunun yanında, Safevi tezhip anlayışının, Osmanlı'daki Mushaf bezemelerine etkilerine de araştırmamız içerisinde yer verilmiştir.
Ankara Etnografya Müzesinde bulunan hesap işi işlemeli ürünler üzerine araştırma

Araştırmada Hesap işi işlemeyle ilgili literatür taraması yapılarak, Ankara Etnografya Müzesindeki Hesap İşlerine ulaşılmış ve bunların ışığı altında, kullanılan desen, renk ve kompozisyon özellikleri değerlendirilmiştir. Araştırmanın genel amacı; Ankara etnografya müzesinde bulunan hesap işi işlemeli ürünlerin, nitelik açısından incelenerek desen çizimlerinin yapılıp belgelenmesi ve yararlanmak isteyenler için kaynak oluşturmasını sağlamaktır. İşlemleri tanıtacak bilgileri içeren bilgi formları hazırlanmıştır. Bu araştırmada tarihi aştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Etnografya Müzesinde yer alan hesap işi ürünler oluşturmaktadır. Evrenden tesadüfi örneklem tekniği ile seçilmiş müze müdürlüğünün izni dahilinde 20 adet hesap işi ürün incelemeye alınabilmiştir. Ankara Etnografya Müzesi'nde bulunan Hesap İşi İşlemeli ürünlerin bilgi formlarında kullanılmak üzere fotoğrafları çekilmiştir. Bilgi formlarında işlemelere ait niteliklere yer verilmiştir. Bilgi formlarından elde edilen bilgiler tablolara aktarılarak çözümlenmiştir. Yapılan araştırmada en çok sandık lekeli ürüne rastlanıldığı, ürünlerin çoğunun onarım görmemiş olduğu, tür olarak en çok peşkir olduğu, ürünlerin tamamında düz ve verev hesap iğnesi tekniği kullanıldığı, elde bastırarak kenar temizlemesi yapıldığı, ipliklerde en çok metal sim, kumaş olarak bez dokuma kullanıldığı, kumaşlarda liflerin doğal rengi olan kırık beyaz ve krem rengi kullanılmıştır. Renklere bakıldığında %70 oranında sarı metal sim ilk sırada yer almaktadır, ürünlerin tamamında bitkisel bezeme kullanıldığı, en çok bağlantılı sıralamalı kompozisyon uygulandığı görülmektedir.
Isparta ili Yalvaç ilçesi geleneksel düz dokumaları

Isparta ili geçmişşten günümüze geleneksel 'Isparta Halısı' ile önemli dokuma merkezlerinden birisidir. Belde ve köylerinde 'yörük' kültürünün halen devam ettiği Yalvaç ilçesinde, düz dokumaları ile adını duyuran önemli bir dokuma merkezidir. Halen bazı köylerde var olan ve yöreye ait gelenekler arasında sayılan ölümlük-dirimlik dokumalar yörenin dokuma geleneğinin en başında yer almaktadır. Bu araştırmada da, Yalvaç ilçesine bağlı belde ve 37 köy olmak üzere 38 yerleşim yerinde düz dokumalar tespit edilmiş ve fotoğraflarla belgelenerek bir katalog oluşturulması amaçlanmıştır. Ayrıca Yalvaç Müzesi envanterinde bulunan düz dokumalarda araştırma kapsamı içerisinde incelenmiştir. Yalvaç ilçesi belde ve köylerinde 82 adet, Yalvaç Müzesi envanterinde ise, 43 adet düz dokuma tespit edilmiştir. Yörede ve Yalvaç Müzesinde tespit edilen toplam 125 adet düz dokumanın tarihsel gelişimi, dokuma tekniği, kullanılan araç ve gereçler, dokumaların bazı teknik özellikleri ile renk, motif ve desen özellikleri belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, ulaşılan veriler uygun istatistik yöntemleriyle analiz edilmiş, yöreye ait düz dokumaların motif ve desen çizimleri yapılmıştır. Yapılan bu çizimlerle yöreye ait katolog bilgileri oluşturulmuştur. Bu çalışma ile dokumaların günümüzdeki durumu da açıklanmıştır. Araştırma sonucunda ulaşılan bilgilere göre yöreye ait dokumaların var olduğu ve bu dokumaların kayıt altına alınması sağlanmıştır.
Türk Nesta'lık ekolü

Türk hat sanatı tarihi içerisinde önemli bir yeri olan Nes'talik yazı ve bu yazının Türk topraklan üzerinde nasıl Türkleştiği üzerinde çalıştığımız bu tez, Nesta'lik yazının Anadolu'ya gelmeden önce İran'da hangi hattatlar tarafından geHştirildiğini ve Türkiye dışmda bu yazının durumunu ortaya koymaktadır. Nesta'lik yazının en erken örnekleri XIII. yüzyılda İran'da görülür. Bu yazının kurallarının yerleşmesi ve özellMerinin belirginleşmesi XV. yüzyılın başlarında olmuştur. Mir Ali Tebrizi'nin bu yazıya şuurlu müdahaleleri ile Nesta'lik yazı bambaşka bir havaya bürünmüştür. Bu yazının İran sahasındaki en büyük ustası şüphesiz Mir İmad Haseni-i Seyfi'dir. Nesta' lik, İran'da geliştik sonra kısa zamanda diğer İslam ülkelerine yayıldı. Bu ülkeler içinde Türkiye, Afganistan ve Müslüman Hint'te başarıyla yazılırken Arap ülkelerinde fazla bir gelişme görülmedi. XV. yüzyılda Anadolu'ya gelen ve İran tesirinde yazılan Nesta'lik yazıda XVIII. yüzyılda önce Mehmed Es'ad Yesari ile başlayan değişme ve gelişme, Yesarizade Mustafa İzzet ile istikrar kazanmış, nihayet Sami Efendi'nin elinde son şeklini almıştır. Bugün Türk hattatları bu yazıda Yesarizade ve Sami Efendi yolunda yürümektedirler. Biz bu çalışmamızda, Nesta'lik yazının tarihi seyrim ve gelişimini incelerken bu yazıya farklı bir bakış açısı getirmeye çalıştık. Harf ve yazılan mukayese ederken eğim, açı ve nokta ölçülerini bir arada değerlendirerek daha net tespitler yapmaya çalıştık. Bugün yazı sanatı, üniversitelerde ve özel kurslarda yeni nesillere öğretilmeye çalışılmaktadır.
Sivas'ta yapılan meslekler ve boynuzdan yapılan ürünler üzerine bir araştırma

Bu araştırmayla, tarihi, kültür ve sanat değerlerimizi tanıtmak, günümüzdeki örneklerle birlikte bu değerlerimizin yitip gitmesine göz yummamak ve gelecek kuşaklara sağlıklı ve kapsamlı bir bilimsel bilgi kaynağı sunmak amaçlanmaktadır. Ayrıca incelenen Sivas yöresine ait olan bu geleneksel el sanatlarının yok olması durumunda bu çalışma, Sivas'ta boynuzdan yapılan ürünlerle ile ilgili kaynak oluşturacağı yönünden önem taşımaktadır. Araştırma nitel olarak tasalanmıştır. Araştırma kapsamında Sivas'taki ustaların görüşlerinin alındığı anket formu ile bulgular oluşturulmuştur. Genel olarak Sivas il merkezindeki yapılan el sanatları bıçakçılık, ağızlıkçılık çubukçuluk, ahşaptan yapılan biblolar, dışında eski canlılığını yitirmiştir. Sivas bıçağı sanatının günümüzde halen devam ettiği tespit edilmiştir. Tarak sanatı ve diğer boynuzla yapılan ürünler incelendiğinde ise bu işle uğraşan tek bir ustanın olduğu ve bu ustanın da sağlık sorunları sebebiyle işini idame edemediği tespit edilmiştir. Sivas iline ait el sanatları ile ilgili araştırmalar, seminerler, tezler yapılmış, fakat boynuzla yapılan ürünlere yönelik az sayıda bilgiye rastlanılmıştır. Bu araştırma ile bu alandaki boşluğun doldurulacağı düşünülerek hazırlanmıştır.
Hattat Hamid Aytaç hayatı ve eserleri

'de vefat eden Hamid Aytaç'in mezarı Karacaahmet mezarlığında, Şeyh Hamdullah'ın mezarı yakınındadır. Hamid Aytaç o kadar çok yazı yazmıştır ki bunları saymanın mümkün olmadığını kendisi de söylemiştir. Yalnız en güzel yazıları Şişli Camiini süsleyen yazılarıdır. Bundan başka Ankara Kocatepe camii ile Eyüb camii Kubbe yazıları ve söğütlüçeşme camii kubbe yazıları ona aittir, istanbul'da daha bazı küçük camii ve mescitlerde yazıları vardır. Ayrıca yurt dışında, islam ülkelerinin çoğunda Hamid Bey'in pek çok yazısı bulunmaktadır. Yurt içinde en ünlü talebesi Halim Özyazıcı idi, Hasan Çelebi, Savaş Çevik, Hüsrev Subaşı, Hüseyin Kutlu, Fuat Başar ve başka gençler onun bilinen talebeleridir.
Bursa ilinde bulunan Türk işi işlemeli ürünler üzerine bir araştırma

Bu araştırmada, Bursa ilinde bulunan geleneksel işlemeli ürünlerden Türk işi tekniği ile işlenmiş ürün örneklerinin teknik özelliklerinin tespit edilip incelenmesi ve belgelenerek gelecek nesillere aktarılması amaçlanmıştır. Türk işi; kasnak ve gergef üzerine gerilen kumaşlar kullanılarak; iplik, sim, iğne ile işlenen, mürver tekniği dışında tersi yüzü aynı görünüşte olan işleme çeşididir. Araştırmanın evrenini; Bursa ilinde bulunan Türk işi ürün örnekleri oluşturmaktadır. 59 adet Türk işi ürün örneklerinin fotoğrafları çekilerek türü, boyutları, bugünkü durumları, kullanılan gereçler, teknik özellikler, renkler, bezeme konuları ve kompozisyon özellikleri incelenmiş, Türk işi ürün örneklerinin özellikleri bilgi formlarına kaydedilerek belgelenmiş, desen çizimleri yapılmıştır. Yapılan inceleme sonucunda kırk iki adet peşkir, altı adet çevre, altı adet uçkur, iki adet havlu, bir adet çarşaf, bir adet beşikörtüsü ve bir adet örtüden oluştuğu belirlenmiştir. Ürünlerin boyutlarının kullanım amacına ve türüne göre değiştiği anlaşılmıştır. Ürünlerin yarısından fazlası iyi durumda olup, büyük bir kısmında sandık lekesine rastlanmıştır. Türk işi ürün örneklerinin zemininde; keten ve pamuklu dokuma uygulanmıştır. Ürünlerin işlemelerinde sim, ipek iplik ve yassı tel; kenar temizlemesinde ise ipek iplik, pamuk iplik ve sim kullanılmıştır. Ürünlerin işlemesinde; en çok düz pesent, verev pesent, sarma, muşabak, tahrirli pesent iğne teknikleri uygulanmış, kenar temizlemesinde ise; saçak bükme, çırpma dikişi, iğne oyası yapılmıştır. Türk işi ürün örneklerinin zemininde, krem ve bej rengi; işlemesinde yeşil, mavi, pembe, krem, kahverengi, yavruağzı; kenar temizlemesinde, krem, sim, bej kullanılmıştır. Çok renkli işlenmiş olan Türk işi ürün örneklerinde en yoğun olarak yeşil, çiçek ve tomurcukların renklendirilmesinde ise yoğun olarak mavi, pembe, krem, yavruağzı tonlarının uygulandığı görülmüştür. Türk işi ürün örneklerinde bitkisel bezeme olarak; tamamında yaprak, çoğunluğunda çiçek ve dal, kalan kısımlarda ise tomurcuk, kıvrımlı dal nesneli bezeme olarak; vazo, saksı, fiyonk, sepet mimari bezeme olarak; çadır, şadırvan, cami geometrik bezeme olarak; dikdörtgen, kare, baklava dilimi; figürlü bezeme olarak; kuş, yazılı bezeme olarak ise arap yazıları uygulanmıştır. Yoğun olarak bitkisel ve nesneli bezemenin duygu ve düşünceleri daha iyi ifade ettiği için tercih edildiği, bununla birlikte mimari, geometrik, figürlü ve yazılı bezemelerinde kullanıldığı görülmüştür. Türk işi işlemelerde; düzgün, yatay, bağlantılı sıralamalardan oluşan kompozisyonlar kullanılmış olup kenar suyu ise; bağlantılı, atlamalı ve düzgün sıralamalardan oluşmuştur.
Fethiye ilçesi Eldirek köyü kilim dokumacılığı ve yöresel özellikleri

Dokumalar, Türk halkının doğumundan ölümüne kadar hayatının her alanında bir kullanım eşyası olmuştur. Son yolculuğuna uğurlanırken bile bu dokumalardan birine sarılarak çıkmıştır. Kilim, düz dokuma yaygılar arasında en tanınmış olan, çözgülerin atkılar tarafından tamamen gizlendiği atkı yüzlü dokumalar olarak da tanımlanmaktadır. Kilim, terimi her ne kadar, çok geniş anlamda bütün havsız dokuma yaygıları kapsamı içinde alıyorsa da cicim, sili, sumak gibi dokuma yaygılar, apayrı tekniklerde dokunmuş yaygılardır. Kilim dokumacılığı Anadolu da çok eski çağlardan beri uğraşılan bir el sanatıdır(Akpınarlı,1997). Eldirekli kadınların anasından, ninesinden öğrendiği kilim dokuma tekniklerini ne zamandan beri kullandıkları hakkında yazılı bir kaynak yoktur. Dokunan kilimler yündür. Kadınlar bu yünü eğirir, ipi boyar ve kilimi dokurlar. Eldirek'de genel olarak seccade, yaygı, tuz torbası ve aksesuar olarak kullanılan kilimler dokunur. Bu araştırma; Eldirek kilim dokumacılığında kullanılan araçlar, dokuma tekniği, motifler ve yöresel özelliklerini belirlemek amacı ile yapılmıştır. Araştırmada yazılı kaynaklardan, müzelerden ve yöreden elde edilen veriler, uygun başlıklar altında sunulmuştur. Araştırma için uzman görüşleri alınarak bir anket düzenlenmiş ve bu anket sahadaki kişilere uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini yörede kilim dokuyan kadınlar, müzelerden alınan örnekler üzerinde inceleme yapılmıştır. Elde edilen her örneğin fotoğrafı çekilerek bu ürünlerin bilgi formlarında analiz edildikten sonra tablolar haline getirilerek değerlendirilmiş ve yorumlanmıştır. Günümüzde bulunabilen kilim örneklerinin model, teknik ve yöresel özellikleri belirlenmiştir. Bu sanatın sahip olduğu geleneksel değerlerin kurulması ve gelecek kuşaklara tanıtılması hedeflenmiştir. Turistik değeri olan yurt içinde ve yurt dışında kullanılabilir nitelikte kaliteli ve sanatsal değeri olan dokumanın geliştirilmesine çalışılmıştır. Araştırmada geliştirilen Anket ve bilgi formlarının kullanıldığı veri toplama yöntemi kullanılmıştır.
Şanlıurfa'da Kazazlık sanatı

Hayatın başlamasıyla oluşan temel ihtiyaçları giderme kaygısıyla insanoğlu çevresinde bulduğu yaşamına uygun materyalleri dönüştürmeye başlamasıyla yeni teknik ve yöntemlerin doğuşuna ortam sağlamıştır. Bu teknikler zamanla ihtiyaçların çoğalması ile zanaata dönüşmüştür. Böylelikle bazı mesleklerde zamanla zanaattan sanata geçiş yapmıştır. Günümüzde kazazlıkta zanaattan sanata geçiş yapmış mesleklerdendir. Kazazlık, ham ipeğin, iplik haline getirilmesi iken ipeği işleyen, satan ve zanaatı yapan kişiye de kazaz denilmektedir. Kadim bir şehir olan Şanlıurfa'da geçmişşte Kazaz Pazarı'nda 30-40 usta bu zanaatı yaparken günümüzde bu mesleği icra eden tek usta yer almaktadır. Şanlıurfa giyim kuşam kültüründe olduğu kadar dokuma ve günlük yaşamda kullanılan birçok alanda da kazazlık teknikleri ile örülmüş ürünler yer almıştır. Günümüzde ise bu ürünler çağdaş yaşamla birlikte güncelliğini yitirmiştir. Tez çalışmamız 3 aşamada gerçekleşmiştir. İlk aşamasında kazazlık sanatının geçmişşten günümüze durumu, kazazlık alanında kullanılan araç-gereç ve malzemelerin temini ve hazırlanması ve yörede geçmişşten günümüze kazaz ustalarının kullanmış oldukları kazazlık tekniklerinin tespiti sağlanmıştır. İkinci aşamada ise tespit edilen tekniklerin iş ve işlem basamakları şeklinde uygulanışı ele alınmıştır. Aynı zamanda bu teknikler kullanılarak yörede üretilmiş kazazlık ürünleri tespit edilmiş ve yapım aşamalarına yer verilmiştir. Bu ürünlerin benzer örnekleri taranmıştır. Son aşamada ise geleneksel değerlerden uzaklaşmadan kazazlık teknikleri uygulanarak natürel malzemeler ile denemeler yapılmış ve bu denemeler sonucunda çağdaş yaşama ve modaya uygun yeni özgün ürünler tasarlanmış ve bu tasarımlar uygulanmıştır.
Amasya Yassıçal Köyü mekikli dokumaları ve güncel tasarımlar

Amasya ili Yassıçal Köyü geçmişşten günümüze geleneksel mekikli dokumaları ile ünlü dokuma merkezlerinden biridir. Köylerde ve kasabalarda mekikli dokuma tezgahları ile dokunmuş bez dokumalara az da olsa rastlanmaktadır. Mekikli dokuma sanatının devam ettirildiği yörelerden biri de Yassıçal köyü mekikli dokumalarıdır. Bu çalışma ile Yassıçal Köyü mekikli dokumaları tespit edilmiş ve fotoğraflarla belgelenerek katalog oluşturulmuştur. Toplam elli adet Amasya ili Yassıçal dokumalarının değerlendirilmesi sorun ve çözüm yollarının araştırılması, tasarımcı düşünme yollarının incelenerek bu bağlam doğrultusunda Amasya ili Yassıçal dokumalarının kendine has desen, motif, özelliklerine bağlı kalarak yeni tasarımlar yoluyla işlevselliğini artırarak evrenselleştirmek araştırmanın temelini oluşturmuştur. Yörede ve il merkezinde dokuma ile uğraşmış kişilere anket yapılmış, araştırma sonucunda ulaşılan veriler uygun istatistik yöntemlerle analiz edilip yorumlanmıştır. Tema olarak mekikli dokuma motifleri belirlenmiş ve bu motiflerle Yassıçal Köyü mekikli dokumalarından esinlenerek on altı adet güncel tasarım ve üç adet ürün yapılmıştır. Ayrıca Yassıçal Köyünde dokunmuş olan ve Amasya il merkezinde dokunmakta olan mekikli dokumalar tespit ederek, gün yüzüne çıkarılmıştır. El Sanatları açısından literatüre yeni bir çalışma kazandırmak amacı gözetilmiştir.
Divani yazının tarihi, gelişimi ve karakteri

Divani, Türkler tarafından icad edilmiş bir yazı çeşididir. Fatih Sultan Mehmet'in İstanbul'u fethinden sonra devlet işlerinin yürütülmesi için kurduğundan çıkacak resmi muharreratın ve tutulacak kayıtların yazılması için bu yazı kullanıldığından Divan'a mensup demek olan Divani adını almıştır. Ferman, berat gibi münderecatını kazımaya ve bozmaya veya harfini değiştirmeye imkan bırakılmaması gözetilen resmi vesikalarda, hüccetlerde bazı vakfiye ve ilamlarda görülmektedir ki buna nazaran sonradan devletin resmi yazısı olduğu anlaşılıyor. XVI. yüzyılda Yavuz Selim (Saltanatı: 1512 -1520) zamanında ileri götürüldüğü kabul edilen Divani, klasik devrine XIX. yüzyılda ulaşmıştır. Bu yazıda büyük ustalardan biri, Maliye nazırlığında bulunan Ebu Bekir Mümtaz Efendi (1810-1871) dir. Yazıyı kimden öğrendiğini bilmediğimiz sanatkarın en meşhur talebesi Nasıh Efendi'dir. (1813-1885). Bunlardan başka bu yazıda en tanınmış olanlar, Divan-ı Hümayun 'Mühimme Kalemi'nde müdürlük yapan Ferid Bey (Doğumu 1858), Nasıh Efendi'nin en meşhur talebesi Sami Efendi ve onun talebelerinden Kamil Akdik ile İsmail. H. Altunbazer 'dir. Ayrıca Hamid Aytaç ve Halim Özyazıcı da bu yazılı güzel yazan sanatkarlarımızdandır.
Türkiye müze ve kütüphanelerinde bulunan yayınlanmış hayvan motifli kaplar

Türk süsleme sanatında önemli bir yere sahip olan hayvan motifleri, zaman içerisinde gelişerek ve değişerek kıymetli eserlerin ortaya çıkmasına etki etmiştir. Hayvan Motifleri, araştırmacılar tarafından tarihsel ve sanatsal açıdan ayrıntılı bir biçimde incelense de cilt sanatı açısından çok az ele alınmıştır. Bu çalışmada cilt sanatında bulunan hayvan motiflerini ele alan makale ve kitaplar araştırılarak yetmiş bir adet esere ulaşılmış ve bu eserlerin büyük bir kısmı Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi, Süleymaniye Yazma Eserler Kütüphanesi ve Türk ve İslam Eserleri Müzesi'nde bulunduğu görülmüştür. Eserlerin iç ve dış kab fotoğrafları çekilerek desen çizimleri yapılmış ve kütüphaneden alınan bilgiler ışığında eserlerin konusu, tarihi, cilt özellikleri ve desenleri hakkındaki bilgiler kataloglanmıştır. Tezde incelenen ciltler sayesinde hayvan motiflerinin cilt sanatında belirli bir zamana kadar etki gösterdiği ve eşsiz örnekler verdiği görülmektedir. Bu örnekler ışığında hayvan motifleri ile 3 ayrı desen çalışılmıştır.
Türk el sanatları'ndaki bitkisel motifler ve makine halısı baskı desenlerinde kullanımı

Bu araştırma Türk El Sanatları'nda kullanılan bitkisel motiflerin makine halısı baskı desen uygulamalarında nasıl kullanıldığını belirtmek amacıyla yapılmıştır. Türk El Sanatları'nda görülen bitkisel motifler, ilk zamanlar yalnızca duygu ve düşünceler ile dönemin yaşam şartlarını ifade etmek için kullanılırken zamanla süsleme amacıyla da yapılmaya başlanmıştır. Ebru, hat, tezhip, minyatür, halı, kilim, kumaş, demircilik, bakırcılık, cam, seramik ve mimari, bitkisel motiflerin yoğun olarak kullanıldığı alanlar arasında yer almaktadır. Yapılan araştırmalarda, ilk olarak Orta Asya'da görülen bitkisel motiflerin, Türklerin İslamiyet'i kabul etmesinden sonra Türk El Sanatları içerisinde daha çok yer kapladığı belirlenmiştir. Bu çalışmada da bitkisel motiflerin çeşitleri ve kullanım alanları ile tarihçesi araştırılmış ve örnekler ile desteklenmiştir. Geniş kapsamı ile bu çalışmanın, bu alanda çalışma yapacak araştırmacılara ve sektörde faaliyet gösteren firmalara kaynak olacağı düşünülmektedir. Araştırma sonucunda;1)Bitkisel motiflerin El Sanatlarının her alanında kullanıldığı görülmüştür.2)Türk El Sanatları'nda görülen bitkisel bir motif oluşturulan renk desen ve kompozisyon içerisinde farklı üsluplar içerebilmektedir.3)Zanaatın ve sanatın her alanında görülen bitkisel motif güzellik ve estetiğin yanı sıra oluşturulduğu dönemin de simgesi durumundadır.4)Sanayileşme sürecinde bitkisel motiflerimizin yok olmayıp, el dokumasında bulunan motiflerimizden faydalanıldığı, özgün renk ve desenlerle üretime sunulduğu görülmektedir.
Ankara Etnografya Müzesinde bulunan mezar taşlarındaki süslemeler

Bu tez çalışmasında Selçuklu, Osmanlı ve Karakoyunlu Dönemlerine ait olan Ankara Etnografya Müzesinde bulunan 21 adet mezar taşı örneği form, süsleme, dönem özellikleri bakımından incelenmiştir. Öncelikle literatür taraması yapılarak söz konusu taşlarla ilgili yazılan kaynaklar araştırılmıştır. Kavramsal çerçevede bu dağınık olan bilgiler toplanmış birbiriyle karşılaştırılmış ve hepsi bu tezde birleştirilmiştir. Taşların kitabelerinde tarih olanlar, okutularak tarih tablosu hazırlanmış ve kendi dönemleri içerisinde değerlendirilmiştir. Ankara Etnografya Müzesinde yer alan mezar taşlarının süsleme özellikleri açısından da dönemlerinin güzel örneklerinden olduğu görülmüştür. Tezimizin asıl amacı olan Müze bünyesinde bulunan taşların fotoğraf, ölçüm ve çizim yoluyla belgelenmesi yapılmış süsleme tekniği, form ve kompozisyon özellikleri belirlenmiştir. Taşlarda kullanılan, bezeme, öğeleri tablolar halinde verilmiş, bunun dışında taşların günümüzdeki durumlarının da tespitleri yapılmıştır. Günümüze kadar geçen sürede taşlarda deformeler olduğu bunların da bazılarının açık hava şartlarından bazılarının da insan hatası ile oluştuğu gözlenmiştir.
Türkiye'de yazma eserlerin korunmasında bölgesel laboratuarların kurulmasının önemi

Bugün ülkemiz sınırları içerisinde sahip olunan el yazması eserlerin büyük bir çoğunluğu Türklerin Anadolu'ya yerleşmesinden sonraki dönemde oluşturulmuş koleksiyonlardır. Cumhuriyetin ilanından sonra ülke sınırları içerisindeki yazma eserlerin tespiti ve kayıtlarının tutulması için çalışmalar başlatılmıştır. Ancak bu çalışma tamamlanamamış ve özel kütüphanelerde, vakıf kurumlarında ve camilerde ne kadar kitap olduğu tam olarak tespit edilememiştir. Sonraki dönemlerde de yazmaların korunmasına yönelik çalışmalar başlatılmış fakat uzman personel eksikliği ve koruma uygulamaları için gerekli teknik donanımların çok masraflı olmasından dolayı bu projede tam olarak hayata geçirilememiştir. Kitaplar çeşitli fiziksel, kimyasal ve biyolojik sebeplerden kolayca etkilenebilmektedir. Kitapların korunması ve onarımı konusunda ilk bilimsel çalışmalar 19. yüzyıldan itibaren yapılmaya başlanmıştır. Koruma uygulamaları üç başlık altında incelenmektedir. Bunlar onarım öncesi ve onarım sonrası koruyucu koruma uygulamaları ile yazmalara doğrudan onarıma yönelik müdahaleleri kapsayan uygulamalardır. Yazmaların sürekliliğinin sağlanması, bu arada araştırmacıların kullanımına da açık olabilmesi için, yazmanın orijinalinde elde edilen kopyaların kullanıcıların hizmetine sunulması gerekliliği doğmuştur. Geniş bir coğrafyaya yayılmış tüm yazmaların koruma altına alınıp kayıt ve kopyalama çalışmalarının yapılabilmesi çok zor olduğundan dolayı, yazmaların yoğun olarak bulundukları bölgelerde kurulacak koruma laboratuarları, hem onarıma ihtiyaç duyan yazmaların sürekliliklerinin sağlanması ve hem de sayısal ortamda elde edilen kopyalarının bilim dünyasına kazandırılması bakımından yararlı olacaktır.
Rodos Hafız Ahmed Ağa Kütüphanesi'nde yer alan tarih konulu kitapların tezhip süslemeleri

Bu tez çalışması, pek çok kıymetli el yazması eseri bünyesinde bulunduran Rodos Hafız Ahmed Ağa Kütüphanesi Koleksiyonu'na ait tarih kitaplarında görülen tezyini unsurları inceler ve bunları dönemlerine göre sınıflandırıp, yorumlar. Pek çok alanda ve pek çok dilde eser içeren bu kütüphanedeki tarih konulu el yazmalarındaki eserler incelenmiştir. Bu eserlerin herhangi bir bölümünde bulanan tezhip örnekleri incelenip tekrar çizimleri yapılmıştır. Bu çalışma yapılırken eserlerin ait oldukları dönemlere ait tezhip sanatı teknik ve motif özellikleri göz önünde bulundurulmuştur. Kitaplarda muhafaza koşulları ve zaman/doğa etkisi nedeniyle oluşan deformasyonlar nedeniyle motif ve tekniklerde karşılaşılan kısmi belirsizlikler, dönem özellikleri gözetilerek yeniden oluşturulmaya çalışılmış, belirsizliğin yüksek olduğu eserlere müdahale edilmemiştir. Pek çok eserde kullanılan motif ve renkler döneminin özelliklerini gösterse de, teknikleri uygulamadaki inceliğin döneminden bağımsız olduğu tespit edilmiştir.