turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de kredi temerrüt takası ve pay senedi fiyatı arasındaki ilişkinin sektörel bazda incelenmesi

Çalışmada, kredi temerrüt takas primi ile pay senedi fiyatları arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla 2013- 2019 dönemine ait haftalık kredi temerrüt takas primi ile Borsa İstanbul ve alt sektörler bazında pay senedi fiyatı verileri kullanılmıştır. Kredi temerrüt takas primi ve pay senedi fiyatları arasındaki uzun dönem ilişkiyi test etmek amacıyla çalışmada Engle-Granger ve Johansen-Juselius eşbütünleşme yaklaşımlarından yararlanılmıştır. Her iki eşbütünleşme yaklaşımı da kredi temerrüt takas primi ile sektörel pay senedi fiyatları arasında uzun dönem ilişki olmadığını ortaya koymuştur. Kısa dönem dinamikleri için simetrik ve asimetrik nedensellik analizlerinden yararlanılmıştır. Seriler arasındaki nedensellik ilişkisi Granger (1969), Toda-Yamamoto (1995) ve Hatemi-J (2012) nedensellik yaklaşımları kullanılarak araştırılmıştır. Kısa dönem dinamiklerine göre bazı alt sektörler bazında pay senedi fiyatlarından kredi temerrüt takas primine doğru nedensellik ilişkisi söz konusudur.
Optimal taxation and the informal sector with administration costs

Son yıllarda yapılan ampirik çalışmalarda vergiler ile kayıt dışılık arasında beklenenin aksine negatif bir ilişki olduğu görülmektedir (Johnson ve dig., 1997, 1998; Friedman ve dig., 2000; Torgler ve Schneider, 2007; Elgin, 2011; Elgin ve Garcia, 2011). Bu doğrultuda bu tez çalışmasında Elgin ve Garcia'nın (2011) modeline yönetimsel vergi maliyetlerini temsil eden bir değişken eklenerek bir optimal vergi modeli inşa edilmiş ve devletin tüm vergilendirme süreci boyunca katlanmak zorunda olduğu söz konusu yönetimsel maliyetlerin varlığı altında vergiler ve kayıt dışı ekonomi arasındaki ilişki analiz edilmiştir. Sonuç olarak yönetimsel vergi maliyetleri altında devletin belirli bir optimal vergi oranı aralığı boyunca vergi oranını yükseltebildiği ve buna karşılık hane hakları ve firmaların kayıt dışılığa yönelmediği görülmüştür.
Türkiye'de hazine taşınmazlarının ekonomik kalkınma üzerindeki rolü

Türkiye'nin iktisadi kalkınmasının sağlanmasının ve sürdürülebilir olmasının en temel şartı ülkenin sahip olduğu doğal, beşeri ve ekonomik kaynakların etkin biçimde kullanılmasıdır. Türkiye'de sürdürülebilir iktisadi kalkınmayı sağlayacak doğal ve ekonomik kaynaklardan olan hazine taşınmazlarının tamamının rasyonel, etkin ve verimli kullanımı vazgeçilmez bir unsurdur. Bu nedenle hazine taşınmazlarının kısa, orta ve uzun dönemli olarak ekonomiye kazandırılması gerekmektedir. Türkiye'de hazine taşınmazlarının ekonomiye kazandırılmasına yönelik yapılan işlemler: tahsis, kira, irtifak hakkı tesisi, satış ve ecrimisildir. Ancak, bu taşınmazların ekonomiye kazandırılmasına yönelik yapılan işlemler istenilen düzeyde değildir. Hazine taşınmazlarının yönetimi ve ekonomiye kazandırılmasına ilişkin yasal ve kurumsal değişiklik yapılması gerekmektedir. Bu değişikler ile birlikte yapılacak bir planlama doğrultusunda hazine taşınmazları ekonomiye kanalize edilmelidir. Böylelikle, hazine taşınmazları rasyonel, etkin ve verimli ticari yatırımlara konu edilerek ekonomiye kazandırılacak ve iktisadi kalkınmaya katkı sunacaktır. Bu çalışmada Türkiye'de hazine taşınmazlarının ekonomik kalkınma üzerindeki rolü tartışılacaktır.
İmalat sanayinin Türkiye ekonomisine etkileri: 1990-2017

Türkiye ekonomisinin gelişmesinde sanayi sektörünün önemi oldukça büyüktür. Sanayi sektöründeki en yüksek pay imalat sanayine aittir. 1990 yılından 2017 yılına kadar imalat sanayinin göstermiş olduğu gelişmeler ve Türkiye ekonomisine etkileri incelenmiştir. Büyüme içinde önemli bir yere sahip olduğu ve ekonomik krizlerden etkilendiği görülmüştür.
Financial dollarization and currency substitution in Turkey

Bu çalışma, Türkiye'de para ikamesi ve finansal dolarizasyonu araştırmayı amaçlamaktadır. Türkiye'deki dolarizasyonun gerek geleneksel para ikamesi ölçütleri, gerekse son dönemde geliştirilen finansal dolarizasyon ölçütleri çerçevesinde oldukça yüksek olduğu gözlenmektedir. Bu durum, kur/vade uyumsuzluğu ve bilanço etkileri aracılığıyla finansal kırılganlık kaynağı oluşturulması açısından ciddi politika çıkarsamalarına neden olmaktadır. Bu çalışmanın ampirik kısmında, para ikamesi oranı, beklenen döviz kuru ve ulusal para ve yabancı para cinsinden varlıkların getiri oranlarını içeren bir sistemde yer alan değişkenler arasındaki uzun dönem ilişkiler incelenmiştir. 1987- 2004 dönemi için 3 aylık verilere göre yapılan Johansen eşbütünleme analizi sonuçları Genel Portföy Dengesi Modelini güçlü bir şekilde desteklememektedir. Diğer taraftan, bu çalışmanın teorik kısmında Genel Portföy Dengesi Modeli Kapsanmamış Faiz Haddi Paritesi hipotezi çerçevesinde Aşamalı Portföy Tercih Modeline indirgenmiştir. Bu bakımdan, Genel Portföy Dengesi Modeli kapsanmamış faiz haddi paritesi altında yanıltıcı olabilmektedir. Johansen eşbütünleme sonuçları, Türkiye verileri için kapsanmamış faiz haddi paritesinin geçerliliğini ileri sürmektedir. Aşamalı Portföy Tercih Modelinin tahmini Türkiye'de para ikamesi ile beklenen kur düzeyi arasında uzun dönem ilişkisi bulunduğunu önermektedir. Para ikamesinin esnekliği yüksek olmakla birlikte yüksek enflasyon yaşayan diğer gelişmekte olan ülkeler için tahmin edilen para ikamesi esnekliği ile tutarlı olduğu görülmektedir. Ayrıca, sonuçlar eğilim değişkeni ile gösterilen histerezis etkisinin varlığını desteklemektedir. Elde edilen tüm sonuçlar para ikamesi ve finansal dolarizasyonun özellikle yüksek enflasyon yaşayan ülkeler için çok önemli olduğu yönündeki tezi desteklemektedir.
BRIC ülkelerinde ve Türkiye'de doğrudan yabancı yatırımların makroekonomik etkileri

Bu çalışmada; aralarında Brezilya, Rusya, Hindistan, Çin ve Türkiye'den oluşan BRIC ülkelerinde ve Trükiye'de, Doğrudan Yabancı Yatırımlarının ihracat ve milli gelire olan etkileri, 1990- 2016 dönemi için panel veri analiziyle incelenmiştir. Serilerin durağanlığı Levin, Lin, Chu (2002) ve Im, Pesaran ve Shin (2003) testleriyle incelenmiş ve serilerin birinci farklarında durağan oldukları görülmüştür. Seriler arasındaki eşbütünleşme ilişkileri Kao (1999) testiyle incelenmiş ve serilerin eşbütünleşik oldukları tespit edilmiştir. Eşbütünleşme katsayıları, Eberhardt ve Bond (2009) Panel AMG yöntemiyle tahmin edilmiştir. DYY ve ihracattan milli gelire doğru kısa dönemde de uzun dönemde de nedensellik ilişkileri tespit edilirken, REER'den milli gelire doğru bir nedensellik ilişkisinin olmadığı tespit edilmiştir.
Türkiye'de kredi kartlarının gelişimi ve makro ekonomik etkileri

Günümüzde çek, değer ölçüsü niteliği taşıyan, nakit paranın yerine kullanılabilen, taşınması ve kullanılması kolay bir ödeme aracıdır. Bunun yanında nakit para ve çekin özelliklerini de içeren ve ek avantajlara sahip olan kartla ödeme sistemi gibi modern ödeme sistemleri de gittikçe yaygınlaşmaktadır. Kredi kartı, kart hamilinin nakit para taşımaksızın alışveriş yapmasına olanak tanıyan ya da ATM'lerden nakit para çekme kolaylığı sağlayan bir çeşit ödeme aracıdır. Kredi kartı tüketici işlemlerinde önde gelen bir araç olmakta ve günümüzde borç ödemelerinde çekin yerini almaktadır. Kredi kartının en basit özelliği mal alımında kredi imkanı sunmasıdır. Türkiye'de kredi kartlarının 1990'lı yıllardan itibaren kullanım oranı artmaya başlamış olup, günümüzde küçümsenmeyecek rakamlara ulaşmıştır. 1992 yılında 1 milyon adet seviyelerinde olan kredi kartları bugün yaklaşık olarak 14 milyon adede ulaşmıştır. Kredi kartları ile yapılan harcama tutarları ise 5.784 Milyar TL' a ulaşmıştır. Kredi kartları birçok makroekonomik etkiye sebep olmaktadır. Kredi kartı harcamaları özellikle belirli zamanlarda gelir elde eden kesim tarafından yapılmaktadır. Kredi kartlarıyla yapılan harcamalar daha çok mübadele amacıyla kullanılmakla birlikte ihtiyat ve spekülasyon amacıyla da kullanılmaktadır. Kredi kartı işlem ciroları ile M1 para arzı arasındaki korelasyon ve regresyon ilişkisisinde anlamlılık mevcut olup bu iki değişken arasında doğrusal bir ilişki mevcuttur. Gerekli yasal düzenlemeler ve devlet tarafından çeşitli politikalarla desteklendiği taktirde ekonominin kayıtdışılığı azalmış, ekonomik hayatta yeni bir finansal enstrümana kavuşulmuş ve birçok alanda para yerine kullanma olanağı sağlanmış olacaktır.
The interaction of real and financial markets in the global economy: What role does China play?

Bu tez, finansal ve endüstriyel göstergeleri kullanarak Çin ve belirlenen bazı gelişmiş pazarların reel ve finansal dinamikleri arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Finansal piyasalar ve reel ekonominin dinamiklerini temsil etmek için hisse fiyatlarının gerçekleşmiş finansal oynaklıkları ve sanayi üretimi büyümesi kullanılmaktadır. Bu çalışmanın ana amacı, bahsedilen bu değişkenleri kullanarak Çin ve gelişmiş piyasalar arasındaki dinamik ilişkiyi yakalamaktır. Belirlenen 5 ülkenin aylık verileri üzerinden işaret kısıtlamaları yapılarak Yapısal Vektör Otoregresyon ekonometrik modeli kullanılmaktadır. Ampirik bulgularımız, ilk olarak, Çin Cumhuriyeti'nin finansal ve reel piyasalarının ayrışık olduğunu göstermektedir. Yani, Çin'in herhangi bir finansal sektörüne gelen oynaklığı arttırıcı bir şokun Çin'in sanayi üretimi performansı üzerinde çok az etkisi vardır. İkinci olarak, Çin finansal piyasalarının özellikle Hong Kong Borsası kanalıyla yabancı borsalar üzerinde etkisi olduğu tespit edilmiştir. Şangay Borsası'nın etkilerinin göreceli olarak daha domestik kaldığı gözlemlenmektedir. Üçüncü olarak, gelişmiş piyasalar arasında hem finansal sektörde hem de reel üretimde çok sıkı bir ilişki içerisinde oldukları gözlemlenmektedir. Bunlara ek olarak, uyguladığımız bazı işaret kısıtlarının sonucu olarak, finansal bir piyasada oynaklığı arttırıcı bir şokun diğer ülke finansal oynaklıkları üzerinde bulaşıcı ve pozitif etkisinin olduğu gözlemlenmektedir. Bunun aksine, finansal piyasalardaki bir şokun diğer ülke sanayi üretimi performansı üzerine daha geç etkisinin bulunduğu ve bu etkinin göreceli olarak daha az olduğunu tespit edilmektedir. Son olarak, Çin'in kendi sanayi üretim büyümesinin ülke içi dinamikler ile daha fazla etkileşimde olduğu ve yabancı piyasalar arasında en çok ABD'nin Çin'in endüstriyel performansına katkıda bulunduğunu gözlemlenmektedir.
İran ekonomisinde yatırım harcamalarının dış ticaret ve istihdam üzerindeki etkileri: 1985-2015 dönemi için bir uygulama

Ekonomik büyüme ve kalkınmanın en önemli unsurlarından birisi yatırımlardır. Üretim artışı yatırımların artırılması ile mümkündür. Yatırımlardaki artış milli geliri artırmakla kalmayıp dışa bağımlılığı azaltmakta, ihracatta rekabet gücünü artırıp işsizliği azaltmaktadır. Ekonominin büyük bir kısmının devlet tarafından kontrol edildiği İran ekonomisi, petrol ve doğalgaz ihracatı üzerine kuruludur. İran'ın DTÖ üyesi olması halinde bölgesinde büyük bir yatırım ve ticaret merkezi olacağı öngörülmektedir. Ekonominin dış dünya ile ilişkilerini geliştirmek amacıyla son yıllarda izlenen dışa açılma politikalarının sonucu olarak birçok üründe tarife dışı engeller kaldırılmıştır. ABD ve AB tarafından uygulanan ekonomik ambargolara rağmen İranı, önemli bir yatırım potansiyeline sahiptir. Ülkede yatırımların artırılmasına yönelik olarak önemli teşvikler sağlansa da merkezi ve yerel kurumlar arasındaki koordinasyon eksikliği, düşük rekabet ve bürokrasi, yatırımların önünde önemli engeller oluşturmaktadır. Buna rağmen daha fazla yabancı yatırım çekmek adına yatırım ortamının iyileştirilmesi, ekonomi politikalarının öncelikli konularıdır. Bu çalışmada 1985- 2015 döneminde İran ekonomisinde yatırım harcamalarının istihdam ve dış ticaret üzerindeki etkileri incelenmiştir. Çalışmada kullanılan değişkenlere DF ve pp birim kök sınaması uygulanarak, değişkenlerde birim kök olup olmadığı araştırılmıştır. Daha sonra her bir model için en uygun ARDL modeli belirlenmiş ve hata düzeltme testi yardımıyla değişkenler arasındakı uzun ve kısa dönemli ilişki incelenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre kısa dönemde istihdam değişkeni üzerinde kamu kesimi, özel sektör yatırımları ve doğrudan yabancı yatırımlarının istatistiksel olarak anlamlı bir nedensellik olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Uzun özel sektör ve doğrudan yabancı yatırımları istihdam üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlıder. kamu yatırımlarının uzun dönemde istihdam değişkeninin nedeni olmadığı görülmüştür. Yine beklentilere uygun olarak milli gelir değişkeni kısa dönemde istihdam değişkeninin nedeni değilken uzun dönemde ise nedeni olduğu görülmektedir. Ayrıca dış ticaret hacmini açıklamaya yönelik denklemden elde edilen bulgulara göre; kısa dönemde kamu kesimi, özel sektör yatırımları, yabancı sermaye ve milli gelir değişkeninin dış ticaret haciminin nedeni olduğu görülmektedir. Ancak uzun dönemde bu değişkenlerin dış ticaret hacmini açıklayamadığı görülmektedir.
Ulusal sağlık hizmetleri sisteminin finansman kaynakları yönünden Türkiye'de uygulanabilirliği

Bu çalışmada, sağlık kavramı ve sağlık hizmetlerinin iktisadi özellikleri üzerinde durulmuş, gelişmiş ülkeler başta olmak üzere, çeşitli ülkelerde uygulanmakta olan sağlık sistemlerinin işleyişi ele alınarak Türkiye'de mevcut sistemin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, sağlık sistemlerini sınıflandıran kuramsal bazı modellerden hareketle bir sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır. Bütün dünya ülkelerinde sağlık hizmetlerine yapılan harcamaların giderek arttığı görülmektedir. Bu nedenle, ülke yönetimleri, harcamalarda verimliliği sağlayacak, finansmanda yeterli ve düzenli kaynaklara ulaşacak arayışlar içerisine girmişlerdir. Sağlık hizmetleri topluma en iyi şekilde sunularak, Dünya Sağlık Örgütü tarafindan belirlenen hedeflere ulaşmak istenilmektedir. Çünkü sağlıklı bir toplum ile ekonomik kalkınma arasında bir ilişki olduğu bilinmektedir. Çalışmada, Türkiye'deki sağlık hizmetlerinin sunum ve finansmanında yaşanan karmaşanın giderilebilmesi için en önemli girişim olarak tüm toplumu sağlık güvencesi altına alan bir 'Ulusal Sağlık Sigortası' uygulamasının gerekliliği vurgulanmaktadır.
Döviz kurlarının belirlenmesiyle ilgili yaklaşımlar: Teorik ve ampirik çalışma

Bu tez çalışmasında, iktisat literatüründe yer alan, döviz kurlarının önemi nedeniyle 'döviz kurlarının belirlenmesi ile ilgili yaklaşımlar' incelendi. Tezin başlığının döviz kurlarının belirlenmesiyle ilgili yaklaşımlar olmasına rağmen, döviz kurları ve ödemeler bilançosu arasındaki karşılıklı ilişkiden dolayı ödemeler bilançosu da tezin bölümlerinde incelenmiştir. Döviz kurları ve ödemeler bilançosu ile ilgili yaklaşımlar öncelikle tarihsel bir bakış açısı ile ele alınmış ve bu çerçevede geleneksel yaklaşımlardan olan klasik, esneklik, toplam harcama ve keynesgil çarpan yaklaşımı da çalışmamızda yer almıştır. Bunun yam sıra 1970'lerde döviz kuru sisteminin sabit sistemden esnek sisteme geçmesiyle birlikte döviz kurlarının belirlenmesinde de yeni yaklaşımların geliştirilmiştir. Bu yıllarda geliştirilen parasal ve portföy dengesi yaklaşımı esnek döviz kurlarında döviz kurunun belirlenmesini gösterir. Çalışmamızda ayrıca denge döviz kurunu belirleyen satın alma gücü paritesi de incelenmiştir. Çalışmamızda özellikle parasal yaklaşıma getirilen eleştiriler sonucunda oluşturulan döviz kuralarında hedefi aşma ve faiz haddi paritesi de incelenen konulara arasındadır. Son olarak, çalışmamızın ampirik bölümünde Türkiye, Almanya ve ABD verileri kullanılarak yapılan ekonometrik çalışmada parasal yaklaşımın uygunluğu test edilmiştir.
Beşeri sermayenin ekonomik büyüme üzerine etkileri: Bir panel çalışma

Bu tez çalışmasının amacı beşeri sermayenin ekonomik büyüme üzerine etkisini araştırmak incelemek ve yorumlamaktır. Bu araştırmada Mankiw Romer ve Weil beşeri sermaye modelinin ampirik araştırması yapılmıştır. Ampirik analiz yöntem için statik ve dinamik panel veri analizi kullanılmıştır. Panel veri yöntemleri ortaya çıkan tahmin sorunlarına göre seçilmiştir. Statik model için PCSE, dinamik panel veri analizini ise GMM regresyon yöntemi, Stata 13 programıyla gerçekleştirilmiştir. Analizde 118 ülke için 2010- 2017 yıllarını kapsayan veri seti kullanılarak hem 118 ülke hem de 4 farklı ülke grubu için panel veri analizi yapılmıştır. Panel veri regresyon uygulamaları sonucunda beşeri sermayenin fiziksel sermayeden çok daha etkili bir ekonomik büyüme belirleyicisi olduğu sonucuna varılmıştır. Gelir arttıkça beşeri sermayenin ekonomik büyümeye etkisinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca tüm ülke grupları için koşullu yakınsamanın olduğu düşük gelir grubunun en yüksek yakınsama hızına sahip olduğu görülmüştür.
Türkiye'nin uluslararası ticarette karşılaştığı damping sorunu ve anti-damping vergisi uygulamaları

Uluslararası ticaret işlemlerinin artış gösterdiği günümüz dünyasında ülkeler yerli endüstrilerinin rekabet gücünü artırmak amacıyla çeşitli düzenlemeler yapmaktadırlar. Ülkeler rekabet gücünü artırmak için kullandıkları tarife, kota gibi geleneksel araçlar yerine modern korunma araçlarını tercih etme yoluna gitmektedir. Haksız rekabete neden olan damping uygulamalarına karşı kullanılan bu araçlardan biri olarak anti-damping önlemleri sayısı özellikle 2010 yılından itibaren artış göstermektedir. Günümüzde bu önlemleri en sık kullanarak yerli endüstrisini koruma yoluna giden ülke Amerika Birleşik Devletleri olarak karşımıza çıkmaktadır. Türkiye anti-damping önlemleri yoluyla yerli endüstrisini korumaya çalışan ülkeler arasında üçüncü sırada yer almaktadır. Nisan 2019 itibarıyla 187 olarak gözlemlenen önlem sayısı Haziran 2019 itibarıyla 182 olarak karşımıza çıkmaktadır. Türkiye menşeli firmalar tarafından yerleşik firmalarına karşı en fazla sayıda önlem alınan ülkenin Çin Halk Cumhuriyeti olduğu tespit edilmiştir. Türkiye'de yerleşik firmalara yönelik olarak alınan önlemler incelendiğinde Haziran 2019 itibarıyla en yüksek sayının Amerika Birleşik Devletleri'ne ait olduğu gözlenmektedir. Hazırlanan bu çalışmada Türkiye firmaları tarafından uygulanmakta olan anti-damping önlemleri ile Türkiye'de yerleşik bulunan firmalara karşı yürürlükte bulunan önlemler incelenmektedir.
Yoksullukla mücadelede mikro kredi: Muş ili örneği

Yoksulluğu azaltmak, tüketen kesimden çok üreten kesimi ve gelir seviyesini artırmak amacıyla çeşitli politikalar üretilmektedir. Bu politikalar uygulanırken çeşitli araçlar kullanılır. Bu araçlar içerisinde farklı dünya ülkelerinde olduğu gibi Türkiye'de de uygulanan ve son yıllarda önemi daha da artan mikro kredi yöntemi önemli bir yer tutmaktadır. Mikro kredi yönteminin amacı; yoksul olan kadınların ekonomiye katılması, üreten ve gelir elde eder bireyler olmasının sağlanmasıdır. Çalışmanın amacı; mikro kredi yönteminin Doğu Anadolu Bölgesi Muş İl'inde yoksulluğu azaltmada etkin olup olmadığının incelenmesidir. Çalışmanın amacına uygun olarak Muş İl'inde mikro kredi kullanan iki yüz kadın ile yüz yüze anket yöntemi uygulan mikro kredinin kadınlar üzerindeki ekonomik ve sosyal etkileri incelenmiştir. Mikro kredi uygulamasının sonucunda; iş imkanlarının yetersiz ve istihdamın az olduğu Muş İl'inde hem kredi kullanan kadınların hem de bu kadınların kurdukları işlerde çalıştırdıkları diğer kadınların istihdama katıldıkları ve üreten bireyler oldukları görülmüş ve kadınların gelirlerinde görece artış tespit edilmiştir. Çalışmada mikro kredi sistemi ile sadece kredi kullanan kadınların değil, ailelerinde de aile içi toplam gelirlerde, harcamalarda ve tasarruflarda da önemli artışlar meydana geldiği görülmüştür. Bunun dışında mikro kredi kullanan kadının ekonomik özgürlüğünü kazanması gerek aile içinde gerekse çevresinde kadının statüsünü artırarak özgüveninin artmasına neden olduğu tespit edilmiştir. Çalışmamızda 'Mikro Kredi Yöntemi Muş İl'inde Yoksulluğu Azaltmada Etkindir' şeklindeki hipotezi destekleyen bulgulara ulaşılmıştır.
Sürdürülebilir büyüme ve kalkınma hedefi doğrultusunda kritik eşik yenilenebilir enerji: Türkiye ekonomisi üzerine bir değerlendirme

Sanayi devriminden günümüze enerji, ülkelerin ekonomik ve sosyal kalkınmasında en temel unsur olmuştur. 1. ve 2. Sanayi devrimlerinin enerji kaynakları olan kömür ve petrol hızla tükenmekte, kullanılan bu yakıtların çevreye olan zararları insanlığın geleceğini tehdit eder hale gelmektedir. Petrol fiyatlarındaki dalgalanmalar fosil enerji kaynaklarına bağımlı ülkelerin enerji arz güvenliğini olumsuz yönde etkilemekte ve bu nedenle bu ülkelerde sürdürülebilir büyüme hedefi zaman zaman sekteye uğramaktadır. Bu durum yenilenebilir enerjinin önemini gün geçtikçe artırmakta ve Türkiye gibi fosil enerji kaynakları bakımından dışa bağımlılığı yüksek olan ülkelerin sürdürülebilir büyüme ve kalkınma hedeflerinin önünde büyük bir engel teşkil etmektedir. Bu bakımdan Türkiye, sürdürülebilir bir büyüme ve kalkınma gerçekleştirebilmek için yenilenebilir enerji politikalarını ciddi bir şekilde ele almalıdır. Bu çalışmada iklim değişikliklerinin Türkiye üzerindeki etkisi, 20. yüzyılda şekillenen yeni büyüme teorileri ve yeşil büyüme kavramı, Türkiye'nin yenilenebilir enerji potansiyeli bu potansiyelin modern enerji politikaları doğrultusunda nasıl değerlendirilebileceği, yenilenebilir enerji kaynakları kullanılarak sürdürülebilir büyüme ve kalkınmanın nasıl sağlanabileceği üzerine yoğunlaşılmaktadır.
Regional economic integration in the Horn of Africa

Son 30 yılda Afrika Boynuzu bölgesi çok büyük bir ekonomik dönüşüme uğramıştır. Söz konusu ilerleme kısmen devam eden bölgesel ekonomik entegrasyon süreci nedeniyle mümkün olmuştur. Ancak, bu ilerlemelere rağmen, bölgesel ekonomik entegrasyon süreçlerinin boyutları politika yapıcılar ve akademisyenler tarafından kapsamlı bir şekilde değerlendirilmemektedir. Bu çalışmada Afrika Boynuzu bölgesindeki ekonomik entegrasyon düzeyinin değerlendirilmesi kompozit indeks modeli kullanılarak yapılmıştır. İndeks 0'dan 1'e kadar değerler üretmektedir, burada 0 yetersiz performansı gösterirken 1 en iyi performansı temsil etmektedir. Ana modelde 6 boyut ve 20 gösterge kullanılmıştır. Bu boyutlar arasında ticaret, altyapı, üretim entegrasyonu, emeğin serbest dolaşımı, makroekonomik yakınsama ve kurumsal entegrasyon yer almaktadır. Veriler sektörel ve ülke seviyesindeki entegrasyon düzeylerini tahmin etmek için analiz edilmiştir. Kenya, ortalama 0,884 indeksdeğeriyle bölgeye en fazla entegre olan ülke konumundadır. Kenya'yı 0,748 indeksle Uganda ve 0,514 ile Cibuti takip etmektedir. Etiyopya (0,491), Sudan (0,399) ve Eritre (0,335) ise 4, 5 ve 6'ncı sıradaki entegre ülkeler olarak bulunmuştur. Veri analizi, Somali'nin bölgesel entegrasyon çabalarında ortalama 0,212 indeksle en düşük performans gösteren ülke olduğunu göstermektedir. Genel bölgesel ekonomik entegrasyon ise 0,512 olarak bulunmuştur. Veri analizlerinin sonuçları, kurumsal entegrasyonun ortalama 0,609 indeks değeri ile en bütünleşik sektör olduğunu göstermiştir. İkinci ve üçüncü en iyi performans gösteren boyutlar ortalama 0,571 ve 0,531 indeks değerleri ile makroekonomik yakınsama ve ticaret olarak bulunmuştur. Üretim entegrasyonu (ortalama indeks 0 ,476), altyapı (ortalama indeks 0 ,463) ve işgücünün serbest dolaşımı (ortalama indeks 0 ,420), 4., 5. ve 6. derecede entegre sektörler olarak bulunmuştur. Afrika Boynuzu bölgesindeki ekonomik entegrasyonun değerlendirilmesi, bölgenin Bölgesel Ekonomik Toplulukları ile bireysel üye ülkelerin farklı anlaşmalarında ve protokollerinde ifade edilen amaçların çok gerisinde kaldığını göstermektedir. Bölgesel ekonomik entegrasyon sürecini daha başarılı ve sürdürülebilir kılmak için yapılan politika tavsiyeleri arasında; entegrasyon sürecinin potansiyel kaybedenleri için tazminat mekanizmasının geliştirilmesi, bölgedeki serbest ticaret alanının tamamlanması, altyapının güçlendirilmesi, bölgesel ekonomik topluluklara yetki verilmesi, politika uyumunun ve yapısall reformun özel sektörü ve diğer devlet dışı aktörleri kapsaması yer almaktadır.