turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de siyasal islamın partileşme faaliyetleri: Milli Görüş Partileri örneği

Din ve siyaset ilişkisi, insanlığın gelişme süreciyle birlikte ortaya çıkmış ve ortaya çıktığı tarihten itibaren, insanlığı bireysel, sınıfsal ve toplumsal olarak çok yakından ilgilendirmiş ve derinden etkilemiştir. Siyasal İslam ise İslam'ın derin tarihsel birikiminin oluşturduğu temelde dönemin siyasal ve sosyal gelişmeleri çerçevesinde şekillenmiştir. Siyasal İslam, 19. Yüzyılda İslam toplumlarının Batı toplumlarıyla ilişkilerinin artması ve Batı toplumları karşısında alınan savaş yenilgilerinin sonucuna dayalı olan 'Devleti kurtarma' fikri temelinde şekillenmiş, toplumsal ve düşünsel değişimin bir ürünü olarak kendini göstermiştir. Siyasal İslam, toplumun tabanından devletin en üstüne ve devletin tek tipleştirmesine karşı bir hareket olarak görülmektedir. Siyasal İslam kavramı; siyasal olanı, bağımsızlığı, devlet düzenini, kalkınma, büyüme ve sanayileşme gibi kavramları da içinde barındırmaktadır. Siyasal İslam, siyasal olarak ele alındığında, gerek siyasal sistem içerisindeki yeri, gerekse Türkiye'nin siyasal yaşamındaki etkileri konusunda büyük bir yer ve önem arz etmektedir. Siyasal İslam'ı, din ve devlet ilişkisiyle temellendirerek başlayan bu çalışma, Siyasal İslam'ın Türkiye'deki gelişim ve dönüşüm evrelerini dönemlere bölmüş, partileşme süreçlerini, kendi dönemselliği içinde mevcut şartların etkisinde inceleyerek, Türkiye'deki bu akımın en önemli dinamiği olan Milli Görüş partileri üzerinden örneklendirmeye çalışmıştır.
İslamcı siyasal söylemde 'öteki'kimliğinin çatışma ve uyum potansiyeli

Tez, Türkiye'de 1980'lerden itibaren yükselen siyasal islamın islamcı romanlar bağlamında söylemini ele almakta ve siyasal islamın söylemsel olarak 'öteki' kimliğini çatışmak mı yoksa uyumlu mu kurduğunu incelemektedir. Tezin birinci bölümü, söylem kavramını ve söylem çözümlemesi yöntemini tartışarak 'çözümlemede kullanılacak, söylem, söylem-kimlik ilişkisi, söylem de öteki kimliği gibi temel kavramları ele almakttadır. Tezin ikinci bölümünde ise araştırma malzemesi olarak seçilen islamcı romanlarda islamcı siyasal söylem çözümlenmeye çalışılmıştır. Romanlarda söylem çözümlemesine en uygun olan ve sadece Öteki kimliğini yansıtacak bölümler -metinler- seçilmiştir. Romanlarda, öteki erkek, öteki kadın, öteki zengin, öteki uluslar, öteki ideolojiler vb. tüm öteki kimliklerinin söylemsel olarak nasıl kurulduğu ele alınmıştır. Yapılan söylem çözümlemesinde öteki kimliklerinin son derece çatışmak olarak kurulduğunu, çatışmanın ise, en temel nedeninin ' öteki 'lerin 'islam dışı' olmalarından kaynaklandığıdır. Böyle bir bulgu şeyler ya İslama uyar ya da ona karşıttır ve insanlar ya müslümandır ya da 'kafir' dir biçiminde özetlenebilir.
Turgut Özal'ın üç hürriyet teorisi

Bu çalışmanın amacı Üç Hürriyet teorisinin sahibi olan 8. Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın bu teorilerini incelemektir. Üç Hürriyet teorisi girişimcilik- teşebbüs, düşünce- ifade ve din-vicdan özgürlüğünden oluşmaktadır. Özal'ın gerçekleştirdiği ekonomik, siyasal-özgürlükçü reformların temelinde bu üç hürriyet teorisi yatmaktadır. Çalışmada Özal'ın bu üç hürriyet teorisi ile ilgili görüşleri, izlediği politikalar ve uygulanan politikaların sonuçları değerlendirilmiştir. Bu çalışmada elde edilen sonuçta Özal'ın Türkiye'ye verdiği katkıların bu üç hürriyet teorisi ile çerçevelendiğini göstermektedir. Üç hürriyet teorisinin Turgut Özal'ın tüm politik aktivitelerine yansıdığı görülmektedir. Teşebbüs hürriyeti ile Türkiye'de yatırımın, ihracatın, turizmin, ithalatın, sermaye hareketlerinin ve özel teşebbüsün önündeki engellerin kaldırılmasına ve toplumda para ve ekonomi politikalarında daha liberal, daha özgürlükçü çözümlerin ortaya konulmasına yardım etmiştir. Düşünce hürriyeti ile bazı toplum kesimler ve siyasi çevreler fikirlerini özgürce ifade imkanı bulmuşlardı. Din hürriyeti ile Türkiye'de dengeli laiklik anlayışı ve uygulanışı ortaya çıkmış, din-devlet toplum çatışmasına engel olunmuştur. Turgut Özal Dönemi sonrası üç hürriyet teorisinin uygulanmasında istikrarsız bir dönem yaşanmıştır. Çalışmada temel araştırma yöntemi olarak kavramsal analiz, deyimsel analiz ve karşılaştırmalı analiz yöntemi kullanılmıştır. Özal öncesi dönem, Özal dönemi ve Özal sonrası dönem karşılaştırmalı analize tabi tutularak girişimcilik, düşünce ve din özgürlüğü açısından Turgut Özal'ın yaptığı teorik ve politik katkılar değerlendirilmiştir. Türkiye'nin 1980- 2014 döneminde üç hürriyet teorisi açısından nasıl bir görünüme sahip olduğu alt dönemler itibariyle ele alınmıştır. Bu çalışmanın Türkiye'nin 1980 sonrası döneminde yaşadığı demokrasi, özgürlük, ekonomik, sosyal ve siyasal reformların temel teorik ve politik dinamiklerini ortaya koyma açısından literatüre katkıda bulunacağı düşünülmektedir.
Partisan selective news exposure and political polarization on Twitter networks in Turkey

Bu tez, Twitter'dan elde edilen özgün bir veri seti kullanılarak, kendi siyasi görüşüne yakın haberlere maruz kalma, siyasal kutuplaşma ve bu ikisi arasındaki istatistiksel ilişkiyi araştırmayı hedeflemektedir. Twitter'dançekilen 2.790. 339 kişilik bir örneklem ve bu kişiler arasındaki toplam48.316. 548 farklı siyasi haber ve milletvekili hesaplarını takip etme ilişkisi analiz edildiğinde, bir partiye yakınlık duyan Türk Twitter kullanıcılarının kendi siyasi görüşlerine yakın haber sitelerini yüksek derecede takip ettikleri, fakat kendi görüşlerine zıt fikirler içeren haber sitelerine aithesapları çok az derecede takip ettikleri ortaya çıkmaktadır. Dahası, bukullanıcıların, orantısız bir şekilde kendi görüşlerini temsil edenmilletvekillerini takip etme ve yine orantısız bir şekilde kendi görüşlerine yakın popüler hesapları retweet etme bağlamında oldukça kutuplaştıklarıgörülmektedir. Yapılan regresyon analizleri, çalışmanın ana hipotezi olan, yakınlık hissedilen parti hangisi olursa olsun, bir partiye yakınlık ve aynı görüşte haberlere maruz kalmanın etkileşme girerek kutuplaşmayı tetiklediğini, diğer yandan zıt görüşlü haberlere maruz kalmanın ise bu partililerinkutuplaşmış tutumlarının azalmasına etki ettiği hipotezini desteklemektedir. Tezin bulguları, olası sonuçları ve ileriye dönük çalışma önerileri ayrıca tezde tartışılmıştır.
Muhalefet ve basın ilişkileri çerçevesinde 1957-1960 dönemi Demokrat Parti

Türkiye'de Atatürk döneminde uygulanmak istenen fakat başarılamayan çok partili sistem 1946 yılında hayat bulmuştur. Bu dönemde kurulan muhalefet partileri arasından en önemli olanı hiç şüphesiz Demokrat Partidir. Öyle ki kısa sürede halkın dikkatini çekmiş ve bir iktidar alternatifi olduğunu kanıtlamıştır. Demokrat Parti kurulduktan kısa bir süre sonra, 1947 yılında yapılması gereken seçimler bir yıl öne alınmış ve 1946 yılında iktidar lehine olan uygulamaları bakımından son derece tartışmalı bir seçime rağmen Ana Muhalefet konumuna yükselmiştir. Dört yıl süren bu süreçte Demokrat Parti, İktidarın ve Bürokrasinin yarattığı birçok güçlüğü de aşmaya çalışmıştır. 14 Mayıs 1950 seçimlerinde ise tek başına iktidar olma şansı yakalayan Demokrat Parti bundan sonraki 10 yılda da aynı şekilde iktidarda kalmıştır. Türkiye'nin demokrasi tarihi açısından son derece önemli olan bu yıllarda Demokrat Parti'nin muhalefet ve basın ile olan ilişkileri sıklıkla tartışılmıştır. Özellikle 1957- 1960 arası dönemde iyice gerilen bu ilişkiler 27 Mayıs 1960 Askeri müdahalesinin temel sebepleri arasında gösterilmesinden dolayı son derece önemlidir. Bu çalışmada Demokrat Parti'nin 1946- 1950 arası olan muhalefet yıllarında yaşadığı güçlüklerin yanı sıra iktidarının 1950- 1956 yıllarındaki uygulamalara da yer verilmiştir. Böylece son üç yılda yaşanan olayların sebepleri anlaşılmaya çalışılırken özellikle DP ve CHP arasındaki gerginliğin sonuçları da belirtilmeye çalışılmıştır.
Çok partili hayata geçişte ve Demokrat Parti döneminde Elazığ'da siyasi hayat ve şahsiyetler (1945-1960)

Çok Partili hayata geçiş ile başlayan Araştırmamızın temelini Elazığ ilinin Siyasi Hayatı oluşturmaktadır. Elazığ, Harput'un altında ovada kurulan bir yerleşim merkezidir. Harput Elazığ'ın Eski yerleşim merkezi iken günümüze gelindiğinde kültür ve turizm merkezi olmuştur. Şehir tarihinde büyüklü küçüklü birçok siyasi kuruluşa ev sahipliği yapmıştır. Cumhuriyet döneminde ise Elazığ ismini alan şehirde siyasi hayat çok partili hayata geçiş ve çok partili hayatın getirdiği yeni partiler ile siyasi canlılığını korumuştur. Yeni kurulan partilerden biri de Demokrat Partidir. Türkiye ile birlikte çok partili seçimlere giden Elazığ'da Demokrat Parti 1946 genel seçimlerine girmiştir. Fakat seçimi CHP Kazanmıştır. Elazığ'a 1950 seçimleri ile gelen Demokrat Parti, 1954 seçimleri ile yerleşmiştir. Ama DP'li hayat il de uzun sürmemiş ve 57 seçimlerinde Elazığ tekrar CHP'yi seçmiştir. Elazığ'ın siyasi hayatı seçimler ile sınırlı kalmamış ve devlet büyüklerinin şehre ziyaretleri de olmuştur. 1960 yılında ise DP iktidardan düşürülmüştür. Adı darbe olan bu olay ile Türkiye ve Elazığ yeni bir siyasi döneme girmiştir.
Hegel's republican idea of freedom: A comparision between Hegel's idea of freedom and Pettit's freedom as non-domination

Modern siyaset felsefesi tarihi boyunca, Hegel'in siyasi düşüncesi pek çok farklı şekilde yorumlanmıştır. Bu yorumlar birbiri ile çelişen kanaatlere de ulaşabilmektedir. Kimileri Hegel'i totaliterlik yanlısı olarak tanımlarken kimileri de Onu liberal olarak görmüştür. Bu tezdeki amaç ise Hegel'in siyaset felsefesinin ve özellikle de kullandığı özgürlük kavramının köklerinin cumhuriyetçi siyasal düşünceye uzandığını göstermektir. Tezde Hegel'in özgürlük kavramı modern cumhuriyetçi yaklaşım ve bilhassa Philip Pettit'in tahakkümsüzlük olarak özgürlük kavramları ile karşılaştırılacaktır. Elbette Hegel'in ve Philip Pettit'in teorik olarak çıkış noktaları ve özgürlük mefhumunu ele alırken dayandıkları metafizik zeminler birbirinden çok farklıdır. Ancak yine de bu tezin iddiası odur ki iki yaklaşımın da özgürlük anlayışları benzerdir. Ayrıca her iki düşürün de tanıma kavramanın altını çiziyor olması, yaklaşımlarını ortaklaştırmaktadır. Daha net bir şekilde ortaya koyacak olursak, bu tezde geliştirilen iddiayı şu şekilde özetleyebiliriz: Pettit'in tahakkümsüzlük olarak özgürlük şeklinde formüle ettiği modern cumhuriyetçi düşünce, Hegel'de karşımıza çıkan 'ötekinde-kendi-ile-olma' halinin güncel bir yorumu olarak tanımlanabilir. Fakat diğer taraftan, modern cumhuriyetçi özgürlük düşüncesini Hegelci etik düzen'in kurumları ile karşılaştırdığımızda, Hegel'in klasik cumhuriyetçilik sınırlarına geri çekildiğini ve kendisi ile çeliştiğini görürüz. Yukarıda kısaca özetlenen düşüncenin aktarilabilmesi için öncelikle özgürlük kavramı Hegel'in siyasal ve sosyal düşüncesinin merkezine yerleştirilecek. İkinci kısımda tezin konumlandığı teorik pozisyon, Hegel'in üç temel okuması ele alınarak gösterilecektir. Totaliter okuma, metafizik okuma ve metafizik olmayan yani Kantçı ya da 'kendini gerçekleştirme minvalinde' okuma olarak tarif edebileceğimiz bu üç temel okuma kısaca tartışıldıktan sonra 'kendini gerçekleştirme minvalinde' okumanın makul olduğu savunulacak ve Alan Patten'in 'vatandaşlık temelli humanist' yorumundan yana tutum alınacaktır. Üçüncü kısım, özgürlüğün üçüncü bir tanımı olan 'tahakkümsüzlük olarak özgürlük' yaklaşımına ayrılmıştır. Bu kısımda Pettit'in modern cumhuriyetçi yaklaşımının ana hatları incelenmiştir. Bu incelemeyi takip eden dördüncü kısımda ise Pettit'in teorik yaklaşımı ile Hegel'in özgürlük anlayışları karşılaştırılmıştır. Bu kısımda tanıma ilişkileri olarak adlandırabileceğimiz, diğerleri ile kurulan ilişkilenmenin özgürlüğün kurucu bir ögesi olduğu fikrinin, hem Hegel hem de Pettit açısından geçerli ve önemli olduğu gösterilecektir. Son kısımda ise, Hegel'in cumhuriyetçi özgürlük düşüncesinin, modern devletin etik kurumlarında nasıl hayat bulduğu ele alınacaktır. Hegel kendi tasarladığı etik kurumları özgürlüğün yapısall ihtiyaçları olarak kurgulamıştır, fakat bu kısımda gösterilmeye çalışılacağı üzere, bu etik kurumlar - aile, sivil toplum ve de devlet - kendi cumhuriyetçi özgürlük fikri ile çelişmekte, ve toplumun pek çok kesiminin tahakküm ve bağımlılık ilişkilerine maruz kalmasına kayıtsız kalmaktadır.
Possibility of political emancipation in Nietzsche

Bu tez, Friedrich Nietzsche'nin felsefesinde politik özgürleşmenin mümkün olup olmadığını analiz eder. Halihazırda, Nietzsche'nin politik bir düşünür olup olmadığı zaten tartışmalı bir meseledir. Bu nedenle, literatürde siyasal özgürleşme şeklinde bir kavramsallaştırma bulunmamaktadır. Dolayısıyla bu tez bu teorik boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır. Nietzsche'nin eserleri modernite hakkında kapsamlı eleştirilere sahiptir. Bu bağlamda, ilk olarak, Nietzsche'de siyasal özgürleşmenin emarelerini gün yüzüne çıkarmak için modernite içinde kavramsallaştırılan siyasal özgürlük teorilerine ve Nietzsche'nin bu teorileri nasıl eleştirdiğine bakmak gerekir. Bu eleştiriden Nietzsche'nin siyaset kavramı çıkarılacaktır. Siyasetin, nihilistler ve anti-nihilistler arasında geçen ve değerler üzerinden gerçekleştirilen siyasal bir mücadele olduğu görülecektir. İkinci olarak, bu politik mücadelenin özneleri ayrıntılı olarak analiz edilecektir. Üçüncü olarak, değerler sorunu tartışılacaktır. Son olarak da Nietzsche için siyasi mücadele sorunu, nihai bir cevaba ulaşmak için detaylandırılacaktır. Nietzsche'de siyasal özgürleşme hakkındaki bu tez, Nietzsche'nin felsefesine farklı bir bakış açısı getirmeye çalışır.
Patriotism education in primary and secondaryschools in Uganda

Uganda'nın yönetişimi açısından, halihazırda iktidarda olan partinin 1980'lerin sonunda iktidara geldiği zamandan beri vatanseverlik ve vatanseverliğinöğretilmesinin teşviki daima öncelikli olmuştur. Devlet Başkanı HE Yoweri KagutaMuseveni konuşmalarında daima vatanseverlik eğitimi konusunu ele almıştır. Yenidemokrasiye kavuşmuş bir ülke olarak Uganda, liderlerinin ortaya koyduğu yeni görüş ve politikaları uygulamak da dahil olmak üzere pek çok güçlükle karşı karşıya gelmektedir. Örneğin, her ne kadar yönetimin vatanseverliğin ilk ya da orta öğretim seviyesinde öğretilmesi gerektiğine dair öngörüleri açık olsa da bu politikaların okulçantalarına uygulanıp uygulanmayacağı konusu sorgulanmaya açıktır. Ayrıca, vatanseverlik eğitimi için ayrılan kaynakların pek çoğu başka sosyal ihtiyaçlarayönlendirilmekte ve vatanseverlik eğitiminin önemi dikkate alınmamaktadır. Bu çalışma vatanseverlik eğitimi konusunu, uygulamasını, uygulama olmaması durumunda da Uganda'nın eğitim sistemi politikasını analiz etmektedir. Ilımlıvatanseverlik teorisi ve sosyal kültürel kavram gibi çeşitli teoriler ve kavramsal çerçeveler çalışmaya perspektif katmıştır. Çalışma literatür tarama araştırmasıdır ve ağırlıklı olarak arşiv ve kütüphane araştırmaları ile araştırmacının ülkedeki güncelolaylardaki gözlemleri de kapsanmaktadır. Çalışma aynı zamanda, birçok devlet politikasının uygulanmaması nedeniyle, vatanseverlik eğitiminin karşılaştığı zorluklar hakkında da fikir vermektedir.
Western perception of kadro movement

Kadro Dergisi, 1929 Buhranı sonrası dönemde, 1932 ile 1935 yılları arasında otuz altı sayı çıkmış bir fikir dergisidir. Kadro Dergisini çıkaran ekip Kadro Hareketi olarak anılmaktadır. Türk inkılabına ideoloji üretme iddiasıyla ortaya çıkan dergi, Batı'ya ilişkin olarak o güne kadar rejimin benimsediğinden farklı görüşler ortaya koymuştur. Bu çalışma, Türk siyasal yaşamında oldukça bir yere sahip olan Kadro Hareketinin Batı algısını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Hareketin batıya olan bakış açısının tespiti; Kadrocu yazarların Batıyı siyasal, ekonomik ve kültürel anlamda ele aldıkları makalelerinin çözümlemesine dayanmaktadır. Türk siyasal hayatında önemli bir başlık olan Batı ile ilişkilere farklı bir perspektif getiren Kadrocular, günümüzde de önemini korumaktadır.
1950-1960 döneminde Türkiye'de muhafazakarlık ve Peyami Safa

Bu çalısmada, çağdas siyasal akımlardan muhafazakarlığın siyaset felsefesi açısındanaçıklanması amaçlanmıstır. Bu nedenden dolayı çalısmamızın ilk bölümünde muhafazakarlığın Kıta Avrupa Aydınlanmasına karsı bir tepki olarak belirginlestiği ve Fransız Devrimiyle birlikte siyasi bir ideoloji olarak kimlik kazandığı ileri sürülmektedir. Daha sonra ise Cumhuriyet Halk Partisini, Demokrat Partiyi, inceleyerek Türk muhafazakarlığının Batı muhafazakarlığı ile ortak ve farklı taraflarını ortaya koymaya çalıstık. Ayrıca Cumhuriyet dönemi entelektüellerinden Peyami Safa'nın siyasal görüslerini ve muhafazakarlık anlayısı değerlendirdik.
Gazeteci, yazar ve devlet adamı Cihad Baban (1911-1984)

Bu tezde Cihad Baban'ın biyografisi incelenmiştir. Çalışmanın amacı uzun yıllar siyaset, basın ve devlet kademesinde yer alan Cihad Baban'ın yaşadığı döneme olan katkı ve etkisini ortaya çıkarmaktır. Cihad Baban, 10 Ekim 1911'de İstanbul'da doğmuştur. Babasının adı Süleyman Hikmet Bey, annesi ise Ayşe Seniha Hanımdır. Galatasaray Lisesi'nden mezun olan Baban, daha sonra İstanbul Üniversitesi'nde hukuk tahsili yapmıştır. Gazetecilikle ilgilenmiş, Velid Bey'in Zaman gazetesinde mütercim olarak mesleğe adım atmıştır. Son Posta, Doğu, Yeni Sabah, Cumhuriyet, Tasvir-i Efkar, Son Saat, Hadiselere Tercüman, Yeni Gün, Zafer, Ulus, Son Havadis gazetelerinde çalışmıştır. Türk Basınında 50 Yıl Hizmet Ödülü ve Şeref Kartı sahibidir. Gazeteciliğinin yanında siyasi kariyeri de uzun olmuştur. 1946, 1950, 1954'te Demokrat Parti, 1961 yılı Kurucu Meclis Üyesi, 1961 ve 1965 yıllarında Cumhuriyet Halk Partisi milletvekili olarak mecliste yer almıştır. 1960'da Basın-Yayın ve Turizm, 1980'de Kültür Bakanlığı yapmıştır. Vefat ettiği 28 Eylül 1984'e kadar aktif bir yaşam sürmüştür. Cihad Baban, eğitimini başarıyla tamamlamasının akabinde çalışma hayatına atılmış, gazete yazılarıyla dikkat çekmeyi başarmıştır. Türkiye'nin çok partili hayata geçiş sürecine etki etmiştir. Yaşadığı dönemde ülkeyi yöneten lider kadro ile yakın ilişkilerde bulunmuştur. Siyaset ile gazetecilik mesleğini birlikte yürüten Baban, döneminin en önemli kitle iletişim aracı olan basını ustalıkla kullanarak geniş kitlelere ulaşmıştır. Sadece ülke içi hizmetlerle yetinmemiş, yurtdışında üstlendiği pek çok görevde ülkesini başarıyla temsil etmiştir. Bu tezde tarihin önemli bir bölümüne tanıklık etmiş olan şahsiyetin fikir, düşünce ve tutumu ortaya konularak, dönemin önemli olaylarına farklı bir bakış açısı sunmak hedeflenmiştir.
Türk Dış Politikasının Arap İsrail sorunlarına uzanımı: Tutarlılık trendi

Bu çalışma Orta Doğu'ya damga vurmuş Arap-İsrail sorununu merkeze alarak; sorunun zaman içinde gelişimini ve Türkiye'nin Arap-İsrail sorununa yönelik dış politikasının tutarlılığını incelemeyi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda İsrail ile Filistin tarafları arasında çatışmanın esasını oluşturan Kudüs'ün paylaşılamayan statüsü, İsrail ve Körfez ülkeleriyle su sorunu temalarına öncelik verilmiştir. Çalışma ile beraber Türkiye'nin 1948 sonrası Arap-İsrail sorununa yönelik politik tercihleri ele alınmıştır. Orta Doğu günümüz itibariyle tam bir kaosa sürüklenmiş, bölgenin Osmanlı hakimiyetinden çıkması ile başlayan yapılanma 20. yüzyılın başından itibaren geri dönüşü mümkün olmayan bir kördüğüme dönüşmüş ve bu düğüm günümüze kadar çözülememiştir. Türkiye-İsrail Devleti'nin 1948 yılında ilan edilmesiyle birlikte İsrail'e sempati duyan ABD ve bir kısım Avrupalı ülkelerle, Müslüman kimliğe sahip devletleri dengelemeye çalışmış ve orta yol politikası izlemiştir. Bölgesel gelişmelere paralel politika üreten Türkiye, Arap-İsrail sorunlarında denge politikası güderken 2009 yılında Davos Zirvesi'nde yaşanan kırılmaya kadar bu yaklaşımını sürdürmüştür.
A kaleckian model of distribution in the manufacturing sector during Iranian sanctions (2005-2016)

Ekonomik yaptırımlar, hedef ülke ekonomisine zararlı etkiler getirmeyi amaçlayan nispeten yeni bir devlet aracıdır. Etkili bir yaptırımın hedef ekonomi içinde, ekonomik krizi tetiklemesi muhtemeldir, bu nedenle sektörler içinde ve üretim faktörlerin arasında gelir dağılımı düzeninde değişim olasılığını arttırmaktadır. Yaptırımların ihmal edilmiş bir yönü olduğundan, ekonomik yaptırımların ardından sanayi gelir dağılımındaki olası değişiklikleri araştırmak da ilgi çekicidir. Sanayi sektörü, eksik rekabetin etkisi altındadır, bu nedenle bu araştırmada bu tür pazara uygun bir yaklaşım olan Kaleckian modeli, nükleer çok taraflı yaptırımlar altında İran'ın endüstriyel katma değerindeki nispi ücret payını değerlendirmek için kullanılmaktadır. Kalecki yöntemi yıllık İran nüfus sayımı sekonder verileri kullanılarak uygulanmaktadır. Sayım verilerini kullanarak, tekel derecesini ve daha sonra Kalecki'nin önerdiği gibi endüstriyel katma değerdeki ücret payını hesapladım. Çalışma, yaptırım öncesi yılları, yaptırımların zirvesini ve yaptırımların kaldırıldıktan sonra yıllar da dahil olmak üzere on yıl boyunca yürütülmektedir (2005-2016). Toplam endüstri sektör ve dört alt sektör için, oligopolden tekelci rekabete kadar eksik pazarlardan geniş bir yelpazeyi kapsayacak şekilde seçilen oranlar çıkarılmış ve gözlenmiştir. Gözlemler, yaptırımların katma değerdeki ücret payı üzerinde tekdüze bir etki göstermediğini, ancak analiz Kalecki'nin modelinin göreceli ücret payının belirleyicisi olarak tekel gücünün göreceli olarak etkili olduğunu göstermektedir. Siyaset kaynaklı ekonomik kriz genel olarak ücret payını artırma eğilimindedir, ancak ücret payı daha uzun süre sürmesi beklenen yapısall ekonomik kökenler veya uluslararası çatışmalarla kriz sırasında küçülme eğilimindedir.
AK Parti teşkilatlarının demokratik değerlere bakışı üzerine karşılaştırmalı bir analiz: Milli görüşten muhafazakar demokrasiye

Milli Görüş hareketinin içinden çıkan AK Parti'nin varlık koşullarını yaratan zemini ve partinin bu gelenekten farklılaşan ve benzer kalan kimi yönlerini analiz etmek, onu belirleyen kavramlar dünyası, politik atmosfer ve tarih üzerine derinlikli bir çalışmayı gerekli kılmaktadır. AK Parti'nin sahiplendiği ve yeniden ürettiği 'muhafazakar demokrat' siyaset, bu kimliği oluşturan bileşen ve kavramlardan bir çeşit uyum ve harmoni yaratma ihtiyacına denk düşmektedir. Dolayısıyla 'muhafazakar demokrat' siyasi çizgiyi belirleyen kavramların analiz edilmesi çalışmamızın başlangıç noktasını oluşturmaktadır. Demokrasi kavramının tarihsellik içindeki gelişimi, kapsamının genişlemesi ve bu kavramın dinle kurduğu ontolojik karşıtlığın çözülerek, otantik varoluş ve aidiyetlere yaşam alanı tanıyan bir yapıya evrilmesi ve bu dönüşümü yaratan koşullar irdelenmiştir. İslam'ın özsel olarak demokrasi ile kurduğu ilişki, bu ilişkinin boyutları ve kavrama yaptığı katkı değerlendirilmiştir. Yenilikçi kanadın Milli Görüş'ten kopması ve AK Parti'nin kurulması ile sonuçlanan dönüşüm süreci; hareketin tarihi, içinden çıktığı gelenek ve bu geleneğin dayandığı kod ve semboller, modernlikle kurduğu ilişki analiz edilmeden tahlil edilemez. Bu bağlamda İslamcı bir hareket olan Milli Görüş'ün kendinden önceki İslamcılarla benzeşen ve farklılaşan yönleri, Milli Görüş'ün merkez ile kurduğu ilişki, bu ilişkinin hareketi dönüşüme zorlayan yönleri analiz edilmiştir. Milli Görüşçü partiler olan Milli Nizam, Milli Selamet, Refah ve Fazilet partilerinin siyasi çizgileri ve geçirdikleri dönüşüm değerlendirilmiştir. AK Parti'nin Milli Görüş geleneğinden ne ölçüde farklılaştığı ya da benzeştiği analiz edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın amacı AK Parti Teşkilatları demokratik değerlere nasıl baktığını ortaya koymaktır. AK Parti'nin kurulması ile sonuçlanan Milli Görüş içindeki değişim süreci teşkilat üyelerinin değer algıları üzerinden analiz edilmiştir. Bir kıyas ilişkisi kurulabilmesi için kontrol grubu olarak Milli Görüş Hareketi'nin son durağı olan Saadet Partisi teşkilat üyeleri seçilmiştir.