Robotlu otomasyonun Türkiye'de getireceği ekonomik ve sosyal değişiklikler

İnsanoğlu dünyaya geldiğinden itibaren yapması gereken işleri alet kullanarak yapmanın yolunu aramış ve bu bir teknolojik gelişme sürecini başlatmıştır. Bu sürecin günümüzdeki en gelişmiş hali sanayi tipi robotların üretimde yerini almış olmasıdır. 1992 rakamlarıyla Japonya'da 349. 000 adet sanayi tipi robot üretimde çalışmaktadır. Bu rakam Amerika Birleşik devletlerinde 47 .000. Almanya'da 39 .380'dir. Toplam dünya robot stoku 571 .886'yı bulmuştur. Teknolojik gelişme insan emeğini çok pahalı ve ekonomi dışı hale getirmiştir. İşletmeler hızlı ve kaliteli üretim istemektedirler. Ancak bu sayede dünya pazarına glrilebilmektedir. Ayrıca insanın çalışmasına uygun olmayan iş alanları da giderek artmaktadır. Günümüzde Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa ülkeleri ve Japonya yeni teknolojiler geliştirme yansına girmişlerdir. Ayrıca dünya pazarında yer kapma savaşı da yaşanmaktadır. Bu nedenle robot ülke sanayileri için vazgeçilemez bir parça haline gelmiştir. Gelişmiş ülkeler bu konuda belirledikleri politikaları sıkı sıkıya uygulamakta ve sanayilerini giderek daha hızlı ve kaliteli üretim yapan kuruluşlarla yenilemektedirler. Bu gelişmeler sosyal yaşantıyı da etkilemekte çalışma saatlerindeki azalmalar, yaşam şartlanndaki iyileşmeler insanların iş dışı yaşamlarına daha fazla zaman ayırabilmelerin, bu sayede farklı isteklerin ortaya çıkışını gedmektedir. Bu istekler yeni iş sahalarını açmakta ve gelişmiş ülkelerin iş alanları daha seçkin hale gelmekte, ucuz teknolojiler gelişmemiş ülkelere satılmakta, çevre kirliliği gibi sorunlar ülke dışına çıkarılmaktadır. Tüm bunların kaynağı gelişmiş ülkelerin oluşan sorunları karşısında çare aramaları 116 ve bir şekilde bu sorunlarını çözerek bu sayede de yeni teknoloji üretmiş olmalarına bağlıdır. Oysa geri bırakılmış ülkeler sorunları olduğunda çare aramak yerine ithal çözüm tekniklerine kolayca sanılabilmektedirler. Bu da ülke sorununu çözmekten ziyade ithal edilen teknolojinin üreticisi olduğu ülkenin çıkarını korumaktan, koruma çabasına dönüşmektedir. Türkiye'de teknolojik çalışmalar çok kısıtlıdır. Sanayileşme modelimizde yanlışlıklar söz konusudur. Teknolojik yapımızı oluşturan kurumlar verimli olarak çalışamamakta, bürokratik kurumlar olmaktan ileri gidememektedirler. Bunlar da bizi dünya teknolojik gelişmesinin çok gerisinde bir konumda bırakmaktadır. Bu gerilik bizi kolayca yönlendirilebilir bir ülke haline sokmaktadır. Bu nedenle sosyal ve ekonomik sorunlarımız oldukça büyümektedir. Toplumumuz dünya ekonomik ve siyasal haritasında yer edinememekte ve önümüze gelen fırsatlar dahi değerlendirilememektedir. Bilim adamlarımızı yurt dışına kaçırmakta ve büyük bir beyin erozyonu yaşamaktayız. Bu sorunların halli için ülkemiz bir an önce yüksek teknolojilerin ülkemizde üretilebilmesi için gerekli politikaları belirlemek ve sıkı sıkıya uygulamak zorundadır. Sanayi politikamız çok iyi belirlenmelidir. Geri kalmış teknolojilere dayalı sanayi kurma çalışmalarından vazgeçmeli, ileri teknolojileri ülkemizde yapmaya yönelik çalışmalar yaparak şu anda Japonya, Avrupa ve Amerika'da yeni yeni oturmaya başlamış yüksek teknoloji çağını yakalamaya çalışmalıyız. Çünkü, yüksek teknoloji çağını yakalamak için eski sanayi çağından geçmek gerekmiyor. Bu nedenle işimiz daha da kolay diyebiliriz.