turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Azerbaycan bankacılık sisteminde kredi riski yönetimi ve ölçümü

Ekonominin temel taşları olan bankalarda son zamanlarda hizmet fonksiyonuna verilen önemin giderek artmasına rağmen, kredilendirme hala ana faaliyet konusunu oluşturabilmektedir. Bu alanda yaşanan yoğun rekabet nedeniyle kar marjlarının giderek daralması, bankaların daha etkin bir kredi portföyü ve kredi riski yönetimi ve ölçümü teknikleri uygulamasını gerektirmektedir.1980'lere kadar tüm bankaların kredi müşterilerini geleneksel olarak finansal analiz yöntemleri ile değerlendirdiği görülmektedir. Bu geleneksel yaklaşımda bankalar ile müşteriler arasındaki yoğun ilişkiler dikkate alınmadan verilen kredi bağımsız olarak değerlendirilerek, kredilerin toplam kredi portföyüne etkisi, müşterilerin bulunduğu endüstrinin ve ekonominin portföye etkileri göz ardı edilmiştir. Bu dönemde de banka başarısızlıklarının sıkça yaşanması ise bankaları yeni kredi riski yönetimi ve ölçümü teknikleri / metotları arayışına itmiştir ve kredilendirme süreci anlayışında değişiklik yapma gereği duyulmuştur. Son yıllarda banka uygulamalarında yer almaya başlayan kredilendirmede portföy yönetimi yaklaşımı ve bankalarda kredi riski yönetimi ve ölçümü tez çalışmamızın temel konusunu oluşturmaktadır. Bu yöntemde de esas olarak, krediler bir bankanın temel varlığı olarak portföy teorisi çerçevesinde değerlendirilmektedir ve kredi riski yönetimi ve ölçümünde kullanılan en etkin yöntemler ve teknikler incelenmektedir. Çalışmamızda öncelikle S. S. C. B öncesi ve sonrasında Azerbaycan Cumhuriyeti Bankacılık Sistemi, Bankacılık Sistemindeki Esas Sorunlar ve Bankacılık Sektöründeki Son Gelişmeler ele alınmıştır. Bankalarda kredi riski yönetimi ve ölçümü yöntem ve teknikleri çalışmamızın temel konusunu oluşturmaktadır. Çalışmamızda bankaların toplam kredi portföyünü ve kredi riskini en etkin bir şekilde yöneterek, uzun dönemde likiditelerini korumak ve kısa dönemde ise kar elde ederek ve bu karlarını maksimize etmeye çalışmak, dolayısıyla bankaların başarısının sürekliliğini sağlamak bankaların temel amacı olarak ele alınmıştır ve incelenmiştir.
Bankalarda iç ve dış denetim süreci

Dünyada globalleşme eğilimlerinin ve sermaye hareketlerinin artması finansal sistemi etkileyen temel faktörlerdir. Bu gelişmelerle beraber finansal piyasalarda risklerin boyutu da artmıştır. Hızla gelişen ve globalleşen dünyamızda bankacılık sektörü hızla büyümeye başlamıştır. Bankacılık sektörünün faaliyet hacminde, ürün çeşitliliğinde ve hizmet anlayışında önemli gelişmeler yaşanmıştır. Buna bağlı olarak, bankaların faaliyet gelirleri ve faaliyet dışı gelirleri pek çok farklı gelir unsurundan oluşmaya başlamıştır. Ancak getiri ile beraber riskliliğin de artmasına paralel olarak, bankaların plasmanları ve yükümlülüklerinden kaynaklanan bankacılık riskleri de oldukça farklılaşmıştır. Bankacılık sektörünün doksanlı yıllardan itibaren çok büyük ivme kazanması, risk artışı beraberinde denetim ihtiyacını da doğurmuştur. Bankacılık sektöründe denetim faaliyetleri bankanın bünyesinde yapılanlara ek olarak belirli esaslar çerçevesinde denetim yetkisine sahip kurumlar tarafından da yapılmaktadır. Bu çalışmada, bankaların iç ve dış denetim sistemlerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
İnsan kaynaklarının gelişimi açısından bankalarda performans değerlendirme uygulamaları

21. yüzyılda insan kaynakları konularından biri, organizasyonun tüm çalışanlarına anlamlı bir performans geribildirimi sağlamak için mekanizmalar geliştirmek üzerine becerisidir. Günümüzde çalışanların kafasındaki en önemli soru, 'nasılım' sorusudur. İşletmeler, bir yandan çalışanların gelişimlerini sağlamak diğer yandan insan kaynaklarının politikalarını belirlemek için etkin performans değerlendirme sistemleri kurma yoluna gitmektedir. İşgörenin işinde sağladığı başarı ve gelişimin sistematik olarak değerlendirilmesi olarak tanımlanabilecek performans değerlendirme, dünyada ve ülkemizde gittikçe artan bir kullanım alanı bulmaktadır. Özellikle teknolojiyi takip eden ve değişime kayıtsız kalmayan işletmelerde performans değerlendirme çalışmalarına daha çok önem verilmektedir. Bu kategori içinde bulunan bankalar da performans değerlendirme çalışmalarına başlamakta gecikmemişlerdir. Ülkemizde hemen hemen bütün bankalarda performans değerlendirme çalışmaları sürdürülmekte ve yeni gelişen teknikler uygulamaya konulmaktadır. Bu çalışmada, insan kaynaklarının gelişimi incelendikten sonra performans değerlendirmenin rolü, kullanım alanları, yöntemleri ve karşılaşılan sorunlar konu edilmiştir. Teorik çerçevenin tamamlanmasından sonraki bölümlerde, bankacılık mesleğinin özelliği, bankalardaki performans değerlendirme uygulamaları ve karşılaşılan sorunlar örneklerle ortaya konmuştur. Çalışmanın son bölümünde iki bankanın uyguladığı performans değerlendirme sistemleri karşılaştırılarak, çalışanların sistem hakkında düşünceleri araştırılmıştır.
Katılım bankalarında kurumsal sosyal sorumluluk

Faizsizlik prensibini benimseyen ve finansal ihtiyaçlarını bu ilkeler doğrultusunda gidermek isteyen halk katılım bankalarını tercih etmektedir. Her kurum gibi katılım bankalarının da topluma karşı kanuni ve sosyal sorumlulukları bulunmaktadır. Bu çerçevede kurumsal olmanın getirdiği sorumluluklar, finansal hizmetlerin dışında sosyal ve kültürel alanlara da katkı yapmayı gerektirmiştir. Kurumsal kimliklerin kültür ve sanatla desteklendiği projeler Kurumsal Sosyal Sorumluluk adıyla literatürde kendine yer bulmuştur. Bu çalışmada Katılım Bankalarının günümüze kadar yaptıkları sosyal sorumluluk projelerinden bahsedilmiş, bugünkü durumlarının bilimsel yöntem ve araştırma metodlarıyla bir fotoğrafı çekilmeye çalışılmıştır.
Effects of Basel III directives on the credit risks of the Turkish banking sector

Bu tezin amacı, Basel Komite tarafından 2010 yılında yayınlanan Basel III kurallarının, Türk Bankalarının kredi riskleri üzerindeki muhtemel etkilerini ortaya koymaktır. Benzer çalışmalar, Basel III ile birlikte ortaya çıkan yeni düzenlemelerin bankacılık sektöründe kredi daralmalarına neden olacağı ve bankaların kredi risklerinde azalmalar olacağını ortaya koymaktadır. Ancak ülkelerin mevcut bankacılık ve ekonomik yapıları incelendiğinde Basel III'ün kredi riski üzerindeki etkileri sınırlı kalabileceği görülmüştür. Bu nedenle, bu çalışma Türk Bankacılık Sektörünün kısa geçmişş tarihi, Basel I ve Basel II uygulamaları, Türk ekonomisindeki makroekonomik gelişmeler ve bankacılık sektöründeki düzenlemeler de dikkate alınarak ortaya konmaya çalışılmıştır. Bulgular sonucunda Basel III'ün kredi riski üzerindeki etkisinin, düzenlemelerin uygulamaya tam olarak başlanması ve uygulamalar sonucunda daha uzun bir süreçte incelenmesi ile net olarak açıklanabileceği görülmüştür.
Bankaların etkinliklerinin karşılaştırılması: 2004-2009 yılları Türkiye uygulaması

1980 tarihinden sonra 24 Ocak kararları olarak bilinen ekonomik istikrar tedbirleri paketinden sonra Türkiye ekonomisi dışa açılmaya başlamıştır. Bankacılık sektörü de bu bir dizi istikrar tedbirleri paralelinde gelişim göstermiş ve dışa açılmaya başlamıştır. 31 Aralık 2010 tarihine gelindiğinde ise Türk bankacılık sektöründe 16 yabancı sermayeli bankanın faaliyet gösterdiği gözlemlenmekteydi. Yapılan bu çalışmada bahsedilen 16 adet yabancı sermayeli bankadan sadece Türkiye'de kurulan 5 adet yabancı banka ve bununla birlikte 10 adet de yerli özel sermayeli mevduat bankası incelenmiştir. Araştırmada yerli ve yabancı bankaların etkinliklerini karşılaştırarak yabancı bankaların Türk bankacılık sektörüne etkisi tespit edilmiştir. Çalışmada 2004 - 2009 yılları arasında, bankacılık sektöründe faaliyet gösteren yabancı ve yerli sermayeli mevduat bankalarının etkinliği, ölçeğe göre değişken getiri varsayımı altında girdi odaklı VZA ve Malmquist toplam faktör verimlilik endeksi ile karşılaştırılmıştır. Bankaların etkinliğinin araştırılmasıyla 3 girdi ve 2 çıktı değişkeni kullanılmıştır. Analiz sonucunda, Türkiye'de kurulmuş yabancı sermayeli bankalar ile özel sermayeli mevduat bankalarının etkinlikleri detaylı bir şekilde ortaya konulmuştur. Etkinsiz olan bankaların etkin olabilmeleri için politika önerilerinde bulunulmuştur. Türkiye'de kurulmuş yabancı sermayeli bankaların, özel sermayeli mevduat bankalarına göre daha etkin bir performans sergilediği ve özel sermayeli mevduat bankaların da etkinliğinin her geçen yıl arttığı tespit edilmiştir.
Basel II çerçevesinde içsel derecelendirme yöntemi ve bir uygulama

Basel II kriterleri, bankaların finansal yapısının kuvvetlendirilmesi ve risklerin yönetilmesine yönelik olarak izlenilmesi gereken kıstasları içeren bir sistem sunmaktadır. Bankalar olası risklerini tespit edip, buna göre sermaye yükümlülüklerini hesaplamaktadırlar. Bu çalışmada, Basel kriterlerinden sermaye yeterlilik oranının hesaplanmasında, kredi riskinin ölçümünde kullanılan içsel derecelendirme yöntemi üzerinde durulmuş, banka kredileri yoluyla borçlanan şirketlerin, borçlarının anapara ve faizlerini vadesinde geri ödeyebilme yeteneklerinin derecelendirme suretiyle belirlenmesi amaçlanmıştır. Diğer bir deyişle şirketlere kredi vermek suretiyle yatırım yapan bankaların bundan dolayı üstlendikleri risk düzeyi saptanmaya çalışılmıştır. Çalışmada derecelendirme yaparken hibrit yöntem kullanılmıştır. Uygulamada esas alınan firma ile ilgili bilgiler İMKB'nin web sitesinden alınmıştır.
Competition and regulation in the Turkish credit card market

Bu tez Türkiye'de kredi kartı işleten yirmi bir banka arasındaki, 2002 ve 2008 yılları arasını kapsayan rekabet ortamını incelemektedir. Analizler, H-istatistiği olarak bilinen Panzar ve Rosse (1987) metodolojisini kullanarak yapılmaktadır. Bu metodolojiyle, girdi maliyetlerine göre toplam gelir esneklikleri toplanarak, kredi kartı pazarında rekabet düzeyi belirlenir. Tezin amacı, kredi kartı faiz oranları yerine, toplam gelirlere bakarak, önceki çalışmaların boşluklarını doldurmaktır. Önceki çalışmalarda, kredi kartı pazarındaki sadece faizden kazanılan gelirler değerlendirilmiştir. Tezin başka bir amacı ise daha önce göz ardı edilen likidite yönetim maliyetinin kredi kartı sektöründeki rekabet düzeyine etkisisnin önemini ortaya koymaktır. Shaffer ve Thomas (2007) Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kredi kartı sektöründe rekabetin derecesini değerlendirmek için, ilk defa bu maliyet değişkenini kullanmıştır. Bulunan H-istatistikleri, kredi kartı sektöründeki rekabet düzeyinin tekel piyasa ile tam rekabet piyasa arasında yer aldığını göstermektedir. Kredi kartı işleten Türk bankalar, ürün farklılaşması uygulayarak, birbiriyle rekabet etmektedirler. Tez, aynı zamanda, tek-taraflı düzenlemenin, kredi kartı işleten bankalar tarafından kazanılan toplam gelirler üzerindeki etkisine bakmaktadır. Sonuçlar, kredi kartı pazarındaki düzenlemenin hem rekabet hem de toplam gelirler üzerinde olumlu etkisi olduğunu göstermektedir. Türkiye örneğinde, kredi kartı sektörünün her iki tarafı da tek-taraflı düzenlemeden faydalanmıştır.
Bankacılık sektörü açısından piyasa disiplini: Türkiye uygulaması

Basel Komitenin 'üçüncü yapısall blok' çerçevesinde, piyasa disiplini ve kamuya açıklama kavramlarını ön plana çıkarması ile finansal piyasaların risk yönetimi kontrolünde, piyasa disiplini uygulama etkinliği akademik çalışmalarda tartışılmaya başlamıştır. 2007 finansal kriz öncesi yapılan araştırmalarda gelişmiş finansal piyasalarda piyasa mekanizmasının varlığı ortaya konulmakla birlikte, gelişmekte olan piyasalar söz konusu olduğunda etkinlik açısından kriz öncesinde ve sonrasında farklı sonuçlar ortaya çıkmaktadır. Gelişmekte olan ülkelerde faaliyet gösteren finansal kurumların sermaye yapılarında genellikle mevduatın ağırlıklı olduğu bilinmektedir. Uzun vadeli tüketici ve ticari kredilerden oluşan varlıkların finansmanında, mevduat gibi kısa vadeli fonların kullanılması ile ortaya çıkan vade uyumsuzluğu, banka ve mevduat sahipleri için temel risk oluşturmaktadır. Mevduat sahipleri, bankaların riskli duruma gelip zor duruma düşeceğine inanıyorlarsa, tasarruflarını kaybetmek istemeyecekleri için mevduatlarını daha güvenli bankalara yönlendirmeyi seçebilmekte ya da daha yüksek risk primi talep edebilmektedirler. Bu sebeple piyasa disiplininin etkinliğinin test edilmesinde piyasa sinyallerini yorumlamaları açısından mevduat sahiplerine kaynak olarak sıklıkla başvurulmaktadır. Bu çalışmanın amacı Türk Bankacılık Sektöründe bulunan mevduat bankalarında piyasa disiplini etkinliğinin test edilmesidir. Çalışmada, 2003- 2016 dönemine ait çeyreklik veri seti doğrultusunda Görünürde İlişkisiz Panel Sabit Etkiler yöntemi kullanılarak, kamu bankaları ayrımında, banka risk değişkenlerinin mevduat faizi ve miktarına etkisi incelenmiştir. Aynı döneme ait yıllık veri seti ile de Sistem Genelleştirilmiş Momentler Yöntemi kullanılarak 2007- 2008 Küresel Finansal Kriz' in bankacılık sektörü üzerindeki etkisi test edilmiştir. Çalışmanın sonucunda seçilen ekonomik göstergelerden enflasyon değişkeninin faiz oranı üzerinde en fazla etkiye sahip olduğu ve piyasa disiplininin etkinliğinin, kredi riski ve iflas riski doğrultusunda gerçekleşebildiği sonuçlarına ulaşılmıştır.
Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu kriterlerine göre mevduat ve katılım bankalarının karşılaştırılması

Ülkemizde halen yürürlükte olan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu kapsamında katılım ve mevduat bankacılığı sistemi arasında var olan farklılıklar bankaların istisnai çalışma sistemleri dışında büyük oranda ortadan kaldırılmıştır. Bu bağlamda 5411 sayılı Kanun dahilinde 'banka' kavramı içerisine dahil edilen katılım bankacılığı sistemi günümüzde faizsiz bankacılık anlayışı içerisinde mevduat bankaları tarafından gerçekleştirilen bankacılık faaliyetlerinin birçoğunu kendi prensiplerine ters düşmemek kaydı ile yerine getirmektedir. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu dahilinde katılım ve mevduat bankacılığı sistemi arasında var olan farklıkların büyük oranda ortadan kaldırılmasına karşın esas itibariyle katılım ve mevduat bankalarının çalışma sisteminin temelini oluşturan faizli ve faizsiz bankacılık anlayışı bakımından her iki banka türü açısından farklılık devam etmektedir. Bu bağlamda her iki tür bankanın müşterilerinin banka tercihindeki esas müşterilerin faizli ve faizsiz bankacılık tercihidir.
Yeni teknolojilerin Türk bankacılık sektörüne ekonomik etkileri

Yeni teknolojiler, diğer sektörlerde olduğu gibi bankacılık sektöründe de değişikliklere yol açmıştır. Bu çalışmada, yeni teknolojilerin 2002- 2013 döneminde Türk bankacılık sektörüne ekonomik etkilerini yansıtmak amaçlanmıştır. Bu çerçevede, Türk bankacılık sektöründe yeni teknolojilerin ortaya çıkardığı etkiler, verimlilik, karlılık, istihdam yapısı ve rekabet yapısı yönlerinden ele alınmıştır. Çalışma sonucunda, yeni teknolojilerin, Türk bankacılık sektörünün verimliliğini arttırdığı ve sektörün rekabetçi yapısını kuvvetlendirdiği elde edilmiştir. Ayrıca sektörün karlılık oranlarında genel olarak azalma gözlemlenmesine rağmen, teknoloji temelli ürün ve hizmetlerin karlılık yapısına pozitif etkileri gözlemlenmiştir. Türk bankacılık sektöründe yeni teknolojilerin yaygınlaşması, eğitim seviyesi yüksek personelin istihdamını arttırmıştır.
Mevduat bankalarında yoğunlaşma ve karlılık (2002-2016 dönemi)

Bankalarında Yoğunlaşma Ve Karlılık Analizi (2002- 2016 Dönemi)Bir ekonomik sistemde, fon fazlası olan kişi ve kurumlardan fon toplayıp fon açığı olan kişi ve kurumlara aktararak finansal aracılık yapan mevduat bankalarının ana amacı, kar elde etmektir. Bu çalışmanın temel amacı; 2002- 2016 yılları arasında, mevduat bankaları ve aktif büyüklükteki ilk beş bankanın, karlılıklarını hangi verilerin nasıl etkilediğini incelemektir. Bunun için öncelikle, bankacılık sisteminin yapısı ve karlılık etmeni olarak bankacılık hizmet ürünleri anlatılmıştır. Daha sonra mevduat bankalarının aktif büyüklük, özkaynak, kar, kredi ve mevduat göstergelerinde yoğunlaşması hesaplanmıştır. Mevduat bankalarının güncel görünümü hakkında bilgi verilmiş ve önemli bilanço, gelir tablosu kalemleri sayısal olarak ifade edilmiştir. Mevduat bankaları ve ilk beş bankanın aktif büyüklük, özkaynak, karlılık, aktif karlılık oranı, özkaynak karlılığı ve net faiz marjı göstergeleri için 15 yıllık süre için verileri tablo olarak sunulmuştur. Son bölümde, Türkiye'de mevduat bankalarının ve yoğunlaşmanın olduğu ilk beş bankanın aktif karlılık oranı, özkaynak karlılık oranı ve net faiz marjı bağımlı değişken olarak alınmış ve 15 yıllık verileri ile karlılık analizi yapılmıştır. Daha sonra her iki grubun sonuçları karşılaştırılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, mevduat bankalarının aktif karlılık oranını; net faaliyet karı, krediler ve kredi/mevduat oranı etkilemekte, özkaynak karlılık oranını; net faaliyet karı ve özkaynak etkilemekte, net faiz marjını ise faaliyet gelirleri, kredi/mevduat oranı ve faiz dışı gelirler etkilemektedir. İlk beş bankanın aktif karlılık oranını; net faaliyet karı, faiz dışı gelirler, özkaynak ve personel gideri ve kıdem tazminatı etkilemekte, özkaynak karlılık oranını; net faaliyet karı, özkaynak ve personel gideri ve kıdem tazminatı etkilemekte, net faiz marjını ise faaliyet gelirleri ve faiz dışı gelirler etkilemektedir.
Parasal aktarım mekanizması ve Türkiye ekonomisi için banka kredi kanalının etkinliği üzerine bir inceleme: Teori ve uygulama

Yakın geçmişşte yaşanan küresel kriz finansal sistemin özellikle de bankacılık sisteminin ekonomik dalgalanmaların önemli bir belirleyicisi olduğunu göstermiştir. Finansal aracı kuruluşların özellikle de bankacılık sektörünün aracılık işlevini etkin bir şekilde yerine getirememesi reel sektörün fonlara erişim imkanlarını kısıtlamış ve finansal krizin reel piyasalara da yansımasına yol açmıştır. Söz konusu gelişmelere yönelik olarak merkez bankaları toplam talebi ve kredi arzını desteklemeye yönelik para politikaları ile reel ekonomiyi canlandırmaya çalışmıştırlar. Bütün bu gelişmeler para politikası uygulamaları, bankacılık sistemi ve reel ekonomi arasındaki ilişkinin ve para politikasının aktarımında kredi kanallarının rolünün önemini ortaya koymuştur. Banka kredi kanalı ve bilanço kanalı olmak üzere iki alt başlıkta incelenen kredi kanalı para politikasının reel ekonomiye aktarımında banka kredilerinin önemine vurgu yapmaktadır. Buna göre özellikle özel sektörün finansman kaynağı olarak ağırlıklı şekilde banka kredilerini kullandığı ekonomilerde bankaların kredi arzını ve/veya hane halkı ve firmaların krediye ulaşabilme kabiliyetlerini etkilemeye yönelik olarak uygulanan para politikaları, yatırım ve tüketim kararları üzerinde etkili olmakta ve reel ekonominin yönünü belirlemektedir. Bu çalışmada, Türkiye ekonomisinde para politikası uygulamaları ile banka kredileri ve reel sektör arasındaki ilişki hem teorik hem de ampirik açıdan araştırılmıştır. Teorik incelemede banka kredi kanalının işleyişi için gerekli koşullar çerçevesinde Türkiye ekonomisin 1995: 1 - 2009: 12 dönemine ait makro veriler yorumlanmış ve ardından aynı dönem için etkin bir banka kredi kanalının varlığı VECM yöntemi kullanılarak test edilmiştir. Çalışmadan edilen bulgular ışığında Türkiye'de etkin bir banka kredi kanalının olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Türk bankacılık sisteminin gelişimi ve yabancı bankaların sistem içindeki rolü

Bu çalışmada, bankacılık sisteminin ve Türk bankacılık sisteminin gelişim süreçleri incelenerek Türk bankacılık sisteminin bugünkü durumu göz önüne alınarak sektöre olan yabancı sermaye ilgisinin olası etkileri değerlendirilmiştir. Dünya bankacılık sistemi ve yabancı sermaye yatırımlarının ülkelere ve bölgelere göre dağılımları ve yabancı bankaların ulusal bankacılık sektörüne etkileri değerlendirilmiştir. Son bölümde ise, Türk bankacılık sisteminde önemli bir yabancı sermaye yatırım örneği olarak Finansbank A. Ş. incelenmiştir. Finansbank'ın tarihçesi, geçmişş ve bugünkü ortaklık yapısı ve son olarak ta Finansbank'a yabancı sermaye ilgisinin nedenleri ve National Bank of Greece' in bu yatırımdan elde ettiği kazanımlar değerlendirilmiştir.
Türkiye'de kamu ve özel sektör bankalarının türev ürün kullanım yoğunluğu ve karlılık üzerindeki etkisinin ölçülmesi

Türkiye'de finansal sistemin büyük bir kısmını bankalar oluşturmaktadır. Bankalar hem para hem de sermaye piyasasında önemli işlemlerde bulunmaktadırlar. Türk bankacılık sektörü zaman içinde kur politikalarının terk edilmesiyle oluşan ekonomik istikrarsızlığı ortadan kaldırmak için yeniden yapılandırma çalışmalarına girmiştir. 1971'de terk edilen sabit kura dayalı Bretton Woods sistemi finansal sistemde yeni gelişim ve değişimlere yol açmıştır. Yatırımcıların ve özellikle de bankaların karşı karşıya olduğu riskleri çeşitlendirmiştir. Bankalar için risk, planlanan ve arzu edilen başarının gerçekleşmemesidir. Bankacılık sektörü, kredi riski, likidite riski, faaliyet riski, operasyonel risk, faiz oranı riski, döviz kuru riski, piyasa riski, ülke riski ve politika riski gibi birçok risk çeşidi ile karşı karşıyadır. Finansal piyasalarda ve bankacılık sektöründe kullanılan temel risk yönetim araçlarının başında türev ürünler gelmektedir. Bu türev ürünler; forward, futures, opsiyon ve swap sözleşmeleridir. Bankalar çeşitli amaçlarla ve özellikle finansal risklerden korunmak için türev işlemleri kullanarak hem kendilerine hem de müşterilerine yarar sağlamaktadırlar. Yukarıda belirlenen amaçlar çerçevesinde bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır;İlk bölümde, bankacılığın tanımı, Türk bankacılık sektörünün yapısı, bankacılık sektöründe risk kavramı ve bankaların karşılaştıkları risk türleri anlatılacaktır. İkinci bölümde, türev ürün kavramı ve türleri, Türk bankacılık sektöründe kullanılan türev ürünlerin önemi ve yararlarından bahsedilecektir. Son bölüm olan üçüncü bölümde ise, kamu ve özel sektör bankalarında kullanılan türev ürünlerin karlılığa etkisi incelenecektir.
Basel kriterleri çerçevesinde Türkiye'de bankacılık alanındaki yapısal regülasyonların değerlendirilmesi

Uluslararası finansal piyasalarda yaşanan hızlı gelişmeler ve finansal serbestleşme sonucu, bankacılık sektöründe yeni düzenlemelere uyum sağlamak için sektörün yeniden yapılandırılmasına hız verilmesi gerekir. İstikrarlı bir finansal sistemin varlığı için, çeşitli mekanizmalarla bir takım faktörlerin oluşturulması gerekmektedir. Bu çalışmada, regülasyon politikaları, Türk Bankacılık Sektöründe krizler sonrası yeniden yapılandırma, bankacılık sistemindeki riskler, bir düzenleyici olan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun regülasyondaki yeri ele alınmıştır. Finansal piyasalardaki yeni gelişmeler, bankacılık sektöründe yeni tartışma ve görüşleri meydana getirmiştir. Sektördeki tartışmaların ve finansal piyasalardaki boşlukların giderilmesi amacıyla, Basel Komitesi kurulmuştur. Basel Komitesi, ilk olarak 1988 yılında Basel Sermaye Yeterliliği Uzlaşısı'nı yayımlamıştır. Basel Komitesi daha sonraki yıllarda ise, Asgari Sermaye Yeterliliği, Sermaye Yeterliğinin Denetimi ve Piyasa Disiplini olmak üzere üç aşamada uygulanacak olan Basel II Yeni Sermaye Uzlaşısı'nı hazırlamıştır. Basel II, Basel I'den farklı olarak, operasyonel risk olarak adlandırılan yeni bir bakış açısını da ortaya koymuştur. Basel I'de yalnızca kredi riski esas alınmakta, taşınan kredi riski düzeyine göre sermaye gereksinimi hesaplaması yapılmakta iken, Basel II'de, bankalarda daha geniş kapsamlı risk ve düzenlemelerin uygulanması söz konusudur. Yaşanmakta ve yaşanacak olan pek çok güçlüğe rağmen Basel II'nin siyasal iradelerle desteklenmesiyle Türk reel sektörünün mali şeffaflığına ve ekonomide istikrarın temeline katkı sağlaması beklenmektedir.