turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye' deki orta öğretim kurumlarında yürütülen kuyumculuk ve takı tasarımı programlarının incelenmesi

Araştırmada, meslek liselerinin kuyumculuk ve takı tasarımı programları ele alındı. Bu bölümlere ait ders programları ile okutulan derslerin içerikleri incelendi ve öğrencilerin görüşleri tespit edildi. Beş bölümden oluşan araştırmanın ilk bölümünde problem ortaya kondu, ikinci bölümünde ise kuyumculuk ve takı ile mesleki eğitimle ilgili konularla, ortaöğretim kurumlarında yürütülen kuyumculuk teknolojisi programının derslerine ve içeriklerine yer verildi. Üçüncü bölümde araştırmanın yöntemine ilişkin bilgi verilirken, dördüncü bölümde, anketlerden elde edilen verilerin analizi ve bulgular açıklandı. Son bölümde ise, ulaşılan sonuçlar ile bu sonuçlara dayalı olarak ortaya konulan önerilere yer verildi. Araştırma için öncelikle meslek liselerinin kuyumculuk ve takı tasarımı bölümü öğrencilerinin düşüncelerinin belirlenmesi amacı ile bir anket formu hazırlandı. Anket, Ankara ili ve Beypazarı ilçesindeki meslek liselerinin kuyumculuk teknolojisi bölümünde okuyan 71 öğrenciye uygulandı. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde Microsoft Excel programından yararlanıldı. Araştırma sonuçlarını yorumlamak için verilerin analizinde frekans ve yüzde dağılımları kullanıldı. Bulgular tablolar halinde verilerek yorumlandı. Araştırmada elde edilen veriler değerlendirildiğinde, öğrencilerin büyük bir çoğunlukla kuyumculuk meslek programının amaçları ve içeriği ile öğretim süreçleri ve sektörle olan işbirliği hakkında olumlu düşüncelere sahip oldukları tespit edildi. Bununla birlikte öğrencilerin bir kısmının okulların fiziki koşullarının iyileştirilmesi ve kullanılan araç ve gereçlerin yenilenmesi gerektiğini düşündükleri belirlendi. Ayrıca programın içeriğinde bulunan konuların; gerekliliği, birbirleri ile ilişkili ve uyumlu olması ve kolaydan zora sıralanmasında öğrencilerde kısmen de olsa olumsuz düşüncelerin bulunması nedeni ile bu alanların yeniden değerlendirilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldı.
Dünya müzelerinde Osmanlı kumaş ve halıları

Asırlar süren Osmanlı İmparatorluğu'nun, sosyo-politik gücü ve görkeminin yanı sıra, sanata karşı duruşları ve sanat zevki göz ardı edilemeyecek kadar ihtişamlıdır. Ancak Türk sanatının Osmanlı'ya gelene kadar ki, tarihi sürecini de göz ardı etmemek gerekir. Kökeniilkel devirlere kadar dayanan bu sanatın, İslamiyet öncesi devirde başlayan oluşumu, İslamiyet'ten sonra şekillenmeye başlamıştır. Türk Sanatı'nın gelişimi Osmanlı İmparatorluğu döneminde, 16. yüzyılda en nihai şeklini şeklini almıştır. Osmanlı İmparatorluğu'nda verilen eserlere Batı her zaman büyük hayranlıkbeslemiştir. Özellikle kumaşlarının ve halıların kalitesi, özgünlüğü ve gösterişi her zaman dikkat çekmiştir. Şu an dünya müzelerinde ve özel koleksiyonlarda bu kadar çok kumaş vehalının olması, o ihtişamlı zamanlarda, yurt dışına çok fazla eşyanın çıkarıldığı sonucuna ulaşmamızı sağlamaktadır. Çoğunluğu 16. yüzyıla ait olan bu eserler, Türk sanatının o dönemki görkemli halini de sergilemektedir. Bu araştırmada, dünya müzelerindeki kumaş ve halıları incelemeden önce, Türk süsleme sanatının gelişimi üzerine inceleme yapılmış, dönemsel gelişimi kronolojik olarak irdelenmiştir. Türk süsleme sanatının kökenine kadar inilerek başlangıcından, en görkemlizamanına kadar, hangi eserlerde ne şekilde kullanıldığını da araştırmaya dahil edilerek dünya müzelerinde yer alan Osmanlı dönemi kumaş ve halılarını da incelenerek, araştırma görsel ve yazılı kaynaklarla desteklenmiştir.
İstanbul elyazmacılığı ve Amasya II. Bayezıd İl Halk Kütüphanesi'nde bulunan elyazmalarıı

Türklerin kitaba ve kitap sanatlarına verdiği değer Türkiye ve Dünyadaki müze ve kütüphanelerde bulunan paha biçilemez el yazmalarından anlaşılmaktadır. İstanbul el yazmaları ve Amasya II. Bayezid Kütüphanesi'nde bulunan el yazmaları bunlara örnektir. Üç bölümden oluşan tezin birinci bölümünde, İstanbul el yazmaları ve el yazmalarındaki kompozisyon, üslup ve desen özelliklerinden, ikinci bölümde Amasya da kültürel ortam ve Amasya II. Bayezid İlhalk Kütüphanesi'nden, üçüncü kısımda ise, Amasya II. Bayezid İlhalk Kütüphanesi'nde bulunan el yazmalarının tezhip, cilt, renk ve motif açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Yapılan tezin ana kaynağı İstanbul el yazmaları ve Amasya II. Bayezid İlhalk Kütüphanesi'nde bulunan el yazmaları oluşturmaktadır.
Bazı tarihi yapılar örneğinde Türkiye'de sıva üstü kalem işlerinin korunması: Sorunlar-çözüm önerileri

Türkiye'de özellikle son yıllarda çıkarılan yasalar ve altına imza atılan uluslararası koruma konulu antlaşmaların etkisi ile koruma-onarım çalışmaları hız kazanmıştır. Tarihi eser bakımından oldukça zengin olan ülkemizde, konuya zamanında gereken ehemmiyetin verilmemesinden dolayı koruma-onarım çalışmalarında henüz istenilen seviyeye gelinememiştir. Koruma ve onarım çalışmalarının farklı disiplinlerin bir arada çalışmasını gerekli kılan karmaşık bir yapıya sahip olması, uzmanlık gerektiren konuları bünyesinde barındırması ve bu açıdan Türkiye'de henüz yeterli altyapının oluşturulamamış olması bazı sorunları da beraberinde getirmektedir. Gerekli altyapı oluşturulamadan çıkarılan yasalar ve kabul edilen uluslararası antlaşmalar uygulama aşamasında yeterli olmamıştır. Koruma kültürü konusunda etkili bir eğitim politikasının yürütülememiş olması, günümüzde yaşanan sorunların ortaya çıkmasına zemin hazırlamıştır. Bu çalışmada, Türkiye'de tarihi yapılardaki sıva üstü kalem işlerinin korunması çalışmalarında karşılaşılan temel sorunlar, koruma konusunda hizmet veren resmi ve sivil kurum yetkilileri ile yapılan birebir görüşmelerden elde edilen bilgiler doğrultusunda irdelenmeye ve çözüm yollarının belirlenmesine çalışılmıştır. Amaç, sıva üstü kalem işlerinin korunmasına karar alınan zaman diliminden, koruma ve onarım çalışmalarının tamamlandığı zaman dilimine kadar olan süreçte karşılaşılan temel sorunları irdelemek ve çözüm yolları aramaktır. Bu mantık çerçevesinde birinci bölümde tanım ve tarihi bilgi verildikten sonra ikinci bölümde, bazı yapıların sıva üstü kalem işlerinin restorasyon çalışmaları irdelenmiş, mevcut yasalardan hareketle sıva üstü kalem işlerinin koruma-onarım çalışmalarında yapılması gereken işlemler sıralanmıştır. Bu bilgilerin ardından, görüşmelerden elde edilen veriler doğrultusunda temel sorunlar irdelenmiş ve çözüm yolları üretilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise yapılan proje çalışmaları ve uygulamaların bir dökümü yer almaktadır.
Ankara Etnografya Müzesinde bulunan kemer tokalarının incelenmesi

Tarih boyunca insanoğlu kendini ifade etme biçimi olarak 'sanatı' kullanmıştır. Zengin bir kültürel birikime sahip olan el sanatları, eski örnekleri tanıma ve yorumlama olanağı verir. Bu birikimlerden biri yaşayan takı sanatıdır. Bu araştırma ile Ankara Etnografya Müzesinde bulunan kemer tokaları incelenmiş ve bu alanda eksikliği hissedilen bir belge hazırlanmıştır. Araştırma konusu olarak 'Ankara Etnografya Müzesinde Bulunan Kemer Tokaları' ele alınmıştır. Müzede, kemer tokaları üzerinde gözlem ve inceleme yapılarak malzeme ve teknik özelliğinin ön plana çıktığı 40 adet kemer tokasının fotoğrafı çekilmiş ve bu tokaların müzeye geliş tarihi, müzeye geliş şekli, müzedeki yeri, boyutları, ağırlık, hammaddesi, kuyumculuk tekniği, bezeme konuları ve bugünkü durumu incelenmiştir. Hazırlanan bilgi formlarında bu özellikler belirtilerek kemer tokalarının çizimi yapılmıştır. Altın, gümüş, pirinç ve bakır gibi madenlerden yapılan kemer tokalarının; delik işi, telkari, mıhlama, mine, kabartma, granülasyon, kaplama, döküm, çalma-kazıma ve savat teknikleri ile süslemesi yapılmıştır. Sonuç olarak araştırmada Türk giyiminin önemli bir tamamlayıcısı olan kemer tokalarının; hammadde, teknik özellikleri açısından incelenmesi, belgelenmesi ve konuyla ilgilenen kişilere kaynak oluşturması açısından önem taşımaktadır.
Van'da evlerde üretilen kilimlerin ve dokuma bilenlerin tespiti üzerine bir araştırma

Kilimcilik, Van'ın el sanatları arasında en önemli yere sahiptir. Düz dokumalar arasında yöre insanın hayvancılıkla uğraşmasının sonucu kilimcilik yaygınlaşmıştır. Kilim dokuyanların çoğu terör nedeniyle Van ve Hakkari'nin kırsal kesiminden göç etmiş ailelerden oluşmaktadır. İşsizlik ve geçim sıkıntısı nedeniyle dokuma işi genelde aile bütçesine katıda bulunmak için yapılmaktadır. Dolayısıyla günümüzde dokuma ürünlerinde ticari bir amaç ağır bastığı için Van kilimleri adeta Van-Hakkari yöresi kilimlerinin değişik bir sentezi olarak karşımıza çıkmaktadır. Genelde evlerde kısıtlı imkanlar içersinde dokunan kilimler, metrekareye göre sipariş üzerine ya da serbest pazarda satılmak için üretilir. Hemen hemen her ailede ip eğirmeyi ve boyamayı bilenler vardır. Bitkisel boyaların çok az kullanılmasının nedeni toz boyaların daha ucuz ve zahmetsiz olmasıdır. Üretilen kilimler, ticari amaca dayalı olarak üretildikleri için orijinal motiflerin yerine basit ve geleneği olmayan motifler işlenmektedir. Kilim dokumanın yanı sıra çeyizlik dokuma olarak Van çorapları, dantel, oyacılık cicim dokumacılığı da önemli yer tutmaktadır. Dokumanın hammaddesi olan iplikteki kalitenin düşmesi, yün eğirme ve büküm titizliğine eskisi kadar uyulmaması ve orijinal desen ve motiflerin yerine gelişigüzel basit düzenlemelerin yer alması ve dokunan kilimlerin sipariş üzerine ticari talepler doğrultusunda olması sebebiyle günümüzde sanatsal değerini zamanla yavaş yavaş kaybolmasına yol açmıştır. Dokuma sektöründe iyi bir iş ortamı sağlanması halinde çalışabilecek insan potansiyeli oldukça fazladır. Toplumların tarihi, sosyal, sanatsal ve kültürel karakterlerinin yansıtıldığı dokuma ürünleri günümüzde eski canlılığını kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya bulunmaktadır. Bu nedenle Türk dokuma sanatının geleceği açısından Van'da dokuma ürünlerinin ve özellikle kilimlerin araştırılması ve yeniden canlandırılması gerekmektedir.
İzmir Etnografya Müzesinde bulunan 3174 envanter numaralı minyatürlü el yazması eserdeki tasvirlerin değerlendirilmesi

Bu araştırmada İzmir Etnografya Müzesinde Bulunan 3174 Envanter Numaralı El Yazması Eser incelenmiştir. El yazması eserden 29 adet padişah portresi ve 1 Vezir portresi seçilerek üslup açısından incelenmiştir. Araştırma kapsamında minyatür sanatı ve boyama teknikleri, minyatürün ve Osmanlı Dönemi portreciliğinin tarihsel gelişimi, hakkında bilgi verilmiştir. Araştırma sonucunda el yazması eserin içinde bulunun padişah portrelerinin ve vezir portresinin teknik açıdan yapılma şekilleri, tasvir şekilleri ve üslup şekli ele alınmıştır. Araştırma sonucunda portre minyatürler akıtma, yüz boyama, tarama, nüanslı boyama, noktalama, kademeli boyama teknikleri ile yapıldığı görülmektedir. Eser 18. yy başında yapıldığı Kostantin Kapıdağlı'nın padişah portreleri isimli eserinin kopya çalışması olduğu tespit edilmiştir.
Ankara Olgunlaşma Enstitüsü sırma atölyesinde uygulanan maraş işi iğne tekniklerinin ürün çeşitleri ve öğretim analizi yönünden incelenmesi

Bu çalışmada, Ankara Olgunlaşma Enstitüsü Sırma Atölyesi'nde uygulanan Maraş işi iğne teknikleri ve ürün çeşitleri incelenmiştir. Araştırmayla bu alanda yapılacak eğitim öğretim çalışmalarına katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Araştırma materyaline ulaşılabilmesi için Ankara Olgunlaşma Enstitüsü Sırma Atölyesi'nde Maraş işi iğne tekniğiyle üretilen 50 adet ürün araştırma kapsamına alınmıştır. Çalışmada; betimsel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırma kapsamında sanat, el sanatları, işleme sanatı ve dival işinin tarihsel gelişimleri incelenmiş, sırma atölyesinde uygulanan dival işi iğne tekniklerinin meslek analizleri yapılarak işlem yaprakları verilmiştir. Hazırlanan bilgi formu doğrultusunda ürünlerin özellikleri incelenerek belirlenmiştir. İnceleme sonucu elde edilen verilere göre; Sırma Atölyesi'nde hazırlanan dival işlerine ait ürün çeşitleri, yapılış tarihleri, işlemelerin zemin, işleme, süsleme ve kenar temizlemelerinde kullanılan gereç, renk, teknik, motif ve kompozisyon özellikleri tespit edilmiştir. Araştırmanın sonuç bölümünde bilgi formlarının değerlendirmeleri yapılmıştır. Öneriler kısmında konuyla ilgili program geliştirme çalışmalarının yapılması önerilmiştir.
Ankara Etnografya Müzesinde bulunan kilim örneklerinin incelenmesi

Ankara Etnografya Müzesi; Namazgah semtinde, Müslüman mezarlığı bulunan tepede kurulmuştur. Cumhuriyet döneminde yapılan ilk devlet müzesidir. Müzede geleneksel kıyafetler, işlemeli eserler, el dokumaları, takılar vb. önemli eserler bulunmaktadır. Bu araştırmanın konusu Ankara İli Etnografya Müzesinde bulunan kilim özelliklerinin belirlenmesidir. Araştırma doğrultusunda, müzede bulunan ve incelenen kilim örneklerinin fotoğraflarına ve envanter bilgilerine ulaşılmıştır. Araştırma kapsamında, Müzede bulunan 42 adet kilim örneği incelenmiş, bunların müzeye geliş şekli, kullanım alanı, hammaddeleri, tekniği, motif, bezeme ve renk özellikleri tespit edilmiş, bilgi formları hazırlanmıştır. Müzedeki kilimlerin çoğunun satın alma yoluyla geldiği, devir, müsadere ve bağış olarak ise az oranda olduğu bilgisine ulaşılmıştır. Kullanım alanı olarak yer yaygısı ve seccade olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın sonucunda, incelenen kilim örneklerinde pamuk iplik ve yün iplik kullanıldığı görülmüştür. Kilimlerde çoğunlukla eli belinde, koçboynuzu, kurtağzı, yıldız ve tarak motiflerinin kullanıldığına rastlanmıştır. Bezeme türleri olarak geometrik bezeme, figürlü bezeme, sembolik bezeme, nesneli bezeme ve bitkisel bezeme kullanılmıştır. Kilimlerde çok çeşitli renklerin kullanıldığı görülmüştür.
Parça birleştirme çalışmalarında programlı öğretim yönteminin etkililiği

Bu araştırma; programlı öğretim yönteminin, parça birleştirme uygulamaları üzerine etkililiğini denemek amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Programlı öğretim yönteminin, parça birleştirme uygulamaları üzerindedenenme sebebi, ülkemizde kaybolmaya yüz tutmuş bir el sanatıyken batıdanpatchwork adıyla birtakım olarak dönen parça birleştirme sanatına dikkat çekilmekistenmesidir.2005- 2006 öğretim yılında Gazi Üniversitesi, Endüstriyel Sanatlar EğitimiFakültesi, Aile ve Tüketici Eğitimi Bilimleri Bölümü 3. sınıf öğrencilerinden tesadüfi yöntemle seçilen 38 kişilik bir öğrenci kümesi üzerinde, geliştirilen aracın etkililiğidenenmiştir. Öğrenciler, 19'ar kişilik iki ayrı kümeye ayrılarak deneme ve denetimkümesini oluşturmuşlardır. Denetim kümesinde bir öğretmenle birlikte geleneksel yöntemle ders işlenmiş, deneme kümesinde ise, programlı öğretim yöntemine göre geliştirilen aracı takip ederek öğretmen gözetimi olmadan öğrencilerin kendi kendilerine öğrenimi gerçekleştirmeleri, parça birleştirme tekniklerine göre panoyapmaları istenmiştir. Konu için ayrılan 6 haftalık sürenin sonunda geleneksel yöntemle ders anlatılarak elde edilen verilerle, programlı öğretim yöntemine göre hazırlanmış aracın uygulanmasından elde edilen veriler karşılaştırılarak aralarındaki fark ortaya konmaya çalışılmış böylelikle geliştirilen aracın etkililiği sınanmıştır. Aynı ortamda ve aynı süre verilerek uygulanan Bilgi-Başarı Testi ile, her ikikümedeki öğrencilerin bilgi düzeyleri ölçülmüş, değerlendirme ölçeği kullanılarakyaptıkları ürünler değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre her iki kümenin başarısı arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Bu sonuç; geliştirilen aracın kullanılabilir olduğunu, ParçaBirleştirme teknikleri üzerinde uygulanabileceğini ortaya koymaktadır. Beceriye dayalı bir eğitimde, dikkatle hazırlanmış bir ders aracının, öğretmengözetimi olmadan daha geniş kitlelerin bireysel eğitiminde kullanılabileceği düşünülmektedir.
Antalya Müzesi'nde yer alan hat levhalar ve süslemeleri

Türk sanatımız içerisinde zengin ve güzel örneklere sahip olan tezhip, hat, minyatür, cilt, ebru gibi sanatlarımız geçmişşten gelen kültür sanat birikimini günümüzde de gözler önüne sermekte bu kültür ve sanat birikimini gelecek kuşaklara aktarmamızda bizlere yol göstermektedir. Geçmişte bulundukları dönemler içerisinde de zengin ve oldukça emek gerektiren eserler ortaya çıkaran dönemin sanatçılarına her zaman gereken önem verilmiş ürettikleri eserler ile bulundukları dönemin siyasi ve ekonomik alanda devletin gücünü de temsil etmişlerdir. Bu çalışmada, Antalya Müzesi Etnografya Bölümü'nde teşhirde bulunan 16 adet hat levhanın süsleme özellikleri incelenmiştir. İncelemiş olduğumuz her bir eser için fotoğraflar çekilmiş, desen çizimleri yapılmış ve bilgi fişleri oluşturulmuştur. Bilgi fişlerinde hat levhaların dönemleri, ebad bezemelerinde kullanılan teknikler ve süsleme özellikleri gibi bilgiler envanter kayıtlarına dayanarak verilmiştir. Araştırmada incelemiş olduğumuz 16 adet hat levhanın XVII. ve XX. yüzyıl tarihleri arasına ait olduğu belirlenmiştir.
Tezhip sanatında kullanılan malzeme

Türk süsleme sanatları içinde, başlangıçtan beri mushaf süslemelerinin çok önemli bir yeri vardır. Tezhip sanatına verilen önem mushaflara verilen önemden gelmektedir. Bu bakımdan yazıları süslemeleri ile tamamlayan tezhip sanatına da çok değer verilmiştir. Arapça'da altmlama manasına gelen tezhip ; Anadolu Selçuklularından günümüze kadar, bulunduğu dönemlere göre çeşitli değişimler göstermiştir. En güzel örneklerini 15. ve 16. Yy'da verirken, 17. Yy.'da gerileme dönemi yaşamıştır. 18. Yy.'da, Avrupa rokokosunun etkisiyle ortaya çıkan Türk rokokosu, 19. Yy'da da tezhip sanatında etkili olmuştur. Günümüzde ise tezhip sanatı, üniversitelerde uygulamalı ders olarak öğretilip, sürdürülmektedir. Tezhip sanatında kullanılan kağıtlar, boya ve ahar gibi özel işlemlerden geçirilerek, kullanılmaya hazır hale getirilir. Tezhibin en önemli malzemesi olan altın, genelde arap zamkı ile ezilip uygulanacak duruma geldikten sonra, firça ile kağıt üzerine sürülür ve mühre yardımıyla parlatılır. Tezhip artık eskiden olduğu gibi kök ve toprak boyalarla değil, günümüzde kullanılan guaj, akrilik ve suluboya gibi su bazlı boyalarla uygulanır. Tezhip ; kitap süslemelerinden başka levhalarda da kullanılır. Tek yapraklı kağıt ince olduğu için, levhalarda kullanırken daha kuvvetli olması için, su yönlerine göre üst üste yapıştırılarak elde edilen, murakka denilen sert bir mukavva kullanılır. VI Tezhip sanatı özen isteyen bir sanattır. Bunun için, tezhip sanatçısı kullanacağı malzemeyi de dikkatle seçer ve hazırlar. Kullanılan malzemenin mukaveeti ve kalitesi, hem yapılan eserin iyi olması hem de kalıcı olması açısından önemlidir.
Konya'da bulunan bakır işçiliği ürünü eserler ve Konya ili bakır işçiliğinin bugünkü durumu

Geleneksel el sanatları içinde önem taşıyan bakır işçiliği araştırmanın konusu olarak belirlenmiştir. Bakır madeni kolay işlendiği ve biçimlendiği için devirler içinde birçok eşya bakırdan yapılmış, el sanatları içinde bakır önemli bir yer almıştır. Bu özelliğinden dolayı bakırdan yapılan geometrik rumi ve bitkisel motiflerle ince bir sanat anlayışı ile bezenmiş siniler, tepsiler, ibrik ve leğenler, çorba tasları, lengerler, sahanlar, tence re, kazan, cezve ve mangallar ve daha birçok ev ve mutfak eşyası halkın günlük hayatında önemli bir yer tutmuştur. Geleneksel el sanatları içinde de önemli bir yere sahip bakır işçiliği araştırılma ve gelecek kuşaklara aktarılmayı bekleyen bir el sanatıdır. Bu amaçla yapılan araştırmada Konya'da bulunan bakır eşyalar, üretim aşamaları, atölyeler ve çalışma sistemleri incelenmiş bu alanda karşılaşılan sorunlar belirlenmiş, incelenen eserler yapım ve süsleme teknikleri açısından değerlendirilerek sonuçlar ortaya koyulmuştur. Araştırmanın giriş kısmında araştırmanın tanımı, önemi, amacı, sınırı ve izlenen yöntem açıklanmıştır. İkinci bölümde bakır işçiliği açısından ele aldığımız Konya ilinin tarihi-coğrafı ve sosyo-kültürel durumu hakkında genel bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde maden sanatının tanımı - tarihçesi ve bakır işçiliğinin maden sanatı içindeki önemi üzerinde durulmuş ve maden çeşitleri özellikleri ile açıklanmıştır. 'Konya İli Bakır İşçiliği' isimli dördüncü bölümde ise bakır madeninin tanımı, tarihçesi, bakır işçiliğinde kullanılan araç ve gereçler ve bakır eşya yapım evreleri, kullanılan yapım ve süsleme teknikleri ve bezemeler hakkında bilgi verilmiştir. Yine aynı bölümde bakır eşyaların kullanıldığı yerler ve kap türleri de ayrıntılarıyla açıklanmıştır. Beşinci bölümde ise Konya ili bakır işçiliğinin bugünkü durumu, Konya'da bulunan atölye ve bakırcı ustalarının hammadde, araç ve gereç, çırak ve yardımcı sorunu, pazarlama sorunları ve talepleri, sağladıkları kazanç ve geleceğe bakışlarısaptanmıştır. Yine aynı bölümde Konya müzelerinde bulunan bakır eşya örnekleri incelenmiş ve müzelerde bulunan bakır eserlerden oluşturulmuş kompozisyonlar değerlendirilmiştir. Beşinci bölümün sonunda Konya ili bakır işçiliği ve bakır işçiliği ile ünlü diğer merkezler karşılaştırılarak bir sonuca gidilmiştir. Katalog kısmını oluşturan altıncı bölümde ele alınan 38 eser gözlem formu doğrultusunda incelenerek değerlendirilmiştir. Kullanılan yapım ve süsleme tekniklerinin. süsleme öğesini oluşturan bezemelerin ve bakır eşyaların kullanıldığı yerlerin döküm tablolarından oluşan 7. bölümde bu tablolardaki verilere ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır. Sekizinci bölümde ise Konya ili bakır işçiliği konusunda yapılan araştırmadan bir sonuç çıkarılmış ve sonuç doğrultusunda bu konuda yapılabilecek çalışmaların saptandığı önerilerle araştırma sonuçlandırılmıştır. u
Artvin yöresinde el dokumacılığı

Bu çalışmanın amacı, kaybolmaya yüz tutmuş Artvin yöresi el dokumacılığını incelemek, Artvin ve ona bağlı ilçe ve köylerde yapılmış düz dokuma ve kumaşları tespit ve tahlil etmektir. Bu amaçla çalışmada el dokumaları ve onların çeşitleri kısaca özetlenerek, Artvin yöresinde düz dokuma ve kumaşların yapımında kullanılan malzeme, araç ve gereçler, bu dokumaların yapım süreci ile dokumaların genel özellikleri incelenmiştir. Çalışmanın katalog bölümünde tespit ettiğimiz düz dokuma yaygılar ve kumaşların fotoğrafları, onların kompozisyon ve renk özellikleri ile bazı teknik özellikleri verilmiş, dokumada kullanılan motiflerin ve bazı dokumaların tam olarak çizimleri yapılmıştır. İnceleme sonuçlarına göre Artvin yöresi el dokumaları kompozisyon, motif, renk açısından Anadolu ve Orta Asya'da görülen örneklerle ortak özellik göstermektedir. Düz dokuma yaygılarda yakın zamana kadar sadece yün iplikler kullanılırken, günümüzde yün ve pamuk iplikler bir arada kullanılmaktadır. Eskiden doğal boyalar kullanılmaktayken, günümüzde sentetik boyalar ağırlıktadır. Siyah, beyaz, kırmızı, kahverengi, yeşil, mavi ve turuncu en çok kullanılan renklerdir. Artvin yöresi ehram dokumacılığında eskiden yünlü, pamuklu ve ipekli, günümüzde ise ipekli yerine orlon iplikler; keci-leçek bezi öneklerinde ise kara kendir, beyaz kendir, keten iplik, pamuk iplik, floş iplik, simler ve renkli merserize iplikler kullanılmaktadır. Beyaz, kırmızı ve mavi renkler ağırlıktadır.
Sarıkamış ve çevresi halı dokumaları

Pazırık halısından bugüne değin el dokumacılığına kültürel anlamda bakıldığında halının, toplumda bir işlevi yerine getirdiği ve toplumun yaşam biçimi ile doğrudan ilgili olduğu görülür. Günümüzde kültürümüzü yansıtan halı dokumacılığı Sarıkamış yöresinde önemini kaybetmiştir. Bu çalışmada halı örnekleri araştırılmış ve bilimsel bir doküman hazırlanmıştır. Sarıkamış ve köylerinde tespit edilen halılar kompozisyon renk ve motifleri ile dokunduğu bölgenin yöresel özelliklerini taşımaktadır. Aynı zamanda Anadolu ve Kafkas halıları ile ortak özellikler göstermektedir. Tespit edilen halıların çözgülerinde pamuk, desen ve atkı iplerinde yün malzeme kullanılmıştır. Siyah, kahverengi ve beyaz renkli yünler saf olarak kullanılmıştır. Bulunan halılarda kırmızı, bordo, sarı, turuncu ve yeşil renkler de görülür. Genel olarak kök boya kullanılmaktadır. Tespit edilen halılarda geometrik motiflerin yanı sıra bitkisel motifler, hayvansal motifler ve insan figürleri kullanılmıştır. Motif bakımında değerlendirildiğinde yöre Anadolu'nun diğer dokuma merkezleri ile benzerlik içerisindedir. Yöre halıları yer yaygısı, sedir örtüsü, seccade, yastık ve heybe gibi amaçlar için üretilmektedir.