turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir siyasal strateji olarak sağ popülizm: Brezilya'da Bolsonaro İktidarı

Brezilya'da 2018 yılında iktidara gelen Jair Bolsonaro'nun niteliğini inceleyen bu çalışma, 10 başlıktan oluşmaktadır. Bolsonaro iktidarı üzerine gerçekleşentartışmalarda öne çıkan iki kavram sağ popülizm ve faşizmdir. Son dönem dünyanın birçok yerinde iktidara gelen ya da güç kazanan sağ özneler için de benzer bir tartışma söz konusudur. Bolsonaro iktidarının niteliği üzerinde varılacak sonucun, söz konusu sağ özneler için yapılan tartışmalar için faydalı olacağı düşünülmektedir. Bu yüzden çalışmada, öncelikle sağ popülizm ve faşizm kavramlarının nitelikleri tartışılmıştır. Bu kavramlar üzerinde varılan tanımlar üzerinden bir karşılaşmaya gidilmiştir. Bu karşılaştırmanın ardından Bolsonaro iktidarının ilk yılındaki pratikleri ve Bolsonaro iktidarının niteliği üzerine yürütülen tartışmalar incelenmiştir. Sağ popülizm ve faşizmkavramları üzerine yürütülen tartışmada, bu iki kavramın birbirlerinden farklı iki kavram olduğu görülmüştür. Sağ popülizm siyasal bir stratejiyken, faşizm siyasal bir ideolojidir. Sonuç kısmında, Bolsonaro iktidarının niteliği bu iki kavram üzerinden değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme sonucunda Bolsonaro iktidarının yaygın kanının aksine bir neofaşistleşme sürecinin başlangıcı olarak görülmemesi gerektiği ortaya konmuştur.
Bir ihtilal bir devrim: 27 Mayıs'ın Aydın'daki yankıları

27 Mayıs 1960 İhtilali, askeri bir darbe ile başlamıştır. Türkiye'de ordunun ilk darbesi 27 Mayıs 1960'da gerçekleşmiştir. Türk Silahlı Kuvvetleri içinden çıkan cuntacı bir grup, 27 Mayıs 1960'da Demokrat Partiye karşı başarılı bir darbe gerçekleştirmiştir. Böylece Milli Birlik Komitesi tarafından Türkiye'de 1961 seçimlerine kadar 27 Mayıs Askeri Rejimi kuruldu. Aynı zamanda bu rejim Türkiye'de bir ihtilal sürecidir. 27 Mayıs Askeri Rejimi'nde Milli Birlik Komitesi Lideri Orgeneral Cemal Gürsel oldu. Başbakan Adnan Menderes ihtilalin sonuna doğru Yassıada Mahkemesi'nin kararı ile idam edildi. Bu çalışmada taşrada bir ihtilalin anatomisi anlatılırken aynı zamanda Aydın şehrinde bu ihtilalin yankıları analiz edilecektir. Başka bir açıdan bu çalışma bir mikro tarih yazımı ve kent tarihi örneğidir. Bu araştırmada bir takım sorular sorulacaktır: 27 Mayıs 1960 Askeri Darbesi'nin Aydın'daki yankıları nasıldı? 27 Mayıs İhtilali'nde Aydın'da ne oldu? Aydın'da ihtilale karşı olumsuz tepkiler oldu mu? Aydın sakinleri Yassıada Mahkemesi'nin Adnan Menderes hakkındaki idam cezası kararını nasıl karşıladı? Aydın'da sivil siyasete geçiş nasıl oldu? Kısacası bu soruların cevapları aranacaktır.
Kamerun'da elitler, klientalizm ve yolsuzluk

Kamerun'daki artan yolsuzluk ve klientelizm oluşan elit sınıfıyla beraber sadece politika yapanların dikkatini çekmemiş aynı zamanda akademik yazılarda daartışın görülmesini sağlamıştır. Akademisyenler elitlerin klientelizmi ve bunun rüşvetinbir formu olarak birleşmesi hariç olmak üzere Kamerun'daki yolsuzluğun veklientelizmin farklı yönlerine çalıştılar. Klientelizmin, Yolsuzluğun ve Elitlerindavranışlarının etkisi sosyo-ekonomik ve politik gelişmeleri ile güçlü bağlantıları olan Batı Afrikalı uluslar için çok büyük bir tökezleyici blok oldu. Bu tez, sosyal, siyasal ve ekonomik kalkınmanın gelişmesi için elverişli bir ortam geliştirmek amacıyla seçkinsınıf içinde değişimi yönlendirmek ve etkilemek için sağlam bir politika tanımlamasıyapıyor ve aynı zamanda yoksulluk ve Anglophone krizi gibi geçtiğimiz üç yıldır ülkeyikaranlığa sürükleyen sosyal hastalıklarla ilgilenmektedir.
Türkiye'de radikal dini grupların siyasete yönelik yaklaşımlarında değişimlerin incelenmesi

Değişim insan doğasında olan, kimi zaman bilinçli, kimi zaman bilinçsiz bir şekilde kendiliğinden oluşan bir süreçtir. Modernizm, değişim kavramını daha köklü ve daha hızlı bir hale büründürmüş ve tarihte kıyaslanmayacak farklılaşmanın temelini oluşturmuştur. Osmanlı döneminde başlayan değişim süreçleri cumhuriyet döneminde daha köklü bir biçimde devam etmiştir. Elbette değişim herkesi değiştirememiş bazı toplumsal gruplar değişime geçici de olsa direnerek marjinal gruplar ortaya çıkarmıştır. Bu grupların ortak özelliği ise mevcut sistemlere ve düzenlere karşıt olmalarıdır. Ancak her ne kadar değişime direnilmiş olsa da zamanla bu gruplar da değişimden nasibini almış ve bu değişimi ilerleme ya da olgunlaşma olarak görmüşlerdir. Bir dönem Türkiye'de radikal söylem ve eylemler içerisinde olan Hizbullah ve Akıncılar teşkilatı, dönem dönem apolitik bir tutum sergilemelerine karşın 2002 seçimlerinin akabinde Kaynak Mobilizasyon Teorisi bağlamında sosyal, siyasal ve ekonomik kaynakların değişimi ile politize olmuşlardır. Bu çalışma, Türkiye'de mevcut düzene ve siyasal sistemlere karşı mesafeli olan söz konusu İslami grupların zamanla geçirdikleri değişim ve dönüşümlerin neticesinde yaşadıkları farklılaşmanın temelindeki sebepleri konu edinmektedir. Bu çalışmanın amacı, söz konusu grupların yaşadığı değişimin altındaki etmenlerin ortaya konularak analiz edilmesidir.
Merkez-çevre yaklaşımı bağlamında modern dönem Türk siyasetinin analizi

Sayısı: VI + 1 46 Anabilim Dalı: Kamu Yönetimi Bilim Dalı: Siyaset ve Sosyal Bilimler Merkez-Çevre Yaklaşımı, Türk siyasal hayatında meydana gelen gelişmeleri açıklamada kullanılan yaklaşımlardan bir tanesidir. İlk kez Edward Shils tarafından ortaya konulan bu yaklaşım, Şerif Mardin tarafından da Türk Toplumu'na uyarlanmıştır. Mardin bu yaklaşımı Türk siyasetini açıklamada bir anahtar olarak kullanmıştır. Bu çerçevede Osmanlı imparatorluğundan Türkiye Cumhuriyeti'ne uzanan süreçte merkez ve çevre kavramlarının siyasal hayattaki karşılıklarını ortaya koymuştur. Batı toplumlarında siyasal gelişme kilise-devlet arasında ya da sosyal sınıfların kendi aralarındaki çatışmalardan gerçekleşmiştir. Bu çatışmalar her zaman uzlaşmayla sonuçlanmıştır. Türkiye'de ise bu siyasal gelişme merkez ile çevre arasındaki çatışma sonucu gerçekleşmiştir. Bu çatışmanın en belirgin olduğu dönem ise çok partili hayata geçildiği 1946 yılından 27 Mayıs 1960 İhtilali'ne kadar olan dönemdir. Bu dönemde çevre, merkezi ele geçirmiş, bundan rahatsızlık duyan merkez ise 27 Mayıs I960' da tekrar çevreyi merkezden uzaklaştırmıştır. 27 Mayıs 1960 İhtilali ile birlikte merkez yemden düzenlenmiş ve çevreden gelebilecek taleplere karşı korunaklı hale getirilmiştir.
Çorum'da siyasal hayat(1923-1945)

Bu çalışmanın amacı, belirli bir dönem tek parti iktidarının tüm yurtta olduğu gibi Anadolu'nun bir vilayeti olan Çorum üzerinde nasıl bir etki bıraktığının incelenmesi olmuştur. Bu bağlamda 1923- 1945 yılları arasında tek partinin genel merkezinde yaşanan siyasi gelişmelerden başlayarak Çorum ilindeki yansımaları ele alınmıştır. Çalışmada ağırlıklı olarak arşiv belgeleri, gazete nüshaları kullanılmaya çalışılmıştır. Tezde genel olarak tek parti iktidarının Türkiye genelindeki otoritesi ile yereldeki otoriter anlayışa olan etkisi araştırılmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda partinin önce malvarlığı ve maddi kaynakları ortaya konularak yerelde nasıl örgütlendiği, Yaptığı seçimler, çıkardığı milletvekilleri, halkın dilek ve isteklerin de yer aldığı ayrıca parti politikalarının da belirlendiği kongreler yapılmıştır. Burada dikkat çeken bir diğer hususta parti genel merkezi tarafından görevlendirilen Bölge müfettişlerinin görev alanında yaptığı tetkikler ve teftişlerdir. Çorum ilinde yapılan tetkik ve teftişler arşiv belgeleri ışığında ayrıntıları ile ele alınmıştır.
İkinci Dünya Savaşı ve sonrası dönemde Türkiye'de ideolojik politikanın doğuşu

Bu tezin amacı, İkinci Dünya Savaşı sırasında ve sonrasında yaşanan gelişmelerin Türk iç siyasetine etkilerini incelemektir. Dış dinamiklerin meydana getirdiği değişikliklerin iç siyasette nasıl algılandığı, dalgalı iç politikanın dış baskılardan nasıl etkilendiği, uluslararası ilişkilerin aldığı yeni niteliğin sonuçlarım değerlendirilmeye çalışılmıştır. İkinci Dünya Savaşı yıllarında seslerim kamuoyuna basın yoluyla duyurmaya çalışan ideolojik grupların varlığı değişen uluslararası ilişkiler konsepti içinde değerlendirilmektedir. Ancak bu alanda iktidarın belirleyici rolü olmuştur. İktidar yasal olanakları ile tartışmanın sağ ve sol kutuplan gerektiğinde susturmaktan kaçınmamıştır. Bununla birlikte sağ ve sol grupların çatışmaları da sık sık tekrarlanmıştır. Tartışmanın tarafları ve iktidar, dünyada var olan ideolojik mücadelenin etkisi altında kalarak savaşı yorumlamış ve bu olguya göre hareket etmişlerdir. Tek parti yönetiminden çok partili sisteme geçiş süreci içinde dahi dış dinamiklerin varlığını ve etkisini görmek mümkündür. Zira kutuplaşan tarafsız kalmanın dünya savaşma girmekten daha zor olduğu görüşü iktidar içinde hakimdir. Batı nüfuz bölgesine dahil olmanın zorunlu kıldığı şartların içinde demokrasi, siyasi liberalizasyon ve kapitalist düzen mevcutken, farklı fikir akımlarının yok edilmesi de bu şartlar dahilinde değerlendirilmiştir.
Marx, Engels and Internationalism: Rethinking the nineteenth century national liberation movements from the Marxist framework

Emek tarihi boyunca belirgin bir rol oynamış bir olgu olan ulusalcılık uluslararası işçi sınıfının katmanlı yapısının ortaya çıkışına sebebiyet vermiştir. Bu çalışmanın temel iddiası, bu bağlamda, on dokuzuncu yüzyılın ilk yarısında yükselmeye başlayan ulusalcı dalganın karşısında kendini hissettirmeye başlayan ve Marksist paradigmaya içkin olduğu iddia edilen noksanların iki temel noktadan kaynaklandığıdır. Birinci olarak, uluslararası iş bölümünde kendine farklı pozisyonlar edinen ulusal emekçi sınıfların yol açtığı işçi aristokrasisinin oluşumu ve bunun pratikte yarattığı problemler; ikinci olarak ise mutat bir biçimde varılan yanlış bir kanı olan Marksizm'i kolonileşme karşıtı hareketlerin iddiaya göre yüzeysel bir biçimde kendi kuramına eklemlemekten sorumlu addeden anlayıştır. Enternasyonalizm ve Marksizm arasında var olduğu iddia edilen ve büyük ölçüde kurgusal olan bu boşluğu doldurmanın tek yolu, işbu çalışmada iddia edildiği üzere, on dokuzuncu yüzyıl ulusal bağımsızlık hareketlerinin titizlikle yeniden incelenmesi ve bunun bize sağlayacağı Marksist kuramsal çerçeveye içkin olduğu söylenen Doğu/Batı veya Kuzey/Güney ikiliklerini aşma kapasitesini kullanmaktır.
A new milestone for AU-EU partnership; Changes with principled pragmatism

Ortak Vizyon, Ortak Eylem: Daha güçlü bir Avrupa 2016 belgesiyleAB yeni bir küresel strateji tanımladı. Tez, ilkeli pragmatizmanın AB'nin küreselstratejisini etkileyip etkilemediğini, Avrupa Birliği ve Afrika Birliği ilişkisi üzerinden, örnek bir olayla araştırmaktadır. İlk bölümde, ilkeli pragmatizm ve rezilyansın AB'nin küresel politikası üzerindeki etkileri açıklanmaktadır. Ayrıca, ikinci bölümde AB'ninstratejisini örnek olay üzerinden incelemek için tez Avrupa Birliği ve Afrika Birliğiilişkisini incelemektedir. Buna ek olarak, Çin ve İngiltere gibi AU-AB ilişkilerini etkileyen diğer aktörler de tezde ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde ise tez, bölgesel aktörler de dahil olmak üzere AU-AB ilişkisinin muhtemel olasılıkları tartışmakta ve değerlendirmektedir. Tez, AB'nin küresel stratejisinin EUGS 2016'de açıklananesneklik stratejisi kapsamında ilkeli pragmatizm tarafından büyük ölçüde etkilendiği veU-AB ilişkisinin bu stratejinin etkisiyle ciddi şekilde gerilediği sonucuna varmaktadır.
Strategic constructions of national identity by political leaders in Turkey

Bu çalışma Türk ulusunun sınırlarının, ona atfedilen normların ve siyasi temsil iddialarının Türkiye'deki siyasi parti liderleri tarafından nasıl inşa edildiğini araştırmıştır. Liderlerin ulusal kimlik inşalarının partilerin kolektif planlarıyla örtüşmesi ve seçmen gözünde temsiliyet iddialarını kuvvetlendirme amaçlı olması beklenmiştir. Çalışmanın bir diğer amacı liderlerin Kürt nüfusunu Türk ulusu tanımına nasıl dahil ettiğinin söylemsel analizidir. Bu nedenle kullanılacak verinin AK Parti, MHP ve CHP'nin Doğu ve Güneydoğu Anadolu illerindeki 2011 Genel Seçimleri öncesi miting konuşmaları olması kararlaştırılmıştır. Analiz bulgularına göre üç lider ulusal bayrağı, resmi dili, toprak bütünlüğünü ve üniter devleti Türk ulusunun ortaklaştığı konular olarak inşa etmişlerdir. Farklılaştıkları konular ise yurttaşları birbirine bağlayan ilişkinin doğası üzerinden olmuştur. Erdoğan dindaşlık vurgusu yaparken; Bahçeli ortak tarih ve kültürün, Kılıçdaroğlu ise vatandaşlık bağının altını çizmiştir. Ulus kurulumları ulusa atfedilen normları da içermiş ve bu normlar parti liderlerinin temsiliyet güttükleri konularla örtüşmüştür. Parti liderleri retoriklerini kurarken ulusal kategorilerden yararlandıkları gibi evrensel ve diğer sosyal kategorileri de kullandığı görülmüştür. Sosyal kategorileri verili kabul etmek sosyal değişim önündeki bir engeldir. Bu nedenle hizmet ettikleri amaçları araştırmak, bu çalışmada olduğu gibi, sosyal kategorizasyonun etkileriyle mücadele edenleri güçlendirmek niyetini taşımaktadır.
Cumhuriyet Halk Partisi'nin Gaziantep'teki faaliyetleri (1939-1950)

Ulusal Kurtuluş Savaşı'ndan sonra düşman işgalinden kurtulan ülke içerisinde yeni örgütlenmelere ve iç düzenlemelere gidilmiştir. M. Kemal, halkın bütün kesimlerini temsil eden, Halkçılık ilkesine dayanan bir fırka kuracağım ulusa açıklamıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin ikinci dönem seçimlerinin yapılmasının ardından 9 Eylül 1923'te Halk Fırkası kurulmuştur. Ayrıca Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti bütün şubeleriyle birlikte Halk Partisi'ne intikal etmiştir. Gaziantep Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti de 1924 yılında Halk Fırkası'nın şubelerinden birini temsil edecek şekilde Gaziantep Halk Partisi İdare Heyeti'ne dönüştürülmüştür. İlk dönemlerde il başkanlığı görevini valiler yapmış, daha sonra bu görev valilerin ellerinden alınıp parti mensubu kişilere verilmiştir. Parti İdare Heyeti genelde partililer ve halk arasında birlik ve beraberlik duygularının hakim olduğu kişilerden oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda oluşturulan parti teşkilatı da halk ve hükümet makamları ile daima iş ve fikir beraberliği içerisinde olmuştur. XVII CHP 1923 yılından 1950 yıllarına kadar ülke politikasına yön vermiş, siyasi konjenktürdeki tek hakim ve otoriter parti olmuştur. Tek parti döneminde CHP, halkın seçimlere ve parti faaliyetlerine katlimi düzeyini arttırmak için çalışmalar yapmıştır. Halk dilek ve isteklerini kongreler aracılığı ile parti genel merkezine ve ilgili devlet kuruluşlarına intikal ettirmiştir. Gaziantep halkı katıldığı kongrelerde özgür iradeleri ile fikir ve görüşlerini beyan ederek vilayetin idari, iktisadi ve sosyal alandaki gelişimini sağlamak ve daha ileri bir seviyeye ulaştırmak için, memleketin sorunları ve ihtiyaçları üzerinde görüşmeler yapmışlardır. Bu suretle, her vatandaş ocak, kaza ve ilçe kongrelerinden itibaren memleket için faydalı gördüğü dilek ve şikayetlerini ilgili mercilere kongreler ve şehre gelen milletvekilleri aracılığıyla ulaştırma fırsatı bulmuşlardır. Dilekler daha çok ekonomik alanda toplanmış olduğundan ve oldukça fazla bir masraf gerektirdiğinden bunlardan sadece bir kısmının gerçekleşmesi mümkün olmuştur. Ancak halkın istekleri tam olarak karşılanamadığından bu dilekler her yıl kongrelerde tekrar edilmiştir. Bunun sonucunda CHP, halkta yaratmış olduğu hoşnutsuzluklar yüzünden 1950 seçimlerinde Gaziantep'ten milletvekili çıkaramamıştır.
Sebilürreşad ve Büyük Doğu Dergileri üzerinden 1940-1950 döneminde Türkiye'de İslamcılık

Bu çalışma, Türkiye'de 1924 ve 1925 yıllarından itibaren görünürlüğünü kaybeden İslamcılık akımının, yeniden kıpırdanmaya başladığı 1940- 1950 arasındaki dönemde nasıl bir seyir takip ettiğini bir örneklem üzerinden ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda öncelikle Milli Mücadele döneminden 1950 yılına kadarki siyasal gelişmeler, İslamcılık akımının gelişimini etkileyen yönleriyle özetlenmeye çalışılmıştır. Sonrasında ise İslamcılığın bu yıllarda izlediği seyir, dönemin en önde gelen İslamcı dergileri olan Sebilürreşad ve Büyük Doğu Dergileri örnekleminde ele alınmıştır. İslamcıların bu yıllardaki ana gündem maddeleri ve bu konulardaki yaklaşımları ortaya konmaya gayret edilmiştir. Dönemin İslamcılık düşüncesinin, genel olarak II. Meşrutiyet'ten intikal eden ana istikametleri sürdürmekle birlikte, özellikle Büyük Doğu çizgisinin demokrasi, İslam birliği ve tarih algısı gibi konularda pek çok yeni yaklaşımı barındırdığı görülür. Nitekim Sebilürreşad ve Büyük Doğu Dergileri, ele aldıkları veya öne çıkardıkları konuların seçimi, rejim karşısındaki tutumları, benimsedikleri dil ve kullandıkları üslup itibarıyla, İslamcılığın bundan sonraki yıllarını da önemli ölçüde etkileyecek iki farklı damarı yansıtmaktadır.
Reproduction and differentiation strategies of upper-middle class group in Ankara

Bu çalışmanın ana amacı, mekansal ayrışma süresinde Ankara'daki üst-orta sınıf grup insanların yeniden üretim stratejilerini ve farklılaşma eğilimlerini araştırmak. Ankara kent mekanında üst-orta sınıf grubun eğilimleri ve gündelik hayat pratikleri Bourdieu'nun yaklaşımı üzerinden üst-orta sınıf kadınlarla derinlemesine mülakatlara dayanarak analiz edilmektedir. Bu bağlamda, bu grubun yakın aile ilişkileri, eğitime yatırım, konut ve yaşam alanı stratejilerine özel bir vurgu yapılmaktadır.
The Turkish left and nationalism: The case of yön

oz YÖN ÖRNEĞİNDE TÜRK SOLU VE MİLLİYETÇİLİK Aytemur, Nuran Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mehmet Okyayuz Ağustos 2000, 156 Sayfa Bu tez, Türk solunun milliyetçilikle olan ilişkisini, günümüz sol milliyetçilik söyleminin öncüllerini sunan Yön örneğinde incelemeyi amaçlamaktadır. Yön, Üçüncü Dünya milliyetçiliğinin uzantısı olarak görülebilecek bir milliyetçilik anlayışını sosyalizm anlayışıyla uzlaştırmakta başarılı olmuştur. Genel olarak Üçüncü Dünya milliyetçiliği, 'anti-emperyalist' niteliğinden dolayı 'ilerici' olarak düşünülmektedir. Ancak milliyetçilik literatüründeki bu tür ayrımlar, 'Avrupamerkezci' bakış açısından dolayı, Batı milliyetçilik formlarının Doğu milliyetçiliklerine olan 'üstünlüğü'nü meşru kılmaya hizmet etmektedir. Bu çalışmanın amacı, 'ilerici', 'gerici' ve 'iyi', 'kötü' milliyetçilik şeklindeki ayrımları eleştirmek ve milliyetçiliğin her iki boyutu da içinde barındıran 'ikili' bir karaktere sahip olduğunu göstermektir. Bu da, milliyetçiliğin, özellikle de dünyayı ciddi bir biçimde tehdit ettiği 1990'larda, solla uzlaştırılmasının tehlikesine dikkat çekerek Yön milliyetçiliğinin 'ilericiliği'ni sorgulamanın yolunu açmaktadır.
Türkiye'de siyasi partilerin genel seçim propagandaları ve seçim sonrası faaliyetleri (1983-2011)

Bu çalışma 1983- 2011 yılları arasında yürütülen genel seçim kampanyalarını içermektedir. 1983, 1987, 1991, 1995, 1999, 2002 ve 2007 yıllarında yapılan yedi seçim kampanyası araştırılmıştır. Çalışmaya 1980 öncesi gerçekleştirilen seçim kampanyaları, partilerin ideolojik yapıları ve genel seçimlerde uygulanan seçim sistemleri de dahil edilmiştir. Bunun nedeni araştırmaya bütünlük kazandırmaktır. Seçim kampanyalarına katılan partilerden TBMM'ye girmeyi başaran partiler ile TBMM'ye girememiş ancak siyasi hayat için önemli görülen bazı partiler çalışmanın konusu olarak belirlenmiştir. Bu çalışmanın amacı, 1983- 2011 yılları arasında gerçekleştirilen genel seçim kampanyasında siyasi partilerin yürüttüğü kampanyaların özelliklerini, siyasi partilerin seçmenlere sundukları vaatleri tespit etmek ve tartışmaktır. Araştırma sırasında, ülkede yaşanan gelişmelerin ve siyasi partilerin benimsediği ideolojik yapının seçim kampanyalarına yön verdiği tespit edilmiştir. Çalışmada ayrıca, seçimlerde uygulanan seçim yasalarının, seçim sonuçlarına büyük oranda etki ettiği görülmüştür. Bu nedenle bu konularda araştırılmıştır. 1983 Genel Seçimleri askeri yönetimin etkisi altında yürütülmüştür. Askeri yönetimin yaptığı vetolar nedeniyle genel seçimlere üç parti katılabilmiştir. Çalışmada siyasi partilerin seçmene yönelik vaatleri tartışılmıştır. Araştırmada, seçim kampanyalarına seçim öncesi siyasi ortamın yön verdiği görüşmüştür. İktidar partilerinin uygulamaları da seçim kampanyalarında çok tartışılan konulardandır. 1983'te var olan ve seçim kampanyalarını şekillendiren ekonomik, siyasi, sosyal alandaki sorunlar artarak 2002'ye kadar devam etmiştir. Ancak 1999 yılında kurulan Koalisyon Hükümeti terör sorununu oldukça etkisiz hale getirmiştir. 1991 Genel Seçimlerinde halk Koalisyon Hükümeti için oy vermiştir. 1995 Genel Seçimlerinde seçmenin bir arayış içinde olduğu ve denenmemiş bir partiye en fazla oyu verdiği görülmüştür. 1999 genel seçiminde milliyetçi söylemler seçmeni etkilemiştir. 2002'de yapılan genel seçimde iki parti TBMM'ye girebilmiştir. 2007'de Ak Parti büyük bir başarı elde etmiştir. Bunun sebebi ise iktidarı yıllarında uygulamaya koyduğu başarılı politikalardır.
U. S. involvement in military coups d'état in Turkey and Pakistan during the cold war: Between conspiracy and reality

Askeri darbelerin dış boyutu sivil-asker ilişkilerinin ihmal edilen konulardan birisi olageldi. Dış aktörlerin rolü ya komplo teorilerine kurban edildi ya da önemsiz bir konuymuş gibi görülerek kenara itildi. Bu bakımdan bu çalışma Soğuk Savaş döneminin en önemli dış aktörlerinden birisi olarak Amerika Birleşik Devletleri'nin Türkiye'de 1960 ve 1980 yıllarında ve Pakistan'da 1958 ve 1977'de meydana gelen dört askeri darbedeki rolünü kavramsallaştırmakta ve tartışmaktadır. Bu çalışma, ilgili literatürde ihmal edilen 'ordulararası ikili ilişkiler' hususunu gündeme taşımaktadır. Çalışma, ordulararası ikili ilişkilerin geliştirilmesinde ve yabancı ordu subaylarının sosyalleştirilmelerinde önemli etkileri olan Amerikan askeri eğitim programları ve uluslararası bir örgüt olarak NATO üyeliğinin etkileri üzerinde de durmaktadır. Bahsi geçen dört darbe sürecinde Amerikan rolü üç aşamada ele alınmaktadır: darbe öncesi, darbe esnasında ve darbeden sonra. Darbeden önce ABD'nin farklı şekillerde ve farklı aktörlerce gönderdiği olumlu veya olumsuz 'sinyallerin' darbeleri nasıl etkilediği tartışılırken, darbe sonrası askeri, siyasi ve ekonomik yardımlar da incelenmektedir. Çalışma, askeri darbelerin fitilini ülke içi nedenlerin ateşlediğini vurgularken, darbeye kalkışan subayların - üst düzey generaller veya orta kademe subaylar- Amerikan desteğini oldukça önemsediklerini göstermektedir. ABD'nin farklı şekillerde ve derecede de olsa desteklediği dört darbe de göstermektedir ki ABD'nin yabancı subaylara verdiği askeri eğitimler, bu ülkenin yabancı ülke ordularını daha yakından tanımasını mümkün kılmakta, beklenmedik darbelerde daha yumuşak geçişlere imkan tanımaktadır.
IX. dönem (1950-1954) TBMM Maraş milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri

Türkiye Cumhuriyeti'nin, 14 Mayıs 1950 seçimleri ile yeni bir döneme girmesiyle uzun dönem iktidarı elinde bulunduran CHP, bu seçimlerde iktidarı Demokrat Parti'ye bırakmıştı. Ülkenin birçok yerinden halkın reyleriyle ve özgür iradesiyle seçilmiş olan milletvekillerinden meydana gelen IX. Dönem (1950-1954) Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Maraş 7 milletvekili ile temsil edilmişti. IX. Dönemi kapsayan 1950- 1954 yılları arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Maraş'ı temsil eden milletvekilleri şunlar olmuştu: Ahmet Bozdağ, Ahmet Kadoğlu, Abdullah Aytemiz, Mazhar Özsoy, Nedim Ökmen, Remzi Öksüz ve Selahattin Hüdayioğlu. IX. Dönem (1950-1954) Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Maraş ilini temsil eden milletvekilleri Meclis'te çeşitli konular üzerine yaptıkları konuşmalarla, verdikleri kanun teklifleri, yazılı ve sözlü önergelerle görüşlerini ortaya koymuşlardı. Milletvekillerinin yer aldığı komisyonlar, iştirak ettikleri heyetler, üzerlerinde bulundurdukları çeşitli üyelikler ve yürüttükleri görevler de bulunmaktaydı. Bu milletvekilleri yapmış oldukları faaliyetler ile ülke kalkınması ile birlikte bölgesel kalkınmada bayındırlık alanında, sağlık alanında, ekonomik ve sosyal alanda önemli roller üstlenmişlerdi.