turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel çevrenin inşasında belediyelerin planlama hizmetinin rolü

Yapılan çalışma, kentsel çevrenin inşasında belediyelerin planlama hizmetinin rolü üzerine odaklanmaktadır. Çalışmada planlama hizmetinin, bazı açılardan doğal ve kentsel çevre üzerinde olumsuz sonuçları olsa da, doğru yöntemlerle kentsel alandaki dengeleri ve ilişkileri gözettiğinde kentsel çevrenin inşasında vazgeçilmez bir araç olduğu vurgulanmak istenmiştir. Ayrıca çalışma ile kentsel çevrenin inşasında belediyelerin planlama hizmetinin daha verimli ve aktif kullanılmasına yönelik değerlendirmelerde bulunarak çözüm önerileri üretilmesi hedeflenmiştir. Çalışma kentsel çevreyi şekillendiren ve belediyelerinde görev ve yetki sahibi olduğu fiziki planları kapsamaktadır. Ayrıca, kentsel çevrenin unsuru niteliğinde olan ve kentsel çevrenin inşasında önemli olan etkileşim alanlarını konu edinmektedir. Bunun yanın da Türkiye'deki durum çerçevesinde değerlendirmeler içermektedir. Çalışma teorik bir yaklaşımla, ilgili çalışma, araştırma ve bilgilere yönelik toplanan yazılı kaynaklar çerçevesinde oluşturulmuştur. Belediyenin, görev ve yetkileriyle birlikte değerlendirildiğinde, sunduğu planlama hizmetinin elindeki en önemli araçlardan biri olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Belediye bu aracı kullanarak kentsel çevrenin inşasında önemli rol üstlenmektedir. Belediyenin kentsel çevrenin inşasında, planlama hizmetini aktif olarak kullanabilmesi için; idari, ekonomik ve teknik açılardan güçlü, olumsuz etkilenmeden uzak bir yönetim şeklinde örgütlenmesi gerekmektedir. Ayrıca planların da katılımcılığa ve işbirliğine dayalı, bütüncül, çok yönlü ilişkileri hesaba alan, stratejik ve bilimsel verilerden yararlanan bir yaklaşımla hazırlanması gerektiği anlaşılmıştır.
An empirical analysis of sectarian conflict in Iraq during the period of 2004-2016

Son yıllarda Ortadoğu'da farklı etnik ve mezhepsel gruplar arasındaki çatışmalarınarttığını gözlemlemekteyiz. Irak'ta Şii ve Sünni gruplar arasında yaşanan çatışmalarbunun tipik bir örneğidir. Çatışmaların arkasında yatan nedenleri anlamak, şiddetindüzeyini düşürmede ve uyuşmazlıkları çözmede atılacak ilk adım olacaktır. Özellikle Amerikan işgali sonrasında Irak'ta farklı etnik ve mezhepsel gruplar arasında yaşanan şiddetin düzeyi daha da artmıştır. Bunun yanında Irak'ta bazı bölgelerdediğerlerine göre daha fazla çatışma yaşandığını gözlemlemekteyiz. Irak'ın bu bölgelerindeki şiddet seviyesinin artmasına neden olan faktörlerin tespiti, Irak'ta ve benzer sorunlar yaşayan diğer Ortadoğu ülkelerinde şiddetin azaltılması sürecine yardımcı olacaktır. Bu bağlamda temel araştırma sorum şudur: Irak'ta özellikle 2004- 2016 yılları arasında mezhepsel çatışmaların yaşanmasına sebep olan faktörler nelerdir? Bu soruyu cevaplamaya çalışırken bazı bölgelerin neden daha fazla çatışma yaşadığını bulmaya çalışıyorum. Bu tezin temel argümanı 'district' olarak ifade ettiğimiz bölge düzeyindeki bazı faktörlerin çatışma riskini arttırdığı yönündedir. Bu faktörler arasında Sünni nüfusun çoğunluğu oluşturduğu bir bölge olmak, yüksek düzeyde etnik heterojenliğe sahip olmak, ekonomik açıdan gelişmemiş bir bölge olmak ve yüksek yol yoğunluğuna sahip bir bölge olmak gibi değişkenler sayılabilir.
Mehmet Emin Resulzade'nin Türkiye ve Avrupa'daki faaliyetleri

11 Yüksek Lisans Tez Özü MEHMET EMİN RESULZADE'NİN TÜRKİYE VE AVRUPA'DA FAALİYETLERİ Polat GAFAROV Tarih Ana Bilim Dalı Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Aralık 1999 Danışman : Yrd. Doç. Dr Mesut Erşan M. E. Resulzade 31 Ocak 1884'de Azerbaycan'da doğmuştur. İlk tahsilinin de burada almıştır. Siyasi ve Basm hayatındaki faaliyeti 1903'den başlamış, Yakın Doğu'nun başlıca üç merkezi olan Baku, İstanbul ve Tahran'da cereyan etmiştir. 28 Mayıs 1918'de Azerbaycan istiklalini ilan etmiş olan, Milli Azerbaycan şurasının başında bulunmuştur. Azerbaycan Cumhuriyeti Bolşevik Ruslar tarafından işgal edilince Resulzade Türkiye'ye sığındı. 1928 yılında görülen lüzum üzerine Resulzade Türkiye'yi terk ederek Avrupa'ya geçmişştir. Burada da bir sıra önemli faaliyetlerde bulunmuştur. 1947 yılında tekrar Türkiye'ye dönmüştür. Nihayet 6 Mart 1955 yılında ideal uğrunda temiz bir mücadele ile geçen çok verimli hayatı son bulmuştur.
Dr. Nafiz Körez'in hayatı ve siyasi faaliyetleri

Türk siyasi tarihi çok partili dönemle birlikte pek çok devlet adamı yetiştirmiştir. Bu isimlerden biri de Dr. Nafiz Körez'dir. Ali Nafiz Körez, 1910 yılında Manisa Kula'da doğmuştur. İlkokulu Kula'da, ortaokul ve liseyi İzmir'de tamamlamıştır. Daha sonra İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden mezun olmuş, İzmir Alsancak Devlet Hastanesi'nde göreve başlamıştır. 1943 yılında Kars Hükümet Tabipliği'nde, 1946 yılında da Giresun Sağlık Müdürlüğü'nde çalışmıştır. Körez, 1950 seçimlerine Demokrat Parti Manisa Milletvekili olarak katılmıştır. 9, 10 ve 11. Dönemlerde Demokrat Parti milletvekili olarak yer almıştır. 9 Aralık 1955- 25 Kasım 1957 tarihleri arasında Sağlık Bakanlığı görevinde bulunmuştur. 1957 seçimlerinde yeniden milletvekilliğine dönmüştür. 10 yıllık siyasi hayatında ülkenin sağlık meseleleri dışındaki konulara da özveriyle yaklaşmış, sorunların çözümlenmesi için büyük çaba harcamıştır. 27 Mayıs 1960 darbesinin sanıklarından olmuş, hakkında araştırma yapılmış ve soruşturma açılmıştır. Sonuç olarak anayasayı ihlal etmek ve görevi kötüye kullanmakla suçlanmıştır. Yassıada Mahkemeleri'nden dört yıl, iki ay, yirmi gün hapis yatma ve para cezası ödeme kararı çıkmıştır. Özgürlüğünü kazandıktan sonra siyasi hayatını geride bırakan Körez, Kula'ya dönerek muayenehane açmıştır. 14 Haziran 1993 tarihinde 83 yaşında ölmüş, Kula Mezarlığı'na defnedilmiştir. Bu araştırmanın önemi Nafiz Körez'le ilgili herhangi bir çalışmanın yapılmamış olmasıdır. TBMM Zabıt cerideleri ve arşiv belgeleri kullanılarak Nafiz Körez'in siyasi hayatı ve meclis faaliyetleri ortaya konulacaktır.
Les relations syndicats-partis: Les impacts de DISK sur la vie politique et ses relations avec CHP entre 1970 et1980 en Turquie

1970- 1980 arası dönemde DİSK ve CHP toplumsal ve siyasal yaşamda iki önemli gücü temsil etmekteydi. 1970'in başlarında DİSK'in yükselişe geçmesiyle birlikte yapı içerisinde TKP ve CHP'ye yakın bir siyasal çizginin ağırlık kazanması DİSK'i siyasal ve toplumsal yaşamda CHP'ye yaklaştırmış; bu durum konfederasyonun toplumsal etkisini ve meşruiyetini arttırırken diğer yandan bu yakınlaşmanın yarattığı iç gerilimler DİSK'i çözülmeye doğru itmiştir. DİSK'in sosyal demokrat sendikaların etkisi altına girmesinin ardından CHP ile daha fazla yakınlaşması beklenirken CHP hükümeti ile ilişkileri bozulmuş, DİSK de kendi sınıfsal tabanına yaklaşmıştır. DİSK her zaman siyasal partilere karşı belirli bir mesafede durmayı yeğlemesine rağmen konfederasyonla siyasi partilerin ilişkilerinde belirleyici olan siyasi partiler olmuş, DİSK partilere karşı ideolojik ve siyasal birliktelik ekseni üzerinde yarı-bağlı olarak faaliyet göstermiştir.
Siyasi partilerin vatandaşlık yaklaşımları: 2002 sonrası dönem ve Yeni Anayasa yapım süreci

Bireyler/toplum tarafından var edilen devletle, kendini var edenlerin ilişkisi siyasetin tüm zamanlarda önemli konularından biri olmuştur. Bu ilişkinin bir isimlendirmesi ve aradaki hukuki bağın bir ifadesi olan vatandaşlık kavramı da günümüzdeki anlamıyla olmasa da en eski devletlerden bugüne hep var olmuş, tartışılmıştır. Vatandaşlığın kurumlaşmamış olsa da kavram olarak Antik çağdan bu yana var olmasına bağlı olarak tarih boyunca özellikle de 18. yüzyıldan itibaren birçok vatandaşlık tanımı geliştirilmiştir. Farklı birçok vatandaşlık tanım ve kuramı, kavramın farklı şekillerde algılanan ve tartışılan bir kavram olduğunu göstermektedir. Vatandaşlık sadece farklı tanımlarının üretildiği dünyada değil ülkemizde de siyasetin önemli tartışma konularından biridir. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı Türkiye'de 2000'li yıllardaki siyasi partilerin vatandaşlık yaklaşımlarını inceleyerek mevcut kuramlarla partilerin yaklaşımlarının karşılaştırmasını yapmaktır. Çalışmada, hak ve özgürlükler, kimlik, eşitlik, devlet gibi kavramlar üzerinde siyasi partilerin ortaya koydukları fikir ve tartışmalar vatandaşlık bağlamında incelenerek partilerin genel vatandaşlık anlayışlarının açıklanması amaçlanmıştır. Söylem analizi yönteminden yararlanılarak mecliste grubu bulunan dört siyasi partinin yazılı belgeleri ve partililerin sözlü beyanları incelenmiş, inceleme sonucunda dört siyasi partinin her birinin vatandaşlık yaklaşımının farklı olduğu, modern vatandaşlık kuramlarından hiçbirinin partilerin vatandaşlık yaklaşımlarını yansıtmada ortak olmadığı temel sonuçları elde edilmiştir.
Türkiye'de alevilik: siyasal bir analiz

Bu tez, Aleviliğin geçmişşten günümüze olan sürecinin Türkiye özelindeki siyasal boyutunun analitik olarak incelenmesini amaçlamaktadıR. Çalışmada iki ana eksenden hareket edilmiştir. İlk olarak, tarihsel köklerle de şekillenmiş olan Aleviliği tanımlama çabasına girilmiştir. İkincisi ise, Alevilerin günümüzde siyasi anlamda dile getirdikleri talepleri ve çalıştaylar süreci incelenmiştir. Aleviler arasında dile getirilen talepler konusunda tam bir görüş birliği sağlanamamış olsa da; Aleviler, Alevi kimliğinin tanınmasını, Diyanet İşleri Başkanlığı'nın kaldırılmasını ya da Diyanet İşleri Başkanlığı'nda Alevilerin de temsilini, zorunlu din dersinin seçimlik olmasını ya da Aleviliğe ilişkin bilgiler de içermesini ve cemevlerinin ibadethane olarak resmi makamlarca kabulünü istemektedirler. Bu çerçevede, çalışmada Alevi talepleri ve çalıştaylar sürecindeki görüşmeler ifade edilmiştir.
Bağımsızlık sonrası Azerbaycan Cumhuriyeti'nde siyasal muhalefet

Oz Bu çalışmanın amacı bağımsızlık sonrası dönemde Azerbaycan Cumhuriyetindeki siyasal muhalefetin gelişim sürecini, mevcut durumunu, yapısını, türlerini, iktidarla karşılıklı ilişkilerini ve siyasal hayatta ne kadar etkin olduklarını ortaya koymaktır. Azerbaycan'daki muhalefet partileri, 20. yüzyılın başlarında ülke siyasal hayatında ilk olarak görülen siyasal partilerin bir nevi devamı niteliğinde olduğu için ilk önce 1900- 1920 yılları arasındaki siyasal partiler incelenecek, daha sonra Sovyet Azerbaycan'ındaki siyasal yaşam, Azerbaycan'ın bağımsızlığına giden süreç ve bu süreçte Azerbaycan Halk Cephesinin rölu ayrıntılı biçimde ortaya konulacaktır. Bu bilgilerden sonra bağımsızlık sonrasında Azerbaycan'ın siyasal-kurumsai yapılanması ve siyasal muhalefet teorisi prizmasından ülke muhalefetinin yasal, anayasal ve Kurumsal örgütlenmesi incelenecek. Bu bağlamda, ülke siyasal hayatında etkili olan siyasal partiler ve onların oluşturdukları siyasi bloklar hakkında ayrıntılı bilgi verilecektir. Son olarak, ülkedeki muhalefet partilerinin karşılaştıkları sorunlar ele alınacak ve onların çözümüne ilişkin öneriler sunulacaktır.
Türkiye'de siyasal sistem tartışmaları; parlamenter sistemin sorunlarına alternatif olarak yarı başkanlık sistemi

Çağdaş demokrasilerin, demokratik siyasal sistemler arasında en çok tercih ettiği rejim türü parlamenter sistemdir. Türkiye Cumhuriyeti de parlamenter sistemi uygulayan ülkelerden biri olmakla beraber, bugüne kadar yaşamış olduğu siyasal krizler parlamenter sistemin artık Türkiye için uygulanabilir bir yönetim şekli olmadığını ortaya koymuştur. Bu çalışma parlamenter sistemin gerek yapısall sorunlarını, gerekse de ülkemizde uygulanması sonucu ortaya çıkan sorunları incelemektedir. Ayrıca Türkiye için parlamenter sistemin sorunlarından kurtulmak amacıyla alternatif bir model olarak; yarı başkanlık sistemini önermek amacıyla kaleme alınmıştır.
From ideal state to good governance : Evolution of the concept

İyi yönetim toplumların insancıl, makul, etkin, dürüst, ve yasal sınırlar içerisinde refah ve istikrarının artmasını sağlayan siyasal dönüşümlerini ifade ederken, ideal devlet ise iyi yönetimin var olduğu yerdir. Bu çalışma siyaset bilimi literatüründeki iyi yönetim kavramı ile siyaset felsefesi literatüründeki ideal devlet kavramının karşılaştırmalı incelenmesini amaç edinmiştir. Bu nedenle, çığır açıcı düşüncelerin ve güncel yaklaşımların kesişimi bu kavramı aydınlatmak için derinlemesine bir analizi hak etmektedir. Bu amaçla sorulacak iki soru vardır: İyi yönetim kavramı ideal devlet kavramının bir yansıması mıdır? Öyleyse, Platon'un Aristoteles'in, Cicero'nun ve Kant'ın ideal devletlerindeki iyi yönetimin özellikleri nelerdir? Bu çalışma Platon'un, Aristoteles'in, Cicero'nun, ve Kant'ın ideal devletlerinde iyi yönetimin dört özelliğini -makul, etkin, dürüst, ve yasal sınırlar içerisinde - analiz ederek, iyi yönetim ve ideal devlet arasındaki bağı sorgulamaktadır. Mevcut çalışma iyi yönetim kavramının kökenine inerek kapsamlı bir analiz sunmayı hedeflemektedir.
The appeal of social capital: Analyzing the conceptualization of the concept

Bu tez, sosyal bilimlerde 'sosyal sermaye' olarak adlandırılan bir kavramın kavramsallaştırılması ve işlevselleştirilmesini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, bu tez 'literatürde birçok farklı kavram bulunmasına rağmen bilim dünyası neden bu kavramı kavrasallaştırma ve ampirik çalışmalar için işlevsel hale getirme ihtiyacı duydu? ve 'sosyal sermaye kavramına yapılan referansların sayısı 1990'lı ve 200'li yılların başında neden hızlı bir biçimde artmaya başladı? sorularına cevap aramaktadır. Yukarıda belirtilen iki soruya cevap bulmak ve en popüler bilim adamlarının amprik olarak bu kavramı kullanmak istemelerindeki ana motivasyonu anlayabilmek için bu tez, Google Scholar verilerine göre sosyal sermaye alanında en çok atıf almış akademik çalışmaları detaylı olarak incelemiştir. Bu çalışmanın sonucunda, bu tez, bilim dünyasının giderek daha da karmaşıklaşan sosyoekonomik olguları daha sağlıklı bir şekilde açıklayabilmek ve literatürde hali hazırda bulunan diğer kavramların değişen ve daha da karmaşıklaşan durumlar karşısındaki yetersizliğinden dolayı sosyal sermaye kavramını kavramsallaştırdığını ve işlevselleştirdiğini iddia etmektedir. Ayrıca, bu tez, aynı zamanda sosyal bilim alanında önde gelen akademisyenlerin bu kavramı bağımsız bir değişken olarak kullanarak sosyal sermaye kavramının modern dünyada birçok sosyal ve ekonomik olgu üzerinde etkisi olduğunu kanıtlamakta oldukça başarılı olduklarını ortaya koymuştur. Bu sebeple, bu çalışma sosyal sermaye kavramının hem literatürdeki bağımsız bir değişken olarak açıklayıcı gücü hem de diğer kavramların günümüzün hızlı değişen dünyasında daha karmaşık sosyal ilişkileri ve sosyoekonomik olgularını açıklama konusundaki yetersizliklerinden dolayı kavramsallaştırıldığını, işlevselliştirildiğini ve en nihayetinde sosyal bilimlerde önemli bir popülarite kazandığını iddia etmektedir.
Yurtdışında yaşayan Türk seçmenlerin oy davranışları: Kulu örneği

Seçmen davranışı, siyaset bilimi ve siyasal aktörler için oldukça önemli bir konudur. Seçmenlerin hangi faktörlere göre tercih yaptıklarını tam olarak tespit etmek ise oldukça güçtür. Sosyolojik Yaklaşım, Psikolojik Yaklaşım ve Rasyonel Tercih Yaklaşımı seçmen davranışları açıklamak üzere kullanılan teorilerdir. Ancak seçmen davranışının konu edildiği çalışmalarda, seçmenin bulunduğu yer ile siyasi aktörlerin aynı yerde oldukları görülmüştür. Yani siyasi aktörler ile seçmenin doğrudan etkileşimi söz konusudur. Bununla birlikte seçmenin başka yerde olduğu araştırma sayısı oldukça azdır. Bu çalışmada yurt dışında yaşayan Türklerin, Türkiye'deki seçimlere yönelik geliştirdikleri oy verme ve katılma gibi davranışlarının arka planındaki faktörler incelenmiştir. Araştırma Konya iline bağlı olan Kulu ilçesinde yüz yüze görüşme şeklinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen temel sonuç, yurt dışında yaşayan Türk seçmeninin Türkiye'deki siyaseti takip ettiği, siyasal pazarlama ve propagandalardan etkilendiği, lider merkezli hareket ettiği, oy verme davranışında aile, referans gruplar ile ideolojilerin etkili olduğu anlaşılmıştır. Bununla birlikte araştırmaya katılanların Türkiye'deki siyasi tutumu ile yurt dışındaki siyasi tutumlarının farklı olduğu anlaşılmıştır.
Postyapısalcı siyasal epistemoloji

Postyapısallcı siyasal epistemoloji adlı bu çalışma temel olarak siyaset felsefesi-epistemoloji arasındaki ilişkiyi ön plana çıkarmıştır. Siyasal epistemoloji kavramlaştırması da bu ilişkinin kuruluş şeklini ifade eder. Bunun için ilk olarak, klasik epistemoloji geleneğinin siyaset felsefesi ile kurmuş olduğu ilişki vurgulanmıştır. Bu ilişkinin hakikat dolayımı ile kurulduğu ifade edilmiştir. Buna göre klasik epistemolojiden temellenen siyasal epistemoloji kavramlaştırması hakikatçi iddialara sahiptir. Postyapısallcı epistemoloji ise klasik epistemolojinin karşısında konumlanır. Klasik epistemolojinin hakikatçi iddiaları postyapısallcı epistemoloji tarafından kabul edilmez. Postyapısallcılık, siyasal epistemoloji kavramlaştırması üzerine tekrar düşünme fırsatı sunmaktadır. Bu bizi hakikat temelli olmayan bir siyasal epistemoloji kavramlaştırmasına götürür. Postyapısallcı siyasal epistemolojinin sahip olduğu anarşist içerimler bu noktada açığa çıkar.
Türkiye'de kadın hareketinin kurumsallaşması: Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgi Merkezi Vakfı

Feminist bakış açısıyla ele alınan 'Türkiye'de Kadın Hareketinin Kurumsallaşması: Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgi Merkezi Vakfı' başlıklı tez çalışmasında feminist hareketin Türkiye'de dönemlere ayrılış biçimi ve arasındaki farklar üzerine bir inceleme yapılacaktır. Ardından günümüzde kadın hareketinin durumu üzerine bir değerlendirme yazısı yazılacaktır. Tezin ikinci bölümünde ise; Türkiye'deki kadın hareketinin bir sonucu olarak ortaya çıkan kurumlar ele alınmıştır. Özellikle istihdam, şiddet, bilgi ve siyaset alanında kadınların başlattıkları hareketin daha örgütlü bir yapıya dönüştüğünü gözler önüne sermek amaçlanmıştır. Son bölümde ise tezin asıl araştırma konusu olan 'Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgi Merkezi Vakfı üzerine derinlemesine bir araştırma yapılacaktır. Kuruluş sürecinden idari yapısına, faaliyetleri, yayınları, koleksiyonları hakkında detaylı bir bilgi vermeye çalışılarak, kurumun kadın hareketi açısından önemi üzerinde durulacaktır. Bu tezin en büyük amacı; kadın tarihine ait belgeleri bünyesinde barındırmak, korumak ve gelecek nesillere aktarmak olan bir kurumun, kurum tarihini görünür hale getirmektir. Tez çalışması, yöntem olarak arşiv taraması, sözlü tarih görüşmesi, yüksek lisans ve doktora tezlerine ve ikinci el literatürün taranmasına dayandırılmıştır. Eski Genel Kurul Üyesi Ceylan Orhun, Vakıf Gönüllüsü Burçin Topal Midilli, Genel Kurul Üyesi Sönmez Taner ve Vakıf Kurucu Üyesi Şirin Tekeli ile sözlü tarih görüşmeleri gerçekleştirilmiştir. Her bir farklı alanda Vakfa destek sağlamış ve sağlamaya devam etmekte olan farklı dört kişi seçilerek deneyim ve bilgi birikimleri aktarılmaya çalışılmıştır. Bu kişiler ile sözlü tarih görüşmelerinin gerçekleştirilmesinin sebebi ise kolay erişebilir ve planlama yapabilir olmalarıdır. Aynı zamanda gazete ve dergilerde yayımlanmış olan KEKBMV hakkındaki çeşitli haberlerin taraması da gerçekleştirilmiştir. Bununla beraber Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgisi Merkezi Vakfı'nın ürettiği yazılı kaynaklar, KEKBMV'ye ait kurum arşivi çalışmanın kaynakları arasında yer almaktadır.
Siyasal iletişim sürecinde lider üslubunun seçmen davranışındaki rolü üzerine bir araştırma

Günümüzde, iktidarın elde edilmesi için yürütülen siyasal iletişim faaliyetlerinde; siyasi lider aktörü oldukça ön plana çıkmaktadır. Siyasi liderlerin seçmenleri ikna etmek amacıyla gerçekleştirdikleri konuşmalar, üslupları noktasında siyasal sistemde tartışmalara konu edilmektedir. Politik konuşmalarda, siyasi liderlerin üslup türlerinin belirginlik göstermemesi; üslup üzerinde farklı nitelemelerin yapılmasına imkan sunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, ülkemizde siyasi liderlerin üsluplarına ilişkin tartışmalardan yola çıkarak; liderlerin üsluplarını seçmenlerin algılayışından bir sınıflandırmaya tabi tutmaktır. Aynı zamanda, liderlerin konuşma üsluplarının seçmenlerin karar alma sürecindeki rolü üzerinde de çalışılmıştır. Bundan dolayı, Şanlıurfa ilinde bir anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Araştırmada; Faktör, One-Way ANOVA ve Independent Samples t-Test analizleri kullanılmıştır. Seçmenlerin oy verme yaklaşımları bakımından üç, politik konuşmalardaki ikna bileşenleri noktasından dört, liderlerin konuşmalarındaki üslup açısından iki faktör tespit edilmiştir. Oy verme yaklaşımlarında tespit edilen faktörler; sosyolojik oy verme, psikolojik oy verme ve rasyonel oy vermedir. İkna bileşenleri ölçeğinde tespit edilen faktörler; duygusal çekicilik, biçemli ifadeler, kaynak güvenilirliği ve rasyonel çekiciliktir. Konuşmalardaki üslup ölçeğinde tespit edilen faktörler ise çatışmacı üslup ve uzlaşmacı üsluptur. İkna bileşenleri ölçeğinde, en yüksek ortalamalı faktör, kaynağın güvenilirliği iken; en düşük ortalamalı faktör, biçemli ifadeler olarak tespit edilmiştir. Üslup ölçeğinin faktörlerinde ise siyasi liderlerin konuşmalarında uzlaşmacı üslup faktörünün ortalamasının çatışmacı üslup faktörü ortalamasından yaklaşık iki kat fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, özellikle çatışmacı ve uzlaşmacı üslup faktörlerinin seçmenlerin sosyo-demografik özellikleriyle anlamlı farklılaşmalar gösterdiği tespit edilmiştir.
Türkiye'nin demokratikleşme sürecinde çıkış güvencelerinin rolü ve etkisi

Bu çalışma, Türkiye'nin demokratik gelişimini farklı bir pencereden tartışarak 'çıkış güvenceleri' özelinde açıklamayı hedeflemektedir. İlk bölümde demokrasi teorisi ve sivil-asker ilişkileri teorileri üzerinde durulmuş, demokratik sistem koruyuculuk ve seçkinci demokrasi modelleri özelinde tartışılmıştır. Demokratik bir sistemde vesayetin temini ise çıkış güvenceleri bağlamında ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Osmanlı İmparatorluğu'nda 'devlet nasıl kurtulur' sorusuna cevaben hayata geçen 'pasif modernleşme' girişimleri ve demokrasi deneyimi özetlenmeye çalışılmıştır. Cumhuriyete miras kalan paternalist seçkinci anlayışın ortaya çıkması merkez-çevre ikilemi ile aydın, ordu ve bürokrasiden oluşan 'koruyucu entelijansiya' özelinde tartışılarak ordunun siyasetteki ağırlığına vurgu yapılmıştır. Üçüncü bölümde Türkiye'nin 1950'lerle başlayan çok partili demokrasi hayatına değinilmiş, ordunun 'koruyucu bir sıfatla' sisteme müdahalede bulunup vesayeti temin etmesi, darbe sonrasında elde edilen 'çıkış güvenceleriyle' açıklanmaya çalışılmıştır. Türkiye'nin son dönemde 'çıkış güvencelerinin' bertarafına dönük demokrasi hamleleri de yine bu bölümde ele alınmıştır. Çalışmanın sonucunda Türkiye'nin kendine özgü bir sivil-asker modeline sahip olduğu tespit edilmiştir. Osmanlı modernleşmesinde aktif rol alan aydın, bürokrasi ve ordu üçlüsü sivil-asker ilişkilerine yeni bir boyut katmıştır. Ordu, cumhuriyetin kurucu unsuru olarak, koruyucu bir kimlikle sistemdeki vesayetçi ağırlığını devam ettirmiştir. Atatürk ve İnönü dönemlerinde 'subjektif kontrol' modeline dayanan bu yaklaşım, 1960 darbesiyle yeni bir boyut kazanarak orduyu 'muhafız tipi' bir yapıya büründürmüştür. Bundaki en önemli unsur ise darbelerin arkasından yapılan anayasa değişikliklerinde yer verilen 'çıkış güvenceleridir'. Söz konusu güvenceler askeri vesayetin teminini sağlamış, Türkiye'nin demokratik gelişiminde olumsuz bir rol oynayarak demokrasinin pekişmesine engel olmuştur.
Aliya İzzetbegoviç'in İslamlaşma anlayışı

'Aliya İzzet Begoviç'in İslamlaşma Anlayışı' başlıklı tezimizin amacı; Modern Bosna-Hersek Cumhuriyeti'nin kurucusu Aliya İzzetbegoviç'in Müslümanları birleştirip sıkıntılarından kurtaracak çare olarak ortaya attığı İslamlaşma anlayışını incelemektir. Çalışmamız bir giriş, iki bölüm ve bir sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde konunun önemine değinilmiş ve seçilme amacı anlatılmıştır. Tezde kullandığımız sosyal bilimsel yöntem hakkında bilgi verilmiştir. Tezimizin birinci bölümünde iki konuya temas edilmiştir. Öncelikle Bosna-Hersek'in XII. yüzyıl öncesinden günümüze kadarki tarihi ele alınmış ardından ikinci konu olarak da Aliya İzzetbegoviç'in hayatı, mücadelesi ve eserleri ele alınmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise Aliya İzzetbegoviç'in Müslümanların var olan sorunlarını çözmek için ortaya koyduğu İslamlaşma anlayışı ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Aliya'nın bu konudaki görüşleri daha ziyade yazmış olduğu sekiz adet eseri üzerinden anlaşılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde de tezin konusu hakkında genel bir değerlendirme yapılarak tez çalışması bitirilmiştir.