turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'deki katılım ve mevduat bankalarının etkinliklerinin veri zarflama analizi yöntemiyle karşılaştırılması

Bankacılık sistemi, paranın muhafaza edilmesi için güvenli bir ortam sağlanması, tedavüldeki paranın toplanması ve ödenmesi gibi işlemleri gerçekleştirmek, çek ve akreditif muameleleri yapmak, müşteri adına menkul kıymet alım satımı yapmak, kefalet ve teminat mektubu vermek, kiralık kasa hizmeti vermek, seyahat çeki ve kredi kartı gibi konularda danışmanlık yapmak, iş adamlarına banka referans mektubu vermek ve çeşitli faturaların tahsilini yapmak üzere faaliyet göstermektedir. Diğer yandan Dünya'da ve Türkiye'de bankacılık sektörü faizli sistem üzerine inşa edilmiştir. Faiz, İslam dinine göre haram kılındığı için Dünya'da ve Türkiye'de Müslüman olan ve dini hassasiyetleri gözetenler faizli bankacılık sisteminden uzak kalmaktadır. Bu yüzden de bu tasarruf sahiplerinin ekonomiye aktarılması için dünyada ve ülkemizde faizsiz bankacılık kurumları yani Katılım Bankaları faaliyet göstermektedir. Görüldüğü üzere bankacılık sektörü, finansal sistemin en önemli aktörlerinden biridir. Bankacılık sektörünün etkinliği, ekonomik ve sosyal bakımdan önemlidir. Bu yüzden çalışmada 2006- 2009 yılları arasında, bankacılık sektöründe faaliyet gösteren katılım bankaları ile özel sermayeli mevduat bankalarının etkinliği, ölçeğe göre değişken getiri varsayımı altında girdi odaklı VZA ve Malmquist toplam faktör verimlilik endeksi ile karşılaştırılmıştır. Bankaların etkinliğinin araştırılmasıyla 3 girdi ve 3 çıktı değişkeni kullanılmıştır. Analiz sonucunda katılım bankaları ile özel sermayeli mevduat bankalarının etkinlikleri detaylı bir şekilde ortaya konulmuştur. Etkinsiz olan bankaların etkin olabilmeleri için politika önerilerinde bulunulmuştur. Ayrıca bu çalışmada, katılım bankalarının özel sermayeli mevduat bankalarına göre etkinlik anlamında daha başarılı bir performans gösterdiği tespit edilmiştir. Katılım bankalarının, ekonomiye en çokta reel sektöre fon yaratan önemli bir kaynak olmaları, aynı zamanda bireylerin dini hassasiyetlerini göz önünde alarak ülke üretiminin ve refahının artırılmasına katkı sağlamaları nedeniyle bankacılık sistemindeki payları arttırılmalıdır.
Türkiye'de katılım bankacılığı: Mevcut durum, tartışmalar ve öneriler

İslam dininde faizin yasak olması; Müslüman ülkelerde geleneksel bankacılık sistemine alternatif bir bankacılık sisteminin geliştirilmesini zorunlu kılmıştır. Geleneksel bankacılık sistemine alternatif bir sistemin olmaması, faiz hassasiyeti olan kesimin sahip olduğu kaynakların ekonomiye kazandırılmamasına yani atıl kalmasına neden olmaktadır. Bu kapsamda, söz konusu kaynakları ekonomiye kazandırılması amacıyla faizsiz prensiplere göre işleyen finans kurumları Türkiye'de ve dünyanın birçok ülkesinde yaygınlaşmaya başlanmıştır. Faizsiz bankacılık sistemi, günümüzde hem Müslüman nüfusun ağırlıkta olduğu ülkelerde hem de ekonomik çıkar elde etmek isteyen birçok ülkede yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. Fakat sistemin dünyada ve Türkiye'de tam oturmaması, işleyişindeki bir takım belirsizlikler, uzman personel ve şube eksikliği, yetersiz tanıtım yapılması ve disiplinler arası çalışmaların yetersiz olması gibi nedenlerle bu alanda açıklık getirilmesi gereken bir takım tartışmalar bulunmaktadır. Bu çalışmanın konusu, katılım bankacılığının dünyada ve Türkiye'deki gelişimi, sektörde yaşanan tartışmalar ve bu tartışmalara çözümü için yapılması gerekenler şeklinde ifade edilebilir. Sonuç olarak yapılan bu çalışmada katılım bankacılığının dünyada ve Türkiye'deki gelişiminin göz ardı edilemeyecek boyuta ulaştığı ve katılım bankacılığı alanında yaşanan tartışmaların daha çok sistemin işleyişi ve meşruiyeti ile ilgili olduğu tespit edilmiş, yaşanan tartışmaları açıklığa kavuşturmak ve sektörün gelişimine ivme kazandırmak adına öneriler sunulmuştur.
Müfettiş yardımcılarının görüşlerine göre kamu bankalarının teftiş kurullarında informal öğrenme

Bu araştırmada, kamu bankalarının teftiş kurullarında görev yapan müfettiş yardımcılarının yetişmesinde informal öğrenmenin yerinin ne olduğunun, nasıl ve hangi yollarla gerçekleştiğinin ve nelerden etkilendiğinin müfettiş yardımcılarının görüşlerine göre belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, nitel araştırma yöntemiyle gerçekleştirilmiş ve fenomenoloji olarak desenlenmiştir. Araştırmanın veri kaynaklarını, bankacılık sisteminde faaliyet gösteren kamu sermayeli üç mevduat bankasında görev yapan 25 müfettiş yardımcısı oluşturmaktadır. Katılımcıların belirlenmesinde birden fazla amaçlı örnekleme yoluna gidilmiş ve kartopu veya zincir örneklemesi ile maksimum çeşitlilik örneklemesinden yararlanılmıştır. Çalışmada veri toplamak amacıyla yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Ayrıca görüşme sorularıyla elde edilemeyen bazı verilere erişebilmek için katılımcılara iki adet likert tipi soru yöneltilmiştir. Görüşme verilerinin analizi tümevarım yoluyla tematik analiz ile gerçekleştirilmiştir. Likert tipi iki soruya ilişkin yanıtlar ise aritmetik ortalama alınarak elle analiz edilmiştir. Araştırmada; müfettiş yardımcılarına görev yaptıkları teftiş kurulları tarafından hem non-formal eğitim hem de informal öğrenme olanakları sunulduğu, müfettiş yardımcılarının işlerinin en önemli yönlerini, uygulamayı, işlerini yaparken uymaları gereken davranış kurallarını, denetim sürecine bakış açısını ve zorlukların üstesinden gelebilmelerini sağlayacak bilgi ve / veya beceriyi informal yoldan öğrendikleri, başta yaparak öğrenme, geçmişş deneyimlerden yararlanma, üstatlar, devre arkadaşları, mevzuat olmak üzere toplamda 34 farklı informal öğrenme kaynak ve stratejisinden yararlandıkları, teftiş kurullarında genel olarak informal öğrenmeyi destekleyici bir ortam bulunmakla birlikte, işyeri koşullarının daha çok geliştirilmeye ve iyileştirilmeye ihtiyacı olduğu ve müfettiş yardımcılarının öğrenmelerinin yaşam boyu ve yaşamgenişliğinde sürdüğü, formal, non-formal ve informal bağlamların, müfettiş yardımcılarının mesleklerinin gereğini yerine getirebilmelerinde birlikte etkide bulunduğu ortaya konmuştur.
Türk bankacılık sisteminin rekabet yapısı ve piyasa analizi

Türk bankacılık sektörü ekonominin en önemli yapı taşlarından birisidir. Çalışmanın amacı Türk bankacılık sisteminin rekabet yapısının ve piyasa koşullarının incelenmesidir. Genel olarak bankacılık sistemi ele alındıktan sonra Türk bankacılık sektörünün gelişimi ve yeniden yapılandırılması ele alınmıştır. Bankaları değerlendirme yöntemleri arasından rasyo tekniği seçilerek bankacılık sektörünün dönüşümünün yapısall analizi ve bankacılık sektörünün genel değerlendirmesi yapılmıştır. Kamuyu finanse eden bir yapıdan uzaklaşan sektör, hane halkına ve şirketler kesimine kaynak aktaran bir modele doğru kaymıştır. Değerlendirme döneminde gelişmeler gösteren bankacılık sektörü önümüzdeki dönemde mevcut konumundan ciddi bir sapma göstermeyebilir. Sermaye yeterlilik oranı sektör ortalamasından düşük olan küçük ve sermaye yapısı görece zayıf ulusal bankalar ile yurtdışı merkezli yabancı bankaların sektörde yakından izleneceği düşünülebilir.
Ticari bankalar için alternatif döviz pozisyonu yönetim stratejileri: Türk bankacılık sistemi açısından bir değerlendirme

Sabit kur sisteminden serbest kur sistemine geçilmesi ve finansal serbetleşme, bankaların yabancı para cinsinden işlemlerinde de büyük artışları beraberinde getirmiş, bu durum bankaların döviz pozisyonları nedeni ile maruz kaldıkları kur riskini artırmıştır. Bankalar açık döviz pozisyonları nedeniyle büyük zararlarla karşı karşıya kalabilmektedirler. Bu nedenle kur riski, özellikle geleneksel mevduat bankaları için aktif bir şekilde yönetilmesi ve korunması gereken bir konudur. Bankaların döviz pozisyonu yönetiminde kur riskinin tamamen ortadan kaldırılması mümkün olmamakla birlikte bunların belli bir güven aralığında kontrollü bir şekilde yönetilmesi mümkündür. Türk Bankacılık Sektörü Özel Sermayeli Mevduat Bankaları Grubuna ait Aralık 2002 -Eylül 2009 bilançoları incelendiğinde, Grubun zaman zaman yüksek miktarda yabancı para döviz pozisyonu taşıdığı bu nedenle büyük oranda kur riskine maruz kaldığı görülmektedir. Bu noktada vadeli türevler ticari bankalara kur riskten arındırılmış bir döviz pozisyonu yönetim imkanı sunmaktadır. Özel Sermayeli Mevduat Bankaları Grubu açısından türev ürünlerin kullanımı suretiyle kur riskinden arındırılmış alternatif bir döviz pozisyonu yönetimi oluşturmak olası zararlardan korunmak için mümkün ve gerekli görünmektedir.
Why banks adopt mobile banking: The case of Turkey

Elektronik bankacılık ile ilgili literatürün çoğu, bankalar veya müşteriler tarafından internet bankacılığının benimsenmesine odaklanmıştır. Mobil bankacılık, finansal hizmetlere her an her yerden erişime olanak sağlayabilmesi sebebi ile internet bankacılığından farklıdır. Bununla birlikte, bankaların internet bankacılığı sonrası, mobil bankacılığı neden benimsedikleri ve uyum sağladıkları bugüne kadar göz ardı edilmiştir. Bu çalışma, mobil bankacılığın benimsenmesinin belirleyicilerini bankaların bakış açısıyla incelemektedir. İlgili çalışmada, Türkiye'den 14 perakende bankasından oluşan bir örneklem seti kullanılmıştır. Bankaların kredilerinin aktiflere oranı arttıkça ve karlılık düştükçe bankaların mobil bankacılığa daha kolay uyum sağladığı görülmüştür. Ek olarak, mobil bankacılık, bankaların şube ağına tamamlayıcı bir bileşen olarak eklenirken; büyük, özel ve yerel bankalar da mobil bankacılığa daha kolay uyum sağlamaktadır.
Türkiye'de katılım bankaları ile ticari bankaların fon toplama ve kullandırma yöntemlerinin karşılaştırılması

Dünyada 'İslami bankalar' olarak adlandırılan ve başlangıcı 1960'lı yıllara dayanan faizsiz bankalar, Türkiye'de 1983'ten 2005 yılı sonuna kadar 'Özel Finans Kurumları' olarak hayatını sürdürmüş, 19.10. 2005 tarihli 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile de banka statüsü kazanarak 2006'dan itibaren 'Katılım Bankası' adı altında faaliyetlerini sürdürmektedirler. Katılım bankacılığı toplumda faiz hassasiyeti olan kesimlerin tasarruflarını ekonomiye kazandırmayı ve benzer nitelikteki yabancı fonların ülkeye girişine aracı olmayı amaçlamaktadır. Bu sebeple geleneksel bankacılıktan farklı olarak kendisine has, hatta Türk Katılım Bankacılığında islami kuralları dayanak kabul eden uygulamaları bulunmaktadır. Türk bankacılık sisteminde üçüncü bir bankacılık türü olarak yerini alan Katılım Bankaları, sektöre dahil olduğundan bu yana hızlı gelişimini ve karlılığını devam ettirmektedir. Günümüz Türk bankacılık sisteminde dört adet katılım bankası bulunmaktadır. Bu bankalar 2005 yılından itibaren kriz dönemleri dahil karlılıklarında sürekli gelişme kaydetmişler ve geleneksel bankacılık ile rekabet edebilir seviyelere ulaşmışlardır. Bu çalışmada, katılım banklarının ve ticari bankaların fon toplama ve kullandırma yöntemlerinin Türk Bankacılık Sektöründeki paylarını ortaya koymak ve bu bağlamda özellikle katılım bankalarınca geliştirilen yeni yöntemlerin ve bu kapsamda Sukuk'un kabulü ve gelişiminin ortaya konması amaçlanmıştır. Sukuk çift yönlü kullanımından dolayı seçilmiş olup; Sukuk yöntemiyle fon temini ve fon kullandırılması açıklanmaya çalışılacaktır. Çalışmanın ilk bölümünde katılım bankalarının ve ticari bankaların fon toplama ve kullandırma yöntemleri hakkında bilgiler verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde katılım bankalarının ve ticari bankaların fon toplama ve kullandırma yöntemleri karşılaştırılmıştır. Son bölümde ise katılım bankalarının ve ticari bankaların fon toplama ve kullandırma yöntemlerinin değerlendirilmesi ve yeni enstrüman olan sukukun kullanımı ve gelişimi dikkate alınmıştır.
Küreselleşmenin uluslararası bankacılıkta döviz ticaret riskinin azaltılmasına etkisi

oz Çalışmamızda ana hipotez 'küreselleşmenin uluslararası bankacılıkta döviz ticaret riskini azalttığı' şeklindedir. Çalışma süreciyle ilgili olarak belirtmek gerekir ki, çalışmanın yapılması sırasında veri temininde bir takım güçlüklerle karşılaşılmıştır. Temel güçlük, bu çalışma için kullanılacak anadildeki uluslararası bankacılık kitaplarının nicelik ve nitelik olarak çok yetersiz olmasıdır. Yabancı dildeki kaynaklarda ise nicelik olarak yeterlilik söz konusu olmakla birlikte, verilerin konumuzla tam ilişkisinin kurulması ve/veya verilerin sübjektif olarak yorumlanmış olması sorunları bulunmaktadır. Anadildeki sorunları giderebilmek için bilimsel nitelikli makaleler tercih edilmiştir. Yabancı dildeki kaynak sorunlarına da mümkün olduğu kadar çok ve değişik kaynaktan hareket edilip, sübjektif yorumlardan kaçınmak şeklinde çözüm sağlanmıştır. Çalışmamızda 'küreselleşmenin uluslararası bankaların döviz ticaret riskini azalttığı' şeklindeki hipotezin doğru olduğu sonucuna varılmaktadır. uı
Bankacılık sisteminde mali yapı analizi: Gelişmekte olan ekonomiler için karşılaştırmalı bir analiz

Tüm dünyayı etkisi altına alan küreselleşme döngüsüyle birlikte dünya ekonomisi de hızlı bir dönüşüm yaşamıştır. Gelişmekte olan ekonomiler, global rekabetin birçok alanında büyük oyuncu konumunda yer almışlardır. Bu sayede ülkelerin gelişen ekonomik ve finansal güçlerinin, küresel finansal piyasalarını değiştirmesi beklenmektedir. Bankalarda; ekonominin içinde büyük bir paya sahip finansal sistemin en önemli oyuncuları olarak gerek üstlendikleri görevler gerek bulundukları pay neticesinde önemli role sahiptirler. Teknolojiye dayalı ekonomik ilerlemeler bankacılık sektöründe de hızlı gelişmelere yol açmıştır. Türkiye de gelişen bu ekonomik koşullara uyum sağlamak için yoğun çaba sarf etmektedir. Gün geçtikçe bankaların ekonomi içinde artan payı ile beraber finansal güç odaklarına ek olarak yükselen güçlerin finansal sistemlerinin artan bütünleşmeleri ile birlikte mevcut düzen değişecek ve gelişecektir. Söz konusu çalışmadaki amaç, gelişmekte olan ülkeler açısından benzer faaliyet alanlarında yer alan bankaların mali yapılarında ne gibi farklılıkların bulunduğunun araştırılması ve güçlü güçsüz yanlarının görülmesidir. Böylelikle Türk bankalarının gelişmekte olan ülke ekonomileri içinde Çin örneğini baz alarak ne konumda olduğunu tespit edip, finansal açıdan mali yapıları incelenmiştir. Çalışmada Türk bankacılık alanında faaliyet gösteren aktif büyüklüğü en büyük olan 5 bankası ileÇin'de aktif büyüklüğü en büyük olan 5'erbankanın 2009- 2014 yılları arasındaki mali yapılarının finansal oranlar açısından kıyaslanıp değerlendirilmiştir.
Effects of bank recapitalisation on Nigerian banking system

Bu tezin amacı bankaların yeniden sermayelendirmesinin Nijerya bankacılık sistemi üzerindeki etkisini incelemektir. Banka yeniden sermayelendirmesi, kuruluşun finansmanında kullanılan uzun vadeli finansman miktarını arttırmaktadır. Nijerya bankacılık sektöründe banka yeniden sermayelendirmesinin etkisinin varlığı otoregresif regresyon modeli kullanılarak tahmin edildi. Bu modelin tahmin edilmesi için Nijerya bankacılık endüstrisinin yeniden sermayelendirmesi öncesi ve sonrası verileri kullanıldı. Veriler CBN'nin para ve kredi istatistikleri bölümünden toplanmıştır. Yeniden sermayelendirmenin etkisini kontrol etmek için çeşitli bankacılık değişkenleri kullanıldı. Kullanılan değişkenler 2000- 2016 dönemi için parasal taban, geniş para, kamuya verilen krediler, özel sektöre verilen krediler, vadesi mevduat, dar anlamda para, net yurt içi kredi, net yabancı varlıklar değişkenleridir. Öncelikle verilerin betimsel istatistikleri incelenmiştir. Betimsel istatistikleri yeniden sermayelendirme öncesi ve sonrası dönem için yorumlanmasından sonra serilerin mevsimselliği incelendi. Mevsimsellik sonuçlarına göre tüm seriler mevsimsellikten arındırıldı. Görgül uygulamanın buradan sonraki kısmı mevsimsellikten arındırılmış serilerle yapıldı. Bunlardan sonra değişkenlerin bütünlenme dereceleri araştırıldı. Son olarak her bir değişken için otoregresif model durağan serilerle tahmin edildi. Bu modellerde yeniden sermayelendirme sonrası bir değişiklik olup olmadığının saptanması amacıyla kukla değişken kullanıldı. Sonuçlar sermayelendirme sisteminin ticari bankaların parasal tabanını ve geniş parasını arttırdığını ve daha fazla likiditesi sağladığını kanıtlamaktadır Sonuçlar ayrıca sermayelendirme sonrasında daha güçlü ve istikrarlı bir bankacılık sistemi ortaya çıktığını da kanıtlamaktadır.
2008 küresel finansal krizinin Türk bankacılık sistemi üzerindeki etkileri

Küreselleşen dünyanın ve gelişen finansal piyasaların sonucunda iktisat tarihinde son yıllarda sıklaşan krizler için, farklı iktisatçılar farklı tanımlamalarda bulunsa da toplu olarak bakıldığında kriz, öngörülemeyen gelişmelerin sonucunda ortaya çıkan, arzu edilmeyen olaylar silsilesidir. Öyle ki, günümüzde krizler birbirlerine coğrafi olarak çok uzak mesafelerdeki ülkelerden bulaşabilmekte, kıtalar arası yayılabilmektedir. Bir ülkede kriz baş göstermeye başladığında, o ülkede finansal sistem bozulmuş ve temel işlevi olan reel sektöre finansman sağlama işlevini yerine getirememeye başlamış demektir. Krizlerin ortaya çıkış sebeplerinin ve yayılma süreçlerinin tanınması, olası krizlere karşılık alınması gereken tedbirler açısından hayati önem taşımaktadır. Bu çalışmada, küresel krizlerin yapısı ve bu krizlerin bankacılık sektörüne etkileri araştırılmaktadır. Krizler sadece piyasaları değil, ülkede yaşayan her bir bireyi derinden etkilediğinden, ne denli önemli olduğu 2001 yılında Türkiye'de acı bir Şekilde tecrübe edilmiştir. Gerek dünya, gerekse Türk finans piyasaları ve bankacılık sektörü 90'lardan sonra sıklaşarak yaşanan bu krizlerden gereken dersleri almıştır. Piyasaların güçlendirilmesi, kırılganlığının azaltılması ve daha etkin bir denetim mekanizmasının bankacılık sektöründe hakim olması amacıyla gerekli yasal düzenlemeler yapılmış, teknolojik altyapı oluşturulmuştur. Bununla beraber, piyasalar statik bir yapı göstermeyip, aksine baş döndürücü bir dinamizmle değiştiğinden, 'IMF, Dünya Bankası, Basel Komitesi' gibi kuruluşlar, finansal sistemlerin daha etkin düzenlenmesine yönelik kural, politika ve standartları tespit ve uygulamaya yönelik araştırmalarına devam etmektedirler.
Bankacılık sektöründe karlılığın belirleyicileri: Türk bankacılık sistemi üzerine bir uygulama

Bu tez çalışmasında, Türkiye'de bankacılık sektöründe faaliyet gösteren ve 2006 - 2016 döneminde Borsa İstanbul'da işlem görmüş ve verileri devamlılık gösteren mevduat bankaların karlılığını etkileyen faktörler araştırılmıştır. Bu kapsamda çeşitli mikro ekonomik değişkenlerin çeyrek dönem verileri kullanılarak, bankaların özkaynak karlılığı ve aktif karlılığı panel veri analizi yöntemi ile incelenmiştir. Çalışmanın bulgularına bakıldığında; özkaynak karlılığı ile Özsermaye Büyüme ve Kredi Büyüme oranları arasında anlamlı ve pozitif ilşkinin olduğu tespit edilmiştir. Diğer yandan aktif karlılığının, Özsermaye Büyüme oranından olumlu yönde, Faiz Dışı Gelirler / Toplam Aktifler ve Kredi Büyüme oranlarından olumsuz yönde etkilendiği sonucuna varılmıştır. Ayrıca, analiz sonuçlarında özkaynak karlılığı için Özsermaye Büyüme oranının, aktif karlılığı için Faiz Dışı Gelirler / Toplam Aktifler oranının en önemli açıklayıcı değişkenler olarak saptanmıştır.
Kredi derecelendirmesi ve kredi derecelendirme sisteminin Standart and Poor's sistemiyle karşılaştırılması

Kredi riskinin ölçülebilmesi, Basel II süreci ile birlikte bankalar nezdinde daha fazla önem kazanmıştır. Basel II'nin getirdiği en önemli yeniliklerden biri de kredi riskinin ölçülmesinde kullanılacak olan içsel kredi derecelendirme yaklaşımıdır. Bu yaklaşıma göre bankalar, kredi riskini ölçebilmek amacı ile kendileri içsel bir kredi derecelendirme sistemi oluşturabilecek ve müşterilerini derecelendirme işlemine tabi tutabilecektir. Bankalar, oluşturdukları kredi derecelendirme sisteminin kredi riskini sağlıklı bir şekilde ortaya koyarak sorunlu hale gelmiş veya gelmesi muhtemel firmaların tespit edilmesinde etkin bir rol oynamasını beklemektedir. Bu sayede sorunlu firmalarla kredi ilişkisine girilmesi engellenerek toplam kredi portföyü içerisinde temerrüde düşmüş yani sorunlu hale gelmiş kredi tutarının minimum seviyede tutulması hedeflenmektedir. Bu tez çalışmasında, bankaların kredi riskini ölçebilmek için kullandığı yöntemlerden biri olan kredi derecelendirme sisteminin, sorunlu kredileri önceden tespit ederek bankanın kredi risk düzeyini en aza indirmek için yeterli etkinliğe sahip olup olmadığı incelenmiştir.
Basel capital requirements and bank behavior: Evidence from Turkish banking system

Bu çalışmada Basel sermaye düzenlemelerinin Türkiye'de faaliyet gösteren bankaların davranışı üzerinde yarattığı etkiler analiz edilmektedir. Aralık 2002 -Aralık 2013 döneminde aylık veriler kullanılarak Türkiye'de faaliyet gösteren bankalar, özkaynak/toplam varlık oranının yüzde bir arttığı durumlarda kredi faizlerini 17.33 baz puan artırmaktadır. Aynı analizler kamu bankaları, özel bankalar ve yabancı bankalar olarak ayrı ayrı uygulandığında, kamu bankalarının farklı davranarak özkaynak/toplam varlık oranını artırdığında kredi faizlerinde düşüş yaptığı gözlemlenmiştir. İkinci bir analiz olarak bankaların özkaynak/toplam varlık oranını artırması yönünde baskıya maruz kalması durumunda davranış biçimleri incelenmektedir. Bu amaçla analizde eşanlı denklem çözümleme yöntemi kullanılmıştır. Bulgularımıza göre böyle bir durumda özel bankalar davranışlarını değiştirmemekte, kamu bankaları sermaye/toplam aktif oranlarını artırmakta, yabancı bankalar ise risk seviyesini azaltmaktadır.
2003-2011 yılları arasında tarımsal krediler ile tarım sektörü arasındaki nedensellik ilişkileri

Tarım sektörü, gıda gereksinimini karşılaması, tarıma dayalı sanayiye hammadde kaynağı oluşturması, istihdam yaratması ve dışa bağımlılığın azaltılması gibi nedenlerle ekonomi üzerinde büyük öneme sahiptir. Tarım sektörünün ekonomideki önemi ise tarımsal üretimin genel istihdam, dış ticaret ve ekonominin diğer sektörleriyle olan ilişkisinden ortaya çıkmaktadır. Tarım kredilerinin kullanılmasındaki temel amaç; kullanılan kredi ile yeterli miktarda, girdi sağlanarak; üretim miktarını ve devamlılığını sağlamaktır. Ayrıca Türkiye'de daha çok küçük aile işletmelerinin var olması tarım sektöründe, ürünün elde edilebilmesi için belirli bir sürenin geçmesi gerekliliği, yani gelir ile gider arasında zaman uyumunun olmaması tarımda kredi ihtiyacını artıran nedenlerden birisidir. Türkiye'de uzun yıllar boyunca tarım sektörü T. C. Ziraat Bankası ve Tarım Kredi kooperatifleri tarafından desteklenmekteydi. 1980 yılından itibaren Özel Bankaların sınırlı da olsa tarımsal kredi vermeye başladığını görmekteyiz.2000'li yıllara gelindiğinde özel bankaların tarım sektörüne olan kredi çeşitliliğinin artmıştır. Bu artışa sebep olarak; tarım ve gıda fiyatlarındaki yükseliş, sağlıklı tarım ürünlerine olan talebin artması ve Türkiye'nin AB uyum çalışmaları kapsamındaki Ortak Tarım Politikasının etkileri gösterilmektedir. Türk Bankalar Birliği Ocak 2010 aylık değerlendirme raporuna göre günümüzde Ziraat Bankası dışında tarımsal kredi paketi bulunan bankalar Vakıflar Bankası, Halk Bankası, Akbank, Finans Bank, Türkiye İş Bankası, Garanti Bankası, Denizbank ve Anadolu bankası yer almaktadır Bu çalışmada 2003:1- 2011: 4 yılları arasında tarımsal krediler ile Tarımsal bazı makroekonomik değişkenler arasındaki nedensellik İlişkisi analiz edilmiştir. Tarımsal istihdamdan tarımsal kredilere ve tarımsal ihracattan tarımsal kredilere doğru tek yönlü nedensellik ilişkisi olduğu tespit edilmiştir. Bu durum tarımsal kredilerin daha verimli planlanması gerekliğinin bir göstergesi olarak değerlendirilebilir.