turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cumhuriyet'ten günümüze Türkiye'de apartman tasarımında geleneksel mimarinin izleri: İzmit Demiryolu Caddesi örneği

Türkiye'de son yıllarda yaşanan hızlı kentleşme sonucu artan konut ihtiyacını karşılamaya yönelik doğal ve yapay çevrenin ihtiyaçları; sosyokültürel alt yapı gözetilmeksizin üretilen modern konutlar, insanları ve kentleri kendi kimliklerinden uzaklaştırırken beraberinde pek çok sosyal ve fiziksel problemi getirmektedir. Geleneksel Türk evinin mimari değerlerinden uzaklaşılmış, Türk aile yapısının ihtiyaçları incelenmeden tek tip seri konut üretimine geçilmiştir. Bu durum çağdaş konutları 'yuva' olma özelliğinden uzaklaştırıp 'barınma' birimlerine dönüştürmüştür. Tezin birinci bölümünde; çalışmanın amacı, yöntemi ve kapsamı açıklanmıştır. İkinci bölümde; mekan, konut ve kültür kavramları ile tezin kavramsal çerçevesi oluşturulmuştur. Bu bölümde kültürün mekanla ve konutla kurduğu ilişkiler irdelenmiştir. Üçüncü bölümde; modernleşme hareketleriyle birlikte Türkiye gündemine giren modern konut mimarisindeki tarihsel gelişim süreci apartman örnekleri üzerinden anlatılmıştır. Erken Cumhuriyet döneminden günümüze kadar geniş bir süreçte konut yapılarında tarihe ve geleneğe yapılan atıflar irdelenmiştir. Dönemler boyunca etkin olan mimari üsluplarda geleneksel izlerin apartman yapılarındaki karşılıkları aranmıştır. Dördüncü bölümde; çalışma alanı olan Kocaeli/İzmit'e yönelik veriler ışığında Demiryolu Caddesi üzerinde Cumhuriyet Döneminden günümüze inşa edilen Apartman yapıları çizimlerle desteklenerek tek tek açıklanmıştır. Her dönemin sonunda dönem içerisinde incelenen apartman yapılarının plan ve cephe özellikleri üzerinden analizler yapılmıştır. Tez çalışmasında, geleneksel dönemden çağdaş döneme kadar uzanan konut mimarisi değişim ve gelişim süreci Kocaeli/İzmit'de Demiryolu Caddesi örneği üzerinden incelenmiş olup; geleneksel konut mimarisinden kalan ve kaybedilen değerler yapılan analiz çalışması ile belirlenmiştir. Tezin bulgular ve değerlendirme kısmında analiz verileri; sonuç ve öneriler kısmında ise yapılan analiz çalışmalarından çıkartılan dönemsel sonuçlar ile geleceğin modern apartman konutları tasarlanırken geleneksel öğelerle yapılacak bir sentezin; mimari tasarım ve sosyal yaşantıya etkisi açıklanmıştır.
Dekonstrüktivizmin Avant-Garde bağlamda tartışılması

Dekonstrüktivist söylem, 1980 sonrasında mimarlık gündemine damgasını vurmuştur. Yapılan yorumlarda, bu oluşum sıklıkla Yüzyıl başındaki avant-garde sanatçılarla ilişkilendirilir. Fakat bu değerlendirmeler, çoğu zaman sınırlı değinmelerin ötesine geçmez. Söz konusu tez çalışması, bu noktaya yoğunlaşarak, 'Dekonstrüktivizm'in avant-garde'la nasıl ilişkilendiği', 'dekonstrüktivist söylemin avant-garde tavır özellikleri taşıyıp taşımadığı' sorularından hareket eder. Çalışmada öncelikle, avant-garde üzerine yapılan çeşitli tanımlamalar ve yorumlar değerlendirilerek avant-garde tavır kavranır. Bu incelemenin ardından, avant-garde eğilimleri tartışmaya yönelik bir model önerilir. Bir sonraki aşamada ise, tez çalışmasının temeline oturan 'dekonstrüktivist söylemin avant-garde tavır özellikleri taşıyıp taşımadığı' sorusunun yanıtı aranır. Bu aşamada Dekonstrüktivizm'in özgün örnekleri, geliştirilen model aracılığıyla değerlendirilir. Sonuç bölümünde ise, dekonstrüktivist söylem, avant-garde ve modern mimarlık olgularının birbirleriyle nasıl ilişkili oldukları tartışılır, ve modern mimarlığın hareketine ilişkin bir öneride bulunulur. VI
Çok katlı yüksek yapılarda taşıyıcı sistemler ve taşıyıcı sistem bileşenlerinin yapım yöntemleri açısından değerlendirilmesi

19. yy. sonlarında asansörün icadı, taşıyıcı sistemde çeliğin kullanılmaya başlanması ve inşaat sektöründe sağlanan teknolojik gelişmeler ile birlikte, dünya nüfusunun artmasına bağlı olarak, şehirlerdeki inşaat alanlarının azalması ve kısıtlı sayıdaki şehir merkezindeki arsalardan maksimum oranda faydalanma ihtiyacı sonucu, çok katlı yüksek yapılar inşa edilmeye başlanmış ve özellikle ABD. 'de kısa sürede yayılmıştır. Avrupa'da ve Türkiye'de bu akım kendim 1950'lerde göstermeye başlamıştır. Günümüzde çok katlı yüksek yapılar, çeşitli taşıyıcı sistemler ve yapım yöntemleri ile uygulanılabilen ve büyük bir yapı üretim organizasyonunu içeren yapı tipolojileri haline gelmişlerdir. Çalışmada birinci bölümde, çok katlı yüksek yapılar genel olarak tanıtılmış, amaç, kapsam ve araştırmada kullanılan yöntemler ve kısıtlamalar hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde ise; çok katlı yüksek yapıların tanımlanmasındaki çeşitliliklerden meydana gelen sorun ele alınmış ve bu anlamda bir tanım geliştirilmiştir. Ardından, tarihsel süreç içerisinde çok katlı yüksek yapıların gelişme nedenleri araştırılmış ve bu sürece etki eden faktörler değerlendirilmiştir. Üçüncü bölüm ile, çok katlı yüksek yapılarda uygulanılan taşıyıcı sistemler, ilgili yapı örnekleri ile birlikte geniş olarak açıklanmıştır. Daha sonra, bu tip yapılarda taşıyıcı sistem tasarım ilkeleri konusunda öncelikle, dinamik yükler, ele alınmış, ardından malzeme açısından taşıyıcı sistem tasarımı tartışılmıştır. Bölüm, çok katlı yüksek yapılarda taşıyıcı sistemlerin değerlendirilmesi ile bitirilmiştir. Dördüncü bölümde, yapım yöntemleri kavram olarak tanıtılmış ve çok katlı yüksek yapılarda yapım yöntemleri konusu, taşıyıcı sistemlerde kullanılan değişik malzemeler açısından çeşitli örnekler ile açıklanmıştır. Beşinci bölümde, çok katlı yüksek yapılarda yapı üretim sürecinde rasyonelleşme konusu ele alınmıştır. Öncelikle kavramlar tanıtılmış ve proje yönetiminin bu alanda yeri ve öneminin belirlenmesi ile birlikte, yatırım planlamaları ve iş programlan bağlamında konu açıklanmıştır. Bu bağlamda, iş programlarında kullanılan yöntemlerden, özellikle CPM, PERT ile yatırımlarda süre, maliyet, kapasite dengelenmesi konularına geniş yer verilmiş, kavramlar tanıtılmış, metotlar örneklerle açıklanmış bulunmaktadır. Bölüm sonunda, örnek bir iş programı, hem klasik yöntemle yapılan çözümler ile, hem de bilgisayar teknolojisinin avantajları göz önüne alınarak tasarlanmış, günümüzde kullanılan CPM, PERT uygulamalarından biri seçilerek hazırlanmış, karşılaştırılmış ve rasyonelleşme konusu değerlendirilmiştir. Değerlendirme bölümü olan altıncı bölümde, izmir'den seçilen, belirli örnekler ayrı ayrı tanıtılmış ve bu örnekler, taşıyıcı sistem seçimi, yapım yöntemi seçimi, yapı üretim sürecinin denetimi, şantiye organizasyonu ve yerel kriterler olmak üzere belirlenen beş ana kriter ve tablolar eşliğinde değerlendirilmesi yapılmıştır. Sonuç bölümünde, bu tez araştırmasında elde edilen veriler ve varılan sonuçlar sunulmuştur.
Evaluation structural system approaches in utopic architectural design

Mimarlık bölümü, yapı bilgisi anabilim dalında, doktora çalışması olarak yapılmış olan bu tezde, ütopya kavramının mimarideki anlamını, yerini irdelemek ve teknik özelliklerinin ütopik olduğu örneklerin, strüktürel kurgularını inceleyerek bugün ve geleceğe yönelik çıkarımlarda bulunmak amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, kavramın tüm boyutlarını aktarabilmek amacıyla mimarlık dışında, edebiyat, felsefe, sinema gibi alanlardaki tanımlamalar, sınıflamalar çalışmanın birinci bölümünde yer almıştır. İkinci bölümde ise, araştırmacının yaklaşımına göre, ütopik mimari tasarımlar, kent etken, form etken, teknik/strüktür etken olmak üzere üç ayrı açıdan analiz edilmiştir. Ütopik mimari tasarımların, yirminci yüzyılın ilk yarısında ortaya konmuş olanlarının çoğunluğu ütopik tekniklerin kullanıldığı kent ve bina tasarımlandır. Endüstri devriminin ve modernizmin etkileri bu dönem projelerinde gözlenir. Çalışmanın üçüncü bölümünde yirminci yüzyıla ait, teknik özelliklerinin ütopik olduğu tasarımların bazıları analiz edilmiştir. Analiz kriterleri, örnek olarak seçilen/elde edilebilen projelerin, yapı sistemi ve yapım tekniğine ilişkin özellikleri ile mekansal, formsal özelliklerinin değerlendirilmesini sağlayacak biçimde seçilmiştir. Ayrıca, teknik/strüktürel açıdan ütopik olan mimari tasarımlardaki strüktürel kurgunun, tanımladığı mekansal örüntüye bağlı olarak bir sınıflaması yapılmıştır. Sonuçta, tekniğe bağlı olan ütopik mimari tasarımların, ütopikliklerinin tasarımlandıkları dönemde olanakların yetersizliği nedeniyle gerçekleştirilmedikleri, daha ileri zamanlarda, örneğin günümüzde, teknolojik koşulların yeterli hale gelmesiyle, bu tasarımların yapılabilir hale geldikleri belirtilmiştir. Özellikle üretim tekniği açısından ütopik olan tasarılar günümüzde gerçekleştirilebilecek düzeye ulaşmıştır
Ayvalık'ta dini yapıların fiziksel çevre etkenlerine bağlı oluşumu

Araştırma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Ayvalık' m konumsal özellikleri, Ege Bölgesi içerisindeki yeri ve çevre yerleşimlerle bağlantıları incelenmiştir. Kara ve deniz bağlantıları kentin gelişimi açısından ele alınmıştır. İkinci bölümde, Ayvalık yerleşiminin kuruluşunda fiziksel çevre etkisi, iklim ve topografya özellikleriyle ele alınmıştır. Yerleşim Birimleri ve yol oluşumları topografya etkisine bağlı incelenmiştir. Kuruluşla ilgili, ilk yerleşimler ve kentin gelişimi bu bölümde ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde, müdahaleye uğramış Ayvalık mimari kurgusunun yeniden kurulması için sırasıyla: -Müdahalelerin tespiti ve müdahale şekli, - Mimari Kurguyu yönlendirmeleri açısından kiliselerin Yatay, Düşey ve Üçüncü Boyut Bağıntıları incelenmiştir. Bu bağıntılar her kilise ve çevresi için tek tek ele alınmıştır. Bütün bu araştırmada, Ayvalık mimari kurgusunun yeniden kurulması için, sonradan yapılacak çalışmalara zemin hazırlayacak tespitlere varmak amaçlanmıştır.
Betonarme yapıların çelik ürünlerle güçlendirilmesi

Yapıların projelendirilmesi, uygulanması ve kullanılması sırasında yapılan bir takım hatalar ya da verilen yanlış kararlar ve deprem gibi doğal afetler nedeniyle oluşan hasarlar sonucu betonarme yapıya zaman zaman müdahale edilmesi gerekmektedir. İnşaat esnasındaki yanlış beton uygulamaları, tasarım aşamasındaki yanlış detay çözümleri, kullanım sırasında ortaya çıkan atmosferik ve kimyasal etkiler, aşınmalar ve doğa olayları yapıda hasarlara neden olur. Ayrıca yaşanan depremler sonucu edinilen bilgiler, yapı bugüne kadar hasar görmemiş olsa dahi, yapının taşıma gücünün daha şiddetli depremlerde yetersiz kalacağım göstermektedir. Bu nedenlerle betonarme taşıyıcı sistemde yapılan işlemin şekline ve amacına göre onarım, güçlendirme ya da iyileştirme yapılır. Betonarme yapıların güçlendirilmesi, iyileştirilmesinde uygulanabilecek yöntemlerden biri çelik ürün kullanımı ile yapının güçlendirmesidir. Çelik ürünlerle betonarme yapıların güçlendirme ve iyileştirilmesi, hasar görmüş elemanlardaki çatlaklarının onarılmasından sonra çelik ürünlerle dayanımlarının artırılması, hasar görmemiş olan yapılarda ise deprem yükleri dikkate alınarak sistem bazında iyileştirmeye gidilip çelik çaprazlarla deprem perdelerinin oluşturulması ile sağlanır. Bu işlemler sırasında yapı ağırlığının azaltılması, sünekliğinin artırılması, taşıma gücünün artırılması, dinamik özelliklerinin değiştirilmesi, burulma etkisinin azaltılması olarak sıralanabilecek güçlendirme ilkeleri dikkate alınır. Çelik ürünlerle yapılacak güçlendirme çalışmaları, betonarme yapıların taşıma gücünün iyileştirilmesinde güçlendirme ilkelerine uygun, hızlı ve ideal bir çözümdür. Çelik malzeme mukaveetinin yüksek oluşu nedeniyle küçük kesitlerle, büyük yüklerin taşınabilmesi, hafif ama güçlü binalar üretilmesini sağlar. Deprem perdelerinin betonarme yerine çelik çaprazlarla oluşturulması yapının fazla ağırlaşmasını engeller. Üretim sırasında hava şartlarından etkilenmeden ucuz ve kısa sürede yapım süreci tamamlanır.
Uzay kafes strüktür sistemleri ve Türkiye'deki uygulamaları

Uzay kafes strüktür sistemleri, 20. yy.'daki toplumsal ve teknolojik gelişmelere bağlı olarak ortaya çıkan çağdaş strüktür sistemlerinden biridir. Büyük açıklıkları örtmesinin yanı sıra mimari, strüktürel ve ekonomik yönden pek çok avantaja sahip olması, bu sistemin uzun yıllar önemini koruyacağının ve tercih edileceğinin bir göstergesidir. Bu yüzden uzay kafes sistemler çalışmanın konusu olarak seçilmiştir. Uzay kafes strüktür sistemleri ve Türkiye'deki uygulamalarının incelendiği bu çalışmada amaç; sistemi ve sağladığı olanakları tanıtmak, mimarın bu konudaki arayışlarını yönlendirmek ve konu ile ilgilenenlere başvurabilecekleri bir kaynak bırakmaktır. Uzay kafes strüktürlerin temel oluşum ilkeleri, yapım sistemleri, kullanım olanakları, Türkiye'nin çeşitli illerindeki uygulamaları çalışmanın kapsamında olup, sisteme ait maliyet ve statik ile ilgili hesaplamalara bu çalışmada değinilmemiştir. Çalışma; genel bilgiler, yapılan çalışmalar, bulgular, irdeleme ve sonuçlar olmak üzere 5 bölümde ele alınmıştır. Genel bilgiler bölümünde çalışmanın amaç ve kapsamı, tarihçesi, yapım sistemleri, avantajları ve dezavantajları gibi uzay kafes strüktürleri tanıtıcı bilgiler yer almıştır. Yapılan çalışmalar bölümünde; Türkiye'de uzay kafes sistem ile yapılmış ve değişik illerden seçilen örnek yapıları incelemek için kullanılan yöntem ve tekniklere değinilmiştir. Çalışmanın bulgular bölümünde uzay kafes strüktürler ile yapılmış örnek yapılara ait veriler yer almıştır. İrdeleme başlığı altındaki bölümde, incelenen örnek yapılar aracılığı ile ulaşılan bulgular yer almıştır. Bu çalışmada düz-yüzeysel uzay kafes strüktürlerin diğer uzay kafes strüktür türlerine göre daha çok tercih edildiği, sistemin en çok çatıda kullanıldığı, dörtgen tabanlı piramidin en çok uygulanan modül tipi olduğu, birleşim elemanı olarak küresel biçime sahip düğüm noktasının kullanıldığı, plan formu ile modül tipinin uyum içinde olması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
İznik Gölü çevresindeki yerleşimlerin incelenmesi ve Yeni Sölöz geleneksel yerleşim dokusunun korunması üzerine bir araştırma

Sonuç olarak, ülkemiz açısından koruma soruman doğrultusunda; Yeni Sölöz geleneksel yerleşim dokusunun korunması için yasal-örgütsel, kültürel- eğitimsel ve sosyo-ekonomik açıdan öneriler getirilmiştir. Bu öneriler doğrultusunda kent ölçeğinde ve yapı ölçeğinde çözümler ortaya konulmuştur.
Restoration project for Çarboğa and Yenigün houses in Şirince, İzmir

oz İZMİR, şirince köyü, çarboğave yeni gün evleri RESTORASYON PROJESİ Uyar, Serpil Master, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Öğr. Gör. Dr. Fuat Gökçe Mayıs 2004, 231 sayfa Bu çalışmanın konusu Şirince Köyü ve Ege Bölgesi geleneksel konut mimarisi bağlamında Yenigün ve Çarboğa Evleridir. Yapıların sahip olduğu mimari, kültürel ve tarihsel değerleri göz önüne alan tutarlı bir restorasyon projesinin oluşturulabilmesi için uygun yaklaşım ve yöntem araştırılmıştır. Tez kapsamında Şirince Köyü tarihi araştırması, yapıların halihazırdaki durumlarının çizim fotoğraf ve görsel analizlerle desteklenerek ayrıntılı belgelenmesi, yapıların Şirince Köyü ve Ege Bölgesi konutları ile karşılaştırmalı olarak incelenmesi, restitüsyon projesinin oluşturulması sonrasında restorasyon ilkelerini, müdahale kararlarını ve işlev kararlarını içeren restorasyon projesi hazırlanmıştır.
Mekanda animizm üzerine bir araştırma

Güncel dönemde, teknolojik gelişmeler sonucunda, mimari tasarım yönünden mekansal dönüşümlere tanıklık edilmektedir. Bu dönüşümler giderek, ağ sistemlerine tüm yönleriyle bağlı, bilgiyi işleyebilen, çevresel faktörlere karşı tepki oluşturan ve bunu mekansallaştıran, canlılık performansları sergileyen, insan-gibi veya kendilerine has hibrit canlılar olarak algılanan mekanların ortaya çıkması, yaygınlaşması ve deneyimlenmesi ile sonuçlanmaktadır. Arkaik dönemlerde pratik edilmiş bir inanış biçimi olarak animizm, güncel mekansal oluşumlar karşısında, dünya ile ilişki kurma bağlamında tekrar araştırılabilir ve mekanın canlılığı ve bu canlılığın karşılık bulduğu kavramlar ve mekansallıklar bağlamında tartışılabilir duruma gelmektedir. Animizm, ilkel toplumlarda, çevre ile bağ kurmanın temel bir kavramı olmuş, bu bakış açısı aracı ile dünyadaki tüm varlıkların metaforik bağlamda canlı ve bilinçli olduğu varsayılmıştır. Animizm, bu açıdan, Kartezyen bölünme ve ayrıştırma sistemlerinin sınıflandırmalarına karşın bir anarşi figürü olarak yer alarak sınırların sorgulanmasında rol oynamaktadır. Animizm, hibritliğin, esnekliğin, iletişimin, değişkenliğin ve geçiciliğin mekanla olan ilişkilerini kurmanın kavramsal bir aracı haline gelmektedir. Animizm, canlı ve cansız, ilkel ve medeni, nesne ve özne, mekan ve insan, rasyonel ve irrasyonel, hayal ve gerçek arasında kalan alacakaranlık bölgelerde yer almakta ve modern ışık konisinin dışında kalan bu nispeten karanlık topografyalarda gerçekleştirilebilecek mekansal bir araştırmanın yol göstericisi olmaktadır. Güncel durumda animizm, metaforik düzeyde mekanlardaki canlılık ilişkilerinin okunmasında ve oluşturulmasında kullanılabilir bir araç olmakla birlikte, metafor çekirdeğinin üzerine tasarım katmanının da eklenmesi ile gerçek anlamda canlılık performansları gösteren yeni-animizm mekanların inşa edilmesi ile de karşılık bulmaktadır. Tez kapsamında, animizm mekanları olarak belirtilen mekanların, kullandıkları canlılık metaforları ve tasarım biçimleri açılarından incelemeleri yapılarak, animizm mekanlarının karakteristik özellikleri; faillik, etkileşim, bedenlenme, ekoloji ve muğlaklık kavramları olarak belirlenmiştir. Bu temel kavramların kullanıldığı alan çalışması olarak, Kadıköy'de konumlanan Yoğurtçu Parkı özelinde, metaforik animizm bakış açısına dayalı, koşu ve tenis oynama eylemleri ile bağlantılı mekansal bir okuma ve bir yeni-animizm mekanı önerisi olarak, aynı parkta bir tenis duvarı tasarımı önerisi olan iki deneme gerçekleştirilmiştir. Tüm çalışmanın sonucunda, animizm mekanlarının sınır pratiklerini bozuma uğratmaları ile çeşitli hibrit mekanlar oluşturdukları, bu mekanları deneyimleyen kullanıcıların ise bedensel, sosyal ve bilişsel etkinliklerinin artarak, mekan ile oyun oynama kapasitelerinin yükseldiği ve mekan ile kullanıcı arasında hayal gücünü ön plana çıkaran yaratıcı bir karşılaşma oluştuğu neticesine varılmaktadır.
Hafif giydirme cepheli yüksek yapıların akustik performanslarının analizi ve bir örneklem

Günümüzde yapımı hızla artan yüksek binalarda, yapım ve kullanım aşamasında kolaylık sağlaması, esnek tasarım imkanı vermesi ve yüksek standartlarda yapı kabuğu beklentisini karşılaması nedeniyle sıklıkla hafif giydirme cepheler tercih edilmektedir. Isı, ışık, ses ve havalandırma gibi faktörlerin iç mekanda istenen düzeyde filtre edilerek geçirimini sağlamak yapı kabuklarının görevidir. Bu bağlamda, tez çalışmasının amacı, yüksek binalarda yoğunlukla tercih edilen hafif giydirme cephelerin, akustik performansının ortaya konması ve çevresel gürültünün bina yüksekliği ile ilişkisinin yapı kabuğuna etkisinin belirlenmesidir. Ayrıca gürültü denetimi kriterleri araştırılarak bu kriterler kapsamında bir örneklem incelemesi yapılmıştır. Bu amaçla tezde, hafif giydirme cephe sistemleri öncelikle farklı özelliklerine göre sınıflandırılmış, çevresel gürültü ve gürültü kontrolüne ilişkin kavramlar tanımlanmış ve ilgili mevzuat araştırmaları yapılarak hafif giydirme cepheler için akustik performans kriterleri oluşturulmuştur. Sözü edilen performans kriterleri ile bir örneklem üzerinden değerlendirme ve iyileştirme önerileri geliştirilmiştir.
Yüksek yapılarda yapı alt sistemlerinin entegrasyonu

Çagımızda enerji ve teknoloji baglamında bina tasarımına etki edebilecek farklı disiplinlerin içermis olduğu çok boyutlu bilgi ve deneyim, geleneksel tasarım sürecini degismeye zorlamaktadır. Tasarımın basından itibaren disiplinler arası ekipçalısmasını gerektiren yeni süreç, tasarım amaçlarının belirlenmesinden, sistem kararlarının alınmasına, uygulanmasına ve isletimine kadar bu isbirligininsürekliligini zorunlu kılmaktadır. Bu amaca yönelik olarak kabuk, strüktür ve servis sistemleri seklinde bir ayrım yapılarak tasarıma odaklanılması, bu tez çalısmasınınana amacı olan sistemler arası entegrasyon ve disiplinler arası isbirliginin önemini vurgulamaktadır. Bu baglamda sistemler arası uyum yüksek yapılar üzerindenincelenmis olup ; Birinci bölümde; yüksek yapıların ortaya çıkıs nedenleri dünyadaki gelisimi ve ülkemizdeki yansımaları üzerinde durulmus ve yüksek yapı kavramı anlatılmıstır. kinci bölümde; yüksek yapılarda alt sistemler; kabuk, strüktür ve servis sistemleri olarak bir soyutlama yapılarak, yapı alt sistemleri anlatılmıstır. Üçüncü bölümde; çalısmanın ana konusunu olusturan yüksek yapı alt sistemlerininetkilesimi ve uyumunun tasarım sürecine etkileri irdelenmis olup, bu sistemlerin birbirleriyle olan ilişkileri seçilen üç yapı örnegi üzerinden ayrıntılı bir biçimde ele alınmıstır. Örnek olarak seçilen üç yüksek yapıda, tasarım süreci içinde mimarlıgınstrüktür, kabuk ve servis sistemlerinin bütün olarak disiplinler arası bir biçimde ele alan ve bu çalısmayı mimari olarak vurgulayan, sistemler arası dayanısma ve uyumuirdelenmistir.
A method for performance based design exploration: Generating external shading units for an office building in Nicosia, Cyprus

Mimarlık alanında kırk yıldan uzun bir süredir performans tabanlı tasarım yapılmaktadır. Daha önce yalnızca mühendislik ve teknik uzmanlık alanlarına dahil olan performans tabanlı tasarım, son on yıldır mimarların erişimine de açılmıştır. Hesaplamalı ve parametrikaraçlarla simülasyon yazılımlarının kullanıcı arayüzündeki son gelişmeler, mimarlarınsürece etkin olarak katılımını mümkün hale getirmiştir. Her tasarım süreci, projeye göreözelleşebilen ve o projenin aşamalarının gerektirdiği detay seviyesine uygun bir iş akışıgerektirir. Bu sürecin denetim ve otomasyonu için temel olan, tasarım araçlarınınözelleştirilmesi ve parametrik hale getirilmesidir. Zira veri tabanlarını idare etme, okuma, yazma ile ilgili olan tasarım süreci, aynı zamanda bu veri tabanlarını değiştirme, tercüme etme ve sunma eylemleri haline gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, sıcak iklimdeki bir ofis binasının dış cephe gölge elemanları için özelleştirilmiş bir tasarım süreci oluşturmaktır. İlk tasarımdaki gölge elemanları, performanssimülasyonu kullanmaksızın tasarlandı. Daha sonra ritm, derinlik, açı ve eleman adedideğişkenleri kullanılarak gölge elemanları alternatifleri oluşturuldu. İlk tasarım ile günışığı performansı kriterlerine dayanan ve evrimsel algoritmalarla elde edilen alternatiflerkarşılaştırıldı. Sonuç olarak, az sayıda parametreyle elde edilen çok sayıdaki geometrikkombinasyon arasından, gün ışığı faktörü ve güneş ışınımı bakımından en iyi alternatiflerseçildi.