turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tek Parti Dönemi çocuk dergilerinde milli kimliğin inşası

Milli kimliğin inşası halkın devlete aidiyetinin sağlanması noktasında kritik öneme sahiptir. Devletin devamlılığı bu bilinç ile şekillenmiş halkın iktidara sadakati ile doğru orantılıdır. Bu nedenle devlet, idaresi altındaki halkın çıkarlarını kendisininkiler ile özdeşleştirmesini ister. Bir adım daha ileri gidecek olursak devletin yararı, bireyin yararının önündedir. Bu bağlamda iktidarlar yönettikleri bireylerin arzu edilen aidiyeti ve bağlılığı göstermeleri için onlara gurur duyacakları bir kimlik vermelidir. Ortak değerler etrafında bireyleri bir araya getirip dağınık bir topluluk olmaktan çıkaracak bu değerler 'milli kimliği' oluşturacaktır. Vatanseverlik, yurttaşlık, yaşadığı toprağa aidiyet, devlete bağlılık vb. kavramları bünyesinde eriten birey artık vatandaştır. Tüm bu değerler ışığında milli bilince sahip vatandaşlar yetiştirmeninse çok çeşitli araçları vardır. Törenler, bayramlar, eğitim ve kültür politikaları vb. araçlar ile devlet bireylerin ortak bir maziye inanan, ortak bir geleceği kucaklayan, kendilerinden önce ülkelerini düşünen milli kimliklerini benimsemiş vatandaşlar olmasını sağlamaya çalışır. Bu araçlardan biri de kuşkusuz yayıncılıktır. Gerek çeşitli edebi türlere ait eserler, gerekse süreli yayınlar milli kimliği besleyebilir. Süreli çocuk yayınları da bu araçlardan biri olarak göze çarpmaktadır. Kendisi için makbul vatandaşlar yetiştirmek isteyen devletin bu amacını gerçekleştirirken en önemli hedef kitlelerinden birisi çocuklardır. Çocuklar başta eğitim olmak üzere çok çeşitli araçların yardımı ile milli bilince ulaştırılmaya çalışılır. Süreli çocuk yayınları da çocuğun özellikle okul dışındaki serbest zamanını değerlendirirken başvurduğu bir eğlence aracı olmanın ötesinde yeri geldiğinde içerikleri ile milli kimlik oluşumuna destek verebilirler. Bu çalışmada ülkemizde tek parti döneminde çıkan çocuk dergilerinin milli kimlik oluşumuna etkisi ele alınmaya gayret edilecektir.
24. dönem TBMM'de grubu olan siyasi partilerin sosyal politika yaklaşımları

Tüm vatandaşlar için ve en önemlisi dezavantajlı gruplar olarak nitelendirilen çocuk, kadın, yaşlı, engelliler ve gençlerin bakımı ve korunmasına duyulan ihtiyaçtan ortaya çıkan; sosyal adalet ve eşitliği sağlamaya yönelik hizmetlerin bütünü olarak nitelenen sosyal politika uygulamaları günümüz devletlerinin en önemli çalışma alanlarından birisidir. Devletin varlığı onu yücelten insan topluluğunun mutluluk ve huzuruna bağlıdır. İnsan haklarının ön planda olduğu demokratik bir toplumun gerekleri dezavantajlı grupların haklarının iyileştirilmesini gerektirmektedir. Sosyal devlet kavramının önem kazandığı 21. yüzyılda, devletleri yöneten iktidar partileri, yasama görevi içerisinde önemli vazifeleri olan muhalefet partileri sosyal politika programları ile bu işlevi yürütmeye çalışmaktadırlar. Araştırma konumumuz çerçevesinde devlet, sosyal devlet, sosyal politika kavramlarına değinilerek Cumhuriyetin ilanından günümüze kadar olan süreçte sosyal politikalara ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır. 24. Dönem TBMM'de grubu olan Hükümeti temsil eden AK Parti'nin kanun tasarıları, muhalefet partisi konumunda olan CHP, MHP, Nisan 2014'e kadar BDP ve bu tarihten sonra HDP'nin sosyal politika alanındaki kanun teklifleri ele alınarak partilerin sosyal politika yaklaşımları karşılaştırılmaya çalışılmıştır.24. Dönem TBMM'de tüm siyasi parti grupları ve milletvekilleri tarafından sosyal politikaya ilişkin verilen önerilerin detaylı listesi oluşturularak hükümetin ve partilerin çalışmaları değerlendirilmiştir. Toplumsal ihtiyaçlardan, AB uyum süreci ve çağdaş toplumların refah düzeyine ulaşabilmemiz için de sosyal politika alanındaki çalışmalara önem verilmesi gerektiği bilinciyle, Tezimizle 24. Dönem TBMM'de sosyal politikaları belirleyen hukuksal metin ve çalışmalar irdelenmeye çalışılmıştır.
AB uyum sürecinde sanayi için çevre stratejileri

çalışmanın konusu, AB uyum sürecinde çevre mevzuatınınuygulanmasının getireceği değişim ve zorlukların sanayiciye olan yansımalarınınanalizidir. Analizin bütüncül bir strateji ile yapılabilmesi için, Türkiye'de yürürlükte olan çevre ile ilgili hukuk, politikalar ve ilgili kurumlara ilişkin genel bir değerlendirme yapılmıştır. Aynı şekilde, AB çevre politikasını belirleyen çevre eylem programları ve çevre mevzuatı sanayici bakış açısından incelenmiştir. Bu tespitlerden sonra sanayiyi dolaylı olarak etkileyecek olan, AB çevre mevzuatıuygulanmasına ilişkin değerlendirme yapılarak, anahtar konular ve olasıbelirsizlikler sanayici açısından ele alınmıştır. Endüstriyel kirliliğin kontrolü alt başlığı kapsamında uygulama ve finansman planlarının hazırlanarak stratejiningeliştirilmesi incelenmiştir. Bu stratejik dokümanların müzakere sürecindeki yeri ve önemi üstünde durularak, AB'ye yeni üye devletlerin endüstriyel kirliliğin önlenmesi ve risk yönetimi konusundaki müzakere pozisyonları ve stratejik çalışmaları incelenmiştir. Bu inceleme Türkiye'ye benzerliği açısından, Polonyamüzakere süreci, endüstriyel kirliliğin kontrolü açısından irdelenmiştir. ABmüzakerelerinde katılım koşulları ve müzakere pozisyonlarında geçiş süresitalepleri, Türk sanayicisi açısından değerlendirmiş ve özellikle tekstil sektöründe çevresel uyumun ne anlama geldiği en uygun tekniklerin kullanılması gereği de dikkate alınarak örneklenmiştir. Bulunan veriler ve yeni üye ülke değerleri göz önünde bulundurularak, Türkiye'de endüstriyel kirlilik kontrolü için çevre mevzuatının uygulama maliyetinin de değerlendirildiği stratejik plan yaklaşımı ortaya konmuştur. 319
İ. Ö. I. yüzyılın 2. yarısında Roma siyasi yaşamında propaganda

Bu tezin amacı, Appianos, Dio Cassius, Suetonius ve Plutarkhos'un aktardıkları olaylar uyarınca İ. Ö. I. yüzyılın 2. yarısında Roma siyasi yaşamında etkin olan Caesar, Pompeius, Augustus ve Antonius'un kendilerinin yürüttükleri ve kendilerine karşı yürütülmüş propaganda çalışmalarını incelemektir. Bu çalışmayla söz konusu dönemde propagandanın günümüzdeki varlığına yakın bir biçimde uygulandığını ortaya çıkarmak ve çağdaş sınıflandırmalar uyarınca nitelik bakımından düzenli bir sınıflandırma yapılabileceği olasılığını göstermek hedeflenmiştir. İki bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde, öncelikle 'propaganda' sözcüğü etimolojik olarak incelenmiş; ardından çağdaş yazarların tanımları ve propaganda türlerinin ve yöntemlerinin sınıflandırmaları, genellikle Eskiçağ'dan örnekler verilerek aktarılmıştır. İkinci bölümde ise siyasi çekişmelerin ve iç savaşların, bu yüzden de siyasi propagandanın yoğun olduğu İ. Ö. I. yüzyılın 2. yarısında Roma'da yürütülen söze dayalı propaganda çalışmaları Caesar, Pompeius, Augustus ve Antonius başlıkları altında, çağdaş propaganda türleri sınıflandırmaları ışığında beş ana, on iki alt türe ayrılarak incelenmiştir. Sonuç olarak söz konusu dönemde yürütülen propaganda çalışmaları, belirli bir düzen içinde ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
İran kimlik inşasında Zerdüştlük

Bu çalışmanın amacı İran'ın siyasi, dini ve milli kimliğinin oluşum dönemlerinde taşıyıcı kolon olarak Zerdüştlüğün aldığı rolü ve etkiyi incelemektir. Bu inceleme, İran kimliğinin şekil almaya başladığı antik İran tarihinden başlayarak 1980'lere kadar olan süreci kapsamaktadır. Bu bağlamda, Zerdüştlük üzerine yapılan güncel araştırmalar, arkeolojik kazılardan elde edilmiş veriler ve İranlı yöneticilerin yazdırdıkları yazıtlardaki veriler incelenmiştir. 20. asrın son çeyreğine kadar İran'daki kimlik oluşumlarında Zerdüştlüğün etkisi belirlenmeye çalışılmıştır. Tezin ilk bölümünde araştırma yöntemleri hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölüm ise Zerdüşti topluluğun ilk dönemlerdeki dini uygulamaları ve yorumları ile oluşturulmuştur. Zerdüştlük, en çok Ahamenit İmparatorluğu, Sasani Hanedanlığı ve Pehlevi Hanedanlığı dönemlerinde değişime uğratıldı ve İran kimliğine dahil edildi. Tezde en çok bu dönemler üzerinde durularak üçüncü bölüm kimlik tartışmaları ile sonuçlandırıldı. Güncel İran kimliğinin bünyesindeki dini kimlik refleksi ve rakip medeniyet söyleminin arka planında Zerdüştlüğün etkisi vardır. 20. asrın gelişmeleri ışığında bu etki incelenmiştir. Son olarak Zerdüşti topluluğun günümüz İran kimliğinde etkisinin az da olsa devam ettiği belirlenmiştir. Zerdüştlük, antik dönem unsurları ve kültür taşıyıcısı olarak güncel İran kimliğinde saptanmıştır.
Türkiye'de devletçilik uygulamaları

Bu çalışma; 1929 krizi sonrası liberal iktisadi politikaların terk edilerek, devletçi politikaların yoğun olarak uygulandığı 1939 yılına kadar geçen dönemi kapsamaktadır. Tezde; devletçi politikaların hakim olduğu dönemin, sanayileşme yönünde belirlenen politikalar ve uygulamaları ile ülke ekonomisine etkileri ortaya koyulmaya çalışılmış, sektörel bazlı değerlendirmelere yer verilmiştir. Bu çalışmada; ele alınan konu, ikincil kaynaklar ve istatistiki verilerden faydalanılarak incelemeye tabi tutulmuştur.
F. A. Hayek'te kültür kavramı ve bu kavramın düşünürün ilerleme ve uygarlık yaklaşımlarıyla ilişkisi

Bu tez, kültür kavramını klasik liberal çerçeveden ele alarak tarifini ortaya çıkarmaktadır. Klasik liberal felsefenin temel kaynakları incelendiğinde, sosyal bilimlerin ve sosyal teorinin temel kavramlarından biri olan kültüre ilişkin olarak, bu geleneğin önde gelen düşünürlerinden neredeyse hiçbirinin özel bir çalışması yoktur. Klasik liberal geleneğin düşünürlerinin genelinin bir sosyal teorisi ya da sosyal düzenin ortaya çıkışına ilişkin görüşleri olmasına rağmen, çalışmalarında kültür meselesi ya çok sınırlı işlenmekte ya da hiç işlenmemektedir. Bu durum, klasik liberallerin yalnızca ekonomi ve siyaset üzerine odaklandığı yönünde önemli bir eleştiriyi karşımıza çıkarırken, bu eleştiriye ilişkin bir yanıtın verilmesiyle siyaset felsefesi alanındaki önemli bir sorunun cevap bulmasına da katkı sağlanacağı düşünülmektedir. Tez, bu amaca bağlı olarak, Hayek'in sosyal teorisindeki kültüre ilişkin görüşlerini incelemiş ve bu görüşlerin, siyaset teorisi bakımından çerçevesini çizmeye çalışmıştır. Sosyal teorisi, insanın öğrenme kabiliyetinden toplumsal düzenin ortaya çıkmasına kadar bir bütünlük ve tutarlılık ortaya koyan, bu bakımdan klasik liberal geleneğin önemli çağdaş düşünürleri arasında yer alan Hayek'in görüşlerinin incelenmesinin, kültür kavramı bakımından klasik liberal bir tarif elde etme yönünde önemli olduğuna inanıldığı için tez boyunca Hayek'in sosyal teorisinde, bu kapsamdaki görüşleri ele alınmış ve bu görüşlerin siyaset teorisi bakımından bir değerlendirmesi yapılmıştır.
Milli Görüş'ün siyasal karakteri

Bu tez kapsamında öncelikle kuramsal bir çerçeve oluşturmak için Milliyetçilik, Muhafazakarlık, İslamcılık ideolojileri işlenmiştir. Daha sonra Milli Görüş siyaseti ve Milli Görüş fikriyatı anlatılmıştır. Son olarak Milli Görüş'ün bu ideolojilerle ilişkisinin olup olmadığı irdelenmiştir. Tezin problem durumunu 'Milli Görüş'ün Türk Sağının üç haliyle ilişkisi nedir? sorusu oluşturmaktadır. Bu problem kapsamında Milli Görüş; milliyetçi bir siyasal karaktere sahip midir? Milli Görüş; muhafazakar bir siyasal karaktere sahip midir? Milli Görüş; İslamcı bir siyasal karaktere sahip midir? sorularına cevap aranmıştır. Sonuç olarak Milli Görüş'ün milliyetçi bir siyasal karaktere sahip olmadığı, Milli Görüş'ün muhafazakar bir siyasal karaktere sahip olmadığı ve Milli Görüş'ün İslamcı bir siyasal karaktere sahip olmadığı ortaya konmuştur. Böylece Milli Görüş'ün siyasal karakterinin bir başkalığı olduğu açığa kavuşturulmuştur.
Milli Görüş Hareketinin fikri temelleri

Bu çalışmada, farklı söylemleri ve iktidarlarındaki farklı icraatlarıyla dikkatleri üzerlerine çeken ''Milli Görüş'' olarak tanınan, kurucusu Necmettin Erbakan olan, kurguladığı ''Adil Düzen'' ideolojisinde İslam kültür ve medeniyeti üzerine inşa ettiği sistemi irdelemeye çalışacağız. Bu ideolojinin anlaşılmasında temel felsefesiyle fikri temellerinin kendi dinamikleri içerisinde sorgulanması yararlı olacaktır. Çalışmamızda Milli Görüş'ün projeleriyle birlikte, ileri hedeflerinin tespiti araştırılacaktır. Bu hareket için ileri sürülen çeşitli eleştirel tezlerden de yararlanarak, objektif bir bakış açısıyla sonuçları karşılaştırmalı olarak tahlil edilmek, istenilmektedir. Türk siyasal sisteminde yerini alan bu hareket için ileri sürülen problemlerin tespitine yönelik olarak ele alınan bu tez, bir vaka incelemesi olarak amaçlanmıştır.
Seçmenlerin tercihlerini etkileyen sosyolojik faktörler

kurumsallaşması ve işleyebilmesi için seçmenlerin siyasal eylemlere katılarak, siyasi mekanizmaları etkilemeleri gerekir. Demokrasinin var olduğu ülkelerde, seçmenlerin seçim kararlarını etkileyerek değiştirmek önem arz etmektedir. Bu yüzden siyasiler, seçmenlerin kararlarını etkilemek için çeşitli politikalar üretirken, seçmenler de kendi tercih ve taleplerine en iyi karşılığı verecek siyasileri tercih etmek istemektedirler. Seçmenlerin tercih ve taleplerini değiştiren faktörlerin belirlenmesi, siyasilerin gereksiz politika üretme maliyetlerini azaltması, zaman kaybını ortadan kaldırılması ve rasyonel kararların alınması noktasında büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, Tokat-Diyarbakır illerinde, birbirinden farklı standartlara sahip, farklı bölgesel koşullarda yaşayan seçmenlerin oy verecekleri siyasi partiyi belirlerken, sosyo-ekonomik durumlarına göre, lider ve partilerin sahip olduğu özelliklerin ve partilerin ülke sorunlarına yaklaşımlarının, siyasal kararlarında farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymaktır. Bu amaçla iki ilin seçmen davranışlarının karşılaştırılmasında t-testi, ki-kare testi, korelasyon analizi ve aritmetik ortalamalardan yararlanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, Diyarbakır-Tokat seçmenlerinin davranışlarının, demografik özelliklere göre bazı faktörler de farklılaştığı ortaya çıkmıştır. Bundan dolayı siyasi partilerin seçmen davranışlarını etkilemek için yapacakları çalışmalarda farklı illere göre farklılaşan alternatif politikalar üretmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
A gradual declension: civil-military relations and the AKP, 2002-2007

Bu araştırma, 2002- 2007 yılları arasında Adalet ve Kalkınma Partisi'nin bir güç olarak yükselişi ve yaşanan sosyal ve politik değişimler sonucunda Türk Silahlı Kuvvetlerinin siyasal gücünün zayıflamasını konu almıştır. 'lk olarak, Araştırmanın temeli olan Türkiye'nin 'sivil-asker' ilişki tarihi ele alınmıştır. Bu nedenle ilk bölümde, TSK'nın yüzyıllık politik ve devlet gücünün kısa tarihine yer verilmiş; 1980 ve 90'ların sosyal ve kültürel değişimi özetlenmiştir. 'ikinci bölümde; politik ve kültürel güç olarak yükselişte olan AKP'nin, Avrupa Birliği katılım müzakereleriyle TSK'nın rolünün tartışmaya açıldığı dönemde TSK'nın canlandırdığı Kemalizm ve demokrasi yaklaşımıyla rekabeti detaylı olarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, TSK ve AKP'nin 'laiklik'e bakış açıları ve bunu devlet içinde politik güçlerini kuvvetlendirme aracı olarak kullanmaları analiz edilmiştir. 25 yıl boyunca yaşanan politik gelişmeler ve değişimler sonucu Genel Kurmay Başkanı Özkök ve Büyükanıt'ın yeni laiklik yaklaşımıyla 1980'lerin geleneksel Kemalist laiklik yaklaşımı zayıflamıştır. Son olarak dördüncü bölümde; TSK, sivil halk ve devlet arasındaki TSK'nın devletin içindeki fiili ve demokratik yeri tartışmasını değerlendirilmiştir.
Demokrat Parti döneminde bürokrasi, siyaset ve demokrasi ilişkisi

Tez konumuz olan 'DP Döneminde Bürokrasi, Siyaset ve Demokrasi ilişkisi' bürokrasi temelinde ele alınmıştır. Bürokrasiyi, kavramsal çerçeve bağlamında bir örgütülenme, planlama ve bir hiyerarşik sistem olarak devletin temel yapısı olarak ele aldık. Bu anlamda tarihi süreçte, Yunan, Mısır, Roma ve Çin Uygarlıklarında bürokrasi temel bir fonksiyon oluşturmuştur. Devletin temel yapısını oluşturan bu örgütlenme biçimi batı demokrasilerinin gelişiminde de fonksiyonunu sürdürmüştür. Osmanlı İmparatorluğundaki örgütlenme biçimi ise öncelikle bir devlet yapılanması içinde askeri bürokrasi ile ardından 1700'lü yıllarda sivil bürokrasinin oluşmasıyla şekillenmiştir. Cumhuriyetin kuruluşunda da bu asker-sivil bürokrat kesim etkin bir role sahiptir. Tek parti döneminden demokrasiye geçişte 'geleneksel bürokratik elit' ile 'yeni siyasal elit' karşı karşıya gelmiştir. Fakat geleneksel Osmanlı-Türk bürokratik eliti demokrasiye geçildikten sonra bile etki ve kontrolünü kaybetmemiştir. Bu anlamda genellikle gelişmekte olan ülkeler ile demokrasiye geçiş sürecindeki ülkelerin durumu benzerlik göstermektedir. Bu nedenle DP'nin 1950'de iktidara gelmesi eski geleneksel bürokratik elitçe pek hoş karşılanmamıştır. Çünkü demokrasinin bir gereği olan seçimle iktidara gelme prensibi adeta CHP lilerce devletin işgali gibi algılanmıştır. DP'de kendi bürokratik kadrosunu oluşturabilmek ve kendi bürokratik kadrosunu oluşturabilmek ve kendi siyasal elitini etkin kılabilmek için geleneksel bürokrotik elitin gücünü kırmak istemiştir. Taraflar birbirlerine karşı hasmane bir duygu ile hareket etmişlerdir. Bu karşılıklı çatışmalar partilere, kişilere, devlete ve demokrasiye zarar vermiştir. Çünkü geleneksel bürokratik kadrolar 27 -Mayıs- 1960 darbesi ile DP'yi iktidardan uzaklaştırmıştır. Böylece geleneksel bürokratik yapı on yıllık DP iktidarı karşısında ektisini ve gücünü iktidarı ele geçirerek göstermiştir. Bu durum Türk bürokratik elitinin siyasal sistemdeki yerini ve önemini gösterirken, Türk demokrasisinin gelişiminde oynadığı rolünü de sürdürmüştür.
Modern siyasal düşüncenin doğuşunda 'akıl': 13. ve 16. yüzyıllar arasında siyaset düşüncesinde aklın yeri ve önemi

ÖZKılıç, İsmail, 'Modern Siyasal Düşüncenin Doğuşunda 'Akıl': 13. ve 16. Yüzyıllar Arasında Siyaset Düşüncesinde Aklın Yeri ve Önemi', Kırıkkale, 2019. Bu çalışma modern siyasal düşüncenin doğuşu ile akıl bağlantısını tespit etmek ve modern kavramların ortaya çıkışında akıl ve inanç geriliminin etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, siyasal literatürde yapılmış olan ilgili çalışmalar taranmış ve mümkün olduğunca çok kaynaktan yararlanılmaya çalışılmıştır. Yapılan çalışma neticesinde modern döneme geçişin temellerinin akıl ve inanç arasında değişen dengelerle yakından ilişkili olduğu ortaya konmaya çalışılmıştır. Özellikle Ortaçağ toplumunun geçirdiği siyasal ve kültürel dönüşümler konuyla alakalı yakından ilişki içerisindedir. Ayrıca çalışmamızda ortaya konduğu üzere akıl-inanç dengesinde yaşanan değişimler, dönemlerin siyasal olaylarının ve temel tartışma alanlarının belirleyici ana unsuru olmuştur. Konu edilen dönem sonrasında ve öncesinde yaşanan siyasal gelişmeler ve çeşitli yazarlar üzerinden incelenen dönemsel fikirler de bunun kanıtı niteliğindedir. Akıl ve inanç arasında değişen dengeler bugün dahi siyaset literatürünü meşgul edecek kadar önemlidir. Zira bugün üzerinde durulan eşitlik, özgürlük gibi kavramlarla ilgili öne sürülen fikirlerin temelinin bahsettiğimiz denge üzerinden yürütüldüğü açıkça görülmektedir.
Türkiye'de seçmen davranışı literatürü üzerine analitik bir çalışma

Bu tez çalışmasının temel amacı, Türk seçmen davranışının hangi faktörlerden etkilendiğini ve şekillendiğin kapsamlı bir literatür çalışması dahilinde açıklamak, tartışmak ve sonuçlandırmaktır. Araştırmanın içeriğinde 1965 yılından itibaren günümüze kadar olan süreçte uygulanmış akademik çalışmaların literatür taraması ve incelemesi yer almakla birlikte, bu süre zarfındaki seçimlerde seçmenlerin hangi etkenler üzerinden oy verme davranışını yönlendirdiği üzerine yapılan çalışmalar incelenmiştir. Bu tez çalışmasının üzerinde durduğu ve odaklandığı ana husus ise son derece etkin tahminler ve analizlerde bulunan Ekonomik Oy Verme kuramına nazaran, duygusal etkenlerin, Türk toplumunun sosyal ve bilişsel dinamikleri değerlendirildiğinde oy verme davranışının karar verme sürecinde daha etkili olduğunu savunmaktadır. Tez çalışmasının sonuçlarına göre ise Türk seçmeni, liderlik imajı, güvenlik hissiyatı, özgür olma isteği, istikrarı tahmin edebilme isteği ve gelecek kaygısı gibi duygusal durumlar çerçevesinde oy verme davranışını şekillendirmiş ve yön vermiş olarak karşımıza çıkmaktadır.
Liberal ve muhafazakar gelenekte Michael Oakeshott: Rasyonalite, sivillik ve devlet

Bu çalışmada, XX. yüzyılın önde gelen politika filozoflarından nev-i şahsına münhasır bir isim olan Michael Oakeshott'ın politik teorisi incelenmiştir. Oakeshott içinde bulunduğu gelenek ve fikirleri açısından her ne kadar farklı yorumlara tabii tutuluyor olsa da kendisinin paradoksal konumu ve ikilikleri sürdürmeye çalışan düşüncelerindeki gerilimler nedeniyle hem felsefi konumu hem de ideolojik pozisyonu bakımından tartışmalı bir görünüm ortaya koymaktadır. Oakeshott'ın düşüncesinin paradoksal doğası kesinlikle özgünlüğünü ve yaratıcılığını göstermektedir. Fakat bununla birlikte bu paradoksal yapı onun düşüncesinin doğasını anlamak için ciddi zorluklara neden olmaktadır. Çalışma boyunca Oakeshott'ın düşüncesinin temel felsefi etkileri, Oakeshott'ın idealist felsefe, politik felsefe, pratik tarz, politika anlayışı ve onun rasyonalizminin ideolojiye ilişkin fikirleri incelenmiştir. Bunu Oakeshott'ın devlet, politika, ahlak kuramına yönelik analizleri izlemektedir. Oakeshott'ın başta politik felsefe olmak üzere farklı söylemlerle nasıl başa çıktığı incelenip, özellikle 'birliktelik' biçimleriyle ilişkileri bağlamındaki analizlerinin onun düşün dünyasında yer alan gerilimleri ve ikilikleri aktarılmaya çalışılmıştır. Bu ikililiklerin en çok hissedildiği ve çalışmanın da temel problemetiğini oluşturan alan, onun ideolojik pozisyonunu belirlemede yaşanan sorunlardan kaynaklanmaktadır. İzlerini Hume ve Burke'a kadar sürebileceğimiz Aydınlanma rasyonalizmi üzerine yapmış olduğu modernite eleştirileri ile muhafazakar doğası ortaya çıkarken aynı zamanda modernitenin en önemli kazanımlarından 'çoğulculuk' ve 'sivil birliktelik' ya da 'societas' algılarıyla da liberal doğası gün yüzüne çıkmaktadır. Fakat özgürlük, eşitlik ve toplumsal sözleşme gibi liberalizmin temel soyut evrensel ilkelerine karşı reddiyelerini ve muhafazakar geleneğin organik toplum anlayışının 'girişim birlikteği' ya da 'universitas' bağlamında tehlikelerini ele almasıyla da her iki düşünce sistemine karşı şüpheci tavrı ortaya çıkmaktadır. Onu çağdaş politik felsefesinin en özgün düşünürlerinden biri yapan ve 'sui generis' olarak nitelendiren unsur hiç şüphe yok ki düşüncesinin bu paradoksal doğasıdır.
Dr. Ali Naci Duyduk'un hayatı ve faaliyetleri

Giresun'unun yetiştirmiş olduğu önemli bir sima olan Dr. Ali Naci Duyduk, 1893 yılında Giresun'da doğmuştur. Haydarpaşa Tıp Fakültesi mezunudur. Tabip teğmen olarak Birinci Dünya Savaşı'nda Yıldırım Ordularına atanmıştır. Milli Mücadele yıllarında Giresun'da Pontusçulara karşı Işık gazetesinde yazılar yazmış ve Karadeniz gazetesini çıkarmıştır. Erzurum Kongresi'nde Giresun delegesidir. Asıl mesleği doktorluk olmasına rağmen hekimlik dışında siyaset ve spor alanında faaliyet göstermiştir. Dr. Ali Naci Duyduk, 1950 yılından önce hükümet ve belediye tabipliği, Fiskobirlik Genel Müdürlüğü yapmıştır. Giresun Halkevi, Kızılay Derneği Giresun Şubesi, Giresun Ticaret Odası Üyeliği, Bulancak CHP ilçe başkanlığı, Çocuk Esirgeme Kurumu gibi sivil toplum örgütleriyle Hilalspor, Aksu Gençlik ve Giresunspor gibi spor kulüplerinde aktif olarak yer almıştır. CHP Giresun İl İdare Heyetinde görev yapmıştır. 1940'lı yılların sonlarında DP İl Başkanlığı yapmıştır. 1950- 1960 yılları arasında DP'den Giresun milletvekilidir. 27 Mayıs 1960 ihtilali ile Yassıada'da yargılanarak beraat etmiştir.1968- 1973 yılları arasında AP'den Giresun Belediye Başkanı seçilmiştir. Şiir, makale ve düşünce yazıları yazmıştır. 1980 yılında Giresun'da ölmüştür.