turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye, İran, Azerbaycan, Alaçuval ve Mafraş desenlerinin irdelenmesi ve yorumu

Göçebeler sürekli göç halinde oldukları için çeşitli saklama eşyalarına ihtiyaç duyarlar. Yörüklerde saklama dokumaları arasında alaçuval ve mafraşlar has bir yere sahiptiler. Göçebelerde günlük kullanılmayan örtüler, giysi ve değerli eşyaların alaçuval ve mafraşlarda saklandığı bilinir. Üç boyutlu olan mafraş, İran'da göçebelik hayatını devam eden ve yarı yerleşik Türk kökenli Şahsevenler, Kaşkay, Afşar gibi topluluklar, göçebe Kürtler, Farsça konuşan Bahtiyari ve Lorlar, Azerbaycan göçebeleri ve Doğu Anadolu özellikle Kuzeydoğu Anadolu Kürtleri, alaçuval ise Orta Asya, İran, Azerbaycan ve Anadolu göçebeleri ve yarı yerleşik toplumlar, özellikle Türkler tarafından dokunmaktadır. Araştırma kapsamında yer alan ülkelerde alaçuval ve mafraş farklı telaffuzla edilmektedir. Mafraş, coğrafi bölgelere göre 'mafraş', 'mafrac', 'maşraf', 'fermeş', 'merfec' olarak telaffuz edilirken; alaçuval ise desenlerine, renklerine ve kullanım alanına göre 'güzüngü çuval', 'dolaşık asmalı çuval', 'aklı kıvrımlı çuval', 'çakmak nakışlı çuval' 'kırkbudak', 'alyanak', 'kızılala', 'zülüflü', 'göklü', 'kızıl çuval', 'esvab çuvalı', 'çamaşır çuvalı', 'gelin çuvalı', 'farda çuval', 'kilitli çuval', vb. telaffuz edilmektedir. iiiAlaçuval ve mafraş motiflerine bakıldığı zaman geometrik olduğu gözlenmektedir. Baklavalar, eşkenardörtgenler, altıgenler, sekizgenler, çengeller, sitilize edilmiş bitkisel, geometrik haline getirilmiş hayvan ve kuş figürleri olarak kullanılan motiflerdir. Desen düzenlemesi bakımından üç ülkede ortak olarak genelde motifler yatay şeritli ve diyagonal şekilde yerleştirilmiştir. Bununla birlikte Anadolu alaçuvallarında dikey şeritli, Şahseven mafraşlarında madalyonlu ve tekrar eden motifler dikkat çekmektedir. Malzeme halkın kendi beslediği koyun, keçi, yün ve kılından geleneksel yöntemlerle elde edilir. Bunun yanı sıra tarama, bükme ve eğireme de bölgelerde göçebelerin kendileri tarafından yapılmaktadır. Teknik olarak düz dokuma tekniğinden; ilikli ve iliksiz kilim, atkı takviyeli, sumak tercih edilir. Bununla beraber İran'ın Türkmen ve Afşar aşiretlerinde halı tekniği ve Kaşkay toplumunda 'çerh' denilen alternatif atkı takviyeli de uygulanmaktadır. Üç ülkede tespit edilen alaçuval ve mafraşlarda kırmızı, mavi, sarı, kahverengi, yeşil ve beyaz en çok kullanılan renklerdir. Renk düzeni bakımından diğer dokumalardaki renk sıralamaları hemen alaçuval ve mafraşlarda da gözlenmektedir. İncelenen eski örneklerde doğal boya ve yakın zamanlara ait olanların bazılarında sentetik boya kullanıldığı tespit edilmiştir. Tezgah çeşitleri; Yatay ve dikey olmak üzere iki çeşittir. Eğirme, tarama, bükme aletleri de bölgelere göre küçük farklılıklar göstermektedir.
Alışveriş merkezlerinde dekoratif amaçlı iç mekan bitkilerinin kullanım parametrelerinin saptanması üzerine bir araştırma

Dekorasyonun bir parçası olan iç mekan bitkilerine verilen önem, giderek artmaktadır. Kent yaşamında doğayla özlemi, evlerimizde yetiştirdiğimiz bitkiler ile gideririz. Kentin unsurlarından olan alışveriş merkezlerindeki iç mekan bitkilerininde insanlardaki ruh huzurunu sağladığı açıktır. Bu çalışmanın amacı, alışveriş merkezlerinde kullanılan iç mekan bitkilerinin yetişme ve gelişme koşulları, kullanılan türler ve bunlara uygulanan bakım tedbirleri ele alınmış, yapılan hatalara, karşılaşılan sorunlara ve problem çözmeye yönelik önerilere yer verilmiştir. Bu araştırma; 4 ana bölümden oluşmaktadır. I. Bölümde araştırmanın kapsamı, II. Bölümde araştırmanın yöntemi ile ilgili bilgilere yer verilmektedir. III. Bölümde araştırmanın kavramsal çerçevesi, bilgi formları, bulgular ve yorum konularına yer verilmiş, IV. Bölümde ise sonuç ve öneriler yer almaktadır. İç mekanda yapılacak olan düzenlemelerde peyzaj mimarının rolü bitkilere ait özellikleri ve mekana ait işlevsel ve yapısall özellikleri dikkate alarak amaca en uygun bitkileri seçmektir. Bitkilerin seçiminde gerekli olan faktörler araştırılmıştır. Alışveriş merkezlerini ziyaret edenler, iç mekan bitkilerinin dekorasyon amaçlı kullanılmasının, insan sağlığındaki yararlarına ait anketler uygulanmıştır. Araştırma, alışveriş merkezlerinde kullanılan iç mekan bitki türleri ile sınırlıdır. İç mekanda kullanılan bitki türlerinden 68 örnek araştırma kapsamına alınmıştır. Alışveriş merkezlerinde bulunan bitkisel tasarım ile ilgili 35 örnek sunulmuştur. Büyük alışveriş merkezlerinde dekorasyon amaçlı bitki kullanımının, başarıyla uygulandığı örnekleriyle ortaya konmuştur. Gelecekte bu çalışma, yeni araştırıcılar için önemli bir başlangıçtır. AVM'lerinde daha fazla bitki türü, doğal kriterler yanında, yapay yetiştirme ortam kriterlerinin yerine getirilmesiyle kullanılabilecektir.
20. yüzyıl Türk tezhib sanatı ve sanatçıları

XX. yüzyıl Tezhibi konu ve özelliği bakamından pek araştırılmamıştır. 0 yüzden ele alman bu çalışmada XX. yüzyıl tezhibi anlatılırken; tam bir bozulma devri olan XIX. yüzyıl anlatılmış, ikinci yarısındaki büyük müzehhib Hüsnü Efendi ile XX. yüzyıla geçilmiştir. XX. yüzyıl başlarında Osman Yümni ve Bahaeddin Efendilerle başlayan tezhib hareketleri -Tuğrakeş I. Hakkı Altunbezer'in de bulunduğu- Medreset'ül-Hattatin, Hattat Mektebi ve Şark Tezyini Sanatlar Mektebi ile Cumhuriyet Dönemine girmiştir. Daha sonra Güzel Sanatlar Akademisinde devam eden tezhib eğitimi bilhassa, Feyzullah Dayıgil, Muhsin Demironat ve Rikkat Kunt'un değerli gayratleriyle yüzyılımızda klasik tezhib sanatının yeniden ihya edilmesi sonucunu getirmiştir. Günümüzde ise; üniversiteler ve özel kurslarda tezhib eğitimi verilmekte ve yeni sanatçıların yetişmesine vesile olunmaktadır. Bu çalışma esnasında sınırlı kaynakların yanında hayatta bulunan sanatçıların bilgi ve tecrübelerinden istifade edilmeye çalışılmış ve bu suretle hafızalardaki hatıraların satırlara aktarılması sağlanmıştır.
Craft in contemporary product design: a study in the context of turkey

Bu çalışmada çağdaş ürün tasarımı içerisinde zanaat kavramının konumu üzerine bir araştırma yapılmıştır. Çalışma zanaatın sanat, endüstri, teknoloji ve tasarımla ilişkileri ve Türkiye'de zanaat ve ürün tasarımının gelişimleri üzerine bir kaynak taramasını temel almış; bu temeli Türkiye'de ürün tasarımı alanında çalışan veya bu alanda akademik olarak yetkin kişilerle yapılan röportajlarla desteklemiştir. Yapılan bu nitel araştırma sonucunda, katılımcıların vurguladıkları konular temel alınarak, zanaatın kavramının tasarım içerisindeki açılımları belirli kavramsal kategoriler altında, bir kavramsal harita şeklimde görselleştirilmiştir. Elde edilen bu tablo daha sonra önceki kaynak taraması bölümünden elde edilen sonuçlar da göz önünde bulundurularak tartışılmıştır.
Süleymaniye Kütüphanesi'nde bulunan din dışı yazma eserlerin tezyinatı (15. ve 16. yüzyıl divanları)

Türk Tezyini Sanatları başlangıcından bugüne değin kitap sanatları içinde önemli bir yere sahiptir. Bunun en güzel örnekleri, dini eserlerde ve özellikle mushaflarda görülmektedir. Bunun dışında özellikle Padişaha sunulmak üzere hazırlanan edebi ve ilmi yazmalarda, fermanlarda da çok seçkin bezemelere rastlanmaktadır. Müzehhep din dışı eserlerin başında divanlar gelmektedir. Aynı zamanda 15. ve 16. yy'lar Türk Tezhip Sanatının altın devrini oluşturmuştur. Bütün bu hususlar göz önüne alınarak henüz tez konusu olarak ele alınmamış olan Süleymaniye Kütüphanesi'ndeki divanlardan 15. ve 16. yy'la ait olanlar dikkate alınmıştır. Bunların içinde tezhipleri bakımından ele alman 18 divan seçilerek incelenmiştir. Kullanılan malzemeler, üslup ve teknik bakımından genel bilgiler üzerinde durulduktan sonra tez konusuna geçilmiştir. Bunun yanında çok kısa bir şekilde tezhip sanatı tarihçesine de temas edilmiştir. Ayrıca tezde geçen teknik terimler üzerinde de açıklamalar yapılarak, bu konudaki kavram kargaşası bir nebze olsun önlenmek istenmiştir. Daha sonra Süleymaniye Kütüphanesinden seçilmiş bulunan yazmaların, tezhipli sayfalan, fotoğraftan çekilmiş, tipolojik çizimleri yapılmış ve lüzumlu görülen bazı ayrıntılar firça ile çizilmiştir. Her bir eser için bunlann eşliğinde verilen genel bilgiler çerçevesinde daha sonraki yüzyıllarda incelelenmiş ve değerlendirilmiştir. Bu çalışmadan edinilen sonuç şunu göstermiştir ki, bugüne kadar hemen hemen hiç üzerinde durulmamış ve düşünülmemiş olan eserlerin, tezyini açıdan değerlendirilmesi deXII büyük önem taşımaktadır. Kütüphanelerimizde ve müzelerimizde bulunan birçok yazmaların, tezyini yönü ile ele alınarak, doğru ve güvenilir temel bilgiler ışığında incelenmesi bundan sonra yapılacak olan araştırmalara da öncü olacaktır. Böylece titizlikle uzman kişiler tarafından yapılacak olan bu ve bunun gibi araştırmalar, Türk Süsleme Sanatlarına ışık tutacaktır.
Gaziantep ilinde kakma sanatı ve seramik takılar üzerine gümüş kakma tekniğinin uygulanması

Kakmacılık, ahşap, metal veya başka bir maddenin bazı kısımlarını oyarak, kazıyarak, yiv ve yuvalar açılarak buraya daha değerli bir başka madenden veya görsel olarak daha ilgi çekici bir maddeden parçalar kesip gömmek, yerleştirmek, kakmak suretiyle yapılan görsel süsleme sanatıdır. Taş, tahta ve madenin bazı bölümlerini oyup bu oyuklara daha kıymetli, cazibeli başka bir maddeden ya da madenden parçalar hazırlanarak açılan yuvalara gömülmesi ile yapılan süsleme işlerine 'kakma' denir. Değersiz bir taşı oyarak içine mermer parçalarından şekiller gömmek, abanoz üstüne sedef parçaları, ceviz tahtası üstüne fildişi ya da kemik parçalarını yerleştirmek gibi işler kakmacılık sanatının en çok rastlanan örneklerindendir. Kakma sanatı yüzyıllardır Anadolu'da uygulanan bir sanat dalıdır. Sedef, bağa, taş, gümüş, altın vb. organik ve metal olarak ahşap yüzeylere uygulanmasına farklı bir yorum ve teknik ile bir çalışma arayışına neden olmuştur. Seramik üzerine değerli metaller ile kakma işlemi daha önce karşılaşılmayan bir tekniktir. Gümüş kakma tekniği seramik üzerine bu çalışmada uygulanmıştır. Kuyumculuk sanatının seramik ile buluşmasını sağlamak, bu teknik ile göze güzel görünen ve farklı ürünlerin üretilmesi, birbirinden farklı iki disiplinin ortak çalışmasıyla disiplinler arasında bağ kurulmasını sağlamaktadır. Bu çalışmada, Gaziantep sedef kakma sanatının üretim tekniğinden yola çıkarak, seramik parçalar üzerine gümüş kakma tekniği uygulanmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda, kuyumculukta kullanılan yüzey kaplama ve süsleme teknikleri laboratuvar ortamında yapılan deneylerle seramik üzerinde uygulanmıştır. Veri analiz ve çözümleme süreçleri sonunda, farklı yöntemler ile farklı sonuçlar alınmıştır.
Sivas İli geleneksel el sanatları kemik tarak sanatı

Bu araştırmanın amacı, Geleneksel Türk El Sanatları içerisinde Sivas Yöresinde geçmişşte önemli bir yere sahip olan Kemik Tarak yapımı ile ilgili bilgi vermek ve kemik tarağın günümüzdeki durumunu ve önemini araştırmaktır. Gelişen teknoloji ve sanayi ile birlikte pek çok el sanatı gibi tarakçılık sanatının da yok olmadan canlanması için bu araştırma önem taşımaktadır. Araştırma nitel olarak tasarlanmıştır. Araştırma kapsamında kemik tarak ustasının görüşlerinin alındığı görüşme formu ile bulgular oluşturulmuştur. Kemik Tarak sanatı araştırılıp incelendiğinde, günümüzde kullanım alanının yaygın olmadığı, sadece bir ustanın kendi atölyesinde kişisel çabalarıyla bu sanatı sürdürdüğü tespit edilmiştir. Ülkemizde Sivas yöresi el sanatları ile ilgili araştırmalar, seminerler, tezler yapılmış, fakat kemik tarak sanatına yönelik az sayıda bir bilgiye rastlanılmıştır. Bu araştırmanın bu alandaki boşluğa bir katkı getireceği ve gelecekte yapılacak araştırmalara yol gösterebileceği düşünülmektedir.
Anadolu Türk halılarının (14-15. YY hayvan figürlü halılar) motif ve renk özelliklerinin incelenmesi

Büyük Türk göçü güzergahı izlendiğinde Orta Asya ve Anadolu paralelinde kuzey yarım küreye düşen platolar, Türk kültürüne ait çok özel bir kültür mirasını, 'halı' ve 'kilimi, yazılı tarih gibi sürekli geliştirerek devam ettirmiştir. Günümüzle bu derin tarihi kesit arasına kurulabilecek en anlamlı köprü de sadece düz veya düğümlü dokumaların 'derin' dünyası olmalı. Koyunun sırtındaki elyafın, floradan alınan yaprak, kök ve böceklerle renklendirilmesi kimyacılığını, dokuma 'ıstar' tezgahlarının önüne oturup ilme-ilme hikayelerini tuvaline düğümleyen estetik biçimlendirmenin dehasını, bizi birbirimize bağlayabilme kudretinin nedeninin kadim Türk kültürü olduğunu anlayabiliriz. Bu çalışmada, Geleneksel Türk Sanatında kesintisiz olarak günümüze devam eden halı ve kilimlerin sanat eseri olarak nasıl incelenebileceği ile ilgili yöntemlerin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Hans Holbein, Lorenzo Lotto, Michelangelo Merisi da Caravaggio, Carlo Crivelli, Dali, Pablo Picasso gibi çoğaltabileceğimiz ressam ve heykeltıraşlar Anadolu'da bir Yörük kızı olarak dünyaya gelselerdi uğraştıkları sanat ne olurdu veya kendi duygularını ne ile ifade ederlerdi sorusunun cevabı sorgulanacaktır. Halı kilim ve diğer dokuma araştırmalarında biçimsel bir analiz dışında çalışma olmadığı, olanların da çok yüzeysel olduğu ve bunların belirli bir yönteme dayanmadığı belirlenmiştir. Dokumaların eser olarak analiz edilmesinde sanat eseri analiz yöntemleri ve Erwin Panofsky'nin 'Biçimsel, ikonografik ve ikonolojik Sanat Eleştirisi' yöntemi esas alınmıştır. Bu örnekler 14 -15. yy Hayvan Figürlü Anadolu Türk Halıları üzerinden değerlendirilmiştir. Bu süreçte literartür taraması, kütüphane çalışması yapılmıştır. Konunun uzmanlarıyla görüşmeler ve 2014- 2016 yılları arasında Mersin, Konya, Antalya ve Karaman'da yaşayan Sarıkeçili Yörüklerinde araştırması yapılmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde problem durumu, problem cümlesi, araştırmanın amacı, araştırmanın önemi, varsayımlar, kapsam, sınırlılıklar, yöntem ve tekniklere yer verilmiştir. İkinci bölümde halı-kilim tarihçesi, tasarım kavramı, sanat eserini oluşturan elemanlar, temel teknik ve tanımlamalar üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde sanat eseri analiz yöntemleri ele alınmış ve 14-15 yüzyıl Hayvan Figürlü Anadolu Türk Halılarından seçilen dokumaların analizleri yapılmıştır. Günümüze kadar yapılan halı-kilim araştırmalarından farklı olarak yeni bir model önerisinde bulunulmuştur. Son bölümde elde edilen bulgular değerlendirilip, öneriler geliştirilmiştir.
Süleymaniye Kütüphanesi galata Mevlevihanesi koleksiyonunda bulunan ebru ciltlerin yeni uygulamalarda değerlendirilmesi

araştırmamızda ebru ve cilt sanatlarının tarihi gelişim süreçleri özetlenmeye çalışılmıştır. Ebru sanatının ne zaman başladığı hakkındaki bilgilerimiz kaynak yetersizliğinden dolayı eksik olsa da ebrunun bildiğimiz önde gelen isimlerine dikkat çekmiş olduk. Ebrunun günümüzde kullanım alanlarına değinerek, en çok kullanıldığı saha olan cilt sanatın da incelemeye aldık. Kap içlerinde yan kağıdı olarak gördüğümüz ebru ayrıca yazma eserlerin kaplarında kullanılarak kitap sanatlarında yardımcı bir dal olarak kullanılmıştır. Araştırmamızda Süleymaniye Kütüphanesi, Galata Mevlevihane'si Koleksiyonu'ndaki ebrulu ciltleri inceledik. Cilt sanatının çeşitlerinin anlatımına kısaca yer vererek çarguşe cilt üzerinde yoğunlaştık. Çarguşe ciltlerde genellikle ebru kullanımına rastlanıldığı için hangi ebru çeşidinin nasıl kullanıldığına dair detaylı bilgilere de yer vermiş olup, bu yönde uygulama çalışmaları yapılmıştır. Bu araştırma sonucunda ebruların çoğunun kadim ebrular olduğu görmekteyiz. Yapmış olduğumuz çalışmada; 'ebrulu ciltler' konusunda araştırmaların kaynak eksikliğini belirleyip bundan sonra yapılacak olan çalışmalara zemin hazırlayacağıdır.
Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesinde okutulan yapma bebek teknikleri ders programının incelenmesi

Araştırmanın amacı, Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesinde okutulan Yapma Bebek Teknikleri ders programının, öğrencilerin görüşlerine göre incelenmesidir. Araştırmanın evrenini, Mesleki Eğitim Fakültesinde Yapma Bebek dersini almış olan 104 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada evrenin tümüne ulaşıldığı için örneklem alınmamıştır. Bu araştırma kapsamında, öğrencilere anket formu uygulanmıştır. Anket formu ile elde edilen bulguların frekans ve yüzde analizleri alınmıştır. Araştırmanın sonucunda, Yapma Bebek Teknikleri dersinin öğrenciler tarafından ilgi görmediği, öğrencilerin ders programında bu ders için ayrılan süreyi hedefe ulaşmak için yeterli bulmadıkları, YBT dersleri için belirtilen hedefleri ve içeriği yetersiz gördükleri ve derslerde yer alan konuların beklentilerine kısmen cevap verdiği tespit edilmiştir. Atölyelerin büyüklük, teknik donanım, kullanılan araç-gereç sayısı açısından yeterli bulmadıkları tespit edilmiştir. Piyasada bulunan yapma bebeklerdeki gelişmelerin YBT derslerinde uygulanan ürünlere yansıtılmadığı, uygulanan öğretim yöntemlerinin yetersiz olduğu, öğrencilerin yaratıcılıklarını geliştirmelerine imkan verilmediği ve yurt içi ve yurt dışındaki gelişmelerin takip edilmediği saptanmıştır. Yapma Bebek Teknikleri derslerinde yapılan bebeklerin turizm sektörüne sunulan bebeklerle kısmen benzerlik gösterdiği, piyasada yapma bebek üretimi yapan kişilerin aldıkları eğitimin, bu fakülte öğrencilerinin almış olduğu eğitim ile karşılaştırıldığında ise yeterli olmadığı tespit edilmiştir. Yapma Bebek Teknikleri derslerinde yapılan bebekler ile piyasadaki bebeklerde kullanılan malzemelerin kısmen benzer nitelikte oldukları ve bu derste yapılan bebeklerin geleneksel özellikleri yansıttığı tespit edilmiştir. Yapma Bebek teknikleri derslerinde yapılan bebeklerin okul dışında da ilgi gördüğü, yapılan ürünlerin sergilendiği görülmüştür. Yapma Bebek Teknikleri derslerinde üretilen bebeklerin pazarlanmasına destek veren kurum ya da kuruluşların olmadığı ve bu kurum ve kuruluşların Yapma Bebek teknikleri derslerinin geliştirilmesinde rol almadığı yapılan değerlendirme sonucunda tespit edilmiştir.
Bursa ili Gemlik yöresi geleneksel Türk işlemelerini renk, desen ve kompozisyon özellikleri yönünden araştırılması ve öğretim analizlerinin yapılması

Böylece ortaya çıkan yenilikleri kaybolup giden özellikleri. Kırılma ve sapma noktalarındaki değişimi görürüz. Sanatı tanımlamak istersek;Bir duygunun bir tasarının veya güzelliğin anlatımda kullanılan yöntemlerin tamamı veya bu anlatım sonucunda ortaya çıkan yaratıcılık. Her türlü malzemeden sanat eseri yaratılabilir. Buradan yola çıkarak Geleneksel Türk el sanatları Anadolu'nun binlerce yılık tarihinden gelen çeşitli uygarlıkların kültür mirasıyla kendi öz değerlerini birleştirerek zengin bir mozaik oluşturmuştur. İşleme giyecek ve kullanılacak eşyaları bezemek arzusuyla kullanılan işleme ve süsleme sanatlarının en eskisidir. İşleme iğne iplik yardımıyla her çeşit kumaş üzerine yapılan süslemedir. Dikiş tekniğinin dekorasyonu olarak çıkmış ve kullanılmıştır. Araştırma konusu olarak Geleneksel Türk işlemeleri ve öğretim analizleriseçilmiştir. Araştırılan işlemeler Türk işi, Maraş işi, Hesap işidir. Türk işi atkı ve çözgü ipliği sayılabilen kumaşlara sayarak işlenen ya da çizilen desenin dış hattınagöre işlenen işlem tekniğidir. Hesap işi atkı ve çözgü ipliği sayılabilen kumaşlara sayılarak yapılan iki yönlü işleme tekniğidir. Maraş işi sık dokunuşlu kumaşlara işlenen bir tekniktir. Maraş işi kumaşa yapıştırılan desen çizili kartonun üzeri sarılarak yapılan işlemtekniğidir. Araştırma yaptığım bölgede bulduğum Geleneksel Türk işlemelerinin öğretimanaliz tablolarını yapmak ve elde ettiğim verileri bölümüme kazandırmak ve daha sonra yapılacak araştırmalara kaynak teşkil etmesi amaçlanmıştır. Yapılan araştırmada bilgilerin elde edilmesinde 4 bireyden ve bu bireylerden elde edilen 29 ürün incelemeye alınarak değerlendirilmiştir. Bursa İli Gemlik Yöresinde bulunan ürünlerin belgelenmesi amacıylafotoğrafları çekilmiş ürünlere ait bilgiler gözlem formalarına kaydedilmiş, ve elde edilen bilgilerin öğretim analizleri yapılarak genel sonuçlara varılmaya çalışılmıştır. İncelemeye alınan ürünlerin işlemesinde altın yassı tel, ipek iplik, muline, koton iplik, kumaş olarak ise ham ipek, yünlü dokuma, pamuklu dokuma ve kadifekullanılmıştır. İncelenen ürünlerde genelikle bitkisel motifler kullanılmış birkaç üründe isefigürlü bezeme kullanılmıştır. Ürünlerde çoğunlukla bağlantılı sıralı ve düzgün sıralı şekilde yerleştirilmiştir. Ürünler çoğunlukla Çevre olarak işlenmiştir. İncelen ürünlerde çoğunlukla düz sarma, düz hesap iğnesi, verev hesap iğnesi, düz pesent, muşabbak, gözeme tekniği kullanılmıştır. İncelen ürünlerde dallarda siyah ve yassı tel yapraklarda yeşil, yassı tel, çiçek ve mine, gül ve figürlü bezemelerde yavruağzı, pembe, mavi, şarap rengi, sıklamen, kırmızı, sarı, gözemelerde koyu kırmızı, lacivert, koyu yeşilin yoğu olarak kullanıldığı görülmüştür. Ürünlerin kenar temizlemesinde çoğunlukla iğne oyası iğne tekniklerindenzürefa tekniği, saçak bağlama, hazır harç ve iğne oyası kullanılmıştır.
Tarihi Türk kumaş sanatı

1999- SAYFA :22d Jüri: Prof. Dr. Hamza GÜNDOĞDU Türk Kumaş sanatının erken dönemlerden, günümüze kadar olan zaman biriminde geçirdiği safhaları ele aldığımız bu çalışmada konu dört bölümde ele alınmıştır. DünyaMa kumaş dokumacılığının kısa bir tarihçesinden sonra Orta Asya Türklerinin kumaşlarıyla başlayan çalışmanın birinci bölümünü daha çok Hun kurganlarından çıkarılan kumaş parçalan oluşturur. Mezarlara giren suların donmasıyla buradaki cesetler ve eşyalar bozulmadan günümüze kadar gelmiştir. Fakat Göktürkler'den Gazneliler'e kadar günümüze ulaşmış herhangi bir örnek yoktur. Büyük Selçuklu Ve Anadolu Selçuklularında ise dokumacılığın ileri düzeyde olduğu biliniyor. Kalan birkaç parça kumaş da bunu gösteriyor. Osmanlı döneminde ise erken tarihlerden itibaren kumaş dokumacılığı aşama aşama takip edilmektedir. Bunun en önemli nedeni; ölen padişahların elbiselerinin bohçalamp saklanmasıydı. Bu kumaşlardan en parlak dönemin XVI. yy.'da yaşandığını anlıyoruz. Üçüncü bölümde ise kumaşların nasıl dokunduğu ve ne tür malzemelerin kullanıldığı tanıtılmıştır. Kumaş dokunurken geçirdiği aşamalar üzerinde duruldu. Bunların yanı sıra baskı, nakış ve dokuma yöntemiyle desenlendirmeler açıklanmıştır. Kumaşlarımızda kullanılan renkler ve desenler konusuna da açıklık getirilmiştir. Son bölümde; Türk kumaşları çeşitli açılardan sınıflandırılarak tek tek anlatıldı. Teorik bilgilerin yanında fotoğraf ve çizimlere konu aydınlatılmaya çalışılmıştır.