turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üsküdar ilçesi merkez mahallelerinde bulunan osmanlı dönemine ait çeşmeler ve koruma durumları

İnsanın yaşamını sürdürebilmesi için ihtiyaç duyduğu en önemli maddelerden biri sudur. Yaşamsal faaliyetleri sürdürebilmenin yanı sıra gıda, temizlik, enerji üretimi, ulaşım, eğlence ve tedavi gibi çeşitli alanlarda kullanılmış olan suya ulaşabilmek veya kullanabilmek için birçok yapı inşa eden insanoğlu, bu yapılar ile bir anlamda suya hükmetmiş, aynı zamanda inşa edildiği kente ilişkin dönemin sosyal ve kültürel kimliğini bu yapılar ile ortaya koymuştur. Bu kentlere kazandırılan kültürel değerler sadece yerel bir öneme sahip olmamış, dünya uygarlık tarihinin bir parçası olmuşlardır. Bu bağlamda; üç büyük imparatorluğa başkentlik yapmış İstanbul'un köklü yerleşim bölgelerinden biri olan Üsküdar'ın tarihsel öneme sahip olup günümüze kadar erişmiş kültürel varlıklarını ortak bir mirasın eseri olarak ele almalı, koruma yaklaşımında ise insanlığın evrensel kültür ve değerlerini koruma bilinci ile hareket edilmelidir. Kültürel mirasın bir parçası ve yıllar boyu insanların suya erişim noktası olan çeşmelerin büyük bir bölümü, bulundukları konum, işlevsizlik veya ait olduğu kişi/kurumların ilgisizliği sebebiyle kendi kaderlerine terk edilmiş durumdadır. Bu nedenle çalışma konusu olarak 'Üsküdar İlçesi Merkez Mahallelerinde Bulunan Osmanlı Dönemine Ait Çeşmeler ve Koruma Durumları' seçilmiştir. Tez çalışması toplam yedi bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmı olan birinci bölümde tezin literatür özeti, amacı ve hipotezine ilişkin genel bilgiler bulunmaktadır. İkinci bölümde Üsküdar'a ilişkin coğrafi konum, kısa tarihçe, sosyo-kültürel yapısı ve çalışmanın yapıldığı bölgeye ait bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde Roma, Bizans ve Osmanlı dönemine ait su isale alt yapısı ile Osmanlı dönemindeki su isale teknolojilerine ve su mülkiyetine, dördüncü bölümde ise Osmanlı döneminde kullanılan su yollarına değinilmiştir. Beşinci bölümde Osmanlı çeşme mimarisinin temel özellikleri, türleri ve dönem özellikleri ile bozunma sebepleri ve koruma yöntemleri irdelenmiştir. Altıncı bölümde çalışmanın yapıldığı bölgedeki çeşmelerin mevcut durumları yazılı ve görsel olarak ortaya konulmuş, koruma önerilerinin sunulabilmesi için gerekli tespitler yapılarak katalog halinde sunulmuştur. Yedinci bölümde ise elde edilen veriler ve bu veriler ışığında mevcut sorunlara çözüm olabileceği düşünülen öneriler ortaya konulmuştur.
Tarihi yapıların korunmasına dair yasa, mevzuat ve uluslararası anlaşmaların Türkiye ve farklı ülkelerde incelenmesi ve Türkiye'deki tarihi yapı koruma yaklaşımının değerlendirilmesi

Tarihi yapılar, geçmişşteki toplumların sosyal, kültürel ekonomik ve mimari özelliklerini yansıtan belgelerdir. Tarihi yapılar ülkelere, sosyal, kültürel ve ekonomik pek çok değer katarlar. Toplumlarda topluluk bilincini oluşturur ve kentlerin şekillenmesinde önemli rol oynarlar. Bu yapılar pek çok dış etmenle zarar görebilir veya ve yok olabilir. Geçmiş medeniyet ve toplumların bugüne mirası olan bu yapıları gelecek nesillere aktarmak devletlerin önemli bir sorumluluğudur. Bu yüzden, devletler bu yapıları korumak için çeşitli yasalar ve düzenlemeler hazırlar. Bu yapılar tüm insanlığın ortak mirası olarak görülür. Bu nedenle çeşitli uluslararası dernek ve örgütler kurulmuştur ve uluslararası sözleşmeler hazırlanmıştır. Anadolu geçmişşte pek çok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Bu nedenle Türkiye'de oldukça fazla tarihi yapı bulunur. Bu tarihi yapıların ve kültürel mirasın korunması için çeşitli yasalar ve mevzuatlar hazırlanmıştır, uluslararası sözleşme ve derneklere taraf olunmuştur. Bu çalışmada Türkiye'deki tarihi yapıların korunması için yapılan çalışmaların gelişmiş diğer ülkelerde yapılan çalışmalar ile karşılaştırılması yapılarak, Türkiye'nin tarihi yapı koruma yaklaşımı tartışılmıştır.
Bakırköy'ün kültür varlıklarının saptanması, topluma sunum ve koruma projesi

Bakırköy'ün kültür varlıklarının saptanması ve korunarak topluma sunulmasını amaçlayan bu tezin sonunda bir kültür master planı ve bir koruma projesi üretilmiştir. Çalışmaya yerleşimin tarihsel gelişimi araştırılarak başlanmış ve Roma-Bizans döneminden itibaren Bakırköy'ün inişli ve çıkışlı bir tarihi olduğu görülmüştür. M. S. 4. ve 6. yüzyıllar gibi Konstantinopolis'in gücünün yükseldiği dönemlerde, görkemli askeri ve idari yapıların, önemli kilise ve manastırların, imparatorluk saraylarının inşa edildiği ve adı Hebdomon olan yerleşim Bizans ve Konstantinopolis araştırmalarında da önemli bir yer bulmuştur. İlerleyen yıllarda Bizans İmparatorluğu'nun gücü düştükçe Hebdomon'a gösterilen ilgi de azalmıştır. Batı'dan gelen saldırılarla zarar gören yerleşim, Latin İstilası (1204-1261) ardından yeniden Bizans kontrolüne geçtiğinde, artık harap bir haldedir. Görkemini kaybeden ve bir balıkçı köyüne dönüşen yerleşimin adı bu süreçte Makro Hori olmuştur. Osmanlı döneminde yerleşimin ismi Türkçe ve Rumca' dan türetilerek Makriköy olmuş ve 18. yüzyıla kadar bir balıkçı köyü olarak yaşamına devam etmiştir. 1698'de büyük bir patlama ardından İstanbul baruthanesinin Bakırköy'e taşınması kararlaştırılması ardından, yerleşim Yedikule ve Küçükçekmece arasında özellikle 19. yüzyılda önemli bir sanayi bölgesi halini alan kıyı şeridinde barut ve bez fabrikaları ile İstanbul'un sanayi yaşamına katılmıştır. Sanayi ile artan nüfus yerleşimi geliştirmiş ancak 1900'lere kadar sayfiye yeri olma özelliği de korunmuştur. Cumhuriyet döneminde Sedat Hakkı Eldem'in Sümerbank Fabrikası, Ataköy Projesi ve İş Bankası Apartmanları gibi modern projelerin uygulandığı Bakırköy'de günümüze ulaşmış tarihi yapılar çalışma alanında kentsel bir sit alanı oluşturmamaktadırlar. Ancak Bakırköy Roma-Bizans dönemine ait önemli arkeolojik alanları ve eserleriyle Osmanlı dönemine ait sanayi mirası ve anıtsal yapılarıyla 19. ve 20. yüzyıllara tarihlenen geleneksel konutlarıyla birlikte değerlendirildiğinde tarihi kimliği güçlü bir kentsel yerleşimdir. Bu değerlerin saptanması ve çağdaş koruma anlayışı ile değerlendirilmesi ile Bakırköy Kültür Master Planı önerisi üretilmiştir. Tez çalışması boyunca Bakırköy'ün kültür varlıklarının kamu yararı öne çıkarılarak değerlendirilmesi ve bir koruma projesi üretilmesi önem kazanmıştır. Proje ilgili yönetmelikler incelenerek kamu kaynaklarına bağlı olarak kurgulanmış ve sürdürülebilir bir biçimde genişletilmesi öngörülmüştür. Tez çalışmasının tamamlanmasının ardından beklentisi ise Bakırköy'ün kent kimliğinin ve kültür varlıklarının korunması konusunda üretilecek ayrıntılı çalışmalar için bir temel oluşturmasıdır.
Sürdürülebilirlik bağlamında ekolojik tasarım prensiplerinin mimaride uygulanabilirliğinin irdelenmesi

Yirminci yüzyılda sanayileşmenin beraberinde getirdiği makineleşmeye bağlı olarak artan enerji ihtiyacı, toplumların yenilenmesi mümkün olmayan fosil yakıtlara yönelmesi sonucunu doğurmuştur. Günümüzde yenilenemeyen enerji kaynaklarının tükenmesi olgusu, bu kaynakların aşırı kullanımına bağlı olarak ortaya çıkan çevre sorunları ve ekonomik olumsuzluklar, kullanılan enerjinin büyük bir bölümünü tüketen binalarda yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımının yaygınlaştırılmasını gerekli kılmaktadır. Binaların doğal çevreye getirdiği yükün azaltılabilmesi, mimarların çevreye duyarlı yapılar tasarlama sorumluluğunun artmasıyla gerçekleşir. Yenilenebilir kaynak potansiyeli açısından zengin olan ülkemizde, binalarda tükenmeyen enerji kaynaklarını etkin kullanma tekniklerinin kullanıcılar tarafından da öğrenilmesi ve yaygınlaşması gerekmektedir. Böylece çevreye ve ekonomiye verilecek zarar en aza indirilebilir ve doğal kaynaklardan gelecek nesillerin de yararlanabilmesi sağlanır. Ekolojik döngünün devamlılığının sağlanması, canlı yaşamı için hayati önem taşımaktadır. Enerji kullanımından doğan çevre sorunları, ekolojik döngüyü ve dolayısıyla canlı yaşamını tehdit etmektedir. Enerji tüketimindeki payı nedeniyle binaların tasarım ve yapım aşamasında görev alan meslek gruplarının, gerek kentsel ölçekte gerekse bina ölçeğinde çevreye duyarlı, enerjinin etkin kullanıldığı, sürdürülebilir yaşama birimleri ve alanları tasarlaması gerekmektedir. Bununla birlikte mevcut yapıların yapılacak çeşitli müdahaleler ile toplum yararına yeniden ve enerji etkin yapılar halinde kullanılmaları sağlanmalıdır.
Afet sonrası yeniden yapılanma sürecinin yere bağlılık, yer değiştirme ve bilişsel haritalama olguları açısından irdelenmesi

Bu çalışmada afet sonrası yeniden yapılanma fiziksel evreleri içinde ele alınarak mekansal şekillenme psiko-sosyal bir perspektifle değerlendirilmiştir. Böylece toplumsal yeniden yapılanma sırasındaki yeni mekansal şekillenmenin kullanıcı beklentileriyle ve afete uğramış bölgenin psiko-sosyal arka planıyla uyumu irdelenmiştir. Ayrıca afet sonrası yeniden yapılanmanın sosyo-mekansal dinamikleri Türkiye-Düzce alan çalışmasında incelenmiştir. Alan çalışması tanımlayıcı, ilişki arayıcı ve karşılaştırmalı bir şekilde tasarlanmıştır. Ayrıca çalışmada niteliksel ve niceliksel karma bir yöntem uygulanmıştır. Çalışmada bilişsel haritalama ve eski-yeni kent imajlarının semantik farklılaştırmayla değerlendirildiği niteliksel veriler, anket uygulamaları ile elde edilmiş niceliksel verilerle desteklenmiş ve analiz edilmiştir. Bağıntılardan elde edilen bilgiler değerlendirildiğinde afetzedelerin eski çevrelerine karşı yüksek düzeyde bağlılıkları olduğu belirlenmiştir. Afet sonrası süreçte yer değiştirmeyen afetzedeler bu bağlılık düzeylerini korurken yer değiştirmek zorunda kalan depremzede denekler yeni çevrede yedi yıl geçirmelerine karşın eski çevreye bağlılık düzeyine ulaşamamışlardır. Ayrıca yeni çevre algısı irdelendiğinde eski çevre verilerinin yeni çevre tasarımında çok az bir düzeyde kullanıldığı belirlenmiştir. Bu durum yeni çevreye uyumda sorunlar oluşturmaktadır. Bu nedenle depremzede denklerde yeni çevreden taşınma isteği oldukça yüksek bulunmuştur. Bilişsel haritalama çalışmaları sonucunda ise depremzedelerin eski çevrede en çok hatırladıkları noktanın konutları olması yaşanan çevreye bağlılıkta konutun da çok önemli bir yeri olduğunu göstermiştir.
Trabzon ili Yomra ilçesi Özdil mahallesi Aydın konutu koruma ve restorasyon önerisi

Bu çalışmanın konusu, Trabzon ili Yomra İlçesi Özdil Mahallesinde bulunan Aydın konutudur. Çalışmanın amacı, sayıları günümüzde gittikçe azalan Doğu Karadeniz bölgesi geleneksel kırsal konutların nitelikli bir örneği olan konağın gelecek kuşaklara aktarılabilmesi için sürdürülebilir koruma önerilerinin getirilmesidir. Çalışma kapsamında bölgedeki geleneksel konutlar incelenmiş, Aydın Konutunun yakın çevre analizi yapılmış, konağın bugünkü durumu belgelenmiş, karşılaştırmalı çalışmalar ve kaynak taramaları ile konağın özgün yapısı belirlenmiştir. Elde edilen veriler ile yapının restorasyon projesi hazırlanmıştır.
Re-thinking biophilic design patterns in preschool environments for children

Dünya genelinde ölçüsüz kentleşme oranı, kentlerdeki insanların doğal çevrelere erişimini kısıtlamaya sebep olmuştur. Sıkışık kentsel alanlar, yetişkinlerin ve çocukların yaşamlarının % 90'ına kadar binaların içinde geçirmeye zorlamaktadır. Çeşitli çalışmalar genç yaştaki çocukların yetişkinlere kıyasla doğaya bağlanma talebinin daha kritik olduğunu doğrulamıştır. Doğa ile ilişkide olmak insanın doğasında var olduğu için bir çocuğun yaşam alanlarında olması gereken önemli bir yönüdür. Biyofiliya hipotezi, insanların doğa ile doğuştan gelen biyolojik bir bağları olduğunu düşündürmektedir. Bu hipoteze dayanarak, doğanın özellikleri ve sistemleri inşa edilmiş ortamlara dahil etmek üzere biyofilik tasarım ortaya çıkmıştır. Çocukların bulunduğu çevre, başka hiçbir şeyin yapamayacağı fiziksel ve zihinsel ve psikolojik deneyimler sunmakta olduğu ısbat edilmiştir. Bu yüzden onların bulunduğu çevrelerin doğadan kopuk olması en başta çocukların yaşam ortamlarından bağımsız hissetmek üzere, sağlıkları üzerinde de olumsuz etkileri yarattığı kanıtlanmıştır. Çocukları bulundukları ortama ve doğal ortamlara yeniden bağlamak üzerine yapılan çalışmaların çoğu çocukların açık havada oyun oynamalarına odaklanmıştır. Oysa binaların içinde de doğal unsurların faydalarını yakalamak için önemli bir potansiyel vardır. Bu çalışmada, 3 ila 6 yaş arasındaki 10 çocuklar için eğitim ortamları ile doğal ortamlar arasındaki eksik bağı göz önünde bulundurarak kreş çevrelerinde biyofilik tasarım potansiyellerini mimari açıdan yeniden düşünmeyi hedefliyoruz. Bu çalışmanın sonucunda, kreş tasarımcılarına çocukların fiziksel ve zihinsel sağlıklarına faydalı olması için tasarımsal öneriler sunmayı amaçlıyoruz. Bunu gerçekleştirmek için, seçili kreş projelerin çevrelerini planlarını, özelliklerini ve iç tasarımlarını analiz ediyor ve onları Biyofilik Tasarım modellerine ilişkilendirmeyi planliyoruz.
Geç Osmanlı ve Erken Cumhuriyet dönemlerinde mimarlik tarihi ilgisi ve Türk eksenli milliyetçilik (1873-1930)

Osmanlı'da bilinebilen ilk mimarlık tarihi metni olan Usul-i Mimari-i Osmani'nin yayınlandığı 1873 senesi ile Türkiye'deki tarih yazımında radikal bir kopuşu temsil eden Türk Tarih Tezinin ortaya çıktığı 1930 yılı arasındaki dönem Geç Osmanlı/Erken Cumhuriyet dönemi Türkiyesi için mimarlık tarihinin erken evresini oluşturur. Bu dönemin söz konusu coğrafyada ulus-devletin kuruluş süreciyle çakıştığı da göz önünde bulundurularak tezde, mimarlık tarihi ile ilgili bir grup milliyetçi, bilimsel ve eski eser sevenler cemiyetinin faaliyetleri ile Celal Esad, Mübarek Galib, Hüsnü, Ahmed Refik, Hamdullah Subhi ve Hüseyin Avni gibi yazarlar ve bunların metinleri incelenmiş ve bu dönemde ortaya çıkan mimarlık tarihi ilgisinin Türk eksenli milliyetçilikle olan ilişkisi irdelenmeye çalışılmıştır.
Banka şubesi ön tasarımına yönelik üç boyutlu üreteç modeli

Bilgisayar yazılımları 20. yüzyıl sonlarına doğru mimaride etkin bir rol oynamaya başlamış ve bu rolün etkisiyle bu yazılımlar mimarlık disiplininde temel araçlar olarak kabul edilmiştir. Özellikle düşünceyi temsil etmekte kullanılan yazılımlar ile üretime ve projelendirmeye yönelik yazılımlar bu temel araçların başında yer almaktadır. Bu yazılımlar kullanılarak, başta banka binaları olmak üzere iç ve dış ilişkileri kurallaştırılabilecek derecede tanımlı yapılarda 3 boyutlu şema, plan ve yerleşim önerileri hazırlanabilecektir. Tez kapsamında, banka şubeleri ölçeğinde kullanılmak üzere prototip bir sayısal üreteç oluşturulması hedeflenmiştir. Bu üreteç sayesinde hem tasarımcı, hem de tasarımı talep eden işveren, erken tasarım sürecinde yapının ihtiyaç programına yönelik alternatifleri görebilecek, bu sayede en verimli çözüme hızla ulaşabilecektir. Tezin giriş bölümünde tezin amacı, kapsamı ve tezde izlenen yöntemler tanımlanmıştır. İkinci bölümde bankacılık faaliyetleri ve banka yapılarının tanımı, geçmişşi, banka yapılarının türleri, plan tipleri, yapı içi mekan programları ve mekansal ilişkiler ile ilgili bilgiler aktarılmıştır. Bu bölümde sıralanan kriterler ve tasarım yöntemleri ile ilgili veriler büyük ölçüde konu üzerine yazılmış kaynaklardan derlenmiştir. Üçüncü bölümde, yapay zeka ve uzman sistemler açıklanmış, mimaride kullanılmak üzere üretilen örnek sistemler izah edilmiştir. Dördüncü bölümde, programda kullanılan elemanlardan, kurallardan ve kontrollerden, arayüz ile birlikte girilmesi gereken değerler ve elde edilecek ürünlerden bahsedilmektedir. Programın çalışma mantığı örnek üzerinde anlatılmaktadır. Sonuç bölümünde ise, üretilen model değerlendirilerek, ilerleyen aşamalarda yöntemin geliştirilmesi için hedeflenenler açıklanmıştır.
1960-1980 yılları arasında Denizli'de yapılan apartmanların tasarım, uygulama ve kullanım aşamalarının değerlendirilmesi

Geleneksel olandan kopuşu ifade eden modernite kavramı yeni olanı nitelemekte ve güçlü bir değişim düşüncesini içinde barındırmaktadır. Batı kökenli bir kavram olan modernite zamanla tüm alanlarda uygulama alanı bulmuş, günlük yaşamı değiştirmiş ve hızla yayılmıştır. Modernleşme sürecinde, yeni malzeme ve teknoloji ile yapılar inşa edilmiş, yapı sürecinde standartlaşma, endüstrileşme gibi tartışmalar başlamış ve yeni bina tipolojileri oluşmaya başlamıştır. Modernizm, en etkili söylemini ise manifestolar aracılığıyla konutta gerçekleştirmiştir. Sıradan ve modern bireyler için yeni yaşam koşullarına uygun, yeni malzeme ve tekniklerle seri üretime olanak sağlayan konforlu, yalın, sağlıklı ve ideal konutun özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Evrensel özelliğe sahip modernleşme süreci, uygulandığı yerin dinamiklerine ve yere özgü durumlara göre farklı uygulamaların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Türkiye'de çağdaşlaşmanın bir gereği olarak görülen modernleşme sürecinde kentlerin görünümü değişmiş, geleneksel konutun yerini modern apartmanlar almıştır. Modernleşme süreci, büyük kentlerde yaşanan dönüşümün etkisiyle 20. yüzyılın ikinci yarısında Anadolu kentlerinde etkisini göstermiştir. Bu araştırmada Denizli kentinin modernleşme sürecini okuyabilmek için modern mimari uygulamaları nedeniyle kentlerde hızla uygulanmaya başlanan apartman örnekleri incelenmiştir. Denizli'de 1960 ile 1980 yılları arasında inşa edilen ve modernleşmenin simgesi olarak görülen apartmanların tasarım, uygulama ve kullanım aşamaları araştırılmış, modern mimarlığın kentteki uygulama koşulları ve modern apartmanların yaşadığı değişimler ve bu değişimlerin nedenleri saptanmaya çalışılmıştır. Araştırma sürecinde örnekler, alanda yapılan gözlem ve tespitler ile Denizli Belediyesi İmar Müdürlüğü Arşivi'nde yapılan çalışmalar sonucu belirlenmiştir. Örneklerin analiz edilmesi ve değerlendirilmesi aşamasında kullanılan diğer yöntemler literatür çalışması, bulunan projelerin dijital ortama aktarılması ve mimarlarla yapılan kişisel görüşmelerdir. Bu kapsamda, çalışmada öncelikle modernite kavramının oluşumu ve gelişimi incelenmiş, sonrasında modern mimarlık ve konut uygulamalarının Avrupa ve Türkiye'de nasıl gerçekleştirildiği araştırılmıştır. Sonraki bölümde modernleşme süreci kırılma noktası olarak kabul edilerek Denizli kentinin mekansal gelişimi incelenmiş, Denizli'de inşa edilen geleneksel konut ve modern konutların genel özellikleri ele alınmıştır. Alan çalışmasının yer aldığı bölümde, belirlenen apartmanlar arşiv bilgilerine göre sınıflandırılmış ve tasarım, uygulama ve kullanım süreçleri detaylı olarak analiz edilmiştir. Elde edilen verilerin değerlendirildiği sonraki bölümde aktörler, mimari özellikler ve değişimler alt başlıkları ile modern bir konut sunum biçimi olan apartmanların Denizli'de nasıl uygulandığı belirlenmeye çalışılmıştır. Son olarak belge değerine sahip nitelikli ilk modern apartman örneklerinin kent belleği için önemi belirtilmiş ve geleceğe yönelik öneriler geliştirilmiştir.
Dış mekanda iyi hissetme durumuna etki eden bileşenlerin değerlendirilmesi

İyi hissetmek; insanın hayatının sosyal, fiziksel, ruhsal ve zihinsel her alanında kendisini mutlu hissettiği bir durumdur ve insan-toplum yaşamında çok sayıda iyileştirici etki yapmaktadır. Yapılaşmış çevre kurgusu ise iyi hissetme durumuna etki eden en önemli hususlardan birisidir. Geçtiğimiz yıllarda tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de iyi hissetme durumuna etki eden önemli değişimler yaşanmaya başlamıştır. Bu değişimler arasında en belirgin faktörlerden birisi kentleşmedir. Son yıllarda etkisini iyice arttıran kentleşme hareketi beraberinde düzensiz yapılaşma, araçsallaşma ve doğal çevreden uzaklaşma gibi çeşitli sorunları getirmekte ve çoğu zaman kullanıcısı üzerinde bir stres etkeni olmaktadır (Day, 2002). Bu sorunlar ise günümüz toplumunun belirleyicilerinin daha çok stres, depresyon, hareketsizlik, sosyal izolasyon, yabancılaşma ve obezite gibi özellikler olmasına yol açmaktadır. Dolayısıyla, iyi hissetmeyi olumlu yönde etkileyen bir çevre ortamının sahip olması gereken niteliklerin araştırılması önemlidir. Bu doğrultuda, yapılaşmış çevrenin insan faktörünü göz önünde bulundurması ve kullanıcılarının sosyal, fiziksel, zihinsel ve ruhsal yönde beklentilerini karşılayabilmesi stresin negatif etkilerini hafifletme ve yaşamsal kalitenin yükselmesine neden olmaktadır. İnsanın etkileşim halinde olduğu çevresinden en önemli beklentisi içerisinde iyi hissetmektir. İnsanın çevresi ile olan etkileşim düzeyi arttıkça kendisini daha iyi hissetmektedir. Buradan hareketle yapılan çalışmada öncelikli varsayım; çevrenin insanın iyi hissetme durumunu olumlu ya da olumsuz bir şekilde etkilediğidir. Bu doğrultuda tez çalışması; yapılaşmış çevre dış mekanlarında iyi hissetme durumuna etki eden bileşenlerin ara mekanlar üzerinde yoğunlaşılarak değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Bu sayede, insan odaklı, yaşam kalitesinin yüksek olduğu iyileştirici bir çevre ortamının sahip olması gereken nitelikler araştırılmıştır.
Becoming a neo-liberal city: Ankara North Entrance Urban Transformation Project

Neoliberalizmin küreselleşme hareketinin dolaylı sonuçlarından biri olarak kentsel mekankarlı bir meta haline dönüştü. 1970'lerden itibaren küreselleşme kavramı politik ve ekonomik ilişkilerin tüm dünya üzerinde güncel koşullar altında yeniden tanımlanmasına sebep oldu. Bir yandan ulus devletin politik ve ekonomik yapısı değişirken, reel üretimin yer aldığı eski sanayi merkezlerinin çekiciliğini yitirmesine sebep oldu. Bu durumun sonuçlarından biri de özellikle gelişmiş ülkelerde kentsel mekanın yeniden yapılandırılması ihtiyacının dolayısıyla 'kentsel dönüşüm' kavramının ortaya çıkmasıdır. Diğer yandan Türkiye'de de, son dönemde, her nekadar kendi öznel koşulları ve farklı sebepleri çerçevesinde gibi gözükse de, neoliberalizmin etkisiyle kentsel dönüşüm projeleri hızlı bir şekilde uygulamaya konuldu. Bu tezin temel amacı Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesini, kentsel dönüşüm kavramını kapitalist işleyişin tipik bir temsili olarak kabul edip ve ayrıca ulus devletin değişen rolünü de göz önüne alarak, 20. yüzyılın sonlarında Avrupanın 3 büyük şehri olan Londra, Paris, ve Berlin'de uygulanan büyük projeler ile karşılaştırarak incelemektir. Bu projeleri uygulama ve süreç açısından karşılaştırıken kullanılan kriterler ise; birincil olarak projenin ölçek ve kent içindeki yerleşimi; bunu takiben projelerin uygulanmasının arkasındaki sebepler ve bu sebeplerin meşrulaştırılma süreçleri; üçüncü olarak parasal kaynak sağlanma biçimleri; dördüncü olarak ise kentsel tasarım politikası yapılmasının ardındaki yönetsel hareketler; beşinci olarak mimari veriler ve sonuç ürünler; En son olarak ise kentlilerin bu konuya karşı anlayışları ve konuyla ilgili profesyonelleri de dahil olduğu sosyal ajanların etkinlikleri ve rolleri tartışılacaktır.
Evaluation of post earthquake permanent residences built in Kocaeli-Döngel

KOCAELİ-DÖNGEL'DE İNŞA EDİLEN KALICI DEPREM KONUTLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ Atay, Kemal Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Yıldırım Yavuz Eylül 2002, 211 sayfa Bu çalışmanın amacı, 17 Ağustos 1999 Kocaeli ve 12 Kasım 1999 Düzce Depremleri sonrasında, devlet tarafından inşa edilen kalıcı deprem konutlarının eleştirel bir değerlendirmesini yapmaktır. Bu amaçla, ilk olarak konutlar, mimari özellikleri, strüktürel sistemleri ve inşaat malzemeleri açısından analiz edilmiş ve daha sonra bu konutların, afetzedelerin ihtiyaçlarını karşılayıp karşılamadığını öğrenmek amacıyla, Kocaeli-Döngel'de bir anket yapılmıştır. Son olarak, bu depremler sonrasında ortaya çıkan barınma problemini çözebilmek için, alternatif ve daha uygun tasarım yaklaşımları olduğunu göstermek amacıyla, kalıcı konutlar, deprem güvenli bina ve konut önerileriyle karşılaştırılmıştır. Bu çalışmayla birlikte, Kocaeli ve Düzce depremleri sonrasında, devlet tarafından inşa edilen kalıcı konutların, afetzedelerin yaşamsal ihtiyaçlarını karşılamak için gerekli nitelikte olduğu ve bazı özellikleri geliştirilirse, deprem güvenli bina ve konut önerilerinin bu amaç için kullanımının daha iyi çözümler doğurabileceği sonucuna varılmaktadır. Fakat bu öneriler, şu ana kadar, hakkettikleri ilgiyi görememişlerdir. Halbuki, Türkiye gibi depreme maruz bir ülkede, bu tip projelerin geliştirilmesi teşvik edilmelidir. Bu amaç için, 'deprem güvenli mimari tasarım' üzerine yarışmalar düzenlenebilir.