turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sadberk Hanım Müzesi'ndeki çatma ve kemha kumaşların dönem, desen ve kompozisyon özellikleri

Türkiye'de ilk resmi müze 19. yy. da 1846 yılında Aya İrini Kilisesi'nde savaş ganimetlerini sergileme amacıyla açılmıştır. Takip eden yıllarda batıyla ilişkiler sonucu bir imparatorluk müzesi kurma fikri ortaya çıkmıştır. Bu müzenin ilk Türk müdürü olan Osman Hamdi Bey, çıkardığı kanunlarla müzenin koleksiyonunun gelişmesi sağlamıştır. Türkiye'nin ilk özel müzesi olan Sadberk Hanım Müzesi, 1980 yılında, Vehbi Koç Vakfı tarafından Sadberk Koç anısına kurulmuştur. Müzede arkeolojik eserler ve İslam sanatı eserleri sergilenmektedir. Sadberk Hanım Müzesi'nde 15. yy.,20. yy. başı arasına tarihlendirilen çatma ve kemha kumaşlar bulunmaktadır. Osmanlı ipekli dokumaları arasında en gösterişli ve tok kumaşlardan olan kemha ve kadifenin bir türü olan çatma, saray ve halk tarafından oldukça beğenilen, kaftan yapımında ve döşemede çok sık kullanılan kumaşlardır. Tezin konusu Sadberk Hanım Müzesi'nde bulunan çatma ve kemha kumaşların dönem, desen ve kompozisyon özellikleridir. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Türkiye'de müzeciliğin tarihi ve Sadberk Hanım Müzesi tanıtılmıştır. İkinci bölümde, çatma ve kemha kumaşların dönem, desen ve kompozisyon özellikleri anlatılmıştır. Üçüncü bölümde yapılan tasarımlar ve raporları yer almaktadır.
Ankara Vakıf Eserleri Müzesi teşhirinde bulunan tezhipli el yazmalarının Klasik ve Geç Dönem süsleme özelliklerinin karşılaştırılması

Türk-İslam Sanatları içerisinde önde gelen süsleme sanatlarından biri olan tezhip, İslami dönemle birlikte estetik ve mana bakımından mükemmeli yakalamaya çalışmıştır. Bu açıdan mükemmelliğin yansıması olan örnekleri inceleyip topluma sunmak önemli bir görevdir. Bunun için araştırmada günümüzde unutulmaya yüz tutmuş tezhip sanatının eski örneklerini gün yüzüne çıkarmaya çalışılmıştır. Bu nedenle Ankara Vakıf Eserleri Müzesi teşhirinde bulunan El yazmaları içerisinde yer alan değişik yüzyıllarda yapılmış Türk tezhip sanatının örneklerinin motif ve kompozisyon özelliklerini belgelemek ve karşılaştırmalı olarak yüzyıllar arası değişimi ortaya koymak amaç edinilmiştir. Araştırma bir betimleme çalışması olup, evreni Müzede bulunan XVI.- XIX. Yüzyıllar arası tezhip örneklerini kapsamaktadır. Bu bağlamda Söz konusu tarihler arasında yapılmış teşhirde bulunan 14 tezhipli el yazması örneklem olarak incelenmiştir. Çalışmanın kavramsal çerçevesini oluşturmak üzere literatür taraması yapılmış, ilgili yerlerden izin alınarak fotoğraf çekimi, ölçü alımı yapılmış ve envanter bilgileri derlenmiştir. Daha sonra elde edilen veriler bulgular ve yorum bölümünde sunulmuştur. Araştırmada elde edilen bulgulara göre Tezhip kompozisyonlarının ortaya çıkışı için bir araya getiren motifler kendi içlerinde çeşitlilik göstermişlerdir. Bitkisel motifler, hayvansal motifler, bulutlar, münhaniler, geometrik geçmeler, zencerekler, barok, rokoko ve bunların yanında natüralist çiçek ve stilize çiçeklerin yer aldığı belirlenmiştir. Eserlerde en çok yaprak motifi ve minik çiçekler kullanılmıştır. En az olarak kullanılan motifler ise kurdele, spiral, saz yolu, hatayi, lotus ve geçme olmuştur. Yapılan araştırma sonucunda eserlerin boyutlarında çok fazla bir değişme olmadığı görülmüştür. En boy oranları hemen hemen birbirine orantılı olarak yapıldığı anlaşılmıştır. Müzede teşhir edilen ürünlerin en çoğu 16. Yüzyıla aitken 17. Yüzyıla ait olan hiçbir eser bulunmadığı görülmektedir. Renk açısından ise bütün hepsinde altın, altından sonra da ağırlıklı olarak mavinin tonları kullanılmıştır. Ayrıca dönem özelliklerine göre diğer renklerde kullanılmıştır. Dönem sonuna doğru renklerde daha canlılık ve farklılık görülmektedir.
Trabzon ilinde altın ve gümüş işlemeciliği

Bu çalışmada, Trabzon ili altın ve gümüş işlemeciliği içerisinde yer alan hasır örgü, telkari ve kazazlık tekniği ile üretilen takılar, takıların üretim tekniklerinin geçmişşteki ve günümüzdeki durumu araştırılmıştır. Takı yapımında kullanılan araçlar, her bir üretim tekniğinin yapım aşamaları, üretilen ürünlerin özellikleri, takı üretimi yapan ustaların özellikleri belirlenmiştir. Hasır örgü, telkari ve kazazlık teknikleri ayrı veya birlikte kullanılarak yeni takı tasarımları oluşturulmuştur. Ayrıca hasır örgü, telkari ve kazazlık teknikleri kullanılarak altın ve gümüş işlenerek üretilen takılar incelenmiş, fotoğraflanmış ve özellikleri hazırlanan bilgi formlarında sunulmuştur. Tekniklerin tüm yapım aşamaları fotoğraflarla desteklenerek tespit edilmiştir. Takı üretimi yapan altın ve gümüş işlemeciliği ile uğraşan ustalara uygulanan yapılandırılmış görüşme formu ile elde edilen bilgiler değerlendirilmiş ve ustaların demografik özellikleri, çalışma koşulları, sağlık sorunları belirlenmiştir.
Bardız kilimleri

Geleneksel Kültür mirasımız olan halı, kilim, cicim, zili, sumak gibi düz dokumalar dün olduğu gibi bugün de varlığını sürdürmekte, önemini korumaktadır. Doğu yöresi kilimlerinden olan, Bardız kilimi olarak tanınan kilimlerimiz, bitkisel motifli olmalarıyla karakterizedirler. Bardız'da bitkisel motifli kilimlerin yanı sıra geometrik motifli ve hayvan figürlü kilim dokuması da yapılmaktadır. Karabağ bölgesi kilimleriyle benzerlikler gösterdiğinden literatürde 'Turkish Karabağ' olarak tanınmaktadırlar. Bunun diğer bir nedeni de Anadolu'nun halı ve kilim dokunan bölgelerinde bu türden bitkisel desenli kilimlerin dokunmuyor olmasıdır. Başlangıçta, Bardız'da kilimler tamamen köylünün kendi ihtiyacı için dokunuyor, ticari bir amaç gütmüyordu. Son zamanlarda dokunan kilimler ise ihtiyaçtan çok, ticari amaçla dokunmaktadırlar. Bardız kilimleri tamamen yün ve doğal boya kullanılarak dokunurlar ve sık sık kirkitleme yapıldığından düzgündürler, ilikli dokuma olmalarına rağmen ilikler küçüktür, bu nedenle Bardız kilimleri düzgün ve sağlam dokumalardır. Kilimlerin çoğunda, halılarda olduğu gibi 'köşe', 'bordur' ve 'madalyon' bulunur. 'Istar' adı verilen basit dikey tezgahlarda dokunmalarına rağmen, genellikle büyük boyutludurlar. Kilimlerde desenler çok canlı renklerle dokunmuşlardır. Kırmızı, turuncu, pembe, yeşil, mavi en çok sevilen renkler olup, genellikle zemin rengi olarak siyah, kahverengi kullanılmıştır. Az da olsa bej, natürel gri ve bordoya zemin rengi olarak rastlanır. Motiflerde bir rengin birkaç tonu kullanılarak, zengin, hareketli kompozisyonlar oluşturulmuştur.
Bergama Arkeoloji Müzesi'nde bulunan geleneksel tekstillerin kataloglanması

Gelişen teknoloji nedeniyle bazı el sanatı ürünleri işlevlerini yitirdiğinden günlük kullanımdan uzaklaşmıştır. El sanatı ürünlerinin daha az sayıda ve daha dar bir çevrede üretilmesi, bu türlere ait eski örneklerin güçlükle bulunması nedeniyle el sanatı ürünlerimiz öncelikle korunması gereken milli kültür varlıklarımızdan biri olmuştur. Bu değerli örneklerin korunmasında müzelerimizin önemi büyüktür. El sanatı örneklerinin yok olmasını önlemek ve el sanatını canlandırmak için yapacağımız her çalışmada müzelerde bulunan tekstil örnekleri bizim için önemli birer kaynak olacaktır. Bu nedenle geçmişşten günümüze dek ulaşabilmiş eserleri olduğu gibi koruyabilmek, tahribatı yavaşlatıp, ömürlerini uzatmak, müzelerimizin sorumluluğundadır. Bir ülkenin kültürel değerlerini açığa çıkartan, halkın gelenek ve göreneklerine bağlı kalarak ürettikleri etnografik eserleri sistemli bir şekilde toplamak ve özelliklerine uygun koşullarda muhafaza ederek onarımlarını yapmak, ancak müzelerde yeterli sayıda bilinçli uzman kişilerin özverili çalışmaları ile sağlanabilir. Müzelerde akademik çalışmalar yaparak bu eserler hakkında bilgi sahibi olmamız, hem kültür varlıklarımızın çeşitli örneklerini görmemizi, hem de müzelerimizi tanımamızı sağlayıp, ileride yapılacak olan çalışmalara yardımcı olacaktır. İBergama Arkeoloji Müzesi'nde Bulunan Geleneksel Tekstillerin Kataloglanması? konulu araştırmamızda, Bergama kentinin ve Bergama Arkeoloji Müzesi'nin tarihi, Etnografya Bölümü ve Etnografya Bölümü'nde sergilenmekte olan geleneksel tekstillerin tanıtımına birinci bölümde yer verilmiştir. İkinci bölümde, 1953- 1976 yılları arasında müze eserleri arasına katılan 94 adet tekstil örneği ve 2 adet tezgah incelenmiş ve katalog haline getirilmiştir. Müze envanter defterinden edinilen bilgiler, tarafımızca oluşturulan model özellikleri ve süsleme tekniklerinin açıklamaları birleştirilmiş ve eserler tanıtılmıştır.
Tekirdağ ili Çorlu ilçesi el örgüsü patik ve çorap örüçülüğü

Tekirdağ İli Çorlu İlçesi El Örgüsü Patik ve Çorap Örücülüğü tezinde; ilçede patik ve çorap örücülüğünün gelişimi, yapım aşamaları, kullanım alanları, satış özellikleri ve yöre halkının örücülüğü tercih etme nedenlerine önem verilmiştir.
Kayseri Raşid Efendi Kütüphanesi'nde bulunan bazı tezhibli yazma eserlerin tahlili

2002- Sayfa :154+VII Jüri : Yrd. Doç. Dr. Abdulkadir YILMAZ Prof. Dr. Naci OKÇU Yrd. Doç. Dr. Ali YILMAZ K. R. E. Y. E. K.'si, Anadolu'da - sayılı olarak - bulunan önemli bir yazma eser kütüphanemizdir. Gerek ilmi gerekse sanat değeri bakımından çok kıymetli eserleri bünyesinde barındıran ve günümüze intikal ettiren bir vakıf müessesesidir. Bu eserlerin pek çoğu ilmi nitelikleri yanı sıra cildinden, cilbendine; hattından, tezhibine; ebrusundan, minyatürüne kadar sanat değeri olan kıymetli eserlerdir ve geleceğe ışık tutabilecek numuneler taşır. Sanatsal yönüyle bu klasik eserlerin incelenmesi; hat, tezhib, minyatür.... gibi eski kitap sanatlarımız açısından önem arz etmektedir. Klasik manada bu eserleri incelediğimizde devirlerine göre özellikleri görüp, anlamamız ve bir sentez ortaya çıkarmamız mümkün olur. Geçmişle gelecek arasında bir köprü konumunda olan bu eserleri incelemek: bugünkü sanatsal çalışmalarımıza her zaman ışık tutacak, yön verecektir. Dünkü değerlerimize sahip çıkarak bugün yeni eserler ortaya çıkarmak yarında bizleri yaşatacaktır.
Milas Firuz Bey Camii süslemeleri

Türk mimari tarihi içerisinde ayrı bir dönem olarak anılan Beylikler dönemi mimarisi, Selçuklu ile Osmanlı mimarileri arasında adeta bir köprü oluşturmaktadır. Anadolu'da kurulan Selçuklu Devleti yerleştiği topraklarda var olan kültürü kendi bünyesinde biriktirdiği kültürü ile birleştirmiş ve özgün bir Anadolu Selçuklu mimarisi yaratmıştır. Ancak 14. yüzyılda Selçukluların eski güçlerini yitirmeleri ve Türkmen beyliklerinin bağımsızlıklarını ilan etmeleri ile 'Beylikler Dönemi' olarak adlandırılan yeni bir dönem başlamıştır. Farklı bölgelerde bağımsızlıklarını ilan eden beylikler yerleştikleri coğrafi bölgelerin kültürlerinden de etkilenerek kendi üsluplarını ortaya koymuşlar ve böylelikle zengin bir Beylikler Devri Sanatı oluşturmuşlardır. Anadolu'nun güneybatısına, Muğla ve çevresine yerleşen Menteşeoğulları Beyliği de günümüze bu dönemden kalma önemli eserler bırakmıştır. Bu eserlerden birisi de Milas Firuz Bey Camisidir. Muğla'nın Milas İlçesi, Firuz Paşa Mahallesinde yer alan Firuz Bey Camii, 1394 yılında Menteşe Valisi Hoca Firuz Bey tarafından yaptırılmıştır. Kubbesi kurşunla kaplı olduğu için 'Kurşunlu Camii' olarak da bilinmektedir. Bu çalışmada Firuz Bey Caminin, tarihi geçmişşinin ve mimarisinin incelenmesi, iç ve dış mekan süslemelerinin ayrıntılı olarak fotoğraf ve çizimlerle tanımlanması amaçlanmıştır. Camii süsleme açısından zengin olmasına rağmen bu konuda yapılmış bir çalışmaya rastlanılmamış olması da bu çalışmanın planlamasının amaçlarından birisidir. Beylikler devrinin kültür ve sanatını yansıtan camii, ters T tipi planlıdır. İçerisinde misafirhanesinin bulunmasından dolayı 'Tabhaneli' ya da 'Zaviyeli' olarak adlandırılan camiler grubunda incelenmektedir. Bu özellik Erken Dönem Osmanlı mimarisinde görülmektedir. Bu nedenle Firuz Bey Cami Beylikler Dönemine ait bir eser olmakla birlikte Erken Dönem Osmanlı mimarisinin özelliklerini de taşımaktadır. Taş işlemenin ağırlıklı olarak uygulandığı camide süslemede renkli taş kullanımı da görülmektedir. Süslemeler, genellikle şakayık, lotus, çınar yaprağı gibi bitkisel motiflerden ve rumi motifinden oluşmuştur. Mukarnas süsleme de sıklıkla kullanılmıştır. Süslemeler son cemaat yeri, taç kapı, mihrap ve pencere alınlıklarında yoğunlaşmıştır.
Isparta ili Gelendost ilçesi Abdulgaffar Cami hat bezemeleri

Bu çalışmada; Isparta İli Gelendost İlçesinde bulunan, 1877 yılında yapılan Abdulgaffar Camisi içinde yer alan hat bezemeleri incelenmiştir. Yapılan ön araştırmada Abdulgaffar Camisi içerisinde 38 adet hat yazılı bezeme unsuru bulunduğu belirlenmiştir. Bu yazıların büyük kısmını ayetler ve müsenna yazılar dikkat çekmektedir. Ayrıntılı bir şekilde görülebilen temel dört yazı çeşidi karşımıza çıkmaktadır, bu yazılardan Sülüs, Ta-lik, Müsenna, Küfi meşk edilmiştir. Cami kelimesinin farklı dillerde hangi köklerden geldiğine ve anlamına, etimilojisine değinilmiştir. Bir yapı olarak Caminin özellikleri, farklı dönemlerde inşa edilen Cami örnekleri anlatılmıştır. Klasik bir caminin yapımında kullanılan malzemeler, inşa şekli ve Camiyi oluşturan bölümler açıklanmıştır. Osmanlı Dönemi mimari sanatında camilerin taşıdığı özellikler kronolojik olarak anlatılmıştır. Isparta İli Gelendost İlçesi ile ilgili genel bilgiler verilmiştir. Abdulgaffar Camisinin mimari yapısı, özellikleri ve süsleme unsurlarından bahsedilmiştir. Ayrıca yapılan restorasyon çalışmalarına değinilmiş ve bu konu hakkında bulmuş olduğum izlenimlere yer verilmiştir. Hat Sanatının kökenine, özelliklerine, hat yazımında kullanılan malzemelere ve kullanım alanlarına değinilerek, hat yazı türleri örneklerle açıklanmıştır. Abdulgaffar Camisi içerisinde yer alan hat yazıları, bulundukları yereİİgöre şu şekilde sıralanmıştır: Mihrap duvarı, sağ duvar, sol duvar, kubbe içi ve son cemaat kısmı. Bu sırayla bezemeler fotoğraflarla belgelenerek, çizimlerle desteklenerek hat yazı istifleri Türkçeye çevrilmiş, çözümlemeleri yapılmıştır. Çeşitli kaynaklardan bu cami konusunda daha önce yapılan çalışmaların bulguları ile günümüzdeki durumu karşılaştırılmıştır. Abdulgaffar Camisi hat bezemelerinden örnekler hakkında değerlendirme yapılmış, yapılan restorasyona değinilmiş, hat örneklerinin farklı araştırma alanlarına sağlayacağı katkılardan bahsedilmiştir. Aynı dönem Osmanlı camilerinin süslemeleri ile karşılaştırma yapılmıştır.
Beypazarı gümüş kolyeleri

Araştırmanın amacı Ankara'nın Beypazarı yöresinde halen devam ettirilen geleneksel Türk el sanatı ve gümüş işleme yöntemlerinden biri olan telkari tekniği ile yapılmış gümüş kolyelerin incelenmesidir. Araştırmanın evreni, Beypazarı yöresinde yıllardır varlıklarını sürdüren kuyumcular, gümüşçüler ve atölyeler oluşturmaktadır. Atölyelerde çalışan kişiler ile görüşülmüş ve fotoğrafları çekilen örnekler sonucunda 100 adet örneği bulunan bir gözlem formu oluşturulmuştur. Araştırma kapsamında Beypazarı'nın tarihine, geleneksel Türk takılarına, kuyumculuk araç-gereçlerine, takı çeşitlerine, Beypazarı el sanatlarına, telkari yapım tekniği, aşamaları ve çeşitlerine değinilmiştir. Araştırmanın örneklemini oluşturan Beypazarı gümüş kolyeleri ile ilgili fotoğraflar bulunmaktadır. Ayrıca gözlem formunda fotoğraflara ait bilgiler yer almaktadır. Araştırma sonucunda; Beypazarı yöresinde bulunan bu atölyelerde çalışanların çıraklıktan yetiştikleri ve mesleklerini severek icra ettikleri görülmüştür. Atölyelerde temel araç ve gereçlerin yeterli sayılarda bulunduğu ve imkanların üretim için yeterli olduğu görülmüştür. Tasarım konusunda da kendilerini hayli ilerleten atölyelerin isteklerinin yurt dışına da açılabilmek olduğu gözlenmiştir. Beypazarı'nda ve piyasada yapılan ürünlere bakılarak Beypazarı'nda kuyumculuğun çok ilerlemiş olduğu ve bu ilerlemenin telkari sanatının yapımından, meşakkatli bir iş olmasından da kaynaklandığı da görülmüştür. Kısacası telkari sanatı özveri ve sabır gerektiren bir iştir.
İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi'nde yer alan Yavuz Sultan Selim Divanı'nın tezyini açıdan değerlendirilmesi

Bu çalışmada, İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi 'Farsça Yazmalar Bölümü'nde yer alan FY 929, FY 1016, FY 1330, FY 1331, FY 1607 envanter numaralı Yavuz Sultan Selim divan nüshaları araştırma kapsamında incelenmiştir. Araştırmaya konu olan eser I. Selim in Divanı olması dolayısıyla öncelikle sultanın şehzadeliği, eğitimi ve kişiliğinden bahsedilmiştir. Divan 16. yüzyıla ait olmasına rağmen nüshaların bezemelerinde görülen yüzyıl farklarından dolayı, inceleme, 16 ila 19. yüzyıl arasına tarihlenmiş olup, ilgili dönemlerin kültür ve sanat ortamı anlatılmıştır. Eserlerde görülen tezyini özellikler cilt, hat, tezhip ve minyatür sanatı olarak ele alınmış ve hem kendi içinde hem de benzer eserlerin özellikleriyle karşılaştırmalı olarak irdelenmiştir. Katalog bölümünde FY 929, FY 1016, FY 1330, FY 1331, FY 1607 demirbaş numaralı eserlerin genel özellikleri verilerek ait oldukları yüzyılın bezemeleri resim ve çizimler gibi görsel malzeme ile detaylı olarak anlatılmıştır. Değerlendirme kısmında divanda görülen hat, tezhip, minyatür ve cilt sanatındaki tekniklere değinilmiş olup, sayfa tasarımları, kompozisyon çeşitleri, motifler, ara ve kenarsuları, duraklar ve tığlar analiz edilip, katalog ve tablo çizimlerine göndermeler yapılarak anlatılmaktadır. Sonuç, kaynakça ve tablo gibi görsel malzeme listesi tezin sonunda yer almaktadır. Osmanlı sultanları arasında ilk bezemeli divana sahip olan Yavuz Sultan Selim divanı, tezyini açıdan ve üslup özellikleri bakımından divan bezemesine güzel bir örnek teşkil etmekte olup, bu araştırma ile gelenekli kitap sanatlarımıza katkıda bulunması amaçlanmıştır.
Şırnak yöresi şal şapik kumaş dokumacılığı

Bu araştırmanın amacı; Şırnak yöresinde unutulmaya yüz tutmuş günümüze kadar kayıt altına alınmamış el dokuması şal şapik dokuma örneklerini belgelemek ve özelliklerini ortaya koymaktır. Bu amaçla dokumacılıkla uğraşan ustalar ve dokuma yapılan yerler belirlenmiştir. Dokuma yapan iki usta ve dokuma yerleri araştırma kapsamında incelenmiştir. Yapılan araştırmada genel tarama modeli kullanılmıştır. Eski ve yeni örneklerden oluşan toplam 20 adet el dokuması şal şapik dokuma örneği örneklem grubu olarak belirlenmiştir. Bu gruptaki şal şapiklerin teknik, renk, desen, motif, kompozisyon özellikleri ve bitim işlem özelliklerinin en iyi şekilde belirlenmesi için birçok açıdan fotoğrafları çekilerek kaydedilmiştir. Şırnak merkezde dokuma yapan bir dokuma ustası çalışma grubu olarak belirlenmiştir. Örneklem grubundan elde edilen bilgilerin kayıt altına alınması için kumaş bilgi formu, örneklemlerin kıyafet halinde farklılıklarını ve yöredeki anlamlarını kayıt altına almak için ise şal şapik bilgi formu geliştirilmiştir. Yörede günümüzde şal şapik dokumacılığı, dokuyucu ustanın kendine ait dokuma yerinde ve belediyelerin dokuma atölyelerinde sürdürülmektedir. Geçmişte bu sanatla uğraşan kişiler orta yaş ve üstü iken günümüzde ise daha ileri yaşta, yaşlı sayılan bireydir. Dokuma gelir elde etmek için yapılmaktadır. Dokuyucuların eğitim durumu ise okuryazar olarak belirlenmiştir. Yörede eski örneklerin hepsinin çukur tezgahlarda ve atkı, çözgü iplikleri ise tiftikten üretilmiştir. Günümüzde çukur tezgah devam etmesine karşılık belediye atölyelerinde yüksek tezgahlar bulunmaktadır, kullanılan iplikler ise yine tiftiktir. Yapılan dokuma kumaşın eni 33 cm olarak dokunmaktadır. Dokumada kullanılan renkler ise genellikle tiftiğin kendi renkleri ama başka renkler elde etmek için ise doğal boyalar kullanılmaktadır. Günümüzde ise başka renkleri elde etmek için sentetik boyalar da kullanılmaktadır. Şal şapikler genellikle tek renk dokunmaktadır. Motif olarak ise yatay ve dikey çizgilerden oluşan desenler kullanılmaktadır. Şal şapikler ipeğimsi, zarif görünüşlü kışları sıcak, yazları serin tutan yöresel erkek kıyafetleri olarak kullanılmaktadır.
Millet Kütüphanesi Feyzullah Efendi Bölümünde bulunan Fatih Sultan Mehmed'e ithaflı üç yazma eserin bezeme analizi

'Millet Kütüphanesi Feyzullah Efendi Bölümünde Bulunan Fatih Sultan Mehmed' e İthaflı Üç Yazma Eserin Bezeme Analizi' isimli bu yüksek lisans tezi; Fatih Sultan Mehmed'in saltanat yıllarında bizzat padişaha sunulmuş, dönemin tezhip sanatının özelliklerini en iyi şekilde yansıttığını düşündüğümüz ve farklı konulardaki üç yazma eserin ( Feyzullah Efendi 1983, Feyzullah Efendi 1359 ve Feyzullah Efendi 1360) ciltleri ve tezhipleri esas alınarak hazırlanmıştır. Tezimizde; ilk olarak II. Mehmed'in hayatı ve kişiliği ile birlikte döneminin kültür ortamını oluşturan faktörler, tarih kaynaklarının araştırılması sonucu oluşturulmuştur. Bir sonraki aşamada dönemin kitap sanatları ve nakkaşhane sistemine değinilmiştir. Araştırmamızda esası teşkil eden katalog kısmı için; Millet Kütüphanesi Feyzullah Efendi bölümü arşivinden belirlediğimiz eserlerin yüksek çözünürlü makine ile fotoğrafları çekilmiştir. İncelenen eserlerin helezon sistemleri, kanaviçeleri bitkisel ve hayvansal çıkışlı oluşlarına göre paftalara ayrılarak analizleri elle çizilip ardından tablet kullanılarak düzeltmeler yapılmıştır. Bu işlem ardından yazma eserlerin bulunduğu yer, tarihi, müellifi, fiziki özelliklerini anlatan künye sayfaları cilt, zahriye, unvan sayfalarının anlatımlarına yer verilmiştir. Bütün bu çalışma esnasında II. Mehmed devri tezhip sanatı hakkında elde edilen bilgiler bir araya getirilerek dönemin tezhip sanatının üslup özelliklerini ortaya koyan sonuç kısmı madde ve örneklerle tamamlanmıştır.
Günümüz Trakya bölgesi el dokuma örneklerinde tasarım, işlev ve geleneksel sanat ilişkisi

Anadolu kültürünün bütünlüğü içinde Trakya Bölgesi de kendine ait kültür değerlerine sahiptir. Bunlar arasında yöredeki coğrafi koşullar etkisinde gelişen el dokumacılığı önemli yer tutmaktadır. Bu çalışma sanayileşme nedeniyle kaybolmakta olan Trakya Bölgesi el dokuma örneklerinin tasarım ve işlev yönünden belgelenmesi ve geleneksel sanat ilişkisinin kurulmasını amaçlamaktadır. Trakya Bölgesi'nde, Rumeli'den göç etmiş ve bölgenin çeşitli yerlerinde yerleşmiş Türklerin gelenek, görenek; özellikle de el dokumalarıyla Rumeli'yi yaşatan bir toplum ortaya çıkmıştır. Bu nedenle bölgenin el dokumalarında Rumeli öğeleri baskındır. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Trakya Bölgesi'nin coğrafi tanıtımı, tarihi geçmişşi ve yerleşim yerleri anlatılmaktadır. İkinci bölümde dokumacılığa genel bakış yer almaktadır. Üçüncü bölümde Trakya bölgesi folklorundan bahsedilmektedir. Dördüncü bölümde Trakya'da giyim-kuşam anlatılmaktadır. Kadınlar başlarına pullu yemeni ya da yazma örterler. Bürümcük gömlek, gaytan işlemeli cepken, Rumeli şalvarı, üç etek entari giyerler. Dağlık yörelerde harsallı denilen hırka giyilir. Önlü arkalı peştamal kuşanılır. Erkekler başa külaf giyerler. Yakasız gömlek, abadan yapılmış kopran denilen cepken, Balkan poturu şalvar giyerler. Bele yünden kuşak bağlanır. Beşinci bölümde Trakya bölgesi el dokumacılığında kullanılan malzeme, alet, tezgahlar, bölge dokumalarının iplikleri bakımından sınıflandırılması, el dokumalarında görülen teknikler ile günlük yaşantıda ve mekan süslemesinde kullanılan dokumalar yer almaktadır. 103