turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ar_Ge Harcamaları ve Reel Efektif Döviz Kurunun G-20 Ülkelerindeki Yüksek Teknolojili Ürün İhracatı Üzerindeki Etkisi

HARCAMALARI VE REEL EFEKTİF DÖVİZ KURUNUN G-20 ÜLKELERİNDEKİ YÜKSEK TEKNOLOJİLİ ÜRÜN İHRACATI ÜZERİNDEKİ ETKİSİKOÇAK, ArmağanYüksek Lisans - 2020 İktisat Anabilim Dalı Danışman: Doç. Dr. Hüseyin Naci BAYRAÇYüksek teknolojili ürün ihracatı ülkelerin ekonomik ve bilimsel gelişmelerine önemli katkı sağlamaktadır. Ülkeler bu yüzden yüksek teknolojili ürün ihracatını artırmaya yönelik çalışmalar yapmaktadırlar. Yüksek teknolojili ürün ihracatı özellikle Ar-Ge harcamaları ile bağlantılıdır. Ar-Ge harcamalarındaki artış yüksek teknolojili ürün üretimini artırmaktadır. Yüksek teknolojili ürün ihracatının döviz kuru ile arasındaki ilişki ise yapılan çalışmalarda net bir şekilde tespit edilememiştir. Reel efektif döviz kurunda meydana gelen artışın ihracatı artıracağı yönündeki beklentiler gerçekleşememiştir. Bu çalışmanın amacı yüksek teknolojili ürün ihracatının Ar-Ge harcamaları ve reel efektif döviz kuru ile arasındaki ilişkiyi açıklamaktır. Bu amaçla G-20 ülkelerinde Ar-Ge harcamaları ve reel efektif döviz kurunun yüksek teknolojili ürün ihracatı ile ilişkisi Panel ARDL yöntemi ile açıklanmıştır. Çalışmada 1996- 2018 dönemine ait yıllık veriler kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre ise; Trendsiz Panel ARDL analizinde uzun dönem Ar-Ge harcamaları ve reel efektif döviz kuru endeksinin uzun dönemde yüksek teknolojili ürün ihracatı üzerinde pozitif ve anlamlı olduğu elde edilmiştir. Ayrıca Trendli ARDL Modelinde ise; uzun dönemde Ar-Ge harcamalarının yüksek teknolojili ürün ihracatını negatif yönde etkilerken, reel efektif döviz kurunun yüksek teknolojili ürün ihracatı ile pozitif yönlü ilişkisi bulunmuştur.
Türkiye'nin OECD ülkeleri ile endüstri içi ticaretinin değerlendirilmesi (2000-2010)

Endüstri-içi ticaret aynı endüstri sınıflandırma grubu içinde yer alan mal ve hizmetlerin iki yönlü ticaretini ifade eder. Özellikle 1980'lerin başlarından bu yana Türkiye'nin dış ticareti, yöneldiği bölgeler itibariyle büyük çeşitlilikler göstermiştir. Ancak, OECD'ye üye ülkelerin oluşturduğu bölge, günümüze dek en büyük oranı teşkil etmeye devam etmiştir. Bu tezin amacı, Türkiye ve OECD ülkeleri arasındaki dı? ticaret ilişkilerini, endüstri-içi ticaret açısından incelemektir. Bu tez, iki soruya cevap aramıştır: Birincisi, 2000- 2010 döneminde Türkiye ile OECD ülkeleri arasındaki endüstri-içi ticaretin büyüklüğü, nasıl bir gelişme kaydetmiştir? ikincisi ise, aynı dönemde iki taraf arasındaki endüstri-içi ticaretin, ürünlerin teknoloji yoğunluğu bakımından anlamlı bir değişim gösterip göstermediğidir. Bu sorular çerçevesinde yürütülen araştırmada, analiz yöntemi olarak Grubel-Lloyd indeksi kullanılmıştır. Bu tez çalışması, 2000- 2010 döneminde Türkiye'nin OECD ülkeleri ile olan endüstri-içi ticareti büyüklüğünün ülkeden ülkeye değişkenlikler gösterirken, özellikle AB-15 ülkeleri grubu ile yüksek teknoloji içeren ürünler ağırlıklı bir endüsütri-içi ticaret eğilimi gösterdiği sonuçlarına ulaşmıştır.
Ortadoğu ülkeleride istihdam yapısı ve analizi (1990 yılı sonrası)

Ortadoğu ülkeleri ekseriyetle ortak ırk, kültür ve dini inanca sahip toplumlardan oluşmakta ve ekonomik alanda üretim ve doğal kaynaklar açısından-petrol- benzerlik arz ettiklerinden, karakteristik olarak bir şablonda incelenebilmeleri mümkündür. Konu istihdam ve işgücü olunca bu ülkeler için bahsettiğimiz şablon şu şekilde yazılabilir. Yüksek gelir sağlayan petrol zenginliği ve buna bağlı müreffeh yaşam standartları, düşük üretim nedeniyle kısıtlı iş alanı yaratabilme, işsizliği önlemek için yüksek kamu istihdamı, statülü işleri tercih eden yerli halk yüzünden düşük seviye işlerde çalıştırılmak üzere yüksek miktarda yabancı işgücü, örfi ve dini kurallar nedeniyle düşük kadın çalışma oranı. Bu sayılan maddeler çoğaltılabilir ancak açıkça gözlemlenen husus bahsedilen olumsuz tarafların, global dünyanın oluşturduğu ve gittikçe kaçınılmaz olan küresel ekonomik adaptasyon sürecinde düzelme ve gelişme gösterdiğidir. Sanayi sektörüne yapılan yatırımlar, teknik işgücü yetiştirilme çabaları, kadınların işgücüne katılımının artması gibi gelişmeler ilk belirtiler olarak karşımıza çıkmaktadır.
Marmara bölgesinde gıda sanayiinde yabancı sermayeli işletmelerin ekonomik yapısının ve gıda sanayiindeki yerinin araştırılması

ANAHTAR KELİMELER: Gıda Sanayii, Yabancı Sermaye, Yabancı Yatırım, Marmara Bölgesi, Ekonomik ve Finansal Analiz. T. C. YÖKSEKÖ&OT KÜRÜLÖ BGKÜMMİTASYON MERKEZİ
Yeni ekonominin makro ve mikro iktisadi analizi

insanlık tarihine sosyo-ekonomik açıdan damgasını vuran iki temel dönüm nokatsı vardır; bunlardan birincisi Sanayi Devrimi, diğeri ise Büyük Bunalımdır. Gerçekten de Sanayi Devriminin ortaya çıkardığı tarihte yaşanmamış muazzam üretim miktarı başta Avrupa olmak üzere, toplumların refah düzeyini yüksek oranlarda artırmıştır. Ancak sadece üretim miktarının önemsendiği bu dönem, beraberinde birçok çelişkiyide ortaya çıkarmıştır. Bilindiği üzere ekonomik aktivitenin sadece arz yönlü gerçekleştirilmesi ve ele alınması, Büyük Bunalım olarak adlandırılan tarihin en büyük krizini ortaya çıkarmıştır. Kökleri Sanayi Devrimine dayanan üretim faaliyetinin otomasyona dayandırılması, özellikle önce elektronoik ve yakın geçmişşte mikro elektronoik alnlarındaki buluşlara bağlı olarak hızla gelişen bilgisayar ve iletişim teknolojilerinin yaşamın her alanında kullanılması, beraberinde yeni kavramlar ve olguları gündeme getirmiştir. Bu bağlamda, iktisatçılar, toplum bilimciler ve birçok disipline mensup bilim admlarınca üçüncü ve yeni bir dönüm noktası olarak nitelendirilen yaşadığımız çağın -bilgi çağının- gerek sosyolojik, gerekse iktisadi açıdan önümüzdeki yüzyılları şekillendireceği aşikardır. Bu gelişmeler, 'yeni' nitelendirmesinin birçok olgunun başına getirilmesini zorunlu kılmaktadır. Geleneksel iktisat bilimi de bu gelişmelerin ışığında 'yeni' kavramı ile kullanılmaya başlanmıştır, özellikle iletişim teknolojisinin hızlı gelişimi ve bilgisayarın yaşamın her alanına yayılması ile iktisadi ilişkiler ve bu ilişkileri incleyen iktisat bilimi de yeni bir yön kazanmıştır. Yeni ekonomi, bilgi ekonomisi ve e-ekonomi gibi kavramlarla adlandırılan bu süreç, yeni kavram ve yöntemleri ile iktisat literatüründe yayıglaşmaya devam etmektedir. Tezi Hazırlayan : BİLGE DEMİRTAŞ Tez Danışmanı : YARD. DOÇ. DR. SEYFETTİN ERDOĞAN Tez Kabul Tarih ve No : 23.09. 2004 - 2004/ 21 Jüri Üyeleri : PROF. DR. RECEP TARI : YARD. DOÇ. DR. SEYFETTİN ERDOĞAN : YARD. DOÇ. DR. İ. GÜRAN YUMUŞAK
Ab'de uygulanan bilim ve teknoloji politikaları ve Türkiye karşılaştırması

Günümüzde rekabetteki başarının ve zenginliğin tek kaynağı bilgidir. Dünyanın önde gelen ülkeleri arasında bulunabilmek için bilgi üretimi sağlamak inovasyon faaliyetlerinde bulunmak şarttır. Bunu başarabilmek adına da sağlam bir altyapı kurulmalıdır. Bu altyapınınen önemli ayağı iyi yetişmiş insan gücüdür. Bu alanda başarı sağlayarak dünyanın önemlitoplumlar arasına girmeyi başaran toplumlara bilgi toplumu denir. Ülkemizde bugünkü ekonomik yetersizliğe son vermenin tek çaresi Türkiye'de bilgi toplumunu yaratmaktır. Bu doğrultuda çalışmanın ilk bölümünde bilim, teknoloji, inovasyon ve Ar-Ge kavramlarının üzerinde durulmuş, bu alanda nasıl başarı sağlanacağı açıklanmıştır. İkinci bölümde dünyanın en büyük ekonomilerinden olan AB'nin üyelerinin ve birliğin genel bilim ve teknoloji programları üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise Türkiye'nin içinde bulunduğu bilimsel ve teknolojik durum analiz edilmiş ve AB ile dünyanın diğer önde gelenülkeleriyle Türkiye arasında karşılaştırmalar yapılmıştır.
Türkiye ekonomisinde teknik ilerleme 1972 - 2006

Bu çalışma, Türkiye ekonomisinde teknik değişimin tarihsel seyrini klasik/Marksist bakış açısından ele almayı amaçlamaktadır. İlk olarak teknik değişimin seyri hem toplam ekonomi hem de çeşitli sektörler için gözlemlenmektedir. Sonrasında bu seyri etkileyen muhtemel etkenler analiz edilmektedir. Neoliberal dönemde farklı teknik değişim biçimleri gözlemlenmesine rağmen, Türkiye ekonomisinde teknik değişimin baskın biçiminin Marx-yanlı teknik değişim olduğu gösterilmektedir. Son olarak kar oranı ve kar oranının teknolojik ve bölüşümsel bileşenleri sunulmaktadır.
Faiz oranlarının vade yapısı: Türkiye üzerine bir uygulama

Bu çalışmanın amacı Türkiye'de faiz oranlarının vade yapısının genel görünümünü incelemek, kısa ve uzun vadeli faiz oranları arasındaki vade priminin hangi iktisadi değişkenlere bağlı olarak farklılıklar gösterdiğini saptamaktır. Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma, Kütahya'da üç özel ve üç kamu bankası üst düzey yöneticilerine önceden hazırlanmış görüşme sorularının yüz yüze görüşülmek suretiyle sorulması ve alınan cevapların düzenlenmesi, yorumlanması ve analiz edilmesi yoluyla tamamlanmıştır. Çalışmada örneklem olarak seçilen bankaların üzt düzey yöneticilerine Türkiye'de faiz oranlarının genel görünümüne ve faiz oranlarının vade yapısındaki değişikliklerin saptanmasına yönelik sorular yöneltilmiştir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde ana iktisadi ekollerin faiz kavramına yaklaşımları ele alınmış, ikinci bölümde ise faiz oranlarının vade yapısı üzerine ortaya atılan vade teorileri üzerinde durulmuştur. Üçüncü ve son bölümde ise faiz oranlarının vade yapısına ilişkin Kütahya'da üç özel banka ve üç kamu bankasının üst düzey yöneticileri ile faiz oranlarının vade yapısına ilişkin yapılan görüşmeler sonucunda elde edilen bulgular sunulmuş ve faiz oranlarının vade yapısınının istikrarlı bir hale getirilmesi için uyugulanacak politikalara ilişkin öneriler verilmiştir.
Yoksulluk ve yoksullukla mücadelede eğitim politikaları

Günümüz dünyasının karşı karşıya kaldığı en büyük sorunlardan bir tanesi yoksulluktur. Dünya üzerinde yaşayan insanların arasında milyonlarcası yoksulluk, açlık sorunuyla karşı karşıyadır. Bu can acıtıcı tablo az gelişmiş, gelişmekte olan ülkelerde kendisini daha çok hissettirmektedir. Sefalet içinde yaşayan kadınlar, açlıkla, eğitimsizlikle, yoklukla hayata başlayan çocuklar yoksulluğun en derinden etkilediği kesimlerdir. Yoksullukla mücadele için bir takım şeyler yapılmasına rağmen, bu sorun tam anlamıyla çözüme kavuşturulamıyor. Acaba yeteri kadar özveri gösterilmiyor mu, yoksa uygulanan yanlış politika ve tercihler neticesinde insanlar yoksullukla karşı karşıya bırakılıyor; muamma... Bu çalışma ve araştırmanın temel amacı; yoksulluk sarmalına dolanmış insanların bu sarmaldan çıkabilmelerine imkan verecek olan eğitim politikalarının yoksullukla olan ilişkisini ortaya koymaktır. Birinci bölümde yoksulluk tanımı, çeşitleri, ölçüm yöntemleri, dünya nüfusunun yoksulluk durumu konuları anlatılmıştır. İkinci bölümde eğitime iktisadi ekollerin nasıl baktığı ve eğitimin ekonomi, kalkınma, beşeri sermaye ile olan ilişkisi ve bu ilişkiler sonucunda yoksullukla arasında nasıl bir ilişki olduğu anlatılmıştır. Son bölümde ise günümüz eğitim sistemleri ve eğitimin önemi, etkin eğitim için yapılması gerekenler anlatılmıştır.
Para krizleri ve bu krizlerin tahmin edilebilirliği: Teori ve uygulama

Son yıllarda para krizlerinin sonucu olarak ortaya çıkan ekonomik sorunlar, para krizlerinin tahmin edilebilirliği konusundaki akademik çalışmaların artmasına yol açmıştır. Bu çalışma, para krizleri ve bu krizlerin tahmin edilebilirliği konusundaki literatüre bir katkı sağlamaktadır. Bu tez, para krizlerinin Türk ekonomisi için tahmin edilebilir olup olmadığını test etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla, bu tezde Türk ekonomisindeki krizlerin, kriz oluşmadan altı ay önce tahmin edilebileceği hipotezi ileri sürülmüştür. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, teorik para krizi modelleri incelenmiştir. İkinci bölümde, para krizlerinin tahmin edilebilirliği ile ilgili iki temel metod, erken uyarı sistemleri yaklaşımı ve öncü ekonomik göstergeler yaklaşımı açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, 1980- 1993 yıllan arasında Türk ekonomisindeki gelişmeler finansal ve dış sektör açısından ele alınmıştır. Zira, bu gelişmeler Türk ekonomisinde 1994 ve 2001 yıllarında yaşanan para krizlerine zemin hazırlamıştır. Son bölüm ise, uygulamaya ilişkin bölümdür. Bu bölümde, 1994 ve 2001 krizleri için erken uyarı sistemleri yaklaşımı kullanılmak suretiyle bir uygulama yapılmıştır. Bu uygulama sonucunda iki göstergenin, her iki krizde de sinyal verdiği görülmüştür. Bu göstergelerden ilki, 'bir aylık ağırlıklı mevduat faiz oranları'; diğeri ise, 'Merkez Bankası'nın dış kredileri'dir. Gerçekten bu iki gösterge, her iki krizde de yüksek sinyal gücüne sahip olmuştur. Bu nedenle, Türkiye'de para krizlerinin önceden tahmin edilebileceği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, tezde Türk ekonomisindeki para krizlerinin ikinci ve üçüncü para krizi modelleri çerçevesinde açıklanabileceği de ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak bu tezin temel iddiası, Türk ekonomisinde gelecekte yaşanabilecek para krizlerinin, finansal sektöre ilişkin değişkenlerin izlenmesi suretiyle önceden tahmin edilebilir ve bu krizlerin önlenebilir olduğudur.
Parasal aktarım mekanizmaları: Türkiye uygulaması

Türkiye Ekonomisi'nde 1980 sonrasında yaşanan dönüşümle beraber finansal kesimdeki kuruluşların, özellikle de finansal kesimin ana unsuru olan bankaların, sahip oldukları varlıkların milli gelire oranı artmıştır. Bu artışın kompozisyonu parasal aktarım mekanizmaları açısından önemlidir. Parasal aktarım mekanizmaları, ekonominin parasal şoklara karşı hangi değişkenlerle, nasıl tepki verdiğini göstermektedir. Bu bilgi para politikası uygulamaları açısından son derece önemlidir. Bu nedenle bu tez çalışmasının amacı parasal aktarım mekanizmaları hakkında bilgi vererek, parasal aktarımın banka kredileri kanalının Türkiye Ekonomisi'nde çalışıp çalışmadığını test etmektir. Bu amaca ulaşmak için VAR modeli oluşturulmuş ve etki tepki fonkisyonları ile varyans ayrıştırması tekniğine dayalı sonuçlar verilmiştir. Ekonometrik çalışmanın yanı sıra bankacılık kesimine ait bazı verilerle çalışma zenginleştirilmiştir. Elde edilen bulgular kredi kanalının varlığını desteklememektedir. Çalışma sonucunda, Türkiye Ekonomisi'nde 1980 sonrasında yaşanan süreçle beraber bankaların sahiplik yapısı, krediye ulaşma konusunda firmalar arasındaki asimetri, banka kredilerinin öneminin azalması ve finansal kesimden dışlanan reel sektör firmalarının kendi aralarında yarattıkları ikinci bir kredi piyasasının varlığı gibi sebeplerden dolayı, çalışmada tanımlandığı biçimiyle, kredi kanalı ile aktarım Türkiye Ekonomisi'nde bir öneme sahip olamayacağı sonucuna ulaşılmıştır.
Kolombiya ve Türkiye için eğitim getirilerinin karşılaştırılması: Kantil regresyon analizi (2008-2017)

Eğitim ulusların ekonomik büyümesinin ana motoru haline gelmiştir ve ekonomistler arasında eğitimin modern işgücü piyasasındaki rolü konusunda bir fikir birliği vardır. Bu nedenle, eğitim seviyesinin artması ve eğitim kalitesinin iyileştirilmesi, yalnızca toplumların gelecekteki performansını belirlemekle kalmayan aynı zamanda gelecek nesillerin işgücü piyasasındaki sayısını belirleyecek olan çok derin ekonomik sonuçları olan konulardır. Bu çalışma, 2008- 2017 döneminde Kolombiya ve Türkiye'de ücret seviyeleri üzerinde eğitimdeki değişimin etkisini analiz etmektedir. Araştırma gelişmekte olan bu iki ülkede nicel olarak sürekli gelişen yükseköğrenimin ücret seviyeleri üzerindeki etkisine odaklanmaktadır. Beşeri sermaye teorisi ve karşı eleştirileri esas olarak incelenmektedir. Nicel analizler Mincer ücret denklemine dayanmaktadır, ancak farklı ücret seviyeleri için eğitimin getirileri arasındaki varyasyonları görmek için kantil regresyon tekniklerini kullanmaktadır. Veriler, Kolombiya için DANE Büyük Entegre Hanehalkı Anketi ve Türkiye için ise TÜİK Hanehalkı İşgücü Anketi'nden alınmıştır. Getiriler benzer davranış modellerine sahip olsa da, büyüklükler ve değişkenlik analiz edilen kantiller arasında farklılık göstermektedir. Türkiye'de eğitim katsayıları yüzde 1 ile 80 arasında sabit bir şekilde artış göstermekte ve daha sonra son %20 dilimde çok daha homojen hale gelmektedir. Kolombiya için ise ilk %15'lik dilimde getiri oranlarında homojen iken yüzde 15 ile 100 arasındaki dilimde geri dönüşler giderek artmakta, bu da dağılımın üst kısmındaki eşitsizliğe dikkat çekmektedir. Sonuçlar, Kolombiya'da eğitimin getirilerinin Türkiye'den daha yüksek olduğunu, aynı zamanda her iki ülke için de eğitim getirilerinin 2017 yılında 2008'de ulaştığı seviyeden daha düşük olduğunu göstermektedir.
Ekonomik göstergeler ışığında banka kredilerinin büyüme ve kalkınmadaki rolü: Tüketici kredileri, taşıt kredileri, konut kredileri ayrımı

Kalkınma sürecinde gelişmekte olan ülkelerin yaşadığı finansman sorununu çözmek ve ihtiyaç duyulan kaynakların giderilmesi için finansal piyasalar ile reel piyasalar arasında güçlü bir etkileşime ihtiyaç vardır. Ekonomilerde kalkınma sürecinde sadece reel piyasaların gelişimi değil finansal piyasalarla reel piyasaların eşanlı bir biçimde geliştikleri gözlemlenmiştir. Finansal piyasalar ile reel piyasalar arasındaki etkileşim banka kredileri yoluyla gerçekleşmektedir. Banka kredilerindeki gelişme ekonomik kalkınma sürecinde bireylerin ve de firmaların ihtiyaç duyduğu finansman kaynağının temininde önemli bir rol üstlenerek ekonomik kalkınma sürecine fayda sağlamaktadır. Banka kredileri, ekonomik kalkınma sürecinde iki türlü fayda sağlamaktadır. Bunlardan ilki, tüketici kredileri aracılığıyla ekonomide efektif talep oluşturmak, ikincisi ise ticari krediler aracılığıyla yatırım yapmak için sermaye açığı olan firmalara finansal destek sağlamaktır. Bu çalışmada Türkiye ekonomisinde 1989- 2013 yılları arasında banka kredilerinin gelişimi ile ekonomik kalkınma arasındaki ilişki incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmada kalkınma kavramı ve kalkınmayı etkileyen faktörler teorik olarak incelenmiştir. Ayrıca kalkınma sürecinde ekonomilerin yaşadığı en önemli sorun olan finansman sorunu ve bu sorunun çözümünde dikkat edilmesi gereken hususlara değinilmiştir. Çalışmanın uygulama bölümünde, araştırmada kullanılan VAR ve VECM zaman serileri modelleri tanıtılmış ve bu bölümde 1989- 2013 yılları arası tüketici kredileri, taşıt kredileri, konut kredileri kullanılarak, ekonomik kalkınma göstergeleri olan işsizlik, büyüme, enflasyon, ithalat, ihracat ve geçim endeksi ile olan kısa ve uzun dönemli ilişkiler söz konusu modeller yardımıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları göstermektedir ki, banka kredileri büyüme ile pozitif yönlü, işsizlik, enflasyon, tüfe ve geçim endeksi ile negatif yönlü bir ilişkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. İhracat ile ilgili söz konusu banka kredileri arasında herhangi bir kısa ya da uzun dönemli bir ilişki saptanamamıştır.
İhracata yönelik devlet destek ve teşviklerinin KOBİ lere etkisi: Kayseri örneği

Son yıllarda sanayileşme sürecinde hem iç hem dış pazarlar için üretim yapan iller, ülke ihracatının geliştirilmesinde önemli rol oynamaktadır. Kayseri'de önemli derecede ihracat yapan illerden biridir. Kayseri'de KOBİ'ler ihracat hacmi olan ancak, bilgi eksikliği, kaynak yetersizliği, rekabet, gümrük kısıtlamaları ve kotalar konusunda birçok sorunlarla karşılaşmakta ve bu gibi sorunlar ihracatçı firmaların ihracat başarısını olumsuz etkilemektedir. Bu çalışmada Kayseri'de faaliyet gösteren KOBİ niteliğindeki firmaların devlet destek ve teşvikleri konusunda bilgi düzeyleri ve yararlanma eğilimleri, karşılaşılan sorunlar öncelikle literatürde yapılmış çalışmalarla irdelenecek bir sonraki aşamada ihracatçı firmalarla anket formu çalışılacak, toplanan veriler SPSS programı yardımlarıyla analiz edilecektir.
Tax advantage vs. matching contributions in Turkey: Who benefits from the policy change in individual pension system

Türk hükümeti, yurtiçi tasarrufları ve emekli tabanını arttırmak amacıyla bireysel emeklilik sisteminin finansal teşvik mekanizmasını değiştirmiştir. Önceden uygulanan vergi avantajı kötü kullanılmış ve yalnızca daha yüksek marjinal vergi oranlarına tabi olan en yüksek gelirli kesime yarar sağlamıştır. BES'te yurt genelinde 1 Ocak 2013 itibariyle yürürlüğe giren hükümet katkı payına geçiş değişikliğinin, düşük gelirli ve vergi avantajından faydalanmaya uygun olmayan kesime fayda sağlayacağı düşünülmektedir. Bu araştırma, bireysel emeklilik sözleşmelerini içeren idari panel veri seti kullanarak bireysel emeklilik sistemini hane halkı perspektifinden ele almaktadır. Sisteme yeni girenlerin bileşimini ve hali hazırda sistemde olan katılımcıların teşvik değişimine katkı paylarını değiştirerek cevap verip vermediklerini incelemekteyiz. Sonuçlarımız, yeni BES katılımcılarının bileşiminin, hali hazırda sistemde olanlarınkinden farklı olduğunu göstermektedir. 2013'ün ilk çeyreğinde, daha yaşlı gruplar ve orta gelirliler gittikçe artan bir oranda sisteme katılırken, yeni katılımcıların içindeki yüksek gelirli grup yüzdesi bir önceki yıla oranla %5 puanlık bir düşüş göstermiştir. Teşvik değişimi, çoğunlukla vergi ödemeyen emeklilerin ve ev kadınlarının dikkatini çekmekte başarılı olmuştur. Teşvik değişiminin yürürlüğe girmesinin, farklı gelir grupları arasında katkı seviyelerinde isteğe bağlı değişikliklerin miktarına herhangi bir etkisi bulunmadığı, ancak farklı eğitim seviyelerinden katılımcıların değişikliğe farklı oranlarda yanıt verdiği görülmüştür.
Dikey uzmanlaşma ve istihdam ilişkisi

Bu tez çalışması birbiri ile ilişki iki makaleden oluşmaktadır. Birinci makalede Türkiye ve Türkiye'nin önemli ticari partnerleri arasından seçilmiş ülkeler için dikey uzmanlaşma oranlarının hesaplanması ve Türkiye için detaylı bir analizin yapılması hedeflenmektedir. İkinci çalışmada ise bu ülkeler için birinci çalışmada hesaplanan dikey uzmanlaşma oranlarının istihdama etkisinin saptanması amaçlanmaktadır. Birinci çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, Türkiye'nin dikey uzmanlaşma oranı 2000 yılından 2014 yılına kadar geçen dönemde artış trendine sahiptir. Bunun ötesinde ticari partnerleri içerisinde en keskin artışa sahip olan ülkedir. Sektörler içerisinden sanayi sektörü, VS oranı içerisinde, diğer sektörlere oranla en büyük paya sahip olan sektördür. Sanayi sektörü alt sektörler açısından incelendiğinde ise orta-düşük teknoloji yoğun sektörlerin dikey uzmanlaşmayı arttıran temel alt sektörler olduğu görülmüştür. İkinci çalışmadan elde edilen sonuçlara göre dikey uzmanlaşmanın 2000- 2004 döneminde istihdama etkisi söz konusu değilken, 2005- 2009 ve 2010- 2014 dönemlerinde etkisi istatistiki olarak anlamlı ve negatiftir. Bu sonuç, ele alınan ülkelerde üretimin parçalanarak iç içe geçtiği bu yeni sürecin yurt içinde istihdam azaltıcı bir yapı ortaya çıkardığını göstermektedir.
Finansal serbestleşme, finansal krizler ve Türkiye örneği

Gelişmiş ülkelerin ekonomilerinin küreselleşme dalgası ile sermaye hareketlerinde serbestleşmeye gitmesi gelişmekte olan ülke ekonomilerini de özellikle 1980'lerden sonra finansal serbestleşme yönünde adımlar atmaya zorlamıştır. Sermaye piyasalarının tamamen kontrolden bağımsız hale gelmesi ve serbestleşmenin giderek önem kazanması ülkelerin bağımsız bir şekilde iktisat politikalarını uygulamasına izin vermemiş bunun yanı sıra ülkeler ekonomik krizle karşı karşıya kaldığında bile uluslararası fonlar tarafından kurtarılmaya çalışılmıştır. Türkiye ekonomisinde finansal serbestleşme sürecinin temelleri 24 Ocak 1980 Kararları ile atılmıştır. Finansal reformlara her geçen yıl yenileri eklenmiş ve 1989 yılında 32 Sayılı Karar'la birlikte dış finansal serbestleşmeye geçilmesi ile birlikte gelişmeye çalışan ülke ekonomisi pek çok finansal istikrarsızlık ve finansal krizle mücadele etmeye başlamıştır. Bu çalışmanın amacı Türkiye ekonomisinde 1980 sonrasında uygulanan finansal serbestleşme politikalarının büyüme üzerindeki etkisini analiz etmektir. Çalışmanın ilk bölümünde finansal serbestleşmenin teorik çerçevede yaklaşımları ve çeşitleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise Türkiye ekonomisinin finansal serbestleşme ile sınavı değerlendirilmiştir. Burada özellikle gerçekleşen finansal serbestleşmeye yönelik reformlar ve reformlar sonrası gerçekleşen önemli finansal krizler üzerinde durulmuştur. Son bölümde ise finansal serbestleşme düzeyi ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki Vektör Otoregresyon yöntemi aracılığıyla modellenmiş ve ulaşılan sonuçlar analiz edilmiştir. Ekonometrik analiz sonucunda finansal serbestleşme ile ekonomik büyüme arasında negatif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. Ulaşılan sonuç literatürdeki pek çok çalışma ile bu anlamda paralellik göstermiştir.