turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çevre kirliliği ve çevre vergilerinin çifte yarar sağlama potansiyeli

Sanayileşme ve teknolojik gelişmeyle birlikte çevre kirliliğinin hızlı artışı hava, su ve toprak üzerinde geri dönülmesi zor tahribatlara yol açmıştır. Negatif bir dışsallık olarak çevre kirliliğinin maliyetleri çevre vergileri yoluyla içselleştirilmesi çevrenin korunması ve toplumsal yarar açısından önemlidir. Özellikle karbon vergilerinin küresel ısınmayı düşürme potansiyeli, küresel düzeyde çevre vergilerine olan ilgiyi gün geçtikçe arttırmaktadır. Çevre vergilerine yönelik gelişen bu ilgi, çevre vergilerinin yarattığı ikincil fayda potansiyellerinin de incelenmesini sağlamıştır. Bu bağlamda çevre vergisi ile birlikte hem çevre kalitesinin artırılması hem de vergi gelirleriyle saptırıcı vergilerin azaltılması çifte yarar hipotezi çerçevesinde tartışılmaktadır. Çifte yarar hipotezi, vergi sistemi içerisinde var olan saptırıcı vergilerin, çevre vergilerinden elde edilecek gelirler yoluyla azaltılması, böylece refah ve istihdam artışı sağlanmasını ileri sürmektedir. Hipotez çerçevesine yapılan teorik çalışmalar, belirli varsayımlar altında çevre kalitesinin, refah artışının ve istihdam artışının birlikte gerçekleşeceğini, böylece çifte yararın ortaya çıkacağını göstermiştir. Fakat, bu etkinlik artışını sağlayan koşullar, vergi adaleti ve gelir dağılımını üzerinde ise önemli bozulmalar yaratabilmektedir.
The Effect of oil prices after Iraq War on the industrial production index in Turkey

Türkiye de sanayi üretim endeksini etkileyen faktörler birçok araştırmacı tarafından incelendi. Biz bu analizde ham petrol fiyatlarının sanayi üretim endeksine olan etkisini ölçmeyi amaçlıyoruız. Bizim çalışmamız kendisini birçok çalışmadan ayırıyor, çünkü biz Amerika'nın Irak'ı işgalini bir kırılma noktası olarak alıyoruz ve analizimizi savaş öncesi ve sonrası dönem için ayrı ayrı yürütüyoruz dahası iki dönem için elde edilen sonuçları karşılaştırıyoruz. Petrol fiyatlarının sanayi üretim endeksine olan etkisini tahmin ederken VAR tahmin prosedürünü kullandık ve kontrol amaçlı birkaç değişkeni regresyon denklemimize ekledik. Bunlar, döviz kuru ve dolar bazında ihracat rakamları. VAR tahminimizin sonuçları gösterdi ki savaş öncesi ve sonrası dönemde petrol fiyatlarının sanayi üretim endeksine olan etkisi çok büyük farklılıklar göstermiyor. Fakat Granger nedensellik testi gösteriyor ki savaş öncesi ve sonrası dönemlerde bu iki değişken arasındaki nedenselliğin yönü değişmiş.
Orta vadeli harcama sistemi ve Türkiye uygulamasının değerlendirilmesi

Orta vadeli harcama sistemi, kamu kaynaklarının etkili, ekonomik ve verimli bir şekilde kullanımında hükümetlerin uyguladıkları politikaların temelini oluşturan kamu harcama yönetimi yaklaşımının ortaya koyduğu en önemli kurumsal düzenlemedir. Literatürde çok yıllı bütçeleme sistemi olarak da adlandırılan düzenleme, yıllık bütçelere bir alternatif değil, aksine onların tamamlayıcılarıdır. Orta vadeli harcama sistemi, özü itibarıyla çok yıllı harcama planlama sisteminin bir uygulaması olmasının yanı sıra, kullanılabilir kaynaklarla gelecek bütçe ihtiyaçlarının düzenlenmesine de yardımcı olan ve politika değişikliklerini-yeni programları etkileyen bir kaynak tahmin yöntemidir. Ayrıca sistem, bütçelerin uygulanması esnasında mali büyüklüklerle kıyaslamaya ve finansal kontrole imkan sağlar. Sistemin başarısı ise en başta mali disiplinin sağlanmasına, hükümetin öncelikleri ile uyumlu sosyal refahı sağlayabilecek kaynak tahsisine ve son olarak da kamu hizmetlerinin etkili ve verimli bir şekilde gerçekleştirilebilmesine bağlıdır. Bu tezde orta vadeli harcama sistemine farklı zamanlarda geçerek bütçe süreçlerinde reform yoluna gitmiş çeşitli ülke uygulamalarına yer verilmiştir. Tezin temel amacı olan Türkiye'de orta vadeli harcama sistemi uygulamasının değerlendirilmesi için ise, ilk olarak 2006 yılından sonra uygulamaya giren merkezi yönetim bütçesi kapsamında yer alan genel ve özel bütçeli idarelerin ödenek teklif tavanlarının devri bir şekilde yapıldığı ve yayınlandığı OVMP tahminlerinin, 2008 yılına kadar olan dönemde, bütçe başlangıç ödenekleri ve gerçekleşmeleri ile karşılaştırılarak ne düzeyde sapma gösterdiği ortaya konmuştur. İkinci olarak ise sisteme çeşitli şekillerde teorik alt yapı sağlayan maliye bölümü öğretim elemanlarına, orta vadeli programın ve orta vadeli mali planın hazırlanmasını ve uygulanmasını gerçekleştiren Devlet Planlama Teşkilatı'nın ve Maliye Bakanlığı'nın ilgili birimlerinde çalışanlarına yönelik olarak yapılan anket araştırması aracılığıyla değerlendirilmeye çalışılmıştır. Elde edilen bulgular, analiz döneminde genel ve özel bütçeli idarelerin bütçe harcama kalem tahminlerinin gerçekleşmelerden hayli uzak olduğu, ödenek teklif tavanlarının tutarlılığı yakalayamadığı, sapmaların tahmin süresi uzadıkça daha da arttığıdır. Türkiye'de orta vadeli harcama sistemine geçişin yerinde olduğu ve büyük ölçüde destek gördüğü, ancak bazı gerekliliklerinin yerine getirilmesinde ve uygulamanın başarılı olabilmesinde formel ve informel çeşitli sorunların olduğu ise anket araştırmasının en temel sonuçlarıdır.
Türkiye'de vergi indirimlerinin ekonomik kalkınma ve büyümeye etkileri

Ekonomik büyüme olmadan ekonomik kalkınmaya ulaşabilmek mümkün değildir. Ekonomik kalkınmayı sağlayabilmek içinse milli gelirin tek başına artması yeterli değildir. Devletlerin nihai hedeflerinden biri olan ekonomik kalkınma ve büyümeyi sağlayabilmesi uygulayacakları çeşitli ekonomik politikalarla gerçekleşmektedir. Bu ekonomik politikalardan bir tanesi de vergi indirimleridir. Vergi indirimleri bir taraftan bölgesel ya da sektörel gelişmeyi sağlamak için birer teşvik aracı olarak kullanılırken, bir taraftan da vergilerin tarafsızlığını sağlayacak şekilde genel vergi indirimlerine gitmeyi ifade eder. İşletmelerin üzerindeki en ağır yüklerden biri olan vergilerin, azaltılması Arz Yönlü İktisatçılara göre üretim ve vergi gelirleri üzerinde olumlu bir etkiye neden olacaktır. Bu çalışma ile vergi indirim politikalarının ülke ekonomileri üzerindeki etkileri açıklanmaya çalışılmıştır. Bu amaçla önce verginin ne olduğu ve Türkiye'de vergi sisteminin nasıl işlediği anlatılmıştır. Daha sonra ekonomik büyüme ve kalkınma kavramlarına değinilmiş, vergi indirimi kavramı detaylı olarak açıklanmış, dünyadaki benzer indirimler örneklendirilmiş ve geçmişşten günümüze Türkiye'deki vergi indirimleri araştırılmıştır. Sonuç bölümünde ise vergi indirimlerinin ekonomi üzerine etkileri ele alınmıştır.
Klasik liberalizmden neoliberalizme verginin dönüşümü: Tarihsel ve ekonomi politik bir çözümleme

'Vergi' kavramı kamu harcamalarının finansman aracı olmasının ötesinde anlaşılması gerekmektedir. Tarihsel ekonomi politik analizin gösterdiği üzere, 'vergi', 'vergi politikası' ve 'vergi devleti' gibi kavramlar kapitalist sermaye birikim süreçleri ve sınıf ilişkileri ile olan karşılıklı ilişkisi üzerinde anlaşılması gerekmektedir. Bu nedenle bu çalışmada neoliberal dönemde verginin dönüşümü bu çerçevede ele alınmıştır. Neoliberal dönemin birikim rejimi ve sınıf ilişkileri vergi, vergi politikaları ve vergi devletini önemli bir biçimde şekillendirmiştir. Uluslararası sermayenin artan ideolojik baskınlığı sermayeye yönelik oran indirimlerini beraberinde getirmiştir. Kurumlar vergisi ve en üst gelir vergisi oranının indirilmesi, sermaye gelirlerini daha düşük vergilendirilmesi, finansal birikimi destekleyecek vergi politikaları bunlara örnektir. Bu kapsamda vergi politikalarında ilke olarak adaletten etkinliğe kayma gözlenmektedir. Sermaye birikimin uluslararasılaşması ve finansallaşması 'vergi devletinin' sermayeyi vergilendirme kapasitesini düşürmüştür. Yine uluslararası vergiden kaçınma ve kaçırmanın artması 'vergi devleti' ve sermaye arasında gerilim yaratmaktadır. Tüm bunların sonucu olarak, ulus-devletler emek ve tüketimi daha çok vergilendirmeyi tercih etmektedir. Bu durum neoliberal dönemin bir başka gerilim kaynağını oluşturmaktadır. Özellikle 2008 krizi sonrası vergi adaletsizliğine yönelik ve sermayenin vergiden kaçınmasına yönelik tepkiler artmaktadır.
Uluslararası göç hareketleri ile doğrudan yabancı yatırımlar arasındaki ilişki: Türkiye örneği

Sınır ötesi insan göçünün artması, iş dünyasında çalışan yabancı işçi sayısında ve ülkelerin yabancı nüfusunda önemli bir artışa neden olmuştur. Yeni dönemde göç ve doğrudan yabancı yatırım akışları arasındaki ilişkiyi inceleyen ve hızla genişleyen bir literatür bulunmaktadır. Hızla genişleyen literatür göçün doğrudan yabancı yatırımlar üzerinde pozitif etkisi olduğunu göstermektedir. Göçmen ağlarının varlığı, uluslararası sınırlar boyunca bilgi akışını teşvik ederek ve göçmenler ile ev sahibi ülkeler arasında uyum sağlama mekanizması olarak DYY'leri etkilemektedir. Göçmen ağların uluslararası ticaret için önemini gösteren çok sayıda çalışma varken, göçmen ağlarının DYY üzerindeki etkilerinin incelenmesine çok daha az dikkat çekilmiştir. Bu çalışmada, göç-DYY ilişkisi Türkiye açısından değerlendirilerek ayrıntılı olarak analiz edilmiştir. Bu çalışmanın amacı göçmen ağları teorisinin Türkiye'nin iç ve dış DYY'leri üzerine etkisini incelemektir. Bu çalışmada farklı modeller oluşturularak uluslararası göç ve DYY ilişkisi kapsamlı bir şekilde analiz edilmiştir. Bu kapsamda, Türkiye'deki göçmenler ile yurtdışında yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı göçmenlerin, Türkiye'ye gelen DYY ve Türkiye'den diğer ülkelere giden DYY üzerindeki etkisi ampirik olarak incelenmiştir. Ampirik analiz uygulamasında yer çekimi modellemesiyle çeşitli regresyon denklemleri oluşturulmuştur. Oluşturulan modeller panel veri yöntemiyle tahmin edilmiştir. Modellerden elde edilen sonuçlar, göçmen ağları teorisinin içe ve dışa doğru DYY'yi arttırıcı etkisinin Türkiye için geçerli olduğunu göstermiştir.
Türkiye'de vergi tabanının genişletilmesinde vergi denetiminin etkinliği

Vergi, tarihsel süreç içerisinde tüm Dünyada kamu otoritelerinin en sık başvurduğu ve en sağlam kamu geliri olma vasfım korumuştur. Devletin en büyük kamu geliri olan verginin konulması, tahsili, kaldırılması ve vergi ile ilgili tüm problemler ülkelerin gündemlerinin ilk sıralarında yer almıştır. En büyük ve önemli gelir kaynağı olan verginin, istikrarlı bir şekilde toplanabilmesi ve kaçakların önlenmesi sürekli gündemde olan bir konudur. Türkiye ekonomisinde de kayıt dışı ekonomi, vergi kaçakçılığı gibi ekonomik ve bazı sosyal nedenler dolayısıyla, mevcut vergi kapasitesi vergi tabanına dahil edilerek tam olarak değerlendirilememektedir. Bu noktada vergi denetimi ihtiyacı ön plana çıkmaktadır. Çalışmada; Vergi tabanını daraltan ekonomik ve sosyal nedenler irdelenerek, mevcut veriler yardımıyla denetim sonuçları analiz edilmiş ve yaşanan olumsuzlukların vergi denetimi uygulamalarıyla etkin bir şekilde nasıl ortadan kaldırılabileceğine ilişkin öneriler getirilmiştir. vn
Türkiye'de kamu borçlarının gelişiminin sürdürülebilirlik yönünden analizi ve değerlendirilmesi

Bu tezin konusu Türkiye'de 1980 sonrası ekonomik dönüsüm sürecinde kamu borçlarının gelisimini, yapısını ve kullanımını inceleyerek kamu borçlarınınsürdürülebilirligi konusunda değerlendirmeler yapmaktır. Borçların sürdürülebilirligiiçin artan kamu borçlarının milli gelir artısıyla desteklenmesi gerektigi düsüncesihareket noktamızı olusturmaktadır. Bu dogrultuda borçların sürdürülmesinin ancak ekonomik büyüme ve kalkınma amacının basarılabilmesi kosuluyla mümkünolacagı temel tezimizi olusturmaktadır. Bu nedenle çalısmamızda Türkiye'nin 1980 sonrasındaki dıs borç kaynaklı ekonomik büyüme ve gelisme stratejisinin ne ölçüde basarıldıgı, borçlanma yoluyla elde edilen kaynakların ekonomik büyüme ve kalkınmayı saglayacak alanlarda ne derecede kullanıldıgı incelenmistir.
Bankacılıkta sistemik risk sorunu ve Pigovian çözüm yaklaşımı: Türk bankacılık sektörü açısından bir değerlendirme

Bu çalışmada, başta sistemik öneme sahip büyük ölçekli bankalar olmak üzere finansal kuruluşların neden oldukları sistemik risk, kamusal finansal maliyet ve ahlaki tehlikenin önlenmesine yönelik olarak önerilen pigou tipi sistemik risk vergisi uygulaması, Türk bankacılık sektörü açısından değerlendirilmiştir. Bu kapsamda, öncelikle sistemik riskin kaynakları ve önlenmesi tartışmalarına değinilmiş, özellikle büyük ölçekli bankaların neden olduğu sistemik risk ile sistemik risk vergisi önerisi üzerinde durulmuştur. Daha sonra, Türk bankacılık sektöründe sistemik öneme sahip bankalar ve neden olabilecekleri kamusal maliyetler ele alınmış, sistemik risk vergisi için önemli birer gerekçe oluşturmaları nedeniyle, Türk bankacılık sektöründe 'iflas için çok büyük algısı' ve 'ahlaki tehlike' sorununun olup olmadığı, 2002- 2016 dönemi verileri ve panel veri regresyon analizi yöntemiyle ampirik olarak araştırılmıştır. Araştırma neticesinde, mevduat sahipleri nezdinde büyük ölçekli bankalara yönelik 'iflas için çok büyük algısı'nın olduğunu destekler nitelikte bir sonuç elde edilmiş, ancak banka hissedar ve/veya yöneticilerinde 'iflas için çok büyük algısı'nın varlığını ve ahlaki tehlikenin yaşandığını destekleyen bir sonuca ulaşılamamıştır. Ampirik analiz sonuçları, Türkiye'de sistemik risk vergisi uygulamasını kısmen destekliyor olsa da; Türk bankacılık sektöründe sistemik öneme sahip büyük ölçekli bankaların bulunması, bu bankaların sorunlu hale gelmeleri durumunda önemli büyüklükte maliyet doğuracak olmaları, sektördeki bankaların yıl sonu bilançolarını büyük gösterme çabası içinde olduklarının gözlenmiş olması ve bu durumun sistemik riski artırıyor olması gibi nedenlerle, Türk bankacılık sektöründe sistemik riske yönelik mali bir yükümlülük uygulamasına ihtiyaç olduğu sonucuna varılmış ve bu konuda bazı genel belirlemeler yapılarak önerilerde bulunulmuştur.
Kamu harcamaları ve insani gelişme arasındaki ilişki

Bu tez çalışması teorik ve ampirik açıdan 1990 yılından itibaren BM'in gündemine aldığı insani gelişim yaklaşımını tartışmaktadır. Teorik çerçevede insani gelişim yaklaşımının kendinden önceki sosyal refah yaklaşımlarından farkı ortaya konulmakta öte yandan yaklaşımın kalkınmada yaratacağı olumlu sonuçlara değinilmektedir. Ancak her ne kadar olumlu sonuçlar yaratsa da BM'in mevcut insani gelişim yaklaşımın neoliberalizmden de radikal bir kopuş anlamına gelmediği ve sermaye birikimine dayanan kapitalist sistemin sınırları içerisinde kalarak sitem dolayısıyla ortaya çıkan tahribatın onarılması sınırında bir olumluluk taşıdığı görüşü savunulmaktadır. Ampirik çerçevede ise 114 ülke üzerinden büyüme oranları, gini katsayısındaki değişim, kişi başına düşen hükümet harcamalarındaki değişim ve işgücüne katılım oranındaki değişimin ve bu değişkenlerin net değerlerinin insani gelişme üzerindeki etkisi sınanmaktadır. Buna göre, büyüme ve kişi başı harcamalarla insani gelişme arasında pozitif yönlü ilişki; gini katsayısı ile negatif yönlü bir ilişki vardır. İşgücüne katılım oranı ve insani gelişme arasında ise anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır.
Faaliyet tabanlı maliyetleme sistemi ve bir uygulama örneği

doğru maliyetleme hesaplaması son derece önemlidir. Ülkemizde 1980 yıllardan itibaren teknolojik gelişmelerin ilerlemesi ve işletmelerin rekabetçi ortamda varlıklarını sürdürebilmeleri için üretim şekillerinde farklılaşmaya gitmişlerdir. Geleneksel maliyet muhasebesi sistemi üretim maliyetleri hakkında doğru bilgiler üretemediği için işletme yöneticilerin yanlış kararlar almasına yol açmaktadır. Özellikle İşletmeler bunun sonucunda üretim maliyetlerinin hesaplamalarında ileriye yönelik karar alma, stratejilerini geliştirmesinde gelenekselci yaklaşımın yetersizliğini giderebilmek için daha yenilikçi faaliyet tabanlı maliyetlemeyi uygulamaya başlamışlardır. Faaliyet tabanlı maliyetleme sistemi, geleneksel maliyetleme sistemlerinin yetersiz kaldığı durumlarda bu yetersizlikleri gidermek amacıyla geliştirilmiş yeni bir yaklaşım olup, maliyetlerin mamullere gerçekleştirilen faaliyetlere göre dağıtılmasını sağlamaktadır. Modern bir maliyet sistemi olan Faaliyet Tabanlı Maliyetlime sistemi, zaman içinde kendini geliştirerek işletmenin genel politikalarını belirleyici bir rol oynamıştır. Bu çalışmada geleneksel maliyet sistemi ile faaliyet tabanlı maliyetleme sistemin uygulamaları tanıtılmış ve aralarındaki farklılıkları karşılaştırılmıştır. Bu çalışma haddeleme işlemi yapan Altek Altek Döküm Hadde Mamulleri A. Ş.'de yapılmış olup firmada uygulanan geleneksel maliyet sistemi incelendi, faaliyet tabanlı maliyet sistemi inceleme konusuna uygulandı aralarındaki farklılıklar, sistemin yararları ve dezavatajları firmaya sunuldu ve sistemin uygulamasındaki öneriler sunuldu.
Türk Vergi Hukukunda vergi denetim türü olarak yoklama ve elektronik yoklama

Vergi kamu harcamalarını karşılamak üzere kamu tüzel kişilerinin, toplumu oluşturan bireylerden doğrudan bir karşılık vaadi olmaksızın cebren tahsil ettiği nihai ve nakdi yükümlülüklerdir. Çağdaş vergilemenin gereği olarak beyan esasına göre tahsil edilen vergi gelirlerini güvence altına almak amacıyla vergi denetim faaliyetleri yürütülmektedir. Vergi denetimi, vergi sisteminin devamlılığını sağlamak, beyan esasında ortaya çıkabilecek sorunları gidermek ve vergi mevzuatının uygulamasını sağlamak adına idare tarafından yürütülen faaliyetleri kapsamaktadır. Vergi denetiminin ilk aşaması olan yoklama, vergi idaresinin bilgisi dışında bırakılan durumların tespit edilmesi, mükellefe ve mükellefiyete ilişkin maddi olay ve kayıtların vergi kanunlarında belirtilen usul ve esaslar dahilinde araştırılması işlemidir. Uygulamada yaşanan sorunların önüne geçmek, yoklama faaliyetlerinin takibini hızlandırmak ve yoklama sonuçlarını elektronik ortamda muhafaza etmek için elektronik yoklama sistemine geçilmesiyle, yoklama faaliyetlerinde etkinlik ve verimlilik artışı sağlanmıştır. Belirtmek gerekir ki vergi denetiminde etkinlik ve verimliliğin sağlanması, vergi kayıp ve kaçağın önlenmesi, kayıt dışı ekonomik alanın daraltılması için idare tarafından yürütülen çalışmalar halen devam etmektedir. Ancak idarenin aldığı tedbirlerden beklenen sonuçların alınması için mükelleflerin de vergi ahlakı ve vergi bilincinin gelişmesi, bununla birlikte yoklama faaliyetleri sırasında mükellef haklarının da gözetilmesi gerekmektedir.
Vergi denetim sistemindeki kurumsal dönüşümün vergi denetimi üzerindeki etkileri

Vergi; devletin kamu giderlerini karşılamak üzere mükelleflerden karşılıksız, cebren aldığı bir gelirdir ve devletin en önemli finansman kaynağıdır. Vergi gelirlerinin doğru bir biçimde toplanabilmesi, kontrol edilebilmesi, vergi kayıp ve kaçaklarınınönlenebilmesi için denetim büyük önem taşımaktadır. Büyük oranda beyan esasına dayanan vergi sistemlerinde, mükellefler çeşitli nedenlerle vergileri eksik beyan etmekte veya kayıt dışı bırakabilmektedir. Bu durum vergi denetimini zorunlu kılmaktadır. Ülkelerde vergi sistemleri ülkelerin geleceğini kurmada ve sürdürmede önemli bir fonksiyona sahiptir. Vergi sisteminin iyi olabilmesi için idari yapılanmanın güçlü, teknolojik gelişime ayak uyduran ve sürekli güncel kalabilen bir yapıya sahip olması gerekmektedir. Vergi uygulamasında denetim, vergi denetiminde etkinlik ve benzeri uygulamalar sistemi güçlendiren unsurlardır. Çalışmamızda vergi denetiminde idari yapının vergi denetimine katkısı ve denetimde etkinliğin sağlaması bakımından 'denetim- idari' yapı ilişkisi incelenmiştir.10.07. 2011 tarihinde yapılan değişiklikle farklı birimlerin ele aldığı ve dağınık durumda olan denetim müessesesi tek çatı altında toplanarak Vergi Denetim Kurulu kurulmuştur. Bu anlamdaki gelişmelerin denetimde etkinliği belirlemek üzere olumlu olumsuz yönleri hakkında bir değerlendirme yer almıştır.
Vergi Hukukunda hatalar ve düzeltme sürecinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada Türk Vergi Hukukunda vergi hataları, bu hataların düzeltilmeleri, düzeltme kapsamının belirlenmesindeki özellikli durumlar ve yargı süreci incelenmiştir. Vergi hataları ve bu hataların düzeltilmesi prosedürü Vergi Usul Kanununda yer almaktadır. Vergi Usul Kanunu gümrük vergileri hariç tüm vergiler için uygulanmaktadır. Gümrük vergilerinin kendine özgü düzeltme kuralları vardır. Vergilendirme sürecinde hatta yargı aşamasında da bulunabilen söz konusu hataların belirlenmesinde hukuki uyuşmazlık ve hata ayrımları önemlidir. Düzeltme talebinin vergi idaresince reddinden sonra, yargılama aşamasında yargının uygulayacağı usul kurallarının tespitinde bir kısım sorunlar vardır. Usul kurallarının farklı kanunlarda yer almasından kaynaklanan bu sorunlar Danıştay kararları çerçevesinde tartışılmış ve çözüm önerilmiştir.
Veraset ve İntikal Vergisi ve Türk Vergi Sistemi içerisindeki yeri

Veraset ve intikal vergisi, servet vergileri içinde yer alan ve servet transferi üzerinden alınan bir vergidir. Ülkemizde, toplam vergi gelirleri içinde çok düşük bir paya sahip olan veraset ve intikal vergisi, toplumsal işleve sahip bir vergidir. Bu özelliği nedeniyle, verginin mali işlevi daha geri planda kalmaktadır. Veraset ve intikal vergisi, ülkemizde ilk defa 1926 yılında 797 sayılı kanun ile uygulanmıştır. Bu tarihten sonra değişiklikler yapılmıştır. Ancak en köklü değişiklik, 1959 yılında 7338 sayılı kanun ile gerçekleşmiştir. Günümüze değin çeşitli değişiklikler yapılmasına rağmen, esaslı bir değişiklik söz konusu olmamıştırMali güç ilkesi gereğince veraset ve intikal vergisi, alınması gerekli bir vergidir. Çünkü mali gücün göstergeleri arasında gelir ve harcamanın yanında servet de yer almaktadır. Bu ilkenin varlığı, Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan 'sosyal devlet' kavramının yanı sıra, 73. maddede yer alan 'ödeme gücüne göre vergilendirme' tabirinde de kendini göstermektedirÇalışmada veraset ve intikal vergisinin Türk Vergi Sistemi'ndeki yerine yer verilecektir. Bu bağlamda ilk bölümde, geçmişşten günümüze veraset ve intikal vergisinin gelişimine ve aynı zamanda, verginin teorik alt yapısını oluşturan kavramsal açıklamalara yer verilecektir. İkinci bölümde ise, çeşitli ülkelerin genel olarak vergi yapısına ve veraset ve intikal vergisi uygulamalarına değinilecektir. Üçüncü bölümde ise, Türk mevzuatında veraset ve intikal vergisi incelenerek çeşitli ülkeler ile kıyaslama yapılacaktır. Bu kıyaslama ile, yaşanan sorunların daha iyi anlaşılması amaçlanmaktadır.
Özel yatırım kararlarında siyasi otoritenin rolü

Bu çalışmanın temel amacı, özel yatırım kararlan üzerinde siyasi otoritelerin oynadıkları rolün Türkiye ekonomisi açısından tespit edilmesidir. Bu amaç doğrultusunda, ilk olarak özel yatırım kararlarım etkileyen faktörler; ikinci olarak söz konusu faktörlerin tarihi ve teorik temelleri; üçüncü olarak ise bu faktörlerin siyasi otoritelerle ilişkisi tespit edilmiştir. Bunlara ek olarak, 1980 sonrası Türkiye ekonomisi, özel yatırımları etkileyen faktörler göz önünde bulundurularak incelenmiştir. Çalışmada reel faiz oranı, mali piyasaların yapısı, işletmelerden alman vergiler, kamu harcamalarının niteliği, teknoloji düzeyi, yabancı sermaye stoku ve teşvik uygulamaları gibi faktörlerin özel yatırımları etkileme eğiliminde oldukları vurgulanmıştır. Çalışmanın sonucunda, Türk siyasi otoritelerinin, teşvik uygulamaları dışındaki altı faktörü özel yatırımların aleyhine olacak şekilde etkiledikleri tespit edilmiştir.
Türkiye'de dışa açıklık ile kamu gelir ve harcamaları arasındaki ilişki

Küreselleşme süreci ile birlikte ekonomilerini dışa açan ülkelerin karşılaştığı durumlar birçok çalışmada ele alınmış ve dışa açıklığın farklı kriterler kullanılarak büyüme, enflasyon gibi makroekonomik göstergelerle olan ilişkileri sıklıkla incelenmiştir. Buna rağmen dışa açıklık ile kamu gelir veya giderleri arasındaki ilişkinin mevcudiyetine dair yapılan çalışmalarda değişkenler arasındaki ilişkiyi kapsamlı bir şekilde analiz eden çalışma bulunmamaktadır. Çalışmanın amacı Türkiye için bu değişkenler arasındaki ilişkinin mevcudiyetini araştırmaktır. Bu çalışmanın hazırlanması esnasında kavramsal olan ilk iki bölüm için literatür taraması yoluna gidilmiş, son bölümde de Türkiye'nin 1980- 2010 yılları arasındaki dışa açıklık oranı ile vergi gelirleri, reel harcamalar ve transfer harcamaları olarak ikili bir sınıflandırmaya tabi tutulan kamu harcamaları arasındaki ilişkinin mevcudiyeti en küçük kareler yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmanın sonucunda teoride sunulanlara paralel olarak Türkiye'de ilgili yıllar itibariyle dışa açıklık oranı ile vergi gelirleri, reel harcamalar ve transfer harcamaları arasında bir ilişkinin söz konusu olduğu sonucuna ulaşılmıştır.