turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yönetici hemşirelerin zaman yönetimine ilişkin görüş ve uygulamalarının belirlenmesi

Amaç: Yönetici hemşirelerin zaman yönetimine ilişkin görüş ve uygulamalarının belirlenmesi amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Araştırmada nitel araştırma deseni kullanıldı. Araştırma kapsamına Dokuz Eylül Üniversite Hastanesi'nde görev yapan 46 yönetici hemşireden amaçlı örnekleme ile belirlenen hemşirelerin katılması planlandı. Nitel araştırmada örneklem büyüklüğü önceden belirlenemediği için bu çalışma içinde verilerin doygunluğu temel alındı. Görüşmeciler, gönüllülük esas alınarak birimleri ayırt edilmeksizin en az on yıl çalışmış olan sorumlu hemşireler arasından seçildi. Veriler, araştırmada nitel görüşme tekniği kullanılarak, derinlemesine görüşme şeklinde ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplandı. Görüşmelerde ses kayıt cihazı kullanılmış olup katılımcıların sözlü onamları ses kayıt cihazına, yazılı onamları ise bilgilendirilmiş gönüllü olur formuna alındı. Bulgular: Görüşmelerden elde edilen ses kayıtları birebir çözümlenerek kodlar ve temalar oluşturuldu. Bu temalar; 'Zamanın etkin kullanılamaması', 'Etkin zaman yönetimi için yapılması gereken uygulamalar', 'Zaman baskısıyla baş edebilme', 'İşlerin aciliyet ve önemine göre planlaması' olarak dört ana başlık altında toplandı. Araştırmaya katılan kişiler, çoğunlukla zaman baskısından dolayı zamanı etkin kullanamadıklarını dile getirdiler. Yönetici hemşireler etkili zaman yönetimi konusunda zamanı etkin kullanamamalarının nedenlerini; yoğun iş temposu, eleman eksikliği, yeteri kadar hayır diyememek, özel rica kabulü, zamanın hızla akıp gitmesi ve zaman baskısı ile ilgili olduğunu savunmuşlardır. Zaman yönetimi ile ilgili olarak yönetici hemşirelerin bir bölümünün güne başlamadan önce gününü planladığı fakat yoğun iş temposu ve ekstra işlerden dolayı yapmış olduğu plana uyamadığı belirlendi. Sonuçlar: Yönetici hemşireler zamanlarını etkin kullanamadıklarını ifade etmişlerdir. Zamanı etkin kullanamamalarının nedenleri olarak gösterilen gerekçeler değerlendirildiğinde; bu gerekçelerin yönetici hemşirelerin zamanlarını yönetemediklerinin belirtileri olduğu sonucuna varıldı.
Sağlık meslek lisesi yöneticilerinin liderlik davranışları ve öğretmenlerin yöneticilerine ilişkin liderlik algıları

Sağlık Meslek Lisesi Yöneticilerinin Liderlik Davranışları ve Öğretmenlerin Yöneticilerine İlişkin Liderlik Algılan Bu araştırma, Ankara ilindeki Sağlık Meslek Liselerinde çalışan okul yöneticileri ite öğretmenlerin, okul yöneticilerinin liderlik davranışlarına ilişkin görüşlerini değerlendirmeye yönelik betimsel nitelikte bir araştırma olarak planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırmanın verileri, anket yöntemiyle toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak Liderlik Davranışları Betimleme ölçeği uygulanmıştır. Araştırma anketi ile yönetici ve öğretmenlere, liderlik davranışlarına ilişkin ilk 10 sorusu yapıyı kurma, son 10 sorusu anlayış gösterme boyutuyla ilgili olmak üzere toplam 20 soru yöneltilmiştir. Araştırmada elde edilen verilerin değerlendirilmesinde SPSS istatistik paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans, yüzde, ki-kare, t testi, Varyans ve Kruskal Wallis Varyans Analizi teknikleri kullanılmıştır. Anket, araştırmacının gözetiminde uygulanmıştır. Anketin tümü için güvenirlik katsayısı Alpha 0,89 ve Guttman Split-Half 0,83 olarak bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, okul yöneticisinin liderlik davranışlarından 'Okul Yöneticisinin, Okulda Öğretmenlerin Hangi Görevleri Nasıl Yapmaları Gerektiğine Karar Vermesi' ile 'Okul Yöneticisinin, Okuldaki Yerinin öğretmenler Tarafından Anlaşılmasını Sağlaması' davranışlarına ilişkin okul yöneticileri ile öğretmenlerin algıları arasında anlamlı bir fark (p> 0 ,05) bulunmamıştır. Araştırma grubunun yanıtladığı diğer sorularda okul yöneticisi ile öğretmenlerin algıları arasında anlamlı farklar bulunmuştur. 106 Öğretmenlerin, okul yöneticilerinin 'Okul Yöneticisinin, Öğretmenlerin Okulun Bir Üyesi Olmaktan Memnun Olmalarını Sağlaması', 'Okul Yöneticisinin, Öğretmenlerin Önerilerini Uygulamaya Koyması1, 'Okul Yöneticisinin, Okulda öğretmenlerin Kişisel Mutluluklarını Gözetmesi' ve 'Okul Yöneticisinin, öğretmenlere Okuldaki Davranışlarının Nedenlerini Açıklaması' davranışlarını gerçekleştirmeye ilişkin algılarının düşük düzeyde olduğunu belirlenmiştir. 'Anlayış gösterme' boyutundaki bu liderlik davranışlarını gerçekleştirmeye ilişkin algıları bakımından okul yöneticileri ile öğretmenler arasında farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, okul yöneticileri ile öğretmenler arasında, okul yöneticisinin liderlik davranışlarına ilişkin algılan bakımından anlamlı farklar olduğu ve özellikle liderlik davranışının 'anlayış gösterme' boyutunda bu farkın daha da arttığı söylenebilir.
Türkiye'de sağlık turizmine yönelik uygulamaların paydaş görüşleri ile değerlendirilmesi

Son yıllarda pek çok insan kendi ülkesine göre daha kaliteli, daha yüksek teknolojili ve daha ucuz sağlık hizmetine erişebilmek amacıyla farklı ülkeleri ziyaret etmektedir. Bu durum da alternatif sağlık turizminin önem kazanmasını sağlamıştır. Sağlık hizmetlerinin uluslararası düzeyde üretimi, tüketimi ve hastaların uluslararası düzeyde dolaşımı tarih boyunca her zaman var olmuştur. Ancak günümüzde bilgi ve iletişim teknolojisinin gelişmesiyle birlikte hız kazanan küreselleşme süreci uluslararası hasta dolaşımını daha da artırmış ve sağlık turizmi odaklı ciddi bir pazar yaratılmıştır. Sağlık turizmi; sağlık hizmetleri, oteller ve seyahat olmak üzere üç boyutu kapsamakta ve ortaya çıkan bu sektör cazip politikalar ve doğru pazarlama stratejileri ile katılımcı ülkeler için ekonomik büyüme ve altyapı geliştirmede önemli bir fırsat sağlamaktadır. Türkiye de tüm dünyada giderek artan bir ilgi gören sağlık turizmi konusunda faaliyet gösterebilecek düzeyde donanımlı hastaneleri, coğrafi konumu, sağlıkta dönüşüm projesi kapsamında uyguladığı politikalar ve bu doğrultuda sağlık hizmetleri sunumunda sağladığı gelişmeler ile lider bir ülke olmayı hedeflemektedir. Özellikle Afrika ülkelerine ve doğu bölgelerdeki komşularına bakıldığında Türkiye; sunmuş olduğu kaliteli sağlık hizmeti, yetişmiş insan gücü ve kullandığı ileri teknoloji ile sağlık turizmi açısından ön plana çıkmaktadır. Batı ülkelerinde ise bekleme sürelerinin çok uzun olması, sağlık hizmetlerinin göreceli olarak pahalı olması ve sigorta kapsamlarının her geçen gün daralmaya başlaması Türkiye'yi sağlık alanında cazip bir hale getirmektedir. Bu durum, nispeten yeni olan sağlık turizmi kavramının sektörel gelişiminin yanı sıra akademik olarak da gelişimine önem verilmesi ve daha sağlam teorik temeller üzerine oturtularak yol gösterici bir hal alması ihtiyacını kaçınılmaz kılmaktadır. Bu çalışmada Türkiye'de sağlık turizminin mevcut durumu, gelişim süreci, yaşanan aksaklıklar, gelişimi önündeki engeller ve tehditler ile karşılaşılabilecek fırsatlara yönelik değerlendirmeler yapılmıştır. Dünayda sağlık turizminde öncü olan ülkeler incelenmiş olup Türkiye'nin bu alandaki durumunun gelişmesi açısından yapılan içerik analizi çerçevesinde önerilerde bulunulmuştur. Sağlık Bakanlığı'ndan elde edilmiş verilerin tanımlayıcı istatistikleri ve araştırma kapsamında belirlenmiş kamu ve özel sektör sağlık turizm paydaşları ile yapılmış yarı yapılandırılmış görüşmelerin nitel analizlerine yönelik bulgular yer almaktadır. Bu çalışma, günümüze kadar sağlık turizmi ile ilgili yapılmış çalışmaların kapsamı incelendiğinde; Türkiye'de sağlık turizminin gelişimine ilişkin mevcut durumu uluslararası karşılaştırmalarla ortaya koyacak, geleceğe yönelik politikalara ışık tutabilmesi açısından önemli paydaş görüşlerini analiz ederek yorumlayacak ve bu doğrultuda tüm ilgili paydaşlara yararlı bilgiler sunabilecek kapsamlı bir çalışmaya ihtiyaç duyulması nedeniyle gerçekleştirilmiştir.
Üretkenlik karşıtı iş davranışlarının nedensel akıl yürütme yaklaşımı çerçevesinde incelenmesi: Bilişsel çarpıtmaların düzenleyici rolü

Üretkenlik karşıtı iş davranışları son yıllarda araştırmacıların dikkatini çeken konulardan biridir. İş yerinde bireyler tarafından sergilenen örgütün ve paydaşlarının iyilik halini zedeleyen davranışların tamamı üretkenlik karşıtı iş davranışları olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmada amaç; üretkenlik karşıtı iş davranışlarının öncüllerini, nedensel akıl yürütme yaklaşımı çerçevesinde açıklamaya çalışmaktır. Örgütsel adalet algısının zedelenmesi karşısında çalışanların yapacakları nedensel yüklemenin türü üzerinde bilişsel çarpıtmaların düzenleyici bir rol oynayıp oynamayacağı ve çalışanların yaptıkları nedensel yükleme türünün üretkenlik karşıtı iş davranışı türünü yordayıp yordamadığı bu araştırmanın soruları olarak belirlenmiştir. Araştırma, bir ön çalışma ve ana çalışmadan oluşmaktadır. Ön çalışmada 'Counter Productive Work Behaviour Scale' adlı ölçeğin ve 'Workplace Explanatory Style Questionnaire' adlı ölçeğin Türkçe geçerlik güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Gerçekleştirilen analizler sonucunda iki ölçeğin de çalışmada kullanılmak üzere geçerli ve güvenilir olduğu görülmüştür. Yürütülen ön çalışmanın ardından ana çalışmaya geçilmiş, Ankara'da iş yaşamını sürdüren hemşirelerden oluşan 248 gönüllü katılımcıya ulaşılmıştır. Elde edilen veriler korelasyon analizi ve düzenleyici-aracı etki analizine tabi tutulmuştur. Araştırma sonucunda bilişsel çarpıtmaların düzenleyicilik etkisi saptanamamış ve nedensel yükleme türünün üretkenlik karşıtı iş davranışlarının türünü yordama etkisi tespit edilmemiştir. Ancak bilişsel çarpıtmaların yükleme yanlılıkları üzerinde anlamlı etkisi olduğu bulunmuş, elde edilen veriler ışığında araştırma bulguları tartışılmış ve gelecek çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
1978 yılında Türkiye hastanelerinde yatak kullanımı

Bu araştırma, ülkemizde mevcut, Milli Savunma Bakanlığına bağlı askeri hastaneler haricindeki hastanelerin, yatak kapasitelerinin belirlenmesi, yatak kulamı ve bu kullanımı etkileyen önemli faktörlerin ortaya konulması amacıyle ele alınmıştır. Araştırmada kaynak olarak ; Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının, ülke genelindeki tüm hastanelerden, Dünya Sağlık Örgütünün tavsiye ve önerileri çerçevesinde derlemiş olduğu bilgiler ile genel düzeydeki mevcut personel ve bütçe kayıtlarından yararlanılmıştır. Mevcut veriler, sağlık bölgeleri, il, kuruluş ve hastane dallarına göre analiz edilerek değerlendirilmiştir. Hasta yataklarının ülke düzeyindeki dağılımı belli bir sisteme dayanmamaktadır. Genelde hasta yatağı eksikliği olduğu bir gerçektir.10. 000 nüfusun 19,9 yatağın düşmesi bu eksikliği açıkça göstermektedir. Dünya Sağlık Örgütünün gelişmekte olan ülkeler için önerdiği 10.000 nüfusa 30 yatak kriteri de dikkate alınırsa, bu eksikliğin anlamı daha da belirgin olur. Hasta yatağı eksikliği yanında, mevcut yatakların yüzde 52,7 lik bir randımanla kullanılması soruna başka bir boyut kazandırmaktadır. Diğer bir anlatımla, Türkiye'de belli bir yatak potansiyeline ulaşmaktan ziyade, mevcut yatakların randımanlı bir şekilde kullanılmaması sorunu vardır. Hasta yataklarından beklenilen randımanın elde edilmesinde ve topluma arzu edilen hastane hizmetlerinin verilmesinde birçok faktörlerin etken olduğu şüphenindir. Bu faktörlerin temelinde personel t bütçe ve araç-gereç bulunmaktadır. Mevcut personel ve bütçe kayıtları dar kapsamlı olmasına rağmen bunların yatak kullanımında etkin oldukları görülmüştür. Bakanlık hastanelerinin yüzde 43 uzman hekim açığı ile çalışması, yatak, kullanımındaki randıman düşüklüğünün en önemli nedeni olarak tesbit edilmiştir. Buna ilaveten, başta bakımı ile doğrudan ilişkili hemşire, sağlık teknisyenleri ve diğer personelin kadrolarındaki boşluk da bu düşüklüğü etkilemektedir. Mevcut hastanelerin çoğunluğunun beklenilen hisseti vermeden yaşantılarını sürdürmeleri, büyük ekonomik- kayıplara ve Sağlık. İnsan gücünün önemli bir bölümünün atıl bir durumda kalmasına neden olmaktadır. Bunun yanında, kendilerinden, tedavi hisseti bekleyen toplumun, sağlık hizmetlerine- olan güvenini de sarsmaktadır. Hastane yatak hissetlerinin istenilen bir verim düzeyine çıkarılması işin asgari düzeyde; hastanelerin tek bir elden yönetimi, hiyerarşik hastaneler sisteminin, kurularak mevcut durumun bu sisteme göre reorganize edilmesi hastane giderlerinin karşılanması amacıyla finansman kaynağı sağlanması zorunlu bulunmaktadır.
Acil servis çalışanlarının iş güvenliğine ilişkin algı düzeylerinin incelenmesi

Araştırma, acil servis çalışanlarının iş güvenliği konusunda algılama düzeylerini belirlemek amacıyla planlanmıştır. Araştırma, Samsun, Ordu, Giresun ve Trabzon illerinde bulunan 2. ve 3. basamak kamu hastanelerinden yedi hastanenin acil servisinde yapılmıştır. Araştırmada örneklem seçilmemiş, tüm evrene (n:553) ulaşılması hedeflenmiştir. Cevaplanan anket sayısı 471 (%85,17)'dir. Ölçeğin Cronbach Alpha katsayısı 0,794 olarak bulunmuştur. Araştırmada anlamlılık p<0, 05 düzeyinde değerlendirilmiştir. Çalışanların %53,7'si erkek, %73,0'ü evli, %52,5'i 35 yaş grubunda, %25,3'ü lise mezunu, %50,6'sı 4 yıl süredir acil serviste çalışmaktadır. Çalışanların %19,5'i hekim, %28,7'si hemşire/ebe, %14,4'ü paramedik/ATT, %9,8'i sağlık memuru, %21,0'i temizlik personeli/hasta bakıcı, %6,6'sı da güvenlik görevlisidir. Çalışanların %65,0'i iş riski ya da iş güvenliği ile ilgili hizmet içi eğitim almış, %26,8'i daha önce bir iş kazası geçirmiştir. Araştırmada çalışanların çoğunluğunun iş riski ya da iş güvenliği ile ilgili hizmet içi eğitim aldığı belirlenmiştir. İş kazası geçirmeyenlerin oranı daha yüksek bulunmuştur. Çalışanların iş güvenliği algılamalarının sadece cinsiyetlerine, eğitim durumlarına, acil servisteki pozisyonlarına, günlük bakım verdikleri ortalama hasta sayısına, iş riski ya da iş güvenliğine ilişkin hizmet içi eğitim alıp almama durumlarına ve daha önce bir iş kazası geçirip geçirmeme durumlarına göre farklılık gösterdiği bulunmuştur. Çalışanların iş güvenliği algılamalarına; cinsiyet, eğitim durumu, acil servisteki çalışma süresi, acil servisteki pozisyonu, iş riski ya da güvenliği ile ilgili hizmet içi eğitim alıp almadığı ve iş kazası geçirme durumlarının anlamlı etki ettiği tespit edilmiştir.
Değişim yorgunluğu ile algılanan örgüt kültürü, tükenmişlik, işten ayrılma niyeti ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkilerin incelenmesi: Sağlık sektöründe bir uygulama

Bu çalışma değişim yorgunluğu ile algılanan örgüt kültürü, tükenmişlik, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkileri incelemeyi, değişim yorgunluğunun tükenmişlik, işten ayrılma niyeti ve örgütsel bağlılık üzerindeki etkisini tespit etmeyi, değişim yorgunluğu ile örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide tükenmişliğin aracı etkisinin olup olmadığını belirlemeyi ve son olarak örgüt kültürünün değişim yorgunluğu, tükenmişlik, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda Erzincan'da faaliyette bulunan bir üniversite hastanesinde çalışan toplam 403 hemşireden elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Söz konusu veriler bir anket formu aracılığıyla hemşirelerle yüz yüze görüşülerek toplanmıştır. Yapılan analizler sonucunda hemşirelerin çalıştıkları birim ile değişim yorgunlukları arasında anlamlı bir farklılığın olduğu ortaya koyulmuştur. Bununla beraber değişim yorgunluğunun artmasıyla hemşirelerin tükenmişlik ve işten ayrılma niyetlerinin arttığı, örgütsel bağlılık düzeylerinin ise azaldığı tespit edilmiştir. Benzer şekilde hemşirelerin tükenmişlik düzeylerinin artmasıyla örgütsel bağlılıklarının azaldığı, işten ayrılma niyetlerinin ise artış gösterdiği belirlenmiştir. Ayrıca değişim yorgunluğu ile örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide tükenmişliğin kısmi aracı etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak hemşirelerin algıladıkları örgüt kültürü türlerinin değişim yorgunluğu, tükenmişlik, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti değişkenlerini önemli ölçüde etkilediği saptanmıştır.
Geleneksel ve tamamlayıcı tıbba yönelik görüşlerin değerlendirilmesi: Aile sağlığı merkezi örneği

Geleneksel ve tamamlayıcı tıp geçmişşten günümüze kullanılmakta olup, son yıllarda tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de sağlık sisteminde önemli bir konu haline gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, bireylerin GETAT'a yönelik görüşlerinin, GETAT yönetmeliğinde geçen fitoterapi, kupa uygulaması, sülük uygulaması, akupunktur ve ozon uygulamasına yönelik kullanım durumları ve faydalı bulma durumlarının saptanması ve değerlendirilmesidir. Çalışmaya, Kırklareli'de bir Aile Sağlığı Merkezi'ne başvuran 400 erişkin dahil edilmiştir. Araştırmada kullanılan ankette, sosyodemografik bilgileri içeren soruların yanı sıra GETAT kullanımına ve GETAT'a yönelik görüşlerin değerlendirmesine ilişkin sorular yer almaktadır. Ayrıca Araz ve Harlak (2006) tarafından geliştirilen Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıbba Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Toplam puanın 8-40 arasında değiştiği ölçekte toplam puanın artış göstermesi GETAT'a yönelik olumlu tutumda artış olduğu anlamına gelmektedir. Çalışmada GETAT'a yönelik tutumun ve seçilen tedavi yöntemlerine yönelik kullanım ve faydalı bulma durumunun sosyodemografik özelliklere göre farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Çalışma sonucunda bireylerin GETAT'a yönelik ortalamanın üzerinde olumlu tutum sergiledikleri, GETAT yöntemlerinden herhangi birini kullanma oranlarının ve seçilen tedavi yöntemlerine yönelik faydalı bulma düzeylerinin yüksek, fakat bilgi düzeylerinin düşük olduğu saptanmıştır. GETAT kullanım oranının yüksek fakat GETAT yöntemlerine yönelik bilgi düzeyinin düşük olduğu göz önünde bulundurulduğunda; GETAT alanından eğitim almış sağlık çalışanları tarafından GETAT yöntemleri hakkında toplum bilgilendirilmesi ve özellikle bilinçsiz kullanımın önüne geçmek için önlemler alınması önerilebilir
Hekim ve hemşirelerin özgeci davranışlarının tükenmişlik üzerine etkisinin değerlendirilmesi: Azerbaycan'da bir uygulama

Kesitsel bir çalışma olan bu araştırma ile hekim ve hemşirelerin özgeci davranış algılarının tükenmişlikleri üzerine olan etkisi ile özgecilik davranışı algıları ve tükenmişlik düzeylerine ilişkin değerlendirmelerinin sosyo-demografik özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediğinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu kapsamda araştırmanın evrenini Azerbaycan'da hizmet veren bir üniversite ve bir özel hastane oluşturmaktadır. Araştırmanın yapıldığı Haziran 2021 tarihi itibariyle iki hastanede toplamda 833 hekim ve hemşire görev yapmakta olup, seçilen örneklem sonucunda örnekleme dahil edilen 295 hekim ve hemşire tarafından yüz yüze görüşme yolu ile elde edilen veriler analizlere dahil edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda araştırmaya katılan hekim ve hemşirelerin özgecilik davranışları algılarının; cinsiyet, hastane mülkiyeti, meslek, eğitim durumu, çalışma birimi, gelir durumu ve fedakar davranma sebeplerine göre, tükenmişlik düzeylerinin ise; hastane mülkiyeti, medeni durum, eğitim durumu, çalışma birimi, çalışma süresi, gelir durumu, başkalarına yardım etme nedenleri, fedakar davranma sebeplerine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir. Bununla birlikte hekim ve hemşirelerin özgecilik davranışı alt boyutlarına ilişkin değerlendirmelerinin tükenmişlik alt boyutlarından duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı eksikliği boyutları üzerinde de istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi olduğu tespit edilmiştir.
Algılanan örgütsel desteğin, örgütsel öğrenmeyle olan ilişkisi: Ankara ilinde bulunan askeri hastanelere yönelik bir çalışma

Ankara ilinde bulunan Askeri Hastanelerde Algılanan Örgütsel Desteğin, Örgütsel Öğrenme Üzerine Etkisinin Değerlendirilmesidir.
Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi hekimlerinin rol çatışması ve rol belirsizliği düzeylerinin belirlenmesi

Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Hekimlerinin ve Hemşirelerinin Rol Çatışması ve Rol Belirsizliği Düzeylerinin Belirlenmesi Sağlık personelinin çalışma yaşamı içerisinde sıklıkla karşılaştığı sorunlardan biri de rol çatışması ve rol belirsizliğidir. Konu ile ilgili yapılan alan çalışmaları ve deneyimler rol çatışması ve rol belirsizliğinin hem örgütler hem de çalışanlar için olumsuz sonuçlar doğurduğunu ve örgütsel performansı azalttığım göstermektedir. Yapılan çalışmalar yüksek düzeyde yaşanan rol çatışması ve rol belirsizliğinin stres, huzursuzluk korku ve düşmanlık duygularım arttırdığım iş doyumunu ve kendine güveni azalttığını ve örgütsel verimlilikte düşmeye neden olduğunu göstermektedir. Bu çalışmada, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görevli hekimlerin ve hemşirelerin rol çatışması- ve rol belirsizliği düzeyleri demografik değişkenler açısından incelenmiştir. İstatistiksel analizde iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Rol çatışması düzeylerine göre hekimlerde cinsiyet, yaş, öğrenim düzeyi, mesleki kıdem ve hastanede çalışma süreleri arasında; hemşirelerde öğrenim düzeyi ve hastanede çalışma süreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir. Rol belirsizliği düzeylerine göre hekimlerde yaş, öğrenim düzeyi, mesleki kıdem ve hastanede çalışma süresi arasında; hemşirelerde yaş, öğrenim düzeyi ve servis çeşidi arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu saptanmıştır. Hekim ve hemşire gruplarının her birinde hem rol çatışması, hem de rol belirsizliği yaşandığı, rol çatışmasının hemşirelerde, rol belirsizliğinin de hekimlerde daha fazla olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular kapsamında örgütteki rol çatışması ve rol belirsizliği düzeylerinin saptanmasına ve mevcut durumun iyileştirilmesine yönelik öneriler sunulmuştur.
Tip 2 diyabet mellitus hastalarının cepten sağlık ödeme maliyetlerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma

Yaşlanan nüfus, sağlıksız ve dengesiz beslenme, sebep olan risk faktörlerini taşıma gibi nedenlerden dolayı dünya genelinde kronik hastaların sayısı her geçen gün artış göstermektedir. Bu kronik hastalıklardan bir tanesi de Dünya Sağlık Örgütü tarafından ölümlere en çok sebebiyet veren dört anakronik hastalıktan biri olarak ifade edilen Diyabet Mellitus hastalığıdır. Her hastalıkta olduğu gibi Diyabet de beraberinde bireylere ekonomik bir yük yüklemektedir. Bu sebeple yürütülen bu çalışmada Tip 2 Diyabet hastalarının hastalık ve hastalık ilişkili cepten ödeme maliyetlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Nicel bir araştırma olan bu çalışma aynı zamanda ekonomi araştırması niteliği taşımaktadır. Çalışmanın örneklemini ise bir üniversite hastanesine başvuran Tip 2 Diyabet tanılı hastalar oluşturmaktadır. Örneklem seçimi için olasılıksız yöntemden gelişigüzel örneklem yöntemi kullanılmıştır. Çalışma için etik kurul ve kurum izni alındıktan sonra veri toplama Eylül-Aralık 2017 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Cepten ödeme maliyetleri açısından servis ve poliklinik olmak üzere her iki hasta grubu içinde ayrı ayrı ortalama maliyet rakamları, servis hastaları için 350, 59 TL iken; poliklinik hastalarında1046, 26 TL olduğu görülmektedir. Son bir sene içinde her iki hasta grubu içinde yapılan toplam cepten ödeme maliyeti ise 111,309, 442 TL olarak hesaplanmıştır. Ancak bu tutar sadece Konya'nın merkez ilçelerinden hastaneye başvuru yapmış hastaların maliyetini kapsamaktadır. Bu açıdan farklı ilçelerden gelen hastaların, en basitinden yapacak oldukları ekstra ulaşım maliyeti gibi ek maliyetler çalışmanın dahil edilme kriterlerine uygun olmadığı için dahil edilmemiştir. Hastalar açısından maliyetin büyük kısmını Diyabet komplikasyonlu gelişen Diyabetik Ayak gibi hastalıkların sebep olduğu ve kullanılması gereken özel ayakkabı ve çorap gibi özel eşyaların oluşturduğu görülmektedir. Bunun yanında hastalık için özel olarak kullanılan iğne, şeker ölçüm cihazı ve aparatları gibi kalemler de hastalar açısından maliyet teşkil ettiği ifade edilebilir. Bu açıdan hastaların cepten ödeme maliyetinin azaltılması ile ilgili hastalara devlet desteğinin arttırılması veya kullanılan aletlerde yerli üretime geçilmesi ve hastaların bu yönde teşviki maliyetlerin azaltılmasında önemli rol oynayacaktır.