turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk siyasi hayatında Milli Görüş Hareketi; Temel esasları ve söylevleri

Milli Görüş Hareketi, Türk Siyasi Hayatı içerisinde son 50 yıllına sosyal, siyasal, fikirsel ve dış politika açısından farklılıklar getirmiş bir siyasi harekettir. 1969 yılında Bağımsızlık Hareketiyle başlayan daha sonra Milli Görüş adını alarak mücadelesini vermiştir. 1970 yıllın da günümüze kadar Partileşme sürecine girmiş siyasi hayatı boyunca beş siyasi partisi 'laikliğe aykırı' sebepler dolayısı ile dört partisi kapatılmıştır. Partileşme süreçleri boyunca kurmuş oldukları teşkilat yapısı ve temel esasları ile siyasete içerisinde çeşitli kavram ve söylemler ile yenilikler ortaya atmıştır. Teşkilat modeli ve beli kuraları temel esaslar üzerinden belirleyerek varoluş şekli ve mücadele sebeplerini hem İslami hem de ülke şartlarına göre olması. Teşkilat mensuplarının siyaset yapma amaçlarını öğretmesi, eylem, söylem ve fikir birliği için çalışması siyaset içerisindeki kendi has yapısını göstermektedir. Mücadelesini yaratılış, manevi ve yasal açıdan açıklaması ile varoluş sebebini tarif etmiştir. Siyasi hayata getirmiş olduğu Önce Ahlak ve Maneviyat söylemi ile yeni bir eğitim model ortaya çıkmış, ekonomik açıdan ortaya atmış olduğu Adil Ekonomik düzen ve Ağır Sanayi söylemi ile kendine özgü bir ekonomik model ortaya atmıştır. Avrupa Ekonomik Ortak Pazarı günümüzdeki adıyla Avrupa Birliği karşıtı olması ve onun karşısına İslam Birliği söylemi hatırlatması ile D-8 aktif hale getirmesi ile kendine özgü dış politika hamlesi belirlemesi. Hukuk açısından Adil Hukuk Sistemi oluşturarak çok hukuklu sistem üzerinden Adalet, Hürriyet ve İnsan haklarına dayalı adil düzen söylemi olmuştur. Sonuç olarak Milli görüş hareketi TSH içinde eli yılık mücadelesi boyunca kendine çalışma metodu olarak belirlediği Temel Esasları ve Söylemleri nasıl oluştuğunu ve devam ettiğini üzerinde durulmuştur.
Bülent Ecevit'in siyasal anlayış ve deneyiminde dinin yeri

Bu çalışmada Bülent Ecevit'in hayatı ve fikirleri üzerinden, sol bir politikacının din ve gelenekle olan ilişkisi incelenmiştir. Gençlik yıllarından itibaren bütün yaşamı boyunca Ecevit'in ortaya koyduğu tutum ve davranışlarındaki inanç temelleri ve geleneksel değerlerle bağlantısı irdelenmiştir. Kendisinin fikri dönüşümlerinin, çevresel ve konjonktürel koşullardan etkilendiği akılda tutularak çalışma dönemsel bölümlere ayrılarak gerçekleştirilmiştir. Başta Ecevit'in yazı ve demeçleri olmak üzere birincil ve ikincil metinsel kaynaklardan yararlanılmıştır. İlk bölümlerde daha çok Ecevit'in bireysel yaşamı ve politik hayatı üzerinde durulmuştur. Ardından Ecevit'in anlam dünyasında din ve inancın neye karşılık geldiği analiz edilmiştir. Sonrasında din ve geleneğin toplumsal fonksiyonunun Ecevit'in politik açılımları çerçevesinde değerlendirilmesine odaklanılmıştır. Bu bağlamda demokratik sol düşünce ve İslam, karşılıklı etkileşim ve bağımlılık ilişkisi içinde değerlendirilmiştir. Dışsal faktörlerin ve konjonktürel şartların etkisi dikkate alınarak, Ecevit'in ve kendisinin öncülük ettiği demokratik sol hareketin din, laiklik ve inanç eşiğinin modernist batıcı ikiliğini aşarak din ve siyaset; sol ve din bağlamında istisnai bir yerde durduğu ortaya konmuştur.
Etre organisé dans la tradition socialiste en Turquie en tant que lycéen

2011 yılında örgütlü sosyalist bir grup içerisinde yer alan liselilerin gündelik hayatları, eğitim ile ilişkileri, ideolojik ve örgütsel yapıları üzerine yaptığımız bu çalışmada, liselilerin politik kimliklerini kurgularken referans aldıkları sol geleneğe bakacak ve eski ve yeni öğrenci hareketleri arasındaki devamlılık ve kopuşları anlamaya çalışacağız. Çalışmamızda, öncelikle, genci kurgulamada etkili olan dinamikleri tarihsel, sosyolojik, psikolojik ve biyolojik bir bakış açısıyla inceleyeceğiz. Gençleri, geleceğin değil bugünün yurttaşları olarak, ihtiyaçları ve istekleri için mücadele eden, içinde yetişkinlerle yaşadıkları gündelik hayatı biçimlendiren bireyler olarak göreceğiz. Ardından, tarihsel bağlamda Türkiye'de öğrenci gençlik ve siyasal iktidar arasında uyumdan çatışmaya geçen bir süreç olarak okunabilecek ilişkiyi anlamaya çalışacağız. Bu noktada, yükseköğrenim ve ortaöğrenim gençliği arasında hem yaşa, hem de öğrenim kurumları arasındaki teknik ve fiziki farklılıklara referansla bir ayrıma gidildiğini, istisnalar dışında, liselilerin üniversite gençliğinin gözetiminde ve desteğiyle gelecek gençlik kadrosu olarak değerlendirildiğini söyleyebiliriz. Bununla birlikte liselilerin tüm öğrenci muhalefeti tarihi boyunca politik aktör olarak var olduğunu, gençlik liderleri çıkardığını, kendi sorunlarını gündemleştirdiklerini, tüm bunları yaparken de yükseköğrenim gençliğiyle eş zamanlı ve koordineli olarak politik faaliyetlerini yürüttüğünü eklemeliyiz. Son bölümde, gençleri kendilerinden dinlemeyi hedefliyoruz. Bu yüzden, bir alan çalışması yapacağız. Alan çalışmamızda, Liseli Emek Gençliğini konu alacağız. Derinlemesine görüşme yöntemini kullanacak,15- 19 yaş aralığındaki ergenlerle görüşeceğiz. Çalışmamıza konu aldığımız sosyalist liseliler sınıfsal bir bakış açısıyla, politik eylemliliklerinin merkezine okul ve eğitimi alıyorlar ve eğitimi paralı, ezberci, gerici, tektipçi, şovenist, cinsiyetçi buluyorlar. Meslek liselerindeki emek sömürüsü, eğitim kurumlarının özelleştirilmesi ve gasp edilen haklarına dikkat çekiyorlar. Ve kendilerini doğrudan ilgilendiren tüm bu sorunlara karşı demokratik lise, okul yönetiminde öğrenci denetimi, bilimsel öğretim ve yoksul öğrenciler lehine pozitif ayrımcılık talep ediyorlar. Çalışmamızda, liseli militanlarla yapılan derinlemesine görüşmelerin dışında, Emek Gençliği internet sitesinde, Evrensel gazetesinde ve Genç Hayat dergisinde yayınlanan haberlerden ve parti ve gazetenin yetişkinleriyle yapılan destekleyici görüşmelerden yararlanacağız.
Türk siyasal hayatında ulusalcılık akımı

Ulusalcılık 2000'li yıllarda şekillenen bir siyasi akım olarak ön plana çıkmaktadır. Tarihsel olarak Kadro, Yön ve Milli Demokratik Devrim hareketlerinin bir uzantısı niteliğinde olan ulusalcılık, milliyetçilik-Kemalizm-sol ilişkisinin bir ürünüdür. Özellikle 1980 darbesi sonrasında gelişen siyasi koşullar ulusalcılığın şekillenmesinde oldukça önemli rol oynamıştır. 90'lı yıllarda artan PKK şiddeti bağlamında yakıcı hale gelen Kürt sorunu ve siyasal İslam'ın yükselişi hususları ulusalcılığın ön hazırlayıcısı olmuştur. 2000'li yılların başında yaşanan ekonomik kriz ve Ak Parti'nin iktidara gelişi ise bu sürecin tamamlayıcı unsurları olmuştur. Çalışmanın amacı ulusalcılığın ortaya çıkış sürecini, ulusalcılığı besleyen siyasal, ekonomik ve sosyolojik faktörleri, bu siyasi akımın temel ilkelerini, 2000'li yıllarda Türk siyasetinin temel problem noktalarında ulusalcıların görüşlerini ortaya koyabilmektir. Netice itibariyle ulusalcılığın, milliyetçi bir dünya görüşüne karşılık geldiği gösterilmeye çalışılacaktır. Bunun için ilk olarak milliyetçiliğin teorik bir özeti verilmiştir. Daha sonra, ulusalcılığın tarihsel öncülleri olarak görülebilecek Kadro, Yön ve Milli Demokratik Devrim hareketlerinin detaylı incelemesi yapılarak, ulusalcı düşüncenin fikri arka planı gösterilmeye çalışılmıştır. 1980 sonrasında Türk siyasetindeki gelişmeler doğrultusunda Kemalizm'in geçirdiği değişim/dönüşüm ve bunun daha sonra şekillenecek olan ulusalcı fikriyata etkileri ortaya koyulmuştur. Son olarak, 2000'li yıllarda vücuda gelen ulusalcı düşüncenin temel özelliklerinin neler olduğu, ulusalcılığın kamusal görünürlüğünün arttığı olaylar ve bu olaylarda ulusalcı tavrın nasıl şekillendiği meselesi tezin konusunu oluşturmaktadır.
Kosova'daki milli kimlik oluşumu (1980-2016)

Bu tezde Kosova'daki milli kimlik oluşumu tarihsel ve sosyo-politik perspektiften ele alınmaktadır. Kosovalı kimliğinin ne olabileceği ve ne olacağı tartışması, politik nüanslarla hassas bir konudur. Bu araştırmada, 'çok katmanlı kimlik' ve 'kurumsal kimlik' kavramları üzerinde durularak Kosova'nın kimliğinin nasıl kavramsallaştırabileceğine dair bir model önerilmektedir. Bu model kurumsal ve çok-katmanlı konseptleri üzerine oluşturulmaktadır. Kurumsal model, kimliği sadece devlet kurumlarıyla sınırlı değil gündelik hayatın değişken koşullarında da oluşturulmasını kavramsallaştırır. Buna vesile olan kurumlar aile, okullar, işyeri, medya, sanat gibi günümüz toplumlarının başat ideolojik aygıtları elealınmaktadır. Çok katmanlı model ise, kimliği üç dereceli olarak kavramsallaştırır. Bu konsept bakımından kimlik algıları terk edilmeye değil, daha ziyade genişletilmiş ve iç içe geçmeye ihtiyaç duyar. Tarihsel ve sosyo-politik faktörleri göz önüne bulundurarak bu modellerin bir çıkarımı olarak Arnavut ulusal kimliği Kosovalı Arnavutlar için birinci dereceli kimlik olmaya devam ediyor ve icat edilecek başka bir ulusal kimliğe de gerek olmamaktadır. Fakat bununla birlikte demokratik bir siyasal kimliği inşa etmek ve sağlamlaştırmak, aynı zamanda 'Avrupalı' değerleri ve normları kabullenmek, çok-katmanlı Kosovalı kimliği sürdürmek için hayati önem taşımaktadır.
27 Mayıs 1960 ve 12 Eylül 1980 askeri müdahalelerinin Türk politik hayatına etkisi

Silahlı kuvvetlerin yapısall özellikleri, ülkenin politik kültürü, politik yönetimin başarısızlığı ve meşruluğunu yitirmesi gibi etkenlerin bir araya gelmesi askeri müdahaleye neden olmaktadır. 1960 ve 1980 askeri müdahalelerinde de bu nedenlere benzer etkenler görülmektedir. Her iki müdahalede belirli bir süreç yaşandıktan sonra gerçekleşmiş ve politik hayatı etkilemiştir. Askeri müdahalelerin yapılış tarzlarında farklılıklar bulunmaktadır. Silahlı kuvvetlerbazen politik iktidara doğrudan müdahale etmekte (1960 ve 1980) bazen de yaptırdığı veyaaldırdığı kararlarla dolaylı olarak (1971) politikaya müdahale etmektedir. 1960 askeri müdahalesinin politikaya müdahalede bir geleneğin oluşmasına sebebiyet verdiği söylenebilir. Her iki müdahalede ana amaç, bozulan ülke yönetiminin istikrara kavuşturularak şiddet ve terör olaylarının önlenmesi ve yeniden demokratik düzene dönmek olarak belirtilmiştir. Her iki müdahalede öncelikle politikayı etkilemekle beraber ekonomik ve toplumsal hayatı da etkilemiştir. Belki de en önemlisi her iki müdahalede, politik iktidarda bulunanlar için askeri müdahaleyle karşılaşabilecekleri düşüncesini oluşturmuştur. 1960 ve 1980 Askeri Müdahalelerinin sonucunda mevcut sivil iktidar değiştirilerek yeni bir anayasa ve bir takım yasal düzenlemelerin yapılması politikayı doğrudan ve dolaylı olarak etkilemiştir. Her iki müdahalenin de politikaya öncelikli etkisi mevcut iktidarı değiştirmek yönünde olduğundan çoğunluğun temsil edilmesi engellenmiştir. Müdahalelerinpolitika üzerindeki etkisi sadece askeri yönetim dönemlerinde değil, başta anayasa olmak üzere, yasalarla getirilen düzenlemelerle sivil yönetime geçildikten sonra da görülmektedir. Bunlara örnek olarak, politik katılım ve örgütlenme üzerindeki etkileri ve silahlı kuvvetlerinaskeri yönetim süresince yaptığı düzenlemeleri sivil denetimin dışında bırakmasınıgösterebiliriz. Bütün bunlara karşılık Türkiye'de askeri müdahaleler demokratik rejime ciddi zararlar verse de onu yıkmamaktadır. Demokratikleşme seviyesinin, refah, çağdaşlaşma ve gelişmişlik düzeyinin yükseldiğitoplumlarda askeri müdahale olasılığı gittikçe azalmaktadır. Demokratik kazanımları, refah ve gelişmişlik düzeyinin giderek arttığı Türkiye'de de, askeri müdahale olasılığı azalmıştır
German ideas and expectations on expansion in the near east

oz ALMANYA'NIN YAKIN DOĞU' YA YAYILIŞI ÜSTÜNE DÜŞÜNCELER VE BEKLENTİLER (1 890- 1915) Deren, Seçil Doktora, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Raşit Kaya Kasım 2004, 266 sayfa Bu çalışmada Yakın Doğu'yu hedefleyen Alman emperyalizminin nitelikleri incelenmiştir. Almanya'nın Yakın Doğu'ya yönelik emperyalist politikalarının ekonomik yönünü Bağdat Demiryolu Projesi, siyasal yönünğ ise pan-İslam akımının desteklenmesi oluşturmuştur. Bu çalışmada, her iki siyasette de kolonyalizm karşıtı bir söylemin hakim olduğu iddia edilmektedir. Bu iddiayı kanıtlamak amacıyla, Alman kamuoyunda en temel etki kaynaklan oldukları için Alman emperyalizminin Yakın Doğu'ya yayılmasını destekleyen yazarların eserleri incelenmiştir.
Siyaset deneyimi olarak toplumsal mücadele: Özgürleşim ve Siyasal özneleşme

Şaşırtıcı ve öngörülemez bir şekilde ortaya çıkan isyanlar, ayaklanmalar, direniş ve protestolar, çağdaş toplumların derin sorunlarını görünür kılar. Genel olarak toplumsal mücadele diye adlandırdığımız bu olgu, haksızlıkların düzeltilmesi ya da beklentilerin karşılanması yönünde bir talep iletimi olarak değerlendirilir. Bu kavrayış, siyasetin başlı başına devlet etkinliğiyle özdeşleştiği ve yöneten/yönetilen ilişkisi olarak benimsendiği yaygın anlayıştan beslenir ve onu yeniden üretir. Oysa toplumsal mücadeleler sadece hak kazanımlarının değil; Hannah Arendt'in bakış açısından birlikte eylemenin, Jacques Ranciere'in bakış açısından ise olağan gidişatta bir kopuş gerçekleştirmenin olanağıdır. Öyleyse toplumsal mücadele, verili koşullara karşı duran ve insanların kolektif eylemiyle ortak dünyayı şekillendirdiği bir siyaset deneyimidir. Bu çalışmada Arendt ve Ranciere'in siyaset anlayışları doğrultusunda toplumsal mücadeleyi siyaset deneyimi olarak kavramamızı sağlayacak kuramsal bir bakış benimsenmektedir. İki düşünür siyaset deneyimi ortak paydasında buluşturulsa da aralarındaki gerilim, bu deneyimin farklı boyutları olduğunu işaret eder. Siyaset deneyimi olarak toplumsal mücadele, hem bir kesinti anında belirir hem de buranın ötesine geçen bir olumsallık taşır. Verili olanla mücadele ve yeni bir başlangıç yapma olanağı olarak siyaset deneyimini iki boyutuyla ele almak için özgürleşim ve siyasal özneleşme kavramlarına başvurulmaktadır. Bu iki kavram, sadece mücadelenin ortaya çıktığı koşulları sorunsallaştırmamızı değil, aynı zamanda geleceğe dönük olarak toplumsal ilişkilerin başka biçimlerini düşünmemizi olanaklı kılacaktır.
The Linkage between Turkish new nationalism and neo racism

Bu çalışma 90'larda beliren ve Türk ulusal kimliğini küresel kültüre entegrasyon ile çağdaş yaşam stili ve standartlarını yakalama programı etrafında kurmaya çalışan bir eğilim olarak yeni Türk milliyetçiliğini çözümlemeyi amaçlamaktadır. Başta çalışma ve tüketim kültürü üe çağdaş hayatin genel standartlarım içeren 'bati tipi' yaşam ile bir kaynaşmaya ulaşmış yeni Türk ulusal kimliğine yapılan vurgu göz önüne alındığında, mevcut çalışma bu referansları, Balibar tarafından geliştirilen yeni ırkçılığın yeniden kuramlaştinlması çerçevesine oturtarak yeni Türk milliyetçiliği ile kültürel ırkçılık arasındaki muhtemel ortak yönleri saptamayı amaçlamaktadır. Ek olarak, mevcut çalışma kitlesel medyada bu yeni milliyetçi eğilimin temsilcileri olarak seçilen beş köşeyazannm yazılarını göz önüne alarak, yeni milhyetçiliğin belli başlı boyutlarının açıklanmasını amaçlamakta; tarz ve yapılan referanslar olarak bu köşe yazarları arasındaki muhtemel farklılaşmaları göstermek amacı gütmektedir. m
Türkiye'de yeni kamu işletmeciliği yazınının gelişimi ve mevcut durumunun analizi

Bu çalışma, uzun yıllar boyunca kamu yönetimi alanında kendisinden söz ettiren yeni kamu işletmeciliği yaklaşımının Türk kamu yönetimi alan yazınındaki yansımaları çevrimiçi veri tabanlarından belirli kriterlere göre seçilen bilimsel dergilerden derlenen makaleler incelenmektedir. Böylece Türkiye'de 2000'li yıllarda yoğunlaşan YKİ çalışmalarının mevcut durumunun bir fotoğrafı çekilmektedir. Çalışmanın temel araştırma sorusu 'Türkiye'de YKİ yazını nasıl bir gelişim süreci izlemiş, YKİ çalışmalarında hangi değerler öne çıkmış, araştırma sürecinde hangi yöntemler kullanılmış ve reformlara nasıl yaklaşılmıştır? Bu soruyu cevaplandırmak amacıyla 2000- 2017 yılları arasında Türkçe hakemli bilimsel dergilerde yayımlanan ve YKİ konusuna odaklanan 152 makale niceliksel içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde YKİ yaklaşımının kuramsal temelleri ve özellikleri incelenerek gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelere olan yansımaları analiz edilmiştir. İkinci bölümde, Türkiye'de kamu yönetimi reform hareketlerinin gelişimi ele alınmış, ancak özel olarak YKİ reformlarının yoğunlaştığı 2000'li yıllara odaklanılmıştır. Üçüncü bölümde ise yapılan içerik analizinden elde edilen bulgular şekillerle desteklenerek ortaya konmuş ve yorumlanmıştır. Elde edilen bulgular, Türkiye'de YKİ yazınında 2008 yılına kadar yaklaşımların, yasal düzenlemelerin ve planların incelendiğini göstermektedir. 2008 sonrasında ise YKİ uygulamalarının sonuçlarına dair çalışmaların arttığı görülmüştür. İlgili literatürün şekillenmesinde yasal düzenlemeler, politika dokümanları, planlar ve programların etkili olduğu tespit edilmiştir.
Hegemonya, kriz ve Türk medyasına yansımaları

Bu çalışmada, önemli ve kapsamlı bir siyasal teori olan hegemonya teorisi temel alınarak, Türkiye'deki hegemonya süreçleri gözden geçirilmiştir. Çalışmanın içerisinde Türkiye siyasal tarihindeki iki önemli hegemonya süreci olan Kemalizm ve Adalet ve Kalkınma Partisi'nin hegemonya stratejileri hem ideolojik hem pratik olarak, hegemonya teorileri içerisindeki genel dinamikler de göz önüne alınarak incelenmiştir. Bunun yanında Türkiye medyasının hegemonyanın bir rıza üretim aracı olarak işlevi tartışılmıştır. Özellikle AKP hegemonyasının seyri ve başlangıcından bugününe olan farklılıkları saptanmıştır. Bu saptama için metodolojik olarak arşiv çalışması yapılmış ve bu çalışmada 2010 ve 2017 yıllarında yapılan referandumların bir ay öncesindeki sürecinde gazetelerin söylem, haber ve manşet analizleri yapılmıştır.
The role of legislative committees in parliamentary governments' accountability: A comparative analysis of the United Kingdom and Turkey

Bu çalışma, İngiltere ve Türkiye'deki tek parti çoğunluk ve koalisyon hükümetlerinin hesap verebilirliğinde yasama komisyonlarının rolünü incelemektedir. Var olan çalışmalar her iki ülkedeki yasama kurumunun politika yapımına katkısını hükümete kıyasla 'marjinal' ya da 'etkisiz' olarak değerlendirmekte ve yasama komisyonlarının da benzer bir etkide bulunacağını ileri sürmektedir. Bu yaklaşım detaylı inceleme davranışını potansiyel kapasite ile ölçmekte ve güçsüz yasama kurumlarının hükümetlerin kanun tasarlarını önemli ölçüde etkileyemeyeceğini belirtmektir. Bu çalışma ise yasama komisyonlarının potansiyel kapasitelerini kullanarak hükümet tasarılarında içeriksel değişiklikler yaptıkları ölçüde hesap verebilirlik mekanizması olarak işlediklerini savunmaktadır. Komisyonların kanun tasarılarına etkisini ölçmek için potansiyel kapasite yerine komisyonların detaylı inceleme güçleri ile komisyon değişiklikleri arasındaki ilişkiyi ampirik olarak incelemektedir. Bu çalışma ayrıca komisyonların detaylı inceleme davranışlarının, farklı hükümet türlerinin komisyonlar üzerindeki kontrolüne bağlı olarak değiştiğini savunmaktadır. Orijinal veri setine dayalı olan bulgular hem İngiltere hem de Türkiye'de yasama komisyonlarının kanun tasarılarının içeriklerini önemli ölçüde değiştirdiğini ve bu içeriksel değişikliklerin inceleme güçlerini kullandıkları ölçüde arttığını göstermektedir. Her iki ülkede, koalisyon hükümetleri dönemindeki komisyonların sivil toplum örgütlerine daha açık ve daha kapsayıcı olduğu ve bu kesimlerin sağladığı bilginin komisyonların detaylı inceleme davranışlarını olumlu olarak etkilediği görülmüştür. Buna karşın, tek parti çoğunluk hükümeti dönemindeki komisyonların çoğunlukçu hareket ettikleri ve yaptıkları içeriksel değişikliklerin daha çok komisyonlardaki hükümet temsilcileri tarafından sağlanan bilgiden etkilendiği tespit edilmiştir.
Milliyetçi siyasette bir fikir ve aksiyon adamı: Agah Oktay Güner

Bu tezde, Türk sağının uzun bir dönem önemli bir figürü Agah Oktay Güner ele alınmıştır. Bu maksatla Güner'in siyasal bilincinin oluşmasında etkili olan ailesel, çevresel faktörler ile temasta bulunduğu kişiler değerlendirilerek milliyetçi-muhafazakar kimliğinin oluşumu tespit edilmiştir. Kendisinin fikir dünyasının çerçevesi oluşturulmuştur. Farklı partilere mensup olduğu dönemlerde geçirdiği dönüşüm ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Küreselleşme konjonktüründe türk milliyetçiliğinin değişim ve dönüşümü

Küreselleşme ile ilgili temel yaklaşım, küreselleşme süreciyle modern döneminsonlandığı ve modern döneme ait olguların da miadını doldurduğu yönündedir. Dolayısıyla, milliyetçiliği de modern döneme ait bir olgu olarak kabul edersek bu yaklaşımın temel iddiası milliyetçiliğin de küreselleşme süreciyle sönümleneceği ve ortadan kalkacağıdır. Oysa, ana akım yaklaşım, milliyetçiliği, modernliğe ait bir kalıntı olarak görürken bu tezde gösterilmeye çalışıldığı gibi milliyetçilik, dönüşümcüyaklaşımın iddiasına paralel olarak sönümlenmesi beklentisinin aksine küreselleşme sürecine uyarlanarak varlığını sürdürdüğüdür. Bu tezde irdeleme sorunsalımız mekan olarak Türkiye ile konu olarak Milliyetçi Hareket Partisi çizgisinde milliyetçiliklesınırlıdır. Hipotezimiz, dönüşümcü yaklaşımın savunduğu gibi, milliyetçiliğinküreselleşme sürecinde sönümlenmediği, küreselleşmenin harekete geçirdiği iç ve dışdinamiklerle görece değiştiği, yeni biçimlere bürünerek varlığını sürdürdüğüdür. Buiddiamızı, iç ve dış etkenler çerçevesinde MHP milliyetçiliğinde süreç içerisinde ortaya çıkan değişim ve dönüşümleri resmederek desteklemekteyiz. Bu bakımdan tezimizinyöntemi, araştırmanın teknikleri itibariyle kuramsal, yani kaynaklara dayalı masa başıbir çalışmadır. Amaçları itibariyle ise betimsel bir çalışmadır.
1946-1960 yılları arasında Muş'taki siyasi faaliyetler

Osmanlı Devleti'nin son yüzyılında başlattığı parlamenter sisteme geçiş siyasetinin yansımaları kendisini Cumhuriyet'in inşa edildiği yıllarda da göstermiştir. Milli Mücadele döneminden itibaren başlayan yeni rejim hazırlıkları beraberinde siyasal bir değişim ve dönüşüm getirmiştir. Türkiye yeni bir rejimin yerleştirildiği bu ilk yıllarda siyasal temsiliyet anlamında çok da başarılı olamamış ve siyasi parti denemeleri sonuçsuz kalmıştı. Geçmişte yaşanan bu etkisiz ve başarısız deneyimlerden sonra Türkiye, ancak 1946 yılında çok partili bir siyasal yapıya kavuşmuştur. Cumhuriyet Tarihi'nin önemli bir kesitini oluşturan 1946- 1960 yılları arasında yaşanan politik olaylar günümüz Türkiye'sinin siyasi tecrübesine kaynaklık etmiştir. Bu çok partili dönemde Türkiye'nin siyasi geçmişşinde yer alacak olan önemli değişimler yaşanmıştır. Bu yıllarda ülkenin içinde bulunduğu siyasi, politik, ekonomik, askeri ve toplumsal şartlardan doğal olarak Muş ili de etkilenmiştir. Tezimizde Türkiye'nin yeni siyasi dinamiklerinin Muş'taki yansımaları incelenmiştir. Muş'taki mevcut partilerin siyasi faaliyetleri, o dönemde yapılmış seçimlerin sonuçları ve ülke siyasetine bağlı olarak yaşanan gelişmeler incelenmiştir. Söz konusu dönemde siyasi çekişme içerisinde bulunan CHP ve DP'nin bu siyasal çekişmelerinin Muş'ta yaşanmış hali incelenmiştir. Çalışmamız Muş'un siyasi geçmişşine doğru ışık tutmayı hedeflemektedir.
Continuity and change in nationalist discourse in albania during national awakening communism and post-communism periods

MİLLİ UYANIŞ, KOMÜNİZM, VE KOMÜNİZM SONRASI ARNAVUTLUK'TA MİLLİYETÇİ SÖYLEMİN SÜRERLİĞİ VE DEĞİŞİMİ Sulstarova, Enis Yüksek Lisans, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetim Bolümü Tez Yöneticisi: Assist. Prof. Dr. Pınar Akçalı Haziran 2002, 103 sayfa Bu tezde, modem Arnavutluk tarihinin üç döneminde olan milliyetçi söylem ele alınmaktadır. Bu üç dönem sırasıyla şöyle adlandırılmaktadır: Milli Uyanış (1878- 1912), Komünizm (1994- 1990) ve Komünizm Sonrası (1990-2002). Tezin asil, milliyetçilik hakkında yakın zamanlarda yapılan bilimsel çalışmalardan yardım alarak, Arnavutluktaki milliyetçi söylemin tecrübe ettiği değişimi ve sürekliliği, tüm bunların arkasında yatan sosyo-politik nedenlerle birlikte alınmaktadır.