turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Otel işletmelerinde personel bölümünün etkinliği ve İzmir ilindeki orta ve büyük otel işletmeleri üzerine bir araştırma

Turizm endüstrisi kapsamında yer alan işletmeler içinde en önemli birim konaklama işletmeleridir. Otel işletmeleri en kalabalık personeli barındırmaları açısından ' personel bölümü' adı altında bir örgüt birimini en çok gerektirecek işletmelerdir. Nitekim, otel işletmelerinde istihdam edilen personel sayısı gün geçtikçe artmaktadır. Turizm işletmelerinin veriminin artması için çalışan personelin sürekli geliştirilmesi, eğitilmesi gerekmektedir. Personel sorunlarını çözüme ulaştırmak, persone in ve işletmenin verimini artırmak için personel bölümünün kurulmasını zorlayan etmenler gitgide artmaktadır. Orta ve büyük otel işletmelerinde 'personel bölümü'nün etkinliği ve işlevlerini, önemini belirlemek amacıyla yapılan çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk iki bölümünde otel işletmeleri ve personel yönetimi ile ilgili kuramsal açıklamalar yer almaktadır. Üçüncü bölüm ise çalışmanın araştırma kısmına ayrılmıştır. Birinci bölümde otel işletmeleri ele alınmış ve otel işletmelerinin de değişik açılardan kendi aralarında sınıflandırılması ve otel yönetimine yer vererek yönetimin işlevleri açıklanmış ve yöneticiler ile yönetilenlerden oluşan otel personeli hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde işletme işlevleri içinde yer alan tez konumuzu da oluşturan personel yönetimi kavramına ve önemine değinilerek otel işletmelerindeki personel bölümünün işlevlerine tek tek değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise İzmir ili merkezde faaliyette bulunan orta ve büyük ölçekli 17 adet otel işletmesinin personel ve yöneticilerine yönelik yapılan anket çalışmasının değerlendirilmesi ve sonuçlarına yer verilmiştir. Son olarak tez çalışmasının bir değerlendirilmesi yapılmış; konu ile ilgili eleştiri ve önerilere yer verilmiştir.
Doğa ve macera rekreasyonu etkinliklere katılan bireylerin serbest zaman doyum ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi: Fethiye destinasyonu örneği

Bu çalışmanın amacı, doğa ve macera rekreasyonu etkinliklerine katılan bireylerin serbest zaman doyumu ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi ve çeşitli demografik özelliklere göre karşılaştırılmasıdır. Çalışmanın evrenini Türkiye'den Fethiye destinasyonunda gerçekleştirmek üzere; yamaç paraşütü, bungee jumping, macera parkuru, rüzgar sörfü, tüplü dalış, rafting, kanyon yürüyüşü ve uçurtma sörfü vb. gibi doğa ve maceraya dayalı etkinliklere katılan bireyler oluşturmaktadır. Çalışma grubunu ise doğa ve macera rekreasyon katılımcısı arasında, 18-56 yaşları arasında değişen toplam 321 gönüllü oluşturmuştur. Çalışmada kullanılan veri toplama aracı olarak demografik bilgilerin bulunduğu sorulara, 'Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu' ve 'Serbest Zaman Doyum Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistiklerle birlikte bağımsız örneklemler için t-testi, MANOVA ve ANOVA kullanılmıştır. Serbest zaman doyumu ve mutluluk arasındaki ilişkinin belirlenmesinde Pearson Korelasyon testi ve etkinin ortaya konması için ise Regresyon testinden faydalanılmıştır. Bu doğrultuda çalışmamızın sonucunda, doğa ve macera sporuna katılan bireylerin mutluluk seviyelerinin yüksek olduğu, SZDÖ alt boyut ortalama puanına göre ilk sırayı 'rahatlama' doyumunun aldığını tespit edilmiştir. Mutluluk verilerine ilişkin olarak; katılımcıların eğitim durumu, refah düzeyi, çalışma durumu, fiziksel aktivitelere katılım durumu ve serbest zamanları değerlendirmede güçlük çekme durumlarına göre istatistiksel anlamlı farklılıkların olduğu sonucu görülmektedir. SZDÖ ilişkin ise tüm demografik değişkenlerde farklılıklara rastlandığı; erkek, bekar, lisansüstü eğitim alan, refah düzeyi yüksek olan, tam zamanlı çalışan, doğa ve macera etkinliklerine arkadaş grubu ile katılan, fiziksel aktiviteleri düzenli yapan ve serbest zamanları değerlendirirken hiçbir zaman güçlük çekmeyen katılımcıların serbest zaman doyum düzeyleri, diğerlerine göre daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. SZDÖ ile OMÖ-K arasında pozitif yönde bir ilişki ortaya çıkmış ve bu ilişkinin etki seviyesi ise 16% olarak belirlenmiştir. Bu doğrultuda, serbest zaman doyumunun bireyin mutluluk seviyesini artırdığı sonucunu ortaya koymaktadır.
Türkiye imajının turizm talebine etkisi: Arap turistler üzerine bir araştırma

Bu araştırmanın amacı; ülke imajının turizm talebi üzerindeki etkilerini belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda, Arap ülkelerinden gelen turistlerin Türkiye imajı ile ilgili algılamaları incelenmiştir. Konuyla ilgili literatür taraması yapılmış ve 2013 yılında Türkiye'ye Arap ülkelerinden gelen turistlerin 473'üne anket formları uygulanarak veriler toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 20 programında istatistiksel analiz yapılarak değerlendirilmiştir. Çalışmada kullanılan ölçeklerin güvenilirliğine ilişkin gerekli analizler yapılmış ve verilerin analizinde, 'yüzde', 'frekans', 'bağımsız örneklemler için t-testi' ve 'korelasyon analizi' yapılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre Arap turistlerin ülke imajı algılama puan ortalamaları ve Türkiye'ye geliş sayıları ortalaması oldukça yüksek bulunmuştur. Ülke imajı algılamaları demografik değişkenlerden sadece öğrenim durumu ile farklılık gösterdiği, turizm talebinin ise öğrenim durumu ve yaşa göre farklılıklar olduğu tespit edilmiştir.
Türkiye'deki turizm paydaşları açısından yeni İpek Yolu turizminin geliştirilmesinde politika ve güç ilişkisi

Son zamanlarda 'Bir Kuşak Bir Yol' projesi kapsamında İpek Yolu yeniden gündeme gelmiştir. İpek Yolunun yeniden gündeme gelmesi, Yeni İpek Yolu turizmini canlandırmaya yönelik çalışmaları beraberinde getirmiştir. Türkiye'nin sahip olduğu arz kaynakları ve jeopolitik konumu, Yeni İpek Yolu turizmi açısından ülkeye avantaj sağlayabilecek niteliktedir. Türkiye'nin turizmden elde edeceği geliri ve pazar payını arttırması sahip olduğu bu potansiyeli etkili politikalarla yönetmesi ile mümkün olabilecektir. Bu bağlamda çalışmanın amacı, Türkiye'de Yeni İpek Yolu turizminin geliştirilmesine yönelik turizm paydaşlarının düşüncülerini ortaya koymak ve Yeni İpek Yolu turizminin geliştirilmesinin önündeki engelleri araştırmaktır. Çalışmanın bir diğer amacı ise Yeni İpek Yolu turizmine yönelik politika oluşturma sürecinde paydaşlar arasındaki güç ilişkisini açığa çıkarmaktır. Nitel araştırma yaklaşımlarından fenomenolojik yaklaşıma göre desenlenen araştırmanın verileri, ilgili devlet dairelerinin üst düzey yöneticileri, sivil toplum kuruluşlarının temsilcileri ve turizmle ilgili çeşitli kurumlarda çalışan yerel yöneticiler ile özel sektörde görev yapan üst düzey yöneticiler olmak üzere 26 turizm paydaşıyla yapılan yarı-yapılandırılmış görüşmeler yoluyla elde edilmiştir. Bilgi kaynaklarına ulaşmak için amaçlı örneklem kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre, Yeni İpek Yolu turizminin geliştirilmesi için paydaş işbirliğinin sağlanması, Yeni İpek Yoluna ilişkin rota oluşturulması, ulaşım olanaklarının geliştirilmesi, vize kolaylığının sağlanması ve tanıtım faaliyetleri önem teşkil etmektedir. Yeni İpek Yolu turizminin geliştirilmesi sürecinde karşılaşılabilecek engeller ise koordinasyon eksikliği, finansal kaynak eksikliği, bürokratik engeller, konunun öneminin kavranmaması ve bilgi eksikliği olarak tespit edilmiştir. Yapılan bu tez çalışmasında Türkiye'de Yeni İpek Yolu turizmine yönelik politika oluşturma sürecinde paydaşlar arasında zorlayıcı güç, meşru güç, ekonomik güç ve uzmanlık gücü olmak üzere dört güç türü ortaya konmuştur. Yeni İpek Yolu turizmine ilişkin politika oluşturma sürecinde, paydaşlar arasındaki güç ilişkilerinin etkili olacağı sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak, araştırmanın yazına ve uygulamaya katkıları tartışılarak araştırmacılara ve uygulamaya yönelik öneriler sunulmuştur.
İran'da turizmin gelişimi ve İran'ın Doğu Azerbeycan eyaletinde bulunan otel personelinin performans değerlemesine yönelik bir alan araştırması

oz iran'ın ekonomisine baktığımızda, ülke ve dünya koşulları nedeniyle, iran ekonomisinde turizm sektörünün önemi ve gerekliliği artık göz ardı edilemez bir gerçektir. Bu çalışmada, İran'da turizmin gelişimi ele alınmış ve İran'ın Doğu Azerbaycan eyaletinde bulunan otel personelinin performans değerlemesine yönelik bir alan çalışması yapılmıştır. Çalışma kapsamında gerçekleştirilen anket çalışması ile, iran'ın Doğu Azerbaycan eyaletinde bulunan yıldızlı otel işletmelerinde çalışan personele performans değerlemesi yapılıp yapılmadığı, yapılıyorsa hangi sıklıkta yapıldığı, personelin performans değerleme nedenleri saptanmaya gayret edilmiştir. Tez dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, İran'ın coğrafyası, iklimi, tarihi, yönetimi ve ekonomik yapısı genel bir şekilde ele alınmıştır. İkinci bölümde, İran'da turizmin gelişimi ve İran'ın turizm arzı ve talebi konusu üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde performans değerlemesi ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ise, İran'ın Doğu Azerbaycan eyaletinin yıldızlı otel işletmelerindeki personelin performans değerleme faaliyetlerini belirlemek üzere hazırlanan ve bu otellere uygulanan anketlere ve bulgulara yer verilmiştir.
İş aile çatışması ve turist rehberlerinin işten ayrılma niyetlerine etkisi

Turist rehberleri, turistlerin bilmedikleri bir ülkeyi, bölgeyi onlara tanıtan, o yerler hakkında bilgiler veren, turistlerle en çok vakit geçiren, ülkesini en iyi şekilde tanıtan kişilerdir. Turist rehberleri turizm sektörü içinde önemli rol oynarlar ve ülke imajının gelişmesine büyük katkı sağlarlar. Rehberlik mesleğinin yeni yerler keşfetmek, yeni kültürlerle tanışmak gibi avantajları olsa da birçok dezavantajı da bünyesinde taşıdığı söylenebilir. Uzun ve düzensiz çalışma saatleri rehberlik mesleğinin dezavantajlarından biridir. Bu durum rehberlerin ailevi ilişkilerine olumsuz etki etmektedir. Bu nedenle bu çalışmada turist rehberlerinin iş-aile çatışması yaşayıp yaşamadığı araştırılmıştır. Ayrıca bu çalışmada iş-aile çatışması yaşayan turist rehberlerinin işten ayrılmayı düşünüp düşünmedikleri de incelenmiştir. Bu nedenle bu çalışmanın amacı, turist rehberlerinin yaşadıkları iş-aile çatışmasının işten ayrılma niyetine etkisini belirlemektir. Bu doğrultuda ilgili alan yazın taraması yapıldıktan sonra iş-aile çatışmasının rehberlerin işten ayrılma niyetlerine etkisini belirlemek amacıyla turist rehberlerine anket uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, kadın rehberlerin erkek rehberlere göre daha fazla iş-aile çatışması yaşadığı bulunmuştur. Ayrıca evlilerin, yaşı genç rehberlerin, eğitim düzeyi yüksek rehberlerin de daha fazla iş-aile çatışması yaşadığı bulunmuştur. Araştırma sonunda tura çıkılan gün sayısı arttıkça işten ayrılma niyetinin arttığı görülmektedir. Daha çok iş-aile çatışması yaşayan bireylerin daha fazla işten ayrılma niyetinde oldukları belirlenmiştir. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, araştırma problemi, araştırmanın amacı, önemi, varsayımlar, sınırlılıklar belirtilmiştir. İkinci bölümde çalışmanın kavramsal çerçevesi üzerinde durulmuş, üçüncü bölümünde çalışmanın araştırma süreci ve yöntemi değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümünde, bulgulara ve son bölümde ise, araştırmanın sonuçlarına yer verilerek, öneriler geliştirilmiştir.
Örgütsel stresin örgütsel sessizliğe etkisi: Beş yıldızlı otel işletmelerinde bir uygulama

İnsan, işletmelerin en temel unsurudur. Bu durum işletmelerin varlığını devam ettirebilmesi açısından önemli bir role sahip olmaktadır. Toplumsal etkileşimin artması sonucu, insanlar bazı sorunlarla karşı karşıya gelebilmektedirler. Bu sorunların sonucunda işletmelere bazı olumsuz sonuçlar doğurmaktadırlar. Bu sorunların aşılabilmesi için insan psikolojisinin araştırılması ve olumlu yönde çözüm önerilerinin getirilmesi gerekmektedir. İnsanlar stres altındayken sessizleşebilmekte ve işletmeler açısından istenmeyen sonuçlar doğrulabilmektedir. Yapılmış olan bu çalışmada, Afyonkarahisar'da faaliyet gösteren beş yıldızlı otellerde yapılan bir uygulamayla örgütsel stresin örgütsel sessizlik üzerine etkisi belirlenmek amaçlanmıştır. Bu doğrultuda Afyonkarahisar'daki beş yıldızlı otellerde çalışan 316 çalışana anket uygulanmıştır. Anket üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm çalışanların demografik özellerinden oluşurken, ikinci bölüm örgütsel strese ilişkin sorular, üçüncü bölüm ise örgütsel sessizliğe ilişkin sorulardan oluşmaktadır. Araştırmada anket yolu ile elde edilen verilerin analizinde frekans ve yüzde dağılımı, aritmetik ortalama, standart sapma, t testi, varyans analizi, korelasyon ve regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, örgütsel stres ile örgütsel sessizlik arasında anlamlı bir ilişki bulunuştur.
Türkiye'de sürdürülebilir kalkınma kapsamında geleneksel mimariye sahip tokat evlerinin ekoturizme kazandırılmasında yerel halkın tutum ve davranışlarının incelenmesi

Bu araştırmada, geleneksel mimariye sahip olan Tokat evlerini sürdürülebilir kalkınma kapsamında ekoturizme kazandırılmasında yerel halkın görüş ve tutumları anket yöntemi ile veri toplanarak değerlendirilmiştir. Araştırmaya yönelik alandaki geleneksel mimariye sahip evlerde oturan yerel halk ile görüşmeler yapılmış olup, sosyo-demografik verilere yer verilmiştir. Çalışmaya katılan yerel halkın, gelir durumları düşük, yaş itibariyle 45 yaş üstü ve okuma yazma bilmektedir. Gelir kaynağı olarak çoğunlukta emeklilik aylıkları ve esnaflıktan sağladıkları gelirdir. Geleneksel evlerin %65,80'i mülk olup, %73,06'sının başka evi yoktur. Hanelerde hem işsiz olan hem de göç eden bireylerin olduğu görülmektedir. Ekoturizmin işsizliği ve göçü düşürme konusunda bireylerin yarıya yakını olumlu etki yapacağı görüşündedir. Yerel halk, oturdukları evlerinin kültürel miras olduğu düşüncesinde olup, gelecek nesillere aktarma düşüncesinde oldukları için evleri satmak yerine miras olarak bırakmayı tercih etmektedirler. Ev pansiyonculuğu konusunda katılım sağlayacağını belirten bireyler, evin sadece bir odasını kiralamayı düşünmemektedir. Aynı şekilde geleneksel ürün satışını olumlu karşılayan bireyler, evde turistlere yemek yedirerek ücret almak istememektedir. Yerel halk, ekoturizmi olumlu karşılasa da gelir getirmesi konusuna şüpheyle yaklaşmaktadır. Bireyler ayrıca bölgede olası bir ekoturizm projesi olursa gelirin eşit dağılması konusunda endişe duymaktadır. Genel anlamda yerel halkın görüş ve tutumlarına bakıldığında geleneksel mimariye sahip Tokat evleri ekoturizme kazandırılabilecektir. Yerel halk ile beraber yerel yönetimler, sivil toplum kuruluşları, kamu kurumları bir proje dahilinde çalışmalarını birleştirerek yerel ekonominin sürdürülebilir şekilde kalkınması sağlanacaktır.
Beşeri sermaye, sosyal sermaye ve öz yeterliliğin restoran performansına etkisi

Bu çalışmanın amacı beşeri sermaye, sosyal sermaye ve öz yeterliliğin restoran performansına etkisini incelemektir. Bu amaçla, çalışmada ele alınan değişkenler arasındaki ilişkiyi açıklayan bir model önerisi sunulmuş ve bu ilişki yapısall eşitlik modellemesi kullanılarak test edilmiştir. Araştırmada kolayda örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Veriler Manisa ilinde bulunan 356 yiyecek-içecek işletmesinin 115'i ile irtibata geçilerek toplanmıştır. Anket yöntemi ile elde edilen verilerin analizi IBM SPSS AMOS 22.0 yazılımı ve Smart PLS 3 paket programından yararlanılarak yapılmıştır. Araştırmanın bulguları beşeri sermayenin girişimci öz yeterliliği ve restoran performansı üzerinde istatistiksel açıdan anlamlı ve pozitif bir etkisinin olduğunu göstermektedir. Bunun yanı sıra sosyal sermayenin girişimci öz yeterliliği ve restoran performansı üzerinde istatistiksel açıdan anlamlı ve pozitif bir etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Ancak öz yeterliliğin restoran performansı üzerinde herhangi bir etkisinin olmadığı görülmüştür. Elde edilen bulgular mevcut literatür ile karşılaştırılarak incelenmiş olup akademik ve uygulamaya yönelik önerilerde bulunulmuştur.
İnovatif bir yaklaşım olarak yenilebilir çiçeklerin çikolatalarda kullanımı

Yenilebilir taze çiçeklere olan ilgi günümüzde her geçen gün artmaktadır. İnsan sağlığına olumlu katkılarının yanı sıra neredeyse kalorisiz olmaları yenilebilir çiçeklerin gıdalarda kullanımının gastronomi akımlarına katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Genellikle; yemeklerde ve salatalarda süsleme aracı olarak kullanılan yenilebilir çiçeklerin tek olarak tüketimleri düşüktür. Yenilebilir taze çiçeklere olan talebi arttırmak ve gündelik hayatın içinde tüketim oranını arttırmak için yenilebilir taze çiçeklerin çikolata üretiminde kullanılmasının bu amaca katkı sağlayacağı öngörülmüştür. Gündelik hayatın içinde sürekli tüketilen, ulaşımı kolay ve beğeni düzeyi yüksek olan bir şekerleme ürünü olan çikolatanın, yenilebilir taze çiçeklerle tekrar üretilerek tüketiciye sunulması yenilebilir çiçeklere olan farkındalığın düşük düzeyde olması probleminin giderilmesi aşamasında önemli bir çözüm yolu olarak değerlendirilmektedir. Çalışma tek olarak tüketilme talebi düşük olan yenilebilir çiçekleri, çikolatalarla birleştirerek yeni ürün geliştirilmesine ve farkındalık yaratılmasına katkıda bulunabileceği için önem arz etmektedir. Çalışmada öncelikle ulaşımı kolay ve her mevsim üretilebilen yenilebilir taze çiçekler belirlenmiştir. Sonrasında kullanılacağı belirlenen yenilebilir çiçeklerin çikolata türleriyle eşleşmesi yapılarak uygun reçeteler oluşturulmuştur. Çalışmada; erik çiçeği, mor viola çiçeği, latin çiçeği ve mor menekşe çiçeği, beyaz, sütlü ve bitter çikolatalarla eşleştirilerek artizan çikolata üretimi için reçeteler oluşturulmuştur. Çalışma sonucunda elde edilen verilere göre üretilen reçeteler arasında beğeni düzeyi farklılıkları olduğu belirlenmiştir. Çalışmada yenilebilir çiçeklerle üretilen çikolatalar 10 kişilik panelist grubuna sunularak her birinin hedonik skala, kalite kriterleri bağlamında duyusal değerlendirme ve duyusal değerlendirme beğeni düzeyleri 10 kişilik panelist grubu tarafından değerlendirilmiştir. Çalışmada genel beğeni düzeyi en yüksek olan ürün 4,1 puanla mor menekşeli sütlü çikolata olmuştur. Genel beğeni düzeyi olarak bakıldığında latin çiçekli beyaz çikolata, erik çiçekli bitter çikolata ve mor viola yapraklı bitter çikolata 4 ,00, 3,8 ve 3,6 puan almıştır. Hazırlanan tüm reçetelerin beğeni düzeyi ortalamasına bakıldığında 5 puanlık beğeni derecesine göre 3,9 puan alarak genel olarak beğenildiği görülmektedir. Bu sonuçlar göz önünde bulundurulduğunda yenilebilir çiçeklerin beğeni düzeyinin yüksek olduğu sonucuna ulaşmaktadır.
Turizmde bilgisayarlı havayolu rezervasyon ve biletleme sertifika eğitim programının algılanan kalite boyutlarının belirlenmesi

Turizm sektörünün gelişimini destekleyen hizmetin yoğun olarak sunulduğu havayolu taşımacılığında güvenli ve yüksek kalitede uçuş hizmeti konusunda gösterilen hassasiyet, nitelikli işgücünün yetiştirilmesi için gerekli olan eğitimi önemli hale getirmektedir. Güvenli ve kaliteli uçuş hizmetinin sağlanması ise işgörene verilen eğitimin kalitesi ile yakından ilişkilidir. Bu çalışmanın amacı ticari ve yer hizmetleri eğitimleri kapsamında düzenlenen bilgisayarlı havayolu rezervasyon ve biletleme sertifika eğitim programının algılanan kalite boyutlarını belirlemektir. Bu amacı gerçekleştirmek için hem nitel hem de nicel araştırma tekniklerinden yararlanılarak ölçek geliştirme süreci takip edilmiştir. Çalışma verisi İstanbul Türk Hava Yolları Havacılık Akademisi'nde rezervasyon ve biletleme eğitimlerine katılan toplam 216 katılımcıdan elde edilmiştir. Çalışmada öncelikle yazın taraması, görüşme ve gözlem yoluyla ulaşılan verinin içerik analizi sonucunda eğitim için çok boyutlu ve hiyerarşik kalite modeli geliştirilmiştir. Daha sonra ölçek geliştirme yöntemine uygun olarak sırasıyla i) modelde yer alan boyutları temsil eden ifadelerin belirlenmesi, ii) ön test ve revizyon iii) uzman geçerliliği, pilot test ve revizyon, iv) ölçeğin özelliklerinin değerlendirilmesi ve v) ölçeğin güvenilirliği ve yapı geçerliliği aşamaları takip edilmiştir. Bu aşamalar sonucunda eğitim kalitesinin ölçülmesinde kullanılabilecek 68 ifadeden oluşan sekiz boyutlu güvenilir ve geçerli bir ölçüm aracı geliştirilmiştir. Çalışmada ulaşılan sonuçlar; eğitimin etkinliğinin değerlendirilmesinde göz önüne alınan kriterler ve eğitim yoluyla kazanılan bilgi-becerilerin işe aktarılma sürecine etki eden değişkenler üzerinde etkili olabilecek potansiyel öncül bir değişken olması bakımından bilimsel birikime, eğitimin tasarlanması veya güncellenmesi sırasında hangi unsurları göz önüne almaları gerektiği konusunda eğitmenlere ve eğitim programı tasarlayanlara katkı sağlamaktadır.
Yaşayan kültürel miras yaklaşımı: Kekova bölgesi durum çalışması

Bu araştırmanın amacı doğal ve kültürel miras varlıklarıyla koruma altına alınan ve sınırları belirlenmiş alanda yaşamın devam ettiği Kekova Bölgesi Üçağız-Kaleköy yerleşimlerindeki yaşam-kullanma-koruma süreçlerinin nasıl yönetildiğini incelemektir. Çalışma kapsamında uzun yıllar sit statüleriyle korunmaya çalışılan bölgedeki süreçler yaşayan kültürel miras yaklaşımının ilkeleriyle ele alınmıştır. Yaşayan kültürel miras yaklaşımı çerçevesinde katkıya açık gibi duran kültürel miras yönetimi alanında yerel halkın koruma süreçlerine dahil edilmesi gerekliliği tartışmalarına örnek oluşturabilecek Kekova Bölgesi yaşam-kullanma-koruma süreçleri araştırmaya değer bir durum olarak seçilmiştir. Çalışmanın araştırma sorularını yanıtlayabilmek için nitel araştırma yöntemlerinden yararlanılmıştır. Veri setinin oluşturulmasında doküman analizi, odak grup görüşmeleri ve bireysel görüşmelere başvurulmuştur. Antalya Koruma Kurulu arşivindeki bölgeyle ilgili dokümanlar; çekirdek toplumla yapılan odak grup toplantıları ve çekirdek toplum, paydaşlar ve koruma uzmanları grubuyla yapılan görüşmelerin notları nitel araştırma yöntemlerine uygun şekilde analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda yaşamın devam ettiği Kekova Bölgesi Üçağız-Kaleköy yerleşimlerinde değer temelli bir koruma yaklaşımının izlendiği bulgulanmıştır. Bölgenin sürdürülebilir gelişiminin sağlanması için bütünleşik koruma yaklaşımının benimsenerek çekirdek toplumun koruma ve yönetim süreçlerine aktif olarak yerleştirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Sakin şehirlerde sosyal değişime ilişkin algının demografik özellikler çerçevesinde incelenmesi: Seferihisar örneği

Sakin Şehirler, küreselleşmenin, şehirlerin dokusunun, yaşam tarzını standartlaştırmasının ve yerel özelliklerini ortadan kaldırmasının önüne geçmek, çevreye duyarlı ve turizm merkezli yerel kalkınmayı gerçekleştirmek için, yaşam kalitesini esas alan, nüfusu belirli bir büyüklüğe ulaşmayan şehirler için geliştirilmiş alternatif bir sürdürülebilir kent modelidir. Kültürel yapılar, şehir kimliğinin önemli bir parçasını temsil ederek, küreselleşmeye karşı durabilir. Buna istinaden, sosyal yapının korunması sakin şehir olgusunun temel dayanaklarından biridir. Sakin Şehir olmak, nüfusça küçük ve önemli turizm veya ticaret bölgeleri içinde yer almayan yerler için kendilerini ulusal ve evrensel ölçekte tanıtmak ve ekonomik rekabet edebilirliklerini sağlamak açısından oldukça önemli bir fırsattır. . Gelişmekte olan ülkelerin birçoğu turizm potansiyeli açısından, gelişmiş ülkelere nazaran, kültürel miras, gelenek-görenekler, el sanatları, doğal yaşam ve insanlarının misafirperverlikleriyle, daha avantajlıdır. Yaygın bir şekilde turizmin, gelişmekte olan ülkeler için ekonomik bir can simidi olduğuna inanılmaktadır.