turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Silahlı Kuvvetleri askeri hastane yöneticilerinin önderlik davranışları

Türk Silahlı Kuvvetleri Askeri Hastane Yöneticilerinin Önderlik Davranışları Bu araştırmada Türk Silahlı Kuvvetleri Askeri Hastanelerinde görev yapan çeşitli yönetsel konumlardaki yöneticilerin sergiledikleri önderlik davranışlarının betimlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla orijinali OHİO Eyalet Üniversitesi araştırmacıları tarafından geliştirilen, Türk Kamu Yöneticilerinin özellikleri dikkate alınarak Ergun tarafından uyarlanan ve Kavuncubaşı tarafından ise geçerliliği ve güvenilirliği test edilmiş olan önder davranışlarını betimleme anketi kullanılmıştır. Anket, Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı 39 asker hastanesinde uygulanmış ve ankete 108 yönetici yanıt vermiştir. Verilerin analizde, çok değişkenli istatistiksel çözümleme yöntemi olan faktör analizi uygulanmıştır. Faktör analizi sonucunda yöneticilerin yanıtlarına göre 12 faktörün verileri çözümlemede yeterli olduğu görülmüştür. Faktörler yorumlandığında, yöneticilerin; üretimin hem miktar hem kalitesine önem verdikleri, örgütsel bütünlüğü korumaya yöneldikleri örgüt ve çevre ilişkilerini etkin kılmaya çalıştıkları, örgütsel bütünlüğü olumsuz etkileyen durumlarda otoriter yönetici davranışı sergiledikleri, ekip çalışmasına önem verdikleri, başarı yönelimli oldukları ve planlı çalıştıkları saptanmıştır. Ayrıca asker hastane yöneticilerinin önderlik boyutu açısından kendilerini nasıl algıladıkları ile ilgili olarak, algılama dereceleri ile biyografik nitelikteki değişkenlerden; yönetsel konum, yaş, cinsiyet, çalışma süresi, doğrudan bağlı kişi sayısı, son bitirdikleri okul ve önderlik tarzına ilişkin eğitim alıp almadıkları incelenmiş olup bunlardan, yaşı 45 ve üstü olanlarla, önderlik tarzına ilişkin eğitim alanların kendilerini daha yeterli buldukları belirlenmiştir. 94Bu bulgular doğrultusunda; yöneticilerin önderlik davranışları yönünden eğitilmeleri, ekip çalışmalarına önem vermeleri, sosyal etkinlikleri artırmaları, eşit görev dağılımı yapmaları ve yapılan araştırmanın sonuçlarının yöneticilere bildirilmesi önerilmiştir.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde yer alan hastanelerde afet yönetimine ilişkin mevcut durumun değerlendirilmesi

İSTANBUL BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ SINIRLARI İÇİNDE YER ALAN HASTANELERDE AFET YÖNETİMİNE İLİŞKİN MEVCUT DURUMUN DEĞERLENDİRİLMESİ Bu araştırma İstanbul Büyükşehir Belediyesi sınırlan içinde yer alan ve olağanüstü durumlarda hayati önem taşıyan hastanelerin; olası afete karşı ne ölçüde hazır olduklarının, nasıl bir örgütsel yapı ile hazırlandıklarının, olası afet durumuna yönelik hazırlık faaliyetlerinin ve afet yönetimine ilişkin mevcut durumlarının belirlenmesi amacı ile yapılmıştır. İstanbul Büyükşehir Belediyesi sınırlan içinde yer alan hastaneler evren olarak seçilmiş olup sistematik örneklem yöntemi ile 94 hastane örneklem olarak belirlenmiştir. 50 Özel, 29 Kamu olmak üzere toplam 79 hastaneden yanıt alınmıştır. Veriler Aralık 2002 -Ocak 2003'de araştırmacı tarafından oluşturulan anket formunun hastanelerde konu ile ilgili görevlendirilmiş kişilere yüz yüze görüşme metodu kullanılarak uygulanması ile toplanmıştır. Kamu hastanelerinin %59'u, Özel- Vakıf hastanelerinin ise %60'ı olası afetlere karşı kısmen hazırlıklı olduklannı belirtmişlerdir. Kurumlann %54'ünün afet yönetimi ile ilgili eğitim aldıklan, %65'inin afet planlannm olduğu, % 57'sinin afet tatbikat senaryosu bulunmadığı, %73'ünün afet tatbikatı yapmadığı, % 70'inin afet ekibi olduğu ve %65'inin de bu konu ile ilgili hizmet içi eğitim vermediği saptanmıştır. Özel- Vakıf hastanelerinin %39'unun malzemelerini sabitlemesine karşın, Kamu hastanelerinin %65'inin malzemelerini sabitlemediği görülmektedir. Afet anında çok önemli bir gereksinim olan yangın merdivenin kamu hastanelerinin % 22'inde olmadığı, var olan kamu hastanelerinin %23'ünde ise kapılannın açık olmadığı saptanmıştır. Yapmış olduğumuz çalışmada hastanelerin büyük bir kısmında afet yönetimine gereken önemin verilmediği tespit edilmiştir. Hastanelerde afet yönetimine ilişkin gerekli tüm çalışma ve düzenlemeler yapılmalı ve afet yönetimi hizmetlerinin işlerlik kazanabilmesi için, hastane yöneticilerinin afet yönetimi konusuna önem vermesi gerekmektedir. 1
Nadir hastalık maliyet analizi üzerine bir çalışma: Multiple myelom

Multipl Myelom yaşam kalitesini olumsuz etkileyen ancak tedavi seçenekleri olan bir hastalıktır. MM tedavi protokollerinde bulunan sağlık teknolojilerinin kullanımı ile prevelansı oldukça az olmasına rağmen maliyeti yüksek olan bu hastalığın Sosyal Güvenlik Kurumuna olan yükünü tespit etmek bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. MM maliyet çalışması Türkiye'de tedavi olan bir hasta için ortalama değer üzerinden hesaplanmış ve halihazırda tedavide kullanılan tüm sağlık teknolojileri dikkate alınmıştır. Tedavi basamakları birinci evre, ikinci evre ve üçüncü evre olmak üzere hesaplanmıştır. Tüm evrelere ait hesaplamalar ödeyici perspektifinden yapılmış olup, Sağlık Uygulama Tebliği ekleri kullanılmıştır. Ayrıca ilaç fiyatları kamu indirimleri ile yansıtılmıştır. MM tedavi protokolüne göre ortalama olarak bir hastanın tanı aldıktan sonra 1 yıllık maliyeti SGK perspektifinden 53.684, 56 TL'dır.
Sağlık kuruluşlarında hasta mahremiyeti uygulamalarının ve sağlık çalışanlarının hasta mahremiyetine yönelik tutumlarının incelenmesi

C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİSAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜSAĞLIK KURULUŞLARINDA HASTA MAHREMİYETİ UYGULAMALARININ VE SAĞLIK ÇALIŞANLARININ HASTA MAHREMİYETİNE YÖNELİK TUTUMLARININ İNCELENMESİ Kubilay ÖZERSağlık Yönetimi Anabilim Dalı YÜKSEK LİSANS TEZİ/KONYA 2015Bu çalışmanın amacı sağlık kuruluşlarında hasta mahremiyeti uygulamalarının ve sağlık çalışanlarının hasta mahremiyetine yönelik tutumlarının incelenmesidir. Araştırma tanımlayıcı türde bir çalışma olup, yüz yüze anket tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini Konya il merkezinde faaliyet gösteren Üniversite, Devlet ve Özel hastanelerde görev yapan (N=8.209) sağlık çalışanları oluşturmaktadır. Bu evrenden tabakalı örneklem yöntemi kullanılarak 471 kişilik bir örneklem grubu oluşturulmuştur. Araştırmada verilerin toplanması amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen Sosyo-Demografik Özellikler Bilgi Formu ve Hasta Mahremiyeti Envanteri kullanılmıştır. Envanterde yer alan soruların belirlenmesinde ilgili literatür, hasta mahremiyetine yönelik mevzuat, Sağlıkta Kalite Standartları, Hasta Hakları Yönetmeliği ve uzman görüşlerinden faydalanılmıştır. Hasta Mahremiyeti Envanterinde hastanelerdeki hasta mahremiyeti uygulamaların mevcut durumunun saptanmasına yönelik 51 soru ve sağlık çalışanlarının hasta mahremiyetine yönelik tutumlarını belirlemeye yönelik 55 soru yer almaktadır. Envanterde hasta mahremiyetinin önem taşıdığı birimler dokuz farklı kategoride değerlendirilmiştir. Araştırma verileri istatistik programında değerlendirilmiştir. Veriler üzerinde öncelikle tanımlayıcı istatistikler uygulanmıştır. Kurumlar açısından hasta mahremiyeti uygulamalarının farklılık gösterip göstermediğini değerlendirmek amacıyla Ki-Kare Testi uygulanmıştır. Ortalamaların karşılaştırılmasında ikili karşılaştırmalarda Bağımsız Gruplar Arası t Testi, çoklu karşılaştırmalarda ise Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda hem sağlık kuruluşlarının hem de sağlık çalışanlarının hasta mahremiyet konusu üzerinde titizlikle durdukları belirlenmiştir. Ancak özel, devlet ve üniversite hastanelerinde hasta mahremiyeti uygulamalarında farklıklar olduğu görülmüştür. Hasta mahremiyetine en fazla özenin özel hastanelerde, en az özenin ise üniversite hastanelerinde gösterildiği belirlenmiştir.
Ankara ili Sağlık Bakanlığı hastanelerinin 2008-2013 dönemi finansal performansının oran analizi ile incelenmesi

Türkiye'de özellikle Sağlıkta Dönüşüm Programı çerçevesinde 2003'ten bu yana hastanelerin finansal performansını etkileyebilecek önemli ölçüde değişiklikler olmaktadır. Bu çalışmanın amacı; finansal performansı etkileyen bu değişkenlerin Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastanelerde, hastanelerin finansal performansında bir iyileşmeyi beraberinde getirip getirmediğini tespit etmek için, finansal performans analizleri yaparak sermaye yapılarını belirlemek ve 2008- 2013 yılları arasındaki eğilimlerini tespit ederek finansal profillerini çıkarmaktır. Çalışmanın evrenini Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde hizmet veren 13 eğitim ve araştırma hastanesi ile 7 devlet hastanesi oluşturmaktadır. Bu kapsamda, hastanelerin 2008- 2013 yılları arasındaki 6 yıllık bilanço ve gelir tabloları kullanılmıştır. Hastanelerin sermaye yapılarını ve finansal performans düzeylerini belirleyebilmek için oran analizi, devlet hastaneleri ve eğitim ve araştırma hastanelerinin finansal performanslarını, değişikliklerin yıllar itibari ile ne oranda etkilediğini tespit etmek için ise eğilim yüzdeleri analizi yapılmıştır. Bu çalışmada Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastanelerin son 6 yıllık finansal performansları ve mevcut durumları ortaya konmuştur. Yapılan analizler sonucu elde edilen bulgulara göre, hastanelerin likit varlıklarında azalış, kısa vadeli yabancı kaynak kullanımında artış olduğu, stoklara fazla yatırım yapıldığı ve hastanelerin zarar ettiği görülmektedir. Çalışma sonuçlarının; sağlık planlayıcıları ve politika belirleyiciler için önemli ipuçları sağlayacağı düşünülmektedir.
Hastanelerde birim maliyet analizi ve Ankara Üniversitesi ibni sina hastanesi'nde bir uygulama

Hastaneler topluma çeşitli sağlık hizmeti sunan sağlık sisteminin en önemli kurumlarından biridir. Hastanelerde ekonomik değerlendirmeler yapmak için öncelikle faaliyetlerin belirlenmesi ve üretim sürecinin analiz edilmesi gerekmektedir. Hastane yönetimlerinin doğru karar alabilmeleri için gerekli olan en önemli bilgi kaynağı maliyet muhasebesi sistemidir. Ameliyathaneler, laboratuvarlar, poliklinikler, klinikler vb. yerlerde üretilen hizmetin her aşamasında maliyet analizleri yapılarak maliyetlerin hangi aşamada daha çok arttığı, maliyetleri arttıran unsurların neler olduğu tespit edilerek, kaliteyi de düşürmeden maliyetlerin nasıl aşağıya çekilebileceği konusunda gerekli müdahaleler yapılabilmektedir. Bu çalışma, Ankara Üniversitesi İbni Sina Hastanesinin klinik, poliklinik, yoğun bakım, ameliyathane, laboratuvarlar, görüntüleme merkezleri ve diğer tıbbi ünitelerin birim maliyetleri hesaplamak ve bulunan sonuçları Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği fiyatlarıyla karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın evrenini Ankara Üniversitesi İbni Sina Hastanesi 2012 yılı tıbbi, idari ve mali kayıtları oluşturmaktadır. Hastanenin tüm birimleri örnekleme yapılmadan analiz kapsamına alınmıştır. Çalışma sonucunda, hasta günü maliyeti en yüksek olan klinik 1.592, 16 TL. ile Anesteziyoloji-Reanimasyon Kliniği, poliklinik sayısına göre en yüksek maliyeti olan poliklinik 200, 85 TL. ile Algoloji Polikliniği, ameliyat grupları açısından en yüksek maliyet 930, 27 TL. ile Göğüs Cerrahi A grubu ameliyat olarak bulunmuştur. Hastanenin departmanlarına ait birim maliyetler literatürle benzerlik göstererek genel olarak SUT fiyatlarından yüksek bulunmuştur. Dolayısıyla, hastanenin maliyetleri azaltmak için mali kontrolü sağlaması önerilebilir. Böylelikle, hastane yöneticileri, mali performansı artırarak etkili ve verimli sağlık hizmeti sunabileceklerdir.
Türkiye'de üreme sağlığına ilişkin göstergelerin sosyoekonomik değişkenlerle ilişkisinin incelenmesi, 1963-2013

Toplumun kalkınma düzeyinin bir göstergesi olan üreme sağlığı toplumsal, ekonomik ve kültürel faktörler ile şekillenmektedir. Bu çalışma, Türkiye deki üreme sağlığına ilişkin göstergelerin 1963- 2013 yılları arasındaki değişimini ve bu göstergeler ile sosyoekonomik değişkenlerin ilişkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, niceliksel ve niteliksel yöntemlerin birlikte kullanıldığı karma tipte ve retrospektif bir araştırmadır. Niceliksel araştırma bölümünde; sağlık göstergeleri ve sosyoekonomik göstergelerin 1963- 2013 döneminde gösterdiği değişim lineer regresyon analizi ile incelenmiş, sağlık göstergeleri ile sosyoekonomik değişkenler arasındaki ilişkilerin varlığı ve düzeyini belirlemeye yönelik ileri analizler Spearman Korelasyon testi ile yapılmıştır. Niteliksel araştırma bölümünde üreme sağlığı alanında karar verici, eğitimci ve uygulayıcı roller üstlenmiş beş katılımcı ile yarı yapılandırılmış soru formu doğrultusunda derinlemesine görüşmeler yapılmış, elde edilen veriler betimsel analiz ve içerik analizi yapılarak değerlendirilmiştir. Türkiye de 50 yıllık dönemde; gebeliği önleyici modern yöntem kullanımı artarken anne ölüm oranı ve toplam doğurganlık hızının azaldığı, nüfus planlamasıkanunlarının çıkarılmasını takip eden yıllarda toplam doğurganlık hızının en yüksekdüşme eğilimini gösterdiği, toplam isteyerek düşük hızının ilk kez 2008 -2013döneminde yarı yarıya azaldığı tespit edilmiştir. Anne ve bebek ölüm hızları ile toplam doğurganlık hızının azalmasında; kadının eğitim düzeyinin, ilk evlenme yaşının ve ülkenin gelir düzeyinin yükselmesinin etkili olduğu saptanmıştır. Derinlemesine görüşmelerde; üreme sağlığını etkileyen faktörler olarak sosyoekonomik ve kültürel özellikler ile nüfus politikaları, sağlık yönetimi, sağlık hizmetleri ve sağlık insan gücünün önemi vurgulanmıştır.
Türkiye'de eğitim ve sosyal göstergelerin mutlulukla ilişkisi

Bu çalışmada, mutluluk ve sosyoekonomik göstergelerin ilişkisi incelenmiştir. Mutluluğa dair teorik bir alt yapı sunularak, literatür özetlenmiş ve ampirik olarak mutluluğun belirleyicileri araştırılmıştır. Bu amaçla; bireyin yaşı, cinsiyeti, eğitim durumu, medeni durumu, yerleşim yeri, çalıştığı sektör, çalıştığı işteki kariyer basamağı bireysel ve hane halkı geliri gibi faktörler bağımsız değişken olarak seçilmiştir. Kategorik bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişki sıralı logit modelle tahminlenmiş ve bireyin mutluluk düzeyinin belirleyicilerine yönelik değerlendirmeler yapılmıştır. Değişkenlere ilişkin tanımlayıcı istatistikler detaylı şekilde açıklanmıştır. Uygulama bölümünde sosyoekonomik göstergelerin mutlulukla bağlantısını gösteren çapraz tablolara yer verilmiştir. Bağımlı değişken mutluluk ile bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiyi çözümleyen sıralı logit model tahmini ve yorumlarına yine uygulama bölümünde yer verilmiştir. Elde edilen bulgular yardımıyla, bilimsel literatürde yer alan eğitim-mutluluk yaklaşımlarından hangisinin ülkemizde geçerli olduğunun tespitine çalışılmıştır. Bulgular değerlendirildiğinde, kadınların erkeklere göre daha mutlu olduğu, en mutlu yaşın 65 ve üzerinden düşük mutluluk oranı ise 45-54 yaş grubunda olduğu, evli bireylerin nispeten daha mutlu olduğu bulguları saptanmıştır. Eğitim düzeyi değerlendirildiğinde en düşük ve en yüksek eğitim düzeyine sahip bireylerin en mutlu bireyler olduğu gözlenmektedir. Çalışma durumuna bakıldığında, çalışan bireylerin çalışmayanlardan daha mutlu olduğu çalışmayan veya ev işleri ile ilgilenen bireylerin daha mutlu olduğu saptanmıştır. Öte yandan elde diğer diğer bulgulara göre, kamu çalışanlarının özel sektör çalışanlarına göre daha mutlu olduğu, çalışan bireylerden ücretsiz aile işçileri olan bireylerin daha mutlu olduğu görülmüştür. Gelir ve mutluluk incelendiğinde, en yüksek mutluluk düzeyinin en yüksek gelir grubuna ait olduğu görülmektedir.
Sağlık çalışanlarının finansal iyi hal durumlarının iş performansına etkisinin incelenmesi; Kayseri ili örneği

Bu araştırma, sağlık çalışanlarının finansal iyi hal düzeylerinin iş performansına cinsiyet, yaş, kıdem, bulundukları kurum türü ve öğrenim durumu değişkenleri açısından etkisinin belirlenmesini amaçlamaktadır. Çalışma evrenini, Kayseri ili'nde sağlık hizmeti veren hastanelerin dahili ve cerrahi servislerinde çalışan sağlık çalışanları oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini Kayseri İli'nde bulunan Erciyes Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi sağlık çalışanları oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, İş Performansı Ölçeği ve Finansal İyilik Hali Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerin uygulanmasından elde edilen veriler, SPSS 24 istatistiksel analiz programıyla çözümlenmiştir. Veri analizleri için aritmetik ortalama, standart sapma, t-testi, ANOVA, regresyon ve çoklu karşılaştırma testlerinden Tamhane test teknikleri kullanılmıştır. Yapılan analizler neticesinde katılımcıların finansal iyi olma hali ve iş performansı değişkenlerinin ortalamalarının genel olarak demografik değişkenlere göre farklılaşmadığı görülmüştür. Bu araştırmada bazı kısıtlılıklar bulunmakla birlikte geleceğe yönelik bir takım öneriler de bulunulmuştur.
Türkiye'de uygulanan ilaç politikaları konusunda paydaşların görüş ve tercihlerinin çok kriterli karar verme yöntemi ile değerlendirilmesi

Yaşlanan nüfus ile birlikte hastalık yapısının değişmesi ve bunların yanı sıra sağlık bilincinin ve hizmetlere erişimin artması sağlık politikalarının etkin bir şekilde seçilmesi ve kullanılması ihtiyacını artırmıştır. Söz konusu sağlık politikalarının önemli bir parçası da ilaç politikalarıdır. İlaç fiyatlandırma ve geri ödeme politikalarının bireylerin ihtiyaçlarını zamanında karşılayan, kaynakların etkin kullanımını sağlayan, araştırma geliştirme faaliyetlerini destekleyen bir yapıda olması beklenmektedir. Söz konusu beklentiler her bir paydaşa göre farkılılık gösterdiğinden, paydaş gruplarının tercihlerini doğrudan etkilemektedir. Bu çalışma ile paydaşların ilaç politikaları ile ilgili farklı görüş ve tercihlerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Dört farklı paydaş grubunun ilaç politikaları konusundaki tercihlerinin belirlenmesi amacıyla bir anket uygulanmış anket sonuçlarının analizi Çok Kriterli Karar Verme yöntemlerinden ELECTRE III metodu yardımıyla yapılmıştır. Analiz sonucunda ilaç politikası paydaşlarının en önem verdikleri politika amaçlarının ilaçlara erişim, sağlık sisteminin sürdürülebilirliği ile ilaç harcamalarının kontrolü ve etkin tahsisi olduğu görülmüştür. Paydaşların sayılan amaçlara ulaşmada en etkili gördükleri araç ise hızlandırılmış ruhsatlandırma ve geri ödeme süreçleri olmuştur. Bunu sırasıyla farmakoekonomik değerlendirme ve alternatif geri ödeme sözleşmeleri takip etmiştir. Paydaş gruplarının tercihleri ayrı ayrı analiz edildiğinde; paydaşların politika amaçları konusunda benzer görüşlere sahip oldukları fakat araçlar konusunda ise tercihlerinin birbirinden farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçlarının karar vericilere mevcut politikaları değerlendirirken ve yeni politikalar oluştururken yol göstermesi beklenmektedir.
Hasta hakları ile engelli haklarının incelenmesi ve Bursa il merkezindeki engellilere yönelik hizmetler

Herkes sağlık içinde yaşama ve sağlığını koruyup geliştirme hakkına sahiptir. Hastalık veya engelliliğin oluşması durumunda, bireyin eski sağlığına tekrar kavuşabilmesi için gerekli olan her türlü desteği; eşitlik, saygınlık ve yüksek kalitede alabilmesi temel insan haklarındandır. Hasta hakları ve engelli hakları, sağlıklı yaşama hakkının en önemli parçalarındandır. Sağlıklı olma ihtiyacı, hasta veya engelli olduktan sonra başlamaz. Hasta ve engelli olmayan kişilerde, sağlıklarını korumak ve geliştirmek için sağlık hizmetlerine gereksinim duyarlar. Hastalara ve engelli bireylere verilen sağlık hizmetleri, her zaman yeterli ve kaliteli olmalı; bunu gerçekleştirmek için de çalışılmalıdır. Ayrıca, herkesin hasta veya engelli olma ihtimali bulunmaktadır. Bu yüzden, hastalık veya engellilik gerçekleşmeden önce sağlıklı olunmasına; hastalık ve engelliliğin önlenmesine çalışılmalıdır. Hastalık ve engellilik oluştuğunda ise, hasta haklarına veya engelli haklarına ihtiyaç duyulmaktadır. Dünyada ve Türkiye'de; hasta haklarıyla engelli haklarının kapsamı ilgili mevzuat çerçevesinde düzenlenmiş ve güvence altına alınmıştır. Bu hakların kullanılmasının sağlanması için, herkesin mevzuat hükümlerine uyması gerekmektedir. Burada göz ardı edilmemesi gereken; bu haklara herkesin bir gün ihtiyacı olabileceği gerçeğidir. Bu çalışmada; hasta hakları ve engelli hakları kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Bu konuların yanında, Bursa'daki engelli profili ve Bursa'daki engelli bireylere yönelik hizmetlere de yer verilmiştir. Çalışmanın, Türkiye'deki hasta ve engelli haklarının uygulanması konularında kapsamlı bir kaynak olacağı düşünülmektedir.
Ülkemizde ve dünyada aile hekimliği sisteminin işleyişi

Çalışmanın amacı, ülkemizde ve dünyada aile hekimliği sisteminin araştırılması, diğer ülkelerde bulunan aile hekimliği uygulama şekillerinin incelenmesi, ülkemizde yapılan reformlar sonrasında birinci basamak sağlık kurumlarının geldiği durumun bilinmesi, aile hekimliği uygulamalarının tespit edilmesine yönelik olarak hazırlanmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde aile hekimliğinin genel bir tanıtımı yapıldıktan sonra, uluslararası alanda aile hekimliği hizmetlerinin nasıl yürütüldüğüne dair literatür çalışmasından elde edilen bilgilere yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, Ülkemizde uygulanan aile hekimliğinin nasıl ve ne şekilde meydana geldiği, aile hekimliğinin yasal zemini, kapsamı ve çalışma şartlarının araştırılmasına yönelik bilgiler elde edilmesi amaçlanmıştır. Birçok ülkede aile hekimliği uygulamasının sağlık hizmetine ilk başvurulan yer olduğu ve sağlık hizmetlerinde yaş, cinsiyet ve hastalık türü gözetilmeksizin, tedavi edici ve koruyucu sağlık hizmetlerinin aile hekimlikleri olan ilk basamakta verilmektedir. Uygulama ile ilgili ülkemizde yasal mevzuat olarak birçok gelişme olmuştur. Fakat henüz birinci basamak sağlık hizmeti bilincinin tam olarak oluşmadığı görülmüştür. Yapılan literatür taraması sonucunda, akademik çalışmaların yanında resmi kurumlarının yürütmüş olduğu çalışmalar da bulunmaktadır. Sistemin uygulanmasında sorumluluğu bulunanların, aile hekimliği ile ilgili ciddi önlemler alması, aile hekimliğine işlevsellik kazandırılması gerektiği düşüncesi oluşmuştur.
Teşhis ilişkili gruplara dayalı geri ödeme sistemi ve vaka bazlı bir simülasyon

Bu çalışmada; Teşhis İlişkili Gruplar Metodolojisi temel alınmıştır. Bu amaçla Türkiye'deki sağlık sistemi hakkında kısa bilgiler verilerek sağlık hizmet bölgeleri, hastane kavramı, hastane türleri ve organizasyon yapıları konularına değinilmiştir. Ayrıca Sağlıkta geri ödeme sistemleri hakkında bilgi verilmiş, TİG'e dayalı finansman sistemlerinin tarihçesi, yapısı ve amaçları üzerinde durulmuştur. TİG oluşum süreci göz önünde tutularak TİG kodlarının nasıl oluşturulduğu anlatılmıştır. Uygulama kısmında, Teşhis İlişkili Gruplara temel alan geri ödeme sistem metodolojisi ile seçilen yedi (7) kamu hastanesi TİG verileri kullanılarak, tarafımızca belirlenen bir global bütçenin bu hastanelere nasıl paylaştırılabileceği üzerine bir simülasyon yapılmıştır. Tez çalışmasında 2013 yılı, Sağlık Bakanlığı tarafından TİG verilerinin hastanelerde aktif olarak toplandığı ve bu konuda bilgi birikimin yüksek seviyede olduğu için kullanılmıştır. Seçilen hastanelerde üretilen P65 ve P66 TİG Kodları üzerinde çalışılmış olup hesaplanan Geri Ödeme Katsayısı doğrultusunda hastanelere global bütçe paylaştırılmıştır. Çalışmanın sonucunda hastanelerin yaptıkları işlemler doğrultusunda oluşturulan Geri Ödeme Katsayıları dikkate alındığında seçilen 6. Hastane ön yüksek geri ödemeye, 5. Hastane ise en düşük geri ödemeye hak kazanmıştır. Böylelikle hastanelerin yaptıkları kapsamlı ve maliyetli işlemler geri ödeme yapılırken dikkate alınarak daha hakkaniyetli bir sistem oluşturulmaya çalışılmıştır.