turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mimarlık ofislerinde 'Konfor' ve kullanıcı memnuniyetinin değerlendirilmesi

Ofis binaları günümüzde, sadece çalışma mekanı olmakla kalmayıp çalışanların keyifli vakit geçirip yaratıcılıklarını sergiledikleri ve motive oldukları mekanlar haline gelmiştir. Bu sebeple kullanıcıların motivasyonunu ve çalışma aktivitelerini arttırmak için konfor koşulları daha da önem kazanmıştır. Bu çalışmada mimarlık ofislerinde çalışan kullanıcıların iç mekana ait optimum konfor koşullarını sağlamaya yönelik dikkate alınması gereken kriterlerin saptanması amaçlanmıştır. Bu konudaki etmenleri saptamak için mimarlık ofislerinde konfor koşulları ile ilgili literatür araştırması yapılarak, mimarlık ofislerinde bir alan çalışması uygulanmış ve sonuçlar istatiksel olarak incelendikten sonra genel bir değerlendirme yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde konuyla ilgili literatür araştırması yer almaktadır. İkinci bölümde konfor kavramı ve mimarlık ofislerindeki konfor koşulları tanımlanmıştır. Uluslararası ve ulusal çapta mimarlık ofislerinden örnekler incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise mimarlık ofislerinde; demografik özellikler, ofis genel özellikleri, yapısall konfor koşulları, psikolojik ve sosyal konfor koşullarının kullanıcı üzerinde oluşturduğu memnuniyet seviyesini ölçmek amacıyla Bursa ili ve ilçelerinde bulunan ve alan çalışması için seçilen 140 mimarlık ofisinde kullanıcılara yönelik bir anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Dördüncü bölümde anket sonuçları istatiksel olarak incelenmiş ve elde edilen bulgular konfor koşulları bağlamında ısıl konfor, görsel konfor, işitsel konfor, iç hava kalitesi ve ergonomi başlıkları altında değerlendirilmiştir. Sonuç kısmında da elde edilen bulguların genel bir değerlendirmesi yapılmış ve elde edilen sonuçlara göre mimarlık ofislerinde optimum konfor koşullarını sağlamaya yönelik dikkate alınması gereken faktörler tespit edilmeye çalışılmıştır.
19. yüzyılda Beyoğlu ve Beyoğlu hastahanesi

Bu araştırma Beyoğlu'nun önemli yapılarından olan ve bugüne kadar henüz kimse tarafından ele alınmayan Beyoğlu Hastahanesi için yapılmıştır. Araştırma konusu olan Beyoğlu Hastahanesi'nin Beyoğlu' n olmasından yola çıkarak, bölgenin kuruluşundan, hastahanenin yapılış tarihine kadar olan süre içindeki değişimi ve bu değişime sebep olan etkenler araştırılmıştır. Araştırma esnasında Beyoğlu Hastahanesi ve bölgedeki ö- nemli yapıların çoğunluğunu yabancı mimarların yaptığı saptanmıştır. Beyoğlu Hastahanesi hakkında daha geniş bilgi sahibi olabilmek için bölgenin mekansal değişiminin oluşmasına neden olan yabancı mimarlar ve yaptıkları önemli binalar da incelenmiştir. Araştırma sonucu. Beyoğlu bölgesinin çok ayrıcalı bir eski mimari içeriği bulunduğu, özellikle 19. yüzyıldaki hızlı yapılanma sonunda oluşan Beyoğlu semtinin, eski Türk mimarisinden farklı özelliklere sahip olduğu dikkat çekmiştir. Daha çok 'Batı Eklektizmi Tesirli Osmanlı Mimarlık örnekleri' diye adlandırabileceğimiz yapıların kısa bir süre için de geniş bir alana yayıldığı görülmüştür. Sivil mimarlık örnekleri yapımında çok köklü bir geleneğe sahip bulunan ülkemiz yapı ve süsleme ustalarının katkıları ile oluşan bu semtteki eski binaların, genel çizgileri ile batı ülkelerindeki mimari akımların örneği sayılmalarına rağmen, geleneksel mimarimizden esinlenen çıkmaları, saçakları ve süslemeleri ile batılı örneklerinden üstün sayılabilecek niteliklere sahip oldukları görülmüştür.
Kayseri'de 1950 sonrası modern bir mahalle oluşumu:Yeni Mahalle örneği

Cumhuriyetin ilanından sonra, modernleşme sürecine bağlı olarak Türkiye'nin mekansal ve toplumsal anlamda yeniden yapılandığı bilinmektedir. Sosyal, ekonomik reformlar ve sanayileşme, kentlerin mekansal gelişim süreçlerini doğrudan etkilenmiştir. Bu bağlamda Kayseri kentinde de, toplumsal ve mekansal alanlarda değişimler yaşanmış ve kentin planlama ve gelişim sürecinde bu etkilerin yansımaları olmuştur.1935'te devlet tarafından kurulan Sümerbank Bez Fabrikası, Kayseri kentinin modernleşme sürecini yönlendiren unsurların başındadır. 1950 sonrası çalışanların barınma sorunundaki artış sebebiyle, Fabrika arazisi üzerinde çalışanların kooperatifleşme yöntemiyle konut üretimine izin verilmiştir. Bunun sonucu oluşan Yeni Mahalle, Fabrika çevresinde kurulmuş sanayi odaklı bir mahalle olarak şekillenmiştir. Planlama yaklaşımı bakımından değerlendirildiğinde, Yeni Mahalle'nin 'garden-city/bahçe-şehir' benzeri bir modelinin Kayseri özelinde yorumlanışı olduğu söylenebilir. Ayrıca, konut üretim yöntemi, konut tipolojileri ve kentsel örüntüsü bakımından sadece Kayseri için değil, Türkiye için de önemli bir yere sahiptir. Bu çalışma, Yeni Mahalle örneğini, Kayseri kentinin modernleşme süreci kapsamında ele almaktadır. Aynı zamanda çalışma, kentte etkileri üzerinden, Yeni Mahalle ile ortaya çıkan mekansal ve toplumsal değişim sürecini de değerlendirmektedir. Çalışmanın amacı; Kayseri kentinde modernleşme ile yansımalarını gördüğümüz olguları, planlamaya bakış açısının değişimini ve dönemin kavramsal yaklaşımını, Yeni Mahalle üzerinden değerlendirmektir.
Çeşitli odun türlerinin dış ortam koşullarında ultraviyole ışınlarına karşı dayanımlarının belirlenmesi

Bu çalışmanın amacı, endüstriyel öneme sahip 16 farklı odun türü örneğinin dış ortamda UV ışınları başta olmak üzere bozundurucu faktörlerin etkilerine karşı doğal dayanıklılığının yapay ve gerçek alan denemeleri ile belirlenmesidir. Ayrıca yapay yaşlandırma deneyleri ile gerçek alan denemeleri arasında modelleme oluşturularak, hızlandırılmış yaşlandırma test cihazında bekletilme süresinin doğal koşullarda kaç ay/yıla eş değer olduğu belirlenmiştir. Bu amaçla, adi ceviz, dişbudak, kiraz, meşe, akçaağaç, tik, mazel, beli, limba, anigre, tulipe, sapelli, amerikan cevizi ve okaliptüs, kayın ve çam örnekleri laboratuvar koşullarında 340 nm dalga boyuna sahip UVA lambaların etkisine 1512 saat yaşlandırma testine maruz kalmaktadır. Örnekler aynı zamanda 1 yıl boyunca toprakla teması olmadan Bursa dış ortam koşullarının etkisine maruz bırakılmıştır. Hızlandırılmış yaşlandırma test örneklerinin 1512 saat sonrasında L değerleri incelendiğinde, tik ve amerikan cevizi örnekleri dışında diğer tüm test örneklerinde negatif yönde değer göstermiştir. Tüm test örneklerinde renk değişimi ilk saatlerde etkili bir şekilde görülmektedir. En fazla koyulaşma tulipe örneğinde ölçülmüş aynı zamanda en fazla toplam renk değişimi yine tulipe test örneğinde belirlenmiştir. 1512 saat sonunda en az toplam renk değişimi beli test örneklerinde ölçülmüştür. Doğal yaşlandırma test örneklerinde ise en fazla koyulaşma çam test örneğinde, en fazla toplam renk değişimi yine çam test örneğinde tespit edilmiştir. 393. gün sonunda en az renk değişimi amerikan cevizi test örneğinde ölçülmüştür. Genel olarak iki yaşlandırma metoduna ait test örneklerinin parlaklık değerlerinde azalma, yüzey pürüzlülüğü değerlerinde ise test süresi boyunca artış meydana gelmektedir. Hızlandırılmış yaşlandırma uygulanan test örneklerinin FT-IR analiz sonuçları incelendiğinde, ilk saatlerde bozunmanın hızlı bir şekilde yaşandığı ve genel olarak 168. saatten sonra ligninin tamamen yok olduğu görülmektedir. Doğal yaşlandırma test örneklerinin FTIR sonuçlarına göre ise 153. günden sonra lignin piki kaybolmaktadır. Hızlandırılmış yaşlandırma ve doğal yaşlandırma testinde toplam renk değişimi değerlerinin regresyon modellerinde dişbudak, kayın, akçaağaç, kiraz, meşe, çam, mazel, amerikan cevizi, tulipe ve anigre için denklemlerin açıklayıcılıkları yüksektir. Okaliptus, adi ceviz, limba, tik ve beli için denklemin açıklayıcıkları orta düzeyde elde edilmiştir. Sapelli için denklemin açıklayıcılığı düşük bulunmuştur.
Eskişehir ili Sivrihisar ilçesi mevcut geleneksel ve yeni kent dokusunun mekansal kullanım bağlamında biçim grameri analizi

Sivrihisar İlçesi geleneksel kent dokusunu özgün bir biçimde koruyarak günümüze kadar gelmiştir. Geleneksel ve yeni kentsel dokuyu bir arada barındıran Sivrihisar İlçesi'nde yapılan bu çalışmada kural tabanlı analiz yöntemi olan biçim grameri ile mekansal kullanılan kamusal, yarı kamusal ve özel alan bağlamında kentin biçimleniş kurgusunun ve kent dokusunun yapı taşı olan konutların çözümlenmesi hedeflenmiştir. Kent mimari dil bağlamında çözümlenerek biçimleniş kuralları çıkarılmıştır. Yapılan çalışmada birbirlerinin devamı niteliğinde olan geleneksel ve yeni kent dokusunda, kentsel elemanlar arasındaki bağıntı, kurgusal kurallar bütünü ve odakların tespit edilmesi amacıyla biçim grameri ilesoyutlanarak analiz edilmiştir. Geleneksel ve yeni kent dokusunun karşılaştırılması ile kentibiçimlendiren kurgunun çözümlenmesi hedeflenmiştir.
A Study on historical plasters

Bu çalışmanın amacı, tarihi binalardaki sıva kullanımının binanın uzun dönemdeki performansına etkilerini bulmaktır. Daha önce Şahin (1995) tarafından bir restorasyon mimarı gözüyle incelenmiş olan sekiz ahşap karkas konuttan alınan sıva örnekleri üzerinde bazı fiziksel deneyler gerçekleştirilmiştir. Bu seçilen evlerde üç çeşit sıva kullanımı gözlenmiştir, kerpiç sıvalar, kireç sıvalar ve alçı sıvalar. Bu üç sıva tipinin genel özellikleri açıklanmıştır. Özellikle, sıvaların su buharı geçirgenliği üzerinde durulmuştur. Bu özelliğin diğer fiziksel özelliklerle, özellikle kerpiç sıvaların tanecik dağılımıyla ilişkisi incelenmiştir. Gözenekliliğin ve ısı performansının su buharı geçirgenliğine etkisinin yanı sıra duvarların su buharı geçirgenliği tartışılmıştır.
Bina simülasyon programları ve enerji performans değerlendirmesi

Birincil enerji kaynaklarının yaklaşık üçte biri binalarda tüketilmektedir. Çünkü, binaların aydınlatılması, ısıtılması, soğutulması, havalandırılması ve isimlendirilmesi toplam enerji tüketiminin çok büyük bir miktarını oluşturmaktadır. Enerji etkin binalar gerçekleştirmeye yönelik olarak, binanın tüm sistemleri ile ısıl performansının iyi değerlendirilmesi ve bütünüyle optimize edilmesi büyük önem taşımaktadır. Bunun nedeni, binanın tüm sistemlerinin birlikte, birbiriyle ilişkili ve birbirine bağımlı olarak çalışması ve binanın enerji performansını belirlemesidir. Bu perspektiften bakıldığında, son yıllarda enformasyon teknolojisindeki hızlı gelişime paralel olarak büyük aşama kaydetmiş olan bina simulasyon programları, binaların tasarım, üretim ve işletiminden sorumlu tüm uzmanlar için büyük potansiyel taşımaktadır. Bina enerji simulasyon programları, biçim, boyut, yönlenme ve bina sistemlerinin, tüm bina enerji tüketimini nasıl etkilediğini analiz edebilen güçlü değerlendirme ve karar verme araçlarıdır. Buradan elde edilecek bilgi enerji tüketimini etkileyen bina sistemleri İle ilgili tasarım kararlarını yönlendirmede büyük rol oynamaktadır. Tez kapsamında, bina performansını değerlendiren simulasyon araçları hakkında güncel bilgiler aktarılmakta, bina enerji performansının değerlendirilmesine yönelik olarak bilgisayar simulasyon sistemlerinasıl/neden kullanılabilir/kullanılmalıdır konusu tartışılmakta ve gerçek bir bina bazında örneklenmektedir. Örnek uygulama olarak, Ankara Vakıfbank Bahçelievler Hizmet Binası modellenerek, simülasyon araçlarının farklı yaklaşımlarını ortaya çıkarmak, tasarım üzerindeki etkinliklerini görmek ve binanın enerji profilini ortaya çıkarabilmek amacıyla, hem bir tasarım aracı olan ECOTECT ile hem de detaylı bir enerji analiz aracı olan Power-DOE ile analizi gerçekleştirilmektedir. Çalışma sonucunda, içsel ısı kazancı yüksek ofis binalarının enerji performanslarının iyileştirilmesine yönelik, bina modelinde yapılan değişikliklerin sonuçları ve karşılaştırmalar yer almaktadır.
Çelik yapıların eleman ve bileşen düzeyinde incelenmesi

Gelişmiş ülkelerde, yapılarda çelik kullanımının geldiği nokta ve çeliğin mimariye katdığı göz ardı edilemeyecek kadar büyük boyutlardadır. Bu gelişmeler ve gelinen nokta itibariyle, çelik yapı tasarlayan mimarlar artık tasarladıkları yapının detayları ile uğraşmak yerine bu işi ilgili yan disiplinlere devrederek yapılarını en iyi nasıl ifade edeceklerine yoğunlaşmaktadırlar. Mimarın başarılı bir yapı ortaya çıkarması ve yan disiplinlerle organize bir şekilde çalışması için; yapı taşıyıcı sistemleri, yapı malzemeleri, bütünleyici elemanlar ve bunlara ait detaylar hakkında belli bir bilgi seviyesinin üzerinde olması gerekmektedir. Ülkemizde büyük depremler sonrası, bugüne kadar hakkettiği ilgiyi görmeyen çelik ve çeliğin yapılarda kullanımı, endüstri yapılarından diğer yapı tiplerine doğru kaymaya başlamıştır. Bu olumlu gelişmenin aksine bu konu hakkında mimarların, mühendislerin ve denetleyici kurumların eksikleri ise gelecek için endişe vericidir. Bu çalışmada yukardaki kriterler de göz önünde tutularak; malzeme olarak çelik, taşıyıcısı çelik olan yapı sistemleri, çelik yapıların eleman ve bileşenleri detay olarak incelenmeye çalışılmış, daha önce uygulaması yapılmış olan bir yapının detayları analiz edilmiştir. ilk bölümde böyle bir çalışma yapma gereğinin neden duyulduğu, çalışmanın amacı, kapsam ve yöntemi anlatılmıştır. Tezin ikinci bölümünde, taşıyıcı sistem malzemesi olarak çeliğin özellikleri ve yapı sistemlerinde kullanılan çeliğin avantaj ve dezavantajları gruplandırılarak anlatılmış, ayrıca yapılarda kullanılan hadde profillerinden ve Türkiye'de çelik üretiminden bahsedilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, çelik yapılar eleman ve bileşen düzeyinde incelenmiş ve bölümde çelik yapılarda elemanlar taşıyıcı sistem elemanları ve kabuk elemanları olarak ayrı ayrı anlatılmıştır. Taşıyıcı sistem elemanlarında her bir eleman ayrı ayrı incelendikten sonra bu elemanların birbirleriyle birleşimleri prensip detaylanda ortaya konularak anlatılmıştır. Kabuk elemanları kısmında ise bir kabuk elemanından beklenenlerden bahsedilmiş, ayrıca kabuk elemanları, duvar ve çatı elemanları olarak iki ayrı başlıkta incelenmiştir. Duvar elemanları kısmmda çelik yapılarda karşılaşılan duvarlar ve bunlara ait detaylar anlatılmış, çatı elemanlarında ise çelik yapıların üstünü örtmekte kullanılan çatı taşıyıcı sistemleri detayları ile birlikte incelenmiştir ve örtü malzemelerinden bahsedilmiştir. Dördüncü bölümde, Mimar Feyha Çınarlı ile çalıştığım dönemde Kemerburgaz köyünde yapılmış olan taşıyıcı sistemi çelik iskelet olan Sevsu-Hasan Esen evine ait detaylar tıpku üçüncü bölüme ait bölüm senaryosuna uygun bir şekilde aynı sırada incelenmiş ve ayrıca yapı, çelik yapıların daha iyi anlaşılması için nokta detayları aşamasından da detaylarla anlatılmıştır. Sonuç bölümünde ise tez çalışmasından genel olarak çıkarılması gereken sonuçlar, amaçlananlar ve tezin kapsamı doğrultusunda anlatılanlardan ortaya çıkanların bir değerlendirilmesi yapılmıştır. XI
Mevcut yapıların uyarlanabilirlik kapasitesini belirleme ve değerlendirme yöntemi

Mevcut yapıların içinde yer aldığı koşullardaki değişim ve gelişmeler karşısında, yapıların ömrü boyunca yapısall, işlevsel, ekonomik açılardan fayda değerini sürdürmek üzere, uyarlanabilirlik gereksinimi ortaya çıkmaktadır. Bu doğrultuda, yatırımcılara, tasarımcılara, yüklenicilere ve kullanıcılara, yapının yeni koşullara uyarlamamasına yönelik yeniden tasarım ve yeniden yapım kararlarına destek olacak bir yönteme ihtiyaç duyulmaktadır. Bu tespitler ışığında, mevcut kapasite sunumu ile değişim talepleri arasındaki ilişkiden yola çıkarak, yapının yeniden kullanım amacına yönelik tasarım ve yapım aşamalarına karar desteği sağlamak üzere uyarlanabilirlik kapasitesinin kantitatif bir değer şeklinde sistematik ve rasyonel bir yöntemle ortaya konulmasının gerekliliği' bu çalışmanın sorunsalı olarak belirlenmiştir. Uyarlanabilirlik kapasitesini kantitatif bir değer olarak ifade etmek üzere öne sürülen değerlendirme yönteminin temel ilkeleri şöyledir: Uyarlanabilirlik kapasitesi, gelecekte ortaya çıkması muhtemel yapısall ve mekansal değişim taleplerinin gerçekleştirilebilirliği üzerinden değerlendirilmektedir. Bu fizibilite, yapının gelecekteki farklı kullanım durumlarını içeren bir kullanım senaryosuna ve bu kullanım durumları arasındaki yapısall ve mekansal değişim taleplerine dayalıdır. Bu doğrultuda, öngörülen kullanım durumlarının fayda değerleri ile değişim taleplerinin külfet değerleri arasındaki korelasyon düzeyinin, yapının uyarlanabilirlik kapasitesi için bir gösterge değeri olarak kullanılabileceği; bu tez çalışmasının, değerlendirme yöntemine ilişkin savıdır. Kullanım durumlarının fayda değerlerinin ve değişim taleplerinin külfet değerlerinin belirlenmesinde ise, çok kriterli karar verme yaklaşımlarından biri olan AHP Yöntemi kullanılmaktadır.
Enerji performansı öncelikli mimari tasarım sürecinin ilk aşamasında kullanılabilecek tasarıma destek değerlendirme modeli

Tasarım sürecinin ilk adımlarında alınan kararların önemli bir bölümünün sonuçta elde edilen bina performansını doğrudan etkilediği bilinmektedir. Bu noktada bina performans simülasyonlarından elde edilen bilgi, tasarım sürecinin başından itibaren tasarım kararı destek sistemi olarak tasarım ekibinin alternatif çözümler içinden seçim yapabilmesine yardımcı olabilecek önemde görülmektedir. Bina performans simülasyonlarının tasarım süreci içinde dolaylı yolla kullanılabilmesinde hassasiyet analizine dayalı yeni bir yöntem aranmaktadır. Hassasiyet analizi tasarım parametrelerinin bina performansı üzerindeki etkisinin ve hangi parametrenin daha etkin rol oynadığının belirlenmesine yardımcı olmaktadır. Tezin amacı, henüz tasarım sürecinin başındaki okul binası şemalarının belirlenen parametreler ve denenen değerlerine bağlı enerji performansı hassasiyetinin sorgulanmasıdır. İklimsel farklılıklara bağlı hassasiyetlerin belirlenebilmesi için analiz, Türkiye'nin dört derece gün bölgesi için ayrı olmak üzere gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmaya veri sağlamak üzere Esp-r enerji performans simülasyon programı kullanılmıştır. Temsili bir sınıf zonları kümesi tanımlanmış ve girdi parametreleri belirlenmiştir. Analiz hem ısıtma enerjisi tüketimi hem de soğutma enerjisi tüketimi üzerinden irdelenmiştir. Tezin sonucunda okul tasarımları için ısıl açıdan dirençli tasarımlara yönelik bir modül önerisi Modulsco geliştirilmiştir. Bu modülü test edebilmek için bu modül ile elde edilen üç alternatif tasarım şeması Türkiye'nin dört iklim bölgesine uygulanmış ve sonuçları değerlendirilmiştir. Bu önerilen yöntem, iklime dayalı tasarım gerçekleştirmek isteyen tasarımcılar için hazırlanacak tasarım kılavuzun genel çerçevesini oluşturmaktadır.
Kıyı yenileme projeleri: Proje geliştirme stratejileri ve koruma yaklaşımları

Liman faaliyetlerin sürdürülmelerinde yaşanan teknolojik gelişmeler ve buna bağlı olarak geliştirilen stratejik uygulamalar, 20. yüzyıl ortalarından itibaren liman şehirlerinde su ile kara arayüzünde köhnemeye sebep olmuş ve kaçınılmaz sonuçlara yol açmıştır. Kıyı yenileme projeleri ile 1960lı yıllardan bu yana Kuzey Amerika'dan başlayarak dünyanın farklı coğraflarında yerel yönetimlerin kararları ve vizyonları doğrultusunda gerçekleşmiştir. Geçmişten bugüne gerçekleşmiş her proje kendi döneminin koşulları altında ve geliştirdikleri vizyonlar çerçevesinde kıyıları dönüştürmüşlerdir. Her birinin uygulamaları ve deneyimleri kendilerinden sonra gelen projeler için öncü ve yol gösterici olmuştur. Dolayısıyla tarihsel süreçte takip edildiği zaman kıyı yenileme projelerinin her aşamasında yaşanan gelişmeler ve bugün genel yaklaşımların nasıl değiştiği gözlemlenebilir. Bundan ötürü, bu çalışma kapsamında sırasıyla Baltimore Inner Harbour, Rotterdam Kop van Zuid, Barselona Port Vell, Anvers het Eilandje ve Bordeaux Garonne Nehri Yenileme Projeleri ; kıyı yenileme projesi geliştirme stratejileri, hedefler, planlama kararları, organizasyonel strüktür, koruma yaklaşımları ve her bir proje ile ilgili görüş ve değerlendirmelere yer verilerek incelenmiştir. Bu projelerin yanı sıra RDM Rotterdam Tersaneleri Dönüşümü ve Gdansk Tersaneleri Dönüşümü ile liman faaliyelerine hizmet etmiş endüstri mirası dönüşümleri yine kıyı yenileme projeleri üst başlığı altında değerlendirilmiştir. Her liman şehri geçmişşten günümüze küreselleşmenin kıyılara etkisi ile birlikte ve doğal bir sonucu olarak kıyı yenileme projelerine ev sahipliği yapmıştır ya da yapacaktır. Yapılan analizler ve araştırmalar ışığında, sürdürülebilir ve ideal bir dönüşümün yaşanması, liman faaliyetlerine hizmet etmiş ve yine bu faaliyetler aracılığıyla taşınmış bilginin bir eseri, bir 'liman mirası' olarak vurgulanan kültürel miras alanlarının korunarak yaşatılması için gereken stratejiler ve koruma yaklaşımları belirtilmiştir.
Vernaküler ve bağlantılı kavramlar kapsamında Türkiye'de mimarlık

Bu çalışmanın temel meselesini Türkiye'de halk mimarisi, Türk evi, Osmanlı evi, Anadolu evi, sivil mimari vb. gibi terimlerle adlandırılan geleneksel konut mimarlığının erken 20. yüzyıldan beri historiyografik söylemlerde nasıl inşa edildiğini tartışmak oluşturmaktadır. Söz konusu terimlerin hemen hepsi, ne arkitektonik, ne de barınma kültürü eksenli kurulmuş olmayan söylemlere işaret etmektedir. Vernaküler terimi ise, diğerlerine oranla ülkedeki siyasal tartışmalara daha az referans vermesi nedeniyle, tüm bu söylemlere konu oluşturan mimarlık ürünlerini genelde nitelemesi için seçilmiştir. Vernaküler kavramının dışında kalan konuya ilişkin terimler, Türkiye'deki siyasal ve ideolojik tartışmalarla sıkı biçimde bağlantılı gözükürler. Hepsinde de geleneksel konut mimarisinin kültüralist, iklimsel ve tarihsel determinizm olarak adlandırılabilecek bakış açılarıyla ele alındığı ve açıklandığı söylenebilir. Hatta, bu terimlerin her birinin farklı siyasal iktidar tahayyülleri kurmaya yönelik arayışlarla ilişkili olduğu da fark edilmektedir. Çalışmada, Türkiye'de vernaküler konut söylemleri aracılığıyla kurulan siyasal iktidar tahayyüllerini var eden en önemli öğenin 'özcülük' olduğu saptanmıştır. Özcülük merkezli söylemler, sürekli değişen dünyada hep sabit kalan, değişime direnen bir öz arayışına işaret etmektedir. Bu durum değişimi durdurmak ve çeşitliliği görmezden gelmek istemekle eş anlamlıdır. Konut tarihi söylemlerinde egemen olan yaklaşım çerçevesinde vernakülerin tarihselliği inkar edilmekte, yaygın bir çeşitlilik gösteren konut mimarlıkları sürekli olarak türdeşlik gösterdikleri iddiasıyla açıklanmaya çalışılmaktadır. Çok sayıda örnekte, vernaküler kavramının, geleneksel domestik dünyanın ne olduğunun araştırılmasından çok, toplumun disipliner bir bütün olarak yeniden inşa edilmesine yönelik bir arayışa işaret ettiği görülmüştür. Vernaküler söylemleri aracılığıyla bir zamanlar mevcutken yitirilmiş, ancak özlenen bir muhayyel geçmişş anlatılarak, aslında kurulması talep edilen farklı siyasal ideolojilere göre farklılaşan- bugünler tarif edilmektedir. Böyle bakıldığında, vernaküler mimarlık, herkesin önceden belirlenmiş kurallara tartışmasız uyduğu, kimlik bütünlüğü gösteren, aşınmaz bir disiplin rejimi inşa etme hayalinin kurucu araçlarından biri haline gelmektedir.