turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Toplumun sağlık okuryazarlığının yükseltilmesinin hizmet verimliliğine potansiyel katkıları

Bu araştırma, sağlık okuryazarlığı hakkında bilgi vererek, sağlık okuryazarlığının sağlık kurumlarında hizmet verimliliğini nasıl etkilediğimi ve hizmet verimliliğine potansiyel katkılarını değerlendirmek ve öneriler sunmak amacıyla sağlık profesyonelleriyle yapılmıştır. Bu araştırma nitel bir değerlendirme olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinde çalışan 5 hekim ve 5 hemşire oluşturmaktadır. Bu 10 sağlık profesyoneline ulaşılarak, nitel araştırmada en fazla kullanılan mülakat yöntemiyle çalışma yapılmıştır. Araştırmada veri toplama süreci 2 Eylül 30 Eylül 2019 tarihleri arasında 4 haftalık bir süreçte tamamlanmıştır. Görüşmeler, her katılımcı için yüz yüze olacak şekilde planlanmış ve katılımcıların izin ve onayı dahilinde ses kaydı yapılarak görüşme yapılmıştır. Araştırma verileri, görüşme tekniği kullanılarak hazırlanan görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma için elde edilen ses kayıtları bilgisayar aracılığıyla yazıya dökülmüştür. Araştırma sonucunda sağlık okuryazarlığının, hem profesyoneller hem hastalar hem de sağlık kuruluşu tarafından verimlilik açısından önemli bir yere sahip olduğunu; sağlık okuryazarlığının maliyet ve zaman verimliliği getireceği; erken teşhislere yardımcı olacağı, sağlık kuruluşlarının gereksiz kullanımının önüne geçeceği, sağlıkla ilgili doğru bilgiye ulaşmada fayda sağlayacağı, sağlık profesyonellerinin verdikleri hizmetlerin daha verimli ve dikkatli olması, hastaların tedaviye uyma sürecinde daha özverili olmaları varılan en bariz sonuçlardandır. Sağlık okuryazarlığının düzeyini yükseltmek hem bireysel hem de eğitim ile desteklenecek bir süreç olduğu ve bunun olumlu yansımasının sağlıkla ilgili bütün tarafları pozitif olarak etkileyeceği sonucuna varılmıştır.
Alzheimer hastalığını etkileyen psiko-sosyal faktörler ve tıbbi sosyal hizmet

Bu çalışmada, Alzheimer hastalığını etkileyen psiko-sosyal faktörlerin var olduğu düşüncesinden yola çıkılmış; hastaların Alzheimer olmadan önceki psiko-sosyal ve ekonomik yaşantıları incelenmiş ve Alzheimer hastalığına neden olan psiko-sosyal faktörler saptanmaya çalışılmıştır. Tespit edilen faktörler ışığında Alzheimer hastalarına yönelik tıbbi sosyal hizmet müdahaleleri üzerinde durulmuştur. Çalışma, örneklemi dahilinde Sakarya ili Adapazarı ilçesinde ikamet eden 60 Alzheimer hastası ile yapılmış olup; çalışma kapsamında oluşturulan anket formu hastaların refakatçilerine uygulanmıştır. Elde edilen bilgiler SPSS kullanılarak analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. Buna göre; hastalığın kadınlarda, ileri yaşlarda ve eğitim düzeyi düşük kişilerde daha fazla görüldüğü; bu nedenle yaş, cinsiyet ve eğitim durumunun Alzheimer hastalığını etkileyen faktörler arasında olduğu; hastaların Alzheimer tanısı almadan önce hiçbir mental aktivite ile uğraşmadığı; fiziksel aktivite yapmadığı bu nedenle sosyal aktivitelere katılmanın Alzheimer hastalığını etkileyebileceği sonucuna varılmıştır. Ruh sağlığı ve Alzheimer arasındaki olumlu bir ilişki olduğu hastaların geçmişşte depresyon geçirme bulgusu ile kanıtlanmıştır. Alzheimer hastalığının genetik yatkınlıktan, kronik sağlık sorunlarından etkilendiği tespit edilmiştir. Çalışma kapsamında elde edilen bulgulara göre çalışmanın son bölümünde sonuç ve önerilere yer verilmiştir.
Marmaris'te yaşayan yaşlı nüfusta karşılaşılan sorunlar ve günlük yaşam aktiviteleri

Yaşlılığın normal sürecinde yaşanan fiziksel, psikolojik ve sosyal özelliklerdeki yetersizlikler kişilerin günlük yaşam aktivitelerinde de yetersizlikler ile sonuçlanmaktadır. Bu çalışma, Marmaris ilçesinde ev ortamında ve huzurevinde yaşayan farklı sosyoekonomik düzeydeki 65 yaş ve üstü yaşlı bireylerin karşılaştıkları sorunlar ve günlük yaşam aktivitelerindeki bağımlılık düzeyinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma kapsamına Marmaris ilçesinde ev ortamında ve huzurevinde yaşayan toplam 152 yaşlı alınmıştır. Örneklem grubunun oluşturulmasında 'tesadüfi örnekleme' yöntemi kullanılmış, veri toplanmasında ise anket tekniğinden yararlanılmıştır. Anket uygulamasında yaşlılarla birebir görüşülerek veriler toplanmıştır. Daha sonra toplanan veriler SPSS 18,0 programına girilmiş ve değerlendirilmesinde yüzdelik hesaplanması ve ki-kare testi uygulanmıştır. Elde edilen veriler ışığında yaşlı bireylerin barınma sorunlarının bulunmadığı, sağlık durumlarının orta ve üstü olduğu ve çevre ile ilişkilerinin iyi olduğu saptanmıştır. Günlük yaşam aktivitelerinde beslenme ve yemek yiyebilme en fazla oranda bağımsız olarak yapabilmektedirler. Enstrümantal günlük yaşam aktivitelerinde ise en fazla ulaşım ve alışverişte yardıma ihtiyaç duymaktadırlar.
Sağlık çalışanlarının cam tavan algılarının toplumsal cinsiyet algısı ile ilişkisi

Toplumsal cinsiyet, biyolojik faktörlerin yanında toplumdaki cinsiyete ilişkin algılar sonucunda oluşmuş bir kavramdır. Kadınların iş yaşamına yoğun biçimde dahil olmasıyla beraber toplumsal cinsiyete dayalı problemler daha görünür hale gelmiş, bu problemler yalnızca cinsiyete dayalı olarak ortaya çıktığı için kadınları büyük bir çıkmaza itmiştir. Cam tavan, herhangi bir niteliksel eksiğin olmamasına karşın, görünmeyen sebeplerle kadınların işlerinde yükselmelerinin mümkün olmamasını ifade eden bir engeldir. Toplumsal cinsiyet temelli bir problem olan cam tavan engeli, bu çalışmanın temel konusunu oluşturmaktadır. Bu araştırmanın amacı, cam tavan algısı ve toplumsal cinsiyet algısı arasındaki ilişkiyi sağlık çalışanları kapsamında belirlemektir. Bu amaç çerçevesinde Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği ve Cam Tavan Engelleri Ölçeği kullanılarak Koç Üniversitesi Hastanesi'nde görevine devam eden 500 sağlık çalışanından veri toplanmıştır. Elde edilen veriler, SPSS istatistik programında analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları, sağlık çalışanlarının toplumsal cinsiyet algıları ile cam tavan engeli algıları arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir.
Erciyes Üniversitesi Gevher Nesibe Hastanesi'nde 1998-2000 yılları arasında yatan hastalara verilen hizmetlerin değerlendirilmesi

Bu çalışma, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanelerinde 1998- 2000 yıllan arasında yatan hastalara verilen hizmetlerin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında bu yıllara ilişkin hastanede tutulan kayıtlar değerlendirilmiştir Hastanelerde 2000 yılında 1998 yılma göre yatak sayısında % 23 oranında artış olmuştur. Çalışan sağlık personeline baktığımızda doktor sayısında % 15 artış, diğer sağlık personelinde % 19 artış, idari ve diğer personelde ise önemli bir değişiklik olmamıştır. Servislerde yatan hastaların toplam yattıkları gün sayısında 1999 yılma göre % 12 artış kaydedilmiş ve bu artış istatistiksel olarak anlamlı görülmüştür. Hastaların 1998- 2000 yıllarında ortalama yatış sürelerine bakıldığında 9.9 gün ortalaması ile yattığı görülmektedir. Yatak işgal oranı 1998 yılında % 78.2 iken, 2000 yılında % 71 .1'e düşmüştür. Yatak devir aralığı 1998 yılında 2.7 gün ve 1999- 2000 yıllarında ise 4.0 gündür. Yatak devir hızı 1998 yılında % 29.2 ve 2000 yılında % 27.3 olmuştur. Kaba ölüm hızı 1998 yılında % 4.6 ve 2000 yılında % 4.3 'tür. Yapılan ameliyat sayılan yıllara göre artış gösterirken, ameliyat hızlan 1998 yılında % 43.3, 2000 yılında ise % 41 .6'ya düşmüştür. Vakaların ortalama % 86'sma genel anestezi ve % 9 .9'na ise lokal anestezi uygulanmıştır. Görülen hastalıklar arasında arter, arteriol ve kapiller hastalıkları birinci, serebrovasküler hastalıklar ikinci sırada yer almıştır. Ölüm vakalarına bakıldığında, en fazla serebrovasküler hastalıklar, perinatal hastalıklar ve kazalar sonucunda görülen kafa travmaları ilk sıralar almaktadır.
Hastane hizmetlerinde pazarlama stratejileri ve akdeniz üniversitesi hastanesi'nde bir uygulama

HASTANE HİZMETLERİNDE PAZARLAMA STRATEJİLERİ VE AKDENİZÜNİVERSİTESİ HASTANESİ'NDE BİR UYGULAMAAdı ve Soyadı : Fatma ERİNDanışmanın Adı : Yrd. Doç. Dr. Mert UYDACIKabul Tarihi : 15 /06/2006Programı : Yüksek Lisans Anabilim Dalı : Sağlık Kurumları Yöneticiliği Anabilim DalıGünümüzde artan yoğun rekabetten hastaneler de etkilendi. Hastane yöneticilerini yeni arayışların içine itti. Bunlardan biri de pazarlama stratejisi oluşturmaktır. Pazarlama stratejisi, bir işletmenin pazarda ne yapabileceğini belirler. Hastanelerin pazardaki davranış biçimlerini belirleyip, rekabet üstünlüğü yaratabilmesidoğru pazarlama stratejisi belirleyip, uygulama yeteneğine bağlıdır. Bu tezin amacı, hastane yönetiminin yeni bir hastane ya da sağlık birimi kurmaya da stratejilerini değiştirme kararı aldıktan sonra, hastane yönetiminin pazarlama stratejisi oluştururken izleyecekleri yollar ayrıntılı olarak belirtilmiştir. Tezin birinci bölümünde sağlık, hastane hizmeti ve pazarlama, pazarlama stratejisi ile ilgili temel kavramlar tanımlanmıştır. Hastane hizmetlerinde pazarlamanın önemi vurgulanmıştır. Tezin ikinci bölümünde pazarlama stratejisini oluşturan elemanlar ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Hastane yönetiminin amaçlarına uygun pazarlama stratejilerini belirlerkenizleyebileceği yollar, alternatifler belirlenmiştir. Tezin üçüncü ve son bölümünde örnek vaka olarak Akdeniz Üniversitesi Hastanesi'nde Temmuz 2005 tarihinde açılan Günübirlik Cerrahi Merkezi'nde uygulanan pazarlama stratejisi incelenmiştir. İncelemede gözlem yapılmış, her birimle yüz yüze görüşülmüş, rapor ve dokümanlar incelenmiştir. Sonuç olarak, merkezin pazarlama strateji adı altında çalışma yapmadığı saptanmıştır. Pazarlama stratejisini oluşturan elemanların bir kısmı tasarım dosyası adı altında yapıldığı görülmüştür. Eksik bilgilerincelemeler, araştırmalar sonucunda tamamlanmıştır. Günübirlik Cerrahi Merkezi'ndeuygulanan pazarlama stratejisi ortaya konulmuştur. Sonuç olarak hastane yönetiminin amaçlarına uygun pazarlama stratejileri oluştururken izleyebileceği yollar ve yöntemler anlatılmıştır.
Akreditasyon belgesine sahip bir hastanede hasta güvenliği kültürünün değerlendirilmesi

Sağlık hizmetleri sunumunda en çok tartışılan konulardan biri hasta güvenliğinin sağlanmasıdır. Hasta güvenliğinin sağlanması ve tıbbi hataların azaltılması için atılacak ilk adım hasta güvenliği kültürünün değerlendirilmesidir. Bu araştırma akreditasyon belgesine sahip bir hastanede hasta güvenliği kültürünü değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini hastanenin kliniklerinde çalışan tüm doktor ve hemşireler (102 doktor ve 93 hemşire) oluşturmaktadır. Araştırmada doktorlardan geri dönen anket sayısı yetersiz olduğundan (geri dönüş oranı % 14 ,7), araştırma 70 hemşire üzerinde (geri dönüş oranı % 75,2) yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak Agency for Healthcare Research and Quality tarafından hazırlanan ''Hospital Survey on Patient Safety Culture'' kullanılmıştır. 42 ifadeden oluşan anket 12 boyutta değerlendirilmiştir (1: Hiç Katılmıyorum, 2 :Katılmıyorum, 3: Ne Katılıyorum Ne De Katılmıyorum, 4 :Katılıyorum, 5: Tamamen Katılıyorum anlamındadır): Birimler içinde ekip çalışması (3,892 0 ,581), güvenliğin kapsamlı algılanması (3,825 0 ,511), hataların raporlanma sıklığı (3,809 0 ,910), hasta güvenliği için hastane yönetiminin desteği (3,695 0 ,719), hatalar hakkında iletişim ve geribildirim (3,685 0 ,703), hastanede devirler ve nakiller (3,667 0 ,774), örgütsel öğrenme-sürekli iyileştirme (3,552 0 ,592), hastane birimleri arasında ekip çalışması (3,446 0 ,529), iletişimin açık tutulması (3,423 0 ,731), yönetici beklentileri ve hasta güvenliğini geliştirme faaliyetleri (3,335 0 ,626), hataya karşı cezalandırıcı olmayan yanıt (2,866 0 ,827), personel sağlama (2,535 0 ,474). Araştırmada hastanede çalışma süresi, birimde çalışma süresi, meslekte çalışma süresi, haftalık çalışma süresi bağımsız değişkenlerine göre on iki hasta güvenliği kültürü boyutunun hiçbirinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Hemşirelerin % 64 ,3'ünün çalışma alanındaki/birimindeki hasta güvenliğini çok iyi, % 14 ,3'ünün mükemmel bulduğu belirlenmiştir. Hemşirelerin % 52 ,9'unun hiç olay rapor etmedikleri ve % 30'unun 1-2 olay rapor ettikleri tespit edilmiştir. Araştırmada ayrıca hemşirelerin bağımsız değişkenlere göre ankette yer alan ifadelere katılma derecelerinde farklılık olup olmadığı da incelenmiş ve genel olarak hastanede, birimde, meslekte ve haftada daha fazla çalışma süresine sahip hemşirelerin ifadelere katılma ortalamalarının daha yüksek olduğu bulunmuştur.
Sağlık profesyonellerinin merhamet yorgunluğu düzeyinin hasta güvenliğine etkisi

Merhamet, en basit tanımıyla acıma ve şefkat hissi anlamına gelmektedir. İnsan yaşamının söz konusu olduğu sağlık alanında en mühim görevi üstlenen sağlık profesyonellerinin hastalarına merhamet etmesi oldukça doğal bir durumdur. Gün içerisinde bakılan hasta sayısının fazla olması, hastaların acı ve ağrılarına sürekli tanık olma bu durumu etkilemektedir yani bu durum sağlık profesyonellerinde merhamet etmekten doğan bir yorgunluğa sebep olmaktadır. Oluşan bu yorgunluğun hasta güvenliği üzerinde etkisi olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmada sağlık profesyonellerinin merhamet yorgunluğu düzeyinin hasta güvenliği kültürü üzerine etkisinin incelenmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla hekim ve hemşirelerin merhamet yorgunluğu düzeyleri ve hasta güvenliği tutum algılamaları değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini, Isparta il merkezinde faaliyet göstermekte olan Süleyman Demirel Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi ve Isparta Şehir Hastanesinde çalışan 1579 hekim ve hemşire oluşturmaktadır. Bu kapsamda 415 sağlık profesyoneline ulaşılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak olarak Adams ve arkadaşları tarafından geliştirilen Hür tarafından Türkçeye uyarlanan 13 maddeden oluşan 'Merhamet Yorgunluğu-Kısa Ölçek' ve Sexton ve arkadaşları tarafından geliştirilen, Baykal ve arkadaşları tarafından Türkçeye uyarlanan 46 maddelik 'Hasta Güvenliği Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, sağlık profesyonellerinin merhamet yorgunluğu düzeyinin hasta güvenliği tutumunu negatif yönde etkilediği tespit edilmiştir. Sağlık profesyonellerinin merhamet yorgunluğunun, yaş, cinsiyet, medeni durum, gelir durumu, mesleki yıl ve hastane hizmet süresine göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Sağlık profesyonellerinin hasta güvenliği tutumunun ise yaş, medeni durum, gelir durumu, mesleki yıl değişkenlerine göre farklılık gösterdiği saptanmıştır.
Türkiye'de sağlık politikaları göstergeleri ve makro ekonomik büyüklükler ile olan etkileşimi

1980'lerden bu yana Türkiye'nin içinden geçtiği neoliberal dönüşüm süreci, ekonomik politikası süreçlerini yeniden tanımlayarak, başta sağlık politikaları olmak üzere, ülkemizdeki diğer sosyal politika yapım süreçlerini de kaçınılmaz olarak etkilemiş ve yeniden yapılandırmıştır. Bu bağlamda, Türkiye'de ve bütün dünyada, sağlığın sosyal bir politikası sahası olarak devletin ve diğer kamusal mekanizmaların ilgili sahaya müdahale ve sağlık sektörünü neoliberal önceliklere göre şekillendirme girişimleri yoğunlaşmıştır. Sağlık ekonomisi yaklaşımları sağlık sektöründe devam ede gelen neoliberal dönüşüm sürecine koşut olarak, paradigmatik değişimler yaşamıştır. Kapitalizmin yeni bir evresi olarak değerlendirilebileceğimiz ve 'küreselleşme' dönemi olarak adlandıracağımız uluslararası konjonktürde, ekonominin bir alt disiplini olarak sağlık ekonomisi yaklaşımları, 1960'lardaki sağlığı bir beşeri sermaye olarak gören ve kendi bakışını temel makroekonomik modellere entegre eden temel paradigmasını, sağlık kavramını sadece mikro-ekonomik modellemeler dahilinde harcamalar, harcamaların etkinliği ve sağlık kurumu örgütlerinin etkinliği ve verimliliğini konu alan neoliberal sağlık paradigmasıyla değiştirmiştir. Türkiye'deki sağlık sektöründe yaşanan dönüşümü ülkemizde devam edegelen neoliberal dönüşüm sürecinden ayrık düşünmek olanaksızdır. Bu kapsamda çalışmamız ilgi neoliberal yapısall değişimlere paralel olarak şekillenen ekonomik göstergeler ve bu dönüşümünün sağlık politikalarında izdüşümü ve sonucu olarak sağlık göstergeleri arasındaki ekonometrik ilişkiselliği saptamayı amaçlamaktadır. Çalışmamız dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci ve ikinci bölümde sağlık ekonomisi ve kavramlarını disiplinin uluslararası ve ülkemizde tarihsel evrimi ile harmanladıktan sonra sağlık hizmetleri piyasalarının belli başlı özelliklerini ve ilgili piyasalarda arz ve talep kavramı tartışılacaktır. Üçüncü bölüm Türkiye'deki sağlık politikası yapımındaki yapısall aktörleri ve unsurları tarihsel evrimi ile sunacak ve temel sağlık göstergelerinin tanımını yaptıktan sonra, belli başlı sağlık göstergeleri ve belirli ekonomik göstergeleri arsındaki ilişkiyi betimsel istatistikler yardımı ile değerlendirecektir. Sağlık ekonomisi üzerine yapılan ampirik çalışmaların literatür taramasını yapan çalışmamızın dördüncü bölümü üçlü bir ampirik çalışma yapacaktır. Birinci kısımda, belirli sağlık göstergeleri ve ekonomik büyüme; temel kamusal harcamaları olan sağlık, ulusal savunma, eğitim harcamaları arasında ilişkinin sınanmasını VAR Ayrıştırması, Etki-Tepki Analizi, Granger nedensellik testi gerçekleştirilirken, toplam, özel ve kamusal sağlık harcamalarının yapısall kırılma dönemlerini belirleyebilmek için CUSUM testleri uygulanacaktır. Son deneysel kısım ise sağlık harcamalarının gelire karşı duyarlılığı Johansen eşbütünleşme prosedürü ile toplam sağlık harcamaları, ulusal gelir ve nüfus büyüme oranı değişkenleri yardımı ile test edilecektir.
Sağlık hizmetlerinde geri ödeme yöntemleri ve teşhis ilişkili gruplara dayalı bir uygulama

Bu çalışmanın amacı Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu'na bağlı hastanelerin 2015 yılına ait Teşhis İlişkili Gruplar verileri kapsamında hastanelerin vaka karması indekslerinin hesaplanması, hastanelerin ayakta hasta verileri ve ürettikleri toplam bağıl değerlere göre ayakta ve yatan hasta gelirleri hesaplanarak global bütçeden almaları gereken tutarların belirlenmesi ve global bütçeden 2015 yılında aldıkları tutarlarla karşılaştırılmasıdır. Araştırmanın evrenini Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu'na bağlı devlet hastaneleri oluşturmaktadır. Çalışmada örnekleme yapılmadan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu'na bağlı olan 707 devlet hastanesinden Teşhis İlişkili Gruplar verisi olan 665 devlet hastanesinin 2015 yılına ait Teşhis İlişkili Gruplar verileri, global bütçeden aldıkları tutarlar ve ayakta hasta verileri analiz kapsamına alınmıştır. Çalışmada incelenen 665 hastanenin ortalama vaka karması indeksi değeri 0,97 olarak bulunmuştur. Hastanelerin hizmet rollerine göre ortalama vaka karması indeksi değerlerinin, A1 hizmet rolündeki hastanelerde 1 ,10, A1-Dal hizmet rolündeki hastanelerde 1 ,22, A2 hizmet rolündeki hastanelerde 0 ,98, A2-Dal hizmet rolündeki hastanelerde 0 ,87, B hizmet rolündeki hastanelerde 0 ,88, C hizmet rolündeki hastanelerde 0 ,79, D hizmet rolündeki hastanelerde 0,72 ve E1 hizmet rolündeki hastanelerde 0,74 olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışma kapsamında 665 hastaneden 274 (%41,2)' ünün 2015 yılında global bütçeden aldığı tutardan daha fazla ödeme alması gerektiği, 387 (%58,2)'sinin ise daha az ödeme alması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Çalışma kapsamında 4 (%0,6) hastanenin global bütçeden aldıkları tutarlar tespit edilemediği için hesaplama sonucu elde edilen tutarlarla karşılaştırması yapılamamıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastanelerin yatan hasta ödemelerinin Teşhis İlişkili Gruplara dayalı olarak yapılması, global bütçenin kamu ve özel tüm sağlık kurumlarını kapsaması, kamu ve özel hastanelerde maliyet muhasebesi sistemi oluşturularak Teşhis İlişkili Gruplar ve maliyet analizi birimlerinin kurulması, Türkiye'de yapılan mevcut çalışmaların devam ettirilmesi ve teknik, beşeri ve hukuki altyapının tamamlanarak Türkiye'ye özgü bir Teşhis İlişkili Gruplar sisteminin oluşturulması önerilmektedir.
Palyatif bakım merkezlerinin maliyet analizi: Kamu hastanesi örneği

geçtikçe, hasta ve yakınlarına verilen hizmet kalitesinin önemi artmaktadır. Yaşlı nüfusun artması, hastalıkların kronikleşmesi ve hastalara uygulanan tedavilerin sonuç vermemesi ile birlikte terminal dönem hastaları ve ailelerinin yaşam konforunun korunmasına önem verilmeye başlanmıştır. Bu açıdan palyatif bakım önemli bir yere sahiptir. Yeni bir hizmet alanı olan palyatif bakımın yalnızca tıbbi tedavi hizmeti sunmaması, hasta ile birlikte yakınlarının da kültürel, dinsel ve kişisel değerlerine duyarlı kalarak gerekli sosyal, manevi ve fiziksel ihtiyaçlarını karşılamalarına yardımcı olan bir hizmet alanı olması nedeniyle sağlık bakım endüstrisinde kendine kısa sürede yer edinmiştir. Bu çalışma sağlık alanında yeni bir hizmet dalı olan palyatif bakımın maliyet analizini yapma amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini, 01.05.2016-31.10. 2016 tarihleri arasında, Denizli ilindeki 'Denizli Devlet Hastanesi Palyatif Bakım Merkezi' oluşturmaktadır. Araştırmada temel olarak 'fiili tam maliyet yöntemleri' kullanılmıştır. Elde edilen veriler maliyet unsurları açısından tam maliyet yöntemine uygun olması nedeniyle veriler işlenirken 'tam maliyet yöntemi' kullanılmıştır. Maliyet verilerinin toplanılmasında Tekdüzen Muhasebe Sistemi'nin genel gider yeri ve gider çeşidi sınıflandırılmasına uygun bir gider dağıtım tablosu kullanılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda Palyatif Bakım Merkezinin toplam maliyeti 1.034.235, 26 TL olarak bulunmuştur. Toplam maliyetin %36'sını ilk madde ve malzeme giderleri, %33'ünü personel giderleri, %20'sini dışarıdan sağlanan fayda ve hizmetler, %7'sini kamu payları ve %3'ünü amortisman ve tükenme payları oluşturmaktadır. Altı aylık dönemde merkez toplamda 876. 000 TL gelir elde etmiştir. Denizli Devlet Hastanesi Palyatif Bakım Merkezi'nde yürütülen bu çalışmada, merkez elde ettiği gelir ile giderlerini karşılayamamıştır ve toplamında 158.235, 26 TL zarar söz konusudur. Gelir, günübirlik tedavi şeklinde hesaplandığı için, gün başına 54,19 TL zarar tespit edilmiştir.
Kamu hastanelerinde hekimlerin kalite, verimlilik, katkı bileşenleri ve döner sermaye ek ödemesi ile ilişkilendirilmesi: Bir üniversitesi hastanesi ek ödeme modeli önerisi

Performansa dayalı ücret ödeme yöntemi, işletmelerde kurumsal ya da bireysel hedeflere ulaşıldığında çalışanlara ödül veya takdir olarak belli bir ödemenin yapıldığı sistemdir. Bu sistemde amacı, çalışanlara iş süreçlerinde gösterdikleri performansa göre ücret veya ek ödeme yapılmasıdır. Performansa göre ücret çalışanlara doğrudan maaş olarak verilebildiği gibi, sabit maaşa ilave olarak ek ödeme olarak da verilebilmektedir. Performansa göre ücret sistemi hemen hemen tüm sektörlerde uygulandığı gibi sağlık sektöründe uygulanmaktadır. Özellikle kamu hastanelerinde sağlık çalışanlarına ve hekimlere çalışma motivasyonlarını arttırmak ve teşvik etmek amacı ile döner sermayeden performanslarına görerek ödeme yapılmakta olup; dağıtılan ek ödemenin büyük bir payını hekimler almaktadır. Bu nedenle, çalışmanın ana konusunu performansa göre hekimlere dağıtılan ek ödeme meselesi oluşturmuştur. Günümüzde performansa dayalı ek ödeme sistemi olarak tanımlanan ödeme yöntemi, tıbbi işlemlerin puanlanması esasına dayalı olarak geliştirilmiştir. Bu sistemde her bir tıbbi işlemin bir puanı vardır ve bu puanlar ilgili kamu otoriteleri tarafından belirlenmektedir. Hekimler uyguladıkları ve yaptıkları tıbbi işlemler için puan elde etmekte ve bu puanların karşılığı yönetmeliklerde bahsi geçen hesaplama yöntemleri dahilinde, hekimlere para olarak dağıtılmaktadır Buradaki performans değerlendirilmesi, sağlık hizmet süreçleri ile ilgili performans değerlendirilmeden, kalite ve verimlilik kriterleri göz önüne alınmadan sadece tanımlanan işlem puanlarına göre yapılmaktadır. Sistem bilimsel yaklaşımlara dayalı bir performans ölçümüne ve değerlendirilmesine dayanmadığı için, hem kamu kesiminden hem de hekimlerden ciddi eleştiriler almaktadır. Bu çalışmada, kamu hastanelerinde uygulanan mevcut performansa dayalı ek ödeme sistemine alternatif, hekimlerin performanslarını daha rasyonel ve bilimsel yaklaşımlara dayalı olarak ölçen, sağlık hizmet süreçlerindeki katkı, kalite ve verimlilik unsularına bağlı değişkenleri göz önüne alan bir model geliştirilmiş ve bu modelin kamu hastanelerinde uygulanabilirliği gösterilmiştir.