turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk bankacılık sektörünün yapısı ve istihdam analizi

Türkiye'de bankacılık sektörü üzerine yapılan çalışmaların önemli bir bölümü, bankaların gelişen finansal performansları üzerine yoğunlaşmaktayken bankacılık sektörü işgücü piyasasına doğrudan odaklanan bir çalışmanın eksikliği ortadadır. Bankacılık sektörü yapısının başka açılardan da ele alınması sorunsalı; sektör yapısı ve istihdam analizini bir arada gerçekleştirmeyi, sektör hakkında güncel ve karşılaştırılabilir bir değerlendirme yapmayı bu çalışmada ön plana çıkarmıştır. İstihdamın pazarlık gücünü ve bireysel ücret farklarını ele almak amacıyla yapılan çalışmada iki adet ampirik analiz hazırlanmıştır. Bunlardan ilki, beşeri sermayenin ücret farklarına etkisini tespit etmeyi; ikincisi ise ücret ve sosyal güvenlik ödemelerinin birlikte muhasebeleştiği personel giderleri ile net kar ve vergi karşılıklarının artış ve trendlerini ele almayı amaçlamıştır. Analizin sonuçları, eğitim seviyesinin bankacılık sektöründeki ücretleri ayrıştırma gücünü daralttığına ve personel ücretlerinin doyum noktasına yaklaştığına işaret etmektedir. Öte yandan kamu otoritesinin, vergi gelirlerini maksimize etmek veya reel bazda vergi gelirlerini artırmak yerine, bankacılık sektörünün derinliğini artırmayı hedeflediği anlaşılmaktadır. Bankacılık sektörü özelinde yapılmış bu çalışma, ayrıca yatırımcılara getirilerini sermaye gruplarına göre ayırt etme imkanı da sağlamaktadır.
Devlet iç borçlanma senetlerinin bankacılık sektörüne etkileri

Son on yılda, Türkiye'deki bankacılık sisteminin kırılgan ve risklere karşı hassas olduğu görülmüştür. Bu durumun pek çok nedeni vardır. Öne çıkan sebebin hükümetlerin iç borçlanma politikası olduğu düşünülmektedir. Bu tez çalışması 1990 sonrası kamu bütçe açıklarını finanse etmek için sıklıkla başvurulan iç borçlanma politikasının, bankaların finansal yapılarına olan etkilerini araştırmak için hazırlanmıştır. Bankacılığın bulaştırıcılığı yüksek bir sektör olması ve yaşadığı sorunları ekonominin geneline yayması sonucu stratejik bir önem taşıması, bu konunun seçiminde etkili olan diğer bir nedendir. İç borçlanma senetlerinin bankacılık sektörüne etkileri çalışılırken, bu etkilerin bankacılık riskleriyle ilişkileri araştırılmıştır. Bu amaçla ilk bölümde iç borçlanma kavramı değerlendirilmiştir. İkinci bölümde iç borçlanma senetlerinin yapısall analizi yapılmıştır. Üçüncü bölümde bankacılık risklerinin ölçüm yöntemleri araştırılarak, risklerin tanımlaması yapılmıştır. Son bölümde ise bankaların ellerinde tuttukları iç borçlanma senetlerinin yönettikleri riskler üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Bu araştırma yapılırken son on yılın bankacılık ve iç borçlanma verilerinden yararlanılmıştır. Yapılan çalışmanın sonunda, Türkiye'de bankaların yoğun olarak ellerinde tuttukları iç borçlanma senetlerinin, özelliklerine göre bankalar için faiz haddi ve kur risklerini algılamalarını ve yönetmelerini zorlaştırdığı anlaşılmıştır. Sonuçta 1990 sonrası uygulanan iç borçlanma politikası Türk bankacılık sistemini kırılganlaştırmış ve finansal krizlerde zarar görmesini kolaylaştırmıştır. Bankaların büyük oranda kamu kesimine borç verir hale gelmeleri reel sektör ile bağlarını zayıflatmıştır. İç borçlanma politikası sonucu reel sektör finansal piyasalardan dışlanmıştır. Asıl işlevi reel sektöre kredi vermek olan bankalar, gerçek işlevinden uzaklaşmıştır.
Türk bankacılık sisteminde tüketici kredilerinin gelişimi ve kredi risk yönetimi

oz Bankacılık sektöründeki diğer hizmet birimleriyle karşılaştırıldığında yeni bir geçmişşe sahip olan tüketici kredileri oldukça önemli bir noktaya gelmiştir. Diğer ülkelerle karşılaştırıldığında Türkiye'deki uygulamaların daha da yeni olduğu görülecektir. Çalışmanın temel amacı, ülkemizdeki tüketici kredilerinin kapsamlı bir analizini yapmak ve uygulamadaki mevcut durumu teoriden hareketle incelemektir. Çalışmada genel çerçevesiyle birlikte tüketici kredilerinin uygulamadaki sonuçları ortaya çıkarılmaya çalışılmaktadır. Çalışmada, bankacılık için oldukça önemli olan kredi risk yönetimi de hem teorik hem de uygulama boyutuyla ele alınmaya ve bu konudaki mevcut duruma açıklık getirilmeye çalışılacaktır.
Ticari banka kredi analizinde bilanço arındırma tekniklerinin önemi

kendilerine sunulan mali tabloların doğruluğu ve güvenilir olmaları ile ilgilidirler. Mali tabloların sağlıklı bir şekilde hazırlanmadığı durumlarda, ne kadar ileri analiz teknikleri uygulanırsa uygulansın, kredi isteklisinin mali durumu hakkında güvenilir sonuçlara ulaşmaya olanak yoktur. Mali tablolar bazen istenerek sağlıklı olarak düzenlenmediği gibi, bazen de genel kabul görmüş muhasebe ilkelerine ya da kavramlarına uygun şekilde hazırlanmadıkları için yanıltıcı olabilmektedir. Varlıkların aşırı iyi değerlendirilmesi, yabancı kaynakların olduğundan daha az gösterilmesi, varlık ve kaynakların sınıflandırılmasında yapılan hatalar sonucu firmanın dönen varlıklarının yüksek, kısa süreli yabancı kaynaklarının düşük, dolayısıyla net işletme sermayesinin şişkin hesaplanması, mali tablolarda sık görülen yanlışlıklardır. Bu çalışmanın birinci bölümünde, kredi analizinin tanımı ve amaçları üzerinde durulurken; ikinci bölümde bilançoların doğru biçimde yorumlanmasına yardımcı olacak rasyolar üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde tezin ana konusunu oluşturan aktif ve pasif hesaplar tanıtılarak analiz yapılabilmesi için ilgili kalemler üzerinde yapılabilecek düzeltmeler anlatılırken; dördüncü bölümde gelir tablosu hesapları ve ilgili hesaplar üzerinde yapılabilecek düzeltme işlemleri incelenmiştir. Son bölümde ise ilk dört bölümde öğrenilen bilgiler kullanılarak herhangi bir şirketin mali verileri üzerinde arındırma ve düzeltme işlemleri kullanılarak mali veriler analize uygun hale getirilmeye çalışılmıştır.
Banking sector and new economy in Ghana

Günümüzde, yeni ekonomi sürecindeki devrimci gelişmeler, tüm dünyada finansal sektörü geliştirip, şekillendirirken, finansal yenilikler sektörü daha üretken hale getirmektedir. Dolayısıyla, bankacılık sektörünün etkili ve verimli olması daha düşük maliyetle daha fazla hizmet sunmayı sağlayan yeni teknolojiler ile yakından ilişkilidir. Bu gelişmelere bağlı olarak, Gana'da bankacılık sektörü finansal sistem ve ekonomide önemli bir rol oynamaktadır. Bu sektörün GSYİH içindeki payı, 2015 yılında yüzde 54 ,6'dan 2016'da 56 ,5'e yükselmiştir. Bankacılık sektörü, tasarruf sahiplerinden borç alanlara fon sağlayarak ekonomik büyümeyi desteklemede önemli bir rol oynarken, bankacılık sisteminin verimlilik düzeyi; tüm ekonominin daha etkin çalışmasında büyük önem taşımaktadır. Bu bakış açısından hareketle, bu tez, bankaların faaliyetlerini eleştirel bir şekilde incelemek ve aynı zamanda bilgi ekonomisi, ağ ekonomisi ve bilgisayar çağı olarak adlandırılan yeni ekonomi sürecinde somut önerilerde bulunma çabasını içermektedir. Tezde aynı zamanda, Gana'da genel kamuoyunun bankacılık sektörü ve yeni ekonomi ile ilgili görüşlerini araştıran bir anket çalışması kullanılmıştır. Anket kapsamında ADB, GCB, Fidelity Bank, Access Bank ve Bonzali Kırsal Bankası müşterileri, bankacılık sektöründen uzmanlar ve girişimciler ile görüşülmüştür. Araştırmanın bulguları, bankacılık sektöründe yeni ekonominin benimsenmesinin önünde yüksek işlem maliyetleri ve yüksek fiyatlar, siber suç ve dolandırıcılık gibi birçok zorluğun büyük önem taşıdığını göstermektedir. E-bankacılık hizmetlerini benimseme konusundaki zorluklarla başa çıkma yolunda, bankaların adli bankacılık sistemi kurmaları ve bunun için yüksek işlem fiyatlarını azaltmaları ve siber riskten kaçınmak için sıkı kontroller, düzenleyici kurallar geliştirmeleri tavsiye edilmektedir. Sahtekarlık ve Ponzi bankacılık programlarının denetlenmesi makroekonomik istikrara da katkıda bulunacaktır. Sonuçta, bu tür zorluklar olsa da, müşteriler ve uzmanlar ağırlıklı olarak nakit çekmek, hesap bakiyesini ve banka hesap özetini kontrol etmek amacıyla mobil bankacılık, internet bankacılığı ve ATM hizmeti gibi yeni ekonomi ürünlerini kullanmaktadır. Bu açıdan bakıldığında, yeni ekonominin bankacılık sektörünün faaliyetlerini Gana'da etkilediği ve bankaların faaliyetlerini en son teknoloji ile donatmaya başladığı görülmektedir.
Yabancı sermaye yatırımlarının Türk bankacılık sektöründe karlılık üzerine etkileri ve bir uygulama

Küreselleşme ile firma karlarını maksimize etmek isteyen işletmeler doğrudan yabancı sermaye yatırımı gerçekleştirmeye başlamışlardır. DYY ile ülkeye gerçekleşen fon transferi, bankalar için kaynak yaratmakta ve bu kaynak fon ihtiyacı olanlara aktarılmaktadır. Dolayısıyla DYY akışı ile birlikte ülkede fon ihtiyacı karşılanmaktadır. Bu nedenle yabancı sermaye ile ilgili geldiği ülkenin tamamına etki etme potansiyeli olduğu söylenebilir. DYY, makro-ekonomik ve dışsal etki bakımından da ülke ekonomisinin büyük bir bölümünü ilgilendirmektedir. Ayrıca yatırım yapılan sektörün gelişimi, know-how ve teknoloji transferi açısından da DYY yatırımları oldukça önemlidir. Türkiye'ye gelen DYY fon kaynaklarının yanı sıra, cari açığa, gayri safi yurt içi hasılaya, istihdama, rekabet ile artan kalite standartlarına yaptığı pozitif katkı da aşikardır. Ayrıca artan üretim, ticaret hacmi ve kazancın yükselmesi ile bankacılık sistemine gerek mevduat gerekse kredi hacmi olarak büyük artış sağlaması da yabancı sermayenin dolaylı etkileri arasındadır. Sektöre ikincil etkileri ise gelişen pazar ile hizmet standartları, ürün çeşitliği ve nihayetinde karlılığa çarpan etkisi yapmasıdır. Bu anlamda çalışmanın konusunu oluşturan DYY ile bankacılık sektörünün karlılığı arasındaki ilişki, Türkiye ekonomisi de göz önüne alındığında oldukça önemlidir. Bu önem neticesinde DYY ile bankacılık sektörünün karlılık ilişkisinin analizi yapıldığında DYY'ı takip eden iki dönemden sonra bankacılık sektöründe karlılığa pozitif etki yaptığı sonucunu ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada elde edilen bir diğer çarpıcı bulgu da bankacılıktaki karın ülke büyümesini tetiklemesidir. Bu noktada finans hesabı/kredi stoğu oranının karlılığa sağladığı pozitif katkı da büyüme üzerine çıkan sonucu desteklemektedir. Nitekim ödemeler dengesindeki yer alan Türkiye'ye gerçekleşen yabancı sermaye akışındaki artış, kredi artışı sağlamakta bu da büyümeye pozitif etki yapmaktadır. Bu çalışma ile DYYnin bankacılığa olan katkısı birçok boyutu ile incelenmeye çalışılmış olup bu veriler ışığında yabancı sermayenin yalnızca bankacılık sektörünün karlılığı için değil Türkiye'nin ekonomik büyümesi, finansal piyasalarının derinleşmesi, mal ve hizmet üretiminin hem nitelik hem nicelik olarak gelişmesi için önemli olduğu kanaati oluşmaktadır. Ancak yine bu çalışma neticesinde DYY çekilmesinde rekabetçi yapısını sürdürürken yerli üreticiyi de koruma altına alacak yasal düzenlemeleri gerçekleştirmesi beklenmektedir.
Para politikası uygulamaları: Azerbaycan örneği

Banka, işletmelerinin en belirgin faaliyetleri, para sahipleri ile iş sahiplerini, başka bir ifadeyle sermaye ile müteşebbisi bir araya getirmesidir. Parasını yatırana verdiği faizle, plase ettiği faiz arasındaki farktan kazanç sağlayan banka, hem para sahiplerinin atıl kalan parasını çalıştırma, hem de müteşebbislere sermaye sağlamak suretiyle yatırım imkanı yaratır. Bu sebeple sermaye birikimi sağlayan bankalar; ekonomik hayata önemli katkıda bulunarak, bir değirmen ya da lokomotif görevini ifa ederler. Bu görevin en başında ise para otoritesi olan Merkez Bankası durmaktadır. Merkez Bankaları kar amacı olmayan bir kamu kuruluşu gibi görünse de ilk olarak ticaret bankası olarak ortaya çıkmış, 20. yy'ın başlarındaki kamusallaştırma çabaları ile birlikte kamu kurumu niteliğine dönüşmüştür. İlk banknot ihracı 17. yy'ın başlarında gerçekleşmiştir. Ancak, asıl Merkez Bankacılığı anlayışı, 18. yy da ortaya çıkmıştır. Devletin Bankası olmak, banknot ihraç tekeline sahip olmak, likiditenin son mercii fonksiyonuna sahip olmak gibi görevleri, bu dönemde ortaya çıkmıştırAzerbaycan'ın Merkez Bankası da, 20. yy'ın başlarındaki kamusallaşma döneminde kurulmuştur. İlki 1919 yılında Azerbaycan Devlet Bankası adıyla kurulan Merkez Bankası, 1920'de Halk Bankası, aynı yıl ise Merkezi Bütçe Hesaplaşma Kurumu adını almıştır. 16 Ekim 1921 yılında yeniden Azerbaycan Devlet Bankası adıyla açılan Merkez Bankası, ülkenin Rusya'nın egemenliği altına geçmesi ile önce Devlet Ziraat Bankası, sonrasında ise 1991 yılına kadar SSCB Devlet Bankasının Bakü Şubesi adıyla faaliyet göstermiştir. Azerbaycan'ın bağımsızlığı sonrası Milli Banka adını alan kurum, günümüzde de bu adla, dünya merkez bankaları seviyesine ulaşmak, maliye-banka endüstrisinin daha fazla gelişmesi, uluslararası standartlarda ve çağdaş rekabete dayalı maliye-banka hizmetleri pazarının geliştirilmesi için çalışmalarını sürdürmektedir.
Rekabet politikası açısından banka birleşmeleri ve Türk bankacılık sisteminde uygulanabilirliği

Banka birleşmelerinin temel amacı büyüme ve pazardan daha çok pay alma isteğidir. Bir bankanın aktif büyüklüğünün yükselmesi, yeni şubeler açması veya net satış hasılatını artırması o bankanın içsel büyüme yönlü bir gelişme gösterdiği şeklinde ele alınır. Buna karşılık bir bankanın bir başka banka tarafından devralınması yani iktisap etmesi ya da bir başka ile birleşmesi ile bir başkanın hisselerini ele geçirerek satın alması o bankanın dışsal büyüme yönlü bir gelişme içerisinde olduğunu gösterir. Banka birleşmeleri 1980 ve 1990'lar boyunca artış göstermiş ve günümüzde halen devam etmektedir. Birleşmelerin büyük çoğunluğu yeni ekonomik baskılar ve daha önceleri bankaları rekebetten uzak tutan sınırlayıcı düzenlemelerin kaldırılması sonucu gerçekleşmiştir. Temelde yoğunlaşmalar, ekonomik bütünlüğün artması, yapısall gelişmeler, üretimin rasyonelleşmesi, içsel ekonomilerin güvenilirliği ile üretim maliyetlerinin azalıp müşteriye avantaj sağlaması açısından kabul görmektedir. Bununla birlikte yoğunlaşmalar belirli limitleri aştığında, büyük boyutlu ele geçirme ve birleşmeler rekabeti ortadan kaldıracak şekilde hakim durum oluşturduğunda tehlike oluşturmaya başlar. Bankacılık sektörü ekonomik ve sınai gelişimin dinamik yardımcı gücüdür. Sektörün ekonominin diğer sektörlerine fon sağlama görevi, yapısının daha da hassaslaşmasına neden olmaktadır. Ekonomik yaşam içerisinde tasarrufların toplanarak yatırımlara kanalize edilmesindeki aracılık rolü ile bankacılık sektörü, serbest rekabet koşullarında faaliyet göstermesi en çok gereken sektörlerin başında gelmektedir. Fonların piyasanın gerçek ihtiyaçlarına göre dağıtımı bankacılık sektöründeki rekabet yapısının bozulmaması ile mümkün olur. Bu çalışmanın temel amacı, Rekabet hukuku kurallarının serbest piyasa düzenindeki gerekliliği, bankacılık sektörünün rekabetçi yapısının korunması ve Avrupa Birliği ve Türk bankacılık sektöründe rekabet kurallarının uygulamalarının incelenmesi ve aralarındaki bağın açıklığa kavuşturulmasıdır. vn
Bankacılıkta risk yönetimi ve finansal istikrar için önemi

Bankacılık sektörü, ülkenin tasarruflarını yöneterek ve kaynakları katma değer yaratacak alanlara yönlendirerek, büyümeye finansman yönünden katkıda bulunmaktadır. Bankacılık sektöründe yaşanan sıkıntılar ekonominin birçok makro ve mikro değişkenini etkileyerek istikrarsızlığa yol açabilmektedir. Söz konusu özelliğinden dolayı sektörün etkin bir biçimde yönetiminin sağlanması ekonomik istikrar açısından önem arz etmektedir. Bankaların hem verimli bir şekilde çalışabilmelerinin hem de sağlam bir mali bünye ile belirli bir karlılık düzeyini yakalayabilmelerinin koşullarından biri de etkin risk yönetimine sahip olmalarıdır. Faaliyetleri çeşitlenen ve karmaşıklaşan bankaların faaliyetlerini sürdürürken maruz kaldıkları riskler de çeşitlenmekte ve karmaşıklaşmaktadır. Faaliyetlerin ve hizmetlerin fiyatlandırılması aşamasında risk faktörünün büyük önem kazanması bankaların risk yönetimi hususu üzerinde daha yoğun düşünmesine sebep olmaktadır. Etkin risk yönetimi bankaların, mevcut olan veya oluşabilecek risk faktörlerini analiz ederek etkili ve verimli bir şekilde çalışmalarının koşullarından biridir. Çalışmada bankacılık sektörü ve sektörün maruz kaldığı riskler incelenmiş ve Türkiye'de bankacılık sektörünün son 10 yıllık konsolide mali verileri ülkemizde yaşanan ekonomik gelişmelerle birlikte analiz edilmeye çalışılmıştır.
Global krizler sürecinde bankacılık sektöründe iç denetim sisteminin önemi ve Türkiye uygulaması

Son yıllarda hızlanan uluslararası para ve finans piyasalarındaki serbestleşme hareketi ile birlikte finansal sistemi etkileyen risklerin önemi ve boyutu da artmıştır. Küreselleşme eğiliminin de gelişmesi ile birlikte bu risklerin yol açtığı ekonomik krizlerin yayılma etkisi de hızla artmaya başlamıştır. Özellikle bankacılık ve finans sektörünü derinden etkileyen bu krizler, sektörü büyük ölçüde tehdit eder duruma gelmiş, banka iflasları ve konsolidasyonları hız kazanmıştır. İşte bu global krizler ortamında bankaların güven ve istikrarının, sürdürülebilir karlılık ve büyüme ortamlarının, yatırımcılar ve piyasalar nezdinde olan güvenilirliklerinin devamının sağlanmasına ve korunmasına yönelik denetim sistemlerinin kurulmasının gerekliliği anlaşılmıştır. Türkiye'de de bankacılık sektöründe yıllardır yaşanan krizler ve ekonomide yaşanan olumsuz gelişmelerin etkisiyle sektör ağır yara aldı ve sektörde birçok banka kriz sonrası oluşan yeni duruma uyum sağlayamadığı için tasfiye oldu. Bütün bu yaşananların sonucu olarak Türkiye'de de bankacılık sektöründe yoğun bir denetimin gerekliliği anlaşılmış ve 2000'li yılların başından itibaren bankacılık sektöründe yeniden düzenlemeye gidilmiş, mevzuat yenilenmiş, bankacılık sektörünün düzenlenmesi ve denetiminin tek çatı altında toplanması için BDDK kurularak denetimdeki karmaşık yapı giderilmiş ve bankaların yapısı içinde iç denetim sistemi oluşturulmaya başlanmıştır. Bu çalışma ile global krizler sürecinde önemi artan denetimin Türk bankacılık sektöründeki uygulamasının incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda iç denetim ve iç kontrol kavramları açıklanmış, mevzuattaki uygulamalardan bahsedilmiş, bankacılık denetimindeki uluslararası standartlar anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışma sonucunda, Türk bankacılık sektörünün kurmuş olduğu sağlam denetim yapısı sayesinde global krizler sürecinden en az hasarla çıkmış olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Bankaların ticari kredi değerlendirme aşamasında dikkate aldıkları kriterlerin önem derecelerinin belirlenmesi

Özel sektör faaliyet ve yatırımları, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler için hem ülke kalkınmasının önemli taşlarından biri hem de ülkelerin gelişmişlik düzeylerinin göstergelerindendir. Özel sermaye içerisinde en fazla paya sahip olan ve KOBİ olarak nitelendirilen küçük ve orta ölçekli firmaların desteklenmeleri her ülke için önemli konuların başında gelmektedir. Genellikle özsermaye yetersizliği ile faaliyet gösteren KOBİ'lerin yabancı kaynaklara/borçlanmaya ihtiyacının oldukça fazla olduğu bilinmektedir. Bu çalışma ile KOBİ ve ticari firmaların banka kredisi taleplerinin değerlendirilmesinde dikkate alınan kriterlerin önem derecelerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma ile literatürde daha önce kullanılmayan ve uzman görüşü ile belirlenen kriterler kullanılarak ve literatüre göre kıyasla çok daha fazla uzman görüşü alınarak literatüre katkı sağlanmaktadır. Çalışmada bankaların çeşitli bölüm ve bölgelerinde çalışmakta olan 73 adet uzman görüşüne başvurularak, 7 adet ana kriter ve 26 adet alt kriterin birbirleri ile ikili karşılaştırılması talep edilmiştir. Ana kriterler olarak; likidite oranları ve faaliyet döngü süresi, istikrar ve istihbarat, mali yapı ve kaldıraç oranları, karlılık ve iş hacmi, teminat ve malvarlığı, şirketin ve sektörün büyüme potansiyeli, yönetimsel yeterlilik ve kurumsallaşma belirlenmiştir. Kriterlerin ikili karşılaştırmalarının ağırlıklandırmalarının hesaplanmasında Analitik Hiyerarşi Proces yöntemi kullanılmıştır. 73 adet uzman görüşünden 49 adet uzmanın görüşü bilgi içerdiği kabul edilerek uygulamaya dahil edilmiştir. Yapılan analiz neticesinde ana kriterler içerisinde uzmanların en fazla önem verdikleri ana kriterler sırasıyla; karlılık ve iş hacmi, istikrar ve istihbarat ile teminat ve malvarlığı olarak belirlenmiştir. Şirketin ve sektörün büyüme potansiyeli ile likidite oranları ve faaliyet döngü süresi uzmanların en az önem verdikleri kriterler olarak ölçülmüştür.
İki taraflı piyasa ve Türkiye' de kredi kartları piyasası

Son on yılda yapılan çalışmalarla genişleyen bir literatüre sahip olan iki taraflı piyasalar kavramı, yazılım platformlarından iş bulma platformlarına ve dergilerin ilan sayfalarına kadar birçok piyasayı içine alır. Kredi kartları endüstrisinde, belli bir platformda birbirlerine karşılıklı ağ dışsallığı sağlayaran iki ayrı kullanıcının oluşturduğu iki taraflı piyasa kavramının içindedir. İki taraflı piyasalar birkaç tipte incelenebilir. Sadece bir platform kullanmayı tercih eden ajanların olduğu modele single-homing, birkaç platform kullanmayı tercih eden ajanların olduğu modele ise multi-homing denir. Kredi kartları endüstrisindeki modeller, bu piyasanın multi-homing modelleri içinde sayılabilir. Bankalar platform sayılırken, tacirler ve tüketiciler son kullanıcılardır. MasterCard ve Visa gibi kart sağlayıcıları da kart ağı olarak hizmet sağlayan birimlerdir. Kart ağları sistem gelişimi sağlarlar ve tüketici ve tacirlerin bankaları ile çalışırlar. Kredi kartları piyasası incelenirken tacirler, tüketiciler, acquirer, issuer ve kart ağları model içine alınır. Kart talep ve arzı göz önüne alınarak piyasanın dengede olduğu durumda model kurulur ve değişim ücreti maksimiyazyonu yapılarak kart ağı karı ve tüketici artığı bulunabilir. Türkiye'deki kredi kartları piyasasında bankaların yarattığı ağlar öne çıkmaktadır. Tacirin bankası ve tüketicinin bankası bu sitemde aynıdır. Bankalar yarattıkları kredi kartı markasıyla bir ağ oluşturmuş ve diğer bankalarla işbirliğine giderek bu ağı genişletmişlerdir. Bu Türkiye'ye özel kredi kartı platformları birbirleri ile rekabet halindedir.
Bankacılıkta denetimin bankacılık sektörünün gelişmesi üzerindeki etkileri: Azerbaycan örneği

Bu çalışmada Azerbaycan'da bankacılık ve bankacılık sektöründe uygulanan denetim faaliyetleri değerlendirilmiştir. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel olarak bankacılık terimi, türleri, seçilmiş farklı ülkelerde bankacılık, ikinci bölümde denetim kavramı, türleri, bankalarda Basel uygulaması, üçüncü bölümde farklı ülke bankalarında denetim uygulamaları, dördüncü ve beşinci bölümlerde de Azerbaycan'ın temel makro iktisadi göstergeleri, bankacılıktaki son gelişmeler, ticari ve merkez bankasında uygulanan denetim faaliyetleri ve elde edilen sonuçlar analiz edilmiştir.
Yabancı sermayenin Türk bankacılık sektörüne etkileri üzerine bir araştırma

Bu tez çalışmasının amacı, son on yıldır artan yabancılaşma sürecinin, Türk bankacılık sektörü üzerindeki etkilerini incelemektir. Türk bankacılık sektöründe faaliyet gösteren ticari bankaların uluslararasılaşmasının, seçilmiş finansal oranlar üzerindeki etkileri panel veri regresyon yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan testlerin sonucunda, yabancı sermayedeki artışın Türk bankacılık sektörünün karlılığını azalttığı; fakat faiz marjları, kredi dışı faaliyetler ve kısa vadeli risk üzerinde istatistiki olarak anlamlı bir etkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Öte yandan, kamu bankalarında faiz marjları yüksektir. Halka açık olma durumu ise, kısa vadeli riskleri azalmaktadır.