turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İngiliz kaynaklarına göre Balkan savaşları (1912-1913)

Bu araştırmanın amacı İngiltere devletinin 1912- 1913 yılları arasında gerçekleşen Balkan Savaşlarındaki rolünü ve politik yaklaşımlarını İngiliz arşiv belgeleri üzerinden ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda farklı kaynaklardan temin edilen İngiliz arşiv belgeleri incelenmiş ve elde edilen bulgular anlamlı bir bütün oluşturacak şekilde sunulmuştur. Ayrıca elde edilen bulgular İngiliz kamuoyunun görüşlerini gayrı-resmi olarak yansıttığı düşünülen saygın İngiliz gazetelerinde yer alan haberlerle de desteklenmiştir. Araştırma bulgularının dönemin süper gücü İngiltere'nin Balkan coğrafyasındaki gelişmelere yönelik bağlamsal ve Osmanlı İmparatorluğu'na yönelik genel bakış açısını ortaya koymak açısından önemli olduğu düşünülmektedir. Araştırma neticesinde XIX. yüzyılın ikinci yarısında yeni bir Avrupa düzeni ile karşı karşıya kalan İngiltere'nin dış politikasını İngiliz-Fransız Anlaşması ve İngiliz-Rus anlaşması üzerine kurduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu doğrultuda Balkan Savaşları öncesinde gayrı resmi olarak hakem rolüne soyunan İngiltere'nin, müttefiki Rusya'nın Balkanlara müdahalesini kısıtlamak için elinden geleni yapmadığı ve sahip olduğu siyasi güce orantılı olarak etkili bir tepki veremediği tespit edilmiştir. Ayrıca bu dönemde İngiltere'nin Osmanlı İmparatorluğu'nda sahip olduğu menfaatler, Hindistan'daki Müslüman tebaası ve Hristiyan Balkan halkları arasında bir açmaza girdiği de müşahede edilmiştir. Bu doğrultuda İngiltere'nin Balkan Savaşları başlangıcındaki resmi tarafsızlık politikasının Osmanlı mağlubiyetleri neticesinde Balkan müttefiklerinin taleplerinin sözcülüğünü yapma noktasına evrildiği ve İngiliz kamuoyunun da bu politikayı desteklediği anlaşılmıştır. İngiliz resmi yazışmalarında Balkan Savaşları sırasındaki gelişmeler arasında bilhassa Bulgarların Çatalca hattına dayanması, Selanik'in müttefik kuvvetlerince işgali, Yunanlılar ve Türkler arasındaki deniz mücadeleleri, ateşkes sonrası Edirne nedeniyle tıkanan barış görüşmeleri, I. Balkan Harbi akabinde müttefiklerin kendi aralarında savaşa tutuşmalarından istifade eden Türklerin Edirne'yi geri almak üzere harekete geçmesi ve nihai anlaşmalar sonucunda Ege Adaları'nın geleceği konuları üzerinde odaklandığı görülmüştür. Buna ek olarak İngilizlerin, kendileri için gelecekte olası imtiyaz bölgeleri tespit etmek üzere Balkan Savaşları süresince Osmanlı coğrafyasında çeşitli askeri, sosyal ve menfi istihbarat faaliyetleri yürüttükleri ve Almanya ile nüfuz ve etki alanı yarışına girdikleri belirlenmiştir. Bu mücadelenin en çarpıcı göstergesi ise Osmanlı topraklarında yaşamakta olan Ermeniler olmuştur. Bu doğrultuda İngilizlerin, Ermenilerin yaşadığı Osmanlı coğrafyasında seyirci olarak değil daha çok oyun kurucu olarak faaliyet gösterdiği, bölgede huzursuzluk ve kaos ortamı yaratılmasında aktif rol aldığı yargısına ulaşılmıştır.
The Ottoman mining sector in the age of capitalism: An analysis of state-capital relations (1850-1908)

Bu çalışma Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde devletin madencilik sektöründe iş yapan aktörlerle ilişkisini ele almaktadır. Osmanlı madenciliği on dokuzuncu yüzyılda klasik dönemdekinden farklı olarak nizamnamelerle yönetilmeye başlamıştı. Böylece, özel sektöre kapılar açılmış ve yerli-yabancı birçok yatırımcı maden işletmek için imtiyaz almıştır. Yabancı sermayedarlar parasal ve teknolojik üstünlükleri dolayısıyla birkaç on yıl içerisinde sektörde egemen hale gelmişler ve devlete çok az bir pay bırakarak Osmanlı kaynaklarını sömürmeye başlamışlardır. Bu durum Osmanlı toplumu ve hükümetini rahatsız etmiş ve yönetim tarafından Osmanlı çıkarlarını artıracak yollar aranmıştır. Yabancılara çeşitli yöntemlerle engel olmaya çalışılsa da yabancı devletlerin baskıları Osmanlı hükümetinin yabancılara karşı istediği gibi hareket etmesini engellemiştir. Bu durumda imparatorluk adına madenlerden daha fazla fayda sağlamanın yolu yerli üretim organlarının harekete geçirilmesiydi. Hükümetin çabalarına rağmen Osmanlı özel sektörü yabancılarla rekabet edemedi. Özel sektörün imtiyazları maden işletmek için değil satmak için aldığını gören hükümet yerli anonim madencilik şirketlerini teşvik, saraya yakın bürokratlara imtiyaz verme ve devletçe işlettirilen madenleri ıslah etme yollarıyla yabancı sermayeye direnmeye çalıştıysa da madencilikten aldığı payı pek artıramadı.
Balkan savaşlarından Milli Mücadeleye şehit olan Boğazlıyanlı'lar

Bu araştırmanın konusu Osmanlı Devleti Dönemi'nde gerçekleşen Balkan Savaşları'ndan, ülkemizin bağımsızlık mücadelesinin verildiği Milli Mücadele Dönemi'ne kadar geçen 10 yıllık süreçte şehit olan Boğazlıyanlı'lardır. Araştırmada şehadete ulaşan Boğazlıyanlı askerlerimizin kimler olduğu, kişisel özellikleri, sosyal statüleri, hangi bölgelerde ve cephelerde şehit oldukları, anne ve babalarının isimleri, lakapları, şehadet tarihleri gibi verilerin tespit edilerek tarihsel açıdan ortaya konulması amaçlanmaktadır. Araştırma konusu hakkında, Boğazlıyan Vefayata Mahsus Vukuat Defterleri, ile şehitlerimiz ile ilgili daha önce yayımlanan makale, kitap, bildiri, lisansüstü tezler incelenerek, Boğazlıyanlı şehitlerimiz hakkında elde edilen bulgular, bilgi ve belgeler ışığında detaylandırılmaya çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda Boğazlıyanlı şehitlerimizin Vatan'ın dört bir tarafında katılmış oldukları muharebelerde vermiş oldukları fedakarlık ve kahramanlık örneğinin yanı sıra şehitlerimizin sosyolojik özellikleri tespit edilmiştir.
1757/3 no'lu Samsun Şer'iyye Sicilinin transkripsiyonu ve değerlendirilmesi

Osmanlı tarihinin en önemli arşiv kaynaklarından bir tanesi de Şer'iyye Sicilleri'dir. Şer'iyyeSicilleri'nde, devlet merkezi ile olan yazışmalar, halk dilekleri, fermanlar, ilamlar, hüccetler, beratlar vs. gibi konulara ait bilgilerin yanı sıra, bölgede yetişen ürünler şehir ve kasabaların tahmini nüfusu, salgın hastalıklar ve aile hayatı gibi konular da bu defterlere kaydedilmiştir. Araştırma H. 1260 - 1285 / M.1845 - 1870 yıllarını kapsamaktadır. Çalışmamızın konusu olan 1757/ 3 Numaralı Samsun Şer'iyye Sicili'nin mikrofilmleri Milli Kütüphane'de bulunmaktadır. Söz konusu defterin mikrofilmi buradan alınmıştır. Bu çalışmayla 19. yüzyılın son döneminde Samsun bölgesinin dini, sosyal, ekonomik ve kültürel açıdan durumunun tespitine katkıda bulunmayı hedefledik. Tez, girişle birlikte üç bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında, araştırmanın problem ve önemi, veri toplama araçları, araştırmanın sınırlılıkları ile kullanılan yöntemler hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, şer'iyye sicillerinin tanımı ve Samsun mahkemelerinde tutulan şer'iyye sicil defterleri ve bunlar üzerinde günümüze kadar yapılan çalışmalar belirtildikten sonra, 1757/ 3 Numaralı Samsun Şer'iyye Sicili'nde geçen kayıtlardan yola çıkarak, Samsun'un 19. yüzyıl sonlarındaki sosyal, kültürel, ekonomik ve idari yönlerden değerlendirmesi yapılmıştır. Ayrıca şer'iye sicilleri hakkında kısa bilgiler verilerek Osmanlı Tarihi hakkında önemi de belirtilmiştir. Çalışmaya destek olması bakımından Samsun'un kısa tarihi araştırılmış ve kültürel değerleri hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, 1757/ 3 Numaralı Samsun Şer'iyye Sicili'nin transkripsiyonu yapılarak kısa bir özeti verilmiştir. Sonuç kısmında incelediğimiz şer'iyye sicil defterinden çıkarılan sonuçlar kısaca belirtilmiştir. Araştırmanın ekler bölümüne orijinal belgeler konularak okuyucunun bilgi edinmesine çalışılmıştır.
Osmanl-Rus ilişkilerinde Çeşme ve Sinop baskınları

Türk denizcilik tarihindeki Rus baskınlarından İzmir yakınlarındaki Çeşme Baskını(1770) ve Sinop Baskını (1853) ile ikisinin arasında yaşanan Yunanistan'daki Navarin(1827) felaketleri ibret alınması gereken üç önemli olaydır. Bu tez çalışması giriş dahil toplam 13 bölüm halinde düzenlenmiştir. Giriş kısmında, Osmanlı donanmasına yeni gemiler inşa ederek güç katmanın yanı sıra, İzmir'deüs görevi yapan Çeşme'nin ve Karadeniz'de üs görevi yapan Sinop'un, kuruluşundan itibaren askeri ve iktisadi açıdan öneminin açıklanmasına çalışılmıştır. Birinci bölümde Çeşme ve Sinop'un tarihsel altyapısı detaylı bir şekilde incelenmiştir. İkinci bölümde ise Osmanlı-Rus ilişkilerinin XVIII. yüzyılın ikinci yarısından 1853 harbine kadar olan seyrine göz atılmış, savaşların ve baskınların çıkmasına neden olanhadiselere yer verilmiştir. Üçüncü bölüm, Çeşme Baskını'na ayrılmış ve bu olayın meydana gelmesine neden olan sebepler, baskının gelişimi ve oluşu ile baskın sonucunda Osmanlı Devleti'nde ve Rusya'da meydana gelen yurtiçi ve yurt dışındaki yansımaları hakkında detaylı bilgi verilmiştir. Dördüncü ve beşinci bölümler ise Sinop Baskını'na ayrılmıştır. Bu bölümde baskınöncesinde Rus Donanmasının Karadeniz'de icra ettiği faaliyetlere detaylı olarak yer verilmiş olmakla beraber Osmanlı Donanmasının baskına karşı çaresiz kalışının sebepleri de dikkatle incelenmiştir. Son olarak diğer bölümlerde ise baskınların geniş çapta değerlendirilmesinden sonra hadiselerin sonuçlarına ilişkin detaylı bir netice yazılmıştır.
Osmanlı Devleti'nde havacılığın doğuşu ve tayyare alımı için yapılan ianeler (1911-1918)

Havacılık faaliyetleri kuşların uçuşlarından ilham alınarak başlamıştır. Zamanla balon, planör ve nihayetinde tayyarenin icat edilmesiyle havacılık hızlı bir gelişme göstermiştir. Özellikle tayyarenin icadı; geleneksel savaş yöntemlerini değiştiren bir gelişme olmuştur. Tayyareler Avrupa ordularında ilk başta keşif amaçlı, daha sonra da savaşlarda bombardıman yapılması amacıyla kullanılmaya başlanmıştır. Avrupa devletlerinin ordularında kara ve deniz kuvvetlerinin yanında bir de hava kuvvetlerini kurmaları, yüzünü batıya dönmüş olan Osmanlı Devleti'ni de harekete geçirmiştir. Osmanlı Devleti, ordusunda bir havacılık teşkilatını kurmak için neredeyse batılı devletlerle aynı tarihlerde girişimlerde bulunmuştur. İlk etapta havacılıkta büyük bir merhale kat eden Fransa'ya pilot eğitimi için zabit gönderilmiş, hemen akabinde tayyareler satın alınarak teşkilatlanmaya hız verilmiştir. Bu gelişmeler karşısında Harbiye Nezareti bir havacılık merkezi kurmak istemiş, ancak ekonomik sıkıntılardan dolayı Maliye Nezareti'nden talep edilen bütçenin tamamı alınamamıştır. Buna bir çözüm olması için 'tayyare ianesi' adıyla yardım kampanyası başlatılmıştır. Başta Emniyet-i Umumiye Müdüriyet olmak üzere devletin birçok resmi kurumu büyük bir fedakarlıkla söz konusu kampanyaya iştirak ederek Osmanlı Devleti'nde havacılığın teşkilatlanmasına katkıda bulunmuşlardır. Maliye Nezareti'nin sağladığı kısıtlı bir bütçe ve ianelerle Yeşilköy'de bir tayyare merkezi kurulmuş ve uçaklar alınarak havacılıkla ilgili işler buradan yürütülmeye çalışılmıştır. Birinci Dünya Savaşı'nda Osmanlı Devleti havacılık konusunda Almanya'dan büyük bir destek almış, savaşın sonuna doğru yaklaşık 90 tayyare ile hizmet edebilir bir duruma ulaşmıştır. Fakat İtilaf Devletleri'nin galip gelmesiyle 1918'de Mondros Ateşkes Antlaşması imzalanmış, Osmanlı Devleti'nin bütün silah ve teçhizatına el konulmuştur. Bu çalışmada, Osmanlı Devleti'nin hava kuvvetlerini teşkilatlandırması aşamasında yaşanan mali sıkıntılar ve buna çözüm olarak alınan önlemlerden 'tayyare ianesi' ele alınmıştır. Ayrıca Osmanlı Devleti'nin ordusunda hava kuvvetlerine yer vermesinden sonra katıldığı savaşlarda, bu kuvvetlerden ne derce yararlandığı incelenmiştir. Çalışmada başta Başbakanlık Osmanlı Arşivi'ndeki belgeler olmak üzere çeşitli kaynaklardan faydalanılmıştır.
10 Numaralı Sivrihisar Kadı Sicili çeviri yazısı ve tahlili

Bu çalışma Osmanlı Devleti'nin mahkeme kayıtlarını kapsayan şer'iye sicillerinden Sivrihisar'a ait on numaralı defterin transkribe edilmesi ve değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Bu sayede çok değerli bir materyal istifadeye sunulmuş olacaktır. Defterin bugünkü alfabe ile yazımı sırasında basit transkripsiyon kuralları uygulanmıştır. Transkripsiyonu yapılan metindeki hükümler, tarihsel bakış açısıyla değerlendirilmiştir. Konuyu tamamlamak bakımından Osmanlı hukuk sistemi ile ilgili bir takım kavramlar tanıtılmış ve Sivrihisar'ın tarihi hakkında kısaca bilgi verilmiştir. Çeşitli konularda üç yüz yirmi adet hükmün yer aldığı defter, dönemin siyasi, sosyo-ekonomik, askeri ve kültürel yönleri hakkında fikir vermektedir. Bu bilgiler ışığında Osmanlı Devleti'nin merkez dışındaki uygulamaları ve Sivrihisar şehrinin Osmanlı tarihindeki önemi de ortaya çıkmaktadır.
Hacı Ali Efendi ve Tarih-i Kamaniçe'si

17. yüzyılda Osmanlı devletinin kuzey politikasının yönünü belirleyen olaylardan biri de Lehistan krallığı ile olan ilişkilerdir. 1672 yılında Kazak hatmanı Doroşenko'nun Osmanlı devletine tabi olmasıyla bozulan ilişkiler, IV. Mehmed'in Lehistan seferine çıkmasına sebep olmuştur. Bu sefere katılanlardan biri de Hacı Ali Efendi'dir ve bu zat sefer sırasında gördüklerini ve işittiklerini Tarih-i Kamaniçe adlı eserinde kaleme almıştır. Kamaniçe Seferi 189 gün sürmüş, bu zaman zarfında 85 ayrı menzilde konaklanılmıştır. Ordu Kamaniçe'ye 75 gün sonunda ulaşır ve kaleyi muhasara eder, 17 gün süren kuşatmanın ardından, kale fethedilir. Ordu, daha sonra Lehistan içlerine doğru hareket eder ve İzberice, Yakolince gibi palankalar alınarak Bucaş'a ulaşılır. Bucaş'ta, taraflar arasında yapılan uzun görüşmeler sonunda muahede yapılır ve ordu Edirne'ye döner.
1575-1600 tarihli Bursa Şer'iye sicillerine göre din görevlisinin sosyal hayattaki rolü

Tarihin en uzun ömürlü devletlerinden olan Osmanlı Devleti hakkında son yıllarda birçok araştırma yapılmıştır. Günümüze kadar ulaşan zengin arşivleri ise, henüz tam olarak incelenememiştir. Bu araştırmada da, bahsi geçen arşivlerin bir bölümünü teşkil eden Bursa Şer'iye Sicilleri'nin 1575- 1600 yıllarına ait mahkeme kayıtlarından hareket edilerek bu dönemde 'din görevlisinin sosyal fonksiyonları' incelenmiştir. Tez, bir giriş, üç bölümden oluşmuştur. Girişte şer'iye sicillerinin ihtiva ettiği konulara, tarihi kıymetine yer verilmiştir. Buna bağlı olarak konunun işlendiği tarih ve sosyal çevre olarak Bursa'nın Osmanlı öncesi ve sonrası tarihi konumu izah edilmiştir. Başta toplum hayatında ve din görevlisinin hizmetinde esaslı yeri olan caminin tarihi gelişimi ve sosyal işlevleri irdelenmiştir. Caminin mimari özellikleri ile toplumsal dayanışmaya ve kaynaşmaya, eğitim, kültür ve sanata katkıları üzerinde durulmuştur. Ayrıca camide görevli imam, hatip ve müezzin hakkında bilgiye yer verilmiştir. Ayrıca din görevliliği kurumunun Osmanlılardaki konumu araştırılmıştır. Burada din görevlisinin yetiştirilmesi mesleki eğitimi ve bazı din görevlilerinin biyografisi ile tayini gibi personel işlemlerine dair bilgiler verilmiştir. Yine din görevlilerinin ekonomik durumları üzerinde değerlendirme yapılmıştır. Din görevlisinin çalışılan dönem içerisinde sosyal hayattaki rolüne dair, örneğin beledi, asayiş adli ve sosyo-kültürel vazifeleri üzerinde durularak dönemin uygulamalarından örnekler verilmiştir. Sonuç bölümünde araştırmada varılan kanaat ve düşünceler ifade edilmiştir. Tezde başta Şer'iye Sicilleri olmak üzere, Osmanlı dönemi ile ilgili yerli ve yabancı kaynaklardan ve bu sahadaki diğer çalışmalardan yararlanılmıştır.
İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin Ermenilerle ilişkileri (1908 öncesi ve sonrası)

Çalışmamızda, İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin 1889- 1914 yılları arasındaki Ermeni Komitalarıyla olan inişli çıkışlı ilişkileri analiz edilmeye çalışılmıştır. Olaylara her iki taraf zaviyesinden bakmaya gayret gösterdiğimiz bu çalışmada tespit ve temin edebildiğimiz kaynaklar doğrultusunda; Ermeni Komitalarının İttihatçılar ile II. Abdülhamit'i devirinceye kadar sıkı bir işbirliği yaptığı, bunu başardıktan sonra gizli ajandaları olan bağımsızlık hedeflerine ulaşmak için bölücü faaliyetlerine başladıkları görülmüştür. Ortak düşmanları olan Abdülhamit'i devirmek için yapılan yüzeysel işbirliği Adana Olayları sonrasında yerini kuşkuya bırakmıştır. İttihatçıların güçlü bir devlet oluşturma yolunda attıkları adımlara şüpheyle bakan bu komitalar, bağımsızlık mücadelesinden vazgeçme sözünü verdikleri halde, gizliden gizliye Ermeniler arasındaki milliyetçilik duygusunu güçlendirmiş ve onları büyük bir isyan için silahlandırmaya başlamışlardır. Kendi güçleriyle bağımsızlık elde edemeyeceklerini iyi bilen Ermeni Komitaları, büyük güçlerle sürekli irtibat halinde olmuş ve 'Anadolu'da Ermenilere katliam yapılıyor' propagandasıyla onların desteğini almaya çalışmışlardır. İttihatçıların devlet yönetiminde ve Ermenilerin eskiden beri süregelen sorunlarını çözmede başarısız olması, bu komitaların Anadolu Ermenileri arasında yaptığı milliyetçi propagandanın etkili olmasına olanak tanımıştır. İttihatçı-Taşnak işbirliği Osmanlı Devleti'nin zayıflığının iyice ortaya çıktığı I. Balkan Savaşı'na kadar devam etmiştir. Bu savaşın ardından devletin, Ermenilerin bağımsız bir devlet kurmalarını engelleyecek gücü kalmadığını düşünen Taşnaklar, işbirliğini bitirmişlerdir. Çökmekte olan devleti kurtarma konusunda, büyük güven duydukları Taşnaklar'dan beklediği desteği bulamayan İttihatçılar, son çare olarak gördükleri Türkçülük politikasına yönelmişlerdir. İttihatçıları bağımsızlık yolunda engel olarak gören Hınçak Komitası ise II. Abdülhamit'in devrilmesinden sonra işbirliğine yanaşmamıştır. I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Ermeni Komitaları ile İttihatçılar arasındaki ilişkiler geri dönüşü olmayan bir yola girmiştir.
XIX. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin bir nahiyesi olan İnönü'nün sosyo-ekonomik durumu

Bu çalışmanın amacı; temettuat defterlerine ve salnamelere göre, XIX. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin Hüdavendigar eyaleti nahiyelerinden olan İnönü'nün sosyo-ekonomik durumunu ortaya koymaktır. Şehirlerin sosyal tarihi, ülke ve devletlerin sosyal gelişimini, gelir durumunu, demografik yapısını ortaya koyan önemli bir göstergedir. Şehir araştırmacılarının en önemli kaynakları ise araştırma yapılan döneme ait kronikler ile resmi ve özel kaynaklardır. Bu çalışmanın verileri, Başbakanlık Osmanlı Arşivi'ndeki orijinal kaynaklar kullanılarak elde edilmiştir. Bu kaynaklar, önce transkribe edilmiş, sonra da değerlendirilip diğer kaynaklarla desteklenerek bu çalışma hazırlanmıştır. Araştırma sonucunda, Osmanlı Devleti'nin, Orta Anadolu'da bir nahiyesi olan İnönü'nün, sosyo-ekonomik ve demografik durumu ortaya konmaya çalışılmıştır.
Orhan Gazi döneminin siyasi olayları, devlet teşkilatı, ilim ve kültür hayatı

Bu çalışma, Orhan Gazi döneminin siyasi olaylarını, devlet teşkilatını, ilim ve kültür hayatını konu edinmektedir. Öncelikle Osmanlı Devleti'nin kuruluşuyla ilgili problemler, Osman Gazi döneminin ehemmiyetli konuları ve Orhan Gazi hükümdar olmadan önceki gelişmeler ele alınmıştır. Daha sonra Orhan Gazi'nin hükümdarlık dönemi ayrıntılı olarak incelenmeye çalışılmıştır. Bu çalışmada hedefimiz, Orhan Gazi döneminin siyasi olaylarını, devlet teşkilatını, ilim ve kültür hayatını araştırmaktır. Yaptığımız araştırma, Orhan Gazi döneminin siyasi ve kültürel faaliyetlerinin Osmanlı Devleti'nin kuruluşuna ciddi katkı sağladığını göstermektedir. Başka bir ifade ile Orhan Gazi, küçük bir beyliği örgütlü bir kurum olan devlete dönüştürmeyi başarmış ve kurumsallaşmayı sağlayabilmiştir. Tespitlerimize göre, onun döneminde Osmanlı, Balkanlara da yerleşmeye başlamıştır. İlim ve kültür hayatında da ciddi açılımlar sağlanmıştır. Onun döneminde, Davud-u Kayseri yönetiminde medrese eğitimi başlamış, kadı/yargıç tayinleri yapılmış, sivil hizmetlerin yürütülmesinin finansal kaynağı olarak vakıflar kurulmuştur.
Anadolu Selçuklu ve Osmanlı dönemindeki şifahaneler ve bu şifahanelerde uygulanan tedavi metodları

Dünyada hastanelerin inşa edilmesi, insanların sağlıklı bir yaşam sürdürme ihtiyacından doğmuştur. Bu amacı gerçekleştirmek isteyen Türkler, 1071 Malazgirt Savaşı zaferiyle Anadolu'ya yerleştiklerinde hastaneler inşa etmişlerdir. Anadolu Selçukluları döneminde savaşta yer alanan askerlerin develerin sırtında taşınan seyyar hastanelerde tedavi edildiği bilinmektedir. Anadolu'nun coğrafi konumunun ticaret yolları üzerinde olması nedeniyle kervan yolcularıyla gelebilecek salgın hastalıkların önlenmesi amacı ile kervansarayların içerisine darüşşifalar yapılmıştır. Selçuklu saraylarında, yerli ve yabancı hekimlerin görev aldığı saray mensuplarının tedavisinin yapıldığı darüşşifalar olduğu gibi halkın tedavi edildiği darüşşifalar da inşa edilmiştir. Osmanlılar, Selçuklulardan kalan şifahaneleri ve tedavi yöntemlerini geliştirerek, geleceğe taşımışlardır. Avrupa'da akıl hastaları, doktorların bilgisizliği ve toplumda görmüş oldukları izole edilme, taşlanma gibi kötü muameleler sebebiyle acı çekerken, Türkler, akıl hastalarını ilaçla, müzikle, su sesi ile tedavi ederek bu hastalar için darüşşifalar imar etmişlerdir. Bu çalışmada 'Anadolu Selçuklu ve Osmanlı döneminde hangi şifahaneler bulunuyordu? ve 'Bu şifahanelerde hangi tedavi metodları uygulanıyordu? soruları, açıklanmıştır. Bu amaçla Anadolu Selçuklu, Osmanlı dönemindeki şifahaneler ve bu şifahanelerde uygulanan teşhis ve tedavi metodları literatür taraması yapılarak araştırılmış, teşhis ve tedavi yöntemlerinin dönemine göre etkili olduğu hipotezinin doğru olduğu tespit edilmiştir.
Osmanlı modernleşme sürecinde Etfal Gazetesi

Osmanlı Devleti, sanayi devrimini gerçekleştiren Avrupalı devletler karşısında gün geçtikçe gerilemeye başlamış ve bu gerilemenin durdurulabilmesi için önce askeri alanda sonra da eğitim alanında bir takım düzenlemeler yapma gereği duymuştur. 18. yüzyılın son çeyreğinde başlayan ve batılılaşma ya da modernleşme diye adlandırılan bu süreç, çok yönlü sosyal değişimlerin de ilk adımı olmuştur. Kültürel, teknik ve eğitim alanlarında kendini gösteren bu değişim sürecinde basın, etkili bir araç olarak kullanılmıştır. Batının her alanda tanıtımına ağırlık veren basın sayesinde batıdaki modern gelişmelere ve sosyal değişmelere açık bir toplum meydana gelmeye başlamıştır. Tanzimat dönemindeki yenileşme ve değişim ile birlikte dönemin aydınları, değişimi sürdürecek olan kişilerin çocuklar olduğunu düşünerek, eğitimlerine katkıda bulunmak amacıyla bir dizi çalışmalar yürütmüşlerdir. Çocuk gazeteciliği ya da dergiciliği bu çalışmalar arasında yer almaktadır. II. Abdülhamit dönemi çocuk gazetelerinden biri olan Etfal Gazetesi de 1886 yılında Doktor Memduh tarafından yayım hayatına girmiştir. Haftada bir, genellikle Perşembe günleri çıkarılan Etfal Gazetesi'nin 23 sayısı bulunmaktadır. Her bir sayı, 8 sayfadan oluşmuştur. Etfal Gazetesi'nin; edebiyat, bilmeceler, hikayeler, fenni bilgiler, tabiat, coğrafi bilgiler, sağlık, hayvanlar, bitkiler ve sanat başlıklı yazılarında değer anlayışı, vatan sevgisi, yardımseverlik, vicdan, insan, hayvan ve bitki sevgisi, fen ve teknoloji, dünya ve evreni tanıma, geçmişşi kavrama ve ilerleme gibi konulara yer verilmiştir.