turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de düzenleyici sürecin politik iktisadı

Bu çalısma, Türkiye'deki düzenleyici sürecin kurumsal donanımını yeni kurumsalcıiktisadın islem maliyetleri perspektifinden analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu dogrultuda, öncelikle yeni kurumsalcı yaklasıma kadar gelisen regülasyon teorileri hakkında genis bir literatür taraması yapılmıstır. Regülasyon, teorik olarak, türleri bakımından ve iktisadi faaliyet üzerindeki etkileri baglamında tartısılmıstır. Kamu hizmetlerinin regülasyonunda uygulanan yöntemler ve regülasyon sürecinde daha rekabetçi bir yapıya geçisi saglayan deregülasyon ve özellestirme gibi uygulamalar da ayrıca tartısılmaktadır. Tezin önemli bir katkısı, yeni kurumsalcı perspektiften regülasyonun kurumsalanalizini yapmasıdır. Regülasyon iktisadı literatüründe yeni gelisen bu yaklasımla, regülasyonun arz kısmı modellendirilmektedir. Bu model, regülasyonun daha öncekiregülasyon teorilerinde ifade edilen etkinsizlikleri dısında, bir ülkenin düzenleyici kurumsal yapısının nasıl önemli bir etkinsizlik unsuru olabilecegini göstermektedir. Model, bir ülkede yatırımların gerçeklesmesi konusunda belirleyici role sahip islem maliyetleri ve düzenleyici taahhüt kavramlarını analizin merkezine alarak, ülkenindüzenleyici politik kurumları arasındaki etkilesimin hangi durumlarda islem maliyetleri ve düzenleyici taahhüdü nasıl etkiledigini analiz etmektedir. Tez, gelistirilen bu model kapsamında Türkiye'de geçis dönemi yasayan düzenleyici devlet modelinin islem maliyetleri ve düzenleyici taahhüt açısından ne anlam ifadeettigini tartısarak, Türkiye'deki iktisadi faaliyeti düzenleyici süreci tartısmaktadır. Özellikle bagımsız düzenleyici kurumlara geçisin, politik ve yasal süreçlerdenkaynaklanan dirençle karsılasması, bu kurumların Türkiye'nin düzenleyici çevresindeyerlesik hale gelmesini ve kurumsallasmasını engelleyerek, düzenleyici sürecin politikislem maliyetlerini artırmakta ve düzenleyici taahhüdün güvenilirligini zedelemektedir. Son olarak tez, kurumlar arasındaki bu çatısmanın kaynaklarını göstererek, etkin bir düzenleyici süreç için bir model olarak, düzenleyici süreçte takip edilmesi gereken bir karar agacı önerisi sunmaktadır.
Convergence mergers in european gas and electricity markets: How to assess?

Avrupa gaz ve elektrik piyasasonda uzun zamandor bir konsolidasyonyaşanmaktador. Doğal gaz tedarikçisi firmalarla elektrik üretim firmalaro arasondakibirleşmeler söz konusu konsolidasyon sürecinin en çarpoco yönü olarak öneçokmaktador. Bu dikey birleşmeler, iki farklo altyapo sanayisinin entegrasyonunuöngörmesi dolayosoyla yakonsama birleşmeleri olarak daadlandorolabilir. Bu çalışmada yakonsama birleşmelerinin ne şekilde değerlendirilmesi gerektiği ele alonmoştor. Öncelikle, klasik dikey birleşme teorisine ilişkin kosa bir literatür taramaso yapolmoş ve yakonsama birleşmelerini değerlendirmek için Brennan(2001) ve Hunger (2003) tarafondan bilhassa geliştirilmiş olan iki farklo değerlendirme yöntemi incelenmiştir. Daha sonra ayroca, elektrik ve gaz piyasalaronon genel yaposove işleyişi hakkonda bilgi verilmiştir. Bir sonraki bölümde ise Brennan ve Hungeryöntemleri Avrupa Komisyonu tarafondan 2004 senesinde izin verilmeyenEDP/GDP/ENI arasondaki birleşme vakasona uygulanmoştor. Söz konusu iki yönteminuygulanmasono teminen gerekli olan bazo bilgi ve veriler mevcut olmadoğondan dolayo, çok sayoda varsayom ve yorumda bulunulmuştur. Yakonsama birleşmelerinin rekabet bozucu etkilerini tam olarak göstermek ve Brennan ile Hunger yöntemleri bazalonarak çaloşmamozda yapılan incelemeyle Komisyon incelemesini karşolaştormakiçin Komisyonun vakayla ilgili resmi incelemesi de kosaca ilgili bölümde özetlenmiştir. Yaptoğomoz analiz, Komisyonun incelemesiyle ayno sonuca varmoştor. Ancak, Komisyonun incelemesinde hacimli bir yer kaplayan, yakonsama birleşmelerininyatay etkilerinin ne Brennan ne de Hunger yönteminde yer almadoğo tespit edilmiştir. Ayroca, yakonsama birleşmelerini inceleyen uygulayocolaron bahse konu iki yönteminfarklo noktalaro dikkate almaso nedeniyle farklo sonuçlara varabileceğidüşünülmektedir. Dolayosoyla, klasik dikey birleşme teorilerine yakonsamabirleşmeleri incelenirken de başvurulmalodor.
Ekonomik krizlerde para politikası uygulamaları ve etkinliği: Türkiye örneği

Sanayileşmiş ülkelerde yaşanan krizler bir yana, gelişmekte olan ülkelerde de 1980 ve 1990'lı yıllarda Bankacılık ve Finansal Sistem Krizleri yaşanmıştır. Merkez Bankaları para politikasıyla doğrudan müdahale ederek doğru kararlarla etkin bir para politikası uygulamaya çalışmıştır. Bazen de alınan yanlış kararlar krizin etkisini daha da artırmaya sebep olmuştur. Bu çalışmanın amacı para politikasının genel çerçevesini sunarak para politikasının etkinliğinin incelenmesidir. Bu bağlamda ilk olarak, ekonomik krizler ve 1990 yılından sonra yaşanan krizlerde para politikasının etkinliği genel olarak ele alınmıştır. Merkez bankalarının yapılarına değinilerek Türkiye'de uygulanan makroekonomi politikaları özet olarak verilmeye çalışılmıştır. Mundell-Fleming modeli üzerinden para politikasının etkinliği incelenmiştir. Ekonomik göstergelerin yardımıyla Türkiye'de 1990 ve 2001 yılları arası dönemde uygulanan para politikasının, maliye politikasının uygulanışı ile ters düşerek etkinliğini gerçekleştiremediği görülmüştür. Para politikası ve maliye politikasının birlikte uygulandığı ekonomilerde makroekonomik politikaların etkin olacağı görüşüne varılmıştır.
Ekonomik reformların başarısındaki maliye polikalarının etkisi: Irak Kürdistan Bölgesi 2008-2015 yılları üzerine bir çalışma

Araştırmaya göre KBY ekonomik reform ulaşmak için maliye politikası uygulama başarılı olmadığı söylenebilir. Ve 2013 2008 yıllarında Hükümet işletim sektörüne çok düşük oranla KBY kamu harcamaları harcamalarının daha çalışma vardır Tüketici ekonomisi ve yatırım sektörüne haline gelmiştir. Ve politika 2008- 2013 dönemi ekonomik gelişme sektörü için KBY inşaat ve konut sektörüne daha fazla kullanılacak ve tarım ve sanayi gibi Altyapı geliştirmek için önemli olmuştur diğer sektörleri unutuldu. Ve yıllar 2014 ile 2015 finansal krizi ve KBY bütçe payının kedi, ISIS mücadele ve bırakarak petrol fiyatları gibi bazı sonuçları olmuştur ekonomik durgunluk yüz KBY'nin politikası içinde harcamalarında azalan ama dekorasyon durum hükümetin mali politikalara göre ise genişletici maliye politikası kullanmak olacak ve artışlar hükümet harcamaları ve azaltarak vergi oranı ile ülkedeki toplam talep hacmini artırmak özel sektörde ekonomik faaliyet yavaşlar zaman ekonomik aktiviteyi artırmak amacıyla hükümet harcamalarını artırmaya çalışır, direkt artan olmalıdır vergi iadesi yoluyla tüketicilere ödemeler. Genişletici maliye politikaları genellikle böylece daha kolay para erişimi verme para piyasalarında parasal taban ve para arzı ve faiz oranlarını düşürmek ve artan para arzını artırmak için kişiler veya hükümet tahvilleri satın alma gibi genişletici para politikaları eşlik ediyor. Ama KRG'nin hükümeti KRG'nin'S gelirlerinin zenginlikler, sadece hükümet harcamalarının sorumlu olamaz petrol ve petrol satıyoruz çünkü bu polisin kullanarak olamaz.
Toplam tüketim ve özel yatırımdaki değişimlerin işsizlik üzerine etkileri: Türkiye örneği

İşsizlik sorunu birçok ülkenin yüzleştiği, artması durumunda ülkeleri hem ekonomik hem de sosyal açıdan etkileyen özellikle küresel kriz nedeniyle 2008 yılının son çeyreğinden itibaren daha da büyüyen bir olgudur. Şimdiye kadar işsizliğin nedenlerinin tespit edilmesi ve işsizliğin ortadan kaldırılmasına yönelik birçok çalışma gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada da Türkiye'de 2000 yılı sonrası dönemde toplam talepte meydana gelecek dalgalanmaların işsizlik üzerine olan etkileri mercek altına yatırılmıştır. Bu kapsamda karşılaşılan şokların kısa ve uzun dönemde işsizlik üzerine ne tarz etkiler oluşturduğu vektör otoregresif model aracılığıyla incelenmiştir. Yapılan analiz sonucunda 2000 ve 2012 yılları arasında ülkemizde tüketim ve özel yatırım harcamaları ile işsizlik arasında uzun dönemli bir ilişkinin varlığı tespit edilmiştir. Özel yatırımın etkilerinin ise tüketim harcamalarına göre daha kalıcı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye ile Orta Asya Türk Cumhuriyetleri'nin ekonomik analizleri ve geliştirilebilecek dış ticaret imkanları

Günümüzde tüm Dünya ülkeleri kendisinde bulunmayan veya üretilmesi ekonomik olmayan ihtiyaçlarını ithal etmekte; ucuza ürettiği veya kendisinde bol bulunan ürünleri de ihraç etmektedir. Ülkelerin ekonomileri içinde dış ticaret önemli bir yer tutmaktadır. 1991 yılında SSCB'nin resmen dağılmasıyla bağımsızlıklarını kazanan Türk Cumhuriyetleri tarihsel ve kültürel nedenlerle Türkiye ile bir yakınlaşma içerisine girmişlerdir. Türkiye'yi piyasa ekonomisine geçişte bir model olarak görmüşler ve ekonomik anlaşmalarla Türkiye ile ilişkilerini geliştirme yoluna gitmişlerdir. Bu bağlamda, kendilerinde bol bulunan, ihracatçısı oldukları ürünleri Türkiye'ye teklif etmişler; ihtiyaçları olan, ithalatına gereksinme duydukları ürünleri de Türkiye'den satın almak istemişlerdir. Türkiye'de, Türk Cumhuriyetleri ile dış ticaret ilişkilerine girmeye oldukça istekli olduğundan, ülkeler arasında potansiyel dış ticaret imkanı ortaya çıkmıştır. Türkiye bu ülkelerin teklif ettiği birçok ürünün ithalatçısı durumundadır. Ayrıca Türk Cumhuriyetlerinin ihtiyaç duyduğu birçok üründe Türkiye'de bulunmaktadır. Türk Cumhuriyetleri büyük miktarda petrol, doğal gaz, çeşitli madenler ve mineraller gibi doğal kaynaklara sahiptirler ve pamuk ve tahıl ürünleri gibi tarım ürünleri yetiştiricileridirler. Sahip oldukları bu ürünler dış ticaretlerini de etkilemekte dünya pazarlarında söz sahibi olmayı hedeflemektedirler. Türkiye Türk Cumhuriyetlerinin sahip oldukları petrol, doğalgaz gibi doğal kaynakların İthalatçısıdır. Ayrıca tekstil sektörü için ihtiyaç duyduğu pamuk üretiminde Türk Cumhuriyetlerinin uzmanlaştığı görülmektedir. Türk Cumhuriyetleri ise kısa vadede acil ihtiyaç duydukları gıda maddelerini ve zaman içinde gelişmesini istedikleri endüstriler için gerekli olan maddeleri Türkiye'den ithal etmek İstemektedirler. Türkiye'de de Türk Cumhuriyetlerinin ihtiyaç duyduğu birçok ürün bulunmaktadır. Ülkelerin ihtiyaç duyduğu ürünlerin birbirlerinde bulunduğu görülmektedir. Türkiye İle Türk Cumhuriyetleri arasında dış ticaretin geliştirilebilmesi için her türlü ortam vardır. Ancak Türk Cumhuriyetlerinin içinde bulundukları koşullar itibari ile yapılacak dış ticarette birçok sorunla da karşılaşılabilecektir. Türk Cumhuriyetlerinin şu anda siyasi istikrarsızlık içinde bulunmaları, dış ticaret rejimlerinin bulunmayış veya yerine oturmamış olması, dövizlerinin olmayışı çıkabilecek sorunlardır. Ancak demokratik sistem ve piyasa ekonomisine geçişteki karalılık bu sorunların aşılmasını sağlayacaktır. Ülkelerin tüm bu riskleri göz önüne alarak ve kararlılıklarını sürdürerek dış ticaret ilişkilerini geliştirmeleri ilgili bütün ülkelerin yararına olacaktır.
Kobilerin finansman kaynaklarına erişim sorunu ve gelişen işletmeler piyasası

Ülke ekonomilerinde önemli bir yere sahip olan Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmeler gelişen teknolojilere bağlı olarak kendilerini geliştirebilmektedir. Fakat günümüz ticaret anlayışında dünyanın tek bir pazara dönüşmesi sonucunda bu tür küçük ve orta ölçekli işletmeler rekabet edebilirlik bakımından zayıf düşebilmekte ve bir takım ciddi sorunlar yaşayabilmektedir. KOBİ'lerin bu süreçteki en büyük problemi finansman sorunudur. Daha başlangıçta kendi kaynaklarını kullanmaları önemli görülebilir fakat piyasa şartlarının zorlaşması nedeniyle alternatif finansman kaynaklarına ihtiyaçları daha da artmaktadır. Araştırmada KOBİ'lerin bu alanda ne gibi sorun yaşadıkları incelenmiştir. KOBİ'ler her ne kadar kendi öz kaynaklarını kullansalar da zamanla kaynak sıkıntısı yaşmaktadırlar. Bu süreçte KOBİ Borsası önemli bir destek oluşturmaktadır. İşletmelerin pazarda yer alabilmeleri için şirket olmaları gerekmektedir. Etkili bir sermaye yönetimi için bir danışmanlık hizmeti alması önemlidir. Gelişen İşletmeler Piyasasına kote olan işletmeler üzerine yapılan araştırmalara göre yapılan çalışmalar sonucunda likidite ve mali durumda iyileşme gözlenmese de, KOBİ borsasına fazla ilgi olmamasında borsanın şirketin karlılık oranına olumlu bir katkısının olmaması gösterilmektedir.
Effects of economic crises after 1990 on the Turkish insurance sector

Bu tezde, 1990 sonrası ekonomik krizlerin Türk sigortacılık sektörüne etkileri özellikle 1994, 2001 ve 2008 krizlerine vurgu yapılarak analiz edilmiştir. İlk aşamada döviz kuru belirsizliğini ölçmek için EGARCH modeli kullanılmıştır. Daha sonra, diğer makroekonomik ve firmaya özel değişkenlerle birlikte, tahmin edilen döviz kuru belirsizliğini de içeren toplulaştırılmış analiz için bir zaman serisi modeli, ayrıştırılmış analiz için ise bir panel veri modeli kurulmuştur. Sonuçlar toplulaştırılmış ve ayrıştırılmış analizlerin sigortacılık sektörünün performansını temsil etmekte kullanılan prim üretimini açıklamada farklı değişkenler önerdiklerini göstermektedir. Bununla birlikte, ortak sonuç kriz dönemlerinde prim üretiminin büyümesinin kriz yılına bağlı olarak değişen oranlarda yavaşladığıdır. 2001 krizinin Türk sigortacılık sektörü üzerinde en zararlı etkiye sahip kriz olduğu; diğer taraftan, 2008 krizinin etkilerinin ise görece sınırlı olduğu bulunmuştur.
Küçük ve orta ölçekli işletmelerin finansman sorunlarının çözümünde Türkiye Halk Bankası desteği

Globalleşen dünya ekonomisi içinde, gerek ülkeler bazında gerekse topluluklar düzeyinde ihracatın arttırılması, dış ticaretin geliştirilmesi önemli bir unsur haline gelmiştir. Ülke ekonomilerini aktif duruma getiren işletmecilerin ülke içindeki ticari ortamda ve uluslararası ekonomik ilişkilerde desteklenmesi üzerinde durulmuştur. Değişen ekonomik şartlara ve tüketici taleplerine uyum kabiliyeti yüksek olan küçük ve orta ölçekli işletmeler, özellikle 90'lı yıllarda ön plana çıkmıştır. Bununla birlikte küçük ve orta ölçekli işletmelerin yapıları gereği bazı sorunları mevcuttur. Bu sorunlar arasındaki finansman sorunu kavramı bir anlamda diğer sorunların hem nedeni hem de sonucu durumunda olması nedeniyle ayrıca bir Öneme sahiptir. Küçük ve orta ölçekli işletmelerin sorunlarının çözümünde ulusal ve uluslararası birçok kurum ve kuruluş mevcuttur. Türkiye'de bu konuyla ilgili olarak uzun yıllar bir nevi ihtisas bankası niteliğinde çalışan Türkiye Halk Bankası, küçük ve orta ölçekli işletmelerin finansal sorunlarının kredilerdirme ve belirli alanlarda destek sağlaması bakımından tüm ülke çapında hizmet vermektedir.
İbn-i Haldun ve Arthur Laffer'de vergi politikası ekonomik gelişme ilişkisi

İbn-i Haldun, ekonomiden siyasete, ahlaktan kültüre, epistomolojiden coğrafyaya, felsefeden hukuka ve diğer birçok bilim dalıyla ilgili dikkate değer görüşlerin sahibidir. Düşünür, oldukça erken sayılabilecek bir dönemde ekonomi biliminin birçok ilkesini keşfeden birisidir. Özellikle onun vergi oranları ile kamu gelirleri arasında kurduğu paralellik günümüzde iktisatçı ve maliyecilere ilham vermektedir. Gerçekten, İbn-i Haldun'un ekonomi biliminin gelişmesine katkısı çok önemlidir. Düşünür, ekonomi ile ilgili değer kavramı, iş bölümü, fiyat sistemi, arz ve talep yasası, üretim ve tüketim, para ve sermaye oluşumu, nüfus artışı, kamu finansmanı gibi konular üzerinde çeşitli düşünceler geliştirmiştir. Ekonomik gelişme olgusuyla toplumların göçebe topluluktan devlete evrilme süreçleri arasında paralellikler bulmuştur. İbn-i Haldun'u özel kılan şey onun sadece tarihi olayları hikaye etmesi değil, sosyal, siyasal, kültürel ve ekonomik parametreler arasındaki ilişkileri determinist ve bilimsel bir tarzda ele alışıdır. Bu açıdan o, Max Weber'e, A. Smith'e, Marx'a, Durkheim'e, Ricardo'ya vb. çok sayıda bilim adamına öncülük etmiştir.
Kütahya ili su kaynakları ve ekonomik değerlendirilmesi

Ekonomik gelişme ve yaşam kalitesinin geliştirilmesi için su kaynaklarının kontrolü ve kullanımı bir zorunluluktur. Su kaynaklarının koruma ve kullanımını sağlayacak yönetim biçimi, insan ihtiyaçlarını sürekli olarak karşılayacak şekilde olmalıdır. Kütahya'nın sahip olduğu su potansiyelini halkın kullanımına sunarken, su kaynaklarının gelişmesine ve kullanılmasına yönelik planlarla birlikte; yörenin sosyal ve ekonomik gerçeklerine uyumlu bir yönetim modeli de araştırılmıştır. Bu planlarda akarsu havzaları en uygun coğrafi birimler olarak düşünülmüştür. Mevcut su kaynaklarının Kütahya ekonomisine kazandırılması araştırılırken, akarsu rejimlerinin düzensizliği, havzaların farklılığı, yaz ve kış mevsimlerinin farklılığı tespit edilip, bölge halkı için ekonomik önemi olan yönler saptanmaya çalışılmıştır. Akarsuyun çıkış noktasında içme suyu olarak; aşağı bölümlerinde ise sulama suyu olarak kullanılabilmesi gibi projelerin başarı ile uygulanabilmesi yalnızca kaliteli su sağlanıp tarlalara getirilmesi ile değil, toprakta oluşabilecek tuz birikmesi, tuzluluk ve alkalilik tehlikelerine karşı önlemler ve kontroller ile mümkün olacaktır. Yöredeki üç akarsuyun havzaları içinde olması, barajlar için avantajdır. Barajlar sulu tarıma imkan sağlayacağından ova kesimlerinde tarıma daha fazla yer verilebilecektir. Som balığı gibi göçmen balıkların geçişini sağlayacak basamaklı havuzlar ve balık merdivenleri tasarlanıp uygulanabilir. Kaynakların zenginliği su ürünleri yetiştiriciliğinin kazançlı olacağını düşündürmektedir. Kuruluş maliyetlerine bakılarak kendilerini üç yılda amorti edebilecek balık çiftlikleri projeleri geliştirilebilecektir. Termal suların, tesislerin geliştirilmesi ve reklam çalışmalarının yeterince yapılması gereklidir. Yapılacak sondaj çalışmaları ile daha çok ve sıcak su sağlanabilecektir. Netice olarak, Kütahya su kaynaklarının ekonomik değerlendirilmesinde gerekli olan idari yönetim modelinin bölgesel düzeyde organize edilmesi en sağlıklı çözüm önerisidir.
Dış ticarette korumacılık ve ülkelerin gelişmişlik düzeyine etkileri

2008 Krizi dünyada korumacılık yönünde görüşlerin artmasına neden olurken ülkelerin uygulamış oldukları politikalar da bu dönemin yeni merkantilist dönem olarak anılmasına neden olmuştur. Bu tezde, krizin hala etkilerini sürdürdüğü, tarife dışı engellerin yoğun şekilde uygulandığı günümüzde, korumacılık akımının zaman içerisindeki gelişimi incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın temel amacı dış ticarette korumacılığın önemine vurgu yapmak ve gerekliliğini ortaya koymaktır. Bu bağlamda özellikle gelişmişlik düzeyleri yüksek ülkeler ele alınarak incelenmiş ve korumacı politikaların ülkelerdeki gelişmişlik düzeyine pozitif yönde etkide bulunduğu doğrultusunda bir çıkarımda bulunulmuştur.
External debt and internal transfer problem the case of Turkey 1980-1990

öz DIŞ BORÇ VE İÇ TRANSFER SORUNU TÜRKİYE DENEYİMİ: 1980- 1990 Candemir, Hamza Baturalp Yüksek Lisans, Ekonomi Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Nazım Ekinci Eylül 1995, 99 sayfa Bu tez, iç transfer sorununu Türkiye deneyimi kapsamında irdelemeyi amaçlamaktadır. Türkiye'nin dış ticaretteki başarısı dış transfer sorununun çözümünü kolaylaştırmıştır ve ülkenin kredibilitesini yeniden kazanmasına yardımcı olmuştur. Ancak, dış borcun büyük bir kısmı kamu kesimi tarafindan üstlenilmişken, tasarruf fazlası olan ve dış ticaretten dövizi kazanan özel sektördür. Dolayısıyla, kamu kesiminin, özel kesimdeki tasarruf fazlasının bir kısmına el koyması ve buradan elde ettiği kaynakla dış ticaretten kazanılan dövizleri satın alarak dış borcunu ödemesi gerekmektedir. Bu noktada, Türkiye iç transfer sorunuyla karşı karşıya kalmaktadır. Özellikle 1985 yılından sonra iç transfer sorunuyla karşılaşan Türkiye, önce kamu harcamalanm özellikle de personel ve transfer harcamalarını kısmıştır. Harcamaları kısmanın sınırına gelindiğinde, hükümet finansal reformların ve serbestleşme atılımlarından sonra kolaylaşan iç borçlanmaya başvurmuştur. Ancak, soruna daha kalıcı çözüm sağlayabilecek vergi reformu yapılamamıştır. Hükümetler kapsamlı bir vergi reformunun yol açabileceği riskleri göze alamazken, kamu sektüründeki üretimde kaynakların büyük ölçüde verimsizce kullanılması sürmüştür. Sorunların çözümü için yapısall çözümler üretemeyen hükümetler, genellikle borç sorununun ağılaşması pahasına çözümü ertelemeyi tercih etmişlerdir. 1985 yılından sonra dış borç yükünü, ileri bir tarihteki iç borç sorunuyla değiştirmişlerdir. Ancak, bu tür bir politika da uzun sürmemiştir. 1994 yılının ilk çeyreğinde, kötü bir ekonomik yönetim, Türk ekonomisini tarihinin en ciddi mali krizlerinden biriyle karşı karşıya getirmiştir. Türkiye deneyimi, dış ya da iç faktörlerden ortaya çıkan bir borç krizini sonsuza kadar ertelemenin mümkün olmadığım göstermekmiştir. Geçici çözümler uzun bir dönem uygulandığında, problemler ağırlaşmakta ve krizlere yol açmaktadır.
Reel sektörde riske maruz değer yöntemi ile ölçülen kur riskine karşılık vadeli işlem kontratlarının kullanılması

Uluslararası finans sistemindeki gelişim ve değişim, gerek finansal kurumları gerekse reel sektörde yer alan firmaları doğrudan etkilemektedir. Bu süreçte etkilenen en önemli risk kaynaklarının başında döviz kurları gelmektedir. Dolayısıyla, finansal piyasalar için en önemli sorun geleceğin belirsizliğidir. Bu belirsizlikle baş edebilmenin yolu; doğru kurtahminlerinin yapılabilmesine ve maruz kalınan risk seviyesinin doğru ölçülebilmesinebağlıdır. 1990'lı yıllardan sonra kullanılmaya başlayan ve risk yönetiminde bir devrim niteliğinde olan Riske Maruz Değer yöntemi, bugün en önemli finansal risk ölçüm araçlarının başında gelmektedir. Çalışmada, İMKB'na kayıtlı firmalardan Altınyıldız A. Ş.'nin Aralık 2005, halka açık mali verilerinden oluşturulan kur portföy riski, Parametrik RMD ve TarihselRMD yöntemleri kullanılarak hesaplanmıştır. Hesaplanan bu risk seviyesine karşı, vadeli işlem kontratlarının kullanılması önerilmiş ve gelecekte oluşabilecek olumsuz finansaldeğişimlerden firmanın korunması sağlanmıştır. Sonuçta, yapılan hesaplamalar ve değerlendirmeler doğrultusunda, kur riskine karşı kullanılan vadeli işlem kontratlarının, firmanın finansal pozisyonu üzerinde olumlu etkiler meydana getirdiği görülmüştür.
Türkiye ihracatının sürekliliği ve sürekliliğin belirleyicileri

Geleneksel ticaret teorileri, dış ticaretin oldukça stabil ve kalıcı olduğuna işaret etmektedir. Bu nedenle, standart ticaret modelleri çoğunlukla dış ticaretin sürekliliği meselesini ihmal etmektedirler. Dış ticaretin sürekliliğine ilişkin literatür Besedes ve Prusa (2006a-b) çalışmalarıyla birlikte popüler bir hale gelmiştir. Bu çalışmalar, sanılanın aksine, ticaret ilişkilerinin sıklıkla kısa sürekliliğe sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Bu beklenmeyen sonuç çerçevesinde, bu tez çalışmasında da Türkiye ihracatının sürekliliğine ilişkin olarak betimleyici istatistik ve regresyon analizleri gerçekleştirilmektedir. Bu tez çalışmasının iki amacı bulunmaktadır. İlk olarak, tanımlayıcı analizlerle ve Kaplan-Meier yöntemiyle Türkiye ihracatının sürekliliği belirlenmektedir. İkinci olarak da ihracat akımlarının tehlike oranını etkileyen faktörler tespit edilmektedir. Bu bağlamda, kesikli zamanlı Probit, Logit ve Cloglog tehlike modelleri ve Cox tehlike modeli olmak üzere iki farklı yapıdaki regresyon analizleriyle uygulamalar yapılmaktadır. CEPII-BACI tarafından sunulan, Türkiye'nin 1998- 2013 döneminde 245 ülkeye gerçekleşen altı fasıllı ürün kategorilerindeki ihracatına ilişkin veri seti uygulamalarda kullanılmaktadır. Tanımlayıcı analizlerden elde edilen sonuçlar, Türkiye ihracatının sürekliliğinin oldukça kısa sürekliliğe sahip olduğunu göstermektedir. Buna göre, Türkiye ihracatının sürekliliğinin ortalaması 3,41 ve medyanı da sadece 1'dir. Bununla birlikte, yeni başlayan ticaret dönemlerinin % 51'i ilk yılda sonlanmaktadır. Sağ kalım fonksiyonunun Kaplan-Meier kestirimleri, sağkalım eğrilerinin azalan oranla aşağı yönlü eğimli olduğunu ve ticaret ilişkilerinin ilk yıl içinde başarısız olma olasılığının % 42 olduğunu göstermektedir. Regresyon analizlerinin sonuçları kesikli zamanlı Logit tehlike modelinin kestirim için en uygun tehlike modeli olduğuna işaret etmektedir. Kesikli zamanlı Logit tehlike modeline ilişkin ampirik bulgular ortak dil, ortak sınır, ithalatçı ülke GSYİH, reel efektif döviz kuru, ihracat başlangıç değeri, gecikmeli süreklilik, toplam ihracat değeri, ihracat edilen ürün sayısı ve ihracat yapılan ülke sayısı değişkenlerinin tehlike oranı üzerinde güçlü bir negatif etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Buna karşılık, uzaklık, kişi başına fark GSYİH ve AB-27 değişkenleri de tehlike oranı üzerinde pozitif bir etkiye sahiptir.