turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Siyasal tutumun kavramsal kaynakları: Ak Parti ve Saadet Partisi üzerinden bir mukayese

21. yüzyılın başları, Türk siyasal hayatında hatırı sayılır değişim ve dönüşümlerin yaşandığı bir dönemdir. Aynı siyasi gelenekten gelen siyasi kadroların kurduğu Adalet ve Kalkınma Partisi ve Saadet Partisi'nin 2001 yılında Türk siyasal hayatında yerini alması, bu değişim ve dönüşümlerin önemli parçası olarak görülebilir. Zira AK Parti, Milli Görüş ideolojisindeki değişim ve dönüşüm sonrası kurulmuştur. Fakat aynı siyasi gelenekten gelmelerine karşın, iki partinin siyasal söylemi ve ideolojik yönelimi belirli noktalarda farklılaşmaktadır. AK Parti ve Saadet Partisi'nin siyasal söylem ve pratiklerinde kullandığı demokrasi, laiklik, Avrupa Birliği ve kapitalizm/faiz kavramlarının iki parti arasındaki ayrışmaların kaynağı olduğu iddiası bu araştırmanın esas çıkış noktasını oluşturmaktadır. Bu çerçevede AK Parti ve Saadet Partisi'nin, ayrışmanın kaynağı olduğu iddia edilen kavram üzerinde mukayesesi araştırmanın konusunu oluşturmaktadır. Öte yandan kavramlar üzerinden mukayese yapılabilmesi nedeniyle, araştırmanın belirlediği siyasi partilerin siyasal tutumları mukayesenin zemini oluşturmaktadır. AK Parti ve Saadet Partisi'nin seçilen kavramlara yönelik siyasal tutumlarının karşılaştırıldığı bu araştırmada, mevcut literatür taranmış ve araştırmanın konusu minvalinde ilgili metinler, raporlar, beyannameler ve söylemler incelenmiştir. Yukarıdaki bağlamda ele alınan AK Parti ve Saadet Partisi'nin siyasal tutumlarının, demokrasi ve laiklik konularında birbirine benzediği AB, kapitalizm ve faiz konularında birbirlerinden ayrıldığı ifade edilebilir. Araştırmanın sonunda, AK Parti ve Saadet Partisi'nin siyasal tutumlarının, seçilen kavramlar üzerinden mukayesesi yapılmıştır.
The conception of development in the Turkish left in the 1960s: The case of TİP

Bu çalışmada amaçlanan 1960'lı yıllarda Türkiye solunda yürütülen tartışmalarda önemli yer tutan kalkınma sorununu TİP'in görüşleri çerçevesinde değerlendirmektir. TİP'in konuya bakışının kalkınma sorununa dönemin uluslararası yaklaşımının yansıması olan 'kalkınmacı sosyalizm' anlayışı ekseninde ortaya konulduğu görülmektedir. Çalışmada incelemenin tarihsel bir bağlama yerleştirilmesinin, TİP'in çözümlemelerinin kuramsal temelini kavramak açısından önem taşıdığı savunulmuştur. Bu çerçevede ulusal ve uluslararası ölçekte yaşanan önemli gelişmeler ve dönemin 'bağımlılık' ve 'kapitalist olmayan kalkınma yolu' tartışmaları da ayrıca değerlendirilecektir.
28 Şubat sürecinin Türkiye'de iç politikaya etkileri

28 Şubat 1997 tarihli MGK kararları ile siyasi partiler ve siyasal yaşam üzerinde önemli etkileri ve sonuçları bulunan ve tarihe 'postmodern' darbe olarak geçen süreç bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Çalışmada; siyaset-ordu ilişkilerini ve askeri müdahalelerin etkileri literatür taraması ile bilimsel olarak aktarılmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın amacı ise; bir döneme damgasını vuran, siyasi, sosyal, ekonomik ve toplumsal yaşam üzerinde önemli izler bırakan 28 Şubat Sürecinin Türkiye'nin iç politikaları üzerindeki etkilerin belirlenmesidir. Çalışma sonucunda elde edilen bilgiler doğrultusunda, 28 Şubat sürecinde Türk Silahlı Kuvvetleri'nin siyaset üzerinde baskı ve dayatmalar ile etki kurduğu, siyasi otoriteyi iş yapamaz duruma getirdiği ve hukuksuz uygulamalarına meşruiyet kazandırabilmek için, medya, sivil toplum örgütleri ve sermaye gruplarını etkin olarak kullandığı söylenebilir. Yine süreç içerisinde TSK'nin Devlet Otoritesi gibi davranarak, kurumlar üstü bir statüye büründüğü söylenebilir. Yine bilgiler doğrultusunda, TSK'nin halkın oyları ile seçilen bir partiyi söylemleri nedeniyle laiklik ve rejime tehdit olarak gördüğü, baskı ve müdahaleleri ile halk iradesini hiçe sayarak siyasi bir partinin iktidardan devrilmesini ve partinin kapatılmasını sağladığı söylenebilir. Bu nedenlerle, TSK ve 28 Şubat sürecinin Türkiye'nin iç politikaları ve demokrasi üzerinde olumsuz ve derin etkiler bıraktığının söylenmesi mümkündür.
Milli Selamet Partisi ve 14 ekim 1973 genel seçimleri

Türkiye'de dini cemaatlerin içinde olan bazı kesimler geleneksel mirasla yeniden buluşmayı öngören bir siyasal yapı oluşturma, siyasi alanda söz sahibi olma ve temsil edilme çabası içine girdiler. Böylece siyasi alanda dini referansları merkeze alan gelenekselci siyasi partiler ortaya çıktı. Bu özellikteki partilerden biri de Milli Selamet Partisi'dir. MSP kurulduktan sonra düşünce yapısını Milli Görüş olarak adlandırdı. Parti yönetimi ve özellikle de hareketin lideri Prof. Dr. Necmettin Erbakan, Milli Görüş ideolojisine manevi ve yerli anlamlar yükledi. Milli Görüş ideolojisinin ilk kez MSP'yle genel seçime girmesi, dinsel reaksiyonun Türk siyasi hayatındaki deneyim ve örgütlenmesi açısından yeni bir yapılanmanın gelecekteki referansı olmuştur. MSP, Cumhuriyet tarihinde geleneksel ve dini değerleri miting meydanlarında ifade etme bakımından, öncekilere göre daha cesur ve keskin ifadeler kullanan bir siyasi yapılanmadır. Böylelikle MSP Türkiye'de siyasal İslam'ın en büyük temsilcisi haline gelmiş, sonrasında Milli Görüş'ün kurduğu siyasi partiler bu çerçevede siyaset yapmışlardır. Bu çalışmamızın amacı Türk siyasetinde önemli bir yeri olan MSP ve bu partinin 14 Ekim 1973 genel seçimlerindeki durumunu ve etkilerini araştırmaktır.
Türkiye'de 2018 seçimlerinde gerçekleştirilen seçim ittifakları: Rasyonel tercih kurumsalcılığı temelli kuramsal bir tahlil

Bu tezde, Türkiye'de 2018 seçimlerde gerçekleştirilen seçim ittifakları, kurumsal faktörlerin siyasi parti liderlerinin kararları üzerinde meydana getirdiği etki dikkate alınarak kuramsal açıdan tahlil edilmeye çalışılmıştır. Bu nedenle çalışma, rasyonel tercih kurumsalcılığı yaklaşımının varsayımlarından yararlanılarak yürütülmüş ve siyasi parti liderlerinin tercihleri ile faaliyette bulundukları kurumsal çevre dikkate alınması gereken iki önemli husus olarak belirmiştir. Ayrıca siyasi parti liderlerinin amaçlarında partilerinin büyüklüklerine göre farklılıklar olduğu düşünülmüş ve seçim ittifaklarını teşvik eden/caydıran faktörler parti bazlı olarak ele alınmıştır. Bu kapsamda yapılan tahlil neticesinde; Türkiye'de 2018 seçimlerine giderken mevcut olan kurumsal yapının, milletvekili seçiminde, ittifakların oluşumunu teşvik edici bir nitelik taşıdığı sonucuna varılmıştır. Konuya cumhurbaşkanı seçimi açısından bakıldığında ise kurumsal faktörlerin genel itibarıyla bu seçim için de ittifakları teşvik edici olduğu ancak seçimin iki turlu yapısı, ideolojik uyumsuzluklar, partilerin ikincil amaçları gibi bir takım hususların bazı parti yöneticilerinin tercihleri üzerinde değişiklikler meydana getirdiği kanaatine varılmıştır. Bu nedenlerden ötürü de 2018 seçimlerinde gözlemlenen 'Cumhur İttifakı' ve 'Millet İttifakı'nın her ikisi de milletvekili seçiminde geçerli iken bunlardan sadece ilki işbirliğini cumhurbaşkanı seçimini de kapsayacak şekilde genişletme başarısı göstermiştir.
Başlıca batı ülkeleri ile karşılaştırmalı olarak Türkiye'de kamu görevlilerinin politika ile ilişkileri

müdahalesine kadar, özellikle koalisyon hükümetleri dönemlerinde büyük ölçüde politik baskılara uğramışlardır. Kamu görevlileri de gerek bireysel gerek örgütsel olarak siyasetle çok yakından ve aktif biçimde uğraşıyorlardı. Bu dönemde memur dernekleri, ideolojik bölünmeler sonucu sayıca çoğalmışlar, özellikle koalisyon dönemlerinde iktidar ortağı siyasi partiler, kendi denetimlerindeki kamu kuruluşlarını parti militanlarıyla doldurmaya başlamışlardı. Bu durum 1970- 1980 döneminde artan memur kadroları, memur derneklerinin sayıca çoğalması, Danıştay'da açılan memur davalarının sayıca çoğalması gibi faktörlerde kendini göstermiştir. 12 Eylül 1980 müdahalesiyle yürürlükten kaldırılan ve 1982' d e yeniden hazırlanarak yürürlüğe konan anayasa ve bu anayasa gereği çıkarılan yasalarla kamu görevlilerinin politikayla ilişkileri tümden kesilmiştir. Tüm bu anayasal ve yasal değişikliklerden sonra, kamu görevlilerinin örgütlenme hakları da büyük ölçüde ortadan kaldırılmış, seçimlerde oy kullanma ve çok sınırlı ve kısıtlı olarak da seçilme hakları dışında siyasetle hemen hemen hiçbir ilişkileri kalmamıştır. Dahası, 12 Eylül 1980'den sonraki anayasal ve yasal düzenlemeler, siyasetle uğraşmayı siyasi partiler ve üyeleri dışındaki tüm toplumsal örgütlere yasaklamıştır.
1954-1960 Demokrat Parti döneminin Edirne 'Vatandaş' gazetesine göre değerlendirilmesi

Yerel gazeteler, yayınlandığı bölgeden başlayarak ülke ve dünya gündemine dair çeşitli konulara ışık tutarak yöre halkının aydınlanmasına katkı sağlamaktadır. Çalışmanın ana kaynağını teşkil eden Vatandaş gazetesi, Edirne'de 1910 yılında yayın hayatına başlamış ve belirli bir aradan sonra 1948 yılında tekrar yayınlanmaya başlamıştır. Bu çalışmada, Vatandaş gazetesinin, 1954 ile 1960 yılları arasında yayınlanmış 2.124 adet nüshası incelenmiştir. Vatandaş gazetesinde siyasi konular ağırlıklı olmak üzere sosyal, kültürel, ekonomik, uluslararası, v. b. konulardaki haberler verilmiştir. Dışta, özellikle Rus tehdidine karşı üye olunan paktlar ve Batı Trakya meselesi geniş yer kaplarken içte de Kıbrıs meselesi, seçimler, siyasi ve ekonomik haberler geniş yer kaplamıştır. Bu çalışmamızla da, dönemin, yurt içinde ve yurtdışında gerçekleşen olaylarına Vatandaş gazetesi penceresinden bakılarak yereldeki yansımaları aktarılmaya çalışılmıştır.
Büyük Doğu dergisinin Türk modernleşmesine bakışı

Modernleşme kavramı günümüzün tartışmalı kavramlarından biri olma özelliğini hala taşımaktadır. Kavrama bu kargaşayı veren husus ise, Doğu-Batı arasında geçirdiğimiz tarihi ve politik tecrübeler olmuştur. Osmanlı'nın kuruluş yıllarına kadar götürülebilen modernleşme hareketleri, Tanzimat Fermanı ile birlikte Batı modernleşmesi şekline dönüşmüş, değişen dinamiklerle birlikte cumhuriyet döneminde, yeni rejimin kalıcı olmasına adına en radikal boyuta ulaşmıştır. Büyük Doğu Dergisi, yeni rejimin kalıcılığının bağlandığı inkılapların, Türk-İslam toplumuna uygun olmadığı gerekçesi ile eleştirmiştir. Batı'ya hayranlığın, batılılaşmayı getirdiği anlayış bir ölçüde makul görülebilse de, Batılılaşırken kendi değerlerini görmezden gelen, hatta reddetmeye varan tavırlar, derginin eleştiri oklarına maruz kalmıştır.
Perceptions towards transgenders in Turkey: Prejudice and general conservatism

Transseksüel kimlik sosyal açıdan tartışılan bir konudur. Kimi durumlarda transseksüel kimlikte olan kişilere karşı olumsuz tutumların geliştirildiği görülmektedir. Aslında bu tür olumsuz tutumların ortaya çıkmasının birçok nedeni olabilmektedir. Bu nedenlerden biri de kişilerin sahip oldukları politik görüşleridir. Siyasal muhafazakarlık ve siyasal liberalizm çok az benzerliğe sahip olmasına rağmen çok fazla farklılığa sahip olan iki siyasi ideolojidir. Siyasi muhafazakarlık geleneklerin korunması gerektiğini, hızlı değişimlerin topluma zarar vereceğini ve bireylerin sosyal ve kültürel normlara ve değerlere uygun bir biçimde hareket etmeleri gerektiğini savunmaktadır. Siyasal liberalizm ise bireysel özgürlüklerin önemine vurgu yapar ve bireylerin istedikleri gibi davranma özgürlüklerine sahip olmaları gerektiği görüşünü savunur. Bu farklılıklar nedeniyle iki grubun transseksüel kişilere karşı olan hoşgörü düzeylerinde farklılık olabilecektir. Hoşgörü kavramı bireylerin diğer bireylere saygı göstermesini ifade eder ve hoşgörünün bulunmadığı toplumlarda ciddi sorunlar ve karışıklıklar yaşanır. Bu noktada, transseksüel kişilere karşı sergilenen hoşgörü davranışının farklı ideolojiler açısından değerlendirilmesi faydalı olacaktır. Bu çalışmanın amacı siyasal muhafazakarlık ve siyasal liberalizm ideolojilerinin transseksüel kişilere karşı sergilenen hoşgörü tutumu açısından karşılaştırılmasıdır. Bu amaca ulaşmak için yaş, cinsiyet ve medeni durum gibi değişkenleri içeren demografik veri ölçekleri ve kişilerin muhafazakar ve liberal yönelimlerini ölçen sorular kullanılarak internet anketi yapılmıştır. Verilerin incelenmesinde Monte-Carlo düzeltmeli ki-kare testi testi kullanılmış ve veriler SPSS 20.0 kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlar, 'muhafazakarlık arttıkça, transseksüel kişilere karşı önyargı artar' ifadesini göstermiştir.
Türkiye'de uygulanan parlamenter sistem ile başkanlık ve yarı başkanlık sistemlerinin katılımcı demokrasi kavramı üzerinden analizi

Bu çalışmada, Türkiye'de uygulanan parlamenter sistem ile Amerika Birleşik Devletlerindeki başkanlık ve Fransa'da uygulanan yarı başkanlık sistemlerininkatılımcı demokrasi kavramı üzerinden analizi ele alınmıştır. Günümüzdemokrasilerinin büyük bir çoğunluğu temsili demokrasi ile yönetilmektedir. Halksadece yöneticileri seçmekte ve seçim sonrası siyasete karışmamaktadır veyakarışamamaktadır. Bu durumda siyasetçiler seçim zamanlarında halkı hatırlamaktaseçim sonrası ise bürokrasinin, vesayet odaklarının ve dış güçlerin etkisiyle halkın isteklerini ikinci plana itebilmektedir. Katılımcı demokrasi, yönetimin halkın seçtiği temsilciler vasıtası ile gerçeklemesine karşı çıkmamakta ancak yöneticilerin seçim sonrasında kendisine oy veren veya oy vermeyen tüm halkın isteklerine cevapverebilir, açık, şeffaf, hesap verilebilir olan yönetme faaliyetlerini yerine getirmesini istemektedir. Bu da katılımcı demokrasi modelinin önemini arttırmaktadır. Tezde, demokrasi kavramı ve kökeni, demokrasi modelleri, katılımcı demokrasi temelinde ABD Başkanlık Sistemi, Fransa Yarı-Başkanlık Sistemi ve Türkiye Parlamenter Sistemi incelenmiştir. Tezde; nitel araştırma teknikleri kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen sonuçlara göre, incelenen hükümet sistemlerinde katılımcı demokrasi çerçevesinde anayasal organlar ve halkın karar alma süreçlerine etkilerine yönelik birçok önemli sonuç elde edilmiştir. Bu da, günümüzün demokratik olduğunu ileri süren tüm yönetimlerinin, aslında katılımcı demokrasi niteliklerine sahip olmaları gerektiğini, en azından bunu yeniden gözden geçirerek değerlendirmelerini ortaya koymaktadır. Sivil toplumun güçlenmesi, hükümetleri eleştri alanlarının oluşması ve hükümetlerin de olabildiğince şeffafolmaları katılımcı demokrasilerin devlet halk arasındaki ilişkilerin de olumlu yönde gelişmesine katkı yapacaktır.
Millileşen siyasal söylemin kırılma noktaları üzerine Macaristan Başbakanı ile Türkiye Cumhurbaşkanı'nın konuşmalarının karşılaştırmalı incelemesi

Bu tez çalışmasında tarihsel süreçte değişen iktidar ilişkileri bağlamında toplumsal yapıyı belirleyen milliyetçi unsurlar, siyasal söylem çerçevesinde incelenmektedir. Milliyetçilik üzerine farklı yaklaşımlara yer verilen bu çalışmada, modern dünyanın iktidar yapısını belirleyen söylemsel pratikler içerisinde millet ve milliyetçi unsurlar tartışılmaktadır. Bu unsurlar, farklı ülkelerden iki siyasetçinin yaptığı konuşmalar üzerinden analiz edilmektedir. Tezin araştırma evreni Macaristan Başbakanı Viktor Orban ve Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın, her iki ülkede de en son yapılan Genel Seçimlere doğru gerçekleştirdikleri son iki konuşma ile seçim sonrası yaptıkları zafer konuşmalarını kapsamaktadır. Bu bağlamda değerlendirilen siyasal söylem içerisindeki milliyetçi unsurlar, kategoriksel içerik analizi yöntemi ile saptanmış; biz/onlar ayrıştırıcı ifadelerinin, tehdit içeren ve milli üstünlüğe dayalı ifadelerin yer aldığı cümle birimleri tek tek sayılmıştır. İçerik analizi ile saptanan cümle birimlerinin, söylem analizi yöntemi ile anlamsal bağlamlarına ulaşılmaya çalışılmıştır. Roland Barthes'ın mit çözümleme modeline uygun olarak anlamların gönderme yaptığı çağrışımlar değerlendirilmeye çalışılmıştır. Verilerin analiz yöntemleri ile değerlendirilmesi sonucunda, iki siyasi aktörün konuşmaları milliyetçi siyasal söylem bağlamında yorumlanmıştır.
Political economy of the accelerated growth in Western China: Variation in the local growth patterns

Bu tez, orta ve büyük ölçekli şehirleri inceleyerek 2000'li yılların ortalarından bu yana batı Çin'de gözlemlenen hızlanmış büyümenin bağlamını ve dinamiklerini araştırmaktadır. Daha özel olarak tez, batı Çin'deki şehirlerin büyüme biçimlerinin nasıl ve neden farklılaştığı bulmacasını ele almaktadır. Tez Chengdu, Chongqing, Xi'an ve Guiyang gibi batı Çin'deki bazı şehirlerin nasıl dışa açılma ve sektörel çeşitliliği artırma ve niteliği yükseltme konusunda dikkat çekici bir ilerlemekaydettiğine, buna karşın, Lanzhou gibi diğer bazı şehirlerin ise hızlananbüyümelerini daha çok doğal kaynak ürünlerindeki ve onlarla ilişkili sanayilerdekifiyat artışına ve altyapı yatırımlarına borçlu olduğuna dair bir anlayışgeliştirmektedir. Öte yandan, hem başarılı hem de ortalama performans gösterenşehirler hızlanan büyümeyle ilgili iki sorunu paylaşmaktadır: inşaat sektörününnispeten yüksek payı ve borçlarla finanse edilen altyapı yatırımlarıyla bağlantılı olarak yerel yönetimlerin artan borç stoku. Çin'in devlet nüfuzlu, ademimerkezileşmiş politik ekonomisinin batı Çin'de nasıl işlediğine ilişkin olarak tez, proaktif ve agresif bir yerel liderliğin endüstriyel yapıyı iyileştirme ve küreselpazarlarla yakın ilişkiler kurmada esas etken olduğu sonucuna varmıştır. Bununla birlikte merkezi hükümet büyük ölçekli altyapı yatırımları, idari düzenlemeler, mali destek, personel atamaları gibi yer-hedefli politikalar ve ayrıca dönemselmakroekonomik öncelikleri belirleme yoluyla yerel kalkınma koşullarınıbelirlemede önemli bir kapasiteye sahiptir.
Kemalizm, ideoloji ve hegemonya: Kuramsal bir inceleme

Bu tezde, akademik literatürde Kemalizm'in ideoloji olup olmadığı ile ilgili birçok çalışma olmasına rağmen, Gramsci'nin fikirlerinden faydalanarak farklı bir bakış açısıyla Kemalizm'in ideoloji sorgusu yapılmaya çalışılmış ve bu bağlamda akademik literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır. Dolayısıyla, Kemalizm'in Gramsci üzerinden ideoloji sorgusu, ilk bölümde Kemalizm'in sahip olduğu ilkeler bağlamında fikirsel altyapısı sunularak, cumhuriyetçilik, halkçılık, inkılapçılık, devletçilik, laiklik ve milliyetçilik farklı bir bakış acısıyla irdelenmiştir. İkinci bölümde ise tezin temel problematiği olan Kemalizm'in ideoloji olup olmadığı tartışılarak Kemalizm'in kendisini insanların bilinç ve pratiklerini nasıl yerleştirdiği ve sosyal ve fiziki ortamı nasıl belirlediği tartışılmıştır. Bu bağlamda, çeşitli yazarların Kemalizm konusunda farklı fikirlerine yer verilmiş, aynı zamanda üst yapı ve yapı dikatomisi üzerinden modernleşme olgusu ve pozitivizm üzerinde durulmuştur. Son bölümde Gramsci'nin akademik literatüre kazandırdığı fikirleri üzerinden yani hegemonya ile sivil ve politik toplum dikatomisi üzerinden Kemalizm'in kendisini nasıl yeniden ürettiği tartışılmıştır. Sonuç olarak, kendi ideoloji algılamamız üzerinden Kemalizm'in ideoloji olduğu kanısına varılmış, aynı zamanda Kemalizm'in hegemonyasını sivil toplum ve politik toplum araçlarını kullanarak kendisini gelecek nesillere aktarmış yanı yeniden üretimini bir sistem halinde sağlamıştır.
Türkiye'de ve seçilmiş ülkelerde iktisadi gelişmişlik düzeyinin oy verme tercihleri üzerine etkilerinin karşılaştırmalı ampirik analizi

Seçmen davranışlarının çözümlenmesi, oy verenlerin siyasi iradeden beklentilerinin doğru anlaşılması ve siyasi iradenin bu doğrultuda politikalar geliştirmesinin sağlanması açısından önemlidir. Belirli aralıklarla yapılan ve oldukça maliyetli olan seçimlerin, demokratik toplumlarda kendilerinden beklenen faydayı sağlaması, seçmenlerin isteklerini veya memnuniyetsizliklerini doğru bir şekilde siyasi iradeye yansıtmalarına bağlıdır. Seçmen davranışları, sosyolojik, psikolojik, kültürel ve ekonomik birçok faktörden etkilenmektedir. Bu tezde, bu faktörlerden ekonomik olanlar 2004, 2009 ve 2014 yıllarında gerçekleştirilen mahalli idareler seçim sonuçları ile 2007 ve 2011 yıllarında gerçekleştirilen milletvekilliği genel seçim sonuçları kullanılarak ölçülmeye çalışılmıştır. Sonuçlara göre, söz konusu dönemde seçmen iktidar partisini makroekonomik performansına göre değerlendirmekte ve bu değerlendirme iktidar partisinin oy oranlarına ödüllendirme veya cezalandırma olarak yansımaktadır. Ancak tezde kapsanan zaman dilimi içerisinde, iktidar partisine yönelik olarak ölçümlenen ödüllendirme cezalandırma hipotezinin yansımaları muhalefet partilerinin oy oranlarında ölçülememiştir. Bu durumun temel nedeni, çok partili bir siyasi yapısı olan Türkiye'de, söz konusu dönemde muhalefetin de parçalanmış bir yapı içerisinde bulunmasıdır. Öte yandan, seçmenin kötü ekonomik performans nedeniyle iktidar partisini cezalandırması için iki koşulun gerçekleşmesi gerekmektedir. Bunlardan birincisi, seçmenin kötü ekonomik performansın sorumlusu olarak iktidar partisini görmesi; ikincisi ise söz konusu kötü ekonomik koşulların üstesinden gelebileceğine inandığı yetkin bir muhalefet partisinin varlığıdır. Ayrıca, seçmenlerin ekonomik koşulları dikkate alarak oy verme davranışını şekillendirebilmesi için makroekonomik değişkenleri doğru bir şekilde değerlendirebilmesi de gerekmektedir. Bu tezde ayrıca 1990 2014 dönemi içerisinde Avrupa Birliği'ne üye ve aday ülkelerdeki parlamento seçimleri de incelenmiştir. Söz konusu ülkeler için makroekonomik değişkenler dikkate alınarak yapılan analizler neticesinde, sonuçların, ekonomik oy verme teorisine uygun olduğunu görmekteyiz.
Soğuk Savaş sonrası dönemde Türkiye'nin Kıbrıs özelinde Doğu Akdeniz bölgesine yönelik politikaları

1571'de Türklerin egemenliğine giren Kıbrıs Adası, 1878 Berlin Anlaşması ile Osmanlı egemenliğinden çıkmıştır. Osmanlı egemenliğinde 300 yılı aşan barış ve huzur dönemi de bu tarihlerden itibaren kademeli bir şekilde sona ermiştir. Özellikle 2. Dünya Savaşı sonrasında Yunanistan ve Rumların Megola İdea ve ENOSİS doğrultusunda hareket etmesi adada barışın tamamen ortadan kalkmasına yol açmış, Türklerin adadaki varlığının tehlikeye girmesi üzerine Türkiye ilki 1964 ikincisi 1974'te olmak üzere iki kere askeri müdahalede bulunmak zorunda kalmıştır. Türkiye'nin müdahaleleri sonrasında adadaki Türklerin varlığı güvenceye alınmış ve ardından Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti kurulmuştur. Uzun yıllar Rumların uluslararası çevrelerden aldıkları destekle olumsuz bir tutum takınması nedeniyle çözülemeyen Kıbrıs Sorunu konusunda 2004'te yapılan Annan Planı referandumu önemli bir fırsat olmuş ancak o tarihlerde AB üyeliği elde etmiş olan Rumların reddetmesi ile bu çözüm fırsatı da kaçırılmıştır. Annan Planının başarısızlığa uğramasından sonraki yıllarda tüm dünyayı etkisi altına alan küresel ekonomik krizin etkisi ile AB, Rumlara eskisi kadar destek veremez duruma gelmiştir. Bunun yanında Doğu Akdeniz'de yeni enerji sahalarının tespit edilmesi ve bu kaynakların Avrupa için önemi gibi konular Türklerin elini güçlendiren hususlar olmuştur. Öte yandan Arap Baharı dolayısıyla Mısır'da yönetimin değişmesi, Suriye'de iç savaşın çıkması ve Rusya ile ABD arasındaki vekalet savaşlarının Suriye'de yoğunlaşması gibi faktörler Doğu Akdeniz'deki konjonktürü önemli ölçüde değiştirmiştir. Bu yeni konjonktürde Türkiye'nin elini güçlendiren faktörlerin yanında etkinliğini olumsuz etkileyen faktörlerin de olduğu görülmektedir. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde öncelikle Akdeniz Bölgesi ve bu bağlamda Doğu Akdeniz bölgesi ele alınmıştır. Bölgede aktör olan ülkelerin özelliklerine, konumlarına ve birbirleriyle olan ilişkilerine değinilmiştir. İkinci bölümde, Kıbrıs Adası'nın tarihsel ve siyasi olarak yüzyıllar içerisindeki değişimi ve Türklerin elinden adanın çıkması ve Rumlar ile Türklerin adada birlikte yaşamaları adına Annan Planı çerçevesinde yapılan çalışmalara değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise Doğu Akdeniz'de bulunan enerji kaynaklarının bölge içi ve dışı aktörlerin politikalarına etkisi çerçevesinde değerlendirilerek Türkiye'nin Orta Doğu temelinde ve Kıbrıs özelinde Doğu Akdeniz politikalarına, deniz yetki alanlarının paylaşımında ülkelerin yetkilerine, bu bölge dışında kalan ülkelerin etkilerine ve bu bölgeden beklentileri doğrultusunda hukuki dayanaklarına değinilmiştir.