turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Matematik ve Siyaset Felsefesi: 17. Yüzyıl

öz niteliği olarak doğruyu bilme ve gerçeğe ulaşma ihtiyacı, tarihsel sürecin her döneminde insan hayatına yön vermiştir. Zamana bağımlı değişken olarak bilme ve hakikati aramanın yöntemi, toplumların kültürel, sosyal ve ekonomik diyalektiğinden etkilenmiştir. Rönesans ile birlikte kutsal sayılan gök cisimlerinin matematiksel analizi, otoritenin savunduğu bilginin sorgulanmasına yol açmıştır. Özellikle on yedinci yüzyıla girerken yaşanan toplumsal gelişmeler teknik alanda matematiğe olan ilgiyi artırmıştır. Matematiğin kendi nesnesine uyguladığı yöntemin kesin ve doğru bilgiye ulaştırmasının keşfi yapıldığında, otorite tarafından savunulan diğer dogmatik bilgilerden doğanın fiziksel yasalarına ait olanlar matematiksel argümanla yeniden inşa edilmiştir. Bu gelişmelerin takibindeki Descartes, doğa başta olmak üzere her nesneye uygulanabilen matematik yöntemi, hakikati arayan insan için özgün felsefesinin yöntemi olarak kullanmıştır. Bu felsefenin etkileri insan usundan bağımsız düşünülemeyen siyasi alana da yansımış ve Ortaçağ'da otoritenin kaynağını dinden aldığı siyasi alanın temellendirilmesinde savunulan argümanların reddedilişi başlamıştır. Böylece otoritenin kaynağı ya da zorunluluğu yöntemsel olarak dönemin siyasi gelişmelerinin etkisiyle rasyonel temelli inşa edilmiştir. Çalışmamızda, matematiksel yöntemin varlığı sayesinde günümüz modern siyasal kavramlarının oluşmasına temel oluşturan sivil siyasi alanın nasıl tanıtlandığı incelenmiştir.
The Ottoman Special Organization - Teşkilat-i Mahsusa: An inquiry into its operational and administrative characteristics

İstihbarat ve çete terimlerinin kullanımı yahut yanlış kullanımı literatürde birbiriyle uzlaşmayan bir dizi Teşkilat-ı Mahsusa tanımının üretilmesine ve dolaysıyla konunun kapsamının sınırlandırılmasında problemler ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. Bu tez, Teşkilat-ı Mahsusa'yı anlama ve anlamlandırmanın en yarayışlı yolunun Teşkilat-ı Mahsusa teriminin kavramsallaştırılmasıyla yakın ilişkili olduğunu öne sürmektedir. Böylelikle, Teşkilat-ı Mahsusa hakkında basit bir tanımsal model üretilebilir ve böylelikle konuyla ilgili bir dizi belirsizlik en başından ortadan kaldırılabilir. Teşkilat-ı Mahsusa'nın doğasına vurgu yapan bu tanımın aynı zamanda örgütün operasyonel ve idari özelliklerinin berraklaştırılmasında epistemik bir yol gösterici vazifesi görmesi beklenmektedir.
Egemen ideoloji tezinin eleştirisi

Kapitalist toplumlarda sermaye ve emek arasındaki mücadele üretim sürecini, siyasi üstyapıyı ve ideolojiyi kapsayan farklı biçimlerde Marksist sosyal bilimciler tarafından incelenmiştir. Bu incelemeler neticesinde ulaşılan sonuçlardan biri bu toplumlarda egemen sınıfın çıkarları doğrultusunda işlemekte olan bir egemen ideolojinin var olduğudur. Karl Marx ve Friedrich Engels'in inceleme ve öngörülerinden hareketle Batılı Marksistler tarafından öne sürülen bu tez egemen ideolojinin etkili bir şekilde işlemekte olduğunu ve böylece sınıflar arasındaki eşitsiz dengenin muhafaza edildiğini öne sürer. Ancak, egemen ideolojinin etkili bir şekilde işlemediğini düşünen üç sosyolog bu tezin teorik ve ampirik olarak yanlışlanabileceğini ve toplumsal düzenin sağlanmasında bir egemen ideolojiye ihtiyaç olmadığını iddia eder. Bu tez çalışmasında egemen ideoloji konusu bu tartışma bağlamında incelenecektir.
Siyasal katılımı etkileyen faktörler: Gaziantep ili örneği

Demokrasinin hakim olduğu devletlerde bireyler, siyasal süreçlere katılım sağlayarak bu süreçte işleyen mekanizmalara yön verip etkiler ve aynı zamanda da etkilenirler. Demokratik devletlerde çağdaşlaşmanın ilk şartı olan siyasal katılım, karar alma sürecinde etkili olmasıdır. Böylece etkileşim içerisinde olan bireylerin toplumsallaşma sürecini tamamlayarak, toplumsal kuralların ortaya çıkmasıyla, hem siyasal katılımın nelere bağlı olarak meydana geldiğini göstermekle beraber siyasal katılımından meydana gelen mekanizmanın bireyleri de nasıl etkisi altına aldığı nedenleri ortaya çıkarmaktadır. Siyasal katılım, bireyin toplumda varoluşunu ortaya koyan tutumu ve bu tutumu belirleyen faktörleri kapsayan farklılık gösteren bir süreçtir. Siyasal katılım etkileyen bu faktörler toplumdan topluma değişiklik göstermektedir. Bu çalışmada özellikle Gaziantep ilinde siyasal katılım oranı incelenerek, bu orana etki eden nedenler üzerinde durulmuştur. Bu nedenler arasında yer alan yaş, eğitim, meslek ve maddi durum gibi faktörler üzerinden analiz yapılmıştır. Çalışma 2018 Mayıs- 2019 Mart ayları arasında 549 bireyin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların 264'ü kadın, 285'i erkeklerden olmuştur. Katılımcılara siyasal katılım değişkenleriyle ilgili sorular sorulmuş ve sonuçlar istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda bireylerin farklı demografik faktörlere göre farklı tutumlar sergiledikleri bulgusuna ulaşılmıştır. Yaş, eğitim, meslek, gelir v. b değişkenlere göre ortaya çıkan siyasal katılım durumu üçüncü bölümde ayrıntılı şekilde belirtilmiştir.
Zeytin Dalı Harekatı'nın medya yansıması ve algı yönetimi

Terör yerel bir tehdit olmaktan çıkarak, ilerleyen teknoloji ve iletişim araçları ile küresel bir alana taşınmış ve her yerde etkilerini hissettirir hale gelmiştir. Terörün pek çok insan öldürmek yerine, daha çok ses getirmesi adına iletişim araçları ile tüm dünyaya servis edilmesi tercih edilmektedir. Gelişen olaylar sonucunda Türkiye, Zeytin Dalı Harekatı ile ulusal güvenliğini tehdit eden unsurlara karşı büyük bir operasyona girişmiştir. Olayların sürekli gündemde olması ve basın üzerinden yapılan farklı bilgilendirmeler ile kamuoyunda değişik algılar oluşturulmaktadır. Gerek klasik medya, gerek sosyal ağlar ve sosyal medya aracılığı ile konu başlıkları çok zıt durumlarda insanlara aktarılmaktadır. Günümüzde savaşların gidişatını değiştiren en büyük güç olarak dikkatimizi çeken yanlış bilgiyi aktarmada sosyal algılamaya etki etme dediğimiz sorun ile karşı karşıyayız. Algı yönetimi, bizi dezanformasyon kavramı ile tanıştırmıştır. İlerleyen teknoloji ve kitle iletişim araçları ile küresel bir boyut kazanan terör, çeşitli dış güçlerin ve fikirlerin etkisi ile yanlış kamu algısı oluşturmaya yönelmiştir. Medya, kamuoyunu bilgilendirme amacıyla mı haberleri yapmakta yoksa yaptığı haberlerle terör faaliyetlerine katkı mı sağlamaktadır? Teröre maruz kalan Türkiye'de anarşiye yönelik engelleme faaliyetleri devam etmesine rağmen özellikle internet ve basın aracılığı ile yanlış bir sosyal algı oluşturulmaktadır. Günümüzde iletişim çağı olarak toplumsal sistemler ile bütünleşen medya ve kamu algısının etkileri çok büyüktür. Sosyal medyada kimi zaman ele alınan konularda gerçekler yansıtılırken kimi zaman da çıkarlar doğrultusunda yanlış bilgilendirmelerle insanlar farklı yönlendirilebilmektedirler. Bu çalışmanın asıl hedefi Zeytin Dalı Harekatı örneğinde oluşturulan sosyal algı ve batı medyasındaki konuya bakış açısını ele almaktır. Araştırmamızın birinci bölümünde algı ve dil ilişkisi incelenmiş, sosyal algılama ve iletişim üzerinden yeni medya anlatılmıştır. İkinci bölümde Zeytin Dalı Harekatı ve sosyal medyada oluşan algı durumu üzerinde durulmuştur. Arap Baharı hakkında bilgiler verilip olayların yaşandığı Afrin ve Zeytin Dalı Harekatı'nın yapılış amacı ve stratejik durum üzerinde bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde de Zeytin Dalı Harekatı'nın dünyadaki medya yansımaları ve batı dünyasının oluşturduğu medya algısı açıklanmaya çalışılmıştır.
The role of religious institutions in Egypt's quest for democracy: Cases of al-azhar and the Orthodox church

Mısır'da 25 Ocak 2011'de patlak veren siyasi isyanlar, Mısır siyasi arenasında farklı politik aktörlerin araştırılması ve ele alınması için yeni potansiyeller ortaya koydu. El-Ezher ve Mısır Ortodoks Kilisesi'nin yürütmekte olduğu roller, siyasi alanda dini kurumların rolünü incelemek ve bunlarla başa çıkmak için pek çok araştırmacının ve uzmanın dikkatini çekti. Ayaklanmalar sırasında, her iki dini kurum da Mübarek rejimini protestolara karşı desteklediler. En başından beri Papa Shenouda III Mübarek'e desteğini açıkladı. Aynı bağlamda El-Ezher Şeyhi Ahmet El Tayyib rejime desteğini açıkladı. El-Ezher Şeyhi Ahmet El-Tayyib protestoların kaos ve siyasi istikrarsızlığa yol açacakları için dini olarak yasaklandığını belirtti. Ayaklanmalara karşı olan bu tutumlara rağmen, her iki kurum da Mübarek'i yerinden ettikten sonra tutumlarını değiştirdi. Ancak, Müslüman Kardeşliği ve İslamcıların yükselişi, özellikle de protestoların her iki dini kurumun siyasi rolünü en aza indirgemek için çağrıda bulunduğunda her iki kurumun da panik yapmasına neden oldu. Bu çağrılar, İslam'ın secularizm ve demokrasi ile uyumsuzluğunu tekrar ön plana itti. İslam din ve siyaset olduğundan dolayı, Mısırlı İslamcıların çoğu secularizmin tamamen reddedilir olduğunu doğrulamaktadır. Hatta bazı İslamcılar, İslam'a ve Müslüman toplumlara hiçbir bağlantısı olmayan bir Batı kavramı olduğu için demokrasiyi bile reddediyorlar. İlginç bir şekilde, secularizm ve demokrasi, son birkaç yüzyılda sömürgecilikle bağlandığı için onların Batı kökenlerinden ayrı değildi. Müslüman Kardeşler ve İslamcıların demokrasi ve ilkelerine olan bağlılıklarını ifade etmelerine yönelik sürekli çabalarına rağmen, El-Ezher ve Ortodoks Kilisesi, Mübarek'in görevinden sonra demokratik prosedürlerin sonuçlarını dolaylı yoldan reddetti. Her iki kurum da eski cumhurbaşkanı Muhammed Mursi'nin bir yıllık yönetimi sırasında kutuplaşmış sosyal ve politik sahnelerde askeri müdahaleyi destekledi. 30 Haziran 2013'teki darbe beyanları sırasında Şeyh El Ezher ve Papa basın toplantısına katıldı ve Mursi'yi cumhurbaşkanlığından mahrum bıraktıktan sonraki yol haritasını destekledi. Bu çalışma, dini kurumların siyasi alandaki rolünü ele almakta ve İslam, Demokrasi ve Sekülarizm arasındaki ilişkilere değinmektedir.
1980 sonrası Milliyetçi düşüncede demokrasi ve sivil toplum algısı 'Türk Yurdu' 'Türkiye Günlüğü' örneği

Türkiye'de milliyetçilik düşüncesi 19. Yüzyılın sonlarından itibaren siyasi alanda etkisini göstermeye başlamış ve İslamcılık ve Garpçılık düşünce akımları gibi Osmanlı Devleti kurtuluş reçeteleri arasında yer almıştır. Avrupa toplumlarına istinaden milliyetçilik Türkler için geç kalmış bir ideoloji olmuştur. Her ne kadar geç kalmış bir düşünce olsa da özellikle ulus-devlet prensibi etrafında kurulan Türkiye Cumhuriyeti ile beraber etkili ideolojilerden biri haline gelmiştir. Milliyetçi düşünce Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan itibaren çeşitli alt dallara ayrılmış ve tarihsel sürecin getirileri ve ihtiyaçları doğrultusunda belirli dönüşümlere uğramıştır. Ancak Cumhuriyet dönemi milliyetçilik deneyimi kendiliğinden meydana gelen öncesiz bir ideoloji değildir. Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönem tartışmalarının mirasını almıştır. Bu tezde, Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminden Türkiye Cumhuriyeti'ne kadarki süreç içerisinde milliyetçiliğinin ortaya çıkışı ve Cumhuriyet rejimi boyunca geçirdiği tartışmalar konu edinmektedir. Bu doğrultuda, siyasi çevre ve yazın hayatında karşılaşılan başlıca milliyetçilik tartışmaları incelenmekte ve milliyetçiliğin bugüne kadar aldığı biçim ve oynadığı rol ele alınmaktadır. Ardından Türk Yurdu ve Türkiye Günlüğü dergilerinin konu dağılımı esas alınarak, 1980'lerden itibaren milliyetçilik geçirdiği dönüşüm tartışılmaktadır. Tezin temel savı, Türkiye'de milliyetçiliğin tarihsel gereklilikler ve uluslararası konjonktürden bağımsız olarak değerlendirilemeyeceği ve 1980'li yıllardan itibaren demokrasi, özgürlük ve sivil toplum kavramları ekseninde dönüşüme uğradığıdır.
Devlet toplum ilişkisi bağlamında marksist yabancılaşma kuramı

Yabancılaşma kavramı, Marks'ın bakış açısıyla özellikle kendi erken dönem yazılarında bir kavram olarak, toplum ve devlet ilişkisi bağlamında bireyi ele alması açısından önemli bir konudur. Kapitalist düzene yaptığı eleştiriler bağlamında emeğin yabancılaşması olgusu kapitalist üretim biçimlerinin hakim olduğu toplumlarda kaçınılmaz bir son olarak görülmektedir. Başka bir ifadeyle yabancılaşma, kapitalist sistemlerde gerek bireysel gerekse toplumsal düzlemde kapitalist düzenin sonucu olarak karşımıza çıkmaktadır. Kapitalist bir devlette ekonomik düzeni olanaklı hale getirenler ise egemen sınıfı temsil eden yöneticilerdir. Bu sistemde yönetenler toplum yapısına egemen sınıfın çıkarları doğrultusunda kararlar almakta ve yasal düzenlemeleri bu doğrultuda yapmaktadırlar. Bu üretim biçimi kaçınılmaz olarak sömürüye ardından da işçi sınıfında bir yabancılaşmaya neden olmaktadır. 21. yüzyıl içinde bulunduğumuz post-modern dünyada da yabancılaşma örneklerine sık sık rastlamaktayız.
Sosyalist teoride milliyetçilik tartışmaları: Birikim dergisi çevresi örneği

Tezimizin ilk bölümünde, Marksizmin çeşitli biçimlerindeki milliyetçilik kavrayışı incelenmektedir. Klasik Marksizm olarak incelenen, Karl Marx ve Friedrich Engels gibi düşünürlerde, milliyetçiliğin ötekisi olarak enternasyonalizm ideali ortaya koyulmaktadır. Marksizmin bir siyasal ideoloji haline gelmesi ve reel-politik düzleme indirgenmesi hususunda önemli bir payı olan Leninizm'in enternasyonalizm-milliyetçilik çelişkisi bağlamında incelemesi yapılmaktadır. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği yerel pratiğinde önemli bir yer tutan, esasen Stalinizm'in temelini oluşturan tek ülkede sosyalizm düşüncesi, tezimizin ilgi alanı olan sosyalist teori ile milliyetçilik arasındaki ilişkiyi yeni bir boyuta taşımıştır. Maoizm gibi milliyetçi sosyalist örnekler ise milliyetçilik-sosyalizm ilişkisinin incelenmesinde önemli bir yer tutmaktadır. Tezimizin ikinci bölümünde, Post-Marksist ekolün milliyetçilik kavrayışı ortaya konmaktadır. Gramsci, Althusser gibi başta Avrupa, sonra dünya Marksizm ekollerinin 21. Yüzyıl algılarını çokça etkilemiş düşünürlerin milliyetçilikle olan ilişkileri analiz edildikten sonra, Frankfurt Okulu, Çok-kültürcü Marksizm gibi çağdaş akımların milliyetçilik kavrayışları üzerinde durulmaktadır. Esasen, özellikle milliyetçiliğin karşısında kendisini tanımlayan Çok-kültürcü Post-modern Marksist akımın günümüzdeki Birikim çevresi üzerindeki etkisi, tezimizin üçüncü bölümünü oluşturmaktadır. Birikim çevresinin, önceleri Gramsci ve Althusser üzerine tanımladıkları; ülke ve dünya meselelerini periyodik olarak bu etkiler üzerinden yorumlayarak oluşturdukları yapı, sonraları Post-modern Çok-kültürcü Marksizmin etkisi altına girmiştir. Türkiye'deki sol hareketlerin Kemalist-milliyetçi algılarından kendilerini soyutlayarak, temelde öze dönüşçü enternasyonalist bir Marksizm yorumuyla kendisini tanımlayan çevre, sonraları kültürel haklar odaklı; özellikle Ernesto Laclau ve Chantal Mouffe etkisiyle Post-modern Marksizmin ülkemizdeki en önemli temsilcisi sayılan akademik çevre haline gelmiştir. Tezimizde, çevrenin Marksizm algısına esas teşkil eden milliyetçilik düşüncesi incelenmektedir.
Necip Fazıl Kısakürek'te toplumun kurucu unsuru olarak din

Necip Fazıl Kısakürek ülkemizin yetiştirdiği en velud yazarlardan birisidir. Yazmakla kalmayıp konferanslarla toplumu bilinçlendirme faaliyetlerinde bulunmuştur. Onun birçok fikri, şiiri, beyti dilden dile dolaşmakta, bazen retorik bazen delil bazen de düşüncelere meşruiyet kaynağı olarak kullanılmaktadır. Hakkında edebiyattan siyasete kadar araştırmalar, makaleler hazırlanmış önemli bir değer olarak bugün hala canlılığını muhafaza etmektedir. Necip Fazıl Kısakürek, idealinde bulunan bir toplumu inşa etmek istemektedir. Hali hazırda yaşamış olduğu toplumdan ve topluma uygulanan siyasi ve kültürel şartlardan tamamıyla rahatsızlık duymaktadır. Kendi idealindeki toplumu inşa etmek için de başvurduğu kaynak dindir. Ancak dini uygulama ve kanunlarla o toplum inşa edilebilir. Hukuktan ahlaka, sanattan ekonomiye kadar her alan, dinin merkezinde tekrar gözden geçirilecek ve yeniden yapılanmaya gidilecektir. Tezimiz iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Necip Fazıl Kısakürek'in yetişmiş olduğu siyasi ve tarihi iklim ele alınmış ve o dönemde etkili olan fikir akımları hakkında bilgi verilmiştir. Necip Fazıl'ın kısa hayat hikayesi ve eserleri de yine bu bölümde yer almaktadır. İkinci bölümde ise Necip Fazıl Kısakürek'in idealinde bulunan toplumun kurucu unsuru olarak dini belirlemesi ve bu bağlamda o toplumun inşasındaki dinin siyasi boyutu ele alınmıştır. Ayrıca yine Kısakürek'de bu ideal toplumun bütünlüğünü bozan unsurlara yer verilerek tez tamamlanmıştır.
Türkiye'de iktidar ideolojisinin mekana yansıması: Ayasofya örneği

Mekan, içerisinde iktidar ilişkilerini barındırmaktadır. İktidarlar kendi ideolojilerini en etkin olarak mekanlardaki yapılar üzerinde kurgulamaktadır. İktidarlar politik ve ideolojik tutumlarını nesnel olarak mekanlarda görünür kılmaktadırlar. Dönemsel olarak Türkiye'de bazı simgesel mekanlar iktidarların ideolojik müdahalelerine sahne olmuştur. Özellikle de İstanbul'un bazı anıtsal mekanları bu müdahalelere konu olmuştur. Bunlardan en belirgini ise Ayasofya'dır. Yapılışından günümüze kadar bir iktidar mekanı olarak kurgulanan Ayasofya, hem iktidarların ideolojik bir aracı hem de simgesel bir mekanı halindedir. Dolayısıyla her bir iktidar Ayasofya'da kendi ideolojisini görünür kılmaya çalışmıştır. Bu çalışmada Türkiye'de dönemsel olarak iktidarların Ayasofya'yı nasıl şekillendirdiği ve bu yapı üzerinden nasıl politikalar ürettiği üzerinde durulmuştur. Birçok politik ve ideolojik söylemlerin de Ayasofya üzerinden gerçekleştirilmesi ele alınarak bu mekan üzerindeki mücadelelere yer verilmiştir.
Bir toplumsal hareket olarak akıncılar: Türkiye'de İslamcı öznenin kurulumu ve eylemi

Bu tez 12 Eylül 1980 askeri darbesi öncesi bir toplumsal-siyasal hareket olarak akıncılar hareketini ele almaktadır. Bu tezde 1976- 80 arasında İslamcı gençlik hareketinin Milli Selamet Partisi'nin yanında ve siyasi sistem, sosyalist ve milliyetçi gençlik hareketleri karşısında bir siyasi özne olduğu ve buna bağlı olarak bir faillik oluşturduğu hipotezi araştırılacaktır. İslamcı gençlik hareketinin örgütsel, ideolojik ve siyasi oluşumları özneleşmenin boyutları ve unsurları olarak incelenecektir. Türkiye'de İslamcı toplumsal hareketin siyasi gelişimi düz bir hat üzerinde değil çeşitli kırılmalarla gerçekleşmiştir. Demokrat Parti'nin iktidara geldiği 1950 sonrasında belirli bir toplumsal-kültürel birikime kavuşan hareket 1969- 70 yıllarında MTTB'nin İslamcılar tarafında elde edilmesine ve Milli Nizam Partisi'nin kurulmasına sebebiyet verecekti. 1976 sonrasında gençlik hareketlerinin gittikçe ideolojik çizgilerde yapılandığı bir ortamda akıncılar hareketi İslamcı hareketin gençlik teşkilatı olarak örgütlenecekti. 1979 Şubat ayında gerçekleşen İran Devrimi gençlik hareketi açısından yeni imkan ve sorumlulukların ortaya çıkacağı bir 'olay' niteliği taşıyacaktı.
Wilhelm Von Humboldt'un siyasal düşünceleri

Wilhelm von Humboldt'un siyasal düşüncelerini anlatmayı hedeflediğimiz bu çalışmada öncelikle Prusya devletinin on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıldaki siyasal ve toplumsal yapısı incelenmiş ve devletin şekillenmesinde büyük rolü olan Protestanlığın kollarından Pietizmin tarihsel kökenleri incelenmiştir. Daha sonra Wilhelm von Humboldt'un yaşam öyküsünün anlatıldığı bölümde ise dönemin Prusyası'nın toplumsal ve siyasal yapısı, Wilhelm von Humboldt'un düşünce dünyasındaki değişimler ve dönüşümler paralelinde ortaya konmaya çalışılmıştır. Wilhelm von Humboldt'un siyasal düşüncelerinin oluşumundaki yadsınamaz role sahip Aydınlanma ve Fransız Devrimi incelenmiş sonrasında ise Jean Jacques Rousseau ve Immanuel Kant'ın Wilhelm von Humboldt'un fikir dünyası üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Wilhelm von Humboldt'un siyasal düşüncelerinin ana kaynağını oluşturan fikir, insani gelişimin en zengin ve çeşitli yönleriyle tam bir bütünlüklü yapıya ulaşması amacı ve bunun ön koşulu olarak gördüğü özgürlüktür. Bundan dolayı devletin vatandaşların hayatında var olması gereken alanların keskin hatlarla çizildiği ve ayrıntılı bir şekilde belirlendiği bir devlet yapısı tasarlamış olduğu Devlet Faaliyetinin Sınırları adlı eseri incelenmiş, negatif ve pozitif mutluluk kavramlarına yüklediği anlamlar incelenmiştir. Sonraki bölümde ise John Stuart Mill'in Wilhelm von Humboldt'tan etkilendiği düşünsel alanlar incelenmeye çalışılmıştır.
Türk siyasi hayatında Hikmet Çetin: Dışişleri Bakanlığı dönemi (1991-1994)

Bu çalışmada, 1991- 1994 yılları arasında Türk dış politikası çerçevesinde Dışişleri Bakanlığı yapmış olan Hikmet Çetin'in siyası hayatı ele alınmıştır. Dünyada önemli gelişmelerin yaşandığı 1990'lı yılların başında, Türkiye'nin bu olaylara karşı yürüttüğü dış politika esasları çalışmanın diğer bir temelini oluşturmuştur. Özellikle 1991 yılında SSCB'nin dağılmasının ardından bağımsızlığını kazanan ülkelerin uyum süreçlerinin yanında, Türkiye'nin desteği ile Hikmet Çetin'in bu ülkelere gerçekleştirdiği ziyaretler, çalışmada ana temalardan biri olarak işlenmiştir. Ayrıca Balkanlarda yaşanan çatışmalı süreçler, Dağlık Karabağ'ın Ermenistan tarafından işgal edilmesi ile bölgenin yaşadığı sorunlar da ele alınmıştır. 1990'lı yılların başında yaşanan diğer önemli bir gelişme ise Körfez Krizi ve akabinde yaşanan Körfez Savaşı'dır. Kriz karşısında Türkiye'nin hangi konumda olduğuna ve etkilerine çalışmada yer verilmiştir. Dışişleri Bakanlığı Dönemi'nin ağırlıklı olarak incelenmesinin yanında diğer siyasi görevleri ve ilk defa Türkiye'den bir ismin görevlendirildiği NATO Afganistan Kıdemli Sivil Temsilcilik görevi de ele alınmıştır. Döneme ilişkin konuların araştırılıp incelenmesi noktasında; Hikmet Çetin'in dış politikanın gereklerine uygun bakış açısı eşliğinde kendisiyle yaptığımız röportaj, Meclis Zabıt Cerideleri, Resmi Gazete, çeşitli arşivlerden alınan belgeler ile dönemin ulusal gazetelerinden yararlanılarak çalışma tamamlanmaya çalışılmıştır.
Political football: Making football fandom a symbol of political dissent

Bu çalışma, Türk siyasi tarihinin 2000'lerde gördüğü en büyük toplumsal hareket olan Gezi Hareketi'nde futbol taraftarlığının siyasileşmesinin rol ve etkilerini incelemeyi amaçlıyor. Bu hareket, Türkiye'nin en büyük ve birbirine düşman taraftar gruplarının da dahil olduğu çok farklı sosyal çevrelerden gelen birçok insanı bir araya getirdi. Taraftar grupları Gezi Hareketi boyunca bu insanları aynı siyasi amaç altında topladı ve birçok örgütsüz insanın kendilerine katılmasını sağladı. Bu tez, Gezi Hareketi'nde örgütsüz insanların siyasi güce karşı aynı şemsiye altında birleşmelerinin nasıl mümkün olduğunu ve futbol taraftarlığının bir siyasileşme kanalına nasıl dönüştüğünü sorguluyor. Bu anlamda futbol taraftarlığı bu hareketin ateşleyicisi olmadı ama Gezi Hareketi'ne hali hazırda katılan örgütsüz insanların politik muhalefetini yönlendirdi. Bu amaçla, sporu ya da özellikle futbolu halkın bir oyunu olarak gören, futbol taraftarlarının siyasi anlamda bir silahı olarak gören ve spora aşağıdan bakış açısıyla yaklaşan literatürden faydalandım. Ayrıntılı tarihsel arka plan ve tüm dünyadan örnekler veren ve on iki yarı yapılandırılmış mülakat analizi yapan bu çalışma, Gezi Hareketi'nde futbol taraftarlarıyla beraber yer almış örgütsüz insanların ortak deneyimleri ve kolektif yorumlarını içeren geniş bir resim sunuyor.