turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin İzmir'deki yayın organı İttihad gazetesi

30 yıl süren ve birçok alanda olduğu gibi basın alanında da baskısı ağır şekilde hissedilen istibdat dönemi, 1908 yılında meşrutiyetin ikinci defa ilan edilmesi ile sona ermiştir. Sonrasında ortaya çıkan özgürlük ortamı özellikle basın alanında kendini göstermiş ve değişen siyasi iklim, sayısız gazete ve derginin de ilk defa yayın hayatına başlamasına imkan sağlamıştır. İttihad gazetesi de bu özgürlük ortamında İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin İzmir'deki yayın organı olarak yayın hayatına başlamış (8 Ekim 1908) ve cemiyetin sözcülüğünü yapmayı kendine ilke edinmiştir. Gazete bu misyonunu 142. nüshasına kadar (3 Nisan 1909) sürdürmüş ve bu tarihte yaşanan yönetim değişikliği sonrasında fikirsel bağımsızlığı temel alan bir anlayışı benimseyerek cemiyetin sözcülüğünü yapma misyonunu terk etmiştir. Tez çalışmasında gazetenin, cemiyetin sözcülüğünü yaptığı ilk 142 nüshasının analizi üzerinden dönemin olayları karşısında İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin görüş, tutum ve yaklaşımları irdelenmiştir. Ayrıca İttihad'ın istibdat rejiminin olumsuz sonuçlarını takiben toplumun İttihat ve Terakki Cemiyeti iktidarı döneminde başlayan toplumsal ve siyasal dönüşüm yolunda sağladığı katkılar ayrıntılarıyla incelenmiştir. Gazetenin, İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin görüşleri ile uyumlu hareket ettiği ve uzun süre cemiyet politikalarını savunduğu ortaya çıkmaktadır. İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin getirmiş olduğu 'Özgürlük', 'Eşitlik', 'Kardeşlik' ve 'Adalet' kavramları üzerinden 'Osmanlılık' fikrini temel alan bir yayın politikası takip ettiği ortaya çıkmaktadır. Bu tez çalışması ile İttihad gazetesinin ilk 142 sayısında İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin sözcülüğünü yapma misyonunun gerekliliklerini istisnasız bir biçimde yerine getirdiği ve II. Meşrutiyet'in özgürlük ortamının da etkisiyle siyasal ve toplumsal dönüşüm adına İttihat ve Terakki Cemiyeti tarafından girişilen işlere, İzmir özelinde destek verdiği ortaya çıkmaktadır.
Vidin Ayanı Pazvantoğlu Osman'ın faaliyetleri ve merkezi hükümetle ilişkileri

III. Selim döneminde yaşanan Vidin Ayanı Pazvantoğlu Osman İsyanını işlediğimiz bu çalışmamızda Pazvantoğlu Osman'ın İsyanı ve diğer dağlı isyanlarının ortaya çıkma nedenlerini ekonomik, sosyal, siyasal ve askeri açıdan değerlendirerek tarihsel gelişimi hakkında bilgiler verdik. Çalışmamızın giriş bölümünde III. Selim dönemine kadar merkez-taşra ilişkisine ve yaşanan sorunlara yer verdik. Birinci bölümde ise konumuz ile ilgili olan Ayanlık müessesi ve dağlı isyanları hakkında genel bir değerlendirme yapıldı. Asıl konumuzu oluşturan Pazvantoğlu Osman ve faaliyetlerini ise çalışmamızın ikinci bölümünde detaylı olarak inceledik. Sonuç bölümünde ise Devletin 18. ve 19. yüzyıllarda yaşadığı bu gelişmeleri ve etkilerini ortaya koyduk. Dönemin arşiv belgeleri ve kroniklerinden yararlanılarak hazırladığımız bu çalışmamızda olayları neden sonuç ilişkisi içerisinde ve kronolojik sıraya dikkat ederek anlattık.
XVII. Yüzyıl başlarında Osmanlı Devletin'nde saray sanatkarları (TSMA d.1435 ve MAD 7443 numaralı defterlerin değerlendirilmesi)

Osmanlı Devleti, siyasi olduğu kadar, sahip olduğu kültürel değerler sayesinde Dünya uygarlığı içerisinde önemli bir yere gelmiştir. Osmanlı saraylarında bulunan atölyeler ve bu atölyelerde yetişen sanatçılar bu durumun en önemli göstergesidir. Cemaat adı altında toplanan ve pek çok sanatı icra eden bu topluluğa Ehl-i Hiref Cemaati deniyordu. Bu cemaatle ilgili bilgiler Ehl-i Hiref defterleri adı verilen defterlerde yer almaktaydı. Bu çalışmada, Ehl-i Hiref defterlerinde yer alan sanat ve sanatçı grupları incelenerek, Osmanlı saray sanatları kültürünün ortaya konması amaçlanmıştır. Topkapı Sarayı Müzesi Arşivi'nden 1435 numaralı ve Başbakanlık Osmanlı Arşivi Maliyeden Müdevver defterlerden 7443 numaralı iki defter seçilmiştir. H.1005/M.1596, H.1030/M. 1621 tarihli bu iki defter arasında 24 sene vardır. Geçen zaman sırasındaki değişimlerin gözlemlenmesi için özellikle bu iki defter seçilmiştir. Bu hususta; defterlerin transkripsiyonu ve değerlendirmesi yapılarak, sanat gruplarını hangi cemaatlerin oluşturduğu, bu grupların ne kadar maaş aldıkları, yetiştirdikleri çırak sayıları, milliyetleri ve defterlerin bu hususlarda yıllara göre ne gibi değişiklikler arz ettikleri incelenerek kıyaslanmıştır.
78/ 3 numaralı Kayseri şer'iyye sicili (H. 1078-1079/ M. 1668) transkripsiyon ve değerlendirme

Şer'iyye sicillerinin tarihimizin vazgeçilmez kaynakları arasında yer aldığına şüphe yoktur. Sahip oldukları muhteva özellikleri dolayısıyla tarihin çeşitli konularına ait ve uzunca bir dönemi kapsayacak şekilde bilgi ile mücehhezdirler. Osmanlı Devleti'nin tarihi, hukuki, iktisadi, ticari ve sosyal yapısıyla ilgili bilgileri ihtiva eden şer'iyye sicilleri, Osmanlı tarihinin aydınlatılmasında en önemli kaynaklar arasında yer almaktadır. Sicillerde, padişahtan gelen fermanlardan, kadıların sorumlu oldukları kazalara bağlı en küçük idari birimdeki alışverişe kadar, her tür kayda rastlamak mümkündür. Şer'iyye Sicillerini incelemeyen bir tarihçi, özellikle mahalli olayları ayrıntılarıyla ortaya koymakta yetersiz kalır. Osmanlı Devleti'nin altı asırlık sosyal yapı ve idari teşkilatının doğru olarak tespiti, Şer'iyye Sicilleri'nin tetkikine bağlıdır. Çalışmamız da H.1078-1079/ M. 1668 yıllarına ait Kayseri Şer'iyye Sicili'nde kayıt edilmiş 213 adet belge incelenmiştir. Çalışmamızın temel kaynağı olan 78/3 Numaralı Kayseri Şer'iyye Sicili'ni günümüz harflerine çevirmenin yanı sıra, defter düzeyinde yapılan incelemede merkezden gönderilen ferman, berat ile Kayseri Kadısı'nın huzurunda çözümlenen meselelere ait belgeler değerlendirilmiştir. Çalışmamızda, Kayseri Sancağı'nın idari, iktisadi, sosyal yapısı ile Girit Seferi'ne katkısı tahlil edilmek suretiyle ileride yapılacak daha kapsamlı çalışmalar için önemli veriler elde edilmiştir.
Osmanlı son döneminde Yemen isyanlarının türkü metinleri üzerine etkileri

Bu çalışma, Yemen İsyanlarının Türk toplumu üzerindeki etkilerini analiz etmektedir. Osmanlı Devleti, özellikle Batı dünyasında 'Hasta Adam' olarak adlandırılıp, toprakları pay edilirken kutsal yerleri koruma görevinden de geri kalmamıştır. İngilizlerin Arap milliyetçiliğini kullanan menfi politikaları nedeniyle İttihat-ı İslam düşüncesi geçerliliğini yitirmeye başlamış, Arapların Osmanlı Devleti'ne karşı isyan girişimleri yoğunluk kazanmıştır. Osmanlı Devleti ise kutsal topraklardaki bu isyanları bastırmak için çeşitli politikalar uygulamış, bu kapsamda bölgeye Anadolu'dan çok sayıda asker ve silah sevk etmiştir. I. Dünya Savaşı'nda İttifak Bloğunda yer alan Osmanlı Devleti birden fazla cephede aynı anda mücadele sürdürmek zorunda kalmıştır. Bu cephelerden biri de, İslam dinine göre kutsal kabul edilen ve Arap Yarımadası olarak bilinen bölgede yer alan toprakları, dini mekan ve sembolleri korumak için savaştığı Yemen-Hicaz cephesidir. Bu araştırmada, Anadolu coğrafyasından Yemen'e giden Osmanlı-Türk askerlerine yakılan türküler, Anadolu halkının kaygı ve acılarına bize daha yakından tanıklık etmeyi amaçlamıştır.
Nüfus sayımlarına göre Komanat nahiyesi (H.1246-H.1256)

1826 yılında II. Mahmud Yeniçeri Ocağı'nı ortadan kaldırmıştır. Kaldırılan bu ocağın yerine Asakir-i Mansure-i Muhammediye adlı yeni bir ordu kurulmuştur. Kurulan bu ordu için asker potansiyelini tespit etmek amacıyla nüfus sayımı yapılmıştır. Osmanlı Devleti'nin önemli şehirlerinden biri olan Tokat'ta ve Tokat'a bağlı Komanat nahiyesinde de bu nüfus sayımı gerçekleştirilmiştir. Yapılan bu nüfus sayımları nüfus defterlerine kaydedilmiştir ve bu defterler Cumhurbaşkanlığı Osmanlı Arşivinde bulunmaktadır. Bu çalışmamda 2285, 2371, 2374, 2452 numaralı nüfus defterleri esas alarak Tokat'ın önemli nahiyelerinden biri olan Komanat Nahiyesinin demografik yapısı ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Çalışmada adı geçen defterler incelenmiş ve Komanat nahiyesinde 1246- 1254 (M.1831-1838) yılları arasında müslim nüfusun, 1254- 1256 (M.1838-1840) yıllarında arasında ise gayrimüslim nüfusun miktarı, nitelikleri ve çeşitli özellikleri derlenmiştir. Söz konusu defterde kayıtlı bulunan nüfusun yaş, isim, eşkal tanımlarının yanı sıra nüfusun köylere ve yaşlara dağılımı, askeriyeyle ilgili olanların sayıları ve nüfus hareketleri gibi birçok konu ele alınmıştır.
Between the order and disorder: The problem of nationality among Ottoman-Iranian tribes in the Hamidian era

Bu çalışma, II. Abdulhamid döneminde Osmanlı-İran sınırı boyunca vatandaşlık kavramının nasıl algılandığı ve uygulandığını araştırmaktadır. Tabiiyetten vatandaşlığa geçiş sürecini açıklarken, amacım Osmanlı İmparatorluğu'nun sınırdaki insanlarına karşı nasıl bir vatandaşlık yaklaşımı geliştirdiğini ortaya koymaktır. Bu tezde, Osmanlıların merkezden uzak bölgelerinde vatandaşlar yaratmaya çalışırken karşılaştığı zorluklara odaklandım. Bu zorluklardan biri 16. yüzyılda Şii Safevi devletinin kurulmasıyla ortaya çıkan iki devlet arasındaki Şii-Sünni mezhep ayrılığıdır. Bu mezhepsel ayrılık Osmanlıların Bağdad, Musul ve Basra vilayetlerinde sadık vatandaşlar yaratma çabalarını etkilemiştir. Bu çabanın önündeki bir diğer engel de merkezi kontrolün zayıf olduğu bölgelerde yerel otonom güçlerin oluşmuş olmasıdır. Son olarak da iki devlet arasındaki sınırın kesin olarak belirlenmemiş olmasından dolayı sınır boyunca hareket halinde bulunan aşiretlerin vatandaşlıklarını tespit edilmesi meselesidir.
Osmanlı arşiv belgelerinin ışığında Osmanlı-Meksika diplomatik ilişkileri (1864-1913)

19. yüzyılın ikinci yarısında gelişen küresel ticaretin ve bunu besleyen işgücü göçünün dünya geneline yayılması nedeniyle, Osmanlı Devleti ve Meksika Devleti ticari ve diplomatik ilişki kurdular. Ortadoğu ticaretine katılmak için bu adımı ilk olarak Meksika attıysa da Osmanlılar vatandaşlarının bölgeye göçlerinin yoğunlaşması üzerine, onları korumak amaçlı Meksika Devleti ile diplomatik ilişkiler kurmaya çalıştı. I. Dünya savaşından hemen önce Osmanlılar, Meksika'nın da içinde olduğu önemli Latin Amerika ülkeleriyle konsolosluk protokolü imzalamışlardı. Bu tezin temel amacı tarihi seyir içinde gelişen bu ticari ve diplomatik ilişkinin nedenlerini sorgulamak ve mantığını anlamaya çalışmaktır. Tezin bu sayede Osmanlı Devleti ile bir Latin Amerika devletinin hangi sebeplerle iletişime geçtiğini de ortaya çıkaracağı düşünülmektedir.
Birinci Dünya Savaşı'nda İngilizlere esir düşen Türk askerleri

Osmanlı Devleti, I. Dünya Savaşı öncesi Tarblusgarb (1911) ve Balkan Savaşları (1912-13) ağır atmosferinden çıkmış ve ekonomisi çökmüş durumdaydı. Balkan Savaşı'nın ülkeye verdiği siyasi, sosyal ve ekonomik yıkımı atlatamayan Osmanlı, bir oldu bitti ile kendisini yeni bir büyük savaşın içerisinde bulmuştu. I. Dünya Savaşı (1914-1918) boyunca pek çok cephede verilen şehit, yaralı ve kayıplar dışında 200 .000'den fazla Türk esirinin varlığı bilinmektedir. Osmanlı'nın savaşta en çok esir verdiği ülke ise İngiltere'dir. I. Dünya Savaşı sürecinde vatanlarını savunmak için cepheden cepheye koşan bu askerlerin pek çoğu gözü yaşlı annelerini ve babalarını, çocuklarını, yeni evlendikleri eşlerini, nişanlılarını geride bırakmıştı. Bir kısmı ise mallarını, dükkanlarını satmak veya başkasına devretmek zorunda kaldılar. Bu askerler hayatlarının önemli bir bölümünü İngiliz esareti altında geçirdiler. Birinci Dünya Savaşı sırasında İngilizlere esir düşen Türk askerleri, uzun süre kalacakları kamplara sevklerinde, kamp hayatlarında, kamplardan memleketlerine dönüşlerinde ve savaş sonrası yaşamlarında büyük acılar çekmişlerdi. Çalışmamız, İngilizlerin kamplarda esirlere davranışları uluslararası hukuka aykırı olduğunu ortaya koymakadır. Ayrıca kamp şartları insan onuruna yakışmayacak durumdadır. Pek çoğu cepheden yaralı ve hasta gelen esirlerin sıkıntıları kamplarda devam etmiştir. Bazıları ise bu kamplarda hayatlarını kaybetmiştir. Kamplarda çekilen bu sıkıntılar, esirlerin ruhsal durumlarında telafisi mümkün olmayan yaralar açmıştır. Tüm bu olumsuzluklara rağmen esirler kamplarda yeni bir hayat kurmayı başarmış; sosyal, kültürel ve dini alanda pek çok faaliyet gerçekleştirmişlerdir. Şanslı olup esaret sonrası evlerine dönebilen askerler için sorunlar bitmeyecektir. Kampı aratmayacak yeni sorunlar evlerinde de kendilerini beklemektedir. Kimisi geride bıraktığı anne ve babasının vefat haberini öğrenecek, kimisi eşlerini ve çocuklarını bıraktıkları yerde bulamayacaktır.
Mudanya-Bursa Demiryolunun yapımı ve işletilmesi (1873-1908)

Doğu-Batı ticaretinde önemli bir konumda bulunan Bursa ile Bursa'nın iskelesi olma özelliğine sahip olan Mudanya arasında ilk olarak 1867'de gündeme gelen demiryolu yapılması fikri, 1873 yılında devlet tarafından gerçekleştirilmek istense de 1875 yılında ekonomik nedenlerle yarıda bırakılmıştır. Demiryolunu kendi gücüyle tamamlayamayacağını anlayan Osmanlı Devleti, Mudanya-Bursa demiryolunu imtiyaz olarak vermek suretiyle tamamlamaya karar verdiyse de, 1875 yılından 1891 yılına kadar yapılan imtiyaz teklifleri çeşitli gerekçelerle reddedildi. 1891 yılında Orient Express'in de sahibi olan George Nagelmackers'e 30.000 Lira karşılığında inşa ve işletme hakkı verilen demiryolu, 17 Haziran 1892'de işletmeye açıldı. 1931'e kadar Mudanya-Bursa Demiryolu Osmanlı Anonim Şirketi tarafından idare edilen hat, 31 Mayıs 1931'de devlet tarafından satın alındı. 1 Haziran 1931'den itibaren Devlet Demiryolları tarafından idare edilmeye başlanmakla birlikte, ekonomik olmadığı gerekçesiyle 1948 yılında işletilmesine son verildi.
Birinci Dünya Savaşı'nda Rusların Doğu Karadeniz'deki askeri faaliyetleri (1914-1917)

İngiltere, Fransa, Rusya gibi devletlerin oluşturduğu İtilaf Devletleri ile Almanya, Osmanlı Devleti ve Avusturya-Macaristan'ın oluşturduğu İttifak Devletleri arasında meydana gelen ve dört İmparatorluğun yıkılıp ülkelere çeşitli zararlar veren Birinci Dünya Savaşı Osmanlı Devleti'nin Almanlarla ittifak yapıp ardından Müttefik Devletlere karşı savaş ilan etmesi Rusya için emellerini gerçekleştirmek açısından önemli bir adım olmuş. Nitekim Osmanlı Devleti'nin Karadeniz'de Rus limanlarını bombalaması üzerine Rusya Osmanlı sınırını geçerek amaçlarına ulaşmaya başlamış ve Doğu Cephesinde mücadelelerin ardından başarısını devam ettirmek amacıyla Doğu Karadeniz bölgesinde muharebelere ağırlık vermiş. Gerek denizden gerekse karadan harekata başlayan Ruslar 1916 yılında bu bölgede faaliyetlerini yoğunlaştırmıştır. Bu muharebeler karşısında Vehip Paşa öncülüğünde Osmanlı Ordusu kaybedilen yerlerin özellikle Trabzon'un geri alınması için taarruzlar da bulunsa da bir sonuç elde edilememiştir. Rusya'da ise, karışıklıkların ardından İhtilalin meydana gelmiş. Bu ihtilalin ardından Erzincan Mütarekesi ile Kafkas Cephesi kapanmış oldu.
XX. yüzyılda Türk- Gürcü ilişkilerini şekillendiren faktörler

Güney Kafkasya'nın en eski halklarından olan Gürcüler, Kartveli adıyla anılmaktadırlar. Günümüzde nüfusunun çoğu bugünkü Gürcistan sınırları içerisinde yaşayan Gürcüler, Kafkasya'nın stratejik açıdan önemli bir yerinde olduklarından tarih boyunca büyük savaşlara sahne olmuşlardır. M. Ö. IV. yüzyıldan itibaren Türkler ile ilişki içinde bulunan Gürcüler, sırasıyla Arap, Bizans, Selçuklu ve Moğol hakimiyeti altında yaşamışlardır. XVI. yüzyıldan itibaren Gürcü topraklarının bir bölümünde Osmanlı idaresi kurulmuşken, bundan sonraki dönemde Gürcü toprakları Osmanlı-İran mücadelesinin merkezi konumuna gelmiştir. XIX. yüzyıldan itibaren Rusya'nın da bu mücadeleye ortak olması ile yaşanan Osmanlı-Rus savaşlarından 1877- 78 Savaşı sonucunda Rusya, Osmanlı Devleti'nin Kafkasya'daki hakimiyetine son vermiştir. Bunun neticesinde Rus mezaliminden kaçan Müslüman Gürcülerin Anadolu'ya göç ve iskan etmeleri, iki milletin arasındaki bağı kuvvetlendirmiştir. XX. yüzyıl her iki millet içinde dönüm noktası teşkil edecek gelişmelerin yaşanmasına neden olmuştur. I. Dünya Savaşı sırasında Rusya'da gerçekleşen Bolşevik ihtilalı Gürcülere kısa süreliğine de olsa bağımsızlık yolunu açmıştır. Gürcistan'ın Sovyetleşmeden önceki bu döneminde Türkiye ile ilişkileri sınırların belirlenmesi konusunda çıkmaza girmiştir. Gürcistan'ın tekrar Rus hakimiyeti altına alınması ile Türk-Gürcü ilişkileri SSCB tarafından yürütülmüştür. Yüzyılın sonuna doğru bağımsızlıklarını tekrar ilan eden Gürcülerin bağımsızlığını tanımak için girişimde bulunan ilk ülkelerden biri Türkiye olmuştur.
Tuht nahiyesi Redif Defterleri transkripsiyon ve değerlendirme (1906-1912)

Her büyük devlette olduğu gibi Osmanlı Devleti'ni de uzun bir müddet ayakta tutan, askeri donanımı ve gücü olmuştur. Özellikle gücünü kaybettiği dönemlerde yapılan ıslahat çalışmalarında, ilk olarak askeri teşkilatta kendini göstermiştir. XIX. yüzyılda yani Osmanlı Devleti'nin en buhranlı döneminde oluşturulan Redif Askeri Teşkilatı, askeri alanda önemli bir yenileşme hareketidir. Redif askeri birliklerinin oluşturulmasıyla, Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılmasından sonra Asakir-i Mansure-i Muhammediye adlı yeni orduya destek sağlamak ve halkı uzun süre mecburi hizmette tutmadan, kendi bölgelerinde tutarak iç güvenliği sağlamak amaçlanmıştır. 1834'te oluşturulan bu askeri teşkilat zaman zaman düzenlenerek, kuruluşundan devletin son dönemine kadar Osmanlı Ordusu'nun önemli bir kesimini oluşturmuştur.'Tuht Nahiyesi Redif Defterleri Transkripsiyon ve Değerlendirme (1906-1912)' adlı çalışmada, 1906- 1912 yılları arası Çankırı vilayetinin Tuht nahiyesine ait sekiz adet redif defteri incelenmiş ve gerekli transkriptler yapılarak hem sosyal hem de askeri açıdan veriler ortaya konulmuştur. Sunulan veriler doğrultusunda askere alınan kişilerin, askerlik durumları ve bağlı bulundukları karyeleri, mahalleleri, sahip oldukları lakaplar, medeni durumları, meslekleri ve aileleri hakkında bilgiler verilmiştir.
1884 (H. 1301) tarihli Hicaz Vilayet Salnamesi transkripsiyon-değerlendirme

Tezimizi oluşturan Hicaz Vilayet Salname Defteri, 1884 yılında Osmanlı Devleti'nin, Hicaz bölgesinin Mekke, Medine ve Cidde sancakları ile bu sancaklara bağlı kaza ve nahiyelerin tarihini ele almaktadır. Çalışmamızda Hicaz Vilayetinde valilik yapmış kişileri ve görev sürelerini ve Hicaz Vilayetinin idari, siyasi, kültürel, iktisadi ve içtimai yapısını incelemekteyiz. Salnameden hareket ederek ve 19. yy Osmanlı Devleti'nin içinde bulunduğu siyasi durumunu da göz önüne aldığımızda, devlet idaresinin Hicaz Vilayeti yönetiminde söz sahibi olsa da bölge hakimiyetinde zayıfladığını ve diğer dış devletlerin müdahalesine açık hale geldiğini tespit etmekteyiz. Bu çalışma ile Osmanlı Devleti'nin bölge ile olan bağlarını daha iyi değerlendirmeye çalışacağız.
Şirvanizade Mehmed Rüşdi Paşa'nın hayatı, idarİ ve siyasİ faaliyetleri

1828- 1874 yılları arasında yaşayan ve Osmanlı Devleti'nde sadrazamlık makamına kadar yükselmiş olan Şirvanizade Mehmed Rüşdi Paşa ilk eğitimini babası İsmail Siraceddin Efendi'den almıştır. Amasya Evkaf Müdürlüğü ile başlayan memuriyet hayatı Keçecizade Fuad Paşa ile tanıştıktan sonra adeta yeniden şekillenmiştir. Vezaret rütbesi alarak valiliğe atanmış ardından Evkaf, Maliye, Hazine-i Hassa nazırlıkları yapmıştır. Hazineden para çaldığı iddiasıyla Amasya'ya sürgün edilmiş affedilip döndükten sonra sadrazam olmuştur. Hüseyin Avni Paşa ile padişah aleyhine anlaşarak sadarete gelmiş olmasına rağmen fikrini değiştirmiştir. Mali krizin en yoğun yaşandığı Abdülaziz döneminde on aylık sadaretinde önemli faaliyet ve icraatları olmuştur. Hüseyin Avni Paşa ile padişahı tahttan indirme konusundaki anlaşmazlıklardan dolayı sadaretten azlettirilmiş. Halep ve Hicaz Valilikleri adıyla başkentten uzaklaştırılmış ve çeşitli sıkıntılarla baş başa kalarak 1874'te Taif'te vefat etmiştir.
Fatih Dönemi İstanbul medreseleri ve faaliyetleri

'Fatih dönemi İstanbul Medreseleri ve Faaliyetleri' adı ile hazırlanan bu tez, giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, Eğitim - öğretimin önemi, medreselerin kısa bir tarihçesi ve Fatih dönemi medreseleri hakkında genel bilgilere yer verilmiştir. Tezin birinci bölümünde, medreseye dönüştürülen kiliseler ve yeni açılan medreselerden bahsedildi. Tezin ikinci bölümünde ise; medreselerin dereceleri, yönetim kadrosu ve ders programlan ele alındı. Tezin sonucunda ise Fatih'in Türk Eğitim Tarihindeki öneminden bahsedildi.
The Times gazetesine göre Balkan savaşları

Bu tez çalışmasında yayın hayatına 1785 yılında başlamış olan dönemin İngiltere'sinin en etkili gazetesi, Balkan Savaşları'nın vuku bulduğu 1912 Ekim- 1913 Ekim arası dönemde incelenmiştir. Bu çalışmada amaç, dönemin en etkili siyasal gücünün sözcüsü konumundaki The Times'ın Osmanlı İmparatorluğu ve Balkan Savaşları'na nasıl baktığının ortaya konulması ve tahlil edilmesidir. İnceleme sırasında gazetede Osmanlı İmparatorluğu ve Balkan Savaşları'na ilişkin karşılaşılan telgraf, başyazı ve editoryal yazıların çokluğu dikkat çekicidir. Bunun bir sebebi Balkan Savaşları'nın Birinci Dünya savaşı'nın habercisi olması ise diğer bir sebebi de incelenen dönemde 'Hasta Adam' Osmanlı İmparatorluğu'nun paylaşılması konusunda Büyük Güçler arasındaki rekabetin de doruk noktasına çıkmış olmasıdır. Gazetedeki telgraf, yazı ve yorumlar da şüpheye yer vermeyecek şekilde bu çıkarımı doğrular niteliktedir.
Friedrich List, Ziya Gökalp and the national economy thesis in the Ottoman Empire

Bu tez, Milli İktisat kavramının Friedrich List'in çalışmalarındaki ilk hali ile kavramın Osmanlı düşüncesinde, özellikle Ziya Gökalp'ın çalışmalarında, bulunan teorik izdüşümlerini karşılaştırmaktadır. Milli İktisat'ın Osmanlı düşünce dünyasındaki etkilerine iki dergiyi, Türk Yurdu ve İktisadiyat Mecmuası, göz önünde bulundurarak ışık tutmakta ve Osmanlı İmparatorluğu'nda II. Meşrutiyet sonrası hız kazanan Milli İktisat uygulamaları ile sanayileşme yolunda atılan adımları inceleyerek teorinin uygulama kanadını ele almaktadır. Bu bağlamda, Milli İktisat'ın Osmanlı İmparatorluğu'ndaki teorik gelişiminin uygulanan politikalarda nasıl ve ne kadar etkiye sahip olduğu soruları da yanıtlanmak istenmektedir.
Ottoman teaching of modern economics from mülkiye school to the faculty of economics 1878-1936

Bu tez Osmanlı Devletinin son yıllarında ve Türkiye Cumhuriyetinin ilk yıllarinda çeşitli yüksekokullarda verilen İktisat dersleri üzerine bir çalışmadır. Mülkiye Mektebinde modern İktisat derslerinin başlamasından, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesinin f kurulmasına kadar geçen dönemi kapsar( 1876- 1936). Bu derslerde Öğretilen teoriler, o dönemdeki sosyal ve iktisadi düşünceyi yansıtmaktadırlar. Bu çalışmada üç. temel nokta esas alınmıştır: o dönem İktisat hocalarının metodolojik yaklaşımları, modernleşme meselesi üzerine düşünceleri ve pratik iktisadi meseleler ile ilgili düşünceleri. Bu üç nokta temelde birbiri ile alakalıdır ve o dönemdeki İktisat eğitiminin incelenmesine esas teşkil eder. Tezin kapsamındaki bu genişlik, giriş niteliğinde üç ünitenin yazılmasını gerektirmiştir. Birinci ünite Osmanlı Devletindeki geleneksel iktisat anlayışı/ikinci ünite modern düşüncenin gelişmesi ve üçüncü ünite Tanzimat fermanı sonrasındaki Osmanlı iktisadi düşüncesi üzerinedir. Bu dönemde Osmanlı aydınları sosyal ve iktisadi düşünce alanlarında yeni arayışlar içindedirler. Bu arayışlar Osmanlı Devletinin son yıllarında ve Türkiye Cumhuriyetinin kuruluş yıllarında meydana gelen sosyal ve iktisadi değişmeler üzerinde etkili olmuşlardır. Yapılan çalışmanın amacı bu dönemdeki modern iktisat derslerinin, 0 bahsedilen değişmeler ile olan karşılıklı etkisini ortaya koymaktır.