turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Atatürk döneminde (1923-1938) Cumhuriyet bahriyesinin oluşum ve gelişim süreci

Türkiye Cumhriyetı',1919- 1922 yıllan arasında Anadolu'da yaşayan Türk Milletinin ölüm kalım mücadelesi olarak niteleyebileceğimiz Kurtuluş Savaşı'nın bir sonucudur. Bu devlet aynı zamanda Osmanlı İmparatorluğumun kalıntısı üstüne kurulmuştur. Bu kalıntının en belirgin izlerinden birisini Haliç'de bulunan Osmanlı Deniz Kuvvetleri vermekteydi. Buradaki bazı gemiler İstanbul işgal altındayken çürümüş;bazılan da Birinci Dünya Savaşı sırasında yer alanmıştı. Türkiye Cumhuriyeti. Deniz Kuvvetleri açısından böyle bir mirası devir almıştır-Aslında Kurtuluş Savaşı sırasında, lstanbul Hükumeti'nin Bahriye Nezareti'nden ayn olmak üzere, Ankara'da Bahriye Dairesi Reisliği kurulmuştu. Burası, Cumhuriyet ilan edildiğinde Türk Deniz Kuvvetlerinin tek birimidir. Türk Deniz Kuvveöeri'nin yeniden idari, teknik, eğiöm, gemi onarımı. tersane vb. açılardan yapılanmasının Bahriye Dairesi Reisliği ile mümkün olamayacağını gören Atatürk, Bahriye Vekalet'nin kurulmasında öncü olmuştur. Bahriye Vekaleti. Türkiye Cumhuriyeti Deniz Kuvvetleri'nin yeniden oluşumu sürecinde en önemli noktadır. Bu süreç sırasında yeniden yapılanma için önemli adımlar atılmıştır. Atılan adımlar arasında Yavuz gemisinin onanmı vardır. Bu onarım bazı sorunlan beraberinde getirmiş;sonunda da Yavuz-Havuz davası meydana gelmiş, Bahriye Vekili Topçu İhsan Bey de mahkum olmuştur. Bu sırada Bahriye Vekaleti de ortadan kaldınlmıştır. Buradan da Türk Deniz Kuvvetleri iki kısımlı bir yönetime aynlmıştır. Bu yeni sisteme göre personel. Müsteşarlık yolu ile Milli Savunma Bakanlığfna; Muavinlik- Müşaviriik yolu ile de Genelkurmay Başkanlığı'na karşı sorumlu olmuştur. Bu planlama sırasında Donanma göz ardı edilmiştir. 1935 tarihinde Donanma Komutanfnın rütbesi Atatürk tarafından yükseltirilmiş ve bundan sonra Müsteşarlık ve Muavinlik bu makamın astı olmuştur. İncelenen dönemde, 29 Ekim 1923 ile 10 Kasım 1938 tarihleri arasında Türk Deniz Kuvvetleri, Oluşum ve Gelişim dönemlerini yaşamıştır. Bu devirler yaşanırken idari yapılanma üç değişik aşama halinde değerlendirilmiştir. Birinci Devre. Bahriye Dairesi Reisliği( 29 Ekim 1923- 29 Aralık 1924) İkinci Devre:Bahriye Vekaleti (29 Aralık 1924- 16 Ocak 1928) Üçüncü Devre:Müsteşarlık-Muavinlik( 16 Ocak 1928- 10 Kasım 1938) Kısaca. Türk Deniz Kuvvetlerinin Oluşum ve Gelişim sürecinin gerçek miman. Iideri M. K. Atatürk'tür.
Atatürk Dönemi'nde İzmir Suikasti'nin çok partili yaşama etkileri

Tarihin kaydettiği ilk ulusal Kurtuluş Savaşını veren, hem kendi halkını emperyalizm boyunduruğundan kurtarıp hem de dünyanın tüm mazlum uluslarına bir umut ışığı oluşturan Türk Devrimi'nin önderi bugün bile zaman zaman devam eden diktatörlük suçlamalarıyla karşı karşıyadır. Bir yüksek lisans tezi olarak hazırladığım bu çalışma Ulusal Kurtuluş Savaşı'nın hemen ertesini, 1920- 1938 arasını, bir filiz halindeyken boğulmaya çalışılan Türk Devrimi'ni, devrim önderinin fiziksel varlığının ortadan kaldırılmaya çalışıldığı 1926 tarihli İzmir Suikasti'ni, bunun sonuçlarını, çok partili yaşam üzerindeki etkilerini incelemiş ve Mustafa Kemal Atatürk'ün ulusuna layık gördüğü demokrasiden hiçbir koşulda vazgeçemediğini ana görüş olarak saptamış ve bunun temellerini ortaya koymaya çalışmıştır. Mustafa Kemal'in bu menfur olay sonunda izlediği tutum, mizacına ters düşen, önyargılı ve dönemin koşulları göz önüne alınmadan yapılan diktatörlük suçlamalarını boşa çıkarmıştır. İzmir Suikasti'nin çok partili yaşam üzerindeki etkilerini incelediğim bu çalışmamda' 1920- 1938 yıllarını objektif olarak inceleyen kaynaklar dışında o dönemde yaşamış ve olaylara birinci elden tanıklık etmiş insanların kaleme almış oldukları anılardan ve görüşlerinden de yararlandım. IV
Atatürk'ün Bursa gezileri ve Türk devriminin Bursa'ya yansımaları

Uzun süren savaş yıllarından sonra büyük bir mücadelenin sonucu olarak kazanılan Büyük Zaferin ardından Türk tarihi açısından yeni bir dönem başlamıştır. Bu dönemde Türk toplumu bir Millet olma bilincine tam anlamıyla ulaşmış ve kazandığı zaferin yanında yeni kurduğu devleti, Kurtuluş mücadelesi süresince kazandığı değerleri daha da kökleştirmek için Mustafa Kemal'in önderliğinde yeni bir devrim süreci içerisine girmiştir. Türkiye'nin kendini yenileyerek dünyanın gelişmiş devletleriyle aynı seviyeye gelmesini amaçlayan bu devrimler, Saltanattan Cumhuriyete, ümmetten millete ve hatta kadının da ön plana çıkabildiği çağdaş bir toplum yapısının oluşmasına kadar büyük bir dönüşümü de beraberinde getirmiştir. Bu büyük değişim, dönüşüm ve çağdaşlaşma sürecinde gerçekleştirilen devrimlerin halk tarafından benimsenmesi ve desteklenmesi noktasında en önemli unsurlardan bir tanesi Mustafa Kemal Atatürk'ün yurt gezileridir. Devrimci bir lider olarak Mustafa Kemal'in başlıca siyasal, sosyal, ekonomik, kültürel olmak üzere hayatın hemen her alanında uygulamaya koyduğu devrimlerin benimsenme sürecinde çağdaşlaşma, değişme ve gelişmenin sağlanabilmesi ancak bu devrimlerin halk tarafından kabul edilmesiyle gerçekleşebilirdi. Bu doğrultuda Atatürk'ün yurt gezileri sadece ülkenin belli merkezlerine düzenlenen ziyaretler anlamına gelmiyor, devrimlerin toplum tarafından kabul edilmesi için bir kamuoyu ortamı yaratan araçlar haline geliyordu. Bu bağlamda Atatürk, Milli Mücadele sonrasında gerçekleştirdiği Yurt gezilerinde halkla yakın temasta olmaya özen göstermiş, çeşitli konularda halkın görüşlerini almış; devrimlere yönelik kararlarını bu görüşler ışığında vermiştir. Bu süreçte devrimlerin gerçekleştirilmesi için kamuoyu oluşturulması, halkın devrimleri desteklemesi gibi amaçlar doğrultusunda Bursa'nın da Atatürk'ün seçtiği önemli merkezlerden biri olduğunu görüyoruz. Özellikle Atatürk'ün Bursa'da yaptığı konuşmaların ve açıklamaların içeriği irdelendiğinde bunların gerçekleştirilecek devrimlerin benimsenmesine yönelik taban oluşturma işlevine sahip olduğu görülmektedir. Atatürk'ün gerçekleştirdiği bu geziler Bursa örneğinden yola çıkarak ülkenin genel siyasal yapısını, iç politikadaki ve dış politikadaki gelişmeleri, ekonomik yapıyı ve faaliyetleri, gerçekleştirilen devrimlere paralel olarak ortaya çıkan olumlu-olumsuz tepkileri yansıtmıştır. Atatürk Dönemi Bursa'sı devrimlerin Anadolu'ya aktarılmasında etkili olduğu gibi Türkiye'nin her alanda aydınlanmasında ve gelişmesinde de etkin ve öncü bir rol üstlenmiştir. Bursalılar Atatürk'e duydukları büyük sevgi ve hayranlığın yanında Büyük Kurtarıcılarına duydukları minnet borcunu da devrimlerin her alanında ona destek vererek ve her devrimci hamlede daha da ileri gitmek için çalışarak ödemeye gayret göstermişlerdir.
Büyük Taarruz ve Büyük Taarruz Şehitlikleri

26 Ağustos 1922 sabahı başlayan Büyük Taarruzun amacı Anadolu'yu işgal eden Yunan kuvvetlerinin tamamen yurttan atılmasıdır. Bu amaçla başlayan Büyük Taarruz 9 Eylül 1922'de Yunan Ordusu'nun İzmir'de denize dökülmesiyle sona ermiştir. 26 Ağustos- 9 Eylül 1922 tarihleri arasındaki mücadeleyle Yunan Ordusu'nun büyük bir bölümü imha edilmiş, bir kısmı esir alınmış, geriye kalanlar ise İzmir'den gemilerle kaçmak zorunda kalmıştır. Mücadelenin ana safhası Afyonkarahisar ? Kütahya il sınırları dahilinde cereyan etmiştir. Bu alanlarda verilen mücadelelerde binlerce askerimiz şehit olmuş veya yer alanmıştır. Şehit olan askerlerimiz namına bu alanlarda şehitlikler yapılmıştır. Şehitliklerimiz günümüze ulaşıncaya kadar çeşitli bakım ve onarım çalışmalarından geçmişştir. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Büyük Taarruz'un 26 Ağustos- 9 Eylül 1922 tarihleri arasındaki askeri mücadele ele alınmıştır. İkinci bölümde ise Büyük Taarruz Şehitleri ele alınmıştır. Çalışmanın ağırlıklı kısmını Büyük Taarruz Şehitlikleri oluşturmuştur. Şehitlikler Afyon il sınırında olanlar ve Kütahya il sınırında olanlar olmak üzere iki başlık altında incelenmiştir. Çalışmada, şehitliklerin; ulaşım merkezlerine uzaklıkları, yapılış tarihleri, bakım ve onarım hizmetleri, şehitlikte bulunan anıtlar, abideler ve anıt mezarlar ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır.
Birinci Dünya Savaşında Galiçya Cephesi'nde Türk kuvvetlerinin faaliyetleri

Birinci Dünya Savaşı Sırasında, Çanakkale Cephesi Savaşlarından sonra iki fırkadan oluşan Miralay Yakup Şevki Bey kumandasındaki XV. Türk Kolordusu Almanya ve Avusturya - Macaristan'a yardım için Galiçya Cephesine gönderilmiştir. Avrupa'ya gitme emrini 1916 yılı Temmuz ayında alan, Türk askeri tarihinde ilk defa yurt dışında, müttefik devletlerin kumandası emrinde hareket eden XV. Türk Kolordusu bir yıl müttefik kuvvetlerle birlikte Ruslara karşı savaşmıştır. XV. Türk Kolordusu, Osmanlı Ordusunda mevcut imkanlar ölçüsünde en iyi şekilde hazırlandıktan sonra Almanlar tarafından da silah, donatım bakımından çok iyi desteklenmiştir. Alman Ordusu'nda mevcut bütün silahların Türklere verilmesi sağlanmış, erlerin bakımı, beslenmesi, sağlığı, tedavisi ve istirahati için müttefik kuvvetler yakın ilgi göstermişlerdir. XV. Kolordu'nun bir yıl süren savaş esnasında şehit, yaralı ve esir olmak üzere on beş bin civarında zayiatı olmuştur. Bunlardan on iki bin'i şehit olmuştur. Buna karşılık düşmanın kaybının bunun üzerinde olduğu bilinmektedir. XV. Türk Kolordusu, yaklaşık bir yıl müttefik kuvvetlerle birlikte savaştıktan sonra Galiçya'dan vatana 1917 Eylül ayında dönmüştür.
1329 İdare-i Umumiye-i Vilayat Kanunu

Osmanlı Devleti 1900'lü yıllara, kendini fazlasıyla aşan sorunlarla beraber giriyordu. Eğitimden maliyeye, sanayiden orduya kadar pek çok alanda çağının oldukça gerisine düşmüştü. Doğal olarak bu durum büyük Avrupa devletlerinin Bab-ı Ali üzerindeki etkisini arttırmak için geniş olanaklar yaratırken aynı durumun sevimsizliği Osmanlı tebaalarının özgürlük isteklerini de gittikçe artan bir şekilde kamçılamıştır. Tanzimat ile başlanan reform hareketlerine Abdülhamid döneminde ara verilmesi ve bu dönemde yaşanan uzun bir durgunluk devresinin ötesinde, yapılanların da atıl hale bırakılması, 1908'den sonra iktidara geçecek olan Jön Türklerin halihazırda çözmek zorunda oldukları problemleri ağırlaştırmaktan başka bir şey yapmayacaktı. Bu açıdan bilhassa 1913 tarihinden sonra başlatılacak olan reformlar döneminde siyasal ve sosyal yapıya çeki düzen vermek amacıyla pek çok alanda etkin bir kanunlaştırma hareketi izlenecekti. 1329 İdare-i Umumiye-i Vilayat Kanunu da işte böyle bir dönemde gün ışığına kavuşturulmuş ve içerdiği maddeler nedeniyle de önemli bir sosyal reform programı olarak değerlendirilmiştir. Ama kanunun çıkış tarihinin kritikliği, kanunun uygulamaya konmasının toplumun eksildiMerinin giderilmesi ihtiyacından ziyade azınlık taleplerine cevap vermek ve yabana diplomatlann Bab-ı Ali üzerindeki denetimini engellemek hedeflerinin gözetilmiş olduğu şeklinde düşünülmüştür. Yukarıdaki iddiaların tümünün gerçeklik payı vardır. Ama Abdülhamid döneminden itibaren mülki alanda büyümeye başlayan sorunların U. Meşrutiyet dönemine gelindiği zaman gözden kaçırılmayacak kadar vahim durumda olması da aynı eleştiri sahiplerinin gözden uzak tutmaması gereken bir unsur olarak karşımıza çıkmaktadır.
Türk basını'nda Hitler Almanyası

Nazilerin iktidara gelişi, Türk basını tarafından o dönem Almanya'sında sıkça yaşanan hükümet değişikliği olarak nitelendirildiği için pek önemsenmemiş, ancak Hitler'in ihtilal niteliğinde başlattığı yenilikler basının dikkatini çekmiştir. Hitler Almanyası konusunda Türk basınında ilk fikir ayrılığı, Alman meclis yangınında ortaya çıkmıştır. Nazi yönetiminin ülkede bir birlik sağlamaya yönelik çabaları, Hindenburg'un ölümü üzerine Hitler'in cumhurbaşkanlığı ile başbakanlık yetkisini elinde bulundurması, Almanya'daki nehirler üzerine Milletler Cemiyeti'nin koyduğu kontrolün kaldırılması gibi birçok iç gelişmeler konusunda Türk basını genel anlamda Nazi yönetimini desteklemiştir. Ancak Hitler'in Yahudi karşıtı politikaları Türk basını tarafından eleştirilmiştir. Almanya tarafından Avusturya'nın ilhakı, Türk gazeteciler tarafından desteklenirken Çekoslovakya topraklarının parçalanması ise yayılmacı politika olarak nitelendirilmiş, hatta Türk hükümeti bu gelişmeden duyduğu endişeyle 1939'da İngilizlerle bir ittifak anlaşması imzalamıştır. Almanya'yla ilgili Türk gazetecileri arasındaki ilk polemik, 1937'de Goebbels'in konuşması üzerine çıkmış ve basında ayrışmaya neden olmuştur. Diğer bir polemik ise Almanya'daki Türk öğrencilerin bu ülkede eğitimlerine devam etmeleri konusunda yaşanmıştır. Türk-İngiliz Anlaşması nedeniyle Almanya'nın, Türk kamuoyu ve basınını kendi hükümeti aleyhinde kışkırtmaya yönelik faaliyet ve propagandalara basının tepkisi tek sesli olmuştur. Almanya'nın Polonya'yı işgal ederek II. Dünya Savaşı'nı başlatması, Türk gazetecilerin tamamı tarafından eleştirilmiştir. Balkan ülkelerini Almanya'nın işgal etmesi ve Irak'taki Alman yanlısı darbeyi desteklemek için Türkiye'yi transit geçiş konusunda baskı yapması, Türkiye'nin bir çemberleme politikasıyla karşı karşıya kaldığı endişesini yaşamasına neden olmuştur. Türkiye, Alman-Sovyet savaşının başlamasıyla, Polonya gibi bu iki ülke tarafından işgal edilme korkusundan kurtulunca, basın da bu savaşın başlamasından dolayı duyduğu memnuniyeti gizleyememiştir. II. Dünya Savaşı sırasında Almanya'nın galip olduğu yıllarda basının genel tutumu Almanya lehinde iken -birkaç gazeteci ısrarla Alman aleyhtarlığını sürdürmüştür- Almanya'nın savaşta mağlup olacağının kesinleştiği Mayıs 1944'ten itibaren basının tamamı Almanya aleyhtarı ve müttefik yanlısı bir tavır sergilemiştir.
1936 yılı Türk basınında Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal ve Türk İnkılabı

Tez çalışmamızın temelini oluşturan 1936 yılı özellikle dış politikanın ağırlıklı olarak etkinliğini Türkiye'de hissettirdiği bir dönemdir. Türkiye hem çıkarlarını koruyarak hem de dünya barışına katkı sağlamak amacıyla 1936 Montreux boğazlar sözleşmesini imzalamıştı. Türkiye tarafsız dış politikasını koruyarak Hatay sorununu çözümüne yönelik de gerçekçi bir çaba göstermeye başlamıştı. İçerde ise ekonomi, imar ve eğitim alanında planlı çalışmalar devam etmekteydi. Özellikle ikinci beş yıllık sanayi planı doğrultusunda çabalar sürerken, 1934- 1938 yılları arasında uygulanan I. Beş yıllık sanayi planı doğrultusunda İzmit kağıt fabrikası üretime başlamış ve önemli demiryollarının millileştirilmesi çalışmalarına ağırlık verilmişti. Devlet bu politikalarda başarı sağlamaya çalışırken, Türk insanı ise yurdunun doğal kaynaklarını tanıma ve kullanma yeterliliği kazanmaya çalışıyordu. Kültürel alanda yapılandırılan kurumlar, topluma yeni cumhuriyet ideolojisini kazandırma etkinliklerinde bulunuyordu. Diğer taraftan bu görev sürdürülürken ulusal geçmişşi, dili, ve estetik beğeniyi, geliştirmeye yönelik görevlerini de ihmal etmemişlerdi. Dönemin Türk basının da bu faaliyetlerin halka duyurulması, yeni Türkiye ideolojisinin yerleşmesi için yoğun bir çaba gösterilmekteydi. Sosyal dönüşümü anlamak ve bunu halka anlatmak basının temel göreviydi. İnkılapların önem ve hedeflerini basit bir dille halka anlatmak da basının temel amaç ve etkinliğiydi. Tez çalışmasında faydalandığımız basın da bu ilkeler doğrultusun da oluşturulmuş ve yayın yapan unsurlardı. Bu tez çalışmasında 1936 yılının hükümet ve devlet politikası, halkın bilinç düzeyi, yönelimleri basına yansımaları farklı gazetelerden incelenmeye çalışıldı. Özetle bir yılın basına yansımaları tüm yönleriyle detaylı bir şekilde incelenmeye çalışıldı.
Tunali Hilmi Bey'in I. TBMM'deki yasal faaliyetleri

Tunalı Hilmi Bey, Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisinde yeniliğin veilericiliğin sembolüdür. Öz Türkçe, kadın, işçi ve köylü haklarının en büyüksavunucusudur. Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne birçok kanun teklifi ve önergesunmuştur. Bu çalışmanın amacı, O'nun marjinal olarak nitelenebilecek tekliflerikarşısında, I. TBMM parlamenterlerinin tutumlarını ve düşün düzeyini yansıtmaktır. Ancak, Tunalı Hilmi Bey'in I. TBMM'deki yasal girişimlerinin çoğu, yaşadığı dönemin çok ilerisinde yenilikler getirmesi nedeniyle kabul edilmemiştir. O'nun bu girişimleri kendi adına sonuçsuz kalsa da, Mustafa Kemal ATATÜRK'ün daha sonra yapacağı devrimler için kaynaklık etmiş ve devrimlerin benimsenmesi için toplumsal zemin oluşturmuştur. Bu yönüyle de daha sonra yapılacak çalışmalarla DevrimTarihimizde layık olduğu yeri alacaktır.
Cumhuriyet gazetesi'nin bakışıyla Türkiye'de demokrasiye geçişte dönüm noktası: 14 mayıs 1950 seçimleri

Demokrat Parti, 1949'da İkinci Büyük Kongresi'ni yapmıştır. Bu kongrede 'Milli Teminat Andı' isimli bir bildiri yayımlamıştır. Bildiriye göre, yapılacak olan yeni seçimde 1946 seçimlerinde yapıldığı gibi bir hile yapılırsa halk yasal yollardan hakkını arayacaktır. Halkın daha güvenli bir ortamda oy kullanmasını sağlamak için yeni seçim kanunu çıkarılmıştır. 16 Şubat 1950 tarihli 'Yeni Seçim Kanunu', seçimlerin 'tek dereceli' ve 'liste usulü çoğunluk' sistemine göre yapılacak düzenlemeleri içermektedir. Kanun ilk kez seçimlerde yargı denetimini getirmiştir. Demokrat Parti muhalefetteyken vaat ettiği şeyler arasında ileri demokratik ülkelerde olan basın kanununa benzeyen bir basın hürriyeti de vardır. Son demokrasi mücadelesinde önemli bir rol oynayan basın genellikle Demokrat Parti'yi tutmuştur ve Demokrat Parti'nin iktidara gelmesinde basının çok önemli bir yeri vardır. 14 Mayıs 1950 seçimlerinde önemli ölçüde bir başarı kazanarak tek başına iktidar olan Demokrat Parti, muhalefet döneminde basına vaat ettiği değişiklikleri ilk hükümet programına alarak basının geniş desteğini almıştır. 1950 yılında Demokrat Parti çıkardığı Basın Kanunu ile hükümetin basın üzerindeki denetimini büyük oranda kaldırmıştır. Demokrat Parti'nin desteğini aldığı basın kuruluşlarından bir tanesi de Cumhuriyet gazetesidir. Cumhuriyet gazetesi, 1950 seçimlerinden önce Cumhuriyet Halk Partisi'nin çizgisini takip etse de Halk Partisi'nin basın üzerinde uyguladığı sansür gazetenin görüşlerini basın özgürlüğünü savunan Demokrat Parti'ye doğru kaydırmıştır. 1950 seçimlerinden sonra her ne kadar gazete Demokrat Parti'ye karşı yakın bir tutum göstermiş olsa da yine de her iki partiye karşı mesafesini korumuş, gerektiğinde partileri eleştirmekten çekinmemiştir.
Türkiye'nin modernleşmesinde Atatürk'ün kurduğu kurumların önemi

Atatürk döneminde toplumu modernleştirmek amacıyla gerçekleştirilen devrimlerin topluma kazandırılması ve hiçbir ayrım yapılmadan tüm halka verilmesi için uğraşılmış, bu amaçla halk eğitimi çalışmaları yapılmıştı. Köylere eğitimgötürmenin yolları aranmış bu amaçla Millet Mektepleri ve Halkevleri kurulmuştur. Eğitim ile ilgili faaliyetler yapılan kültür ve sanat inkılaplarıyla desteklenmiş Harf İnkılabı, Tarih ve Dil İnkılabı, hem eğitimi hem de kültürü etkilemiştir. Dil ve Tarih tezleriyle Türk dilinin bağımsızlığı korunmuş, Türk ulusunun dünya ulusları arasındaki yeri belirlenmişti. Atatürk, Osmanlı eğitim sistemi içinde yükseköğretim kurumu olan Darülfünunun düzeltilmesinin olanaksız olduğuna inandığı için yeni ve çağdaş ilkelere dayanan bir üniversite kurarak, bilginin topluma aktarılması ve yeni bilgiler üretilmesisağlamıştı.
Milli Mücadelenin İngiliz basınındaki yankıları (1919-1922)

Milli Mücadele Hareketi'nin, gerek yeni Türk Devleti'nin kurulması bakımından gerekse Dünya tarihi açısından oldukça önemli sonuçları olmuştur. Bu tezin amacı Mustafa Kemal Paşa'nın Samsun'a çıktığı 19 Mayıs 1919 tarihinden Mudanya Mütarekesi'nin imzaladığı 11 Ekim 1922 tarihine kadar olan dönemde Milli Mücadele Hareketi'nin, seçmiş olduğunuz birbirinden farklı eğilime sahip gazetelerden oluşan İngiliz Basınına yansıma biçimini araştırmaktır. Üç bölüm halinde incelemiş olduğumuz dönem ve Milli Mücadele Hareketi, İngiliz Basını tarafından dikkatle ve yakından takip edilmiştir. I. Dünya Savaşı sonrası Osmanlı Devleti'nin paylaşımı üzerine yoğunlaşan İngiliz Basınının ilgisi, Milli Mücadele Hareketi ile Anadolu'daki duruma odaklanmış, basında yapılan haber ve yorumlar İngiltere'nin ulusal çıkarları çerçevesinde olmuştur. Araştırmamızda gazeteler internet arşivleri üzerinden taranmış, seçtiğimiz tarihler arasındaki Türkiye ile ilgili yazılmış makale, haber ve yorumlar incelenerek analiz edilmiştir. Edinilen bilgiler ışığında Milli Mücadele Hareketi ile ilgili haberler üzerine odaklanilarak elde edilen bilgiler kronolojik ve objektif olarak aktarılmaya çalışılmıştır. İncelenen haber ve makalelerin bir kismi doğrudan, diğer kısmı ise dolaylı olarak çevrilmiştir.
Bir gazeteci olarak Abdi İpekçi(1929-1979)

Türk basın tarihinde etkili olan gazetecilerden birisi de Abdi İpekçidir. 1954'ten 1979 yılına kadar 25 yıl süreyle Milliyet gazetesinin genel yayın yönetmenliğini yapan, günlük yazıları, kitapları, düşünceleri ile siyasi yaşama yön veren, katkı yapan birisiydi. Çalışmanın amacı, Abdi İpekçi'yi bu yönleriyle anlatmaktır. Çalışmada, Abdi İpekçi'nin gözüyle Türkiye'de ve dünyada meydana gelen olayların incelenmesidir. İncelemede, gazetecilik mesleğinde basın etiğine uyan, eleştiren ama hakaret etmeyen, yerinde doğru haber almayı ön planda tutan, her türlü şiddete karşı, barış ve demokrasiden yana olan, gazetecilik mesleğinde ''5N 1K'' formülünü uygulayan, uzman görüşlerine gazetede yer veren, okurunu aile olarak gören, uluslararası alanda tanınan bir kişilikle karşılaşıldı. Abdi İpekçi, sosyalist, Kemalist ve laik düşüncede olan bir gazeteciydi. Milliyet gazetesinin bu düşünce doğrultusunda yayın yapmasını sağlarken, siyasette kendi düşüncesine yakın gördüğü Bülent Ecevit'i destekler. Dış politikada, Türkiye'nin milli çıkarlarını ön planda tutan Abdi İpekçi, Kıbrıs meselesine rağmen Türk Yunan dostluğunun kurulması için çalışır. Türkiye'nin tek taraflı olarak ABD'ye bağlanmasına karşı çıkar. AET'ye girilmesini savunur, ancak çok yönlü dış politika ilişkilerinin de geliştirilmesini ister. Sonuç olarak, araştırma bir bakıma çeyrek asırlık Türkiye tarihinin Milliyet gazetesi dolayısıyla Abdi İpekçi'nin penceresinden verilmesidir.
Sinop Halkevi ve faaliyetleri (1932-1951)

Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en önemli kültür ve halk eğitimi kurumlarından biri olan Halkevlerinin temel amaçları, Atatürk ilke ve inkılaplarını geniş halk kitlelerine anlatmak ve benimsetmek, halkı her açıdan aydınlatmak ve halkın modernleşme sürecine uyum sağlamasını kolaylaştırmaktı. İlk olarak 19 Şubat 1932'de 14 il merkezinde açılan Halkevleri kısa sürede bütün bir yurt geneline yayılarak kapatıldıkları 1951 tarihinde sayıları 478'e ulaşmıştır. Halkevleri zincirinin bir halkası olarak 24 Haziran 1932 tarihinde faaliyetlerine başlayan Sinop Halkevi, kısa sürede Sinop'un başlıca kültür merkezi haline gelmiştir. Dokuz çalışma şubesiyle sosyal ve kültürel hayata ilişkin her alanda faaliyet gösteren Sinop Halkevi, özellikle dil ve edebiyat, tiyatro, güzel sanatlar ve sosyal yardım alanlarında başarılı çalışmalar yürütmüştür. Çok partili hayata geçilmesiyle birlikte işlevini yitirmeye başlayan Sinop Halkevi, dönemin siyasi gelişmelerine paralel olarak diğer Halkevleriyle birlikte 8 Ağustos 1951 tarihinde kapatılmıştır. Sinop Halkevi'nin yaklaşık 19 yıllık süreçte gerçekleştirdiği faaliyetler ve bu faaliyetlerin halk üzerindeki etkileri özelde Sinop'un sosyal ve kültürel hayatına genelde ise, Halkevlerinin Türk modernleşmesine sağladığı katkılar açısından ışık tutacak niteliktedir.