turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aigai'dan ele geçen lr3 tipi Amphoralar

Roma İmparatorluk Dönemi'nde Batı Anadolu kökenli olan LR3 amphoraları her zaman tartışmalı bir araştırma konusu olmuştur. Erken örneklerinin tek kulplu olması, uzun bir süre bu amphoraların su testisi olarak yorumlanmasına sebep olmuşsa da, güncel araştırmalar ile konuya açıklık getirilebilmiştir. MÖ 1. yüzyıldan başlayarak MS 7. yüzyıla kadar görülmeye devam edilen bu tip amphoraların tek kulplu örnekleri MÖ 1. yüzyıl ile MS 4. yüzyıl arasında görülmektedir. Tek kulplu LR3 amphoraları, tipolojik olarak çift kulplu örneklerin atası sayılmaktadır. Bu açıdan tek kulplu olmasına rağmen bu form, amphora olarak isimlendirilmektedir. Çünkü ticari değeri olan ürünler taşımaktadır. Aigai'da 2004 yılından beri gerçekleştirilen kazı çalışmaları sonucunda ele geçen LR3 amphoraları ve parçaları çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında Aigai buluntusu LR3 amphoralarının tipolojisi oluşturulmuştur. Form özelliklerine bağlı kalarak oluşturulan tipler altında kil özellikleri ve hamur renkleri detaylı şekilde incelenmiştir. Aigai'ın çevresindeki yerleşimlerin LR3 amphoraları da olabildiğince incelenerek, Aigai buluntusu LR3 amphoralarının killerinden ötürü yerel olabileceği düşünülmektedir. Buluntuların tarihlendirmeleri kontekstlere bağlı kalınarak yapılmıştır. Aigai'ın MS. 3. yüzyılın 2. yarısında terk edildiği bilinmektedir ve buluntuların neredeyse tamamı bu tabakadan ele geçmişştir. Bu açıdan çalışma kapsamında değerlendirilen tüm buluntular net bir tarih aralığını örneklendirmektedir. Dolayısıyla buluntuların hepsi tek kulplu LR3 amphorasıdır. MS 3. yüzyılda sanayileşmenin izlerini taşıyan Aigai'da şarap üretimine dair izlere rastlanmıştır. LR3 amphoralarının da şarap taşımada, hatta zeytinyağı ve menengiç yağı taşımada kullanıldığı öngörülmektedir.
Allianoi'da bulunan ezme ve öğütme taş aletler ile taş kaplar

Allianoi, İzmir İli, Bergama İlçesi'nin 18 km kuzeydoğusunda, Bergama-İvrindi karayolu üzerinde, Paşa Ilıcası mevkiinde yer alan bir sağlık merkezidir. Allianoi, Hellenistik Çağ'dan itibaren kullanılmaya başlamış M. S. 2. yüzyılda büyük imar faaliyeti yaşamış, geç antikte yerleşmeye açılmıştır. Allianoi'da 1998- 2006 yılları arasında yapılan kurtarma kazısında, toplam 128 adet ezme ve öğütmede kullanılan taş eser bulunmuştur. Bu eserler formlarına göre mortar, ezme taşları, geniş çaplı sığ kaplar, kaseler ve el değirmeni şeklinde beş ana başlık altında toplanmıştır. Eserler kendi içlerinde formlarına göre de tipolojik değerlendirme yapılarak alt bölümlere ayrılmıştır. Dünyada az sayıda bulunan antik sağaltım merkezinde, değerlendirilmeye alınan bu tip taş eserlerin genel konteksi ile ilgili ilk kez bir çalışma yapılmıştır. İncelenen eserler, ebatları ve buluntu yerlerine dayanılarak bu eserlerin ilaç yapımında kullanılmış olduğu düşünülmektedir. Eserlerin büyük bir kısmı Roma Çağı'na ait olup, Bizans döneminde de kullanıldığı anlaşılmıştır.
Antik çağda Anadolu'da sanayi yapıları

Dünya üzerindeki sanayileşme süreci insanlığın ihtiyaçlarının sonucu olarak meydana gelen bir olgudur. Bu süreç en eski çağlardan beri birçok etkene dayanarak sürekli gelişim içinde olmuştur. İklim, nüfus ve nüfusa dayalı taleplerin oluşması bu etkenlerin başında gelmektedir. Önceleri küçük çaplı ev ekonomisine katkıda bulunan üretim süreci, sonraları artan talebe dayalı olarak büyüme ivmesine girerek sanayileşme evresine gidecektir. Bu evrim sürecinde gelişimi sağlamada yardımcı olan teknoloji, toplumların büyümesinde önemli bir faktör olacaktır. İnsanoğlunun değişimi sürecinde avcı ve toplayıcılıktan devletleşme sürecine kadarki zamanda ortaya çıkıp gelişen önemli sanayi dalları vardır. Öncelikle avcı ve toplayıcılıkta görünen, taşın işlenmesi, iklim şartları ile bağlantılı korunup örtünme ihtiyacını karşılayan dokumacılık, yerleşik düzene geçilmesi ile özellikle alet ve araç yapımında kullanılan metal, ortaya çıkan ürünün saklanmasına yarayan seramik, Akdeniz coğrafyası içinde bulunan, öncelikli gıdalar arasında olan zeytinyağı, şarap ve diğerlerine göre kullanımı daha geç başlayan cam bu önemli üretim dalları arasında bulunmaktadır. Anadolu topraklarının Akdeniz coğrafyası içinde önemli bir konumda olması, bu sanayi dallarına ait hammaddelerin bulunabilirliği, iklimin uygunluğu sanayileşme sürecinde önemli katkılar sağlamıştır. Bu çalışmada, coğrafyanın ekonomisinin büyümesinde en fazla paya sahip olan yedi sanayi kolunun çalışma sistemleri, yerleşimler içindeki veya dışındaki konumları, organizasyonu, kullanılan araçlar ve mamulü hazır hale getirme süreci Batı Anadolu'daki atölye örnekleri ile ortaya konmuştur.
Anadolu'da Roma lejyonları ve askeri birlikleri

Anadolu'nun Roma İmparatorluğu sınırlarına dahil edilmesinden sonra doğu sınırlardan gelebilecek saldırılara karşı ve Anadolu'da güvenliğini sağlamak amacıyla Roma'nın, Doğu sınırlarına kuzeyden güneye olacak şekilde Legio I Pontica'yı Trapezus'ta, Legio XV Apollinaris ve Legio II Armeniaca'yı Satala'da, Legio XII Fulminata'yı Melitene'de, Legio I Armeniaca'yı Claudia'da, stratejik konumunun öneminden dolayı Legio I Adiutrix, Legio I Italica, Legio II Adiutrix, Legio IV Scythica ve Legio VII Claudia'yı Zeugma'da konuşlandırdığı görülür. Ayrıca Isaura bölgesinde güvenliği sağlamak amacıyla bölge halkından kurulan Legio I Isaura Sagittaria, Legio II Isaura ve Legio III Isaura'yı bölgenin merkezindeki Isaura'da konuşlandırılmıştır. Ayrıca Homanad savaşlarından dolayı Legio V Macedonica, Legio VII Macedonica ve Legio XXII Deiotariana da Psidia bölgesinde Roma'nın en önemli koloni şehirlerinden olan Antiocheia'da konuşlandırılmıştır. Elbette bu lejyonlardan bazıları belirtilen kentlerde zaman zaman konuşlandırılmışlar ve amaçlarını gerçekleştirdikten sonra Roma'nın farklı eyaletlerine gönderilmişlerdir. Lejyonlara ilave olarak Anadolu'nun çeşitli kentlerine ya da bölgelerinde konuşlandırılmış Ala'lar, Cohors'lar ve Equitesler de söz konusudur. Karadeniz bölgesinde özellikle Karadeniz'e kıyısı olan kentlerden Amastris'te Ala Gallorum Veteranorum, Sinope'de Cohors Campanorum, Trapezus'ta Cohors Cypriae, Ala Felix Theodosiana ve Cohors Apuleia Civium Romanarorum konuşlandırılmıştır. Ayrıca doğu sınırlarında konuşlandırılmış olan lejyonlara destek sağlamak ve Strata Diocletiana'yı oluşturabilmek amacıyla kuzeyden güneye Cohors Mochora Zigana'da, Cohors Secunda Valentiana Domana civarında, Cohors Secunda Armeniaca Aladaleariza'da, Ala Rrizena Analiba'da, Cohors Quarta Raetorum Sabus'ta, Equites Sagittaria Sabbu ve Ala Auriana Chiaca'da, Ala Prima Augusta Colonorum, Cohors Commagenorum ve Cohors I Bosponorum Melitene'nin güneybatısında konuşlandırılmıştır. Yol güvenliğini sağlamak amacıyla Amaseia'da Ala Claudia Nova, Ala Flavia Augusta Britannica, M. C. R. ve Leg. V Mac. Cohors X; hemen güneyinde Sebastepolis'te Cohors Prima Claudia Equitata; Ancyra'da Cohors II Hispanorum ve Cohors Maximiana, Phrygia Apameiası'nda Cohors I Praetorum, Ala I Gaetulorum ve Gordion'da Cohors VII Breucorum konuşlandırılmıştır. Yukarıda konuşlandırıldıkları belirtilen askeri birlikler, zaman zaman farklı görevleri yerine getirmek amacıyla bulundukları kentlerden ayrılmışlar, bazı birlikler tekrar geriye dönerken bazıları da bir daha geri dönmemişler, görev bitiminde yine bulundukları yerlerde konuşlandırılmışlardır.
The archaeological heritage of the Gallipoli Peninsula: An investigation of the region's past

Bu çalışma, Türkiye'nin kuzeybatı bölgesinde yer alan ve batıdan Ege Denizi doğudan Çanakkale Boğazı tarafında çevrelenmiş olan Gelibolu Yarımadası'nın tarihi üzerine odaklanmıştır. Tez, yarımadanın gelişimini ve çağlar boyunca geçirdiği değişimleri Palaeolitik Çağ'dan Birinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar takip ederek, yarımadanın tarihine ışık tutmaya çalışmıştır. Çalışmanın ana amacı, yüzyıllardır çeşitli kültürlere ve yaşamlara ev sahipliği yapan ve paralelinde, stratejik ve kültürel açıdan büyük bir öenm taşıyan yarımadanın sahip olduğu bu öneme dikkat çekmektir. İlk bölüm, tam ve bütün bir araştırma sunmak amacı ile yarımadanın ve çevresinin coğrafi özelliklerini, Trakya'nın, Balkan Yarımadası'nın ve çevresindeki bölgenin Palaeolitik Çağ'dan Birinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadarki aralığı içine alan kapsamlı bir tarihini sunmayı amaçlamıştır. Bu bölüm tüm bölgeye karşılaştırmalı bir bakış açısı sunar. Tezin ana bölümü birbirini izleyen kronolojik dönemlere göre, Palaelotikten Osmanlı Dönemi'ne kadar Gelibolu Yarımadası'nın tarihini aktarır. Tezin bu seksiyonu Gelibolu Yarımadası'nın lokasyonu, tarihi, insanları, kentleri üzerine yazılmış yazılı belgeleri; mitolojik öyküleri ve yüzey araştırması, kazı gibi güncel araştırmaları kapsarGelibolu'nun tarihine bakış, şu ana kadar bölge hakkında yapılan birbirinden bağımsız ve zaman açısından kesintiye uğramış araştırmaları bir araya toplayarak, yarımadanın ihmal edilmiş / edilmek zorunda kalınmış tarihine dikkat çekmeyi amaçlamıştır.
Batı Anadolu'da neolitik çağ'da kırmızı boyalı tabanlar

Kırmızı boyalı tabanların ilk örnekleri Yakın Doğu'da Çanak Çömleksiz Neolitik Çağ'da ortaya çıkmıştır. Özel bir teknoloji, bilgi, uzmanlık ve kaynak gerektirenkırmızı boyalı kireç tabanlar Batı Anadolu Bölgesi Neolitik Çağ yerleşimlerinde görülmektedir. Tez çalışmasında kapsamında Batı Anadolu'nun Neolitik süreci incelenmiş ve bölgedeki yerleşim yerlerinde Neolitik-Erken Kalkolitik tabakalardatespit edilen kırmızı boyalı tabanlar değerlendirilmiştir. Batı Anadolu'daki kırmızı boyalı tabanların işlevlerinin anlaşılabilmesi amacıyla diğer bölgelerdekiyerleşimler de değerlendirilmiş ve genel özellikleriyle tanıtılmıştır. Kırmızı boyalıtabanların gösterdiği özellikler, kült ya da domestik yapılarla olan ilişkileri, diğer bölgelerdeki kırmızı tabanlarla benzerlik ve farklılıklarının değerlendirilmesi tez çalışmamızın esas konusunu oluşturur.
Nikaia'daki antik sütun başlıkları

Sütun başlıkları, yapıların hem taşıyıcı birimlerinden hem de süsleme öğelerinden biridir. Taşıyıcı olarak mimari düzenlere göre değişiklik göstermekle birlikte yapının ihtişamını ve inceliği göstermektedir. Antik dönemde kentler, ihtişam ve prestij kazanmak için kökenlerini tanrılara adamak, eyalet içerinde unvan sahibi olmak, imparatorlar adına tapınak, yapı inşa ettirmek gibi eylemlere girişirler. Bu faaliyetlerle birlikte inşa edilen yapılar estetikleri ile ön plana çıkartılmaya çalışılmıştır. Antik Dönem'de Bithynia bölgesi içerisinde yer alan Nikaia/İznik bölgenin önemli yerleşimlerinden biri olmasına rağmen olan kentin mimari öğeleri, sütun başlıkları ile ilgili günümüze kadar envanter ve değerlendirme çalışması yapılmamıştır. Tez çalışmasıyla ilçe merkezinde ve sur duvarlarında bulunan başlık ve başlık parçaları için envanter çalışması yapılmış, İznik Arkeoloji Müzesinde korunan eserlerle birlikte değerlendirilerek ayrıntılı bir şekilde tanımlanmış, bezeme sınıflandırılması yapılmış ve tarihsel değerlendirmeleri gerçekleştirilmeye çalışılmıştır. Ayrıca bu çalışma ile birlikte Nikaia'nın Helenistik ve Roma İmparatorluk Dönemi'ndeki yapı çeşitliliği ile ilgili fikir elde edilmeye çalışılmış olup kentin mimari dokusunu anlamak adına yapılacak çalışmalara da bir ön adım olabilmesi amaçlanmıştır.
2006-2007 tralleis kazılarında ele geçen amphoralar

Karia kenti olan Tralleis, antik dönemde Batı Anadolu'da önemli bir yere sahipti. Hellenistik ve Roma Döneminde heykeltıraşlıktan başka, seramik alanında da öne çıktığı, yapılan çalışmalar ve ele geçen buluntulardan anlaşılmaktadır. Kentin Sigillata üretimi yaptığı antik kaynaklarda geçmektedir. Kazı çalışmalarındaki buluntular ile yapılan çalışmalar bunu kanıtlar niteliktedir. Şimdiye kadar detaylı bir şekilde incelenmeyen Tralleis amphoraları hakkında detaylı bilgiler edilmeye çalışılmıştır. 2006- 2007 kazı çalışmalarında bulunan 141 adet amphora parçalarının ışığında kentin hangi tip amphoraları kullandığı ve amphora üretimindeki yeri belirlenmek istenmiştir. Hellenistik ve Roma Döneminde sevilerek kullanılan tiplerin örneklerine buluntular arasında da rastlamaktayız. En yoğun buluntumuz olan LR 3 tipi amphoralar üretildikleri yerlere göre farklı form özellikleri göstermektedir. Elimizdekilerle farklı bölge üretimi LR 3 amphoralarını karşılaştırıldığında, aynı form özelliğini göstermediğini görmekteyiz. Böylece Sigillata üretim merkezi olan kentin LR 3 tipini de üretmiş olması olasıdır.
Tek Parti Döneminde, Orta Asya ve Sümer-Hitit araştırmaları

Ulus devletlerin kuruluşları esnasında tarih ve arkeolojiye özel bir önem verdikleri ve meşruluklarını geçmişş uygarlıklara dayandırmaya çalıştıkları görülmektedir. Türkiye Cumhuriyet'in kuruluş aşamasında tarih, arkeoloji, antropoloji ve dilbilim gibi disiplinler yeni Türk devletinin meşruluğunun sağlanmasında önem kazanmıştır. Gene bu disiplinlerden Türk ulusunun bilincinin yeniden şekillendirilmesinde yoğun şekilde yararlanılmıştır. Türkiye'de bilhassa Tek Parti Dönemi'nde Orta Asya prehistoryası, Sümer ve Hitit medeniyetleri üzerine yapılan araştırmalarda da bu temel hedeflerin gözetildiği görülmektedir. Bu çalışmamızda bilim ve siyasetin iç içe geçtiği Tek Partili yıllarda Türkiye'de Sümer-Hitit ve onlara kaynaklık ettiği düşünülen prehistorik Orta Asya Medeniyet'inin nasıl algılandığı ve kitlelere nasıl tanıtıldığı üzerinde durulmuştur.
Tunceli-Mazgirt/Kaleköy kalesi

Kaleköy Kalesi, Tunceli iline bağlı Mazgirt ilçesinin kuzeydoğusunda yer alan bir tepe üzerinde konumlanmıştır. Karayolu ile ilçe merkezinden uzaklığı 15km. iken kuş uçumu uzaklığı 4.17 km. olarak ölçülmüştür. Kale, adını hemengüneybatısında bulunan Kaleköy Köyü'nden almaktadır. Yerden itibaren 80 m. yüksekliğe sahip kale, tepe eğimindeki teraslar üzerine inşa edilmiştir. Kaleye ilişkin ilk keşifler XIX. yüzyılın sonlarında gerçekleşmiştir. Urartu döneminde Van - Malatya yol güzergahının üzerinde yer alan kaleninyüzeyindeki arkeolojik ve filolojik kanıtlar Urartu döneminde en az iki yapım evresigeçirdiğini ortaya koymaktadır. Ortaçağ'a ait bulgular zayıftır; ancak sınırlı olsa da bir iskanın olduğu kabul edilmelidir. Kalenin kısmen tahrip olmuş tek yazıtı M. Ö. VII. yüzyılda hüküm sürmüş Urartu kralı II. Rusa'ya aittir. Kale içerisinde dönemin inanç sistemine yönelik yapıların yoğunluğu, yerleşimin önemli bir kültsel işlevine işaret etmektedir. Bunu Urartu çivi yazısı ile mezar dromosuna kazınmış yazıtıniçeriği de doğrular niteliktedir. Kale içerisindeki yapılar güney ve batı cephelerde yoğunluk kazanmıştır. Kalenin sitadel kesmi açık bir şekilde seçilebilmektedir. Yerleşimde iki farklı kaya mezarı saptanmıştır. Bunlardan biri iki odalıdır; ve ahşap ev öykünmesine uygun olarak yapılmıştır. Ana mezar odasının içerisinde yer yer kırmızı renkli boyamotifleri görülmektedir. Bu kaya mezarı ile ilişkili dışarıya doğru bir sarnıca/kuyuyaaçılan kapı çerçevesi, kült amaçlı bir işlevi yerine getirmiş olmalıdır. Öteki bir mezar yapısı tek odalı olup, kapısı ve planı yerel özellikler gösterir. Tapınım için yapılmış yapılar arasında nişli tapınım alanı ile en tepe de bulunan kutsal alan önemlidir. Yerleşimin en büyük yapısı, sitadelin hemen aşağısında yer alan ve yönetici sarayınaait kaya tabanları olarak değerlendirilen uzun yapılı kaya platformudur. Küçük yüzey buluntuları arasında başta Orta Demir Çağı yerel niteliktekiyivli ya da yivsiz seramiği olmak üzere Biainili seramiği ve Orta Çağ'a ait çanak çömlek parçaları ile çeşitli büyüklükteki demir cürufları yer almaktadır. Kalenin yıkımı M. Ö. VII. yüzyılın ortalarında öteki Urartuyerleşimlerininde terk edilmesiyle sonuçlanan ve eş zamanlı olarak ortaya çıkan siyasal gelişmelere bağlanabilir. Hem Kaleköy Kalesi'nde, hem de onun içinde yeraldığı Yukarı Fırat Bölgesi'nde 125 yıla yakın süre devam eden Urartuegemenliği, II. Rusa döneminden sonra sonlanmış görünmektedir.
Trakya'da Mısır kültleri

'Trakya'da Mısır Kültleri' isimli bu tez, coğrafi olarak kuzeyde Haimos Dağları, güneyde Aigaios Pontus ve Hellespontos, doğuda Pontos Euksinos, Bosphoros Thrakios ve Propontis ile sınırlanmış tarihi ve coğrafi bir bölge olan Trakya'da günümüze kadar yapılmış olan araştırmalar sonucu ortaya çıkan Mısır Tanrı ve Tanrıçalarına ait olan buluntuların incelendiği bir çalışmadır. Bu çalışmada yayını yapılmış, Trakya'da Mısır kültü ile ilişkili M. Ö. 4. yüzyıl ile M. S. 3 yüzyıl arasına tarihlenen 32 adet arkeolojik, 33 adet epigrafik ve 80 adet nümismatik buluntu incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, Antik Trakya'nın Tarihi ve Coğrafyası ile Trakya ile Mısır ilişkilerinden bahsedilmiştir. İkinci, üçüncü ve dördüncü bölümlerde Trakya Bölgesi'ndeki Mısır ile ilişkili buluntular yerleşim yerlerinin alfabetik olarak dizilimi yapılarak detaylandırılmaya çalışılmıştır. Son bölümde, Tanrı ve Tanrıçalar hakkında bilgiler verilip, ekler bölümü ve haritalarla da çalışma desteklenip sonlandırılmıştır.
Nympheler ve Lykia'dan Nymphelere adanmış kabartmalar

Bu yüksek lisans tezi iki konuya eğilmektedir. İlk konuda Nymphelere dair mitolojik ve ikonografik bilgiler ile Nymphe kültünün genel özellikleri, ikinci konuda ise Lykia Bölgesi'nde bulunmuş Nymphelere adanan stel ve kabartmalar incelenmiştir. Söz konusu eserlerin tespiti için Antalya, Burdur, Fethiye, Afyonkarahisar ve İstanbul Müzelerinde çalışılmış, saptanan eserler belgelenmiştir. Arazi çalışmasının yanı sıra stel ve kabartmaların analojilerinin ve ikonografik şemalarının belirlenmesi amacıyla kitaplık çalışması yapılmıştır. Bu araştırmaların sonucunda Lykia Bölgesi'ne ait 18 adet eser kataloglanmış ve tipolojik yönden incelenmiştir. Hem kendi içlerinde hem de benzer eserlerle karşılaştırılarak değerlendirilen eserlerin bölgedeki yayılımın incelenmesi ve tarihlendirilmesi amaçlanmıştır
Suluin Mağarası Holosen Dönem yontmataş endüstrisi

Tezimizin konusunu Suluin Mağarasının 2007 2011 yılları arasında yapılan kazılarda elde edilen yontmataş endüstrisi oluşturmaktadır. Tip listesinin ortaya konulmasında ve tanımlarda yontmataş endüstrinin tamamı göz önüne alınırken, analiz çalışmalarında tamamı AH. 20 tabakaya kadar kazılmış plankareler (H6-10, I6-10, J6-10) dikkate alınmıştır. İncelenen toplam 4214 adet yontmataş endüstrisi, işlenmiş ve işlenmemiş tüm ürünleri içermektedir. Analizde toplam 356 adet düzeltisiz parça, 291 adet çekirdek ve çekirdek parçası, 920 adet makrolitik ve mikrolitik alet olmak üzere toplam 1567 parça çalışılmıştır. Suluin yontmataş endüstrisinde hammadde olarak % 63,87 oranla en fazla radyolaritin kullanıldığı, onu % 34,37 oranla çakmaktaşı ve % 1,74 oranla obsidiyenin izlediği görülmüştür. Suluin yontmataş endüstrisinde dilgisel yongalama hakimdir. Suluin Mağarası çekirdekleri, hazırlanmış çekirdekler (% 66) ve hazırlanmamış çekirdeklerden (%34) oluşur. Hazırlanmış çekirdekler içinde en yoğun (%33,3) görülen tip mikro çekirdeklerdir. Yontmataş aletlerin 754 adedi makrolitiklere, 166 adedi mikrolitiklere aittir. Makrolitik aletlerde 20 ana tip, 96 alt tip saptanmıştır. Makrolitiklerde düzeltili yonga en yoğun görülen alet tipidir. Suluin mağarasında bulunan makrolitik aletlerden iki sırtlı uç ve saplı alet tip 2 ile saplı alet tip 3'ü Suluin yontucuları tarafından üretilen yerel aletler olarak sınıflandırabilirler. Suluin Mağarası mikrolitikleri, hemen hemen tüm arkeolojik seviyelerde makrolitik aletlerle birlikte bulunurlar. Analize alınan 166 adet mikrolitik aletin % 97'si geometrik olmayan mikrolitik, % 1 ,8'i geometrik mikrolitik, % 1 ,2'si tanımlanamamış mikrolitiktir. Suluin mikrolitiklerinde 7 ana tip, 45 alt tip belirlenmiştir. Mikrolitiklerde en yoğun görülen alet tipi keski ağızlı okucudur. Suluin Mağarası'nın da yer aldığı Katrandağı mağaralarında Epi-paleolitik'ten bu yana yontmataş endüstrisinde yerel hammadde olarak radyolaritin yoğun olarak kullanımı ve alet yapım geleneği benzerdir.
Önasya ve Ege Uygarlıklarında ilk yazılı kaynaklar

'Önasya ve Ege Uygarlıklarında İlk Yazılı Kaynaklar' adlı çalışmada; bilim dünyasında yazı olarak kabul gören ilk örneklerden harf esasına dayanan alfabelere kadar geçen zaman diliminde, Anadolu ve Anadolu'ya komşu coğrafyalarda yazının gelişim serüveni üzerinde durulmuştur. Bugün kullandığımız ve hayatımızın ayrılmaz bir parçası olan; sahip olduğumuz kültür birikimin ve teknolojinin yegane dayanak noktası olan yazının ataları olan çivi yazısı ile hiyeroglif yazıdan modern alfabelerin geliştirilmesine kadar süren, yazının simgesel değişimi ve dönüşümü incelenmiştir. Ayrıca geliştirilen yazının uygulandığı malzeme, yazı araçları, geliştirilen ilk yazı çeşitleri, farklı uygarlıkların kullandığı alfabe ve yazılar; bölge, yazının çözülmesi, yazılı metinlerin konuları ve yazının bulunduğu yerleşmeler ana başlıkları altında araştırılmıştır. Şüphesiz yazı, yalnızca bir iletişim aracı değil aynı zamanda insan beyninin sembolik gelişiminin ulaştığı bir dönüm noktasıdır. Gelinen bu nokta kültürel gelişim sürecinde uzun süren bir arayışın ve birikimin ürünüdür.
1992-1995 yılları arasında Phokaia kazılarında bulunmuş amphoralar

Phokaia kazılarında dikkat çeken amphora buluntuları, bu konuda bir çalışma yapılmasının gerekliliğini ortaya koymuştur. Tezimizin kapsamında olan ticari amphoralar Phokaia kazılarında özellikle 1992 ile 1995 kazı sezonları arasında çok sayıda ve çeşitli formlarda ele geçmişşlerdir. Türkiye'de yeni gelişmeye başlayan amphora çalışmaları, Avrupa'da temelleri geçmişşe dayanan köklü bir çalışma alanıdır. Avrupalı bilim adamlarının yapmış olduğu çalışmalarla birçok amphora tipinin üretim yeri belirlenmiş ve kronolojileri kurulmuştur. Avrupa'da yapılmış amphora çalışmaları çok köklü olmasına rağmen, bazı problemleri de çok eskiye gider. Örneğin Doğu Yunan ya da Ionia'daki şehirler tarafından kurulmuş kolonilerde yapılan kazılarda ele geçtiğinden dolayı araştırmacılarca 'Doğu Yunan' ya da 'Ionia' kökenli olması gerektiği düşünülen ve bu düşünce doğrultusunda 'Doğu Yunan' ya da 'Ionia' genel coğrafi terimi içerisinde toplanmış çeşitli formlarda amphora gruplarının üretim merkezleri problemleri büyük ölçüde bu civarda yapılacak kazılarla çözümlenebilecektir. Kazılar sırasında, tarihleyici materyal bakımından zayıf tabakalarda ele geçen, ve daha önce tespit edilmiş tiplerde amphoralar önemli tarihleme kriterleri olabilirler. Ayrıca bu amphoralar, hangi merkezlerin birbirleri ile ticari ilişkiler içerisinde olduğunun göstergesidirler. Tez çalışması bu esaslar da göz önüne alınarak başlatılmıştır. İlk etapta Phokaia kazılarında en yüksek sayısal yoğunluğa sahip olan Khios, Klazomenai, Lesbos, Miletos, Samos ve yerel üretim ticari amphoralann tipolojik ve kronolojik gelişimlerinin aktarılmaya çalışıldığı bu tez, Phokaia kazılarında bulunmuş olan yukarıda bahsedilmiş merkezlere ait ticari amphorala ele geçtiği yapı katlan ile birlikte, diğer buluntu merkezlerinden ele geçen benzer amphoralar göz önünde tutularak hazırlanmaya
Soli/Pompeiopolis E7 plankaresi rögar buluntuları

Kilikya Bölgesi'nin en büyük liman kenti olan Soli/Pompeiopolis, anıtsal cadde yapısı ve bu cadde de yer alan dükkanları ile dikkat çekici bir kent statüsüne sahiptir. Çalışmanın konusunu Sütunlu Cadde'deki bir dükkanın içinde bulunan rögardan açığa çıkarılan malzeme grupları ve bu malzeme gruplarının Soli/Pompeiopolis'in tarihi ve ticari bağlantıları açısından önemini oluşturmaktadır. Rögarda bulunan MÖ 2. yüzyıl ile MÖ 1. yüzyıl arasına tarihlendirilen kent sikkeleri ile MÖ 96-87 tarihli Demetrios III sikkesi ve seramik gruplarının üretildiği tarih aralığı dikkate alındığı takdirde rögar, MÖ 2. yüzyıl sonu ile MÖ 1. yüzyılın birinci çeyreği arasına tarihlendirilmiştir. Rögarın kullanım gördüğü tarihi MÖ 70 /69'da Armenia Kralı III. Tigranes'in halkı göçe zorladığı döneme denk gelmektedir. Tez kapsamında, malzeme grupları ayrıntılı olarak incelenerek, rögarın kullanım durumu ve amacı hakkında sonuç aranmaya çalışılmıştır. Kontekst buluntu topluluğunun verdiği kesin tarih aralığı; öncelikli olarak hem Soli/Pompeiopolis tarihi ve ticari ilişkileri açısından, hem de kesin tarihi bilinmeyen malzeme gruplarını bir nebze aydınlatması açısından oldukça önem taşır.