turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Euro-Mediterranean partnership and the intercultural dialogue

Üçüncü Sepet ve Kültürlerarası Diyalog olgusuna yönelik bu yenilenen önemduygusu çerçevesinde özellikle sürecin siyasallaştırılması ve güvenlik bakış açısınınyerleştirilmesi, kültürel grupların temsiliyeti ve sivil toplum kuruluşlarının katılımı konularında ciddi problemler gözlemlenmiştir. Sonuç olarak, Avrupa-Akdeniz Vakfı'nın, özellikle maddi kaynaklar ve sivil toplum katılımı konularındaki bağımsızlığının ciddi boyutta geliştirilmesi önerilmiştir çünkü mevcut düzen içerisinde ortak ülkelerdeki siyasi aktörler ve hükümetler, bölgedeki kültürel ilişkilerin düzenlenmesi için tamamen sivil bir kurum tarafından yürütülenKültürlerarası Diyaloğun işlevselliği üzerinde sıkı bir kontrole sahiplerdir.
Cultural policy of the European Union and integration of Turkey

1999 Helsinki Zirvesi'nde Türkiye'ye adaylık statüsü verilmesiyle beraber Türkiye ile Avrupa Birliği ülkeleri arasındaki farklılıklar daha fazla önem kazanmıştır. Avrupa Birliği'nin Türkiye'nin tam üyeliğe kabulü için hiç şüphesiz Türkiye'den yerine getirmesini beklediği bir takım siyasi ve ekonomik kriterler mevcuttur. Ancak pek çok aydının da üzerinde fikir birliği sağlamış olduğu gibi, Türkiye'nin Avrupa Birliği ile bütünleşmesi önündeki engeller sadece siyasi ve ekonomik değil; aynı zamanda ve önemli ölçüde kültüreldir. Bu tezin amacı, Türkiye ile Avrupa Birliği'ni kültürel düzlemde inceleme altına alarak; her ikisi arasındaki farklılıkları ve benzerlikleri, bu kapsama giren tüm ülkelerin kültürlerinin eşsiz ve özgün doğalarına saygı ve takdiri muhafaza etmek suretiyle, ortaya koymaktadır. Bu süreçte, kültürlerin kendilerini inşa edilmiş önyargılardan özgürleştirerek, aralarında gerçekleşecek doğal çekim sürecinde birbirlerine yakınlaşmalarını sağlayacak bir zemin önerebilmek bu tezin en başlıca hedefidir. Bu bağlamda 'kültür ve sanat' faaliyetleri; kültürleri birleştirme, aralarındaki iletişimi arttırma ve Türkiye'ye hakiki ve sağlıklı bir bütünleşme yolu açma gayesinde en yüksek potansiyele haiz bir araç olarak görülmektedir. Bu bakış açısından yola çıkarak, 2010 İstanbul Avrupa Kültür Başkenti organizasyonu Türkiye için Avrupa ile bir adım daha yakınlaşmak, Türk kültürü üzerine yanlış algı ve yargıları düzeltmek ve Türkiye'nin Avrupa'ya tanıtımında mevcut eksiklikleri gidermek amacında önemli ve iyi değerlendirilmesi gereken bir fırsat olarak görülmektedir.
Alternatif para politikası stratejileri ve enflasyon hedefleme stratejisi:Türkiye örneği

Enflasyon 1970'lerde ciddi bir sorun olarak dünya gündemine geldikten sonra fiyat istikrarı para politikalarının öncelikli hedefi haline gelmiştir. Para politikası uygulamaları sosyal ve ekonomik şartlara ve merkez bankalarının konumlarına göre ülkeden ülkeye farklılıklar göstermesine rağmen, fiyat istikrarı nihai hedef olmadaki kritik önemini korumuştur.1970'lerin ikinci yarısına gelindiğinde birçok ülke faiz oranı ve döviz kuruhedeflemesini bırakmış, bunun yerine parasal büyüklükleri öne çıkarmışlardır. Parasal hedeflemenin başarılı olabilmesi, hedeflenen parasal büyüklükler ile enflasyon arasında uzun dönemli ve istikrarlı bir ilişkinin varlığına bağlı olmaktadır. Kısaca para talebinin istikrarlı olması gerekmektedir. 1990'lardan sonra, parasal hedefleme ve döviz kuru hedeflemelerinin enflasyonu önlemede başarısız olmasından sonra yeni bir strateji olarak enflasyon hedeflemesine geçilmiştir. Döviz kuru ve parasal büyüklüklerin ara hedef olarak kullanılmasınınfiyat istikrarını sağlamada başarısız olması, alternatif bir para politikası stratejisi olarak enflasyon hedeflemesi stratejisini ortaya çıkarmıştır. Enflasyon hedeflemesi stratejisi, parasal büyüklükler ve/veya döviz kuru gibi ara hedefler yerine doğrudan doğruya enflasyonun hedeflenmesini içeren bir para politikası stratejisidir. Bu stratejiye göre, para otoriteleri para politikasınıönceden ilan edilmiş ve orta vadeli sayısal bir enflasyon hedefini gerçekleştirmek için uygulanmalıdır. Şeffaflık ve hesap verme de enflasyon hedeflemesinin çok önemli bileşenleridir. Enflasyon hedefleme stratejisinegeçilebilmesi, bazı ön koşulların yerine getirilmesine bağlıdır. Söz konusu önkoşullar; merkez bankasının bağımsız olması, para politikasının birincilamacının fiyat istikrarı olması, mali baskınlığın olmaması, istikrarlı mali sistem ve gelişmiş mali piyasaların olmasıdır.2Bu bağlamda çalışmanın amacı, para politikasının amaç ve araçları teorik olarak tanımlandıktan; alternatif para politikası stratejileri olan, döviz kuru hedeflemesi, parasal hedefleme, faiz oranı hedefleme ve nominal gelirhedefleme stratejilerinin tanımları yapılıp, avantaj ve dezavantajlarısıralandıktan sonra çalışmanın asıl konusu olan enflasyon hedefleme stratejisini ayrıntılı bir şekilde incelemektir. Ayrıca 2002- 2005 yılları arasında Türkiye'de uygulanan örtük enflasyon hedeflemesi sonucunda, 2006 yılında açık enflasyon hedefleme stratejisine geçen Türkiye'nin bu para politikası sonucunda fiyat istikrarı konusunda geldiği son noktayı değerlendirmektir.
18 Nisan 1999 genel seçimleri ve 3 Kasım 2002 genel seçimlerinde siyasal yaklaşımları farklı gazetelerin karşılaştırılması: 18 Nisan 1999 genel seçimleri ve 3 Kasım 2002 genel seçimleri örnekleri

ve 3 Kasım 2002 Genel Seçimlerinde Siyasal Yaklaşımları Farklı Gazetelerin Karşılaştırılması: 18 Nisan 1999 ve 3 Kasım Genel Seçimleri Örnekleri' konulu çalışmada, yazılı basının seçim dönemlerinde, siyasal partilere ilişkin tutumları belirlenmeye çalışılmıştır. Yazılı basın haberlerinin çözümlenmesi sonucunda, seçim dönemlerinde basının bazı partileri olumlu, bazılarını ise olumsuz yansıttığı belirlenmiştir.
Media freedom and the role of ideology

Medya özgürlüğü iyi bir yönetim için gereklidir, o halde medya özgürlüğünü belirleyen faktörler nelerdir? Medya kuruluşlarının kendi ideolojilerinin olması onları yönetimdeki partinin olası etkisinden bağımsız kılar mı? Medya üzerine yazılmış siyasal ekonomi literatürü medya kuruluşlarının kendi ideolojilerinin olmasını medya özgürlüğü açısından olumsuz bir etki olarak değerlendirir. Bu çalışma, bir model yardımıyla, medya kuruluşlarının kendi ideolojileri olmasının, onları yönetimdeki partinin etkisinden bağımsız kılabilecek bir etken olarak, medya özgürlüğünü pozitif yönde etkileyebileceğini göstermektedir. Modelde, medya kuruluşları ideolojik olarak hükümet karşıtı olanlar ve diğerleri olarak ikiye ayrılırlar. Sonuçta hükümetin ideolojik karşıtı olan medya kuruluşlarının medya içindeki oranı arttığında, medyanın yönetimdeki parti tarafından tamamen ele geçirilmesinin zorlaştığı gözlenir. Türkiye ve Peru üzerine vaka çalışmaları modelin sonuçlarını desteklemektedir.
Local governments and civic engagement in network society: The cases of Kadıköy and Üsküdar Municipalities

Ağ Topluluğunun daha demokratik ve katılımcı olduğu varsayılmaktadır. Ancak, bu varsayım son zamanlarda eleştirel bir yaklaşımla ele alınmaktadır. Sosyal medya, çeşitli grupların ve yapıların bilgi paylaştığı ve görüşlerini ifade ettiği kilit alanlardan biridir. Artık sosyal medya olmadan sosyal hayatı düşünmek mümkün olmasa da, böyle etkileşimli alanların gerçekten demokratik ve etkili iletişim araçları olup olmadığı da bir soru işaretidir. Bu tez, Kadıköy ve Üsküdar Belediyelerinin Twitter kullanımına odaklanarak yerel yönetimlere sivil katılım sorununu ele almaktadır. Tez çalışmasında yapılan araştırmalar Twitter gibi platformlarla mevcut ağ ilişkilerinin demokratik bir ilişki için gerekli olan güvene dayanmadığını göstermiştir. Kadıköy ve Üsküdar Belediyesi'nin tweetlerinde yapılan içerik analizleri sonucunda, yetki devri, çevrimiçi siyasi kutuplaşma, cevaplanmayan isteklerin kontrol mekanizmasındaki eksikliği gibi özelliklerin güvene dayalı yapıdan uzak olduğu tespit edildi. Bu bulgulara dayanarak tez, yerel otoritelerin Twitter yaklaşımlarını araçsaldan iletişimsel eylem kuramına dönüştürmeleri gerektiğini savunuyor. Aynı şekilde, yerel otoriteler ve yurttaşlar arasındaki iletişimi izleyen üçüncü taraf bir aktöre de ihtiyaç olduğu ortaya çıkıyor.
Turgut Özal Döneminde Türkiye'nin Bulgaristan Türkleri politikası: Konstrüktivist bir inceleme

Bu çalışmanın ana amacı İnşacı yaklaşımın temel prensiplerini ortaya koyarak Bulgaristan Türklerinin yaşadığı sıkıntıları bu yaklaşım çerçevesinde analiz etmektir. Bu bağlamda, 1984- 1989 yılları arasında Bulgaristan Türklerinin yaşadığı sıkıntılar ve bu sıkıntılara karşı dönemin Türkiye Başbakanı Turgut Özal'ın yürüttüğü politikalar Konstrüktivist bir yaklaşımla ele alınmıştır. Sadece maddi unsurları referans kabul eden Realizmin çöküşe geçtiği bir dönemde, Bulgaristan'da yaşanan olayları iyi analiz eden Turgut Özal, politikalarını bu çerçeve üzerine inşa etmiştir. Bu anlayışla politikalarını uygulama sahasına koyan Özal, maddi unsurların yanında diplomatik kanalları da kullanarak problemin çözümü adına kalıcı adımlar atmaya çalışmıştır. Ancak Özal'ın atmış olduğu adımların Bulgaristan tarafında karşılık bulmaması neticesinde tarihte '89 Göçü' olarak bilinen büyük göç hadisesi yaşanmıştır. Bu çalışmanın diğer bir özelliği de Turgut Özal'la Todor Jivkov'un uygulama sahasına koyduğu politikaları Konstrüktivist bir analize tabi tutarak karşılaştırmaktır. Bu sayede, karşılaştırmalı bir analiz yapılarak İnşacı yaklaşımın daha iyi anlaşılabileceği düşünülmektedir.
Milli kültürel kimlik bağlamında Erken Cumhuriyet Dönemi müzik eğitim politikalarının değerlendirilmesi

İmparatorluktan ulus devlete geçiş sürecini ifade eden Erken Cumhuriyet Dönemi, birçok süreç üzerinden analiz edilebilir. Bu süreçlerden en önemlisi olarak ifade edebileceğimiz ulus inşası, bünyesinde pek çok farklı bileşeni barındıran bir sürece denk gelmektedir. Bu tez, ulus inşa süreci içerisinde kültür politikalarının bir ayağını ifade eden müziğin, eğitimi üzerine odaklanmaktadır. Bir taraftan inşa edilen milli kültürel kimliğin, diğer taraftan tüm ülkede yaygınlaştırılması, benimsetilmesi ve geliştirilmesi dönemin müzik eğitim politikalarının ana amacını ifade etmektedir. Bu sürece mevcut eğitim ve öğretim kurumları yaşadıkları çeşitli değişim ve dönüşümlerle dahil edilirken, birçok yeni kurum ve kuruluş da eklenmiştir. Bu nedenle tezde, Erken Cumhuriyet Dönemi'nin müzik eğitim politikaları değerlendirilirken, örgün eğitim kurumları olarak ifade ettiğimiz okulların yanında, genel eğitim kurumları olarak değerlendirdiğimiz kurum ve kuruluşlar da kapsama dahil edilmiştir. Bu değerlendirişte, dönemin müzik ders kitapları ve genel eğitim kurumları olarak nitelendirdiğimiz Halkevlerinin, Radyonun ve Köy Enstitüleri'nin çıkarttığı dergiler eleştiril ve karşılaştırmalı bir analize tabi tutulmuş, dönemin müzik eğitim politikalarının temelinde modern ve milli bir kültürel kimliğin tüm ülkede tesisinin amaçlandığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu amacın dönemin müzik eğitimi açısından görünürlüğü ise, milli müzik olarak halk müziğinin, modern müzik olarak da Batı müziğinin benimsenmesi olmuştur. Modern ve milli müziğin bu iki müziğin sentezi üzerinden inşa edileceği düşüncesinin, incelediğimiz dönem içerisine yansıması ise, 1940'lara kadar ülkede ağırlıklı olarak Batı müziği temelli bir eğitimin, 1940 sonrası dönem içinse halk müziği ağırlıklı bir müzik eğitiminin yürütülmesine neden olmuştur.
Right-wing populist governments' rhetorical framing of economic inequality: The Cases of BJP in India and AKP in Turkey

Sağ popülist hükümetler artan ekonomik eşitsizliği ne şekilde ifade ederler? SPH'lerin eşitsizlik tasvirlerinde sağ popülizmin oynadığı rol nedir? Bu hükümetler tartışmayı ekonomik eşitsizlikten uzaklaştırıp, ekonomiyle ilgili hangi konulara odaklanırlar? Popülizm çalışmaları ekonomik eşitsizlikle alakalı kaygıları çoğunlukla sol popülizmle bağdaştırdıkları için, literatürde sağ popülizmin eşitsizliğe yaklaşım ve değinme biçimleri çoğunlukla göz ardı edilmiştir. Halbuki özellikle Küresel Güney'de, artan ekonomik eşitsizlik ve SPH'lerin yolları kesişmekte ve bu kesişimleri görmezden gelmek zorlaşmaktadır. Eşitsizliği tartışma ve ifade etme biçimlerini ele alan araştırmalar da sağ popülist söylemin ekonomik eşitsizliği anlamlandırma ve ifade etme üzerine muhtemel etkilerini incelemede yetersiz kalmaktadır. Bu tez, SPH'lerin ekonomik eşitsizliğe değinme ve onu tartışma biçimlerini analiz ederek literatürdeki bu açığı doldurmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, Hindistan'da BJP ile Türkiye'de AKP 'En Farklı Sistemler Tasarımı' vakaları olarak karşılaştırmalı şekilde incelemektedir. Tezin hipotezlerini test etmek üzere Modi ve Erdoğan'ın resmi açıklamaları ile BJP ve AKP'nin seçim beyannameleri içerik analizi metodu benimsenerek incelenmiştir. Sonuç olarak, SPH'lerin ekonomik eşitsizlikten bahsederken sıklıkla ahlaki suçlama ile bireyselleştirme ve fırsat eşitliği temalarını kullandıkları ve eşitsizlik terimini bir 'şemsiye tabir' şeklinde kullanarak yoksulluğu azaltmadaki başarılarını öne çıkardıkları tespit edilmiştir.
Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri bağlamında Avrupa'da Türk Diasporası: Hollanda örneği

Avrupa'da, halihazırda sayıları beş milyonu geçmişş olan Türk nüfusu ve bu nüfusun Türkiye'yi temsillerini değerlendirmek, konunun önemi düşünüldüğünde akademik çalışmalara sayıca az konu olmuştur. Türk Diasporası, gücünün farkına varamamış ve örgütlenerek kendisine aleyhtar olan diğer diasporalara karşılık vermekte başarısız olmuştur. Sadece Avrupa'da değil yurt dışındaki tüm Türk varlığının sesini duyurabilmesindeki en önemli yol ise ekonomide ve siyasette söz sahibi olmalarıdır. Bu noktada Türk Diasporasını dünyanın önde gelen diasporaları olan Yahudi veya Ermeni diasporasından ayıran en önemli nokta varlıklarını siyaset ve ekonomi alanlarında hissettirememeleridir. Dünyada başarılı bir Türk Diasporası sadece ekonomik yolla Türkiye'ye ve bulundukları ülkede kendilerine katkı sağlamakla kalmayacak, aynı zamanda sözde Ermeni soykırımı meselesinde olduğu gibi Türk dış politikasındaki bazı temel sorunların çözümünde rol oynayacaktır. Bu sayede tarihi gerçeklerin su yüzüne çıkmasında sadece Ermeni ve Rum lobilerinin tasarrufu olması engellenecektir. Bu değerlendirmeler ve incelemeler ışığında görülmektedir ki, Avrupa'da güçlü bir Türk Diasporası oluşturulmasıyla birlikte özellikle terör karşısında Türkiye'yi insan hakları ihlali yapmakla itham eden Avrupa lobilerine karşı Türkiye'nin daha savunmacı bir duruşu olabilecektir. Tez çalışması Hollanda örneği üzerinden Türkiye AB ilişkileri çerçevesinde diaspora faaliyetlerini analiz etmektedir. Hollanda'nın gerek Türk nüfusun mevcudiyeti gerekse AB'nin kurucu altı ülkesinden biri olarak Avrupa siyasetindeki başat konumu bu ülkenin seçilme gerekçesini açıkça ortaya koyar niteliktedir.
Liderler, kurumlar ve süreçler bakımından Türkiye'de siyasal güven: Sosyolojik nicel bir araştırma

Genel anlamda yönetilenlerin siyasi rejime, siyasal topluma, hükümete, siyasi kurumlara, siyasi liderlere, ekonomi politikalarına, kısacası siyasal sistemin enstrümanlarına ilişkin besledikleri tutum ve inançlar olarak tanımlanan siyasal güven, yaklaşık yarım asırdır sosyoloji, siyaset bilimi, ekonomi, kamu yönetimi gibi disiplinlerin ilgisini cezp etmektedir. 1960'lı yıllarda Gabriel Almond, Sidney Verba ve David Easton gibi siyaset bilimcilerin çalışmaları, siyasal güven literatürünün ilk örneklerini oluşturmuştur. Daha sonra Arthur Miller, Ola Listhaug, Jack Citrin, Pippa Norris, Joseph Nye, Ken Newton ve Marc Hetherington vd. siyasal güven teorisyenleri, literatürün gelişmesine büyük katkı sağlamışlardır. Uluslararası düzeyde geniş bir çalışma alanına ve uzun denebilecek bir geçmişşe sahip olan siyasal güven konusu, Türkiye'de hem siyaset bilimi hem de sosyoloji disiplinleri açısından oldukça yeni bir konudur. Bunun yanı sıra yabancı literatürde siyasal güvenin tanımı ve saha çalışmalarında uygulanan metodoloji bakımından, siyasal güven teorisyenleri arasında bir fikir birliği bulunmamaktadır. Üstelik siyasal güven üst başlığıyla gerçekleştirilen çalışmaların, içerikleri konusunda birbirleriyle çoğunlukla ayrıştıkları görülmektedir. Bundan dolayı bu çalışmada, Türkiye'de siyasal güveni ölçmek için üç alt boyut belirlenmiştir. Bunlar; siyasi lider, kurumlar ve süreçlerdir. Türkiye'nin siyasal kültürü ve günümüz siyasi gelişmeleri göz önünde tutularak bir araya getirilen bu üç faktör, yabancı literatürde yer alan siyasal güven çalışmalarından da ayrışmaktadır. Çünkü bir toplumun siyasal sisteminin mekanizmalarına yönelik duyduğu güven, diğer toplumların siyasal ve toplumsal tecrübelerinden ve demokratik süreçlerinden bağımsız biçimde ele alınmalıdır. Dolayısıyla bu çalışma, Türkiye'nin siyasal güven tasvirini; siyasi liderlere güven, kurumlara güven ve siyasal süreçlere güven üzerinden gerçekleştirmeyi denemektedir. Bunun için bu çalışmada, saha araştırması yapılmış ve bu araştırmada Türkiye'yi temsil ettiği düşünülen Adana, İzmir, Konya ve Diyarbakır olmak üzere dört şehirden 1200 katılımcı ile görüşülmüştür. Çalışmanın dördüncü bölümünde ise, saha çalışmasından elde edilen bulguların analizleri yapılarak 'liderler, kurumlar ve süreçler bakımından Türkiye'de siyasal güven'in kodları çıkartılmaya çalışılmıştır.
Başkanlık sistemlerinde ve parlamenter sistemlerde dış politika anlayışı ve işleyişi: ABD ve Türkiye(1982 Anayasası) örneği

Türkiye'nin uluslararası konumu, dünyanın en sorunlu bölgeleri olan balkanlar, Orta Asya ve Ortadoğu'nun tam merkezi konumundadır. Diğer tarafta Batı ve İslam ile eski doğu bloğu ve batı bloğunun arasında kritik bir bölgededir. Her medeniyetten harmanlanan bir kültürü içinde barındıran Türkiye'nin bu özelliği hem avantaj hem de dezavantaj yaratmaktadır. Kültürel zenginliğin olması ülkenin dış politikasının kapsamını genişletirken, aynı özellik iç politikada dış etkilere imkan sağlamaktadır. Bu farklı kültür ve değerlerin parlamenter sistemin siyasi mücadelesinde birbirlerinden kopup ayrışmasına sebep olmaktadır. Bu ayrışmalar sistem içinde var olan rekabetten dolayı birbirinin önüne geçmek için karşıt bir politika izleyerek aradaki uçurumu daha da açmaya sebep olmaktadır. İç politika bu hale gelirken dış politika doğal olarak göz ardı edilir ve kritik bir bölgede olan bir ülkenin böyle bir lüksü olmamaktadır. Bu çalışmada Türkiye'nin dünyanın en kritik coğrafyasında bulunmasının getirdiği külfetleri taşımakta zorlandığını ortaya koyulmaktadır. Çoğu hükümet sistemiyle alakalı aynı sorunları yaşamasına rağmen bir türlü çözüm üretilememiştir. Bir asırdır bu kısır döngü durmadan denendi ve başarı sağlanamadığı ortaya koyulmaktadır. Özellikle dış politika üzerinden ABD başkanlık sistemini ve Türkiye parlamenter sisteminin dış politikasını karşılaştırıp hangi sistemde uygulanan dış politika daha etkin? Sorusuna cevap bulmaya çalışılmaktadır. Bununla beraber Türkiye'nin bu sorunlu bölgelere yakın olmasının dış politikasında daha hızlı karar alması gerektiği kanaatine varıldığından, başkanlık sisteminin hızlı karar mekanizmasına sahip olmasından dolayı Türkiye için gerekli olduğu kanaatine varılmaktadır.
İdeolojik boyutu ile PKK terör örgütü

Bu tez çalışmasının temel amacı PKK terör örgütünün ideolojisinin analiz edilerek ileri sürdüğü tezleri ortaya koymak, ideolojisinin temel aldığı taban bulduğuhedef kitleyi tespit etmek, bu kitleyi hem yeniden kazanmak hem önleyici karşıtezlere dayalı stratejik model kurmaktır. PKK üzerine odaklanmış bir Stratejik Terörle Mücadele Modeli yaratılmaya çalışılmıştır. İdeoloji ve onu oluşturan nedenler ile birliktedeğerlendirileceği makro bir model olduğundan, güvenlik alanında yapılanmücadeleleri tamamlayıcı nitelikte olmaktadır. Bu model yaklaşımı ile Türkiye'ninBeka'sına tehdit oluşturan PKK terör örgütü için ulusal boyutta değerlendirilmiştir. Öncelikle temel kavramlar açıklandıktan sonra, PKK terör örgütü incelenmiştir. Kuruluşundan günümüze kadar olan gelişimi, örgütlenme yapısı, lideri Abdullah Öcalan ve siyasallaşma süreci içinde terör örgütünün uzantısı siyasal partiler ve Kürdistan Toplulukları Birliği'ne verilmiştir. Üçüncü bölümde PKK terör örgütünün 1999 yılına kadar geçerli olan Marksizm Leninizm ideolojisi, daha sonra günümüze kadar gelen DemokratikEkolojik-Cinsiyetçiparadigmayı oluşturan anarşist kuramlar incelenmiştir. Her iki ideolojinin temel kavramları açıklanmıştır. PKK terör örgütünün temel aldığıideolojilerine göre siyasal analiz her ideolojinin sonunda yapılmıştır. Dördüncü bölümde PKK terör örgütünün ideolojisinin hedeflediği insan kaynakları açıklanmıştır. Bu kaynakların ideolojisinde yer alma nedenleri konu ile ilgili sosyolojik ve psikolojik kuramlar kullanılarak açıklanmıştır. Son bölümde ideolojiye dayalı Stratejik Terörle Mücadele Yöntemibelirtilmiştir. PKK terör örgütünün ortaya koyduğu tezlere yönelik karşı tezler, nedenleri şekil üzerinde gösterilerek ortaya konmuştur. PKK terör örgütünün hem Marksist Leninist hem de Anarşist kuramlara dayalı ideolojisinde temel aldığı Batı kaynaklı kapitalizm eleştirisidir. Kapitalizme alternatif bir toplumsal ve siyasal bir yapıyı temel hedef olarak belirlemiştir. Kökten değişecek bu yapı Kürt etnik kimliğine dayalı kendi kendini yönetmesi esasına dayanmaktadır. İlk dönem bağımsız bir ulus devlet kurma fikrinden vazgeçilerek, Türkiye Cumhuriyeti'nin sınırları değişmeden, siyasi statü olarak özerklik hedefi konmuştur
PKK terör örgütünün kuruluşu, faaliyetleri ve siyasallaşma süreci

Terör ve terörizm kavramları genel bir zemine oturtularak tanımları yapıldığında terör; her türlü baskı, tehdit, taciz, korku, dehşet, şiddet, caydırma yöntemleri kullanarak veya kullanmakla tehdit ederek toplumda güvensizlik hissi yaratmaya yol açan eylemler olarak tanımlanırken terörizm ise terörden farklı olarak siyasal amaçlar için örgütlü, sistemli ve sürekli terör kullanmayı yöntem olarak benimseyen bir strateji anlayışı ya da siyasal amaçlar dahilinde şiddete başvurarak veya başvurmakla tehdit ederek terör uygulamayı amaç, araç ve yöntem edinmiş anlayış olarak tanımlanmaktadır. Bu anlamda terör eylemleriyle ve silahlı faaliyetlerle yıllarca yüz yüze bulunan Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin maruz kaldığı bu faaliyetler içerisinde en uzun ve kanlı geçmişşe sahip; en fazla ekonomik, sosyal, kültürel ve en nihayetinde siyasal zarar ve zaaflara neden olan; toplumsal değerlerde ve bireylerde en yüksek düzeyde hassasiyete yol açan ve faaliyetlerine devam eden ayrılıkçı bölücü PKK terör örgütü ve özellikle siyasallaşma çalışmaları bu çalışmanın odak noktası konumundadır. Türkiye'nin bölünmez bütünlüğünü ve güvenliğini, devletin demokratik yapısını ve toplumsal huzuru, milli birlik ve beraberliği ve toplumsal kaynaşmayı yozlaştırmak, zedelemek ve sonunda ortadan kaldırmak için çaba sarf eden PKK terör örgütü, gelişim süreci dahilinde silahlı mücadelenin yanı sıra hedeflerine ulaşmada siyasallaşmayı veya genel kanı itibariyle legalleşmeyi de strateji olarak kullanmış ve bu alanda varlığını günümüze kadar sürdürmüştür. Söz konusu bu siyasallaşma sürecinin gelişimini ve etnik temsiliyet hakkını kendinde gören örgütün bu süreçte izlediği stratejiyi ortaya koymayı amaçlayan tez çalışmamız dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde terör ve terörizm kavramlarından, terör ve terörizmin hedeflerinden, özelliklerinden, neden ve unsurlarından ve hukuksal yerinden bahsedilerek terörizm için kavramsal bir temel oluşturulmuştur. Aynı kapsam dahilinde yer alan ve tezimizin ana çalışma konusu olan PKK terör örgütü ikinci bölüm içerisinde ele alınmış ve örgütün kuruluşu, amaç ve hedefleri, stratejileri, finans kaynakları ve propaganda faaliyetleri gibi alt başlıklar altında incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise PKK terör örgütünün siyasallaşma süreci, örgüt tarafından gerçekleştirilen kongre ve konferanslar, buralarda alınan kararlar ve süreç dahilinde yaşanan değişim ve gelişmeler incelenmiş ve bununla birlikte siyasallaşma çalışmaları dahilinde örgüt tarafından taşeron olarak kullanılan, yasal olarak siyasal alanda faaliyet gösteren ve bir kısmı tabela partisi olmaktan öteye geçemeyen siyasi partiler ve bu partilerin PKK terör örgütleriyle ilişkileri detaylı şekilde ele alınmaya çalışılmıştır. Dördüncü ve son bölümde ise tüm bu çalışmanın genel hatları çerçevesinde bir değerlendirme yapılmıştır.