turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hastanelerde tıbbi teçhizat satın alma prosedürleri

1 .0ZET HASTANELERDE TIBBİ TEÇHİZAT SATIN ALMA PROSEDÜRLERİ Hastanelerin başarılı şekilde balam hizmeti vermesi, unsurları; ihtiyaçları ve gerekli kaliteyi, miktan, satın alma kaynaklarım, fiyatları tespit etmek, malzemenin istenilen kalitede ve zamanında gelmesini sağlamak olan satın alma fonksiyonunun, amacına uygun işleyiş yapısına sahip olmasına bağlıdır. 'Hastanelerde tıbbi teçhizat salın alma prosedürleri' konulu bu çalışma ile kamu, üniversite ve özel hastanelerde satın alma süreçlerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Ankara ve İstanbul'da çalışmaya izin veren 15 hastanede araştırma yürütülmüştür. Çalışma iki ayrı yapıda düşünülmüştür. Birincisi: yöneticiler ve tıbbi cihaz kullanıcıları için ayrı ayrı tasarlanmış anketlerle bu grupların satın alma ve cihaz kullanma konusundaki görüşlerinin alınmasıdır, ikincisi ise, satın alma ve biyomedikal birimleri ile araştırmacı tarafından yapılan yüz yüze görüşmelerden elde edilen niteliksel verilerdir. Veriler Mayıs-Ekim 2002 tarihleri arasında toplanmıştır. Tıbbi cihaz kullamcılannm asli görevleri incelendiğinde kamu hastanelerinde grubun %8.3'ünü, üniversite hastanelerinde % 1.4 'ünü hekimlerin oluşturduğu belirlenmiştir. Cihaz ile ilgili eğitim alma durumu incelendiğinde, eğitime en çok özel hastanelerin önem verdiği tespit edilmiştir. Kuruma göre satın alınacak cihaza karar verilirken kullanıcının fikrinin alınması karşılaştırıldığında arada istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmıştır (pO.0001). Kamu hastanelerinde %53.3, üniversite hastanelerinde %45.1, özel de ise %33. 3 oranında kullamcılann fncrinin ahnmadığı tespit edilmiştir. Satın almadan sorumlu hastane yöneticüerinin mezun oldukları okullar incelendiğinde kamu ve üniversite hastanelerinde sağlık idaresi yüksek okulu mezunlarının, özel de ise ekonomi, işletme, mali bilimler, muhasebe gibi sosyal bilimler enstitüsü mezunlarının oluşturduğu bulunmuştur. Sonuç olarak satın alma birim yöneticileri ve tıbbi cihaz kullamcılannm işe alım öncesi ve sonrasında eğitime alınması, bu eğitimlerin sürekliliği hizmet sunum kalitesi açısından önem arz etmektedir. Satın alma süreci gerçekleşirken biyomedikal uzmanlarından destek almak ihmal edilmemelidir. Ekip anlayışı ile süreç tamamlanmalı, kanun ve mevzuattaki boşluklar doldurulmalı ve güncelleştirilmelidir.
Sağlık okuryazarlığı ile öz bakım gücü düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi: Isparta ili örneği

Sağlık okuryazarlığı, bireylerin değişen sağlık politikaları karşısındaki değişime ayak uydurabilme düzeyini etkilerken; öz bakım gücü de bireylerin kendilerine bakabilme ve hastalığın yönetimi hakkında bilgi vermektedir. Bu çalışma; Isparta ili merkezinde yaşayan bireylerin sağlık okuryazarlığı ve öz bakım düzeyini belirlemek ve sağlık okuryazarlığı ile öz bakım gücü arasındaki ilişkiyi ölçmek amacıyla hazırlanmıştır. Bu kapsamda, Isparta ili merkezinde yaşayan bireylerin sağlık okuryazarlığı düzeyini ölçmeye ilişkin Sezer ve Kadıoğlu'nun (2014) 'Yetişkinlerde İşlevsel Sağlık Okuryazarlığı' ve öz bakım gücü düzeyini ölçmek için Nahcivan'ın (1993) 'Öz Bakım Gücü' ölçeklerinden yararlanılmıştır. Araştırma 18-65 yaş arası, 324'ü kadın ve 296'sı erkek olmak üzere 620 katılımcı üzerinde gerçekleşmiştir. Araştırma sonuçları doğrultusunda; sağlık okuryazarlığı ve öz bakım gücü düzeyi arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bireylerin yaşı, çocuk sayısı ve meslekleri her iki bağımlı değişkende de etkiliyken, bu bağımsız değişkenlere sağlık okuryazarlığında eğitim, öz bakım gücünde ise cinsiyet eklenmektedir. Ayrıca, alternatif/tamamlayıcı tıbbı kullananların sağlık okuryazarlığı düzeyi daha yüksektir.
Sığınmacılar ve geçici koruma altındaki engelli Suriyeliler ile engelli ıraklılar: Türkiye'de sağlık ve rehabilitasyon hizmetlerine erişimlerindeki sorunları ve çözüm önerileri

Engellilik insan olmanın getirdiği ayrılmaz bir parçadır. Dünya genelinde her bireyin, hayatının tümü veya geçici olacak şekilde bedensel ve zihinsel işlevlerini yerine getiremeyecek duruma gelmesi olasıdır. Engellilik karmaşık bir olgu olmakla birlikte pek çok sebebi olabilir. Göç olgusu da bu sebepler arasında sayılabilir. Göç eden engelli bireylerin yaşadıkları en önemli sorun ise sağlık problemleridir. Bu çalışmada, Sığınmacılar ve Geçici Koruma Altındaki Engelli Suriyeliler ile Engelli Iraklılar: Türkiye'de sağlık ve rehabilitasyon hizmetlerine erişimlerinde yaşadıkları sorunları irdelenmeye çalışılmış ve bu sorunlara yönelik çözüm önerileri ele alınmıştır. Araştırma evrenini, rassal olarak seçilen 515 aile ile yapılan yüz yüze görüşme ve elektronik iletişim yöntemleri oluşturmuştur. Anket sorularının oluşturulmasında Buz (2002) ve Önal (2015)'in çalışmalarından yararlanılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde göç kavramı, ikinci bölümde geçici koruma kavramı/mülteci/şartlı mülteci-sığınmacı kavramları, üçüncü bölümde sağlık hakkı ve haklara erişim konusu kavramsal, hukuki ve teorik boyutlarıyla incelenmiştir. Son bölümde ise Geçici Koruma Altındaki Engelli Suriyeliler ile Engelli Iraklı Sığınmacıların sağlık ve rehabilitasyon hizmetlerine erişimde yaşadıkları sorunların tespiti yapılmış ve bu sorunlara çözüm önerileri geliştirilmiştir. Verileri değerlendirmede Geçici Koruma Altındaki Suriyelilerin ve Iraklı Engelli sığınmacıların sosyo-demografik özellikleri ile sağlık hizmetlerine erişim sürecinde yaşadıkları faktörlerin frekans ve yüzde dağılımları verilmiş, ki-kare analiziyle faktörler arasındaki anlamlılık düzeyi belirlenmiştir. Bağımlı ve bağımsız değişkenlerin hipotezler üzerindeki etkilerini incelemek için Çoklu Varyans Analizi olan MANOVA uygulanmıştır. Araştırma sonucunda belirlenen sorunlar; dil ve iletişim problemleri, yaşam şartlarının yetersizliği, hasta-hekim ile hasta-sağlık personeli arasında olumsuz ilişki ve sağlık hizmetleri erişimlerinin olumsuz işleyişidir. Sonuç bölümünde belirlenmiş olan beş temel başlık altında sıralanan bu sorunların çözümüne yönelik öneriler sunulmuştur.
Kurumsal iletişim çalışmalarının kurum imajı üzerindeki rolü: Bir sağlık işletmesine yönelik araştırma

Günümüzde birçok kuruluş kurumsal imajlarını olumlu anlamda yükseltmek için çeşitli çalışmalarda bulunmaktadırlar. Fakat yapılan çalışmalarla imajlarını, kurum tarafında istenilen şekilde yansıtmanın en doğru ve etkili yolu kurumsal iletişim çalışmalarına verilen önem doğrultusundadır. Kurumsal iletişim çalışmaları, hedef kitleler üzerinde belirli bir imajın ve güvenin, itibarın sağlanmasını da önemli bir rol üstlenmektedir. Fakat olumlu kurumsal imajın oluşması için sağlık işletmeleri de kurumsal iletişim çalışmalarının önemini kavrayarak, ihtiyacın farkında olması gerekir. Böylece temeli sağlam, sarsılmaz, istenilen bir kurumsal imaj ile hedef kitlelerine ulaşarak varlıklarını başarılı bir şekilde sürdürebilirler. Bu çalışma; kurumsal iletişim kavramı, kurumsal iletişim çalışmaları, ve kurumsal iletişim çalışmalarının kurum imajı üzerindeki rolü üzerinden, bir sağlık işletmesi olan hastanenin yönetim kadrosundan, hasta hizmetler müdürü ile yüz yüze derinlemesine görüşme tekniği ile sorulara cevap vermesi, aynı zamanda 7 hasta ve 7 hasta yakınları ile odak grup görüşmesiyle görüşmenin gerçekleştirilmesi ile ortaya çıkan sonuçlara dayanarak açıklanmaktadır. Araştırma sonuçlarına göre; sağlık işletmesinde olumlu kurumsal imaj oluşturulması için kurumsal iletişim çalışmalarına önem verilmesi ve bu çalışmaların farkındalık yaratarak uygulanması gerekir.
Sağlık personelinde öfke ve işe bağlı gerginlik ile tıbbi hatalarda tutum ilişkisi

Bu çalışma, sağlık personelinin sürekli öfke ve işe bağlık gerginlik düzeylerinin, tıbbi hatalara ilişkin tutumlarına etkisini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Okan Üniversitesi Hastanesi, Maltepe Üniversitesi Hastanesi ve Özel Pendik Bölge Hastanesi'nde çalışan 777 sağlık personeli oluşturmuş olup, örneklemini tabakalı rastgele örneklem yöntemi ile belirlenmiş 257 sağlık personeli oluşturmuştur. Araştırmada veriler, 01.06. 2018 ile 31.01. 2019 tarihleri arasında Kişisel Bilgi Formu, Sürekli Öfke Ölçeği, İşe Bağlı Gerginlik Ölçeği ve Tıbbi Hatalarda Tutum Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmaya katılan sağlık personelinin tıbbi hatalarda tutumları olumlu olanların oranı % 94,9 olarak belirlenmiştir. Sağlık personelinin sürekli öfke düzeylerinin, tıbbi hatalara ilişkin tutumları üzerinde negatif yönde anlamlı bir etki yarattığı ve işe bağlı gerginliklerinin tıbbi hatalara ilişkin tutumları üzerinde anlamlı bir etki yaratmadığı belirlenmiştir. 36-45 yaş arasında olan sağlık personelinin sürekli öfke düzeylerinin 46 yaş ve üstü olanlara göre daha fazla olduğu görülmüştür. Özel hastanede çalışan sağlık personelinin işe bağlı gerginliklerinin üniversite hastanesinde çalışanlara göre daha fazla olduğu belirlenmiştir. Lisans ve doktora mezunu olan sağlık personelinin tıbbi hatalara ilişkin tutumlarının, lise mezunu olanlara göre daha olumlu olduğu bulunmuştur. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda; sürekli öfke yaşayan sağlık personelinin sürekli öfke nedenlerini belirleyip nedenleri ortadan kaldırmak için düzenlemelerin yapılması, tıbbi hatalara yönelik tüm sağlık personeline eğitimlerin düzenlenmesi ve sağlık personeline yönelik psikososyal danışmanlık hizmeti verilmesi ve bu hizmetin sürekli olması önerilmektedir.
Investigation of the attitudes of physicians and nurses working in a university hospital towards change

Bu tez çalışmasında, Kocaeli'ndeki bir araştırma ve uygulama hastanesinde çalışmakta olan hekim ve hemşirelerin değişime yönelik tutumlarını, bu tutumlarda değişikliğe neden olan kişisel ve mesleki faktörleri belirlemek amaçlanmıştır. Bu çalışmada, ilgili hastanede çalışan 596 hemşireye ve 399 hekime ulaşmak amaçlanmış ancak 92 hekim ve 158 hemşireden sağlanan verilerle çalışma tamamlanmıştır. Veriler, tanımlayıcı bilgi formu ve Değişime Karşı Tutum Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Kolmogorov Simirnov testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis tek yönlü varyans analizi ve Dunn's Post Hoc testi kullanılmıştır. Ölçeğin iç tutarlılık analizi Cronbach Alfa katsayısı ile hesaplanmıştır. Ankete katılan hekimlerin Değişime Karşı Tutum Ölçeği toplam puanı ortalamasının 54,29 11, 54 olduğu, hemşirelerin toplam puan ortalamasının 59,98 12, 31 olduğu saptanmıştır. Değişime karşı hemşirelerin, hekimlerden daha olumlu oldukları görülmüştür. Gelir durumu, yaş grubu, kurum, birim ve ücret memnuniyeti, çalışma koşulları, çalışma şekilleri, çalışma pozisyonları, meslekte çalışma süresi, kurumda çalışma süresi gibi değişkenlere göre yapılan karşılaştırmalarda ölçek skorlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar saptanmıştır (p<0,05). Kurumda çalışan hekim ve hemşirelerin değişime yönelik tutumlarının iyileştirilmesi, değişime yönelik tutumlarında değişikliğe neden olan faktörler göz önünde bulundurularak değişimin planlanması önerilir.
Sağlık çalışanlarında obezite düzeyi değerlendirilmesi

Tüm dünyada ve ülkemizde giderek artış gösteren obezite, vücutta yağ dokusunun normalden fazla olmasıdır. Obezite oluşumunda; çevre, yaşam tarzı, genetik gibi birçok faktör etkili olmakta ve obezite; kalp-damar hastalıkları, diabet, hipertansiyon, kanser gibi birçok kronik hastalıklara neden olabilmektedir. Çalışmamız, Kırklareli Babaeski Devlet Hastanesi ve Kırklareli Lüleburgaz Özel Medikent Hastanesi sağlık çalışanlarına uygulanmıştır. Çalışma; toplumun rol modeli olan sağlık çalışanlarının beslenme alışkanlıkları, fiziksel aktivite düzeyleri gibi yaşam tarzlarının belirlenmesi ve bunun sonucunda obezite düzeylerini, obezite görülme sıklığını, risk faktörlerini belirlemek, tedavi amacıyla kullandıkları yöntemleri değerlendirmek amacıyla düzenlenmiştir. Obezite görülme sıklığını ve etkileyen faktörleri değerlendirme doğrultusunda; sağlık çalışanlarının sosyo-demografik özellikleri tespit edilmiştir. Bulgularımızda; kadın çalışanların %21,6'sının fazla kilolu, %5,6'sının obez, erkek çalışanların ise %46,4'sının fazla kilolu, %13,4'ünün obez olduğu saptanmıştır. Sağlık çalışanlarının obezite açısından ilaç tedavisi boyutu yüksek, beslenme boyutu orta, cerrahi tedavi boyutu yüksek, diyet tedavisi boyutu yüksek ve egzersiz boyutu düşük düzeyde bulunmuştur. Obezite üzerinde etkili faktörler ise; cinsiyet, medeni durum, evlilik yılı, çalışma pozisyonları, çalışılan birimler, ailede obez birey bulunması olarak tespit edilmiştir. Sonuç olarak; obezite konusunda bilinçli ve bilgili olması gereken sağlık çalışanları da toplum gibi obezite riski altındadır. Bu nedenle sağlık çalışanlarına; obezitenin nedenleri, tedavi yöntemleri, beslenme ve fiziksel aktivitenin önemini belirten eğitimler verilmeli, bu eğitimler sonucunda edinilen davranış değişikliklerinin sağlık çalışanlarında ve toplumda yaşama geçirilmesi sağlanmalıdır. Araştırmanın benzer araştırmalara yön vereceği tahmin edilmektedir. Obezite konusunda daha kapsamlı araştırmalar yapılmalı ve önlemeye yönelik sağlığı geliştirme stratejileri planlanmalı ve uygulamaya geçilmelidir.
Sağlık çalışanlarının yıldırıcı davranışa maruz kalma ve mesleki adanmışlık düzeylerinin araştırılması: Bir araştırma ve uygulama hastanesi örneği

Sağlık kurumunun başarısı, tüm sağlık çalışanlarının gösterdiği çabayla büyük oranda alakalıdır. Sağlık hizmeti sunumunda hekim ve hemşire dışı diğer sağlık çalışanlarından, tanımlanmış görevlerini yerine getirmelerine ek olarak adanmışlıklarıyla kuruma katkı sağlamaları beklenmektedir. Bu nedenle son yıllarda sağlık çalışanlarının mesleki adanmışlık düzeylerini inceleyen çalışmalara olan ihtiyacın arttığı görülmektedir. Araştırmanın amacı, sağlık çalışanlarının yıldırıcı davranışa maruz kalma ve mesleki adanmışlık düzeylerini tespit etmek, aralarındaki ilişkiyi ortaya koymak ve boyutlar ile demografik değişkenler arasında ilişki olup omadığını belirlemektir. Araştırmada Süleyman Demirel Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde görev yapan hekim ve hemşire dışı toplam 104 sağlık çalışanı ile anket gerçekleştirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde frekans analizleri, faktör analizi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis test analizi, regresyon, ve korelasyon testleri kullanılmıştır. Sonuçlar incelendiğinde yıldırıcı davranış faktörleri ile mesleki adanmışlık faktörleri arasında yapılan karşılaştırmada sadece 'iş ve yaşam kalitesine yönelik saldırı' ile 'gayret gösterme' arasında pozitif bir ilişki olduğu görülmüştür. 'Mesleki itibara yönelik saldırı ve kendini göstermenin engellenmesi' yıldırıcı davranışının 'mesleği sevme' üzerinde istatistiksel olarak anlamlı ve negatif yönlü bir etkisinin olduğu tespit edilmiştir.
Sosyal zeka düzeyinin öğrencilerin iletişim becerilerine etkisi: Fırat Üniversitesi örneği

Hemşirelik mesleğinin etkili bir şekilde yapılabilmesi için hemşirelerin sosyal zeka ve iletişim becerileriyle donanımlı olmalarının önemi bilinmektedir. Bu nedenle hemşirelik eğitimi boyunca bu iki boyutta gelişmelerine özel bir önem verilmelidir. Bunun için de gerek öğretim programları hazırlanırken gerekse uygulanırken gerekli önlemlerin alınması ve düzenlemelerin yapılması gerekmektedir. Bu araştırmanın genel amacı, hemşirelik öğrencilerinin sosyal zeka düzeyinin iletişim becerilerine etkisini belirlemektir. Ayrıca sosyal zeka düzeylerinin ve iletişim becerilerinin sosyo-demografik özelliklere göre farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymaktır. Bu araştırma, nicel araştırma desenlerinden olan tarama türü araştırmanın içinde yer alan betimsel ve ilişkisel tarama modeline göre desenlenmiştir. Araştırmanın evrenini 2017- 2018 öğretim yılında Elazığ ilinde Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümünde okuyan öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklemini ise Hemşirelik bölümünün birinci ve dördüncü sınıflarında okuyan öğrenciler oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Tromso Sosyal Zeka Ölçeği ve İletişim Becerileri Envanteri kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi SPSS 22 paket programında yapılmıştır. Araştırmada sonuç olarak öğrencilerin hem sosyal zeka seviyelerinin hem de iletişim becerileri seviyelerinin orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Sosyal zeka düzeylerinin ve iletişim becerilerinin sosyo-demografik değişkenlerle karşılaştırılması sonucunda; cinsiyet, sınıf düzeyi, uzun süre yaşanılan yerleşim yeri değişkenleri açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ailenin sosyo-ekonomik düzeyi değişkenine göre ise anlamlı bir fark bulunmuştur.
Kronik yatalak hastaların evde sağlık hizmetleri ile yataklı tedavi kurumlarındaki tedavi maliyetlerinin karşılaştırılması

Ülkemizde, yaşam şartlarının iyileştirilmesi, doğurganlık ve mortalite oranlarının düşmesi, teknolojinin gelişmesi sosyal ve çevresel etkenlerin düzeltilmesi, aşılamayla bağışıklık düzeyinin arttırılması ve bulaşıcı hastalıklara karşı yüksek direncin oluşması yaşam süresini uzatmıştır. Buna bağlı olarak insanların uzayan yaşam sürecinde kronikleşen hastalıklara yakalanma riski artmıştır ve tedavi olmak için farklı sağlık kurumlarından hizmet almaktadırlar. Hizmet alma noktasında, farklı kurumlarla sağlanan sağlık hizmetlerinin en etkin ve düşük maliyetli olanını bulmak için maliyet analizi yapılmış olup tablolarla kıyaslanmıştır. Yaptığımız bu araştırma, T. C. Sağlık Bakanlığının kurmuş olduğu evde sağlık hizmetlerinin, yardıma ve tedaviye ihtiyaçlı insanların kronikleşen hastalık seyrinde hastaneye göre daha ucuz veya pahalı mı olduğunu açıklamaya yönelik yapılmış tez çalışmasıdır. Tez çalışmamız, Trabzon Ortahisar ilçe sınırları içerisinde bulunan ve yaşlı yatağa bağımlı kişileri, kronikleşen hastalıkları nedeniyle yatalak durumda olan hastaları, engelli bireyleri kapsamaktadır. Araştırmamızda Trabzon Ortahisar İlçesi içerisinde bulunan Fatih Devlet Hastanesi hasta kayıt verileri ve T. C. Sağlık Bakanlığı Trabzon Halk Sağlığı Müdürlüğü Evde Sağlık Hizmetleri Koordinasyon Merkezi Biriminin istatistiki verileri kullanılmıştır. Tez çalışmasında TSİM'de en çok görülen 5 tanı baz alınmıştır. Bu tanılarla, hastaneye yatan 50 hasta ile evde sağlık hizmetleri birimi tarafından takip edilen 50 hasta olmak üzere toplam 100 hastanın maliyeti araştırılmış, Fatih Devlet Hastanesinin boş yatak maliyeti ve aynı zamanda evde sağlık hizmetleri biriminin giderleri hesaplanmış ve tablolarla kıyaslanmıştır. T. C. Sağlık Bakanlığının farklı kurumlarından tedavi amaçlı fayda sağlamaya karşılık alınan bu hizmetlerin hastaya ve devlete yansıyan maliyeti analiz edilmiş ve düşük olanı bulmaya yönelik araştırma yapılmıştır.
Aile hekimliği: Temel kavramlar, yasal çerçeve, işleyiş, sorunlar ve çözüm önerileri

Sağlıkta dönüşüm programlarının hedefleri doğrultusunda bir adım olarak kabul edilen aile hekimliği sisteminin, daha da iyi olarak hizmet vermesi için gerekli olan olumlu ve olumsuz yönlerini tespit etmek amacıyla yapılan bu çalışma, sağlık sistemine tutulan bir ışık olarak kabul edilebilir. Bu ışık aile hekimliği sisteminin çalışma şeklini aydınlatmaktadır. Çalışma sağlık sisteminde aile hekimliğinin yerini ve önemini vurgulamaktadır. Aile hekimliği sistemin de görev alan aile hekimi ve aile sağlığı elemanlarının görev ve sorumluklarından bahsedilmiştir. Aile hekimliği sisteminin olumlu ve olumsuz yönlerinin aydınlatılması ve tercih edilebilir bir sistem olması için gerekli olan değiştirilmesi mümkün eleştiriler ve önerilerden bahsedilmiştir
Türkiye'de sağlık ve sosyal yardımlar: Sivas ilinde şartlı sağlık yardımı alanların memnuniyet durumu

Sosyal yardımlar, ihtiyaç sahiplerinin çeşitli kanallar aracılığıyla ihtiyacını giderecek olan devletle ilişkiye geçmesi sonucu sağlanan faydalardır. Bu faydalarla, ihtiyacın tamamının giderilmesinden ziyade ortada olan ve kriz durumu olarak adlandırılabilecek durumun aşılması sağlanmaktadır. Devlet tarafından karşılıksız olarak sağlanan bu faydalar ile ihtiyaç sahipleri geçici bir rahatlama yaşamaktadırlar. Günümüzde devlet eliyle resmi kanallardan yapılan yardımlar, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bağlı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Başkanlıkları - koordinasyonu illerde Valilik olmak üzere ilçelerde Kaymakamlıklar tarafından Mütevelli heyeti yoluyla - ve Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlükleri, Kültür ve Turizm Bakanlığına bağlı Vakıflar Genel Müdürlüğü ve yerel anlamda Belediyelerdir. Bu çalışmanın amacı Türkiye'de uygulanan yoksullukla mücadele programlarını ve yoksullukla mücadele amacıyla oluşturulan resmi ve sivil örgütlenmeyi gözden geçirmek, makro bir yaklaşımla sosyal yardımların yoksulluğu azaltmadaki etkisini araştırmak şartlı sağlık yardımının Sivas İli merkez ve Merkeze bağlı köylerde etkisini değerlendirmektir. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Sosyal Yardımlar Genel müdürlüğü tarafından ihtiyaç sahibi dezavantajlı kişilerde, sağlık hizmetlerinden etkin bir şekilde faydalanabilmek amacı ile oluşturulmaya çalışılan farkındalığa ilişkin veriler ile elde edilen veriler ışığında gerçekleşen doğum oranlarına istinaden Şartlı Sağlık Yardımından faydalanan çocuk sayısının oranına ilişkin ayrıntılı değerlendirmeler yapılmıştır. Bu çalışma 31 sorudan oluşan anket ile Sivas merkez ve merkeze bağlı köylerden örneklem seçilmiş ve 300 kişi ile yüz yüze görüşme ile anket tekniği uygulanmıştır. Anket formlarında büyük ölçüde kapalı uçlu sorular hazırlanmıştır. Anket sonuçları sosyal bilimler alanında yaygın olarak kullanılan ve adının 'Statistical Package For Social Sciences' ilk harflerinden alan SPSS versiyon 22 istatistiksel analiz programı kullanılarak analiz edilmiştir. Ankette kullanılan değişkenler ise frekans yöntemi kullanılarak test edilmiştir. Bu çalışmada Sivas ilinde Şartlı sağlık yardımı alan 0-6 yaş grubu çocukların sayısı, Türkiye geneli ve Sivas ilindeki doğum oranları, tablolar halinde gösterilmiş olup, ailelerin ekonomik/sosyal durumları, coğrafi özellikleri, nüfus yapıları gözler önüne serilerek gelecekteki çalışmalara ışık tutacağı gibi birçok bakanlığın verilerini yeniden yapılandırmasına da yardımcı olacaktır. 2011 yılı ile 2016 yılları arasında (2016 dahil) Sivas ili merkez ve merkeze bağlı köylerde ikamet eden ve Şartlı Sağlık Yardımından faydalanan kişiler ve bu kişilere yönelik sayısal verilere yer verilmiştir.
Türkiye'de sağlık sisteminin analizi ve sağlık reformuna dair çalışmalar

İnsanoğlu doğduğu andan itibaren ölene dek sonsuzluğu düşlemiş, hayatta uzun ve sağlıklı kalabilmenin yolunu aramıştır. İşte bu arayışın her medeniyetteki tezahürü farklı olmuştur. Kimi toplumlar salgınları engellemeyi öncelerken kimileri toplum üzerindeki statü ve varlıklarının devamı için ölümsüzlük iksirini aramaya koyulmuştur. Bu toplumsal tecrübeler bugünün sağlık altyapısını oluşturmuş, bugünün toplumları ise geleceğin inşasına yaptıkları reform ve buluşlarla katkı vermeyi sürdürmektedir. Türkiye'de ise bu değişim ve gelişim Osmanlı İmparatorluğu'ndan devraldığı miras itibariyle zaten belli bir aşamaya gelmişti, cumhuriyetin kuruluşuyla birlikte mükemmeli arama çalışmaları birçok alana yayıldı ve kurumsallaştırıldı. Bugün ise eksikler olmasına rağmen iyi bir noktaya gelmiştir. Sağlık; Dünya Sağlık Örgütü tarafından ''Bedensel, ruhsal ve sosyal yönden tam iyilik hali'' olarak tanımlanır. Bu tam iyilik halini sağlayan örgütlerde sağlık kuruluşlarıdır ve günümüzün en karışık örgütleri arasında yer alır. Bu karmaşık sosyo-ekonomik örgütlenmeler kaliteli ve verimli hizmet üretmek zorundadır. Hizmet kalitesinde oluşabilecek bir birimlik düşüş kimi zaman hizmet alıcısı tarafından telafi edilemeyecek sonuçlar doğurabilmektedir. Bir yandan maliyetler kontrol altına alınırken bir yandan da hasta bakım kalitesi zarar görmemelidir. Gerçek ihtiyaç sahiplerini belirlemek ve sağlık kurumları üzerindeki yükü hafifletmek amacıyla alınan tedbirlerin başında aile hekimliği müessesesi, sağlık finansmanı ve sağlık insan gücü reformu gelmektedir. Bu açıdan bakıldığında değişimin temel dinamiğini sağlık kurumları oluşturmaktadır. Bu da sağlık kurumlarını ve sağlık çalışanlarını her dönemde reform stratejilerinin öznesi durumuna getirmektedir. Türkiye'de ise politika belirleyiciler çıkardıkları birçok yasa ile bu stratejilerin bir kısmını hayata geçirmiş bir kısmını ise toplumun ve etkilenen kesimlerin kabulleneceği mutabakat zemini için zamana bırakmayı tercih etmiştir.