turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk bankacılık sektörü'nde faiz oranı ve kur riskinin yönetimi

Her alanda karşılaştığımız risk faktörü, finans piyasalarında ve özellikle bankacılık sektöründe büyük önem arz etmektedir. Bankalar, piyasa değeri maksimizasyonu sağlamak ve sürekliliklerini devam ettirmek için karşılaştıkları riskleri de yönetmek durumundadırlar. Bankacılık sektöründe en fazla karşılaşılan riskler kredi riski, faiz oranı riski, kur riski, likidite riski ve operasyonel riskdir. Faiz oranı riski, faiz oranlarında meydana gelen dalgalanmalar nedeniyle bankanın pozisyon durumuna bağlı olarak maruz kalabileceği zararı ifade etmekle birlikte; kur riski sektördeki döviz kuru değişimlerinin sonucunda ortaya çıkan ve tüm sektördeki işletmeleri etkileyen bir risk türüdür. Bu çalışmanın Birinci Bölümünde bankacılık sektörünün gelişimi ve bankacılık sektöründe karşılaşılan başlıca riskler anlatılacaktır. İkinci Bölümde bankacılık sektöründe faiz oranı, kur riski yönetimi ve Basel II anlatılacaktır. Üçüncü Bölümde ise, bir kamu bankası üzerinde hipotetik bir uygulama yapılacak olup bankanın faiz oranı ve kur riski ölçümünün nasıl yaptığı ve nasıl yönetebileceği üzerinde durulacaktır.
Bireysel bankacılık hizmetleri ve Adana ilinde bireysel bankacılığın kullanımına yönelik bir araştırma

Günümüzde bankalar müşteri odaklı satışa yönelerek, bireysel bankacılık alanındaki hizmetlerini ön plana çıkarmaktadırlar. Bireysel bankacılık, bireylerin ihtiyaçlarını gidermek için mal ve hizmet alımlarında finansal olarak destek sağlayan ya da mal ve hizmet alımlarını kolaylaştıran bankacılık ürünlerini içeren bir bankacılık türüdür. Bu çalışmada, bireysel bankacılık hizmetleri tanıtılmış, bankaların web sitelerinde sundukları bireysel bankacılık hizmetleri incelenmiş ve Adana ilinde yapılan, anket çalışmasıyla bireysel bankacılık hizmetlerinden ne düzeyde faydalanıldığı tespit edilmiştir.
Türk bankacılık sisteminde merkez bankasının ticari bankalarla ilişkileri ve ekonomide uyguladığı para politikaları

Türkiye'de mali sistem tek yönlü olarak, bankacılık sisteminin ağırlıklı olduğu bir yapıda gelişme göstermiştir. Mali sistemin en gelişmiş ve ağırlıklı kesimini oluşturan bankacılık sektörünün yaygın şube ağı ve sunduğu hizmet yelpazesi ile kaynak birikimi, akımı ve dağılımında dolayısıyla, ülke kalkınmasında etkin rolü bulunmaktadır. Ekonomideki fon akımlarının büyük bir dilimi bankalar sisteminden geçmektedir. 1980'li yıllara kadar Merkez Bankasının faaliyetleri kalkınmanın finansmanına fon sağlama ve kaynaklarının hükümet tarafından belirlenen öncelikli sektörlere kaydırılması işlemleri olmuştur. Bunun nedeni, piyasayı etkileyebilecek araçların sınırlı olması ve mevcut araçların da piyasadaki likidite ayarlama işlevinden çok teşvik politikasına daha uygun olmasıdır. 1980'li yılların ikinci yarısında piyasaya anında müdahale eden, Bankalararası Para Piyasası, Döviz ve Efektif Piyasası, Açık Piyasa İşlemlerinin işlerlik kazanması, Merkez Bankasının para politikasında etkinlik kazanabilmesi açısından önemli gelişmedir. Merkez Bankası bu işlemlerle, kısa vadeli likidite dalgalanmaları ve bunun faiz oranı ve döviz kurları üzerindeki ani baskıyı gidermeye çalışmaktadır. Aynı zamanda, karşılık ve reeskont kredisi uygulamaları da para politikaları açısından önceki dönemlere kıyasla daha uygun duruma gelmişlerdir. 4651 Sayılı Merkez Bankası Kanunuyla, Merkez Bankasının etkinliğini azaltacak unsurlar elimine edilmeye çalışılmıştır. Bu kanunla, Merkez Bankasının Hazineye avans vermesi ve kamu kurum ve kuruluşlarına kredi açması işlemleri yürürlükten kaldırılmıştır. Bu suretle karşılıksız para basılması engellenmiş olunmaktadır. Bu doğrultuda, yapılan düzenlemenin fiyat istikrarının karşılanması amacına en doğrudan katkıyı sağlayacak bağımsızlık ilkesi olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Merkez Bankasının daha etkili kılınmasının piyasaların gelişmesi açısından daha uygun olacağı düşünülmektedir.
Türkiye'deki katılım bankalarıyla mevduat bankalarının CAMELS yöntemi kullanılarak performanslarının karşılaştırılması

Finansal sistemin temel bileşenlerinden biri olan bankacılık sektörü, tasarrufların verimli bir şekilde tahsis edilmesiyle ekonomik kalkınma ve büyümeye katkıda bulunur. Bu sebeple, bir ülkenin ekonomik gelişiminde kritik bir role sahip olan bankacılık sektörünün etkin bir şekilde denetlenmesi büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, ülkemizde faaliyet gösteren mevduat bankaları ile katılım bankalarının grup bazında performanslarını ölçerek karşılaştırmalı bir analiz yapmak ve bu analiz neticesinde banka gruplarının finansal özellikleri ve performansları arasında bir farklılık olup olmadığını tespit etmektir. Çalışma kapsamında, Türkiye'de 2006- 2017 yılları arasında faaliyet gösteren mevduat bankaları ile katılım bankalarının performansları CAMELS analiz yöntemi aracılığıyla karşılaştırılmaktadır. Çalışmanın değişkenleri, bankacılık sektöründe faaliyet gösteren mevduat ve katılım bankalarının bilanço ve gelir tablolarındaki finansal bilgiler kullanılarak elde edilen oranlardan oluşmaktadır. Bu analiz yöntemi ile mevduat ve katılım bankalarının sermaye yeterliliği, aktif kalitesi, yönetim kalitesi, karlılık, likidite ve piyasa risklerine karşı duyarlılık açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. CAMELS performans değerleme yönteminin bankacılık sektörünün yaşamış olduğu gelişmeleri açıklayabildiği ve finansal sistem içerisinde erken uyarı sistemi görevi görüp, olası bankacılık krizlerinin önüne geçilmesinde etkili bir yöntem olacağı düşünülmektedir.
Evolution of banking system in Turkey

Bu çalışma iki temel bolümden oluşmaktadır. İlk bolümde. Cumhuriyet döneminde Türkiye'de Bankacılık sisteminin evrimi ekonomik yapıdaki değişimlerle ilişkilendirilerek incelenmiştir. İkinci bölümde, TC Merkez Bankası bültenlerinde yer alan banka bilançolarının ortak bir formatta yeniden düzenlenmesi sonucunda edinilen para ve kredi verileri sunulmuştur. Bilanço kalemlerinin İngilizceye çevrilmesinde karşılaşılan güçlük bu bölümün Ek'te Türkçe verilmesine neden olmuştur.
Bankacılık sektöründe, kredi riskinin doğmasını önlemeye yönelik politikalar ve bir uygulama

Çalışmada kredi risk yönetiminde bankaların uyguladıkları, kredi riskinin doğmasını önlemeye yönelik politikalar incelenmiştir. Öncelikle kredi riski ile kredi risk yönetimi kavramları ele alınmıştır ve kredi risk yönetiminde uygulanan politikalar açıklanmıştır. Daha sonra bu politikalardan kredi çeşitlendirmesinin, kredi riskini azalıp azalmadığı, Türkiye'de faaliyet gösteren ticari bankalar üzerinde yapılan bir uygulamayla belirlenmeye çalışılmıştır. Uygulama sonuçları, ticari bankaların kredi portföylerini sektörel olarak ortalama düzeydeçeşitlendirdiklerini ancak çeşitlendirmenin bankaların kredi riskini etkilemediğini göstermektedir.
Türk bankacılık sistemi içerisinde bireysel bankacılık ürünleri ve muhasebeleştirilmesi

Dünyada serbest piyasa ekonomisinin ortaya çıkışıyla birlikte artan tüketici ihtiyaçlarına karşın tüketicilerin bu ihtiyaçlarını karşılama sürecindeki imkanları yeteri kadar artmamıştır. Tüketicilerin artan ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik olarak finansman dünyasının dinamik yapısının değişim ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Bu değişim sonucunda bireysel bankacılık ürünleri de her gün yeni bir ürünün çıkmasıyla birlikte gelişmiştir. Bireysel Bankacılık ürünleri bankaların müşterileri için çıkardıkları veya geliştirdikleri birer üründür. Bu ürünler sayesinde kişiler gelirlerini arttırmayı hedeflerler ya da yapmakla yükümlü oldukları bazı hizmetleri bankalara yüklemiş olurlar. Bankalarda sundukları bu ürün ve hizmetlerle kişilerin hayat şartlarını kolaylaştırmayı ve kendilerine gelir elde etmeyi amaçlarlar. Bu çalışma ile bireysel bankacılık ürünleri ayrıntılı olarak açıklanmış ve akılcı kullanılmadığı zaman oluşabilecek durumlar anlatılmıştır. Bireylerin bu olumsuzluklardan etkilenmemeleri için neler yapabileceği anlatılmaya çalışılmıştır ve ürünlerin akılcı kullanıldığı zaman hem banka hem de birey açısından ne tür faydalar sağlayacağından bahsedilmiştir.
Kredi kartları ve Türkiye'de kredi kartı uygulamalarının nakit para talebi üzerindeki etkileri

Türkiye'de son yıllarda bankacılık sisteminde önemli değişikler olmuş ve bankalar, kredi risklerinin geniş bir tabana yayılması amacıyla tüketicilere büyük önem vermeye başlamışlardır. Bu amaçla bankalar; az sayıda işadamı ve sanayiciye büyük miktarlarda kredi vermek yerine, düzenli ve sabit bir geliri olan tüketicilerin kredilendirilmesi suretiyle çok sayıda kişiye finansman olanağı sağlanmasını ve kredinin geri dönüşündeki riskin azaltılmasını tercih etmektedirler. Tüketicilerin finansmanında kullanılan iki önemli araç vardır. Bunlar tüketici kredileri ve kredi kartlarıdır. Kredi kartlarının gelişiminin modern bankacılığın en önemli yeniliklerinden bir tanesi olduğu söylenebilir. Bugün kredi kartları, tüketim harcamalarında, efektif ve çek' in yerini alan bir ödeme aracı niteliğindedir. Kart sahibinin yanında para taşıması gerekmemekte ve ihtiyacı olan mal ve hizmetlere bu yolla ulaşabilmektedir. Kredi kartlarını tez konusu olarak seçmemizde, söz konusu kartların ülkemizdeki bankacılık sisteminin uluslararası bankacılık sistemiyle entegrasyon sağlayabilmesinde önemli bir araç olması ve son yıllarda bu konuya gösterilen büyük ilgi rol oynamıştır. Çalışmamız, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, kredi kartları ile ilgili genel bilgilere yer verilmiş; dünyadaki ve ülkemizdeki tarihsel gelişimine değinilmiştir. İkinci bölümde, konunun iktisadi yönü ele alınmış ve kredi kartlarının para arzı ve talebi üzerindeki etkileri incelenmiştir. III Üçüncü bölümde, yurdumuzdaki kredi kartı uygulamaları ile uygulamadan doğan sorunlar üzerinde durulmuş; kredi kartı kullanımının nakit para talebi üzerindeki etkisi ülkemiz açısından değerlendirilerek, bir model denemesi gerçekleştirilmiştir. Sonuç kısmında ise çalışmanın bir özeti yapılarak, ulaşılan sonuçlara yer verilmiştir.
Türk sermaye piyasasında aracı kuruluşların performans gelişimi

piyasalarının gelişmişliği yalnızca ekonomik büyüme ve gelişme için değil fakat istikrarlı bir ekonomik yaşam için de önemlidir. Sermaye piyasalarınınistenen amaçlara hizmet edebilmesi aracı kuruluşların performansına ve aracılıkkurumunun gelişmişliğine bağlıdır. Türkiye'deki sermaye piyasasının gelişmesi ve aracı kuruluşların istenilenivermesi önünde hem kendi iç dinamiklerinden kaynaklanan hem de sistemin dışından, kaynaklanan sorunlar mevcuttur. Çalışma Türkiye'deki dış dinamikleri de işleyerek, sermaye piyasası ve aracı kuruluşların çalışmalarına yani sistemin iç dinamiklerine yoğunlaşmıştır. Çalışmanın bulguları başlıca üç noktada toplanabilir. Bu alanda bilgi ve deneyim ile beraber yatırımcıların beklentilerinin güven içerisinde yönetilmesi önemlidir. Ayrıca sermaye yeterlilikleri de sermaye piyasasındaki aracı kuruluşların karlılığını etkileyen diğer unsurlar arasındadır. i
Merkez bankaları:Bağımsızlığı ve makro ekonomik sonuçları

Birçok ülkede parasal otorite merkez bankası olarak adlandırılır. Bankaların bankası olarak bir merkez bankası, ulusal para politikasının uygulanmasından sorumludu, para arzını kontrol eden bir bankadır. Merkez bankasının asıl rolünün ne olduğu ya da olması gerektiği halen bir tartışma konusudur. Bazı görüş sahiplerine göre; para politikası ulusal ekonomik politikanınayrılmaz bir parçası olduğu için mali politikalarla beraber düzenlenmelidir, ve merkez bankası da hükümete karşı sorumludur. Bu nedenle merkez bankasınınözerkliği para ve maliye polikasının başarısına zarar verir. Diğer bir yandan, seçim kazanmak için enflasyona karşı mücadeleye engel olan dar görüşlü politikacılar olduğu için, hükümete bağlı merkez bankasının yüksek enflasyona yol açan para fazlalığı yarattığı düşüncesi de vardır. Bu gerçektendolayıdır ki, bir merkez bankası özerkliğe sahip olmalıdır. Sonuç olarak vardığımız kanı şudur ki; merkez bankası hükümetten bağımsızolmalıdır. Türkiye açısından bir değerlendirme yapacak olursak, TC Merkez Bankası'nınkendisine özerklik veren yeni bir yasaya ihtiyacı vardır. Bu yeni yasayla Merkez Bankası tıpkı Arjantin örneğinde olduğu gibi sadece fiyat istikrarından sorumluolmalıdır.
Kalkınma bankacılığı ve Türkiye'deki uygulama

İçinde bulunduğumuz yüzyılın ikinci yarısında, aralarında Türkiye Jflde. bulunduğu gelişmekte olan ülkelerin gündemindeki en önemli konulardan biri de ekonomik kalkınmanın gerçekleştirilmesidir. Bu amaçla alınacak çeşitli tedbirler ve oluşturulacak çeşitli kurumlar söz konusudur İşte çalışmamızın birinci bölümünde bu noktadan hareketle önce az gelişmişlik ve kalkınma olgusu üzerinde durulmuş, sonra da halen gelişmiş olan ülkelerin sanayinin geliştirilmesi ve finansmanı konusundaki tecrübeleri özetlenmiştir. Bu bolünde ayrıca f inansal aracılar sistemi ana hatları ile tanıtılmıştır. İkinci bölümde ise çoğu gelişmekte olan ülkede kalkınmayı desteklemek amacı ile oluşturulan kurumlardan biri olan kalkınma bankalarının fonksiyonları ayrıntılı biçimde incelenip, her fonksiyonun yerine getirilmesiyle ilgili olarak ortaya çıkan çeşitli sorunlar tartışılmıştır. Yine bu bölümde söz konusu bankaların sermaye kaynakları incelenmiş bu konuyla ilgili önemde taşıyalı hususlar tartışılmıştır,' Aynı bölümde ayrıca kalkınma bankalarının kuruluş ve yönetimle ilgili başlıca korunları da incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise ülkemizde sanayi sektörünü desteklemeye yönelik kalkınma bankası olarak nitelindirilebilecek 4 bankayı,; ikinci bölümde oluşturduğumuz çerçeve içinde inceledik. Sonuç kısmalıda da daha önceki bölümlerde incelenen konuların genel bir değerlendirmesini yaparak bazı önerilerde bulunmaya çalıştık.
Türk bankacılık sisteminde kurumsal yönetim ve bir uygulama

Kurumsal yönetim uygulamalarına duyulan ilgi ABD'de 1930'ların Büyük Buhranıyla birlikte başlamış ve 20. yüzyıl boyunca yaşanan bir dizi şirket skandallarıyla gelişme kaydetmiştir. Kurumsal yönetimin gelişim süreci OECD, ABD Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu gibi kurumların ve çeşitli ülkelerin hükümetlerinin oluşturduğu bir dizi düzenlemeyle gerçekleşmiştir. Ancak bu konudaki ivme 2000'li yıllarda kaydedilmiştir. OECD, Basel Bankacılık Denetim Komitesi, sağlam kurumsal yönetim uygulamalarının ülkelerindeki bankalar tarafından benimsenmesini sağlamaları konusunda bankacılık otoritelerine yardımcı olmak için 1999 yılında bir rehber yayımlamıştırOluşturulan kurumsal yönetim ilkelerine rağmen yaşanan krizler, ilkelerin gözden geçirilmesi gereğini ortaya koymuştur. Bu bağlamda OECD, kurumsal yönetim ilkelerini 2004 yılında revize etmiştir. Bankaların ekonomideki finansal aracılık rolünün önemi, yetersiz kurumsal yönetimden kaynaklanabilecek güçlükler karşısında hassasiyetlerini artırmaktadır. Ayrıca, ekonomik sistemin sağlıklı bir şekilde sürdürülebilmesi için mudilerin mevduatının korunması büyük önem arz etmektedir. Bu sebeple, bankalarda kurumsal yönetim uluslararası mali sistem için büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada, OECD'nin yayınladığı kurumsal yönetim ilkeleri çerçevesinde kurumsal yönetimin Türk Bankacılık Sistemindeki uygulaması incelenmiştir.
Uluslararası ticaret'te risk yönetimi

Uluslararası Ticaret; piyasalar, kurumlar, araçlar ve risk yönetimi ile birlikte tarih boyunca gelişen bir yapı oluşturarak günümüze kadar gelmiştir. Bu yapı içinde uluslararası ticaret ulusal ve uluslararası düzenlemeler çerçevesinde ve karmaşık bir süreçte gerçekleştirilmektedir. Sürecin gerçekleşme aşamasında yer alan aktörler, sözleşmeler, ödeme yöntemleri, teslim şekilleri, belgeler, sigorta ve lojistik hizmetleri gibi temel unsurlar ve finansman yöntemleri tarafların hem işlemleri gerçekleştirmelerini sağlamakta hem de risk doğuran unsurlar olmaktadır. Uluslararası ticaret süreci kendi doğasından kaynaklanan temel risklere ek olarak terör, korsanlık, kara para aklama ve sahtekarlıkgibi risklere de maruz kalmaktadır. Tüm bu risklerin yönetimini yapabilmek ve sürece tam anlamı ile hakim olabilmek ise ilgili taraflarca mümkün olmamaktadır. Taraflar, çoğunlukla bütününsadece bir parçasını gerçekleştirmekte ve sadece bu alanla ilgili bilgi düzeyleri nispi olarak daha yüksek olmaktadır. Ancak bu durum hem kendi risklerini arttırmakta hem de süreç içinde yer alan diğer aktörlere ek riskler doğurmaktadır. Tez kapsamında yapılan anket çalışması ile de tarafların bilgi düzeyi, risk algısı ve uygulamalarının farklılaştığı tespit edilmiştir. Firmaların uluslararası ticaret riskleriniyönetirken kullandıkları temel enstrümanlar; sigorta, garanti, türev ürün ve teknolojik yenilikler olmakla birlikte bu enstrümanları etkin bir şekilde kullanamadıkları tespit edilmiştir. Bu nedenle risklerin birbirinden bağımsız yönetilmesinin getireceğisakıncaları ortadan kaldıracak, firma düzeyinde bir entegre risk yönetimi uygulamasına geçilmesi firma verimliliğini arttıracaktır. Bunun mümkün olmaması halinde ise firmaların ya dış destek almaları ya da bazı yönetim sistemlerini firma bünyesineeklemeleri yerinde olacaktır. Uluslararası ticaret süreci içinde yer alan tarafların ortak sorunlarını azaltacak ve risk yönetimine katkı sağlayacak bir üst kurulun oluşturulması da makro anlamda taraflar açısından önem arz eden bir konudur. Kaynak Kelimeler: Risk Yönetimi, Dış Ticaret, Uluslararası Ticaret, İthalat, İhracat.
Dynamic analyses of the relationship between non-performing loans and macroeconomic indicators in the Turkish financial sector

Bu çalışmada VAR metodu kullanılarak, 2004- 2010 tarih aralığında, Türk bankacılık sektöründeki tasfiye olunacak alacaklar ile makroekonomik göstereler arasındaki ilişki araştırılmıştır. Çok değişkenli zaman serileri analizinde uygulanan en basit ve esnek metod VAR metodudur. VAR modelleri genellikle finansal zaman serilerinin dinamiklerini tanımlamada ve tahminlemede bulunmak üzere kullanılmaktadır. Data tanımlarken ve tahminleme dışında, yapısall çıkarım ve politika analizinde de kullanılır. Bazı istatistiki prosedürlere istinaden, VAR modellerinde çeşitli kısıtlamar dayatılabilmektedir. VAR modelinde kullanılacak değişkenler tasfiye olunacak alacakların toplam bankacılık sektöründeki kredilere oranı, reel efektif döviz kuru, gayri safi yurt ici hasıla, nominal faiz oranı, tüketici güven endeksi ve dış ticaret ithalat hacmi endeksidir. 1997- 2003 ve 2004- 2010 yıllarına ait zaman serileri 3 aylık zaman serilerinden oluşmaktadır. Etki tepki analizimize göre gayri safi yurtiçi hasıla, reel efektif döviz kuru, ve ithalat hacminin tasfiye olunacak alacaklar üzerindeki beklenmedik etkileri en az 8 çeyrek dönemin ardından, politika faiz oranının etkisi ise 6 çeyrek dönemin ardından görülmektedir. Varyans dağılma analizi sonuçlarına gore sadece makroekonomik göstergelere dayanan stress testleri, potansiyel bir kredi riskini uyarmaya ve göstermeye yeterli olmamaktadır ve en önemli göstergenin de yine bankacılık sektöründeki tasfiye olunacak alacaklar oranının kendi geçmişş değerleridir. Böylelikle görülmektedir ki sadece makroekonomik göstergelere dayanan politikalar Türkiye'de yaşanabilecek bir finansal krizden kaçınmayı sağlayamamaktadır.
The efficiency of Azerbaijan banking system

Bu çalışmanın amacı 2002- 2007 dönemleri arasında Azerbaycan bankacılık sisteminin etkinliğini ölçmektir. Bu dönem yüksek ekonomik büyüme ve bankacılık sectorünün Merkez Bankası tarafından sıkı kontrol edilmesi gibi karakterize edilebilir. Azerbaycan ticari bankalarının toplam, teknik ve ölçek etkinliği Veri Zarflama Analizi yöntemi kullanılarak ölçülmüştür. Analiz sonuçlarına göre araştırma döneminde toplam ve teknik etkinlik skorlarında büyük farklılıklar görülmektedir. Bu durum bankalarda ölçek sorunu ile ilişkilendirilebilir. Araştırma döneminde yıllara göre toplam etkinlik azalmaktadır. Bunun en önemli nedenleri arasında Merkez Bankasının reformları, yapılan düzenlemeler, 2004 yılı Bankalar Kanunu ve ekonominin büyüme hızının yüksekliği gösterilebilir. Bu yapısall değişimin bankaların uyum aşamasında kısa dönemde etkinlik üzerinde olumsuz etki yarattığı, ancak uzun dönemde etkinliğin arttırılabileceği düşünülebilir. Devlet bankalarının araştırma döneminde, 2004 ve 2006 yılları haric, özel bankalara göre daha etkin olduğu görülmektedir. Araştırma sonuçları ayrıca devlet bankalarının özel bankalardan daha iyi yönetildiğini göstermektedir. Yine araştırma bulgularına göre bankalarda mevduatın kredilere çevrilmesi ve borçlulardan faiz gelirlerinin toplanması sorununun yaşandığı görülmektedir.
Türkiye'de kredi genişlemesi perspektifinde cari işlemler açığının belirleyicileri ve sürdürülebilirliği

Türkiye'de 2001 ekonomik krizinin ardından birçok yapısall gelişme yaşanmıştır. Bu gelişmelere ek olarak Türkiye'de sağlanan siyasi ve ekonomik istikrar ve küresel gelişmelerle birlikte, farklı boyutlarıyla yeni makroekonomik sorunlar ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu sorunların başında 2002'den itibaren kesintisiz olarak verilen cari açıklar gelmektedir. Cari açıkların nedenlerine yönelik birçok farklı değişkenden bahsedilse de, ekonomi otoriteleri son zamanlarda kredi genişlemesini işaret etmektedir. Gelişmekte olan Türkiye'nin gelişmiş bir ülke olma arzusuyla beslenen büyüme çabası, yatırımları ve tüketimi artırmaktadır. Bankacılık sektörünün, yatırım yapmak isteyen kamu ve özel kesimi fonlaması için gereken tasarrufların yetersizliği, dış finansman ihtiyacı doğurmaktadır. Bunun yanında, başta enerji olmak üzere ara malı ve sermaye malları gibi ithal girdilere olan bağımlılık cari açıkların kronikleşmesine ve yapısall sorunlar içermesine neden olmaktadır. Bu kapsamda çalışmada, kredi genişlemesinin cari açık üzerine etkisi, bu açıkların belirleyicileri ve finansman kalitesi perspektifinde sürdürülebilirliği incelenmektedir. Cari açık ve kredi genişlemesi çerçevesinde Türkiye analizinin yapıldığı çalışmanın uygulama kısmında, iki farklı bölümde ekonometrik analizler yapılmıştır. Serilerin durağanlıkları ADF, PP, KPSS ve Ng-Perron gibi standart birim kök testleriyle ve ZA, LS, NP ve Carrion-i-Silvestre yapısall kırılmalı birim kök testleriyle araştırılmıştır. Nedensellik ilişkisi VECM'de dayalı Granger, Toda-Yamamoto ve Dolado-Lütkepohl yöntemleriyle belirlenmiştir. Seriler arasındaki eşbütünleşmenin varlığı, ilk uygulamada sınır testi yaklaşımıyla, ikinci uygulamada Maki, Engle-Granger ve Johansen yöntemleriyle araştırılmıştır. Seriler arasındaki uzun ve kısa dönem ilişkileri ilk uygulamada, ARDL yöntemiyle ikinci uygulamada, DOLS ve VEC yöntemleriyle irdelenmiştir. Bulgulara göre kredi genişlemesi, ekonomik büyüme ve petrol ithalatı Türkiye'de cari açığı artırırken, enflasyon ve finansal derinlik azaltmaktadır ve normal şartlar altında cari açıklar zayıf düzeyde de olsa sürdürülebilirdir.