turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Organize sanayi bölgelerinin yerel ekonomik kalkınmaya katkısı, Kapadokya örneği

Günümüzde her ülkenin bölgeleri arasında büyük ya da küçük orandadengesizlikler bulunmaktadır. Bölgesel dengesizliği ekonomik dengesizlik olarak ele alırsak; farklı bölgelerdeki insanların iş bulma, eşit işe eşit reel ücret elde etmemelerişeklinde değerlendirebiliriz. Çeşitli ülkelerde olduğu gibi ülkemizde de yerel kalkınmada bölgeler arası dengesizlik mevcuttur. Gelişmenin bütün nimetlerinden her bölgenin eşit yararlanmadığı gerçektir. Gelişmelerden bir milletin ya da bölge halkının yararlanabilmesi ancak o milletin ya da bölgenin kalkınma seviyesine bağlıdır. Türkiye'de de bölgeler karşılaştırıldığında, bazı bölgelerin ekonomik ve sosyal alanlarda daha da geri olduğu görülmektedir. Sözü edilen dengesizliklerin giderilmesi için Organize Sanayi Bölgeleri bir vasıta olarak kullanılmalıdır. Bu sayede hem yeni yatırımlara teşvik sağlanmış hem de istihdam yaratılmış olunacaktır. Ülkemizin en önemli üretim faktörlerinden olan işgücü organize sanayi bölgeleri ile daha da verimli kullanılabilir. Organize Sanayi Bölgeleri sadece istihdam yaratmaklakalmayıp, işletmeler içinde avantajlar sağlamaktadır. Sanayinin planlı ve programlıyerleşmesini sağlayarak; işletmelerin daha iyi üretim imkanları sunmalarına hizmet etmektedir. Gelişmiş her organize sanayi bölgesi kalkınmış yöreleri işaret etmektedir. Çünkü organize sanayi bölgeleri, ihracat ve ithalata imkan sağlayarak, yabancı sermaye girişini artırır, alt ve üst yapı hizmetlerini iyileştirir, iş imkanlarını ve gelişmişlik seviyesini artırır, milli geliri olumlu etkiler, diğer sektörlerin gelişimini sağlar. İOrganize Sanayi Bölgelerinin Yerel Ekonomik Kalkınmaya Katkısı ? adlı bu çalışmanın amacı; bölgesel kalkınma aracı olarak organize sanayi bölgelerinin değerini anlatmak, Niğde ve Kayseri organize sanayi bölgelerininbölgesel kalkınmaya katkısı olup olmadığını belirlemektir. Yapılan anket sonuçları SPSS programında değerlendirilerek, az ya da çok organize sanayi bölgelerinin yerel kalkınmaya katkısı olduğu görülmüştür. Kayseri ilinde bu katkının daha çok olduğu, Niğde organize sanayi bölgesinin de yeni olmasına rağmen katsının küçümsenmemesigerektiği kanısına varılmıştır. Çalışmaya ait içeriğin oluşturulması ve belirtilen tezingeçerliliğinin ortaya konmasında çeşitli kitap, makale, tez, gazeteler, istatistiki veri, anket ve elektronik kaynaktan faydalanılmıştır.
2001 krizinin imalat sanayi üzerindeki etkilerinin oran analizi yoluyla belirlenmesi

Finansal krizler, ortaya çıktığı ülkelerde ekonomik ve sosyal olarak her birimi etkilemektedir. Bu çalışmada, Türkiye'nin yaşamış olduğu 2001 finansal krizinin imalat işletmelerini nasıl etkilediğini, işletmelerin finansal tablolarını inceleyerekölçmeyi amaçlamıştır. Bu doğrultuda İ. M. K. B' da işlem gören imalat işletmelerindenverilerine ulaşılan kısmının, 1997- 2003 arası bilanço ve gelir tabloları ele alınarak, oran analizi yardımıyla krizin etkilerini gösteren verilere ulaşılmaya çalışılmıştır. Toplam 7 sektörde yer alan 72 imalat işletmesi üzerinde yapılan analiz sonunda özellikle kriz dönemlerinde işletmelerin kısa vadeli borç yüklerinin arttığı, sermayelerinin toplam kaynaklar içersindeki payının azaldığı ve dolayısıyla kaynaklarının içinde borçların oranının yükseldiği görülmüştür. Genel olarak alacak ve stok devir hızlarının kriz yılı ve izleyen yıllarda kriz öncesine göre arttığı, sermayenin ve toplam varlıkların karlılığının kriz yılı ve sonrasında azalma gösterdiği görülmüştür. Genel olarak likidite oranlarında kriz yılında bir azalma görülmüş, ardından kriz öncesi dönemdeki seviyelerinedönmüştür.
Türk imalat endüstrilerinde yapı-davranış-performans paradigması altında karlılığın belirleyenleri: Bir panel veri analizi

Endüstriyel organizasyonun amacı, endüstrileri, piyasaları ve bu piyasalarda faaliyet gösteren firmaların davranışlarını incelemektir. Endüstriyel organizasyon teorisi özellikle piyasadaki firmaların karşılıklı bağımlılıklanyla ve piyasa koşullan, firma davranışı ve iktisadi performans arasında var olan bağlantıyla ilgilenmektedir. Endüstriyel organizasyon literatüründe buna geleneksel metodoloji ya da diğer adıyla yapı-davramş-performans paradigması denir. Standart mikroekonomik analizden farklı olarak endüstriyel organizasyon teorisi, rekabetin, tam rekabetten uzak olduğu durumları analiz etmektedir. Rekabet, piyasa ekonomisinin önemli bir unsurudur ve ekonominin etkinliğini belirlemektedir. Ne var ki, bugün pek çok piyasa ekonomisi eksik rekabet yapışma sahiptir ve bu yapı yüksek karlılığa, düşük performansa ve dolayısıyla düşük toplum refahına neden olmaktadır. Giriş engellerinin tüm yeni rakipleri dışlamaya yeterli olduğu pek çok piyasada, rekabetin doğası da kapsamlı olmaktadır. Ayrıca bazı piyasalarda rekabetin boyutları fiyat rekabetinden ziyade ürünün geliştirilmesi, dizayn edilmesi, reklam ve yatıran stratejileri tarafından belirlenmektedir. Bu tür rekabet araçları gerçek dünyadaki piyasaları daha tekelci bir yapıya sürüklemekte ve böylece piyasaları etkinlikten uzaklaştırarak toplam refahı azaltmaktadır. Bu anlamda günümüze egemen olan piyasa sistemi sorgulanabilir. Bu çalışmada, ekonominin temel dinamiklerinden olan Türk imalat endüstrileri ele alınarak, karlılığın belirleyenleri yapı-davramş-performans modeli altında tahmin edilmiştir. Tahminde kullanılan veri seti 1993- 2000 dönemine aittir. Panel veri teknikleri kullanılarak gerçekleştirilen tahminlerde endüstri performansının bir ölçütü kabul edilen karlılığın en önemli belirleyeninin yoğunlaşma oram olduğu ve karlılıkla pozitif ilişkili olduğu gözlenmektedir. Bu sonuç, Türk imalat endüstrilerinde genel olarak tekelci eğilimlerin mevcut olabileceği yönünde bir kanıt sunmaktadır.
Sosyal sermayenin kalkınma üzerine etkisi: Kars ili üzerine araştırma

Sosyal sermaye, günümüzde popülerliği artan ve ekonomik kalkınma için önem arz eden bir alandır. Birçok ülke, içinde bulunduğu ekonomik durumları açıklamakta fiziki sermaye birikiminin yanı sosyal sermaye kavramı üzerine yoğunlaşmaktadır. Bu bağlamda kısaca toplum ve kurumlar arasındaki verimliliği sağlamak amacıyla güven, norm ve iletişim ağı kavramlarından oluşan sosyal sermaye kavramı ortaya çıkmakta olup ülkelerin ekonomik kalkınmasında önemli rol oynamaktadır. Bu nedenle ekonomik kalkınma noktasında geri kalmış ülkelerin gelişmiş ekonomik kalkınma seviyelerine ulaşabilmesi için sosyal sermayelerini arttırmaları bir zorunluluk haline gelmiştir. Bu çalışmanın birinci kısmın ekonomik kalkınma ve sosyal sermaye kavramaları teorik çerçevede etki alanlarıyla birlikte ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci kısmında sosyal sermayenin ekonomik kalkınma üzerindeki etkileri üzerinde durulmuştur. Çalışmanın son kısmında ise sosyal sermayenin kalkınma üzerine etkisi, Kars ilinde analiz edilmiştir. Kars ilinde 399 katılımcıya anket çalışması yapılmış ve Kars ilindeki mevcut sosyal sermaye potansiyeli ortaya çıkarılmıştır. Bu kapsamda Kars'ta sosyal sermayenin geliştirilmesi için çeşitli çözüm önerileri sunulmuştur.
Ekonomik özgürlüklerin doğrudan yabancı yatırımlara etkisi: 125 ülkeden gelen kanıtlar

Gelişmekte olan ülkelerde sermaye kıtlığını gidermenin en etkin yolu, ülkeye gelen doğrudan yabancı yatımlardır. Bu yatırımları ülkeye çekmede ekonomik özgürlükler büyük bir rol üstlenmektedir. Ekonomik özgürlükler ülkelere daha fazla yatırım gelmesine yol açmaktadır. Bu sebeple ülkeler ekonomik olarak daha fazla özgür olmalıdır. Bu çalışmanın amacı, 1996- 2016 döneminde Heritage Vakfı Ekonomik Özgürlük Endeksinde puanlanan 125 ülke için, ekonomik özgürlüklerin ve ekonomik büyümenin doğrudan yabancı yatırımlara etkisini ampirik olarak incelemektir. Kurulan modellerde ekonomik özgürlük değişkenleri Heritage Vakfı'ndan; DYY ve GSYİH verileri UNCTADSTAT veri merkezinden alınmıştır. Ekonomik özgürlüklerin DYY'ye etkisini ölçmek için panel veri analizi yapılmıştır. Bu doğrultuda birim kök testleri, klasik model, sabit etkiler ve tesadüfi etkiler tahmini, Hausman testi ve temel spesifikasyon testleri yapılmıştır. Sonrasında kurulan her iki modelde de otokorelasyon sorunu bulunmuştur. Bu sorun karşısında, sabit etkilerde daha dirençli tahminler üreten Arellano, Froot ve Rogers'ın Dirençli Standart Hatalar modeli kullanılmıştır. Ekonomik özgürlük puanı, hükümet bütünlüğü, kamu harcamaları ve yatırım özgürlüğü ve GSYİH DYY'yi pozitif; mülkiyet hakları, vergi yükü ve iş özgürlüğü DYY'yi negatif etkilemektedir. Parasal özgürlük, ticaret özgürlüğü ve finansal özgürlük ile DYY arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Bu çalışma, elde edilen bulgular doğrultusunda literatürdeki çalışmaları destekleyici ve güçlendirici niteliktedir. Ayrıca, ülkelere bazı politika önerileri sunmaktadır.
Orta Karadeniz Bölgesi'nde üretimin ve dış ticaretin teknolojik yapısı:2001-2011 yılları arasında Samsun örneği

Sanayi devriminin gerçekleşmesiyle başlayan ve geç kapitalistleşen ülkelerin kalkınmasında büyük rol oynadığı düşünülen sanayileşme anlayışı, Türkiye'de özellikle 1980'lerden sonra ihracata yönelik olarak yeni bir boyut kazanmıştır. 2000'li yıllardan sonra daha da hız kazanan ve çeşitli dönüşümler geçiren bu anlayış, teknolojik gelişmeler ile gerçekleştirilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda çalışmada Türkiye ekonomisinde gerçekleştirilmeye çalışılan teknolojik gelişmelerin bölgesel düzeyde yansımaları incelenmiştir. Orta Karadeniz bölgesinde ve bu bölgede ön plana çıkan Samsun ilinin üretim ve dış ticaret yapısı teknolojik yönden araştırılmıştır. Bölgenin halen tarımsal etmenlere bağlı bir yapısının olduğu gösterilmiştir. Samsun'da belirtilen dönemde ilk bine giren şirketler üzerinde özellikle durulmuş, üretim yapıları, teknolojik değişmeleri üzerine derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Her ne kadar üretim ve dış ticarette teknolojik yönden gelişmeler meydana gelse de bu durumun düşük ve orta teknoloji seviyelerinde kaldığı ortaya konmuştur.
Yabancı sermaye hareketlerinin ekonomik büyümeye etkisi: Türkiye üzerine bir uygulama

Ülke ekonomilerinin istikrarlı bir kalkınma düzeyine erişmek için ihtiyaç duydukları yatırımların kaynağı tasarruflardır. Gelişmekte olan ülkelerde ise tasarruf oranları düşüktür. Bu nedenle ekonomik kalkınmalarını sağlayabilmek için yabancı sermaye'ye başvurmaktadırlar. Türkiye'de Ekonomik kalkınmasını gerçekleştirebilmek için 1989 yılında 32 sayılı kararname ile yabancı sermaye hareketlerini serbestleştirmiş, fakat buna rağmen yeterince yabancı sermaye çekememiştir. Giriş yapan yabancı sermaye içinde de doğrudan yatırımlara ait payın düşük kaldığı, sermaye girişlerinin büyük bir bölümünün spekülatif nitelikli sıcak para ve borç yaratan öğelerden oluştuğu görülmektedir. Bu tür sermaye girişleri ise ekonomik büyümeyi olumsuz etkilemektedir. Bu yüksek lisans tezinde amaç, Ülkemize giren farklı yapıdaki yabancı sermaye hareketlerinin ekonomik büyümeye etkilerini ADF birim kök testi ve Granger nedensellik testini kullanarak test etmektir. Yapılan Granger nedensellik testlerine göre Portföy yatırımları 'dan, gayri safi sabit sermaye yatırımlarına, cari işlem dengesi, toplan yurtiçi tasarruflar, ithalat, ihracat ve ara malı ithalatı arasında tek yönlü nedensellik ilişkisi bulunmuştur. Fakat en güçlü ilişki 'dan, 'ya doğrudur. Bu testlerde hem GSYİH'ya oranlanmış, hem de GSYİH'ya oranlanmamış serilerde PYSA'dan, SSSA'ya doğru % 95 olasılıklı nedensellik vardır. Bu sonuç SSSA yatırımlarının, PYSA'ya bağımlı hale geldiğini göstermektedir. Nitekim yetersiz yurtiçi tasarruflara rağmen, yatırımlar PYSA'nın giriş yaptığı dönemlerde artmış, çıkış yaptığı dönemlerde ise azalmıştır. Fakat yüksek reel faiz ve düşük döviz kuru kullanılarak, yoğun bir şekilde girişi sağlanan bu sermaye türü, faizlerinin geri ödeme dönemlerinde ekonomiye büyük yük getirmekte, spekülatif nitelikli olması nedeniyle de herhangi bir olumsuzluk durumunda çıkış yaparak ekonomik krizlere neden olmaktadır. Spekülatif nitelikli sermayenin ulusal ekonomiye yoğun şekilde girmesi, yüksek reel faiz, siyasi ve ekonomik istikrarsızlıklarla birleşerek, doğrudan yatırımları dışlamıştır. Spekülatif nitelikli sermaye girişleri ile açıkların finanse edilmesi, ekonomik sorunlar için geçici bir çözümdür.
Türkiye ve Avrupa Birliği dış ticaretinde tarımın yeri

Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri; 31 Temmuz 1959 tarihinde Türkiye'nin AET'ye katılmak için müracaatıyla başlamış ve 17 Aralık 2004 tarihinde Brüksel Zirvesinde müzakerelere başlama tarihi alınmasıyla Türkiye ? Avrupa Birliği bütünleşmesi yeni bir aşamaya gelmiştir. Müzakere sürecinin en can alıcı konusu, Türkiye'nin başını en fazla ağrıtmaya aday dosyası ise tarımdır. 2006 yılı ticaret verilerine göre, Türkiye'nin Avrupa Birliği ülkelerine ihracatındaki payı %56, 04 oranında, ithalatındaki payı ise %42, 55 oranında olduğu görülmektedir. Tarım sektöründe ise yaklaşık olarak bu oran ithalatında %1,3 oranında, ihracatında %4,2 oranındadır. Bu çalışmada ilk olarak Türkiye ve Avrupa Birliği tarım sektörünün genel özellikleri, tarım politikaları, tarımsal destekleme yapıları, Türk tarımının Avrupa Birliği karşısındaki durumu ve ortak tarım politikasına uyumu incelenerek, Türkiye ve Avrupa Birliği'nde tarımın dış ticaretteki yeri ve önemi ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışmanın sonucunda, Türk tarımı; ekonomideki yeri ve önemi, uygulanan politikalar, tarımın yapısı, işletmelerin büyüklüğü, organizasyonu, dağılımı, üretim deseni, üretim hacmi, verimlilik düzeyi, genel performansı v. b. itibariyle Avrupa Birliği tarımına göre çok önemli farklılıklar görülmektedir. Tarım ülkesi olarak bilinen Türkiye'nin dış ticaretindeki istatistik verileri incelendiğinde, tarımsal alanda ihracattan çok ithalat yapıldığı, tarım ihracatçısı konumundan uzaklaşıp tarım ithalatçısı bir ülke konumuna girdiği anlaşılmaktadır. Türkiye'deki çiftçilere destekleme ve teşvikler yoluyla tarımsal ürün çeşidinin değiştirilmesi sağlanarak üretilen ürünlerin sanayiye hammadde sağlayan endüstriyel tarım ürünlerine yöneltilmesi gerekmektedir. Böylelikle Türkiye tarımsal ithalatındaki en yüksek paya sahip olan ürünleri üreterek tarım ithalatçısı konumundan kurtulup, tarım ihracatçısı bir konumuna tekrar dönebilir. Çalışmanın sonuç kısmında bu sorunlara ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır.
Explorations on the accountability of independent regulatory agencies

Bu tez, politik kaygıları olan bir hükümetin denetimi altında çalışmakta olan bağımsız düzenleyici kurumun insiyatiflerini, oyun teorisi çerçevesinde incelemektedir. Kuruma verilen bağımsızlik ile sonrasında yapılacak denetim arasındaki ilişki sosyal refah göz önüne alınarak incelenmektedir. Tezin asıl amacı değişen denetim seviyeleri ve farklı politik eğilimleri olan hükümetler altındaki düzenleyici kurumun performansı incelenerek tasarım literatürüne katkıda bulunmaktır. Bu araştırmayla, çeşitli oyunlarla yapılan analizler ve optimal kontrat uygulamasıyla elde edilen dengeler sonucunda, düzenleyici kurumun rüşvet alabilirliği ile açılması muhtemel soruşturma arasındaki ilişkiyi gösteriyoruz. Tezin sonucunda, rüşvet alması olası bir regülatöre belli miktarda denetim yapıp hesap sormak optimuma ulaşmak için gerekli bir koşul olarak çıkmaktadır. Ancak, politik kaygıları olan bir hükümetin, belli bir grubu kollamak adına hesap sorabilmeyi bir araç olarak kullanarak üretim seviyesini ve sosyal refahı etkilemesinin de mümkün olduğunu gösteriyoruz.
Türkiye'de döviz kurunu etkileyen faktörlerin parasalcı yaklaşımla analizi (1980-2010)

Döviz kuru başta ödemeler dengesi olmak üzere tüm ekonomiyi etkileyen önemli bir konudur. Bu şekliyle politika yapıcıları tarafından belirlenen döviz kuru sistemi tüm ekonomik değişkenlerin fonksiyonlarıyla ilişkilidir. Çalışmanın amacı döviz kurunu etkileyen faktörler bağlamında parasal modeli Türkiye örneğiyle açıklamaya çalışmaktır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde döviz kuru, döviz kuru piyasası tanımlamaları yapılmış ve bu piyasanın nasıl işlediği üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde uzun dönemde denge döviz kurunun oluşumunu açıklamaya çalışan teorilere yer verilmiş, döviz kuru sistemleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde özellikle 1980 sonrası dönem üzerinde durularak Türkiye ekonomisi, dönemler itibariyle edindiği kriz tecrübeleri ve uyguladığı döviz kuru politikalarıyla birlikte tartışılmıştır. Son bölümdeyse uzun dönemde döviz kurunu etkileyen faktörler, parasal model altında TL/ABD doları üzerinden VAR analiziyle ampirik olarak test edilmiş, varyans ayrıştırması, etki tepki testleri yapılmıştır. Sonuç bölümünde parasal modelin 1980 sonrası Türkiye ekonomisindeki döviz hareketlerini açıklayan başarılı bir model olduğu gözlenmiş, varyans ayrıştırması ve etki tepki testlerinden elde edilen bulgular neticesinde politika önerilerinde bulunulmuştur.
Tarımsal desteklerin üretim miktarı üzerine etkileri: Balıkesir örneği

Tarımsal üretim potansiyeli oldukça yüksek olan Türkiye'de, tarımsal destekler her geçen gün daha önemli hale gelmiştir. Artan maliyetler sebebiyle üreticilerin reel gelirlerinin azalıyor olması, tarım sektöründen kaçışı hızlandırmış ve kırsaldan şehirlere göçü arttırmıştır. Son dönemde sıkça duyulan tarımsal desteklerle buna çare olmaya çalışılmıştır. Tarımsal politikalarda yer alan destek programlarının net etkilerinin anlaşılabilmesi için verilen destekler ve bunları etkileri üzerine değerlendirmelerin yer aldığı çalışmaların, ihtiyaç olduğu kanısına varılmıştır. Bu çalışmada, Türkiye'deki tarımsal desteklerin tarihçesi araştırılmış ve günümüzde uygulanan destek programlarının üretim üzerindeki etkileri hakkında bilgi edinilmeye çalışılmıştır. Çalışmada uygulanan panel veri analizi ile 2009- 2015 yılları arasında, Balıkesir İli'nde verilen tarımsal desteklerin, buğday üretimi üzerine etkileri araştırılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, tarımsal destekler ve buğday üretim miktarı arasında, uzun ve kısa dönemde pozitif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
An assessment of coping mechanisms with poverty in Turkey after the 2008 global crisis: A study based on Turkey welfare monitoring survey

Bu tez, 2008 küresel krizinden sonra Türkiye'deki düşük gelirli hane halklarının fakirlikle başa çıkma stratejilerini araştırmakta ve bu stratejileri etkileyen başlıca faktörleri ortaya koymaktadır. Türkiye Refah İzleme Anketi (2009) sonuçlarına göre, fakir hane halkları sağlık hizmetlerinin kullanımını azaltmışlar, yiyecek tüketimini kısıtlamışlar ve eğitim harcamalarında kesintiye gitmişlerdir. Bunun yanında, en düşük gelir seviyesindeki hane halkları arasında, ihtiyacı olduğu ve hukuken hak ettiği halde, sosyal güvenceye erişemeyen birçok aile bulunmaktadır. Kriz ortamında fakirlikle başa çıkabilmek için, bu aileler genellikle resmi olmayan kanalları kullanmaktadırlar. Bu kapsamda, bu çalışma kentsel ve düşük gelirli hane halklarının belirleyici özelliklerini ve fakirlikle başa çıkma stratejilerini istatistiksel olarak özetlemektedir. Stratejileri belirleyen başlıca özelliklerin saptanmasında probit regresyon analizi yöntemi kullanılmıştır. Genel olarak, hane halkı boyutu, hane refahı, hane reisinin istihdam durumu ve sosyal güvence sahipliği kentsel hane halklarının fakirlikle başa çıkma yolları üzerinde önemli etkiye sahip bulunmuştur. Zor durumlarda kullanılan ilişkilere gelince; refah seviyesi, hane reisinin yaşı, istihdam durumu ve hane içerisinde konuşulan dilin Türkçe'den farklı olması, kullanılan ilişki çeşidi üzerinde istatistiksel olarak önemli bir etkiye sahiptir. Araba sahipliği ve 15 yaş altı çocuk sayısı ise hiçbir regresyonda önemli bulunmamıştır.
Türkiye'de cari açığın sürdürülebilirliği: İhracat ve ithalat arasındaki ilişkinin ekonometrik bir analizi (2002-2016)

Türkiye'de cari açığın sürdürülebilirliği konusunun yapılan literatür araştırmaları eşliğinde 2002- 2016 yıllarını kapsayan dönemde ithalat ve ihracat arasındaki ilişki analiz edilmektedir. Bu çalışmada 2000Q1:2018Q 4 dönemi çeyreklik veriler ile serilerin durağanlaştırılması için ADF PP Birim Kök Testleri uygulanmış level düzeyde yani düzey değerinde durağan olmadığı ancak birinci farklarının alınarak durağan hale geldiği görülmüştür. Oluşan modele Engle-Granger nedensellik analizi yapılmış, bu analize göre ise serilerin durağan olmasa bile doğrusal bir bileşimlerinin olabileceği ve ekonometrik olarak ölçülebileceği öne sürülmüş, serilerin birbirlerine bağımlı şekilde hareket etmeleri durumu sağlanmıştır. Kısa dönem analizinde ise serilerin durağanlaştırılmış hali ile uzun dönemden gelen hata terimleri serilerinin bir dönem gecikmelileri (ECTt-1) kullanılarak yapılmıştır. Kısa dönem analiz katsayısı negatif ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Yani modelin hata düzeltme mekanizması çalışmaktadır. Son olarak Todo-Yamamoto testi ile serilerin durağan hale getirilme zorunluluğu olmadan, veri kaybı yaşanmadan sonuç yorumlanmaktadır.
Türkiye'de ortak malların kullanımı

Çayırlar, meralar ve balıkçılık alanları en iyi bilinen ortak mallardır. Egerbirinin bir malı tüketmesi digerinin tüketiminde rekabete neden oluyorsa, ancak her ikisinin de o malda yasal serbestligi varsa; onlar, baska biri malıele geçirmeden önce bu maldan mümkün olduğunca fayda sağlam afikrindedirler. Böyle durumlarda insanlar malı toplum için en iyi olana göre fazla tüketebilirler. Ortak malların asırı kullanılmasına ve yıkımına olanak veren temel üçözelligi; dısarıda bırakılamama, çok zayıf mülkiyet hakları ve rekabettir. Bu faktörler, ortak malların trajedisine neden olur. Bu çalısmada, Türkiye'deki ortak malların yönetim sistemleri tartısılırken, otlakların zirai ve hukuki yapıları da ayrıca incelenmistir. Bu amaçla, Ankara'daki dört köyün meralarının kullanımı ve mevcut özellikleri örnek olarak seçilmistir. Örnek sayısı fazla olmasa da, Türkiye'deki tüm meralardaki sorunların T. C. Tarım ve Köyisleri Bakanlıgı'ndan alınan verilerle karsılastırıldıgında, genel olarak benzer olduğunu söyleyebiliriz. Bu ortak meraların bedelsiz olmaları, onların asırı kullanıma maruz bırakmaktadır. Bu alanlar, ayrıca farklı amaçlar için; örnegin tarla ve bina arsası olarak kullanılmaktadır. Ayrıca, bazı bitisik köylerde, meranın bulundugu köydeki çiftçiler ile yeterli merasıolmayan çiftçiler arasında anlasmazlıklar yasanmakta. Bu sorunlar yalnızca, hukuk ve tarım kurallarına dayanan iyi-tanımlanmısmülkiyet haklarının uygulanması yolu ile çözülebilir. Herkes, ortak mallarınbölgesel özelliklerine göre yerel olarak tasarlanmıs kurallara uymalıdır; aksi takdirde, dısarıda bırakma veya cezalar kullanılabilir.