turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dokumeion antik mermer ocağı ve ihracat potansiyeli

Mermer dış etkenlere karşı dayanıklı ve son derece güzel görünüme sahip bir kayaçtır. Bu özellikleri nedeniyle iç ve dış mimaride, özellikle plastik sanatlarda ve estetiğin ağır bastığı hemen her alanda büyük çapta kullanılmıştır. Denilebilir ki; mermer insanoğlunun doğayı kendine göre şekillendirmeye başladığı tarihten itibaren en çok kullanılan bir malzeme olmuş, kültürel ve sosyal yaşamdaki zenginleşmeye paralel olarak gelişen teknik, ekonomik ve sanatsal yaşamda en çok sevilen ve aranan malzeme olma niteliğini her zaman korumuştur. Doğadaki çok zengin taş ve mineral çeşidi içinde sadece mermer hemen herkes tarafından bilinen bir kayaç türüdür. Buna rağmen mermeri belirlemeye yeterli kesin bir tanım bugün için mevcut değildir. Genellikle ana yapı itibariyle kalsiyum bileşiklerinden oluşan her türlü kayaç mermer olarak kabul edilmektedir. Tane büyüklüğü, dayanıklılık ve cila tutma özelliği mermerin oluşması esnasındaki doğal faktörlere bağlı olarak şekillenir. Böylece farklı özellikleri olan mermer türleri meydana gelir. Ancak küçük taneli ve kırılgan yapıdaki mermerin sıcaklık tesiriyle yeniden kristalize olması esnasında kırılganlığı doğuran keskin köşelerin ortadan kalkması sonucunda kırılganlık kaybolur ve son derece sağlam ve cilalanabilir mermer tipleri oluşur. Mermer, ocaklarda genellikle iki yöntemle çıkartılmıştır : Kesme ve Çatlatma. Bu yöntemler eskiden olduğu gibi günümüzde de pek fazla değişikliğe uğramamıştır. Çıkarılmak istenen bloğun etrafına kamalarla tranşeler açılarak bloğun ana kaya ile bağlantısı kesilip, ana kayaya bağlı olan yüzünden de çatlatılarak çıkarılırdı 97 Ocaklarda bloklar basamaklar oluşturularak alınmaktaydı. Ancak bu şekilde daha üst kotlara çıkmak ve ikinci biok şırasını almak mümkün oluyordu. Hemen tüm ocaklarda bu yöntemle çalışılmış olduğunu görmek mümkündür. Ağır mermer bloklarının ocaklardan nakliyesi ise en az mermer çıkarılması kadar önemlidir. Bunun için çok çeşitli yöntemlerin geliştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Ocaklarda tarihlendirme büyük sorun olmaktadır. Çıkarılan artıkların birikmesi sonucunda erken dönem izlerinin bulunabileceği alt tabakalara inilememektedir. Daha önemlisi halen işletilmekte olan ocaklarda geçmişşe ait izler her geçen gün yok olmaktadır. Dokimeion'da ocakların sürekli ve kesintisiz bir şekilde çalıştırılması ancak Roma yönetiminin ocaklara el atmasıyla gerçekleşebilmiştir. Roma yönetimi M. S. I. y. y. süresince yaklaşık, M. S.120 yılına kadar, ocağı bizzat işletme yerine, bir müteahhit eliyle işletilmesi yolunu tercih etmiştir. Antik dönemdeki taş ocaklarının sadece çıkarma işi İle uğraşmadığı anlaşılmaktadır. Dokimeion ocak sahalarında taşların şekillendirildiği ve gönderime hazır duruma getirildiği atölyeleri bulunmaktaydı. Böylece istenilen boyutta bir esere yaklaşık bir form verilerek, taşınılacak ağırlık imknlar ölçüsünde azaltılmıştır. Bu yöntem sayesinde mermerin blok halinde gönderilmesine nazaran daha fazla işçilik gerekliliği ortaya çıksa da, öte yandan malın satış bedeli daha yüksek tutulmuştur.
Smyrna Agorası'nda bulunan ranke bezekli frizler

Antik Dönem kentleri içerisinde, en önemlilerinden bir tanesi Smyrna'ydı. Smyrna Antik Kenti, bulunduğu konum itibariyle kuruluşundan bu yana sürekli iskan görmüş ve gözde bir kent olmuştur. 1932- 1941 yılları arasında yapılan kazı çalışmalarından sonra uzunca bir süre çalışma yapılmamıştır. 1996 yılında başlayan çalışmalar yine uzun sürmemiştir. En son 2007 yılında başlayan çalışmalar günümüzde halen devam etmektedir. Yapılan çalışmalarda Agora etrafında bulunan, Hamam, Mozaikli Salon, Bouleuterion, Agora Avlu alanını çevreleyen Stoalar ve Bazilika yapıları açığa çıkarılmıştır. Teze konu olan parçalar bu yapılara ait olmalıdır. Kıvrıkdal Bezeme, Klasik Dönem'den itibaren sıklıkla kullanılan bir bezeme çeşididir. Ancak, Roma Dönemi'ne kadar frizlerde görülmez. Klasik Dönem'de ve Hellenistik Dönem'de daha çok sütun başlıkları ve plasterler gibi yerlerde görülür. Roma Dönemi'nden itibaren ise frizlerde sıklıkla karşımıza çıkar. Çalışması yapılan 30 parçanın tamamı Roma Dönemi'ne ait olduğu için, önceki dönemlerin üzerinde fazla durulmamıştır. Kıvrıkdal Bezemesi, ana dal, yan dal, merkezi motif, doldurma motifleri gibi unsurlardan oluşur. Çok büyük dönemsel farklar olmayan Kıvrıkdal Bezemesi'nin tarihlemesi yapılırken bu unsurların aldığı stilistik özellikler dikkate alınmaktadır. Çalışmanın sonucunda görülmüştür ki, çalışmaya konu olan parçalar M. S. 2 .-3. yüzyıllar arasında tarihlenmektedir. Ait oldukları yapılar kesin olarak belirlenememekle birlikte, ortaya çıkarıldıkları noktadaki yapılara atfedilmişlerdir.
Antikçağ tiyatrosu ve günümüze yansıması

İnsanlık ve tarih incelemeleri her ne kadar detaylı ve bilimsel olarak yürütülse de kültür tarihi içerisinde düşüncelerin ortaya çıkarılmasına sebep olan sosyal etkileri, tam olarak tespit etmemiz mümkün değildir. Aynı şekilde bugün araştırmalar sayesinde tarihçesi hakkında bilgi ve fikir sahibi olduğumuz tiyatro düşüncesinin, ilk olarak hangi topluluklar ya da klanlar tarafından ortaya atıldığını da bilmemiz olası değildir. Objektif kanıtların ve yazılı materyallerin olmadığı bir dönemde ancak var olan arkeolojik belgelerle kendi savımız arasında destek köprüleri oluşturabiliriz. Bu bağlamda tiyatro ne zaman başlar? sorusunun yanıtını en iyi şu şekilde verebiliriz; Tiyatro tarihi; insanla başlar. İlk topluluklar olan klanların düşünüş yapılarındaki en önemli ve belki de tek ortak düşünce öğesi 'Din' dir. Araştırmamızdaki en belirgin önermelerden biri de din ve inanış şekillerinin, kültürü ve dolayısıyla kültürün bir sonucu olan ilk teatral değerleri etkileyip biçimlendirdiği yönündedir. Neanderthal Şaman ya da rahiplerin tapınırken yapmış oldukları olası danslardan; antik çağ tiyatrolarındaki koroların Dionysos ve diğer tanrılara seslenişine; Roma'da imparatorluk kültü için kurban kesilip imparator adına oyunlar düzenlenişine dek pek çok noktada bu örnekleri görmemiz mümkündür. Ancak günümüzdeki tiyatro algısı zaman ve yine kültüre bağlı olarak değişmiştir. Sosyal ve politik olayların anlatımı, absürd komedi gibi birbirinden oldukça farklı öğeler, tiyatro sahnelerinde sırasıyla kendilerine yer bulmuşlar ve bu konudaki algıyı antik çağın tiyatro anlayışından uzaklaştırmışlardır. Bugün dünyanın pek çok noktasındaki antik çağ tiyatro yapı kalıntısında düzenlenen; müzik, dans ve benzeri kültür sanat etkinlikleri ise, insanlara antik çağdaki tiyatro algısını anlatmaktan aynı derecede uzaktır?
Neolitik Dönem'de Anadolu'da inanç sistemi

Bu tez çalışmasında, Neolitik Dönem'de Anadolu'daki inanç sistemi incelenmiştir. Neolitik Dönem Anadolu'da farklı coğrafyalarda farklı şekilde yaşanmıştır. Bu farklılıklar kazılardan, kazılarda ortaya çıkan buluntulardan bilinmektedir. Fakat Neolitik Dönem inanç sistemine ait buluntular kendi içinde coğrafi nedenler vs gibi nedenlere bağlı olarak bazı değişkenlikler göstermektedir. Bu ayrım mimariye, figürinlere ve doğal olarak inanç sistemine de yansımıştır. Söz konusu coğrafyaların ortak bir içeriğe sahip oldukları kadar bölgeler arası farklılıkları da vardır.
Agricultural practices and countryside in classical Greece

Bu çalısmanın konusu Klasik Yunan'da kırsal yerlesimlerdir. Süphesiz antik Yunan'dakırsal yerlesim örüntülerini etkileyen çesitli faktörler vardı. Cografi sartlar, sosyoekonomik ve politik yapı antik toplumların yerlesim pratiklerini belirleyen temel faktörler olarak degerlendirilebilir. Bu çalısmada Klasik Yunan'daki tarım sistemi ve kırsal yerlesimler arasındaki ilişkiler incelenecektir.
Pisidia bölgesi mezar tipleri

Bu çalışmada, Pisidia Bölgesi'nde Demir Çağı'ndan Roma Dönemi sonuna kadar görülen ölü gömme gelenekleri ve mezar tiplerine dair şu ana kadar yapılan çalışmalar üzerinden bölge geneline geniş bir çerçeveden bakılması amaçlanmıştır. Yayınlar üzerinden yapılan değerlendirmede, elde edilen bilgiler belirli ölçütlere sadık kalınarak sentezlenmiştir. Ulaşılan sonuçlar doğrultusunda mezarlar üzerinden bölgenin kimliği, kültürel ilişkileri ve etkileşimleri yorumlanmıştır.
Tayfur Sökmen Kampüs kazısı, Roma Dönemi günlük kullanım Seramikleri

Tez kapsamında Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, Tayfur Sökmen Kampüsü'nde yer alan çiftlik yerleşiminde 2012- 2014 yılları arasında gerçekleştirilen kazı çalışmalarında ele geçen günlük kullanım seramiklerinden belirli bir grubu değerlendirilmiştir. Tayfur Sökmen Kampüs Kazıları, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Arkeoloji Bölümü ve Hatay Arkeoloji Müzesi tarafından yönetilmiştir. Yerleşim Amik Ovası ve Kilikya Bölgesi'ne uzanan yollar ile Amanos Dağları'nın doğu yamacına konumlandırılmıştır. Amanos Dağları'nın doğu yamacına konumlanmasından dolayı hem tarım için gerekli olan geniş arazi alanlarına hem de kıyı bölgelerine geçişi sağlayan ticaret yollarına yakın olmasına olanak tanımıştır. Kilikya bölgesinin en önemli kenti olan Antiokheia sınırları içerisinde bulanan Tayfur Sökmen Kampüs Kazı çalışmaları sırasında gerek bölgeye ait gerekse de kırsal yaşama ait bir takım yeni bilgiler açığa çıkarılmıştır. 2012 ile 2014 arasında sürdürülmüş olan kazılar sırasında dikdörtgen planlı, 3 evreli, çok odalı ve 500 m2 alanı kaplayan bir çiftlik yerleşimi ortaya çıkarılmıştır. Bu kırsal evde birçok oda ve mimari yapılar da ortaya çıkartılmıştır. Bu mimari yapılardan birisi de mola oleria'dır. Depolama ve ticaret yapabilmek amacıyla günlük kullanım ve depolama seramiklerine ihtiyaç duyulmuştur. Tez kapsamında değerlendirilen Roma-Erken Bizans Dönemi günlük kullanım seramikleri bölgede üretim ve buna bağlı olarak da ticaretin yapıldığını kanıtlar. Bu seramiklerin sayısal olarak en yoğun grubunu leğenler oluşturmaktadır. Diğer form grupları ise mortar, pithos, amphora, küp, testi, kapak ve diplerdir. Kazı çalışmaları sırasında M. S. 3 .-7. yy. arasına tarihlenmiş olan leğen, mortar, pithos, testi ve küplerin yerel üretimlerinin yanı sıra yerel üretimli bazı amphora grupları da ortaya çıkarılmıştır. Sonuç olarak bu çalışmada Tayfur Sökmen Kampüs Kazısı'ndan ele geçen günlük kullanım seramiklerinin çevre bölgeler ve yerleşimlerde bulunan seramiklerle gerek form olarak gerekse de hamur-astar açısından benzerlik gösterdiği belirlenmiştir. Söz konusu çalışma Antakya ve teritoryumunda günlük kullanım seramikleri ve özellikle de depolama seramiklerine yönelik yayınların azlığı dikkate alındığında bölgenin seramik tipolojisine katkı sağlayacaktır.
Pamphylia bölgesi sur sistemleri ve kapı yapıları

Pamphylia Bölgesi'nin önemli kentlerinden olan Perge, Side, Aspendos, Attaleia, Sillyon ve Lyrbe kentleri, Antalya ilinde yer almaktadır. Bu çalışmada, Pamphylia Helenistik Dönem savunma sistemi olarak inşaa edilen sur ve kapılar ele alınmıştır. Kentlerin savunma sistemleri, sur duvarları ve kapılar ayrı başlıklar altında, plan ve mimari özellikleri bakımından incelenmiştir. Ayrıca, yapılan literatür araştırmalarında arkeolojik veriler, epigrafik buluntular ile birlikte değerlendirilmiş, Pamphylia'nın Helenistik Dönem sur ve kapı sisteminin incelenmesi jeofizik yöntemlerle de desteklenmiştir. Yapılan çalışmalarda kent surlarının genel olarak birbirini dik açılarla kesen dirseklerle güçlendirildiği belirtilmiş ve sur duvarlarının tarihlendirilmesinde, duvar örgü teknikleri, işçilik özellikleri, kentte bulunan sur inşa yazıtları ve arkeolojik buluntulardan faydalanılmıştır. Pamphylia Kenti Helenistik Dönem surlarının iki evreli olduğu sonucu çıkmaktadır. Buna göre surların ilk evresi, MÖ 4. yy'ın son çeyreğinden MÖ 3. yy ortalarına, ikinci evresi ise MÖ 3. yy ortası-MÖ 2. yy başlarına tarihlenmelidir.
Bursa Arkeoloji Müzesi'nden yedi adet Hellenistik ve Roma dönemi steli

Çalışmamızın konusu, Bursa Arkeoloji Müzesi teşhirinde bulunan Hellenistik ve Roma Dönemleri'ne tarihlenen yedi adet mezar stelini kapsamaktadır. Eserler müzede yerinde incelenmiş, tanımı yapılmış ve fotoğraflanmış, literatür araştırması yapılarak, benzer örneklerin saptanmasına çalışılmıştır. Tezin ilk bölümünde Mysia Bölgesi'nin coğrafi konumu, stellerin buluntu yerleri ve Bursa Arkeoloji Müzesi hakkında bilgi verilmiş olup, ikinci bölümle beraber ilk stelimizin katalog çalışması ile tez konusu mezar stelleri ile konuya giriş yapılmıştır. Konu kapsamı içerisinde çalışma alanımızda bulunan Bursa ve çevre illerden getirilen eserler ikonografik ve epigrafik açıdan incelenip, çevre bölgelerde bulunan veya müzelerde sergilenen eserlerle form ve stilistik karşılaştırmaları yapılıp, değerlendirilmiştir. Amacımız daha önce yayınlanmış ve yayınlanmamış stelleri revize etmektir.
Copper technology in Jordan and Palestine in the bronze ages

BRONZ ÇAĞI ÜRDÜN VE FlLlSTlN BAKIR TEKNOLOJiSi Bronz çağında, yani M. ö. 3200- 1200 yılları arasında Ürdün ve Filistin'de çeşitli hammaddelere dayalı teknolojik özellikler gelişmeye en çok katkıda bulunan bakır teknolojisidir. Giriş kısmında Ürdün ve Filistin Bölgesi coğrafi konumu ve metal zenginlikleri açısından tanıtılmıştır, geçmişş kültürleri hakkında kısa bilgi verilmiş. Ayrıca özellikle bölgeyle ilgili madencilik çalışmaları toplu halde takdim edilmiştir. Bu çalışmayla ilgili gerekçeler ve yöntemler önfikir verme açısından açıklanmıştır. Çalışma iki bölüm halinde ele alınmıştır. l- Bölüm metalurjik gelişmelere ayrılmış olup 5 kimim içinde değerlendirilmiştir. 1. Kısımda bakırın metalik mineralleri tanıtımı yapılmıştır. 2. Kısımda ise bu metalik minerallerin üretim şekli üzerinde durulmuştur. 3. Kısımda işleme yöntemleri ele alınmaktadır. 4. Kısım bakır alaşımlarına tahsis edilmiştir. 5. Kısımda ise bakır şekillendirme yöntemlerine yer verilecektir. V2- Bölümde tipolojik yöntemle bakır ve alaşımı bronz ürünler değerlendirilmiş, teknik özellikleri imkan nispetinde incelenmiştir. Bu bölüm 6 kısım içinde değerlendirilmiştir. 1. Kısım silahları kapsamaktadır. Silahlar 5 grup içinde toplanmıştır: 2. Kısımda aletler tanıtılmaktadır. Mevcut örenkler 4 grup altında tanıtılmıştır. 3. Kısımda süs eşyaları değerlendirilmiştir. Süs eşyaları 5 grup altında toplanmıştır. 4. Kısımda kaplar incelenmiştir. Mevcut örnekler 4 grup altında toplanmaktadır. Çanaklar şekil olarak farklı özellikler gösterir. Tel Mütesellim ve Bisan'da açığa çıkan örnekler farklı özellikleri nedeniyle dikkati çekmiştir. Bu tür kaplar sadece form yönünden değil, teknik yönden de incelenmiştir. 5. Son kısımda plastik eserler ele alınmıştır. Daha çok bronz heykelcilik şeklinde karşımıza çıkan örnekler mabet ve dini yapılarda açığa çıkarılmıştır. Çeşitli tanrıları tasvir eden bu örnekler teknik açıdan da incelenmiştir. i
Batı Anadolu'da imparator kültü tapınakları

Bu çalışmanın temel konusunu, ionia Bölgesi'nde Roma dönemi İmparatorluk Kültünün ortaya çıkışı, imparatorluk politikasının dine ve dolayısıyla mimariye olan etkileri ve İmparatorluk Kült Tapınaklarının incelenmesi oluşturmaktadır. Tezin ilk bölümünde, lonia Bölgesi'nin coğrafi tanımı yapıldıktan sonra, bölgedeki siyasal ve sosyal gelişmeler anlatılmıştır. İkinci bölümde ise Hellenistik dönem Kahraman Kültleri ile Hükümdar Kültleri incelenmiş ve aralarındaki benzer ve farklı yönlerin üzerinde durulmuştur. Çalışmanın üçüncü kısmında, imparator kültünün doğası, içeriği ve Roma İmparatorluğuna olan katkısı anlatılarak Kültün beraberinde getirdiği sosyal olgular incelenmiştir. Ardından tezin son bölümde ise lonia bölgesinde bulanan ve İmparatora adanmış tapınaklar tek tek incelenerek, imparatorluk dönemi dini nıimarinin kent mekanına olan etkileri ve gözlenen değişiklikler ele alınmıştır. Kent hayatının bir parçasını oluşturan imparatorluk kültünün, Roma egemenliği altındaki tüm şehir devletleri tarafından itiraz edilmeden kabul görmesi ve hatta coşkuyla karşılanması, imparatora yüklenen tanrısal kimliğin gündelik yaşamda tam anlamıyla benimsendiğinin ve desteklendiğinin bir kanıtıdır. iv
Üst paleolitik dönem'de barınma tipolojileri ve Anadolu

İnsanlık tarihinin en uzun zaman dilimini oluşturan Paleolitik Çağ; Alt, Orta ve Üst Paleolitik Dönem'lerden oluşmakta olup detaylı olarak incelenmiştir. İnsanlar, avcılık ve toplayıcılık faaliyetlerini yapmakta olup mağaralar, kaya altı sığınakları, ağaç kovukları ve açık hava istasyonlarında geçici barınaklar inşa ederek hayatlarını devam ettirmişlerdir. Bu barınak tipleri alt başlıklar halinde detaylandırılarak tipolojileri hakkında bilgi verilmiştir. Üst Paleolitik Dönem yaklaşık olarak GÖ 45 bin ile 15 bin yılları arasına tarihlendirilmektedir. Lascaux, Chauvet ve Altamira Mağaralarının duvarlarında ünik olabilecek bir takım sanatsal özellikler gösteren duvar resimleri dönemin fauna ve florası hakkında kesin bilgiler vermektedir. Aynı zamanda zanaat olarak 'alet üreten alet' sistemi bu dönemde başlamıştır. Bu değişiklikler dilgi, ok ucu, mızrak ucu, iğne, bıçak gibi aletlerin çeşitliliği ve kalitesini göstermiştir. Bu tez çalışmasında dünya genelinden seçilen bazı Üst Paleolitik yerleşim yerlerinden örneklere değinilmiştir. Anadolu'da bulunan Üst Paleolitik Dönem buluntu yerleri olan Karain, Üçağızlı, Merdivenli, Direkli, Yarımburgaz, Öküzini, Kanal Mağaraları ile Domuzdere, Sarısu, Kefken, Ağaçlı, Belbaşı, Beldibi açık hava yerleşimleri hakkında bilgi verilmiştir. Bu bilgiler Anadolu'nun Avrupa ve Yakındoğu ile Balkanlarla olan ilişkilerini gün yüzüne çıkarmaktadır. Anadolu özelinde Üst Paleolitik Dönem'e ait yerleşimlerde mevcut verilerden yola çıkılarak genel bir çerçeve çizilmiş ve durum tespiti yapılmıştır.
Ayanis Kalesi mimarisinde teknik ve statik özellikler

Gerek iklimi gerekse jeolojik yapısından dolayı oldukça zorlu bir coğrafyada ihtişamlı yapıları ve kurumsal devlet kimliği ile varlık gösteren Urartular Anadolu uygarlıklarına önemli katkılarda bulunmuş ve layıkıyla tarih sahnesinde yer almışlardır. Bu çalışmada Urartu mimarisinde ana hatları ile statik kaygılar doğrultusunda kullanılmış olan teknik özelliklerin gelişimi ve Ayanis Kalesi mimarisinin teknik ve statik özellikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Ayanis Kalesi mimarisi arkeoloji dünyası için önemli bir yere sahiptir. Ayanis Kalesine atfedilen bu önem, büyük ölçüde korunagelmiş olan mimarisinin yanı sıra II. Rusa ile birlikte zirve yapan mimari ve estetik anlayışını tüm ihtişamı ile sunmasından kaynaklanmaktadır. Ayanis Kalesi mimarisinde kullanılan teknikler gerek arazi kullanımı yönünden gerekse statik açıdan Urartu mimarisi hakkında oldukça önemli veriler elde etmemizi sağlamaktadır. Çalışmamızda Ayanis Kalesinin sur mimarisi, tapınak mimarisi ve doğu payeli salon mimarisinde statik kaygı ile uygulanmış olan teknikler detaylandırılarak sunulmaya çalışılmıştır.
Börükçü Nekropolü Klasik Dönem mezar tipolojisi ve ölü gömme gelenekleri

Börükçü Nekropolü, Karia Bölgesi'nin önemli kentlerinden biri olan Stratonikeia ile Lagina arasında bulunan kutsal yol üzerinde, doğu-batı yönde eğimli bir yamaç üzerinde yer almaktadır. 2002 ile 2009 yılları arasında yapılan kazı çalışmalarında Klasik Dönem'e tarihlenen 9 farklı tipte, 95 adet mezarın kazısı yapılmıştır. Nekropolün bulunduğu arazi yapısı mezarların düzenlenmesinde etkili rol oynamıştır. Doğu-batı yönde eğimli arazi üzerine kurulan nekropol düzenlenirken belirli teraslar oluşturulmuş ve bu teraslara mezarlar inşa edilmiştir. Bu çalışmanın amacı Börükçü Nekropolü'ndeki Klasik Dönem mezarların mimari özellikleri bakımından gruplandırılarak mezar tipolojisinin oluşturulması ayrıca gömme gelenekleri ve uygulanan ritüellerin belirlenmesidir. Bu kapsamda, mezar tipolojisi ve ölü gömme geleneği birlikte ele alınmıştır. Nekropolde uygulanan ölü gömme biçimleri ile mezar tipolojisi arasında bulunan ilişki üzerine tespitlerde bulunulmuştur. Nekropol buluntuları mezar ve ölü hediyeleri olarak iki gruba ayrılarak değerlendirmeye alınmıştır. Sayısal anlamda yoğun buluntuya sahip olan mezarların kullanım süreçleri belirlenmiş, buluntuların kullanım amaçlarına göre mezar ve ölü hediyeleri üzerine tespitler yapılmıştır. Mezar buluntuları kendi içlerinde sınıflandırılmış, mezarda aynı kontekstte yer alan diğer buluntu grupları ile birlikte değerlendirilerek tarihlendirilmiştir.
Gökçeada geleneksel mimarisinin Uğurlu - Zeytinlik höyük mimarisinin yorumuna katkısı

Bu tez çalışmasıyla Gökçeada'nın sınırları içinde yer alan geleneksel sivil mimari yapıları ile adanın tarih öncesi dönemlerinde yerleşim görmüş Uğurlu - Zeytinlik yerleşmesinde ortaya çıkan mimari kalıntıların karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışma ile adadaki geleneksel ve prehistorik mimari arasındaki benzerlik ve farklılıklar incelenmiş, çalışma sonunda ortaya çıkan sonuçların günümüzden 8500 yıl öncesine kadar uzanan Uğurlu - Zeytinlik Höyük yerleşiminde sadece taş temellerini bulabildiğimiz yapılarının yorumunda bize yardımcı olması amaçlanmıştır. Çalışmada sadece geleneksel ve prehistorik mimari yapılar karşılaştırılmakla kalınmayıp, Uğurlu - Zeytinlik Höyük yerleşiminde yer alan Neolitik ve Kalkolitik dönem mimarileri de karşılaştırılarak höyük mimarisindeki dönemsel benzerlikler ve farklılıklar da incelenmiştir. Çalışma sonunda tarih öncesi yerleşim ile adadaki modern mimari arasında kısmen benzerlikler olduğu görülmüştür.
İzmir Agora kazısı siyah firnisli seramikleri

Smyrna kentinin Hellenistik ve Roma dönemi yapılarından günümüze kalabilmiş az sayıdaki örnekleri arasında olan Devlet Agorası, bugün İkiçeşmelik semti sınırları içinde yer alır. 2007 yılında Yrd. Doç. Dr. Akın Ersoy başkanlığında tekrar başlatılan Agora kazılarında erken tabakalara ulaşmak amacıyla yapılan avlu sondaj çalışmalarında ele geçen siyah firnisli seramikler bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Smyrna Agorası'nda avlu sondajından ele geçen siyah firnisli seramikler formlarına göre gruplara ayrılmıştır. Bu gruplar, içe dönük ağızlı kaseler, dışa dönük ağızlı kaseler, balık tabakları, dik ağızlı tabaklar, kantharoslar, masa amphoraları, skyphos, unguentarium, kapalı kaplar, açık kaplar ve gruplanamayan kaide parçalarından oluşur. Bu seramik gruplarına genel olarak bakıldığında, ele geçen 103 siyah firnisli parça içinde, en geniş grubu içe dönük ağızlı kaselerin oluşturduğu anlaşılır. Smyrna Agorası avlu sektörlerinde tek örnek ile temsil edilen Attika üretimi seramiğe karşın, incelenen diğer seramiklerin kalitesiz hamur ve firnis yapılarından yerel üretim olduğu anlaşılır. Bu yerel üretimlerin Attika seramikleri ile paralel bir gelişim göstermesi, bunların Attika ürünlerini taklit ettiğini ortaya koyar. Ancak, yerel üretim balık tabağı olduğu anlaşılan dört parça, bu değerlendirmenin dışında kalır. Adalar ve Batı Anadolu'ya özgü olan formun, birçok merkezde yayınlanmamış olması, yayınlanan malzemenin ise sınırlı olması bu grup için bilgilerimizin yetersiz kalmasına neden olmaktadır. Bu malzemenin Smyrna Agorası'nda da az sayıda ele geçmesi bu grup için bir tipoloji oluşturmasını engellemektedir. Avlu 1, 2 ve 3 sektörlerinde ele geçen ve çalışma kapsamına alınan 103 seramik parçası, tarihsel olarak değerlendirildiğinde, en erken örneklerin İ. Ö. 4. yüzyıl sonu, en geç örneklerin İ. Ö. erken 1. yüzyıla ait olduğu görülür. Ancak, malzemenin büyük çoğunluğunun İ. Ö. 3. ve 2. yüzyıla ait olması, malzeme yaklaşık iki yüzyıllık bir dönemde yoğun olarak kullanıldığı gösterir.
Anamur Müzesi'nde bulunan Geç Roma Dönemi bronz sikke definesi

Anamur Müzesinde Bulunan Geç Roma Dönemi Bronz Sikke Definesi başlıklı yüksek lisans tez çalışmamızda, Anamur Müze Müdürlüğü'ne 2007 yılında bir Taşınır Kültür ve Tabiat Varlığı koleksiyon izin belgesi bulunan, ruhsatlı bir koleksiyoner tarafından getirilen ve müze koleksiyonuna satın alınarak kazandırılan 4199 adet sikke incelenmektedir. Söz konusu sikkeler, 295- 346 yılları arasına; I. Constantius, I. Licinius, II. Licinius, I. Constantinus, Fausta, Helena, Crispus, Delmatius, Hanniballianus, Theodora, II. Constantinus, Constans, II. Constantius dönemlerine ait bulunmaktadır. Geç Roma İmparatorluk Dönemi sikkeleri, birçok çalışmaya konu olmuştur. Ancak tez çalışmamız, bu kadar fazla sayıda sikkenin, imparator ve imparatoriçe tipleri, ön ve arka yüz lejandları, en önemlisi de darphane, atölyelerine göre sınıflandırılarak, tek tek incelenmesi ve kronolojik olarak tarihlendirilmesi konusunda yapılan özgün bir çalışma olması açısından önemlidir. Ayrıca, aynı ön ve arka yüzde aynı lejanda sahip oldukları ve aynı darphanede basıldıkları için tamamen aynı oldukları düşünülen sikkelerdeki ufak noktalama veya yazım farklılıklarının ne kadar önemli olduğunu ve bu detayların kronolojiyi nasıl değiştirdiğini tezimizde göstermeye çalışmaktayız.