A study of Samuel Beckett's solipsistic antiheroes: Decentralisation of the self in Molloy, Malone Dies and The Unnamable

Bu tezin amacı Samuel Beckett'in Molloy (1951, Molloy), Malone Dies (1952, Malone Ölüyor) ve The Unnamable (1953, Adlandırılamayan) adlı romanlarından oluşan üçlemesindeki benlik yitimi temasını incelemektir. Tezin diğer bir amacı da benliksizleşme temasının söz konusu romanlarda gerek anlatı teknikleri gerekse yapısall inşaa aracılığıyla nasıl hayata geçirildiğini tüm derinliğiyle incelemektir. Beckett'in üçlemesinde modern durumun ve modernliğin getirdiği kasvetin birey üzerindeki etkisi karşı-kahramaların zihinlerinin işleyiş şekilleri aracılığıyla metne yansımaktadır. Üçlemenin aslında hepsi birer yazar olan karşı-kahramanları, öz- kavrayışa ulaşmak amacıyla ellerinde somut bir kriter olmadan kendileri hakkında durmaksızın düşünmekte ve yazmaktadırlar. Ne var ki bu öz-düşünüm süreci her seferinde karmaşık ve benlik fikrinden yoksun kelime öbeklerine dönüşerek son bulmaktadır. Anlamsız bir boşluk içine hapsolmuş üçleme baş karakterleri içinde bulundukları ruhsal ve metafizik karmaşaya bir düzen ve amaç atfetmeye çalışsalar da bütün çabalan boşunadır. Son olarak, bu karşı-kahramanların aslında üçleme boyunca adım adım zihinsel ve fiziksel bütünlüğünü yitiren tek bir karakterin hayatının farklı safhaları olduğu tartışılacaktır. Böylelikle, roman karakterlerinin kademeli şekilde gelişen ve romanların anlatı teknikleri aracılığıyla da dışa vurulan benlik çözülmesi daha yakından gözlemlenebilecektir. Samuel Beckett'in bu üç romanındaki benlik kaybı fikrini tematik ve teknik açıdan ele almak üzere, bu çalışmada öncelikle-yeni bir tarihsel dönemin sosyal, kültürel ve paradigma değişimlerine verilen bir ad olarak-Modernliğin Kıta Avrupası ve İngiltere üzerindeki etkilerine değinilecek; ardından da değişen koşul ve parametrelerin Modernizm başlığı altında Batı dünyası sanatını ve roman yazımım nasıl etkilediği gösterilecektir. Modernizmi homojen bir kavram olarak almak yerine, 1900'lerin başı ile 1950'lerin sonlan arasındaki dönemde geniş çaplı bir paradigma değişimi sürecinin farklı kesitlerine işaret eden farklı Modernist eğilimler olduğu göz önüne alınarak, Samuel Beckett ve üçlemesinin özellikle geç Modernist dönem diye adlandırılan deneysel ve avangard sanat ve roman yazımı kategorisine girdiği vurgulanacaktır. Dolayısıyla, bu çalışmada ilk olarak İngiltere ve Avrupa'da Modernizmin kültür, sanat ve edebiyat alanlarındaki tarihsel gelişimi açıklanacak, ve bu tarihsel gelişimin Modernist romanın evrimi süresince değişegelen benlik kavramı üzerindeki etkisi ortaya konacaktır. Giriş bölümünün ikinci kısmında geç Modernist dönem edebiyatı, Fransız Varoluşçuluğu ve Fransız Yeni Romanı arasındaki ilişki Alman düşünür Edmund Husserl'ın fenomenolojik paranteze alma kuramının da ışığında incelenecektir. Giriş bölümünün üçüncü kısmında yukarıda adı geçen farklı akımların Beckett'in romanlarında görülen benlik çözülmesi fikrini nasıl etkilediğine değinilecektir. Takip eden üç ana bölümde ise Molloy, Malone Dies ve The Unnamable adlı romanların yapısall ve felsefi açılımları derinlemesine incelenerek, modern öznenin çözülüşü ve benlik yitimi temaları vurgulanacaktır.