turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Azerbaycan'da Milattan Sonra 4. Yüzyıl ile Milattan Sonra 3. Yüzyıl arasında Alban gömü adetleri

Azerbaycan'da M. Ö. 4. Yüzyıl İle M. S. 3. Yüzyıl Arasında Alban GömüAdetleri' adlı bu tez çalışmasında antik çağda Güney Kafkasya'da varolmuşdevletlerden biri olan Albanya'nın sınırları içerisinde yer alan günümüzAzerbaycan'da M. Ö.4. yüzyıl ile M. S.3. yüzyıl arasında görülen gömü adetleri eldeki arkeolojik ve antropolojik veriler ışığında araştırılmıştır. Azerbaycan'a bağlı olan velbanya devletinin bir parçası olmuş Nahçıvan, bu tez içerisinde değerlendirilmeğealınmamıştır. Tez çalışmasında bu dönemde Albany'da görülen mezarlar ve onların yapısall özellikleri, mezarların konumu, ilgili dönem topluluklarının tercih etdiği gömüuygulamaları, bölgelere ve topluluklara göre gömü adetleri arasındakı benzerlik vefarklııklar ele alınmıştır. Yazılı belgelerin yeterli olmaması sebebiyle bizim bu konudaki bilgilerimiz tamamen arkeolojik kazılarda ve yüzey araştırmalarında elde edilen sonuçlarla açıklanmaktadır. Son yıllarda Azerbaycan'da sürdürülen nekropol kazılarının artması bu alandaki bilgilerimizin daha da zenginleşmesini sağlayacaktır. Bu amaçla yeni yapılan kazıların ilgili bilimler açısından birlikte değerlendirilmesi önem taşımaktadır.
Konum ve kullanımına göre Assos Antik Kenti Limanı

Assos antik kenti, Kuzey Batı Anadolu'da günümüzde Biga yarımadası antik çağlarda Troas olarak adlandırılan bölgenin güneybatısında yer alan önemli bir kıyı kentidir. M. Ö. 7. yüzyılda Lesbos adasından gelen Aioller tarafından Edremit Körfezine hakim bir konumda kurulmuştur ve özelikle Karadeniz'e açılan boğazlara giden güzergah üzerinde bulunması ve doğal kaynaklara yakınlığı ile deniz ticareti açısından stratejik olarak önemli bir lokasyona sahiptir. Kentin limanı ise bir mendirek ile oluşturulmuştur ve yapay limanlar sınıfına dahil edilmektedir. Bu tez kapsamında Assos limanına ait kalıntılar incelenmiş ve limana ait kalıntılardan burada 3 aşamalı bir inşanın söz konusu olduğu anlaşılmıştır. Kentin kurulduğu dönemden itibaren denize olan bağlılığı giderek artmış ve bunun paraleli olarak liman da yapısall gelişmeler göstermiştir. Bu doğrultuda limanın hemen doğusunda bulunan ikinci mendirek yapısı ve ana limanın güneydoğu köşesinde yer alan liman yapılarının geç antik dönemde inşa edilmiş olduğuna dair bulgular ışığında bir takım değerlendirmeler yapılmıştır. Assos limanının kentte imar faaliyetlerinin başladığı ilk dönemlerde inşa edildiği düşünülmektedir. Bu çalışma ile liman üzerinde bulunan yapılar ve limanın kent için önemi değerlendirilmiş olup kentin deniz ticaretinde ne derece aktif rol oynadığı konusuna ışık tutulmaya çalışılmıştır. Assos limanının hemen dışında bulunan Geç Roma dönemine ait kargosu amphora yüklü gemi batığı da ayrıca incelenmiş olup Geç Antik Dönem deniz ticaretinde limanın işlev ve önemini vurgulaması açısından bu tez kapsamında değerlendirmeye alınmıştır.
Marmaris, Turgut Piramidal Mezarı

Piramidal mezar Marmaris İlçesi, Turgut Köyü sınırlan içerisindedir. Modern köy yerleşmesinin 1 km. güneydoğusundaki kayalık alan üzerine inşa edilmiştir. Mezar yapısı 'Çağ Baba' olarak bilinmektedir ve mezardan, bazı gezgin ve bilim adamları tarafından bahsedilmiştir. Ancak günümüze kadar detaylı bir çalışma yapılmamıştır. Mezarın bulunduğu kayalık tepenin batı yamacı boyunca farklı büyüklük ve yüksekliklerde teras duvarları inşa edilmiştir. Mezarın bulunduğu terasa basamaklı bir ön girişle çıkılmaktadır. Mezarın konumlandığı alan özellikle seçilmiş ve cephesi güneye Hydas akropolüne yönlendirilmiştir. Mezar odası 3 m. x 3 m. ölçüsünde kare formundadır. Mezar dıştan piramidal bir çatıyla kapatılırken içerden yalana kubbeyle örtülmüştür. Mezar yapısı ve teras duvarları yerel taşlarla yapılırken sadece kapıda gri mermer bloklar kullanılmıştır. Mezarın amtsaUığma rağmen ön alan düzenlemesi ve iç oda oldukça sade yapılmıştır. Oda içerisinde kline veya lahit tespit edilememiştir. Mezarın kime ait olduğu ve mimari düzenlemesi hakkında yazıtı bilgi vermektedir. Bunlara göre mezar savaşçı Diagoras ve karısı Aristomakha için yapılmıştır. Yazıttan mezarın ön cephesinde aslan heykelleri ve piramidal çatının tepesinde mezar sahibinin heykeli olduğu anlaşılmaktadır. Kalıntı mimari formu ile Rhodos Peraia'sında tekildir. Bölgedeki basamaklı piramidlerle formu nedeniyle bağlantı kurulabilir. Ancak piramidal çatının anıtsal mezar yapılarında kullanılması özellikle Karya'da Maussolleion ile başlayan gelenektir. Turgut Piramidal Mezan'nm tarihlenmesinde mezarda yazıt dışında veri yoktur. Mezar yazıtı epigraflar tarafından Hellenistik Dönem' e tarihlendirilmektedir. Piramidal mezarların Hellenistik Dönem'de yapımının artması da mezarın Hellenistik Dönem içinde M. ö. 2. yüzyıl ortalarında yapılmış olabileceğini gösterir. Mezar genel planı ve özellikleri ile değerlendirildiğinde mezarın kullanıldığım ancak detaylarda görülen eksikler nedeniyle tamamlanmamış olduğu söylenebilir.
The initial stage for Early Bronze Age Cyprus: Metallurgy of the Philia culture from a maritime cross-cultural perspective

Filya dönemi, Kıbrıs'ta yaşanan geniş kapsamlı ve Kalkolitik dönemle büyük farklılıklar gösteren ekonomik, teknolojik ve sosyal değişikliklerle karakterize edilmektedir. Bu yeni kültürün ürünleri diğerlerine nazaran o kadar farklıydı ki, Dikaios bu döneme ait seramik buluntularıyla ilk defa karşılaştığında onlara bulundukları yer olan Ovgos Vadisi'ndeki Filya Vasiliko mezarlığına ithafen 'Filya' ismini verdi. Ne var ki, tartışma çoğunlukla nüfus hareketi, kültürel etkileşim veya yerel gelişmeler üzerine odaklandığı için bu geçiş sürecinin doğasını anlama çabası yetersiz kalmaktadır. Literatür sıkça Filya dönemine odaklanmakta ve Filya kültürünün ortaya çıkmasına yol açan değişimleri göz ardı etmektedir. Ada kültüründe yaşanan çarpıcı değişimleri ve ada sisteminde Bronz Çağ'ın ortaya çıkışını anlamak için, uzun vadeli ve daha kapsamlı bir bakış açısı kullanılmalıdır. Bu bağlamda bu tez Kıbrıs'ı birarada kültürü olarak denizcilik perspektifinden ele alırken Filya döneminin metalürjik yönünü analiz etmekte ve adanın komşularıyla bağlantılı olarak yaşadığı değişimleri genel hatlarıyla incelemektedir.
Direkli mağarası epi-paleolitik dönem süs objeleri

En erken, Orta Paleolitik'te görülmeye başlayan süslenme nesneleri çoğunlukla yumuşakça kabuklusu, taş ve kemikten yapılmıştır. Bu süslenme nesnelerinin kullanımı Epi-paleolitik dönemde artış göstermiştir ve mezar gibi özel alanlarda da ele geçmişştir. Anadolu ve Levant bölgelerinde süslenme nesneleri Epi-paleolitik yerleşimlerde bulunmuştur. Kahramanmaraş'ta bulunan, 2007 yılında Cevdet Merih Erek tarafından kazılarına başlanmış olan Direkli Mağarası'nda Epi-paleolitik döneme ait süslenme nesnelerine rastlanmıştır. Bu tezde söz konusu buluntu grubunun tür, miktar ve tip özelllikleriyle ilgili inceleme yapılmıştır ve bu buluntular Levant'taki Epi-paleolitik yerleşimlerde bulunan süslenme nesneleriyle karşılaştırılmıştır. Bu incelemeler sonucunda Direkli Mağarası yerleşimcilerinin süslenme anlayışı ve Levant Epi-paleolitik yerleşimlerle bağlantısı ortaya konmuştur.
Eşenköy tümülüsü ve buluntuları

Bu yüksek Lisans tez çalışması Daskyleion'un antik kentinin yaklaşık 3-4 km. güneybatısında yer alan kaçak kazılarca tahrip edilen ve kurtarma kazıları ile ortaya çıkarılan Eşenköy Tümülüsü'nü mimari ve kullanım özellikleri açısından değerlendirerek tarihi konusunda bir öneride bulunmayı amaçlar. Daskyleion antik kenti M. Ö. 547- 334 yılları arasında Anadolu'da yaşanan Pers egemenliği süresince oluşturulan dört Pers satraplığından biri olarak Anadolu arkeolojisinde önemli bir yere sahiptir. Bu yüksek lisans tezi ayrıca kurtarma kazısı sonrasında ele edilen bilgiler ışığında Eşenköy Tümülüsü mimari özellikleri ve buluntularını değerlendirerek bu tümülüsün Anadolu Tümülüs geleneği ve ölü gömme gelenekleri içindeki yerini irdelemeyi amaçlar. Bunun dışında Eşenköy Tümülüsü'nün hangi tarihte yapılmış olabileceği konusu değerlendirilmektedir. Eşenköy Tümülüsü Mysia bölgesi sınırları içinde kaldığından komşusu Lidya, Troas ve Frigya'da kullanım gören tümülüs örnekleri göz önünde alınarak incelenmektedir. Eşenköy Tümülüsü genel itibarıyla M. Ö. 7 .-4. yüzyıllar arasında aynı teknik ve gelenekle yapılan Lidya Tümülüs Mezarları ile benzer özelliklere sahip olduğu anlaşılmaktadır. Eşenköy Tümülüsü'nün M. Ö. 6. yüzyıl sonu / M. Ö. 5. yüzyıl başlarına ait olduğu ve Helenistik dönemde tümülüsün tekrar kullanıldığı ileri sürülebilir.
Anadolu'da Khhirbet Kerak seramiği

Karaz Seramiği olarak adlandırılan, Anadolu'da Geç Kalkolitik Çağ'da, Kafkasya'da Neolitik Dönem'de, Filistin'de Erken Bronz Çağı III. Safhada (Amiran bu son safhayı HI. Binin I. yansı olarak önermektedir162) Suriye'de, MÖ IH. Binin II. Yansında ele geçen farklı bir seramik grubu hafirlerin dikkatini çekmiştir. İlk defa bulunduğu ilk yer olan Khirbet Kerak yerleşim yerinin adı ile anılan bu seramik daha sonra Doğu Anadolu'da Erzurum yakınlarında yer alan Karaz'da bulunmuştur. Yapılan araştırmalar sonucu Karaz'da bu seramiğin Khirbet Kerak'tan daha önceki bir dönemden itibaren kullanıldığı anlaşılmıştır. Karaz Seramiği kaplan, içleri ve dışlan farklı renkte, siyah yüzeyli ve kırmızı-kahverengi yüzeyli olarak, bazen de devetüyü renginde yapılmışlardır. Çoğu zaman çok iyi perdahlanmışlardır. Kapların içi ve dışı perdahlanırken, sadece dış yüzeyin perdahlandığı da görülmüştür. Bazı kapların yüzeyleri insize bezek, inkrüstasyon, oluk ve kabartma bezemeler ile süslenmiştir. Motifler helezonlar, zikzaklar, gamze ve çukurlar, omurga sıralan, insan yüzü biçimleri ve kuşlardır. Kap formlan çömlekler, çanaklar, kaseler ve yoğun olarak insize bezemeli kap kaideleridir. Tepecikten ele geçen hayvan biçimli bir kap ve mühür baskılı bir Karaz Seramiği'ne yenilik getiren örneklerdir. Doğu Anadolu'da Malatya Bölgesi'nde, ErzurümÇPulur, Karaz, Güzelova vd.) Bölgesi'nde, Elazığ(Norşuntepe, Tepecik, 162 Lamp, 1954, s.31. 154 Korucutepe vd.) Bölgesi'nde, Muş ve Van Bölgeleri'nde çeşitli yerleşimlerde, Adıyaman Bölgesi Hassek Höyük ve Amik Ovası höyüklerinde bol miktarda ele geçen Karaz Seramiği'ne daha batıda rastlanmamıştır. Alişar Kalkolitik ve Bakır Çağı tabakalarında, Alacahöyük Bakır Çağı mezarlarında Karaz Seramiği bezemelerinde benzer bezemelere sahip kaplar ele geçmişştir. Suriye'de yoğun olarak Tabara el Akrad'da, Filistin'de hemen hemen tüm merkezlerde bulunan bu seramik, Transkafkasya'da pek çok merkezde sayılı örnekle temsil edilmiştir ve bezemeler Doğu Anadolu ve Filistin örnekleri ile benzerdir. Kuzey orijinli olan Karaz Seramiği, Anadolu'dan Suriye ve Filistin Bölgeleri'ne yayılmıştır. 155
Geç Tunç Çağı Batı Anadolusu'ndaki sosyal organizasyonun materyal kültür aracılığıyla değerlendirilmesi

Geç Tunç Çağı Batı Anadolusu'yla (MÖ 1650 -1200) ilgili yürütülen birçok kazı ve yüzey araştırması projesinin sonucunda geniş bir literatür oluşmuştur. Fakat bu literatür içerisinde Geç Tunç Çağı toplumlarının politik, ekonomik ve ideolojik organizasyonlarına yönelik doğrudan bir ilgi oluşmamış ve sosyal organizasyon öncelikli bir çalışma başlığı haline gelmemiştir. Özellikle 20. yüzyılda kültür tarihçi temelde obje odaklı yaklaşımların baskın olması ve genel olarak bölge dışındaki tarihsel verilere dayanan teorik çerçevelerin kullanılması sebebiyle, arkeolojinin 'sosyal' yönü fazlasıyla göz ardı edilmiştir. Bu çalışma, GTÇ Batı Anadolusu'ndaki toplumların sosyal organizasyonunu; arkeolojideki güncel yaklaşımlar, kıtalararası karşılaştırmalar ve coğrafi bilgi sistemlerinin kullanımıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Bölge içi ve bölge dışından gelen veriler derlenerek oluşturulan güncel bir tarihsel çerçeve, GTÇ'de Batı Anadolu'nun Doğu Akdeniz'deki bölgeler arası ilişkiler ağı içerisindeki yerinin incelenmesi için kullanılacaktır. Bölgesel bazda kullanılabilir bir kronolojinin önerilmesi, materyal kültürün sosyal organizasyon bağlamında derinlikli bir şekilde irdelenmesi bu tezin temel amaçları arasında yer almaktadır.
Tatarlı Höyük black on red grubu seramikleri ve mikromorfolojik özellikleri

Tatarlı Höyük Adana'nın doğu sınırında, Ceyhan İlçesine bağlı Mustafabeyli Mahallesine 5 km uzaklıktaki Tatarlı Köyü sınırlarında yer almaktadır. Doç. Dr. K. Serdar Girginer Başkanlığında 2007 yılından günümüze kadar devam eden kazılar sonucunda Neolitik Dönemden Hellenistik Döneme kadar kesintisiz bir tabakalanma olduğu anlaşılmıştır. Bu stratigrafi içinde Orta ve Geç Demir Çağına tarihlenen tabakalardaki kazılar sonucu zengin bir seramik repertuarı oluşmuştur. Bu seramik grupları arasında çalışmanın konusunu oluşturan Black on Red seramikleri Kilikya bölgesindeki Demir çağı yerleşimlerinde yaygın olarak görülmektedir. Kıbrıs-Fenike ithali ve yerel üretim olmak üzere 2 gruba ayrılan bu seramiklerin erkenleri ithal mallar olarak tanımlanmıştır. Bu seramiklerin Gözlükule ve Kinet Höyük'de bulunan fırınlar ile yerel üretime alındığı bilinmektedir. Her ne kadar İthal ve yerel formların tanımları yapılmış olsa da gerek kazıların azlığı, gerekse BoR seramiklerine ait sınırlı sayıda yayın olmasından dolayı bu tanımlara bağlı bir karakterizasyon yapılamamıştır. Yerel ve ithal seramik tipolojinin oluşturulması bölge kazılarındaki BoR seramiklerinin yayınlanmasının yanında bölgedeki seramiklerin ve kil yataklarının arkeometrik analizlerine bağlıdır. Bu sayede Kıbrıs ve Kilikya killeri karşılaştırabilecek ve muhtemel üretim atölyeleri belirlenebilecektir. Bu kapsamda Tatarlı Höyük BoR seramikleri arkeolojik ve arkeometrik çerçevede değerlendirilerek bu seramik grubu üzerindeki tartışmalara ve yapılacak yeni çalışmalara katkı sağlaması amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında seramikler formlarına göre gruplanmıştır. Bunun dışında form astar ve bezeme özelliklerine göre Kıbrıs ve Kilikya örnekleri ile karşılaştırılmıştır. Arkeolojik ve arkeometrik değerlendirmeler sonucunda Tarsus Gözlükule ve Karatepe birebir örtüşen testicik örneklerinin aynı üretim merkezinde yapıldığı sonucuna varılmıştır.
Assos'da bulunan mühürlü amphoralar

Çalışma, Kuzeybatı Anadolu'nun önemli kentlerinden biri olan Assos'un Geç Klasik ve Hellenistik Dönemlerine tarihlenen mühürlü amphora kulplarını kapsamaktadır. 1991- 2016 yılları arasında Assos'da farklı alanlarda gerçekleştirilen kazılarda 93 adet mühürlü amphora kulbu ele geçmişştir. Bu mühürlü kulplardan 21 adet Knidos kökenli, 17 adet Thasos kökenli, 16 adet Rhodos kökenli, 8 adet Parmeniskos Grubu kökenli, 4 adet Khios kökenli, 4 adet Nikandros Grubu kökenli, 3 adet Kos kökenli, 2 adet Sinope kökenli, 2 adet Paros kökenli ve birer adet de Samos ve Bakhios Grubu kökenli amphora kulplarıdır. Bunların haricinde 2 adet mühürlü lagynos kulbu yer alır. Bunlardan biri Khios diğeri Rhodos kökenlidir. Restorasyonu yapılamayan mühürler ise tanımsız mühürler adı altında incelenmiştir. Bazılarının Samos, Ainos, Abydos ve Kuzeybatı Anadolu merkezlerinde üretilmiş olabileceği düşünülmektedir. Assos'dan ele geçen mühürlü amphora kulpları çoğunlukla Nekropol, Tiyatro ve Agora Tapınağı güney cepheden ele geçmişştir. Amphora kulplarının yoğunluğu dönemlere göre farklılık göstermektedir. Assos'da İ. Ö. 3 yy'da daha çok Thasos ve Rhodos kökenli mühürlü kulplar yer alırken, İ. Ö. 2 yy'da Rhodos ve Thasos kökenli mühürlü kulpların yoüunluğunun azalıp Knidos kökenli mühürlü amphora kulplarının yoğunluğu artmıştır. Assos'da farklı alanlarda gerçekleştirilen kazılardan ele geçen mühürlü amphora kulpları, şarap üreten merkezlerle olan ticari bağlantıları göstermesi bakımından oldukça önemlidir.
İç Anadolu Bölgesi Ulukışla çevresindeki tarih öncesi dönemlere ait yerleşmelerde yerleşim içi ve yerleşim dışı buluntu analizleri

1970'li yıllardan başlayarak arkeolojiye damgasını vuran 'Off-site Arkeoloji' anlayışı insan toplulukların yalnız bir yerleşim alanına sınırlı kalarak yaşamadığı, aksine yaşamsal aktivitelerinin önemli bir bölümünü yerleşim alanları dışında gerçekleştirdiklerini savunmuştur. Yoğun yüzey araştırma teknikleri uygulayarak yerleşim dışı buluntuların belgelenmesine ve yorumlanmasına yönelik araştırmalar ülkemiz arkeolojisi için henüz yenidir. Teze konu olan çalışma Tuz Gölü'nün güney batısında, Aksaray ili, Ulukışla Kasabası çevresindeki arkeolojik yerleşmelerde yoğun yüzey araştırma yöntemleri uygulanarak arkeolojik malzemenin toplanmasını, 'yerleşim içi' ve 'yerleşim dışı' malzeme dağılımlarının belgelenmesini, ve yorumlanmasını içermektedir. Bölgede yapılan çalışmalar sonucunda incelenen Kötücük, Yavşanlık ve Has Süleyman yerleşmelerinin Son Neolitik Çağdan Orta Çağa kadar malzeme verdiği ve bunların tuz üretimi ile ilgili aktivite alanları olarak değerlendirilmesi gerektiği ortaya çıkmıştır.
M. Ö. 3. binde altın, gümüş ve elektrum süs eşyasının Anadolu arkeolojisindeki yeri ve önemi

Bu çalışmada, M. Ö. 3. binde Anadolu'da ele geçen altın, gümüş ve elektrum süs eşyasıincelenmiştir. İlk Bölümde tezde kullanılan teknik terimlerin daha iyi anlaşılabilmesi için terminoloji bölümüne yer verilmiştir. Süs eşyasının hammaddesini oluşturan altın, gümüş ve elektrum gibi değerli madenler üzerinde detaylı bir şekilde durulmuştur. Söz konusu değerli madenlerin metalik özellikleri, üretim teknolojileri, metalurjikgelişmeleri ve Anadolu'daki altın ve gümüş yataklarının dağılımı konuları irdelenmiştir. Ayrıca altın, gümüş ve bir alaşım olan elektrumun Anadolu'da ilk kullanılışları, hangiyatakların hangi merkezler tarafından kullanıldığı, ticari değerleri, işleme teknikleri ile olan bağlantıları üzerinde durulmuştur. M. Ö. 3. binde süs eşyası yapımında kullanılan belli başlı yapım ve süsleme teknikleri araştırılarak burada detaylı bir şekilde sunulmuştur. Yapım ve süsleme tekniklerinin ilk ortaya çıkışları ve tarihsel gelişim evreleri üzerinde durulmuştur. Ele alınan malzeme önce tipolojik bir sınıflandırmaya tabi tutularak, yapım ve süsleme teknikleri açısından detaylı bir şekilde değerlendirilmiştir. İncelenen süs eşyasınınbölgeler ve kültürler arasındaki tipolojik ve teknik benzerlikleri ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Anadolu'nun süs eşyası yapım teknolojisinin gelişim çizgisi ve diğer bölge kültürleri ile olan etkileşimleri araştırılmıştır. Sonuçta, M. Ö. 3. binde dövme, döküm, telkari, granülasyon ve repousse gibi yapım ve süsleme tekniklerinin başarıyla uygulanmış olduğu görülmüştür. Anadolu kuyumcuustaları, temeli Akeramik Neolitik Çağ'da atılmış metalürjik ve teknolojik bilgilerisayesinde özellikle ETÇ'nın sonuna doğru komşu kültürlerde üretilenlerle boy ölçüşebilecek düzeyde teknik ve estetik düzeyi yüksek süs eşyası üretebilmişlerdir.
Güney Bithynia bölgesi figürlü ve geometrik desenli taban mozaikleri

Mozaik döşemeler yüzyıllar içersinde farklı toplumlar ve kültürler tarafından işlenerek çeşitli değişimler geçirmiş ve günümüze kadar ulaşmış en önemli sanat eserlerinden birisi olmuştur. Gerek yapımında kullanılan malzemeler gerekse yapım teknikleri ve oluşturulan kompozisyonlar büyük zaman dilimleri içinde farklılaşmış ancak mozaik eserler insanın yaşadığı mekanları süslemeye devam etmiştir. Çakıl taşı ile başlayıp cam, seramik, kalker gibi hammaddeler ile devam etmiş, zümrüt, inci ve yakut gibi çok değerli taşların kullanımına kadar sürmüştür. Güney Bithynia bölgesi içinde yer alan Bursa ili ve ilçeleri, Anadolu'nun arkeolojik potansiyele sahip önemli yerleşim alanlarındandır. Bu çalışmada bölgede bulunan geometrik desenli ve figürlü taban mozaikleri ayrıntılı bir biçimde ele alınıp, bezeme tanımlamaları ve sınıflandırılması yapılmış, şimdiye kadar yapılan mozaik çalışmaları ve arkeolojik bulgular çerçevesi içinde yorumlanmaya çalışılmıştır. Bölge içerisinde yer alan tüm mozaiklerin bir arada ele alındığı, kapsamlı bir çalışmanın şimdiye kadar yapılmamış olduğu bilinmektedir. Bu çalışma ile bu konudaki eksikliğin ortadan kalkmasına katkı sağlanması ve yapılacak çalışmalara bir ön adım olabilmesi amaçlanmıştır.
Dolmabahçe Saray-Müzesi'nde sergileme ve tanıtım sorunlarının irdelenmesi ve çağdaş müzecilik bağlamında çözüm önerileri

Tez çalışmasının ilk bölümünde saray - müze kavramı üzerinde durulmuş, yurt dışından birkaç örnek verilerek İstanbul'daki saray - müzeler ele alınmıştır. İkinci bölümde ise Dolmabahçe Saray - Müze'sinin bağlı olduğu kurum, yeri, müze haline gelişi, planı ve bina hakkında bilgi verildikten sonra saray m sahip olduğu koleksiyonlara yer verilmiştir. Türlerine göre sınıflandırılmış eserler hakkında bilgiler verilirken fotoğraflarla da konu pekiştirilmiştir. Sergileme bölümünde plan üzerinde rehberli gezi işaretlenerek gösterilmiştir. Ziyaretçilere yazılı-sözlü bilgilendirme konusunda neler sunulduğu incelenmiş gerek kitle iletişim araçları gerek yazılı kaynaklar ve gerekse konferans dizileri ile kamuoyunda tanıtım etkinliklerinin ne ölçüde yapıldığı saptanmıştır. Binanın strüktürel durumu dikkate alınarak çevresel koşulların denetimi için neler yapıldığı incelenmiş, dolayısıyla buraya kadar olan bölümde sarayın var olan koşullan ele alınmıştır. Bu soranların daha detaylı anlaşılıp önlemler alınmasına yardımcı olacağından ziyaretçilerin düşüncesine başvurulmuş ve bir anket düzenlenmiştir. Amacı, içeriği ve kapsamı ile ziyaretçinin de konuya iyice yaklaştırıldığı bu anket, sonuçlan değerlendirildikten sonra öneriler için yararlanılmıştır. Sonuç olarak tarihi binaların müze olarak kullanılmaları söz konusu ise bu binalarda müzecilik ilkelerinin olabildiğince uygulanmasının zorunluluğu dile getirilmiştir. Eserler için uygun ortam sağlanamıyorsa onların daha sağlıklı koşullarda sergilenmeleri ve modern müzecilik bağlamında binamn koşullanmn düzeltilmesinin gerekliliği anlatılmıştır.
Öküzini mağarası yonga dilgi ve dilgicikleri

İnsan tarihinin gelişimi boyunca, birçok değişik kültür yer almıştır. Tarih öncesi çağlar insanoğlu için çok güç geçmişştir. Çünkü bütün koşullar onun karşısında yer almıştı. Tarih öncesi insanı hayatını devam ettirebilmek için tabiat ile savaşmak zorundaydı. Ve böylece her şey çok yavaş ilerledi. Tarih öncesi kültür ve teknikleri Anadolu'daki insanların gelişmesine paralel olarak ilerlemiştir. Ayrıca pek çok kültür Anasolu'da yer almış ve burada gelişmiştir, bu nedenle, güney Anadolu'nun Türkiye'nin prehistoryasında çok önemli bir yeri vardır. Bu çalışmanın esas amacı, Öküzini prehistorik mağarasının taş endüstrisini araştırmaktır. Öküzini mağarası prehistorik taş endüstrisinden çok zengin örnekler sergilemektedir. 'Yonga, dilgi ve dilgicikler' Öküzini taş endüstrisinde önemli bir yer tutar. Öküzini'nde ilk kazırım çalışmalarına, 1956 yılında Prof. Dr. İ. Kılıç Kökten tarafından başlanmıştır. Fakat ilk sistematik çalışmalar ancak 1990 yılında Prof. Dr. Işın Yalçınkaya tarafından yapılmıştır. Paleolitik taş aletlerin malzemeleri prehistorik çağ insanının yaşamını sürdürebilmesi için çok önemliydi. Sonuç olarak, Öküzin'in taş aletlerini araştırarak prehistorik hayat, taş endüstrisi ve teknolojisi hakkında bilgi sahibi olabiliriz.
2007-2008 yıllarında Belentepe ve Mengefe yöresindeki sondajlarda ortaya çıkarılan amphora dipleri ve mühürlü amphora kulpları

Antik dönem deniz ticaretinde önemli liman kentlerinden olan Keramos'un Belentepe ve Mengefe Mevkilerinde, başkanlığını Prof. Dr. Ahmet A. Tırpan'ın yürüttüğü kurtarma kazıları 2007- 2008 yıllarında yapılmıştır. 2007- 2008 yıllarında yapılan kurtarma kazılarında ele geçen amphora kaideleri ve mühürlü amphora kulpları bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Khios, Knidos, Kos, Lesbos, Rhodos, Samos Adası ve Sinop antik kenti gibi belli başlı merkezlerin amphora kaideleri incelenmiş, Belentepe ve Mengefe Mevkilerinde yapılan kurtarma kazıları sırasında ele geçen amphora kaideleri ve mühürlü amphora kulpları değerlendirilerek hangi antik kente ait olabileceği konusunda bir gruplandırma yapılmıştır. Yapılan bu çalışmalar sonucunda, 2007- 2008 yıllarında kurtarma kazıları yapılan Belentepe ve Mengefe yerleşim alanlarında ele geçirilen amphora kaidelerinin ve mühürlü kulpların, alanlarda ortaya çıkarılan zeytinyağı ve şarap işlikleri, mimari kalıntılar ve arkeolojik buluntular göz önüne alınarak, hangi kentlere ait oldukları ve üretim tarihleri belirlenmeye çalışılmıştır. Söz konusu olan alanlarda ele geçirilen ve kökenleri belirlenerek gruplandırılan amphora kaidelerinin ve mühürlü kulpların, yerleşim alanlarında hangi dönemden itibaren ne oranda kullanım gördükleri, üretilen ve tüketilen, ticareti yapılan malların ve bu alanların sosyo-ekonomik durumları tespit edilmeye çalışılmıştır.