turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Citizenship and identity in Turkey: The case of the post-1980 Turkish-muslim immigrants from Macedonia

çalışma 1980 sonrası Makedonya'dan gelen Türk-Müslüman göçmenlerinanlatılarının ve deneyimlerinin analizi üzerinden Türkiye'deki vatandaşlık ve kimlikilişkisinin izini sürmektedir. Bu tez göçmenlerin kimliklerini tanımlama, Türkiye'yegöçlerini açıklama, vatandaşlığa hak iddia etme ve yerellerle olan etkileşimlerinianlatma şekillerini araştırmaktadır. Araştırma ortaya çıkarmaktadır ki Makedonya'dan gelen Türk-Müslümangöçmenler Türkiye'ye göç etmelerinin ve vatandaşlığa hak iddia etmelerinin esası olarak Türk ve Müslüman olmalarını ve Türkiye'nin orijinal 'anavatan'ları olmasınıgöstermektedirler. Fakat, tüm sivik vatandaşlık iddialarının üzerinde ve ötesinde, Türk ve Müslüman olmak Türkiye'deki vatandaşlığın temel parametrelerini oluşturuyorolmasına rağmen, paradoksal bir biçimde bu iki parametre bu göçmenlerin Türkiye'demarjinalleşmesinin zeminini belirlemektedir. Göçmenlere 'yabancı' olarak muameleedilmektedir çünkü yereller için onlar 'dönme'dirler ve hatta 'gavur'durlar ve Türkdeğil 'Arnavut'turlar. Göçmenlerin, buna yanıt olarak ironik bir biçimde kendi etnik ve dini kimliklerini,'hakikilik' üzerinden, 'saf' ve 'karışmamış' olarak yeniden ifade ettikleri ve bu kimliğiyerellerin sahip olduğu 'saf olmayan' ve 'karışmış' bir etnik ve dini kimliğe karşıkonumlandırdıkları ve böylelikle göçmenlerin yerellere aynı özsel paradigmaiçerisinden karşılık verdikleri öne sürülmüştür. Bundan başka, göçmenler kendilerinivyerellerden ayırt etmek için 'Avrupa' deneyimlerini ve 'Avrupalı' kimliklerinivurgulamaktadırlar. Bu nedenle, göçmenlerin öz-anlatılarında yerellerle aynılık veyerellerden farklılık olarak tanımlayabileceğimiz ikili ve paradoksal bir kimlik ifade ve inşa sürecinin eş zamanlı olarak işlediği öne sürülmektedir.'Hakiki' Türklük ve Müslümanlık tanımlamaları üzerine göçmenler ve yerellerarasındaki çekişmeleri ortaya çıkararak bu tez 'hakikilik' üzerine inşa ve ifade edilenTürklük ve Müslümanlığın göçmenlerin anlatılarında ve yerellerin tepkilerinde yeralan 'makbul vatandaş'ın tanımında ve tahayyülündeki ana referans noktaları olduğu ileri sürülmektedir.
İlk birikim kavramı çerçevesinde müşterekler

İlk birikim kavramı, Marx tarafından sermayenin ilk ortaya çıkışının tarihsel koşullarını ve geçim araçlarından koparılan kitlelerin proleterleşme süreçlerini açıklamak için kullanıldı. İlk birikim süreçleri, insanları üretim araçlarından, yaşamsal ihtiyaçlarını karşılama araçlarından koparan süreçlerdir. Bunun yanında insanı doğadan ve doğayı insandan kopardığı gibi toplumun sahip olduğu ve daha sonradan müşterekleştirdiği her oluşumu da ortadan kaldıran süreçlerdir aynı zamanda. Bu çalışmada yer alan temel tez, ilk birikim kavramın meta, para ve sermaye olmayan her şeyin sermayeye dönüştürülmesi süreçlerinin günümüz olaylarını açıklayıcı bir kavramsal çerçeve olarak kullanılabileceğidir. Marx'ın feodalizmden kapitalizme geçişte İngiltere örneği üzerinden Adam Smith'den alarak yeniden tanımladığı 'ilk birikim' kavramının bugün hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde yaşanan olayları açıklamaya devam ettiği görülmektedir. İlk birikim veya Harvey'in tanımıyla 'mülksüzleştirme yoluyla birikim', yasalar ve her türlü zorlayıcı yöntemler aracılığıyla ortak, kolektif ve devlet mülkiyetinde bulunan müştereklerin özel mülkiyet rejimi içerisine sokulması ve devri, servet biriktirme aracı ve kapitalist birikimin yanında ve/veya yetersiz olduğu durumlarda bir birikim modeli olarak kullanılmaktadır. Müştereklerin bu kapsamda sermayenin birer parçası haline getirilmesi çabaları, bugün de yaşadığımız birçok olayın mera kanunu ile yapılaşmaya açılan meralar, kıyı kanununa aykırı olarak kıyıların yağmalanması, nehirlerde yapılan küçük çaplı HES'ler aslında tarihselliğe hapsedilemeyecek, kapitalizme geçiş tartışmalarını aşan tarihin bir anında var olup biten bir süreç olarak değerlendirilmesinin ötesinde bir derinliğe sahip olduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışmada bütün bu politikalar çerçevesinde ilk birikim süreçlerinin günümüzde de sürdüğüne dair bir tartışma yürütülmeye çalışılmıştır.
Necip Fazıl Kısakürek'in Büyük Doğu İdeolocya Örgüsü'nün yapısal unsurlarının analizi

Türk siyasal hayatı, çok renkli tartışmalara ve simalara sahne olmuştur. Bu renkli simalardan birisi de Necip Fazıl Kısakürek'tir. Necip Fazıl Kısakürek'in fikirleri ve şiirleri Türkiye'de muhafazakar ve milliyetçi siyaset geleneklerine sahip çevreler tarafından çok sık kullanılmaktadır. Bunun yanında genelde Türk sağının özelde de muhafazakar-milliyetçi siyaset merkezlerinin kullandığı siyasal paradigmaların çoğunun kaynağının Necip Fazıl Kısakürek olduğu gözlemlenmektedir. Bu tezde Necip Fazıl Kısakürek'in siyasi hayatı, siyasal fikirleri ve ideal devlet ve toplum düzeni olarak ileri sürdüğü Büyük Doğu Devleti'nin yapısall unsurları analiz edilmeye çalışılmıştır.
Yeni savaş stratejileri ve asimetrik savaş

Bu tezde, öncelikle teorik olarak savaş ele alınmış ve bu çerçevede genel savaş anlayışı, savaşın tanımı, amaç ve araçları üzerinde durulmuştur. III. Bölümde ise genel savaş stratejileri olan taarruz, savunma ve geri harekat anlatılmıştır ve örneklendirilmiştir. Daha sonra IV. Bölümde ise 21. yüzyıldaki güvenlik arayışlarına değinilmiştir. Bu arayışlar esnasında kurulan 1950'li yıllardan günümüze gelen siyasi örgütlenmeleri inceleyip, amaçları üzerinde durulmuştur. Tezimizin V. Bölümünde ise değişen dünya düzeni ile birlikte ortaya çıkan yeni savaş stratejileri ele alınmıştır. Özellikle 11 Eylül saldırıları ile karşımıza çıkan asimetrik savaş kavramı üzerinde durulmuştur. Bu yeni savaş stratejisi ile birlikte oluşan kimliksiz düşman, devlet dışı aktörler, meskun mahallerde muharebe kavramları da incelenmiştir. Çalışma bir sonuç ve değerlendirme bölümü ile bitirilmiştir.
Otoriter Arap rejimlerinde değişim, süreklilik ve ordu: Karşılaştırmalı perspektiften Mısır ve Suriye

Bu tez çalışmasında Mısır ve Suriye örneklerinde ordunun otoriter Arap rejimlerinin devamlılığı ve değişimi üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Bu bağlamda çalışmanın odaklandığı soru şudur: '2011 kitlesel ayaklanma sürecinde neden Mısır'da ordu Mübarek'in devrilmesine göz yumarken, Suriye ordusu Esed iktidarının devam etmesine yönelik bir tavır takınmıştır? Bu açıdan Mısır ve Suriye'de orduların siyasetle ilişkisi tarihsel bağlamda incelenmiş ve 2011 yılındaki protestolara karşı ordunun takındığı tavır bu veriler ışığında analiz edilmiştir. Ordu ile Mübarek arasında işbirliği/rekabet bağlamında yürüyen ilişki 2011 gösterileri dolayısıyla çatlamıştır. Suriye'de ise ordu Hafız Esed'in iktidara gelmesiyle rejimin temel koruyucusu olmuş ve ordu ile siyasi iktidar arasında varoluşsal bir ilişki olagelmiştir. Araştırma boyunca karşılaştırmalı siyaset çalışmalarında kullanılan Süreç Analizi metodu ile tarihsel süreçte ordu ile siyaset arasında oluşan ilişkiler, işbirliği ve kırılmalar anlamlı bir bütünlük içinde değerlendirilmiştir. Bu bağlamda kullanılan veriler, her iki ülkede ordu ile siyasi iktidarın tarihsel sürecine ilişkin birinci ve çoğunlukla ikinci el kaynaklardır. Orduyu üst düzey yönetimin kararlarıyla şekillenen bir birim değil bir kurum olarak değerlendirmek için de kurumsalcılık metodundan yararlanılmıştır. Sonuç olarak çalışma, siyasi iktidarı koruma noktasında her iki ülke ordusunun ayaklanmalar karşısında takındığı farklı tavırların tarihsel süreçte oluşan ordu-siyaset ilişkisinden bağımsız olmadığını iddia etmektedir.
Discours sur la démocratisation en Turquie: Etude de cas À partir de trois think tanks Turcs

Türkiye politikasında 1990'ların başından günümüze akademik bilgi ve politika yapma ilişkilerinin zemininde demokratikleşme süreci kapsamında bir dizi değişiklikler izlenmiştir. 1980'lerde Türkiye'nin dünya ekonomisiyle bütünleşmesinin ardından bu süreç hızlanmış, Avrupa Birliği'ne adaylık sürecinde uyguladığı reformalarla beraber Türkiye siyaseti yeni ve bir önceki döneme göre ifade özgürlüğü açısından çeşitliliğin yaşandığı bir demokratikleşme sürecine girmiştir. Bu sürece paralel olarak Türkiye'deki bilgi ve politika yapma ilişkilerini bir araya getiren, Amerika'dan ilham alan düşünce kuruluşları, daha önceden Türkiye'de tartışılması tabu olarak görülen birçok konuda örneğin kürt sorunu, ermeni sorunu gibi, çalışmalar yaparak, kamuoyunu ve karar alıcıları etkilemeye çalışmışlardır. Bu çalışmada Türkiye'de 1990'lı yılların ikinci yarısından itibaren ortaya çıkan düşünce kuruluşlarından en önemli üç tanesinin TESEV, USAK ve SETA demokratikleşme söylemleri incelenerek, son dönem Türkiye'deki demokratikleşme sürecindeki etkileri araştırılacaktır. Son olarak, Türkiye'de konuşlananan bu üç düşünce kuruluşunun ilk etapta demokratikleşme söylemleri ardından da, Türkiye'nin demokratikleşmesinin önündeki en önemli sorunu olarak addedilen Kürt Sorununa dair yaptığı raporlardaki söylemlerine değinilerek, devlet, hükümet ve kamuoyula ilişkileri gözler önüne konulacaktır.
Milliyetçilik türü olarak anadoluculuğun doğuşu

Tez çalışmamızda 16. yüzyılda başlayıp 18. yüzyılda artarak devam eden Osmanlı Devleti'ndeki modernleşme hareketleri ve Avrupa'da ortaya çıkan ulusçuluk akımının sonucu ile çok uluslu Osmanlı Devleti'nin içine düştüğü zor durumdan çıkış çabalarını bakıldı. Avrupa'daki gelişmelere paralel olarak; 19. yüzyıldan itibaren Osmanlı Devletindeki fertlerin 'kul'dan 'birey'e ve Osmanlı toplumunun 'tebaa' dan 'inillet'e dönüşme sürecinde ortaya çıkan akımlardan yola çıkarak Anadoluculuğun doğuşunu incelemeye çalışıldı. Osmanlıcılık, İslamcılık ve Türkçülük fikir hareketlerini savunan düşünce insanları tarafından ortaya konan vatan, millet, devlet tanımlamaları ve tarih anlayışına bakılmıştır. Bu akımların bir anti sentezi olarak doğan; farklı bir tarih anlayışı ortaya atarak, vatan, millet kavramlarını yeniden tanımlayan, yeni bir milliyetçilik türü olan Anadolu Milliyetçiliği'nin doğuşunu ve 1930'lu yıllara kadar gelişimi incelenmeye çalışılmıştır.
Coming to terms with the past: Narrating the 12 September 1980 military coup

12 Eylül 1980 askeri darbesinin günümüzdeki anlamı üzerine odaklanan bu çalışmanın amacı darbeye ilişkin temsilleri, meşruiyet iddialarını ve darbeylehesaplaşma politikalarını analiz etmektir. Bu amaçla darbenin günümüzdeki kamusalanlamını oluşturmada etkin olan üç perspektif analiz edilmektedir: 1980 darbesihakkındaki siyaset bilimi literatürü, askeri söylem ve darbe öncesinin politikaktivistlerinin anlatıları. Bu çalışmada, askeri söylemin darbeye ilişkin kendinden menkul bir meşruiyet temeline dayandığı ve siyaset bilimi literatüründe hem bu temelin sorunsallaştırılmadığı hem de darbeyle hesaplaşma politikalarına analitik ve normatif olarak yer verilmediği iddia edilmektedir. Diğer taraftan, belli noktalardaaskeri söylemle ortak özellikler taşısa da tanıkların anlatılarının darbeyi ve onun günümüze kalan etkilerini sorgulamanın önünü açtığı ileri sürülmektedir.
Cumhuriyetin ilk yıllarında kurulan hükümetler ve hükümet programlarında yer alan ekonomik, sosyal ve siyasi sorunlar (1923-1950)

29.10. 1923 tarihinde Anayasasının, bazı maddelerinin değiştirilmesine ilişkin öneri Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kabul edilmiştir. Anayasanın ilk maddesinde 'Türk Devletinin yönetim biçimi Cumhuriyettir' ifadesi yer aldı. Cumhuriyetin ilanından hemen önce, Yeni Türk devletinin ilk siyasi partisi Halk Partisi adı altında resmi olarak kurulmuştur. Cumhuriyet Halk Partisi kesintisiz olarak 27 yıl iktidarda kalmıştır. 1923- 1950 döneminde İsmet İnönü, Fethi Okyar, Celal Bayar, Refik Saydam. Şükrü Saraçoğlu, Recep Peker, Hasan Saka, Şemsettin Günaltay tarafından 18 hükümet kurulmuştur. Bu hükümetlerde yer alan tüm başbakanlar ve bakanlar Cumhuriyet Halk Partisinin üyesidir. 1923- 1950 döneminde II. İnönü Hükümeti dışında kurulan tüm hükümetlerin programı vardır. 1923- 1937 döneminde kurulan hükümetler kısa ve somut programlara sahiptir. 1937 sonrasında kurulan hükümetler, özellikle I. Celal Bayar ve Recep Peker hükümetleri ayrıntılı, uzun ve soyut programlara sahiptir. İncelenen programlar dış ilişkiler, iç politika, demokratikleşme, eğitim, ekonomi, sanayileşme, maliye, ticaret, ulaştırma ve taşıma, iç güvenlik ve milli savunma sorunlarım ve konularım içermektedir.
Photojournalism during war and conflict: Reflections of press photographers about agencies, contests and journalism ethics

Tarihsel belge niteliğindeki görsel öğeler yüzyıllardır dünyadaki politik, ekonomik, kültürel ve sosyolojik olaylara ışık tutmaktadır. Dijital teknolojiler sayesinde görsellik, haberin vazgeçilmez bir öğesine dönüşürken, dört bir yanımızın görsel öğeler ile donatıldığı küresel dünyada, savaşlar ve çatışmalar basın fotoğraflarının en önemli malzemesi olmuştur. Yapmış olduğumuz bu araştırma, savaş ve çatışmalara ışık tutan bu fotoğrafların çekildiği andan basıldığı ana kadar olan süreçte, gazetecilik etiği ve ahlaki değerlerin yerini ve önemini; basın ve fotoğraf ajanslarının ve basın fotoğrafı ödüllerinin bu süreçteki rolü ve mesleğe etkileri açısından basın fotoğrafçılarının gözü ile anlatmaya çalışmaktadır.
john Dewey'in pragmatik politik düşüncesi ve politikada pratik meşruiyet sorunu'

Politikanın modern biçimiyle bir bilim haline gelmesine bağlı olarak gerek pratik gerekse deepistemik-teorik açıdan toplumsal pratik yasamın dısına çıkması söz konusu olmustur. Modernpolitikanın pratik mesruiyet sorunu olarak tecrübe edilen bu sorun bilimsel olanla toplumsal pratikyasam ya da kültürel olan arasında kopmaması gereken iliskinin altını çizer. Oysa modern politikabilimsel olana diger bir ifadeyle teorik olana pratik üzerinde ciddi bir ayrıcalıklı konum vererekpolitik bilimsel olanın pratik ilgi ve ihtiyaçlardan soyutlanmasına sebep olmustur. böylece politikapratik bir katılım etkinligi olmaktan öte bilimsel teorinin topluma uygulanması gibi teknik bir ishaline gelmistir. Politikanın yeniden pratik bir bilgi haline getirilmesi ise onun Aristo'nundüsüncesinde ahlak ile sıkı bir iliskisi olan pratik ve tecrübi bir bilgi haline döndürülmesi demektir. Ancak bu bilimin modern yasamda yadsınamaz önemini terk etmek anlamına gelmemelidir. Bu nedenle modern dönemde politikaya klasik ve modern olan arasında dengeli bir bakıs açısına ihtiyaç vardır. Bir Amerikan felsefe gelenegi olan pragmatizmin en önemli figürlerinden biri olan John Dewey'in pragmatik politik düsüncesi bilimsel olan ile toplumsal pratik yasam arasında süreklilikiliskisine yaptıgı vurgu ve yine teori ile pratigi bütünlüklü ele alan bakıs açısıyla bu ihtiyaca yanıt olarak düsünülebilecek bir imkandır. Politikada teknokratik elitizmin karsısında egitilmis bireylerin kamusal katılımını önemsemesi, okulu bilimsel rasyonaliteyle pratik ilgi ve degerlerin etkilesimlibirlikteligini simgeleyen bir toplum modeli olarak görmesi ve en önemlisi politikayı bir kolektifarastırma etkinligi olarak demokratik bir biçimde tanımlaması Dewey'in politikdüsüncesinin ayırt edici yönlerini meydana getirmektedir.
Giorgio Agamben'in politik felsefesi bağlamında istisna hali ve egemenlik üzerine inceleme

Bu tezde, çağdaş siyaset teorisi tartışmalarında merkezi bir öneme sahip olan 'istisna hali' kavramı incelenecektir. 'İstisna Hali'nin, siyasal düşünüşün temel temaları arasında yer alan şiddet, meşruiyet ve egemenlik ile girdiği ilişki, Giorgio Agamben'in konu üzerine kaleme aldığı eserlerden yola çıkılarak yapısall ve düşünsel boyutlarıyla analiz edilecek; Agamben'in istisna hali kavramsallaştırmasının Carl Schmitt ve Walter Benjamin'in düşünceleriyle örtüşen ve artışan boyutları metin içinde tahlil edilecektir. Agamben'in egemenliği, 'belirsizlik bölgesi' ve 'sınır' kavramlarıyla ilişkili olarak tarif ettiği, siyaset teorisinde egemenin gücü üzerine yapılan tartışmalara 'kutsal insan' ve 'çıplak hayat' gibi teorileriyle özgün bir katkı sağladığı görülmektedir. Tezde, Agamben'in bu görüşleri, farklı yaklaşımlar çerçevesinde değerlendirilecek, egemenin hukuk ve şiddet ile girdiği ilişki irdelenecektir. İnceleme dar anlamda siyaset felsefesi ile sınırlı tutulmayacak, farklı edebi metinler ve tragedyalarda değişen açılardan gözlemlenebilen egemen iktidarın yapısall özellikleri, onun meşruiyetinin biyopolitika ile girdiği ilişkiye ve bunun yansımalarına bakılacak, edebi metinler bu anlamda kaynak olarak kullanılacaktır. Bunun yanı sıra, Agamben'in bazı kavramsallaştırmaları, Türkiye'nin siyasal koşulları çerçevesinde ortaya çıkan kimi olgular üzerinden de teorik olarak değerlendirilecektir.
Ahmet Ağaoğlu ve Yusuf Akçura'nın siyasi kimliklerinin analizi

Bir yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu araştırmanın amacı; Türk toplumunun İmparatorluktan Cumhuriyet'e geçiş döneminde yaşamış olan iki aydının, Ahmet Ağaoğlu ve Yusuf Akçura'nın düşüncelerinin oluşumu ve bu düşünceler arasındaki benzerlikleri ya da farklılıkları vurgulamaktır. Konunun her iki aydının siyasi ve iktisadi düşünceleri çerçevesinde ele alınmasının sebebi, çok uluslu Osmanlı İmparatorluğu içerisinde gelişen akımların söz konusu aydınlar üzerindeki siyasi yansımalarını saptamak ve onların iktisadi alanda görüşlerini oluşturmadaki katkılarını belirtmektir. Bu şekilde sınırları belirlenen tez üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Ahmet Ağaoğlu'nun siyasi ve iktisadi düşünceleri, ikinci bölümde, Yusuf Akçura'nın siyasi ve iktisadi düşünceleri incelenmiş ve bundan sonraki üçüncü bölümde de tezin ağırlık merkezini teşkil eden bir mukayese yoluna gidilmiştir.
Rusya'nın enerji politikalarında Güney Kafkasya

Enerji, tarihi süreç içerisinde önemi daima artan bir güç kaynağıdır. Bu kaynağın dünya üzerinde eşit derecede dağılmamış olması, devletlerin, kimi örgütlerin ve son dönemde şirketlerin sürekli mücadele ve rekabet içerisinde olmalarına sebep olmaktadır. Gerektiğinde petrol ve doğal gaz kaynaklarına sahip olma ve iletim hatları üzerinde kontrol sağlamak için savaşlar bile yapılmıştır. Devletler için petrol ve doğal gaz enerji kaynakları ülke refah düzeylerinin artırılmasında eşsiz değere sahiptir. İşte bu güç kaynaklarına sahip olan en büyük aktörlerden biri de Rusya Federasyonu'dur. Sahip olduğu coğrafi alan ve bu devasa büyüklükteki toprak parçası içerisinde bulunan enerji kaynakları Rusya için hayati öneme sahiptir. Rusya Federasyonu'nun Enerji Politikalarında Güney Kafkasya başlıklı bu tez çalışmasında, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği döneminde olduğu gibi, Rusya'nın hala yakın çevresindeki ülkeler üzerinde enerji temelli güç sahibi olma adına bu ülkelere karşı pragmatist politikalar geliştiriyor olduğunu Güney Kafkasya örneğinde incelenmiştir. Neticede Azerbaycan ile enerji üretimi alanında, Gürcistan ile bu enerji hatlarının geçiş rotaları üzerinde, Ermenistan ile ise ülkenin enerji sektörü üzerinde kontrol sahibi olma isteğinin sürdüğü görülmektedir. Belge analizi yöntemiyle hazırlanan bu çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde Rusya Federasyonu'nun tarihi süreç içerisinde enerjiye verdiği önemi anlatılarak enerjiyi dış politikada nasıl kullanmaya çalıştığı incelenmiştir. İkinci bölümde Güney Kafkasya devletlerinin enerji yapıları hakkında bilgi verilip, bu devletlerin Rusya için önemi vurgulanmış, SSCB zamanında enerjideki rolleri ve yeni dönemde bölgesel ve küresel güçlerin Güney Kafkasya devletleri ile enerji temelli ilişkileri değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde 1991 sonrasında Rusya'nın Güney Kafkasya devletleri ile enerji ilişkileri geniş çerçevede ele alınmıştır. Sonuç bölümünde ise Rusya'nın Güney Kafkasya ülkelerine yönelik enerji politikaları hakkında yapılan inceleme sonucunda ulaşılan çıkarımlara yer verilmiştir.
The Neo - Kemalist arguments on the counter - revolution debates in Turkey

Bu çalışma Türkiye'de 'karşı devrim' argümanlarının tarihsel kökenlerinin ve inşasının araştırılmasına yöneliktir. 'Karşı devrim' söylemini ortaya atan üç ana düşün gurubu eski Kadro dergisi üyeleri, iki sol - Kemalist olan Mihri Belli ve Doğan Avcıoğlu ve Neo Kemalistlerdir. Bu üç çevre farklı tarihsel bağlamlara tepki olarak farklı 'karşı devrim' argümanlarını ortaya attılarsa da aralarında düşünsel bir etkileşim söz konusu olmuştur. 12 Eylül 1980 askeri darbesine, İslamcılığın yükselişine ve İkinci Cumhuriyetçilere bir tepki olarak doğan Neo Kemalistler adlı grup, 'karşı devrim' argümanlarını en çok ortaya koyanlar olduğundan bu çalışmanın da ana odağını oluşturacaktır. Türkiye'deki 'karşı devrim' söylemine ilişkin argümanların incelenmesinden önce, 'karşı devrim' kavramının Fransız ve Rus İhtilallerindeki tarihsel kökenleri ile bunların Kemalist Devriminde yapıldığı Türkiye'nin kuruluş sürecine etkileri araştırılacaktır.
Afganistan'da 2001 sonrası yeni devlet düzeni ve idari reformlar

Bu tezin temel amacı, Afganistan'ın demokratikleşme süreci ve 2001 sonrası yapılan reformların yansımalarını incelemektir. Afganistan'ın Orta Asya'da stratejik bir konuma sahip olmasından dolayı, ülkenin kuruluşundan bu yana defalarca İngilizler ve Ruslar gibi dönemin egemen ülkeleri tarafından müdahale ve işgallere maruz kalmıştır. Bu müdahaleler Afganistan'ın kurumsal anlamda tam ve işleyen bir devlete sahip olmasını engellemiştir. 11 Eylül terör saldırısının ardından ve ABD Afganistan'a askeri müdahalede bulunmuş ve ülke Taliban rejimine son vermiştir. 2001'de Taliban rejimi sona erdikten sonra Afganistan'da kurulacak olan yeni sistem ile ilgili başta ABD olmak üzere bazı ülkelerin katılımıyla pek çok uluslararası toplantılar yapılmıştır. 2001 sonrası yapılan toplantılar neticesinde yaklaşık 40 yıl iç çatışmalar ve dış müdahalenin ardından ülkede uluslararası toplumun desteğiyle yeni bir devlet düzenini temel unsurlarını kurmaya çalışmışlardır. İlk olarak geçici bir hükümet kurulmuştur, ardından anayasa düzenlenip yürürlülüğe girmiştir, ülke tarihinde ilk kez Cumhurbaşkanlığı seçimi yapılmış, yıllar sonra milli meclis seçimi yapılmıştır. Bunlarla beraber ülkede insan hakları, kadın hakları, siyasi partiler gündeme gelmiştir. Böylelikle uzun zamandan sonra ülkede kısmen de olsa demokratikleşme başlamıştır. Ayrıca güvenlik, sağlık, eğitim, idari ve siyasi reformlar gerçekleşmiştir. Bu reformlar günümüzde de hala devam etmektedir.
Gençlerin siyasal toplumsallaşmasını etkileyen faktörler: Cumhuriyet Üniversitesi öğrencileri üzerine bir inceleme

Toplumsallaşma olgusunun ayrılmaz parçası olan siyasal toplumsallaşma, bireyin siyasal yönelimlerini, tutumlarını ve davranışlarını şekillendiren ve istikrarlı hale getiren bir süreçtir. Siyasal toplumsallaşma süreci yoluyla insanlar, belli bir toplumsal grubun veya topluluğun inançlarını, değerlerini ve davranış kodlarını edinirler ve o toplumsal grubun veya topluluğun siyasal yapılarıyla bütünleşirler. Böylece siyasal kültürü içselleştirmiş olurlar. Bir siyasal sistemin devamlılığı da toplumun yeni üyelerinin siyasal kültürü ne kadar içselleştirdiği ile doğrudan alakalıdır. Toplumların geleceği olan gençlerin siyasal toplumsallaşma süreçleri siyasal sistemin devamlılığı açısından önem arz etmektedir. Bu tez araştırmasının amacı da gençlerin siyasal toplumsallaşmasında etkili olan faktörlere ışık tutabilmektir. Siyasal toplumsallaşma konusunda yapılmış olan bu çalışma teorik ve uygulamalı olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde teorik olarak siyasal toplumsallaşma kavramı; siyasal toplumsallaşma kavramını daha iyi anlayabilmek adına kültür, siyasal kültür, toplumsallaşma ve siyasal yabancılaşma kavramları incelenmiştir. Siyasal toplumsallaşma faktörleri/aracıları/ajanları olarak kabul edilen aile, eğitim-öğretim hayatı, arkadaşlık grupları, kitle iletişim araçları ve sosyal medya da siyasal toplumsallaşma ile ilişkileri dahilinde açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca siyasal toplumsallaşma kuramlarına da ilk bölümde değinilmiştir. Çalışmanın uygulama bölümünde siyasal toplumsallaşma ile ilgili üniversite öğrencilerine yönelik bir anket çalışması yapılmıştır. 400 kişiye yapılan anketin cevapları frekans tabloları, ki-kare testi ve çapraz tablolar kullanılarak yorumlanmış ve sürece etki eden faktörler tespit edilmiştir. Araştırmada Türkiye'deki mevcut siyasal kültürün devamlılığına ve değişimine ilişkin önemli bulgular elde edilmiştir.