turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Lozan Antlaşması'ndan günümüze Batı Trakya Türkleri'nin eğitim ve öğretim birliği sorunu

'Lozan Antlaşması'ndan Günümüze Batı Trakya Türkleri'nin Eğitim ve Öğretim Birliği Sorunu' adlı çalışmamız, giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Tezin amacı, Batı Trakya Türkleri'nin eğitimini farklı yönleriyle yansıtmaktır. Giriş bölümünde, Batı Trakya bölgesi sınırlan ve tarihi ile ele alınmıştır. Ayrıca bölgenin nüfus yapısına dikkat çekilmiştir. Tezin ana bölümlerine geçmeden önce Batı Trakya Türk azınlık okulları ile ilgili bazı kavramlara açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Tezin birinci bölümünde, Lozan Antlaşması'ndan önce bölge Türkleri'nin eğitimine bakılmıştır. Bu bölümde ilkokul, ortaöğretim kurumları ve medreselerdeki eğitim sistemleri incelenmiş, Osmanlı döneminin son yıllarına ilişkin saptamalar yapılmıştır. İkinci bölüm, Lozan Antlaşması'ndan günümüze kadarki süreç içerisinde Batı Trakya Türkleri'nin okul öncesi ve ilkokul eğitimini çeşitli başlıklar altında incelemektedir. İlkokullardaki sayısal gelişmeler, 'yeni harf-eski harf uygulamaları, müfredat programlan, haftalık ders cetvelleri, tatil günleri, ders kitaplan ve öğretmenler ele alman konular arasındadır. Üçüncü bölüm, Lozan'dan günümüze Batı Trakya Türkleri'nin ortaöğretimini kapsar. Azınlığın sahip olduğu iki lise incelendikten sonra bölgedeki farklı uygulamalara yer verilmiştir. Batı Trakya'daki medreseler de bu bölüm içinde ele alınmaktadır. Dördüncü bölümde ise, Lozan'dan günümüze kadar geçen dönem içinde, Batı Trakya Türk azınlığının sahip olduğu öğretmen dernekleri, kuruluş sırasına göre işlenerek değerlendirilmiştir. -ix
Kölemen Abdullah Paşa 1328 Balkan Harbi'nde Şarkordusu komutanı Abdullah Paşa'nın hatıratı

-2Ö7- OZBT Tezimizin konusu, '1328 Balkan Harbi'nde Şark Ordusu Kumandanı Abdullah Paşa'nın Hatıratı' olup eserin müellifi savaşa bizzat iştirak etmiş ve Doğu Trakya Şark Ordusu Kumandanlığı yapmış olan Kölemen Abdullah Paşa'dır. Eserin konusu ise, adından da anlaşılacağı gibi 1328' de meydana gelen Balkan Harbi'nin başlangıcından Çatalca hattına ric'ate kadar vuku bulan olaylar zinciridir. Bölümler halinde verilen olaylar, eserde şu başlıklar halinde anlatılmaktadır : 'Başlamadan Evvel' başlığını taşıyan sonuç bölümünde yazar Abdullah Paşa, eserinin ne kadar güvenilir olduğunu ve eseri yazmasındaki gerekçeyi anlatmaktadır. Abdullah Paşa eserine o kadar güvenmektedir ve değer vermektedir ki, Jean Jacques Rousseau'nun İtiraflarım adlı eserinin mukaddimesinde dediği gibi, kendisinin de bu eserle Divan-ı Ali huzuruna çıktığını, piş-i millet ve huzur-ı Rabbü'l- alemine de yine bu kitabıyla çıkacağını beyan etmektedir. İkinci bölümünü ise 'İfade-i Meram' kısmı teşkil etmektedir. Yazar burada, kendisinin kumandasındaki Osmanlı ordusunun Balkan Harbi'ndeki mağlubiyet nedenlerinin tamamen araştırılıp incelenmeden yapılacak değerlendirmelerin kesinlikle yanlış olacağını ve bu - babda kendilerine yöneltilen suçlamaların da mutlaka haksızlık olacağını vurgulamaktadır. Harbin tafsilatına girişten önce bu harbi icra eden Osmanlı ordusunun vaziyet ve kıymet-i harbiyesi hakkında da 15. sayfaya kadar devam eden 'Medhal' kısmında bilgi verilmektedir. Bunu yaklaşık 220 sayfa devam eden eserin asıl gövde kısmı takip etmektedir. Bura da ordunun ta'lim ve terbiyeden yoksun olduğundan, harp malzemelerinin, savaş ve isyanlarla kaybedildiğinden, şiddetli erzak ve levazı- mat eksikliğinden bahsetmekle ordunun kaçınılmaz ihtiyaçları sıralanmaktadır. Ayrıca bu maddi ihtiyaçlar dışında ordunun manevi bir zaaf içinde olması da üzerinde durulan konular arasındadır. Devamın da seferberlik ilanı, ordunun sevkiyat ve toplanması, savaşın başla- ması belgelerle ifade edilmektedir. Bununla birlikte yazar kumandanlığını yaptığı Şark Ordusu ile beraber karşılarındaki düşman ordularının durumu hakkında da bilgiler vermek suretiyle harbi detayı ile anlatmıştır. O kadar ki, günü gününe gelen ve giden raporlar, telgraf ve ordu emirlerinin tamamını vermektedir. Eser, 'Hatime' kısmı ile son bulmaktadır.
Reclaiming the nation, moralizing politics: Narratives of political legitimacy in Autobiographies of Progressive Republican Party leaders

Bu tezde, Kurtuluş Savaşı ve Terakkiperver Cumhuriyet Partisi liderleri Kazım Karabekir, Ali Fuat Cebesoy ve Rauf Orbay'ın hatıratlarının nasıl farklı bir siyaset alanı oluşturduğunu analiz ediyorum. Bu hatıratların, siyasi meşruiyet konusuna dair günümüz kamusal tartışmalarını, liderlik, vatanseverlik ve milli karakter kavramlarını yeniden tanımlayarak nasıl biçimlendirdiklerini mercek altına alıyorum. Otobiyografilerin analizi, dönem üzerine yapılan akademik çalışmalarda yaygın olan iki temel yorumun eksikliklerini gözler önüne sererek, TCP'yi, ya merkeze karşı çevresel bir muhalefet olarak gören, ya da İttihatçı mirasa aşırı vurgu yapan bu iki baskın bilimsel perspektifi aşmayı hedefliyor. Parti programı yerine hatıratlara odaklanıldığında, literatürde göz ardı edilmiş olan başka bir siyasi mirasın ortaya çıktığını görüyoruz: elit muhafazakar milliyetçi düşünce. Bu metinlerde, milliyetçi bir ahlak anlayışı üzerine yapılan tartışmaların, modern Türkiye'de muhafazakar sağ söylem üzerindeki merkezi rolünü göstererek, siyaset bilimi disiplininin sınırlarını, antropolojik ve edebi çalışmalar disiplinlerinin metotlarıyla zenginleştiren yeni bir metot getiriyorum. Terakkiperver Cumhuriyet Partisi'nin siyasi mirasının, bu hatıratlarda yaygın şekilde gördüğümüz, milli karakteri Türk milletine has bir erdem olarak varsayan, ahlakileştirici söylemler üzerine inşa edildiğini gösteriyorum. Yazarlar, otobiyografik metinler arasında kurulan bir siyaset alanında, Kurtuluş Savaşı'nda gösterildiği söylenen, kişisel karakter özelliklerine dayalı olan, milliyetçi bir ahlak temsiliyeti iddiasında bulunuyorlar. Bu tarz ahlakileştirici söylemlerin, değişik siyasi görüş ayrılıklarını, karakter veya kişilik gibi kavramlara referansla, ulusu yönetmeyi ve temsil etmeyi hak edenler ve etmeyenler arasındaki ayrılıklar şeklinde, yeniden tanımladığını gösteriyorum.
İstanbul Halk Evleri'nin faaliyetleri (1946-1951)

1930'lu yılların ekonomik ve toplumsal koşullarının yarattığı gereksinimler Cumhuriyet'in kuruluşundan o güne değin yokluğu duyulan yeni bir örgütlenme olayını gündeme getirdi. Hem ekonomik sarsıntının ülke çapında yarattığı büyük tartışmaları önleyici yeni bir heyecanı başlatmak ve devlet ile halk arasındaki kopukluğu gidermek hem de Atatürk İlke ve İnkılaplarını halka benimsetmek amacıyla 19 Şubat 1932'de Halkevleri kuruldu. Mustafa Kemal'in bir zamanlar içtenlikle savunduğu Türk Ocakları içinde 'Pan- Türkist' akımın iyice egemen olması ve 1923'de kurulmuş olan Kemalist Cumhuriyet rejiminin; kırsal kesimde daha halen iktidar olamaması ve bu görevle görevlendirilen Türk Ocaklarının bu görevini yerine getirememesi gibi nedenlerle halkevleri olgusu ortaya çıkmıştır. Cumhuriyet Halk Partisinin bir yan kuruluşu haline dönüşen Halkevleri; Dil, Edebiyat ve Tarih; Güzel Sanatlar; Temsil; Spor; Sosyal Yardım; Halk Dershaneleri ve kurslar; Kütüphane ve Yayın; Müzeler ve Köycülük şubesi olmak üzere 9 şube ve bu şubelere bağlı birçok kol ile faaliyet göstermiştir. Cumhuriyet Halk Partisi, geniş halk kitlelerine ulaşmak amacıyla 1940 yılında Halkodalarını açmıştır. Böylece kentsel alanlarda 'Halkevleri' ve kırsal kesimlerde ise 'Halkodaları' adlan altında örgütlenen bu kuruluşların Türkiye'nin her tarafına yayıldığı görülmektedir. 1946'dan sonra çok partili demokratik hayata geçilmesi ile beraber ülkede çok şey değişirken bu arada Halkevlerinin de kaderi değişmeye başladı. Halkevlerinin çalışmalarında bir yavaşlama görülürken Cumhuriyet Halk Partisinin bir yan kuruluşu gibi çalışan bu kurumlara karşıt partilerce devlet bütçesinden ödenek ayrılması istenmediğinden baş gösteren parasızlık da önemli bir sorun olarak bu kurumların sonunu hazırladı. Demokrat Parti tarafından hazırlanan yasa önergesi T. B. M. M. tarafından kabul edilmiş ve 11 Ağustos 1951 günü yürürlüğe girmiştir. Bu 5830 sayılı yasa gereğince de Halkevleri faaliyetlerini durdurmak zorunda kalmıştır. VI Tezimiz 1946 - 1951 yıllan arasında İstanbul da faaliyet göstermiş Halkevlerinin çalışmalarını kapsamaktadır. Bu dönem içerisinde İstanbul'da 17 Halkevi bulunmaktadır. İstanbul Halkevinin faaliyetine 1935 yılında son verilmesinden sonra yerine; Eminönü, Şehremini, Beyoğlu, Beşiktaş, Kadıköy, Üsküdar ve Şişli Halkevleri açılmıştır. Bunları 1938 yılında Fatih, Bakırköy ve Eyüp Halkevleri; 1939 yılında Şile; 1940 yılında Sarıyer Halkevlerinin açılması izlemiştir. 1945 yılında Kartal, Yalova ve Yeşilköy; 1946 yılında da Çatalca ve Beykoz Halkodalannın Halkevlerine dönüştürülmesi ile sayılan 17. 'yi bulmuştur. Tezimizde, İstanbul da bulunan 17 Halkevinin 9 şubesinin 1946- 1951 yıllan arasındaki faaliyetleri toplu bir şekilde incelenirken, aynca Halkevlerinin 5830 sayılı yasa ile kapatılma süreci de incelememize konu olmuştur..
Türkiye karasularında deniz taşımacılığı (1923-1939)

Çalışmanın giriş bölümünde Türkiye denizciliğinin tarihsel gelişimi incelenmiş, Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde ağır kapitülasyon koşullarına rağmen deniz taşımacılığındaki olumlu gelişmeler özellikle ele alınmıştır. Edinilen deneyimler ve mirasın değerlendirilmesi sonucunda oluşan ekonomik bağımsızlık ışığındaki erken Cumhuriyet dönemi Türk deniz politikası birinci bölümde çalışılmıştır. Dönemin en önemli gelişmesi olan Kabotaj Yasası ayrıntılı olarak incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde, Türk-Yunan Nüfus Mübadelesi süresince Türk gemileriyle yapılan taşımacılık bir deneyim olarak değerlendirilmiştir. 1929 yılındaki Dünya Ekonomik Bunalımı dolayısıyla, 1930- 1939 yılları arası Türk denizcilik sektöründe uluslararası rekabetten korunma amacıyla tercih edilen ekonomik yöntemin oluşturduğu gelişmeler ikinci bölümde açıklanmıştır. Aynı dönemde II. Dünya Savaşı'nın olumsuz etkilerine karşı alınan önlemler gözden geçirilmiştir. Sonuç olarak, hedeflenen Türk denizcilik politikasının gerçekleştirildiği ve Türkiye'nin deniz taşımacılığına olan ilgisi artış kaydettiği gözlenmektedir.
Asker, kumandan, devlet adamı ve siyasetçi İsmet İnönü

Büyük devlet adamı, politikacı, Garp Cephesinin galip komutanı, Lozan kahramanı, demokrasiyi yeni Türkiye'ye getiren, Türkiyemizin ulu önderi, kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün silah ve kader arkadaşı İsmet İnönü, yani Mustafa İsmet 24 .09. 1884'de İzmir sorgu hakim Reşit bey ile ev hanımı Cevahir hanımın oğlu olarak doğmuştur. Ailenin beş çocuğundan biridir. Babasının devlet memuru olması, onun öğrenim okullarını da farklı yerlerde bitirmesine neden olmuştur. 1903 senesinde teğmen rütbesiyle askeri yaşamı başlamıştır. 1906'da kurmay subay olarak görevini sürdürmüştür. 1907'de Mustafa Kemal'le tanışmıştır. Yüzbaşı olunca Yemen'e gönderilmiştir. Daha sonra Balkan savaşları patlayınca İstanbul'da Genelkurmay'da görev almıştır. 1915'de 2. Ordu Kurmay başkanı olarak Mustafa Kemal'le çalışmıştır. 1916'da Mevhibe hanımla evlenmiştir. Bu evlilik ona iki erkek bir kız evladı kazandırmıştır. Daha sonra 4. Kolordu komutanı olarak Kafkas ve 20. Kolordu komutanı olarak Filistin ve Suriye cephelerinde bulunmuştur. 16 Mart 1920'de İstanbul'un işgali üzerine, 9 Nisan'da Ankara'ya yönelmiştir. I. TBMM'de Edirne milletvekili olarak görev almış ve Genel Kurmay Başkanlığı görevini de yürütmüştür. 6 Haziran 1920'de İstanbul hükümetince hakkında idam fermanı çıkarılmıştır. 10 Ocak 1921'de kurtuluş savaşımızın ilk askeri başarısı olan I. İnönü zaferini kazandı. Ve general rütbesine terfi ettirildi. Bu zaferi D. İnönü Savaşı izledi. Ve Mustafa Kemal'den tarihe geçen ünlü telgrafını aldı. 30 Ağustos 1922'deki Büyük zaferden sonra Mudanya ateşkes antlaşmasını imzalayarak diplomasi alanına adım attı daha sonra bunu Türkiye'yi tüm dünyaya tanıttıran Lozan (24 Temmuz 1923) antlaşması izledi, İsmet Paşa Lozan'da adeta 'Kurtlar sofrası'nda mücadele etti. Ve bu mücadeleyi de zaferle sonuçlandırdı. 29 Ekim 1923'de Cumhuriyetin ilanı ve Mustafa Kemal'in Cumhurbaşkanı seçilmesiyle Türkiye'nin ilk başbakanı oldu. 1934'de yine Mustafa Kemal tarafından kendisine İnönü soyadı verildi. Başbakanlık görevini 25 Ekim 1937'ye kadar sürdürdü. Ulu önder'in ölümü üzerine 11 Kasım 1938'de T. B. M. M tarafından Türkiyemizin 2. Cumhurbaşkanı oldu. Dünyayı 2. kez yangın yerine çeviren 2. dünya savaşına ülkesini izlediği akılcı politika ile Türkiyemizi savaş dışında tutmayı başardı. 1945'den itibaren ülkemizin çok partili demokrasiye geçmesini kararlılıkla sağladı. 1950'de seçimleri kaybedince iktidarı DP'ye bıraktı. 1950- 1960 döneminde Malatya milletvekili ve Ana muhalefet partisi Genel Başkanı olarak siyaset yaşamını sürdürdü. 1961- 1965 yıllan arasmda kısa sürelerle Başbakanlık görevinde bulundu. 20 Kasım 1972'de CHP Genel Başkanlığı ve milletvekilliğinden ayrılarak 1961 Anayasası gereği Cumhuriyet Senatosunun doğal üyesi oldu. 25 Aralık 1973'de hayata gözlerini yumdu. Bakanlar Kurulu kararıyla Ulu önder'in yattığı anıtkabrin karşısındaki ebedi istirahatgahında toprağa verildi. Aykut ORAL
1920-1921 yıllarında Trabzonda Bolşevik propaganda girişimleri

Rusyada yönetimi ele geçiren Bolşevikler Milli Mücadele döneminde Anadolu'ya komünist rejim ihraç etmek istemişlerdir. Bolşevikler bu amaçla farklı yöntemler kullanmışlardır. Anadolu üzerinde yapılmaya çalışılan komünist propagandanın yoğunlaşmış olduğu yerlerin başında Trabzon gelmektedir. Tezin birinci bölümünde komünist propagandanın neden Trabzon üzerinde yoğunlaştığının ve propagandayı yönlendiren merkezler üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde komünist propagandanın araç ve yöntemleri üzerinde durulmuştur. Ayrıca komünist propagandaya karşı Milli Mücadele önderlerinin yürüttüğü strateji üzerinde durularak Bolşevik propagandanın nasıl etkisiz hale getirildiği değerlendirilmiştir.
1938-1948 dönemi yayımlanmış yazılarında Kayserili emekli general Hüseyin Hüsnü Emir Erkilet'in fikir dünyası

Balkan Savaşları ve Birinci Dünya Savaşı'nda Osmanlı ordusunda kurmay olarak aktif askeri görevde bulunan, ardından milli mücadeleye katılarak yeni Türkiye Devleti'nin kurulmasında rol oynayan, 1932 yılında tümgeneral rütbesinde iken kendi isteğiyle emekli olan Hüseyin Hüsnü Emir Erkilet, askeri deneyimini bu alanda ortaya koyduğu eserlerine yansıtmıştır. Kitap halinde basılan eserleri genel olarak askeri nitelik taşımaktadır. Bu çalışma belirlenen dönem içinde kalan kitaplaştırılmamış askeri ve fikri yazılarını bir araya getirmek suretiyle bütüncül bir bakış açısına ulaşmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın giriş kısmında yazarın hayatı, ailesi ve askeri yaşamı anlatıldıktan sonra birinci bölümde Son Posta gazetesinde yayımlanan İkinci Dünya Savaşı öncesi ve savaş zamanı ele aldığı konulardan oluşan yazıları ele alınmıştır. İkinci kısımda Cumhuriyet gazetesindeki savaş yazıları doğu cephesiyle sınırlandırılarak verilmiştir. Savaş cephelerini davetli olarak gezen ve Hitler ile karargahında görüşen Emir Erkilet'in savaş ve savaşın etkilediği dönemin siyaseti hakkındaki görüşleri önem arz etmektedir. Bu görüşlerin analiziyle yazarın konuyla ilgili kaleme aldığı eserleri dışında kalan bakış açısı ortaya konulmuştur. Üçüncü bölümde dönemin en önemli kültür, fikir, sanat dergilerinden olan Çınaraltı Mecmuasında yayımlanan yazıları ağırlıklı olmak üzere diğer dergilerde neşredilen görüşleri kapsamlı bir şekilde değerlendirilmiştir. Çalışmanın genelinde 1938- 1948 dönemi Türkiye'sinin iç ve dış güncel, siyasi, kültürel konuları Hüseyin Hüsnü Emir Erkilet'in gözünden anlaşılmaya çalışılmıştır.
Mütareke döneminde Osmanlı kamuoyunda Amerikan imgesi ve tesiri (Eylül 1918-Mayıs 1919)

Bu çalışma Eylül 1918 ile Mayıs 1919 arasındaki dönemde, Osmanlı kamuoyu üzerindeki Amerikan tesirini incelemektedir. Osmanlı kamuoyunun unsurları olarak gazeteler ve siyasal örgütler incelemenin konusudur. Atıf yapılan başlıca kaynaklar dönemin gazeteleri, siyasal örgütlerin belgeleri, hatıratlar ve dönem üzerine yazılmış ikincil kaynaklardır. Bu inceleme neticesinde varılan başlıca sonuç şudur ki, Osmanlı kamuoyunda Amerikan tesirini en etkili biçimde yansıtan ve yeniden üreten kesim, İttihat ve Terakki geleneğinin takipçisi olanların çoğunluğunu oluşturduğu Türk milliyetçileridir. Buna ek olarak, dönem içerisinde Wilson Prensipleri'ne referans veren Osmanlılar, ABD güdümünde bir yönetim kurulmasını değil, kendi taleplerini bu prensiplerin temsil ettiği evrensel değerler temelinde meşrulaştırmayı hedeflemektedir.
1912 seçimleri'nden Bab-ı Ali Baskını'na Osmanlı Devleti'nde iktidar mücadelesi (1912-1913)

Tezin temel hedefi Türk siyasi hayatının en çetrefilli dönemlerinden birine ışık tutmaktır. Bu çalışmayla:I) II. Meşrutiyet sonrası Osmanlı Devleti'nin politik düzeni ve İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin iktidarı, II) İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin başta Hürriyet ve İtilaf olmak üzere siyasal partiler ve diğer muhalif unsurlarla mücadelesi, III) İstanbul, Selanik, Arnavutluk, Trablusgarp ve sair farklı coğrafyalarda imparatorluğu etkileyen askeri ve siyasal gelişmeler, IV) Asker-sivil siyaset ilişkisi, çelişkileri ve etkileşimleri hakkında bilgiler vermek, analizler yapmak ve bulgular sunmak amaçlanmıştır. Tezin başlangıcında II. Meşrutiyet'in ilanından sonra yaşanan gelişmeler aktarılarak Osmanlı Devleti'nin içine girmiş olduğu siyasal ortam açıklanmıştır. Sonrasında 1912 seçimlerine giden süreç irdelenmiş olup seçime hangi siyasi ve askeri nedenlerin yol açtığı gösterilmiştir. Sonraki bölümde askeri komplolar ve iç isyanlarla bezeli 1912 yazının olayları kronolojik olarak açıklanmıştır. Hemen ardından İttihat ve Terakki ile İttihatçı subayların ortaklaşa gerçekleştirdiği 23 Ocak 1913 tarihli hükümet darbesinin politik ve askeri gerekçeleri analiz edilmiş, baskın her yönüyle değerlendirilmiştir. İttihatçıların politik gücü yeniden ele geçirmesinden sonra Mahmud Şevket Paşa suikastına kadar yaşanan muhalefet-iktidar ilişkileri, asker-siyaset ilişkisinin ve diyalektiğinin perspektifiyle yansıtılmıştır. 1912- 1913 döneminin olayları kronolojik bir biçimde, neden-sonuç ilişkisine dayanılarak olayların ve ardıllarının arasındaki bağlar irdelenmiş ve okuyucuya dönemi anlama ve sorgulama fırsatı verilmek istenmiştir.
Atatürk inkılaplarının Adana basınında yansımaları

Mustafa Kemal Atatürk, Samsun'da iken İstanbul'a yazdığı mektupta Milletin, milli hakimiyet esasını ve Türk milliyetçiliğini kabul ettiğini ve bunu gerçekleştirmeye çalışacağını belirtmiştir. Bu sözleri ile kurulacak olan yeni devletin geleceğini belirlemiştir. 1923'den 1938'e kadar uzanan süre içesinde Türkiye Cumhuriyeti'nin temelini oluşturan devrimler meydana geldi. Yapılan bu inkılaplarla ülkeyi muasır medeniyetler seviyesinin üzerine çıkarmak amaçlanmış bunun için siyasi, sosyal, ekonomik ve kültürel alanda birçok yenilik yapılmıştır. Uzun yıllar süren bağımsızlık mücadelesi yerini her anlama gelişmeye çalışan genç bir Türk ülkesine bıraktı. Bağımsızlık savaşının ilk yıllarından beri yaşanan gelişmelerin halka duyurulmasında basının önemli yeri olmuştur. Milli mücadelede önemli bir yeri olan Adana'da çeşitli gazeteler yayınlandı, bunların bir kısmı milli mücadele ve sonrası dönemde bağımsızlık yanlısı olmuş bir kısmı ise Fransız himayesini kabul etmiştir ve savaşa karşı çıkmıştır.
Milli Mücadele Dönemi Türk basınında tarihsel bir tartışma; Manda mı? Himaye mi? Bağımsızlık mı?

Bu çalışmanın amacı, Milli Mücadele Döneminde insanları etkileyebilen tek araç konumundaki basının belirli bir dönemde yoğun olarak tartışılan manda, himaye ve bağımsızlık kavramlarına ne şekilde yaklaştıklarını tespit etmek ve tarihin şekillenmesinde ne tür bir rol oynadıklarını araştırmaktır. Çalışmanın verileri, belirlenen dönemin ulaşılabilen gazetelerinden toplanmış ve elde edilen gazeteler okunarak yorumlanmıştır. Sonuçta, basının özellikle İstanbul cihetinde oldukça taraftar bulan ve kamuoyunu bir süre meşgul eden manda ve himaye meselesi; ister müzaheret, ister vekalet, isterse de muavenet anlamlan verilerek kullanılmış olsun pek çok aydın ve idarecinin, vatanı kötü gidişten kurtarmak için ümitsizlik içindeki bir ruh hali ile savundukları kavramlar oldukları anlaşılmış ve yakın tarihimizin en önemli hadisesi olan Bağımsız Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasının önünde de sadece zaman kaybettirici bir vakıa olarak kayıtlara geçmişştir.
Kayseri'de parlamento seçimleri ve siyaset (1877-1943)

'Kayseri'de Parlamento Seçimleri ve Siyaset (1877-1943)' adlı çalışma, birinci Meşrutiyet döneminde başlayan 1877 parlamento seçimlerinden tek-parti döneminin son seçimleri olan 1943 intihabatına değin olan Kayseri şehrinin siyasi durumunu ve seçim faaliyetlerini kendisine konu edinmektedir. Bu çalışmada 1877- 1943 yılları arasında gerçekleşen Meclis-i Mebusan ve sonrasındaki TBMM seçimlerinin genel tarihi, oluşan meclislerin yapısı ve dönemin umumi siyasi olayları her seçim döneminde anlatılmaya çalışılmıştır. Seçimlerin Kayseri yerelinde nasıl tezahür ettiği, ne şartlarda gerçekleştiği, şehirdeki siyasi olaylar ve karakterler, meclise seçilmiş vekiller ve bu vekillerin özgeçmişşleri ile meclis faaliyetleri, şehirdeki siyasi teşkilatlanmalar ve şehrin siyasete bakışının ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmada, Kayseri'deki seçimler ve siyasi hayat iki ana başlık altında incelemiştir. İlk bölümde tek parti öncesi dönem ele alınmış, 1877 Meclis-i Mebusan seçimlerinden başlayarak İkinci Meşrutiyet ve buradaki dört seçim ile Milli Mücadele dönemindeki iki parlamento seçimi ayrıntılarıyla ortaya konulmuştur. İkinci bölümde ise Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulması sonrasındaki tek parti dönemi ve bu dönemin siyasi hükümranı olan Cumhuriyet Halk Partisi teşkilatının Kayseri'deki yapısı ile bu dönem boyunca gerçekleştirilmiş beş seçim devresi incelenmiştir. İncelenen tüm bu seçim dönemlerinde özellikle tek parti dönemi Cumhuriyet Halk Partisi Kayseri teşkilatı ayrıntılı bir şekilde ortaya konulmuştur. Her seçim dönemi kendi içerisinde tek tek ele alınıp seçime gidiliş şekli ve sebepleri, uygulanan seçim kanunları ve seçim pratiği, seçimlerin sonuçları ve tartışmalar, meclisin genel yapısı ve bu yapı içerisinde Kayseri mebuslarının durumu ortaya konulmuştur. Böylelikle Kayseri şehrinin 66 yıllık parlamento seçim tarihi ve siyaseti detaylı bir şekilde betimlenmiştir.