turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de çevresel güvenlik bağlamında sürdürülebilir enerji politikaları

sürükleyici öğesi olan enerji, günümüzde giderek politika ileözdeşleşmektedir. Enerji politikalarının oluşturulması ve uygulanması sırasındasürdürülebilir olmaları ve sürdürülebilirliğin bir öğesi olan enerji güvenliğinisağlamaları da önemlidir. Ancak, enerji güvenliği kavramı, çevresel güvenliğiiçerecek şekilde genişletilmediği sürece enerji politikaları sürdürülebilirliğisağlamaktan uzak olacaklardır. Bu sorunsalın giderimi, her iki olgunun tek tek değil, bütünleşik olarak ele alınmalarıyla sağlanabilir. Enerji politikalarının sürdürülebilirliğine ve enerji güvenliğine ilişkin varolanalgılama, enerji arzının sürdürülebilirliği ve arzın güvenliği biçimindedir. Türkiye, arzın karşılanmasını fosil yakıtlar gibi yenilenemeyen ya da yenilenmesi uzun sürelergerektiren kaynaklara öncelik vererek gerçekleştirmektedir. Bu tutumla, gelecek on yıllar içinde büyük enerji krizleri, buna bağlı ekonomik krizler ve çevresel yıkımlarbeklenmelidir. Bu yıkımı önleyebilmek için, ülkenin enerji güvenliği kavramınıçevresel güvenliği içerecek şekilde geliştirmesi ve politikalarını bu yeni kavram çerçevesinde oluşturması gerekmektedir. Yenilenemeyen kaynaklara yapılan yatırımların ve hazırlanan projelerin neden olacağı zorunlu göç, yok olan tarihsel ve kültürel doku, değişen ekosistemin halksağlığına, flora ve faunaya etkileri gibi sosyal ve çevresel sonuçları çevresel güvenliksorunudur ve ayrıca bir insan hakkı olarak çevre hakkı ihlali anlamına gelir. Bu çalışmada, Türkiye'nin enerji politikaları ve onu etkileyen öğeler tartışılırkeniçinde Türkiye'nin de yer aldığı uluslararası projeler irdelenmiştir. BunlardanTürkiye'nin hem enerji gereksinimini ve uluslararası ilişkilerini etkileyen, hem de çevresel tehditler içeren Bakü-Tiflis-Ceyhan Projesi'nin, bölgesel ve küresel güç tartışmalarının ve arayışlarının bir yansıması olarak petropolitika aracı olup olmadığı sorusuna yanıt aranmıştır. Türkiye'nin çevre ve enerji politikalarında sürdürülebilirlik sorunu oluşturacak bir diğer olgu, ülkenin taraf olduğu ve olmayı planladığı yasal düzenlemelerin getireceğiyükümlülüklerdir. Bu yükümlülüklerden biri olan Kyoto Protokolü'nün imzalamasının, enerji politikaları bağlamında yaratabileceği sorunlar incelenmiştir. 367
Tanzimat'ın Bosna Hersek'te uygulanması ve neticeleri (1839-1875)

Çalışmamızda, Osmanlı Devleti'nin serhad eyaletlerinden biri olan Bosna'da, Tanzimat reformlarının uygulanması ve neticeleri idari ve mali ve demografik açılardan açıklanmaya çalışılmıştır. Cevdet Paşa'nın Bosna-Hersek Müfettişliği sırasında (1863-64) eyalette gerçekleştirilen askeri reform ile vilayet sisteminin Bosna'da uygulanması da (1865) araştırmamız dahilindedir. Ayrıca, Tanzimat devrinde eyaletin nüfus yapısı, döneme ait resmi nüfus sayımları bağlamında incelenmiştir. Bosna Eyaleti'nde Tanzimatın uygulanması, imparatorluğun diğer eyaletlerine göre daha geç bir tarih olan 1850'de ve farklı bir süreç neticesinde gerçekleşmiştir. Bunun nedenleri arasında eyaletin coğrafi konumu itibarıyla imparatorluğun batı sınırında yer alıyor olmasından kaynaklanan özel durumu ve bu durumun eyaletin sosyal ve iktisadi yapısında yarattığı farklılıklar vardır. Osmanlı merkezi idaresinin Bosna Eyaleti'nde reformların uygulanmasına atfettiği önemi ve eyalete özel uygulamalarını ortaya çıkarmaya gayret ettik. Bu aynı zamanda merkezi otoritenin reformları uygulama konusunda karşılaştığı güçlükleri ve göstermiş olduğu kararlılığı anlamak açısından da önem taşımaktadır.
Mehmet Fuat Köprülü'nün Demokrat Parti'den kopuşu ve sonraki siyasi hayatı

Bu çalışmada, Mehmet Fuat Köprülü'nün Demokrat Parti'den kopuş süreci, maddi ve manevi unsurlar göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir. Köprülü'nün görevinden ve partisinden ayrılması ile ilgili tüm çıkarımlar yapılmaya çalışılmıştır. Öncelikle Fuat Köprülü'nün biyografisi hakkında bilgiler sunulmuştur. Yaptığı ilmi çalışmalara değinilirken, kendisi hakkında olumlu ya da olumsuz anlatılara da yer verilmiştir. Siyasi hayatı ile ilgili olarak dört arkadaşıyla birlikte Cumhuriyet Halk Partisi'nden ihraç edilmeleri ile başlayan Demokrat Parti dönemi de Köprülü özelinde anlatılmıştır. Partideki görevleri ve izlediği politikalar üzerine de bilgiler verilmiştir. Diğer yandan partiden kopuşuna giden süreçte Adnan Menderes ekseninde 1950 1957 dönemi Türkiye'nin sosyal ve ekonomik hayatı anlatılarak dönem hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın sonunda ise Fuat Köprülü'nün partiden kopuşuna neden olan etkenler üzerinde detaylıca durulmuştur. Gerek parti içi meseleler gerekse şahsi problemler açıklanarak kopuş süreci anlatılmaya çalışılmıştır. Sonrasında Köprülü tarafından DP ideallerine benzer ilkelerle kurulan Yeni Demokrat Parti hakkında da bilgiler verilmiştir.
Türkiye'de askeri darbeler ve basının tavrı (1946 - 1997)

Bu tezin amacı, basının askeri müdahaleler karsısındaki tutumunu tespit etmektir. Türkiye'de sivil-asker ilişkilerinin 1946 - 1997 yılları arasında basına yansımalarındankesitler getiren çalısmada gazetelerin ve köse yazarlarının gelisen olayları ele alıs sekilleriincelenmistir. ncelenen dönemde yayın hayatını sürdüren Hürriyet, Milliyet, Cumhuriyet ve Tercüman gazeteleri taranmıstır. Ancak tez konusu ile ilgili önemli haber ve yorumyayınlayan diger gazetelere de yer verilmistir. ncelenen bölümler haberler ve köseyazılarından olusmaktadır. Önemli görülen karikatür, sayfa mizanpajı ve resimlere de dikkat çekilmistir. Metot olarak içerik çözümlemesinin bir türü olan tutum/egilim çözümlemesi tercih edilmistir. Mesajın kaynagından yola çıkılarak, mesajın ne olduğunu ve kaynak ile arasında nasıl bir iliski kurulabilecegini sorgulamaktadır. Sivil asker ilişkilerine teorik yaklasımlarortaya konulduktan sonra diger ülkelerden örnekler verilmistir. Basının topluma karsısorumlulukları da konuyla ilgili kuramlar çerçevesinde incelenmistir. Basının her zaman demokrasiyi desteklemesi ve güçlendirecek yayın politikaları takip etmesi konusunda görüs birligi vardır. Ancak incelenen dönem içinde basının bu misyonunu tam olarak yerine getiremedigi ortaya çıkmaktadır. Bu duruma, hükümetlerinmesruiyetlerini kaybetmesi, ekonomik bozulmanın yanı sıra gazetecilerin ideolojik tavırlarısebep olmustur. ncelenen dönemde, yazılı basının genel olarak askeri müdahaleleri destekledigigözlemlenmistir. Ancak ilerleyen yıllarda demokratik olmayan uygulamalar sebebiyleelestiriler yapılmıstır. Askeri darbeyi gerçeklestiren yönetimler basına çesitli cezai yaptırımlar uygulamıstır. Olaganüstü dönem yargılamalarından pek çogu da mahkumiyetlesonuçlanmıstır. Baslangıçta darbeye destek veren çok sayıda gazete ve gazeteci çesitlicezalara çarptırılmıstır.
Second republic debates in Turkey

Bu çalışma doksanlı yılların başında Türkiye'nin demokratikleşme sürecini tayin etmekte önemli yeri olan İkinci Cumhuriyet tartışmalarını incelemeyi amaçlamıştır. Bu çalışmanın ana hedefi İkinci Cumhuriyet tartışmalarını incelemek ve onları demokrasi teorisi içine yerleştirmektir. İkinci Cumhuriyet tartışmaları iki değişik fikir akımına göre incelenmektedir. Bunlar Rousseau'cu ve Locke'cu okullardır. Bu tezde cumhuriyet ve demokrasi arasındaki kavramsal farklılıklar da incelenmiştir. İki grup tarafından öne sürülen değişik fikirler hem demokrasi teorisi içine yerleştirilmiş hem de politik ekonomik ve sosyal olmak üzere üç ana başlık altında incelenmiştir.
Ecevit's conception of nationalism: A unique position or a syncretic vision?

Bu tez, Bülent Ecevit'in milliyetçilik anlayışının bir analizidir. Tez ayrıca çağdaş milliyetçilik kuramlarının ve Türkiye'deki milliyetçilik üzerine yapılan akademik çalışımların bir incelemesini de içermektedir. Tezde, Ecevit;'in milliyetçiliği zaman aralıkları içinde incelenerek O'nun milliyetçilik anlayışının uzun siyasal yaşamı süresince tatarlılığa sahip olup olmadığı üzerinde durulmuştur. Ecevit'in Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yaptığı konuşmaları, kitapları, makaleleri, açıklamaları analizin temel kaynaklarını oluşturmaktadır. Bu bağlamda, Ecevit'in milliyetçiliğe anlam verme süreci araştırılmıştır.
Fatin Rüştü Zorlu

Fatin Rüştü Zorlu 1910 yılında İstanbul'da doğmuştur. 1932 yılında Dışişleri Bakanlığı Meslek Memurluğu sınavını kazanarak çalışma hayatına başlamıştır. 1954 yılında Çanakkale'den Milletvekili seçilmiş, Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı olarak etkin bir görevle siyasi hayatına başlamıştır. 1957 yılında Dışişleri Bakanlığı görevine getirilmiştir. Fatin Rüştü Zorlu'nun siyaset yaptığı dönemde 1950 yılında iktidar olan Demokrat Parti idaresi bulunuyordu. On yıl iktidar hizmeti yürüten DP 27 Mayıs 1960 Darbesi ile hükümetten düşmüştür. Böylece Fatin Rüştü Zorlu'nun üç yıl süren Dışişleri Bakanlığı devresi sona ermiştir. Zorlu, darbe sonrasında Yassıada Mahkemesince yargılanarak idama mahkum edilmiştir. Fatin Rüştü Zorlu görev yaptığı dönemde önemli başarılara imza atmış bir devlet adamıdır. Çalışmamızın amacı, Türk Siyaset Tarihinde oldukca sancılı yılları teşkil eden bu dönemde Fatin Rüştü Zorlu'nun devlet adamlığını, siyasi kişiliğini, dış politika felsefesini ortaya koymaktır. Çalışmamız Fatin Rüştü Zorlu'nun kişiliği etrafında bu kritik döneme ışık tutacaktır.
The issue of PKK from the perspectives of Kurdish identity and political representation

Özellikle 2. dünya savaşından sonra dünya dengelerindeki değişim ve uluslararası ilişkilerde farklılaşmalar sıcak savaşların yerini soğuk savaşlara bırakmasına neden oldu. Soğuk savaşın gereği olarak ortaya çıkan psikolojik savaş ve bu savaşın vazgeçilmez unsuru, düşük yoğunluktaki çatışmalar, Amerika'ya yapılan saldırı ile 'Küresel Terör' şeklini aldı. Bugün Terörizm tüm devletler, etnik yapılar ve toplumun tamamını tehdit eden çok önemli bir sorundur. Türkiye'de Terörün sebebi içinde bulunduğu koşullardan kaynaklanmaktadır ve dışarıdan desteklenmektedir. Bu çalışma Kürdistan işçi partisi Terör örgütünün düşüncelerini, örgütsel yapısını ve siyasal şiddet stratejisini inceleyecektir. Kürt milliyetçiliğinin üzerine oturduğu, sosyal, ekonomik ve siyasi faktörler bağlamında son dönemde bu fikir sahipleri PKK Terör örgütünün ve uluslararası güçlerle ilişkilerini de göz önüne alarak Tarihsel süreci anlatılmaktadır.
Erken dönem Türkiye Cumhuriyeti'nde ideolojik araç olarak eğitim

Althusser'e göre devletin ideolojik aygıtı, zor kullanmaya dayanmayan; devlet ideolojisinin ve öngördüğü yaşayış biçiminin halk tarafından doğal karşılanmasını amaç edinir. Bu doğrultuda Althusser'e göre eğitim, egemen ideolojiye boyun eğmeyi öngören bir pratikle gerçekleşir. Bu çalışmada Althusser'in devletin ideolojik aygıtları yaklaşımı çerçevesinde erken dönem Türkiye Cumhuriyeti'nde (1923-1938) eğitimin ideolojik bir aygıt olarak kullanımı araştırılmıştır. Buna göre eğitimin genç cumhuriyette ulus inşasında kullanıldığı öne sürülmüştür. Söz konusu döneme ışık tutan metinler incelenerek eğitimin ideolojik bir aygıt olarak kullandığı tespit edilmiştir.
Class and nationalism in the age of global capitalism: Post-1980 privatization process in Turkey

Bu çalışma, Türkiye'de 1980 sonrası özelleştirme deneyimi özelinde, ilk olarak işçiler tarafından küresel kapitalizmin 1980 sonrası yapısall dönüşümünün öznel olarak nasıl deneyimlendiği ve algılandığını incelemekte; ikinci olarak sermayenin sınır tanımaksızın artan akışkanlığı olarak düşünülebilecek uluslararasılaşması sürecinin, işçi sendikalarının neoliberal küreselleşme karşısında verdiği kolektif mücadele üzerinde yarattığı yeni zorlukları tartışmakta ve üçüncü olarak da Türkiye örneğinde emek hareketinde ve sol siyasette söz konusu siyasi-iktisadi sürecin nasıl kuramsallaştırıldığını ve ne türden karşı söylemler inşa edildiğini ele almaktadır. Neoliberal küreselleşme sürecinin işçiler ve emek örgütleri açısından nasıl deneyimlendiğinin ve kapitalizmin bu yeni aşamasının nasıl algılandığının ortaya konması, sürecin çok yönlü etkilerine karşı kuramsal analizlerin ve siyasi stratejilerin geliştirilebilmesi açısından önemlidir. Çalışma, kapitalist ilişkilerin uluslararasılaşması sürecinin ortaya çıkardığı yapısall çelişkilerin işçilerin gündelik yaşam pratiklerinde ne gibi sonuçları ve ne türden deneyimleri beraberinde getirdiğini Türkiye'deki özelleştirme süreci üzerinden tartışmaktadır. Bu bağlamda, Türkiye'de işçi sınıfının neoliberal küreselleşmeye ve özelleştirmelere verdiği tepkiler ve bu süreçlerde ortaya çıkan olguları nasıl anlamlandırdıklarının ortaya konulması; ancak siyasi, iktisadi ve ideolojik süreçlerin üçünü de bir arada bulunduran bir analizle mümkün olabilir. Başka birçok örnekte de görüleceği üzere Türkiye'deki özelleştirme süreci, sermayenin uluslararasılaşmasının korumacı tepkileri nasıl tetiklediğine, bu tepkilerin ve sürecin algılanmasının milliyetçi bir söylemle ifade edilmesine önemli bir örnek teşkil etmektedir. Çalışma, söz konusu milliyetçi tepkilerin ve tartışmaların ortaya çıkmasında hem küresel ölçekteki yapısall süreçlerin nesnel etkilerinin, hem de tarihsel çerçevede Türkiye'de sol ve emek hareketinin milliyetçilikle kurduğu ilişkinin rolüne odaklanmaktadır. Ayrıca, Marksist kuram ve pratikte ulusal sorun ve milliyetçiliğe dair kuramsal tartışmaların ve politik formülasyonların söz konusu ulus-devlet eksenli çözümlemelerde 1980 sonrası kapitalizmin uluslararasılaşması sürecinin sınıfsal karakterinin göz ardı edilmesine yol açan etkisi tartışılacaktır.
12 mart'ın basına etkisi 'Milliyet - Cumhuriyet örneği'

Dördüncü kuvvet olarak siyasal iktidarı denetlemek ve dengelemek amacıyla ortaya çıkan medya, demokrasinin ve hukuk kurallarının tam olarak yerleşmediği toplumlarda, birinci güç kadar etkili olabilmektedir. Öte yandan siyasal sürecin oluşmasında önemli etkileri olduğu düşünülen medyanın bu etkisinin ne boyutta olduğu gün geçtikçe daha da önem kazanmaktadır. Özellikle olağanüstü hal dönemlerinde basına uygulanan açık ya da örtülü yasaklar, baskıcı tutumlar, basının görevini yerine getirmesini engelleyebilmekte, basın özgürlüğünü sekteye uğratabilmektedir. Türkiye Cumhuriyeti tarihine bakıldığında, belli dönemlerde ordu tarafından siyasal iktidara yapılan açık ya da örtülü müdahalelerin, basının haber toplamak, yayınlamak ve kamuoyu oluşturmak görevlerini kısmen ya da tamamen engellediği görülmektedir. Çalışmada 12 Mart 1971 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından Adalet Partisi Hükümetine verilen muhtıra incelenmiş, bu muhtıranın basın üzerindeki etkileri tartışılmıştır. Muhtıranın basın özgürlüğüne etkisi, dönemde günlük olarak yayın yapan ve ulusal çapta dağıtılan Milliyet ve Cumhuriyet gazeteleri üzerinden incelenmiş, bu gazetelerin haber veriş biçimindeki farklılıklar ortaya koyulmuştur.
Turancılık ve Nihal Atsız

ÖZ 'Turancılık ve Nihal Atsız' başlıklı bu tez çalışmasının temel amacı, Cumhuriyet döneminde 1930'dan itibaren varlığım göstermeye başlayan ırkçı-turancı akımın ideolojisi ve tarihsel seyrinin kısa bir değerlendirmesini yapmaktır. Bu değerlendirme; Atsız Mecmuca'nın yayınlanmaya başladığı yıl olan 1932'den, 1975'telri ölümüne kadar bu akımın en etkili önderlerinden olan Nihal Atsız'ın yaşantısı ve düşünceleri çerçevesinde yapılmıştır. On dokuzuncu yüzyılın son bölümünde Azeri ve Tatar göçmenlerin de etkisiyle Osmanlı aydınlan arasında yayılan Türkçülük düşüncesinin yanı sıra, İkinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Almanya'da iktidarda bulunan nasyonal sosyalizm; ırkçılık- turancılık akımı ve Nihal Atsız'ın en çok beslendiği kaynaklar olarak ele alınmıştır. Nihal Atsız'ın yaşantısı ve polemiklerinin incelenmesi, Türkiye'nin siyasal değişimleri ve düşünsel atmosferinin ırkçı-turancı akım tarafından nasıl algılandığını göstermek amacını taşımaktadır. Ayrıca, Atsız'ın düşünceleri ile Milliyetçi Hareket Partisi'nin ideolojisi karşılaştırılarak, 1975 yılında ilk defa iktidar ortağı olmasının ardından Türkiye siyasetinde önemli yer tutan MHP'deki Nihal Atsız etkisi incelenmeye çalışılmıştır.
Muslim-left beyond the politics of identity in Turkey: Labor and Justice Platform

Bu tez çalışması kapsamında, Müslüman-Sol olarak kavramsallaştırılan Emek ve Adalet Platformu'nun, kimlik siyasetinin ötesinde bir siyaset benimseyip benimsemediği sorgulanmıştır. Bu bağlamda, öncelikle Türkiye'deki İslamcı ve solcu hareketlerin Müslüman çoğunluk diğer ülkelerde ortaya çıkan hareketlerden farklı olduğu vurgulanmış ve sebepleri ortaya konmuştur. Türkiye'nin siyasi tarihi devlet-toplum ilişkisi temelinde incelenerek, sağ-sol siyasal ayrımlarının sosyo-ekonomik temellerden ziyade kimlikler temelinde ifade edilmesinin önemli bir neden olduğu görülmüştür. Bu kapsamda, İslamcı ve solcuların birbirlerine öteki olarak konumlanması, Türkiye'de 2000'li yıllara kadar İslamcı ve solcuların ortak bir zeminde hareket etmesini engellemiştir. İkinci olarak, Türkiye'deki İslamcı hareketlerin tarihsel ve kavramsal incelemesi yapılmış ve protesto ve özgürleştirici hareketler / kimlik hareketleri ayrımına göre sınıflandırılmıştır. 1960'ların sonlarından, 1990'lara kadar varlık gösteren radikal İslamcı hareketler hem protesto ve özgürleştirici hareket hem de kimlik hareketi olarak sınıflandırılmıştır. Milli Görüş Hareketi ve onun partileri tarafından temsil edilen ılımlı İslamcı hareket, kimlik hareketi olarak sınıflandırılmıştır. Adalet ve Kalkınma Partisi için, 2011 öncesinde post-İslamcılık, 2011 sonrasında Müslümancılık kavramları kullanılmış ve temsil ettiği İslamcı hareket kimlik hareketi olarak sınıflandırılmıştır. 2000'li yıllarda İslamcı ve solcuları bir araya getiren Yeni Siyaset Girişimi ve Halkın Sesi Partisi gibi oluşumlar ile 2010'lu yılların başlarında ortaya çıkan Emek ve Adalet Platformu ve Anti-Kapitalist Müslümanlar Müslüman-Sol olarak kavramsallaştırılmıştır. Bunun ardından 2011 yılında İslamcı ve solcuları ortak bir zeminde buluşturmak amacıyla kurulan Emek ve Adalet Platformu incelenmiştir. Platform'a ait tartışmaların, açıklamaların, eylemlerin, haber-yorumların yer aldığı düzenli bir arşivi içeren web sitesi bulunmaktadır. Bu nedenle Platform'un web sitesi nitel olarak tematik içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Bu bağlamda Platform üyeleri tarafından paylaşılan içerikler ile Platform'un açıklamaları, Platform'un siyasi düşüncesini ve tutumunu anlamak için tematik konulara bölünmüştür. Sonuç olarak, Emek ve Adalet Platformu'nun, Müslüman-Sol bir hareket olarak iki nedenle kimlik siyasetinin ötesine geçtiği ortaya konmuştur. Birincisi, Emek ve Adalet Platformu, sınıf siyasetini önceleyen yapısıyla protesto ve özgürleştirici İslamcı hareketler bağlamında değerlendirilmiştir. İkincisi, Platform sınıf siyasetini öncelese de kimlik siyasetini ikincilleştirmemektedir ve 'mazluma kimliği sorulmaz' ilkesini benimsemektedir. Dolayısıyla, etnik ve dini kimlikleri ile cinsiyetleri nedeniyle adaletsizlik ve ayrımcılığa uğrayanların olduğunun farkında olarak, herkes için adalet mücadelesini benimsemektedirler. Platform'un bu husustaki tutumu, Kürt meselesi ve toplumsal cinsiyet eşitliğine yaklaşımları, eylemleri, söylemleri ve tartışmaları üzerinden incelenmiştir.
Fikriyat ve eylemlilik arasında yeniden milli mücadele hareketi ve Türk siyasal hayatına etkileri

Bu çalışma, Yeniden Milli Mücadele Hareketinin bir dernek olarak kurulduğu 1967 yılından günümüze Türk siyasal hayatında nasıl bir yer kapladığı, kırılma noktalarının neler olduğu ve en önemlisi teşkilatın hangi sebeplerden ötürü dağıldığını tespit etmek üzere toplumsal hareket teorileri ışığında hazırlanmıştır. Çalışma nitel ve betimleyici bir araştırmadır. Çalışmada konu ile ilgili kişilerle yapılan mülakatlara ait ses kayıtlarından elde edilen çıktılar birincil veri olarak kullanılmıştır. Yeniden Milli Mücadele Hareketi ilk çerçevesini 1960'ların sonunda toplumsal destek bulabileceği milliyetçi-muhafazakar bir düzleme oturtarak hızlı bir büyüme gerçekleştirmiştir. Teşkilatın fikriyatı millilik ideolojisinin oluşturduğu şemsiye altında hayat bulmuştur. Bu ilk çerçeve 12 Mart 1971 Muhtırası'ndan itibaren ve teşkilat dağılana kadar devam eden süreçte muhafazakarlıktan milliyetçiliğe doğru evrilerek yoluna devam etmiş ve hareketin muhafazakarlığı periferide tutarak milliyetçilik vurgusunu merkeze taşıdığı algısı üyeler üzerinde etkili olmuştur. Çalışmanın sonucunda ortaya çıkan ana bulgu, teşkilatın; kendi oluşumunu ayakta tutabilecek, yenilenmiş, istişare mekanizmasının demokratik yöntemlerle işletildiği ve müntesiplerin değişen toplumsal ihtiyaçlarını baz alan özellikte üstün bir çerçeveye geçiş sağlayamadığı için dağıldığıdır. Üyelere başta sahip olunan milli devlet hedefi gibi uzun soluklu bir ideal sunulamamış akabinde ortaya yaratıcılığını kaybetmiş, müntesiplerin beklentilerine cevap vermeyen ve milliyetçi referansları baz alan bir çerçeve çıkmıştır.
Iraq, Turkmens and Kirkuk after British Occupation in 1918

Dünya üzerinde yüzyıldan az bir sürede bir bölgede mevcut hakimiyetini ve haklarını kaybedip yapılan anayasalarda azınlık statüsüne düşen çok az topluluk mevcuttur. Geçmişten günümüze dünya tarihine bakıldığında halklar Fransız devriminden itibaren bulundukları coğrafyada hak sahibi olmaya başlamış ve kendi ülkelerini kurmuşlardır. Irak Türkmenleri, gerek kimlik oluşum sürecini geç tamamladıklarından gerekse bulundukları coğrafyanın büyük güçlerin çıkar çatışmalarının yaşandığı bir bölge olması dolayısıyla mevcut haklarını kısa sürede kaybeden tarihteki nadir topluluklardan birisidir. 19. Yüzyılın sonlarında Kerkük ve Musulda hakim unsur olan çoğunluk nüfusu elinde bulunduran ve diğer azınlıklar ile birlikte barış içinde yaşamayı düstur edinmiş olan Türkmenler, Osmanlı İmparatorluğunun çökmesi, Birleşik Krallığın ve ABD'nin doğu politikaları gereği 20. Yüzyıldan itibaren anayasal haklarını kaybetmeye başlamışlar ve günümüz Irak Anayasasında ise sadece azınlık statüsünde kabul görmektedirler. Bu yüksek lisans tezinde Kerkük ve Türkmenlerin 20. Yüzyılın başlangıcından itibaren nasıl sorunlar yaşadıkları detaylı olarak incelenecektir. Bununla birlikte şu sorulara cevap aranacaktır: Irak Türkmenlerinin sorunları ve çıkış yolları nelerdir? Türk dış politikası bu süreç boyunca Türkmenler ve Kerkük ile ilgili nasıl politikalar gerçekleştirmiştir? Değişen Irak yönetimlerinde Türkmenlerin durumu ne olmuştur?