turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Vergi Hukukunda sorumluluk müessesesi ve sonuçları

Vergi sistemimizde, vergi alacağının zamanında tahsilinin sağlanması, vergi kaçakçılığının önlenmesi, vergilerin tahsilinin güvence altına alınması, vergi idaresinin yükünün hafifletilmesi gibi nedenlerle vergi sorumluluğu müessesesine geniş yer verilmiştir. Vergi Usul Kanunu'nda vergi sorumlusu, alacaklı vergi dairesine karşı verginin ödenmesinden sorumlu kişi olarak tanımlanmıştır. Bununla birlikte, diğer vergi kanunları incelendiğinde, sorumlu ve sorumluluğun farklı tanım ve uygulamalarının bulunduğu görülmektedir. Örneğin sorumlunun, verginin ödenmesi yanmda, verginin kesilmesi, beyanname verme gibi yükümlülükleri de bulunmaktadır. Vergi sorumluluğu müessesine hemen hemen tüm vergi kanunlarında yer verilmekle birlikte genel düzenlemeler Vergi Usul Kanunu'nda yapılmıştır. Bu kanun çerçevesinde vergi sorumluluğu, - Kanuni Temsilciler, - Vergi Kesenler ve - Mirasçılar yönünden incelenmektedir. Vergi Usul Kanunu dışında kalan diğer vergi kanunlarında yer alan sorumluluk konusu incelenirken, Serbest Muhasebeci, Serbest Muhasebeci-Mali Müşavir, Yeminli Mali Müşavirler ile Noterler, Bankalar, Trafik Sicil Memurları gibi bir takım resmi kuruluşlara da sorumluluk yüklendiği görülmektedir. Bu çalışmanın birinci bölümünde, sorumluluk kavramının tanımı ve vergi hukukundaki yerine, ikinci bölümünde Türk Vergi Mevzuatı içerisindeki çeşitli vergi kanunlarında sorumluluğun yer alış biçimi ve uygulama şekillerine değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise vergi sorumluluğu müessesesi genel olarak değerlendirilerek sonuçlarının ortaya konulmasına çaba gösterilmiştir. Genel değerlendirme ve sonuç bölümünde de vergi sorumluluğu müessesesine ilişkin hükümlerin zaman zaman tartışmak, zaman zaman da yetersiz kalması nedeniyle idari düzenlemeler yapılması gerektiği konusuna değinilmiştir. Bununla birlikte, vergi sorumluluğu müessesesi vergi alacağını güvence altına alan ve vergi tahsilatına hız kazandıran önemli bir vergi güvenlik tedbiridir.
Hayek, Buchanan ve North: Üç nobel ekonomi ödülü sahibinin kurallar ve kurumlar üzerine düşünceleri: Analiz ve değerlendirmeler

Sosyal bilimler alanında önemli bir yere sahip olan kurallar ve kurumlar gerek sosyal düzenin sağlanabilmesi ve idame ettirilebilmesi gerekse güç ve yetkinin sınırlandırılması açısından önemli fonksiyonlara sahiptir. Kurallar ve kurumlar bir toplumun kültürünü yansıtarak bireylere toplumsal ilişkilerinde yol gösterici ve düzenleyici olmakta, bireylerin özgürlük alanlarını belirleyerek keyfi davranışlara karşı korumakta ve böylece toplumda huzur ortamının oluşmasını sağlamaktadır. Başka bir deyişle, kurallar ve kurumlar toplumların adil kurallar çerçevesinde düzen ve huzur içinde var olmalarını sağlayan yapı taşı olma görevini üstlenmektedir. Dolayısıyla, toplumlar için bu denli önem arz eden kurallar ve kurumlar konusunda da çeşitli iktisatçılar tarafından sayısız çalışmalar yapılarak katkılarda bulunulmuştur. Bu çalışmada kurallar ve kurumların sahip olduğu özellikleri nedeniyle meydana getireceği etkileri farklı açılardan değerlendiren ve bu konu hakkındaki görüşleri Nobel Ödülü ile taçlandırılmış olan Friedrich A. von Hayek, James M. Buchanan ve Douglass C. North'un düşüncelerine yer verilerek kurallar ve kurumların önemi vurgulanmaya çalışılacaktır.
Türkiye'de dolaylı vergilerin gelişimi ve makro ekonomik etkileri

Bu çalısmada Türkiye'de dolaylı vergilerin gelisimi ve makro ekonomiye etkileri incelenmistir. Bilindiği gibi bir ekonomide vergiler birinci derece önemli finansman kaynağı olmakta, vergilerin kimden hangi oranda alındığı ve ne sekildekullanıldığı büyük önem tasımaktadır. Türkiye'de vergi politikasındaki tercihlerson yıllarda dolaylı vergiler üzerinde yoğunlasmakta, bu durum ekonomide farklı etkiler ortaya çıkarmaktadır. Dolaylı vergilerin makro değiskenleri hangi yönde etkilediği, her bir değisken için farklılıklar göstermektedir.
Vergi rekabeti ve Türkiye'de kurumlar vergisi üzerindeki etkileri

Bu çalışma, küresel vergi rekabetinin Türkiye'de kurumlar vergisine etkilerini incelemektedir. Uluslararası ekonomik hareketliliğin baş aktörü olan çok uluslu şirketlerin, yerel vergi otoritelerinin yaşadığı vergi rekabetinden faydalanarak matrah aşındırması ve kar aktarımının engellenebilmesi için OECD tarafından ortaya atılan BEPS Planı ile çok uluslu şirketlerin kar aktarımına yönelik manipülatif işlemlerinin engellenmesi veya kontrol altına alınması amaçlanmıştır. Çalışmada BEPS planının detayları ile birlikte Türkiye'deki kurumlar Vergisi Kanunu'nda yer alan vergi rekabetine yönelik düzenlemeler incelenmiştir. Çalışma sonuçlarına göre, vergi rekabetinin, uluslararası alanda önlemek için alınan önlemlerin çok etkili olmadığı, Türkiye'de kurumlar vergisi üzerindeki etkisinin sınırlı olduğu görülmüştür. Kurumlar vergisi sisteminin kendi iç dinamiklerden kaynaklanan sorunların vergi rekabetinden kaynaklanan sorunlara nazaran daha etkili olduğu görülmüş ve yerel vergi otoritelerinin bilgi değişimi ve paylaşımının en üst seviyede olmasının rekabeti önlemede etkili olacağı ifade edilebilecektir.
Bölgesel kalkınmada yenilik sistemleri ve devletin rolü: Türkiye örneği

İkinci Dünya Savaşı sonrasında kalkınma iktisadının yükselişiyle birlikte gündeme gelen bölgesel kalkınma anlayışı, 1970'li yıllarda yaşanan ekonomik krizle birlikte yeniden yapılanma sürecine girmiştir. Bu döneme kadar Keynesyen refah devletinin müdahaleci anlayışıyla şekillenen bölgesel kalkınma anlayışı, 1970'li yıllarda içsel dinamiklere dayalı başarılı bölgelerin ortaya çıkmasıyla birlikte yeni bir boyut kazanmıştır. Mekansal yeniden yapılanma sürecinin yaşandığı ilgili dönemde içsel dinamikleri harekete geçiren temel unsurun yenilik olduğu konusunda genel bir uzlaşı sağlanmıştır. Yeniliğin bölgesel kalkınmanın temeli olarak görüldüğü bu dönemde, yenilik ile bölgesel kalkınma arasındaki doğrusal sürece ilişkin olarak farklı mekansal yenilik modelleri gündeme gelmiştir. Bu modeller içerisinde özellikle bölgesel yenilik sistemleri dikkat çekici bir gelişme göstermiştir. Bölgesel yenilik sistemleri, firmaların, üniversitelerin ve devletin bölgesel ölçekte yenilik sürecine nasıl katkıda bulunduklarını açıklamaya yönelik bir yaklaşımdır. Bu yaklaşımda üniversiteler, temel bilimsel araştırmaları üretmekte; firmalar ise bilgiyi ticarileşmiş ürünlere dönüştürmektedir. Devlet ise, bölgedeki yenilikçi aktörlerin etkileşimli bir biçimde çalışmasını sağlamaktadır. Bu yönüyle bölgesel yenilik sistemlerinde devlet, düzenleyici bir rol üstlenmektedir. Devletin düzenleyici rolü, başta yenilik ve girişimcilik için uygun ortamın sağlanması olmak üzere, kümeleşmenin teşvik edilmesi ve yenilikçi ağ yapıların desteklenmesi gibi pek çok alanı kapsamaktadır. Bölgesel yenilik sistemlerinde devletin düzenleyici rolü, günümüzde pek çok ülkede olduğu gibi Türkiye'de de gündemde olan bir konudur. Özellikle IX. Beş Yıllık Kalkınma Planı ile başlayan süreçte, bölgesel yenilik sistemlerinin desteklenmesi öngörülmüştür. Bu kapsamda yenilikte sistem yaklaşımını temel alan önemli düzenlemeler yapılmıştır. Ancak bölgesel yenilik sistemlerinin artan önemine karşın, sistemlere yönelik politikalar çok yetersiz düzeyde kalmış ve doğrudan doğruya bölgesel yenilik sistemlerini hedefleyen herhangi bir bölgesel yenilik programı uygulanmamıştır. Bu nedenle, bölgesel yenilik sistemlerinin gelişiminde devletin rolü, son derece sınırlı kalmıştır.
Maliye politikasını kurala bağlayan yaklaşımlar: Mali kural ve Türkiye uygulaması

Mali Kural, maliye politikasının belirlenmesinde harcama, gelir, bütçe açığı, faiz dışı denge gibi bazı ekonomik büyüklüklere orta ve uzun dönemde belirli hedefler ya da sınırlamalar getiren yasal düzenlemedir. Ülkemizde mali kuralın uygulanması için zamanlama ve altyapı açısından gerekli şartların oluştuğu görülmektedir. Zira 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile kamu mali yönetiminde önemli reformlar yapılmıştır. Ayrıca, son yıllarda uygulanan faiz dışı fazla hedef politikası ile bütçe açığında ve borç stokunda önemli azalmalar sağlanmıştır. Bu gereklilik çerçevesinde hazırlanan Mali Kural Kanun Tasarısı T. B. M. M tarafından 2010 yılında kabul edilmiştir. Fakat uygulamaya 2011 yılında başlanması hedeflenmesine karşın, mali kural uygulaması yasalaşmamıştır. Çalışmamızda, geleneksel maliye politikasının doğuşu ve gelişimi, kamu tercihi varsayımı altında Anayasal iktisat, mali kuralların ortaya çıkışı ve gelişimi, mali kuralların düzenleme yöntemleri ve faydalı bir mali kural uygulamasının ön koşullarına yer verilmiştir. Çalışmamızın sonuç bölümünde ise, Türkiye'de mali kural uygulamaları, IMF ile uygulanan Stand-By anlaşmaları, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu, 4749 Sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ve 2011 yılında yasalaşması beklenirken yasalaşmayarak, daha sonraki yıllarda yasalaşması beklenen Mali Kural Kanun Tasarına değinilecektir.
Belediyelerde mali özerklik ve Tekirdağ Büyükşehir Belediyesi gelir yapısının mali özerklik açısından değerlendirilmesi

Kentsel alanların yönetimi hususunda yerel düzeydeki en yaygın örgütlenme biçimi belediyelerdir. Belediyeler, günlük yaşamın işleyişini doğrudan etkileyen pek çok görev ve sorumluluğu üstlenmiş olan idari ve mali özerk birimlerdir. Ülkemizde, nüfusun yaklaşık olarak % 94'ü belediye sınırları içerisinde ikamet etmektedir. Belediyelerin üstlenmiş oldukları görev ve sorumlulukları eksiksiz bir şekilde yerine getirebilmeleri için yeterli mali kaynaklara sahip olmaları şarttır. Bu açıdan belediyelerin etkin ve kaliteli hizmet üretebilmesi, bu idarelerin mali özerkliğe sahip olması ile yakından ilgilidir. Mali özerklik, belediyelerin kendi öz gelir kaynaklarına sahip olmasını ve bu kaynakları başka bir yönetim biriminin müdahalesi olmaksızın kurumun amaçları doğrultusunda kullanabilmesini ifade etmektedir. Belediyelerde mali özerklik düzeyinin tespitine yönelik pek çok yöntem bulunmaktadır. Bu yöntemler içerisinde en yaygın olanı, yerel öz gelir oranının tespit edilmesidir. Bu çalışmanın temel amacı, 2014- 2017 yıllarını kapsayan dönemde Tekirdağ Büyükşehir Belediyesinin mali özerklik düzeyini tespit etmektir. Yapılan değerlendirmelerde yerel öz gelir oranının ortalama olarak % 16,35 olduğu tespit edilmiştir. Söz konusu oran Türkiye ortalamasının da oldukça altındadır. Bu çerçevede Tekirdağ Büyükşehir Belediyesinin mali açıdan özerk olmadığı ve büyük ölçüde merkezi yönetimden gelen yardımlara bağımlı olduğu söylenebilmektedir.
Turgut Özal dönemi kamu mali politikaları

Bu tez çalışmasında, 1923 yılında Cumhuriyet'in ilanından sonra, siyasi partilerin iktidar çekişmeleri, uygulanan iktisadi ve mali politikalar, dış ticaret olguları, borçlanma gereksinimleri, ulusal gelirler, giderler ve bütçe açıklarına dair bilgiler verilecektir. 1923'ten 1930'a kadar geçen zamanda iktidar ve muhalefet arasında uyuşmazlıklar süreklilik kazanmıştır. 1939- 1945 dönemi savaş dönemi olduğu için kamu gelirlerinde azalış meydana gelmiş ve ekonomide gerileme kendini hissettirmiştir. 1950- 1960 döneminde ise, Demokrat Parti iktidara gelmiş ve gerek ekonomi de gerek siyasette önemli ve olumlu gelişmeler kaydedilmiştir. 1960- 1980 arası dönemde ise darbeler sosyal, siyasi ve ekonomik anlamda ülkeyi derinden etkilemiştir. Ekonomide iyileşme sağlamak amacıyla Turgut Özal Başbakanlık Müsteşarı olduğu dönemde 24 Ocak Kararlarını hazırlamıştır. 24 Ocak 1980'de yayımlanan kararlar, Turgut Özal'ın başbakanlık döneminde uygulama alanı bulan ve Türk ekonomisine yön veren en önemli istikrar politikalarından biridir. Tarihe '24 Ocak Kararları' olarak geçen bu program ile liberal ekonomi politikası benimsenmiş, dış ticarette serbestleşme, devlet müdahalesini minimum seviyeye düşürme, Türk Lirası'na değer kazandırma, enflasyonu düşürme, fiyat istikrarını sağlama, kamu iktisadi teşebbüslerini özelleştirme gibi politikaların uygulanması kararı alınmıştır. Sıkı para ve maliye politikası benimsenmiştir. Uluslararası Para Fonu ile yapılan Stand-By anlaşması ile 24 Ocak Kararları'nın uygulanması için kaynak sağlanmıştır. İzleyen yıllarda, 20 Mayıs 1983'te Turgut Özal tarafından kurulan Anavatan Partisi, ilk seçimlerde iktidar olmuş ve hükümeti kurma görevi de Özal tarafından üstlenilmiştir. Özal'ın başbakanlığıyla birlikte 24 Ocak Kararları'nın birçoğu hayata geçirilmiş ve liberal politikalarla ekonomide canlanma görülmüştür. Özal döneminden sonra 1993- 2018 döneminde ise zaman zaman ekonomik krizler baş göstermiş ve 2002 yılında Adalet ve Kalkınma Partisi'nin iktidar olması ile birlikte ekonomide krizlerle mücadele ve ekonomik büyüme politikaları izlenmiştir.
Uluslararası iç denetim standartları çerçevesinde üniversitelerde iç denetim: Harran Üniversitesi örneği

Bu çalışmada, üniversiteler ve Harran Üniversitesindeki İç Denetim, Uluslararası İç Denetçiler Enstitüsü tarafından yayımlanan ve mesleki bir düzenleme ve aynı zamanda uluslararası standartlar olan, Uluslararası İç Denetim Standartları Mesleki Uygulama Çerçevesi içerisinde ele alınmış olup, Harran Üniversitesi örneğinde; iç denetimin ne olduğu, nasıl uygulandığı, yapılan uygulamaların söz konusu standartlarla uyumlu olup olmadığı ve uygulamada ne gibi sorunlar ile karşılaşıldığının ortaya konulması hedeflenmiş, tüm bunların neticesinde üniversitenin sahip olduğu mevcut kaynakların ekonomik, etkin ve verimli kullanılmasına hizmet eden bir iç denetim sisteminin oluşturulmasına engel olan nedenlerin ortaya konularak, bunların ıslahına zemin hazırlanması, genel olarak üniversitelerde iç denetimin uluslararası standartlara uygun şekilde oluşturulması, yürütülmesi ve sonuçlandırılması çabalarına katkıda bulunulması amaçlanmıştır. Üniversitelerimizde iç denetim sisteminin, uluslararası standartlara uygun etkili bir biçimde kurulması ve faaliyet gösterebilmesi için, sağlanması gereken asgari şartlar ile iç denetimin amaçları, kapsamı ve ilkelerinin uluslararası standartlar çerçevesinde analiz edilmesi, uygulamada karşılaşılan sorunlar ve bu sorunlara çözüm önerilerine yer verilmesi, çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Söz konusu çalışmada konuya ilişkin literatür taramasına ek olarak, sistemin işleyişi gözlemlenmiş; çalışmanın neticesinde, Harran Üniversitesi örneğinde, üniversitelerde teşkilatlanma ve yürütülme açısından karşılaşılan sorunlara, iç denetimin tanımının net bir şekilde ortaya konulamadığına; iç denetim birimlerinin kurulması, iç denetçilerin atanması ve üst yöneticilerin sahip olduğudenetimi sınırlayıcı yetkileri dolayısıyla üniversitelerde iç denetimin fonksiyonel bağımsızlığının tam olarak sağlanamadığına; iç denetçilere üst yöneticiye bağlı olma dışında bir güvence mekanizmasına yer verilmediğine; dair çıkarımlara ulaşılmış ve bunlara ilişkin çözüm önerilerine yer verilmiştir.
Geçmişten günümüze kadar vergiye karşı bireysel ve toplumsal tepkiler

Devlet kurumu ile birlikte ortaya çıkan vergi, devletin varlığını ve fonksiyonlarını sürdürebilmesi için son derece önemlidir. Temel özelliği aynı kalmakla birlikte vergi önemli değişikliklere uğrayarak günümüze kadar gelmiştir. Günümüzde vergi kavramı ise, devletin kamu ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla toplumu oluşturan birey ve kurumlardan karşılıksız olarak ve hukuki zora dayanarak aldığı ekonomik değerler olarak ifade edilmektedir. Vergi devlet açısından gelir kaynağı, bireyler açısından ise bir yüktür. Bu yükün adaletli ve dengeli dağıtılması gerekir. Devlet gelirlerini maksimize etmek, bireyler ise vergilerini minimum düzeyde ödemek ister. Bu süreçte vergi yükünün adaletli olmadığı ya da ağır olduğu durumlarda bireylerin vergiye karşı tepkileri kaçınılmaz olur. Bireylerin vergiye karşı tutum ve davranışları vergi psikolojisinin ilgi alanına girmektedir. Bireylerin vergiye karşı bireysel olarak yansıtma, vergiden kaçınma, vergi kaçırma, vergi borcunu geç ödeme ve vergi cennetlerine göç etme gibi tepkiler verdiği gibi kolektif olarak ta tepkilerini gösterebilmektedirler. Bu çalışmamızın ana konusunu oluşturan vergiye karşı toplumsal tepkiler, verginin reddi veya vergi isyanları olarak vergi literatüründe yer almaktadır. Vergiye karşı kolektif tepkilerin ana nedeni iktidarların vergileme yetkisini kötüye kullanmasıdır. Bundan kasıt, temsilsiz, sınırsız ve keyfi uygulamalardır. Modern devletlerin ortaya çıkışı ile vergilendirme yetkisinin sınırlandırılması ve bireylerin hak ve özgürlüklerinin korunması büyük önem kazanmıştır. İktidarların ve kralların keyfi ve sınırsız vergileme politikaları ve vergileme yetkilerini kötüye kullanmaları sonucunda vergi isyanları olarak adlandırılan ve zaman zaman şiddetli çatışmalara varan vergiye karşı toplumsal tepkiler ortaya çıkmıştır. Bu çalışmamızda geçmişşten günümüze kadar Avrupa'da, Amerika'da ve Osmanlı döneminde çeşitli adlar altında ortaya çıkan vergi isyanlarını, nedenlerini, boyutlarını ve sonuçlarını ayrıntılı olarak ele alarak inceledik.
Maliye politikası aracı olarak teşvik politikaları ve Şanlıurfa örneği

Bu çalışmada Maliye politikası kavramı tanımlanmış ve Maliye politikası araçlarından biri olan Teşvik politikaları açıklanarak teşvik türlerinden bahsedilmiştir. Çalışmanın konusu; Maliye Politikası Aracı Olarak kabul edilen teşviklerin Şanlıurfa örneği üzerinden spesifik bir değerlendirmesinin yapılmasıdır. Çalışma teşvik politikalarının Şanlıurfa ili için ekonomik etkilerinin incelenmesi ve çözüm önerilerinin sunulması amacını taşımaktadır. Çalışmada devletin sunduğu teşviklerin Şanlıurfa ekonomisine getirileri değerlendirilmiş ve analizi yapılmıştır. Uygulanan teşvik politikalarının Şanlıurfa'ya gelen yatırımcı sayısını arttırdığı gözlemlenmiştir. Verilen teşviklerin Şanlıurfa ekonomisine katkıları olumlu olmuş ve beklentileri karşılamaya çalışmıştır. Sunulan teşvikler genel olarak yatırımları arttırarak yeni istihdam olanakları yaratmıştır. Fakat teşviklerin uygulama amacı düşünüldüğünde Şanlıurfa için verilen teşviklerin istenilen etkiyi yaratmadığı ve hedefleneni belirli ölçüde gerçekleştirebildiği sonucuna varılmıştır.
Serbest piyasa ekonomisine geçiş sürecinde Azercaycan'da dış ticaretin vergilendirilmesi

Dünya eski çağdan beri devletler arasındaki ticarete sahne olmuş ve dış ticaret üzerinden eskiden beri devletler tarafından vergiler alınmıştır. Bu vergilerin, dış ticaret işlemleri olan ihracat, ithalat ve transit ticaret üzerinden alınan vergiler olduğu bilinmektedir. Dış ticaretin zamanla gelişerek hem mamul hem de ilişkiler bakımından karmaşık hale gelmesiyle birlikte, dış ticaret üzerinden alınan vergiler de bu gelişmelerden etkilenmiştir. Günümüzde artık transit ticaret vergilendirilmemekte, bazı ülkeler tarafından uygulanan az miktardaki ihracat vergileri ise önemini kaybetmektedir. Böylece, ülkeler sadece ithalat vergileri üzerinde durmakta ve bu vergileri, değişik amaçlara ulaşabilmek için dış ticaret politikası aracı olarak uygulamaktadırlar. Aşağıdaki çalışmada, Sovyetler Birliği'nin çözülmesiyle bağımsızlıklarım kazanan cumhuriyetlerden birisi olan ve serbest piyasa ekonomisine geçiş sürecinde bulunan Azerbaycan'da uygulanan dış ticaret vergileri konu edilmiştir. Çalışmanın ana amacı Azerbaycan'da uygulanan dış ticaret vergilerinin incelenmesidir. Bu amaçla, dış ticaret politikası aracı olarak vergiler ele alınmıştır. Buradan hareketle, dış ticaretin vergilendirilmesi amaçlarına değinilmiş, dış ticaret politikası aracı olarak gümrük vergileri ve bu vergilerin ekonomik etkileri incelenmiştir. Burada, dış ticaret politikası ve dış ticaretin gelişimi serbest piyasaya geçiş sürecinde bulunan Azerbaycan açısından değerlendirilmeye çalışılmıştır. Dış ticaret politikasındaki düzenlemeler, dış ticaret mevzuatı ve dış ticaretteki uygulamalar ele alınmıştır. Buraya kadar verilen bilgilerden yola çıkılarak, Azerbaycan'da mevcut olan dış ticaret vergileri incelenmiş ve bu vergilerin nasıl ödenilmesi gerektiği ortaya konmaya çalışılmıştır. Ayrıca, dış ticaret vergilerinin ödenmesinde ek süre tanınması veya sürenin uzatılması ile ilgili uygulamalara değinilmiş, ödemesi gerçekleştirilmeyen dış ticaret vergileri için yürürlükte bulunan vergi cezaları ele alınmıştır. IV
Türkiye'nin uluslararası rekabet gücü ve doğrudan yabancı sermaye açısından değerlendirilmesi

Daralan pazar ekonomileriyle birlikte gelişen ülke pazarları, diğer bir deyimle küresel pazarlardaki firmalar gerek bulundukları ülkelerde, gerekse de yaşamlarını sürdürmeyi arzuladıkları ülkelerde birçok rakiple karşı karşıya kalmaktadır. Bu durum günümüzde 'küresel rekabet' diye adlandırılmaktadır. Yaşamlarını sürdürmek ve devamlılıklarını sürekli kılmak isteyen firmalar, küresel rekabetin getirdiği olumlu ve olumsuz sonuçlara katlanmak zorunda kalmaktadır. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelere bakıldığında küresel rekabet açısından farklı durumların görüldüğü tespit edilmiştir. Gelişmiş ülke pazarlarında rekabet unsurlarının sert oluşunun yanında rakip firmaların çokluğundan ve pazardaki tüketicinin doygunluğundan dolayı firmaların beklentilerinin karşılanmadığı görülmektedir. Bu sebeple firmalar doğrudan yabancı sermaye yatırımları aracılığıyla adı 'küresel pazar' olarak da adlandırılan gelişmekte olan ve az gelişmiş ülke pazarlarına nüfus etme çabasındadırlar. Gelişmekte ve az gelişmiş ülkelere bakıldığında ise durum farklı bir şekilde göze çarpmaktadır. Küresel pazar yaklaşımının artması ile ortaya çıkan doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının, bu ülkelerde yeni teknoloji kullanımını özendirmesi, sıcak para akışının hızlandırması, bunun yanında ülke ekonomisinde faaliyet gösteren firmaların rekabet güçlerini arttırmak adına dünyayı takip etme isteği uyandırması ve sadece kendi pazarlarının durumunu değil, diğer ülke ekonomilerinin de durumunu öğrenme arzusuyla birlikte kendini geliştirme isteği uyandırması gibi firmaların rekabet yarışına büyük katkısı bulunmaktadır. Doğrudan yabancı sermaye yatırımına ve küresel rekabet gücüne genel olarak bakıldığında ise, doğrudan yabancı sermaye yatırımcılarının getirdikleri bilgi, teknoloji, eğitim seviyesi artışı, kalite gibi faydalarla gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkelerin gelişmelerinin hızlanması ve küresel rekabet gücünü yakalamaları adına olumlu etkileri olduğu görülmektedir. Bu suretle doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının ülke ekonomilerinin rekabet gücü açısından hayati önem taşıdığından da bahsedebiliriz.
Türkiye'de sağlık hizmetlerinin finansmanı açısından genel sağlık sigortası sisteminin etkinliği ve geleceği

Türk sağlık sistemi çağdaş devlet anlayışı çerçevesinde yeniden yapılandırılmıştır. Sağlık hizmetlerinin finansmanı açısından Genel Sağlık Sigortası Sistemi'nin etkinliği, sistemde uygulayıcı olarak faaliyet gösterenler ile sistemin finansmanını sağlayan tarafların uyumuna bağlıdır. Yeniden yapılandırılan sistemin geleceği ve başarısı ise bireylerin reform sürecini benimsemeleri ve finansmanına yeterli düzeyde katılımları ile sağlanabilir. Bu çalışmanın amacı, Genel Sağlık Sigortası Sistemi'ni, sağlık hizmetlerinin finansmanı açısından değerlendirerek, reform sürecinin başarı düzeyini toplumsal bir bakış açısı ile birlikte irdelemek ve buradan elde edilen sonuçlarla sistemin geleceği hakkında bir değerlendirme yapabilmektir. Çalışmada bu amaca ulaşabilmek için, sağlık hizmetlerinin finansmanı açısından Genel Sağlık Sigortası Sistemi incelenmiş ve vatandaşların yeniden yapılandırılan sisteme ilişkin bakış açıları tespit edilerek istatistiksel analize tabi tutulmuştur. Elde edilen sonuç, toplumun büyük bir kesiminin yeniden yapılandırılan sağlık sigortası ile sağlık sisteminde nispeten olumlu bir gelişme yaşandığı görüşüne sahip olduğunu göstermektedir.