turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çok partili sisteme geçiş sürecinde Kastamonu (1945-1960)

Türkiye'de cumhuriyetin ilan edilmesiyle birlikte 1923'ten 1946'ya kadar olan dönemde iki kez çok partili sisteme/demokrasiye geçis denemesi yapılmıs, tek parti iktidarının da çogulcudemokrasinin karsısında bir tutum izlememesine ragmen, ülke içi dinamiklerin henüzoturmamıs olmasından dolayı bu iki deneme de basarısız olmustur. II. Dünya Savası sonrasında, demokrasi yanlısı Batılı yönetimlerin yanında yer almaçabası/gerekliligi ile ülkenin içinde bulundugu sosyo-ekonomik ve siyasi zemine, Sovyet Rusyatehdidi eklenince; dönüsü olmayacak sekilde çok partili sisteme geçilmistir. DP tecrübesi ile baslayan bu süreç tez boyunca Kastamonu ili özelinde incelenmis; bu Anadolu tasrasınınmevcut havayı nasıl soludugu, il özelinde siyasi ve sosyo-ekonomik geçici/kalıcı ne gibidegisiklikler yarattıgı sorularına cevaplar aranmıstır. 10 yıllık DP tecrübesi boyunca, Kastamonu DP'ye teveccüh etmis olmakla birlikte; bu dönemde ülke genelinde bazı bölgelerde görülen kalkınmayı yakalayamamıstır. Kastamonuörnegi muhtelif konularda tipik Anadolu tasrası deger ve politik davranıs kalıplarına sahip olmasının yanında; özellikle seçmen davranısları bakımından genelle örtüsmeyen sonuçlarverebilmistir. Çalısmamızda bu farklıkların sebepleri irdelenmis ve ortaya konan sonuçlar bakımından tasıdıgı anlam ifade edilmeye çalısılmıstır
Türk düşünce ve siyasi hayatında Dr. Fethi Tevetoğlu

Dr. Cihat Fethi Tevetoğlu 1916 yılında İstanbul'da doğmuştur. Aslen Rizeli olan ailesi, babasının asker olması nedeniyle İstanbul'da yaşamıştır. Küçüklüğünde babasının etkisiyle Türkçülüğe yönelen Tevetoğlu, özellikle Lise eğitimi esnasında bu ilgiyi aktif bir şekle dönüştürmüştür. Türkçülüğünü, şiire olan düşkünlüğü sayesinde gençlik yıllarında şiirleriyle ifade etmişti. Bu şiirleri dönemin Türkçülerinin dergilerinde sık sık yayınlanmış, bu sayede Nihal Atsız'la tanışmış ve Türkçü mücadeleye katılmıştır. Tevetoğlu, Türkçülüğün İkinci Dünya Savaşı nedeniyle uluslararası siyasi konjektörün de etkisiyle yükselmesinde önemli rol oynamıştır. İkinci Dünya Savaşı'nın başında ve sonunda çıkardığı Kopuz dergisiyle Türk siyasetinde Türkçülüğün savunucularından bir olmuştur. Türkçülerin kendi içindeki çekişmelerinde ve 'Sol'la yaşanan polemiklerde ön planda yer almıştır. Tüm bu Türkçülük mücadeleleri, Onun İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda 1944 yılındaki Irkçılık-Turancılık davasında tutuklanıp, yargılanmasına neden olmuştur. 11 ay süren esaret hayatının ardından özgürlüğüne kavuşan Tevetoğlu, askerlik hizmetini tamamladığı 1953 yılında mesleki gelişimi için Amerika Birleşik Devletlerine gitmiştir. ABD'den döndüğü 1958 yılında memleketi Samsun'a doktor olarak hizmet etmeyi amaçlayan Tevetoğlu, tamamen bir tesadüf üzerine aktif politikaya atılarak Demokrat Parti Samsun İl Başkanlığına getirilmiştir. Aktif siyasete 1961'dan sonra da devam eden Tevetoğlu, Adalet Partisi Samsun Senatörlüğünü 12 yıl boyunca kesintisiz sürdürmüştür. Bu yıllar aynı zamanda Dr. Tevetoğlu'nun Türk siyasi hayatına etkisinin ikinci devrinin başladığı yıllar olmuştur. Komünizmle mücadele Dr. Tevetoğlu'nun yeni hedefidir. Türkiye'de komünizmle mücadelenin kurulması ve örgütlenmesinde aktif görev alır. Aynı zamanda uluslararası komünizmle mücadele örgütlerine temsilci olarak da katılır. 1972 yılından 1984 yılına kadar yurtdışında yaşayan Tevetoğlu, Türkiye'ye dönüşünü müteakiben vefatına kadar aktif siyasete katılmadan çeşitli dergilerde özellikle milli mücadele ve seçtiği kişilerin biyografilerini yazmaya devam etmiştir.
Samanlıdağ Yarımadası'nda Yunan zulmü ve Müttefiklerarası Tahkik Heyeti'nin Yarımada'daki çalışmaları ve sonuçları

Marmara Denizi sahilinde İngilizlerin işgali altında bulunan yerler, 22 Haziran 1920'de Yunanlılara ileri harekat izni verilmesiyle Temmuz 1920'den itibaren Yunanlılara terk edilmeye başlandı. Yunanlılar, işgal ettikleri diğer yerlerde olduğu gibi Marmara Bölgesi'nin güneydoğusunda yer alan Samanlıdağ Yarımadası'nda da nüfus çoğunluğunu sağlamak ve buralara hakim olmak için Yarımada nüfusunun büyük bölümünü oluşturan Türkleri türlü katliam ve yıkıma maruz bıraktılar. Bu mezalim, Yunan askerlerinin yanı sıra onların destek verdiği yerli Rum ve Ermeniler tarafından yapıldı. Buradaki Türklerin başvuru ve şikayetleri sonucunda 1921 yılı Mayıs ayında İstanbul'daki İtilaf Devletleri Fevkalade Komiserlikleri temsilcilerinden oluşan Müttefiklerarası Tahkik Heyeti Samanlıdağ Yarımadası'na gönderildi. Bu Heyet'e daha sonra Hilal-i Ahmer Cemiyeti de temsilci gönderdi. Müttefiklerarası Tahkik Heyeti'nin Samanlıdağ Yarımadası'ndaki incelemeleri ve İstanbul'da yaptıkları başvurular neticesinde, bu bölgede Yunan zulmünden kurtulabilen Türk ahaliden Yunan Kumandanlığı'nın izin verdiği kadarı, can güvenliği olmadığı gerekçesiyle gemilerle peyderpey İstanbul'a nakledildi. İstanbul'a nakledilen muhacirler Harbiye Nezareti tarafından tahsis edilen kışla, cami, baraka gibi yerlerde iskan edildiler. Muhacirin Müdüriyeti tarafından iaşe edilen muhacirlere Hilal-i Ahmer Cemiyeti de yardım etti. Büyük çoğunluğu Davut Paşa Kışlası'nda kalan bu muhacirler, yaklaşık iki sene sonra Batı Anadolu'nun Yunan işgalinden kurtarılması ve 11 Ekim 1922'de Mudanya Mütarekesi'nin imzalanmasından sonra yurtlarına geri döndüler.
Atatürk Dönemi sürgün politikası ve uygulamaları: 1923 - 1938

Sürgün, bir kişinin veya bir topluluğun herhangi bir nedenden dolayı yaşadığı topraklardan başka bir yere, iradesi dışında, yer değiştirmeye zorlanmasıdır. İlk Çağ toplumlarından modern zamanlara kadar, insanlık tarihinde birbirinden farklı sebeplerle sürgün politikası ve uygulamalarına rastlanmıştır. Türk tarihinin de hemen her evresinde gerek bir cezai müeyyide olarak ve gerekse sosyo - politik ve ekonomik nedenlerle sürgün yöntemine başvurulduğu görülmektedir. Osmanlı Devleti'nin gerek ceza kanunlarında ve gerekse siyasi geleneğindeki sürgün politikası ve uygulamaları, modern Türkiye'nin kuruluş sürecinde ve kurulduktan sonra da XX. yüzyılın ikinci yarısına kadar uygulanmıştır. Türk devriminin yaklaşık üç yıl devam eden bir bağımsızlık savaşı ile birlikte yürütülmesi, cumhuriyetin ilk yıllarında özellikle hassas bir ortam yaratmıştır. Bu hassasiyet, toprak bütünlüğünün korunması, tam bağımsızlığın sağlanması ve ideolojinin yerleşmesi noktasında derin bir kaygıyı da beraberinde getirmiştir. Bu hassasiyet ve kaygı, devrime karşı yönelen herhangi bir hareketi sindirmek konusunda alınacak tedbirleri de şekillendirmiştir. 1923 - 1938 yılları arasında devrimi yürüten kadro, kendisine karşı yönelen muhalefeti etkisizleştirmek, toplumsal çatışmaların, kaosların meydana gelmesini önlemek ve ulus - devlet projesini uygulamaya koymak için bir takım yöntemlere başvurmayı gerekli görmüştür. Bu yöntemler arasında, çatışmayı yaratan ya da yaratma ihtimali olan kişi veya kişilerin bir yerden başka bir yere gönderilmesi, yani sürgün siyaseti bir araç olarak kullanmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin Osmanlı'dan devraldığı sürgün geleneğinin Osmanlı dönemi ile yer yer benzeştiği ve farklılaştığı görülmektedir. 1923 - 1938 döneminde uygulanan sürgün siyaseti, sorunun yapısına veya koşullara göre bazen ideolojik, bazen etnik, bazen hukuki ve bazen siyasi olabilmiştir. Çeşitli nedenlerle uygulanan sürgün politikaları belirli bir yasal mevzuata dayandırılmıştır. Türk Ceza Kanunu'nun ilgili maddeleri dışında, 1927'ye kadar İstiklal Mahkemeleri de sürgün kararı verebilmiştir. Bunun dışında, 1923 - 1938 tarihleri arasında birden fazla iskan yasası çıkarılmıştır. Bu yasalar kitlesel sürgünlerin temel dayanağı olmuştur.
İsmail Hüsrev Tökin siyasi ve iktisadi düşünceleri

İsmail Hüsrev Tökin (1902-1993), gençliğinde Türkiye Halk İştirakiyun Fırkası'na üye olmuş, Sovyetler Birliğinde öğrenim görmüş, Türkiye'nin ilk Marksist iktisatçılarından ve Kadro dergisi yazarlarından birisidir. Tökin'in adını günümüze taşıyan Kadro dergisinde yapmış olduğu çalışmalardır. Tökin, bu dergide milli iktisat ve devletçi politikaların ne şekilde geliştirilebileceği yönünde fikirler beyan etmiş, liberalizmle mücadele etmiş ve sosyolojik incelemelerde bulunmuştur. Tez, Tökin'in siyasi ve iktisadi düşüncelerini, bu düşüncelerini ne şekilde temellendirdiğini ve düşüncelerinin zaman içerisindeki değişimini incelemeyi amaçlamaktadır. Bununla beraber, Tökin'in yaşam öyküsü de düşüncelerine ışık tutacağı inancıyla inceleme kapsamına alınmıştır.
Atatürkçü düşünce sisteminde halkçılık ilkesi

YÜKSEK LİSANS TEZİ ATATÜRKÇÜ DÜŞÜNCE SİSTEMİNDE HALKÇILIK İLKESİ Olcay Yakup İNANKUR Danışman: Yrd. Doç. Dr. Yavuz ÖZDEMİR 2002-SAYFA: 73 JÜRİ : Yrd. Doç. Dr. Yavuz ÖZDEMİR Yrd. Doç. Dr. A. Sinan BİLGİLİ Yrd. Doç. Dr. Ersin GÜLSOY Atatürkçü Düşünce Sistemi akılcılık ve bilimcilik üzerine kurulmuştur, tarihi gelişmelerin bir ürünüdür, hiçbir zaman çağın gerisinde kalmayacaktır. Halkçılık halkın halk tarafından idaresidir. Atatürk' e göre Demokrasi esasına dayanan hükümetlerde, egemenlik halkın çoğunluğuna aittir ve bireyler arasında eşitlik vardır. Atatürk'ün konuşmalarında yer alan 'halk hükümeti' kavramından anlaşılan demokratik rejime bağlı bir devlet yönetimidir. Atatürk bolşevizm, kapitalizm ve emperyalizmin karşısındadır. Atatürk'ün halkçılık anlayışı, gerek işçi sınıfının ve gerekse sermaye sahiplerinin tekeline dayanan siyasi iktidarların, halkçı olduklarım kabul etmemektedir. Atatürkçü düşüncede, sınıf kavgası gibi kavramlara da yer yoktur. Atatürkçülük insana değer vermeyen düşünce ve tutumlara karşıdır. Herkesin insan onuruna yaraşır biçimde yaşayabilmesi başlıca amaçlarındandır. Bu yönüyle de evrensel niteliktedir. Halkın katılmadığı her türlü yönetim ve girişime karşıdır. Çünkü gerçek anlamıyla halk egemenliği ve halk yönetiminden yanadır. Türkiye Cumhuriyeti halkı olarak Cumhuriyetimizi yıkmayı gaye edinen karanlık güçlere karşı mücadele etmek zorundayız. Bunun da en güzel yolu, Atatürkçü Düşünce Sisteminin gereklerini yerine getirmek onu yaşamak ve yaşatmaktır.
Anatolian peasants in the great depression

CİHAN BUHRANINDA ANADOLU KÖYLÜLERİ 1929- 1933 Bu tezin amacı, ekonomi politikalarının liberalizmden devletçiliğe geçişini incelemek yerine, Anadolu köylülerinin buhrandan nasıl etkilendikleri konusu üzerinde yoğunlaşarak, 1929 cihan buhranının Türkiye'deki etkileri üzerine olan çalışmalara yeni bir bakış açısı getirmektir. Bu tezde ihracata yönelik olan bölgelerdeki köylülerin buhranla beraber gelen aşın fiyat düşüşünden etkilendiği ve buna karşı sessiz kalmadığı ve reaksiyon gösterdiği savunulmaktadır. Bu görüşü ispatlamak amacıyla izmir, Samsun, Adana, Mersin ve Konya'daki yerel gazeteler kullanılmıştır. iv
Kazım Karabekir'in Terakkiperver Cumhuriyet Fırkasındaki faaliyetleri

Son dönem Osmanlı Devleti'nin önemli subaylarından biri ve Milli Mücadele'nin de en büyük kahramanlarından olan Kazım Karabekir, 1882 yılında İstanbul'da doğmuştur. 1900 yılında Kuleli Askeri Lisesi'nden mezun olduktan sonra 1903 yılında Erkan-ı Harp Mektebi'ne, başlamıştır. 1905 yılında sınıf birincisi olarak Harp Akademisi'ni bitirmiş, askerlik hayatına 1906 yılında Manastır'da önyüzbaşı olarak görevine başlamıştır. Aynı dönemde İttihat ve Terakki Cemiyeti'ne üye olmuş, siyasal yaşamı da böylece başlamıştır. İttihat ve Terakki Cemiyet'inde önemli görevler üstlenen Karabekir, aynı başarısını askerlik yaşamında da sürdürmüş, Birinci Dünya Savaşı'nda da birçok başarı elde etmiştir. Mondros Mütarekesi'nin imzalanmasından sonra ülkenin kurtuluşu için çözümler aramıştır. Mustafa Kemal önderliğindeki Kurtuluş Savaşı'na önemli katkıları olmuş, ancak zaferden sonra gerçekleşen inkılaplarda gerek kendi görüşünün alınmaması, gerekse de bazı inkılaplara düşünsel anlamda karşı çıkması Atatürk ile arasının açılmasına neden olmuştur. 17 Kasım 1924 yılında Atatürk'e ve hükümete muhalif olarak kurulan, Cumhuriyet tarihinin ilk teşkilatlı muhalefeti Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası'nın liderliğini yapmıştır. 3 Haziran 1925 yılında Takrir-i Sükun Kanunu ile kapatılan partinin teşkilatında yeteri kadar etkin rol oynamasa da meclis oturumlarında, basında ve parti müzakerelerinde aktif rol oynamıştır. Partisi adına mecliste en çok söz alan ikinci milletvekili olmuş, eğitim, ekonomi ve askeri alanlarda fikirlerini birçok kez dile getirmiştir. Basın organlarında birçok yerde partisini tanıtmış ve savunmuş, ülkenin geleceği için fikirlerinin açıklamaktan çekinmemiştir. Takrir-i Sükun Kanunu ile partisinin kapatılmasını sert bir şekilde eleştirmiş, bunu tarihi bir hata olarak görmüş ve partisinin kapatılma gerekçesini de çoğunluğu sağlama korkusu olarak gördüğünü ifade etmiştir. Partisinin kapatılması siyasal yaşamına engel olmamış, milletvekilliği ise devam etmiştir. Mecliste eski TCF'li arkadaşları ile muhalefetine devam eden Karabekir'in siyasal yaşamı İzmir Suikast Girişimi ve İstiklal Mahkemelerinde yargılanmasıyla son bulmuştur. 1938 yılında Atatürk'ün ölümüne kadar siyaset sahnesinden uzak kalan Karabekir, 1939 yılında İstanbul'dan milletvekili olmuş ve 1946- 1948 yılları arasında da Meclis Başkanlığı görevini yürütmüştür.
Türkiye'de 1954 ve 1957 genel seçimlerinde siyasi afiş ve slogan kullanımı

Bu çalışmada, Türkiye'nin çok partili hayata yeni yeni geçmişş olduğu 2 Mayıs 1954 ve 27 Ekim 1957 Genel Seçimlerinde propaganda aracı olarak kullanılan afiş ve sloganlar ele alınmıştır. Konuya zemin oluşturmak için; öncelikle dünyada ve Türkiye'de afiş ile sloganın tarihçesi hakkında genel bilgiler verilmiştir. Çalışmamıza konu olan seçim dönemleri ile ilgili görsel kaynakların birçoğuna Milli Kütüphane Arşivi'nden ulaşılmıştır. Buradan elde edilen afişler 1954 ve 1957 yıllarına ait olanlar şeklinde taksim edilmiştir. Yine çalışmamızın diğer adımını oluşturan sloganlara ise Milli Kütüphane Arşivi, Türk Tarih Kurumu Kütüphanesi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Evrak Arşivi'nde yer alan, içinde slogan barındıran dönemin gazete ve dergilerinden ulaşılmıştır. Sloganlar bu gazete ve dergilerden derlenip afişlerde olduğu gibi 1954 ve 1957 yıllarına ait olanlar şeklinde taksim edilmiştir. Yaptığımız araştırmalar neticesinde günümüze yaklaştıkça seçim dönemlerine ait propaganda çeşitliliği ve kullanılan materyal sayısının arttığı görülmüştür. Nitekim 1957 Genel Seçimleri için yapılan seçim hazırlıkları ve ortaya çıkan materyaller 1946, 1950 ve 1954 genel seçimlerine göre çok daha fazladır. Araştırma yaptığımız döneme ait afiş ve sloganların genel olarak; siyasal çekişmeler, toplumsal beklentiler, ekonomik beklentiler, işçi hakları, köylere hizmet gibi bazı temel konular etrafında şekillendiği görülmüştür. Türk siyasi tarihinde önemli bir yeri olan ve 1950- 1960 arası dönemde gerçekleşen bu iki genel seçim günümüz Türk siyasi hayatına ve seçim organizasyonlarına temel oluşturacak katkılar sağlamış ve tahammül rejimi olan demokrasinin ülkemizde olgunlaşması yolunda önemli bir adım olmuştur.
Atatürk ve İsmet İnönü dönemi çağdaşlaşma uygulama örnekleri

Bu çalışmada Osmanlı Devletiyle başlayan ve Cumhuriyet'in kuruluşu ile devam eden çağdaş/seküler uygulamalar incelenmiştir. Bu nedenle ilk olarak çağdaşlaşma kavramının tarihsel süreç, içerisinde hangi anlamlarda kullanıldığı detaylı bir şekilde incelendikten sonra, sekülerleşme ile olan ilgisi ve laiklik kavramıyla arasındaki farklara değinilmiştir. Atatürk'ün çağdaşlaşma uygulamaları ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında çağdaşlaşma nasıl anlamlandırıldığı çalışılmış, ardından İsmet İnönü döneminde hangi uygulamalar yapılmıştır ve iki dönem arasındaki farklar nelerdir, bunlara bakılmıştır. Bu tez, giriş ve sonuç bölümleri dışında, dört bölümden meydana gelmektedir. İlk bölümde çağdaşlaşma ve seküler kavramının tarihsel süreci ve laiklik kavramından ayrıldığı yönler ele alınmış ve konuyla ilgili görüşlere yer verilmiştir. İkinci bölümde Osmanlı Devleti'nde çağdaşlaşma/sekülerizm nasıl anlamlandırılmış ve ne gibi uygulamalarla ortaya konulmuştur konusunu anlatılmıştır. Lale Devrinden II. Meşrutiyet'e kadar geçen süre içerisinde çağdaşlaşma bağlamında yaşanan gelişmeler incelenmiş, sürece etki eden padişahlar, devlet adamları ve fikir insanları hakkında incelemeler yapılmıştır. Üçüncü bölümde Atatürk döneminde çağdaşlaşma/sekülerizm nasıl anlamlandırılmış ve ne gibi pratik uygulamalar yaşanmıştır bu işlenmiştir. Bu konuda daha net bir bakış açısı elde edebilmek için Atatürk'ün kişisel özellikleri ele alınmış ve yapılan uygulamalarda bu faktörün önemine değinilmiştir. Atatürk'ün kişiliği, manevi kimliği, ailesi ve yetiştiği kültür ortamı hakkında bilgiler verilmiştir. Atatürk'ün karizmatik lider olarak süreci ve olayları çağdaşlaşma bağlamında nasıl değerlendirildiği anlatılmaya çalışılmıştır. Dördüncü bölümde ise Atatürk'ten sonra Cumhuriyet devrimlerinin koruyucusu ve devam edilmesinden sorumlu görülen İsmet İnönü devrinde çağdaşlaşma/sekülerizm nasıl anlamlandırılmış, pratik uygulamaları neler olmuş, halkın verdiği tepkiler ve bu dönemin Atatürk devri ile arasındaki farklar tartışılmıştır. Konuya yardımcı birkaçı kazanmak üzere İsmet İnönü'nün kişiliği ve manevi yaşantısı hakkında bilgiler verilmiştir. İsmet İnönü döneminin Atatürk döneminden ayrılan yönlerine etki eden savaş, siyaset, ekonomi, anlayış ve liderin özellikleri gibi konular üzerinde durulmaya çalışılmıştır.
Türkiye'de öğrenci olayları ve Türk siyaseti üzerine etkileri (1968-1980)

II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1990'lı yıllara kadar süren ve Soğuk Savaş olarak adlandırılan bir dönemine girildi. Avrupa'da artık yeni bir dünya düzeni oluşmaya başlamıştı. 'İki kutuplu Dünya' olarak adlandırılan bu süreç Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği arasındaki mücadeleyi ifade etmekteydi. Avrupa ülkeleri bu dönemde bu iki 'Süper Güç' çevresinde toplanıyordu. Sovyetler komünizmin, ABD ise emperyalizmin adeta sembolü ve temsilcisiydi. 1968'de Fransa'da başlayan ve tüm dünyaya yayılarak adeta küresel bir nitelik kazanan olaylar '68 Kuşağı' olarak adlandırılacak olan bir neslin ortaya çıkmasına sebep oldu. XX. Yüzyılın en önemli hareketlerinden biri sayılan bu eylemler dizisi, gençliğin ülkeler ve politikaları üzerinde etkinliğinin bir göstergesiydi. 68 Olayları sol bir hareketti. Amerika Birleşik Devleti'nin emperyalist politikalarına ve kapitalizme karşı bir tepki idi. Osmanlı'dan günümüze kadar geçen süreçte dönemsel olarak yoğunlaşan öğrenci hareketleri 1968'de Dünya ile eş zamanlı olarak Türkiye'de de farklı bir konuma evrildi. Kendine özgü nitelikler taşıyan bu hareketler gerek eğitim-öğretim faaliyetleri, gerekse siyasi iktidarların iç ve dış politikaları doğrultusunda şekillendi Öğrenci olayları Türkiye'de etkisi dönemsel olarak 27 Mayıs Askeri Darbesi, 12 Mart 1971 Muhtırası ve 12 Eylül 1980 Askeri Darbesi öncesinde oldukça yükseldi. 68'in etkisiyle yaşanan olaylar 1971 Muhtırası öncesi tırmanışa geçmişş, benzer şekilde özellikle 1977'den sonra artan anarşi olayları ülkede terör ortamı oluşturdu. Adeta 'kardeş kavgası' haline gelen olaylarda binlerce genç hayatını kaybetti ya da eğitimlerini yarıda bırakmak zorunda kaldı. Üniversite öğrencilerinin 'masum' talepleriyle başlayan olaylar, süreç içerisinde şiddet içerikli eylemlere dönüştü. Öğrenci hareketleri birçok defa üniversitelerin tatil edilmesi, sıkıyönetim ilanı gibi pek çok yaptırımla önlenmeye çalışılsa da askeri müdahaleler gerçekleşene kadar yetersiz kaldı. Çalışmamıza konu olan 1968- 1980 yılları arasında on üç Hükümet kuruldu. Dolayısıyla siyasi istikrarsızlık olayların artmasına, olayların artması da siyasi istikrarsızlığa sebep oldu. Araştırma konusu kapsamında 1968- 1980 yılları arasında Türkiye'de yaşanan öğrenci olayları ve Türk siyaseti üzerindeki etkileri incelendi.
The Investigation of Turkish art policy in the republican period (1920-1938) Atatürk's views and sources

Cumhuriyet Dönemi, yenilikleriyle ve reformlarıyla tam anlamda gelişme dönemidir. Bu dönemde Ankara'nın yenilenmesi, şehirleşme çabaları, bestelenen yeni operalar, Türkiye'nin cehresini dünyaya yansıtmayı amaçlamaktadır. Yapılan tüm yenilikler modern bir devlet olma yolunda atılmış adımlardır. Yeni sanat kurumlarının oluşturulması, mevcutların da reorganize edilme yoluna gidilmesi, yabancı öğretim üyelerini yurda getirerek, onların tecrübe ve bilgilerinden yararlanma çabaları; çeşitli sanat dallarındaki öğrencilerin yurt dışına eğitim amacıyla yollanması ve bu öğrencilerin yaptıkları eserlerin sergilere katılması, hep yeni Türkiye'nin modern bir ülke olma amacını gösterme ve sesini dünyaya duyurma isteğidir. Çalışmanın kapsamı içinde, kaynak taraması yolundan da faydalanarak, yukarıda değindiğimiz konular ve Cumhuriyet Dönemi'nin Sanat Politikası Atatürk'ün güzel sanatlar konusuna yaklaşımı araştırılmıştır.
Teşkilat-ı Mahsusa'dan Kuva-yı Milliye'ye gayrinizami harp (1913-1922)

Geçmişte zayıfın güçlü olana karşı başvurduğu ve bu suretle güçlü tarafın nicel ve nitel üstünlüklerini asimetrik strateji, taktik ve yetenekle dengelemeye çalıştığı bir mücadele türü olan gayrinizami harp, bugün güçlünün dengine ve hatta zayıfa karşı uyguladığı bir yöntem haline gelmiştir. Bir başka ifadeyle, gayrinizami harp zamanın ruhuna uygun olarak form değiştirmiş, ivme kazanmış ve uygulama alanı yıllara sari olarak genişlemiştir. Gayrinizami harp tarihinin en önemli aktörlerinden biri olan Türklerin başvurduğu uygulamaların kökenlerini Avrupa ve ABD'ye nazaran oldukça erken bir tarih olarak kabul edilebilecek olan M. Ö. 512 yılına kadar götürmek mümkündür. Osmanlı Devleti'nin Kuruluş ve Yükseliş Dönemi'nde ise gayrinizami harp uygulamalarının en bilindik temsilcileri Akıncılar, Bacıyan-ı Rum Teşkilatı ve Kolonizatör Türk Dervişleri'dir. Duraklama ve Gerileme Dönemi'nde kan kaybetmeye başlayan Türk gayrinizami harp faaliyetleri, özellikle 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren baş gösteren ayrılıkçı hareketlerin etkisiyle yeniden hız kazanmıştır. Bu dönemde Balkanlar'da 'Makedonya İç Devrimci Hareketi' gibi örgütlerin komitacılık faaliyetleri ile 'Hınçak' ve 'Taşnaksutyun Partisi'nin önderliğinde yürütülen Ermeni gayrinizami harp uygulamaları karşısında toprak bütünlüğünü muhafaza etmek ve Osmanlı'ya sadık tebaayı korumak içgüdüsüyle hareket eden Türkler yeniden gayrinizami harp faaliyetlerine başvurmak zorunda kalmıştır. Bu mücadelenin de etkisiyle Geç Osmanlı Dönemi'nde gayrinizami harp konusunda yetkin bir kadro ortaya çıkmış ve elde edilen tecrübeler sonraki yıllarda kendisini paramiliter yapılanmalarla desteklenen Fedai Zabitan Grubu, Teşkilat-ı Mahsusa ve Kuva-yı Milliye gibi örgütlenmelerle göstermiştir. Ancak binlerce yıllık bir gayrinizami harp geleneğine sahip kadim Türk milletinin verdiği bu çok boyutlu mücadele tüm yönleriyle açığa çıkarılamamış ve bu büyük birikim teoriye aktarılarak, doktrinize edilememiş olduğundan Türk gayrinizami harp uygulamaları ulusal ve uluslararası literatürde hak ettiği yeri alamamıştır.