turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası iletişim ve yeni iktisadi boyutları

İletişim, örgütlenmiş yaşamda günlük pratiklerin kurulmasının, sürdürülmesinin, geliştirilmesinin ve değiştirilmesinin zorunlu bir koşuludur. İletişim tarzı, kişiler arasından uluslararası boyuta değin aynı karakteristik özelliklere sahiptir. İletişimin uluslararası boyutunun ele alındığı bu çalışmada, konunun dünya genelindeki sosyal içeriğinin ve yeni iktisadi boyutlarının ortaya konulması amaçlanmıştır. İletişim teknolojilerinin ekonomik dönüşüme paralel gelişimi, karmaşık iletişim ve haberleşme sistemlerinin toplumsal ilişkiler ağıyla iç içe geçmişşliğinin göstergesidir. Uluslararası iletişimin çok boyutluluğu konunun ekonomik, politik, teknolojik, kültürel, sosyolojik, psikolojik ve hukuki unsurlarına dikkat çekmektedir. Son yirmi yılda globalizm, uluslararası iktisat ve iletişim alanlarının köklü bir yeniden değerlendirmeye tabi tutulmasına yol açmıştır. Dünya ekonomisinde kapitalist çok uluslu şirketlerin ortaya çıkışı ve güç kazanması, beraberinde çok uluslu medya şirketleri ile ulusal kimliklerden bağımsız düzenlemeleri getirmektedir. Çokuluslu şirketlerin egemenliğindeki uluslararası iletişim düzeni, ulusal yapılardan bağımsız bir özellik arz ettiği gibi; ulusal iletişim düzenlerini de değişime zorlamaktadır. Çalışmada iletişimin mülkiyet ilişkilerine dayanan sosyal bir biçimlenme kazanmasının tarihsel gelişimi vurgulanmış ve iletişimin bir hizmet olarak dünya ekonomisi içerisinde vazgeçilemeyecek bir yere sahip olduğu belirtilmiştir. 183
Türkiye'de enerji tüketimi, büyüme ve cari açık ilişkisi

Enerji tarih boyunca insanoğlunun en önemli gereksinimi olmuştur. Bu gereksinim, endüstri devrimi ve makineleşmeyle birlikte hız kazanmıştır. Enerji günümüzde dünyanın en önemli stratejik kaynağı konumundadır. OPEC ülkelerinin dünyada monopol olması, petrol zengini olmayan ülkeleri dışa bağımlı hale getirmiştir. Bu durum petrol zengini olmayan ülkeler için dışa bağımlılığı artıran bir unsur olmuştur. Bu çalışmada Dünya'da ve Türkiye'de, enerji kaynaklarına uygulanan politikalara değinilmiş. Ayrıca Türkiye ekonomisinde büyüme, enerji tüketimi ve cari açık ilişkisi analiz edilmiştir. Yapılan ekonometrik analizin sonucu olarak, enerji tüketiminde meydana gelen artışların, ekonomik büyümeyi de arttırdığı, bu durumun ise, cari açığı arttırıcı etki yaptığı görülmüştür.
Türkiye'de 1980 sonrası dış ticaret hadlerinin gelişim süreci ve ödemeler dengesi üzerine etkileri

Bu çalışma, 1980 sonrası dönemde (1982:01-2015:02) dışa açık ekonomi politikalarını uygulayan Türkiye'nin dış ticaret hadlerinde yaşadığı değişimlerin ticaret bilançosu üzerindeki etkilerini göstermektedir. Dış ticaret hadlerinde yaşanan bir bozulma, ödemeler dengesinin önemli bir belirleyicisi olan ticaret bilançosunu olumsuz yönde etkilemektedir. Çalışmadaki modeller için kullanılan değişkenler; net değişim ticaret hadleri, gelir ticaret hadleri, gayri safi değişim ticaret hadleri, ithalat ve ihracatın birim değer ile miktar endeksleridir. Sonuçlar, gelişmekte olan bir ülke konumundaki Türkiye'nin ihracatının ithalatına bağımlı olması nedeniyle dış ticaret hadlerindeki bir değişimin ülkenin ticaret bilançosuna etkilediğini göstermiştir. Bunun yanı sıra 1982- 2015 dönemleri arası için Nicholson Yöntemi ile yapılan hesaplamalarla, Türkiye'nin toplam ihracat ve ithalatının dış ticaret hadleri gelir etkisinin olumlu olduğu sonucuna varılmıştır. Dış ticaret hadleri ve ticaret bilançosu arasındaki ilişki için kullanılan ölçümler neticesinde çıkabilecek yanıltıcı sonuçlar, ülkenin uygulayacağı ticaret politikasında ve makroekonomik kararlarda yanlış tercihlere sebebiyet verebilir. Ticaret hadlerinde yaşanan bir bozulmanın ya da iyileşmenin boyutu, her ülke için aynı olmayabilir. Küresel dünya ekonominde, özellikle dışa açık gelişmekte olan ülkeler için ticaret bilançosu ve dış ticaret hadleri arasındaki ilişkinin anlaşılabilmesi çok önemlidir.
Para Kurulu teorisi ve uygulamaları

Gelişmekte olan ülkelerin pek çoğu yapısall sorunlar ve merkez bankalarının kamu finansmanında kullanılmasından kaynaklanan yüksek enflasyon ve makroekonomik istikrarsızlıklarla karşı karşıyadırlar. Bu istikrarsızlıklar politikacıları uzun dönemde makroekonomik istikrar ve büyümeyi sağlayacak alternatif finansal sistemler aramaya itmiştir. Bu alternatiflerden birisi olan para kurulu sistemi günümüzde 14 ülke tarafından uygulanmaktadır. Para kurulu sistemi sabit kur üzerinden kurul parasını %100 rezerv para karşılığında üretmeyi amaçlamaktadır. Para kurulu her zaman kurul parasını rezerv paraya çevirmek isteyenler için yeterli rezerve sahip olmak zorundadır. Sistemin tamamen pasif para politikası kuralına göre çalışması, konvertibilite garantisi vermesi ve sabit kur izlemesi enflasyonun düşmesine yol açmaktadır. Düşük enflasyon ve sabit kur ile ülkede riskler azalmakta, yatınm ve ticaret artmakta, uzun dönemde makroekonomik istikrar yakalanabilmektedir. Tarihteki uygulamalara bakıldığında yaklaşık 70 ülkede para kurulu sistemi basan ile çalışmıştır. 1950'lerden sonra para kurullarının yerini politik nedenlerden dolayı merkez bankaları almaya başlamıştır. Bununla beraber 1990'larda büyük oranda ekonomik istikrarsızlıklar ve serbest piyasa ekonomisine geçmek isteyen ülkelerin para kurulu sistemine geçmesiyle para kurulu merkez bankalarına tekrar önemli bir alternatif olmuştur. Arjantin (1991), Estonya (1992), Litvanya (1994), Bulgaristan (1997) ve Bosna-Hersek (1997), para kurulu benzeri sistemleri uygulamasına geçmişşlerdir. Sistem IMF ve Dünya Bankası tarafından pek çok ülke için tavsiye edilmiştir. Bu çalışmada para kurulu sistemi teorisi, uygulamaları, performansı, Türkiye'de uygulanan para programı uygulamaları ile benzerlikler değerlendirmesi yapılmaktadır. Geçmiş dönem para kurulu sistemi uygulamalarında merkez bankasına oranla büyüme ve enflasyon açısından daha iyi sonuçlar elde edilmiştir. Para kurulu sisteminin küçük, ekonomik resesyon yaşayan, serbest piyasa ekonomisine geçmek isteyen, savaş ekonomisi yaşayan ülkeler için çok daha elverişli olduğu sonucuna varılmıştır. Bu ülkelerde toplumun para kurulunu kabul etme sorununun az olacağı düşünülmektedir. Türkiye'nin 1990'lardan itibaren enflasyonu düşürme amacıyla uyguladığı para programlarının yan para kurulu sistemine benzediği ve Türkiye para arzı üretim mekanizmasının para kurulu sistemi ile uyumlu olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.
Sophisticated preference aggregation

Sofistike sosyal seçim fonksiyonu bireylerin tercih profilinden alternatiflerin ağırlıklı kıyaslandığı sofistike tercihlere bir fonksiyondur. Bu çalışmada toplumdaki güç dağılımının neden olduğu oligarşi yardımıyla Pareto optimal ve ikili bağımsız sofistike sosyal seçim fonksiyonlari karakterize edilmiştir. Bu fonksiyon sınıfı diktatörlükten anonim agregasyon kuralına kadar geniş bir sınıfı içermektedir. Sonuçlarımız Arrow (1951) imkansızlık teoremini ve Gibbard (1969) oligarşi teoremini genelleştirmektedir.
Hisse senedi kar paylarının vergilendirilmesinin analizi ve değerlendirilmesi

'Hisse Senedi Kar Paylarının Vergilendirilmesinin Analizi Ve Değerlendirilmesi' konulu çalışmamızda; hisse senedi ve kar payı kavramlarının genel hatlarıyla ilgili açıklamalar yapılmış, sermaye piyasası araçlarından biri olan hisse senetlerinden elde edilen kar paylarının nasıl vergilendirileceği incelenmeye çalışılmıştır. Genel açıklamalarla ilgili birinci bölümde; hisse senedi ve kar payı kavramları hakkında detaylı bilgiler verilmiş olup, hisse senedi kar payları vergiye konu olmaları açısından incelenmiş, ayrıca hisse senedi kar paylarının vergilendirilmesinde yabancı ülke uygulamalarına yer verilmiştir. İkinci bölümde; hisse senedi kar paylarının hisse senedi ihraç eden kurum ve hisse senedi kar payını elde edenler açısından ülkemiz vergi kanunları çerçevesinde vergilendirilmesi üzerinde durulmuş, yine bu bölümde bedelsiz hisse senetlerinin kaynağı ve vergilendirilmesi hakkında açıklamalar yapılmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise; hisse senedi kar paylarının Gelir Vergisi Kanunu, Kurumlar Vergisi Kanunu, vergi ilkeleri ve verginin amaçları açısından analizi ve değerlendirilmesi yapılmaya çalışılmıştır.
Yapay sinir ağlarını kullanarak 2019 kriz öngörüsü üzerine bir deneme

Son yıllarda tüm dünyada birçok ekonomik kriz yaşanmıştır. Bu krizler sadece ekonomik olarak değil sosyal ve politik sonuçlar da doğurmuştur. Yaşanan krizlerin etkisi tek bir ülkeyle sınırlı kalmamış, domino etkisiyle diğer ülkeleri de etkisi altına almıştır. Özellikle son 20 yıldaki finansal serbestleşme ile birlikte, ekonomisi çok daha dışa bağımlı ve kırılgan olan gelişmekte olan ülkeler krizlerden en çok zararı görmüştür. Globalleşme fırsatları ve tehditleri beraberinde getirmiştir. Finansal serbestleşmenin adından ihracat ve ithalatın artmasıyla ülke ekonomileri birbirine bağlanmıştır. Bu gelişmelerin getirdiği refah dönemi bir süre beklentileri çok yükselterek, ülkeleri altından kalkamayacağı finansal koşullara sürüklemiş ve sonrasında, 1997'de Asya'da veya 2008'de Amerika'da yaşandığı gibi, büyük krizlerin tetikleyicisi olmuştur. Türkiye'de dünyada yaşanan bu gelişmelerden etkilenmiştir. Ayrıca 20. yüzyılda ülke içi politik ve ekonomik gelişmelerin de etkisiyle, 1990 sonrası dönem şiddetli krizlerle sahne olmuş ve krizlerin etkisi birçok yönden hissedilmiştir. Özellikle 1994 ve 2001 yıllarında yaşanan krizlerin süresi kısa olmasına rağmen etkisi çok ciddi boyutlarda hissedilmiştir. Krizlerin küresel çaptaki etkileri yüzünden krizlerin nedenlerinin tespit edilmesi birçok çalışmanın konusu olmuş, dönemlerine göre farklı kriz modelleri geliştirilmiştir. Krizlerin nedenleri her zaman ölçülebilir değildir. Bazen ülke içi sosyal ve politik nedenler, bazen de piyasaların kırılganlığından faydalanan kişi veya kurumlar ekonomilerin zor duruma düşmesine neden olabilmektedir. Bununla birlikte uluslararası rezervlerdeki azalma, enflasyondaki artış gibi ölçülebilir ekonomik parametrelerdeki değişimler de krizlerin tetikleyicisi olabilmektedir. Erken Uyarı Sistemleri krizlerin, oluşmadan önce öngörülmesi için yapılan modelleri içermektedir. Bu şekilde kriz önlenemese bile, ekonomideki zayıflıklar tespit edilerek buna yönelik önlemler alınabilir ve krizlerin olumsuz etkilerinin en aza indirilmesi sağlanabilir. Literatürde lineer, probit ve logit modeller ile erken uyarı sistemleri geliştirilmiştir. Yapay sinir ağları, insan sinir sistemi modellenerek geliştirilmiş yapılardır. YSA'larda öğrenme algoritmaları sayesinde girdiler ve çıktılar arasında mantıksal bir model oluşturulmakta ve bu modeller yeni veriler üzerinde kullanılmaktadır. Bu yapılar mevcutta sağlık, finans, eğitim gibi birçok alanda kullanılmaktadır. YSA yapıları öğrenme, adapte olma kabiliyetleri sayesinde, krizlerin öngörülmesinde önemli bir rol oynayabileceği düşünülmektedir. Bu çalışma Yapay Sinir Ağı kullanılarak Türkiye için erken uyarı modeli oluşturulmuştur. Modelde belirlenen 1992- 2018 döneminde belirlenen ekonomik göstergeler üzerinden yapay sinir ağı eğitilmiştir. Oluşturulan bu model 2019 1. Çeyrek dönemi için kriz öngörüsü yapılmıştır. Sonuç olarak 2019 1. Çeyrek döneminde kriz beklendiği sonucuna varılmıştır.
Evaluating multilateral effects of maritime sector involvement, in socio-economic development of countries

Denizyolu taşımacılığı Dünyada en büyük taşımacılık olarak yer almaya devam etmektedir. Denizyolu taşımacılığı dünya pazarlarının can damarıdır. Üretim safhasından sınırları geçerek evlerimize ulaşan malların neredeyse %90 i bir şekilde Denizyolu taşımacılığından geçerek seferlerini tamamlamaktadır. Denizyolu taşımacılığının gelişmesi medeniyetlerin kültürleşme süreciyle beraber başlamıştır. Bu süreçte denizyolu taşımacılığı pek çok ülkeye direk ve dolaylı olarak etkiler oluşturmuştur. Bu yüzden Bilim adamları on yıllardır, Dünya denizciliğini sadece dünya ekonomisini takip etmek için değil, aynı zamanda ekonominin nasıl evrim geçirdiğini, nereye doğru gittiğini görmek için izlemektedir. Bu çalışmanın içinde Denizciliğin gelişimini incelerken, etkilerinin pek çok muhtelif coğrafi bölgede ve her bir ülkede farklı olduğunun altını çizmek isteriz. Bununla birlikte bu değişik faktörleri anlamanın, toplumların modernleşmesi için çok önemli olduğu açıktır. Bu çalışmada denizciliğin her bir muhtelif ülke üzerindeki ölçümlenmiş çok yönlü etkilerini vurgulamaktayız. Baltık Dry Endeksi Amalgamını, ekonomi ve denizcilik için çok önemli göstergesi olarak buna örnek verebiliriz. Bu çok yönlü etkilerin üstünde durarak, bir model geliştirmek, her bir ülkenin gelecekte daha iyi bir Dünya ve refaha ulaşma çabalarını güçlendirecek, kolaylaştıracaktır. Denizyolu taşımacılığı küresel ekonomide büyük rolünün olmasının bir sebebi de, uluslararası taşımacılıkta devamlı kapasiteleri gelişen liman terminallerini de içermesidir. Denizyolları taşımacılığının çok yönlü anlaşılması, ülkelerin gelişme paradigmalarını da önemli bir bakış imkanı sağlayacaktır. Bir diğer yükselen düşünme konusunda, küresel deniz taşımacılığının kara ve deniz ülkeleri üzerinde oluşan değişken etkileridir.
Ekonomik kalkınmada tarımın rolü: Burkina Faso örneği

Bu çalışmada Burkina Faso'nun ekonomik kalkınmasında tarım sektörünün rölü incelenmiştir. Burkina Faso'da ekonomik büyümenin kaynaklarını bir ekonometrik yöntem ile belirlemek, ardından ülkede tarım sektörü ile ekonomik büyüme arasındaki nedensellik ilişkisinin tespiti araştırmanın temel konusudur. Kişi başına düşen GSYİH ve tarım, sanayi ve hizmet sektörlerinin katma değerlerini içeren 1970- 2015 yılları arasındaki yıllık veriler ile Vektörel Otoregresif modeli kullanarak Burkina Faso'nun ekonomik kalkınması üzerinde, diğer sektörlerle olan etkileşimlerini de kapsamak üzere, tarım sektörünün etkisi analiz edilmiştir. Burkina Faso'daki tarımın ekonomik kalkınma üzerindeki etkisini ve diğer sektörlerle olan etkileşimlerini analiz etmek için kullanılan VAR modeli, düşük bir nedensel yapı göstermiştir. Tahmin sonucu, % 5 anlamlılık eşiğinde, kişi başı GSYIH ile tarım sektörünün performansı arasında neredeyse hiçbir nedensellik ilişkisi bulunmadığını göstermiştir. Burkina Faso'da tarım sektörünün ekonomik kalkınma üzerinde pozitif yönde etkisinin olmadığını göstermiştir. Tarım dışı sektörlerde ise, bulunan tek nedensel bağlantı, sanayi ile tarım arasında olmuştur. Sonuçlar, tarım sektörü ile hizmetler sektörü arasında tam bağımsızlık olduğu için tarım sektörünün diğer bütün sektörlerin kaynak sektörü rolünü üstlenmeye henüz adapte olmadığını göstermektedir.
Institutions and economic development: An analytic narrative approach to Turkish and Iranian cases

İran ve Türkiye ilk bakışta benzer siyasal ve ekonomik tarihsel deneyimler yaşadı. Özellikle Birinci Dünya Savaşı sonrasında iki ülke hem paralel kurumsal reform programları hem de ekonomik büyüme ve kalkınma performanslarıyla bir yakınsama sürecine girdiler. Ancak bu yakınsama, iki ülkenin 1980'li yıllarda tamamen farklı ekonomik kurumsal yapılara doğru evrilişleri ile birlikte sekteye uğradı. İşte bu tez, Iran ve Türkiye'nin ekonomik kurumlarının bu farklı dönüşümünü karşılaştırmalı bir analize tabi tutmaktadır. Çalışmada genel olarak kurumların toplumun genel yararı için oluşturulmadığı kabul edilmiş, hatta kurumsal yapılanma, kendileri için en uygun olan dengeleri kuran kuralları oluşturmak isteyen stratejik aktörler arasındaki bir yarışın ve ayrıca sürekli pazarlık sürecinin bir ürünü olarak tanımlanmıştır. Dolayısıyla kurumları anlamanın güç dengelerinin dinamiklerini çözümlemeye bağlı olduğu yaklaşımı benimsenmiştir. Bu bakış açısından yola çıkılarak ise, Patikaların Çarpışması, adı ile yeni bir çerçeve önerilmiştir. CoP yaklaşımı ile (1) politik ve ekonomik kurumlar arasında amansız bir korelasyonun varlığı; (2) formel kurumların inşa edildikleri temeli oluşturan informel kurumların önemi; ve (3) farklı kurumsal patikaların karşılıklı-evrimsel etkileşiminin birbiri üzerinde dönüştürücü etkisi vurgulanmıştır. Bu çerçeveden, İran ve Türkiye örneklerine bakıldığında iki ülkenin İkinci Dünya Savaşı sonrası farklı siyasal kurumsal yapılara doğru evrilmesi, 1980'lerle başlayan ıraksama ve ekonomik kurumların farklı dönüşümünün altında yatan temel nedenlerden biri olarak öne sürülmüştür. Buna bağlı olarak, formel ekonomik kurumların Iran'da siyaseten kudretli aktörler arasında yapılan özel kontratların, Türkiye'de ise kamu politikasını etkileme yarışının ürünleri olarak doğdukları; bu süreçlerin Iran'da siyasi kurumsal yapısı nedeni ile sadece limitli oranda yeniden dağıtımcı rantlarla desteklendiği, Türkiye'de ise oyların aynı zamanda kredibilitesi yüksek tehditler de oluşturabilmesi nedeniyle yaygın yeniden bölüşümsel rantlar ile desteklendiği tartışılmıştır. Bu süreçlerin sonuçları da dolayısıyla işleyişleri gibi farklı olmuş; Iran'da arızi güce sahip gruplar kanuni siyasi güce de erişmek istemiş ve bu gücün süreğenliğini garanti altına almak için ekonomik kurumları da bu doğrultuda değiştirmiştir. Farklı, hatta çelişkili taleplerin tümünün kısmi de olsa karşılanmaya çalışıldığı Türkiye'de ise ekonomik kurumlar birdenbire dönüşmemiş, kademeli bir şekilde değişmiştir.
Doğu Asya ülkelerinin kalkınma sürecinde sanayi ve teknoloji politikalarının rolü

DOĞU ASYA ÜLKELERİNİN KALKINMA SURECİNDE SANAYİ VE TEKNOLOJİ POLİTİKALARININ ROLÜ Bugün gelişmiş ekonomiler sınıfına giren ülkelerin tamamına yakınının sanayileşmeye 18. yüzyılın sonları veya 19. yüzyılın ilk yarısında başlarken, geriye kalan Asya, Afrika ve Latin Amerika ülkelerinin çoğu kalkınma hamlelerine II. Dünya Savaşı'ndan sonra başlayabilmişlerdir. Ancak, bu grup içerisinde çarpıcı bir atak yaparak hepsinin önüne geçen dört Asya ülkesi, kendi seviyelerindeki birçok ülkeyi geride bırakarak gelişmiş ülkeler seviyesine yükselmişlerdir. Bu ülkeler G. Kore, Tayvan, Singapur ve Hong Kong'dan oluşmakta ve Doğu Asya Ülkeleri olarak adlandırılmaktadır. Bu çalışma ile Doğu Asya ülkelerinin birçok olumsuz şartlar altında, gelişmekte olan bir ülke konumundan gelişmiş bir ülke seviyesine gelirken uygulamış oldukları politikalar zinciri içerisinde en kalın halkalardan biri olan sanayi ve teknoloji politikaları ve bu politikalarda devletin rolünün etkinliği anlatılmaya çalışılmıştır. Doğu Asya ülkeleri homojen bir grup gibi görünse de, tek bir Doğu Asya sanayileşme modeli olduğu söylenemez. Artık her Doğu Asya Ülkesinin birbirinden farklı stratejiler kullandığı kabul edilmektedir. Fakat aralarında göz ardı edilemeyen ortak bir nokta vardır, bu da devletin rolüdür.
Bir yoksullukla mücadele aracı olan mikro kredinin kadın girişimciler açısından önemi: Manisa ili örneği

Dünyada başta gelen güncel konulardan biri yoksulluk ve yoksullukla mücadele yöntemleridir. Neoliberalizm ve küresel rekabet gibi kavramlar kişilerin yaşantısına dahil olduktan sonra teknolojinin de gelişmesi ile yoksulluk olgusu günlük hayatın bir parçası haline gelmiştir. Küreselleşme olgusunun sonucunda yoksullukla mücadele belli bir ülkenin sorunu olmaktan çıkmış, gelişmiş ve gelişmekte olan tüm ülkelerin başlıca ortak sorunu haline gelmiştir. Dünyada yoksulluk ve yoksullukla mücadelede karşılaştığımız en önemli argümanlardan birisi Mikro Finans ve Mikro Kredi kavramlarıdır. Bu çalışma yoksul kadınların iş kurma ya da var olan işlerini sürdürmeleri için gerekli finansal desteğin nasıl ve nereden sağlandığı konusunda bilgi vermektedir. Çalışmada pek çok az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde uygulanan Mikro Kredi Programı'nın Manisa ilindeki uygulaması incelenmiştir. Çalışmada yoksulluk olgusu, mikro finans aracı olan mikro kredinin çerçevesinde anlatılmıştır. Çalışmada dar gelirli kadınların mikro kredi kullanarak gelir düzeylerinde meydana gelen değişimle, kadınların sosyo-ekonomik yapıları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı ortaya konmaya çalışılmıştır. Manisa Mikro Kredi Merkezinden mikro kredi kullanan kadın girişimcilerin adreslerine ulaşılmıştır. 220 kadın girişimciye 44 sorudan oluşan anket uygulanıp, veriler oluşturulmuştur. Yapılan analizin sonucunda mikro kredi uygulamasına dahil olan kişilerin 'Eğitim seviyeleri' ve 'Sahip Oldukları Meslek' arasında anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Aynı zamanda kadın girişimcilerin kendilerine verilen maddi manevi destek sonucunda başarı elde edebildikleri gözlemlenmiştir.
Türkiye imalat sanayinde yoğunlaşma ve ölçümü

Türkiye'de dış ticaret serbestisinin sektörel fiyat-maliyet marjları üzerinde etkilerini inceleyen çeşitli çalışmalar bulunmaktadır. Bunlardan Katırcıoğlu (1990)' nun 1980 -85dönemini incelediği çalışmasının sonucuna göre, Türkiye'de dış ticaretserbestleşmesinin karlılığı azaltıcı yönde etki yaptığı sonucuna ulaşılmıştır. 1984 -1986döneminin verilerini kullanan Levinsohn (1993)' un çalışmasına göre, 1985 -86döneminde 1985 dönemine göre fiyat marjinal maliyet oranı düşmüştür. Foroutan(1991)' a göre ise, ithalat artışı özel imalat sanayi sektörlerinde 1977- 85 yılları arasındafiyat-maliyet marjları azalmakla birlikte, kamu sektöründe ithalat artışının fiyat-maliyet marjları üzerinde etkisinin olmadığını tespit etmiştir. Metin- Özcan ve Voyvoda (2000) ve Yeldan (2001)'ın çalışmalarında 1980- 1996 yılları dikkate alınmış, fiyat-maliyet marjlarının belirleyenleri incelenmiştir. Çalışmalarınsonucu ticaret serbestisi ile fiyat-maliyet marjları arasındaki ilişkinin zayıf olduğu yönündedir. Benzer şekilde, özel imalat sanayi sektörleri için ithalat değişkeni ile fiyat-maliyet marjları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı sonucu, Engin, Katırcıoğlu ve Akçay (1995)' ın çalışmalarında da belirtilmiştir. Yalçın (2000)'nın 1983- 94 dönemini incelediği çalışmasında ticaret serbestisinin yalnızca özel sektörde fiyat-maliyet marjlarını azalttığı görülmüştür. Endüstrinin fiyat-maliyet aralığı, piyasadaki firmaların kar marjlarının piyasa payları ile ağırlıklandırılmış toplamıdır. Buna göre piyasa paylarının küçük olduğuyoğunlaşmamış endüstrilerde karlılık düşük olabilecek; buna karşın nispeten daha yüksek yoğunlaşmanın olduğu endüstrilerde daha yüksek kar düzeyleri elde edilebilecektir. Bu anlamda piyasa yapısı ile karlılık arasındaki söz konusu ilişki, endüstrideki yoğunlaşmanın derecesi ile karlılık arasında kurulacak ampirik çalışmamızın da nedenini oluşturmaktadır. Çalışmamızda imalat sanayinde fiyat-maliyet marjlarının belirleyenleri için 1965 -2001dönemini kapsayan zaman serisi yaparak sektörleri kamu, özel ve alt sektörlere ayırıpdışa açılma ile karlılığın nasıl etkilendiğini ortaya koyduk. Çalışmamızın iktisat literatürü açısından önemi ise bu alanda bu denli geriye giderek zaman serisi yapan ve kamu özel ayrımı ile alt sektörleri de birbirinden ayıran ilk çalışma olmasıdır.
Explaining disaggregated trade data with Ricardian trade model

Bu tezin amacı, indirgenmiş ürün seviyesindeki ticaret verisinin Eaton and Kortum(2002) tipi Ricardo ticaret modeline ne kadar uyduğunu açıklayabilmektir. Eaton and Kortum (2002), coğrafi bariyerlerin ve teknolojik farklılıkların ülkeler arasındaki ticarete olan etkisini toplulaştırılmış ticaret verisi ile açıklıyor. Onlarınmodeli aslında bir üründe en düşük maliyete sahip ülkenin o ürün için tüm piyasaya hakim olması gerektiğini, en düşük maliyet ile tek satıcı durumunda olacağını işaret ediyor. Ancak bu çıkarım bizim indirgenmiş ticaret verisinde gözlemlediğimiz bir durum değildir, aksine bir ürünü aynı piyasada farklı fiyattan satan birden fazla ihracatçı mevcuttur. Bu tezde biz söz konusu duruma indirgenmiş ikili ticaret verisi ve Eaton-Kortum (2002) modeli ile bağdaştırıcı alternatif bir açıklamagetiriyoruz. Bu açıklamalar ise ülkelerin dolayısıyla firmaların artan marjinal maliyetlere veya kapasite kısıtlarına sahip olmasıdır. Böylece bir satıcının nedentüm piyasaya hakim olamadığını göstermeye çalışıyoruz. Bulgularımıza göre ülkelerin ihraç ettikleri miktara kadar artan bir maliyete sahip olmadıklarını, ve sattıkları malın fiyatının miktardan bağımsız olduğunu gözlemledik. Bu sonuçtan yola çıkarak firmaların sabit marjinal maliyetlere sahip olduğunu ancak kapasitekısıtlaması ile sınırlandırılmış olduklarını söyleyebiliriz. Bu kısıtları ise aynıpiyasayadaki farklı birim fiyattan farklı miktarda ithal edilmiş ürünleri gözlemleyerek ortaya çıkarabiliyoruz.