turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kent içi endüstri alanlarının dönüşümüne bir model: İzmit Sekapark

Son zamanlarda özellikle ekonomik temelde önemini yitirmiş olan sanayi tesislerinin, yeni kullanım olanakları araştırılmaktadır. Sanayi alanlarının dönüşümünde kamusal faydayı ön plana çıkartacak uygun model önerilerinin tespit edilmesi ve örgütlenme modellerinin geliştirilmesi önemlidir. Kocaeli'nin merkez ilçesi olan İzmit sınırları içerisindeki Sekapark, Türkiye'deki en kapsamlı endüstriyel dönüşüm proje uygulamasıdır. 2007 yılında 1. etap uygulaması tamamlanan park, rekreasyon odaklı kent içinde sıkışmış sanayi alanlarının dönüşümüne en güncel örnektir. Bu bağlamda tezin temel amacı, kentsel dönüşüm başlığı altında yer alan endüstriyel dönüşüm kavramını, konunun Türkiye'deki en güncel örneği olan Sekapark ile irdeleyerek tanımlamak, oluşum, değişim ve yeniden üretim sürecinde endüstriyel dönüşümün kent ölçeğindeki etkilerini yapılan literatür ve anket çalışması yardımı ile ortaya koymaktır. Endüstriyel dönüşüm alanları ile ilgili yapılan araştırmada, öncelikle Sekapark'ın kent kimliğine olan etkileri ile kullanıcıların kent imgeleri üzerine düşünceleri incelenmiştir. Bu nedenle kuramsal temeller bölümünde öncelikle bu kavramlar açıklanmıştır. Bu araştırma sonucunda tamamlanan anket çalışması ile Sekapark 1. Etap Uygulaması'nın başarılı olduğu tespit edilmiştir. Projenin kente, onun gelişimine yön verecek bir kentsel gelişim odağı kazandırdığı, Türkiye'de ileride yapılacak benzer nitelikteki proje uygulamalarına örnek olabileceği sonucuna varılmıştır.
Siverek geleneksel yerleşimini biçimlendiren mekansal ögeler

Geleneksel konutlar, toplumların kültürünün yansıması olup kullanıcısının çevresel faktörler ile gereksinimleri çerçevesinde şekillendirdiği yaşam alanlarıdır. Geleneksel konutlar belli bir düzen içerisinde bir araya gelerek geleneksel kent dokusunun önemli bölümlerini meydana getirmişlerdir. Kent dokusu içinde yer alan kamusal ve özel mekanlar özgün bir hiyerarşik düzen içerisinde oluşmuştur. Bu bağlamda dünyanın önemli yerleşim alanlarının yer aldığı Mezopotamya coğrafyasında yer alan, bölgeye özgü geleneksel yaşamın özgün değerlerini taşıyan Siverek ilçesi çalışma alanı olarak seçilmiştir. Siverek kentinin geleneksel yerleşiminin nasıl biçimlendiğini anlamak; kamusal alanlar, özel alanlar ve bu alanlar çerçevesinde oluşan mekansal ögeleri tespit etmektir. Çalışma kapsamında kültür, davranış ve mekan etkileşimleri, mekansal hiyerarşi ; kamusal mekan olan kent ile özel mekan olarak konutun biçimlenişini etkileyen faktörler incelenmiştir. Siverek kentinin tarihi, coğrafi ve kültürel özellikleri, geleneksel kent dokusunun değişimi ve gelişimini etkileyen faktörler ve Siverek kentinin kamusal özel mekanları bağlamında oluşan mekansal ögeler ve arasındaki ilişkiler ele alınmıştır. Harita Genel Müdürlüğü'nden alınan haritalar ve hava fotoğraflarının üzerinden gerekli analizler yapılmış, geleneksel dokunun değişimi haritalara işlenmiştir. Geleneksel dokudaki kamusal mekan ve yapıların yerleri işaretlenmiştir. Özel alan olan konut bölgelerinin genel yerleşim özellikleri ile konutların geçit-aralık, avlu, eyvan, oda, mutfak, ahır, dam, hela mekanları incelenmiştir. Ayrıca kamusal mekan olan sokak ile özel mekan olan konut ilişkisi bağlamında kentin önemli mimari ögelerinden olan çıkmaz sokaklar, kabaltılar, cumbalar, pencereler ve kapılar incelenmiştir. Çalışma sonucunda geleneksel kent dokusunda bulunan mekansal ögelerin oluşturduğu mekansal hiyerarşiler ortaya konmuş ve bu değerlerin önemi ve korunması ile geleceğe aktarılması gerekliliği vurgulanmıştır.
New uses for old buildings

İnsanlığın kültür ve uygarlıklarının gelişimini gösteren öğelerin başında gelen eserler yarattıkları mimari yapılardır. Bu yapılar kuşaktan kuşağa geçen kültür birikiminin sonuçlandır. Gelecek nesillerin geçmişş mimari yapıtlarından öğrenecekleri çok şeyler vardır. Bu yapılar mili benliğin bulunmasında, ve tekdüze yaşantının getirdiği olumsuzlukları gidermesi açısından önemlidir. Eski yapılar dünya ülkelerinde olduğu gibi bizim ülkemizde de şehirlerin kimliğinin oluşmasında katkıları büyüktür. Yapılar bulundukları zaman içinde fonksiyonlarını tam anlamıyla yerine getirebilmektedir. Fakat endüstri devriminin başlaması, hızlı şehirleşme ve teknolojideki yenilikler yapıların fonksiyonlarının eskimesine neden olmuştur. Bu yüzden yapılar ya terk edilmekte ya da yapıya zarar veren kullanımların oluşmasına yol açılmaktadır. Bu yapılara gereken önemi vermek ve onları yeni nesillere aktarmak ancak gerekli yenileme çalışmalarını başlatıp günümüz modern toplumun ihtiyaçlarını karşılayacak işlevler kazandırmakla mümkündür. Bu gözlemler ışığı altında araştırmalarımız gerçekleşmiş ve dünya çapında ele aldığımız konu ülkemizde gerçekleştirilen iyi nitelikteki örneklerin değerlendirilmesi olarak sürmüştür. Son olarak İzmir'in bu konuda ne durumda olduğunu incelediğimiz araştırmamızda, somut bir örnek olarak şehir merkezlerimizdeki Eski Balıkhali değerlendirilmiştir. IV
Mecidiyeköy Likör ve Kanyak Fabrikası restorasyon projesi

Bu çalışmada, Mecidiyeköy semtinde yer alan ve 1930 yılında inşa edildiği bilinen Likör ve Kanyak Fabrikası'nın mevcut durumunun belgelenmesi, çeşitli tarihsel kaynaklar yardımıyla yapımından itibaren geçirdiği müdahalelerin saptanması ve son olarak yeni fonksiyon önerisi getirilerek korunmasına katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Bu amaçla ilk olarak Mecidiyeköy semtinin tarihsel süreci ve günümüze kadar gelişimi incelenmiştir. Çalışma kapsamında ayrıca binanın özgün işlevi likör üretimi hakkında da detaylı araştırmalar yapılmış, üretim süreci yapı biçimlenişi ile ilişkilendirilerek yapı mimari olarak çözülmeye çalışılmıştır. Endüstri tarihi ve endüstriyel miras kavramına da değinen bu çalışmada, yapı ile ilgili olarak alkollü içkiler tarihçesine de yer verilmiştir. Yapı inşa edildiği tarihten günümüze kadar pek çok değişime uğramış, işlev değiştirmiştir. 1930 yılında yapılan fabrikada 2000 yılma kadar üretim devam etmiştir. Bu süre içerisinde yapının taşıyıcı sistemini oluşturan betonarme çerçevelerin mekansal esneklik sağlayan yapısından dolayı çeşitli değişimlere uğrasa da, fabrika özgünlüğünü korumayı başarmıştır. Likör ve kanyak üretiminin 1 Eylül 2000 tarihinde Bilecik'te açılan yeni fabrikaya taşınmasından sonra, iki yıl içerisinde yapıda ciddi değişimler meydana gelmiştir. Bu değişimlerin başlıca nedeni yapıya yüklenilmek istenen ofis işlevidir. Yapının tüm cephe düzeninin değiştirilmesi, yapı çevresindeki zemin kotunun aşağıya çekilerek bodrum katma daha fazla ışık almak amacıyla geniş pencereler açılması ve teras çatılarının ahşap strüktür ile az eğimli bitümlü çatı örtüsü ile kaplanması, bu bozulmaların en çarpıcı olanlarıdır. Yapının inşa edildiği döneme ait fotoğrafları ve yapının mimarı Robert Mallet Stevens' in yayınlanmış çizimleri yardımıyla yapının ilk günkü durumunun restitüsyon önerisi hazırlanmıştır. Çalışmanın son bölümü, yapının korunması, gelecek nesillere aktarılması amacıyla geliştirilen yeni kullanım önerisi hakkındadır. Bu amaçla yapının, gerek mimarisi gerek endüstriyel kimliği nedeniyle uluslararası durumu düşünülerek bu eksen etrafında bir enformasyon merkezi olarak değerlendirilmesi önerilmiştir. xı
Türkiye'de uygulanan ahşap çatı sistemlerinin Avrupa'da uygulanan ahşap çatı sistemleriyle karşılaştırılması

Bu çalışmada, Türkiye'de kullanılan geleneksel oturtma ve asma ahşap çatı sistemleri ile Avrupa'da kullanılan sık aralıklı ve geniş aralıklı kafes sistem ahşap çatı sistemlerinin karşılaştırılması yapılmıştır. Bu karşılaştırmanın yapılması için tüm çatı sistemleri için çatıyı oluşturan ahşap elemanların; fiziksel özellileri ve kullanılan ahşabın korunması şartı, birleşim araçları, birleşim şekilleri, çatı tiplerine ilişkin karakteristik detaylar ve çatı tipleri, imalat, kurulum tanımları yapılmıştır. Ahşap çatıların kullanılan malzeme miktarı ve maliyeti açısından karşılaştırılması için ise örnek bir model oluşturulmuş, tüm çatı tipleri bu modele uygulanmıştır. Türkiye'de uygulanan çatı tiplerine ait çatı elemanı boyutları ve birleşim araçları genel kabullere göre, Avrupa'da kullanılan sistemlere ait hesaplamalar ise Ahşap Yapı Dizaynı:Eurocode 5 doğrultusunda Woodexpress programıyla hesaplanmıştır. Ahşap çatı tipleri bu tanımlamalar ve uygulama doğrultusunda; yapı malzemesi ahşap, birleşim şekilleri, birleşim araçları, güncel malzeme uyumu, mekan serbestliği, kurulum, kullanılan ahşap maliyeti ve miktarı yönünden karşılaştırılmıştır. Çalışmanın sonucunda Avrupa'da kullanılan sık aralıklı kafes sistemin diğer çatı sistemlerine göre daha az miktarda ahşap kullanıldığı ve güncel malzemelerle ölçüsel olarak uyum içinde olduğu tespit edilmiştir. Avrupa'da kullanılan sık aralıklı kafes sistem çatılar da, Türkiye'de sıkça kullanılan oturtma çatı sistemlerden kısa vadede yaklaşık %30 daha az ahşap kullanılmıştır. Uzun vadede ise Avrupa'da ahşap malzemenin korunması şartından dolayı, sık aralıklı ahşap kafes sisteminde, oturtma ahşap çatı sistemine oranla %85 ahşap tasarrufu sağlanmıştır. Kaynak israfının önlenmesi için yönetmelikte değişiklikler yapılmalı, rasyonel orman, ağaç, ahşap politikası oluşturulmalıdır.
Transformative relations between architecture and urban public space: The case of Ankara Kızılay area

öz MİMARLIK VE KENTSEL KAMUSAL MEKAN ARASINDAKİ DÖNÜŞTÜRÜCÜ İLİŞKİLER : ANKARA KIZILAY ÖRNEĞİ Albayrak, Mehmet Yüksek Lisans, Mimarlık Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. C. Abdi GÜZER Aralık 2000, 178 sayfa Bu tez Ankara Kızılay örneğinden yola çıkarak mimari - kentsel mekan ilişkisini ve kentsel kamusal mekandaki dönüşümü incelemektedir. Kent mekanının kamusal rolü göz önüne alınarak kentsel mekan ve kamusal mekan kavranılan araştırılmıştır. Çalışmanın kapsamı dahilinde Türkiye'deki yasa ve yönetmelikler incelendikten sonra, Kızılay bölgesinin gelişimi ulaşılan yazılı belgeler ve plan, harita, fotoğraf gibi görsel dokümanlar yardımıyla tarihsel süreç içinde çalışılmıştır. Örnekleme alanının incelenmesi sonucunda kentsel mekan kalitesi ve mimari - kentsel mekan ilişkisi açısından Kızılay'ın bugünkü durumu değerlendirilmiştir. Sonuçta, kentsel gelişmeyi şekillendiren farklı aktörler sıralanarak bunların kentsel kamusal mekan üzerine olan etkileri ortaya konmuştur.
Assessing the values and meanings attributed by inhabitants in multilayered rural heritage places: The case of Cavdarhisar

Çağlar boyu yerleşim yeri olan Anadolu coğrafyasında birçok şehir, köy ve kasaba bugün çok katmanlı yerleşimler olarak nitelendirilmektedirler. Çalışma bu alanlar arasında kırsal miras ve arkeolojik miras alanlarının çakıştığı yerleşim yerlerine odaklanmaktadır. Bu yerlerin korunmasında bugün hala bütünleşik yaklaşımlar geliştirilememekte, genellikle antik kentin koruma değerlerine ve sorunlarına odaklanılmaktadır. Yakın geçmişşin değerleri fiziksel özelliklere indirgenmekte ve yerleşimlerin sürekliliği müdahalelerle kesintiye uğramaktadır. Bu bağlamda, kırsalın ve arkeolojik alanın hala bir arada var olabildiği yerleşimlerden olan Kütahya'nın Çavdarhisar İlçesi, geç dönem, yakın geçmişş ve bugün olmak üzere üç katmanda incelenmiştir. Toplumun yerle kurduğu karşılıklı ilişkinin anlaşılması için Çavdarhisar'da yaşayanlarla gerçekleştirilen derinlemesine görüşmeler bugün olarak nitelendirilen bağlamın en önemli parçasını oluşturmaktadır. Görüşmelerde halkın gündelik yaşamı, yapı kullanımları, üretim süreçleri, yerel anlatılar ve anılar çerçevesinde yerelin miras alanına atfettiği değerler ve ilişki biçimleri tespit edilmiştir. Tespitler üzerinden güncelin ve geçmişşin fiziksel çakışma noktaları belirlenmiştir. Çakışmaların kimi zaman düğüme dönüştüğü Çavdarhisar kırsal yerleşiminde bu tespitlerin koruma uygulamalarındaki görünürlüğü tartışılmış ve değerlendirilmiştir. Çalışmada çok katmanlı yerleşimlerin katılımcı ve bütünleşik yaklaşımlarla korunması konusu güncel katman ve kullanıcıları temelinde ele alınmıştır. Çünkü Çavdarhisar'da neredeyse boşalmış olan Eski Köy merkezinin yerelle bağı, katmanlar ve paydaşlar arasındaki değer çatışmaları sebebiyle neredeyse kopmak üzeredir. İlçenin yakın geçmişşinin ve bugününün arkeolojik katman düzeyinde tanınması ve korunması bu katmanla doğrudan ilişkili olan kullanıcıların değer ve sorunlarının tespitiyle mümkün olabilmektedir. Araştırma bu tespitlere katkı koymayı amaçlamaktadır.
Yorum ve süreklilik açısından topkapı sarayı

Saray olarak yaşantısını 400 yıl boyunca sürdürmüş, bugüne dek de farklı fonksiyonlar yüklenerek bu yaşantısına devam eden Topkapı Sarayı; şehrin her yerinden algılanabilen ayrıcalıklı bir yapıya sahiptir. Osmanlı mimarlık, sanat ve kültür yaşantısını yansıtan, bizlerin bugünkü mimarlık anlayışına yeni bakış açıları kazandırabilecek bir yapı bütünüdür. Bu çalışmada, saray hakkında farklı dönemlerde verilmiş yorumlardan faydalanarak, yapının anlamını ortaya koymak hedeflenmiştir. Bu yorumlar, günümüz bakışıyla değerlendirilmeye çalışılmış, sarayın günümüze dek kalıcı. olan değerleri belirlenmeye çalışılmıştır. Bu sayede, Topkapı Saray Bütününün her dönemde kalıcı ve benzerlik gösteren ifadelere sahip olduğu tespit edilmiştir. Bu özellik Saray'ı evrenselliğe taşımaktadır.
Dünya Bankası finansmanlı inşaat projelerinde uygulanan ihale prosedürlerinin incelenmesi

Bu çalışmada, inşaat projelerinin finansmanı, finansman temini için uygulanan prosedürler ve inşaat firmalarının ihalelerde rekabet edebilir teklif fiyatım belirlemek kadar ihale prosedürlerine uygun teklif dosyası hazırlamalarının önemi vurgulanarak; dünyada yer alan önemli finans kuruluşları hakkında bilgi verilmiş ve bu konular bugün dünyada en önemli finans kuruluşu olarak gösterilen Dünya Bankası'nı inceleyerek ele alınmıştır. Altı bölümden oluşan çalışmada, birinci bölüm giriş bölümü olup, bu bölümde; tez kapsamında ele alman problem, çalışmanın amacı, kapsam ve sınırları açıklanmaktadır. İkinci bölümde, büyük inşaat projelerinde finansman temini konusu ele alınmış; öncelikli olarak finansman sağlayan kuruluşların inşaat sektörüne bakış açısı ve inşaat firmalarının finansman temininde karşılaştıkları sorunlar incelenerek; inşaat sektörünün riskli yapısı nedeniyle, özellikle finansman kuruluşları arasında önemli bir yere sahip olan bankaların inşaat firmalarım kredilendirmekten kaçındığı ve inşaat firmaları üzerinde ihale prosedürleri kadar ayrıntılı analizler yaptığı ortaya çıkmıştır. Daha sonra finansman türleri; finansman kuruluşları, mal sahibi ve inşaat tırmalan açısından ele alınarak sınıflandırılmıştır. Bölüm sonunda ise geniş kapsamlı uluslararası finansman kuruluşları ve işleyişleri hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, teze konu olan Dünya Bankası'nın tanımı ve yapısı açıklanmıştır. Bu kapsamda, Dünya Bankası'nın tarihçesi, organizasyon yapısı, stratejileri, faaliyetleri, proje döngüsü, ihale prosedürleri ve genel özellikleri ele alınmıştır. Dördüncü bölümde, Dünya Bankası finansmanlı büyük inşaat projelerinde en çok kullanılan ihale prosedürü olduğu saptanan 'Uluslararası Rekabete Açık İhale Prosedürü' ele alınarak; standart ihale dokümanları incelenip, ihale prosedürleri ve standart formları tanıtılmış, firmalarda aranan yeterlilik kriterleri, teklif hazırlama aşamasında dikkat edilmesi gereken konular ve Dünya Bankası'nın teklif değerlendirme prosedürü hakkında bilgi verilmiştir. Beşinci bölümde, inceleme kapsamı içinde tutulan Dünya Bankası' in uluslararası rekabete açık ihale prosedürü örnek bir proje üzerinde açıklanmak istenmiş ve Dünya Banksı tarafından toplam 505 milyon $ kredi sağlanarak finanse edilmiş olan, 'Marmara Depremi Acil Yeniden Yapılanma' projesi kapsamında; 'yükseltilmiş inşaat standartları uyarınca, depremden etkilenen şehir ve köylerde, daimi konutların ve sağlık tesislerinin yenden inşa edilmesi' amacıyla gerçekleştirilmiş olan, 24 inşaat sözleşmesi paketinden oluşan 'Daimi Konut İnşaatı' projesi örnek proje olarak incelenmiştir.
Konut pazarlamasında sembolik tüketim bağlamında pazarlama karması incelemesi: Ege yapı Batışehir projesi örneği

İnsanoğlunun varoluşuyla birlikte ortaya çıkan tüketim olgusu, her ne kadar başlangıçta ihtiyaç duyulan bir ürün veya hizmeti almak, kullanmak, faydalanmak gibi nesnel eylemlerden oluşsa da Sanayi Devrimi ile birlikte üretimin artması ve çeşitlenmesi, tüketim biçimlerinde de çeşitli değişikliklere yol açmış, farklı tüketim türlerini ortaya çıkarmıştır. Bu tüketim türlerinden biri olan ve konut kullanıcısı üzerinde son yıllarda önemli ölçüde etkili olan sembolik tüketim; bireylerin kimlik oluşturma, sosyal statülerini belirtme ve kendilerini dış dünyaya ifade etmeleri gibi etkenlere dayanarak, tüketicilerin satın alma davranışlarının sembolik bir hale gelmesine yol açmıştır. Tüketicilerin ürün ve hizmet tercihleri sürecinde yaşanan değişim, firmaları da pazarlama faaliyetlerini bu değişim yönünde oluşturmaya yöneltmiştir. Talebin arzdan fazla olduğu, dolayısıyla üretime odaklanılan Sanayi Devrimi başlangıcından; arzın talebi geçtiği günümüz koşullarına gelinen süreçte; pazarlamanın odağı da talebi yaratan tüketici olmuştur. Bu bağlamda ürün ve satış odaklı geleneksel pazarlama faaliyetleri, yerini tüketici odaklı güncel pazarlama uygulamalarına bırakmıştır. Tüketim ve pazarlama alanlarında meydana gelen bu değişim, tüketiciye değer yaratma temeline dayanan 4C pazarlama karmasının ortaya çıkışını sağlamış, böylece firmalar için günümüz rekabet koşullarında yeni bir pazarlama stratejisi meydana getirmiştir. Konut üretimi çerçevesinden bakıldığında ise; başlangıçta barınma ihtiyacının karşılanması amaçlanırken, küreselleşme ve tüketim yönelimlerindeki değişim nedeniyle, konutun pazarlanmasında sembolik unsurlar nesnel ihtiyaçların önüne geçmişştir. Bu çalışma kapsamında; sembolik tüketim ve 4C pazarlama karması ilişkisi Ege Yapı Batışehir projesi örneği üzerinden incelenmiş ve tüketici odaklı pazarlama faaliyetlerinin nasıl uygulandığının açığa çıkarılması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda öncelikle inşaat sektörü ve konut üretimi ile tüketim ve pazarlama ana başlıkları üzerinden literatür taraması yapılmış, konunun kuramsal çerçevesi oluşturulmuştur. Alan çalışması olarak ise; örneklem projenin pazarlama materyalleri ve firmanın pazarlama ve kurumsal iletişim yönetmenleri ile gerçekleştirilen görüşme içerikleri analiz edilerek, tüketici odaklı pazarlama stratejisinin uygulanışı ile ilgili bulgular ortaya konulmuştur. Bu çalışmanın konut üretimi alanında faaliyet gösteren firmalara, içinde bulundukları rekabet ortamında kullanıcı eksenli bir pazarlama stratejisi uygulamaları konusunda yararlı olacağı beklenmektedir.
Mimari tasarımlarda geçmişin kullanımına yönelik bir araştırma

Geçmiş, yaşanılan dönemden öncesini anlatan bir kavramdır ve bu kavramı Tarih ve Geleneksel diye tanımlanabilecek iki farklı zaman öğesinden oluşmaktadır. Tarih, geçmişşin herhangi bir döneminde yaşanılıp biten, yani bir defaya mahsus bir zaman parçasını anlatırken, geleneksel ise geçmişşin herhangi bir döneminden başlayıp, bugüne intikal eden, hala süren, geçerliğini koruyan alışkanlıkları anlatmaktadır. Bu tez ile, mimari tasarımlarda geçmişşin kullanımı ifadesi ile, tarihi, geleneksel ve yerel biçimlerin kullanımı ifade edilmiştir. Yerel, yöresel değerlerin de birer gelenek olarak sürdüğü ve geleneksel olamayanın yöresel de olamayacağı düşüncesinden hareketle, yerel kökenli mimari anlayışlarında, geçmişş kökenli anlayışlar olarak değerlendirilmiştir. Mimari tasarımlarda geçmişşin yeri ve geçmişşin ifadelerinin kullanımı üzerine tartışmalar, mimarlık gündeminde önemle yer almaktadır. Geçmişin kullanımı konusunda tartışmalar sürerken, birçok mimar, çeşitli nedenlerle çok farklı şekil ve yorumlarla tasarımlarında geçmişşe yer vermektedirler. Ancak, belirli bir ciddiyetten ve disiplinden uzak, mimari bir kaygı taşımayan, çoğu zaman abartılı tasarımlar, şehirlerimizin bir görsel gürültü yumağına dönmesine neden olmaktadırlar. Yapılan araştırmalar, toplumun yeni tasarımlarda, eski ve yeniyi birlikte görmek istediğini (ŞENTÜRER, 1995), mimarların da bu ve benzer nedenlerle geçmişşe genellikle rağbet ettikleri ancak bu tutumlarını düşünsel dayanaklara oturtmadıkları gözlenmiştir (DURUKAN, 1999). Bu durumda, mimari tasarımlarda geçmişşin kullanımından ziyade geçmişşin nasıl kullanılması gerektiği sorusu önem kazandığı ve mimarların genellikle bu konuyu sorgulamadıkları sonucu ortaya çıkmıştır. İyi bir mesleki ve tarihi birikime sahip tasarımcının, başarılı bir geçmişş yorumuna, geçmişşi özsel olarak irdeleyip, tasarımlarında biçimsel tekrar yerine bu 'öz'ü kullanarak ulaşabileceği sonucuna varılmıştır.
Türkiye'de konut iç mekanları ve donatılarında değişim ve süreklilik

Türkiye'deki konut iç mekanları ve donatıları bugünkü durumlarına gelene kadar yoğun bir değişim süreci geçirmiştir. 18. ve 19. yüzyıllardan itibaren konutlarda etkisi görülmeye başlanan Batılı yaşama biçimleri, zaman içinde yerleşmiş ve günümüzde neredeyse tamamen geleneksel biçimlerin yerini almıştır. Çağdaş yaşamın kaynağı ve örneği olarak gösterilen Batı dünyası her yönüyle izlenmiş, hatta taklit edilmiştir. Bu hareketin konut yaşantısına yansıması, iç mekan biçimlenişi ve donatılardaki değişimdir. Çağdaş konut kültürü, iç mekan biçimlenişi ve donatıları ile çoğu yönden Batılı örneklere benzemektedir ancak hala korunan bazı geleneksel biçimlenmeler, terk edilemeyen bazı alışkanlıklar vardır. Hem Batılı hem de geleneksel formlar kimi zaman aynen korunarak, kimi zaman da değişime uğrayarak, hatta dejenere edilerek kullanılmaktadır. Çalışmada günümüz olarak adlandırılan ve çalışmanın ana konusunu oluşturan dönem 1983 sonrası dönemdir. Bu tarihte batılılaşma, modernleşme yaklaşımları değiştiği, öncekilerden farklı bir karakter kazandığı ve bugünkü durumuna geldiği için, bu tarihten içinde bulunduğumuz güne kadarki zaman dilimi hedef dönem olarak seçilmiştir. Geleneksel öğelerin günümüzde nasıl yorumlandığı ve dünyada ortaya çıkan sanat ve tasarım akımlarının, eğilim ve modaların Türkiye'deki konutlara nasıl yansıdığı araştırma boyunca irdelenmiştir. Sonuç olarak bu çalışmada savunulan düşünce; günümüzde konut kültürümüzün bir göstergesi olarak, iç mekan biçimlenmesi ve donatılarının, batılı ve geleneksel formların her ikisine de benzer ve her ikisinden de farklı yönleri ile kendine özgü bir kompozisyon oluşturduğudur. Araştırma çalışması çerçevesinde; sözü geçen değişim süreci bir literatür incelemesi ile özetlenmiş, günümüz konut iç mekan ve donatılarının biçimlenmesinde belirli bir tarz olup olmadığı sorusuna anket çalışmaları, görüşmeler ve gözlemler ile veri toplanarak cevap aranmıştır. Araştırmanın çerçevesi kentte yaşayan, orta gelir seviyesinde, lise ve üstü eğitim seviyesindeki aileler olarak sınırlandırılmıştır. Sözü edilen çalışmalar sonucunda Türkiye'de yaşayan orta sınıf aileler bu son dönemde artık Batılı yaşam biçimlerini neredeyse tamamen içselleştirmiş olduğu ve buna uygun donatı ve iç mekan düzenlemeleri tercih ettiği görülmüştür. Ancak işlevden ve kişisel zevklerden doğan pek çok tercihin kökeninde artık geçerliliği azalmış geleneklerin etkisi görülebilir. Çok basit bazı köklü gelenekler ve çok uzun zamandır süregelen alışkanlıklar bu süreç içinde kendini modern ve pratik şartlara uydurmuştur. Bunlar günümüz donatıları ve planlamaları ile modern bir kimliğe büründürülerek sürmektedir. XII