turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hasta hekim iletişiminin hastanın hekim bağlılığına ve hastane bağlılığına etkisi

Hasta hekim iletişimi, etkin bir sağlık hizmeti sunumu ve hastanın hekim ve hastaneye bağlılığının geliştirmesi bakımından önem arz etmektedir. Bu görüşten hareket ederek gerçekleştirilen bu tezin amacı, etkili bir hasta hekim iletişimi ile hastanın hekime ve hastaneye bağlılığını arasında ilişki olup olmadığını; hasta hekim iletişiminin hekim ve hastaneye bağlığını etkileyip etkilemediğini ve katılımcıların sosyo-demografik özelliklerinin hasta hekim iletişimi, hekime bağlılık ve hastaneye bağlılıkta bir farklılık oluşturup oluşturmadığını ortaya koymaktır. Çalışmada hasta hekim iletişimini ölçmek için Maly ve arkadaşları (1998) tarafından geliştirilen Hasta-Hekim Etkileşimlerinde Algılanan Etkinlik Ölçeği; hastane bağlılığını ölçmek için Price ve Arnould (1999) tarafından hizmet sektörü için geliştirilen ve Wang, Hsiao ve Huang tarafından sağlık hizmetlerine uyarlanan Hastane Bağlılığı Ölçeği; Hekim bağlılığını ölçmek için Price ve Arnould (1999) tarafından geliştirilen hekim bağlılığı, Sharma ve Patterson (1999) tarafından geliştirilen tedavi hizmet kalitesi ölçeği, Hausman ve Mader tarafından geliştirilen kişiler arası hizmet kalitesi ölçeğinde oluşan ve tamamı Wang, Huang ve Howng (2011) tarafından sağlık hizmetlerine uyarlanan hekim bağlılığı ölçeği ile katılımcıların sosyo-demografik özelliklerinden oluşan bir anket formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin geçerlilik ve güvenilirlik analizleri yapılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, yol analizi, bağımsız örneklerde t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, hasta hekim iletişimi ile hekime bağlılık ve hastaneye bağlılık arasın da anlamlı ilişki bulunmaktadır. Hasta hekim iletişimi, hekime bağlılık ve hastaneye bağlılık üzerinde anlamlı etkiye sahiptir. Ayrıca, sosyo-demografik özelliklerden cinsiyetin hasta hekim iletişiminde; medeni durum, meslek grupları ve yaşın hekime bağlılıkta farklılık oluşturduğu bulunmuştur. Diğer sosyo-demografik özelliklerin hasta hekim iletişimi, hekime bağlılık ve hastaneye bağlılık konusunda herhangi bir farklığa sebep olmamaktadır. Çalışmada ayrıca hekim cinsiyetinin hasta hekim iletişiminde, hastanın hekime bağlılığında ve hastaneye bağlılığında farklılık oluşturmadığı tespit edilmiştir. Çalışmanın sonucuna göre, hekim bağlılığı ve hastane bağlılığı oluşturmada hekim hasta iletişimi önemli bir araç olarak kullanılabilir. Bu sebeple hekim hasta iletişiminin hekimlerin mesleki donanımlarının bir parçası olarak değerlendirilmesi ve gerek örgün eğitim sürecinde, gerekse çalışma ortamlarında iletişim becerilerinin geliştirilmesi çaba harcanması önerilmektedir. Bu çabalarının günümüz rekabet ortamında hem hekim bağlılığı, hem de hastane bağlılığı bakımından önemli avantajlar sağlayacağı düşünülmektedir.
Sağlık kurumlarında iletişimin hasta memnuniyeti üzerine etkisi

İletişim 'Bilgi alışverişi bilgi üretme ve anlamlandırma sürecidir'. İletişim, başkalarına bağımlılık gibi bir durumun da ortaya çıktığı hastalıkta hasta açısından anlamı daha da artar. Hastaneler sundukları sağlık hizmetlerinin ertelenemez özellikte olması sebebiyle, hastalara sundukları hizmetin kaliteli ve güvenilir olması gerekir. Bu bağlamda hasta tatmini günümüzde çok önemli bir yer tutmaktadır. Bu nedenle sağlık personeli ile hasta arasında kurulan iletişimin de sağlıklı olması hem hastane açısından hem de hasta açısından çok önemlidir. Bu çalışma, Arnavutluk Askeri Merkezi Hastanesi'ndeki hizmet alan hastalar ile sınırlandırılmıştır. Hastanedeki ayakta tedavi, poliklinik ve klinik hastaları yanı sıra günübirlik yatış çıkış yapan hastalar olmak üzere toplam 300 kişi üzerinde kolayda örnekleme yöntemi seçilerek uygulanmıştır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Ilk iki bölümde teorik kavramlara yer verilmiştir. Birinci bölümde, genel anlamda iletişim kavramı, iletişimin amacı ve önemi; iletişimin öğeleri ve süreci, kurumlarda iletişim kanalları ile kurumlarda iletişim araçları yer almıştır. İkinci bölümde, sağlık kurumlarında iletişim; hasta ve sağlık personeli iletişiminin teorik kısmına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise metodoloji ve uygulamaya yer verilmiştir. Çalışmada sağlık personeli ile hasta arasındaki iletişimin niteliğini belirlemek, taraflar arasındaki sorunları saptamak ve bu sorunlara ilişkin çözümleyici önermelerde bulunmak amaçlanmıştır.
Sağlık çalışanlarında iş aile çatışması ve örgütsel sinizmin iş doyumuna etkilerinin incelenmesi

Amaç:Aksaray ilindeki sağlık çalışanlarının yaşadıkları iş-aile çatışması ve örgütsel sinizmin iş doyumu üzerindeki etkilerinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın evrenini Aksaray ilindeki 2471 (Sağlık İstatistikleri Yıllığı, 2017) sağlık çalışanı, örneklemini ise 335 sağlık çalışanı oluşmaktadır. Araştırma nicel ve tanımlayıcı tipte bir araştırmadır. Örneklem grubunun oluşturulmasında kolayda örneklem yöntemi kullanılmıştır ve verilerin toplanmasında anket tekniğinden faydalanılmıştır. Verilerin kişisel beyana dayalı olması araştırmanın sınırlılıklarını oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Weiss ve arkadaşları (1967) tarafından geliştirilen ve Akkamış (2010) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Minnesota İş Tatmini Ölçeği, Netenmeyer ve arkadaşları (1996) tarafından geliştirilen Efeoğlu (2006) tarafından Türkçe'ye uyarlanan İş-Aile Çatışması Ölçeği, BrandesDharwadkar ve Dean (1999) tarafından geliştirilen ve Kalağan (2009) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Örgütsel Sinizm Ölçeği olmak üzere 3 ölçek kullanılmıştır. Araştırmada yüz yüze anket yöntemi kullanım sonucu elde edilen veriler SPSS programında analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. Bulgular: Minnesota İş Tatmini Ölçeğinde gerçekleşen değişimin %7'si İş-Aile Çatışması tarafından açıklanmaktadır (R2=0,07). Minnesota İş Tatmini Ölçeğinde gerçekleşen değişimin %2'si Aile-İş Çatışması tarafından açıklanmaktadır (R2=0,02). Minnesota İş Tatmini Ölçeğinde gerçekleşen değişimin %18'i Bilişsel Sinizm tarafından açıklanmaktadır (R2=0,18). Minnesota İş Tatmini Ölçeğinde gerçekleşen değişimin %17'si Duyuşsal Sinizm tarafından açıklanmaktadır (R2=0,18). Minnesota İş Tatmini Ölçeğinde gerçekleşen değişimin %6'sı Davranışsal Sinizm tarafından açıklanmaktadır (R2=0,06). Sonuç: İş-Aile Çatışması Ölçeği, İş-Aile Çatışması alt boyutu ortalamasının Aile-İş Çatışması alt boyutu ortalamasından yüksek olduğu; Örgütsel Sinizm Ölçeği Duyuşsal alt boyutu ortalamasının Örgütsel Sinizm Ölçeği Davranışsal alt boyutu ortalamasından daha yüksek olduğu; Minnesota İş Tatmini Ölçeği İçsel Doyum alt boyutu ortalamasının Dışsal Doyum alt boyutu ortalamasından ve Minnesota İş Tatmini Ölçeği Genel Doyum ortalamasının yüksek olduğu ve dışsal doyum ortalamasının genel doyum ortalamasının da altında kaldığı sonucu elde edilmiştir.
Hasta hakları algısının gelişmesinde medyanın etkisi

Hasta hakları, insan haklarının sağlık alanında uygulanması olarak tanımlanabilir. Toplumun hasta hakları konusunda bilinçlendirilmesi bu hakların uygulanması açısından büyük önem taşımaktadır. Her geçen gün hayatın her alanında daha fazla kullanılan medyanın hasta hakları konusunda toplumun bilinçlendirilmesinde önemli rol oynayacağı düşünülmektedir. Çalışmanın amacı hasta hakları algısının gelişmesinde medyanın etkisinin olup olmadığı ve medyadan edinilen bilgilerle hasta haklarının önemini algılama ve hasta hakları konusunda sorun yaşama sıklığı arasında bir ilişki olup olmadığını araştırmaktır. Ayrıca çalışmada katılımcıların sosyo-demografik özelliklerine göre, hasta haklarının önemini algılama, hasta hakları konusunda sorun yaşama sıklığı ve medyadan edinilen bilgiler de farklılık olup olmadığı da incelenmektedir. Çalışmada veri toplama aracı olarak ilgili literatür ve Hasta Hakları Yönetmeliğinden yararlanılarak hazırlanan bir anket formu kullanılmıştır. Çalışma 1 Şubat 15 Nisan 2015 tarihleri arasında Sakarya İlinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmadan elde edilen verilerin geçerlilik ve güvenilirlik analizleri yapılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, yapısall eşitlik modeli, bağımsız örneklerde t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Analizler %95 güven aralığında gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın bulgularına göre, hasta haklarının önemini algılama, hasta hakları konusunda sorun yaşama ve medya kullanımı arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişki bulunmaktadır. Ayrıca, medyanın, hasta haklarının önemini algılama ve sorun yaşama sıklığı üzerinde anlamlı etkisi vardır. Buna karşılık, hasta haklarının önemini algılamanın, sorun yaşama sıklığı üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamaktadır. Sosyodemografik özelliklerden yaş, sorun yaşama sıklığı ve medya kullanımında; meslek ve eğitim düzeyi ise hasta hakları konusunda sorun yaşama sıklığında anlamlı fark oluşturmaktadır. Sonuç olarak, medyadan edinilen bilgilerin hasta haklarının önemini kavrama ve sorunların ortaya çıkmasında etkisi bulunmaktadır. Buna göre, hasta haklarının medyada sistemli şekilde daha sık yer alması hasta hakları algısının gelişmesi açısından önemli görülmektedir.
Organ doku nakli ve organ bağışının boyutları : Türkiye uygulaması

Organ/doku nakilleri, kronik organ yetmezliği hastalıklarında ve kompozit doku kayıpların da alternatifi olmayan tedavi şekli olarak uygulanmaktadır. Çalışmanın amacı, organ/doku nakillerinin gelişimini etkileyen organ/doku bağışlarının yetersizliğine etki eden faktörlerin incelenmesi, Türkiye'de organ/doku nakilleri ve bağışların mevcut durumunun değerlendirilmesidir. Çalışma üç bölüm halinde planlanmış, birinci bölümde temel tanımlamalara ve gelişim sürecine yer verilmiş, ikinci bölümde organ ve doku nakline ilişkin yasal düzenlemeler incelenmiş, üçüncü bölümde ise organ ve doku bağışına etki eden faktörler ve Türkiye'deki organ/doku bağış ve nakil düzeyleri istatistiklerine yer verilmiştir. Bu çalışma tarihçi metottan yararlanılarak hazırlanmıştır. Bu metod çerçevesinde kaynak taraması tekniği esas alınmış olup, bunun yanında mesleki deneyim ve tecrübelerden de yararlanılmıştır. Ülkemizde, organ/doku bağışlarının yetersizliği, organ/doku nakli için ulusal bekleme listesine kayıtlı hasta sayılarının katlanarak artmasına, birçoğunun ise organ bulamadan ölümlerine neden olmaktadır. Organ/doku bağışlarının yetersizliğine neden olan en önemli faktör, beyin ölümü gerçekleşen birçok hastanın yakınlarından onay alınamaması nedeniyle organların kullanılamamasıdır.
Gebelik sürecinde poliklinik takibinin gebelerin sağlık bilgi düzeyine katkısı

Anne adayı için gebelik süreci önemli ve özen göstermesi gereken bir dönemdir. Genellikle gebelik dönemi boyunca kontrollerde anne adayı doğacak bebeğinin ve kendisinin sağlığı hakkında bilgi edinirken bir yandan da gebelik süreci ile ilgili bilgi edinmektedir. Anne adayının düzenli doktor kontrolüne gitmesi hem sağlıklı gebelik geçirmesini sağlayacak hem de annenin gebelik dönemi ve bebek ile ilgili bilgi edinmesini kolaylaştıracaktır. Bu araştırma, gebe olan ve doğum için sağlık kurumuna başvuran gebelerin yaptırdığı poliklinik takiplerinin sağlık bilgi düzeyine olan katkısını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın kapsamını İstanbul Pendik ilçesinde özel bir hastaneye başvuran gebeler oluşturmaktadır. 500 kişilik bir gebe örneklemi ile çalışılmıştır. Kadın doğum polikliniğine gelen gebe kadınlara yüz yüze anket çalışması yapılmıştır. Araştırma, (Haziran 2015 Şubat 2016) tarihleri arasında olan başvuruları içermektedir. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel metotların yanı sıra niceliksel verilerin karşılaştırılmasında Student t Test veya Oneway Anova Testi kullanılmıştır. Gebelik sürecine ilişkin bilgi düzeyleri yaş, eğitim, iş/meslek durumu, gelir düzeyi gibi sosyo-demografik özelliklere göre farklılık göstermemekte, buna karşın SGK'lı olma, doktora/kontrole gitme, doktorla iletişime geçme sıklığıyla ilişkili olduğu saptanmıştır. Düzenli ve sık kontrole giden olguların gebelik sürecine ilişkin bilgi düzeyi puanı, gitmeyenlerden yüksek ve istatistiki anlamlı bulunmuştur. Gebelik ve doğum ile ilgili bilgi edinme kaynağı internet ve doktor olan olgular ile talebi üzerine bilgilendirilmiş olguların bilgi düzeyi yüksekliği istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Buna göre poliklinik takiplerinin aynı zamanda eğitim işlevini yerine getirdiği söylenebilir. Gebeleri, sağlık kurumlarına rutin kontrollere gitmeye teşvik etmek aynı zamanda eğitim yoluyla da anne ve bebek sağlığına katkı sağlayacaktır.
Palyatif bakım ihtiyacı olan kanser hastaları ve hasta yakınlarının karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri

çalışmanın amacı palyatif bakım ihtiyacı olan kanser hastaları ve hasta yakınlarının karşılaştıkları sorunların tespit edilmesi ve çözüm önerileri sunulmasıdır. Araştırmanın evrenini İstanbul Tıp Fakültesi Hastanesi İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsünde Onkoloji servisinde takip ve tedavi alan hastalar ve hasta yakınları oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında toplamda 400 hasta ve hasta yakınına anket yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket formu kullanılmıştır. Ankette toplam 36 soru yer almaktadır. 3 adet demografik özelliklere ve 33 adet palyatif bakıma yönelik sorular yer almaktadır. Araştırmada veri analizi Statistical Package for Social Sciences 16.0 paket programında yapılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde frekans ve yüzde istatistiklerinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda hasta ve hasta yakınlarının palyatif bakım sürecinde çeşitli sıkıntılarla karşı karşıya kaldıkları tespit edilmiştir. Palyatif bakım sürecinde hasta ve hasta yakınları hekim, hemşire ve sağlık personeli ile iletişim sorunu yaşamakta ve karşılaştıkları sorunlar karşısında yardım alamamaktadırlar. Bununla beraber özellikle hastanenin fiziksel şartları, bakım sürecindeki sıkıntıyı arttırmaktadır. Kalınan odalar yeterince temiz olmamakta, odaların konforu sağlanmamakta ve hastanede sosyal ortamlar bulunmamaktadır.
Gelişmekte olan Avrupa ülkelerinde sağlık harcamalarının analizi

Toplumun sağlıklı ve güvenli bir şekilde yaşayabilmesi için kamu sağlık hizmetleri her geçen gün daha fazla önem kazanmaktadır. Bunun sonucunda toplumlar sağlık hizmetlerinin sınırlarının genişletilmesi gerektiği fikrini her geçen gün daha fazlabenimsemektedir. Sağlık sektörü ülke ekonomisinin gelişimi açısından önemli bir rol oynadığı gibi; ülke ekonomisi de sağlık hizmetleri ve sağlık finansmanına pozitif veya negatif etki edebilmektedir. Sağlık harcamaları göstergeleri ülkelerin gelişmişlik düzeyinin belirlenmesinde kullanılan önemli göstergelerdendir. Son yıllarda kişi başına düşen gelirin artması, nüfusun yaşlanması, bireylerin sağlık bilicinin ve eğitim düzeyinin yükselmesi, teknolojik cihaz ve tedavilerin daha fazla kullanılması gibi nedenlerden dolayı ülkelerin sağlık harcamalarında artış görülmüştür. Bireylerin sağlıklı olması üretkenliğin ve kalkınmanın devamlı olmasını sağlamaktadır. Bundan dolayı gelişmekte olan ülkeler sağlık politikalarını daha iyi hale getirebilmek için; kaynaklarını verimli kullanmak, daha etkin ve ulaşılabilir bir sağlık hizmet vermek ve sağlık için yapılan çalışmaları desteklemek gibi finansal ve yapısall düzenlemelerioluşturmalıdır. Bu çalışmada sağlık hizmetleri ve sağlık hizmetlerinin finansmanı hakkında bilgiler verilmiştir. Ayrıca gelişmekte olan Avrupa ülkelerinin sağlık harcamaları üzerinde durulmuştur. Gelişmekte olan Avrupa ülkelerinin sağlık harcamaları göstergeleri çok boyutlu ölçekleme analizi ile incelenmiştir. Analiz sonucunda ülkelerin birbirlerine olan benzerlik ve farklılıkları saptanmıştır. Türkiye'nin en benzer durumda olduğu ülkenin Romanya, en çok farklılık gösterdiği ülkenin ise Arnavutluk olduğu tespit edilmiştir. Macaristan, Letonya ve Litvanya'nın bir alt grup oluşturduğu görülmüştür. Gelişmekte olan 13 Avrupa ülkesindediğer ülkelerden en çok ayrışan ülkenin Hırvatistan olduğu tespit edilmiştir. Bu farklılıklarınoluşma sebepleri sağlık harcamaları göstergeleri aracılığıyla değerlendirilmiştir. Türkiye'nin gelişmekte olan diğer Avrupa ülkelerine göre en çok ayrıştığı sağlık harcamaları göstergeleri tespit edilmiştir. Son olarak gelişmekte olan ülkelerin sağlık harcamalarını daha verimli kullanabilmesi için öneriler verilmiştir.
Sağlık kurumlarındaki sağlık çalışanlarında iş doyumunun incelenmesi

Araştırma İstanbul ilindeki Eyüp Devlet Hastanesi ve Şanlıurfa ilindeki Viranşehir Devlet Hastanesi'nde çalışan sağlık personelinin, iş doyum düzeylerini ve iş doyum düzeylerini etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla, kesitsel olarak yapılmıştır. Araştırma kapsamına, her iki hastanede çalışan 440 sağlık personelinden, anket uygulamasını kabul eden 314 sağlık personeli alınmıştır (katılım: %71.4). Veriler Kişisel Bilgi Formu, Minnesota İş Doyum Ölçeği kullanılarak toplanmış, SPSS 18.0 paket programında değerlendirilmiştir. Araştırmada iş doyumu puan ortalaması yönünden arasında önemli farkın bulunduğu faktörlerin; meslek, çalışılan birim, meslek seçimi, mesleğin kişiye uygunluk durumu, çocuğu dışında bakmakla yükümlü olduğu kimsesinin olması, çalıştığı kurumun kişisel bilgi, beceri ve yetenekleri geliştirici olanaklar sağlama durumu, çalışma nedeni ve gelir düzeyi olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonucunda iki hastane arasında farkın istatiksel olarak önemli olduğu faktörlerin; yaş, meslek, bölüm, çalışma nedeni, meslek seçimi ve gelir düzeyi olduğu belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar ışığında; sağlık personelinin iş doyumunu dolayısıyla hizmetin etkinliğini artırmak amacıyla, yöneticilere ve iş doyumu ile ilgili çalışma yapacak olan araştırmacılara yardımcı olabilecek öneriler getirilmiştir.
Sağlık Bakanlığı'nın performansa dayalı hizmet sunumunun hekimlerin motivasyonuna etkisinin değerlendirilmesi

KIZILAY, Hüseyin. Sağlık Bakanlığının Performansa Dayalı Hizmet Sunumunun Hekimlerin Motivasyonuna Etkisinin Değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2019. Bu çalışma Sağlık Bakanlığının gerçekleştirmiş olduğu performansa dayalı hizmet sunumunun hekimlerin iş yaşantısında motivasyonlarını ne ölçüde etkilediğini analiz etmek amacıyla Ankara ilinde bir hastanede gerçekleştirilmiştir. Çalışmada hekimlere anket uygulaması yapılmıştır. Yapılan çalışmanın sonucunda, performans sisteminin hekimlerin iş motivasyonuna etki eden hem pozitif hem de negatif unsurlar bulunmuştur. Başlıca negatif unsurlar, hekimlerin izin ve dinlenme süresinin kısalması ve ücret eşitsizliğinden kaynaklı motivasyon düşüklüğü öne çıkmıştır. Performansa dayalı sağlık sisteminin bu hali ile devam etmesi sonucunda, düşük motivasyonlu çalışan hekimlerin oranı artacağı düşünülmektedir. Uygulanan sistemin işlerliğinin sürdürülebilmesi için düzenlemeler yapılmalı, daha kapsamlı ve büyük katılımın olduğu yeni çalışmalar düzenlenmelidir.
Tıbbi dokümantasyonun sağlık kurumları açısından önemi ve bir uygulama: Kamu ve özel hastane çalışanlarının tıbbi kayıt sistemine yönelik tutumları

Sağlık kuruluşlarında birbirlerinden farklı düzey ve alanlarda birçok tıbbi doküman kullanılmaktadır. Sunulan sağlık hizmetlerinin hayati bir değer taşıması beraberinde tıbbi dokümantasyon süreçlerinin de etkin ve düzenli yönetimini ve kullanımını gerektirmektedir. Tıbbi dokümanların hastalar açısından bu derece öneminin yanı sıra sağlık çalışanları, sağlık kuruluşları, adli tıp, halk sağlığı ve eğitim çalışmaları yönünden de büyük bir öneme sahiptir. Bu çalışmada; İstanbul ili Bakırköy bölgesinde bulunan kamu ve özel hastanelerde çalışan hekim ve diğer uygulayıcı personellerin tıbbi dokümantasyon süreçlerine ilişkin tutumlarının ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu amaçla 450 kişiye 34 soruluk anket uygulanmıştır. Elde edilen veriler ''SPSS for Windows 22 .00'' programı ile analiz edilmiştir. Demografik değişkenlere ait analizlerde t-testi ve ANOVA testi uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda araştırmamızdaki üç değişken olan ''Form Tıbbi Kayıt Sistemine Yönelik Tutum'' , ''Elektronik Tıbbi Kayıt Sistemine Yönelik Tutum'' ve ''Kalite ve Akreditasyon Açısında Tıbbi Kayıt Sistemine Yönelik Tutum'' Uygulayıcı sağlık çalışanlarının demografik özelliklere göre algılama düzeylerinde farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Özellikle meslek grubu tıbbi sekreter olanların, kurum açısından özel hastane çalışanlarının ve gelir düzeyleri açısından ise asgari ücret seviyesinde çalışanlarının tüm boyutlarda diğerlerine göre algılama düzeyleri açısından daha yüksek puan verdikleri tespit edilmiştir.
Hekim ve hemşirelerde iş tatmini ile hasta güvenliği kültürü algılamaları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Amaç: Araştırmanın amacı, hekim ve hemşirelerde iş tatmini ile hasta güvenliği kültürü algılamaları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Materyal ve Metot: Araştırma, Mart 2018 -Temmuz 2018 tarihleri arasında, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nde görev yapmakta olan hekim ve hemşirelere yönelik olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evreninin 1264 hekim ve hemşire oluşturmuş, gerekli örneklem büyüklüğü 407 kişi olarak belirlenmiştir. Araştırmada verilerin elde edilmesi için anket formu kullanılmıştır. Anket formu, kişisel bilgiler, Hasta Güvenliği Kültürü Hastane Anketi (Hospital Survey on Patient Safety Culture ve Minnesota İş Tatmini Ölçeği olmak üzere 3 kısımdan oluşmaktadır. Anket formu ile elde edilen veriler IBM SPSS programı ile analiz edilmiştir. Araştırmada, nicel bulgulara ortalama standart sapma ve ortanca şeklinde, nitel bulgulara frekans ve yüzde şeklinde yer verilmiştir. Bulgular: Araştırmaya 171 hekim, 236 hemşire katılmıştır. Hekim ve hemşirelerin iş tatminlerinin cinsiyet, eğitim durumu, unvan ve meslek gruplarına göre, hasta güvenliği kültürü algılamalarının tüm sosyo-demografik özelliklere göre anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Katılımcıların iş tatmini ile hasta güvenliği kültürü algılamaları arasında ilişki olduğu saptanmıştır. Dışsal doyum hasta güvenliği kültüründeki değişimin %13,4'ünü açıklamaktadır (R2=0,134). Katılımcıların dışsal doyumu ( =0,294) hasta güvenliği kültürü algılamalarını pozitif yönde etkilemektedir. Sonuç: Hekim ve hemşirelerin iş tatminlerinin arttırılması, hasta güvenliği kültürünü algılamalarının iyileştirilmesine yardımcı olabilir. Gelişmiş hasta güvenliği kültürünün hakim olduğu kurumlarda çalışanlar, hasta güvenliğinin sağlanması ve sürdürülmesi yönünde davranışlarda bulunabilirler.