turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Finansal piyasalarda küreselleşme

Küresellesme hayatımızın her alanında karsılastıgımız çok boyutlu ve karmasık bir süreçtir. Küresellesme sürecinin bir parçası ve uzantısı olarak son yüzyılda dünya ekonomisinde yasanan en önemli gelismelerden birisi hiç süphesiz finansınuluslararasılasmasıdır. Finans piyasalarının küresellesmesi ile para bulundugu mekandan bagımsız, serbestçe dolasır hale gelmis, ulusal finans piyasalarını ayıran sınırlar ortadan kalkmıs, finans piyasaları kontrol ve sınırlandırmalardan arındırılıp uluslararası rekabete açılmıstır. Finansın uluslararasılasması sonucunda, sermaye ve finansman gittikçe küresellesmekte ve ulusal sınırlar önemini yitirmektedir. Mal ve sermaye piyasalarının serbestlesmesi küresellesmenin hız kazanmasına neden olmus, ülkeler arasındaki uzaklıklar önemini yitirmistir. Böylesi bir ortamda bir ülkede yasanan gelismeler diger ülkeleri de etkisi altına almaya baslamıstır. Finansal küresellesme ve onun beraberinde gelen finansal liberalizasyon birçok ekonomik krize neden olmustur. Bu çalısmada finans piyasalarındaki küresellesmenin gelisimi incelenmistir.
Kamu ve özel kesim ayrımında sabit sermaye yatırımları ile milli gelir ilişkisi: 1963-2018 Türkiye örneği

Milli gelirin pek çok yapı taşı bulunmakla birlikte dikkate alınması gereken değişkenlerden biri sabit sermaye yatırımlarıdır. Milli gelirin sürekliliğini sağlamak ve istihdamı arttırmak yönünde atılacak olan ilk adımlardan olan sabit sermaye yatırımlarını kamu ve özel kesim gerçekleştirmektedir. Türkiye ekonomisine bakıldığında; milli geliri arttırmak, kamu üzerindeki yükü hafifletmek ve özel sektör sabit sermaye yatırımlarına teşvik vermek amacıyla birçok politika uygulanmıştır. Bunun sonucunda milli gelir içindeki özel sektör sabit sermaye yatırımlarının payı artmıştır. Çalışmada kamu ve özel sabit sermaye yatırımları ayrımında sabit sermayenin milli gelir ile ilişkisi, 1963- 2018 dönemi için araştırılmıştır. 3 değişkenden oluşan 56 yıllık veri setine zaman serisi analizi yöntemi kullanılarak, Johansen eşbütünleşme ve Granger nedensellik testleri uygulanmıştır. Analiz sonuçlarına göre, değişkenler arası uzun dönemli eşbütünleşik ilişki bulunamamıştır. Kısa dönemli ilişki araştırılmak üzere VAR Granger nedensellik testi yapılmış olup, milli gelir ile kamu sabit sermaye yatırımları arasında nedensellik ilişkisi bulunamamıştır. Diğer yandan mili gelirden özel sektör sabit sermaye yatırımlarına, özel kesimden de kamu sabit sermaye yatırımlarına doğru tek yönlü nedensellik ilişkisi tespit edilmiştir.
Veri zarflama analizi ve bankacılık sektöründe uygulamaları

Veri Zarflama Analizi gerek özel sektörde gerekse kamu sektöründe kullanılabilecek ve işletmelerin etkinliğini kendi arasında göreli olarak ölçüp etkin olmayan işletmelerin zayıf yönlerini ortaya koyabilecek parametrik olmayan bir yöntemdir. Yöntemin pratikliği ve parametrik yöntemlere nazaran daha kullanışlı olması son yıllarda Veri Zarflama Analizine olan talebi arttırmıştır. Bu çalışmada öncelikle teorik açıdan veri zarflama analizi ve türetildiği sınır verimlilik kavramı açıklanmıştır. 2. bölümde teknik verimlilik kavramına değinilmiştir. 3. bölümde ölçeğe göre getiri kavramına, 4. bölümde ise veri zarflama analizinin uygulama aşamaları, göreli verimlilik, verimlilik sınırı ve referans grupları kavramlarına yer verilmiştir. 5. bölümde veri zarflama analizinin alternatif modellerle karşılaştırılması konusu ele alınmış, 6. ve 7. bölümlerde ise temel VZA yöntemlerine değinilmiştir.8. bölümde veri zarflama analizinin uygulanabilmesi için gerekli olan adımlar anlatılmış tır.9. bölümde bankacılık sektöründe geleneksel veri zarflama analizinin karlılıkmodelinden farklı olarak servis kalitesi ve maliyet modellemelerine yer verilmiştir. Son bölümde bir bankanın 50 orta ölçekli şubesine VZA uygulaması yapılmıştır. Modelde girdi ve çıktılar olarak ikisi girdi ve dördü çıktı olarak toplam 6 rasyo kullanılmış ve müşteri karlılığı, personel verimliliği ve kaynak kullanımı açısından şubelerin etkinliği tek modelde incelenmiştir. Modelin çözümünde Lindo paket programı kullanılmıştır.
Credit risk management: A comparative study between Islamic and conventional banks in Turkey

Bu araştırmada, katılım bankaları ve konvansiyonel bankalarda kredi riskini belirleyen değişkenler belirlenmek amaçlanmaktadır. İslami ve Konvansiyonel Bankalar arasında bir karşılaştırma vurgulanmıştır. Araştırmacı, panel verinin sabit etkiler modelini kullanarak, Türkiye'de üç Katılım Bankasına ait üç aylık verileri 2008 Ç1- 2017 Ç4 arasındaki dönemleri analiz etmek için kullandı. Geleneksel bankalar için, Türkiye'deki önceki araştırmalar, İslami bankaları geleneksel bankalarla karşılaştırmak için kullanılmıştır. Takipteki krediler oranı kredi riski mümesseli olarak kullanılmıştır. Ampirik sonuçlara göre, Katılım bankalarındaki takipteki krediler, özel karşılıklar ve kredi / mevduat oranlarından olumlu yönde etkilenmekte ve ölçekten olumsuz yönde etkilenmektedir. Geleneksel bankalarda ise net faiz marjı, özel karşılıklar, sermaye yeterlilik oranlarından olumlu yönde etkilenmekte ve kredi / mevduat oranı, kredi / aktif oranı ve hacminden olumsuz yönde etkilenmektedir. İslami bankalar ile geleneksel bankalar arasında, kredi zararları ve Alacaklar / Aktifler oranları haricinde, tüm çalışma değişkenleri bakımından belirgin farklılıklar vardı.
Gelir üzerinden alınan vergiler açısından bankacılık sektörü

'Gelir Üzerinden Alınan Vergiler Açısından Bankacılık Sektörü' adlı tez çalışmasının konusu; bankacılık sektöründe uygulama alam bulan vergileri ortaya koymak ve özel olarak banka İşletmeleri İle müşterilerinin elde ettikleri kazanç ve iratlar üzerinden alınan gelir vergilerini ayrıntılı olarak incelemektir. Konunun işlenmesi sırasında, gelir vergileri ve bu vergilerin bankacılık sektörüne etkilerinin tarihsel gelişimi de ele alınacaktır. Çalışmanın son bölümünde konunun daha somut hale gelmesi için bankaların gerçek ve teorik vergi yükleri de ortaya konulacaktır. Tezde araştırma modeli olarak, bilgi edinmeye yönelik keşfedici bir araştırma modeli kullanılmıştır. Çalışma sırasında ihtiyaç duyulan verilerin büyük bir çoğunluğu literatür taraması sonucunda, bir kısmı da yetkili ve ilgili kişilerle yapılan görüşmeler sonucunda elde edilmiştir. Tez çalışmasıyla elde edilen en önemli sonuç; son zamanda önemli değişiklikler geçirmiş olan vergi mevzuatı doğrultusunda, banka işletmelerinin ve banka müşterilerinin gelir üzerinden alman vergiler açısından taşımış oldukları yükümlülüklerin komple olarak görülebilir olmasıdır.
Türkiye'de bankacılık krizleri ve gözetim otoritelerinin etkinliği

Dünya ekonomisinde özellikle 1970'li yıllardan sonra hızla gelişen küreselleşme süreci sonucunda ülke ekonomileri daha kırılgan bir hale geldi. Ülkemizde ise 24 Ocak kararları diye adlandırdığımız 24 Ocak 1980'de alınan kararlar sonucu dışa açılım süreci hızlandırılmıştır. Ekonomik sistemimizin ise tam manasıyla bu sürece hazır olmayıp birçok eksikliği bulunmaktaydı. Çarpık ekonomi ve sağlam temeller üzerine oturmamış bankacılık sektörü, 1994 yılı krizine ve oradan da 1999 yılında birçok bankanın TMSF'ye devredilmesi son olarak da 2000- 2001 krizine sürüklemiştir. Bu tez çalışmamızda krizler ve bankacılık sektörünü krize götüren nedenler irdelenmiştir. Bankacılık sektörünü krizden korumak için alınan önlemler bahsedilmiş ve TCMB, BDDK ve TMSF'nin bu süreçte hangi konumda yer aldığı tartışılmıştır. Bunun yanı sıra gözetim otoriteleri olarak BDDK ve TMSF'nin kurumsal yapıları görevleri ve ekonomi üzerinde etkinliği hakkında detaylı bilgiler verilmiştir. Bankacılık sektöründe gözetim otoritelerinin 1980 sonrasında ve 1994 krizinde ve krizden sonraki süreçte tam manasıyla vazifesini yerine getiremediği görülmüştür. Bu süreçte vazifesini yerine getirememesini 2000- 2001 krizindeki ekonomik göstergelerle açıklamaya çalıştık. Şubat 2001 krizinin ülke ekonomisine getirdiği maliyetler üzerinde durulmuş ve gözetim otoritelerinin etkinliğinin eksik olmasının sebep olduğu bankacılık krizleri ve batan bankalar hakkında bilgi verilmiştir. Şubat krizinden sonra yeniden yapılanan bankacılık sektörünün ve etkinliği artırılmış gözetim otoritelerinin bankacılık sektörüne yaptığı olumlu sonuçtan bahsedilmiş ve cumhuriyet tarihinin en sağlam dönemine ulaştığı anlaşılmıştır. Tez çalışmasında ulaştığımız sonuç gözetim otoritelerinin eksikliği sonucu kırılgan bir bankacılık sektörünün ülke ekonomisini krize sürükleyen en önemli unsurlardan biri olduğu anlaşılmıştır. Tam tersi bir durumda ise sağlam bir denetim sonucu ulaşılan sağlam bir bankacılık sektörü ekonomiyi ayakta tutan önemli yapı taşlarından biri olacağının kanıtı olmasıdır.
Katılım bankalarının kullandırdıkları krediler ve karşılaştıkları riskler

1970'lerden itibaren uluslararası finans piyasalarında ağırlığını hissettirmeye başlayan faizsiz bankacılık sistemi birçok ülkede atıl kaynakları harekete geçirmek suretiyle ekonomik kalkınmaya sağladığı katkılar nedeniyle benimsenmiş ve giderek yaygınlık kazanmıştır. Türkiye'de 1983 yılında Kanun hükmünde Kararname ile kurulmasına izin verilen ilk adıyla Özel Finans Kurumları yeni adıyla Katılım Bankaları Dünyada özellikle son yıllarda çok büyük bir gelişme kaydetmişlerdir. Ülkemizde Katılım Bankaları özellikle 2001 yılından sonra büyük bir atılım içerisine girmiş ve diğer ticari bankalar ile rekabet edebilir hale gelmişlerdir. Bunda 1999 ve 2001 yıllarında mevzuatta yapılan değişiklik ile Katılım Bankalarının Bankalar Kanununa tabi olması ve Katılım Bankalarının ticari bankalar ile eşit haklara kavuşmasının büyük etkisi bulunmaktadır. Katılım bankaları özel cari hesaplar ve katılma hesapları yöntemiyle fon toplamaktadırlar. Katılma hesaplarında önceden belirlenmiş bir getirisi garantisi yoktur. TL, USD ve EURO bazında vadeli hesaplarda toplanan fonlar, Kurumsal Finansman Desteği, Bireysel Finansman Desteği, Finansal Kiralama ve kar/zarar ortaklığı yöntemleriyle değerlendirilmektedir. Ticaretin ve sanayinin ihtiyaç duyduğu, hammadde, emtia, gayrimenkul, makine ve teçhizatın temini, katılım bankacılığı prensiplerine uygun olarak, yani mal alım satımının finansmanı yoluyla sağlanmaktadır. Ayrıca katılım bankaları gayri nakdi kredi ve kredi kartı, kiralık kasa hizmeti gibi diğer bankacılık hizmetlerini de sunmaktadırlar. Katılım bankaları kredi riski, ülke riski, operasyonel risk, sermaye yetersizliği ve likidite riskini faaliyetleri gereği üstlenirler. Katılım bankaları faizsiz bankacılık esasına göre çalıştıklarından faiz oranı riskini üstlenmezler. Döviz kuru riskini ise topladıkları mevduatın döviz cinsine ve vadesine göre kredi kullandırımı yaptıklarından kur riskini üstlenmezler. Katılım Bankaları kur riskini sadece uluslararası işlemler ve piyasalarda döviz alım satımı yaptıklarında üstlenmektedirler. Türkiye'de faiz bankacılık esasına göre çalışan kurumlar içinde tek tasfiye edilen İhlas Finans Kurumu A. Ş. tasfiyesine iten nedenler likidite riski, ortaklara kullandırılan krediler ve risk bilincinin oluşmaması olarak belirlenmiştir.
Türk bankacılığının dışa açılması ve finans piyasasındaki etkinlikleri

Gelişmekte olan ülkemizde yatırımların finansmanında etkili rolü olan bankacılık sektörü, gelişen teknoloji ve çağdaş hizmet anlayışıyla Türkiye ekonomisi açısından önem taşımaktadır. Bankacılık sektörü finansal piyasada üstlendiği rol ile fon fazlası olan kesimden fon talep eden kesime kaynak aktarmaktadır. Bankacılık sisteminde faaliyet gösteren kurumlar genel anlamda aracılık etme, kaynaklara mobilite sağlama, kaynak kullanımını iyileştirme, kısa sureli fonlar uzun sureli fon haline dönüştürme, kaydı para diğer bir ifade ile banka parası yaratma, Merkez Bankası'nın piyasalarda istikran sağlamak amacıyla uyguladığı para politikalarının etkinliğini arttırma ve uluslararası ticareti geliştirme gibi temel işlevler üstlenmiş bulunmaktadır. 19801i yıllarda finansal piyasalarda oldukça hızlı bir gelişme olmuştur. Finansal kurumların en önemlisi olan bankacılık da bu gelişmeden büyük ölçüde payını almıştır. Dünyadaki globalleşme eğilimleri sonucunda çeşitli birlikler oluşmuş ve dünya ticaretinin serbestleşmesi olayların dışında kalmamak için piyasa ekonomisinin gerektirdiği serbestleşmeyi gerçekleştirmeye çalışmaktadır. Para piyasasına devletin daha az müdahalesi, piyasa mekanizmasının gereğidir. İstikrarlı bir ekonomi içinde buna ihtiyaç vardır. Türkiye'de bu yapı içinde en az uyum sorunu bankacılıkta yaşanmaktadır. Çünkü hem teknoloji hem de yapı olarak gelişmeye ve değişmeye elverişlidir. Sadece hukuki olarak ve personel açısından problemler vardır ki bunun da zamanla ekonomik istikrara kavuşmasıyla yoluna gireceği bir gerçektir. Günümüz dünyasında uygulaması 1900'lü yılların ikinci yarısına rastlayan uluslararası Finansman Teknikleri ve Risklerden, korunma yöntemleri ancak 1980'li yıllardan sonra Türkiye'de uygulanmaya başlanmıştır. Bu teknikler yabancı bankaların Türkiye'de şube açmalarıyla daha da yaygınlaşmıştır. Türkiye'nin 1980 sonrası uyguladığı ihracata dayalı sanayileşme politikası ile birlikte ihracatın finansman sorunu gündeme gelmiş ve ihracatın finansmanı için bir alternatif arayışı gündeme gelmiştir. Türkiye'de 1980 yılından sonra uygulanmaya başlanan Finansman Teknikleri şu an yaygın olarak kullanılmaktadır. Türkiye'nin riskli bir ülke olması da bu tekniklerin önemini arttırdığı kanısındayız.
Türkiye'de bankacılık sektöründe dövize endeksli bireysel krediler

Bu çalışmada Bireysel Krediler genel başlığında Dövize Endeksli Bireysel Krediler konusu anlatılmaya, tercih edilme nedenleri, kullanım koşulları, döviz kurlarında beklenmeyen yükselmelerden doğan risklerin bankalar ve kredi kullanıcılarına etkileri incelenmeye çalışılmaktadır. Ülkemizde bankalar 2009 ortalarından bu yana dövize endeksli kredi kullandırmamakta olsalar da önceki yıllarda kullandırılan DEK bireysel krediler sektörde yaşanan finansal kriz dönemlerinde önemli bir sorun kaynağı olmuş, ciddi toplumsal sonuçlara yol açmıştır ve etkileri günümüzde de devam etmektedir. Türk Lirası bireysel kredilere göre sağladığı avantajlar nedeniyle özellikle düşük gelir grubu tarafından tercih edilen bu kredilerde, bankacılık sektöründe yaşanan krizlerin de önemli nedenlerinden olan döviz kuru yükselmeleri taksit geri ödeme tutarlarında büyük boyutlu yükselmelere yol açmış, kredi kullanan kesimler ciddi ödeme zorlukları yaşamışlardır. O derecedeki bu durum dövizzedeler diye bilinen toplumsal bir kesimin doğmasına yol açmıştır. Bu toplum kesimi yargı yoluyla geri ödeme tutarlarını düşürmenin yasal yollarını aramaya yönelik uzun süreli çabalarını hala sürdürmektedir. Çalışmanın temel konusu, yaşanan ve tekrarlanan her krizde yeniden gündeme gelen bu soruna rağmen insanların neden hala dövize endeksli kredi almakta ısrar ettikleri ve neden her krizde aynı trajik olayların tekrarlandığı olacaktır. Temel tezimiz geçmişşte birçok kez tekrarlanarak yaşanan olumsuzluklara rağmen ülkemizde koşullar oluştuğunda gelecekte de DEK bireysel kredi kullanılmaya devam edileceği ve yaşanan her krizde döviz kurlarında meydana gelecek beklenmedik artışlar nedeniyle benzer sorunların yaşanacağıdır.
Ulusal kriz dönemlerinde katılım bankalarının likidite ve karlılık açısından incelenmesi: 2010-2017 döneminin karşılaştırmalı analizi

Katılım bankaları prensipleri gereği, faiz hassasiyeti olan toplumların atıl kalmış fonlarının ekonomiye kazandırılması ve yabancı paraların ülkeye girmesi açısından bir köprü görevi üstlenmektedir. Türkiye'de yaklaşık 35 yıllık geçmişşe sahip olan bankalar, ekonomilerini giderek iyileştirmekte ve bankacılık sektörü içerisindeki payını artırmaktadır. Ülkemizde katılım bankacılığına devlet desteğinin verilmesi, bu bankacılık sisteminin daha çok tanınmasında ve güven ortamının oluşturulmasında etkili olmuştur. Türkiye'de 2010- 2017 yılları arasında meydana gelen Gezi Parkı Olayları, 17-25 Aralık Soruşturması ve 15 Temmuz Darbe Girişimi gibi toplumsal ölçekli siyasal ve sosyoekonomik olayların, ekonomideki etkileri günümüzde hala devam etmektedir. Finansal ve siyasal kriz dönemlerinde katılım bankalarına göre mevduat bankaları, çok daha büyük bilanço zararları ile karşılaşmışlardır. Faiz oranlarında oluşan dengesizlik ortamı ile döviz kurlarında meydana gelen oynaklık, mevduat bankalarının ve ülke ekonomisinin olumsuz etkilenmesine sebep olmuştur. Tüm bu olumsuzluklara rağmen katılım bankaları bu süreçten sınırlı düzeyde etkilenip; özkaynaklar, aktif büyümeler, karlılık ve şubeleşme açısından büyümeye devam etmiştir. Bu çalışmanın amacı; Türkiye'de ve Dünya'da katılım bankacılığının tarihsel gelişimi çerçevesinde, katılım bankalarının Türkiye ekonomisine olan katkılarını ele almak, faaliyet gösteren bankaların toplam şube ve çalışan sayılarını, aktif büyüme oranlarını, toplanan fonlar ile kullandırılan fonların yapılarını, özkaynaklarını ve net kar kalemlerini betimleyici analiz yöntemiyle incelemek ve değerlendirmektir. Başka bir ifadeyle, ulusal ekonomik ve siyasi kriz dönemlerini ayrıntılı olarak inceleyip, bu dönemlerde katılım bankalarının likidite ve karlılık pozisyonlarındaki değişimlerin nedenlerini grafikler yardımıyla analiz etmektir. 2010- 2017 dönemini kapsayan grafikler, hem kendi faaliyet gösterdiği dönem içerisinde analiz edilmekte, hem de yıl bazında birbirleri ile karşılaştırılarak değerlemeye tabi tutulmaktadır. Bu çalışmaya, TMSF'ye devredilen Bank Asya'da dahil edilmiştir. Bu bankanın likidite ve karlılık rasyoları Türkiye Katılım Bankaları Birliği verilerinde belirtildiği gibi, 2015 yılı 3. çeyreğine kadar alınmıştır. Çalışmaya, 2015 yılında Ziraat Katılım ve 2016 yılında Vakıf Katılım Bankası da dahil edilmiştir. Çalışma sonucunda, bütünsel bir yaklaşım çerçevesinde katılım bankalarının karlılık oranlarının 2014 yılında aşırı değer kaybına uğradıkları görülmüştür. Değer kaybının meydana gelmesinde, özellikle Bank Asya'nın 813 milyon TL zarar etmesi etkili olmuştur. Kriz dönemlerinde ise, kar-zarar esasına göre faaliyet yürüten katılım bankalarının, sektördeki olumsuzluklardan sınırlı oranda etkilenip, büyüme fonksiyonlarını devam ettirdikleri saptanmıştır. Katılım bankalarının, orta ve uzun vadede sektördeki payını artırıp daha etkin hale geleceği öngörülmektedir.
Türk bankacılık sisteminde kredi risk yönetiminde takibe dönüşüm oranlarında gerçekleştirilen iyileştirmelerin ekonomik göstergeler üzerine etkisi

Bu çalışmada 2005/ 1 ile 2017/ 6 yılları arasında Türk Bankacılık sektöründe kredi risk yönetiminde takibe dönüşüm oranları ile belli başlı ekonomik göstergeler olan büyüme, işsizlik, faizler, BIST 100 Endeksi ve Konut Fiyat Endeksi arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu çerçevede, Türkiye'de kredi risk yönetiminde takibe dönüşümü azaltacak önlemler, Avrupa Birliği ve seçilmiş Avrupa ülkelerinin uygulamaları ile karşılaştırılarak ortaya konulmaya çalışılmış olup, bunun neticesinde takibe dönüşüm oranında sağlanacak düşüşün ülkenin temel ekonomik göstergeleri üzerinde meydana getireceği etkiler tartışılmıştır. Bu kapsamda öncelikle kredi risk yönetimi üzerinde durulmuş olup, akabinde nasıl daha iyi bir kredi risk yönetiminin yapılabileceği belirlenmeye çalışılmıştır. Takibe Dönüşüm Oranı ile belli başlı ekonomik göstergeler (GSYİH'daki büyüme, işsizlik oranı, faizler, Konut Fiyat Endeksi ve BIST 100 Endeksi) arasındaki ilişki incelenmiş olup, sonrasında ise takibe dönüşümde sağlanabilecek iyileştirmeler üzerinde durulmuştur. Bu iyileştirmelerin başında hukuksal çerçevenin çizilmesi, ekonomiye katkısı olabilecek firmaların yaşatılması, belirli kriterlere göre yapılandırılması, yasal takip borçlarının teminatlarıyla birlikte ve/veya ayrı ayrı satılması, Varlık Yönetim Şirketlerinin kurulması, yapısall reformların gerçekleştirilerek kredi hacminin artırılması gelmektedir. Bu sayede takibe dönüşüm oranının düşürülmesiyle bankalarda karlılığın artacağı, sermaye birikiminin sağlanacağı ve fonlama da ucuzlayacağından, düşük faizlerle fonlanan kredilerin artmasıyla yatırımların ve ihracatın artacağı ve sonucunda istihdamın ve ülke milli gelirinin yükseleceği düşünülmektedir. Çalışmamızda öncelikle takibe dönüşümle seçilen ekonomik göstergeler arasındaki ilişki ve bu ilişkinin yönü saptanmaya çalışılmış olup, modelleme yöntemi olarak, ARDL Sınır Testi Yaklaşımı da denilen ARDL Yöntemi kullanılmıştır. ARDL Sınır Testi Yaklaşımı, teorik çalışmamızla ortaya çıkan sonuçları ekonometrik olarak destekler nitelikte olup, takibe dönüşüm oranının azaltılmasının Türkiye'nin ekonomik göstergelerini ne şekilde etkilediği tartışılmıştır. Akabinde de takibe dönüşümün iyileştirilmesinin sağlanabilmesi için gerekli tedbir ve uygulamalar ile çözüm stratejilerine yer verilmiş ve son yıllarda takibe dönüşümle ilgili önemli düzenlemeler yapan Avrupa Birliği uygulamaları gözden geçirilmiştir.
Ülkeyi krize götüren süreçte Türk bankacılık sektörünün sorunları

Neredeyse tüm dünya ülkelerini etki alanına alan küreselleşme eğilimi büyük bir hızla gelişen teknolojinin de verdiği olanakla paranın dolaşımındaki sınırlamaları büyük ölçüde kaldırmış; girilen yeni süreçte para ve sermaye piyasalarının önemi radikal biçimde artmıştır. Mali piyasaların öneminin çok daha belirgin hale geldiği yeni ekonomide, bu piyasalardaki işlemlerin çok önemli bir kısmına aracılık eden bankacılık sektörü, eskisine oranla çok daha kritik bir konuma yerleşmiştir. Mali ve reel sektörlerin performanslarının birbiriyle doğrudan ve çok yüksek düzeyde etkileşim halinde olduğu bu yapı, ülke ekonomilerini çok daha hassas hale getirmiştir. Münferit bir banka başarısızlığının bile -dalga etkisiyle- tüm ekonomiyi sarsabildiği ve uluslararası kriz etkileşiminin çok yüksek olduğu bir ortamda bankacılık sektörünün durumu, iktisadi kalkınma hedefindeki bir ülke için anahtar öneme sahip hale gelmiştir. Son yıllarda Avrupa Birliğine girme çabalarını artıran ve bu konuda hayli mesafe alan Türkiye, bankacılık kesimindeki tıkanmanın etkisiyle 2001 yılında yakalandığı ve uzun süre atlatamadığı finansal kriz sonucunda AB ekonomik kriterlerinden de oldukça uzaklaşmıştır. AB'ye giriş çabalarını önemli ölçüde sekteye uğratan bu durum, bankacılık kesimine yönelik önemli reformların gündeme gelmesini de sağlamıştır. Türk bankacılığı olumsuz iktisadi ve siyasi şartların da teşvikiyle yıllarca, asli fonksiyonlarının tam tersine, ekonomideki kaynakların etkin dağılımını önleyen bir anlayışla faaliyet göstermiştir. 90Tı yıllara gelindiğinde bankaların söz konusu yapılarının olumsuz etkileri ekonomide artık iyice hissedilmeye başlanmış; ancak alınan önlemlerin sorunların iktisadi ve siyasi ayaklarını da kapsamaması, çözüme ulaşılmasına imkan vermemiştir. Sorunların çözümünün iktisadi ve siyasi yeniden yapılanmayla gerçekleşebileceği, bu çalışmanın da ana fikrini oluşturmaktadır. IV
Türk dış ticaret dengesinde tekstil sektörünün rolü ve finansman olanakları

TÜRK DIŞ T CARET DENGES NDE TEKST L SEKTÖRÜNÜN ROLÜ VE F NANSMANOLANAKLARIDUYGU TÜRKKANBu çalışmanın amacı Türk Dış Ticaretinde Tekstil Sektörünün güncel durumunu ve finansman olanaklarını açıklamaktır. Tezin araştırma aşamasında dünyada tekstil sektörünün tarihçesi ele alınmıştır. Çünküinsanlık için barınma, beslenme ve giyinme gibi temel ihtiyaçlar tarihin her döneminde önemini korumuştur. Giyinme ihtiyaçlarını karşılamak için yapılan çalışmalar toplumlardaayrı bir kültür oluşturmuştur. Çalışmada dünyadaki ticaret anlaşmaları da incelenmiş ve tekstil sektörü ticaretine katkıları irdelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde Türkiye'de tekstil sektörü ele alınmış, Osmanlı döneminden başlayarak sırayla Cumhuriyet dönemi ve güncel durum incelenmiştir. hracat, ithalat, kapasite kullanım oranları, ücretler, katma değer ve devlet yardımlarına yer verilmiştir. Türk tekstil ve konfeksiyon sektörü de son yıllarda emek yoğun yapısını sermaye yoğun teknoloji haline getirmiştir. Sektör hala Türkiye ekonomisinin temelini oluşturan sektörlerden birisi olmaya devam etmektedir. Toplam üretim, dış ticaret, milli gelir ve katma değer ile öne çıkmaktadır. Son olarak Türk tekstil sektörünün finansal yapısı incelenmiş ve finansman kaynakları üzerinde durulup, genel bir değerlendirme yapılmıştır. Türk Tekstil sektörü önemli sorunlarla karşı karşıya bulunmasına rağmen, Türkiye ekonomisi için hayati değer taşıyan konumunu korumaktadır. Sektör bu özelliğinden dolayı sorunların üstesinden gelinmesini ve üzerinde çalışılmasını hak etmektedir.