turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de yaşlı yurtları araştırması

Türkiye'de Yaslı Yurtları Araştırması Özet 65 yaş üzeri yaşlı nüfus, gelişmiş ve gelişmekte olan tüm ülkelerde hızla artarken, kendilerini barındırabilecek kuruluşların kapasiteleri de beklenenden daha erken aşılmıştır. Yaşlı nüfusun bakımı, dünya genelinde acil bir sorun olarak kabul edilmektedir. Değişik ülkelerde sosyo-kültürel yapıları, ekonomik gelişmişlikleri, toplumsal sosyal yardım kurumlarının ve devletin katkısı oranında yaşlıların sorunlarını gidermeye yönelik değişik çözümler önerilmektedir. Çalışmanın amacı Türkiye'de yaşlılar için uygun yaşam çevreleri oluşturmak, konut politikalarına ışık tutabilecek verilere ulaşabilmektir. Bu amaçla çalışmanın birinci bölümünde yaklaşık 30 yıllık bir süreci kapsayan yaşlılığın tanımı yapılmış, yaşlı bireyin yoksunluk ve gereksinimleri belirlenmiştir. Türkiye'de yaşlı grubun demografik yapısı ve nüfus piramidinin giderek değişen özelliği ortaya konmuş ve ele alınan konuda problemin sınırları çizilmiştir. Yaşlıların güvencelerini belirlemek amacıyla Türkiye'deki sosyal güvenlik ve sosyal yardım kurumları araştırılmıştır. Ayrıca, yine birinci bölümde çalışmanın ele alınış biçimi ve saha çalışmaları hakkında bilgi verilmiştir. Genelde, günümüz Türkiye'sinde yaşlının durumunun bir tespiti yapılmış, yaşlının barınma sorununun ivedilikle çözümünün gerekliliği ortaya konmuştur. İkinci bölümde, farklı toplumların yaşlılarına bakış açıları ve ekonomik gelişmişlikleri ile bunların bir fonksiyonu olarak ortaya çıkan farklı barınma biçimleri retrospektif olarak incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise, farklı barınma biçimlerinin bir analizi yapılmış, yaşlıların barınma sorununun çözümü için mimari tasarlama ve ulusal politikalar ölçeğinde öneriler getirilmiştir.
Prefabrike beton cephe elemanlarında yüzey oluşturma yöntemleri ve uygulama sorunları

olduğu gibi ülkemizde de Prefabrikasyon, gün geçtikçe daha çok uygulama alanı bulmaktadır. Büyük yatırımların yapıldığı inşaat sektörünün bu alanında ciddi araştırmalara ihtiyaç vardır. Özellikle geleneksel sistemlerle inşa edilmiş yapılarda da kullanılabilen Prefabrike Beton Cephe elemanları üzerinde yapılan çalışmaların önemi her geçen gün daha çok ortaya çıkmaktadır. 'Prefabrike Beton Cephe Elemanlarında Yüzey Oluşturma Yöntemleri ve Uygulama Sorunları' adlı bu çalışmada İstanbul, Ankara ve Konya'da uygulanan cephelerdeki yüzey oluşumu ve bunların uygulama sorunları incelenmiştir. ü 1. Bölümde, konunun önemi, amacı, sınırlan ve yöntemleri belirtilmiştir. 2. Bölümde, yararlanılan kaynaklardan bazılarının özetleri verilerek, konu ile ilgili çalışmalar hakkında bilgi verilmiştir. 3. Bölümde, materyalin niteliği, miktan ve temin şekli ile birlikte uygulanan metot açıklanmıştır. 4. Bölümde, cephe elemanlarının tasarımından, elemanın yerine montajına kadar olan aşamalar üretim sırasına göre ele alınmıştır. Ö. Bölümde, yüzey oluşturma yöntemleri, cephe elemanın yapışma ve üretim sürecine bağlı olarak da incelenmiştir. Ayrıca detaylar ve ugulama örnekleriyle desteklenmiştir. 6. Bölümde, yüzey oluşturmada uygulamacıların karşılaştıkları problemler ve zamanla ortaya çıkan yüzey sorunları araştırılmıştır. Sorunlar, cephe elemanının kendisine ve yapının diğer bölümlerine bağlı olarak ortaya konmuştur. Alınması gereken tedbirler de belirtilmiştir. 7. Bölümde, bu çalışmada elde edilen bulgular değerlendirilerek bir sonuca varılmıştır. Prefabrike Beton Cephe elemanlarında yüzey oluşturma yöntemleri ile elde edilen estetik cepheler, elemanların yapılarına uygun sistem ve kaplamalarla gerçekleştirilebilir. Aksi takdirde onarılması güç sorunlar ortaya çıkar ki, bu hem bozuk bir görüntü oluşturur, hem de ekonomik bir çözüm olmaz.
Mass-Housing Consensuses and Their Effects on Design Organizations in terms of Quality

Günümüz Türkiye'sinde toplu konut üretiminde büyük bir artış yaşanmaktadır. Üretimdeki bu artışın yanı sıra çarpıcı bir çeşitlenme de söz konusudur. Son dönemde gerçekleştirilen toplu konut projelerinde gerek kent içi konumlanma, gerek hitap ettikleri kullanıcı grubu ve gerekse de çevre tasarım nitelikleri açısından geniş seçenekler sunulmaktadır. Ağırlıklı olarak çok katlı bloklardan oluşan toplu konut yerleşkeleri arsa durumu, rekabet koşulları ve kullanıcı beklentilerine bağlı olarak farklılaşan ve çeşitlenen dış mekan, donatı ve hizmet olanakları içermektedir. Mimari özelliklerde, çevresel donatılarda, peyzaj ve hizmet alanlarında sergilenen çeşitlenmeye karşın konut birimleri şaşırtıcı şekilde çoğunlukla birbirini tekrar eder niteliktedir. Alt ya da üst gelir gruplarına, kent merkezinde ya da çeperinde üretilen günümüz toplu konutlarının neredeyse tamamı, konut birimlerinin mekansal organizasyonu açısından tek tipleşmektedir. Konut literatüründe sıkça eleştirilen bu durum, bir mimari kalite sorunu olarak tanımlanmaktadır. Toplu konut birimlerindeki tek tipleşme durumunun incelendiği bu çalışmada, konut birimi ve mimari tasarım kalitesi arasındaki ilişki ele alınmıştır. Bu bağlamda, günümüzde üretilen toplu konutların mekansal organizasyonlarının kullanıcı açısından nasıl algılandığı, beklentileri karşılayıp karşılamadığı irdelenmiştir. Bu amaca yönelik olarak, çalışmada, kullanıcı odaklı kalite yaklaşımları ve Kano model olarak adlandırılan ölçme yöntemi kullanılmıştır. Çalışma, seçilen konut birimlerinin mekansal organizasyon modeli açısından ve kullanıcı üzerinden incelenmesini içermektedir. Elde edilen sonuçlar ışığı altında toplu konut mekanlarında beliren tek tipleşmenin bir sorun mu ya da bir uzlaşı mı olduğu konusu tartışılmıştır.
1930'larda Arkitekt Dergisi'nde mimari metinler

Bu çalışmada, modernleşme sürecine paralel olarak, dönemin tek periyodik yayını olan 'Arkitekt' dergisinde yer alan makaleler analiz edilerek mimarlık ortamındaki genel tartışmalar ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Çalışmada ele alınan süreç 1930'ların başından 1940'ların başına kadar olan bir dönemi kapsamaktadır. İlk bölüm giriş niteliği taşımaktadır. Burada çalışmanın amacı açıklanmaya çalışılmış, özellikle tezin ana konusunu oluşturan kavramlara değinilmiştir. Bu bölümde, aynı zamanda, teze konu olan dönemi ele alış yöntemine değinilmiştir. Ayrıca Türk modernleşme sürecinin temel karakterine ilişkin kısa bir değerlendirme yer almaktadır. İkinci bölümde modernitenin tarihsel gelişimi tezin kapsamı çerçevesinde kısaca değerlendirilmeye çalışılmış, Türk modernleşmesi tarafından referans alınan Batı medeniyetinin modernleşme süreci incelenirken 'yenilik', 'inodernite', 'inodernizasyon', 'Batı toplumu' gibi çalışmamızda sık sık kullanılan kavramlar açıklanmıştır. O dönemde Türkiye'de etkin olan, referans olarak alman Batı mimarlığına kısaca değinilerek makalelerde kullanılan bazı kavramlar açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde Osmanlı İmparatorluğu'nun sosyal ve siyasal yapısındaki değişimlerle ilişkili olarak Türkiye'deki modernleşme sürecinin temel karakteristiği incelenmiştir. Yeni Türk Cumhuriyeti'nin sosyal ve siyasal yapısındaki değişimler göz önüne alınarak bu döneme ilişkin mimari yaklaşımlar değerlendirilmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde söz konusu olan makaleler analiz edilmiş, o dönemde değişim sürecinin sonucu gündeme gelen kavramlar, sorunlar ve tartışma konuları netleştirilmeye çalışılmıştır. Makalelerin analizi sırasında yöntem olarak eleştirel bir yaklaşım oluşturulmaya çalışılmıştır. Buradaki eleştirel tutum temel olarak modern mimarlık tartışmalarının sosyal yapıyla bağının yeterince kurulamamasından kaynaklanmaktadır. Buna ek olarak, dönemin mimarları tarafından ortaya konan ve halen günümüz mimari tartışmalarının temelini oluşturan bazı kavramlar açığa çıkarılmaya çalışılmıştır. Değerlendirme kapsamına alınan makaleler ayrı ayrı incelenmiş, bu incelemenin sonunda ise o dönemki tartışmaların bütünlüklü değerlendirmesi yapılmıştır. Batı medeniyeti etkisi altında gelişen tartışmalar, yerli ve milli bir mimari oluşturma tartışmaları, uzlaşmazlıklar ve çelişkiler başlıklarının yer aldığı bu bölümde çalışmanın dönemin genel bir değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu başlıklar oluşturulurken o dönemdeki tartışmaların iki ana eğilim olarak ortaya çıkması göz önüne alınmıştır. Bölümün sonunda ise bu eğilimlerin kendi iç çelişkileri ve aralarındaki uzlaşmazlıklar irdelenmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde ise değerlendirme kapsamındaki makaleler doğrultusunda Türk modernleşme süreciyle mimarlık alanındaki tartışmalar karşılaştırılmıştır. Ayrıca o vıdönemde mimarlık ortamında yer alan tartışmalar hakkında vardığımız sonuçları içermektedir. Bu tartışmaların günümüz mimarlık ortamında etkin bir şekilde yer aldığına kısaca değinilmiştir. VH
Mimari mekanın algılanmasında olgubilimsel yaklaşım

İnsanın dış dünyada yaşamını devam ettirebilmesi için çevreyi algılaması ve kavraması gerekmektedir. Bir nesnenin varlığını duyum yoluyla öznenin bilinçaltına alması sonucu algılama gerçekleşmektedir. Mekanın kavranmasında ve okunmasında birçok yaklaşım geliştirilmiştir. Mimari mekanı tanımlayabilmek için, mekanı kullanan ve deneyimleyen, bedenlere ihtiyaç vardır. Bu açıdan bakıldığında, özneyi merkeze alan fenomenolojik yöntem önem kazanmaktadır. Fenomenolojinin temellerini atan Husserl'e göre nesnelerin öz bilgisine ancak öznenin algı yoluyla kazandığı deneyimleri ve önyargılardan sıyrılmış bilinci ile ulaşılabilmektedir. Husserl'in öğrencisi Martin Heidegger bu yaklaşımla mekan ve yerleşme konularını irdelemiş, mimarlık dünyasında yeni tartışmaları başlatmıştır. Bu tez çalışmasında fenomenoloji yerine terimin Türkçe karşılığı olan olgubilim tercih edilmiştir. Kullanıcı deneyimi ve duyumsamaya dayalı mimari mekan tasarımlarının algısal çeşitliliği artırdığı görülmektedir. Bu algısal süreci etkileyen mimari bileşenler, öznenin deneyiminin oluşması ve duyuma dayalı tasarımlar bütüncül bir yaklaşım ile ele alınmıştır. Tezin amacı, olgubilimsel yaklaşımın mekan algısına etkisi bağlamında, Türkiye mimarlığında son dönemlerde çokça adı geçen, dönüşüm projesi olan ve İstanbul Beyoğlu'nda Galatasaray Meydanı'nı karşılayan, kamusal kullanıma sahip, Yapı Kredi Kültür Sanat binasının gözlem ve görüşme yöntemleriyle incelenerek, algısal deneyim ilişkisini göstermektir. Bu amaçla mimari bileşenleri tek tek analiz edilerek kullanıcı algısına ve öznenin deneyimine etkisi araştırılmıştır. Sonuç olarak, öznenin mekana ilişkin deneyiminin okunması için yapılan örnek alan çalışmasında, parça algısının bütün algıyı oluşturduğu, kullanıcının mekandaki hareket ve seçimlerinin bu bütüncül algı üzerinden gerçekleştiği ve olgubilimsel yaklaşımın tüm bu okumaları yönlendirdiği görülmüştür.
Mimarlık eğitiminde temel eğitim programlaması ve mimari tasarım programıyla bütünleşilebilecek bir model önerisi

Postendüstriyel toplumların, postmodern kültür çağına girişiyle, bilgi konumu mimarlıkta insan-mekan-çevre uyumu yeni yaklaşımlarla etkilenmektedir. Günümüzde teknik mimarlığın ötesinde, özgün yeni bir mimarlık ve yeni bir bilinç dönemi öngörülmektedir. Bu gelişmeler, yeniden düşünce oluşturacak yeni araçların neler olacağını ve yeni bir yorumlama sürecine geçilmesini gündeme getirmektedir. Bu süreçte mimarlık eğitiminde kavramsal dünyaları karşı karşıya getirecek bir söylem iletişiminin kurulması ve gerçekleştirilmesi beklenmektedir. Bu çerçevede yurdumuzdaki mimarlık eğitimine bakıldığında, bu kurumların varoluşlarından beri bu nedenle sürekli eleştirildikleri görülmektedir. Günümüzdeki sayıları on üçü bulan bu kurumlar özellikle tip öğretim programları eğitim düzenindeki 'teknik bilgi-beceri' ağırlıklı tek biçimlilikle, deneyime dayalı kimlik geliştirebilme ve kendi sistemlerini sürekli yeniden üretebilme şansına ve enerjisine kavuşamamışlardır. Aktif, insiyatif sahibi, tek başına var olabilen çok boyutlu düşünme yetisi olan mimar adayları yukarıda tanımlanan çekim alanıyla çevreyi önemseyen ve çevreye duyarlı, düşün sahibi bireyler olabilirler. Bu adaylar var olan düzenle buluşan, toplumsal etkileşimi sağlayabilme misyonuyla yüklü programlarda yetiştirile bilirler. Bu çalışmada savunulan 'ülke koşullarında' mimarlık eğitimi programlarının değişimidir. Bu değişim, tasarım eğitimi amaçlarının yeni beklentilere yanıt verebilmesi ve bireylerin orta öğrenimden gelen eksikliklerinin giderilmesi doğrultusunda olmalıdır. Bu nedenle önerilen program değişimi, yaygınlaştırılan bir temel eğitim programıyla tasarım eğitimi programının bütünleştirilmesidir. Böylece mimarlık ve mimarlık eğitiminde insan- mekan-çevre uyumu için yeni oluşumların ilk adımı gerçekleşebilecektir.
İzmir/Kemeraltı Mirkelamoğlu Hanı restorasyon önerisi

Bu çalışma İzmir Kemeraltı Kentsel Sit Alanı içerisinde geleneksel çarşıdokusunda yer alan Osmanlı Dönemi şehir içi han mimarisi örneklerinden biri olan Mirkelamoğlu Hanı'nı konu etmektedir. Çalışmanın amacı yapının günümüzdeki durumunun ve restorasyon imkanlarının incelenmesi sonucunda fiziksel ve işlevsel boyutları ile sürdürülebilir korunmasının sağlanmasına yönelik veri oluşturulmasıdır. Çalışma kapsamında İzmir kentinin, Han ile yakın çevresinin tarihi gelişmesi ve günümüzdeki durumları incelenerek, karşılaştırılmalı çalışma ve bunu izleyen analizler ile Han'ın özgün durumu araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar değerlendirilip, koruma ölçütleri belirlenerek, bu ölçütlerin uygulamaya geçiş aşamasında yeni bir işlev ile birlikte düşünüldüğü bir restorasyon projesi önerilmiştir
A Study on the environmental quality problem in collective housing sellements in Turkey

öz TÜRKİYE'DEKİ TOPLU KONUT YERLEŞKELERİNDE ÇEVRESEL KALİTE PROBLEMİ ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA ÇETİN, Murat Yüksek Lisans Tezi, Mimarlık, Bina Bilgisi Ana Bilim Dalı Tez Yöneticisi: Öğr. Gör. Aydan BALAMİR Ocak, 1995, 97 sayfa Türkiye'de artan konut ihtiyacı karşısında hızlı ve ucuz konut üretme hedefinin ön plana çıkarak, girişilen toplu konut projelerinin büyük çoğunluğunda çevresel kalitelerin göz ardı edildiği gözlenmektedir. Çalışmada, toplu konut yerleşkelerinin özellikle kentsel tasarım ölçeğindeki nitelik sorunları üzerinde durulmaktadır. Bu bakımdan temel sorun, çok sayıda benzer konutun tekrarından oluşan tekdüze çevreler ile, 'çeşitlilik' yaratma amacı ile farklı konut tipolojilerinin bir araya yığılmasından oluşan çevrelerin kentsel bütünlükten yoksun oluşlarıdır. İnsan yaşamı üzerindeki olumsuz etkileri bilinmekle beraber, bu tür çevrelerin üretimine dünya deneyiminden ders alınmaksızın devam edilmektedir. Çalışmada temel olarak, yerleşke formunun mekan ve kitle özelliklerinin tartışılması gerekli görülmüştür. Bu bağlamda, yerleşkenin dolu - boş kompozisyonu ile dış mekan hiyerarşisi, yerleşkenin silueti, topografik konumlanması ve kompozisyon çeşitliliği yerleşkeye kimlik kazandıran başlıca özelliklerdir. Toplu konut projelerinin bu açılardan başarısızlığının nedenleri, planlama kararlan ve süreçlerindeki aksaklıklar da aranmalıdır. Bu doğrultuda, dünyadaki toplu konut deneyimi ve Türkiye'ye özgün planlama ve üretim süreçleri, tarihi perspektifte gözden geçirilmiştir. Çevresel kaliteler üretme çabası ve özel planlama süreciyle incelemeye değer görülen Eryaman Güzelkent Projesi, sürecin getirdiği kısıtlamaların yerleşke formu üzerindeki olumsuz etkileri açılarından incelenmiştir. Planlama kararlan ve süreçlerinin kısıtlamaları, yerleşke formundaki yetersizliklerin sebeplerini oluşturmaktadır. Bu nedenle çalışma, tasarım hizmetlerinin elde edilmesi ve planlama prensiplerine yönelik öneriler ile sonuçlandırılmıştır.
Ticari ve endüstriyel yer değiştirmenin sonucu olarak; ''loft'' mekanlarının değerlendirilmesi

Loft yaşamı, 1950'li yıllarda ticari ve endüstriyel yer değiştirmenin bir sonucu olarak Amerika'da, kendilerine ucuz ve kullanışlı aynı zamanda çok amaçlı kullanıma uygun mekanlara ihtiyaç duyan sanatçılar tarafından yaratılmıştır. Loft yaşamı; endüstriyel yapıların hem yaşama hem çalışma kullanımı için dönüştürülmesi faaliyeti olarak tanımlanabilir. Loftlar, ilk kez Amerika'da özellikle geniş ve yüksek açıklıklı dökme demir binaların oldukça yoğun bulunduğu Manhattan bölgesinde ortaya çıkmıştır. Bu yapıların farklı kullanımlara uygun ve kiralarının ucuz olması özellikle sanatçıların eski endüstri bölgelerini tercih etmesine sebep olmuştur. Sanatçıların çalışabilmeleri için uygun mekanlara sahip bu yapıların kullanılması ile eski üretim bölgesi sanat merkezine dönüşürken, bölgedeki köhneleşmiş ama tarihi ve estetik değeri bulunan yapıların korunması, tescil edilmesi endüstriyel mirasın korunmasına da destek sağlamıştır. Sanatçıların loftlara ilgi göstermesi, klasik arz talep ilişkisinin göstergesi olarak gayrimenkul yatırımcılarının da bölgeye ilgi göstermesine neden olmuştur. Loft pazarlama piyasasının gelişmesi, loft yaşam tarzıyla çelişerek kiraların artmasına ve loft alanlarının genişlemesine yol açarken, bölgenin eski kullanıcıları olan üretim firmaları ve işçi sınıfını daha uzak bölgelere göç etmeye zorlanmıştır. Loft yaşamının şekillenmesi ve kanunen kabul görmesi; politikacıların, devlet kurumlarının, şehir plancılarının, gayrimenkul girişimcilerinin, sanatçı olan ve olmayan kullanıcıların, iş ve ekonomi dünyasının, üst-orta sınıfın ve işçi sınıfının birbirleriyle olan olumlu ya da olumsuz ilişkilerinden oluşan uzun ve zorlu bir süreç sonunda gerçekleşmiştir. Loft yaşamının orijinal ideali, 'maximum alan' ve 'minimum harcama' olsa da; prensipte halen istenildiği gibi yerleşilebilen bir mekan yaratmak için çok geniş bir alana sahip olabilmektir. Loft mimari tarzının sürekliliği de buna dayanmaktadır.
Mudurnu kentsel sit alanı için koruma önerisi ve turizm potansiyellerinin değerlendirilmesi

Türkiye'de kültürel mirasımızın büyük bir kısmını oluşturan tarihi kentlerin çeşitli nedenlerle tahrip ve yok olmasını önlemek ve gelecek kuşaklara aktarmak için yaşatılarak korunması gerekmektedir. Bolu'nun güneybatısında dağlarla çevrili bir vadide içerisinde konumlanan Mudurnu ilçesi önemli merkezlere yakınlığı ile geçmişşten günümüze önemli bir coğrafi konuma sahip olmuştur. Tarih boyunca birçok uygarlığa ev sahipliği yapmış olan Mudurnu'da yerleşimin M. Ö. 1200'lü yıllara kadar dayandığı bilinmektedir. Mudurnu, İpek Yolu üzerinde bulunması nedeniyle uzun süre önemli bir ticari merkez olmuştur. Mudurnu'da tarihsel süreç içerisinde oluşan geleneksel doku, sahip olduğu doğal güzellikler ve sosyo kültürel yapının bir araya gelerek oluşturduğu kültürel peyzaj sebebiyle, korunması gerekli kentsel sit statüsündedir. Bu tez çalışmasında, Mudurnu kentsel sit alanı içerisinde yapı ve çevre bazında detaylı analiz ve değerlendirmeler yapılmış, Mudurnu'nun güçlü yönleri, zayıf yönleri, tehdit ve potansiyelleri belirlenmiş, fiziksel ve sosyal yapısıyla ilgili değerlendirmeler yapılmıştır. Mudurnu'nun sahip olduğu turizm potansiyelleri de göz önünde bulundurularak ilçenin sorunlarına, tarihi çevre koruma ilkeleri göz önünde bulundurularak, geleneksel kent dokusunun korunması ve sürdürülebilirliği için öneriler geliştirilmiştir.
Ege'de kırsal mimari araştırmaları

Kültürel mirasın önemli öğelerinden olan kırsal mimari, kendini kent yaşamındaki tek düzeleşmiş çarpık yapılaşmadan sıyırmakta, sahip olduğu özgün dokusu, geleneksel malzemeleri ve yapım teknikleriyle özel bir konuma oturmaktadır. Kırsal alanda fiziksel sürdürülebilirliğin sağlanması, mimari kimliğin yaşatılması ve gelecek kuşaklara aktarılması için kırsalın belgelenmesi önemlidir. Kırsalda yaşanan sosyal sürdürebilirlik sorunları için, yerleşimde sosyoekonomik durum anketi yapılarak, burada süregelen yaşamın tespiti gerekmektedir. Bu tez kapsamında, tarih, doğa ve kültür varlıklarıyla önemli bir zenginliğe sahip olan Manisa-Kayacık kırsalının mimari kimliğinin dünü ve bugününü irdeleyen, yerleşimdeki geleneksel yapılara ilişkin bilgi bankasının oluşmasını sağlayan ve gelecekte neler yapılabilir düşüncesini ortaya koyan bir çalışma yapılmıştır.
Participatory design approach in transforming urban poor areas: The Operation Salam project, Salé

Mimarlar kentsel yoksulluk alanlarının canlandırılması konusunda, bu alanda yaşayanların ihtiyaç ve isteklerine uygun bir çevre tasarlamak ve bireylerin ve toplumların yaşam tarzını iyileştirmeyi amaçlamak bağlamında önemli bir sosyal role sahiptirler. Mimarların kentsel yoksul alanların iyileştirilmesi ve yeniden canlandırılması konusundaki çalışmaları, bu toplulukların üyelerini Katılımcı Tasarım Süreci aracılığıyla tasarım yaklaşımı üzerine dahil ederek gerçekleştirilebilir. Katılımcı Tasarım Süreci, mimarlar tarafından tasarımın kalitesini artırmaya yardımcı olabilmek adına kullanıcının tasarım sürecine önerilerini, yorumlarını, fikirlerini çeşitli şekillerde paylaşarak entegre edilerek kullanılan güçlü bir anahtar çözümdür. Bu süreç, kullanıcının ihtiyaçlarını ve tercihlerini açıklığa kavuşturacak ve tasarımın sonuçlarının çevrede bir iyileşmeye ve kullanıcıların memnuniyetine yönlendiren anlaşmaya göre olacağını garanti edecektir. Bu çalışma, mimarların, Katılımcı Tasarım Sürecinin kullanımı ile kentsel yoksulluk alanlarının canlılığını yeniden tesis edilmesit konusundaki rolünü vurgular. Buna ek olarak, bu yaklaşımın kentsel yoksulluk bölgelerinde kullanımının önemi ve gerekliliğinin altını Katılımcı Tasarım Sürecinin kuramsal çerçevesi, iki önemli örnek proje ve ardından Fas'ın Sale kentindeki' Salam Projesi'ni inceleyen alan araştırması üzerinden çizer. Fas'taki bir kentsel yoksulluk alanının yeniden yapılandırılması üzerine olan bu proje ülkedeki Katılımcı Tasarım Yaklaşımı'na ilişkin özgün bir örnek teşkil eder. Bu nedenle, bu tez özellikle Fas bağlamında kentsel yoksulluk alanlarında yaşam kalitesinin canlandırılması ve kullanıcı memnunniyetinin artırılması amacıyla Katılımcı Tasarım Süreci'nin kullanımının gelişmesine yardımcı olabilir.
Reconstruction of architectural image in science fiction cinema: A case study on New York

Bu çalışma, mimarlığın temsili ve imgesel gücünü anlamak amacıyla, mimarlık ile bilim kurgu sineması arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Sinema, mimarlığın hem fiziksel hem de temsili yönlerini ortaya çıkardığından, bu çalışmanın sinema aracılığı ile yapılması uygun görülmüştür. Bilim kurgu sineması, mimarlığın bilinen yüzünden sıyrılıp, hikaye içerisinde kendini yeniden oluşturmasını sağladığı için bu çalışmanın amaca ulaşmasında özellikle seçilmiştir. Bilim kurgu sinemasındaki şehir ve mimari oluşum kavramları ışığında mimari imgenin yorumlanması amaçlanmıştır. Ortak bir dil yaratmak amacıyla, dünya çapında bilinen New York Şehri, bu tezin ilerlemesini sağlayan durum çalışmasının ana teması olarak seçilmiştir. Çalışmada ilk olarak bir mimar gözüyle, mimarlık sinema ilişkisi üzerine olan tartışmalar incelenmiştir. Daha sonra mimarlıktaki mimari imge ile sinemadaki mimari imge çeşitli başlıklar altında değerlendirilmiştir. Bu çalışma için farklı konulara sahip ancak ana mekan olarak New York Şehri'ni kullanan ya da ondan etkilenen yirmi dört film seçilmiştir. Mimari kavramlar ışığında bu filmlerin analiz edilmesi sonucunda mimari tasarımdaki anahtar noktaların anlaşılması amaçlanmıştır.