turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk siyasetinde politik dil kullanımı: Recep Tayyip Erdoğan'ın miting konuşmalarının söylem dilinin içerik analiziyle incelenmesi

Söylem, terim olarak yüzyıla yaklaşan bir süredir dilimizde olup, toplumun bütün kesimlerince başvurulup ve kullanılmaktadır. Yaşadığımız çağ, bir söylem çağı olup artık dünyadaki genel geçer bilimlerin hepsi söylemin kavramının tesiri altındadır. Artık mutlak gerçeklik yoktur, mutlak söylemler vardır. Söylem analizi konuşma ve metinler aracılığıyla oluşan anlam ürünleri ile ilgilenen geniş kapsamlı sosyal ve kültürel araştırmalar içinde kullanılan bir araştırma yöntemidir. Söylem analizi dilin kullanım biçimini ve işlevlerini inceler. Kelimeler, cümleler ve diğer metinsel ifadeler, arka plan bilgisine dayanılarak çıkarımda bulunulabilecek içerikleri ya da iddiaları, ima yoluyla ortaya koyabilme özelliğindeki söylem ve iletişim, önemli ideolojik boyutlara sahiptirAk Parti'nin kurucusu ve Türkiye Cumhuriyetinin 12. Cumhurbaşkanı sayın Recep Tayyip Erdoğan, Türk siyasal tarihinde, siyasette kesintisiz en çok seçim kazanan ve kuşkusuz en çok tartışılan liderlerinden birisidir. Bu nedenle Erdoğan'ın, Türk Siyasetindeki başarısı incelenmeye değer bulunmuştur. Böylelikle Erdoğan'ın hayatı, siyasi gelişim süreci, siyasi kişiliğinde etkili olan faktörler dikkate alınarak seçimlerde kullandığı 'Politik dil' söylem tarzı ve söylem dili, içerik analizi yöntemiyle incelenecektir. Bu doktora çalışmasında Erdoğan'ın 3 Kasım 2002 seçimlerinden başlayarak, 2007 ve 2011 genel seçimlerindeki miting konuşmalarından hareketle, kullandığı politik dilin özelliklerini tespit edebilmek için söylem ve içerik analizi yöntemi kullanılacaktır. Bunun için Erdoğan'ın seçim dönemlerindeki miting konuşma metinleri; doğal dil kullanımı, retorik unsurları ve ele aldığı gündem konuları açısından incelenecektir. Bulgular tablolar halinde düzenlenecek ve karşılaştırma yapılarak değerlendirilecektir. Ortaya çıkan siyasal söylem analizi ile 'Türk Politik Dilinin' değişim ve dönüşümleri belirlenecektir.
Tersane işletmelerinde alt işveren sorunu : insan hakları çerçevesinde bir inceleme

Bu çalışmada, üretimde esnekliği sağlayan alt işveren sisteminin, bir yandan ana üreticiye avantajlar sağlarken, diğer yandan emek sahibi işçinin temel haklarının ihlaline zemin hazırlayıp hazırlamadığını incelemek amaçlanmıştır. Araştırma alanı olarak 2007- 2008 yıllarında iş kazaları ile basında oldukça fazla yer bulan ve İstanbul ilinde yer alan tersane işletmeleri seçilmiştir. Araştırmanın birinci bölümünde, bir insan hakkı olan çalışma hakkı ve bu hakkın alt işveren istihdam sistemiyle ilişkisi; kinci bölümde iş sağlığı ve güvenliği kavramı ve bu kavramların insan hakları ile ilişkisi incelenmiş; üçüncü ve son bölümde de, ilk iki bölümde incelenen kavramlar insan hakları bağlamında yorumlanarak sonuç ve öneriler sunulmuştur. Literatür çalışması sonucunda işçi sirkülasyonunun yoğun şekilde görüldüğü taşeron sistemlerde mesleki tecrübe ve alınan mesleki eğitimlerin iş kazaları ile negatif ilişkide olduğu görülmüştür. Bu konuda devletin pozitif yükümlülüklerini yerine getirmeye çalıştığı, ancak denetim yetersizliği gibi sebeplerle bu yükümlülüğün tam olarak yerine getirilmediği saptanmıştır. Gerekli denetimin sağlanması için, devlet kurumlarının yanında işçi sendikalarının da inceleme çalışmaları yaparak tespit ettikleri eksiklikleri değerlendirmek üzere rapor etmelerinin, iş kazaları ve meslek hastalıklarına ilişkin kayıtların tutulmasında destek olmalarının uygun olacağı görülmüştür.
İran'da Furuğ Ferruhzad örneğinde sanat ve siyaset

Bu çalışmanın amacı, bu dönemin içine doğmuş bir entelektüel, şair, yönetmen, kadın olarak Furuğ Ferruhzad'ın şiir ve filmleri üzerinden İran'dakisosyo-politik ve kültürel dönüşümleri ve bu dönüşümlerin içerisinde yer alan kadının yerini analiz etmektir.19. ve 20. yüzyılda özellikle Doğu ülkelerinde yaşanan modernleşme süreci paralel bir biçimde İran'da da yaşanmıştır. Kaçarların son döneminde başlayan vePehleviler dönemi olarak adlandırılan Rıza Şah ve oğlu Muhammed Rıza Şah döneminde devam eden ekonomik, toplumsal ve siyasal alanda geçekleştirilenmodernleşme programı sosyo-politik ve kültürel dönüşümleri de beraberinde getirmiştir. Bu modernizasyon süreci İran şiirinin modernleşmesine ve politikleşmesineyol açmıştır. Meşrutiyet Hareketi ile başlayan şiirin siyasallaşması, Yeni Şiir'inkurucusu olan Nima Yusiç ile devam etmiş, Yeni Şiir akımının içerisinde yer alanFuruğ Ferruhzad da şiirlerinde kadını, toplumun sancılarını ve rejim eleştirilerini ifade etmiştir. Modernleşme süreci İran Sineması'nda da kendisini göstermiş. Sinemayıdönemin koşullarını ifade etmekte bir araç olarak gören Furuğ Ferruhzad'ın da içinde olduğu Entelektüel Sinema'nın yönetmenleri, İran Sineması'nın gelişmesiyle beraberfilmlerinde rejimi eleştiren ve toplum meselelerini yansıtan filmler üretmişlerdir.
Türkiye'de siyasal iletişim: 22 temmuz 2007 seçimlerinde AKP örneği

Tez, 2001 yılında kurulan bir parti olan Adalet ve Kalkınma Partisi'nin 22 Temmuz 2007 Genel Seçimlerinde gösterdiği başarının nedenlerini, bu başarı hikayesinin arkasında siyasal iletişimin payının incelenmesini amaçlamaktadır. Siyasal iletişim, bir siyasal kurumun kendi fikirlerini, içinde bulunduğu toplumdaki gruplara, kitlelere aktarmak ve benimsetmek için kullandıkları iletişim teknikleridir. Günümüzde dünyadaki gelişmelerin, özellikle de küreselleşmenin etkisiyle, ideolojiler önemlerini yitirmeye başlamışlardır. Bu durum siyasi partilerin gerek programları gerek söylemleri açısından birbirlerine benzemelerine yol açmıştır. Bu nedenle partiler başarılı olmak için, seçim kampanyalarında farklı stratejiler geliştirmeye başlamışlardır. Bu durumda, genel seçimlerden iktidar partisi olarak çıkan AKP, bu başarıyı, etkin bir şekilde yürütülen siyasal iletişim çalışmalarına borçludur diyebiliriz. Bu çalışmanın sonunda, elde edilen bulgularla bu sonuca ulaşılmıştır.
Türkiye'de medya ve siyaset ilişkisi üzerine ampirik bir analiz

Medya ve siyaset arasındaki ilişki çok yönlüdür. Bu çalışmada, medya ve siyaset arasındaki ilişki gündem belirleme modeli çerçevesinde ele alınacaktır. 'Medyanın bize ne düşüneceğimizi söylemede başarılı olmadığı ancak, ne hakkında düşüneceğimizi söylemede oldukça başarılı olduğu' görüşü gündem belirleme modelinin temel düşüncesidir. Medyanın siyaseti etkilemede belli koşulları olduğu şimdiye kadar yapılan araştırmalardaki bulgulardandır. İncelenen siyasi gündemin türü, göz önünde bulundurulan medyanın türü ve kapsanan sorunların türü medyanın siyaseti etkilemesinde rolü olan kıstaslardır. Siyasi gündemi belirlemede gazetelerin televizyonlardan daha etkili olduğu; parlamentoların hükümetten daha fazla medyayı izleme olasılığı olduğu; çevre gibi bazı konularda medya etkisinin daha fazla olduğu gibi çok yönlü etkiden söz edilmektedir. Bu çalışmada, 1995- 2015 yılları arasındaki Hürriyet ve Sabah Gazetelerinin manşetlerinde ağırlıklı olarak hangi konuların yer aldığı ile o yıllarda Türkiye Büyük Millet Meclisi ' ne sunulan soru önergeleri ve kanun tekliflerinin Karşılaştırmalı Gündemler Projesi kapsamında karşılaştırması yapılarak Türkiye'nin o dönemdeki medya ve siyaset arasındaki ilişkisi tespit edilmeye çalışılacaktır.
Political theoretical reading of constitution making and constitutional change processes in Turkey in the framework of Schmitt's and Habermas's theories

Bu çalışma, siyaset kuramı ışığında Türkiye'de anayasa yapımı ve değişikliği süreçlerini Carl Schmitt ve Jürgen Habermas'ın kuramları çerçevesinde incelemiştir. Tezin birinci bölümünde, Schmitt ve Habermas'ın kuramları; anayasa yapımı ve değişikliği süreçlerinin meşruiyeti, kurucu iktidar kavramsallaştırması ve bu kavramın demokratik potansiyeli; kurucu bir eylem ve metin olarak anayasa kavramsallaştırması ve anayasa yargısının meşruiyeti konularıyla ilintili olarak açımlanmıştır. Tezin ikinci bölümünde, birinci bölümde sunulan kuramsal çerçeve temelinde, Türkiye'de anayasa yapıcıların erken cumhuriyet döneminden günümüze kadar değişen anayasa ve anayasal meşruiyet kavrayışlarına odaklanılmıştır. Bu bağlamda, anayasa yapıcıların, Anayasa Komisyonu üyeleri başta olmak üzere genel olarak meclis üyelerinin, anayasayı nasıl kavradıklarını ve anayasa yapımı ile değişikliklerinin meşruiyetini hangi temeller üzerine kurduklarını anlamak amacıyla 1921, 1924, 1961 ve 1982 Anayasalarının yapım süreçleri ile 1923, 1937, 1971, 1995 ve 2010 anayasa değişiklikleri sırasında geçen meclis tartışmaları incelenmiştir.
Assessing the role of non-governmental and civil society organisations in association of Southeast Asian Nations labour migration policy

Doğal kaynakları ve göçmen işgücü nüfusuylaGüneydoğu Asya bölgesi tarihsel olarak önemli bir ticari bölgedir. Koloniyel dönem sonrasında meydana gelen birçok özgürlük hareketinden sonra bağımsızılığını kazanan bölgedeki ülkeler, özellikle sınırlarını dış baskılardan koruyabilmeye odaklanmışlardır. Bunun sonucunda Güneydoğu Asya Uluslar Birliği doğmuştur. 8 Ağustos 1967'de resmi olarak kurulan ASEAN birlik fikrinin kurucu beş üye ülkesi Malezya, Tailand, Singapure, Filipinler ve Endonezya'dır. ASEAN bölgesinde kapsamlı ve tutarlı bir işgücü göçü politikası uzun süre mevcut olmadığı için bölgede işgücü göçüne ilişkin birçok sıkıntı ve zorluklar yaşanmaktadır. Bu süreç, ASEAN karar süreçlerine sivil toplum ve sivil toplum örgütlerinin dahil edilmeye başlamasıyla değişim göstermeye başlamıştır. Bu tez hükümet dışı kuruluşlar ve sivil toplum örgütlerinin ASEAN bölgesindeki işgücü göçü politikalarına etkisini incelemektedir. Tezin temel bulgusu, sivil toplum ve sivil toplum örgütlerinin ASEAN'ın göç politikalarını geliştirme ve etkinleştirmesinde önemli bir geliştirici rolü olduğudur. Bu bağlamda ortaya çıkan üç temel gözlem bulunmaktadır. İlki ASEAN üyeleri içerisinde göç gönderen ve göç alan ülkelerde bu etki farklılık göstermektedir. İkinci olarak, nitelikli ve niteliksiz işgücü göçü üzerinde farklılaşan etkidir. Son olarak, bu etki 2000 öncesi ve 2000 sonrası dönemsel olarak da farklılık göstermektedir. ASEAN üye ülkelerinin karar verme süreçlerinde uzlaşı sağlayamamaların en temel nedeni yine üye devletlerin kendisi olarak tespit edilmiştir. Sivil toplum örgütleri 2000 öncesi göç politikalarına ilişkin herhangi bir etkiye sahip değildir. Ancak 2000'ler sonra sivil toplum örgütleri işgücü göçü politikalarını olumlu yönde etkilemeye başlamıştır. Bu etki ASEAN üye ülkelerinin göçe ilişkin daha iyi ve uluslararası ilkelere uygun, insani politikalar geliştirmelerine önemli bir katkı sağlamıştır.
Basın ve siyaset ilişkilerinin, kamuoyu oluşturma bağlamında yapısal incelemesi ve Türkiye'de 'Susurluk Olayı''ndaki uygulamalı konumu karşısında yeniden düzenlenmesi

Bu çalışma basın ve siyaset arasındaki ilişkilerin; özellikle kamuoyu oluşturma bağlamında yapısall incelemesi ve bu ilişkilerin Türkiye'de, 'Susurluk Olayı' olarak tanımlanan olgudaki rolü içinde; uygulamalı konumda yeniden düzenlenmesini ortaya koymaktadır. Bu amaçla öncelikle; yukarıda anılan konuyu oluşturan kavramlar tekil olarak ele alınmış ve daha sonra bu kavramlar; birbirleri ile olan ilişkileri içerisinde yeniden değerlendirilmiştir. Çalışmada, bu değerlendirmeler yapılırken kamuoyu kavramı; oluşum özellikleri ve toplumsal iletişimi açısından ortaya konulmuştur. Tezin kuramsal bölümünde, yukarıda verilen konuyu çevreleyen diğer ilişkileri de aydınlatmak bakımından; basın yasaları ve hukuku ile sansür olgularının da, siyaset ilişkiler bağlamında değerlendirilmelerine yer verilmiştir. Bu bölümde kamuoyunun oluşumu ve bu oluşumun değerlendirilmesi bakımından önemli görülen; kamuoyu araştırmaları ve bunların basın ile ilişkileri de incelenmiştir. Tezin uygulamalı bölümünde; Türkiye'de, kamuoyunda 'Susurluk Olayı' olarak yansıyan konu; basın ve siyaset ilişkilerinin kamuoyu oluşturma bağlamında yapısall incelemesi düzeyinde ele alınmıştır. Bu amaçla; öncelikle, 'Susurluk Ölayı'nm basın ve kamuouyundaki yansımasıyla gelişimi özetlenmiştir. Ardından 'Susurluk Olayı', basın ve siyasetin kurumsal ilişkileri ile kamuoyunun oluşumu ve toplumsal iletişimi açısından değerlendirilmiştir. Son olarak da; 'Susurluk 01 ayı'run kamuoyu ve siyaset ilişkilerinde basının işlevleri açısından değerlendirilmesi yapılmıştır.
Kemalist modernism and the genesis of Turkish traditionalist conservatism

Bu araştırmanın konusu gelenekçi-muhafazakar bir fikir çevresi olarak modernist Cumhuriyetçi seçkinler arasında yer bulan bir aydın grubu ile Kemalizm arasında gelişen bir fikir diyalogunun felsefi ve siyasal içeriği ile şekillenmiştir. Söz konusu çevre İsmail Hakkı Baltacıoğlu'nun gelenekçiliği, Peyami Safa'nın muhafazakarlığı, Ahmet Ağaoğlu'nun şahsiyetçiliği, Hilmi Ziya Ülken'in ahlakçılığı ve Mustafa Sekip Tunç'un Bergsoncu felsefesinin çakışma noktasında varlık bulup, gelişmiştir. Bu çalışmada Türk gelenekçi muhafazakarlığı felsefi ve siyasi birtakım olarak ele alınacaktır. Bu açıdan, çalışmadaki egemen anlayış, 'muhafazakarlığı' modernizasyon sürecinde statü kaybetmiş sınıf ve/veya grupların toplumsallaşma şekilleri ve/veya siyasi tutum atışlarıyla ilişkilendiren genel geçer yaklaşımlardan ayrılacaktır. Türk gelenekçi muhafazakarlığı esasen Kemalist kurum ve yapılan gözeten ve meşrulaştıran özgün bir modernizm kavrayışı geliştirmiştir. Bu modernizm kavrayışı söz konusu çevrenin siyaset, felsefe, sosyoloji, sanat ve edebiyat çalışmalarında Kemalist statükoyu açıklamaya yönelik olarak kullanılan kavramlar çerçevesinde şekillendirilebilir. Bu literatür, yukarıda adı geçen aydınların yayınlanan kitapları ile 19301u ve 19401ı yıllarda, Kültür Haftası, Yeni Adam, insan, ve diğer dergilerde basılan yazılarında toplanmıştır. Türk gelenekçi-muhafazakarlığını önemli kılan neden söz konusu fikir çevresi içinde yer alan aydınların Kemalist yönetici seçkinlerin bir parçası olmalarının yanı sıra, geliştirilen kavramsal matrisin de Türk siyasi tarihinin değişik safhalarında yönetici devlet ve/veya siyasi seçkinler tarafından oluşturulan siyasalara meşruiyet zemini hazırlamış olmasında yatmaktadır. Sonuç olarak, söz konusu akım Kemalizmi tüm siyasi, kültürel ve ekonomik kurumlarıyla rasyonelleştirme ve meşrulaştırma adma sunduğu kavramsal şemayla, ulus-devletin kurulma sürecinde din temelinde şekillenmiş topluluk yaşantısından ulus yapışma geçişi yönlendiren modernist-seküler Cumhuriyetçi seçkinler arasında devlet-merkezli muhafazakar bir çevrenin doğuşuna da işaret etmektedir.
Bursa siyasetinde Demokrat Parti

0ZET Bursa Siyasetinde Demokrat Parti (1946-1950) adlı yüksek lisans çalışması, tez kriterinde ele alınmış bir incelemedir. Çalışmanın ana konusu olan Demokrat Parti döneminin Bursa siyaseti, 1946- 1950 yıllan arasında yaşanan siyasal olaylar, 1950 sonrasındaki gelişmeler ile 27 Mayıs ihtilalini hazırlayan, koşulların Bursa yerelindeki kökenleri olmak üzere üç ana başlık altında toplanmıştır. Birinci başlık adı altında; 1946- 1960 yıllarıyla ilgili olarak Bursalı Demokratların parti il teşkilatının kuruluş sürecinde karşılaştığı güçlükler, muhalefet yıllarında yapılan il kongreleri ve Bursa yerelinde yapılan seçimler sırasında demokratların karşılaştığı yerel bürokrat tavrı, ikinci başlık adı altında; 1950 yılları sonrasında Demokrat Parti'nin düzenlemiş olduğu Bursa il kongreleri, muhalif partilerle yapılan seçim mücadeleleri, son olarak üçüncü başlık altında 27 Mayıs ihtilalinin nedenlerinin Bursa yerelindeki yansımaları ile 27 Mayıs sonrası kent siyasetinde yaşanılan siyasal süreçler kronolojik bir tarzda anlatılmaya çalışılmıştır. İnceleme sırasında, Demokrat Parti Bursa İl Teşkilatı üyeleri' nin, teokratik eğilimleri bir sorun olarak ele alınmış ve DP Genel Merkezi'nin, laiklik yanlısı genel politikalarına rağmen, Bursa yerel örgütleri' ndeki taşra kökenli siyasetçilerin, DP Bursa İl Örgütüne teokratik taleplerini benimsetmeye çalıştığı sonucuna varılmıştır. Yine 1950 yılından sonra beliren parti içindeki farklı siyasal hiziplerin ortaya çıkış nedenleri ele alınarak, hizipleşmenin nedeni olarak da muhalefet yıllarında partide kümelenmiş farklı çıkar gruplarının, iktidarın maddi olanaklarını paylaşım isteğinden kaynaklandığı ifade edilmeye çalışılmıştır. Son olarak Demokrat Parti iktidarının yıkılışının en büyük nedenlerinden biri olarak sayılabilecek partizan idare anlayışının Bursa yerelindeki uygulamalarından örnekler verilmiştir. Demokrat Parti Bursa İl Teşkilatı ile ilgili yayımlanmış herhangi bir eser olmaması nedeniyle inceleme sırasında ele alman konular daha çok Demokrat Parti yanlısı ya da karşıt görüşlü muhalif yerel ve ulusal gazetelerdeki bilgilerin derlenmesiyle elde edilmiştir. Ancak bu dönemler arasında yayınlanan gazeteler Demokrat Parti ya da karşıt kökenli bir temele dayandığından, kaynakların niteliği konusunda ortaya çıkan sorun yapılan sözlü tarih çatışmaları, kaynaklarda bilimselliğinden şüphe edilen bilgilerin inceleme dışı bırakılması ve sorunlara tarafsız bir bakışı açısıyla yaklaşmak suretiyle çözülmeye çalışılmıştır. m
Transformation of the Soviet top- elite in its last decade (1981-1991)

oz SON ON YILINDA SOVYET ÜST-ELİTİNİN DÖNÜŞÜMÜ (1981- 1991) Bayramov, Rahib, Yüksek Lisans, Avrasya Çalışmaları Yüksek Lisans Programı Tez Yöneticisi: Yard. Doç. Dr. Pınar Bedirhanoğlu Toker Aralık 2005, 73 sayfa Bu tez 1981- 1991 yılları arasında Sovyet üst-elitinin dinamiklerine odaklanmıştır. Bir üst-elit biçimi olarak Sovyet nomenklaturasının belirli özelliklerinin analizinin, oluşumundan bu yana biriken nomenklatura içi gerginliklerin SSCB'nin son on yılında nasıl arttığım ve sonunda Birlik'in yıkılışına nasıl önemli ölçüde katkıda bulunduğunu anlamamıza imkan vereceği iddasındadır. Bu çerçevede, bu tezin temel savı Sovyet üst-elitinin Gorbaçov'un eliti koruma becerisine olan inancının yıkılmasıyla yeni alternatif arayışları içine girdiğidir. Bu alternatiflerden en belirginlerinden biri, Boris Yeltsin tarafından savunulan piyasa ekonomisi idi. Sovyet nomenklaturasının tercihlerinde yaşanan bu kayma çözülüş sürecinde de önemli bir rol oynamıştır.
Ütopya ve distopyalarda devlet tahayyülü

İnsanlık tarih boyunca hep en iyi olanı aramıştır. Bir araya gelerek toplumu oluşturan insanlar arasında sorunlar ortaya çıkmaya başladığında, ünlü düşünürler 'enideal toplum düzeni nasıl olmalıdır' sorusu üzerinde kafa yormaya başlamıştır. Ütopyalar da bu soruya cevap olarak doğan, insanlığın ideallerinin ve kusursuz bir toplumun nasıl gerçekleşeceğine dair fikir önerilerinde bulunan 'ideal devlet'tasarılarıdır. Mevcut düzene isyan bayrağı çeken, mutlu ve adil bir düzen kurmahayalleri ile yola çıkan, yeryüzünde cenneti temsil eden hayali toplum projeleri, on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısından itibaren distopik bir yapıya bürünmüştür. Hemütopyalar hem de distopyalar yönetim anlayışının her yönünü geniş çerçevede ele alan önemli siyaset eserleridir. Biz de çalışmamızda ilk olarak ütopya düşüncesinin temel yapıtları olarak kabul edilen Thomas More'un 'Ütopya'sı ile Tommaso Campanella'nın 'Günes Ülkesi'ndekiideal devlet yönetimlerini araştıracağız. Sonrasında insanlığın umut ve özlemlerikarşısında duygusuz ve merhametsiz devlet yönetiminin zalimliğini konu alan, en popüler iki distopyayı; Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünya'sı ve George Orwell'in1984'ünü inceleyeceğiz. Seçilen ütopik ve distopik eserlerde tasarlanan devlet modelleridört ana başlık altında incelenmiş, ortaya çıkan olumlu ya da olumsuz sonuçlar aktarılmıştır.
Adalet Partisi'nin tarım politikaları (1961-1980)

tarihiyle başlayan ve zamanla iktisadi bir faaliyet haline gelen tarım, birçok ülkenin ekonomi politikalarında önemli bir yer tutmaktadır. Kuruluşundan bugüne kadar geçen süreçte günümüz Türkiye'si buna örnek olarak gösterilebilir. Ülke nüfusunun yaklaşık %80'i tarımla uğraşmakta ve geçimini bu sektörden sağlamaktaydı. Tarımın kalkındırılması nüfusun büyük çoğunluğunun refahını artırmak anlamına gelmekteydi. Bu yüzden kalkınmanın tarım sektöründen başlatılması, bu tarihlerde rasyonel bir politikanın gereği olarak görülmekteydi. Gittikçe artan nüfus, ihtiyaçların karşılanması, açlık sorunlarının aşılması ancak uygun tarım politikaları ile gerçekleşebilirdi. Bu çalışmada, 1961- 1980 tarihleri arasında faaliyet gösteren Adalet Partisi döneminde uygulanan tarım politikaları ele alınmıştır. Çalışmada ilk olarak tarımın genel çerçevesi ve devlet-tarım ilişkisine yer verilmiş; bunun ardından Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan 27 Mayıs 1960 ihtilali sürecine kadar tarım sektörü üzerine genel bir değerlendirme yapılmıştır. Ardından Adalet Partisi'nin siyasi yaşamını sürdürdüğü dönemde planlı kalkınma stratejisiyle uygulanan tarım politikaları gözden geçirilerek bu politikaların tarıma ve ekonomik büyümeye katkısı değerlendirilmiştir. Ayrıca Türkiye'nin kuruluşundan günümüze kadar sürekli tartışma konusu olan Toprak Reformu uygulamaları da ele alınmıştır. Adalet Partisi'nin çöküş süreci ve bu sürece kaynaklık eden siyasi, askeri ve ekonomik olaylar üzerinde değerlendirme yapılmıştır.
Azerbaycan-İran ilişkilerinde stratejik kültürün rolü

Bağımsızlıktan sonra Azerbaycan Cumhuriyeti dünya siyasetinde bölgesel aktörlerin ve küresel güçlerin çıkar kesişmesinin odağında olan bir devlet olmuştur. 1991 yılında tekrar bağımsızlığını kazanan Azerbaycan Cumhuriyeti, 1918- 1920 yılları arasında mevcut olmuş olan Azerbaycan Halk Cumhuriyetinin resmi varisi olmuştur. Bu çalışmanın ana konusu ise Azerbaycan Cumhuriyetinin stratejik kültürünü incelemek ve İran ile ilişkilerde rolünü tespit etmektir. Tezin temel iddialarından birisi Azerbaycan-İran ilişkilerinde stratejik kültür yaklaşımının açıklayıcı bakış açısı sunduğu yönündedir. Bu çerçevede tez çalışmamızda temel birkaç soruya cevap aranmaktadır:a)Azerbaycan'ın stratejik kültürünün oluşmasında hangi etkenler ön plandadır? Bu soruya cevap bulmak için Azerbaycan'ın tarihi geçmişşini, devlet olma sürecinde sembollerin ortaya çıkmasını ve etkisini, bağımsızlık sonrası ekonominin stratejik kültür üzerinde etkisi gibi konular araştırılmıştır. b)Stratejik kültür etkisi Azerbaycan ile İran arasında yaşanan politik gelişmeler de gözlemlenebilir mi? Nasıl gözlemlenir? Bu soruya cevap bulmak için ise Hazar'ın statüsü konusu incelenmiştir. Bu soruların etrafında şekillenen tezde şu bulgulara ulaşılmıştır:a)Azerbaycan'ın stratejik kültürünün oluşmasında sembolik ve çevresel etkenler ön plandadır. Özellikle İran ve Rusya'dan belirli ölçüde tehdit algılaması Azerbaycan'ın stratejik algılamasının Batı yanlısı olmasını sağlamıştır. b)İki ülkenin stratejik kültürleri çelişmektedir. Azerbaycan'ın stratejik kültürü mümkün kadar fazla sayıda Batılı güçlerle iyi ilişkiler kurmayı öğütlerken, İran tam tersi olarak bu durumdan tehdit algılamaktadır.
The unbearable lightness of cyber: Cyberspace and state sovereignty

Bu tez, son yıllarda insan ve toplum hayatının her açıdan ayrılmaz bir parçası haline gelen siberalan ile siyaset biliminin en temel kavramlarından biri olan devlet egemenliği ilişkisini incelemekte ve siberalanın ulus devletler için ne tür etkileri olabileceğini incelemeye ve göstermeye çalışmaktadır. İlk olarak siberalan ve egemenlik kavramlarının ne olduğu gözden geçirilmiş ve siberalan ile devlet egemenliği üzerine yazılmış literatür incelenmiştir. Daha sonra, tezin asıl iddiasını gösteren vaka analizleri, tezin ana kısmını oluşturan bir bölümde alt bölümler halinde değerlendirilmiştir. Bu bölümde ayrıca, hem fiziksel hem de yazılımsal açıdan siberalanın ulus devletler ve devlet dışı aktörler için önem arz eden özellikleri sıralanmıştır. Tez nihai olarak siberalanın devlet egemenliğini sadece güçlendirmek ya da zayıflatmak yerine, bir devlet ile diğer devletler ve devlet dışı aktörler arasındaki ilişki kanallarını genişleterek bu ilişkileri derinleştirmekte ve çeşitlendirmekte olduğunu öne sürmektedir. Bu şekilde siberalan, devlet egemenliğinin kimi yönlerini ve pratiklerini güçlendirirken, kimilerini de oldukça aşındırmaktadır. Günümüzde siberalan gibi birçok teknolojik gelişmenin sınamasına maruz kalan egemenlik kavramı, yeni tanımlamalara ve gözden geçirmelere ihtiyaç duymaktadır.