turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Büyük Postane iç donanımı ve koruma sorunları

Tezin çalışma konusu olan Büyük Postane; bir kamu yapısı olup, İstanbul'da Tarihi Yarımada'da Fatih ilçesi, Hobyar Mahallesi, Yeni Postane Caddesinde, 24 pafta, 424 ada, 14 parselde yer almaktadır. Yapı, İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12.07. 1995 tarih ve 6848 sayılı kararıyla belirlenen Kentsel ve Tarihi Sit Alanı içinde bulunmaktadır. Tescilli olan yapı, I. derece koruma grubu içerisindedir. Büyük Postane, Osmanlı Devleti'nin geç döneminde inşa edilen ve Birinci Ulusal Mimarlık Akımı üslubunu yansıtan kamu yapılarının ilk örneğidir. Yapının mimarı Vedat Tek'dir. Yapı, tüm yönüyle dönem özelliklerini taşımaktadır. Yapıyı bu bağlamda incelediğimizde; çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, çalışmanın amaç, kapsam ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde, Osmanlı Devleti'nde 19. yüzyılda Batılılaşma hareketleri kapsamında gelişen ve değişen haberleşme biçimleri ve mekanları özetlenmiştir. Üçüncü bölümde, Büyük Postane binasının mimarı Vedat Tek'in yaşamı ve eserleri hakkında kısaca bilgi verilmiştir. Dördüncü bölümde, Osmanlı Devleti'nde 20. yüzyıl başından bugüne haberleşme mekanı olarak kullanılan Büyük Postane yapısının mimari özellikleri ve iç mekan tasarımı açısından işlevselliği değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde, Büyük Postane merkez hol iç mekan donanımı ile yapı unsuru olan kapı ve pencere açıklıkları, döneme ait mobilyaların biçim ve malzeme nitelikleri saptanmaya ve belgelenmeye çalışılmıştır. Ayrıca iç mekan bileşenlerindeki bozulmalar ve nedenleri ile binada daha önce yapılmış olan onarım çalışmaları yasal mevzuat ve kararlar çerçevesinde özetlenmiştir. Altıncı ve son bölümde ise sonuç değerlendirmesi yapılarak Büyük Postane binasının geleceğe aktarılmasında özgün değerlerinin korunmasına ilişkin öneriler sunulmuştur.
Alışveriş mekanlarında doğal ve yapay ışığın mekan tasarımlarına etkisinin araştırılması: Trabzon Forum avm örneği

Işığın, mekan aydınlatmasının yanı sıra mekanı algılatma gibi bir görevi de vardır. Mekanlar insanların deneyimlerine sunulurken, onların ihtiyaçlara uygun şekilde biçimlendirilirler. Bu tez çalışması, doğal ve yapay ışığa göre mekanların biçimlendirilmesini ve bununla birlikte oluşacak olan problemlere çözüm arama kaygısı ile oluşturulmuştur. Aydınlatma ve mekan konuları üzerinde detaylıca durularak araştırma kuramsal bir çerçeve altında ele alınmıştır. Aydınlatmanın, insan ve insan psikolojisi üzerindeki etkilerini mekan çeşitlerine göre ayrı ayrı incelenerek görsel ve ergonomik kaygı üzerinde durulmuştur. Materyal ve metot bölümünde; ele alınan literatür bilgisinin anketler yardımıyla desteklenerek problemlerin çözümüne katkı sağlanması amaçlanmış, bulgular ve tartışma kısımları değerlendirilmiş, son bölümde ise önerilerle birlikte sonuçlandırılmıştır. Çalışmanın sonucunda erkeklerin, AVM içerisindeki sirkülasyon alanlarındaki aydınlatmaları, kadınlara göre daha yeterli bulduğu saptanmıştır. Ayrıca ziyaretçiler, AVM içerisindeki aydınlatma elemanlarının mekan algısına etkisini mağaza çalışanlarına göre daha olumlu değerlendirmişlerdir. Aynı şekilde ziyaretçiler mağaza çalışanlarına göre Trabzon Forum AVM'nin tasarımında doğal ışığı en iyi şekilde kullanıldığını düşündüklerini belirtmiştir. Genel anlamda aydınlatma açısından AVM yeterli gibi görünse de anket sonuçları incelendiğinde memnuniyetin yeterli düzeyde olmadığı görülmüştür
Şehzade Mehmet Camii'ndeki onarımlar ve son dönem (1986-1999) restorasyon uygulamalarının performans değerlendirmesi

Banisi Kanuni Sultan Süleyman'ın, genç yaşta vefat eden oğlu adına 16. yy'da inşa ettirdiği külliye, bulunduğu semtin Şehzadebaşı olarak anılmasını sağlamıştır. Külliye içinde bulunan ve Mimar Sinan'ın çıraklık eseri olarak kabul edilen Şehzade Mehmet Camii ise Osmanlı mimarlık tarihi açısından önemli bir yere sahiptir. Mimar Sinan, bu camide merkezi kubbe sistemini idealize etmiş ve dışlayan sofalar ile cepheleri zenginleştirmiştir. Beş asra yaklaşan tarihinde cami, deprem, yangın vb. olaylarla hasar görmüş ve çeşitli dönemlerde onarımlar geçirmiştir. Çalışma kapsamında caminin hasar ve onarımları kronolojik olarak ele alınmış ve son dönem (1986-1999) restorasyonlarına yoğunlaşılmıştır. Çalışmanın ilk bölümde, problem, amaç, kapsam, yöntem ve önem ele alınmıştır. İkinci bölümde, Şehzade Mehmet Külliyesi'nin ortaya çıkış süreci, külliye yapıları mimari açıdan tanımlanmış ve özellikle cami detaylı şekilde ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, külliye yapılarının hasar ve onarım kronolojisi oluşturulmuştur. Dördüncü bölümde, Şehzade Mehmet Camii'nin son dönem (1986-1999) restorasyonu arşiv belgelerinin incelenmesi ve yapı üzerindeki verilerin gözlenmesi yöntemiyle ele alınmıştır. Beşinci bölümde, bu uygulamaların günümüzdeki performansları irdelenmiştir. Altıncı bölümde değerlendirme yapılarak sonuçlar ortaya konmuş ve öneriler geliştirilmiştir. Çalışmanın, izlenen yaklaşım ve yöntemler bakımından, Şehzade Mehmet Camii'nin korunması için uygun yaklaşımların geliştirilmesine katkıda bulunması ve benzer kültür varlıklarının korunmasına da katkı sağlaması ümit edilmektedir
Erken Cumhuriyet Türkiyesi'nde kamusal yeşil alanın doğuşu

Jürgen Habermas' in ilk kez 1962 yılında yayınlanan 'Kamusallığın Yapısal Dönüşümü' adlı kitabından sonra tüm dünyada, öncelikle de siyaset bilimcilerin katkılarıyla şekillenen kamusal alan tartışmaları 90'lı yıllarda Türkiye'nin de gündemine girmiştir. Yapılan bu çalışmanın hedefi, tartışmalara mimarlık tarihi alanından katkıda bulunmaktır. Bu nedenle, kamusal alanlardan biri olan 'parklar' in ortaya çıkışları, tarihsel kökenleri, fiziksel evrimleri ve bir değişim nesnesi olarak ideolojik açıdan anlamları ele alınmıştır. Uygarlıkların ilk yıllarından başlayarak doğaya müdahale ve ondan yararlanma fikri mevcuttur. Geleneksel dünyada doğa daha çok rekreasyon amaçlı değil avlanma, sebze-meyve bahçeleri gibi işlevsel amaçlara yönelik olarak oluşturulurdu. Zamanla estetik kavramının ortaya çıkışı, topografık ilerlemeler yeşil alanları tasarlanabilir kılmıştır. Bu andan itibaren yeşil alanlar aynı zamanda ideolojik bir boyut kazanmıştır. Erken Fransız bahçeleri kralın gücünün birer temsili olmuştur. Fransız Devrimi'nden sonra yeşil alanlar kamusal nitelik kazanmış ve halka açık parklara dönüşmüşlerdir. Sanayi Devrimi ile birlikte parkların kullanım biçimi de değişmiştir. Sağlık fikrinin ön plana çıkması ile artık oturarak kullanma yerine gezinti tercih edilir olmuştur, Türkiye'deki yeşil alanların evrimi de Batı dünyasındakine benzer bir değişim göstermiştir. Geleneksel Osmanlı dünyasında işe yararlığı ön plana alan bir kullanım varken, Batılılaşmanın etkisiyle XVIII. yüzyıldan başlayarak yeşil alanlar yalnız rekreasyon için kullanılır olmuşlardır. Geç Osmanlı döneminde ise yeşil alan kentlerin ve toplumun modernleştirilmesi projesi kapsamında kent parklarına dönüşmüştür. Erken Cumhuriyet aslında bir anlamda yarım yüzyıl önce evrimini tamamlamış olan parkları yeniden ideolojik bir çerçevede gündeme getirmiştir. Yani, kamusal yeşil alan da daha büyük bir üstkurgu içinde kendine verilen rolü yerine getirmiş ve sistemin, diğer birçok yapısı gibi, 'ideolojik talim alanı' olmuştur.
Kentsel dönüşüm projelerinde yeni fiziksel çevrenin, kentsel süreklilik bağlamında irdelenmesi: Tarlabaşı örneği

Özellikle son yıllarda kentler üzerinde yapılan çalışmalar, kentlerin aynı zamanda destinasyon markası, marka imajı gibi çeşitli görsel ve bilişsel değerlerle birlikte, bu organik yapısını daha da ön plana çıkarmıştır. Bir organizmanın ya da daha genel ifadeyle herhangi bir yaşam formunun, 'yaşam' kelimesinin kavramsal anlamından hareketle, bir süreç ifade ettiği görülmektedir. Dolayısıyla kent kavramını geçmişşi bugüne, bugünü de yarına taşıyan, fiziki olduğu kadar organik yapısıyla da dikkati çeken bir kozmopolit yapı şeklinde tanımlamak mümkündür. Günümüzde kentsel dönüşüm denildiğinde ilk akla gelen, daha yeni ve daha modern binalar ve yaşanılan mekan imgesi olmaktadır. Bu çerçevede yapılan kentsel dönüşüm projelerinde, özellikle ekonomik yapı üzerinde odaklanılmakta ve kentin organik yapısından ileri gelen geçmişş ile gelecek arasındaki ilişki, yani kentsel dönüşümün sürekliliği yeterince incelenmemektedir. Kentsel dönüşümün bir kentin organik yapısını belirlemede yetersiz kalmasının en önemli göstergesi, 1950'lerden günümüze kavram da yaşanan değişikliklerdir. Geçmişten günümüze kadar uzanan süreçte yapılan uygulamalarda, giderek kentin organik yapısını daha fazla ön plana çıkaran bir anlayışa doğru dönüşümün yaşandığı ifade edilebilir. Araştırmada, kentsel süreklilik konusunda kentsel dönüşümün mimari boyutu sınırlılığında ve İstanbul Tarlabaşı dönüşüm programı örnekleminde kentsel süreklilik ile ilgili bilgi düzeylerinin morfolojik analiz çalışması ile incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çerçevede kent organizması ile ilgili çıkış noktalarının neler olduğu, tasarımda kentsel süreklilik unsurunun bileşenleri olan mimari tasarım, parsel yapısı ve yerleşim örüntüsü, yoğunluk, bina çevre ilişkisi ve işlevsellik, cephe karakteri ve mülkiyet yapısı, kentsel süreklilik açısından incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre yoğunluk konusunda yapılan yenileme projesinde geçmişşteki duruma göre artış olmuştur. Mülkiyet yapısı ile ilgili yenileme projesi öncesinde detaylı bir analiz yapılmış olsa da, zaman içerisinde sürekli değişiklikler yaşanmıştır. Parsel yapısı ve yerleşim örüntüsü konusunda yapılan değişiklikler geçmişşteki mahalle yapısı ve açık yerleşim biriminden çıkarak, kapalı site yapısında yenilenmektedir. Bina çevre ilişkisi ve işlevsellik her ne kadar geçmişşe göre ihtiyaçlara daha fazla yanıt verse de, özellikle kapalı site yapısı nedeniyle, ortaya çıkan yapının geçmişşteki bina çevre ilişkisinden çok farklı olduğu görülmektedir. Tasarım özellikleri konusunda alan uygulamasında ve yenileme çalışmasında bunlar yeterli düzeyde değerlendirilmemiştir. Cephe karakterleri zaman içerisinde kaçak yapılar nedeniyle bozulmuş olsa da, yenileme projesinde mimari anlamda mevcut verilere yeterince ağırlık verilmemiştir. Genel olarak değerlendirildiğinde yenileme projesi, mimari bakımdan önemli bir konu olan kentsel sürekliliği yansıtmada ve geçmişş ile bağlantı kurmada yeterli görülmemektedir.
The integration of tall buildings with the urban environment: Considering the key sustainability concepts

Yüksek bina sayısı fiziksel, sosyal ve ekonomik gerekliliklere bağlı olarak artmaktadır. Ağır strüktürlerinin kentsel çevre üzerindeki güçlü etkilerine bağlı olarak, yüksek binaların kentsel çevre ile uyumlarına göre ele alınacak tasarımları sayesinde bulundukları çevrenin kalitesini artırma potansiyelleri mevcuttur. Geniş kentsel alanlara yayılan etkileri göz önünde bulundurulduğunda, yüksek binaların çevrelerine pozitif etki sağlamaları için, sürdürülebilirlik ve çevresel uyumu ilgilendiren tasarım kriterleri diğer geleneksel binalara göre daha titiz bir şekilde ele alınmalıdır. Bu çalışma, yüksek binaların fiziksel ve sosyal çevre etkilerini belirlenen 'sürdürülebilirlik kavramları' üzerinden tartışmaktadır. Çalışma içerisinde belirlenmiş olan bu kavramlar, yüksek binaların kentsel çevre üzerindeki negatif ya da pozitif, fiziksel ve sosyal etkilerini ortaya çıkarmayı kolaylaştırmaktadır. Ayrıca bu çalışmada yer alan 'sürdürülebilirlik kavramları', yapılmakta olan veya mevcut yüksek binaların hem mimari hem de kentsel ölçekten incelenmelerini sağlayan bir analiz aracı olmuştur. Londra'da bulunan iki yüksek bina, 'The Shard' ve '30 St Mary Axe ', bulundukları kentsel çevre üzerinde yarattıkları etkilerin incelenmesi için seçilmiştir. Bu binalar analiz ve anket metot yöntemleri kullanılarak birbirleri ile belirlenen 'sürdürülebilirlik kavramları' üzerinden karşılaştırılmışlardır. Bu çalışma ile yüksek binaların hem mimari hem de kentsel ölçekte yaratabilecekleri pozitif ya da negatif etkiler, fiziksel ve sosyal sürdürülebilir bir yaklaşım üzerinden ortaya konulmuştur.
The spatial analyses of public spaces of municipality buildings in context of architectural competitions between 1984-2013

Bu çalışma, 1984 2013 yılları arasında açılan belediye hizmet binası yarışmaları üzerinden kamusallık düzeylerini anlamayı ve değişimlerini ölçmeyi hedeflemiştir. Bu ölçümler, geçirgenlik ve bağlantısallık düzeyleri üzerinden yapılmıştır. Yöntem olarak seçilen kanıta dayalı mekan dizilim yöntemi ile kamusal mekan anlayışı ile dokuz örnek çalışmada kamusal mekanın ölçümü yapılmıştır. Türkiye'de 1984 sonrası yerel yönetimler tarafından açılan yarışmalar üzerinden belediye hizmet binalarındaki kamusallık analizi üzerinden desteklenmektedir. Kullanılan yöntemle; seçilmiş örnek projelerin kent zemini ile ilişkili kat planlarının geçirgenlik düzeyleri ölçülmüştür. Geçirgenliklerine ait elde edilen grafik ve matematiksel sonuçlar her yarışmanın kendisine ait juri değerlendirme raporları yarışmacıların hedefleri ile karşılaştırılmaktadır. Çalışmanın sonuç bölümünde ise, kamusallık ve bağlantısallıklar dolaşım oranları bağlamında seçilen örnek yarışma projelerinin analiz sonuçları dikkate alınarak genel bir değerlendirme yapılmaktadır.
Impact of parametric design on designing performative facades

En yalın tanımıyla, mimarlık insanı dış çevreden gelen etkenlerden korumaktır. Yüzyıllar boyunca, mimarlık teknolojı, malzeme yenilikleri, stil, mekan organizasyonu ve diğer konularda gelişerek başarılı bir yol kat etmiştır. İlk dijıtal modelleme programları mimarların yeni formları algılamalarına yardımcı oluyordu. Bugün yeni nesil dijital teknikleri mimarlara yaratıkları formları algılama ve kontrol etme imkanını da sağlamaktadır. Bugün yapı sektörü, dünyanın en yüksek enerji tuketimi olan sektörlerden bırıdır. Dolayısıyla enerji korunumu bugün kaçınılmaz olarak en önemli konuların başında gelmelidir. Dijital teknikler gelişmiş ve standard dışı formların tasarımı ve üretimi konusunda oldukça önemli katkılar sağlamaktadır. Bu nedenle performansa dayalı tasarım için yeni yollar ortaya çıkmaktadır. Parametrik tasarım, mimarlığın yeni bir metodu olarak, bılgısayar ortamında, algoritmalara dayalı tasarımda oldukça önemli bir noktaya gelmiştir. Parametrik tasarım dolayısıyla performansa dayalı tasarım alanında da etkin olarak kullanılabilir. Bina performansı, akustik ve enerji verimliğini kapsamaktadır. Parametrik modeller, performansa dayalı tasarım karar ve kısıtlama programlama faktörlerine oldukça etkin bir şekilde yanıt verebilmektedir. Matematiksel tasarım ve simülasyon uygulamalarınin gelişimi, ceryanda olan tasarımın gelistirir. Bina simülasyon uygulamalarının, tasarım seçenekleri ve bina genel performansının incelenmesine yardımcı olmaktadır. Simülasyon uygulamaları, enerji odaklı binaların tasrımı için ayrılmaz bir parçadır. Cepheler bir yapının enerji tüketimi ve konfor parametreleri konusunda çok önemli bir bileşeni olduğundan cephe tasarımı, kuşkuz tüm mimariden ayrılmayacak şekilde, çok önemli bir yere sahiptir. Özellikle bu çalışma bağlamında, dinamik cephe tasarımlarının çeşitli koşullara yanıt verme konusunda sahip olduklari esneklik nedeniyle yapının enerji performansını yükseltme ve enerji tasarrufu konularında çok daha etkin oldukları savunulmaktadır. Bu çalışmada mevcut bilgi ve daha önce yapılmış çalışmalar dikkate alınarak parametrik tasarım metodu ile esnek-adaptif bir cephe tasarlama deneyimi gerçekleştirilmiştir. Bu tasarımda araştırmaları ele alarak, parametrik tasarım ile bir esnek-adaptıf cephe sistemi tasarlanıp, aydınlatma analizi yapılacaktır. Bu tasarımda gün ışığına karşı bina performansı incelenmiştir. Tezin ilk bölümünde, dijital tasarım ve bilgisayarın mimarlıkta olan önem ve etkisi ve bunun sonüçlarından biri olarak özelleştirilmiş tasarımı anlatılmıştır. Sonra ise, tasarım ve üretimin mimarlık tasarlama ve üretim aşamalarındaki önemi ve etkisi üzerinde durulmuş, devamında performansa dayalı tasarım ve bu alanda parametrik tasarlama metodunu olasılı etkileri tartışılmıştır. İkinci bölümde parametrik tasarlama yönetmeleri kullanilarak tasarlanmış performansa dayalı cephe tasarım örnekleri analitik bir bakış açısıyla anlatılmıştır. Son bölümde ise var olan ve halihazırda kullanılmakta olan İTÜ Maslak yerleşkesinde yer alan Teknokent binasının cephesi için gün ışığı performansına dayalı bir cephe tasarım denemesi gerçekleştirilmiştir
Türkiye'deki geleneksel konut tipoloji ve bileşenlerinin sürekliliği

Modernleşme ve küreselleşmenin kültürlerin birçok alanını etkileyerek değiştirdiği ve zengin dünya kültürlerini tek biçimli hale getirdiği şeklinde söylemler mevcuttur. Ancak geleneklerin zaman içinde sürekli evrim geçirerek ama özgün yapılarını koruyarak değiştiği birçok düşünür tarafından ileri sürülmüştür. Bu tez geleneksel konutlarımızın örneğinde geleneklerin yok olup olmadığını eğer sürüyorsa ne gibi biçimler alarak örtük bir biçimde sürdüğünü göstererek kanıtlamak amacıyla ele alınmıştır. Çalışma göstermektedir ki Edward Said'in ve Seyyid Hüseyin Nasr'ın tezleri bu çalışma kapsamında doğrulanmaktadır. Yaşam örüntülerinin ve ortamlarının modern yaşamda değişmesi sonucunda konut tipolojilerinin çok azının yaşatılabildiği görülmekle birlikte, geleneksel konutlarımızda her zaman çok önemli olmuş, sofa, hayat, vb. konut bölümleriyle sağlanan mahremiyet ve kişisel alan kavramlarının ülkemizde yaygın olarak benimsenmiş modern konut tiplerinde iç/dış kullanıcı ayrımıyla sürdüğü görülmektedir. Yeni konutlarda gece/gündüz ve kirli/temiz ayrımlarının mevcudiyetiyle geleneksel değerlerin korunup sürdürüldüğü çok belirgin olarak saptanmaktadır. Bir başka deyişle, ülkemiz kullanıcısının benimsediği konut tipi girişten perdelenmiş olarak çözülen gece hollerinin bir konut planında özerk olarak bulunmasıdır. Ek olarak, eskiden ön sofa veya hayat denen mekanlarda çözüldüğü için konuğa ayrılan mekanları tedirgin etmeyen mutfakların modern dönemlerde aynı özelliği koruduğu, yine dışla en kolay bağlanan mekan olduğu incelemelerde ortaya çıkmıştır. Modern görünümlü ve planlı yeni konutlarda seri üretime teslim olmuş bina öğeleri dışındaki bunlar arasında kapılar, pencereler, döşemeler, tavanlar sayılabilir, neredeyse tüm bina bileşenleri, öğeleri ve mekan örgütlenme ilkeleri biçim değiştirerek varlıklarını korumaktadır. Eski yüklüklerimizin yerini anlamı aynı kalmak üzere gömme dolaplar, gerek oturma gerek yatmaya hizmet eden Osmanlı sedirlerinin yerini çekyatlar, pencere kepenklerinin yerini jaluzi, screen vb elemanların aldığı, eski gusülhanelerin yerine ebeveyn yatak odalarından kullanılan banyoların aldığı, göstermelik de olsa yaşama alanlarına sıcakatmosfer sağlamak üzere şömine ve duvar bacalarının yerini modern elektrikli şöminelerin aldığı, mutfak tereklerinin yerini hazır mutfak dolaplarının aldığı, aydınlatma elektrikli bir donanıma geçtiği halde şamdan ve mumlukların eski dönemlere bir özlem anlamında korunduğu, özellikle dış kapılardaki kimlik duygusunun yine dış kapılarda Art Nouveau örneklerle ve el işçiliğiyle sürdürülmekte olduğu bu tezde saptanmıştır. Dolayısıyla gerek modernleşmenin gerekse küreselleşmenin konut bağlamında toplumsal hafızayı silemediği ortaya konmuş, Said ve Nasr'ın söylemi büyük oranda doğrulanmıştır.
Modern kilise yapılarında varlık mekan araştırması

Modern öncesi dönemlerden günümüze kadar insanın fikirleri, en belirgin şekilde, inanç yapıları aracılığıyla somut plana taşınmıştır. Mimarideki biçimsel kurgu, döneminin kültürel, ekonomik, politik söylemlerine bağlı olarak gelişen, baskın düşünce yapısı tarafından belirlenir. Zamanın sürekliliği içinde birbirine eklemlenerek oluşan bu kurgu, biçimsel açıdan, mimari mekanı tanımlayıcı bir semboller sistemi olarak ortaya çıkar. Bununla birlikte, aynı kurgu, algısal olarak, mimari mekanı tanımlayıcı varlıksal bir takım kodlar halinde ifade bulur. Varlık kodları, insana mekan ile ilgili hatırlatmalar sunan ve beklentilerin oluşmasını sağlayan soyut yapısı ile, varlık mekan kavramı içinde tanımlanabilir. Mimari mekanın esnek-değişebilir yapışma karşılık varlık mekanın sabit- sürekli bir yapıya sahip olduğu öngörülmektedir. Buna göre tez kapsamında kilise yapılarının esnek-değişebilir mimari kurgusu içinde yer alan bu sabit-sürekli varlıksal kodların izleri sürülecektir. Bu amaçla çalışma; Genel Bilgiler, Yapılan Çalışmalar, Bulgular ve İrdeleme, Sonuçlar ve Öneriler olmak üzere dört ana başlık altında toplanmıştır. Genel Bilgiler bölümünde, din kavramı ve tanımlamaları ile dinsel yapılar üzerinde durulmuştur. Yapılan Çalışmalar bölümünde, kilise yapılarının sahip oldukları öngörülen varlık mekansal bir değerlendirme için analiz formu oluşturulmuştur. Daha sonra, modern öncesi ve modern/sonrası dönemleri örnekleyen 31 adet yapı bu analiz formu uyarınca incelenmiştir. Bulgular ve İrdeleme bölümünde, incelenen yapıların varlık mekan ve mimari mekan özellikleri tespit edilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise, ortaya çıkan yeni biçimsel kabullerin, kilise yapılarının varlıksal mekan kodlarını barındırmalarıyla ilişkili olduğu sonucuna varılmıştır.
An analysis of the conservation of the twentieth century architectural heritage in Turkey: The case of Ankara

oz TÜRKİYE'DE YİRMİNCİ YÜZYIL MİMARLIK MİRASININ KORUNMASI HAKKINDA BİR İNCELEME: ANKARA ÖRNEĞİ Elmas, Nimet Yüksek Lisans, Mimarlık Tarihi Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. T. Elvan Altan Ergut Temmuz 2005, 175 sayfa Bu tez, yirminci yüzyıl mimarisini koruma teorisi bakış açısından incelemektedir. Mimarlık alanında koruma kriterleri, anıtları koruma fikrinin değişik kültür varlıklarının korunması gerekliliğinin kabulüne doğru ilerlemesiyle ve yirminci yüzyıl mimarlık mirası gibi yeni kavramlarla zenginleşerek değişmektedir. Yirminci yüzyıl mimarlığının korunması konusunda dünyada ve Türkiye'de gerçekleşen bu tür gelişmeleri sunmayı hedefleyen bu çalışma, öncelikle, koruma alanının temel konuları ile yirminci yüzyıl mimarlığı ve korunması konularını incelemeyi ve tescilli yirminci yüzyıl yapılarını ayrıntılı bir şekilde belgelemeyi gerektirmektedir. Bu çalışmadan elde edilecek bilgiye referansla ve yapıların tescil kararlarının incelenmesiyle, bu alanda Türkiye'deki güncel durumun örneği olarak Ankara'daki yirminci yüzyıl yapılarının korunması pratiğinin incelenmesi amaçlanmaktadır.