turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Urban architecture as an architecture of urban public realm

Kamusal mekanın çözülmesi ve bununla birlikte şehrin parçalanması son günlerdeki mimari tartışma 1 ar in odak noktasini oluşturmaktadır. Mimarlık, toplumsal mekani yeniden inşa edebilecek tek disiplindir ancak bugünkü şehir - inşa süreci ve mimarlığın kendi disipliner yaklaşimi bunu engellemektedir; sonuç olarak mimarlar parseller içine, hatta binalarin içine hapsedilmiştir. Toplumsal mekanın ve dolayisi ile şehrin yeniden inşası için bugünkü şehir - inşa surecinin ve mimari pratiğin yeniden gözden geçirilmesi gerekmektedir. Şehir - inşa sürecinin yeniden organize edi 1 mes i bu tezin çalişma alani içinde değildir. Bu tezin amaci toplumsal mekanı yeniden inşa edecek olan mimari disiplini tanımlamaktır: bu kentle mimarlık arasındaki ilişkiyi yeniden kuracak olan kentsel mimarlıktır ki Van Eyck'in de dediği gibi mimarlığa kentsel açıdan, kentleşmeye mimari açidan yaklaşmak demektir. Kentin parçalarini ve kentlileri bir arada tutan birleştirici bir eleman olan vtoplumsal mekan bu mimarlığın temel ilgi alanıdır. Giriş bölümünde kent ile toplumsal alan arasındaki ilişki genelde tanımlanmaktadır. ilk iki bölümde bu ilişkinin tarih içinde gelişimi, uluslararası ve ulusal bağlamda kentsel kültür ve yaşam, kentsel morfoloji ve mimarin rolü - çerçevesinde tartışılmaktadır. Tarihsel gelişim insan doğasının toplumsal mekan, ile ilgili değişmez değerlerini anlamak için yapilmistir. Sonuçta toplumsal mekanın sabit belirleyicileri elde edilmiş ve toplumsal mekan bunlara- gore üçüncü bolümde betimi enmişti r. Üçüncü bolümde ayni samanda bu mekanin çözülme nedenleri ve mimarin bu bağlamdaki rolü araştir i lmaktadir. Dördüncü bolümde kentleşme ile ilgili güncel tartışmalar ilgili terminolojinin -kimlik, yer, bağlam, tipoloji, vs.- nasil ortaya çiktigini anlamak için araştırilmistlr. Ve son olarak kentsel mimarlik kentsel bağlam -ki bu yanlizca fiziksel değil kültürel bağlamdır- ve tipoloji fikri çerçevesinde taniml anmiştir ; kentsel bağlam tasarım üreteci, tipoloji ise ta sari m yöntemidir. Anahtar, kelimeler : kentsel mimari, kentsel mekan, kent tarihi, kentsel bağlam vı
Restructuring of an urban pattern in Bursa

Gör. Ali CENGİZKAN Mayıs 1990, 120 Sahife Kentsel değişim süreci içerisinde, kentsel alanlarda uzun yıllar süresince oluşan mekansal yapılar ve toplumsal modeller, ilerleme ve modern komforu sağlamak adına uygulanan yıkımcı - genişlemeci kentleşme politikacıyla yok edilmektedir. Halbuki kentin özel karak-ceri- nin, mekansal ve sosyal kimliğinin korunması için mevcut kentsel, dokunun sürekliliğinin sağlanması ve yeni yaşam tarzının taleplerine adapte edilmesi gerekir. Bu tez çalışması Bursa'da terini bir kentsel çevrenin yakın çevresine ve kente yeniden entegrasyonun sağlanması problemini ele almaktadır. İlk bölüm çalışmanın amaç ve yaklaşımını ortaya koymaktadır. İkinci bölüm problemin genel çerçevesini tanımlamak amacıyla Bursa'nın kentsel karakterini belirleyen bilgileri derlemektedir. - ıııÜçüncü bölümde çalışma alanının kent dokusu içerisindeki durumu değerlendirilmektedir. Son bölümde ise problem değişik ölçeklerde tanımlanarak bir öneri geliştirilmektedir.
Waterfront developments: A critical analysis

Bu çalışmanın amacı, kıyı yerleşkelerindeki gelişmeleri ve bunların şehirler üzerinde olan etkilerini açıklamaktır. Başlangıçta, kıyı yerleşkeleri sadece bir sınırdan ibaret olmalarına rağmen, zaman içinde şehirlerin düğüm noktaları haline gelmişlerdir. Böyle bir gelişim, kıyı yerleşkelerinin su ve kara ortamlarının avantajlarını kendi bünyelerinde topladıkları ve dinamik bir alan yarattıkları için mümkün olabilmiştir. Kıyı yerleşkelerinde görülen bu dinamik alanlar, onların geçit durumundan kıyı şehirlerine evrimleşmesini sağlamıştır. Fakat Endüstri Devriminden sonra bu dinamik alanlar kar amaçlı olarak tek işlevli alanlar haline dönüşmüştür. Buna bağlı olarak şehirlerden kopmuş ve terk edilmiş alanlar haline gelmişlerdir. 1950'lerdeki yeniden gelişim projeleri, kıyı yerleşkelerini çok fonksiyonlu alanlar haline getirerek dinamizmin bu alanlara yeniden dönmesini sağlamıştır. Fakat yakın zamanlarda bu alışılagelmiş yenileme projeleri yetersiz kalmış ve sürdürülebilir mimarlık yükselişe geçmişştir. Kıyı yerleşkelerinin gelişim literatürüne ve deneysel gözlemlere dayalı olarak, Baltimore Inner Harbor, Barcelona Port Vell, Shanghai Expo 2010; kıyı yerleşkeleri ve şehir bağlantıları bağlamında eleştirel olarak analiz edilmiş, farklı yaklaşımların sonuçları ve bunların ne kadar sürdürülebilir oldukları tartışılmıştır.
Ameliyatlarda cerrahlar için ergonomik destek ünitesi geliştirilmesi

Ameliyathanede çalışmak takım ile birlikte hareket ederek mümkündür. Ameliyat takımı steril ortamda çalışmaktadır, steril ortamın getirdiği kısıtlamalar, çok çeşitli donanımın kısıtlı bir alanda, hasta yatağının çevresinde hazır bulundurulması, acil durumlarda gerekli ekipmanının ulaşılabilir yakınlıkta saklanması, özellikle gerekli her türlü donanımın belli prosedürler çerçevesinde kullanılması, hareket serbestliğini kısıtlamaktadır. Ameliyathanedeki ergonomik tasarım ve planlama eksiklikleri, takım ergonomisinde ve teknik yapılanmadaki eksiklikler, ameliyat sürecinde ve sonrasında, ameliyat takımının çeşitli zorluklarla ve sağlık sorunları ile karşılaşmasına sebep olabilmektedir. Operatörler ameliyat işlemine yoğunlaştıkları için genellikle duruş pozisyonlarının farkında olmadan çalışırlar veya yaptıkları işin kalitesinden ödün vermemek için rahatsızda olsalar duruş pozisyonlarını değiştirmezler. Yapılan işin yapısı da genellikle, kısa bir ara vererek kaslarını rahatlatmaya uygun değildir. Ameliyathanelerdeki ergonomik tasarım eksikliklerini gidermek amacıyla çalışmaya başlanmış, ameliyat sürecinde, ameliyat takımı izlenmiş fotoğraf çekilmiş ve gözlem yapılmıştır. Cerrahların duruş pozisyonlarına yoğunlaşarak ölçümler, değerlendirmeler ve tasarım önerileri yapılmıştır.
Ornamentation in Nigerian architecture: Transformation of ornamentation in Nigerian architecture from traditional to contemporary

Nijerya geleneksel mimarisi ile çağdaş mimarisi arasında kolonicilik, modern çağ ve teknolojide yaşanan ilerleme nedeniyle çok zayıf bir ilişki var. Nijerya'da koloniciliğin hayata geçirilmesiyle birlikte Nijerya geleneksel hayatı ve kültürü dönüşmeye başlamış ve bu durum Nijerya'da geleneksel ve çağdaş mimari süslemesi arasında zayıf ve etkisiz bir bağ oluşmasına neden olmuştur. Nijerya'da binaların duvarlarında ve diğer mimari öğelerin yüzeylerinde süsleme olarak şekil ve örüntülerin kullanılmasıyla, geçmişşte geleneksel mimaride kullanıldığı gibi, yöntemler, malzemeler, kültür ve kimliğin yanı sıra, çağdaş tasarımda kullanılan süslemede bir takım değişiklikler yapılmıştır. Geleneksel mimari ile ilgili temel bilgi, yerel iklimsel koşullar, yerel çapta erişilebilir malzemeler, basit inşaat tekniği, yaşam biçimi, gelenekler ve bölgedeki sosyoekonomik şartların meydana getirdiği birikimi açığa çıkardığında ortaya çıkmaktadır. Geçmişte, Nijerya mimarisinde var olan süsleme Nijerya'yı oluşturan geleneksel toplumların ayrılmaz bir parçası anlamında fonksiyonel özelliğe sahipti. Nijerya toplumunda süslemenin bir zamanlar geleneksel mimari rolleri çeşitli etkenlerin etkisi altında kalmıştır ve bu etkenler teknolojik ilerleme, hızlı kentleşme ve aynı zamanda kolonicilik olarak sıralanmaktadır. Binaların iç ve dış duvarları üzerinde yapılan süsleme ile ilişkili sosyalleşme süreçleri ve bu ilişkinin Nijerya toplumu içindeki işlevi, eskiden gelenek ve görenek olarak korunurken, sosyal değişimlerin etkisi altında süratle bozulmaya yüz tutmuştur. Örgün eğitimin yanı sıra, geleneksel sanatkarlar ve usta yapımcıların Nijeryalıları geleneksel süslemenin gerçekleştirdiği toplumsal işlevle tanıştırabileceğine ve böylece toplumsal kimlik, uyum ve daha önceden süslemenin görenekteki ve geleneksel olarak gördüğü görevin kültürel devamlılığının sağlanacağına inanılmıştır. Bu çalışma, Nijerya mimarisinde geleneksel olandan çağdaş olana dönüşümü ortaya çıkarırken, binaların mimari öğelerinin yüzeyleri üzerinde tasarlanan değişik süslemeleri incelemeyi amaçlamaktadır. Bununla birlikte, çalışma, Nijerya'daki farklı kabilelere bağlı olarak toplumsal hayatta nasıl yankı bulduğunun yanında, Nijerya mimarisinde süslemenin farklı türlerine ulaşmayı veya bunları anlamayı amaçlayacaktır.
Socio-economic and outcomes of transformations in city centres: The pedestrianisation of Kadiköy Historic Centre

Kadıköy Tarihi Çarşı Canlandırma Projesi 2004 yılında Tellazade Sokağı'nın yayalaştırılmasıyla başlamış ve daha sonra çevre sokaklara yayılmıştır. Bu tezin ana hipotezi; kent merkezlerinde yayalaştırmanın sadece yaya ve taşıt trafiğini birbirinden ayırmak değil, bunun yanı sıra önemli sosyo-ekonomik ve mekansal sonuçları da olduğunu göstermektir. Literatürlerde, yayalaştırmadan sonra kent merkezlerinin mekansal kalitesinin arttığından ve daha iyi tasarlanmış kamusal alanın yaratıldığından bahsedilmektedir. Yayalaştırma yapılan yerlerde esnafın/yerel işletmelerin karlılığı artmaktadır. Ayrıca, bölgedeki tüketici ve turist sayısı artış gösterirken bunun bir sonucu olarak yayalaştırılan yerlerde emlak değerleri de yükselmektedir. Bu aynı zamanda hem sosyal hem de ticari açıdan soylulaşmaya neden olmaktadır. Ayrıca yayalaştırma sonucunda, komşu/çevre sokaklara ulaşım problemleri ve trafik sorunu da artmaktadır. Ekonomik başarının artması zincir mağazaları bölgeye çekerken, küçük dükkanların kapanmasına yol açar ve bu olay bölgenin otantikliğinin kaybolmasına neden olmaktadır. Bu tezde yayalaştırma sonrası Kadıköy Tarihi Çarşı'nın sosyal, ekonomik ve mekansal dönüşümü, yukarıda belirtilen varsayımların geçerliliğini test etmek amacıyla incelenecektir.
Yoksullar için barınma alanları ve konut uygulamalarının incelenmesi, Bilecik ili, Osmaneli ilçesi modelinde örneklenmesi

Ekonomik, çevresel, toplumsal ve siyasal birçok nedenleri bulunan yoksulluk, tarihte insanoğlunun yerleşik hayata geçmesiyle oluşan sınıf farklılıklarından sonra kendini göstermiştir. Yoksulluğa bağlı olarak daha büyük bir probleme dönüşen barınma gereksinimi, tarih dönemlerinde yaşanmış ve sanayi devrimi sürecinde kırsaldan kente doğru olan göçle büyüyerek önemli bir probleme dönüşmüştür. Tarihsel süreçlerde hissedilen hatta savaşlara ve reformlara neden olan yoksulluk, bugün de dünyanın birçok yerinde farklı kültür ve coğrafyalarda yaşanmaya devam edilmektedir. Hükümetler, yerel yönetimler ve gönüllüler tarafından çözüm arayışları devam etmektedir. İnşa sistemleri ve organizasyon modelleri denenerek, sosyo-kültürel ve fiziksel değerlere uygun mimari ve kentsel çözümler araştırılmaktadır. Ucuz, yerel ve ekonomik malzemeler, aynı zamanda ekolojik çözümlerle desteklenerek mimari çözümler sunulmaktadır. Bu çalışmada; Dünya ve Türkiye'de yoksulluk için uygulanmış, somut mimari konut ve yerleşme modellerinin incelenmesine ve aynı zamanda ucuz, yerel ve ekonomik malzemelerle oluşturulan yapı elemanları uygulamalarına dikkat çekilmiştir. Yoksulluğun anlamı ve yoksulluğa bağlı olarak meydana gelen barınma probleminin; tarihte, bu günümüzde ve gelecekteki karşılıkları aranmıştır. Dünyanın farklı coğrafya ve iklimlerinde yaşanan mevcut yoksulluk örnekleri göz önüne getirdikten sonra çözüm arayışları sunulmuştur. Türkiye'deki konut ve barınma problemine karşı uygulanmaya çalışılan politikalar incelenmiştir. Son olarak, yoksullar için tasarlanan alternatifli bir konut ve yerleşim modelinin, Türkiye İstatistik Kurumu ve T. C. Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı verileri doğrultusunda seçilen Bilecik İli, Osmaneli ilçe merkezinin fiziksel özelliklerinin yanı sıra, Balçıkhisar Sokak ve yakın çevresinde yaşayan yoksul ailelerin sosyal ve kültürel özelliklerine uygun olacak biçimde adapte edilmesi yer almaktadır.
Teknolojik ve toplumsal değişimlerin müzecilik anlayışı ve günümüz müzelerinin mekansal organizasyonu üzerindeki etkileri

olmak üzere, 125 şekil, 7 tablodan oluşmaktadır. n Birinci bölümde; problemin tanımı yapılmış, bundan sonra da araştırmanın amacı saptanmıştır. Daha sonra araştırmanın metodu ve sınırları açıklanmıştır. ikinci bölümde; müze kavramının tanımı, müzelerin çeşitli kriterlere göre sınıflandırılması ve antik çağdan günümüze geçirdiği gelişmeler yer almaktadır. Üçüncü bölümde; teknolojik ve toplumsal değişimler, eğitim anlayışındaki değişimler ve iletişim teknolojilerinin müze mekanlarına girişi, multimedya teknolojilerinin müzelerde kullanımı incelenmektedir. Dördüncü bölümde yaşanan bu değişimlerin günümüz müzelerinin mekansal organizasyonuna etkileri, müze mekanlarının incelenerek gelişmelerin, yeni ihtiyaç ve işlevlerin bu mekanlara getirdiği yeniliklerin saptanması, müzelerin yüklendiği yeni işlevlere cevap verebilmek amacıyla ortaya çıkan yeni mekanlar incelenmiştir. Beşinci bölümde; kullandıkları iletişim teknolojileri ve sahip oldukları mekanlar ile yeni işlev ve toplumsal ihtiyaçlara cevap veren önemli örneklere yer verilmiştir. Altıncı bölüm olan sonuç bölümünde, araştırmanın genel bir değerlendirilmesi yapılarak, kişisel görüş ve değerlendirmeler sunulmaktadır. TX. YtJKSEKOCRJETlM KURUUÜ
Tahir Ağa Tekkesi restorasyon önerisi

Bu çalışmada, Fatih'te bulunan Nakşibendi tekkesi olarak kurulup bir dönem Uşşakiliğin Salahi kolunun asitanesi olarak devam eden ve tekrardan Naşkibendi tekkesi olarak kullanılan Tahir Ağa Tekkesi'nin restorasyon önerisi hazırlanmıştır. İlk olarak çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi ele alınmış, tarikat ve tekke kavramlarına değinilerek yapının yer aldığı Fatih ilçesi hakkında araştırmalar yapılmıştır. Daha sonra Tahir Ağa Tekkesi'yle ilgili bilgiler toplanarak yapı rölöve çalışmalarıyla mimari açıdan ele alınmıştır. Rölöve çalışmalarında yapıdaki değişimler, hasarlar, bozulmalar tespit edilmiştir. Konuyla ilgili tarihi araştırmalar yapılarak elde edilen verilerle restitüsyon projesi hazırlanarak yapının ilk hali belgelenmiştir. Son olarak yapının onarımına ilişkin müdahaleler ve yeni işlev önerisiyle restorasyon önerisi hazırlanmıştır.
Gaziantep Cumhuriyet Dönemi Eğitim Yapıları içerisinde Gaziantep Lisesi ve Restorasyon Önerisi

Cumhuriyet'in ilan edilmesiyle birçok alanda olduğu gibi eğitim sisteminde de köklü değişiklikler yapılmıştır. Bu değişikliklerin birer girdisi olarak yeni mekanlar oluşturma ihtiyacı doğmuştur. Savaştan çıkan, maddi imkansızlıklar içindeki yeni devlette inşa faaliyetleri oldukça sınırlıdır. Bu nedenle Anadolu'nun birçok kentinde ilk olarak mevcut binalar eğitim amaçlı kullanılmıştır. Gaziantep'te de mevcut binalar yeniden işlevlendirilerek eğitim yapısı olarak kullanılmıştır. 1942 sonrasında ise yeni yapılar yapılmaya başlanmıştır. Bu tez kapsamında değişim süreci Gaziantep'e etkileri ve yapılan yeni eğitim yapıları incelenmiş olup en eski lise olan Gaziantep Lisesi için restorasyon önerisinde bulunulmuştur. Bu bağlamda tezin birinci bölümünde çalışmanın amacı, araştırma ve çalışma yöntemleri açıklanmaktadır. İkinci bölümde Gaziantep'in coğrafi konumu ve tarihi, üçüncü bölümde; geçmişşten günümüze eğitim anlayışı, eğitim tarihi ve eğitim yapılarının gelişim süreci ele alınmıştır. Dördüncü bölümde; Gaziantep'te bulunan cumhuriyet dönemi öncesi ve cumhuriyet dönemi sonrasında yapılan eğitim yapıları incelenmiş olup Gaziantep Eski Ticaret Lisesi, Ahmet Çelebi İlkokulu, Erkek Sanat Enstitüsü, Akyol İlkokulu ve Yavuzlar İlkokulu tarihçeleri, plan ve cephe özellikleri, malzeme ve yapım sistemleri göz önüne alınarak incelenmiştir. Beşinci bölümde; tezin ana konusunu oluşturan Gaziantep Lisesi ele alınmış tarihi, konumu, plan ve cephe özellikleri, malzeme ve yapım sistemi göz önüne alınarak incelenmiştir. Hasar analizi, malzeme analizi ve dönem analizi yapılmıştır. Altıncı bölümde eski fotoğraflar ve veriler doğrultusunda lise için restitüsyon projesi ele alınmıştır. Yedinci bölümde ise restorasyona ilişkin önerilerde bulunulmuştur.
Yerel bir gazetede kadim bir mesele: Diyarbakır gazetesinde mesken buhranı

Türkiye'de yetersiz mesken meselesi özellikle ikinci dünya savaşı sonrasında ülke gündemine gelmiştir. Şehirlere nüfus akını ve kentleşme hareketleri ile paralel olarak gündeme gelen sorun, 1950 sonrası köyden kente göç hareketlerinin hızlanması neticesinde büyük kentlerde yoğun olarak hissedilmeye başlanmıştır. Bu dönemde, inşaat sektörünün nüfus artışına ayak uyduramaması ve mevcut meskenlerin de kötü koşullarda olması sorunun derinleşmesine neden olmuştur. Bu çalışmada, Diyarbakır Gazetesi'nde anlatılan yetersiz mesken sorunu incelenmiştir. 1869- 1963 yılları arasında neşredilen gazetenin, 1940- 1954 yılları arasına ait ulaşılabilen yayınları, çalışmanın ana kaynağını oluşturmaktadır. Gazetenin temel kaynak olarak kullanıldığı bu çalışmada, haberlerde yapılacak seçimin, çalışmanın seyri üzerinde etkili olacağı düşünülmektedir. Bu bağlamda malzeme seçiminde, gazetenin mesken buhranı ile direkt ilişkili olarak gündeme getirdiği konuların yanı sıra mesken yapımına/yıkımına neden olan hadiselere dair haberlere de yer verilmiştir. Diyarbakır Gazetesinden yansıyan yetersiz mesken meselesi üç ana bölümde incelenmiştir. İlk bölümde geniş bir yelpazede haber seçimi yapılarak genel olarak gazetede nasıl bir buhran resmedildiğine odaklanılmıştır. İkinci bölümde yeniden imara etkisi olan/olabilecek kira bedelleri, göçmen evleri, sel ve cadde genişletme haberlerine yer verilmiş, son bölümde ise memur evleri, yapı kooperatifleri, Diyarbakır Bağlar bölgesinin ıslahı, şehirde Emlak ve Kredi Bankasının açılması konuları mesken buhranına çözüm arayışları başlığı altında irdelenmeye çalışılmıştır.
A Study on the evolution of the domestic architecture in western Anatolia from the Archaic to the Hellenistic periods

ÖZ ARKAİK DÖNEMDEN HELLENİSTİK DÖNEME KADAR BATI ANADOLU'DAKİ KONUT MİMARİSİNİN GELİŞİMİ ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA ÖZGENEL, Lale Yüksek Lisans Tezi, Mimarlık Tarihi Anabilim Dalı Tez Yöneticisi : Y. Doç. Dr. Suna Güven Temmuz 1992, 217 sayfa Bu çalışma batı Anadolu'da arkaik ve Hellenistik dönemler arasındaki konut mimarisinin karşılaştırmalı olarak incelenmesini konu almaktadır. Özellikle İyonya bölgesindeki Yunan evlerinin gelişimini plan tipolojisi ve mimari kompozisyon olarak detaylı incelemekte ve bunları Yunanistan anakarası ve Ege adalarındaki evlerle karşılaştırmaktadır. Bu karşılaştırmayı yapabilmek için ikinci bölümde konut mimarisini etkileyen diğer faktörler üzerine kısa bir bilgi verilmiştir. Bu kısım İyonya'daki Yunan yerleşmelerinin tarihi, sosyal, ekonomik ve kültürel yanlarım yukardaki belirtilen dönemler arasında incelemektedir. Üçüncü bölümde arkeolojik verilere dayanarak mekansal analizler ve yorumlar yapılmıştır. Bunun için değişik dönemlere ait ev kalıntılarını içeren belirli bölgeler seçilmiştir. İyonya, Yunanistan anakarası ve Ege adalarındaki evlerin karşılaştırmalı olarak incelenmesi dördüncü bölümde yapılmıştır. Bu kısım yukarda belirtilen üç bölgedeki evlerin bazılarını içermekte ve plan tipolojilerini, iç düzenlemelerini, inşaat yöntemlerini ve artistik detaylarım batı Anadolu örnekleri ile karşılaştırmaktadır. Sonuncu bölümde ise arkaik, klasik ve Hellenistik dönem evlerinin her dört bölgede mimari kompozisyon bakımından benzerlikler gösterdiği anlatılmıştır. Bazılarında geleneksel formların ortaya çıktığı bazılarında ise değişik plan tiplerinin geliştiği gözlenmiştir.
Tarihsel süreç içerisinde apartman yapılarının plan şeması üzerinden incelenmesi: Aksaray örneği

''Tarihsel Süreç İçerisinde Apartman Yapılarının Plan Şeması Üzerinden İncelenmesi: Aksaray Örneği'' çalışmanın amacı, Aksaray şehrinin ilk imarlı planlamasının yapıldığı 1948 senesinden itibaren günümüze kadar inşa edilmiş ve aslına uygun şekilde ayakta kalmayı başarmış konutların plan gelişim sürecini ortaya koymaktır. Birinci bölümde, çalışmanın amacı, önemi ve kapsamına yer verilmiştir. İkinci bölümde, Aksaray'da bulunmuş medeniyetlerin hangi zamanlarda yerleşik düzende yaşayıp hangi önemli eserleri bıraktıklarından bahsedilmektedir. Ayrıca Aksaray şehrinin coğrafi özellikleri, topografyası ve sosyokültürel yapısına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, Aksaray'ın 1948 senesinde yapılmış ilk imar planından günümüze kadar hazırlanmış tüm imar planları özellikleriyle incelenmiştir. Dördüncü bölümde, Aksaray'da 1948 itibari ile tespit edilmiş ve döneminin özelliklerini taşıdığı düşünülen 15 apartman yapısı, plan ve cephe analizleri ile karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Beşinci bölümde, yapılan incelemelerin yorumlanması ile varılan sonuçlara yer verilmiştir.
Gelişmiş cephe sistemlerinde güneş kontrolü: Ankara'daki bir ofis binasında performans analizi

Ofis binaları yüksek enerji tüketim profiline sahip yapılardan biridir. Ofis binalarında enerji tüketiminin büyük bir bölümünü yapay aydınlatma ve soğutma yükleri oluşturmaktadır. Bu nedenle, gün ışığının optimum kullanımı binanın enerji performansı için büyük potansiyel anlamına gelmektedir. Yapı kabuğu, bina içindeki doğal gün ışığını sağlamada önemli rol oynamaktadır. Gün ışığı doğru kontrol edilmediği takdirde kullanıcı konforunu olumsuz olarak etkileyen kamaşmaya neden olabilmektedir. Bu tez, gelişmiş cephe sistemlerinde gün ışığı sistemlerini ve stratejilerini araştırmaktadır. Ankara'da tip bir ofis modülünde, güneş kontrol elemanlarının güney ve batı yönleri için gün ışığı performansını inceleyerek, her iki cephe yönü için maksimum aydınlık düzeyi ve minimum kamaşma sağlayan optimum cephe sistemini bulmayı amaçlamaktadır. Tip ofis modülü ve güneş kontrol elemanları modelleri Rhinoceros yazılımı kullanılarak oluşturulmuş, DIVA eklentisi ile iklim etkin gün ışığı analizleri yapılmıştır. Yıllık analizler sonucunda güney ve batı yönleri için yatay gölgeleme sistemi uygun bulunmuştur. Çalışmanın sonunda her iki cephe yönü için performansı yüksek olan gölgeleme ve yönlendirme sistemleri birleştirilerek kombinasyon çalışması yapılmış ve gölgeleme sistemlerine ışık rafının etkisi değerlendirilmiştir.
The analysis of a problematic city block in Mardin: The Milli settlement

Mardin şehrinin kentsel dokusu mimari içeriği okumakta karşımıza güçlükler çıkartır. Bu tez çalışması kentin mimari tipolojisinin ayrılmaz bir parçası olan organik taban üzerine gelişmenin arkasındaki epistemik yolların keşfi üzerine bir teşebbüs sunmaktadır. Milli evi diye bilinen problematik bir yapı adasının içeriğini tespit eder ve buna yoğunlaşır. Çalışma söz konusu örneğin mimari sistemlerinin oluşum ve değişimini inceler. Yapı adasının kapsamlı bir mimari rölövesi alınmış ve edinilen somut bilgi ve örüntüler, bina stoku üzerine uygulanan müdahaleleri tespit etmek için eleştirel bir şekilde okunmuş, değerlendirilmiştir. Yerleşke düzeyinde morfolojik örüntüler tespit edilmiş ve karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Bu örüntüler sahadaki mimari faaliyetlerin öyküsünü ortaya koymuştur. Böylece yapı adasının bütünü belirgin evreler olarak kayda alınmıştır. Yerleşke ve gelişiminin, sabit mimari düzenlerin formları veya sistemleri üzerinden yaşamadığı; aksine, genişleyen bina stokunun işlevsel yanlarının, komşu birimleri kolonize etmeye ve içselleştirmeye yönelik pragmatik arkitektonik stratejilere göre, büyüyen bina stokunun tekrar değerlendirilmesinden oluşan mütekerir bir örüntü olduğu saptanmıştır. Bina stoku ve parçalarının sadece sistem-biçimleri ve/veya tip-biçimleri olarak okunmaya uygunsuz oldukları görülmüştür. Aksine, okumada, bina stokunun ancak müdahale-formları ile oluşmuş bir şekilde ele alınması takdirinde kesin sonuçlar öne çıkmıştır. Böyle bir okumanın ele alınan topografik, altyapısall ve tektonik konuları resmettiği; bu tasvirlerin de kentsel ölçekte morfolojik konuları, örüntüleri ve saklı soruları ortaya çıkarttığı saptanmıştır.