turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversitelerde bilimsel araştırma projelerinin etkinliği ve mali yapısının incelenmesi: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi örneği

Bilim ve teknoloji, tarihsel süreçte insanlık için en önemli kavramlar olmuşlardır. Özellikle 20. yüzyıldan itibaren de bilim ve teknolojiye dayalı kalkınma modelleri tüm dünyada öncelikli hale gelmiş ve gelişmiş ülkeler ilerlemelerini söz konusu modeli uygulayarak başarmışlardır. Küreselleşme süreciyle birlikte önemi giderek artan bilim ve teknolojide üstünlük sağlayan ülkeler, toplumsal yaşamda, ekonomide ve sanayide üstün duruma gelmişlerdir. Bilim ve teknolojinin yukarıda ifade edilen etkilerinden dolayı, bilimsel araştırmalar, başta devlet olmak üzere, özel sektör tarafından da desteklenmeye başlanmıştır. Bilim ve teknolojinin öncelikli politikalardan biri haline gelmesi, bu faaliyetlerin en yoğun şekilde yürütüldüğü üniversitelerin önem kazanmasını beraberinde getirmiştir. Üniversitelerin en temel işlevi olarak kabul edilen bilimsel araştırmaların önemi, bu kurumlarda bilimsel araştırmaların finansmanının sağlanması konusunu gündeme getirmiştir. Bu amaçla da üniversitelerde Bilimsel Araştırma Projeleri birimleri kurulmuştur. BAP biriminin en temel amacı, birim bütçesi ile bilimsel araştırma projelerini finanse etmek ve bu projeler sonucunda elde edilecek sonuçların, toplumsal ve ekonomik gelişmeye katkı sağlaması olmuştur. Bu çalışmada, öncelikle bilim ve bütçe kavramları açıklanmış, bilim ve teknoloji politikalarının önemi ele alınmıştır. Daha sonra, üniversitelerin tarihsel gelişimi ve önemi ortaya konulmuş; Türkiye'de üniversitelerin ve bilimsel araştırma projelerinin mali yapıları ele alınmıştır. Son olarak, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi tarafından desteklenen BAP projelerinin bütçeleri 2002- 2009 yılları arasında incelenmiştir.
Gümrük kontrolü uygulamalarının kaçakçılık üzerine etkileri

Gümrük kontrolü uygulamaları, gümrük kaçakçılığı ile mücadelede başarılı olunabilmesi açısından hem dünyada hem de ülkemizde önemle üzerinde durulması gereken bir konudur. Uluslararası ticarette gümrük kontrol işlemlerinin oluşturduğu zaman ve işlem maliyetleri bir gümrük sınırı olarak değerlendirilmektedir. Bu açıdan gümrük kontrol uygulamaları; uluslararası endekslerde, ekonometrik analizlerde ve alan araştırmalarında gösterge olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu kapsamda yapılan yerli ve yabancı literatürdeki araştırmaların; gümrük kontrolü işlemlerinin ithalat ve ihracat hacmi üzerindeki zaman ve maliyet yükleri, gümrük işlemlerinin etkinliği ve gümrük işlem sürelerini etkileyen faktörler üzerine olduğu görülmektedir. Bu açıdan literatürden farklı olarak; araştırmamızda gümrük kontrolü uygulamalarının gümrük kaçakçılığı ile ilişkisi üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda, gümrük kontrolü uygulamalarının gerçekleştirilmesinde süreçten en çok etkilenen; Gümrük Müşavirleri ve çalışanlarının yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, meslekte çalışma süreleri gibi demografik özelliklerinin yanı sıra gümrük prosedürlerinin karmaşıklığının, gümrük kontrolü sürelerinin, gümrük mevzuatı hakkında bilgi düzeyinin, E-denetim, Tek Pencere Sistemi ve kağıtsız gümrük işlemleri gibi yeni ve X-Ray gibi teknolojik uygulamaların gümrük kaçakçılığı üzerinde etkili olup olmadığı ile ne derece etkili olduğunu ölçmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla Gümrük Müşavirleri ve çalışanlarına anket uygulanmış olup gümrük kontrolü uygulamaları ile gümrük kaçakçılığı arasındaki ilişki 'SPSS for Windows' (22.0) programında çeşitli testler ile analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre katılımcıların gümrük kontrol uygulamaları ile gümrük kaçakçılığı arasında ilişki kurmadığı görülmüştür. Buna karşın, katılımcıların, gümrük kontrolü sürelerinin iyileştirilmesi, yeni ve teknolojik kontrol uygulamaları ile gümrükte iş/işlem yapanların gümrük mevzuatına hakim olmasının kaçakçılıkla mücadelede etkili olacağı fikrine olumlu yaklaştıkları tespit edilmiştir.
Vergi aflarının mükellefler açısından vergi uyumuna etkisi: Kocaeli örneği

Bu araştırmanın temel amacı; 2017 yılında çıkartılan vergi aflarının mükelleflerin vergi uyum düzeyleri üzerindeki etkilerini Kocaeli Ticaret Odası na bağlı mükellefler üzerinde incelemektir. Mükelleflerin vergi affına yönelik tutum ve vergi uyum düzeylerinin belirlenmesi ile mükelleflerin tanımlayıcı özeliklerine göre vergi affına yönelik tutum ve vergi uyum düzeylerindeki farklılaşmaların incelenmesi de araştırmanın diğer amaçlarını oluşturmaktadır. Amaç doğrultusunda hazırlanan anket formu; 2017 yılı Haziran- Ekim ayları içerisinde Kocaeli Ticaret Odası na bağlı 534 mükellefe uygulanmıştır. Anketlerden ulaşılan veriler bilgisayarda SPSS 22.0 istatistik programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Mükelleflerin tanımlayıcı özelliklerinin belirlenmesinde, frekans ve yüzde analizlerinden, vergi affına yönelik tutum ve vergi uyum düzeylerinin belirlenmesinde ortalama ve standart sapma istatistiklerine başvurulmuştur. Vergi affına yönelik tutum ve vergi uyumu arasındaki ilişkiler korelasyon analizi ile, vergi uyumunun vergi affına yönelik tutumdan etkilenme düzeyinin incelenmesinde ise regresyon analizinden faydalanılmıştır. Mükelleflerin tanımlayıcı özelliklerine göre vergi affına yönelik tutum ve vergi uyum düzeylerinin farklılaşmasının incelenmesinde ise t-testi, tek yönlü Anova ve Scheffe testlerinden faydalanlmıştır. Araştırmada yapılan korelasyon analizi sonucunda vergi affına yönelik tutumu belirleyen boyutlar ile vergi uyumu arasında çift yönlü ve pozitif ilişkilerin olduğu saptanmıştır. Regresyon analizi sonucunda da, vergi affına yönelik tutumu belirleyen boyutlardan vergi aflarına yönelik suç ve ayrımcılık ile vergi affına yönelik diğer görüşler boyutlarının vergi uyumunu etkilemediği, vergi affının faydalarına yönelik tutumun vergi uyumu üzerinde pozitif etkisinin olduğu belirlenmiştir. Diğer bir ifade ile vergi affının faydalarına ilişkin tutum arttıkça mükelleflerin vergi uyum düzeyleri de artmaktadır. Mükelleflerin tanımlayıcı özelliklerine göre vergi affına yönelik tutum ve vergi uyum düzeylerinde farklılaşmalar saptanmıştır.
Türk Vergi Hukuku açısından ticari kardan mali kara geçiş ve muhasebeleştirilmesi

Günümüzün gelişen global ekonomik düzeni içerisinde ticaret artık çok yönlü olarak gerçekleşmekte ve işletmelerin standart stratejilerin dışında üretim ve satış politikaları izlemelerine neden olarak piyasaya tutunabilme ihtiyaçlarını kuvvetlendirmektedir. Bununla birlikte işletmelerin temel güdüsü ve kaygısı olan pastadan pay alma yani kar kavramı daha da önemli bir hal almaktadır. Bir taraftan işletmeler kar maksimizasyonunu sağlamak üzere gelir ? harcama dengesini kurmaya çalışırlarken diğer taraftan da devlete daha az vergi vermenin yollarını irdeleyerek maliyetlerinin önemli bir kısmını bertaraf etmeye çaba göstermektedirler. İşte bu bahsedilenler çerçevesinde işletmelerin kanuni olmayan vergiyi az ödemek isteme girişimlerinin önüne geçebilmek maksadıyla oluşturulan vergi mevzuatları uyarınca karın tespiti ve vergi matrahının belirlenmesi bazı hukuki düzenlemelere tabi olmaktadır. Böylece her işletme açısından verginin matrahının tespit edilmesi belli kurallara bağlanmış olmakta ve farklı uygulamaların önüne geçilmiş olmaktadır. Bu çalışmada Türk Vergi Mevzuatı uyarınca karın tespiti ve vergi matrahının oluşumu noktasında özellikle Gelir Vergisi Kanunu madde 40 ve 41 temelde atıf yapılmakla birlikte diğer maddeler ve kanun hükümleri de dikkate alınarak devletin verginin alınması bakımından esas aldığı mali karın tespiti üzerinde durulmaktadır. Bu husus muhasebe açısından da incelenerek mali karın tespitiyle ilgili olarak değerleme, amortisman gibi muhasebeyle doğrudan ilişki kurabildiğimiz yani işletmenin varlık ve kaynak yapısını etkileyen muhasebe kayıtlarının yanı sıra kanunen kabul edilebilen ve edilmeyen giderlerin, tamamen bilgi amaçlı özellik arz eden Nazım Hesaplarda yer alacağı konusu da açıklanmıştır. Son kısımda da vergi mevzuatının yorumlanmasına ilişkin olarak ortaya çıkan bazı sorunlar ve çözüm önerileriyle çalışma tamamlanmıştır.
Ekonomik bütünleşme amaçlı bölgesel birliklerde vergi uyumlaştırması

Çalışmada, ekonomik bütünleşme amacıyla kurulan bölgesel birliklerde; çeşitli zorlukları, ekonomik etkileri ve günümüz birliklerindeki durumu göz önünde bulundurularak, bütünleşme süreçlerinin bir parçası olan vergilerin uyumlaştırılması sorunu Avrupa, Afrika ve Orta ve Güney Amerika'da bulunan bölgesel birlikler özelinde ele alınmaktadır. Bir bölgesel birlikte, vergi uyumlaştırması sürecinin merkezi karar mekanizmaları ile yürütülmesinin zor ve karmaşık olacağı; bu sebeple benzer vergi yapılarına sahip ülke gruplarının belirlenerek, sürecin aşamalı bir şekilde yürütülmesinin daha başarılı olacağı düşünülmektedir. Bu bağlamda, çalışmanın temel amacı: bölgesel birliklerde benzer vergi sistemlerine sahip ülkelerden oluşan işbirliği gruplarının tespit edilerek, uyumlaştırma süreçlerinin tüme varacak şekilde yürütülebilmesine yönelik bir öneri sunabilmektir. Bu amaç doğrultusunda, çeşitli vergi yükü verilerinden faydalanarak Ward kümeleme yöntemiyle vergi yükleri benzer ülke kümeleri tespit edilmiştir. Daha sonra elde edilen kümeler ve kümelere atanan ülkelerin vergi sistemi özellikleri kıyaslanmıştır. Bulgulara göre, küme içi başarılı benzerliklerden dolayı; vergi yükü verilerinin, kümeleme veya türev algoritmalarda, vergi sistemlerindeki benzerlikleri açıklarken kullanılabilir bir veri olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bununla birlikte Avrupa örnekleminden elde edilen kümelerin benzer vergi sistemlerine sahip ülkelerden oluşması; tümevarıma dayanan uyumlaştırma sürecinin Avrupa örneklemi için uygulanabilir olduğunu göstermiştir. Ayrıca TFEU'da yer alan güçlendirilmiş işbirliği sunulan öneriyi desteklemektedir. Afrika ile Orta ve Güney Amerika'da ise coğrafi temellere dayanarak kurulan bölgesel birliklerde, vergi özellikleri itibariyle önemli ayrışmaların olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Şöyle ki, bölgesel birliğe üye ülkelerin atandığı kümeler farklılaştıkça vergi özelliklerindeki genel uyumun azalması bunu desteklemektedir. Bu bölgelerde, vergi uyumlaştırmasına yönelik işbirliği gruplarının, vergi sistemi benzerliklerine göre yeniden organize edilmesi, başarılı uyumlaştırma süreçleri için gerekli görülmektedir.
Bağımsız mali otoritenin Türkiye açısından uygulanabilirliği

Maliye politikasına ilişkin en önemli tartışma konularından birisi, iradi politikalar olarak adlandırılan ve daha çok siyasi iktidarın kontrolünde olan araçlarla uygulanan maliye politikaları ve otonom politikalar olarak adlandırılan ve kurallara bağlanmış politikalar arasındaki tercih sorunudur. Siyasi iktidarların daha çok birinci yöntemi tercih etmek istediği, diğer yandan iradi politikaların maliye politikasına ilişkin birçok soruna yol açtığını söyleyenler bulunmaktadır. Diğer yandan kurallı ve otonom politikaların da temsili demokratik süreçlere çok uygun olmadığının savunulduğu da görülmektedir. Para politikası alanında gelinen aşamada, bağımsız merkez bankaları aracılığı ile politikaların siyaset güdümünden çıktığı görülmektedir. Özellikle 1970'li yıllar ile birlikte finansallaşmanın artması bağımsız para politikası uygulamaları açısından bir dayanak olmuştur. Aynı süreçte maliye politikasının da aşırı genişlemeci ve mali baskınlığa yol açmak suretiyle para politikası hedeflerini saptırmaması gerektiği görüşü de savunulmaya başlamıştır. Maliye politikasının kurallı hale gelmesi sürecinde sayısal mali kuralların yaygınlaştığı görülmekte, son yıllarda ise mali idarelerin de siyasetten bağımsızlaşmasının da savunulduğu görülmektedir. Merkez bankacılığına benzer bir şekilde bağımsız mali kurul ya da idarelerin teşviki, özellikle 2008 2009 küresel daralması ile birlikte daha çok dillendirilir olmuştur. Bu çalışmada, sözü edilen mali otoritelerin Türkiye için uygulanabilirliği tartışılmaktadır. Bu tartışma, konunun teorik, tarihsel, sosyal yönleri göz önüne alınarak, sayısal ve idari-mali kural uygulayan örnek ülkeler incelenerek yapılmaktadır. Mali kurul yapılanmasının maliye politikasına etkileri ise kamu harcamaları açısından ele alınarak irdelenmektedir.
Toplumsal cinsiyete duyarlı bütçeleme ve Türkiye'de merkezi yönetim bütçesi

Toplumsal cinsiyet kısaca bir toplumda kadınlara ve erkeklere yüklenen roller ve sorumluluklar olarak tanımlanabilir. Bütçeler toplumsal cinsiyet bakımından nötr olmayan maliye politikası aracıdır. Toplumsal cinsiyete duyarlı bütçeleme ise 1984'te ilk defa Avustralya'da uygulanmaya başlanılan toplumsal cinsiyet bakış açısının bütçe ile ilgili kararlara uygulanması yaklaşımıdır. Yani TCDB kadınlara ve erkeklere bütçeden eşit pay ayrılması anlamına gelmez. TCDB toplumsal cinsiyet eşitliği politikalarının bütçeyle ilgili taahhütlere dönüşerek hükümetin kadınlarla ilgili politikalarında hesap verilebilirliğini sağlar. TCDB süreci bütçelerin TCDB analizi, politikaların, planlamanın ve bütçenin yeniden tasarlanması ile izleme ve değerlendirme aşamalarından oluşur. Ülkemizde toplumsal cinsiyet eşitliğinin eğitim, sağlık, istihdam alanlarında sağlanmasına ve kadına karşı şiddetin önlenmesine yönelik çeşitli çalışmalar bulunmaktadır. Türkiye açısından MYB bütçesinin çeşitli aşamalarında yapılacak değişikliklerle ve idare bazında yapılacak çalışmalarla TCDB uygulamasına geçilebileceği değerlendirilmektedir. Bu çalışmada da Türkiye'de toplumsal cinsiyete duyarlı bütçelemenin uygulanabilirliği açısından mevcut durum ele alınarak, yapılabilecek çalışmalar tartışılmaya çalışılacaktır.
Maliye politikalarının ekonomik kalkınma üzerindeki etkisi - Kosova örneği

Refah ve siyasi istikrara ulaşmak için, ulusal hükümetler ekonomik dengeyi sağlamayı amaçlamaktadırlar. Hükümetler, ekonomik büyümeyi teşvik etmek, işsizliği azaltmak ve makroekonomik hedeflerine ulaşmak için çeşitli enstrümanlar kullanmaktadır. Son yıllarda, mali baskılara ve yavaş bir ekonomik büyümeye sahip olan Kosova, ekonomik kalkınma alanında karmaşık sorunlarla karşı karşıyadır. İşsizlik yüksek bir düzeyde ve emek talebi hala çok düşüktür. İstikrarlı çalışma yerlerinin oluşumu ekonomide çok boyutlu reformlar gerektirirken, lehine bir ortam yaratmak da zorlu bir iştir. Bu çalışma, işsizliği hafifletmek, sürdürülebilir ekonomik büyümeyi sağlamak, yatırım ve tüketimini artırmak gibi etkenler üzerindeki maliye politikalarının etkisini göstermektedir.
Bütçe kurallarının varlığı kapsamında bütçe esnekliğinin değerlendirilmesi

Devletler, iradi maliye politikası uygulamaları sonucu karşılaşılan sorunları gidermek üzere kurallı maliye politikasını uygulamaya geçirebilmektedir. Kurallı maliye politikasının uygulanması için yapılan düzenlemeler ise mali kurallar olarak adlandırılmıştır. Mali kurallar, düzenlendiği maliye politikası aracına göre gelir, gider, borçlanma ve bütçe kuralları şeklinde sınıflandırılmıştır. Bütçe kuralları, yasalar ve anlaşmalar üzerinde sayısal ve prosedürel olarak düzenlenen bütçeleme aşamalarında uyulması gereken yazılı ve/veya yazılı olmayan kuralları ifade etmektedir. Bütçe kurallarının amacı, bütçenin hazırlanması, onaylanması, uygulanması, denetlenmesi ve performans değerlendirmesinin yapılması aşamalarında uyulması gereken kuralları belirlemektir. Ancak uygulamada bu kuralların katı, değiştirilemez olması veya kurallara uyulmadığı takdirde belirli yaptırımlar uygulanması ve rutin düzenlemelere yer vermesi bütçe kurallarının ekonomik konjonktürde meydana gelen değişimlere uyum sağlamasına engel olabilmektedir. Bu soruna çözüm olması amacıyla bütçe esnekliği kavramı geliştirilmiştir. Bütçe esnekliği, rutin olmayan ekonomik sorunlara çözüm üretilebilmesi amacıyla bütçeleme aşamalarındaki karar alıcıların karar verme yetkisindeki serbestliği ve kuralların çeşitliliğini arttırmak suretiyle hızlı ve etkili düzenleme yapılabilme kapasitesini ifade etmektedir. Ekonomik istikrarı sağlamak için bütçe esnekliğinin varlığı önem arz etmektedir. Ancak bütçe esnekliğinin ekonomi üzerinde çeşitli olumsuz etkileri söz konusudur. Bu etkiler karar alıcıların karar verme yetkisinin serbest bırakılmasından ve kurallardaki çeşitliliğin bir takım menfaatler doğrultusunda arttırılmasından kaynaklanmaktadır. Bütçe kuralları ve bütçe esnekliği olarak bu iki zıt kavramın birbirini tamamlayarak birlikte uygulanması ekonomik istikrarın sürekli hale gelmesi bakımından gerekli görülmektedir. Çalışmada bütçe kuralları ile bütçe esnekliği kavramları betimsel tarama yöntemi kullanılarak ortaya konulmuş ve bütçe kurallarının varlığı kapsamında bütçe esnekliğine ilişkin uygulamalar incelenerek belirli sonuçlar elde edilmiştir.
Türkiye'de bölgeler bazında vergilerin kaldıraç etkisi

Devletlerin hem kamu harcamalarını finanse etmek hem de ekonomik ve sosyal alandaki görevlerini yerine getirmek için yararlandığı en önemli gelir kaynağı vergilerdir. Vergi hasılatında artış sağlamanın yanı sıra mali olmayan amaçları gerçekleştirmek için de vergi politikalarında düzenleme yapabilmektedir. Vergi mevzuatında yapılan iradi düzenlemelerin vergi hasılatına etkisi vergi kaldıraç kavramı ile ölçülmektedir. Vergi kaldıraç etkisi, vergi gelirlerindeki otomatik değişimlere devlet tarafından alınan iradi önlemler sonucunda meydana gelen vergi gelirlerindeki değişimlerinde eklenmesi sonucu elde edilmektedir. Bu kapsamda 2004- 2019 dönemine ait Türkiye'de Gelir Vergisi, Kurumlar Vergisi, Katma Değer Vergisi, Özel Tüketim Vergisi, dolaysız vergiler, dolaylı vergiler ve toplam vergi gelirleri dikkate alınarak kaldıraç etkisi tahmini yapılmıştır. Her bir vergi türü açısından yapılan iradi düzenlemelerin ilgili vergi hasılatına etkisinin ölçülmesinin hedeflendiği çalışmada Türkiye'de 2012/ 3305 Sayılı Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkında Karar dikkate alınarak oluşturulan altı teşvik bölgesi dikkate alınmıştır. Türkiye'de 2004- 2019 dönemi için yapılan analizlerden elde edilen genel sonuç yapılan iradi düzenlemelerin ilgili vergi hasılatına etkisinin zayıf olduğudur. Vergi bazında kaldıraç katsayıları incelendiğinde tüm vergiler için 1'in altında olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuç Türk Vergi Sisteminde etkinliğin istenilen düzeyde olmadığı ve uygulanan maliye politikalarının etkisinin yetersiz olduğu sonucunu ortaya koymaktadır.
Türkiye'de otomotiv sektörüne yönelik vergi uygulamalarının değerlendirilmesi

Bu çalışmada, Otomotiv sektörünün kısa tarihçesi, Dünya'da otomotiv sektörünün durumuna genel bir bakış, Türkiye otomotiv sektörünün bugüne kadar geçirdiği aşamalar, bugünkü durumu analiz edilerek, Türkiye'deki otomotiv sektörünün mevcut durumu ortaya konmuştur. Otomotiv sanayinde yaşanan gelişmeler ülke gelirini doğrudan etkileyebilmektedir. Sağladıkları istihdam kapasitesi ile insanlara yeni iş imkanları sağlanmakla birlikte kurulan otomotiv ana sanayinin yanında birçok otomotiv yan sanayi sektörü de faaliyete geçmekte ve bu sayede ülke ekonomisine çok önemli katkı sağlanmaktadır. Otomotiv ana sanayi ve yan sanayi bütün ülkeler açısından olduğu kadar Türkiye için de önemli bir sektör konumundadır. Yarattığı istihdam kapasitesi, katma değer vergileri ve sağladığı ekonomik artışlar sayesinde ülkenin gelir düzeyini olumlu olarak etkilemektedir. Bu olumlu etkileri daha da arttırmak için ülke ekonomisinde uygulanan vergi teşvikleri gözden geçirilmeli ve yabancı sermayenin ülke içine girişine kolaylık sağlayacak bazı değişiklikler yapılması gerekmektedir. Bu bağlamda çalışmada, otomotiv sektörüne yönelik vergi teşvik politikaları ve sübvansiyonlar araştırılıp, otomotiv sektörü kamusal destekleme açısından değerlendirilmiştir.
Türkiye'deki kalkınma ajansları ve Güney Marmara Kalkınma Ajansı'nın sağladığı desteklerin değerlendirilmesi

Bölgesel kalkınma, özellikle kalkınma ekonomisinin öneminin anlaşıldığı 1950'li yıllardan başlayarak her dönemde geçerliliğini korumaktadır. Bölgesel kalkınma politikalarının gerçekleştirilmesinde, kalkınmanın yerelden başlayıp genele yayılması bölgesel planlamanın temelini oluşturmaktadır. Bölgesel kalkınma planlarının amacı, kalkınmaya yönelik her türlü kaynağın ve ekonomik faaliyetlerin bölgeler arasında dengeli dağılımını sağlamaktır. Fakat kalkınma planlarının gelişmiş ve gelişmekte olan bölgeler arasındaki ekonomik dengesizlikleri gidermedeki yetersizliği, ekonomideki gelişmenin her bölgede aynı anda ve eşit hızda devam etmemesi, gelişmenin çevreye doğru tabandan tavana yayılmasını ve yerel-merkezi yöneticiler arasındaki işbirliğini sağlayacak kuruluşlar olan kalkınma ajanslarının doğmasına neden olmuştur. Kalkınma ajansları; kamu kesimi, özel kesim ve sivil toplum kuruluşları arasındaki işbirliğini geliştirmek, bölgenin sahip olduğu kaynakların yerinde ve etkin kullanımını sağlamak ve yerel potansiyeli harekete geçirmek suretiyle, bölgesel gelişmenin hızlandırılması, sürdürülebilirliğinin sağlanması ve gerek bölge içi gerekse bölgeler arası gelişmişlik farklarının azaltılması amacına yönelik olarak oluşturulan bölgesel örgütlerdir. Bölgesel kalkınma ajansları bulundukları bölgeyi fiziksel, toplumsal ve ekonomik alanlarda kalkındırmak ve bölgeler arası gelişmişlik farklarını azaltmak bakımından önem taşımaktadır. Güney Marmara Kalkınma Ajansı da Türkiye'nin Güney Marmara bölgesinde Balıkesir ve Çanakkale illerinden oluşan TR22 Düzey 2 bölgesinde, bölgesel kalkınmayı sağlamak amacıyla faaliyet gösteren bir ajanstır. Bölgesel kalkınmaya katkısı açısından görev alanındaki bölgesel dinamikleri, potansiyeli, ekonomik, mali ve toplumsal kapasiteleri dikkate alan GMKA farklı destekler sunmaktadır. Geliştirdiği bölge planı hazırlıkları ve teşvik ettiği projelerle sağladığı mali destekler diğer bazı ajanslarla karşılaştırıldığında GMKA, özellikle iktisadi, sosyal ve nitelikli işgücünün geliştirilmesi alanlarında ileri düzeyde destek sağlarken, tarım, turizm ve ihracat gibi alanlarda yeterli düzeyde destek sağlamadığı görülmektedir.
Muhasebe hata ve hileleri ile muhasebe mesleğinde etik, muhasebe meslek mensupları üzerine bir araştırma

Gelişen ve büyüyen bilgi toplumunda doğru ve güvenilir bilgi elde etme ihtiyacı gün geçtikçe artmaktadır. Kanunların ve yaptırımların hızla değiştiğiülkemizde yöneticiler ve çalışanlar bu durum karşısında zorlanmaktadır. Bütün işletmelerde var olan kar sağlamak ve işletmeyi sürdürülebilir kılmak düşüncesi, bilgi toplumunun da sunmuş olduğu her türlü bilgiyi elde edebilme kolaylığı ile muhasebe alanında hatalı veya hileli işlemlerin gerçekleşebilmesine imkan sağlamıştır.
Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların görev yetki ve sorumlulukları

Günümüzde çağdaş vergi sistemleri beyan esasına dayanmaktadır. Mükelleflerin beyanname ile vergilerini bildirmesine dayanan bu sistemde, yapılan beyannamelerin doğruluğunun incelenmesi gerekliliği doğmaktadır. Söz konusu beyanların doğruluğunun incelenmesi vergi inceleme fonksiyonu ile yerine getirilir. Vergi incelemesi 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 134 -141'inci maddeleri arasında düzenlenmiştir. Vergi incelemesi Vergi Usul Kanununun 134'üncü maddesinde ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak şeklinde tanımlanmıştır. Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar Vergi Usul Kanununun 135'inci maddesinde, Maliye Müfettişleri ve Yardımcıları, Hesap Uzmanları ve Yardımcıları, Gelirler Kontrolörleri ve Stajyer Gelirler Kontrolörleri, Vergi Denetmenleri ve Yardımcıları, İlin En Büyük Mal Memuru, Gelirler Genel Müdürlüğünün Merkez ve Taşra Teşkilatında Müdür kadrolarında görev yapanlar olarak belirtilmiştir. Vergi inceleme yetkisine sahip olan vergi inceleme elemanları kendilerine yetki veren yasal mevzuat çerçevesinde yaptıkları idari iş ve eylemlerle ilişkili olarak bir takım sorumluluklar yüklenmektedir. Çalışmamızda vergi inceleme elemanlarının idari, mali ve cezai sorumlulukları incelenmiştir.