turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Merkez bankalarının rezerv seviyesinin belirleyicileri ve Türkiye'de optimum rezerv seviyesinin belirlenmesi

Uluslararası rezervler, para politikası ve ülkelerin ekonomik istikrarında üstlendiği önemli roller nedeniyle politika yapımcıları için öncü göstergeler konumundadırlar. Buna karşılık politika yapıcıları için istikrar aracı fonksiyonu gören rezervlerin aynı zamanda atıl tutulmasından kaynaklanan fırsat maliyetlerinin olduğu da bilinmektedir. Dolayısıyla giderek artış eğilimi sergileyen rezervler ve buna paralel artan fırsat maliyetleri arasında seçim sorunu literatürde uzlaşmanın sağlanamadığı konulardandır. Çalışmada, 1994- 2010 yılları arasında 25 gelişmiş 22 gelişmekte olan toplam 47 ülke ele alınarak rezerv belirleyicilerinin neler olduğu ve ülkelere göre farklılık gösterip göstermediği panel veri analiziyle ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca Türkiye özelinde optimum rezerv seviyesinin hesaplaması da yapılmıştır. Rezerv oynaklığı, ülkenin dışa açıklık oranı, kişi başına düşen GDP, kur oynaklığı ve kısa vadeli dış borç düzeyinin uluslararası rezerv düzeyini belirlemede etkili değişkenler olduğu, fırsat maliyetinin ise rezerv düzeyini belirlemede etkili bir değişken olmadığı anlaşılmıştır. Kişi başına düşen GDP ve kur oynaklığı değişkenlerinin işaretlerinin ülke gruplarına göre farklılık gösterdiği de görülmüştür. Türkiye için optimal rezerv düzeyinin hesaplanmasında kullanılan model çerçevesinde tanımlanan parametreler, 2001 ve 2009 kriz yılları temel alınarak hesaplanmıştır. 2001 kriz yılının sonuçları temel alındığında, 2001- 2011 yılları için Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasının altın hariç tutulan uluslararası rezervlerinin, hesaplanan optimal rezerv seviyelerinin altında kaldığı görülmüştür. 2009 yılı baz alınarak elde edilen sonuçlarda ise, TCMBnin tuttuğu rezerv miktarının 2010 yılından itibaren optimal rezerv düzeyinin üstünde olduğu görülmüştür.
Çevre politikası aracı olarak çevresel vergilerin rolü

O2.0zet Çevre politikasının bir aracı olarak çevresel vergiler, çevresel politika hedeflerini yönetim ve kontrol araçlarından daha düşük maliyetle başarmanın bir yolunu sunar. Çevresel vergiler ayrıca, teknik yenilik ve kirlilik azaltımı için sürekli bir teşvik sağlar. Son on yıldan beri çevresel vergilerin kullanımında sürekli bir artış olmuştur. Bu artış ise, son beş altı yıldır hızlanmıştır. Bu durum İskandinav ülkelerinde aşikardır. Ayrıca, Avusturya, Belçika, Fransa, Almanya, Hollanda ve İngiltere'de de durum aynıdır. Çevresel vergilerden elde edilen gelirler tüm vergilemeye nispetle az kalırken, bu gelirler birçok Avrupa ülkelerinde giderek artmaktadır. Çevresel vergiler, çevre politikasında güçlü bir araç olmuştur. Bu nedenle, giderek artan birçok ülke çevreyi koruma temel amacı ile yeşil vergi reformları yapmıştır. Birçok Avrupa ülkesi vergilerde emekten çevresel kaynaklan kullanmaya doğru bir kayma yapmış veya bunu yapmayı düşünmektedir. Çevresel vergiler, çevreyi koruma için temel bir araçtır. Ancak, çevresel vergilerin uygulanması bu vergilerin ekonomik büyüme, adalet ve gelir dağılımı, enflasyon, istihdam ve uluslararası rekabet edebilirlik üzerine potansiyel negatif etkilerinden dolayı sınırlandırılmıştır. Ancak, böyle etkileri azaltmak için birçok yol vardır ve bunlar uygulanmıştır. VIII v>
İklim değişikliği ekonomisi

Bu tez çalışması kapsamında günümüzün en büyük sorunlarından biri olan çevre ve iklim değişikliği ekonomisi üzerine bir irdeleme yapılmıştır. Bu konunun seçilmesindeki sebep günümüzde en büyük sorunlardan biri olan küresel ısınmanın günden güne artmasıdır. Küresel ısınmaya sebep olan en büyük etken, ekonomik çıkarlar doğrultusunda çevreye verilen zararlardır. Bu nedenle tez konusu olarak ele alınmıştır. Bu çalışmanın amacı; teknolojik değişimin iklim değişikliği üzerindeki etkisini incelemektir. Çalışma kapsamında sırayla iklim değişikliğinden ve iklim değişikliğine sebep olan faktörlerden, CO2 salınımından ve zararlarından, Kyoto Protokolünden, sera gazlarının emisyonlarını azaltabilecek olan iktisadi araçlardan, çevre ve büyüme etkilerinden, iklim değişikliği ve enerji kaynaklardan, egzojen ve endojen teknolojik değişimlerin arasındaki farklardan, sera gazlarının salınımı düşürebilecek olan yöntemlerden ve iktisadi boyutlarından, endojen teknolojik değişimi belirleyen üç yöntem olan araştırma geliştirmeye bağlı teknolojik değişim, fiyata bağlı teknolojik değişim ve öğrenmeye bağlı teknolojik değişiminden bahsedilmiştir. Bu çalışmanın kapsamında ENTICE ve ENTICE-BR modelleri de incelenecektir. Çalışmanın ileri safhalarında da çevreye en az zarar veren doğal enerji kaynaklarından bahsedilmiştir. Fosil yakıtlı sistemler yerine jeotermal sistemlerin kullanılabileceği belirtilmiştir. Başka bir deyişle fosil yakıtlar ile jeotermal enerji arasında ekonomik ve çevresel yönden karşılaştırma yapılmıştır. Uygulamada 200 m2 alana sahip bir daire örnek alınarak, bu konutun linyit kömürü, doğal gaz ve jeotermal enerji gibi üç farklı enerji kaynağı ile ısıtılabilmesi için gerekli ilk yatırım ve yıllık ısınma maliyetleri incelenmiştir. Burada jeotermal enerjiden kastedilen ısı pompaları cihazlarıdır. Ekonomik analiz sonuçlarına göre binaların ısıtılmasında jeotermal enerji diğer enerji kaynaklarına göre daha çevre dostu bulunmuştur. Diğer bir deyişle CO2 salınımının da en düşük seviyede olduğu tespit edilmiştir.
İstikrarlı kalkınmada vergi gelirlerinin rolü ve önemi

İstikrarlı kalkınmada vergi gelirlerinin rolü ve önemi isimli çalışmayı seçişimde; vergi gelirleri ve kalkınma arasında nasıl bir ilişki olduğunu sergileme isteği etkili olmuştur. Gelişmekte olan bir ülkede, kalkınmayı gerçekleştirebilecek ana sektör konumundaki kamunun, bu doğrultuda yapacağı harcamaların finansmanı için düzenli mali kaynaklara gereksinimi olduğu gerçeği daime dikkate alınmıştır. Her ne kadar devletin gelirleri arasında borçlanma ve emisyon yer alsa da, bu kaynakların gelişmekte olan ülkelerde kalkınmanın finansmanını sağlayabilmesinin belli varsayımlara dayalı olması, devleti daha güvenli gelir kaynaklarını aramaya yöneltmiştir. Bu doğrultuda devletin vergilendirme yetkisini kullanarak elde ettiği vergi gelirlerinin bir yandan kamu harcamaları için yeterli geliri düzenli olarak sağlaması, bir yandan da ekonomik ve sosyal amaçlar için kullanabilmesi kalkınma ve vergi gelirleri arasındaki ilişkiyi güçlendirmektedir. Nitekim, bu durumun kalkınma planları ve vergi gelir istatistiklerine bağlı olarak, Türkiye için tarihsel bir bakış açısıyla incelendiği çalışmada; kuruluş yıllarından günümüze kadar kalkınma süreci ile vergi gelirlerinin etkileşim içerisinde olduğu tespit edilmiştir.
Bulgaristan'da serbest piyasa ekonomisine geçiş sürecinde uygulanan ekonomi politikaları ve sonuçları

oz Bulgaristan ve Bulgaristan ekonomisi özellikle Sovyetler Birliği'nin dağılma süreci ile liberalleşen Doğu Avrupa ekonomileri içerisinde ön plana çıkan bir konsept olmuştur, Bulgaristan, 9 milyona yaklaşan nüfusu ve 12,6 milyar dolara varan GSMH ile dünya ekonomisi içerisinde çap olarak küçük bir ülke olmasına karşın gerek jeopolitik önemi gerekse gelişmeye açık, genç demografik potansiyeli ile uluslararası yatırım alanında yatırımcıların dikkatini çekmektedir. Geçiş süreci Bulgaristan'da da diğer Orta ve Doğu Avrupa ülkelerinde olduğu gibi oldukça sancılı olmuş, Bulgaristan, 1996- 1997 döneminde yaşanan hiperenflasyon ve sonrası ortaya çıkan bütçe açıklan ve cari açıkla ekonomik olarak ciddi sıkıntılar yaşamıştır. 1996 Yazında IMF ile yapılan stand-by anlaşması ve neticesinde 1997'de ortaya konan Para Kurulu ile ekonomide ve politik arenada stabilizasyon amaçlanmış; fakat bu anlamda bir dengeye ulaşılması ve enflasyonda istenilen oranda bir düşüşün yaşanması 2001 yılını bulmuştur. Bu bağlamda oldukça dinamik bir süreç yaşayan Bulgaristan ekonomisi ve para sermaye piyasalarında yaşanan bu köklü değişimin ve dönüşümün ardında yatan sosyo-ekonomik nedenler bu araştırmanın da ana temasını oluşturmaktadır. Bu tez kapsamında amaçlanan tüm Doğu Avrupa'da yaşanan bu köklü ve hızlı değişim sürecinde Bulgaristan örneğini yeni bir yaklaşımla ele almak ve gelecekteki gelişmeler için bir öngörü çerçevesi sunmaktadır.
Türkiye'de emlak vergisinin önemi: Kırıkkale Belediyesi örneği

Emlak Vergileri, Servet Vergileri içerisinde yer alan ve çok eski bir geçmişşe sahip olan vergilerdendir. Dolaysız ve yansıma imkanının zor olduğu Emlak Vergileri gelir getirmesi bakımından günümüzde gelişmiş ülkeler dışında çok fazla öneme sahip değildir. Ülkemizde Emlak Vergisi Osmanlı Devleti zamanında alınmaya başlanmıştır. Günümüzde vergi gelirleri içerisinde mükellef sayısı yönünden önemli bir yer tutan emlak vergisinin vergi gelirleri içerisindeki oranı düşük ve yetersizdir. Geçmişten günümüze kadar Emlak Vergisi üzerinde yapılan değişiklik ve ilaveler yetersiz kalmış, vergi gelirleri merkezi otoriteden yerel yönetimlere bırakılmıştır. Bu kapsamda çalışmada vergi ve verginin tarihsel gelişimi, servet vergisi, servetin sınıflandırılması ve bir servet vergisi olan Emlak Vergisinin tarihsel gelişim süreci incelenmiştir. Emlak Vergisinin ülkemizdeki gelişim süreci ve önemi 1319 Sayılı Emlak Vergisi Kanunu temelinde analiz edilmiştir. Bu tezin amacı Kırıkkale Belediyesi örneğinde Emlak Vergisinin belediye gelirleri içerisindeki yerini değerlendirmek, emlak gelirlerinde yaşanan problemleri ortaya çıkarmak ve emlak gelirlerini artırmaya yönelik çözüm önerileri sunmaktır.
The role of China in the world economy

Çin ekonomisinin son yıllarda giderek artan gücü ekonomik literatürde en çok tartışılan konulardan biri olmuştur. Dünyanın en fazla nüfusuna sahip olması ve Dünya Ticaret Örgütü'ne olan üyeliğinin verdiği güçle Çin dünyadaki birçok devletle rekabet içindedir bu şekilde dünyada bir 'Çin fobisi' ne yol açmaktadır. Bu tez çalışması, Çin'in en önemli ekonomik büyüme faktörünün ülkeyi dünyanın önde gelen ekonomik güçlerininden biri haline getiren oldukça başarılı dış ticaret reformlarının olduğunu savunmaktadır. Bu çalışmanın amacı (1) Çin'deki dış ticaret ve yatırım hacmini arttıran dış ticaret reformlarım incelemek (2) Çin'in önde gelen ekonomik ve ticaret partnerleri - A. B. D., Avrupa Birliği ve Japonya- ve uluslararası kuruluşlar- IMF, Dünya Ticaret Örgütü ve ASEAN- ile olan ilişkilerini analiz etmektir. Bu iki amaç Çin'in nasıl dünyanın en büyük ekonomik güçlerinden biri haline geldiğini ortaya koymaktır. Bu tez çalışması Çin'in olağandışı başarılı dış ticaret reformları gerçekleştirdiğim vurgular. Ayrıca Çin'in önde gelen ticaret partnerleriyle oldukça başarılı ekonomik ilişkiler kurmuş olduğunu ve özellikle DTÖ ve ASEAN' da oldukça stratejik bir rol oynadığının altını çizer. Sonuç olarak, bu tez çalışması Çin ekonomisinin geleceğinin söz konusu ticaret partnerleri ve uluslararası kuruluşlarla olan olan ilişkilerine büyük ölçüde bağlı olduğunu vurgulamaktadır
Gayrimenkul sertifikalarının blokzincir ile entegrasyonu

Blokzincir, sahip olduğu özellikler ve nitelikler bağlamında özellikle de transistör ve internetin keşfinden sonraki en önemli teknolojilerden biri olarak görülmektedir. Blokzincir ve uzantısı olan araçlar; pek çok sektörde olduğu gibi gayrimenkul sektöründe de kendisine uygulama alanları bulmaktadır. Bu doğrultuda gayrimenkul sertifikalarında kullanımının ortaya konulması bu araştırmanın temel amacıdır. Gayrimenkul piyasasının kendine has doğası ve yapısı; şeffaflığı ve güvenirliği zorunlu kılmaktadır. Bu zorunluluğun yerine getirilmesi ve devlet birimlerinin bu konudaki yükünün azaltılması blokzincir ile mümkün olabilmektedir. Gayrimenkul sertifikalarında blokzincir teknolojisinin kullanımı; sektörde kullanılabilecek akıllı kontratlar, belge toplama, transfer kodu ile ödeme yapabilme, zaman kayıplarının önüne geçme, şantiye ve inşaat verimliliğini arttırma, kitlesel fonlama ve paylaşım ekonomisinin düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi ile birlikte tapu kayıtlarının güvenliği noktasında da önemlidir.
Kurgusal ve tarihsel bir kategori olarak piyasa

Tezin ne olduğunu tartışmakla başlayan çalışma, bilimin ideolojik ve metafizik bir kategori olduğu sonucuna varan bir yöntembilim tartışması ile devam etmektedir. Yöntembilimin, bilimin meşruiyet aracı olduğu iddiası ile yöntembilim önerilerinin iddia ettiklerinin aksine bir bilimsel yöntem olmadığı, bu nedenle, bilimin üzerinde anlaşılan bir tanımının olmadığı öne sürülmektedir. Böyle iken, bilimselin bu derece yüceltilmesi, bilime ya da bilimsel olduğu iddia edilene şüpheyle yaklaşılmasını getirmektedir. Bu durum, özellikle toplum bilimleri için bilimin iktidar süreçlerine eklemlenmesi ile ilişkilendirilmektedir. Bu çerçevede, iktisat, son üç asırdır, ısrarla 'bilim' olma çabasında olan, maddi uygarlıkla, ortaya çıkmış bir denetim altına alma aracıdır. İktisadın bir disiplin olarak ortaya çıkma nedeni iktisadi faaliyetin, aşkın bir kategoriye, piyasaya devridir. Piyasa ile denetlenmez bir hal alan iktisadi faaliyet, iktisatla denetlenmeye çalışılmıştır. Ancak, denetleme, denetleyenin istediği ölçüde olacaktır, bu husus, iktisadın ötekiler bir yana ideolojik karakterinin temel belirleyicilerindendir. Sonuç olarak, bilimsel faaliyetin, özellikle toplum bilim pratiği ele alınırsa, bir taraftan olmayı gerektirdiği iddiası ileri sürülmektedir. Bu nedenle, ontolojik bir açıklamayla yeni bir yöntem önerisi yapılmaktadır. Buna göre, insan için bilişsel kabul edilen varlık birimi, 'varoluş tarzı' olarak öne sürülmektedir. Bu araç, her araştırma nesnesinin kendine özgü bir yöntemle araştırılması ilkesini mümkün kılmaktadır. İlke esas alınarak, araştırma nesnesi olan piyasanın kavranması için tarihsellik-kurgusallık çizgisi olarak adlandırılan araç geliştirilmiştir. Buna göre, tarihsel olan kurgusal, kurgusal olan tarihseldir. Böylelikle, piyasa tarihsel ve kurgusal bir kategori olarak ele alınmıştır. Kurgusal bir kategori olarak, piyasa, Smith, Ricardo, Marx, Walras ve Hayek'in yapıtlarında mübadele ve insan ölçütleri ile serimlenmeye çalışılmıştır. Tarihsel olarak ise, piyasanın tarih içindeki dönüşümleri ile modern anlamda nasıl ortaya çıktığı ortaya konmaya çalışılmıştır. Tarihsel-kurgusal bir kategori olarak piyasanın baskın bir hal alması ya da toplumsal olanı belirler bir hal alması, toplum-mübadele gerilimi olarak adlandırdığım varoluşsal kategori ile açıklanmaktadır. Buna göre, insan için ontolojik bir kategori olarak görülen mübadele, doğası itibarı ile, insanı insanın kurdu kılar. Mübadelenin gerçekleşmesi ise mübadele yapısının yahut mübadele kipinin toplumsal olan tarafından belirlenmesini mümkün kılar. Toplum-mübadele gerilimindeki toplum hükümranlığı maddi uygarlıkla birlikte, kendini mübadele ile kodlayan burjuvazi toplum olunca sona ermiştir. Mübadele toplumu idare eden akıl 206 halini almıştır. Piyasa ise mübadelenin hem gerçekleşme alanı hem de mübadele iktidarının retoriğidir. Bu manada piyasa, bir sınıf projesi olup, temas ettiği her şeyi kendi alanına dahil etmek için mülke çevirip kıt kılmıştır. Piyasa bir kıtlaştırma projesidir.
An empirical investigation of term structure and economic activity in Turkey

Bu tez Sub.1994-Kas. 2004 döneminde Tükiye'deki vade yapısının sanayi büyüme. endeksinin büyümesi için açıklayıcı gücünü araştırmaktadır. Bu amaçla least squares ve probit modelleme teknikleri kullanılmıştır. Üç ana bulgu vardır. İlk olarak, iki model de vade farkı ile sanayi büyüme endeksinin büyümesi arasındaki ilişkinin önemli olduğunu göstermiştir. Least squares sonuçlarına göre daralan vade farkının üretimdeki büyümenin arttığım gösterdiği bulunmuştur. Buna ek olarak, probit sonuçlarına göre 1994 yılındaki kriz dönemi yaklaşık %60 ihtimalle, 1999 yılındaki kriz dönemi yaklaşık %50 ihtimalle tahmin edilmiş fakat 2001 yılındaki kriz dönemi yapısall bir kırılma olması dolayısıyla tahmin edilememiştir. Ayrıca, sanayi büyüme endeksinin hareketleri bir ya da iki aydan daha fazla öncesinden tahmin edilememiş ve vade yapısının açıklayıcı gücü gelişmiş ülkelerde yapılan benzer çalışmalara göre daha düşük çıkmıştır. Son olarak, Türkiye'deki vade yapısının ekonominin gelecekteki ve şu andaki durumu ile ilgili değerli bir bilgi verebilmesi için para politikasının durumunun önemli olduğu sonucuna varılmıştır. Kararlı bir anti-enflasyonist politika ile kur hedeflemesi yapılan 1998- 2000 yıllan arasında, vade farkı diğer dönemlere göre daha iyi bir performans göstermiştir. Türkiye'deki finansal marketin derinleşmesi ve liberalleşmesiyle birlikte, ekonominin borç durumunun iyileşmesi vade yapısının gelecekteki tahmin ve açıklayıcı gücünü arttıracaktır. ıı
1980 sonrası Türkiye'de reel faiz oranı serilerinin özellikleri ve politika etkileri

Reel faiz hanehalkı, firmalar ve kamu kesimi karar mekanizmalarının merkezinde yer almaktadır. Aynı zamanda reel faiz birçok finansal ve makroekonomik modelin dayandığı temel varsayımların geçerliliği açısından da önemli bir etkiye sahiptir. Ekonominin işleyişi ve ekonomik-finansal teoriler açısından arz ettiği önem nedeniyle, reel faiz oranlarının zaman serisi özellikleri pek çok akademik çalışmanın konusu olmuştur. Bu çalışmada Türkiye reel faiz oranlarının durağanlık özelliği ilk olarak ADF, PP birim kök ve KPSS durağanlık testleri ile incelenmektedir. Bu testlerden elde edilen sonuçlar incelenen serinin birim kök özelliği gösterdiğini ortaya koymakla birlikte belirtilen testlerin güç ve büyüklük konusunda sorunlara sahip olduğu yazında yaygın olarak belirtilmektedir. Diğer taraftan serilerin ortalama değerlerinde ortaya çıkan yapısall kırılma ya da kırılmaların bu serilerin birim kök özellikleri ile ilgili bulguları etkilediği bilinmektedir. Belirtilen nedenlerden ötürü Türkiye reel faiz serisinin birim kök özelliğinin incelenebilmesi için geleneksel birim kök testlerinin ardından Zivot-Andrews tek kırılmalı birim kök testi ile iki ve üç yapısall kırılmaya izin veren Lee-Strazicich birim kök testleri kullanılmıştır. Yapısal kırılmaların dikkate alınması halinde reel faiz serisinin durağan olduğu bulgusuna ulaşılmaktadır. Bir değişkenin birim kök özelliği bu serinin süreğenliğini ortaya çıkarmak açısından sınırlı bilgi verebilmektedir. Türkiye reel faiz serisinin süreğenliği konusunda daha fazla bilgi edinebilmek amacıyla seriye etki eden şokların yarı ömrü hesaplanmıştır. Ulaşılan bulgular incelenen serisinin birim kök içermediği fakat belirli ölçüde süreğen olduğu şeklindedir. Daha kesin sonuçlara ulaşabilmek için geleneksel özçıkarım, grid özçıkarım ve alt örneklem yöntemleri de kullanılmış olup bunlardan elde edilen bulgular da yukarıda ifade edilen sonucu desteklemektedir.
Dolaylı ve dolaysız vergilerin enflasyon üzerindeki etkisi

Dalgalı ve kronik enflasyonun milli paramıza olan güveni azaltması ekonomideki Türk Lirası faizlerinin de yüksek reel seviyelerde seyretmesine neden olmuştur. Bu bir yandan üretime yönelik yatırımlara olan talebi azaltarak ekonomik büyümeyi olumsuz etkilerken, sermayenin genel olarak üretime yönelik ekonomik aktiviteden uzaklaşmasına, spekülatif kazanç peşinde koşarak finansal aktivitiye kaymasına yol açmıştır. Bu durum genç nüfusa sahip ülkemizi yeni iş olanakları yaratmasını ve işgücü verimliliğini artırması önemli ölçüde engellenmiştir. Çağımızda gelişmiş ülkelerde unutulmaya yüz tutan ve ülkemizin en büyük sorunu ve utanç kaynağı olmaya devam eden yüksek enflasyon nedeniyle Ülkemizin ekonomik ve sosyal kalkınmasını tamamlıyamayacağı toplumun refah seviyesinin yükseltilemiyeceği acı bir gerçek olarak karşımıza çıkmaktadır. Devlet harcamaları beraberinde devletin gelir ihtiyacım da çıkarmaktadır. Devlet, kamu hizmetleri için ihtiyaç duyduğu finansman kaynağını bütçe gelirinin %80'nini oluşturan dolaylı ve dolaysız vergi gelirlerinden sağlamaktadır. Vergiler esas amacı dışında değişik amaçlar içinde kullanılmaktadır. Mali amaç ile konulmuş tarafsız vergiler artık uygulamadan kalkmıştır. Vergi devlet harcamalarının finansmanını karşıladığı gibi, enflasyonun önlenmesi, gelir ve servet farklılıklarının azaltılması belli bölgelerdeki ve alanlardaki faaliyetlerin kısılması v. b. gibi konularda ülke kalkınmasında önemli rol oynamaktadır. Dolayısıyla enflasyonla mücadele dolaylı ve dolaysız vergileri kullanarak enflasyonu makul seviyelere çekmek suretiyle istikrarlı bir büyümenin temelleri atılacaktır.
Kalkınma ajanslarının kurumsal sorunları ve çözümlerine ilişkin ampirik analiz: Türkiye örneği

Cumhuriyetin kuruluşundan itibaren bölgesel dengesizliklerin önemli bir sorun olması, sosyal ve ekonomik kalkınmanın sağlanması konusunda hem ulusal hem de bölgesel ölçekte farklı politikaları sürekli gündeme getirmiş olmasına rağmen bölgeler arası dengesizliğin giderilmesinde istenilen başarı bir türlü elde edilememiştir. Türkiye'nin bölgeleri ve aynı zamanda bölgelerin kendi içinde görülen dengesizliklerin azaltılması amacıyla 2000'li yıllarda Avrupa Birliği üyelik sürecinin de etkisiyle kalkınma ajansları kurulmaya başlanmıştır. 2009 yılından itibaren Türkiye'de 26 Kalkınma Ajansı faaliyet göstermektedir. Bu tezde 26 kalkınma ajansı personeline anket uygulanarak kalkınma ajanslarının kendi içinde ve bölgedeki paydaşlar ile uygulamada yaşadığı sorunlar, bölgeye yaptığı katkılar, bölgede daha etkin sonuçlar alınabilmesi için hangi yol ve yöntemlerin izlenmesi gerektiği ile ilgili çözümlerin ve yol haritasının ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmada birincil veri kaynaklarından anket yoluyla veri toplanmıştır. Bu bağlamda, geçerlilik ve güvenilirlik özelliklerinin incelenmesi gereğinden açıklayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Çalışmada doğrudan gözlenemeyen, dolayısıyla dolaylı olarak ölçülmesi hedeflenen yapıların keşfedilmesinde, açıklayıcı faktör analizine başvurulmuştur. Ayrıca, açıklayıcı faktör analizi neticesinde hesaplanan Cronbach's alpha katsayısı ile de güvenilirlik analizi yapılmıştır. Çalışma kapsamında gerek türetilen faktörler gerek maddeler açısından incelenen gruplar arasında kıyaslama yapmak amacıyla da hipotez testleri uygulanmıştır. Veri kümesinin özellikleri dikkate alındığında, çalışmada parametrik olmayan hipotez testlerinden Mann-Whitney U testi uygulanmıştır. Çalışma sonucunda üniversite-ajans işbirliği, yönetim kurulları yapısı ve kalkınma kurulları yapısı gibi üç faktör bulunmuş ve bu faktör skorlarıyla hipotez testleri yapılmıştır. İki madde ile ilgili verilen cevaplar üzerinden hipotez testleri yapılarak iki ajans grubu arasında 0,05 anlamlılık düzeyinde fark olduğu saptanmıştır. Faktör skorları ve madde bazında yapılan hipotez testi sonuçları, katılımcıların açık uçlu sorulara verdikleri yanıtlar incelenerek politika önerilerinde bulunulmuştur. Türkiye'de faaliyet gösteren kalkınma ajanslarının kurumsal yapı, mevzuat eksikliği, kullandığı politika araçlarının azlığı ve finansman eksikliği gibi temel sorunlar nedeniyle beklenen başarıya ulaşılamadığı sonucuna varılmıştır.