turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Urartu Krallığı'nda su kullanımı ve sulama sistemleri

MÖ 9. yüzyılın başlarında Urartu Krallığı, maden kaynaklarını başarılı bir şekilde kullanmayı başararak, mimari faaliyetler göstermişlerdir. Bu mimari faaliyetlerden biri de yaşamsal öneme sahip olan sulama sistemleridir. Urartular, her geçen gün artan nüfus ile birlikte baş gösteren beslenme sorununu çözmek için dağlık ve engebeli coğrafyasında kurak bölgelere su tedarik etmek için çözüm yolları aramışlardır. Bunun için kilometrelerce uzunlukta sulama kanalları inşa etmekle birlikte dağ eteklerine, doğal çöküntü alanlarının önlerini kapatarak suyun toplanmasını ve su sorununun olduğu dönemlerde, su sorunu yaşayan bölgelere su taşınmasını sağlayarak, söz konusu bölgelerde tarımsal faaliyetlerin oluşmasını sağlamışlardır. Sahip oldukları mühendislik becerileri sayesinde topografyayı iyi okuyan Urartular, inşa ettikleri su sistemlerinin nereye inşa edileceğini, nereye hizmet edeceği ve hizmet edeceği bölgeye ulaşmak için geçeceği güzergahları en iyi şekilde araştırmışlardır. Yerleşim içinde drenaj sistemi, sarnıç ve su kuyuları inşa eden Urartular, yerleşim dışında da drenaj sistemine özen göstermiş ve bunun yanı sıra sulama kanalları, göletler, barajlar ve çeşmeler inşa etmişlerdir. Göstermiş oldukları kapsamlı planlama ile sulama sistemlerinin inşası, inşa sonrası kontrolleri, temizlik ve bakım çalışmaları ve koruması planlama çerçevesinde yürütülmüştür. İnşa ettikleri sulama faaliyetleri dışında suyun gücünden de yararlanan Urartular, günlük ihtiyaçlardan ve tarımsal faaliyetlerden hayvancılığa, ulaşım ve taşımacılık faaliyetlerine, ritüel amaçlı kullanımına dek çok çeşitli alanlarda sudan yararlanmışlardır.
Naim Arnas koleksiyonu Hellenistik ve Roma dönemi seramiği

Naim Arnas Koleksiyonu, toplamda 2671 adet arkeolojik eseri bünyesinde barından geniş bir koleksiyon olmakla birlikte baslı basına müze olarak değerlendirilebilinecek kapasitedir. Özel koleksiyon, mermer, bronz, cam, pişmiş toprak malzemeden ve en erken dönemlerden geç dönemlere kadar çok geniş bir zaman dilimine yayılan objeleri içerir. Bu çalışmada Hellenistik ve Roma Dönemi seramik eserlerini herhangi bir tipolojik sınıflama yapmaksızın sadece yapım maddesi olan pişmiş toprak olma özelliği ile sınıflandırılmıştır. Buna göre 315 adet eser üzerinde çalışma yapılmıştır. Gerek sayıca gerekse form çeşitliliği ve dönem genişliği itibariyle zengin olan bu çalışmada Hellenistik ve Roma Dönemleri'nin en karakteristik kap formları olan megara kaseleri ve terra sigilatalardan, basit günlük kullanım kaplarına, özel kullanım kabı ve mezar hediyesi olarak da karsımıza çıkan unguentariumlardan, kandillere kadar hemen hemen her form tipi incelenmiştir. Eserlerin buluntu yerlerinin belli olmaması üretim yerleri ile ilgili fikir yürütmeyi zorlaştırmıştır. Ayrıca bazı basit tabak ve kaselerin form olarak değişim göstermeksizin her iki dönemde de görülmesi, malzemenin buluntu tabakası bilinmediği için kesin bir tarih verilmesini engellemiştir. Çalışmada müzelerdeki eserlerle karşılaştırma, katalog taraması, ve son yılların kazı sonuçları raporlarının incelenmesi ile elimizdeki malzemeyi benzerleri ile eşleştirerek belirli bir yüzyıl içine oturtmaya çalışılmıştır. Tez konusu dahilinde olan malzemeler M. Ö. 4. yüzyıl ile M. S. 6. yüzyıllar arasına aittirler. Hatalı bir tarihleme yapılmasından kaçınılmak için belirsizlik taşıyan eserler daha geniş zaman aralığında değerlendirilmiştir.
Ptolemais antik kenti limanı

Pamphylia'da bulunan Ptolemais kenti olarak değerlendirilen yerleşimdeki antik liman üzerinde yoğunlaşılan bu çalışma; sualtı ve kara yüzey araştırmalarında çeşitli zamanlarda farklı araştırmacılar tarafından edinilen veriler doğrultusunda ortaya çıkmıştır. Antik dönemden günümüze gelinen süreçte büyük oranda tahrip olan liman yapıları in situ bloklar dikkate alınarak belgelenmiştir. Kuruluş tarihi Ptolemaios II Philadelphos dönemi olarak saptanan limanın stratejik ve ticari potansiyeli arkeolojik anlamda karşılaştırmalı bir değerlendirmeye alınmıştır.
Doğu Anadolu bölgesi Geç Kalkolitik çağ seramiği

Doğu Anadolu Bölgesi Geç Kalkolitik Çağ Seramiğinin konu edildiği bu çalışmada Doğu Anadolu Bölgesinde bugüne değin yapılmış olan arkeolojik kazıların Geç Kalkolitik tabakalarına ait seramiklerin yayınlanmış monograf veya makalelerdeki bilgilerinden yola çıkılarak genel bir değerlendirme yapılmıştır. Malzemeyi görme şansı olmadığından makale veya monograflardaki bilgiler aynen kullanılmıştır. Bu çalışmada Doğu Anadolu Bölgesi kendi içerisinde Erzurum, Elazığ ve Malatya Bölgeleri olmak üzere kendi içerisinde üç alt bölgeye ayrılarak incelenmiştir. Doğu Anadolu Bölgesinin Geç Kalkolitik Çağ seramik repertuarının kuzeyi ile güneyi arasındaki farklılıklar, benzerlikler ve etkileşimlerin anlaşılması amaçlanmıştır. Gerçekten de Doğu Anadolu Bölgesinin kuzeyi ile güneyi arasındaki coğrafi ve iklimsel farklılıklar bu bölgedeki insanların sosyo-ekonomik hayatlarına yansıdığı gibi Geç Kalkolitik Çağ Seramik repertuarında da kendisini belli etmektedir. İncelemeye alınan merkezlere ait seramikler daha önceki çalışmalar doğrultusunda karakteristik yedi ana hamur grubuna ayrılmış ve daha sonra bu merkezlere ait seramikler tipselleştirilerek belirlenen hamur gruplan ile ilişkileri ortaya konmuştur. Bütün bu değerlendirmeler sonucu kültürel açıdan Kafkasya'nın uzantısı durumunda olan Doğu Anadolu'nun kuzeyi Geç Kalkolitik Çağ'da Kafkas kültürünün etkisi altındadır, bu durum kendisini seramik repertuarında da belli eder. Doğu Anadolu'nun güneyi ise kuzeyinden farklılık gösterir, bu bölge zengin maden yataklarına sahip olmasından dolayı güneydeki Uruk kültürünün daima ilgi odağı olmuş ve bu kültür ile ilişkiler kendisini Uruk orijinli seramiklerle gösterir. Diğer yandan bu bölgede Kafkas kültürünün etkileri de görülmektedir. Oldukça geniş bir alana yayılan bu kültür Karaz ve Koyu yüzlü açkılı malların Malatya ve Elazığ ovalarında da rastlanmasıyla açıklanmaktadır.
Antik dönemde batı anadolu'da özel ve resmi yapılarda su kullanımı

Batı Anadolu'da Arkaik Dönem'den itibaren Yunan polislerinde su temini ve kullanımına dair tespit edilen yapıların Bronz Çağ'ın Myken ve Minos uygarlıklarındaki uygulamalar ile büyük benzerlikler taşıdığı görülür. Su temininde Hellenistik Dönem'e kadar kuyu, yağmur suyu depolayan sarnıçlar ve kısa mesafeli su yolları tercih edilirken, bir yandan da kentlerdeki insanların günlük kullanım için suya erişimi merkezi yerlere yapılmış çeşmeler aracılığı ile olmaktadır. İ. Ö. 4. yüzyıldan itibaren birlikte su temininin büyük boyutlu ve daha planlı hale gelmesi ile kentler içerisinde su tüketilen kamusal ve özel yapılarda da artış görülür. Kamusal alanda çeşme ve hamam yapılarının büyümesi ve sayısının artmasına paralel olarak su, özel konutlar içerisine dağıtım şebekesi aracılığıyla ulaşır hale gelir. Batı Anadolu'nun Roma hakimiyetine girmesi bölgede bir refah dönemi başlatır. Roma mimarisindeki harç ve tonoz kullanımının mimaride yarattığı sıçrama su ile alakalı yapıların boyut olarak büyümesine ve çeşitlenmesine fırsat yaratır. Kemerli köprüler aracılığıyla yüzlerce km mesafeden su taşıyan su yolları inşa edilir. Castellum ve depo yapıları ile kent içi su dağıtımı kompleks bir hal alır. Roma günlük yaşamında büyük yer tutan hamam kültürü Batı Anadolu'da da etkisini gösterir ve imparatorluğun batısındaki devasa hamam yapılarının Hellen kültürü ile sentezi olan hamam-gymnasion yapıları ortaya çıkar. Kamusal alanlardaki çeşmeler, halkın su teminini karşılama görevinin yanında kimi zaman estetik kaygılarla ve propaganda amaçlı inşa edilmeye başlanırken çok katlı ve gösterişli anıtsal çeşmeler görülür. Ayrıca refahın sağlanması ile birlikte lüks tüketimde de artış yaşanır. Özel mülk kavramı kuvvetlenir ve suyun evlere kadar taşınabilmesi sayesinde dışa kapalı villa ve konutlar mümkün hale gelir.
Neolitik Dönemde Güneydoğu ve İç Anadolu Bölgelerinde Tanrı ve Tanrıça figürleri

Tezimin konusu, Anadolu'da Neolitik Dönem Güneydoğu ve İç Anadolu Bölgerinde Tanrı ve Tanrıça fiğürleri. Bu doğrultuda hazırlanan çalışma; giriş, dört ana bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Giriş kısmında, tezin konusu, amacı ve önemi üzerinde durulmuştur. Neolitik Dönem'in ortaya çıkışıyla birlikte insanoğlunun yaşam ve düşünce biçimlerinde ne gibi değişikliklerin yaşandığı hakkında kısaca bilgi verilmiştir. Birinci bölümde, Neolitik Dönem'in Gelişim süreci, Anadoluda Çanak Çömlekli ve Çanak Çömleksiz Neolitik Dönemler hakkında, ayrıntılı bir şekilde bilgiler sunulmuştur. Ayrıca Anadolu'da bu döneme ait çalışmaların ne zaman ve ne şekilde başladığına dair açıklamalarda bulunulmuştur. İkinci bölümde, Sanatın gelişimi ve kendisini hangi alanlarda gösterdiğine dair bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümden dördüncü bölüme kadar Anadolu'da yer alan Neolitik Dönem merkezleri, İç ve Güneydoğu olmak üzere iki bölgeye ayırarak, Figürinler ile ilgili açıklayıcı bilgiler verilmeye çalışılmıştır.
Side Agora-Tiyatro kompleksi

Doğu Akdeniz'deki konumu nedeniyle Pamphylia Bölgesi, Yunanistan, Ege Adaları, Kıbrıs, Suriye, Fenike ve Mısır arasındaki deniz taşımacılığı ve ticareti için vazgeçilmez bir durak noktası olmuştur. Güzergahta belirleyici faktör, ticaretin gerçekleşeceği limanlardır. Bu nedenle, bir liman kenti olan Side, ihraç malları ve köle ticareti sayesinde Pamphylia bölgesindeki en önemli ticaret merkezlerinden biri haline gelmiştir. Bu durum Side'nin kent mimarisine de yansımış, anıtsal yapıların oluşturulabilmesine zemin hazırlamıştır. Side, şehircilik açısından değerlendirildiğinde, şehir merkezindeki agora ve tiyatro yapıları, kentin ticaret boyutunun ne kadar büyük olabileceği konusunda ipucu vermektedir. Side agora ve tiyatro yapıları göz önüne alındığında, iki bağımsız yapı olarak değil, bir yapı kompleksi adı altında değerlendirilmeleri gerekmektedir. Agora-Tiyatro kompleksi olarak adlandırılan 'kompleks' kelimesinin anlamı, birbirine bağlı ve birbiriyle ilişkili olan ve birden fazla parçadan oluşan bir olgu olarak kabul edilmelidir. Bu nedenle, Side'deki agoranın ve tiyatronun genel kompozisyonu bir 'yapı kompleksi' adı altında değerlendirilmelidir. Bu özellik sayesinde Side Agora-Tiyatro Kompleksi, Roma Dönemi Kompleks Binaları arasında eşsiz bir konumda yer almaktadır.
Yakındoğu Neolitiğinde Natuf ve Nemrik kültürleri

Neolitik Dönem, yaşamı değiştiren birçok gelişimin çok hızlı yaşandığı bir dönemdir. Ancak bu dönemi, yalnızca besin üreticiliği ve bunun sonucunda elde edilen artı ürünün insanlara sağladığı rahatlılıkta, tarım ve hayvancılıkta aramamak gerekir. Çünkü, bu dönem çok daha kapsamlı ve geniştir. İnsan toplulukları gelişim sürecinde karşılaştığı ihtiyaçlar doğrultusunda gelişen arayışları, bazı deneyimleri ile ortaya koymuştur. Bu arayışlar, devrim olarak etkileyecek yenilikleri beraberinde getirmiştir. Bu yenilikler, insanın her türlü yaşantısında yani sanat, mimari, ekonomi, teknoloji, gömü gelenekleri gibi birçok yönden olup bunların yeniden şekillenmesini sağlamıştır. Çalışmanın ana konusu olan Natuf ve Nemrik yerleşiklerinin izleri, maddi kültürde belirgin olarak görülmektedir. Yakındoğu Neolitik Dönemi'ni büyük ölçüde etkileyen Natuf ve Nemrik kültürleri, Paleolitik Dönem unsurlarını içinde barındırmakla beraber, kendi dönemlerine de getirdikleri yeniliklerle yaşamın her türlü alanında dönüm noktası sayılmışlardır. Ayrıca, tez çalışmasında, Anadolu'yu da kapsayan Yakındoğu Bölgesi'nin bazı yerleşiklerinde ele geçen maddi unsurlar, Yakındoğu Neolitiği'nin kültürel, sanat ve dini uygulamaları göz önüne alınarak genel bir bakış açısıyla değerlendirilmiştir.
Manisa Müzesi'nden tapınak betimli roma dönemi sikkeleri

Manisa Müzesi'ndeki tapınak betimli Roma Dönemi sikkeleri toplam 57 adet olup, bunların büyük kısmı Lydia, bir kısmı da İonia, Mysia ve Pamphylia bölgesine ait İmparatorluk dönemine tarihlenen sikkelerdir. M. S. 2-3 yüzyıllarda basılmışlardır. Sikkelerin bir kısmı merkez darphane basımıdır. Bunun yanı sıra otonom, pseudo-otonom şehir sikkeleri ve dönemin kentler arası ticari ilişkilerini kanıtlar nitelikte 'Homonoia/Concordia' olarak adlandırılan uyum, birlik anlamı taşıyan örnekler de bulunmaktadır. Roma Dönemi altın, gümüş ve bronz sikkelerinin ön yüzlerinde genellikle İmparator ve İmparatoriçelerin profilden betimleri yer alır. Aynı zamanda sikkelerin ön yüzlerinde senatör büstleri ve dönemin önde gelen bazı magistratlarının betimleri de görülür. Sikkelerin arka yüzlerinde devletin siyasi, ekonomik ve toplumsal yönlerini belirleyen çeşitli figür ve yazılar yer alır. Örneğin, elimizdeki sikkelerin arka yüzlerinde yer alan tapınak betimleri dönemin mimari özelliklerini neredeyse birebir yansıtmaktadır. Bunun yanı sıra sikke üzerindeki yazılar da sikkenin kullanıldığı dönemden, ait olduğu kente kadar birçok bilgi içerir. İmparatorluk Dönemi sikkelerinin en önemli özelliklerinden biri ön yüzde betimlenmiş olan kişilerin fizyonomilerinin aslına uygun olmasıdır. Bu da sikkenin tarihlenmesi ve tanımlanabilmesi açısından önem arz etmektedir.
Batı Akdeniz tarihi yerleşim merkezlerinin su iletim sistemlerinin hidrolik ve hidrolojik açıdan incelenmesi

Bu çalışma kapsamında, Batı Akdeniz Bölgesindeki tarihi yerleşim merkezlerinden biri olan Lykia Bölgesi'nde yer alan kentlerin yerlerine, tarihçelerine ve yerüstündeki bulunan kalıtlara değinilmiş ve bunların su iletim sistemleri incelenmiştir. Lykia Bölgesi, Anadolu'nun güneyinde, Akdenizin batısında yer almakta olup, doğuda Pamphilia, kuzeyde Pisidia, Batıda Karia ve güneyde de Akdeniz ile sınırlanmaktadır. Yalnızca yüzey araştırmalarıyla sınırlı olan bu çalışma, T. C Kültür Bakanlığı Anıtlar ve Müzeler Genel Müdürlüğü'nün onayı ile gerçekleştirilmiştir. İncelenen kentlerin bazıları üstünde daha önce çalışılmıştır. Bu çalışmayla antik kentlerin çoğu kez incelenmeyen tarafları ele alınmış, varoluşlarının diğer bir yüzüne böylelikle yeni bir bakış açısı getirilmiştir. Bu çalışma antik yerleşimlerin su yapılarını bir bütün olarak ve bölgesel bazda içine almaktadır. Lykia Bölgesindeki 55 kent araştırılmış ancak zaman kısıtı nedeniyle her kentte yeterli inceleme yapılamamıştır. Bu çalışmayla su yollarında arazi çalışmaları gerçekleştirilmiş, su yapılarının fotografları çekilmiş, arşivlenmiş ve çağdaş hidrolik yaklaşımlar ve formülasyonlar göz önünde tutularak kentlerdeki su kapasiteleri belirlenmiş ve bu kapasiteler ışığında antik kentlerin farklı varsayımlar altında olası nüfusları hesaplanmıştır. Bu kalıntılar insanlık aleminin ortak kalıtlarıdır. Keşfedilmeleri yalnızca bulundukları ülkedeki arkeolojik araştırmalara yeni ufuklar getirmeyecek, aynı zamanda tüm bilim dünyasına da katkıda bulunacaktır.
Efes Müzesi'nde bulunan bir grup Roma Dönemi heykel

Günümüzde kazıları yapılan ve araştırmaları devam eden Efes Antik Kenti'nin kapladığı bilinen alanı yaklaşık dokuz yüz otuz bin metre karedir. En iyi dönemlerinde şehir iki yüz bin kişinin üzerinde insan barındırmıştır. Tarihte önemli bir yer edinmiş olan kent, arkeoloji ve tarih bilminin yanında diğer disiplinlerinde çalışmalarına sıkça konu olmuştur. Roma Döneminde önce çevresindeki diğer kentlere birçok konuda öncülük etmiş sanatta, mimaride ve bilimde ön plana çıkmıştır. Roma Dönemi ile birlikte daha çok ön plana çıkan kent Roma'nın Küçük Asya diye bilinen eyaletinin başkenti konumuna gelmiştir. Kuşkusuz bu dönemde de önemli rakipleri olmuştur, özellikle Bergama kenti ile rekabet içinde olan kent çoğu zaman ve alanda daha ön plama çıkmayı başarabilmiştir. Neokrosluk olarak adlandırılan Roma İmparatorlarının kutsanması, tanrısallaştırlıması ile onlara tapınak hediye edilmesi çabasında Anadoluda önde gelen kenti olmuştur. Kuşkusuz Antik Dünyanın yedi harikasından birisi olarak kabul edilen Artemision Tapınağını bünyesinde barındırması daha o yıllarda milyonlarca ziyaretçiyi kendine çekmiştir. Aynı zamanda dini bir merkez konumundadır Efes, bu konumunu neredeyse çok tanrılı dinlerden Hıristiyanlığın kabulü ve yayılmasına kadar önemini hiç kaybetmemiştir. İslam dini konusunda bir merkez olamasa da önemli Türk İslam eserlerini bünyesinde barındırmıştır Efes Antik Kenti.
MS 2. yüzyılda Kyzikos Hadrian Tapınağı Neokorosluğu kapsamında Mysia Bölgesi Neokorosluğu

Bu tezin amacı Roma İmparatorluk Dönemi'nde, Kyzikos Hadrian Tapınağı Neokorosluğu Kapsamında Mysia Bölgesi Neokorosluğunu sikkeler, yazıtlar ve antik kaynaklar ışığında tespit edilmektir. Yunan ve Roma dünyasındaki Kahramanlık ve Yönetici Kültlerinin ortaya çıkışından MS 3. yüzyıl başlarına kadarki süre içinde imparator kült anlayışı ana hatlarıyla ele alındıktan sonra Mysia bölgesi kentlerinde saptanan Neokorosluk birçok yönüyle değerlendirilmiştir. Mysia bölgesinin iki önemli kenti olan Pergamon ve Kyzikos çalışmamızın konusuna ışık tutmaktadır. Pergamon, bölgede ilk kez imparator Kült tapınağı kuran kent olduğundan konumuz gereği değerlendirilmiştir. Çalışmamızın esas odak noktasını ise Kyzikos ve bu kentin sınırları içinde kalan Hadrian Tapınağı oluşturmaktadır. Balıkesir ili, Erdek ilçesi sınırları içerisinde, Bandırma-Erdek karayolu üzerinde yer alan Hadrian Tapınağı yapı boyutu olarak Roma İmparatorluğunun en büyük tapınaklarından birisidir. Sosyal, kültürel, Siyaset, dini inanç ve iktidar unsurlarıyla iç içe bir yapıya sahip olan Neokorosluk, kentin girişiyle birlikte, Kyzikos'un kentsel gelişimi ve bu gelişimin kente ve bölgeye yansımaları belirlenerek, kentin Roma Dönemi'ndeki mimari, ekonomik, sosyo-kültürel ve benzeri alanlardaki gelişiminin belirlemesi ve kente olan etkisinin neler olduğu sonuç olarak tespit edilmiştir.
Arkeolojik ve filolojik belgeler ışığında Tabal Ülkesi

Tez çalışması, Hitit İmparatorluğu'nun yıkılması ardından, Orta Anadolu Platosu'nda tarih sahnesine çıkan Tabal Ülkesi'nin, filolojik ve arkeolojik kaynaklar çerçevesinde Anadolu tarihi içerisindeki yerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. MÖ 850- 650 yılları arasındaki tarihsel gelişim süreci, Asur yazılı kaynaklarına dayalı bir şekilde ortaya konulmaya çalışılan Tabal Ülkesi'nin yerel yazılı kaynakları da Tabal tarihi için önemli veriler içermektedir. Asur belgeleri ve yerel yazılı kaynaklara dayanan tarihsel gelişim süreci dışında, sanatsal üretimleri, seramik gelenekleri, yerleşim modelleri, mimari uygulamaları, madeni eserleri, dinsel anlayışları ile ortaya konulmaya çalışılan Tabal'in, Orta Anadolu Demir Çağı kültürünün en önemli dinamiği olduğu anlaşılmaktadır. Tabal Ülkesi sınırları içerisinde yapılan kazı ve araştırmalarda ele geçen seramikler, Alişar- 4 seramik geleneğin asıl yayılım alanının Tabal Ülkesi olduğunu göstermektedir. Tabal'e ait heykeltıraşlık eserleri, Geç Hitit Sanatı içerisinde Tabal eserlerinin daha çok Asur ve Arami etkileri taşıdığını ortaya koymaktadır. Demir Çağı'nın diğer siyasi güçleri olan Muşki, Urartu, Kaşka ve Asur ile Tabal'in siyasi ilişkileri yazılı belgeler üzerinden ortaya konulurken, bölgeye özgü arkeolojik materyaller de bir Tabal kimliğini ortaya koymaktadır.
Panaztepe çatı kiremitleri

Bu çalışma Panaztepe çatı kiremitlerini konu almaktadır. Bu konu'nun kapsamı, Panaztepe'nin 1986 - 1987 - 1988 - 1990 - 1991 kazı sezonlarında ortaya çıkartılan 9.654 kiremit parçası buluntuları ile sınırlıdır. Bu buluntular üzerine ileri sürülen görüşlerimiz, Panaztepe kiremitlerinin örtü sistemlerini belirlemek ve Panaztepe çatı sisteminin nasıl olduğuna ilişkin yorumlarda bulunabilmek amacına yönelik olmuştur. Bu amaç doğrultusunda su hedefle izlenmiştir. 1- Panaztepe kiremitlerinin kaç işlevsel katagoride toplandığının belirlenmesi. 2- Bu kategorilerin kapsamında kiremitlerin ana ve alt tiplerinin ortaya çıkartılması 3- Bu kiremit tiplerinde tarihlendirici ölçütler belirlenerek kiremitlerde eş zamanda ve farklı zamanlarda değişimin olup olmadığının belirlenmesi. Bu hedeflerin sonucunda Panaztepe çatılarının örtüsünde üç ana işlevsel sınıf olduğu ortaya konulmuştur. Bu üç işlevsel sınıfın kapsamında iki farklı anlayışla üretilmiş ana kiremit tipler belirlenmiştir. Bu ana kiremit grupların kapsamında kiremitlerin çatı örtüsünde kısa kenarlarında üst üste bindirilme yerlerinin eş zamanda farklı zamanlarda nasıl değişim gösterdiği ölçüleri ve şekil özellikleri ile saptanmıştır. Bu üç hedefin bilgilerinin birleşmesiyle Panaztepe kiremitlerinin örtü sistemlerinin nasıl olduğu görünür hale getirilmiştir. Buna göre de, Panaztepe'de Lokania türü kiremitlerin iki farklı örtü sistemi olduğu, ve Konut Korınth Panaztepe konut türüne özgü kiremitlerinin ise 7 ana örtü sistemi olduğu anlaşılmıştır.
Bani olarak Lala Şahin Paşa ve mimari faaliyetleri

Osmanlı Devleti, kuruluş döneminden yıkılışına kadar bünyesinde birçok değerli siyaset adamlarını barındırmıştır. Bu siyaset adamları devlet içerisinde gerçekleştirdikleri önemli fetihler ile devletin yönetimine dair bir takım kuralların belirlenmesinde büyük katkıları olmuştur. Ayrıca bazı askeri ve siyasi birimlerin kurulmasına öncüllük etmişlerdir. Bu askeri-siyasi kişiler içerisinde ilk Lala ve ilk Beylerbeyi olmak gibi birçok ilkleri şahsında barındıran Lala Şahin Paşa ve mimari eserleri konumuzu oluşturur. Bani Olarak Lala Şahin Paşa ve Mimari Faaliyetleri başlıklı tez çalışmamızın konusunu belirlememizdeki en büyük etken ise Lala Şahin Paşa'nın hayatı ve mimari yapıları üzerine bugüne kadar kapsamlı bir çalışmanın yapılmamış olmasıdır. Çalışmanın amacı ise, I. Murad döneminde devlet yönetimi içerisinde I. Murad'dan sonra gelen en güçlü siyasi karakter olan Lala Şahin Paşa'nın baniliğindeki eserlerini ulaşılabilen yeni veriler doğrultusunda tartışmak ve yeni önerilerde bulunmaktır. Bu kapsamda Lala Şahin Paşa'nın vakfiyesi değerlendirilmiş, Kirmasti'deki Külliyesi yapıları arasında yer alan camisinin yarım bırakılmış kazı çalışmaları sonrasında bir kısmı ortaya çıkarılan ve sonradan kaderine terk edilmiş duvarlarının ölçüleri alınarak plan rölövesi çıkartılmıştır. Belgelenen caminin tam olarak bilinmeyen konumu ve planı hakkında öneriler getirilmiştir. Ayrıca bu tespitler sırasında Zaviye'ye ait olduğunun düşündüğümüz bir mekana ulaşılmıştır. Bursa'daki medresesinin eski fotoğrafları ile restorasyon sırasında sıva raspasına ait fotoğraflarına ulaşılmış ve sıvasız duvarları belgelenmiştir. Ulaşılan tüm bu veriler ışığında, eserleri geniş kapsamda irdelenmeye çalışılmıştır.
Parion kazılarında bulunan Roma eyalet sikkeleri

Tez konusunu, Troas Bölgesi'nin önemli kentlerinden birisi olan, Parion kentinde 2005 ve 2020 yılları arasında yapılan kazı çalışmaları sonucunda bulunan Roma Eyalet sikkeleri oluşturmaktadır. Parion kazılarında, 17 farklı kente ait 355 adet Roma Eyalet sikkesi bulunmuştur. Bu sikkelerin 273'ü Parion'un kendi darbı olmakla birlikte, en yüksek temsil oranına sahip ikinci darphane 39 sikkeyle Alexandria Troas kentidir. Alexandria Troas kentini sırasıyla Coela (13), Philippi (6), Lampsakos (5), Ilion (4), Apamea (3), Perinthos (2), Byzantion (2), Deultum (1), Pitane (1), Elaea (1), Adramytteion (1), Pergamon (1), Kyzikos (1), Kalkhedon (1), Nikomedia (1) sikkeyle takip etmektedir. Parion kazılarında ele geçen Roma Eyalet sikkelerinin %77'sinin Parion kenti darbı olduğu görülmektedir. Geri kalan %23'lük bölümün; %11'i Alexandria Troas, %3'ü Coela, %4'ü Parion ve Alexandria Troas dışındaki diğer Roma koloni kentlerine ve %5'inin de Parion' a yakın mesafedeki çevre kentlere ait olduğu anlaşılmaktadır. Parion'un bir Roma kolonisi olmasıyla aynı doğrultuda, tez kapsamında incelenen sikkelerin %92'sini Roma kolonizasyon sikkeleri oluşturmaktadır. Bu doğrultuda Roma'nın kolonizasyon politikası ve bunun Parion başta olmak üzere kentlere yansımalarının neler olduğu konusu sikkeler yardımıyla detaylı olarak tezde incelenmiştir. Ayrıca tez kapsamında Parion'da bulunan Roma Eyalet sikkelerinin darp edildiği çevre ve diğer Roma koloni kentleriyle, Parion'un Roma Dönemi'nde kurduğu ilişkiler konusunda yeni verilere ulaşılmıştır.