Siyasi yapının teşekkülü ve totaliter ideolojilerin etkileri

Uzun yıBar boyunca dünya siyasetinde edilgen bir konumda olan Batı Medeniyet; coğrafi keşifler sonrasında farklı bir konuma geldi. Reform, Rönesans ve aydınlanma dönemlerinde oluşturulan bilgi birikimi doğrultusunda bilimsel ve teknolojik gelişmeler hızlandı. Batı medeniyeti elde ettiği bilgileri kendi hedefleri paralelinde bir kalıba dökmeye çalıştı. Bunun sonucunda da kısa sürede dünyada yegane hakim güç haline geldi Artık dünyadaki tüm insanların kullandığı ve kullanacağı her şey Batı'da üretilmeye başlamıştı. Batı sadece teknoloji üretmekle kalmadı. İnsanlığın o ana kadar elde ettiği tüm 'değerleri gözden düşürücü bir uygulama içine girdi. Artık yeni değerleri de kendisi üretmeye başladı. Bu konuda insanlara genel bir hayat anlayışı kazandırmaya çalışan ideolojiler de yine Batı medeniyetinin kendine has koşullan çerçevesinde oluşmaya başladı. O dönemlerde yükselen değer olarak hepsinin bir şekilde kendisim bilimsellikle irtibatlandırması genel geçer bir tavır haline geldi. Böylece her ideoloji pozitif verilerden hareket ettiği zannıyla teorilerinin de birer pozitif gerçek olduğunu düşündü ve düşündürttü. Her ideolog, sosyal olayların tabiatım çözen bir bilim adamı olarak kendini gösterince; ideoloji mensupları da ideolojilerini birer dogma olarak kabul ettiler. Toplumların 'hakikatin kendisi olan ' bu dogmalarla tanışması ve ona göre şekillenmesi onlar için yegane kurtarıcı yol olarak takdim edildi. Alternatifi olmadığı belirtiliyordu. İdeolojilerin meşruiyetlerinin sağlamlığına olan inançları, tartışma götürmeyecek kadar doğrulan temsil ettikleri yargılan onlarda bir tür kompleks oluşturdu. Bu kompleks onlara yaptıkları her fiilin doğru olduğu zannını kazandırdı. Değil mi ki, onlar hakikatin ideolojileşmiş ifadesiydi; dolayısıyla yaptıklan her şey; netice itibariyle doğru ve haklıydı. IVBelirtilen bu nitelikler ideolojilerin toplum hayatına bakim olabilmesi için her türlü faaliyetlerin önünü açmaya başladı. Özellikle kimi zamanlar şiddete dayalı olarak var olma mücadelesi genel karaktere dönüşmeye başladı. Aynca totaliter niteliği daha ön plana çıktı. Toplumdaki her türlü farklılığı kendi ideolojik yargılan çerçevesinde bir potada eritmeye çalıştılar. Toplumlar her konuda aynı şeyi düşünen, aynı şekilde yaşayan,. Aynı şekilde giyinen, gülen ve ağlayan insanlar kümesine dönüştürülmeye çalışıldı. Engin tarihi birikimi, zengin ve çeşitli kültürel nitelikleri olan toplumlar çok kısa sürede 'tek tip'leştirildi. Tek tip standartlara uyum göstermeyen insanlar, her ideolojinin muhaliflerini yok etme amacıyla geliştirdiği dışlayıcı ve aforoz edici kavramların ve propagandalarının etkisine maruz kaldı. Ancak tüm bu uygulamalar, ideolojilerin vadettiği cennetlere insanları taşıyamadı. Aynca sorunların daha da artmasına vesile oldular. Yaşanan iki büyük genel savaş sonrasında tarihinde eşi görülmeyen kitle ölümlerine sahne oldu dünyamız. Bu acı tecrübeler ve 19. yüzyılın pozitivist bilim anlayışında meydana gelen değişmeler neticesinde ideolojiler yavaş yavaş etkinliklerini yitirmeye başladılar. Artık doğruların ve bilimlerin evrenselliği değil, yerelliği ön plana gelmişti. Her türlü farhlığı zenginlik kabul eden demokratik eğilimler artmaya başladı. Artık insanların değerlerinin 'haklılık' bağlamında değil, 'farklılık' ekseninde ele alınması yaygınlaşmaya başladı.