Hesaplamalı mimari tasarımda biçim çeşitliliği: Parametrisizm üzerine bir çalışma

Bilgi teknolojisindeki gelişmeler ve bunların sayısal ortamdaki yansımaları, tasarım sürecinde geleneksel yöntemlerle mümkün olmayan tasarım alternatiflerine olanak vermekte ve tasarım sürecini dönüştürmektedir. Tasarım ve üretim arasındaki ilişki değişmekte; tasarım sürecinde biçim, strüktür, malzeme arasındaki kemikleşmiş ayırımın yerini daha bütünsel bir yaklaşım almaktadır. Bu bütünsel yaklaşım, sayısal tasarım alternatifleri ile çözümlenmektedir. Bu alternatiflerden parametrisizm; mimarinin tüm elementlerini matematiksel verilere bağlı olarak şekillendiren, birbirine eklemlenebilen tasarımlar elde edebilen bir tasarım yöntemidir. Çalışmada; parametrisizm yaklaşımı kapsamında, çeşitlenen biçim alternatifleri üretebilen deneysel bir yüzey çalışması önerisi geliştirilmiştir. Farklı kullanıcılara sunulan öneri, tasarım sürecinde değiştirilebilen parametrelerden oluşmaktadır ve bu parametrelerin kombinasyonları ile biçimsel alternatifler üretilmektedir. Değişebilen girdiler ile üretken ilişkilerin tanımlanması ve türetilmesi şeklinde gelişen yöntem, olası tasarımları türetecek ilişkisel bir sistem organizasyonu olarak tasarımcıya sunulmuştur. Tasarımda öznelliğe olanak tanıyan sayısal tabanlı bu yöntem ile üretilen biçimsel çeşitlilik, öznel cevapları analiz edebilen araştırma yöntemi olan mantıksal sistem ile sorgulanmaktadır. Araştırma; tasarım ve teknoloji arakesitinde, teknolojik araçların tasarım seçeneklerini genişletmekteki rolünü ve bu seçeneklerin tasarımcı tarafından ne kadar kullanılabilir olduğunu sorgulamaktadır. Alan çalışması bölümünde ise; hesaplamalı tasarım süreci içinde tasarım ve teknoloji arasında diyalog olanağı sağlayan bir yaklaşımla hazırlanmış anket çalışması, konunun öncül tasarımcıları ve ürettikleri tasarımlar ile ilişki içerisinde tartışılmaktadır. Anket çalışmasında, kullanıcıya ilk tasarım evresinde mimari dil oluşum nedenlerini ve tasarım sürecine yaklaşım konularını araştıran sorular ile algoritmik mantık çerçevesinde oluşturulmuş işlevi tanımlanmamış deneysel bir yüzey sunulmuştur. Sürecin tasarım mantığının sistematik bir çerçevede tanımlanmasına öncelik verilmiştir. Bu yöntemle oluşturulan tasarımlarda algoritmanın kontrol edilebilirliği üretilen biçimin özgünlüğünü sağlamaktadır. Çalışmanın kapsamını oluşturan yüzey tasarımı, yapılan alan çalışmasıyla tasarımcılara tanıtılarak; özgün, farklı nitelikte ve çeşitlilikte ürünler oluşturacakları öngörülmüştür. Çalışmada; tasarımcı, tasarım süreci ve teknoloji arasında bir platform oluşturularak boyut, malzeme gibi parametrelerin değişken olması sağlanır. Böylece, işlevi önceden tanımlanmamış bir yüzeyin herhangi bir işlevde düşünülerek tasarlanması mümkün olmuştur. Tasarımcının; tasarım yaparken arayüzün olanakları sayesinde ekranda oluşturmak istediği ürünü gözlemleyebildiği, gözlemleri sırasında fikrini değiştirerek başka bir boyutta ya da malzemeden biçimsel alternatifler elde ettiği gözlenmiştir. Tasarım süreci, tasarımcı ve teknoloji katılımı ile denenmiş ve farklı tasarımcıların biçim oluşum süreçleri, mantıksal argümantasyon yöntemi ile parametrisizm manifestosu bağlamında deneysel yaklaşımla ele alınarak, sorgulanmış ve tartışılmıştır.