turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çarpanalı kolan ve yer tezgahında kolan dokumaların teknik ve geleneksel özellikleri

Araştırmanın genel amacı yer tezgahında kolan ve çarpanalı kolan dokumaların özelliklerini ve iki dokuma özelliklerini ortaya çıkarmak, dokuma ürünlerini inceleyerek bulunan örnekleri yöresel özellikleri ile belgelemek, tanıtmak, dokuyucu görüşlerini alarak bu alanda bilimsel bir doküman hazırlamaktır. Araştırma Malatya ili Çamurlu köyü çarpanalı kolan ve Ordu ili Kumru beldesi yer tezgahında kolan dokumalarını kapsamaktadır. Araştırma kapsamında Malatya İli Çamurlu köyünde çarpanalı kolan dokuma yapan 19, Ordu İli Kumru Beldesinde yer tezgahında kolan dokuma yapan 24 bireyle, 11 soruluk görüşme formu doğrultusunda birebir görüşmeler yapılmıştır. Görüşme formları, dokuyucuların künye bilgilerine, kolan dokumada kullandıkları araç gereç özelliklerine, dokuma renk, desen, motif özelliklerine, kullanım alanlarına ilişkin bilgilerin elde edilmesi için hazırlanmıştır. Görüşme formlarından elde edilen verilerin frekans analizleri yapılmıştır. Bu araştırmada elde edilen tüm veriler ve amaçlar doğrultusunda sonuçlar çıkarılmıştır. Günümüzde araştırma yapılan yörelerde dokumalar hızla önemini yitirildiği tespit edilmiştir. Eskiden her evde genç, yaşlı herkes dokuma yaparken, günümüzde yok denecek kadar az ve genellikle orta yaş üstü bireyler tarafından yapılmaktadır. Geçmişte yörelerde kolan dokuma evlenecek kızların çeyizinin olmazsa olmazıyken, günümüzde böyle bir geleneğin kalmadığı görülmektedir. Kolan dokuma yapan bireylerin eğitim durumu incelendiğinde okuma-yazma bilenlerin sayısının çok az olduğu görülmektedir. Yer tezgahında ve çarpanalarla dokunan kolanların atkı ve çözgüsünün genellikle yün olduğu tespit edilmiştir. Günümüzde ise sentetik ipliğin kullanıldığı görülmektedir. Kullanım alanlarına göre farklı ende ve boyda olan kolan dokumalarda, renk olarak çoğunlukla sarı, kırmızı, siyah, beyaz, bordo ve lacivertin yoğun olarak kullanıldığı dikkati çekmektedir. Kolan dokumalarda kullanılan desenlerin çoğunun eski örneklerden esinlenerek çıkarıldığı görülmektedir.
Beypazarı'nda maden sanatı

Türk milletinin en eski ve çok geniş alanlara yayılmış el sanatları arasında maden işlemeciliği sanatı yer alır. Türk maden işlemeciliği sanatı, tarih boyunca kendi dinamiğinde gelişerek geleneğini kurmuş, gelişimini usta-çırak ilişkisi içindeki eğitim yapısı ile sürdürmüştür. Bu araştırmamızda, söz konusu sanatın eski bir Türk yerleşme merkezi olan Beypazarı'nda görünen ve yaşayan gelenek yapısı, yaratılan ve üretilen sanat ürünleri, bunların kullanım alanları, yöre halkının hayatındaki ve ilişkilerindeki rolü; yetişen ustalar ve bu ustaların sürdürdüğü usta-çırak ilişkileri ele alınıp incelenmiştir. Araştırmamızda ayrıca, Beypazarı yöresinde, bu sanatın geçmişşteki ve günümüzdeki durumu; altın, gümüş, bakır ve demir madenlerinin işlemeciliği dikkate alınarak gözden geçirilmiş ve mümkün olduğunca doğru biçimde tasvir edilmeye çalışılmıştır. Beypazar'ında geleneksel maden işleme tekniklerinden altın ve gümüş işlemeciliğinde telkari; altın işlemeciliğinde ayrıca çakma, bakır işlemeciliğinde dövme ve demir işlemeciliğinde sıcak demir teknikleri uygulanmaktadır. Bu teknikler, çalışmamızın içinde tok tek ele alınıp Beypazarı'ndaki uygulanış tarzları anlatılmıştır. Geleneksel Türk maden işlemeciliği sanatı, bugün içinde bulunduğu tüm zor koşullara rağmen, Beypazar'ında hala canlılığını korumaktadır. Elbette, gelişen teknoloji, yaygınlaşan basın yayın organları ve değişen hayat şartlan; hammaddenin elde edilişi, malzemeyi işleme teknikleri, bu sanat ile uğraşan esnafın birbiriyle ilişkisi, toplumun bu mesleğe bakışı ve ortaya çıkan ürünlerin kullanım alanları gibi pek çok farklı etkenler; değişik anlayışların doğmasına sebep olmuştur. Bu durum, geleneğe bağlı bir takım sosyal yaptırımların zayıflamasını da beraberinde getirmiştir. Araştırmamızda kısaca, tüm bu problemler ele alınıp incelenmeye çalışılmıştır.
Denizli ili Pamukkale ilçesinde yapılmakta olan tığ oyası ve iğne oyalarının grafiksel açıdan incelenmesi

Bu araştırma, Denizli ili Pamukkale İlçesinde bulunan tığ oyası ve iğne oyası ile yapılmış ürünlerin; teknik, bezeme konusu, araç-gereç, kompozisyon, renk, tasarım, kullanım alanları ve yöresel özelliklerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini Denizli İli Pamukkale İlçelerinde bulunan 100 adet tığ oyası ve iğne oyası ürün oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında hazırlanan bilgi formu Denizli İli Pamukkale İlçesinde uygulanmış ve bu bilgilerin istatistikleri tablolar haline dönüştürülerek değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları bölümünde sunulmuştur. Bu araştırma betimsel bir araştırmadır. Araştırma bulgularından elde edilen verilerin sonunda bireylerin çoğunluğunun tığ oyasında araç olarak tığ, iğne oyasında ise iğne kullandıkları görülmüştür. Gereç olarak tığ oyalarında çoğunluğunun naylon iplik, iğne oyalarında ise ipek iplik kullanıldığı anlaşılmıştır. Yörede tığ oyası ve iğne oyası yapımında teknik olarak tığ oyasında zincir tekniği, iğne oyasında ise zürafa tekniğinin kullanıldığı belirlenmiştir. Renk olarak çoğunluk tığ oyalarında beyaz rengin, iğne oyalarında ise yeşil rengin kullanıldığı görülmüştür. Kompozisyon sisteminde tığ oyalarında tekrar ilkesinin kullanıldığı iğne oyasında ise büyük bir çoğunluğunun değişken tekrar ilkesinin kullanıldığı görülmüştür. Bezeme türlerinden ise tığ oyaları ve iğne oyalarında çoğunluğunun geometrik bezeme türünün kullanıldığı tespit edilmiştir. Ayrıca yörede bireylerin yaptıkları tığ oyalarında ve iğne oyalarında çoğunluğunun yarım daire formunu kullanarak geometrik formlar ile gelenekselin bütünleştiği görülmüştür.
Osmanlı tekstı̇llerı̇nı̇n Avrupa'da bulunma nedenlerı̇nı̇n araştırılmasında Polonya örneği

Türklerin-Polonyalılarla karşılaşmaları, 13. Yüzyılda başlar ve Osmanlı İmparatorluğu döneminde ciddi bir noktaya ulaşır. Önceleri daha çok savaşlar ile anılan Osmanlı İmparatorluğu-Polonya Krallığı ilişkileri, daha sonra her iki devlet açısından denge siyasetine döner. Bu yüzden Osmanlı Devleti ve Polonya'nın, birbirlerinin kültürel özelliklerinden etkilendikleri görülmektedir. Araştırma kapsamında, Polonya müzelerinde, kilise müzelerinde ve kurumlardaki geleneksel Osmanlı tekstilleri; halı, kilim, kumaş, işleme vb. ürünlerden oluşur. Özellikle Türk halıları 15. Yüzyılın başlarından itibaren Polonya'da revaçtaydı. Polonya soyluları tüccarlara halı siparişi verir; evlere ve kilise duvarlarına asar, yere ya da masa üstlerine sermektedirler. Savaş ganimeti olarak ele geçirilen pek çok Türk dokuması da Polonya topraklarına getirilir, saygıyla saklanır, evlerin en güzel köşelerinde sergilenmektedir. Kumaşlar; ipek ipliği ile dokunmuş ve işlenmiş kumaşlardan yapılmış giysiler Polonya'nın ithal ettiği ürünlerin başında gelmektedir. Soylu aileler, din ve devlet görevlileri Türk kumaşlarından giysiler giyer; portreleri için bu giysiler ile poz vermektedirler. Osmanlı sarayından gelen diplomatik hediyelerin en beğenilenlerinin başında kaftanlar birinci sıradadır. Katolik ayinlerinde kullanılan ipek dokuma rahip cüppeleri savaş ganimeti olarak kiliselere armağan edilirdi. Yastık yüzleri; formları ve boyutları ile dini tören giysilerinde kullanım için uygun malzemelerdi. Bu kumaşlar o kadar değerli görülürdü ki kalan küçük parçaları bile cüppelerde parça olarak kullanılırdı. Polonya soyluları koyu kırmızı zemin üzerine altın iplik kullanımını çok beğenirler yaşam yerlerinin dekorasyonunda Bursa dokuma kumaşlarını kullanırlardı. Duvar askıları; manastırlara bağış yapılanların dışında bazı dokumalar ''Osmanlı çadır içi'' aplike tekniği ile Polonya'da üretilirdi. Kabir örtülerinin müzelerde sergilenmesi İslam sanatına ve kültürüne duyulan ilginin devam ettiğine işaret etmektedir. Sadak, tirkeş, yay ve oklar; savaş ganimeti olarak manastırlara verilirdi. Araştırılan eserler; kullanım alanları, renk, motif ve teknik özellikleri bakımından incelendi.
İstanbul'da deri giyim aksesuarlarının araştırılması ve incelenmesi

Araştırmada İstanbul ili Avrupa yakasında üretilmekte olan deri giyim aksesuarlarını yerinde inceleyerek kullanılan malzeme, teknik boyutları, kompozisyon özellikleri açısından belgelenmesi, rapor haline getirilmesi ve yeterliliğinin ortaya konulması, ayrıca piyasa ve atölyelerde bulunan deri giyim aksesuarlarını tanıtımının yapılması amaçlanmıştır. Araştırmayı İstanbul ili piyasalarında bulunan dekoratif giyim aksesuarları oluşturmaktadır. Ekte sunulan 20 adet anket sorusundan oluşan anket formu, araştırmacı tarafından incelemeye alınan 15 adet imalat ve satış sahiplerine uygulanarak bilgiler elde edilmiştir. Ayrıca 100 adet deri giyim aksesuarının ayrı ayrı fotoğrafları çekilmiş çeşit, renk, kullanım yeri ve kalitesi açısından incelenmiştir. Atölyelerde üretilen ürünler, Türk El Sanatları geleneklerini yansıtmakta olup tüketici tercihleri doğrultusunda modaya uygun ve kaliteli olmasına dikkat edilmektedir. İşyeri sahipleri ve çalışanlar kalitesiz ve ucuz ithalat ürünlerinin fazlalığı, kalifiye eleman azlığı gibi güçlüklerle karşılaşmaktadırlar. 'İstanbul'da Deri Giyim Aksesuarlarının Araştırılması ve İncelenmesi' konulu tez çalışması ile yapay ürünlerle derinin yerinin doldurulamayacağı ve derinin sürekli olacağı sonucuna varılabilir. Özellikle İstanbul turizminin önemli yerlerinden Kapalı Çarşı ve Galata Kulesi etrafındaki turistik eşya pazarlaması yapan işyerlerinde, turistlerin deri çanta ve dekoratif deri ürünlerini tercih etmelerinin sebebi, derinin sağlıklı ve uzun ömürlü olduğunu düşünmeleridir. Bu araştırma, teknolojik gelişmelerle her geçen gün yok olmaya yüz tutan el sanatlarımızın günümüz şartlarına uygun kullanılabilir hale getirilerek yaşatılması gerektiğini bir kez daha göz önüne sermiştir.
Konya Karatay Müzesinde sergilenen Kubad-Abad Sarayı çini motiflerinin tekstil tasarımda kullanılması

Günümüzde ulusların varlıklarını kanıtlayan en önemli gösterge yarattıkları kültür, geleceğe bıraktıkları izlerdir. Kültürün sürekliliği, ulusların da sürekliliği anlamına gelmektedir. Bu nedenle Türk ulusunun geçmişşinden gelen en zengin kültür hazinelerinden birisi olan Anadolu Selçuklu Devleti'ne ait taşınmaz kültürün sürdürülmesi gerekmektedir. Bu hazine araştırılıp irdelendiğinde, gelecek kuşaklara, yaratıcılıkta ilham kaynağı olacak niteliklerle yüklü olduğu görülecektir. Bu nedenle, bu araştırmanın amacı Konya Karatay Müzesi'nde sergilenen Anadolu Selçuklu Dönemine tarihlenen çini eserlerin üzerinde bulunan motiflerin tekstil tasarımına aktarılması olarak belirlenmiştir. Nitel yaklaşımla kurgulanan bu araştırma örnek olay modelinde betimsel bir araştırmadır. Araştırma Konya Karatay Müzesi'nde sergilenen Anadolu Selçuklu Dönemi çinilerinin görsel analizi ile sınırlandırılmıştır. Konya Karatay Müzesi'nde sergilenen Selçuklu çinileri araştırmanın evrenini, bu çini plakalar arasından seçilen 80 çini plakası araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırmanın verisi hazırlanan bilgi formları aracılığı ile toplanmıştır. Tespit edilen motiflerin formu ve kültürel değerleri bozulmadan tekstil tasarımına aktarılması ve bir halı koleksiyonu oluşturulması sağlanmıştır.
Aplike tekniğinin bilgisayar destekli nakış makineleri için eos-compucon nakış desen programında desen kalıbı hazırlanması ve öğretim programı önerisi

Bu çalışmada aplike tekniği; desen, konu, kompozisyon, kullanılan gereç, teknik, renk ve kenar temizleme özellikleri açılarından incelenerek, belirlenmiştir. Çalışmada aplike tekniğini bilgisayarlı nakış makinelerinde uygulamak için desen kalıbı hazırlama ve tüm aşamaları içeren öğretim programı önerisi hazırlama amaçlanmıştır. Piyasada bulunan 82 adet aplike ile işli ürün incelenmiş fotoğrafları çekilerek belgelendirilmiştir. Ürünlerin uygulama alanları, kullanılan tutturma teknikleri, kullanılan renkler, bezeme konuları, kullanılan kumaşlar, kullanılan yardımcı gereçler ve kompozisyon özellikleri bilgi formuna kaydedilmiştir. Yapılan inceleme sonucunda piyasada bulunan aplike ile işli ürünlerin çoğunlukla çocuk badisi olduğu belirlenmiştir. Aplike ile işli ürünlerinin zemininde kullanılan kumaşların %54'ü penyedir. Bunun yanı sıra kadife, penye, kot, keten, terikoton, örgü, polar, saten, havlu, nylon, akfil ve tül kullanılmıştır. Aplike ile işli ürünlerde aplikelik kumaşların %42'si penyedir. Aplike işli ürünlerin işlemelerinde kullanılan yardımcı gereçlerin % 78'i floş ipliktir. Aplike ile işli ürünlerin işlemelerinde çoğunlukla sarma, dekoratif dikiş, dikiş tutturma teknikleri kullanılmıştır. Yardımcı iğne olarak genellikle dikiş ve çin iğnesi kullanılmıştır. Aplike ile işli ürünleri işlemelerinin zemininde ağırlıklı olarak açık renkler kullanılmıştır. Aplike ile işli ürünlerin işlemelerinde ise pembe, krem, beyaz vb. kullanılmıştır. EOS-Compucon Nakış Desen Sisteminde aplike tekniği öğretim programında bilişsel, duyuşsal ve psikomotor hedefler belirlenmiştir. Bilişsel hedefler için bilgi listesi ve bilgi yaprakları; psikomotor hedefler için işlem listesi ve işlem yaprakları; duyuşsal hedefler için alışkanlık tutum ve değerler listesi hazırlanmıştır. EOS-Compucon Nakış Desen Sisteminde aplike tekniği öğretim programının değerlendirilebilmesi için de ölçme ve değerlendirme araçları hazırlanmıştır.
Ankara ili Beypazarı ilçesinde bulunan hesap işi işlemeli ürünlerin özellikleri

Bu çalışmada, Ankara ili Beypazarı ilçesinde bulunan hesap işi işlemeli ürünlerin özellikleri incelenmiştir. Bu araştırma ile alanda yapılacak eğitim öğretim çalışmalarına katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Araştırma materyalini Ankara ili Beypazarı ilçesinde bulunan hesap işi işlemeli 50 ürün oluşturmaktadır. Çalışma tarama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır. Araştırma kapsamında literatür taraması yapılarak; Beypazarı ilçesinin tarihi gelişimi, ilçenin kültürel yapısı, sanat, el sanatları, işleme, işlemenin tarihçesi ve Türklerde işlemenin tarihçesi incelenmiş yörede kullanılan ürünler tespit edilmiş ve işleme teknikleri araştırılmıştır. Hazırlanan bilgi formları doğrultusunda tespit edilen ürünlerin özellikleri incelenerek belirlenmiştir. İnceleme sonucu elde edilen verilere göre; Beypazarı'nda bulunan hesap işi işlemeli ürünlerin çeşit, boyut, kullanılan gereç, teknik, renk, motif ve kompozisyon özellikleri ile bugünkü durumları tespit edilmiştir. Araştırma da işlemeli ürünlerin genelinde sırasıyla düz hesap iğnesi, verev hesap iğnesi, tekniklerinin uygulandığı, kullanım alanlarının peşkir, çevre ve uçkur ürünleri olduğu belirlenmiştir. İşlemede kullanılan gereçlerin pamuk iplik, ipek iplik olduğu, ürünlerin zemininde en çok krem ve beyaz renklerinin kullanıldığı saptanmıştır. Kenar temizliğinde ise çoğunlukla krem renginin kullanıldığı, işlemeler de en çok bitkisel bezeme ve bitkisel ve nesneli bezemenin bir arada kullanıldığı anlaşılmaktadır. En çok kullanılan kenar temizleme tekniklerinin çırpma dikiş, saçak bırakma ve bağlama teknikleri olduğu gözlenmiştir. Geleneksel hesap işi işlemelerinin renk, motif, kompozisyon özellikleri dikkate alınarak, günümüz ihtiyaçları doğrultusunda özgün tasarımlarla ürünler oluşturulmuştur
Keles yöresi tekstil el sanatlarının günümüzdeki durumu

Bursa'nın Keleş yöresindeki tekstil el sanatlarının incelendiği bu çalışmanın birinci bölümünde bölgenin coğrafik konumu, tarihçesi ve yerleşim birimleri hakkında bilgiler verilmektedir. İkinci bölümde bölgedeki el sanatlarının günümüzdeki durumu anlatılarak, yünlü dokumalar, keçe ve urgan üretimi hakkında bilgi verilmektedir. Yünlü dokumalar başlığı altında, yünlü dokuma üretiminde kullanılan yüksek tezgahlar anlatılarak, yünlü dokuma çeşitleri hakkında bilgi verilmiştir. Bunun ardından kirkitli dokumalar hakkında verilen bilgilere ilave olarak, kirkitli dokuma çeşitleri incelenmektedir. Ayrıca, çarpana dokumaları konusunda da ayrıntılı bilgi verilmiştir. Bunun yanında, yörede çok fazla üretilmese de, üretimi devam eden keçe yapımı konusuna da yer verilmiştir. Bölümün sonunda keçi kılından üretilen ve çok amaçlı kullanılan urganlar konusuna değinilmiştir. Araştırmanın üçüncü ve son bölümünde ise, yöre kadınlarının kullanmış olduğu ve yapımı devam eden peşkirlere yer verilerek; çeşitleri ve üretim aşamaları üzerinde durulmuştur.
Sakarya ili Taraklı ilçesinde el sanatları ve zanaatları

Sakarya'nın tarihi yerleşim yerlerinden biri olan Taraklı ilçesi, Osmanlı Devleti'nin filizlendiği önemli bir kültür merkezidir. Bu ilçe günümüze ulaşan Türk mimarisi tarihi evleri yanında el sanatı ve zanaatları ile de bilinmektedir. Bu çalışmada el sanatı ve zanaatı ile ilgili kavramlar ele alındıktan sonra Taraklı ilçesinin tanıtımı yapılacak; bu ilçedeki: dokumacılık, kaşıkçılık, semercilik, mutaflık, demircilik gibi el sanat ve zanaatları incelenecektir. Bu çalışma konusunun seçilme nedeni Taraklı'nın bir dönem çok sayıda sanatkar yetiştirmesine karşılık bugün bu ustaların giderek azalmasıdır. Bu durum yok olmaya yüz tutmuş kimi el sanatlarımızın son temsilcileriyle geç olmadan görüşmeyi; bilgilerini, deneyimlerini kayda geçirip aktarmayı zorunlu kılmıştır. Bu amaçla kaynak taramasının yanı sıra, mülakat ve anket yapılmıştır. Bu çalışmamızın ışığında diyebiliriz ki Taraklı yakın geçmişşe kadar, el sanatlarının adeta altın devrini yaşadığı bir yerdir. Önemli ticaret yolları üzerinde bulunuşu hammadde kaynaklarının uygunluğu gibi sebeplerle ticaret ustalığı, ustalık ise ticareti geliştirmiştir. İlkokuldan çıkan hemen her çocuğun elinden tutularak sanata verilmesi bu yüzdendendir.
Ebru sanatının tekstilde kullanımı

Bu araştırmanın amacı, ebru sanatını tekstilde uygulayan ebru ustalarının, ebruyu tekstile uygularken izledikleri yol, kullandıkları boyar maddeler, kumaş çeşitleri, tekstilde ki kullanım alanları, renk ve kompozisyon özellikleri ve kumaşa uyguladıkları ebru çeşitlerini incelemektir. Bu araştırmada, betimleyici araştırma yöntemi kullanılmış ve veriler nitel yöntemlerle elde edilmiştir. Araştırma, görüşmeyi kabul eden ebru ustalarına (N=6) görüşme formunda bulunan soruların yöneltilmesi ile yürümüştür. Araştırmacı tarafından hazırlanan görüşme formunda yer alan sorular, ebru ustaları ile görüşme anında yöneltilerek veriler toplanmıştır. Ebru ustalarının tekstile uygulamış oldukları ürünler hazırlanan gözlem fişi ile değerlendirilmiştir. Bulgular, her ebru ustasının ebruyu tekstile uygularken farklı metodlar denedikleri, farklı ebru çeşitleri, boyar maddeler ve kumaş çeşitleri kullandıklarını göstermektedir. Boyaların kumaşa kalıcılığını sağlamak için çeşitli yöntemlerin geliştirildiği tespit edilmiştir. Bu bulgular ışığında ebru sanatının çeşitli materyallerde yeniden hayat bulmasına ve tekstilde kullanılmasının yaygınlaşmasına yönelik ve ileride yapılabilecek bilimsel araştırmalara dair öneriler sunulmuştur.
Yozgat yöresi kilim, cicim, zili örneklerinin renk, motif ve kompozisyon özellikleri

El sanatları alanlarından, kilim, cicim ve zili örnekleri geçmişşten günümüze kültür hazinesi olarak bizlere bırakılan somut kültürel değerlerdir. Bu nedenle araştırmacıların konuyu incelemesi büyük önem taşımaktadır. Bu gereklilik ile Yozgat ili ve Sorgun ilçesinde yapılan araştırma sonucu ele alınan 40 adet kilim, cicim, zili örnekleri, renk, motif ve kompozisyon özellikleri bakımından incelenmiştir. Çalışma tarama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır. Yozgat kilim, cicim ve zili örnekleri incelendiğinde araştırılan kilimlerin çoğunluğunu Sorgun dokumaları oluşturmaktadır. Genellikle kilimlerin 20. yüzyılın ortasında dokunduğu tespit edilmiştir. Dokumaların neredeyse hepsinde atkı ipliği olarak yün malzeme kullanıldığı tespit edilmiştir. Dokumaların çoğunluğunda çözgü ipliği olarak yün malzeme kullanılmıştır. Yozgat dokumalarının renk özellikleri incelendiğinde araştırılan dokumalarda en çok beyaz renk ipliklerin kullanıldığı tespit edilmiştir. Kırmızı, siyah, sarı, mavi, turuncu renkleri sıkça kullanılmış, açık mavi, koyu mavi, haki yeşil, açık yeşil, koyu yeşil, bej, gri, eflatun, bordo, krem, hardal, yağ yeşili, nefti yeşil, saman sarısı renklerine de rastlanmıştır. Yozgat dokumalarının çeşitleri incelendiğinde büyük çoğunluğunun yastık olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca araştırılan dokumların diğer kısmını duvar örtüleri, seccadeler, farda kilimler, makat örtüsü, bulgur seklemi, heybe, döşeme kilim ve yolluk oluşturmaktadır. Yozgat dokumalarının kompozisyon özellikleri incelendiğinde araştırılan kilimlerin çoğunun yatay kompozisyon kullanılarak dokunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca araştırılan dokumaların kompozisyonunda madalyonların kullanıldığı, aralıklı tekrarların olduğu, simetrik kompozisyonların kullanıldığı, aralıksız tekrarların, mihrapların olduğu ve verev kompozisyonların kullanıldığı tespit edilmiştir.
Keçiören Estergon Kalesi Kültür Merkezi Etnoğrafya Müzesinde bulunan hat levhaları

Hüsn-ü Hat sanatı; İslam coğrafyasından ortaya çıkmış, İslamiyetin yayılması ile birlikte farklı kültürlerle buluşarak günümüze kadar ulaşmış, arap alfabesi ile ölçülü ve estetik olarak yazı yazılması sanatıdır. Hat sanatı başta Mushaf-ı Şerif olmak üzere dini ve ilmi eserlerin yazımı, mimari eserlerin süslemeleri, kitabe ve mezar taşları yazılması ile farklı malzemeler üzerine yazılarak levha olarak kullanılması şeklinde geniş bir kullanım alanı ile İslam sanatları arasında önemli bir yere sahiptir. Bu araştırmada Keçiören Estergon Kalesi Kültür Merkezi Etnoğrafya Müzesinde bulunan 12 adet hat levhasının içerik, malzeme, yazı ve süsleme teknikleri, dönem özellikleri ve sanatsal nitelik açısından incelenmesi çalışması yapılmıştır. Araştırmaya; hat sanatı tanımı ve gelişimi, kullanılan araç ve gereçler, kullanım alanları ile yazı çeşitleri hakkında literatür bilgisinden faydalanmak suretiyle ön bilgi oluşturularak başlanmıştır. Daha sonra müze yetkililerinden izin alınarak eserlerin fotoğrafları çekilmiştir. Bilgi formlarında bulunan sorulara yanıt aranarak 12 adet hat levhasının dönemin yazı ve istif özellikleri, süsleme özellikleri, kullanılan malzeme ve teknikler açısından detaylı bilgilerine ulaşılmaya çalışılmıştır. Bu levhaların çoğunlukla 18. Ve 19. yüzyıllara ait olduğu, hat sanatı açısından önemli ve kıymetli eserlerin verildiği bu dönemde yaşamış Mustafa Rakım, Mahmud Celalleddin, Mahmud Bedreddin Yazır, Zahide Selma Hanım gibi kıymetli sanatkarların imzalarını taşıdıkları ve yine levha yazımında sıkça kullanılan celi sülüs ve celi ta'lik yazı türleri ile yazılmış oldukları söylenebilir.
Giyilebilir sanat'ta eko boyama-baskı teknikleri ve uygulamaları

Giyilebilir Sanat; tasarımcıların çeşitli materyal ve yöntemlerle yaptıkları; sanat, moda ve el işlerini kapsayan bir tekstil sanatı olarak tanımlanmaktadır. Tasarlanan ürünlerin her biri özgün olup, bu tasarımlar satılabilir ya da sergilenme amacıyla oluşturulabilir. Sanatçılar var olan bir kumaşı alarak onu eşsiz bir tasarıma dönüştürebilir ya da bir kumaşı boyayarak, ona yeni bir özellik katabilirler. Böylece tasarlama esnasında düşüncelerin ve eşinin sınırlarının zorlandığı, tasarım biçimleri açısından da kuralların olmadığı tasarımlar oluşmaktadır. Günümüz tüketim toplumunda çevre sorunlarının giderek büyüyen bir sorun haline gelmesi var olan yaşam biçimlerinin yanında moda, giyim ve tekstil alanına da yansımaktadır. Giyimde ortaya çıkan bu sorgulama, tekstil ürünlerinde kullanılan kanserojen boyaların kullanılmasıyla da giderek artmıştır. Ekolojik üretim sürecinde, hammaddelerin çevreye duyarlı olması, temiz üretim yöntemlerinin tercih edilmesi ve boyama yöntemlerinin de buna bağlı olarak çevre dostu olması önem taşımaktadır Giyilebilir Sanat'ta tercih edilen doğallık ve doğaya yöneliş, bu sanatın ekolojik modaya katkıda bulunmasına neden olmaktadır. Giyilebilir Sanat'ta kullanılan doğal materyaller yanında doğal boyama yöntemlerinin de kullanılması ekolojik modanın gelişmesini sağlamaktadır. Bu çalışmanın amacı kaynaklardaki veriler ışığında, yapılacak uygulamalar ile doğal boyama yöntemlerinden Eko-Boyama, Eko-Baskı yöntemlerinin bilimsel olarak araştırılması ve doğal boyamacılığın kullanılabilir ve giyilebilir giysi tasarımlarında kullanılmasıdır. Bu amaçla Eko boyama ve Eko baskı yöntemleriyle doğanın dengesini bozmayan, insan sağlığına zarar vermeyen doğal malzemelerle giyilebilir ürünler oluşturulacaktır.