turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk hat sanatından kaligrafiye geçişin incelenmesi

Türklerin göçebe yaşam düzeninden yerleşik hayata geçtiği zamandan beri 'yazı' kültür hayatlarının en önemli unsuru haline gelmiştir. Yüzyıllar içerisinde farklı alfabeleri kullansalar bile her zaman kullandıkları alfabelerin sınırlarını zorlayacak ölçüde yazıyı güzelleştirmek için çaba gösteren Türkler, edindikleri bütün kültürel bilgi ve becerileri; adına 'hat sanatı' dediğimiz bir form haline getirerek, yazılı geleneklerini oluşturmuşlardır. Türk kültürel tarihinin en önemli mihenk taşı olan 'Harf Devrimi' sonrasında ise geçmişşten gelen bu gelenek ve birikimi yeni kullanmaya başladıkları Latin alfabesinde uygulama çalışmaları da zaman kaybetmeden başlamıştır. İşte bu doğrultuda çalışmamızı oluştururken ortaya koyduğumuz ana izlek noktası 'hat sanatı geleneğinin Latin harfleri üzerinde uygulanma çalışmaları' olmuştur. Araştırma konusu kapsamında hat sanatı, Türklerin kullandıkları yazı sistemleri ve Harf Devrimi sonrası Latin harflerine ve kaligrafisine geçiş süreci akademisyenler, grafik ve kaligrafi sanatçıları üzerinden incelenmiştir.
Ankara ili piyasalarında bulunan deri giyim aksesuarları üzerine bir araştırma

Araştırmanın amacı günümüzde yapılmakta ve günlük giyimde önemli yeri olan deri giyim aksesuarlarının yerinde incelenerek, çeşitlerinin, yapım aşamalarının, kullanıldığı alanların, kullanılan tekniklerin, renk ve desen özelliklerinin belgelenmesi, rapor haline getirilmesi ve yeterliliğinin ortaya konulmasıdır. Araştırma süresince uzman görüşleri yardımıyla bir anket düzenlenmiş ve bu anket üretim yapılan atölyeler ile satış yapılan işyerlerine uygulanmıştır. Seçilen atölye ve işyerinde çalışan 50 bireye uygulanan ölçme aracı, anket ve bilgi formundan ile elde edilen veriler SPSS 13,0 programına aktarılarak frekans ve yüzde dağılımları hesaplanmıştır. Elde edilen değerlere göre tablolar hazırlanmış ve yorumları yapılmıştır. Birden fazla seçenek belirtilen maddelerde toplam belirtilmemiştir. Araştırma, 2012- 2013 yıllarında Ankara ili piyasalarında bulunan deri giyim aksesuarlarının, üretimini ve satışını yapan 13 işletme ve bu işletmelerde tespit edilen 120 ürün incelenmiştir. İncelenen bu ürünlerin ayrı ayrı fotoğrafları çekilmiş çeşit, teknik, renk, motif, kompozisyon, kullanım yeri ve kalitesi açısından incelenmiştir.
Osmanlı'dan günümüze havlu ve günümüz havlu üretimi üzerine öneriler

Osmanlı İmparatorluğu döneminde, sarayda dokuma ve işleme sanatı teknik ve sanatsal açıdan en üst düzeye ulaşmıştır. Anadolu'da da el tezgahlarında ilmekli doku, başka bir ifade ile HAV'lı veya HAV'sız dokunan ve işlemelerle süslenen havlular yüzyıllardır süregelen gelenek ve görenekleri de yansıtarak geniş bir kullanım alanı bulmuştur. Havluların işleme ile bezeli olanları ve dokuma tekniği ile oluşturulan motiflerle bezenmiş örnekleri yaygın olarak üretilmiştir. Bu çalışmada, Osmanlı'dan günümüze kültürel bir olgu olan havlunun sanat eserine dönüşme öyküsü anlatılmaktadır. Ayrıca bugünün ihtiyacına göre çağdaş bir anlayışla Anadolu motiflerinin ve yüksek baskı tekniğinin kullanılması ile özgün ve otantik hamam havluları çalışılmıştır.
İstanbul'da kuyumculukta kullanılan kalıp çeşitleri

Araştırmanın amacı, İstanbul'da kuyumculukta kullanılan kalıp çeşitlerinin neler olduğunu ortaya koymaktır. Çalışan kişilerin bu konudaki görüşlerini belirlemektir. Araştırmanın örneklemini, İstanbul Kapalıçarşı'ndan rastgele seçilen 30 kuyumcu atölyesi ve çalışanları oluşturmaktadır. Bu çalışanlara araştırmacı tarafından hazırlanan anket formları uygulanmıştır. Anketlerden elde edilen verilerden frekans ve yüzde hesaplamaları yapılmıştır. Araştırma sonucunda; İstanbul Kapalıçarşı'da bulunan atölyelerde çeşitli kalıpların kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu kalıpların, üretilen modelin kalınlığına, yüzey şekline, model türüne ve model sayısına göre belirlendiği gözlemlenmiştir. Her kalıbın kendine göre bir avantajı olduğu için modele göre en uygun kalıp kullanılmıştır.
Safevi Devri tezhib sanatı: İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi'ndeki eserlerin incelenmesi

1052 yılında Erdebilli Şeyh Safıyüddin'in torunu Şah İsmail tarafından kurulan ve Şii mezhebini resmi din olarak kabul eden, batılı sanat tarihçilerinin İslam Rönesansı dedikleri sanat hareketlerinin cereyan ettiği Safevi Devleti 1732'de ortadan kalkmıştır. Araştırmamızda devletin kurucusu Şah İsma il'den Şah III. Abbas'a kadar Şahlar hakkında kısa bilgiler verilmiştir. 200 yıllık bir dönemde Herat, Tebriz, Kazvin, Şiraz ve Isfahan gibi sanat merkezlerin de çalışan sanatkarların yaptıkları eserler İpek Yolu ile savaşlar sebebiyle İran dışına da taşınmıştır. Safevilerin kuruluş ve yükseliş dönemlerinde tezhip sanatı en yüksek ve mükemmel seviyeye ulaşmıştır. Fakat bu dönem hakkında kaynaklarda fazla bilgi yoktur. Safevi sanatı derinliğine incelenmiş değildir. Mevcut kaynaklarda da minyatür sanatıyla ilgili bilgiler ağırlıktadır. Behzad, Şah Kulu ve Şah Mahmud'u Nişaburi gibi sanatkarlar dünyaca meşhurdur. İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi'nde bulunan Safevi Dönemi'ne ait on iki aded dini ve din dışı eserlerde kullanılan teknikler hakkında bilgi verilmiş, bu teknikler örneklerle gösterilmiştir. Tezhip, halkar ve tarrah teknikleri ayrıntılı olarak incelenmiş, değerlendirmeleri yapılarak yorumlanmıştır. Eserlerin incelenmesi sayfa düzenleri, cetvel, biçim, kompozisyon, motif, kenar suları, renk ve tığlar bakımından yapılmış ve örneklendirilmiştir.
Ön lisans program takı tasarım ve kuyumculuk eğitimi için sektör-okul işbirliği üzerine bir uygulama

Gelişen kuyumculuk ve takı tasarım sektöründe ara eleman ihtiyacı hızla artmaktadır. Bununla birlikte kuyumculuk ve takı tasarımı meslek yüksekokulları bu ihtiyacı karşılayacak düzeyde donanımlı eğitimi sunamadığı için kuyumculuk sektöründe yeterli donanıma sahip ara eleman istihdam etmek gittikçe zorlaşmaktadır. Bu doğrultuda yapılan araştırma, kuyumculuk ve takı tasarım sektörünün beklentilerini tespit ederek bu beklentilere uygun yeni bir ara eleman yetiştirme eğitim modeli sunmayı amaçlamaktadır. Çalışmada kuyumculuk ve takı tasarım konularında eğitim alan öğrencilerin haftanın belirli gün/günlerinde eğitimlerini kuyumculuk sektöründe uygulamalı olarak yapmaları için gönderilmeleri durumunda bu uygulamalı eğitimin öğrenciler üzerinde ne kadar verimli olduğunu ortaya koymak hedeflenmektedir. Bu araştırmada meslek yüksekokullarının kuyumculuk ve takı tasarım eğitiminin daha verimli ve etkin hale getirilmesi amacıyla sektör okul işbirliğinin sağlayacağı yararları ortaya koymaya yönelik bir araştırma uygulaması yapılmıştır. Bu doğrultuda kuyumculuk ve takı tasarımı öğrencilerinden bir kısmına okul eğitimiyle eş zamanlı sektör uygulama eğitimi verilmiş ve değişimler tespit edilmeye çalışılmıştır. Sektör eğitimine başlamadan önce ve eğitim süresinin bitiminden sonra öğrencilere değerlendirme anketleri yapılmış elde edilen değerler SPSS analiz programıyla analiz edilerek eğitimin verimliliği ölçülmeye çalışılmıştır.
Osmanlı kuyumculuğunda Ermeniler ve bir Ermeni ailesi örneği: Arslanyanlar

'Osmanlı Kuyumculuğunda Ermeniler ve Bir Ermeni Ailesi Örneği: Arslanyanlar' isimli bu çalışmada Türk kuyumculuğunun güzel örneklerinin görüldüğü Osmanlı Devleti kuyumculuk sanatı ve kuyumculuğun gelişiminde önemli bir yere sahip olan Osmanlı Devleti hizmetindeki Ermeniler'in çalışmaları, milletleri birleştiren bir unsur olan sanat faaliyetleri çerçevesinde yer almaktadır. Tezde; sanat, ticaret vb. alanlarda iç içe olan iki milletin birbiri hakkında bildiklerinin yanında bilinmeyenler ya da az bilinenler ortaya çıkarılmıştır. Osmanlı Devleti'nde kuyumculuk sanatında Ermeni zanaatkarların etkisi sadece İstanbul'da yaşanan gelişmeler üzerinden değil Anadolu'da da var olan kuyumculuk çalışmaları üzerinden aktarılmıştır. Osmanlı Devleti geçirdiği gelişim sürecinde ekonomik, idari ve askeri güçlenmeye paralel olarak sanat alanında da güçlenmiştir. Kuyumculuk sanatı hem ihtişamın göstergesi olması, hem de kültürün yansıması olması bakımından her dönem rağbet gören bir alan olmuştur. Osmanlı Devleti kuyumculuk sanatında Ermeni zanaatkarların önemli etkisi olduğundan yola çıkılarak bugün günümüz modern kuyumculuk ürünlerinin yanı sıra Osmanlı kuyumculuk geleneklerinin de devam etmesinde önemli bir isim olan Hraç Arslanyan'nın kuyumculuk alanındaki çalışmaları ile birlikte biyografisi de aktarılmıştır. Bu çalışmada literatür taraması yapılmış, Başbakanlık Osmanlı Arşivi verilerinden yararlanılmış, çalışmada adı geçen kişilerle röportajlar yapılmış, çok sayıda araştırmacı, yazar ve akademisyenden kaynak desteği alınmıştır.
Yerel zanaatların sürdürülebilirliği için akademi-atölye arası örtük bilgi aktarım süreçlerinin katılımcı tasarım yöntemi ve teknoloji desteği ile yeniden düzenlenmesi

Yerel zanaatların sürdürülebilir olması; bu zanaatların önemli kültür aracıları ve aktarıcıları olmalarından dolayı büyük önem arz etmektedir. Endüstrileşme ile birlikte değişen üretim biçimleri ve modern eğitim sistemi içerikleri nedeniyle, geleneksel atölye ve akademi evrenleri arasında bilgi ve deneyim boşluğu gözlemlenmektedir. Bu bilgi ve deneyim boşluğunun giderilebilmesi, hem bu iki evreni birbirlerine yaklaştıracak hem de yerel zanaatların sürdürülebilmesi için çözümler oluşmasına kaynaklık edebilecektir. Bu bağlamda, tez çalışması akademi ve atölye evrenlerinin arasında yer alan bilgi ve deneyim boşluğunu giderebilmek için; örtük bilgi aktarım süreçlerini katılımcı tasarım yöntemi ve teknolojinin desteği ile yeniden organize etmeyi deneyen bir yaklaşım benimsemekte ve kurulan yeni ilişkileri, etkileşim ve deneyim biçimlerini denetlemeye çalışmaktadır.
Konya ili Çeltik ilçesi iğne oyaları

Konya ili Çeltik İlçesinde günümüzde kullanılan iğne oyalarının yapılışını ve iğne oyacılığının durumunu konu alan araştırma yapıldı. Araştırma konusu olarak Konya ili Çeltik ilçesinde yapılmakta olan iğne oyacılığı sanatının niçin seçildiği anlatılmış ve buna bağlı olarak iğne oyasının günümüzdeki durumu, kullanılan araç-gereçler, biçim ve desen özellikleri, ürün çeşitleri ve kullanım alanları incelenip, belgelenmesi, oyanın Türkiye'deki yeri ve önemi yörenin tarihi ve coğrafi özellikleri, iğne oyasında kullanılan renkler, oyanın yapılma amacı ve iğne oyası ile uğraşan bireylerin karşılaştıkları sorunlar araştırmanın amacı olarak saptanmıştır. Araştırmanın literatür kısmını oluşturan kaynaklar taranmış, iğne oyası ürün fotoğrafları anket soruları ve gözlem forumları oluşturulmuştur. Literatür kısmını oluşturan Türkçe kaynaklara ve gözlem sonuçlarına göre ürün örneklerinde kullanılan yapım teknikleri açıklanmış, konu ile ilgili uzman görüşüne başvurularak anket soruları hazırlanmış ve bu soruların ön denemesi yapıldıktan sonra 25 kişilik örneklem grubuna uygulanmıştır. Anket sonucunda elde edilen bilgiler istatistiksel olarak değerlendirilmiş, seçilen 26 adet ürünün gözlem forumları hazırlanmıştır. Toplanan verilerin istatistiksel analizi yapılmış anketten elde edilen veriler frekansları ve yüzdeleri hesaplanarak tabloya dönüştürülmüştür.
Anadolu'daki desen atkılı yöresel dokumaların desenlendirme tekniklerinin incelenmesi

Dokumacılık Anadolu kültürünün zenginliklerinden birini oluşturan, köklü geçmişşe sahip önemli bir üretim alanı ve el sanatı dalıdır. Tarih öncesi çağlardan günümüze ihtiyaçlar doğrultusunda gelişerek var olan bu sanat aynı zamanda toplumların ifade aracı, yaratım dili olmuştur. Zamanla gelişen değişim isteği, deneysel arayışlar, kişisel beğeni ve süsleme merakı Anadolu'da bugünkü desenli kumaş çeşitliliğini oluşturmuştur. Anadolu, değişen ve gelişen bu yaratıcılık eylemi ile birçok desenlendirme yöntemi ve bu yöntemlere bağlı yöresel teknikler kazanmıştır. Bu çalışmada, desenli kumaşlar özellikle dokuma tekniğiyle atkıdan desenlendirme yöntemi açısından ele alınmaktadır. Amaç, dokumanın olanaklarını, özgür ve özgün bir tavır ile geliştiren insan yaratıcılığının sonsuz olduğunu, somut örneklerle görselleştirmek ve yapısall özellikleri irdelenip yöresel kimlik kazanan bu örneklerin sürdürülebilmesi için, desenlendirme yöntemi ve yüzey şekillendirme tekniklerinin önemine dikkat çekmektir. Yapılan araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Arkeolojik veriler ışığında dokumacılığın doğuşu, dokuma malzemeleri, kullanılan temel araç gereçlerin kısa tarihçesine yer verilmiştir. İkinci bölümde pilot il olarak seçilen Burdur üzerinden anlatılan yöntem için yörenin dokumacılık tarihi ayrıca incelenmiştir. İkinci bölümde, Anadolu'da yerel dokuma yöntemlerinden biri olan atkıdan ikinci bir ipliğin zemin yapıya dahil edilmesiyle yapılan desenlendirme tekniği anlatılmaktadır. Burdur başta olmak üzere seçilen beş ayrı yörenin (bk. EK 3) dokumaya hazırlık aşaması, kullanılan tüm malzemeler ve desenlendirme yöntemi ayrıntılı bir şekilde anlatılmış, yörelerden temin edilen kumaşların görsel ve fiziksel analizleri yapılarak tablolar ile değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde, aynı desenlendirme yöntemi ile yapılmış farklı kalitedeki kumaşlar desenlendirme özelliklerine, hammaddelerine ve kullanım alanlarına göre incelenmiş, desenlendirmedeki teknik farklılıkların karşılaştırmaları yapılarak tablolar üzerinden değerlendirilmiştir.
1923 mübadelesinde Yunanistan'a göç edenlerin giyim-kuşam özellikleri

Göç eylemleri ile topluluklar, yaşadıkları mevcut yaşam alanlarından yaşayacakları yeni yerleşim yerlerine sürüklenirlerken sadece kendilerini değil, bu serüven içerisinde o güne kadar sahip oldukları yaşanmışlıklarını da beraberlerinde götürerek, yeni bir etkileşim sürecinin hazırlayıcısı olmuşlardır. Göç eylemleri ile oluşan bu etkileşim sayesinde, yerel ve göçmen toplulukların kültürleri zenginleşerek yeniden şekillenmiştir. Söz konusu zenginliğin önemli değerleri arasında giyim-kuşam kültürüne ait ürünlerin yer alması, mevcut etkileşimin görsel kanıtları olarak gösterilmektedir. Yapılan araştırmada konu olarak; 1923 yılında Türkiye ve Yunanistan devletleri arasında Lozan Barış Antlaşmasının ek protokolünce imzalanmış olan '1923 Nüfus Mübadelesi' ile ilişkili bir şekilde, günümüz Türkiye topraklarından göç eden Ortodoks Rum etnik grupların sahip oldukları giyim-kuşam özellikleri ele alınmıştır. Topluluklar açısından trajik sonuçlar doğuran ve tamamıyla inanç kavramı temelinde şekillenen, zorunlu göçe tabi tutulmuş göçmen grupların, göç öncesi ve sonrasında yansıtmış oldukları giyim-kuşam özelliklerinin betimsel araştırma yöntemi ile belirlenmesi araştırmanın ana amacıdır. Araştırma kapsamında, dönemin giyim-kuşam özelliklerini yansıtan göçmen gruplara ait ulaşılabilen 196 adet fotoğraf ve 19 adet giysi örneklerine ait görseller incelenmiş, ayrıca Ortodoks Rum gruplarla ilişkili konu hakkında detaylı görüş alınabilecek kaynak kişiler ile yapılan karşılıklı görüşmeler doğrultusunda, 'Kapadokya ' ve 'Pontus ' Bölgelerinde yaşamış olan Ortodoks Rum erkek ve kadın göçmenlere ait giyim-kuşam özellikleri göç öncesi ve sonrası dönem içeriğince ortaya konulmuştur.
Anadolu uygarlıklarında dairesel motifler

Dairesel motif ve süslemeler, insanoğlunun tarih öncesi kültürlerden tarihsel uygarlıklar dönem ve aşamalarından günümüze dek toplumların inanç, düşünce sistemlerini koşut olarak günümüze dek çeşitli kültür ve sanat dallarında yer aldığı görülür. 'Anadolu Uygarlıklarında Dairesel Motifler' başlıklı araştırmamı, konunun genişliği açısından M. Ö 600'den XVI, XVII yüzyıl Osmanlı Sanatındaki örnekler kapsamıyla sınırlı tutmaya çalıştım. Ayrıca Anadolu Uygarlıklarıyla etkileşim ve iletişim açısından Antik Mezopotamya, Mısır, Uzak ve Yakın Doğu Kültür ve Uygarlıklarından kısaca söz etmek, örnekler vermek kaçınılmazdı. Anadolu Uygarlıkları ekseninde ele alınan dairesel motif ve süslemelerin kökenini insanoğlunun ilk tapınma, inanç sembollerini oluşturan 'Güneş Kültü' ile ilişkilendirdim. Yapısı gereği biçimi daire olan dairesel pencere, tekerlek, kalkan, tepsi, tabak ve bunun gibi sanat objelerindeki dairesel motifler araştırmamda daha az yer aldı. Üst kültürümüzü ağırlıklı, derinden etkileyen Osmanlı Uygarlığında görülen dairesel motiflere daha çok örneklerle ayrı bir bölümde ele almak gereğini duydum.
Kayseri ili 'Raşit Efendi Kütüphanesi'nde bulunan deri cilt kapakları üzerine bir araştırma

Bu çalışmada Kayseri İli 'Raşit Efendi Kütüphanesi'nde yer alan Türk deri cilt sanatı ve süslemelerini içeren eser bilimsel yöntemlerle incelenmiştir. Bu amaçla yürütülen çalışmada derinin tarihsel gelişimi, ham derinin işlenmesi ve süsleme teknikleri, deri cilt sanatının tarihsel gelişimi, cilt çeşitleri ve cilt yapım aşaması analiz edilmiştir. Ciltçilik sanatının geleneksel özelliklerinin tanıtılması, korunması bu sanatın yaşatıldığını göstermesi açısından önemlidir. Ayrıca inceleme esnasında her örneğin ölçüleri, kullanılan renk, malzeme, süsleme ve teknik özellikleri ile ilgili bilgi formları oluşturulmuştur. Toplanan bilgiler, bilgi formunda yüzyıla göre sıralanarak, konu ile ilgili literatür rehberliğinde değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler 'sonuç ve tartışma' bölümünde sunulmuş ve buna bağlı olarak öneriler yapılmıştır.
Bellekteki izleriyle el sanatlarının dönüşümü Kastamonu Evrenye bıçağı

Bu çalışmada, Kastamonu el sanatları geleneğinin eşsiz bir örneği olan Evrenye bıçağı merkeze alınmıştır. Çalışmada sadece el sanatı ürünü olarak Evrenye bıçağı değil, aynı zamanda bu ürünün icracıları ve onları ürünle ilişkileri de önemsenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde araştırmanın konusu, amacı, önemi, araştırmanın yöntemi ve çalışmada kullanılan bu yönteme ait teknikler açıklanmıştır. İkinci bölümde, çalışmanın kavramsal ve kuramsal çerçevesi çizilmeye ve çalışmada kullanılan terimlerin ve tercih edilen akademik perspektifin açıklanmasına çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise bıçak ve ustaların hayatları ile ilgili geçmişşi, şimdiyi ve geleceği bir arada görmemizi sağlayan alan araştırması kısmına yer verilmiştir. Bu bölümde, araştırma alanının tarihçesi, Kastamonu, İnebolu İlçesi, Dibek Köyü Bıçakçılar Mahallesi'nin sosyal ve fiziki koşulları ve Evrenye bıçağının yapım aşamaları, yapım teknikleri ve onu farklı kılan detaylar irdelenmiş, bölüm sonunda da Evrenye bıçağının icracısı olan ustalar ve onların gözüyle bıçak anlatılmıştır. Sonuç bölümünde ise bıçağın hikayesi ve anlamının ana yurdu olan ustaların belleğinde ve anlam dünyalarındaki yeri ile alıcısının gözünde ne ifade ettiği odağa alınmıştır.
Etem Ruhi Ünger koleksiyonundaki süslemeli çalgılarda desen özellikleri ve yeni uygulamalar

Çalgı Yapımcılığı ile birebir ilişkili olan Çalgı Süslemeciliği'nde, Türk süsleme motifleri kullanılmaktadır. Bazı motiflerin geçmişşten günümüze aktarılmasında, konuya vakıf olmayan yapımcılar nedeni ile süsleme örneklerinin zaman içinde yozlaşmış olduğunu görmekteyiz. Süsleme sanatlarımızdan olan Çalgı Süslemeciliği'ni araştırdığımızda, çok az yazılı kaynağa ulaşılmıştır. Bu alanın geri planda bırakılması ve öneminin anlaşılmaması, kültür değerlerimizden birinin kaybolmaya yüz tutmasına neden olmaktadır. Çalgılar daha çok özel koleksiyonlarda bulunmakta ancak, gerekli koruma altına alınamamaktadır. Bu yüzden zamanla deforme olup yok olmaktadır. Bu tez çalışması iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Çalgı Süslemeciliği'nde kullanılan malzeme, alet, teknik ve süsleme unsurları yer almaktadır. Çalgı yapımcılığının da işlendiği bu bölümde anlatılanlar ikinci bölüme temel oluşturacak niteliktedir. Tez başlığı adı altında incelenen ikinci bölümde, Etem Ruhi ÜNGÖR'ün hayatı, çalgı koleksiyonu anlatılmış ve koleksiyonda yer alan çalgılar incelenmiştir. Çalgıları ve süslemelerini görsel olarak tanıtmak için genel ve detay fotoğrafları verilmiştir. Ele alman çalgılarda desen özellikleri, süslemelerdeki uygulama teknikleri ve üslupları yorumlanmış, bu bilgiler ışığında desen çizimleri yapılmıştır. Yeni uygulamalar kısmında ise alınan eğitim doğrultusunda yeni tasarımlar oluşturulmuştur. Bu bölümde, yapılan tasarımların çalgılara uygulanmış fotoğraflarına da yer verilmiştir. VI
Ağaç kalıplı baskı ve Türk yazmacılık sanatı üzerine bir araştırma

Yazmacılık sanatını en eski kumaş süsleme sanatlarından biri olarak değerlendirebiliriz. Yazmacılık sanatı ülkemizde en parlak zamanlarını 17 -19. yy. arasında yaşamıştır. Basılı kaynak ve yerinde ustalarla yapılan araştırmalar gösteriyor ki biz bu sanata hakkettiği ilgi ve sevgiyi gösterememişiz. Yazmacılık, halk sanatı olarak ülkemizde doğmuş teknolojinin ilerlemesi ve yapımının zorluğu sebebiyle unutulmaya yüz tutmuş sanatlar arasına girmiştir. Yazmacılık sanatı omuzlarında kültürel bir miras taşımaktadır. Yöresel dokular, kumaşlar ve yaşam tarzını yazmalara yerleştiren yazma ustaları bir tür tarih kitabı elde etmemizi sağlamıştır. Yazmacılık araştırılırken, uygulanan desen ve renklerin büyülü dünyası insanı içine çekmektedir. İçine girdikçe bu alanın sonunun olmadığı fark edilir. Yazmacılık, insanın üretme ve tasarlama arzusunu coşturan bir dünyadır. Bu araştırmada; Tokat bölgesinin bu sanata nasıl sahip çıktığı görülmüştür. Tokat bölgesinde kullanılan desenlerin çizim haline dönüştürülmesi ve bu dönüşümlerin tekstil tasarım ürünleri üzerinde dijital formatta uygulanarak, başka insanlara fikir, ilham ve kaynak olması amaçlanmıştır.
Bursa Türk-İslam Eserleri Müzesi'nde sergilenen tezhipli yazmalar

Bu çalışmanın amacı, Bursa Türk-İslam Eserleri Müzesi'nde yer alan, içerisinde önemli örneklerin bulunduğu, çeşitli yüzyıllara ait el yazmalarının kapsamlı olarak incelenmesi, yazmalardaki farklı tezyinat örneklerinin ortaya çıkarılması, bu örneklerin mümkün olduğunca görsel olarak tanıtımı, yazmaların içerikleri hakkında okuyucuyu bilgilendirme ve tarihi miras niteliğinde olan eserlerin sonraki dönemlerde korunabilmesine yardımcı olabilmektir. BTİEM. de sergilenen 10. yy. ile 19. yy. arasındaki çeşitli dönemlere ait, farklı içerikler barındıran 19 adet el yazması, bezeme özellikleri ağırlıklı olmak üzere ciltleri, filigranları, hat çeşitleri, hattatları ve eserin konuları açısından değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında, eserler sayfa sayfa fotoğraflanarak ve tarayıcı ile taranıp dijital ortama aktarılarak belgelenmiş, bu verilerden yararlanılarak yazma eserlerdeki not, mühür, ketebe kaydı ve girizgah gibi bölümlerdeki yazılar Arapça ve Farsçadan Türkçeye çevrilerek eserlerin envanter kayıtlarındaki yanlış bilgiler düzeltilmiş ve eserlerin içerikleri ile ilgili bilgiler her yazmanın künyesi altında toplanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde B. T. İ. E. M.'nin konumu, tarihçesi ve mimari özelliklerine, yazma eserlerde incelenen öğeler olan kağıt, yazı, tezhip, cilt konuları hakkında genel açıklamalara yer verilmiştir. İkinci bölümde ise çalışma kapsamında incelenen on dokuz adet el yazması, konularına göre sınıflandırılmış, yazmaların genel özellikleri ve tezyinat açısından yapılan değerlendirmeleri her eserin künyesi altında görsel öğeler eşliğinde sunulmuştur. Üçüncü bölümde ise çalışma kapsamında hazırlanan üç uygulamanın yapım aşamaları ve açıklamaları yer almaktadır.