turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Competing vendors in the telecom value chain

Genel bir telekomünikasyon operatörüne hizmet veya ürün üreten ve birbirleriyle rekabet eden iki tedarikçi düşünülmüştür. Bu iki farklı tedarikçi operatörün talebiniartırabilecek birbirinin yerine ikame edilebilir yeni bir teknoloji üzerinde çalışmaktadırlar. Teknoloji tedarikçileri, Ar&Ge çalışmalarına fon ayırarak yeni teknolojiyi keşfedecekve eğer bu teknoloji kullanılabilecek hale gelirse operatöre satarak para kazanacaklardır. Müşteri talebinin artması için operatör yeni geliştirilmiş olan iletişim teknolojisine yatırım yapmakta ve dönemsel olarak kendi ağ kapasitesine karar vermektedir. İlk modelde, operator yenilikçi teknolojiyi ilk keşfeden teknoloji sağlayıcısından alır. Ancak, ikinci modelde, her iki teknoloji sağlayıcısı da yeni teknolojiyi geliştirdiğindeoperatör en karlı olan seçeneği tercih eder. Her iki modelde de bir karar vericinin tüm sistemi kontrol ettiği merkezi çözümÜretilmiştir. Bu çözüm adem-i merkezi çözüm için bir karşılaştırma kriteridir. Merkezi olmayan sistemde, öncelikle teknoloji sağlayıcılar eş zamanlı olarak yatırım oyunu oynarlar ve sonrasında operatöre bir kontrat önerirler. Her iki model için de operatörünkararları tamamıyla tanımlanmıştır. İlk model için Nash dengesinin olmadığı olumsuzsonucuna zıt örnekler yardımıyla ulaşılmıştır. İkinci model için Nash dengesinin var olduğu koşullar tanımlanmıştır. Teknoloji sağlayıcılarının oyununda yenilikçiliğin nasıl rol oynadığını kavramak için sayısal çalışmalar yapılmıştır. Ayrıca, kar ve gelir paylaşımı kontratları telekomdeğer zinciri içinde koordinasyon için önerilmiştir. Sayısal analiz yöntemiyle kontratdeğiştirgelerinin gelir değerlerini nasıl etkilediği gösterilmiştir.
Türk özel sigorta sektörünün performans değerlendirmesi

Tezde, sigortacılık sektörünün teorik temeli ana hatları ile verildikten sonra, tezin ana konusunu teşkil eden fon toplayabilme kabiliyeti ile Türkiye sigortacılık sektörünün performansı incelenmiştir. Fon toplayabilme boyutlarının daha iyi anlaşılabilmesi için Avrupa Birliği ülkeleri ile karşılaştırma yapılmıştır. Bu karşılaştırma, ülkemiz ekonomisinin dengelerinin tam oturmamış olması ve sosyo-kültürel yapımız gereği modern dünyanın ekonomik oluşumlarına adaptasyonumuzun yavaşlığı gibi nedenlerden dolayı zor bir karşılaştırmadır. Teorik ve yasal yapmın anlatılmasından sonra sigorta sektörü ile ilgili istatistiksel veriler kullanılarak bu karşılaştırmadan çıkarımlar yapılmıştır. Bilanço ve gelir tabloları üzerinden de toplulaştınlmış mali analizler yapılarak sonuca gidilmiştir. Çalışma dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde amaç; sigorta kavramının ne olduğu ve sigortacılığın temelini teşkil eden teorik bilgilerin verilmesidir. Bu nedenle; tanımlar, tarihsel gelişim, temel ilkeler, sistemin işleyişi ve sigortanın türleri anlatılmıştır. İkinci bölümde amaç; aym zamanda tezin temel konularından birini teşkil eden fon toplayabilme kabiliyetinin teorik temellerinin incelenmesidir. Sigorta arzı, sigorta talebi, mali aracı kurum olarak sigorta şirketleri, bu kurumların yasal çerçevesi ve ürünleri detaylı olarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde prim hesaplan, muhasebe sistemi çerçevesinde kar ve zarar kalemleri, gelir ve giderleri, bilançoları, teorik olarak açıklanmakta ve Başbakanlık Hazine Müsteşarlığının her yıl düzenli olarak çıkardığı raporları baz alarak mevcut rakamlarla sigorta şirketlerinin mali yapılarının yıllar itibarı ile karşılaştırmalı analizi yapılmaktadır. Hazine Müsteşarlığının söz konusu raporları yıllık bazda yayınlanmakta olup; rakamların güncel olması konusundaki hassasiyetimiz gereği en son hazırlanan 1998 yılı ilk altı ay verileri de sektörün toplam bilançosu üzerinden yapılan bilanço ve gelir tablosu analizlerine dahil edilmiştir. Dördüncü bölümde ise AB sigortacılığı açıklanmakta, Türkiye'deki durum ile karşılaştırılarak rakamsal oranlar kullanılarak değerlendirmeler yapılmaktadır. Son11 olarak Avrupa Birliği ve gümrük birliğine geçişte Türk sigortacılığının durumu değerlendirilip öneriler sunulmaktadır.
Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinin yapısal analiz ve Türkiye ile olan ilişkileri

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ ORTA ASYA TÜRK CUMHURİYETLERİNİN YAPISAL ANALİZİ VE TÜRKİYE İLE OLAN İLİŞKİLERİ Reşat AHMEDOV İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Temmuz 2002 Danışman: Prof. Dr. S. Rıdvan KARLUK Bu tezde Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinin yapısall ve ekonomik analizleri ile dış ticaret performansları incelenmiştir. Bu ülkeler bağımsızlıklarını kazandıktan sonra merkezi ekonomiden serbest pazar ekonomisine geçişte bazı problemlerle karşı karşıya kalmışlar; gelenksel pazarlarım kaybetmişler, ekonomilerini geliştirme, bürokratik düzenlemeleri gerçekleştirme ve yapısall reformları yapma zorunluluğu doğmuştur. Bu ülkelerin iç piyasalarında tüketim mallarının üretilmemesi nedeniyle dış ekonomiye aşırı bağımlılık söz konusudur. Burada karşılaşılan önemli problem ise bunun için ellerinde yeterli konvertibil dövizin bulunmamasıdır. Bu nedenle ilgili ülkeler uluslararası ticarette diğer ödeme yöntemlerini kullanmalılar. Çalışmanın birinci bölümünde ilgili ödeme yöntemleri incelenmiştir. Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinin üretim yapısı eski teknolojiye dayanmakta ve bu ülkeler teknik bilgi bakımından yeterli düzeyde değiller. Dolayısıyla bu ülkelere yatırım yapmak, yabancı yatırımcılar açısından oldukça caziptir. Fakat bu ülkelerde yatırımcıları bekleyen, tipik bir az gelişmiş ülke sorunları mevcuttur.
Belediyelerin ekonomik faaliyetleri

Bildiğiniz gibi belediyeleri mahalli nitelikteki kuruluşlardır. Türkiye'de benzer şekildeki diğer kuruluşlar ise köyler ve il özel idareleridir. Belediyelerin görevleri 1580 sayılı Belediye Kanunun 15. maddesi 77 fıkra halinde gösterilmiştir. Belediyelerin bu görevlerini gerçekleştirmek için yaptığı harcamalar Belediye giderlerini oluşturmaktadır. Belediyelerin organlarım 3 grupra inceleyebiliriz ; Buna göre Belediyelerin organları, Belediye Başkam, Belediye Meclisi ve Belediye Encümeninden oluşmaktadır. Belediyeler üzerlerine düşen görevleri yerine getirdikten sonra belde halkının ortak ihtiyaçlarım karşılamak amacıyla bir takım faaliyetlerde bulunabilirler. Bu da 1580 saydı kanunun 16. maddesinde açıkça belirtilmiştir. İşte bu faaliyetler Belediyelerin görevlerini yerine getirdikten sonra gerçekleştirdikleri ekonomik faaliyetlerdir. Ekonomik faaliyetleri de 2'ye ayırmak mümkündür. Birincisi; 1580 sayılı Belediye Kanunun 15. maddesinde yer alan 77 fıkra halindeki Belediye görevlerinden bazıları vardır ki, bunlar kendiüğindenekonomik faaliyet niteliğindedir, ikincisi ise belediyelerin serbest piyasa ekonomisi içerisinde faaliyet gösterirler ve Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabidirler. Belediyelerin bu şekilde ekonomik faaliyetlerde bulunması hem belediyelere ek bir gelir sağlamakta hem de piyasada rekabet ortamı yaratılarak kamu yaran ilkesi gerçekleştirilmektedir. Belediyelerin ekonomik faaliyetlerine örnek olarak İzmir Büyük Şehir Belediyesi bünyesinde kurulan TANSAŞ, İstanbul Büyük Şehir Belediyesi bünyesinde kurulan BELBİM, BELPET, BELPA, İGDAŞ, İSBAK, İDO, İSTON, İSFALT, İstanbul Halk Ekmek, İSMER ve HALK SU gibi kuruluşlar gösterilebilir. Çalışmamızda bu kuruluşların faaliyetleri ayrıntısıyla incelenmiştir.
1980 sonrası Türkiye'nin dış ticaretinde meydana gelen yapısal değişme

Her ülke sahip olduğu üretim faktörleri açısından farklılıklar göstermektedir. Bu farklılıklar ülkelerin ürün sunabilecekleri ağırlıklı sektörlerin yönünü de belirlemektedir. Gelişmekte olan ülkelerde ilk olarak ağırlıklı sektörü tarım oluştururken kalkınmanın gerçekleşmesi oranında tarım sektörünün yerini sırasıyla sanayi ve hizmetler sektörü almaktadır. Kalkınmanın belirli bir aşamaya gelmesiyle birlikte her üç sektör de ekonomide birbirleri ile dengeli bir görünüm sergilemektedir. Kalkınma sürecinde yaşanan bu yapısall değişimler ülkenin ithalatını ve ihracatını yaptığı hizmet ve mal gruplarına da yansımaktadır. Türkiye ekonomisinde 24 Ocak 1980 kararları ile birlikte 1980 yılına kadar uygulanmakta olan ithal ikameci büyüme stratejisinin yerini ihracata dayalı büyüme stratejisine bırakması ile birlikte dış ticaret serbestleştirilmiştir. Dış ticaretin serbestleşmesi ile birlikte 1980 yılından günümüze kadar dış ticaret hacminde önemli ölçüde artış yaşanmıştır. Kalkınma süreciyle birlikte ihracatımızdaki tarım sektörünün payı azalırken sanayi sektörünün nispi payının arttığı gözlenmektedir.
1980 sonrası dönemde tarımda uygulanan politikalar ve sektördeki gelişmelerin analizi

İnsan tarafından kendisine yararlı, özellikle beslenmesi için gerekli hayvansal ve bitkisel ürünler elde etmek amacıyla, belirli bir biyolojik ve sosyo-ekonomik ortamda girişilen etkinliklerin tümü olarak tanımlanabilen tarım, insanlık tarihi boyunca en önemli üretim sektörlerinden biri olmuştur. Ülkemizde toplam istihdamın %45'ini, milli gelirin %13'ünü oluşturan tarım sektörü halen ekonomimizin en önemli sektörlerinden biri olmayı sürdürmekte ve diğer sektörlerden farklı bir şekilde desteklenmektedir. Tarım politikaları tarımsal ürün fiyatlarındaki istikrarsızlığı azaltmak, tarım çalışanlarının gelir seviyelerini yükseltmek, tarımsal üretimi ülke çıkarlarına uygun hale getirmek ve üretici ile tüketiciyi korumak gibi çeşitli amaçlarla uygulanmaktadır. Türkiye'de tarım politikaları, taban fiyatı uygulaması, destekleme alımları ve prim sistemi gibi dolaysız müdahaleler veya girdi desteklemeleri, düşük faizli kredi verilmesi, vergi-resim ve harçlarda iyileştirmeler, doğrudan yardımlar gibi dolaylı müdahaleler olarak uygulanmaktadır. Destekleme politikalarına gerekli olan kaynaklar çeşitli fonlardan, bütçeden ve Ziraat Bankası'ndan sağlanmaktadır. Bu tez çalışmasında Türkiye'de tarım sektöründe uygulanan politikalar ve uygulama sonuçlarını analizi amaçlanmıştır. Tezin içeriğinde, tarım sektörünün tanımı ve önemi üzerinde durulmuş, tarım sektörünün özellikleri ve Türkiye'deki yeri açıklanmıştır. Türkiye'de uygulanan tarım politikaları hakkında bilgi verilmiştir. Konu AB ve OTP çerçevesinde değerlendirilmiştir. Tezi hazırlarken bu konu ile ilgili kurum ve kuruluşlar ziyaret edilmiş, ilgili kişilerle görüşülmüştür. Bu kurumların ve üniversitelerin kütüphanelerinden gerekli kaynaklara ulaşılmaya çalışılmıştır. Çeşitli gazetelerde ve ekonomi dergilerinde yayınlanan konu ile ilgili makalelerden yararlanılmıştır. Türkiye'de uygulanan tarım politikalarının belli bir sistematikten uzak bir şekilde, kısa veya orta vadeli olarak hazırlandığını ve bu palyatif politikalarla istenilen sonuçlara yarılamadığını söylemek mümkündür. Bu durumun 1980 öncesi olduğu kadar sonrasında da geçerli olduğunu görmekteyiz. Bu politikalarla tarım kesiminin yapısall sorunlarına bir bütün olarak eğilinmemiş, dönemsel uygulamalarla yetinişmiştir. AB ve OTP'na uyum içinde yapılması gereken çok şey olduğunu söylemek mümkündür. VIII.
Türkiye'de cari açığın belirleyicilerinin eş bütünleşme analizi yöntemiyle incelenmesi: 1992-2012 dönemi

Dünya ekonomisinde liberalizasyon sürecinin hız kazanması ile cari işlemler dengesi özellikle gelişmekte olan ülkeler için büyük önem kazanmıştır. Ekonomik küreselleşmenin dinamiklerine uyum sağlamak ve dünya ekonomisi ile bütünleşebilmek amacıyla Türkiye ekonomisi, 1980 sonrasında köklü bir yapısall değişim geçirmiştir. Bu dönemde korumacı ve ithal ikameci yapı, yerini serbest pazar ve ihracat teşviklerine dayanan, dış ticaretin, kurun, faizin ve sermaye hareketlerinin serbestleştirilmiş olduğu bir yapıya bırakmıştır. Küreselleşme ile birlikte ticaret, sermaye hareketleri ve teknoloji akımı uluslararası bir özellik kazanarak Türkiye ekonomisi 1980 sonrasında hızlı bir dışa açılma süreci yaşamış ve uluslararası piyasalarda bütünleşme eğilimi giderek hız kazanmıştır. Bu entegrasyon süreci, Türkiye'nin dış ticaret hacminin artmasına yardımcı olurken, diğer taraftan dünya ekonomisindeki risklerin Türkiye ekonomisine yansımasına neden olmuştur. 1980'li yıllardan bu yana hem finans kesiminde hem de dış ticarette uygulanan serbestleşme politikaları dışardan kısa vadeli sermaye girişlerinin artmasına sebep olmuş, bu da ulusal paranın değer kazanmasına ve ithalatın artmasına yol açarak cari açık oluşmasına zemin oluşturmuştur. Türkiye'nin kronik hastalığı haline gelen cari açığın; tasarruf yetersizliği, dış ticaret açıkları, reel kur azalması, bütçe açıkları, büyüme gibi belirleyicileri vardır. Bu ekonomik göstergeler sürekli etkileşim halindedir ve birbirine bağımlıdır. Cari açığın çözümü için ekonomide bu dengelerin sağlanması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı cari açığa sebep olan değişkenleri belirlemek ve bu değişkenlerle elde edilen sonuç ile cari açık sorununa çözüm önerileri getirmektir.
Küreselleşme sürecinde kısa vadeli sermaye akımlarının iç ve dış ekonomik denge açısından değerlendirilmesi (1980 sonrası Türkiye örneği)

1970'Ii yıllardan itibaren gelişmiş ülkelerde kar hadlerinin düşmesi sorunu, 1990'lı yıllarda gelişmekte olan ülkelere yönelik hızlı sermaye akışının temellerini oluşturmaktadır. 1990'lı yıllara kadar öncelikli amaç olarak ticarette liberalleşmeyi sağlamaya çalışan gelişmekte olan ülkeler, daha fazla refah ve büyüme amacıyla finansal alanda her türlü engeli kaldırmaya başlamıştır. Ancak iç finansal liberalleşmeyi sağlamadan dış finansal liberalleşmeyi tamamlayan bu ülkeler birbiri ardına krize girmişlerdir. Her yeni kriz sonrası tartışmaya açılan bu politikalar, gelişmiş ülkelerin baskıları sonucu her seferinde hasır altı edilmiş ve yine aynı politikalar sürdürülmüştür. Çalışmada kısa vadeli sermaye akımları ile sıcak para kavramlarına farklı anlamlar yüklenmiştir. Neoklasik iktisatçıların ısrarla kısa vadeli sermaye akımları kavramını kullanmalarına karşı bu akımların olumsuz etkilerine ağırlık veren iktisatçılar sıcak para kavramını yani spekülatif para kavramını kullanmışlardır. Sıcak para kavramı bir yatırım aracı olarak değil, ülkeleri borç batağına sürükleyen ve kaçışı sırasında yarattığı krizler dolayısıyla iflasa sürükleyen bir anlam içermektedir. 1990'lı yıllara kadar sermaye akımlarından izole olmuş olan Türkiye ekonomisi, 1989 yılında uygulamaya konulan 32 sayılı karar ile birlikte bu sürece hızlı bir giriş yapmıştır. Neoklasik iktisatçıların 'kesin ve reddedilemez doğru' kavramlarını içselleştirdikleri, finansal liberalleşme olgusu ile karşı karşıya kalan Türkiye ekonomisi bu 'doğrunun' sonuçlarını da 1994 yılından itibaren yaşamaya başlamıştır. Sıcak para girişlerinin Türkiye ekonomisi üzerindeki iç ve dış ekonomik dengelere etkileri, çalışmanın ana amacını oluşturmaktadır. Bu amaçla, öncelikle sıcak para girişlerinin makroekonomik dengeler üzerindeki etkileri incelenmiş ve daha sonra, 1991 dördüncü çeyreğinden 2004 dördüncü çeyreğine kadar olan dönemde, sıcak para girişlerinin, iç denge olarak 'GSMH', dış denge olarak 'ithalat' üzerindeki etkileri eşbütünleşme analizi ile test edilmiştir. Buna göre sıcak para girişleri ile GSMH ve ithalat olguları arasında aynı yönde bir ilişki bulunmaktadır. Diğer bir deyişle, sıcak para girişi, GSMH ve ithalatı arttırmakta fakat sıcak para çıkışı ise yine GSMH ve ithalatı azaltmaktadır. Bu sonuç sıcak paranın Türkiye ekonomisi üzerinde yaratabileceği etkilerin hiç de azımsanmayacak düzeyde olduğunu göstermektedir. Çünkü bir ülke ekonomisinin hiçbir istihdam ve gerçek refah artışına sahip olmayan bir dinamiğe bağlı olması, ülke ekonomisi açısından her an krize girebilme riskini de taşımaktadır. VI
Finansal serbestleşme ve derinleşmenin tasaruflar, yatırımlar ve iktisadi büyüme üzerine etkileri: Türkiye örneği

Bu çalışmanın temel amaçlarından birisi finansal serbestieşmenin ve derinleşmenin, büyüme göstergeleri, tasarruflar ve yatınmlar üzerindeki olası etkilerini teorik temelde incelemek, bir diğeri ise finansal serbestieşmenin ve derinleşmenin Türkiye ekonomisi üzerine etkilerini analiz etmek olmuştur. Çalışmada finansal değişkenlerin büyüme göstergeleri üzerindeki etkisi Türkiye verileri ile sınanmıştır. Finansal serbestieşmenin ve buna bağlı olarak gelişen finansal derinleşmenin Türkiye ekonomisi üzerindeki etkileri makroekonomik veriler bağlamında incelendiğinde, özellikle özel sektör tasarruftan ve yatırımları çerçevesinde olumlu gelişmelerin, finansal serbestieşmenin erken dönemlerinden daha çok, kambiyo rejiminin serbestleştiği ve konvertibilitenin gerçekleştiği finansal serbestieşmenin son dönemleri olan 1990'lann ikinci yansında oluştuğu gözlenmiştir. Aynca finansal derinleşmenin mevduatlar, özellikle döviz mevduatlan artışı ve kamu kağıtlar stoğundaki artış yoluyla oluştuğu görülmüştür. 1950- 1996 yıllan arasındaki yıllık veriler kullanılarak yapılan eşbütünleşme analizi sonucu, Türkiye'de finansal göstergeler ile büyüme göstergesi kişi basma gelir arasmda pozitif yönlü bir ilişki elde edilememiştir. Aynca nedensellik bağlamında, kişi başına geliri finansal değişkenlerin belirlediği yönünde ampirik bulgular edimlememiştir. Türkiye'de finansal serbestleşme ve finansal göstergeler ile büyüme göstergeleri arasındaki ilişkiyi daha detaylı görebilmek için, özel sektör yatınm denklemi en küçük kareler yöntemiyle tahmin edilmiştir. Tahmin sonuçlan, reel faiz oranlarının, istikrarsızlık ve belirsizlik göstergesinin, mevduat bankalanmn sahip olduğu kamu kağıtlanrıın özel sektör yatınmlannı negatif yönde etkilediği şeklindedir. Aynca özel sektör yatınmlannı gayri safi milli hasılanın gecikmeli değerlerinin ve özelill sektöre verilen kredilerin olumlu etkilediği tahmin sonuçlan tarafından ortaya koyulmaktadır. Sonuç olarak, yapılan ampirik çalışmalar yardımıyla, Türkiye'de finansal göstergeler ile büyüme göstergeleri arasında pozitif yönlü bir ilişki gözlemlenememiş ve elde edilen bu sonuç Türkiye'de finansal serbestleşme döneminde istikrarsızlık ve belirsizliğin yoğunluğuna ve ayrıca finansal derinleşmenin kamu kağıttan stoğunun artması bağlamında oluşmasına, diğer bir deyişle artan finansal fonlann kamu kesimi açıklarını kapatmak amacıyla aktanlmasma bağlanmaktadır.
Finansal kiralama kanununa göre katma değer vergisi uygulaması

Finansal Kirlama işlemleri 28.06. 1985 tarih ve 3226 sayılı F. K. K. ve bu kanun uyarınca çıkarılan yönetmeliklerle uygulama çerçevesi belirlenen bir finansman yöntemi olup, bu tarihten itibaren ülkemizde uygulama alanı sürekli genişletilmiştir. Finansal kiralama sözleşmesi; kiralayanın, kiracının talebi ve seçimi üzerine üçücü kişiden satın aldığı veya başka suretle temin ettiği bir malın zilyetliğinin her türlü faydayı sağlamak üzere ve belli bir süre feshedilmemek şartı ile kira bedeli karşılığında, kiracıya bırakmasını öngören bir sözleşme şeklinde tanımlanmıştır. Bu tanımdan anlaşılacağı üzere finansal kiralama alışılmış finansman yöntemlarinden ve kira akitlerinden farklı nitelik göstermektedir. Bu nedenle I ve II bölümler de finansal kiralamanın çeşitleri avantaj ve dezavantajları, dünyada ve Türkiyedeki gelişimi genel olarak işlenmiştir. Son bölümde ise bu finansman yönteminin, Türkiye'deki gelişimine olumlu etkilerde bulunan; finansal kiralama sözleşmelerine konu malların teslimine özel olarak uygulanan katma değer vergisi oranları etraflıca anlatılmıştır. Finansal Kiralama sözleşmelerine konu olan malların çeşitliliği sözleşme sürecinde (en az 4 yıl) oluşan özellikli durumlar ve finansal kiralama sözleşmesinin hukuki niteliğinin tam olarak anlaşılamamasından kaynaklanan durumlar nedeni ile uygulanacak KDV oranlarında tartışmalı durumlar oluşmaktadır. Bu çalışmanın amacı da finansal kiralama sürecinde katma değer vergisini doğuran olaylara da hangi KDV oranlarının uygulaması gerektiği hususunda aydınlatıcı bilgiler vermektedir.
Kurumsal sürdürülebilirlik performansının PROMETHEE yöntemiyle ölçülmesi: TÜPRAŞ örneği

Sürdürülebilirlik genel olarak, doğal kaynakları günümüz ihtiyaçlarını karşılamak için kullanırken aynı zamanda gelecek neslin ihtiyaçlarını da göz önünde bulundurmayı ifade eden bir kavramdır. Bu da işletmelerin kaynak kullanımında rasyonel davranmalarını gerektirmektedir. Bu çalışmada TÜPRAŞ enerji firmasından alınan veriler doğrultusunda işletmenin sürdürülebilirliği yıllar itibariyle incelenmiştir. Enerji sektöründe öncü bir firma olması nedeniyle TÜPRAŞ firması seçilmiştir. Çalışmanın amacı, enerji sektöründe yapılacak çalışmalara katkı sağlamak ve literatür araştırmalarını genişletmektir. Çalışmada kullanılan verilerin analizi için Çok Kriterli Karar Verme Yöntemlerinden biri olan PROMETHEE yöntemi kullanılmıştır. PROMETHEE yönteminde kullanılacak kriterlerin ağırlıklarının hesaplanabilmesi için ENTROPİ yönteminden faydalanılmıştır. Sürdürülebilirliğin sağlanabilmesi için sürdürülebilirliğin üç boyutu olan çevre, ekonomik ve sosyal boyutlarının aynı anda gerçekleşmesi gerekmektedir. Bu bilgiler doğrultusunda yürütülen araştırma sonucuna göre seçilen işletmede ekonomik, sosyal ve çevresel boyutta sürdürülebilirliğin her yıl farklı boyutlarda olduğu gözlemlenmiştir.
Uluslararası ekonomik birleşmelerin dış ticaret üzerindeki dışlama etkisi, Türkiye'nin olası Şanghay İşbirliği Örgütü

Dünya ekonomik sisteminde ülkeler, karşılıklı uluslararası bağımlılığı arttırmak ve kendi ülke çıkarlarını koruyarak daha yüksek refaha sahip olmak için liberalleşme olgusuna daha sıcak bakmaktadırlar. Rekabet koşullarıyla mücadele etmek, üretim hacmini ve verimliliklerini arttırmak gibi amaçlarla ticaretin serbest olduğu ekonomik birlikler oluştururlar. Bu entegrasyonlar üye ülkelerin birbirleri arasındaki ticaretinde olumlu sonuçlar yaratsa da üye olmayan ülkeler ile yapılan ticarette dışlama etkisi yaratabilmektedir. Türkiye'nin ekonomik entegrasyonlar çerçevesinde Avrupa Birliği üyelik sürecinin sancılı geçmesi Gümrük Birliği Anlaşması'nı tartışılır hale getirmiştir. Bu durumda Türkiye'nin GB'ye farklı bir seçenek olarak değerlendirilebilecek olası Şanghay İşbirliği Örgütü üyeliğinin dış ticaretimiz üzerinde yaratacağı etki ülkenin uluslararası iktisat politikasına ışık tutması açısından önemlidir. ŞİÖ Orta Asya'da kapsadığı alan bakımından zengin doğal kaynaklara sahiptir ve örgüt sınırlarının çevresinde güçlü devletlerin varlığı söz konusudur. Bu bakımdan önemli bir jeopolitik ve stratejik bölge statüsündedir. Bu açıdan bakıldığında Türkiye'nin örgüte üyeliğinin önemi açığa çıkmaktadır. Nitekim hem siyasal hem de ekonomik anlamda küresel bir aktör olma hedeflerine katkı sağlayabilecektir. Türkiye tarihsel ve kültürel bağları bulunan bu örgüte üyelik konusunda çekimserdir. ŞİÖ de Türkiye'nin şimdiye kadarki üyelik taleplerine sıcak bakmamıştır. Ancak hem örgütün hem de Türkiye'nin reddedemeyeceği bir durum vardır. ŞİÖ sınırlarına komşu olduğu ve Avrupa ile arasında bir köprü görevi gören Türkiye ile ilişkilerini daha sıkı tutmak ve ilerletmek zorunda kalacaktır. ŞİÖ ile gerçekleşecek olası bir üyelik hem siyasi istikrar, hem genişleyen dış ticaret hacmi hem de artan DYY seviyesi ile Türkiye'deki yatırımları tetikleyecek, ülkenin siyasi ve ekonomik durumundaki iyileşmeye paralel olarak gelişen yurtdışı finansman olanakları sayesinde yurtiçi faiz oranları düşük seviyelerde izleyecek ve sonuç olarak yatırımlar üzerindeki dışlama etkisi azalacaktır.
Başlıca enflasyon kuramları bağlamında Türkiye ekonomisinde enflasyonist sürecin incelenmesi (1980 sonrası dönem)

Türkiye Ekonomisinde 1970'li yılların sonundan başlayarak günümüze kadar süregelen enflasyon olgusuna yönelik tartışmalar önemini sürdürmektedir. Bu tartıştırmalar sonucunda enflasyonun nedenlerine ilişkin pek çok farklı görüşler ortaya atılmış ve bu doğrultuda da çeşitli politika önerileri sunulmuştur. Enflasyonist yapının başlıca nedenleri genellikle parasallaşma, talep çekiş baskısı, maliyet itişli ya da arz yanlı etkenler ve geçmişş enflasyon beklentileri şeklindeki bir ayrım kapsamında açıklanmaktadır. Bu kapsamda bu tez çalışmasının yazarı da çağdaş bazı ekonometrik çözümlemelerden faydalanarak enflasyonun nedenlerini saptamaya çalışmış, maliyet temelli etkenleri savunan görüşlere benzer bir sonuca vararak enflasyon üzerinde geçmişş beklentilerin ve pozitif döviz kuru şoklarının etkisinin son derece önemli olduğu sonucuna varmıştır.