turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Örgütsel bağlılık, örgütsel kültür ilişkisi Antalya Atatürk Devlet Hastanesi hemşireler örneği

Örgütler varlıklarını sürdürebilmek için belli gelenekleri yaşatmak, kendine özgü kültür oluşturmak ve kendi kimliklerini yani kurum kültürünü oluşturmak zorundadırlar. Örgüt işgören etkileşimi sonucunda oluşan örgütsel bağlılık, işgörenin çalıştığı örgüte karşı sadakat tutumudur ve örgütüne karşı hissettikleridir. Örgütün tüm birimlerinin uyum içinde olmaları, ast-üst ilişkilerinin güçlü tutulması örgüt kültürü ve örgütsel bağlılığın önemini artırmaktadır. Her örgüt, işgörenlerinin altyapısall özelliklerine göre kendi kültürünü oluşturur. Sağlık örgütleri kültür açısından hem kendi içinde hem de toplumla etkileşim halindedirler. Girdisi çıktısı insandır. Hizmet üreten, başarısı hizmetin kalitesiyle ölçülen sağlık örgütlerinde işgörenlerin örgüte karşı güdülenmeleri amaca ulaşmadaki en önemli unsurdur. Bu tezde öncelikle örgütsel bağlılık ve örgütsel kültür konuları kuramsal olarak incelenmiştir. Kurumsal bilgiler ışığında Antalya Atatürk Devlet Hastanesi'nde çalışan hemşire ve ebelerin örgütsel bağlılık boyutları ve örgütsel kültür boyutları arasındaki ilişki incelenmiştir. Üç bölümden oluşan bir anket formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS programı yardımıyla analiz edilmiş araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, Örgütsel bağlılık ve örgütsel kültür arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Türkiye'de koruyucu sağlık hizmetleri kullanımını etkileyen faktörler

Dünyada önde gelen ölüm nedenlerinden olan ve insan sağlığını olumsuz yönde etkileyen hastalıklar incelendiğinde, kalp ve akciğer hastalıkları, kanser türleri, diyabet, felç gibi hastalıkların aslında koruyucu sağlık hizmetleri kullanımı yoluyla önlenebilir hastalıklar olduğu görülmektedir. Koruyucu sağlık hizmetleri, mevcut sağlığı korumaya, daha sağlıklı bir toplum oluşturmaya ve ortaya çıkabilecek risklerin erken teşhis ve tedavi edilmesine olanak sağlayan hizmetlerdir. Bu bağlamda hem toplum sağlığının korunması ve geliştirilmesi hem de sağlık hizmetleri maliyetlerinin azaltılması noktasında önem arz eden koruyucu sağlık hizmetlerinin mevcut durumda kullanım düzeyinin belirlenmesi ve kullanımında etkili olan faktörlerin tespit edilmesi önem arz etmektedir. Bu doğrultuda bu araştırmanın amacı, Türkiye'de koruyucu sağlık hizmetlerinin kullanım düzeyini ortaya koymak ve bireylerin bu hizmetleri kullanma kararında etkili olan faktörleri tespit etmektir. Bu doğrultuda Türkiye İstatistik Kurumu tarafından yapılan Türkiye Sağlık Araştırması 2019 yılı verilerinden yararlanarak ve Wilber tarafından geliştirilen Bütünleyici Model kullanılarak çalışmanın modeli oluşturulmuştur. Çalışma sonucunda, içsel bireysel faktörler, dışsal bireysel faktörler, içsel toplumsal faktörler ve dışsal toplumsal faktörlerin katılımcıların koruyucu sağlık hizmetleri kullanma davranışlarını etkilediği belirlenmiştir. Elde edilen sonuçların bu hizmetlere yönelik yapılacak politikalarda ve bireylerde farkındalığın artırılması noktasında faydalı olacağı düşünülmektedir.
Hemşirelerde/ebelerde empatik eğilim ve empatik becerilerin değerlendirilmesi

Empati kuran kişiler çevresiyle daha iyi ilişkiler kurar, diğer insanlarla daha iyi anlaşır ve daha az çatışma yaşarlar. Bir insanın diğer insanı yargılaması, empati yoksunluğundan kaynaklanır ve çatışmalara, ayrışmalara, sürtüşmelere yol açar. Empati kurmak diğer insanları konumuyla beraber değerlendirip, olduğu gibi kabullenmeyi gerektirir. Bu da empati kuran ile empati kurulan kişi arasında yakınlaşmaya ve kişisel mesafelerin azalmasına yol açar. Toplumsal problemlerin çözümü adına son yıllarda yapılan bilimsel araştırmalarda empati kavramı üzerinde sıkça durulmuştur. İnsanların çatışmadan, ayrışmadan iletişim kurabilmenin empatik bir bakış açısı yakalamakla mümkün olacağı anlatılmıştır. Yaşanan problemlerin temelinde empati eksikliği ya da yoksunluğu yatmaktadır. Empati, hayatın anlamını kavramak, insanlarla sağlıklı iletişim kurmak ve her şeyden önemlisi mutlu bir hayat geçirmek için ön şarttır. Empati kurabilen insan hayatın her alanında, iletişim kurduğu kişilerle verimli bir alışveriş yapmış olur. Yaşanan problemleri çözebilmek, dini, dili, ırkı, hayata bakışı farklı olan tüm insanlarla bir arada yaşayabilmek için insanların birbirine karşı empatiyle yaklaşım tarzı olmalıdır. İşte bu yaklaşım tarzı empatinin özünü oluşturur. Hastalık gibi nedenlerle bireyin kişisel bakımını kendisinin yapamadığı durumlarda, birey adına bu sorumluluğu hemşire/ebe üstlenir. Bu nedenle insan unsuru hemşirelik/ebelik mesleğinin temelini oluşturur. Hemşirelerin/ebelerin hasta ya da danışanla iletişim kurarken empatik eğilim ve becerilerini etkin olarak kullanması mesleki başarıyı kazandırır
Sağlık çalışanlarında iş doyumu ve örgütsel bağlılık

Bu çalışma kapsamında Manisa Merkezefendi Devlet Hastanesinde çalışan hemşirelerin çalıştıkları hastaneye olan bağlılık düzeylerini belirlemek için Meyer ve Allen (1990) tarafından geliştirilen Üç Boyutlu Örgütsel Bağlılık Ölçeği, mesleklerinden ne derece memnun olduğu, iş doyumlarını ölçmek Minnesota İş Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Çalışma kapsamında önce örgütsel bağlılık ve iş doyumu olguları tüm çalışanlar bağlamında yer alarak örgütsel bağlılık ve iş doyumu olguları kapsanmıştır. Uygulama aşamasında, kamu sektöründe çalışan hemşirelerin; yönetim tarzı, çalışma koşulları, gelişme ve yükselme olanakları, çalışma arkadaşları, fiziksel ortam, ücret ve personel olarak sıralanabilecek alt boyutları kapsamında örgütsel bağlılık düzeyleri araştırılmıştır. Örgütsel bağlılık; duygusal, devamlılık ve normatif bağlılık olmak üzere üç farklı boyutta ele alınarak, sağlık çalışanlarının örgütsel bağlılık düzeyleri belirlenmeye çalışılmıştır. Sağlık çalışanlarının bağlılık düzeylerinin demografik özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediği analiz edilmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgular kapsamında; hemşirelerin eğitim durumu, yaşa göre daha yüksek bir iş doyumuna ve örgütsel bağlılık düzeyine sahip olduklarını söylemek mümkündür.
Hastane yöneticilerinin stratejik liderlik özelliklerinin değerlendirilmesi

Son dönemde Türkiye'de kamu mali yönetiminin iyileştirilmesine yönelik çalışmalar başlatılmış ve 2003 yılında kabul edilen 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile kamuda stratejik planlamanın temelleri atılmış ve yasal altyapısı oluşturulmuştur. Bu gelişme sonucu kamu sektöründe önem kazanan stratejik yönetim sürecinin önemli unsurlarından birisi stratejik liderliktir. Stratejik liderlerin dönüşümcü, yönetsel, etik ve politik olmak üzere dört önemli stratejik liderlik özelliğini kullanması gerektiğine inanılmaktadır. Bu araştırmanın amacı, Sağlık Bakanlığı hastane yöneticilerinin bahsedilen stratejik liderlik özelliklerini ne kadar kullandıklarını, stratejik liderlik özelliklerinin kullanımını etkileyen kişisel ve örgütsel çevreye ilişkin özelliklerin neler olduğunu, stratejik liderlik özellikleri kullanımının liderlerin başarı algısı üzerinde etkili olup olmadığını ve yöneticilerin kişisel ve örgütsel özelliklerinin bireysel başarı algılarını nasıl etkilediğini araştırmaktır. Araştırmada geçerlilik ve güvenilirlik çalışmaları yapılmış Stratejik Liderlik Anketi veri toplama aracı olarak kullanılmış, internet üzerinden ve yüz yüze görüşme yoluyla Türkiye çapında Sağlık Bakanlığı hastanelerinde görevli toplam 440 hastane yöneticisine ulaşılmıştır. Yapılan analizler sonucu araştırmaya katılan hastane yöneticilerinin yaklaşık yarısının stratejik liderlik özelliklerini kullandıkları bulunmuştur. Etik liderlik, yöneticilerin en fazla kullandıkları liderlik özelliğidir. Stratejik liderlik özelliklerinin ve özellikle dönüşümcü liderliğin kullanımının yöneticilerin başarı algısını artırdığı bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre yöneticilerin stratejik liderlik özelliklerini kullanmaları üzerinde etkili olan değişkenler, kurumsal çevrenin durağan ya da değişken olması, yöneticilerin çalıştıkları bölge, o bölgedeki rekabet durumu ve çalıştıkları hastanenin yatak kapasitesidir. Yöneticilerin çalıştıkları kurumsal çevre başarı algıları üzerinde de etkili olmaktadır. Bu çalışma stratejik liderlik özelliklerinin önemini vurgulamasının yanında, yöneticilerin içinde bulundukları çevrede stratejik liderlik özelliklerini kullanmaları durumunda, daha başarılı olarak algılandıklarını ortaya koymaktadır.
Hekimlerin karar verme algılarının defansif tıp tutumları üzerine etkisinin araştırılması

Amaç: Bu çalışmada hekimlerin karar verirken nasıl bir karar verme stili ile hareket ettiklerinin, ne derece defansif tıp davranışı gösterme eğiliminde olduklarının araştırılması ve hekimlerin karar verme algıları ile defansif tıp tutumları arası ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmada Konya Ilinde Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde görev yapmakta olan hekimlere uygulanmıştır. Araştırma nicel ve tanımlayıcı tipte bir araştırmadır. Araştırmada örneklem grubunun oluşturulmasında kolayda örneklem yöntemi kullanılmıştır ve verilerin toplanmasında anket tekniğinden faydalanılmıştır. Verilerin kişisel beyana dayalı olması araştırmanın sınırlılıklarını oluşturmaktadır. Kişilerin anket sorularına verdikleri cevaplarının doğru olduğu kabul edilir. Çalışma kapsamında demografik bilgileri içeren '' kişisel bilgi formu '' hazırlanmıştır. Hekimlerin Karar verme algılarını belirlemek amacıyla Bruce ve Scott (1995) tarafından geliştirilen Taşdelen (2002) tarafından türkçeye uyarlanan Karar Verme Stilleri Ölçeği ve hekimlerin defansif tıp tutumlarını ölçmek amacıyla Başer ve Ark. (2014) tarafından geliştirilen Defansif Tıp Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Çalışma toplam 165 hekim ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların %53,3'ü 25-34 yaş arasındadır. Katılımcıların %55,2'si evlidir. Çalışma kapsamında değerlendirilen hekimlerin %61,8'i erkektir. Çalışmada yer alan katılımcıların %52,7'si dahili birimlerde görev yapmaktadır. Katılımcıların %59,4' ünün beş yıldan az hekimlik yaptığı ve %64,8' inin 1-5 yıl arası süre kurumda çalıştıkları tespit edilmiştir. Kurumda çalışmakta olan hekimlerin çocuk sayılarını incelediğinde %58,2' sinin çocuk sahibi olmadığı görülmüştür. Hekimlerin %49'u defansif tıp konusunda yeterli bilgiye sahip olmadıklarını belirtmişlerdir. Araştırma bulgularına göre yaş, hekim olarak çalışma süresi ve medeni durum değişkenlerinin defansif tıp ve karar verme stilleri ile ilişkili olduğu saptanmıştır Cinsiyet, çalışılan birim ve kurumda çalışma süresi ile karar verme stilleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0,05). Hekimlerin karar verme stilleri alt boyutlarının hekimlerin defansif tıp tutumları üzerinde anlamlı olduğu görülmüştür (p<0,05). Sonuç: Çalışmada hekimlerin defansif tıp konusu ile ilgili yeterli bilgiye sahip olmadığı bu nedenle konu ile ilgili bilgilendirmeler ve eğitimler yapılması gerektiği, pozitif defansif tıp davranışına sebep olan unsurların israfı önlemek için bu unsurlar ile ilgili gerekli önlemlerin alınması gerektiği, negatif defansif tıp davranışına sebep olan ve böylece hastalar aleyhine de sıkıntılara yol açabilen unsurların önlenmesi için detaylı bir şekilde belirlenip bu unsurlar ile ilgili gerekli önlemlerin alınması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Uzun yıllar çalışmış ve ileri yaş grubu hekimlerin karar verirken daha kaçıngan davrandığı belirlenmiştir. Hekimlerin karar verirken daha sağlıklı kararlar verebileceği bir ortamın hem çalışılan kurumca hem de yasalarca sağlanması gerektiği sonuçlarına ulaşılmıştır.
Örgüt iklimi ve örgütsel sinizm ilişkisi: Kamu hastanesinde bir araştırma

Örgüt İklimi ve Örgütsel Sinizm İlişkisi: Kamu Hastanesinde Bir Araştırma. Bu araştırma, bir kamu hastanesinde görev yapan hekim, hemşire ve ebelerin sosyo-demografik ve mesleki özelliklerine göre örgüt iklimi ve örgütsel sinizm tutumlarını belirlemek, örgüt iklimi ile örgütsel sinizm arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini 1091; örneklemini 73 hekim, 248 hemşire ve ebe olmak üzere toplam 321 çalışan oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında Stringer (2002) tarafından geliştirilen Örgüt İklimi Ölçeği ve Brandes (1997) tarafından geliştirilen Örgütsel Sinizm Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde, IBM SPSS 21.0 ve IBM SPSS AMOS 21.0 programından yararlanılmıştır. Araştırma sonunda örgüt ikliminin, 'tanıma' ve 'bağlılık' boyutları ile katılımcıların cinsiyet durumları arasında; 'tanıma' ve 'standartlar' boyutları ile katılımcıların eğitim düzeyleri arasında; 'standartlar' boyutu ile medeni durum arasında; 'tanıma' ve 'standartlar' boyutları ile meslek grupları arasında; örgüt iklimi genel ve 'yapısall destek' boyutu ile çalışılan birim arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur. Örgüt iklimi ve alt boyutları ile araştırma grubunun sosyo-demografik ve mesleki özelliklerinden medeni durum, yaş, çalışma süresi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Örgütsel sinizm genel ve alt boyutları ile araştırma grubunun sosyo-demografik ve mesleki özelliklerinden cinsiyet, medeni durum, meslek, eğitim durumu, çalışma süresi ve çalışılan birim arasında istatistiksel anlamda bir farklılık saptanmamıştır. Örgütsel sinizm 'davranışsal' boyutu ile katılımcıların yaş durumu arasında farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Örgüt iklimi ile örgütsel sinizm arasındaki doğrudan ve dolaylı ilişkiye yönelik sonuçlara göre, örgüt ikliminin 'yapısall destek' boyutunun, örgütsel sinizmin 'davranışsal' boyutunu negatif yönlü etkilediği, örgüt ikliminin 'standartlar' boyutunun, örgütsel sinizmin tüm boyutlarını negatif yönlü etkilediği saptanmıştır. Ayrıca örgüt ikliminin 'bağlılık' boyutunun, örgütsel sinizmin tüm boyutlarını, 'tanıma' boyutunun örgütsel sinizm 'davranışsal' ve 'duyuşsal' boyutlarını, 'sorumluluk' boyutunun ise örgütsel sinizm 'davranışsal' boyutunu pozitif yönlü etkilediği saptanmıştır. Araştırma sonucunda, sağlık çalışanlarının örgütsel sinizm düzeylerinin orta seviyede olduğu, örgüt iklimini ise ne olumlu, ne olumsuz buldukları ortaya konulmuştur. Buna göre, hastanede sinizmin engellenmesinde çalışanlarla etkili iletişim yöntemlerinin geliştirilmesi, kuruma güven duyulmasını sağlayacak uygulamaların artırılması, çalışanların istenmeyen davranışlarının nedenlerinin araştırılması önerilmektedir. Ayrıca, örgüt içinde rol ve sorumlulukların belirlenmesi, katılımcı karar verme yöntemlerinin uygulanması, etik olmayan davranışların önlenmesi, etkili bir ödül ve eleştiri sisteminin kurulması çalışanların örgüt iklimine yönelik tutumlarının olumlu olmasını sağlayabilir.
Türkiye'de sağlık harcamalarının makroekonomik değişkenler üzerindeki etkileri

Bu tez çalışmasında; Türkiye'de sağlık harcamalarının makroekonomik değişkenler üzerindeki etkileri, 1995:Q1-2017:Q 4 dönemi için, 13 değişken ve 6 ekonometrik model kullanılarak araştırılmıştır. Serilerin durağanlığı ADF ve PP testleriyle incelenmiş ve serilerin farklı derecelerden durağan oldukları belirlenmiştir. Seriler arasındaki eşbütünleşme ilişkileri Sınır Testi ile incelenmiş ve modellerde yer alan serilerin eşbütünleşik oldukları tespit edilmiştir. Seriler arasındaki uzun dönem ve kısa dönem analizleri ARDL yöntemiyle yapılmış ve sağlık harcamalarının, çalışılan saat başına verimliliği, pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı düzeyde etkilediği görülmüştür. Sağlık harcamalarının milli gelir üzerindeki etkilerinin kısa dönemde de uzun dönemde de pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir. Sermaye stokunun ekonomik büyümeyi ve milli geliri olumlu, işgücü artışlarının ise olumsuz etkilediği görülmüştür. Sağlık harcamalarındaki artışların, turizm gelirlerini artırdığı, ancak cari işlemler açığını anlamlı düzeyde etkilemediği tespit edilmiştir. Döviz kurundaki artışların, turizm gelirlerini kısa dönemde azalttığı belirlenmiştir. Döviz kurlarındaki artışların kısa dönemde de uzun dönemde de cari işlemler açığını azaltıcı yönde etki ettiği belirlenmiştir. Seriler arasındaki nedensellik ilişkileri Toda-Yamamoto yöntemiyle araştırılmış ve sağlık harcamalarından cari işlemler açığına, ekonomik büyüme ve turizm gelirlerinden sağlık harcamalarına, ekonomik büyümeden işgücüne, sağlık harcamaları ve döviz kurundan cari açığa doğru tek yönlü, ekonomik büyüme ile sabit sermaye stoku arasında iki yönlü nedensellik ilişkilerinin var olduğu belirlenmiştir.
Risk-averse appointment scheduling for healthcare institutions

Son yıllardaki sağlık harcamalarındaki sürekli artışla birlikte, yöneylem araştırması temelli karar verme sağlık kurumları yönetiminde önemli bir yer kazanmaktadır. Randevu çizelgeleme, performasınının önerilen hizmetlerin yerinde arttırılmasında ve işletme maliyetinin azaltımında fazlaca etkili olarak, sağlık kurumları yönetimi için çokça değinilen bir araştırma konusudur. Bu tezde farklı sebeplerden kaynaklanan belirsizlikleri dikkate alan, görüntüleme/tanı klinikleri için oluşturulan randevu çizelgeleme problemini çözebilmek adına iki farklı iki aşamalı riskten kaçınan rassal programlama modelleri geliştirdik. Hastanın gelmemesi ve hastanın beklemesinin maliyeti ve doktorun fazla mesai koşulları her iki modelin kurulumunda da dikkate alındı. İlk model toplam maliyet minimizasyonu temelli iken, ikinci model gelmeyen hastaları dikkate alarak getiriyi arttırır. Sınırlı sayıdaki senaryo tarafından rassal parametreleri nitelendirdik ve rastgele çıktıların gerçeklenmesindeki olası büyük senaryoları kontrol edebilmek için koşullu risk değeri ölçütünü kullandık. L şekilli algoritmanın geliştirilmiş varyantları kullanarak en iyi randevu zamanlarını elde ettik. Ayrıca önerilen modelleme yöntemlerinin etkinliğini göstermek için bir sayısal çalışma yaptık.
Yaygınlaşma dönemindeki şehir hastanelerinin sağlık yönetimi açısından iyi uygulama örnekleri

Bu çalışma ile hali hazırda açılmış olan Yozgat, Isparta, Adana ve Mersin Şehir Hastanelerinin iyi uygulama örnekleri ve mevcut durumları incelenerek, ülkemizin diğer illerinde açılması planlanan şehir hastanelerine ışık tutması amaçlanmıştır. Mevcut şehir hastaneleri bünyesindeki iyi uygulama örneklerinin gelecekte açılacak olan diğer hastanelere yol göstermesi sağlanırken, gerekli görülen süreçlerde iyileştirmelerin yapılması adına şehir hastaneleri yöneticilerine yardımcı olmaya çalışılmıştır. Şehir hastanesi kavramının ülkemizde oldukça yeni bir konu olması sebebiyle, şehir hastanelerinin yapısı, yönetimi ve iyileştirme süreçleri üzerinde yapılan bir çalışma bulunmamaktadır. Bu sebeple araştırmamız özgün bir değere sahip olmakla birlikte, gelecekte yapılacak olan çalışmalara yol gösterici niteliktedir. Araştırmamız süresince faaliyete başlayan dört hastanenin tümüne ziyaretler gerçekleştirilerek mevcut uygulamalar incelenmiştir. Şehir hastanelerinin üst yönetimlerinden alt kademelerine kadar çeşitli personeller ile yüz yüze görüşmeler yapılarak hastane içerisindeki mevcut uygulamalar önceden belirlenen fonksiyonlar altında değerlendirilmiştir. Çalışmanın fonksiyonlarını tesis yönetimi, insan kaynakları yönetimi, otelcilik hizmetleri yönetimi, tedarik zinciri yönetimi, yönetişim uygulamaları, hasta güvenliği uygulamaları ve elektronik sağlık kaydı temelli katma değerli uygulamalar oluşturmaktadır. Her bir fonksiyon ayrı ayrı değerlendirilerek tema ve kodlar belirlenmiş, şehir hastanelerinde kullanılan iyi uygulamalar ortaya çıkarılmıştır. Araştırmamız ile birlikte, ülkemizde açılmış ve açılması planlanan şehir hastanelerinde yaşanması muhtemel problemlerin iyi uygulama örnekleri ile minimuma indirgenebilmesi için diğer hastanelere yönetsel fonksiyonlar ve sağlık bilişimi konularında yol gösterici nitelikte olacak bulgulara yer verilmiştir.
Ankara Dışkapı Sosyal Sigortalar Kurumu Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde çalışan hemşirelerin hastane yöneticilerinin liderlik davranışlarına ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi

Ankara Dışkapı SSK Hastanesinde Çalışan Hemşirelerin, Hastane Yöneticilerini Liderlik Davranışlarına İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Bu arastana Ankara Dışkapı SSK Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışan hemşirelerin, hastane yöneticilerinin liderlik davranışlarına ilişkin görüşlerini değerlendirmeye yönelik betimsel nitelikte kesitsel nitelikte bir alan araştırması olarak planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırmanın verileri, toplam 283 hemşire araştırma kapsamına alınarak toplanmıştır. Veri toplama araca olarak Liderlik Davranışları Betimleme ölçeği uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin değerlendirilmesinde SPSS 10.0 istatistik paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde faktör analizi yöntemi kullanılmıştır. Faktör analizi sonucunda bir faktör matrisi elde edilmiştir. Faktör matrisinde yer alan faktörlerin, varyansın yorumlanmasını kolaylaştırması için, varimax rotasyon işlemi gerçekleştirilmiştir. Böylece faktör matrisindeki sütunları birleştirerek varyansın daha az boyutla açıklanabilmesini ve daha iyi yorumlanabilir olması sağlanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre yöneticiler hastaneyi ilgilendiren konularda çalışanların görüşlerini almakta ancak kararları tek başlatma vermektedirler. Hastane yöneticileri için yapılan işin miktarı kalitesinden daha önemlidir, örgütsel bütünlüğü korumaya yönelik çalışmalar sürdürdükleri ve planlı çalıştıkları saptanmıştır. Hastane yöneticileri, astlar arasında ortaya çıkan sorunlardan haberdar olmaktadırlar. Her işten kimin sorumlu olduğunu bilmektedirler. Astlarının aldığı kararlar hakkında bilgi sahibi olmaktadırlar. Araştırma sonucuna göre yöneticileri sergiledikleri liderlik davranışları, Blake Mouton ölçeğinde yer alan orta yolcu lider özellikleri ile benzerlik göstermektedir. Hastane yöneticileri, astları ya da hastane tararından düzenlenen sosyal faaliyetlere katılmaktadırlar. Aslarının kişisel sorunları ile ilgilendikleri söylenebilir. Sonuç olarak; hastane yöneticileri otokratik lider davranışları sergilemektedirler. Astlarının iş doyumuna önem veren ve kendisine güven duyulmasını isteyen babacan roldedir. Astlarına hükmetmektedirler. Genellikle kararları kendileri vermektedirler.