turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye Cumhuriyeti'nin ekonomi politikaları ve dış borçlar sorunu (1923-1950)

Türkiye Cumhuriyeti, yıkılan Osmanlı İmparatorluğu'ndan kalanlarla kurulmuş, kurumlarından kadrolarına kadar mirasçısı olan bir devlettir. Cumhuriyet Türkiye'sini kuran siyasi ve askeri idare de Osmanlı İmparatorluğu'nun bürokrat ve asker kadrosundan çıkmıştır. Osmanlı Devleti'nin yeni Cumhuriyete bıraktığı bir miras da Osmanlı borçlandır. İlk defa 1854 Kırım Savaşı zamanında alınmaya başlanan dış borçlar, İmparatorluk için yıkıcı olan ve tam bir mali çöküntüye yol açmaya başlayan bir devri açmıştır. 20 Aralık 1881'de yayınlanan Muharrem Kararnamesi gereğince kurulan Düyun-u Umumiye Teşkilatı, Osmanlı Devleti borçlarının rotasyonu ve tahsilatının bir plan dahilinde düzenlenmesini sağlamak amacıyla kurulmuş bir teşkilat olmasının yamnda Osmanlı Devleti borçlarının içinde bulunduğu durumun kurumsal bir örneğini temsil etmektedir. Yeni Cumhuriyet, Osmanlı Devleti borçlarının %70'lere varan bölümünü devralmış ve 1940'ların başlarına kadar bu borcu ödemiştir. Türkiye Cumhuriyeti, Osmanlı Devleti'nden kalan borçların da etkisiyle 1920'li yıllar boyunca mali piyasalardan borç bulamamıştır. Bu döneme liberal politikalar hakim olurken mali yapıyı güçlendirmeye yönelik devlet kurumları oluşturulmuştur. İlk borçlanmaya 1930'lu yıllar itibariyle girişen Ankara Hükümeti, aldığı borçları alt yapı ve sanayileşme politikalarının finansı için kullanmıştır. Bu döneme devletçilik politikaları hakimdir. İkinci Dünya Savaşını Ankara Hükümeti, henüz kurulmuş olan Cumhuriyet için bir tehdit olarak algılamıştır. Bu yıllarda Türk Hükümeti, ABD ile yoğun siyasi ve iktisadi ilişkiler kurmuştur. Bu anlamda Türkiye savaş ortamındaki tarafsızlık politikasıyla her iki taraftan da kredi bulabilmiştir. 1948'den itibaren Truman Doktrini ve Marshall Planı çerçevesinde ekonomik ve askeri alanda yardımlardan faydalanmıştır. 120 Sonuç olarak Türkiye'nin 1930 ve 1940'lı yıllardaki kriz dönemleri gibi olamasa da dış borç sorunu gittikçe önem kazanmaya ve artmaya başlamıştır. Ancak Türkiye'nin borç durumu ve tutan bazı gelişen ülkelere göre gerek borcunu düzenli ödemesi gerek yeni krediler bulabilmesi açısından bu dönem sonu itibarı ile iyi sayılmaktadır.
Doktor Abdülhak Adnan Adıvar'ın siyasi yaşamı

Sayın Doktor Adnan Adıvar'ın siyasi portresini ortaya koyan 'Dr. Abdülhak Adıvar ve Siyasi Yaşamı' adlı tez dört bölümden oluşmaktadır. Tezde Adnan Adıvar'ın yaşamındaki siyasi olaylar üzerinde duruldu. Atatürk ile ilişkileri, siyasi bakış açıları, önemli çalışmaları bir bütün olarak tezin içinde yer almaktadır. Birinci bölümde I. Meclis'e kadar olan süreç anlatılmıştır. Adnan Adıvar, çocukluk yaşamı ve öğrenim hayatı üzerinde duruldu. Berlin'de yaptığı çalışmalar ve asistanlık günleri de burada yer almaktadır. Ayrıca Kızılay'da yaptığı görev üzerinde de duruldu. İkinci bölümde Milli Mücadele dönemi ve Adnan Adıvar'ın bu süreçteki rolü anlatıldı. Atatürk ile tanışması, Meclisteki görevleri sıralandı Katıldığı partiler, komünist partiler ve Yeşil Ordu hareketi içinde değerlendirildi Üçüncü bölümde Cumhuriyet Dönemi'nde Adnan Bey'in Atatürk'ün yanında yer alışı ve bir süre sonra ayrı düşmeleri görülüyor. Adnan Bey, Terakkiperver Fırkası'nın kurucularındandır. Bu parti kapatılınca sürgüne gönderilmiştir. Bu görüş ayrılıkları ve yurda dönüş yıllarını bu bölümde görebilirsiniz. Son olarak bir insanın duygu ve düşüncelerini en iyi kendisi anlatabileceği için son sözler ona bırakıldı. Adnan Bey'e ait çeşitli makale ve yazılar bu bölümde yer alır. Adnan Adıvar incelendiğinde, arka planda kalmaması gereken bir siyasetçi ve bilim adamı olduğu görülür. Sağlık adamı iken halktan yana sürdürdüğü çalışmaları siyasette iken de halktan yana olmuştur. M. Kemal ile ters düşen yanı ise Atatürk'ün toptancı ve kurucu ruhuyla bağdaşamamış olmasıdır. Adnan Bey, eleştirel ruhu ve kişisel hürriyet duygusu ağır basan bir düşünce adamıdır. Sonuç olarak Adnan Adıvar'ın farklı ve düşünülmeye değer görüşleri olduğu ifade edilebilir. Ancak görülen o ki Adnan Adıvar sahip olduğu değere hiçbir zaman kavuşamamıştır. IV
Mustafa Kemal Paşa'nın Samsun ziyaretleri

Reis-i Cumhur Mustafa Kemal Paşa, Milli Mücadele'nin başlangıç noktası olan Samsun'a ilk olarak 19 Mayıs 1919 tarihinde geldi. Milli mücadele hareketini azim ve kararlı iradesiyle başarıyla tamamladı. Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ni kurdu ve yeni kurulan bu devleti çağdaş medeniyetler seviyesine çıkarmak için inkılaplar yaptı. Bu inkılapları halka tanıtmak ve halka benimsetmek için çeşitli yurt gezilerine çıktı. Bu yurt gezilerinde halkın sorunlarını dinledi, dertlerine çözümler buldu. Çıkmış olduğu bu yurt gezilerinde Milli Mücadele'yi başlattığı Samsun'a da çeşitli zamanlarda gelmişlerdir. Mustafa Kemal Paşa, Samsun'u toplam olarak dört defa ziyaret etmiştir. Bu ziyaretlerinde Samsun halkı kendisini büyük bir coşkuyla karşıladı. Samsun'da halkın ekonomik, sosyal ve kültürel hayatına dair önemli açıklamalarda bulundu. Bu çalışma ile dönemin kaynakları kullanılarak bu ziyaretlere dair bilgiler verilmiştir.
Yeni Şark Gazetesi'ne göre Milli Mücadele'de Batı Cephesi (1921-1923)

Milli Mücadele Basını arasında adı pek de zikredilmeyen gazetelerden biri de Yeni Şark gazetesidir. Yeni Şark, 3 Ekim1921- 6 Şubat 1923 yılları arasında İstanbul'da Rauf Ahmet Bey tarafından çıkarılmıştır. Gazete, bir buçuk senelik yayın hayatı boyunca Türk milletini, siyasi, askeri, iktisadi, edebi konular da bilgilendirdiği gibi kadın hakları, spor, sağlık gibi konularda da halkı aydınlatmıştır. Yeni Şark, çıktığı dönem itibariyle daha ziyade Anadolu'da Mustafa Kemal Paşa önderliğinde başlayan Milli Mücadele hareketi ile ilgili haberlere yer ayırmıştır. Gazete, bilhassa Sakarya Savaşı sonrasından Lozan Konferansı'nın ilk etabına kadar bütün askeri ve siyasi gelişmeler hakkında önemli bilgiler vermiştir. Gazete, Mustafa Kemal Paşa ve hareketi lehinde haber yapmış ve Milli Mücadele'yi desteklemiştir. Özellikle gazetede 1921'den sonra Batı Cephesi ile ilgili bilgilere geniş yer ayrılmıştır. Bu çalışmada da, Batı Cephesi ile ilgili askeri ve siyasi gelişmelerin Yeni Şark'a nasıl yansıdığı ve bu konuyla ilgili hangi haberlere yer verildiği gözler önüne serilmiştir. Ankara ve Atina hükümetlerinin askeri ve siyasi durumları, İtilaf devletlerinin barış teşebbüsleri, Ankara ve Yunan hükümetlerinin barış girişimleri, Yunan kamuoyunun yapılacak barış görüşmelerine bakış açısı, Yunanlıların işgal bölgesinde yaptığı yağma ve mezalimler, Büyük Taarruz süreci, İzmir yangını, Yunanistan'ın mütareke isteği, Yunanlılarla Trakya Meselesi, Mudanya Konferansı süreci ve Mudanya Mütarekesi ile ilgili konular gazetede ayrıntılı bir şekilde işlenmiştir. Gazete, padişah ve işgal kuvvetlerinin baskılarının yoğun olduğu İstanbul'da milli hareketi desteklemiş, Türk milletini yapılan bu mücadeleden layıkıyla haberdar etmiştir.
Cumhuriyet Halk Partisi Tek Parti Dönemi (1923-1945) parti içi muhalefet

Birinci bölümde, TBMM'nin Nisan 1920'den Mayıs 1923'e kadar olan çalışmalarını ve muhtelif hareketleri inceledim. Ankara'da toplanan Meclis bir yandan işgalci güçlere karşı Kurtuluş Savaşım yürütürken diğer yandan da yeni devletin kuruluş temelleri atılmaktaydı. Ulusal duyguların yoğunlaştığı bu dönemde meclisteki muhalefet bazı milletvekillerinin kişisel çabalan şeklinde ortaya çıkarken daha sonra siyasi grupların kurulmasıyla grup muhalefetine dönüşmüştür. ikinci bölümde, Türkiye'yi modernleştirecek kanunları hızla çıkarmaya başlayan Meclis'teki muhalefeti ve muhalefetin gücünü kırmak için gösterilen çabalan araştırdık. 1924 yılında ittifak fırkayı içindeki parti içi muhalefet gelişerek Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası'in kurmuştur. Ancak, Türkiye'nin çok kritik bir döneminde kurulan bu partinin Şeyh Sait isyanı ile ilgisi nedeniyle Bakanlar Kurulu tarafından kapatılmıştır. Üçüncü bölümde ise, Meclis'in 1927- 1931 dönemindeki muhalefeti gözler önüne serdik. Türkiye'nin tek partili görünümünden rahatsız olan ve muhtelif bir partinin yararına inanan Atatürk'ün izniyle Serbest Cumhuriyet Fırkası (1930) kurulmuştur. Meclis içi ve meclis dışı muhtelif gruplan birleştiren SCF'nın hızla güçlenmeye başlaması iktidar partisi olan CHP ile arasındaki siyasal gerginliği artırmıştır. Öncelikle 1930'daki belediye seçimlerinde seçim karşıtlarının desteğini almasının eleştirilere neden olması kurucusu tarafından SCF'nın kapatılmasına neden olmuş. Bundan sonra gücü iyice zayıflayan muhalefet 1945'e kadar siyasal bir partinin çatısı altında birleşememiştir. n
Atatürk'ün Türk Ocaklarındaki konuşmaları

Türk Ocakları, Osmanlı Devleti'nin çok uluslu toplumsal yapısı içindeTürklük bilincinin artması sonucunda bir kültür derneği olarak II. Meşrutiyet döneminde 1912 yılında stanbul'da kurulmuştur. Türk Ocakları; Türk tarihinin, dilinin, sanatının bilimsel yöntemlerle incelenmesi, gelişmesi ve yaygınlaşması için faaliyetlerde bulunmuş; millu kültür öğelerinin çağdaş değerlerle genç kuşaklara aktarılmasına öncülük etmiştir. mparatorluktan ulus-devlete geçiş sürecinde Türk Ocakları, Türk halkının birlik ve beraberlik duygularını ön plana çıkarançalışmalarda bulunmuş, Millu Mücadele sırasında bütün üyeleriyle birlikte Atatürk'ün yanında yer almıştır. Cumhuriyet döneminde millu devletin oluşumuna katkıda bulunan Türk Ocaklarının Atatürk'ün de yardımlarıyla şube ve üye sayısı hızla artmıştır. Türk Ocakları, Atatürk'ün ziyaretlerine, konuşmalarına ev sahipliği yapmış ve inkılaplarının en büyük destekçisi olmuştur. Bu araştırmada; Atatürk'ün Türk Ocaklarında millu birlik, kültür, dil, din, tarih, ekonomi, eğitim, inkılaplar ve sağlık gibi konularda yaptığı konuşmalarınıntamamının toplanması amaçlanmıştır. Atatürk'ün Türk Ocaklarına yaptığı ziyaretlerkronolojik olarak tespit edildikten sonra, döneme ait tüm orijinal kaynaklarkarşılaştırılarak Türk Ocaklarındaki konuşmaları, hatıra defterlerine yazdıkları, demeçleri ve telgrafları eksiksiz olarak bir araya getirilmeye çalışılmıştır. Tezde önce genel anlamda Türk Ocakları ve Atatürk'ün Türk Ocaklarına bakışı üzerinde durulmuştur. Daha sonra Konuşmalar Bölümünde konuşmaların konusu hakkında kısaca açıklama yapılmış, ardından konuşmanın tamamı dil ve imlası değiştirilmedenkronolojik olarak verilmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde de genel bir değerlendirme yapılmıştır. 1931 yılında dönemin şartları gereği Atatürk'ün isteği doğrultusunda CHFile birleştirilen Türk Ocakları, 1949'da tekrar açılmış olup, çalışmalarını günümüzde de sürdürmektedir.
Eğitim amacıyla yurt dışına gönderilen öğrenciler (1940-1970): Prosopografik bir çalışma örneği

Bu araştırmada, 1940- 1969 döneminde 1416 sayılı Kanun çerçevesinde yurt dışına gönderilen öğrencilerin çeşitli yönleri, grup biyografisi yöntemiyle incelenmiştir. Türkiye'de prosopografi metodunun farklı kullanımı ile yapılmış çalışmalar bulunmaktadır. Ancak bu çalışma Türkiye'de bilgisayar ve bir veri tabanı yoluyla yapılan ilk prosopografık çalışma özelliğini taşımaktadır. Bu inceleme Milli Eğitim Bakanlığı arşivlerinde bulunan öğrenci dosyaları, öğrencilerle ilgili olarak yapılan İnternet taramaları ve temel biyografik ansiklopediler ile Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Osmanlı ve Cumhuriyet dönemi fonlarındaki arşiv belgelerine dayanmaktadır. Çalışma temel olarak siyaset ve eğitim arasındaki ilişki ve etkileşimleri ile iktidarların eğitim politikaları çerçevesinde, 1940 -1949, 1950- 1959 ve 1960- 1969 tarih dönemlerine dayanarak hazırlanmıştır. Ortak özellikleri 1416 sayılı Kanun yoluyla yurt dışına gönderilen öğrencilerin gerçekleştirmiş olduğu grup hareketinin çeşitli özellikleri üç safhada ele alınmıştır. İlk safhada öğrenciler, yurt dışına gitmeden önceki eğitim, memleket, cinsiyet, medeni durum ve burs aldıkları kurumlara göre incelenmiştir. İkinci safhada öğrencilerin yurt dışı eğitimleri, öğrenim gördükleri bilim dalı ve aldıkları dil kursları, gittikleri ülkeler, üniversiteler ve burs aldıkları kurumlara göre incelenmiştir. Üçüncü safhada öğrencilerin yurt dışı eğitiminden sonraki durumları, öğrenim gördükleri bilim dalı temelinde, eğitim ve meslekteki başarıları ele alınmıştır. Yukarıda üç safhada yapılan incelemeden, yurt dışı eğitiminde ikili ülke ilişkilerinin önemli rol oynadığı, 1416 Sayılı Kanunun yürürlüğe konulmasındaki hedefe, genel olarak Türkiye Cumhuriyeti devleti ve burs veren kurumlar olarak sınırlı ölçüde ulaşıldığı sonucuna varılmıştır.
Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nde arma konusu ve sonucu

Tarih boyunca hemen hemen bütün Türk devletlerinde görülen ve milli bir simge olarak kabul edilen armanın Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nde de kullanılması amacıyla bir takım çalışmalar yapılmıştır. Bu doğrultuda hükümet, Cumhuriyet Arması 'nm belirlenmesi için dönemin ressam ve sanatkarları arasında bir müsabaka düzenlemeyi kararlaştırmış ve bu hususta Maarif Vekaletimi görevlendirmiştir. Müsabakanın düzenlemesi kararının ardından Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ni temsil edecek arma ve bu armanın içeriği üzerinde yoğun bir tartışma dönemi başlamış, farklı görüş ve yorumlar ortaya atılmıştır. Cumhuriyet Arması üzerinde yapılan bu tartışmaların ardından müsabakanın sonucu açıklanmıştır. Buna göre; müsabakaya katılan birçok eser içerisinden Ressam Namık İsmail Bey'in yaptığı arma örneği birinci seçilmiş ve bu arma örneğinin Cumhuriyet Arması olarak benimsenmesi öngörülmüştür. Fakat Mustafa Kemal Paşa'nın bu arma örneğinde yer alan kurt simgesinin daha genel ifadeyle bir hayvan timsalinin Cumhuriyet Arması'nda bulunmasının Türkiye Cumhuriyeti Devletimin geleceğe ait hedef ve ideallerini temsil etmede anlamsız ve yetersiz kaldığı yönündeki görüşü nedeniyle bu armanın Cumhuriyet Arması olarak kullanılmasına geçilmemiştir. Bundan sonra Cumhuriyet Arması' nm yeniden tespit edilmesi için çalışmalar başlatılmışsa da bu çabalar bir sonuç vermemiştir.
Azerbaycan-Türkiye ilişkilerinde tarih faktörü

Azerbaycan, coğrafyasında ilk çağlardan itibaren insanlık tarihinin bütün izlerinin bulunduğu bilinmektedir. Azerbaycan milattan sonra 224 yılında Fars olan Sasanilerin eline geçmişş ve altı yüz yıl boyunca Sasaniler ile Bizanslıların mücadelesi sürmüştür. Sasanilerin etkili oldukları sürece Fars nüfusu yerleştirmeye çalışmışlardır. Azerbaycan 7. Yüzyıl ortalarından itibaren Arap işgaline uğramıştır. Böylece Arap etkisi görülmeye başlanmıştır. Daha sonra Emeviler, Abbasiler, Şaddiler, Şirvanşahlar bölgede sırasıyla etkili olmuşlardır. Azerbaycan'da Türk nüfusunun yoğunluk kazanması Selçuklular zamanında olmuş ve giderek ağırlık kazanmıştır. Büyük Selçuklu Devletinin parçalanması sonrasında Azebaycan'da Atabeylikler dönemi başlar. Harzemşahların bölgeyi istilası Atabeyler dönemine rastlar. 1321'de Harzemşahlara son veren Moğollor bölgeye egemen olmuşlardır. İlhanlılardan sonra ise Altınordu ve 1358'den itibaren Celayirliler daha sonra da Timur Azerbaycan Coğrafyasında otoriteyi ellerinde bulundurmuşlardır. Akkoyunlu ve Karakoyunlulann bölgedeki hakimiyetlerini Safevi hakimiyetini takip etmiş, daha sonra bir süre İran etkisinde kalan Azerbaycan toprakları Safevi devletinin yıkılması ile Hanlıklara bölünmüş Gence, Baku, Şirvan, Seki, Revan, Küba, Nahçivan, Karabağ hanlıkları kurulmuştur. Hanlıklar döneminde Osmanlı Devletinin izleri ağırlık kazanmıştır. XVIII. Yüzyıl sonlan ve XDC.. Yüzyıl başları, Azerbaycan'da Rus işgalinin başladığı dönemlerdir. Rus işgalinin yaşandığı dönemler İran-Osmanlı-Rus mücadeleleri Azerbaycan topraklarında yoğunluk kazanmışlardır. IVÇarlık Rusya'sı döneminde İran ile paylaşılarak Azerbaycan toprakları ikiye bölünmüştür. Azerbaycan Türkleri'nin verdiği mücadele sonunda Azerbaycan Cumhuriyeti 28 Mayıs 1918'de kuruldu. Bolşevik İhtilalinden sonra bağımsız Azerbaycan işgal edildi ve SSCB'ye ilhak edilmesi sağlandı. Bir kez daha bağımsızlık mücadelesi vermek zorunda kalan Azerbaycan Sovyetler Birliğinin dağılmasıyla beraber bağımsızlığını ilan etti. Bütün bu tarih zamanlarında Azerbaycan sürekli mücadelelere sahne olmuş ve sahip olduğu doğal zenginlikler bu kavgaların asıl nedenini oluşturmuştur. V
Irak Türkmenlerine yapılan katliamlar ve bunun Türk kamuoyuna yansımaları (1924-1959)

Tarihi geçmişşleri Büyük Selçuklu İmparatorluğu'na kadar uzanmakta olan IraklıTürkmenler, yaşadıkları bölgelerde Musul Meselesi'nin ortaya çıkmasına kadar huzur içindeyaşamışlar, ancak İngilizlerin, Musul'un Irak'a dahil edilmesi yönündeki yoğun çabalarınınbaşlamasından itibaren, huzursuz bir yaşam sürdürmüşlerdir. Ülkelerine ve tarihlerine sıkı sıkıya bağlı olan Türkmenler, Musul bölgesinin Türkiye'den ayrılmasına tahammül edememiş ve İngilizlere karşı çeşitli mücadelelere girişmişlerdir. Bu mücadelelerin daha başlangıcında, İngilizler karşılık vermekte gecikmemişler ve Türkmenler 1924 yılında İngilizler tarafından yapılan bir katliama maruz kalmışlardır. Irak'ta okuma-yazma oranı en yüksek topluluk olan Türkmenler, Musul'un Irak'a dahil edilmesinden sonra Irak yönetimiyle hiç anlaşamamış ve çözümü kendi içine çekilmekte bulmuşlardır. Bu kabuğa çekilme politikası, Türkmenleri bir müddet rahatlatmış olsa da, 1946 yılında kendilerine yönelik planlanan katliamdan habersizbırakmıştır. Türkmenlere yönelik yapılan en büyük ve uluslararası boyutlu olan katliam, 1959 Kerkük Katliamı'dır. Kerkük Katliamı, dönemin küresel güçlerinin hegemonyası altıdaki ko-münistlerin ve Kürtlerin ülke kurma sevdasının diyetini Türkmenlerin ödemesi şeklinde özet-lenebilir. Irak'ta yaşayan Türkmenler, çeşitli grupların farklı amaçlarının odak noktasında, üzerinde oyunlar oynanabilecek bir topluluktan öteye geçememiştir. Türkmenler kendilerine yönelik yapılan katliamda, ağır şiddete maruz kalmışlar ve manevi olarak yıkılmışlardır. Kat-liamların sonunda Türkmenlerden birçok kişi ölmüş ve yer alanmıştır. Türkmenler, kendilerine yönelik yapılan bu katliamları hiç unutmamışlar ve yaşananları her sene anmış ve bu olay-ların bir kez daha yaşanmaması için geleceğe dair bilinçli ve kararlı olmaları gerektiği konusunda hem fikir olmuşlardır.
Çok partili yaşama geçiş döneminde Eskişehir (1946-1950)

ÇOK PARTİLİ YAŞAMA GEÇİŞ DÖNEMİNDE ESKİŞEHİR (1946-1950) METİNTAŞ, MUSTAFA YAHYA Yüksek Lisans- 2002 Türkiye Cumhuriyeti Tarihi Danışman: Prof. Dr. Ali Sarıkoyuncu Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin çok partili yaşama geçiş sürecini Eskişehir İlinde meydana gelen gelişmelerle birlikte incelemektir. Bu çalışma yapılırken modern siyasal yaşamın her boyutu tarihsel gelişim süreci içinde göz önünde bulundurulmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın verileri, çalışmaya konu olan dönem ile ilgili yayınlanmış çeşitli anı ve araştırma eserleri, makaleler, dönemin Eskişehir'inde yayınlanan çeşitli gazetelerden toplanmıştır. Ayrıca 1946- 1950 yılları arasında Eskişehir'in siyasal yaşamda rol almış şahıslar arasından, hayatta kalanlarla da çeşitli görüşmeler yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, Eskişehir Kenti' nin, yetiştirmiş olduğu önemli siyasetçilerle Türkiye'nin siyasal tarihinde çok önemli bir dönem olan çok partili yaşama geçiş döneminde etkin bir rol oynadığı ortaya çıkarılmıştır.
R.1338/m.1922-1923 tarihli millİ nevsal'in transkripsiyon ve değerlendirmesi

Bir yılda meydana gelen olayları toplu bir biçimde anlatan eserlere yıllık denir. Osmanlı Türkçesinde salname veya nevsal olarak adlandırılan yıllıklar, yazıldıkları dönemin tarihi, coğrafi, siyasi, iktisadi, bilimsel, sosyal ve kültürel durumu hakkında önemli bilgiler içerirler. Salnameler hazırlanma amaçları ve içerik bakımından kendi aralarında resmi ve özel olmak üzere iki grupta değerlendirilirler. Bu çalışmada, İstanbul Kanaat Kütüphanesi tarafından yayımlanan Rumi 1338 tarihli Milli Nevsal'in transkripsiyon ve değerlendirilmesi yapılmıştır. İçeriğindeki konu çeşitliliği ve yayımlandığı dönem açısından Milli Mücadele yılları ile Cumhuriyet'in ilk yılına rastlayan Milli Nevsal, özel yıllıklar arasında önemli bir yere sahiptir. Zira kongreler, savaşlar, zaferler ve antlaşmalar sıcağı sıcağına kaydedildiği için o günün heyecanını yansıtmaktadır. Bunun yanında bütçe, borçlar ve demiryolu gibi başlıklar altında konuların Osmanlı dönemindeki gelişimi ile TBMM hükümetleri dönemindeki durumun birlikte verilmiş olması her iki dönemin mukayesesini yaparak bir kanaate ulaşabilme imkanı sunmaktadır. Edebi, sanatsal, kültürel ve sportif faaliyetlerle ilgili bilgiler ise hem mevcut birikimden haberdar etmekte, hem de yeni rejimin sosyal politikaları hakkında fikir vermektedir. Tarih disiplini konusundaki bilgi de aynı şekilde Cumhuriyet Türkiye'sinin bu alana bakışını anlamamızı sağlamaktadır.
Atatürk'ün Batı Anadolu şehirlerindeki faaliyetleri (1923-1938)

Mustafa Kemal Atatürk çok defa Ege bölgesine seyahat etmiştir. Zaferden sonra gerçekleştirdiği ziyaretlerde halkın dertleri ile yakından ilgilenmiştir. 1922- 1923 yıllarında yaptığı ziyaretlerde vatandaşların acılarını hissetmiş, şehirlerin halinden üzüntü duymuştur. Birinci bölümde İzmir ziyaretleri anlatılmıştır. İzmir'e olan sevgisi burada yaptığı konuşmalardan anlaşılmaktadır. İzmir halkı da Yunan işgali sırasında yaşadığı acıların ardından kendilerine bağımsızlığı sağlayan Mustafa Kemal Paşa'ya büyük sevgi beslemekteydi. İkinci bölümün ilk kısmında Manisa ziyaretleri anlatılmıştır. Manisa'da gerçekleştirdiği görüşmeler ve yaptığı incelemelerden bahsedilmiştir. İkinci bölümü ikinci kısmında Kütahya ve Dumlupınar ziyaretleri anlatılmıştır. 30 Ağustos zaferinin ikinci yıldönümü olan 30 Ağustos 1924 tarihindeki törenler detaylıca anlatılmıştır. İkinci bölüm Aydın ziyaretleri ile sonlandırılmıştır. Üçüncü bölümde Afyon ve Uşak ziyaretleri esas alınmıştır. Denizli'ye yaptığı iki ziyaret de bu bölümde anlatılmıştır. Mustafa Kemal Atatürk, Denizli'de çok az süreyle kalmış, dolayısıyla ziyaretler kısa anlatılmıştır. Bu ziyaretler hakkında kaynaklardan elde edilen bilgiler tarih yazım metoduna uygun hale getirilerek yazılmıştır.
1950-1953 Kore savaşında esir kamplarındaki Türkler

25 Haziran 1950'de Türkiye'den hayli uzakta başlayan Kore Savaşı'nın Anadolu'da yaşayan ve birbirlerine 'Kore Nire? diye soran Türk halkını etkilemeyeceği düşünülse de, genç Türkiye Cumhuriyeti Kore'ye ilk asker gönderen ülkelerden biri oldu. Dünyada 'Unutulan Savaş' olarak anılan Kore Savaşında başta Türk askerlerinin esaret sürecini konu alan bu çalışma; Kore'ye gidecek askeri birliklerin oluşturulma süreci, Tugayın İskenderun'a sevkiyatı, yaklaşık bir ay süren deniz yolculukları, askerlerin Kore'ye ilk ayak basışları, Kore'ye ve Kore kültürüne intibak süreçlerini de incelemektedir. Türk birliklerinin hazırlıksız bir şekilde cepheye sürülmeleri ve kanlı muharebelere girişmeleri sonucunda esir düşen askerlerin esir kamplarına intikalleri, esir kamplarındaki yaşamları, kamplarda görülen hastalıklar, ölümler ve esirlere karşı yapılan muameleler olgularla birlikte hümanist bir bakış açısıyla analiz edilmektedir. Bu çalışma aynı zamanda döneme ait telif ve süreli yayınlardan elde edilen verilerin yanında, savaşın ve esir kamplarının yaşayan son görgü tanığı Kore Gazilerinin anılarını da kapsamaktadır. Haliyle çalışma kısmen sözlü tarih çalışması niteliği de taşımaktadır. Bunun yanında ebediyete intikal etmiş gazilerin yayınlanmamış savaş günlükleri, cepheden yazdıkları mektuplar ve hatıratlarından da yararlanılmıştır. Tüm bunlar çalışmaya farklı bir bakış açısı kazandırmakla birlikte, resmi tarihte yazılmamış bazı olayların gün yüzüne çıkmasına olanak sağlamıştır. Çalışmadaki diğer bir hususunda, Kızılay Arşivinde bulunan Kore kayıtlarının ilk kez kullanılıyor olmasıdır. Çeşitli yöntem ve kaynaklar kullanılarak hazırlanan metin içerisinde güçlü bir sentez yapıldığına inanılmaktadır. Araştırmada göze çarpan diğer bir özellik de, çalışmanın konusunun her ne kadar Kore Savaşında Türk esirler ve esaret hayatı olsa da, satır aralarında savaşın ne kadar yıkıcı ve barışın ne kadar değerli olduğunun açıkça hissediliyor olmasıdır.