turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Devletin köken teorileri açısından devleti doğuran etmenler

İlkel toplumlar ve devletin doğuşu, devletin köken teorileri ve devletin doğuşundaki etmenler özellikle ülkemizde çalışılmamış bir alan olarak kendisini göstermektedir. İlkel toplumların belli aşamalar kaydederek siyasallaşmaları ve devleti oluşturmaları hakkındaki kaynaklar sınırlıdır. Ancak bu süreci teorileştirerek anlatan düşünürlerin fikirlerini bulmak, kaynakların bugün doğrudan elimizde olması sayesinde daha ulaşılabilirdir. Ancak teorileri ortaya koyanlar gerek zamanları gerekse coğrafyalarının farklı olması nedeniyle ortak bir paydada buluşamamışlardır. Hatta kimi zaman aynı teorinin düşünürleri arasında ayrışmalar meydana gelmiştir. Devletleşmedeki etmenler ele alınırken toplumların yaşama biçimlerine göre etmenlerin nasıl değişiklik gösterebildiği konusu izah edilmiştir. Tezin temel savı, devletin ortaya çıkışında kuvvet ve mücadele ile ekonomik etmenlerin etkili olduğudur; kuvvet ve mücadele teorisi ile ekonomik teorinin devletin ortaya çıkışını açıklama noktasında gerçeğe yaklaştığıdır. Çalışmanın amacı, ilkel toplumun siyasallaşması ve devlet aygıtının doğuşunu teori ve etmenler ışığında inceleyecek araştırmalara kaynaklık etmek ve aynı zamanda konuya akademik bakış açısı kazandırmaktır. Bu bağlamda ilkel toplumlar, ilkel toplumun özellikleri, siyasallaşma süreçleri, devletin ortaya çıkışı ele alınmış ve teorilerle konu açıklanmaya çalışılmıştır. İleri sürülen savın doğruluğunu tartışmak için Sümer, Mısır, İnka uygarlıklarıyla beraber Solomon Adaları, Trobriand Adaları ve Bunyoro Topluluğu incelenmiş ve konu ile ilgili kaynak taraması yapılarak çok sayıda eserden faydalanılmıştır. Böylelikle farklı coğrafyalardan ve farklı kültürlerden toplumlar ele alınarak konunun objektif bir biçimde ele alınması sağlanmıştır. Böylelikle yapılan çalışma sonucunda kuvvet ve mücadele ile ekonomik etmelerinin, ilk devletlerin doğuşunda etkili olduğu savunulurken diğer yandan da farklılaşmalar ele alınarak bu farklılaşmalar aydınlatılmaya çalışılmıştır. Bu yönüyle çalışma akademi dünyası için oldukça önemli bir nitelik taşımaktadır.
The decline of the center right parties in Turkey in the 1990s: Value change or resentment?

Türkiye'de Merkez Sağ Partilerin 1990'lardaki Çöküşü: Değerlerin Değişmesi mi Hoşnutsuzluk mu? Gizem Arıkan Türkiye'de merkez sağ partiler 19901ar boyunca kademeli olarak oy kaybına uğramışlardır. Bu kayba aşırı sağ partilere verilen oyların artışı eşlik etmiştir. Bu trendi açıklamaya çalışan iki genel tartışma söz konusudur. Bunlardan birincisi dini ve milliyetçi değerlerin ile muhafazakarlığın artmasının merkez sağ partilerin çöküşündeki en önemli neden olduğunu savunur. Diğer tez ise merkez sağ partilere karşı duyulan hoşnutsuzluğun tepki oyları olarak aşırı sağ partilere yöneldiğini savunmaktadır. Ancak 1991, 1996 ve 2001'de gerçekleştirilen Dünya Değerler Araştırması ile 2001 yılında gerçekleştirilen Avrupa Değerler Araştırması verilerinin analizi merkez sağ partilerin oy kaybının dini ve muhafazakar değerlerin yükselmesiyle doğrudan bağlantılı olamayabileceğini göstermektedir. Bilakis bu partilerin seçmen profilleri, Türk halkının değer değişimi trendini yakalamış gözükmektedir. Diğer taraftan, kendilerini sol-sağ skalasının merkezinde gören ancak diğer tüm insanlardan daha hoşnutsuz olan insanların gittikçe artması dikkat çekicidir. Bu bulgular, merkez sağdan kaçışın gerçekte merkezde duran ve oldukça memnuniyetsiz ve hoşnutsuz olan seçmenlerden kaynaklandığını öngörmektedir.
The need to apologize: A study on the political apologies in the world and their comparison with the Turkish non-apologies

Bu tez siyasi özrün ne olduğunu ve siyasi özrün gruplar arasındaki ilişkide ne kadar önemli olduğunu araştırmayı amaçlamaktadır. Tezin cevap bulmaya çalıştığı ilk soru Türkiye'de yakın gelecekte tam teşekküllü bir siyasi özrün gerçekleşmesinin mümkün olup olmadığıdır. Tez ilk olarak siyasi özrün ne olduğunu tanımlayıp alandaki seçkin akademisyenlerin kriterleri doğrultusunda tam teşekküllü siyasi özür için gerekli kriterleri açıklar. Daha sonra, dünyadaki üç özür örneğini inceler: Avustralya, Japonya ve Almanya. Yazar bu özür örneklerini girişte belirtilen kriterlere göre tam teşekküllü özürler olup olmadıklarını yorumlar. Dünyadaki özür örneklerinden sonra Türkiye'deki özür tartışmalarına bakılır. Yazar Türkiye'deki özürlerin tam teşekküllü özür yerine sözde özürler olduğunu iddia etmektedir. Dünyadaki özür örnekleriyle Türkiye'deki özür örnekleri karşılaştırıldığında ise ortaya çıkmıştır ki Türkiye'nin milliyetçi zihniyetli insanlardan oluşan siyasi kültürü yakın gelecekte tam teşekküllü bir siyasi özre izin vermemektedir.
A. Öcalan'ın yakalanmasının ardından PKK terör örgütü ve siyasallaşma faaliyetleri

Bu çalışmada, ülkemizin son yıllarda yaşadığı PKK terörü ve terör örgüt elebaşısı A. Öcalan'ın yakalanarak Türkiye'ye getirilmesinin ardından, terör örgütü PKK'nın siyasallaşma kapsamında, taktik ve strateji değişimi üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ilk bölümünde çeşitli kaynaklarda ülkemiz üzerinde başlayan ayrılıkçı Kürtçülük faaliyetleri ve günümüzde en son aşaması olan PKK terör örgütü ile terör örgüt elebaşısı A. Öcalan'ın yakalanmasının sonrasında örgütünün yeniden yapılanması, stratejisi ve hedefleri hakkında verilmiş olan özet niteliğindeki bilgi ve arşivlerden ulaşabildiğimiz belgelerden yararlanarak geniş bir biyografi oluşturulmaya çalışılmıştır. Türkiye üzerinde yürütülen ayrılıkçı Kürtçülük faaliyetleri, Osmanlı Devleti döneminde 19'ncu yy. başlarından itibaren başlamış ve çeşitli aralıklarla devam etmiştir. Günümüzde ise TC. üzerinde aktif silahlı propaganda ile 1984 yılından itibaren silahlı eylemlerine başlayan PKK terör örgütü 2000'li yılların başlarına kadar ülkemiz üzerinde büyük bir tahribat ve yıkıma sebep olmuştur. Türkiye Cumhuriyet'i devletinin kararlı bir şekilde terörle mücadele etmesi neticesinde, PKK terör örgütü önemli ölçüde güç kaybına uğramıştır. Yürütülen aktif mücadele kapsamında terör örgüt elebaşısı A. Öcalan barındığı Suriye'den çıkartılmış, yürütülen etkin diplomasi ve takip sonucunda yakalanarak Türkiye'ye getirilmiştir. A. Öcalan'ın yakalanarak Türkiye'ye getirilmesinin sonrasında terör örgütü PKK, strateji ve yapı değişikliğine giderek legalleşme ve siyasallaşma çalışmalarına hız vermiştir.
Sermaye birikimi çerçevesinde Türkiye'de gayrimenkul yatırım ortaklıkları'nın analizi

Finans sektörünün dünyadaki ekonomik faaliyetin önemli bir kısmını temsil ettiği günümüz ekonomisinde, finans ile eklemlenen sektörlerin başında inşaat gelmektedir. Türkiye'de 2000'li yıllardan sonra gayrimenkul sermayesinin üretim ve dolaşım süreci nezdinden işleve sahip olan bir dizi finansal kurum ve araç bu durumun Türkiye özelinde somut göstergesidir. Bu kurum araçlardan son dönemde ön plana çıkanlardan biri de Gayrimenkul Yatırım Ortaklıklarıdır. Gayrimenkul Yatırım Ortaklıkları diğer araç ve kurumlardan farklı olarak büyük ölçekli inşaat projelerinin üretim süreci ile bağlantılı olduğundan inşaat sektöründe sermaye birikim sürecinde önemli roller üstelenmektedir. Bu çalışma Türkiye kapitalizminin tarihsel gelişimi ve temel dinamikleri bağlamında Türkiye inşaat sektörünün, finans sektörüyle derinleşen ilişkisinin bir temsili olarak, Gayrimenkul Yatırım Ortaklıklarının analizini konu edinmiştir. Çalışma, birçok akademik çalışmada vurgulanan finansal alanının üretim alanından özerkleştiği hipotezinin aksine; finans ile inşaat ve sanayi sektörünün ilişkisinin derinleştiği ve finans sektörü ile inşaat sektörünün GYO biçimine bürünen ilişkisinin; üretim alanında Türkiye gibi geç kapitalistleşen ekonomilerde sanayi sermayesinin özgül ihtiyaçlarının bir ürünü olduğu hipotezini GYO'lar nezdinde öne sürmektedir.
Devletin Kürt politikası ve Kürt hareketi (1945-1960)

Çalışmanın amacı, Türkiye'de çok partili hayata geçişten 27 Mayıs Darbesi'ne kadar olan süreçte, devletin Kürtlere yönelik politikasını ve Kürtlerin bu süreç içerisindeki duruşunu ortaya koymaktır. Tek parti yönetimi Kürt sorununa ortadan kaldırılması gereken pürüz gözüyle bakıyordu. Bu doğrultuda Kürtler, Cumhuriyet sonrası erken dönemde yok sayılmış, sürgün edilmiş ve asimilasyona uğramıştı. 1938'e gelindiğinde Kürtlerin yoğun olarak yaşadığı Doğu toprakları, uygulanan güvenlik politikalarının sonucunda coğrafi anlamda Batı ile bütünleşmesini tamamlamıştı. 1923- 1938 arası zayıf düşen Kürtler, 1945 sonrasında farklı bir devlet politikasıyla karşı karşıya kalmıştı. Çok partili sistemle birlikte Kürtlerin oyu partiler açısından önemli hale gelmişti. Devletin bu yeni dönemdeki amacı, Kürt sorununa çözüm bulmaktan ziyade muhalif sesleri eritme ve kendine benzetmeydi. Bunun yanında Doğu ile Batı'nın ekonomik bütünleşmesi hedefleniyordu. Yani ulusal pazar Doğu'ya nüfuz etmek istiyordu. Bütün bu süreçte, eğitim seviyesi artan yeni bir genç Kürt aydın sınıfı oluşmaya başlamıştı. Bunun yanında geçmişşte sürgün yemiş bazı Kürtler siyasete giriyordu. 1945 sonrası dönem, format değiştiren Türkiye'nin Kürt meselesine yeni bir bakış açısıyla baktığı, fakat bu bakış açısının kendisinden önceki dönemden sadece kılıf olarak farklı olduğu, içerik olarak ulus-devlet mantığından farklı bir şey ihtiva etmediği bir dönemdi. Bu yıllarda Kürtlerin siyasete girdiğini ve bir Kürt aydın hareketinin var olduğunu görmekteyiz. Bu detaylar çalışmada gösterilmiştir. Bu doğrultuda 1945- 1960 arası döneminin Kürt meselesi hem devlet hem de Kürtler açısından değerlendirilmiştir. Kürtlerin yoğun yaşadığı topraklara yönelik gerçekleştirilen yatırımlar ele alınmıştır. Ardından milletvekili ve yerel seçimleri, dönemin iki büyük partisi Demokrat Parti ve Cumhuriyet Halk Partisi seçmen davranışı açısından değerlendirilmiştir. Son olarak Kürt hareketinin 1945 sonrası nasıl ivme kazandığı gösterilmiştir.
Türkiye'de karizmatik siyasal lider kültü'nün itaat kültürü bağlamında analizi: Recep Tayyip Erdoğan örneği

Sosyal bir olgu olan, her toplumda farklı şekillerde yaşanan ve tanımlanan liderlik kavramının ortak bir tanımı yoktur. Ancak farklı lider ve liderlik türlerinden bahsetmek mümkündür. Max Weber tarafından literatüre kazandırılan karizmatik liderlik işte o liderlik türlerinden biridir. Türk siyasetindeki bazı liderleri incelemenin en önemli yollarından biri liderlerin sahip olduğu karizma olunca, özellikle İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı olarak seçildiği andan itibaren sergilediği kendine özgü liderlik performansıyla Recep Tayyip Erdoğan'ın karizması uzun süre tartışılacağa benzemektedir. Osmanlıdan başlayıp günümüze kadar devam eden itaat kültürü, Türklerin kültürel yaşamı açısından oldukça önemlidir ve günümüzde de etkinliğini korumaktadır. Günümüzde Türk siyasetinin en tartışmalı isimlerinden biri olan Recep Tayyip Erdoğan, otoriter eğilimleri olan ve kendisine itaat bekleyen bir lider olarak değerlendirilmektedir. Zaten çalışmamızın amacı da Türkiye'deki karizmatik siyasi lider figürünün itaat kültürü bağlamında Recep Tayyip Erdoğan örneği üzerinden analizidir. Bu çalışmada liderlik sözcüğü araştırılmış, Max Weber'in düşünce dünyasından faydalanılarak karizma kavram bazında incelenmiş, Türk ve dünya siyasetinden verilen karizmatik lider örnekleriyle konu desteklenmeye çalışılmıştır. Bu çalışmanın içinde, liderlerin kitleleri harekete geçirme ve yönlendirebilme gücüne sahip olma boyutlarını ortaya koyma çabası olmakla birlikte, asıl olarak karizmatik liderlik araştırma için önem taşımaktadır. Ancak karizma sadece liderin şahsıyla başlayıp biten bir formül değildir. Karizmatik liderlerin ortaya çıkış koşullarıyla, toplumun içinde bulunduğu koşulların ürettiği akıl ve duygusal yoğunlaşma arasında nasıl bir bağlantı olduğu araştırılmıştır ki bu da tartışılmaya değer bir konudur. Çalışmada lider, liderlik, karizma, karizmatik liderlik, itaat gibi kavramların Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın kişiliğinde nasıl vücut bulduğu irdelenmiş, Erdoğan'ın Türk ve dünya medyasındaki siyasi imajı incelenmiş, yazılı basındaki Başbakan Erdoğan'ın liderlik profili ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Yine çalışmada Erdoğan'ın Türkiye'deki diğer karizmatik liderlerle karşılaştırılması yapılmış, özellikle seçimler sonrası Erdoğan ve AK Parti ile ilgili yapılan haber örnekleri üzerinden içerik çözümlenmesi yöntemi uygulanmıştır.
Güç mesafesi ile siyasi yeterlik arasındaki ilişkinin kişilik ara değişkeni üzerinden incelenmesi

Kültürün güç mesafesi boyutu ile siyasi yeterlik arasındaki ilişkiyi incelemek bu çalışmanın amacını teşkil etmektedir. Ayrıca bu ilişkinin incelenmesinde kişilik ara değişkeni söz konusudur. Atılım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü kapsamındaki yüksek lisans öğrencileri üzerinde araştırma kapsamında anket uygulanmıştır. Korelasyon ve regresyon analizi yöntemlerinden faydalanılmıştır. Çalışma sonucunda güç mesafesi ile özellikle dışsal siyasi yeterlik arasında bir ilişkinin var olduğu bulunmuş, ancak bu ilişkinin yönü beklentinin tersine negatif çıkmıştır. Kişilik değişkeninin ve özellikle de öz disiplin özelliğinin ise herhangi bir aracılık etkisi bulunamamıştır.
Patronage and political corruption in Afghanistan since 2001

Bu tez, öncelikli olarak yolsuzluk sorununun oluşumunu belirlemeyi ve nedenleri, etkileri, eylemleri ve yolsuzluk türlerini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Çalışma, yolsuzluğun temel nedenlerinin zayıf hukuk devleti, şeffaflığın ve devlet harcamalarında hesap verebilirliğin olmaması, kamu görevlilerinin düşük maaşları, yozlaşmış yargı, nepotizm, yolsuzluğa olanak sağlayan üst düzey yetkililerin tekelci gücü olduğunu vurgulamaktadır. Araştırma, aynı zamanda, Afganistan'ın tarihi hakkında bilgi vermeyi ve 2001 yılından bugüne kadar Afganistan'da yolsuzluk ve patronajın derinlemesine anlaşılmasını sağlamayı amaçlamıştır. Yolsuzluğun ekonomik büyüme ve kamu alımları üzerindeki etkileri konusundaki tartışmalar detaylı olarak ele alınacaktır. Bu tez çalışmasında, yolsuzluğun ekonomik büyüme üzerindeki etkisinin olumsuz olduğu, onun yatırımları azalttığı ve mal ve hizmetlerin kalitesinin düşük olmasına yol açtığı bulunmuştur. Çalışma, yolsuzluk sorununu ortadan kaldırmak için öneriler sunacaktır. Ayrıca, hükümetin yolsuzluğu önleme konusundaki başarısız stratejileri, örneğin Afganistan Yüksek Ofisi'nin teşebbüsü ve Afganistan'daki yolsuzlukla mücadele için geliştirilen yeni stratejiler ele alınacaktır. Örneğin, Afgan Ulusal Yolsuzlukla Mücadele Stratejisi. Yolsuzluk, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkeler için uluslararası bir sorundur ve her ikisi de çeşitli biçimler ve yolsuzluk türleri yaşamaktadır. Afganistan gibi bazı ülkelerde bu sorun ülkenin kalkınması için ciddi bir engel haline gelmiştir ve yoksulluğa, işsizliğe, güvensizliğe, zayıf hükümet performanslarına ve eğitim olanaklarının olmamasına yol açmıştır. Araştırma, Afganistan'daki yolsuzluğun ardındaki nedenleri bulmayı ve yaşamın farklı yönlerinde yolsuzluğun yıkıcı etkilerini göstermeyi amaçlamaktadır. Ülkenin tarihine bakıldığında, Afganistan'da yolsuzluğa yol açan temel faktörler, onun yeniden inşa edilebilmesi için uluslararası sermayenin çok büyük bir miktarının mali sorumluluğunun olmaması ve 30 yıl süren savaş ve vahşetin Afgan kurumlarının aşınmasına yol açması ve ülkede müreffeh bir gelecek için insanların umutlarını azaltmasıdır. Afganistan'daki yolsuzluk, halkın hükümete olan güvenini ciddi biçimde tahrip etmiştir ve ülkedeki ulusal ve uluslararası yatırımları azaltmıştır. Yolsuzluk, her ülkede farklı algılanabilir; örneğin, bir kişinin hediyesi başka bir kişinin rüşvetidir. Bu yüzden, yolsuzluk eylemlerinin bile alimler arasında ortak bir algısı yoktur.
Instrumentalization of religious nationalist security discourse in the case of the afrin operation: Perspectives of Muslim conscientious objectors and anti-war activists

Bu tez 20 Ocak 2018 tarihi itibari ile Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından Suriye sınırlarında başlatılan sınır ötesi Afrin Operasyonu'nu, bir başka adıyla Zeytin Dalı Harekatı'nı, vaka çalışması olarak ele almaktadır. Bu çalışma öncelikli olarak operasyon sürecinde yönetici elitlerin kullanmış oldukları dini-milliyetçi söylemlerin, Afrin operasyonunun ve zorunlu askerlik hizmetinin güvenlikleştirilmesinde nasıl bir rol oynadığını söylem analizi yöntemini kullanarak incelemektedir. Eleştirel Güvenlik Çalışmaları literatürü ışığında güvenlik söylemlerinin siyasal elitler tarafından kutsallaştırılarak nasıl araçsallaştırıldığı bu araştırma kapsamında sorgulanmaktadır. İkinci olarak, devlet dışı aktörlerin, bu çalışma kapsamında Müslüman vicdani retçilerin ve savaş karşıtlarının, Afrin operasyonun güvenlikleştirilmesi ve zorunlu askerlik hizmeti konularında ortaya koydukları alternatif söylemler araştırılmıştır. Katılımcılar ile yapılan saha çalışmasında odak grubu analiz yöntemi kullanılmıştır. Vaka çalışmasından elde edilen temel bulgular sonucunda, Afrin operasyonunu söylemsel olarak şekillendiren dini-milliyetçi ifadelerin, operasyonun kamuoyunda meşrulaştırılmasına katkı sağlama amacı taşıdığı ve operasyon ile ilgili eleştirel bir söylemin ortaya konmasının zorlaştırılmasına sebebiyet verdiği savunulmuştur. Buna karşılık, saha çalışması sonucunda gözlemlendiği üzere Müslüman vicdani retçiler ve savaş karşıtları alternatif ve muhalif bir söylem ortaya koyarak, dini söylemlerin güvenlik, militarizm ve milliyetçilik ile ilişkilendirilen herhangi bir konuda siyasal düzeyde araçsallaştırılmasına karşı bir tavır sergilemişlerdir.
Yerel güvenlik ve kimlik: Güneydoğu Anadolu'da bir köy üzerinden köy koruculuğu sistemi

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de PKK'nın silahlı mücadelesine başlamasından kısa bir süre sonra uygulamaya konulan geçici köy koruculuğu siteminin analiz edilmesidir. Geçici köy koruculuğu meselesi bu çalışmada çeşitli boyutlarda analiz edilmiştir. Meselenin yasal ve siyasi dayanakları öncelikli olarak incelenmiştir. Devlet yetkililerince sistemin hangi işlevlerinin kullanıldığı üzerine yoğunlaşmakla birlikte, çatışmanın diğer aktörü olan PKK cephesindeki yankıları da incelenmiştir. İkinci olarak ise yerele odaklanılmıştır. Geçici köy koruculuğu sisteminin toplumsal hayattaki yankıları ile yarattığı dönüşümler ve bireylerin katılım gerekçeleri analiz edilmiştir. Bu çerçevede öncelikli olarak çatışma literatürü incelenmiştir. Kavramsal çerçeve ışığında geçici köy koruculuğu sisteminin tarihsel süreç içindeki işlevlerine ve yerelde yarattığı dönüşümlere odaklanılmıştır. Yerelde yarattığı dönüşümlerin incelenmesi girişimi alan araştırmasını bir ihtiyaç olarak doğurmuştur. Bu bağlamda Güneydoğu Anadolu'da bulunan bir köy üzerine alan araştırması yapılmıştır. Bu çalışma geçici köy koruculuğu sisteminin bir köy üzerinden aşağıdan okuma çabası olarak görülebilir. Çalışmada geçici köy koruculuğu sistemi dünyanın pek çok yerinde uygulamaya konulan ve çatışmayı bastırmak için ihtiyaç duyulan kimlikleme, kontrol, bilgi akışı gibi temel ihityaçlara cevap veren isyan karşıtı paramiliter birliklerin Türkiye'deki şekli olarak ele alınmıştır. Geçici köy koruculuğu sistemi uygulandığı süreç boyunca doksanlı yıllara kadar yerel güvenliğin tesisi, doksanlar boyunca ise kimlikleme aracı olarak kullanılmıştır. Türkiye'de geçici köy koruculuğuna katılım farklı coğrafi mekanlarda, farklı araçlar ve motivasyonlarla gerçekleştirilmiştir. Aynı şekilde, alan araştırması yapılan köyde de geçici köy koruculuğuna katılımdaki motivasyon tek bir gerekçeyle açıklanamayacak kadar çeşitlilik göstermektedir. Çatışan aktörlerin eş zamanlı olarak dolayıma giren argümanları, köy koruculuğu ile harmanlanarak gerek toplumsal ilişkileri, geleneksel düşmanlıkları, gerekse de kimliksel ifadeleri yeniden biçimlendirmiştir. Söz konusu dönüşümler, alan araştırması yapılan köy özelinde incelenmiştir.
Türk siyasi hayatında Mehmet Altan Öymen

Mehmet Altan Öymen, 20 Haziran 1932 tarihinde İstanbul'da doğmuştur. Çocukluk ve gençlik yaşamı Ankara'da geçmişştir. Öymen, 15 Mayıs 1950 tarihinde Cumhuriyet Halk Partisi'ne üye kaydı yaptırarak siyasete atılmıştır. Bu süreçten itibaren, bir yandan gazetecilik mesleğini yürütürken diğer taraftan da partisi içerisinde, çeşitli idari mevkilerde bulunmuştur. 1961 senesinde, Kurucu Meclis'te Temsilciler Meclisi üyeliği yapmıştır. 1961 Anayasası'nın hazırlanması çalışmalarına katkılar sunmuştur. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde 16. ve 20. Dönemlerde milletvekili olarak yer almıştır. Milletvekillikleri sırasında, TBMM ve Cumhuriyet Halk Partisi bünyesinde; Grup Başkanvekilliği ile Genel Sekreter Yardımcılığı gibi mevkilerde bulunmuştur. 1977'de Bülent Ecevit'in başkanlığında kurulan 40. Hükümet'te, Turizm ve Tanıtma Bakanlığı görevini yürütmüştür. 1999- 2000 yıllarında Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanlığı yapmıştır. Aktif siyaseti bırakmasının ardından gazetecilik mesleğine devam etmiştir.
Siyasal vekalet eylemi üzerinden tahakküm ilişkilerini düşünmek: Cumhuriyet Halk Partisi'nde aday belirleme süreçleri

Bu çalışma, Cumhuriyet Halk Partisi'nde milletvekili adaylarının belirlenmesi sürecinde ortaya çıkan tahakküm ve meşruiyet ilişkileri üzerinedir. CHP'nin, 2007, 2011 ve 2015 seçimlerinde farklı aday belirleme yöntemleri kullanmasına rağmen, çoğunluğu parti profesyoneli olarak nitelendirilebilecek kişilerin sürekli seçildiği ve farklı yöntemlerin aday ve milletvekili kompozisyonunda radikal bir değişiklik yaratmadığı görülmektedir. Bu olgu, parti yayınları ve diğer kaynaklardan yararlanılarak toplanılan Türkiye geneli istatistiklere dayanarak oluşturulmuş olan çoklu mütekabiliyet analizi diyagramlarıyla ve Kırklareli'de yürütülen etnografik saha araştırmasının verileriyle ortaya koyulmaktadır. Örtülü tahakküm mekanizmalarını incelemek üzere Pierre Bourdieu'nün sembolik şiddet teorisi, Marksist 'ideoloji' ve 'hegemonya' kavramları ile klasik elit teorilerinin değerlendirmeleri ile karşılaştırılarak kullanılmaktadır. Çalışma, sembolik şiddet teorisinden, kavramsal alet kutusunun 'ideoloji' ve 'hegemonya' kavramlarından farklı bazı özgün açılımlar sağladığı düşüncesiyle faydalanmaktadır. Çalışma aynı zamanda klasik elit teorilerinin genelleyici, işlevsel, özcü varsayımlarından farklı olarak Bourdieu'nün pratik teorisinin tahakküm mekanizmalarını tarihsel ve ilişkisel temelleriyle değerlendirerek araştırma sorunsalını analiz etmeye olanak sağladığını göstermektedir. Bu çerçevede aday belirleme yöntemlerinden merkez yoklamasının 'lider oligarşisi'nin, ön seçimlerin de 'parti içi demokrasi'nin, göstergesi olduğu yolundaki kanıksanmış düşünceleri eleştirel bir değerlendirmeye tabi tutmaktadır. Her üç seçim döneminde de farklı seçici organlara rağmen parti tarafından aday gösterilen ve milletvekili seçilen kişilerin aynı pozisyonları işgal eden kişiler olduğunu istatistiki ve etnografik verilerle ortaya koymaktadır. Böylelikle hem toplumsal teoriye hem de siyaset bilimi literatürüne milletvekili adaylarının belirlenmesi ve parti içi demokrasi tartışmaları bağlamında teorik ve metodolojik düzeyde katkı sağlamayı amaçlamaktadır.