turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kamu bankalarının yeniden yapılandırılmasının kamu bankaları üzerindeki etkisi

Ülkemizde kamu bankalarının kuruluş amaçlarının temelinde ekonomide desteklenmesi gereken sektörlere devlet eliyle kaynak aktarılması ve bu bankalar aracılığıyla devletin ekonomiye yön verme arzusu vardır. Ülkemizde Kamu bankaları ilk kuruldukları dönemlerde kuruluş amaçları doğrultusunda hizmet göstermişler ve ekonomiye katkı yapmışlardır. Ancak zamanla ülke ekonomisine ve bankacılık sektöründeki gelişmelere ayak uyduramamışlar ve ekonomiye destek olmak bir yana yük olmaya başlamışlardır. Bu sebeple kamu bankalarından bazıları tasfiye edilmiş, devredilmiş, TMSF bünyesine dahil edilmiş veya özelleştirilmeleri amacıyla yeniden yapılandırma kapsamına alınmışlardır. Türkiye'de bankacılık sektöründe başlatılan Yeniden Yapılandırma Programına kamu bankalarının dahil edilmesi 2000'li yıllarda olmuştur. Bu yıllardan itibaren yeniden yapılandırma kapsamına alınan bankaların sektörde etkinlikleri artmış ve performansları diğer bankalarla kıyaslanabilecek hale gelmiştir. Bu araştırmanın konusu; 2001 yılında yeniden yapılandırma kapsamına alınan ve halen faaliyetlerini devam ettiren kamu bankalarının bu tarihten 10 yıl öncesi ve 14 yıl sonrasındaki performanslarının, belirlenen kriterler üzerinden karşılaştırılmasıdır. Yapılan analiz neticesinde incelenen yıllar itibariyle yeniden yapılandırma programında çok az bir farklılıkla en başarılı kamu bankasının Halk Bankası olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ziraat Bankası'nın en fazla olumlu gelişim gösteren 2. kamu bankası olduğu ve aktif kalitesi ve şube rasyoları açısından Halk Bankası ile birbirine yakın oranlarda gelişim gösterdiği test edilmiştir. Karlılık rasyolarında genelde olduğu gibi Halk Bankası 1. sırada olduğu, şube rasyolarında ise kamu bankalarının tamamında başarı oranının birbirine yakın seviyelerde olduğu tespit edilmiştir. Kamu bankalarının performansları genel olarak değerlendirildiğinde toplam 36 adet kriter üzerinden, 26 adedinde 2. dönemde daha başarılı oldukları yani yeniden yapılandırma sonrasında olumlu gelişim gösterdikleri sonucuna varılmıştır. Buradan hareketle, kamu bankaları üzerinde uygulanan yeniden yapılandırma çalışmalarının başarılı sonuçlar verdiği kanısına varılmıştır.
Türkiye'deki yerli ve yabancı bankaların grup bazında finansal performansları ve performans sürekliliğinin analizi (2002-2012)

Küreselleşme olgusuyla birlikte 1980 sonrasında birçok ülkede finansal liberalizasyon süreci yaşanmaya başlamıştır. Türkiye, uygulamış olduğu 24 Ocak 1980 istikrar kararlarıyla birlikte, finansal liberalizasyon sürecini başlatmıştır. 1989 yılında yapılan ilave düzenlemelerle, finansal liberalizasyon sürecinin daha ileri aşamalarına geçmişştir. Uygulanan liberal politikalar sonucu bankacılık sektörü küreselleşmeye ayak uydurmuş, bunun sonucu olarak da yabancı bankaların Türkiye'ye gelişleri hız kazanmıştır. Türkiye'deki banka sayısının hızla artmasıyla birlikte bankalar arasındaki rekabet de artmıştır. Artan rekabet karşısında bankaların finansal performanslarının analizi önemli hale gelmiştir. Çalışmada 2002- 2012 yıllarına ait finansal veriler kullanılarak yerli ve yabancı sermayeli bankaların finansal performansları ve performans süreklilikleri analiz edilmeye çalışılmıştır. Finansal performansın belirlenmesinde bağımlı değişken olarak, Aktif Karlılığı ve Özkaynak Karlılığı oranları kullanılmıştır. Finansal performans analizinde En Küçük Kareler, Granger nedensellik testi ve Johansen eşbütünleşme testi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda mevduat bankaları gurubunda, yerli bankaların hem ROA hem de ROE'ye göre uzun dönemde performans sergilediği gözlemlenmiştir. Yabancı sermayeli bankalar ise sadece ROA'ya göre uzun dönemde performans gösterdiği tespit edilmiştir. Kalkınma bankaları grubunda ise yabancı sermayeli bankalar, ROA ve ROE'ye göre uzun dönemde performans sergilediği saptanmıştır. Yerli kalkınma bankaları grubunda ise KSKB sadece ROA'ya göre; ÖSKB ise sadece ROE'ye göre uzun dönemde performans sergilediği görülmüştür.
Banka yatırım fonları muhasebesi ve yatırım fonları raporlarının, bilgi kullanıcılar açısından önemi

Ellerinde az miktarlarda tasarrufu bulunan kişiler, bu tasarruflarını güven içinde değerlendirebilecekleri yatırım alanlarına ihtiyaç duymuşlardır. Yatırım fonları, düşük riske karşılık yüksek getirişi ile, küçük tasarrufçular için uygun yatırım alternatiflerinden birisidir. Devletinde, bu şekildeki tasarrufları sermaye piyasasına çekerek, ülke kalkınmasında kullanmak istemiştir. Bu nedenlerle, küçük tasarrufları bir araya getirerek büyük miktarlı kaynakların oluşturulması amacıyla, yatırım fonlarının kurulması düşünülmüştür. 1981 yılında çıkarılan 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu ile yatırım fonlarının kurulabilmesi için yasal zemin hazırlanmıştır. 1986 tarihinde ise, 'Yatırım Fonlarına İlişkin Esaslar Tebliği' çıkarılmıştır. Bu tebliğ, yatırım fonlarının çalışma şartlarına yer vererek, bankalar tarafından kurulabilmesi için gerekli ortamı hazırlamıştır. 1987 tarihinden itibaren bankalar, yatırım fonlarım kurmaya başlamıştır. Yatırım fonları muhasebe işlemlerinin yürütülmesi ve mali tablo ve raporlarının düzenlenmesindeki aksaklıklar nedeniyle 1990 tarihinde 'Yatıran Fonları Mali Tablo ve Raporlarına İlişkin İlke ve Kurallar Hakkında Tebliğ' çıkarılmıştır. Bu tebliğde, yatırım fonlarının kullanacakları hesap planı yer almış, hesap planında yer alan hesapların işleyişi hakkında açıklama yapılmıştır. Ayrıca, yatıran fonlarının hazırlayacakları mali tablo ve raporlar ile bunların hazırlanmasına ilişkin kurallar açıklanmıştır. Yatırım fonları da, yapılan açıklamalar doğrultusunda muhasebe uygulamalarım gerçekleştirmektedir. Bankalar yatırım fonlarını, küçük tasarruf sahipleri adına, onların çıkarlarını koruyacak şekilde yönetmelidir. Yatırım fonlarına ilişkin olarak, banka tarafından muhasebe süreci sonunda hazırlanan mali tablo ve raporlar fonun yönetimi hakkında çeşitli bilgiler sağlamaktadır. Elde edilen bu bilgiler de, bilgi kullanıcıların alacakları kararlara dayanak oluşturmaktadır. Sermaye Piyasası Kurulu, tasarruf sahiplerinin çıkarlarım korumak amacıyla, yatırım fonlarının denetimine büyük önem vermektedir. Bu çalışma, bankaların yatırım fonu uygulamaları dikkate alınarak hazırlanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, yatıran fonları hakkındaki genel bilgiler yer almıştır. İkinci bölümde ise, bankaların yatırım fonlarım yönetirken ne gibi işlemler yaptıkları açıklanmıştır. Üçüncü bölüm, yatıran fonlarının muhasebe işlemlerinin nasıl yapıldığı, mali tablo ve raporların ne zaman ve nasıl hazırlandığı konularım kapsamaktadır. Son bölümde, bilgi kullanıcılarının yatıran fonları mali tablo ve raporlarından sağladıkları bilgilere nasıl ulaştıkları ve ne şekilde kullandıkları konularım içermektedir.
Bankacılıkta sermaye ve risk: HSCB Bank A. Ş. sermaye ve riski örneği

Bankalar üstlendikleri fonksiyonlara bağlı olarak ekonomide son derece önemli işlevlere sahiptir. Kredi, sermaye birikimini artıran bir faktördür. Girişimciler, yeni yatırımlar için kendi öz kaynakları yetmediğinde yabancı kaynağa başvurmaktadırlar. Ellerinde fon fazlası olan birimlerin, fon açığı olan birimlere fonları aktarmasına aracılık edip ekonomideki tasarruf hacmini arttırdıkları da sıkça rastlanan bir durumdur. Böylece tasarruf sahibi kazanırken, ekonomide yeni iş alanlarının açılmasını da mümkün kılar. Ülkelerde ekonomik kalkınmanın sağlanması açısından krediler vazgeçilmez finansal kaynaklardır. Kredilerin yanında taşıdığı riskler de ayrılmaz bir durumu ortaya sunmaktadır. Günümüzde bankacılık sistemlerinde, kredi riski kuşkusuz en önemli risk kaynağıdır. Bu nedenle kredi riskinin yönetimi, en önemli risk yönetim faaliyeti haline gelmiştir. Kredi risk yönetim sürecinde ilk adım, bankanın her an karşılaşabileceği riskleri tanımlamak ölçmek ve kredi risklerinden korunmak için yeni teknikler kullanmak zorundadır. Kredi riski yönetimi sürecinin amacı, etkin kredi portföy yönetimi oluşturmak, doğru fiyatlandırma yapmak ve risk-getiri dengesinin optimizasyonunu sağlamaktır. Bu çalışmada HSBC bankasının sermaye ve risk uygulamalarının incelenmesi amaçlanmıştır.
Türk ticari bankacılık sektörünün 2001 Krizi öncesi ve sonrası CAMELS analizi

Türk bankacılık sektörü, 1980 sonrası finansal liberalleşme hareketleriyle dünya ekonomilerine uyum sürecine girmiştir. Gerekli altyapı ve tecrübe eksikliği nedeniyle bankacılık sektörü çeşitli aralıklarla finansal türbülanslara yakalanmış; kriz ortamına girmiştir. Şüphesiz krizlerin bankacılık ve reel sektöre maliyeti ağır olmuştur. Bu tez, Türk ticari bankacılık sektörünün 1995- 2008 yılları arasındaki performansını, 2001 bankacılık krizi çerçevesinde inceler. Performans değerlendirmesi, CAMELS derecelendirme sistemiyle yapılmıştır. Analiz, CAMELS'ın altı bileşenine, seçilen yirmi beş finansal gösterge aracılığıyla yapılmıştır. Bileşenlerin gelişimi, hesaplanan performans endeksi yardımıyla açıklanmıştır. Bulgular, Türk ticari bankacılık sektörü 2001 krizinde ciddi hasar görmüştür. Ancak, 2001 bankacılık krizi sonrası uygulanan makroekonomik politikalar ve siyasi istikrar, ticari bankaların performanslarını olumlu etkilemiştir. Ayrıca, CAMELS değerlerinin son gözlem yılı bozulmaya başlaması, küresel finans krizinin yansımasını göstermiştir. Türk bankacılık sektörünün 2009 sonu itibariyle BDDK ve TBB verilerine göre finansal kesimdeki payı % 80'dir. Türk ticaret bankalarının bankacılık sektöründeki payı ise % 96'dır. Buna göre, Türk ticaret bankacılık sektörü finansal sistemin en büyük aktörüdür. Bunun için, ticari bankacılık sektörünün sağlamlığı, finansal sistemin gelişimi ve reel sektörün finansmanı açısından önemlidir. Türkiye'de erken uyarı sistemi olarak, CAMELS derecelendirme sistemi tüm bileşenleriyle kullanılmalıdır.
Political economy of development banking after World War II: Analysis of the Industrial Development Bank of Turkey during the 1950-53 period

Kurumlar dönemlerinin politik iktisadi koşullarını yansıtmaları bakımından önemlidir. Bu tez, Türkiye Sınai Kalkınma Bankası'nın Dünya Bankası yakın temasında kuruluş sürecinin özelliklerini ve 1950- 1953 yılları arasındaki ilk dört yıllık faaliyetlerini incelemektedir. Tartışmada Kalkınma iktisadı ve bağımlılık teorisinin savlarından faydalanılmaktadır. Çalışmanın ana amacı, Türkiye'de özel sanayiyi teşvik için, özel mülkiyette bir kalkınma bankası kurulması ve zamanın -Türkiye iç ve dış politikasını etkileyen Soğuk Savaş atmosferini de kapsayan- ekonomik ortamı arasındaki bağlantıyı açığa çıkarmaktır. Dahası, kredi tahsisi için seçilen sektörlerin zamanın uluslararası işbölümü ile uyumu ortaya konmaktadır. Bir başka deyişle, TSKB, uluslararası fonları Türkiye'nin dünya piyasalarına tarıma dayalı sanayi malları üreticisi olarak eklemlenmesi fikrine uygun şekilde yönlendirmektedir.
Türkiye'de yaşanan ekonomik krizlerin istihdam üzerine etkisi: Bankacılık sektörü örneği (1990-2012)

Çalışma hayatında iş ve işin niteliğine göre verilen emeğin sonucu olan ücret, insan hayatı için olmazsa olmaz bir unsurdur. İnsan aldığı ücret ile yaşamaktadır. Bazı dönemlerde ekonomik dengesizliklerin sonucu olarak meydana gelen krizler ise ekonomide daralmaya yol açtığından dolayı işsizlik ve istihdamda azalma ortaya çıkmaktadır. Ücretini alamayan işsiz insanların fazla olması krizlerin boyutunu derinleştirmektedir. Bu kriz ve daralmaların etkilediği sektörlerin başında Bankacılık sektörü gelmektedir. Bu tezin amacı Türkiye'de 1990- 2012 yılları arasında ekonomideki dengesizliklerin yol açtığı işsizliğe bağlı olarak Bankacılık sektörünün krizin neresinde olduğu ve çalışanlarının da bu krizden ne kadar etkilendiğini incelemektir. Çalışmanın temel çıkış noktası ekonomik krizlerin çoğu zaman ana sebebi olan finansal kuruluşların krizlerde istihdam yapısının nasıl etkilendiğini araştırmaktır. Bu konuyu analiz edebilmek için ekonomik kriz ve istihdamın karşılıklı etkileşiminin anlaşılması ve açıklanması gerekmektedir.
Çeşitli ülke merkez bankalarının yapılarının karşılaştırılması

Merkez bankaları para politikasının uygulayıcısı olarak önemli bir görev üstlenmişlerdir. Merkez bankalarının bunun yanında, devletin bankerliğini yapmak, ticaret bankalarına ait rezervleri muhafaza, hükümete mali danışmanlık, banknot ihracı gibi birçok görevi bulunmaktadır. Günümüzde her ülkenin bir merkez bankası vardır. Bankaların görev, yetki ve işlemleri her ülkenin kendi kanunlarına göre değişiklik gösterebilmektedir. Bu değişiklikler merkez bankalarının yapısı ve işleyiş biçiminin anlaşılması bakımından önem taşımaktadır.
Bankaların kredi satış öngörüsünde çoklu doğrusal regresyon çözümlemesinin kullanımı ve bir uygulama denemesi

Bankaların kredi satış öngörüsünde çoklu doğrusal regresyon çözümlemesinin uygulandığı bu çalışmada, İlk olarak regresyon kavramı ve çoklu doğrusal regresyon modeli üzerine genel bilgiler konu edilmiştir. Çoklu doğrusal regresyon modelinin varsayımları ve bu varsayımlardan sapmalar açıklanmıştır. Gelecekte gerçekleşebilecek satış gelirleri, işletmelerin alacakları kararları etkilemekte, bu nedenle satış öngörüsünün yapılması gerekmektedir. Çalışmada öngörü amacıyla kullanılabilecek bir yöntem olan çoklu doğrusal regresyon çözümlemesi önce teorik olarak açıklanmıştır. Uygulama, bir hizmet işletmesi ürünü olarak belirlenen banka kredisinin satış öngörüsü yapılması konusundadır. Konuyla ilgili olarak elde edilen veriler, bir kamu bankasının yıllık faaliyet raporlarından alınmıştır. Banka yöneticilerinin ve ilgili uzmanların konuya ilişkin görüşleri değerlendirilerek kredi satışını etkileyen faktörler belirlenmiş, sonuçta bu faktörler ele alınarak kredi satış öngörüsü yapılmıştır.
Bankalarda kredi arzını etkileyen faktörler

Bu çalışmanın amacı, Türk bankacılık sektöründe kredi hacmini etkileyen faktörlerin saptanmasıdır. Araştırmada, kredi hacmini etkileyen faktörlere ilişkin ekonometrik model kurulmuş, regresyon analizi yöntemi ile model tahmin edilmiştir. Kredi hacmini etkileyen faktörler olarak, finansal sektörün en duyarlı olduğu ve yatırımcıların, ülke ekonomisi ile ilgili bilgi edinirken dikkate aldıkları bilinen en temel ekonomik göstergelerden kabul edilen ekonomik büyüme, Enflasyon, Tüketici Kredi Faiz Oranı, Bankacılık Kredi Kullandırma Kapasitesi, Tasfiye Olacak Alacaklar, MB Faiz Gelirleri ve Reeskont Gelirleri, değişkenleri kullanılmıştır. Uygulama kısmında, serilerin durağanlık yapılarının belirlenmesi amacıyla öncelikle birim kök testleri yapılmış ve birim kök testleri sonucunda basit regresyon modeli tahmin edilmiştir. Araştırmada 2005- 2012 yılları arasındaki aylık veriler kullanılmıştır. Veriler, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası veri tabanından temin edilmiştir. Araştırmada veri analizi, Eviews 8 paket programı ile yapılmıştır. Veri analizinde birim kök testi dahilinde ADF ve PP testleri yapılmıştır. Çalışmada değişkenler arasındaki ilişkinin tespitinde ise EKKY ile model tahmin edilmiştir. Regresyon analizi incelendiğinde şu sonuçlar elde edilmiştir; Kredi Hacmi ile Bankacılık Kredi Kullandırma Kapasitesi arasında pozitif yönlü ve istatistiki olarak anlamlı bir ilişki vardır. Bu durum bankacılık kredi kullandırma kapasitesindeki artışın kredi hacmini de arttırdığını göstermektedir. Kredi Hacmi ile Merkez Bankası Faiz Gelirleri ve Reeskont Gelirleri arasında negatif yönlü ve istatistiki olarak anlamlı bir ilişki vardır. Merkez Bankasının faiz ve reeskont gelirlerinin artması kredi hacmini daraltmaktadır. Merkez Bankası faiz oranlarının artması, bankalar tarafından öncelikle tüketici faiz oranlarının arttırılmasına neden olmaktadır. Tüketici faiz oranlarının artması da kırılgan bir ekonomik yapıya sahip Türkiye'de tüm kredi hacmini direkt olarak etkilemektedir. Nitekim elde edilen ekonometrik bulgularda Tüketici Kredisi Faiz Oranı ile toplam kredi hacmi arasında istatistiki olarak anlamlı ve negatif yönlü bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Diğer değişkenler ile kredi hacmi arasında ise istatistiki olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.
Riske maruz değer ve Türk bankacılığına uygulanması

oz Bu çalışmanın amacı bankaların sahip oldukları portföylerde maruz kaldıkları riski yönetmede yeni bir yaklaşım olan VaR'in hesaplanmasını incelemektir. Bu çalışma teorik ve amprik iki bölümden oluşmaktadır. Teorik bölümde risk, riskin çeşitleri, risk yönetimi ve VaR'in risk yönetimindeki yeri ve önemi, VaR hesaplama yöntemleri birbirleriyle karşılaştırılarak incelenmiştir. Amprik kısımda ise çeşitli kriter ve kıstasa (İMKB- 100 endeksi) göre hisse senedi ve dövizden oluşan optimum portföyler oluşturulmuş ve bu portföylerin belirli güven düzeylerinde sahip olabilecekleri VaR rakamları varyans-kovaryans yöntemine göre hesaplanmıştır. Buna göre bankaların oluşturabilecekleri optimum portföyler için karşılaşabilecekleri maksimum kayıpların tahmin edilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca bu değerlerden oluşan grafiklerden de, döneme ait bankaların maruz kaldıkları risk hakkında bilgi sahibi olunmuştur.
Dünyada ve Türkiye'de bireysel bankacılığın gelişimi, nedenleri ve bankacılık sektörü açısından oluşturduğu riskler

Günümüz ekonomisinde özel sektör bileşenlerinden başta işletmeler olmak üzere müşteri memnuniyeti odaklı kaliteli hizmet ve araçların üretimi arayışı söz konusudur. İşletmelerin rekabet ortamında ve değişen dünya koşullarında başarılı olabilmeleri yenilik kavramının doğru algılanması ve uygulanmasına bağlıdır. İşletmelerin bu sayede yenilikçi örgüt yapılarından ve yenilik stratejilerinden en uygun olanını seçebilmeleri gerekir. İşletmeler yeni bilgi teknolojilerini hızla kullanarak, küreselleşmenin bir gereği olan sürdürülebilir rekabet avantajını sağlamak amacıyla gerek ürün gerekse hizmet üretiminde sürekli yapılması gereken yeniliklere önem verilmiştir. Hizmet işletmeleri kendi alanlarında daha iyi müşteri değeri yaratabilmek ve rekabet üstünlüğü sağlayabilmek için çeşitli yöntemler kullanmaktadırlar. Hızla değişen bilginin ve teknolojinin rekabet üstünlüğü sağlamada avantaj olarak kullanılabilmesi için hizmet işletmelerin yenilik yönetimini de başarıyla yönetebilmeleri önemli hale gelmiştir. Türkiye'de hizmet sektöründe yer alan ve çağın yeniliklerine en kısa sürede adapte olan sektör denilince bireysel bankacılık akla gelmektedir. Aşırı rekabet ortamı hizmetin bir bankadan diğer bankaya kıyasla daha iyi olmasını gerektirmektedir. Yenileme uygulamaları da mevcut sektör için bu sebeple kaçınılmazdır. Bu çalışmada, dünyada ve Türkiye'deki bireysel bankacılık sektöründe faaliyet gösteren işletmelerin hangi yenilikçi adımları izlediği, hangi uygulamaların yaygınlaştırıldığı, bankaları bu uygulamaya iten nedenlerin neler olduğu, bu hizmetlerden yararlananların söz konusu uygulamaların hangi noktasında bulundukları konusu araştırılmıştır.
Bankacılık sektöründe risk ortamında kredilerin canlılık oranı; Markowitz portföy teorisi uygulaması

Bu çalışmada bankacılık sektörünün karşılaştığı riskleri teşkil eden krediler sektörel bazda incelenmiştir. Bankacılıkta kredilerin canlılıkları hayati önem arz ettiğinden bankaların kredi portföylerini oluştururken risk ortamını gözeterek optimum portföy hedefine ulaşmaları amaçlanmıştır. Bu bağlamda banka riskleri yanı sıra sektörlerde incelenmiştir. Çalışmada incelenen sektörlere, Merkez Bankası Aylık bazda takibe giden krediler datası ışığında bakılmıştır. Risk ortamında bankaların nasıl kredi portföyü oluşturacağı araştırmanın temel amacını oluşturmaktadır. Kredilerin canlılık oranı bankaların sahip oldukları riskleri ve performanslarını direk olarak etkilemektedir. Bu bağlamda çalışmada kilit rolü kredilerin canlık oranları oynamaktadır. Temel hedef kredilerin canlılık oranlarını maksimize edecek portföy grubunun nasıl oluşturulacağıdır. Başka bir değişle portföyün oynaklığının minimize edilmesidir. Tarihi veri içerisinde sektörlerin canlılık oranı incelenirken risk faktörü olarak varyansın kullanılması etkindir. Portföy guruplarında riski varyans ile ölçmek için Markowitz portföy teorisi argümanları etkin sonuç verdiğinden, araştırmada Modern portföy teorisi yöntemleri kullanılarak riski minimize etme yolları aranmıştır. Bu bağlamda teori kullanılarak hazırlanan sektörel bazda kredi portföyünün riski her bir sektöre göre daha düşük çıktığı ve portföyün canlılık oranının yükseldiği gözlenmiştir.
X ve Y kuşaklarının çalışma yaşamından beklentilerinin karşılanma düzeyi ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki: Ankara'da bankacılık sektöründe bir örnek araştırma

Çeyrek yüzyılı aşkın süredir bilgi teknolojilerinde gerçekleşen hızlı gelişim, toplumsal yapıların köklü bir değişim ve dönüşüm sürecine girmesine yol açmıştır. Sosyal yapıda meydana gelen bu değişim çalışma yaşamını da benzer şekilde etkilemiştir. Söz konusu değişimle birlikte büyüyen ve Y kuşağı olarak adlandırılan gençlerin de çalışma yaşamına girmesiyle birlikte farklı kuşaklar bir arada çalışmaya başlamıştır. Böylece çalışma yaşamında hızlı bir şekilde yer edinmeye başlayan Y kuşağının beklentilerini anlamak giderek önemli hale gelmiştir. Örgütler için yeni kuşakların beklentilerinin belirlenmesi ve bunlara uygun örgütsel sistemlerin tasarlanması kaçınılmaz hale gelmiştir. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı, X ve Y kuşaklarının çalışma yaşamına ilişkin beklentileri ile mevcut durum arasındaki fark ve bu farkın örgütsel bağlılık üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Bu çalışmada Ankara'da bankacılık sektöründe çalışan 416 kişiye anket uygulanmıştır. Eğitim, cinsiyet, pozisyon, kıdem gibi değişkenler analiz edilerek örgütsel bağlılığa etki eden beklentilerin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Çalışmadan elde edilen verilerin analizi, ölçülmesi hedeflenen faktörlerin örgütsel bağlılığı açıklamada yeterli olduğunu göstermektedir. Çalışmanın X ve Y kuşaklarının çalışma yaşamından beklentileri üzerine odaklanması açısından bu alana katkı sağlayacağına inanılmaktadır.
Enflasyon hedeflemesi politikasının bankacılık sektörü üzerindeki etkileri ve Türkiye

Enflasyon hedeflemesi stratejisi, bu politikayı benimseyen ülkeler tarafından düşük ve istikrarlı bir enflasyon oranının sağlanıp sürdürülmesi amacıyla enflasyon oranlarının nokta ya da bant aralığı seklinde belirlenerek uygulanmasını konu alan para politikasıdır. 1990'lı yıllardan itibaren birçok ülke tarafından alternatif bir para politikası olarak uygulanmaya başlanmıştır. Gelişmiş ülkeler tarafından daha kolay uygulanan bu strateji, gerekli koşullar sağlandığı takdirde gelişmekte olan ülkelerde de başarıyla uygulanabilmektedir. Bu çalışmada enflasyon hedeflemesi politikasının genel özellikleri, kapsamı ile stratejiyi uygulayan ülkelerin deneyimlerine yer verilmiş ve bu politikanın Türkiye ekonomisi için uygulanabilirliği üzerinde durulmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde, enflasyon hedeflemesi rejiminin genel çerçevesi, bu yaklaşımın avantajları ve dezavantajları hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, enflasyon hedeflemesi stratejisini uygulayan gelişmiş ve gelişmekte olan ülke örneklerine yer verilmiş, bu yaklaşımı uygulamaları neticesinde aldıkları sonuçlar değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise, Türkiye'de yıllar itibariyle meydana gelen değişimlerden söz edilmiş, Türkiye'nin enflasyon hedeflemesi rejimine geçiş süreci, bu yaklaşımın Türkiye'de ne ölçüde başarıya ulaştığı analiz edilmiştir. Son bölümde ise 2003- 2010 yılları arasında enflasyon hedeflemesi politikasının Türkiye'deki bankacılık kesimi üzerine etkilerine değinilmiştir. Sonuç olarak, enflasyon ve banka kredileri arasındaki ilişki model kurularak incelenmiş ve birbirlerini pozitif yönde etkiledikleri görülmüştür.