turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası finansal piyasalar ve Türkiye: 1980 sonrası

Çalışmamız, başlangıcında bugüne Europiyasaların tanımı, doğuşu ve gelişiminin incelenmesi, ortaya çıkan araç ve tekniklerinin kullanılması ve bu kulanımdan elde edilebilecek yararların irdelenmesiyle başlamaktadır. Ülkemizin borçlanmasında 1980'e kadar, OECD Türkiye'ye Yardım Konsorsiyumu aracılığıyla sağladığı geleneksel kaynaklar ağırlık taşırken, bu dönemden sonra finansal liberalizasyon, deregülasyon ve küreselleşmeyle iyice gelişen UFP'dan yararlanma imkanı doğmuş ve bu etkinlik Körfez Krizi ve 1994 Ocak'ına kadar artarak devam etmiştir. 1995 yılında, istikrar önlemlerinin sıkı bir disiplin içinde olmasa da uygulanmasıyla nispi bir iyileşme gösteren borçluluk göstergeleri yardımı ile borçlanma yeniden başlamıştır. Yalnızca, işlem hacminde artış olarak yeni araçlar ve tekniklerin kullanımı açısından da önemli gelişmeler kaydeden UFP'dan borçlanmamızın gelişimi, yapısı ve toplam borçlanmamız içindeki durumu ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda, kaynak sağlamada içborçların yeri ve önemine değinildikten sonra bir dış borç türü olan sendikasyon kredilerinin iç borçlanma faiz ve tutarları üzerinde etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Öte yandan yerel yönetimlerin bu piyasalara yönelmelerine örnek olarak gösterilen Ankara Büyük Şehir Belediyesi'nin borçlanması, başlangıçta finansman sağlamak açısından alternatif olarak görülmüş, ancak borçlanmada gelir-gider dengesi iyi gözetilmediği ve kur ve faiz riskleri yapılan swaplarla yeterince giderilmediği için ortaya çıkan ödeme güçlüğü sonucu bu borçlar Hazine'ye devredilmiştir. Kredi itibarına dayanan, piyasalardan borçlanma, belirtilen dönemde genel bir artış eğilimi göstermiş, tahvil ve sendikasyon kredileriyle sağlanan kaynaklar önemli paya sahip olmuştur. Başlangıçta ödemeler bilançosu açıklarını finanse etmeye yönelik alternatif bir kaynak olan Uluslararası Finansal Piyasalar, taşıdığı maliyet avantajı ve faiz ve kur riskine karşı sağladığı koruma ile önemi giderek artarken, ülkemiz borçlanmasında etkin bir şekilde kullanılamamıştır. Ancak bu olumsuzluk daha çokli Türkiye'nin ekonomik yapısı ve uyguladığı politikalarla ilgilidir. Makroekonomik politikalarda sağlanacak basan ve gelir-gider dengesi gözetilerek yürütülen dış finansman sağlamadaki etkinlik, kredi itibarını Uluslararası Finansal Piyasalar' da sürekli kaynak sağlamak için gerekli düzeylerde tutulmasını sağlayacaktır.
19. yüzyılda sosyo-ekonomik yönüyle ereğli kazası

Bu çalışma 19. yy. Osmanlı Devletinin Karaman Eyaleti Ereğli Kazasınıkapsamaktadır. Osmanlı Arşivi kaynakları ışığında; Ereğli'nin sosyo-ekonomik yapısı incelenmiştir. Ereğli Kazasının 1840 yılı temettuat sayımlarına dayanılarak, nüfus, servet dağılımı, gelir dağılımı, üretim yapısı, tarımsal yapı, vergiler, hayvan dağılımı gibi ekonomik ve sosyal hayatın temel alanlarıyla ilgili ayrıntılı bilgiler üretilmeye çalışılmıştır.
Teknolojik gelişmenin istihdam üzerindeki etkileri: Türkiye örneği

Birçok kolaylığı da beraberinde getiren teknolojik gelişme insanlığa yeni ürün ve hizmetler sunmaktadır. Bu yönüyle teknolojinin üretim ve istihdam üzerinde önemli etkileri bulunmaktadır. Özellikle istihdam üzerinde yaratacağı etkinin yönüne ilişkin farklı görüşler yer alırken işgücüne olan ihtiyacı azaltacağı yönündeki endişeler bu ilişkinin araştırılmasını gerekli kılmaktadır. Bu nedenle teknolojik değişmenin ülkenin istihdam düzeyini nasıl etkileyeceğini belirlemek istihdam politikaları için önem arz etmektedir. Çünkü teknoloji üretim sürecinin hem bir girdisi olarak hem de bir çıktısı olarak istihdam yapısını etkilemektedir. Bu doğrultuda çalışmada Türkiye'de 1989- 2017 dönemi için teknoloji-istihdam ilişkisi ele alınarak teknolojik değişimin toplam istihdam, eğitimli istihdam ve kadın istihdamı üzerindeki etkisi analiz edilmektedir. Çalışmanın temel amacı ele alınan dönemde ülkemizde teknolojik gelişmenin toplam istihdam üzerindeki net etkisinin araştırılmasıdır. Bununla birlikte teknolojik gelişmenin istihdam yapısı üzerindeki etkisini analiz etmek amacıyla kadın istihdamı ve eğitimli istihdamına etkisi belirlenmeye çalışılmaktadır. Çalışmada Türkiye'de 1989- 2017 yıllarını kapsayan yıllık verileri kullanılarak zaman serisi analizi gerçekleştirilmektedir. Değişkenler arasındaki ilişki ARDL yaklaşımı ile üç farklı model kullanılarak araştırılmaktadır. Teknolojik değişimin toplam istihdam üzerindeki net etkisinin araştırıldığı birinci modelde teknolojinin toplam istihdam üzerinde negatif etkiye sahipolduğu sonucuna ulaşılmaktadır. İkinci modelde teknolojik değişmenin eğitimli istihdamı üzerindeki etkisi araştırılmaktadır. Bulgular uzun dönemde teknolojik gelişme ile eğitimli istihdamı arasındaki ilişkinin anlamsız olduğu sonucunu vermektedir. Son olarak üçüncü modelde teknolojinin kadın istihdamı üzerindeki etkisi araştırılmaktadır. Tahmin sonuçlarına göre teknolojik gelişme kadın istihdamını negatif yönde etkilemektedir.
Gelişmekte olan ülkelerde özelleştirme uygulamalarının istihdam üzerine etkileri: Bangladeş, Nijerya, Arjantin ve Türkiye örnekleri

Özelleştirme ilk kez gelişmiş ülkelerde uygulanmıştır. Özelleştirme uygulamaları 1980'lerden itibaren bir yandan küreselleşmenin etkisi bir yandan da Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası tarafından, gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkelere de empoze edilmeye başlanmıştır. Böylece özelleştirme, dünyadaki ülkelerin hemen hemen hepsinde uygulanan evrensel bir uygulama haline gelmiştir. Esas olarak ekonomik amaçlı olan özelleştirme en önemli sonucunu sosyal alanda göstermiştir. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde uygulanan özelleştirmelerin sosyal boyutları, gelişmiş ülkelerden daha ön plana çıkmıştır. Bu ülkelerdeki özelleştirmenin teorideki amaçları ile uygulamadaki yansımaları arasındaki fark çok daha hissedilir boyutlarda olmuştur. Özelleştirmeler sonucunda meydana gelen bireysel ve toplumsal sorunların yanında, iktisadi ve hukuki sorunlarla da karşılaşılmıştır. Bu çalışmada öncelikle, gelişmekte olan ülkelerde özelleştirme uygulamaları üzerinde durularak, gelişmekte olan ülkelerden Bangladeş, Nijerya, Arjantin ve Türkiye'de gerçekleştirilen özelleştirmelerin istihdam üzerindeki etkisi irdelenmeye çalışılmıştır. Bununla birlikte örnek ülkelerin özelleştirme politikaları, özelleştirme yöntem ve prosedürleri ve özelleştirmenin olumsuz etkilerini azaltmaya yönelik olarak uygulanan aktif ve pasif istihdam politikalarına da yer verilerek konunun bütünsel olarak incelenmesi sağlanmıştır.
Reel döviz kuru ve dış ticaret dengesi arasındaki ilişkinin Marshall-Lerner Koşulu çerçevesinde testi: Çin-ABD örneği

Günümüzde yaşanan Çin-ABD arasındaki ekonomik gerginliğin sebeplerinden biri iki ülke arasındaki dış ticaret dengesizliğidir. Bu dengesizliğin döviz kurunda yapılan manipülasyondan kaynaklandığını ileri sürenler Çin Yuan'ı döviz kurunun düşük tutulmaya çalışıldığını ortaya koymaktadır. Bu çalışmada, döviz kurunun dış ticaret üzerindeki etkilerini araştırarak, Yuan döviz kurunun Çin-ABD arasındaki ticaret dengesini bozan faktör olmadığına karar verilmiştir. Temmuz 2005 tarihinde Çin'de yeni bir döviz reformu gerçekleştiğinden, çalışmada kullanılan veriler 2005:Q 3 2018:Q 2 dönemlerini kapsayan 3 aylık verilerden oluşmuştur. Çalışmaya bağımlı değişken olarak dış ticaret dengesi, bağımsız değişkenlerden ise reel döviz kuru, Çin ve ABD'nin fiyat seviyesine temsilen sanayi üretim endeksleri dahil edilmiştir. Değişkenlerin farklı mertebeden durağanlığı dikkate alınarak, ARDL modeline dayalı sınır testi uygulanmıştır. Çalışma sonucunda, sınır testi %5 anlamlılık düzeyinde geçerli olmuş, değişkenler arasında uzun dönem ilişkisi tespit edilmiştir. Fakat Marshall-Lerner koşulunu temsil eden reel döviz kuru katsayısı istatiksel olarak anlamsız çıkmıştır. Dolayısıyla, Marshall-Lerner koşulu Çin Halk Cumhuriyeti için geçersiz olmuş, ayrıca Çin'deki döviz kurunun iki ülke arasındaki dış ticaret dengesini etkileyen faktör olmadığı kanıtlanmıştır.
The relationship between financial development and economic growth: Evidence from BRICS and Turkey

Bu çalışma temel olarak finansal kalkınma ile ekonomik büyüme arasındaki doğrusal ve nedensellik ilişkilerini BRICS Ülkeleri ve Türkiye'den deneye dayalı bulgular sunularak incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmada, uygulanabilir politika çıkarımları elde edilebilmesi amacıyla finans ve büyüme literatürü derinlemesine incelenmiş, finansal piyasalar ile büyüme arasındaki teorik bağ detaylı bir şekilde açıklanmış ve son olarak panel regresyon metodu ile Granger Nedensellik testleri tahmin edilmiştir. Ampirik testler 1994 ile 2011 yıllarını içeren panel veri seti kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Finansal piyasalar sektörlere özgü etkilerin incelenebilmesi açısından bankacılık sektörü ve menkul değerler piyasası olarak iki alt sektöre ayırılmıştır. Bankacılık sektörünün kalkınmışlığı için kullanılmış olan göstergeler özel sektöre verilmiş olan kredilerin GSYİH'ya oranı, mevduat bankalarına ait olan varlıkların GSYİH'ya oranı ve geniş para arzının GSYİH'ya oranı iken menkul değerler piyasası kapitalizasyonunun GSYİH'ya oranı ve menkul değerler piyasası işlem hacminin GSYİH'ya oranı menkul değerler piyasasının gelişmişliği için seçilmiştir. Panel regresyon test sonuçlarına göre tüm bankacılık sektörü göstergelerinin istatistiksel olarak anlamlı olmasına rağmen sadece özel sektöre verilmiş olan krediler ekonomik büyüme ile pozitif ilişkiye sahip olduğu görülmüştür. Ayrıca tüm menkul değerler piyasası gelişmişliği göstergeleri istatistiksel olarak anlamsız bulunmuştur. Granger Nedensellik testi sonuçları bankacılık sektörü için talep takipli kalıbı işaret ederken menkul değerler piyasası gelişmişliği ile ekonomik büyüme arasında nedensellik ilişkisine rastlanamamıştır.
Türkiye şeker piyasası işleyişi özelinde bir ekonomik model olarak kooperatif: Tarım sanayi entegrasyonu ve Pankobirlik incelemesi

Kooperatifler, belirli bir alanda ortak fayda elde edebilmek için ekonomik birimlerin bilinçli ve gönüllü şekilde bir araya gelerek, işbirliği yapmak amacıyla oluşturduğu ortaklı kuruluşlardır. Piyasa mekanizması içinde kooperatifler mal ve hizmetlerin alınmasında ve pazarlanmasında/satılmasında ortaklarının pazarlık ve rekabet gücünü arttırma, sermaye birikimini sağlama ve sürdürülebilir kılma, piyasaların yapısını ve işleyişini düzenleme görevlerini üstlenir ve ekonomik büyümeye katkıda bulunurlar. Bu amaçla tezin ilk bölümünde kooperatifleşme ve tarım-sanayi entegrasyonunda kooperatiflerin rolü üzerinde durulmuş. İkinci bölümde ise üst birlik örgütlenmesini tam olarak sağlamış ve şeker piyasasını düzenleme konusunda etkin rol oynayan Pankobirlik ele alınmıştır. Pankobirlik faaliyet gösterdiği şeker sektöründeki yasal düzenlemeler çerçevesinde şeker fabrikalarını bünyesine katarak tarım sanayi bütünleşmesinde başarılı bir dikey entegrasyon gerçekleştirmektedir. Ayrıca kooperatif üyelerine tarımsal girdi temin eden ve üretilen ürünlerin daha etkin şekilde değerlendirilmesini sağlayan ve nihayetinde sürdürülebilir büyümeyi hedefleyen yatırımları hayata geçirmektedirler. Bu nedenle, ekonomik model olarak koopeartif yapılanmasının Pankobirlik örneği ve Türkiye şeker piyasası üzerinden değerlendirilmesi, diğer iyi uygulama örnekleri ile karşılaştırılması bu başarılı örgütlenmenin yaygınlaştırılması adına önemlidir. Ayrıca şeker, dünyada devlet müdahalesine en çok maruz kalan ürünlerden biridir. Üretim ve tarife kotaları, yüksek korumalar ve ticaret antlaşmaları, ülkelerin uyguladığı politikalar dünya şeker ticaretine kısıtlamalar getirmektedir. Türkiye şeker sektöründe de dünya şeker piyasalarında olduğu gibi yasal düzenlemeler ile kontrol altında tutulmaya çalışılmaktadır. Bu yasal düzenlemelere ek olarak Türkiye şeker sektörü piyasaya kamu, özel sektör ve kooperatif yapılanmalarının ürün arz etmesi sebebiyle de farklılaşmaktadır. Bu nedenle de Pancar Ekicileri Kooperatiflerinin ekonomik etkinliklerinin şeker piyasasındaki diğer iki oyuncunun yani kamu ve özel sektör işletmelerinin işleyişi ve ekonomiye katkıları anlamında değerlendirmek tarımda sürdürülebilir ekonomik kalkınma için önem taşımaktadır.
Resmi ihracat kredi sigortası: Türk-Eximbank örneği ve karşılaştırılması

İhracatı arttırmak için verilen nakdi teşviklerin yerini günümüzde gayri-nakdi teşvikler almıştır. Bu teşvikler, GATT kurallarına uygun ve uluslararası rekabeti bozmayacak şekilde verilmektedir. İhracat kredi sigortası programı ise, ihracatçıları ticari ve politik risklere karşı koruma altına alan bir sistemdir. Bu nedenle, ihracat kredi sigortası, ihracatçılara fmansal açıdan güvenlik sağlamakta ve bu güvence ile birlikte ihracatçıların yeni piyasalara girme gücünün artacağı beklenmektedir. Böylece dolaylı da olsa ihracat artışı sağlanabilmekte ve ihracat teşvik edilmiş olmaktadır. Kısaca; tez ihracat kredi sigorta hizmetinin ihracattaki etkilerini ve bu hizmeti veren Türk-Eximbank'in uygulamalarını konu edinmektedir. Ardından, ABD ve Güney Kore ihracat kredi ve sigorta uygulamaları kısaca analiz edilmiş ve Türk- Eximbank uygulamaları ile karşılaştırılmıştır.
Measuring self-selectivity via generalized Condorcet rules

Bu tez çalışmamızda, sosyal seçim fonksiyonlarının kendini-seçerliğini ölçmeye yarayan bir yöntem sunulmaktadır. Koray'dan dolayı, nötr ve oybirlikçi bir sosyal seçim fonksiyonu ancak ve sadece diktatörlük olduğunda evrensel kendini-seçerdir. Bu yüzden, bu çalışmada, sosyal seçim fonksiyonlarının test kümesi, tek-değerli genelleştirilmiş Condorcet kuralları inceltmelerine sınırlandırılmaktadır. Bu kısıtlama altında, diktatörlük olmayan kendini-seçer sosyal seçim fonksiyonları olduğu gösterilmektedir. Ayrıca, sosyal seçim fonksiyonlarının kendini-seçerlik kuvvetlerine göre karşılaştıllmasını sağlayan kendini-seçerlik derecesi kavramı tanıtılmaktadır. Kendini-seçerlik kavramı yerel hale getirildiği zaman, elde edilen genelleştirilmiş Condorcet fonksiyonlarının sosyal seçim fonksiyonlarının test kümesi için uygun olduğu gösterilmektedir.
Türkiye'nin uzakdoğu ülkeleri ile ekonomik ve ticari ilişkileri

Sosyal, kültürel ve ekonomik olarak hızla değişen ve gelişen dünya, teknolojinin de gelişmesiyle ülkelerin etkileşimlerini arttırmış, sınırların ortadan kalktığı küresel bir pazara dönüşmüştür. Ülkeler ekonomilerinde büyüme trendi yakalayabilmek adına birbirleri ile entegre olarak bölgeselleşme ve küreselleşme yönünde eğilim göstermişlerdir. Bu doğrultuda ekonomik kuruluşlar, ticari anlaşmalar, gümrük tarifeleri ve serbest ticaret alanları oluşturmuşlardır. Gelişmekte olan ülkeler arasında yer alan Türkiye de bu kuruluşların içerisinde bulunmuş, anlaşmalar yapmış ve dış ticaretinde gümrük tarifeleri uygulamıştır. Bu bakımdan Türkiye, dünyanın birçok ülkesi ile olduğu gibi Uzakdoğu ülkeleri ile de ekonomik ve ticari faaliyetlerde bulunmuştur. Çalışmanın temel amacı, seçilmiş olan beş Uzakdoğu ülkesi Çin, Japonya, Güney Kore, Endonezya ve Singapur'un temel ekonomik göstergelerini analiz ederek bu ülkelerin Türkiye ile ekonomik ve ticari ilişkilerinde itici güçlerin neler olduğunu ortaya koymaktır. Bu hedef ışığında Türkiye'nin beş Uzakdoğu ülkesi ile ilişkileri verilerle desteklenerek dış ticaretin geliştirilmesi için neler yapılması gerektiği ve hangi bakımdan eksik kalındığı hakkında bilgi verilmektedir. Çalışma sonunda Türkiye'nin Çin, Japonya, Güney Kore ve Endonezya gibi büyük ülke ekonomilerinde yaptığı ticarette oldukça yüksek açıklar verdiği ancak Singapur ile hacim olarak küçük olan dış ticaretinde fazla verildiği görülmektedir.
Credit risk modeling in corporate and international finance & internal rating system methodology

2008 yılında başlayan ekonomik kriz ile birlikte tüm dünya ekonomileri resesyona girdi. Bu dönem itibariyle hem arz da yaşanan hem de talebe bağlı değişkenlik gösteren etmenlerin de etkisiyle bankaların borçlanma ve kredi verme yetilerinde ciddi değişmeler oldu. Kredi kanallarında ve teminatlarda gerçekleşen bozulmalar neticesinde finansal para piyasaları derin bir yara almış ve yıkım derecesinde kötü sonuçlar ortaya çıkmıştır. Para piyasalarında yaşanan bu değişim neticesinde yatırımcılar ticari yatırım kağıtlarından çıkarak daha güvenli yatırım piyasalarına yönelmiş bu da para döngüsünün kaosa sürüklenmesine sebep olmuştur. Bu bağlamda yaşanan bu kriz ile yüzleşen insanların finansal sorumlulukları su yüzüne çıkmış, finansal hususlardaki yaşanan varlık erimesi yaşamlarını direk etkilemiştir. Tüm dünya işte bu süreçte nereye varacağı bilinmeyen bir duruma gitmiş ve borçlanabilme yetisinde zararlar oluşmuştur. Bu zarar ciddi manada bankacılık faaliyetlerini de etkilemiştir. Kağıt üzerinde uygulanan risk yönetimi faaliyetleri gerçek olarak uygulanamamış, finans devlerinin borçlulukları gün ve gün artmaya devam etmiştir. Bu bağlamda ben de krediler yönetimi ve kredi türleri, kredi derecelendirme, kredi risk yönetimi, skorlama ve süreçleri, ayrıştırma fonksiyonları, kredilendirme süreçlerinde doğrusal regresyon modelleri, kredi ölçüm teknikleri, geri ödeyememe risklerini anlatmaya çalıştım. Çalışmam içerisinde üstel dönüşümler, niceleyici model & nitelik modellerinin ölçümlenmesini ve kalibrasyonunu, kredi modellemelerini açıklayarak bunun Türk bankacılık sistemi içerisindeki kredi portföy riskine, kredi risk modellerine ve rating bileşenlerine etkisini anlattım.
Sermaye piyasası aracı mali kurumlar mali bünye yeterlilikleri ve risk faktörü

Sermaye Piyasasının gefişmesinde piyasanın kurumsallaşması gerekli ve önemli bir önkoşul olmakla birlikte sistemin devamı ve sağlamlılığı piyasa katılımcılarına karşı güvenin sağlanmasında yetersizdir. Bu nedenle düzenleyici bir otoriteye ihtiyaç duyulur. Piyasaya olan güvenin ve katılımın arttırılması, yatırımcının haklannı korumak ve piyasadaki işlemlerin rahat gerçekleştirilmesi yanında genel olarak piyasanın istikrarının sağlanması bu otoritenin amaçlan arasında sayılabilir. Dünya ekonomilerinin liberalizasyonu, mali piyasalarda ulusal ve uluslararası alanda rekabetin ortaya çıkmasına ve sonuçta piyasa aracı kurumlarının temel olarak piyasa paylarını korumak ve geliştirmek amacı iie risk üstlenmeye yönelmelerine neden olmuştur. Dünya mali piyasalarındaki entegrasyonun gelişmesi, birbirlerine bağlılığın artmasını beraberinde getirerek krizlerin piyasalar arasında yayılmasına neden olur. Bu gerçek de, sermaye yeterliliğinin sadece ulusal değil bunun yanında uluslararası istikrar için ciddi bir faktör olduğunu düşündürür. Kısaca, aracı kurumlar ve sonuç itibari ile tüm mali piyasalar, birçok riske açıktırlar ve bu nedenle bünyelerinin kırılganlığının artması durumu ile karşı karşıyadırlar. Aracı kurumların başarısızlığa düşmelerine karşı, mali durumlarının güçlendirilmesinde, ilk önce faaliyetlerini yerine getirirken maruz olabilecekleri risklerin tesbit edilip, sermaye yeterliliğinin daha sonra kararlaştırılması gerekir. Şu andaki duruma bakıldığında ise, sermaye piyasalannda işlem gören araçiardaki çeşitlenmenin artması nedeni ile aracı kurumların karşı karşıya oldukları risklerin oldukça arttığı görülür. Bu riskleri kapsamayan düzenlemelerin aracı kurumların başarısızlık tehlikesinin daima bulunacağından dolayı yetersiz olduğu görülür. Mali sistemin fonksiyonlarını yerine getirebilmesi, içsel olduğu kadar dışsal şoklara karşı mali yapının kırılganlığının azaltılması için işaret edilen muhtemel risklere düzenleyici otorite tarafından sermaye gereklilikleri düzenlemelerinde yer verilmesi gereklidir.
An assessment of new regionalism: the case of Turkey

Bu çalışma Yeni Bölgecilik literatürünü analiz etmektedir ve Yeni Bölgecilik'i kullanarak Türkiye'nin ulus-altı bölgeleri için belirlenen yenilenmiş planlama gündemini değerlendirmektedir. Bu amaçla, ilk olarak, 1923'te Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasını takiben bölgesel kalkınma planlamasının tarihi tartışılmaktadır. Daha sonra, kökeninin değerlendirilmesinden başlanarak, Yeni Bölgecilik incelenmektedir. Yazının temel kavramları sunulmaktadır ve aleyhinde yöneltilmiş olan sert eleştiriler derinlemesine araştırılmaktadır. Bugün, Yeni Bölgecilik bölgesel çalışmalardaki baskın söylemi oluşturmaktadır ve uluslararası kurumların bölgesel planlama gündemlerine dikkate değer katkı sağlamaktadır. Türkiye'nin politik ve ekonomik meselelerinde önemli etkileri olan Avrupa Birliği de bu kurumlardan biridir. Bu yüzden, Helsinki Zirvesi'ni takiben yoğunlaşan Avrupa Birliği ilişkileriyle beraber, yazının Türkiye'nin bölgesel kalkınma stratejilerine nüfus etmesi kaçınılmaz olmuştur. Bu tez, Yeni Bölgecilik'in yayılması altında gruplandırılabilecek olan tam olarak bu spesifik bölgesel kalkınma stratejilerini araştırmaktadır. Bu amaçla, Devlet Planlama Teşkilatı, Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme Dairesi Başkanlığı ve Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından son on yılda hazırlanmış olan bazı kamu planları ve belgeleri taranmaktadır. Ortaya çıkan sonuç, bu planların adım adım değerlendirilmesinde işaret edildiği gibi, pek çoğunun yoğun bir biçimde Yeni Bölgecilik yazınıyla karakterize olduğudur. Bu çalışma eleştirileri dikkate alarak Türkiye'deki Yeni Bölgeci politikaları yeniden şekillendirmeyi amaçlayacak olan gelecekteki olası çalışmaların önünü açmaktadır.
Enerji ve ekonomi ilişkisi çerçevesinde hidrojen alternatifi: İzlanda ve Türkiye uygulaması

İnsanoğlu yaşamı boyunca enerjiye ihtiyaç duymaktadır. Günlük tüketimden üretime kadar uzanan süreçte enerji kaynaklarına olan talep hızla artmaktadır. Bu talebin fosil yakıtlar kullanılarak karşılanmasının 2050 yılından itibaren yavaşlama sürecine girmesi beklenmektedir. Ayrıca fosil yakıtların iklim değişikliği konusunda yarattığı etkiler somut bir şekilde görülür hale gelmiştir. Yeni enerji kaynaklarına olan talep gün geçtikçe artmakta ve hidrojen alternatifine birçok ülke ve dünya kamuoyu tarafından oldukça önem verilmektedir. Hidrojenin en önemli özelliği sürdürülebilir bir enerji kaynağı olması ve çevreye zarar vermeyen bir özelliğe sahip bulunmasıdır. Gelişmiş ülkeler büyümesini sürdürebilmek için fosil kaynaklarının hemen hepsini en verimli şekilde kullanırken yenilenebilir ve çevreye duyarlı enerji kaynaklarını da en yüksek kapasitede kullanmaktadırlar. Özellikle İzlanda enerji sistemlerini 2030 yılında hidrojen odaklı olarak programlamakta ve hidrojen odaklı yasal düzenlemeler yapmaktadır. Çalışmada hidrojen enerji sistemlerine geçiş hazırlığındaki İzlanda'nın enerji tüketimi ve büyüme oranları arasında yapılan ekonometrik uygulamada büyümenin enerji tüketimindeki artışın nedeni olduğu tespit edilmiştir. Türkiye'de ise böyle bir sonuca ulaşılamamıştır. Bu sonucun en önemli nedeni Türkiye'de kişi başına elektrik tüketiminin çok düşük olmasıdır. Sonuç olarak, Türkiye hidrojen enerji sistemlerine geçiş için gerekli olan ileri teknolojiye yatırım yapmalıdır. En ucuz hidrojen üretimi güneş ve jeotermal enerjiden sağlanmaktadır. Türkiye'de bu kaynakların bol olması hidrojene geçişte ve hidrojenin evsel ve endüstriyel kullanımında maliyetleri azaltmasından dolayı önemli bir avantaj olarak görülmektedir. Çalışma sonucunda hidrojen gibi yeni enerjilere geçişin enerji teknolojilerindeki gelişmeler ve Çin ile Hindistan'ın enerji taleplerindeki beklenmedik artışlar nedeniyle 2030'dan önce gerçekleşmesi beklenmektedir.
Kalkınma ve inşaat sektörü: Türkiye örneği

İnşaat sektörü bir üretim sürecine sahip olması ve mekan yaratması nedeniyle kapitalist ilişkiler içerisinde önem arz etmektedir. Sektör üretim alanının fiziki altyapısını oluştururken aynı zamanda kentsel alanın gelişimini de sağlamaktadır. Dünyada inşaat sektörü yatırımları gelişmekte olan ülkelere kaymaktadır. Sektörün finans ve uluslararası ticaretle ilişkisi yoğunlaşmaktadır. İnşaat sektörü ileri-geri bağlantılarıyla bu ülkelerdeki ekonomik büyümeyi etkilemektedir. Gelir dağılımı, istihdam, dış ticaret, çalışma koşulları gibi kalkınma hedefleri ise yapısall dönüşüm politikalarına ihtiyaç duymaktadır. İktisadi büyüme bir önceki döneme göre hasıla artışını iktisadi kalkınma ise kalkınma hedeflerindeki bütünsel ve nitel bir değişimi ifade etmektedir. Bu çalışmanın özgün tarafı da burada ortaya çıkmaktadır. Türkiye'de 2002 yılı sonrasında ülke ekonomisinde ve inşaat sektöründe oluşan büyüme, kalkınma hedefleri bağlamında anlatılmaya çalışılmaktadır. Bu büyümenin kalkınma hedeflerini gerçekleştirmediği vurgulanmaktadır.