turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Büyükşehir belediyesi ve bazı ilçe belediyelerinin kültürel harcamaları

Kültür, toplumların geçmişşten günümüze sanat, dil, din, bilim, örf ve adetlerinin bütününü ifade eder. Globalleşen dünyada kültür çeşitliliğinden ve sunumuna ilişkin farklı görüşlerin olmasıyla kültür politikalarına ihtiyaç duyulmuştur. Devlet, bakanlıklarında ve yerel yönetim birimlerinde kültür alanında harcama kalemleri ve müdürlüklerine yer verilmiştir. Ülkelerin kültür politikası çeşitliliği modern politik ekonomi alanında sanatın politik ekonomisi önemli bir yere sahip olmuştur. Bu çalışmada yukarıda bahsedilen öneme dayanılarak Türkiye'de 16 tane büyükşehir belediyesinin ve ilçe belediyelerinin kültürel harcamaları teorik ve ampirik olarak incelenmiştir. Belediyelerin kültürel faaliyet algıları belediyelerin yıllık faaliyet raporları göz önünde bulundurularak sınıflandırılmıştır. Siyasi tercihler ve bölgesel farklılıklar gibi çeşitli bağımlı değişkenlerle ekonometrik tahminler kullanılmıştır. Dünyadan da örneklerle karşılaştırmalı analiz yapılmıştır. Buna göre büyükşehir belediyelerinin ve ilçe belediyelerinin kültüre ayrılan kaynaklarının ve kültür algısının belediyelerin iktisadi koşullarının yanı sıra siyasi tercihlerden ve bölgesel yapıdan etkilendiği öngörülmüştür.
A comparison of stochastic models of natural gas consumption: An application for Turkey

Bu tezde, sürekli stokastik modeller aracılığıyla, doğal gaz tüketiminin dinamik davranışı modellenmektedir. Burada, kesikli modellerin aksine, sürekli modellerin sahip olduğu belirli avantajların modelleme sürecine dahil edilmesi hedeflenmektedir. Sürüklenme ve volatilite terimleri için çok sayıda seçenek sunmaları ve herhangi bir tahmin periyodu için geçerli olabilecek olan analitik çözümler önermelerinin yanı sıra, sürekli modeller, yüksek frekanslarda daha güvenilir tahmin yapılmasını kolaylaştırdıklarından, koşullu yükümlülüklerin fiyatlanmasında da kullanılabilmektedirler. Ayrıca, tüketici başına düşen doğal gaz tüketim serisinin durağanlık, ortalamaya dönme, yüksek mevsimsellik etkisi ve serisel korelasyon içerdiği de gösterilmiştir. Gözlemlenen empirik özellikleri dahil edecek şekilde, ortalamaya dönmeli bir stokastik süreç ile stokastik Gompertz difüzyon modelleri önerilmekte ve İstanbul'a ait olan günlük doğal gaz tüketim verilerine uygulanmaktadırlar. Farklı tahmin periyotları için gerçekleştirilen geriye dönük testler aracılığıyla yapılan kıyaslamalarda, ortalamaya dönmeli stokastik sürecin, stokastik Gompertz difüzyon modeline göre, daha avantajlı olduğu sonucuna varılmıştır. Burada incelenen modellerin, fiyatlama aşamasındaki olası sonuçlarını gözlemleyebilmek adına, iki örnek sözleşmenin fiyatlaması gerçekleştirilmiş ve modellere göre sonuçların çok değişken olduğu görülmüştür. Buna dayanarak, fiyatlama aşamasındaki model seçiminin çok önemli olacağı sonucuna varılmıştır.
Maliye politikası aracı olarak teşvik politikaları ve Türk teşvik sisteminin değerlendirilmesi

Devletler üretim, ihracat ve istihdamı artırmak ve özellikle ekonomik daralma dönemlerinde bu göstergelerin sert düşüşlerini engellemek amacıyla teşvik politikalarını maliye politikası aracı olarak etkin uygulamalarla kullanmaktadırlar. Bu politikalar uluslararası rekabetin önem kazandığı günümüz küreselleşen dünyada, bu yönüyle de büyük önem taşımaktadır. Teşvik politikaları üretim artışı yoluyla ekonomik büyüme ve kalkınmayı sağlama, ülkenin rekabet gücünü arttırarak dünya ticaret hacminden daha fazla pay alma ve dolayısıyla dış ticaret açığını azaltma, bölgesel dengesizlik sorunuyla mücadele etme ve istihdam artışı sağlama fonksiyonlarına sahiptir. Türkiye'de uygulanan teşvik sistemi 2012 yılında alınan Bakanlar Kurulu Kararı ile önemli değişikliklere uğramıştır. Bu yeni teşvik sistemi; yatırım teşvikleri için birden fazla mekanizmadan oluşurken, KOBİ'lere yönelik olarak verilen destekler ağırlıklı olarak proje bazlı destek mekanizmaları ile KOSGEB ve Ticaret Bakanlığı bünyesinde uygulanmaktadır. Yeni teşvik sistemi kapsamında bölge ve sektör bazlı uygulamalar ayrıştırılmakta, öncelikli bölge ve sektörler teşvik mekanizmalarıyla artan oranlı olarak desteklenmektedir. Bu şekilde devletin gelişmesini istediği bölge ve sektörlere pozitif ayrımcılık uygulanmaktadır. Ancak destek mekanizmalarından da görüldüğü üzere, farklı kurumlar tarafından birbirinevbenzer destekler uygulanmakta, ayrıca fazla sayıda kurumun uygulayıcı olması çok başlılığa sebebiyet vermekte ve sistemi karmaşık hale getirmektedir. Bu çalışmanın amacı; bir maliye politikası aracı olarak teşvik politikalarını genel olarak ele alarak, Türk teşvik sistemini değerlendirmek ve sistemdeki mevcut sorunlarla ilgili çözüm önerileri sunmaktır. Çalışmada ana hatlarıyla teşvik politikaları, Türkiye'de uygulanan yatırım teşvikleri, ihracat teşvikleri ve KOBİ'lere sağlanan devlet teşvikleri ele alınmıştır.
Türkiye'de kayıt dışı ekonomi ile mücadele ve elektronik vergi sistemleri

Kayıt dışı ekonomi, son 30 yıl içinde dünya ekonomisinde önemli bir boyuta ulaşmıştır. Devletlerin büyük yatırımlar yapmaları ve kamu harcamalarındaki artışların finanse edilmesi amacıyla ekonominin üzerine yükledikleri vergi yükü, kayıt dışı faaliyetlerde artışların olmasına neden olmaktadır. Bu çalışma ile kayıt dışı ekonomiye ilişkin bir değerlendirme yapılarak, kayıt dışı ekonominin gidişatını saptamak, Türkiye'nin OECD içerisindeki durumuna bakmak, yapılan yeni projeler neticesinde kayıt dışı ekonominin engellenmesinde sağlayacağı faydaların incelenmesi hedeflenmektedir. Bu amaçla, kayıt dışı ekonomi tanımından bahsedilmiş ve buna bağlı olarak kayıt dışı ekonominin var olmasına neden olan etkenler sıralanmıştır. OECD ülkelerinin ekonomilerinin durumu geçmişş yıllardaki çalışmalar ile yansıtılmaya çalışılacak, Estonya ve Türkiye özelinde kıyaslamalar yapılarak ülkelerin gelişme safları hakkında analizlerde bulunulacaktır. Tezin son aşamasında kayıt dışı faaliyetlerin engellenmesine yönelik çalışmalar ve Gelir idaresi Başkanlığınca gerçekleştirilen elektronik takip ve analiz sistemlerinin ekonomimize sağlayacağı katkılar anlatılacaktır.
Finansal serbestleşme, kriz ve finansal işlem vergileri

Finansal serbestleşme politikaları, 1970'li yıllarda gelişmiş ülkelerde, 1980'li ve 1990'lı yıllarda gelişmekte olan ülkelerde hayata geçirilmiştir. Bu kapsamda ülkeler, finansal sistem üzerindeki kontrolleri kaldırmışlar, devletin rolünü en az düzeye indirerek sermayenin önündeki giriş ve çıkışları serbest hale getirmişlerdir. Söz konusu politikaların altında yatan en temel amaç, yatırımlar için ihtiyaç duyulan sermayeye daha düşük maliyetlerle erişmek olmuştur. Öte yandan, finansal serbestleşme politikalarını hayata geçiren ülkelerin büyük çoğunluğunun bir süre sonra kriz ve istikrarsızlıklarla karşı karşıya kalması finansal serbestleşmenin sorgulanmasına neden olmuştur. Yaşanan bu kriz ve istikrarsızlıkların ardından finansal işlem vergileri bir önlem niteliğinde sıklıkla tartışılmıştır. Bazı ülkelerde bu vergilerin uygulandığı görülmektedir. Finansal işlem vergilerinin önce IMF ardından AB'nin gündemine gelmesinde küresel kriz etkili olmuştur. Finansal işlem vergileri, finansal araçların alım ve/veya satımına getirilen düşük oranlı, ad valorem esaslı bir vergi niteliğindedir. Verginin başlıca amaçları finansal piyasalardaki kısa vadeli spekülatif işlem hacmini azaltmak ve bu yolla volatiliteyi düşürmek ve devlete gelir sağlamaktır. Bunun yanında küresel kamusal malların finansmanına katkı koymak ve vergilemede adaleti tesis etmek de diğer amaçlarıdır. Türkiye açısından bakıldığında finansal işlem vergileri, finansal istikrarsızlıkların azaltılması ve kamu gelirlerinin arttırılması amacıyla uygulamaya konabilecek yeni bir vergi önerisi niteliğinde görünmektedir.
Vergi Usul Kanunu kapsamında vergi hataları ve düzeltme yolları

Vergileme sürecinin tarafları olan devlet ve mükelleflerin bu süreç içinde zaman zaman karşı karşıya geldikleri görülmektedir. Devletin sunmak zorunda olduğu mal ve hizmetlerin üretimini karşılamak üzere finansman arayışında olması ve bu finansmanın büyük ölçüde vergilere dayanması, mükelleflerin de gelirlerinin azalmaması güdüsüyle hareket etmesi dolayısıyla daha az vergi ödemek istemeleri tarafların çıkarlarının çatışmasına neden olmaktadır. Taraflar arasında meydana gelen bu uyuşmazlıkların çözümünde idari ve yargısal yollar kullanılmaktadır. Vergi hataları ve düzeltme kurumu da idari çözüm yollarından birisi olarak Vergi Usul Kanunu'nun 116 -126. maddeleri arasında düzenlenen, vergilendirme işlemlerinin tüm aşamalarında vergi idaresi ve mükellef arasında vergiye ait hesaplarda ya da vergilendirmede yapılan hatalar nedeniyle eksik veya fazla vergi istenmesi ya da alınması durumuyla karşılaşan mükelleflerin konuyu yargı organlarına taşımaksızın barışçıl yollardan mevcut uyuşmazlığa son verilebilmesi amacıyla düzenlenmiş idari bir yoldur. Vergi hatalarının düzeltilmesi mükelleflerin yazılı talepleri ile ya da idarece re'sen yapılabilmektedir. Mükellef talebi üzerine düzeltmede, talebin vergi davası açma süresinde yapılıp yapılmadığına göre süreç farklı ilerleyecektir. Vergi dairesi başvuruyu haklı görürse düzeltme fişi ile hata düzeltilir. Talep reddedilirse mükelleflerin şikayet yolunu kullanmalarının önü açılmış olmaktadır. Mükelleflerin bu son başvurusunun da reddi ile idari aşama son bulur ve artık uyuşmazlık yargı mercilerine taşınmış olmaktadır.
Türkiye için optimal akaryakıt vergisi

Türkiye benzin, dizel ve sıvılaştırılmış petrol gazı tüketiminde uyguladığı Özel Tüketim Vergileri ile en yüksek akaryakıt vergi oranına sahip olan ülkelerden biridir. Bu nedenle yüksek akaryakıt fiyat ve vergileri kamuoyunun ve akademinin gündeminde bulunmaktadır. Bu tez, Türkiye için optimal benzin ve otogaz vergisini tespit etmeye çalışmaktadır. Bu amaçla, optimal vergi literatüründe yaygın olarak kullanılan genel denge modelinden faydalanmaktadır. Çalışmada statik, kapalı bir ekonomide, temsili hanehalkının fayda fonksiyonunu maksimize ettiği, devletin ise hanehalkının dolaylı fayda fonksiyonunu kullanarak akaryakıt vergilerini optimize ettiği varsayılmaktadır. Elde edilen ikinci en iyi optimal vergi, trafik sıkışıklığı, trafik güvenliği, gürültü, hava kirliliği ve iklim değişikliği gibi dışsallıkların maliyetlerini ve devlet bütçesinde tüketim ile işgücü vergilerinin dengesini yansıtan daha geniş mali sistem etkilerini gösteren bileşenlere ayrılabilmektedir. Bu tezin bulguları, benzin ve otogaz üzerindeki mevcut vergilerin optimal seviyenin üstünde olduğuna yönelik iddiaları doğrulamaktadır. Temel varsayımlar altında, optimal vergiler benzin ve otogaz için 1 ,5TL/l ve 0,43 TL/l olarak hesaplanmakta ve mevcut seviyeden sırasıyla % 31 ve % 51 daha düşük bulunmaktadır. Ayrıca, mevcut vergilerin optimal seviyeye indirilmesi durumunda hanehalkının refah kazancı, senelik yaklaşık 1,5 milyar TL olarak hesaplanmaktadır. Dışsallık maliyetlerinde yapılan tahminlerin değişimini dikkate alan duyarlılık analizleri, optimal verginin mevcut vergi seviyesine ulaşmasının olası olmadığını gösterirken, optimal benzin vergisi seviyesinin marjinal gelir vergisinin yükündeki değişime oldukça hassas olduğunu ortaya koymaktadır. Bu bulgu, optimal vergi seviyelerinin belirlenmesinde, vergi gelirlerinin nasıl kullanıldığının çok büyük öneme sahip olduğuna işaret etmektedir
Vergi uyuşmazlıklarının yargısal aşamada çözümü : Bölge İstinaf Mahkemeleri

Bu tez çalışmasında, Türk vergi yargı sistemindeki 6545 sayılı kanunla hukuk sistemimize giren olağan kanun yollarından istinaf kanun yolu ayrıntılı bir şekilde anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmamızın konusunu oluşturan istinaf, ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın hem maddi hem de hukuki yönden bir üst yargı organı tarafından incelenmesidir. Kendine özgü yapısı olan idari yargı sisteminde istinaf kanun yolunun olmayışı birçok sorunu beraberinde getirmiştir. Bunun üzerine uzun çalışmalar sonucunda 18.06. 2014 tarihinde kabul edilen 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile idari yargıda istinaf kanun yolu hukukumuza girmiştir. Böylece Danıştay kendi üzerinde iş yükünden bir nebze kurtulmuş olup, içtihat mahkemesi vasfı kazanmıştır. İstinaf kanun yolunun kabul edilmesiyle birlikte idari yargıda 3 dereceli bir yapıya geçilmiştir. Buna istinaden mahkeme teşkilatında ve yargılama usulünde değişiklikler yapılmıştır. Yargılama sürecine olumlu katkılar sağlayacak bu değişikliğin beraberinde bir takım sorunları da getireceği muhtemeldir. Bu çalışmada, Türk İdari Yargı sisteminde 18 .06.2014'de kabul edilen ve uygulaması 20.07. 2016 başlayan istinaf kanun yolu ele alınacaktır. Çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, açıklamalara vergi yargısı kavramından başlanarak bölümün devamında vergi yargısında görevli mahkemeler, vergi yargılama usulü ve yargı kararlarına karşı başvuru yolları açıklanmıştır. İkinci bölümde öncelikle Türk idari yargı istinaf sisteminin tarihçesine değinilmiş ardından seçilmiş ülkelerin idari yargı istinaf sistemlerine yer verilmiş, böylece çeşitli ülkelerde istinaf uygulamasının görülmesi sağlanmıştır. Üçüncü bölüm ise bölge istinaf mahkemelerinin vergi uyuşmazlıklarını çözmedeki rolü ele alınmış, yargı sistemimize ne gibi katkılar sağlayacağı, vergi uyuşmazlıklarını çözme yolunda ne gibi artısı olacağı karar örnekleriyle açıklanmaya çalışılmıştır.
Sermaye azaltımı kavramı, etkileri, vergisel boyutu ve bir uygulama örneği

Sermaye kavramı farklı disiplinlerin geçmişşten günümüze gelişen çeşitli tanımlarıyla çok boyutlu bir kavram haline gelmiştir. İktisadi hayatın mali alana yansıması nedeniyle de sermaye kavramı pek çok yasal düzenlemelere de tabi tutulmuştur. Ticari hayatı düzenleyen TTK'da ve BK'da yer alan şahıs şirketlerinin şahsi sorumluluğuna karşın ticaret şirketlerinin sermayeleri oranında sorumluluğu bulunması, sermayenin korunması ilkesi kapsamında yasal düzenlemeleri beraberinde getirmiştir. Şirketlerin sermaye azaltımı kararları bazı durumlarda yasal zorunluluk haline gelirken, mali tabloların iyileştirilmesi, vergi planlaması, atıl kalan sermaye, bölünme gibi sermaye yapısı kararlarını etkileyen faktörlerle alınabilmektedir. Bu çalışmamızda sermaye kavramına açıklık getirilerek, teknik anlamda sermaye yapısının oluşumu ve değişimi incelenmiştir. Sermaye azaltımlarının çok taraflı etkileri ve vergisel sonuçları bulunmaktadır. Sermayenin korunması ilkesi çerçevesinde şirketlerin sermaye artırımları ve azaltımları bir bütün olarak sermayenin bileşenleri bakımından birbirleriyle ilişkilidir. Bu ilişki şirket sermayesinin azaltımındaki farklı vergisel sonuçlarla karşılaşılması durumu nedeniyle vergi planlamasında dikkate alınmalıdır. Sermaye artırımları sonucu ilave edilen iç kaynaklarla sermayesi teşekkül eden şirketler için azaltım kararlarında vergisel yükümlülük, azaltımın kaynağı, fon çıkışı gerektirip gerektirmediği ve azaltımın ayni yahut nakdi şekilde yapılmasına göre farklı sonuçlar doğurmaktadır. Sermaye azaltımına ilişkin uygulama örneğimizde açıklandığı üzere; şirketlerin sermaye yapıları ile artırım ve azaltımlardaki tercihlere göre farklı vergisel sonuçlara varılabilmektedir.
Vergi uyumu ve vergi idaresinin vergi uyumuna etkisi

Vergi uyumu mükelleflerin yükümlülüklerini baskı ve zorlama olmaksızın kendiliğinden tam olarak eksiksiz yerine getirmesi anlamına gelir. Mükellef ve vergi idaresi arasında vergilemenin doğası gereği problemler olabilir. Bu problemlerin vergi idaresince tek başına çözülmesi imkansızdır. Mükelleflerin eksiksiz vergi ödemeleri önemli bir davranıştır. Vergi yönetimleri için bu davranış, daha etkin bir vergi sistemi ve vergi hasılatının daha kolay yükselmesi anlamına gelmektedir. Diğer taraftan mükellefler için eksiksiz vergi ödemek, psikolojik manevi tatminler ifade edecektir. Vergi uyumunu geliştirebilmek ve bu doğrultuda politikalar üretebilmek için öncelikle vergi uyumunun kavramsal olarak sınırlarının belirlenmesi gerekmektedir. Sonrasında hangi etkenlerin vergi uyumunu olumlu etkilediği araştırılmalıdır. Vergi ödemek doğuştan gelen bir davranış değil, sonradan öğrenilen bir davranıştır. Dolayısıyla devlet ve vatandaş arasında vergi ödemek üzerine bir öğrenme süreci olmalıdır. Vergi uyumunun incelenmesinde konunun tüm psikolojik sosyal ve ahlaki yönleriyle değerlendirilmesi gerekmektedir. Vergi uyumunun geliştirilmesi uzun dönemde toplumsal olarak vergi ödemenin ahlaki bir davranış olmasına bağlıdır.
Mali devalüasyon: Euro bölgesi üzerine ampirik bir analiz

Tarihsel ve teorik temelleri Keynes'e kadar uzanan ancak günümüzdeki anlam ve işlevi Avrupa Birliği ülkelerinin yapısall özellikleri ve ekonomik zorluklarından doğan mali devalüasyon, işveren sosyal güvenlik primlerindeki indirimin eşanlı olarak katma değer vergisi oranındaki bir artışla telafi edildiği geleneksel olmayan bir maliye politikası uygulamasıdır. Bu politika esasen Euro Bölgesi ülkelerinin yaşadığı ekonomik sıkıntılardan ziyade para politikası yetkilerini Avrupa Merkez Bankasına devretmeleri ve dolayısıyla nominal devalüasyona başvuramama kısıtının bir sonucudur. Bu kısıt neticesinde nominal devalüasyonla sağlanılan dış ticaret dengesini iyileştirmeye yönelik hedef, mali devalüasyonun önerdiği vergi takası ile gerçekleştirilmek istenmektedir. Şöyle ki, teorik olarak işveren sosyal güvenlik primlerindeki azalış, ihraç mallarının birim maliyetlerini azaltarak rekabet avantajı sağlamakta, KDV'deki artışın ise ithal mallarının göreli fiyatlarını arttırması neticesinde ithalatı caydırmaktadır. Böylelikle dış ticaret dengesinde nominal devalüasyona benzer etkiler yakalanmaktadır. Ayrıca teorik ve ampirik yazında mali devalüasyonun yalnızca dış ticaret dengesini iyileştirmekle kalmayıp bütçe dengesini bozmadan mali konsolidasyon çabalarını desteklemekle beraber istihdam ve büyümede artış sağlandığına dair argümanlar söz konusudur. Bu çalışmada Euro bölgesi ülkeleri için 1995- 2018 yıllarını kapsayan dönemde dinamik panel veri analizi ile mali devalüasyonun kısa ve uzun dönemde net ihracat seviyesine olan etkisi sınanmaktadır. Analiz sonuçlarına göre mali devalüasyon, kuramsal beklentiyle uyumlu olarak kısa ve uzun dönemde net ihracat olumlu yönde etkilemektedir.
Modelling dependence structure for financial risk: A copula approach

Kopula dağılımları sıklıkla finansal çalışmalarda kullanılmaktadır. Korelasyona dayalı modellerin aksine bağımlılık yapılarını yorumlamak üzere daha kapsamlı bir yaklaşım sağlaması bu tercihin temelini oluşturmaktadır. Finansal zaman serileri ağır kuyruklu ve oynak bir yapıya sahiptir. Bu durum, bir piyasanın bağımlılık yapısını analiz etmek ve uç gözlemleri hesaba katarak piyasa risklerini öngörmek için bir kopula yaklaşımı gerektirmektedir. Ayrıca birçok piyasanın dolayısıyla birçok yatırım potansiyelinin ortak davranışları kopula sayesinde marjinal dağılımlardan bağımsız olarak incelenebilmektedir. Riske maruz değer, belirli bir pazar için yatırımın sonuçlarını tahmin etmede yatırımcıya yardım eder. Bir yatırımın risklerini açıklığa kavuşturmak için, hedeflenen piyasanın finansal yapısı, değişken yapıyı tanıyan hassas modelleme gerektirir. Bu çalışmada, gelişen piyasalar için, petrol ve hisse senedi getirileri arasındaki değişimin detaylı analizi yapılmıştır. Çalışmanın amacı, Brent petrol fiyatı ile gelişmekte olan piyasaların birbirinden nasıl etkilendiğini araştırmak ve ikili varlıkların risk ölçümlerini hesaplamaktır. Tüm veri setleri için uygun kopula dağılımları uyum iyiliği testi ile belirlenmiştir. Uç-değer gözlemlerine göre model tahmini yapılan veri seti için kuyruk bağımlığı yapısının parametrik olmayan kestirimi kullanılarak iki değişkenli kopulalar temelinde portföylerin riske maruz değerlerinin öngörümlemesi önerilmiştir. Benzetim çalışması ile parametrik ve parametrik olmayan tahminler karşılaştırılarak zamana bağlı kuyruk yapısındaki değişim gözlenmiştir. Daha sonra, eşit ağırlıklı varlıklara ait portföy, birikimli getirilerin benzetimi ile riske maruz değer hesaplanmış ve riske maruz değer için geriye dönüş testi ile geçerliliği sınanmıştır. Son olarak, Brent piyasası stres altında olduğunda market dinamiklerini gözlemlemek için Koşullu Riske Maruz Değer kestirimi uygulanmıştır.
Hizmet işletmelerinde maliyet-karlılık analizi ve turizm işletmesi uygulaması

Piyasalarda rekabetin artmasıyla beraber, işletmeler müşterilerinin memnuniyetlerini artırmak için çeşitli yöntemler kullanmaya başlamıştır. Bunlardan biri de fiyat- performans ilişkisidir. İşletmeler etkin bir fiyat- performans yönetimi için maliyetlerini doğru bir biçimde ölçmelidirler. Yeni teknolojiler üretim tekniklerini geliştirdiğinden, işletmeler bu konuda yeni bilgilere ihtiyaç duymaktadır. Bu bilgilerden biri de maliyet-hacim-kar bilgileridir. Maliyet-hacim-kar analizi firmanın gelir faaliyetlerinin maliyetleri nasıl etkilediğini belirlemek için kullanılır. Maliyet-Hacim-Kar analiz tekniği de işletmelerin karlılık durumlarını tespit etmek için en sık başvurdukları yöntemlerden biridir. İşletme sahipleri ve yöneticiler için önemli bir yere sahip olan başabaş noktası analizinden yararlanmak için muhasebe bilgi sistemlerine ihtiyaç vardır. Bu teknikler ve bilgiler yöneticilerin aldıkları kararlarda oldukça etkilidir.
Türkiye'de düzenleyici denetleyici kuruluşların bütçe yapılarının analizi: Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu örneği (2005 - 2014 Dönemi)

Bu çalışmanın amacı, Düzenleyici ve Denetleyici Kurum kavramını açıklamak, bu kurumların Dünya'daki gelişimi üzerinde durmak ve Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun görev-gelir ve bütçesel yapılarını inceleyerek kurum hakkında bilgi vermektir. Çalışmada öncelikle DDK kavramı, ortaya çıkışları, yayılma süreçleri, gelişimleri ve özellikleri ele alınmıştır. Ardından Dünya'da DDK örneklerine yer verilmiştir. Daha sonra, ikinci bölümde Türkiye'de DDK'ların ortaya çıkış nedenleri ve gelişimleri, yönetim yapıları ve türleri hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise, BDDK'nın son 10 yıllık bütçesi incelenmiş, bu yıllara ait gelir bütçeleri ve gerçekleşme durumları, ödenek ve harcama gerçekleşme durumları tablolar yardımıyla anlatılmış, ödenek ve harcama durumları grafik yardımıyla ortaya konulmuştur. Kurum bütçesi, DDK ve merkezi yönetim bütçeleri ile karşılaştırılarak bütçe büyüklüğü oransal olarak ortaya konmuştur. Yapılan harcamaların ve elde edilen gelirlerin kurumun kuruluş felsefesine uygun olduğu, kurumun kendi dinamikleriyle geliştiği, bütçe rakamlarının kurumun yıllık olarak ihtiyaçları karşıladığı, siyasi iradeden bağımsız hareket ettiği ve kuruluş da amaçlandığı gibi özerk yapıyı sürdürdüğü ortaya çıkartılmıştır.
Dünyada ve Türkiye'de kamu özel sektör ortaklığı: ulaşım hizmetleri örneği

Bu çalışma, iki ana bölümden oluşacak şekilde hazırlanmıştır. Hazırlanan birinci kısımda öncelikle Kamu Özel Sektör Ortaklığı kavramının literatür taraması yapılmıştır. Kavramlar tanımlanmaya ve sınıflandırmaya çalışılmıştır. Kamu altyapı hizmetlerinin özel sektör tarafından gerçekleştirilme usulleri kapsamında Kamu Özel Sektör Ortaklığı incelenerek avantaj ve dezavantajları ortaya konulmuştur. Oluşturulan ikinci kısımda çalışmanın amacı olan Kamu Özel Sektör ortaklığının ulaşım hizmetlerinde kullanım alanlarının açıklanması amacıyla kendi arasında iki bölüm oluşturulmuş ve ilk kısımda dünya genelinde kullanım alanları incelenmiştir. Verilen ülke örnekleri ile Kamu Özel Sektör Ortaklığının tercih nedenleri açıklanmıştır. Oluşturulan son bölümde ise Kamu Özel Sektör Ortaklığı'nın Türkiye'deki yeri ve önemi açıklanmış ve ulaşım sektöründeki kullanım alanları ve bu alanlara verilen örnek projeler yardımıyla Kamu Özel Ortaklığı modellerinin tercih nedenleri ayrıntılı olarak incelenmiştir. Kamu kesimi, ulaşım hizmetleri alanında oluşan altyapı hizmetlerini bazen yönetsel, bazen teknik, bazen de mali sıkıntılardan dolayı sürekli ertelemektedir. Kamu tarafından ertelenen bu altyapı hizmetlerinin gerçekleştirilmesinde kullanılan alternatif yöntem olarak, özel sektörün sürece dahil edilmesiyle oluşan Kamu Özel Sektör Ortaklığının ülkelere sağladığı faydalar ve maliyetler incelenmiştir.