turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
An archetypal analysis of E. M. Forster's fiction

Bu çalışma E. M. Forster' in mitolojiyi, sürekli olarak tekrarlanan mitolojik imgeleri ve arketipl'eri eserlerinde nasıl kullandığını ele almaktadır. Forster' in arketipsel imgeleri, kısa hikayelerine ve sırasıyla romanlarına göndermeler yapılarak analiz edilmektedir. Bu çalışmanın çerçevesi yanlızca Forster' m eserlerindeki mitolojik arketiplerin önemi ve bu arketiplerin oynadıkları rol ile sınırlıdır. Forster, eserlerinde modern yaşamın köksüzlüğünü ve güvensizliğini mitolojik motifler kullanarak ifade etmeye çalışmıştır. Kendisine ve doğaya yabancılaşan modern insanı mitolojik arketipler kullanarak gözler önüne sermiştir. Forster, mitolojik imgeleri en belirgin şekilde birer fantezi ürünü olan kısa hikayelerinde kullanmıştır. Kısa hikayelerindeki arketipler, doğa ve toprakla ilgili mitlerden ortaya çıkan arketiplerdir, ki bu arketipler daha sonraki eserlerinde de birleştirici arketipler olarak sürekli olarak karşımıza çıkmaktadır. Forster' in doğa ve vıtoprak arketiplerini A Passage to India adlı eserinden önceki tüm romanlarında yaygın bir şekilde kullanması oldukça ilginçtir. Forster, tüm eserlerinde klasik mitlere ait doğa ve toprak arketiplerini birleştirici unsurlar olarak, temel arketipler olarak kullanmıştır. Kullanılan yöntem arketipsel eleştiri metodudur. Arketipsel eleştiri, yüzyıllarca kültürden kültüre aktarılan ve artık hatırlayamadığımız dönemlere ait ortak bilinçaltımızdan bizlere miras olarak kalan ilk arketipleri ele alan bir eleştiri yöntemidir. Bir arketip, sıradan bir edebi sembolden farklı olarak bilinçaltımızm derinlikelerinde kökleşmiş, evrensel bir kimliği bulunan mitolojik bir semboldür. Çalışmanın 'Giriş'i olan birinci bölüm'de etkinliği fazla olan arketipsel yaklaşımlar ele alınmakta ve E. M. Forster' m eselerindeki mitolojik imgeleri ve arketipleri ele almak için en uygun arketipsel eleştiri yöntemi belirlenmektedir. İkinci bölüm'de doğa arketiplerinin en güzel örneklerinin bulunabileceği kısa hikayeler incelenmiştir. Üçüncü ve dördüncü bölümlerde Forster' m A Room with a View, ve Where Angels Fear to Tread adlı eserlerinde kullanmış olduğu karakter arketipleri üzerinde durulmaktadır. Beşinci bölümde The Longest Journey' deki karakter arketiplerinin trajik ve kahramansal yönleri ele alınarak karakter arketipleri daha geniş bir şekilde sunulmaktadır. Altıncı bölüm Howards End' deki arketipsel nitelik kazanan eşyaları ve sembolleri incelemektedir. Yedinci bölümde Forster' in bakış açısını tamamen genişlettiği, arketiplerine evrensel bir boyut kazandırdığı A Passage to India ele alınmaktadır. Bu çalışma Forster'ın yazma serüveninin fantezi türü ile başlayıp, evrensel değerleri ele aldığı kendi deyimiyle 'prophecy' ile sona erdiğini tartışmaktadır. Forster'ın bu gelişimine bağlı olarak kullandığı arketiplerde gelişmiş ve değişime uğramıştır.
Morality, redemption, and spirituality in Graham Greene's works

Bu çalışmanın amacı Graham Greene'in dört kitabında ahlak ve kefareti açıklamak ve aynı zamanda yazarlarını tanıtmaktır. Greene, ünlü bir modern romancı, oyun yazarı ve gazetecidir. İngiliz edebiyatına manevi bir boyut kazandırmıştır. Romanlar, kısa öyküler, denemeler, mektuplar ve otobiyografiler dahil çok sayıda kitabı yazmıştır. İngiliz edebiyatında eleştirmenler tarafından Katolik bir yazar olarak bilinir. Bu çalışmada konuyla ilgili dört roman seçilmiştir: The Heart of the Matter (1948), The Power and the Glory (1940), The End of the Affair (1951) ve Brighton Rock (1938). Greene çoğunlukla Katolik ilkeleri ile ilgili olarak insanlığın manevi kısımlarına odaklanır. Eserlerinde insanlığın kurtuluş sürecini inceler ve laikliğe karşı çıkar çünkü laiklerin kilisenin gücünü yok ettiğine inanır. Eserlerinde ahlak vurgusu yaparak kötülük ve iyilik üzerine yoğunlaşır. Greene, yozlaşmanın nedeni olarak Avrupalı yaşam tarzı ve ahlakı yok sayarak bu yanlışları ayakta tutan politikalar olduğunu iddia eder. Greene, modern maddeci toplumun Allah'a ve toplum değerlerine olan inancını kontrol altına aldığını düşünür. Modern toplum değerlerini, ahlakını ve yaşamın tadını kaybetmiştir. Bu çalışma Greene'in neden kurtuluş konusuna yoğunlaştığı ve ana karakterlerinin neden çoğunlukla dini karakterler olduğu gibi sorulara cevap vermeye çalışır. Karakterlerin neden son sahnede intihar ederler veya ölürler? gibi sorulara cevap aranmaya çalışılacaktır. Konuya ışık tutmak ve daha fazla açıklık getirmek için bu tezde Greene'in düşüncelerini destekleyen İncil'den bazı ayetler kullanılmıştır.
A conversatıonal analysıs of classroom dıscourse ın elt context at Çukurova Unıversıty

Bu çalışmada, Çukurova Üniversitesi'nde, İngiliz Dili Eğitimi Alanı'nda, dört ayrı sınıftan ses kaydı yoluyla elde edilen sınıf içi söylemi, Söylem çözümlemesi yaklaşımıyla incelenerek öğretmen-öğrenci karşılaşımlarınıoluşturan sözel etkileşimsel örüntülerin yapıları belirlenmiş ve betimlenmiştir. Temel olarak, sınıf-içi söylem incelemelerinin öncüsü sayılan Sinclair vaCoulthard (1975) ve onu izleyen çalışmalarda öğretmen-öğrenci etkileşimindeyinelendiği belirlenmiş olan IRF üçlü etkileşimselyapısının bu çalışmada incelenen sınıf söylemlerinde de geçerli olup olmadığı sorusunun araştırıldığı bu çalışmada, özellikle öğretmen ve öğrenciler arasında gerçekleşen karşılıklı konuşmalarda sözel etkileşimi başlatan sözcelere odaklanılmış, ve bu sözcelerin öğretmenler ve öğrenciler tarafından hangi işlevlerle ve hangi oranlarda kullanıldıkları incelenmiştir. 1103 konuşmasırasından oluşan veri tabanının çözümlenerek, betimsel istatistik yöntemiyle değerlendirilmesi sonucunda, ilgili sınıflardaki İngilizce derslerinde sınıfsöyleminin, ağırlıklı olarak öğretmen tarafından başlatılan Açış, öğrenciden beklenen Yanıt ve gene öğretmen tarafından verilen Geribildirim'den oluşan bir etkileşim örüntüsü sergilediği belirlenmiştir. Buna karşın öğrenciler tarafından başlatılan söylem birimlerinin yalnızca %9,65 oranında kaldığıgözlenirken, öğretmenler yönünde asimetrik bir yığılma gösterdiği ve öğrencikatkılarının öğretmen katkılarına göre oldukça kısıtlı olduğu kanısına varılmıştır. Ülkemizde, canlı sınıf söylemi üzerinde bu yönde yapılan çalışmalarbulunmadığından, bu çalışmanın sonucu, yurtdışında yapılmış olan çalışmalarlakıyaslanmış, ve elde edilen sonuçların önceki sonuçları desteklediği belirlenmiştir.
An analysis of mad scientist narratives in nineteenth-century british literature

Edebiyat en eski çağlardan beri bilim ve teknolojiyle iç içe olmuştur. Bu etkileşimin ürünlerinden biri de, bilimsel bilginin içinde barındırdığı potansiyel kötülüğü sembolize eden kurgusal çılgın bilim adamı figürüdür. Bu figür İngiltere'de on dokuzuncu yüzyılda ortaya çıkmış olmasına rağmen, kökenlerine önceki çağların edebiyatında rastlanmaktadır. Doğayı manipüle etme ve ölümsüzlüğün formülünü bulmayı hedefleyen çalışmalarından ötürü simyacılar yüzyıllar boyunca edebi eserlerin antagonistleri olmuşlardır. Erken modern çağdan sonra, deney yapmaya yoğunlaşan doğa araştırmacıları da edebiyatta yer almaya başlamış, fakat deneyleri simyacılarınki gibi sonuçsuz görüldüğü için onlar gibi alay konusu olmuşlardır. On dokuzuncu yüzyılda yeni bilim dalları ve teknolojilerle birlikte yeni kaygılar ortaya çıkmıştır. Bunlardan en önemlisi bilgi ediminde ve uygulamasında çok ileri gidip bilim ile din arasındaki dengeyi bozma endişesidir. Bilimsel bilgi arttıkça ve bilim adamı daha tehlikeli bir figüre dönüştükçe, on dokuzuncu yüzyıl İngiliz yazarları kötü simyacı veya doğa araştırmacısı anlatılarının bazı özelliklerini ödünç alıp modern bir çılgın bilim adamı figürü yaratarak kendi çağlarının kaygılarını edebiyatta yansıtmışlardır. Bu bilgiler ışığında, bu tez Mary Shelley'nin Frankenstein, veya Modern Prometheus (1818), Robert Louis Stevenson'ın Dr. Jekyll ve Mr. Hyde'ın Tuhaf Vakası (1886), H. G. Wells'in Doctor Moreau'nun Adası (1896) ve Görünmez Adam (1897) romanlarını uzun bir tarihi olan çılgın bilim adamı anlatılarının öncü metinleri olarak inceler. Bu romanlar iki çerçevede incelenebilir: ilk olarak, Aydınlanma Çağı öncesi bilim ve edebiyatından, ikinci olarak da bilimsel devrim sonrası olaylardan etkilenmişlerdir. Sonuç olarak bu tezin tartışması, ondokuzuncu-yüzyıl çılgın bilim adamının kötü simyacı figürünün bir yeniden yorumu olmakla birlikte asıl önemli özelliğinin çok fazla bilgi ve doğayı manipüle etme gücünün bir felaketle sonuçlanacağı korkusunu yansıtan ebedi arketipin modern ve seküler versiyonu olduğudur.
The Heroine's Journey in Birds Without Wings by Louis de Berniéres

Louis de Bernieres, 21. yüzyılın en başarılı romancılarından biridir ve kitapları en çok satanlar arasındadır. Postmodernist bir romancı olan de Bernieres, monomitleri ve arketipleri kullanarak tarihin yapı sökümünü yapar ve postmodern bir yaklaşımla yeniden bir araya getirir. Bu tez, 2004 yılında yazılmış ve de çeşitli dillere çevrilmiş olan Bernieres'in en büyük eserlerinden biri olan Kanatsız Kuşlar romanındaki kadın kahramanın yolculuğunu incelemektedir. Roman boyunca kıyamet miti, Afrodit miti, Medusa miti ve en önemlisi, kahraman miti gibi birçok efsanevi yapıyla karşılaşırız. Kahramanın Sonsuz Yolculuğu adlı kitabında Campbell, kahramanın yolculuğunun ne olduğunu ve kahramanın yolculuğunun aşamalarını, mitlerden bir desen yaratarak açıklar. Ancak, kadın kahramanın yolculuğu, yalnızca fiziksel bir yolculuktan ziyade daha psikolojik unsurlara sahip olması nedeniyle erkek kahramanın yolculuğundan farklıdır. Sonuç olarak, Maureen Murdock, Kadın Kahramanın Yolculuğu adlı kitabında, kadın kahramanın içsel yolculuğunun daha fazla vurgulandığı yolculuğun aşamalarını yeniden düzenler. Bu tezde, Tamara ve Leyla'nın yolculuğunu çalışacağım ve monomitleri ve arketiplerini kullanarak, onların içsel yolculuklarını açıklamaya çalışacağım.
A Stylistic and analytical approach to Can Yücel's poetry and its translation into English

Düşünce ve duygu yoğunluğunu uç sınırlara ulaştıran, az ve seçkin dizinimlerle ozanla okur arasında farklı bir iletişim kuran şiir, bir ulus dilinin olanaklarının en üst noktada zorlandığı içerik ve biçem açısından en yaratıcı dil olarak karşımıza çıkar. Bu yaratıcılık bağlamında, özgürlüğünü kural tanımazlığıyla bütünler, öte yandan sınırları diller arası aktarım olarak belirlenen çeviri edimi kaynak metin ve erek metin arasında birebir bir eşdeğerlilik ilişkisi öngörmektedir. Oysa şiir dilinin doğasındaki çok anlamlılık şiiri kendi incelemesi doğrultusunda anlamlandırma hakkını okura verir. Çevirmen de öncelikle bir okur olarak metne yaklaştığından ve çeviri dil ve kültürler arası bir edim olduğundan kimi kısıtlamalar ve şiirin tanıdığı özgürlükler nedeniyle kaynak metinden doğal olarak uzaklaşacaktır. Bir şiiri yorumlama metin içi dil verilerinin özel kullanımları ve bunların şiir içinde örgülenmesini ayrıntılı olarak incelemeyi gerektirir. Bu çalışmanın amacı Can Yücel'in şiir dilini ve şiirlerinin İngilizce'ye çevirilerini dilbilimsel bilgiler ışığında ve biçembilimin katkısıyla analiz etmektir. Çalışmamızın ilk, bölümünde, özgün bir dil olarak şiir dilinin varlığı konusunda dilbilimciler ve bilim adamları tarafından ortaya konan çeşitli görüş ve eğilimler yansıtılmıştır. Günlük dil ve şiir dili arasındaki etkileşimi ortaya koymak üzere iki dilin bir karşılaştırması yapılmıştır. İkinci ve üçüncü bölümlerde sırasıyla biçembilimin çalışmamızla olan ilişkisi ve bu konuya katkısı ile şiir çevirisi kuramına genel bir bakış ele alınmıştır. Son bölümde, kuramsal olarak verilen bilgiler uygulamaya dönüştürülmüştür. Can Yücel'in şiirlerinden örnekler verilerek, sapma, önceleme, yineleme ve koşutluk alt başlıkları altında dört ayrı yapı biçimi özelliği Türkçe'den İngilizce'ye yapılan çevirilerde irdelenmiştir. Kaynak metin odaklı bu çalışmada üstte belirtilen alt başlıklar içersinde verilen çeşitli söz sanatları ve bunların kaynak dilden erek dile aktarımının ne ölçüde gerçekleştiği mevcut şiir çevirisi kuramında araştırılmaktadır.
ELT students' perceptions and behavior related to learner autonomy as learners and future teachers

iBu çalışmanın temel amacı Türkiye'deki İngilizce Öğretmenliği öğrencilerinin otonom öğrenme ile ilgili görüş ve davranışlarını araştırmaktı. Türkiye'deki İngilizce Öğretmenliği öğrencileri hem dil öğrenmekte olan kişiler hem de geleceğin dil öğreticileri olarak kabul edilebilecekleri için çalışma bu iki noktada odaklanmıştır. Diğer bir deyişle, bu çalışma Türkiye'deki İngilizce Öğretmenliği öğrencilerinin otonom öğrenme ile ilgili görüş ve davranışlarını hem İngilizce öğrenen öğrenciler olarak hem de geleceğin İngilizce öğretmenleri olarak incelemiştir. Çalışmanın bir diğer amacı da İngilizce Öğretmenliği öğrencilerinin İngilizce'yi nasıl öğretebileceklerini öğrendikten sonra otonom öğrenme ile ilgili görüş ve davranışlarının değişip değişmediğini araştırmaktır. Bu amaçlara ulaşabilmek için öncelikle Anadolu Üniversitesi İngilizce Öğretmenliği Anabilim Dalı'nda öğrenim gören 179 öğrenciyle bir anket çalışması yapılmıştır. Bu öğrencilerden 90 tanesi 1. sınıf öğrencisi, 89 tanesi 4. sınıf öğrencisidir. Bu çalışmada özellikle 1. ve 4. sınıf öğrencilerininkullanılmasının sebebi 1. sınıf öğrencilerinin geleceğin İngilizce öğretmenleri olmaları fakat henüz İngilizce öğretimiyle ilgili herhangi bir eğitim almamış olmaları, 4. sınıf öğrencilerinin ise geleceğin İngilizce öğretmenleri olmaları ve İngilizce öğretimi ile ilgili özel bir eğitim almış olmalarıdır. Anket çalışmasında iki farklı araç kullanılmıştır. Araçlardan birincisikatılımcıların İngilizce öğrenen bireyler olarak otonom öğrenme ile ilgili görüş ve davranışlarını araştırmaktayken, diğer araç katılımcıların geleceğin İngilizce öğretmenleri olarak otonom öğrenme ile ilgili görüş ve davranışlarını sorgulamıştır. Anket çalışması ile elde edilen verileri desteklemek amacıyla ayrıca katılımcıların bir bölümüyle mülakat çalışması yapılmıştır. Mülakat sırasında katılımcıların anket çalışmasında verdikleri cevapların sebepleri sorgulanmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre, İngilizce öğrenen bireyler olarak, İngilizce Öğretmenliği öğrencilerinin bazı alanlarda daha fazla sorumluluk ve kontrol sahibi olmaya hazırken, bazı diğer alanlarda daha fazla destek ve yönlendirmeye ihtiyaç duydukları belirlenmiştir. Geleceğin İngilizce öğretmenleri olarak ise katılımcılar genellikleotonom öğrenme ile ilgili olumlu görüşler bildirmişlerdir. Çalışmadan alınan bir diğer sonuç ise 1. ve 4. sınıf İngilizce Öğretmenliği öğrencileri arasında otonom öğrenme ile ilgili görüş ve davranışlar açısından öğrenci ve geleceğin öğretmenleri olarak çok fazla farkbulunmadığıdır.
History, his story, and story conceptions of reality and freedom in The French Lieutenant's woman

ÖZ John Fowles yirminci yüzyılın en ünlü romancılarından biridir. Fransız Teğmenin Kadını Fowles'un en iyi eseri olarak bilinir. Fowles eserinde iç içe geçmişş roman ve hayat, kültür ve ideoloji, insan ve özgürlük gibi kavramların özüne inerek, romanı evrim geçiren bir tür olarak algılayıp insanın evrimi ile özdeşleştirir. Fowles geleneksel yazım anlayışına karşıdır. Meta-roman tarzını kullanarak bu türe yeni bir şekil verir. Kendi üslubunu Victoria Çağı romancılarıyla karşılaştırır. Bunu yaparken de sözde Victoria Çağı romancısı gibi davranır ve bu da onu hem o çağa ait kılar, hem de o çağın dışında tutar. Fowles romanını oluştururken tarihi belgelerden, sosyoloji ve psikoloji bilimlerinden yararlanır. Sonuçta roman, insan ve insanın içinde düzlemsel boyutta evrim geçirdiği toplumun üç boyutlu resmini çizen bir türler karışımı haline gelir. Dolayısıyla, Victoria Çağı romancılarından farklı olarak, ve onların dikey evrim teorisine karşıt bir şekilde, düzlemsel bir evrim teorisi ortaya koyar. VI Fowles'un yarattığı kadın karakteri düzlemsel evrim geçiren 'modem' kadının bir prototipini oluşturur. Fowles modemiteyi yirminci yüzyılla sınırlamaz. Onun için modemitenin özü zaman sınırlaması olmaksızın evrim fikrinde yatmaktadır. Charles ve Sarah arasındaki ilişki yoluyla, Fowles değişimin kaçınılmazlığını gösterirken aynı zamanda okuyucuyu da evrim sürecine sokar. Sonuçta, Fowles insanın kendisi için daima yapay geçmişş, şu an ve gelecek oluşturduğundan yola çıkarak, roman ve hayat arasında bir bağ kurar.
Writing as a challenge to victorian patriarchal values: Elizabeth Browning's Aurora Leigh

Elizabeth Barrett Browning'in Aurora Leigh adlı uzun anlatı şiiri Victoria döneminde şair olmaya çalışan bir kadının hikayesini ele almaktadır. Ancak cinsiyet eşitsizlikleri ve çeşitli engellerden dolayı bu dönemde şiir yazmak kadınlar için kolay değildir. Evlilik, iş hayatı, eğitim ve edebiyat gibi alanlarda cinsiyete dayalı uygulamalar ele alınarak, kadınların bu alanlarda farklı engellerle karşı karşıya kaldıkları gösterilmektedir. Bu engel ve eşitsizliklere rağmen, Browning'in şiirindeki kadın kahraman Aurora Leigh şair olmaya kararlıdır. Sonunda şair olmayı başaran Aurora aynı zamanda kuzeniyle evlenmektedir. Aurora'nın başarısı ve bahsi geçen evlilik konusu kadınlığın şair olmak için bir engel teşkil etmediğini göstermektedir. Bu tez bir kadın olarak şair olma yolunda ataerkil toplumun değerlerinden dolayı karşılaştığı zorlukları ele almaktır. Aurora'nın bütün gelişim evrelerinin betimlenmesi ve kahramanın şiirdeki diğer karakterle ilişkileri erkeklerin kadınlığa bakış açısını gözler önüne sermektedir. Bu tez, ataerkil toplumun bu bakış açısını ele alarak, Browning'in Aurora Leigh adlı şiiri aracılığıyla Victoria toplumundaki geleneksel cinsiyet rollerini nasıl sorunsallaştırdığını, şiir dünyasında kadınların sesini nasıl duyurduğunu ve ataerkil toplumun değerlerine yazarak nasıl başkaldırdığını göstermektedir.
Postcolonial body in Midnight's Children by Salman Rushdie

Salman Rushdie'nin eserlerinin zengin içeriği birçok kuramcı tarafından incelenmiş ve eleştirilere konu olmuştur. Hint kökenli İngiliz yazar olması nedeniyle Salman Rushdie kültürel melezliğini eserlerinde çarpıcı bir biçimde yansıtmaktadır. Bundan dolayı, eserlerinin içeriklerinde ve biçimlerinde hem Hint hem de İngiliz kültürünün izlerini bulmak mümkündür. Eserlerinde yer verdiği betimlemeler, karakterler ve kendine özgü biçemi ile Postkolonyal yazının öne çıkan örneklerini oluşturmaktadır. Eserlerindeki birçok unsur farklı bakış açılarıyla incelenmeye ve eleştirilmeye değer olsa da bunlardan dikkat çeken biri de eserlerinde kullandığı Avrupalı ya da beyaz olmayan karakterlerin bedenlerinde belirli bir deformasyon olması ve bunun etkisiyle ötekileşmeleridir. Bu çalışmada, Postkolonyal eleştiri, beden ve kültür ilişkisi ele alınacak ve Salman Rushdie'nin Geceyarısı Çocukları eseri Postkolonyal eleştiri ve kültür araştırmaları açısından incelenecektir. Geceyarısı Çocukları ve diğer romanları, aralarındaki metinsel ilişkiler açısından analiz edilecek ve beden metaforlarının karşılaştırılması yapılacaktır. Deformasyona uğramış bedenin bu ötekileşme sürecinde nasıl bir rol oynadığının üzerinde durulacak; beden ve kültürel temsil açısından etkileri ortaya konmaya çalışılacaktır. Bu noktadan hareketle, bu çalışmanın amacı bu deformasyonların Avrupalı ya da beyaz olmayan karakterlerde neden olduğu eksiklik ve sonuçları irdelenecektir. Bu çalışmanın önemi, beyazların gözünde 'öteki' olarak adlandırılan insanların bu konumlarından kurtulmak yerine, bu durumu en baştan koşulsuz kabul ederek deformasyonlarının da etkisiyle kendilerini daha da ötekileştirdiklerini göstermek olacaktır.
Ideology and consumer culture in British subcultural novel: A Clockwork Orange and Trainspotting

Bu çalışma Irvine Welsh'in Trainspotting ve Anthony Burgess'in A Clockwork Orange romanlarını, kültür araştırmaları kuramları çerçevesinde, düzen ideolojisinde beden ve mekan ilişkisi açısından incelemektedir. Analiz yöntemi olarak bu tez, kültür araştırmaları içerisinde yapısökücülük kuramını kullanmaktadır. Bu çerçevede, alt kültür, uyuşturucu, şiddet, cinsellik, argo, düzen karşıtlığı, anarşizm, din, müzik, suç, ceza ve iyileştirme bireyin düzen ile olan ilişkisini belirleyen etkenler olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu ilişki söz konusu romanlarda bireyleri düzenden uzaklaştıran, iyileştirme süreci sonunda ise, bireyi yeniden sisteme teslim eden öğeler olarak betimlenmektedir. Çalışma sona erdiğinde, çağdaş İngiliz alt kültür romanın getirdiği kültürel yenilikler, Welsh'in ve Burgess'in romanları bağlamında irdelenmiş olacaktır. İngiliz romanının ikinci dünya savaşı sonrasında egemen olan tüketim kültürünün getirdiği yeni temalarla değişime uğradığı ve dönüşüm geçirdiği görülmektedir. Bu değişimler tüketim kültürünün doğal bir getirisidir. İdeoloji tüketim kültürünü beslemekte ve bu sayede alt kültüre ait bireylerin yaşam biçimlerini doğrudan etkileyen egemen bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Dolayısıyla bu tezin amacı İngiliz alt kültür romanının özgür bireyi temsil eden kahramanlarının seçimlerinde aslında özgür olmadıklarını, roman boyunca düzen karşıtı olarak yaşayıp, iyileştirme sonucunda düzene teslim olduklarını göstermektedir. Özgürlük ve teslimiyet ikilemi çağdaş tüketim kültürünün bireyi tek tipleştirdiğinin gösterilmesi hedeflenmektedir.
Teaching phrasal verbs to freshman students at universities by using communicative approach

Çağımızda kelime öğretimini özellikle deyimsel fiillerin öğretiminin gerekliliği daha çok önem kazanmıştır. Uzmanlar ve yabancı dil öğretmenleri, ne dilbilgisi ne de kelime öğretiminin göz ardı edilemeyeceğinin farkına varmışlardır. Bu çalışmanın amacı, iletişimsel yöntemin üniversite öğrencilerine deyimsel fiillerin öğretimindeki etkilerini araştırmaktır. Bu çalışma deyimsel fiillerin diğerkelimelerden farkını anlama ve klasik yöntemler ve iletişimci yöntem arasındaki farkları anlama şansı vermektedir. Çalışma kontrol ve deney grubu olmak üzere iki grup ve elli dört öğrenciyi kapsamaktadır. Bu öğrenciler Selçuk Üniversitesi ngiliz Dili Eğitimi birinci sınıf öğrencileridir. Çalışma süresince deney grubuna deyimsel fiiller iletişimsel yöntem kullanılarak öğretilmiştir. Kontrol grubunda ise geleneksel yöntemler kullanılmıştır.
The concept of human and monster in Mary Shelley's Frankenstein and Robert Louis Stevenson's the Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde

Bir kavram olarak, insan, tarihte her zaman felsefi ve sanatsal kaygıların merkezinde olmuştur. On dokuzuncu yüzyılda ulaşılan bilimsel gelişmelerle birlikte, kavrama ilişkin geleneksel olarak kabul edilen insan merkezli görüşe meydan okuyan yeni bakış açıları ortaya çıkmaktadır. Bu algıya sebep olan gelişmeler arasında galvanizm, diseksiyon ve evrim teorisi önemli yer tutmaktadır. Bahsi geçen on dokuzuncu yüzyıl uygulamaları, insanın diğer türlerle olan ilişkisini anlamada insan merkezliliğini reddederken, bu insanmerkezcilik karşıtı yaklaşım görece olarak yeni bir kuramsal çerçeveye, posthumanizm kuramına işaret etmektedir. Prensip olarak bu kuram çok türcü bir varlığı destekleyerek insanın ötesine ulaşmaya odaklanır. Bu bilimsel uygulamalardaki posthumanizm izleri on dokuzuncu yüzyılın edebi eserlerinde görülmektedir, çünkü dönemin pek çok İngiliz yazarı, eserlerinde insan konusunu bu kuramın temel fikirleri ışığında ele alır. On dokuzuncu yüzyıldaki bilimsel gelişmeler, posthumanizm fikri ile bağdaşan özelliklere sahip olmasının yanı sıra, aynı zamanda bu edebi eserlerdeki canavarlık kavramına da ışık tutmaktadır. Bu çalışmaların bazılarında Darwin'in evrim kuramının dejenerasyon kuramının oluşumuna ve sonuç olarak edebiyatta dejenere/bozulmuş karakterlerin ortaya çıkmasına katkıda bulunduğu görülmektedir. Öte yandan, galvanizm ve diseksiyon uygulamaları ise insan ve hayvan vücudu parçalarıyla yeni bir tür yaratma fikrine ilham verir. Edebi yazınlarda, bu dejenere/bozulmuş varlıklar ve farklı insan ve hayvan bedenlerinin birleşimi tarafından yaratılan yeni türler, canavarlık temasını yansıtarak ortak noktada buluşurlar. Bu anlamda, Mary Shelley'nin Frankenstein (1831) ve Robert Louis Stevenson'un Dr. Jekyll ve Mr. Hyde'ın Tuhaf Hikayesi (1886) romanları, bu ortak noktayı göstermek adına örnek teşkil etmektedir. Bu nedenle, bu çalışma galvanizm, diseksiyon ve evrim kuramı gibi on dokuzuncu yüzyıl bilimsel konularına ve bu konuların canavarlık teması ve posthumanizm kuramı ile nasıl bir araya geldiğine odaklanarak bu romanları incelemeyi amaçlamaktadır.