turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yüksek binalarda tasarım ilkeleri

Çelik ve asansörün bulunmasından sonra. 1885'te V/illıarn Le Baron Jenney taraf ı dan yapılan H. ome Insurance Building, ilk Yüksek Bina olarak kabul edilmiş ve bu binadan sonra, bina yüksekliklerinde ve yüksek bina sayısında hızlı bir artış gözlenmiştir. Louis H. Sullivan tarafıdan mimari dili geliştirilen yüksek binalar, ekonomik, teknolojik ve kentsel gelişme ile beraber ilerleme göstermiştir. Sullivan'in insan vücudu analojisinden hareketle ortaya koyduğu 'kaide, gövde ve tek defaya özgü çatı' formülü 2. Dünya Savaşı'na kadar kesin egemen bir anlayış olmuş, ancak savaş ertesinde Mies Van Der Rohe'nin etkisi ile prizmatik planlama anlayışı hakim olmuştur. Gelişme sureci içerisinde diğer mimari akımların da etki ettiği gökdelenlerde bugün bir ifade çeşitliliği gözlenmektedir. Yüksek binalar, binanın yapılıp yapılmamasına karar veriImsinden itibaren kullanım sürecini de kapsayacak bir şekilde, çeşitli meslek ve disiplinlerden uzman kişi ve kuruluşların katılımını gerektiren koordineli bir çalışma gerektirmektedir. Yapının yükselmesi ile artan düşey yüklerin yanışıra, binanın taşıyıcı sistemini etkileyen esas yükler, rüzgar ve deprem gibi yatay kuvvetler olmakta, bu yüklerin karşılanması için de bina, çeşitli yöntemlerle rijitleştirilmektedir. Binanın yükskekliğine ve planlamadaki açıklıklara bağlı olarak değişen rijitleştirme yöntemlerinin vardığı son aşama, tübüler sistemler'dir. Düşey sirkülasyonun da çok önem -kazandığı yüksek binalarda, binanın boşaltımı ile ilgili analiz çalışmaları ve asansör kapasitesi için tespit çalışmaları yapılmalıdır. Düşey sirkülasyon sisteminin, acil durumlarda binanın kolayca boşaltılmasını sağlayacak şekilde tasarlanması, yangına dayanıklı malzemelerle oluşturulması ve asansör ve merdivenlerin, acil çıkışlar da göz önüne alınarak düzenlenmesi gerekmektedir. Yüksek irtifadan dolayı genellikle dışarıya pencere açılmayan yüksek binalar, iklimlerime şartlarını kendi bünyesinde kurulan tesisatla yerine getir iken, sıhhi tesisat, aydınlanma v. b. gerekleri de yine kendi şartları ile temin etmektedir. Yüksek, binaların hemen hepsinde kullanılan giydirme cephelerde atmosfer etkilerini kontrol edecek ve katlar arası yangın geçişini önleyecek malzeme ve detaylar kullanılmalıdır. Yapirnı gerçekleştirilen bir yüksek binanın fonksiyonel ve sağlıklı bir şekilde işletilmesi de üzerinde önemle durulması gereken bir konudur ve mutlaka uzman kişi veya kuruluşlara emanet edilmelidir.
Trablusşam kentsel sit alanının incelenmesi ve içinde yer alan sivil mimarlık örnekleri üzerine bir araştırma

Lübnan'ın kuzeyinde yer alan Trablus şehri, bugün, Lübnan Cumhuriyeti'nin hem ikinci büyük şehri hem de ikinci başkentidir. Çok eski bir şehir olan Trablus'un yazılı tarihi üç bin sene öncesine dayanır. Lübnan tarihinde çok önemli rollar oynamış olan Trablus, günümüzde; Trablus merkez ve küçük liman El-Mina bölümlerinden oluşmaktadır. Memluk Döneminde devletin ikinci merkezi, Osmanlı Döneminde ise vilayet merkezi olan Trablusşam, dünü ve bugünü birleştiren bir köprü kenttir. Bugün hala ayakta olan Eski Trablus, Memlukların yapımı olup 150 anıtsal eseri ve bozulmamış mimari dokusuyla Akdeniz Sahil Şehirleri arasında; tarihi eser sayısı bakımından en zengin ve mimari yapı açısından en bozulmamış şehirdir. Ayakta kalan Memluk eserlerinin sayısı bakımından ise Kahire'den sonra ikinci sıradadır. Trablus Kentsel sit alanı, Memlukların 1289 yılında şehri feth etmeleriyle kurulmuştur. Osmanlı Döneminde daha da gelişen şehrin dokusuna, bu dönemde yeni güzellikler eklenmiştir. 700 senedir ayakta olan şehir, doğunun gizemli havasının sokaklarında dolaştığı yaşayan bir müzedir. Sokakları, evleri, çarşıları, hamamları, camileri, medreseleri, hanları... günümüzde işlevine devam etmektedir. Trablus'un anıtsal eserleri birçok araştırmacı tarafından incelenmiş ve üzerine kitaplar yazılmıştır. Ancak şehrin genel dokusunu oluşturan ve anıtsal eserlerin ayrılmaz bir parçası olan sokaklar ve bunları oluşturan evler daha önce herhangi bir araştırmanın konusu olmamıştır. Olanaklar dahilinde bu konudaki eksikliği gidermeyi hedefleyen çalışmamızın özünü, şehrin kimliğini belirleyen bu yapılar oluşturmaktadır. Araştırmaya kapsamlı bir nitelik kazandırmak amacıyla inceleme çalışmaları tek bir bölgeyle sınırlandırılmamış, kentsel sit alanını oluşturan bütün mahallelerden evler seçilerek incelemeye dahil edilmiştir. Böylece Trablus geleneksel evinin çeşitli tarihi dönemlerde, coğrafi yerine ve sosyo-ekonomik faktörlere göre gelişimi irdelenebilmiştir. Çeşitli mahallelerde inceleme yapma arzusu, kentsel sit alanının gelişimini ve dokusunu oluşturan faktörlerin araştırılmasını gerektirmiştir. Ayrıca şehirde farklı mimari üslupların bir arada sergilenmesi sebebiyle kentsel sit alanının çevredeki komşu sit alanlarıyla olan ortak ve farklı özellikleri de tarafımızdan incelenerek araştırmaya dahil edilmiştir. Bu sit alanları içerisinde yer alan evlerin benzerlik ve farklılıkları da araştırma içerisinde yer almaktadır. Sonuç olarak; Trablus evleri şehrin anıtsal eserleri kadar önemlidir ve kentsel sit alanının ayrılmaz bir parçasıdır. Ömrü 200 ila 700 sene arasında değişen bu evler birçok sebepten dolayı tahribata uğramıştır ve acilen koruma altına alınması gerekmektedir. Bu çalışmada, kentin genel dokusunu korumayı hedeflemesi gereken restorasyon çalışmalarının hangi kademelerde gerçekleşmesi gerektiği vurgulanmış, takip edilmesi gereken adımlar ve evlerin restorasyonu ile ilgili öneriler maddeler halinde sunulmuştur. Khaled Tadmori Haziran 2000
Bina enerji performansını geliştirmede optimum çözümleri belirlemeye yönelik simülasyon ve çok amaçlı optimizasyon tabanlı bir karar destek modeli

Bina enerji performansını geliştirmeye yönelik karar verme sürecinde karar verici çok sayıda çözüm alternatifi arasından enerji, maliyet, çevresel etki gibi birden fazla kriteri aynı anda dikkate alarak optimum çözümü belirlemek zorundadır. Oldukça karmaşık olan bu süreçte ortaya çıkan başlıca üç problemin olduğu tespit edilmiştir. Bunlardan ilki, bu çözümlerin belirlenmesinde karar vericiyi yönlendirecek sistematik yöntemlerin yaygın olarak kullanılmamasıdır. İkincisi, bina enerji performansını geliştirme sürecinde girdi-çıktı etkileşimine yönelik bilgi desteğine ihtiyaç duyulmasıdır. Üçüncüsü ise, karar vericinin çok amaçlı optimizasyon problemiyle karşı karşıya olması ve buna çözüm üretme gerekliliğidir. Çalışmada bu problemlere çözüm olarak, hassasiyet analizi ve simülasyon tabanlı çok amaçlı optimizasyon yöntemlerine dayanan bütünleşik bir yaklaşımı kapsayan bir karar destek modeli önerilmiştir. Bina enerji performansını geliştirmede optimum çözümleri belirlemeye yönelik önerilen bu model, başta mimarlar olmak üzere tüm karar vericilere karar desteği sağlayacak biçimde geliştirilmiştir. Hassasiyet analizi yöntemi, tasarım parametrelerinin bina enerji performansı üzerindeki etki düzeylerinin belirlenmesi ve önem derecelerine göre sıralanması ile önemli bir bilgi desteği sağlamaktadır. Çok amaçlı optimizasyon yöntemi ise, birden fazla kriterin eş zamanlı ele alınmasını ve büyük çözüm kümeleri içerisinde araştırma yapılmasını gerektiren problemlere çözüm üretmede önemli bir güce sahiptir. Önerilen modelde, varyans tabanlı global hassasiyet analizi yönteminin uygulamasında EnergyPlus bina performans simülasyon programı, Matlab, Simlab ve Microsoft Excel programları bir arada kullanılmıştır. Çok amaçlı optimizasyon yönteminin uygulamasında ise, GenOpt optimizasyon programı EnergyPlus simülasyon programı ve Microsoft Excel programı ile entegre bir şekilde kullanılmıştır. Böylelikle, çalışma kapsamında önerilen modelde birden fazla programın belirli bir amaca yönelik entegre edilmesi ve yazılan bilgisayar kodlarıyla otomasyon sağlanması ile özgün bir karar destek yaklaşımı geliştirilmiştir. Önerilen model uygulanabilirliğinin test edilmesi amacıyla mevcut bir okul binası üzerinde uygulanmıştır. Bu tez çalışmasının sonucunda önerilen karar destek modelinin: Binanın yıllık ısıtma ve soğutma enerjisi tüketimleri ve Net Bugünkü Değer kriterlerine göre optimum çözümlerin geliştirilmesinde; Binada odaklanılması gereken öncelikli uygulama alanlarının belirlenmesinde, potansiyel bir güce sahip olduğu saptanmıştır.
Göstergebilim ve mimarlık bir metin olarak İstanbul Kemankeş Caddesi

Bu tez çalışmasında tarihi ve kültürel öneme sahip bir yer olan İstanbul Kemankeş Caddesi bir metin olarak ele alınmış ve cadde üzerinde göstergebilimsel bir okuma gerçekleştirilmiştir. Çalışmada ilk olarak tezin kavramsal çerçevesi çizilmiş, göstergebilim kuramcıları ve yaklaşımlarına değinilmiş ve göstergebilim-mimarlık ilişkisi ele alınmıştır. Daha sonra, çalışmanın rotasını oluşturan, göstergebilimin öncü isimlerinden Roland Barthes ve onun ortaya koyduğu göstergebilim ilkelerinden yola çıkılarak oluşturulmuş bir yöntemle, seçilen cadde üzerinde göstergebilimsel bir okuma yapılmıştır. Yapılan okumada, cadde ilk olarak metne dönüştürülmüş ve sonrasında daha derin bir okuma yapabilmek için metin, okuma birimlerine ayrılmıştır. Ortaya konan veriler, Barthes'ın yaklaşımından yola çıkılarak hazırlanmış tablolara aktarılmış ve analizleri yapılarak, metin yeniden düzenlenmiştir. Böylece bölgede daha evvel ortaya konulmamış verilerin elde edilmesine çalışılmış ve yanı sıra tarihsel süreç içerisinde bölgenin semantik düzeyinde farklılıklar olup olmadığı irdelenmiştir.
Evaluating the relationship between indoor soundscape perception and overall spatial experience through acoustical post-occupancy evaluation

İşitsel peyzaj ve mekan deneyimi kavramlarının birbiri ile çok yakın bir ilişkisi vardır. Bu iki kavram sıklıkla ayrı ayrı incelenmiştir, oysa birbirlerini etkileyen önemli ortak faktörler barındırmaktadır. Bu iki kavramın çalışılması için kullanılan faktörlerin tanımlanması, çeşitliliği ve farklılıkları, araştırmacıların anlamsal ve linguistik sıkıntılar yaşamasına sebep olmaktadır. Bu nedenle, işitsel peyzaj algısı ve mekan deneyimi kavramlarının alt faktörlerini tanımlamak ve mantıklı bir şekilde birleştirmek günümüzde acil bir ihtiyaçtır. Ek olarak, işitsel peyzaj algısı ile mekan deneyimi arasındaki ilişkinin belirlenmesi, bu iki kavramın alt faktörlerinin değerlendirilmesi açısından da önemlidir. Önceki çalışmalar, etkin faktörlerin çoğunu belirlemeye çalışmış, ancak mimari tasarım ve yapım sürecinin farklı aşamalarını iyileştirmek için iki kavram arasındaki ilişkinin değerlendirilmesiyle ilgili literatürde açık olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle, bu ilişkiyi değerlendirmek ve bu çalışmanın amacına ulaşmak için uygun bir araştırma uyarlamak ihtiyacı doğmuştur. Bu çalışma, son gelişmelerin sistematik olarak gözden geçirilmesi ve değerlendirme metodolojisinin uyarlanması dahilinde işitsel peyzaj algısı ve mekan deneyimi için entegre bir çerçeve üretme girişimidir. İlk olarak, işitsel peyzaj algısı ve mekan deneyimi altındaki faktörler detaylı bir şekilde gözden geçirilmiş ve kavramsal sınıflandırma modelleri oluşturmak için birleştirilmiştir. Altı işitsel peyzaj algı faktörü oluşturulmuş, buna karşın beş mekan deneyimi faktörü sunulmuştur. İkincisi, birleştirilmiş kavramsal modeller altındaki faktörler, akustik kullanım sonrası değerlendirme yoluyla, kullanıcıların işitsel peyzaj algılarındaki farklılıklara ilişkin mekan deneyimleri dikkate alınarak bütünleştirilmiştir. Uyarlanmış çalışma tasarımı, her bir aşama için yöntemleri, veri türlerini ve faktör korelasyonlarını sunarak, POE çerçevesinde, oruşturma ve teşhis aşamaları altında önerilmiştir. Bu çalışmada ilk olarak, Çankaya Üniversitesi'nde bulunan 38 ofis gözlemlenmiş ve mekan özellikleri ve ses kaynakları hakkında bir gösterge elde etmek için 7 ölçüm noktası belirlenerek ölçümler yapılmıştır. Ayrıca, işitsel peyzaj ve mekan faktörlerinin daha fazla detayını ortaya çıkarmak için 20 ofis kullanıcısı ile yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Son aşamada, Türkiye'deki altı üniversitede bulunan toplam 300 ofis kullanıcısına ulaşılmış ve çalışma kapsamında geliştirilen anketler uygulanmıştır. Veriler, Sosyal Bilimler İçin İstatistik Paketi kullanılarak analiz edilmiş ve sonuçlar detaylı olarak tartışılmıştır. Araştırma sonucunda işitsel peyzaj algısı ile mekan deneyimi arasında anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna varılmış ve ilişkili faktörlerin, bu ilişki üzerindeki etkisi detaylı olarak açıklamıştır. Ayrıca bu çaşılma kapsamında varılan sonuçların, mimari proje ve yapım aşamalarının geliştirilmesi yönünde kullanılmasına yönelik öneriler verilmiştir.
Evaluation of conservation problems of Anaia Byzantine Church, Kadıkalesi, Kuşadası

Anaia Kilisesi, Erken Bizans Dönemi'nden Geç Bizans Dönemi'ne kadar kullanıldığı düşünülen, üç nefli bir bazilikadır ve Kuşadası, Kadıkalesi'nde konumlanmıştır. Bizans Dönemi boyunca bir piskoposluk olan Anaia antik kentini koruma amaçlı inşa edildiği düşünülen Kadıkalesi bir Bizans savunma yapısıdır. Günümüzde kilisenin çatısı tamamen yok olmuştur ve alanda kazılar devam etmektedir. Mimari planlama, yapım tekniği ve mimari elemanları açısından 5. yy.'dan 14. yy.'a kadar özellikler yansıtan yapı, belgelenmesi ve koruma kararlarının geliştirilmesi amacıyla tez konusu olarak belirlenmiştir. Çalışma, arazi çalışmalarıyla başlamıştır. Yapı çizimlerle ve fotoğraflarla belgelenmiştir. Kilisenin, planlama, yapım teknikleri, mimari elemanları ve koruma problemleri değerlendirilmiştir, elde edilen veriler doğrultusunda yapının korunmasına yönelik bir koruma yaklaşımı geliştirilmiştir. Yapılan analizlerde, yapının planlamasının Erken Bizans Dönemi'nden Geç Bizans Dönemi'ne kadarki planlama anlayışlarına paralellik gösterdiği görülmüştür. Naosta merkezi konumlanmış ambo ve apsis bölümündeki synthrononun ise Erken Bizans Dönemi özelliklerini yansıttığı belirlenmiştir. Naosta görülen dolgu duvarlar ve devrik durumda ortaya çıkarılmış sütunlar depremlerin etkisi ve bu depremlere karşı alınmış önlemler olarak değerlendirilmiştir. Kuzey ve güney cephede görülen kademeli pilastırlar ve kuzey cephedeki gizli tuğla tekniği yapım tekniği özellikleridir. Yapının üst örtüsü günümüze ulaşmadığından, gözlenen problemlerin büyük bir kısmı atmosferik şartlara doğrudan maruz kalmasıyla ilişkilidir. Ayrıca yapınn kuzey ve güney ucunda inşa edilen geçici kısmi örtünün yetersiz olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak Anaia Kilisesi'nin bir kültür varlığı olarak korunması için alan içerisinde drenaj, koruyucu üst örtü, kemer ve tonozların desteklenmesi, duvarların sağlamlaştırılması, döşeme kalıntılarının korunması ve alt yapıdaki nemin kurutulması önerilmiştir.
Geleneksel Divriği evlerinin biçim grameri ile incelenmesi

Bu tez çalışması kapsamında geleneksel Türk konut mimarisi içerisinde önemli bir değere sahip olan, Sivas'ın Divriği ilçesinde bulunan on üç Divriği Evi ele alınmıştır. Çalışmada Divriği geleneksel konut mimarisine dair bilimsel boyutta tanımlayıcı veriler elde edebilmek için Sivas Divriği evlerini biçim grameri metoduyla analiz etmek, evlerin mimari dilini belirli kurallarla ortaya koymak, düzenli bir şekilde yeniden yorumlamak ve bu mimari dilden türeyen yeni plan şemaları üretmek amaçlanmıştır. Yapılan tez çalışmasında bu geleneksel konutların plan şemaları biçim grameri metoduyla analiz edilerek, Divriği evlerinden türeyen yeni plan şemaları üretilmiştir. Çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; çalışmanın problemi, amacı ve önemi, çalışmanın kapsamı açıklanmıştır. İkinci bölümde; tez konusuyla ilgili daha önce yapılan çalışmalara yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; çalışmanın materyal ve metoduna yer verilmiştir. Bu kapsamda çalışmanın materyalini oluşturan Divriği kenti ve Divriği evleri ele alınmıştır. Divriği kentinin fiziki, sosyal, tarihi yapısı, Divriği evlerinin genel özellikleri ve plan kurgusu ile ilgili literatür verileri sunulmuştur. Yine bu bölümde çalışmanın metodolojisini oluşturan biçim grameri ele alınarak; biçim gramerinin tanımı ve biçim grameri türleri ile ilgili literatür bilgileri verilmiştir. Ayrıca biçim grameri ile ilgili yapılmış örnek çalışmalara yer verilmiştir. Dördüncü bölümde; Gülen Çağdaş (1996) tarafından Geleneksel Türk Evleri için geliştirilen biçim grameri çalışmasından yola çıkılarak, Divriği evleri için geliştirilen biçim grameri anlatılmıştır. Gülen Çağdaş (1996) tarafından geliştirilen bu biçim grameri kural setlerinin revize edilmesiyle oluşturulan kural setleri ve Divriği evlerindeki özel durumlar için yeni üretilen kural setleri tanımlanmıştır. Daha sonra Divriği evlerinin ana yaşam kat planları bu biçim grameriyle analiz edilerek, elde edilen veriler tablolar halinde sunulmuştur. Divriği evlerinden türeyen yeni plan şeması üretimi de bu bölümde gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın beşinci bölümünde; geleneksel mimarinin sahip olduğu dilin, biçim grameri yardımıyla kolayca tanımlanabileceği ve bu dilden türeyen yeni evlerin üretilebileceği sonucuna ulaşılmıştır. Böylece geleneksel bir yöreye ait mevcut mimari dil gelecek kuşaklara aktarılabilecektir. Biçim grameri çalışmalarıyla elde edilen verilerin bilgisayar ortamına aktarılmasıyla, yeni üretim gerçekleştiren profesyonel sistemler geliştirmek mümkün olabilecektir. Bu profesyonel sistemlerin hem mimarlık öğrencileri hem de mimarlar tarafından gerçekleştirilecek tasarım ve çalışmalara bir altlık oluşturabileceği düşünülmektedir. Ayrıca geliştirilen bu uzman sistem sayesinde tasarım öncesinde, tasarımda ortaya çıkabilecek sorunların önlenerek, daha iyi tasarımlar yapılabileceği belirtilmiştir. Çalışmanın altıncı ve son bölümünde ise çalışma kapsamında kullanılan bütün kaynaklara yer verilmiştir.
Architectural object's potential truth and architectural event

Mimarlığın nesnesi olan yapı evrende bir varlık olarak konumlandığında kullanıcısıyla ilişkisine zaman kavramı dahil olmaktadır. Zamansallığın yapıyla karşılaştırdığı birçok özne de bahsi geçen mimarlık nesnesiyle birlikte bir yaşantı ortaya koymaktadırlar. Bu nesne-özne arasında gelişen yaşantının bazı parçaları uzman olan mimar tarafından öngörülebilir dolayısıyla mimarlık bilgisinde yer alabilir ve temsil edilebilmektedir. Fakat bazı yapı-kullanıcı ilişkileri ise rastlantısallığın getirdiği bilinemezlik sebebiyle mimarlık bilgisinde temsil edilemez konumdadırlar. Temsil edilmemiş yaşanmışlıklar mimarlık perspektifinden bakıldığında aslında bir boşluğu temsil etmektedirler. Fakat mimarlık nesnesinin temsil edilmemiş kısmında ortaya çıkan olaylar, mimarlık uzmanlığınca temsil edilenin yani bilginin dışında nesneye dair farklı bir gerçeklik sunmaktadır. Nesneye dair bu bilinebilen ve bilinemeyen, temsil edilen ve temsil edilmemiş, bilgi de olan ve bilgi de henüz olmayan yaşanmışlıklar, tezde nesneye dair bir hakikat sorunsalı olarak yorumlanmıştır. Mimarlık literatüründe nesneye dair hakikat ise mimarlığın temsil ettği kavramlarla ortaya konmaktadır. Bu sebeple tezde, hakikat kavramını, nesnenin temsil edilmiş öğelerinden alan ve temsil edilmeyen yönlerine bağlayan Alain Badiou'nun hakikat felsefesi model olarak kullanılmış olup, mimarlık nesnesiyle oluşan yaşanmışlıkların temsil edilmeyen kısımlarıyla, mimarlık nesnesine dair yeni bir hakikat perspektifi ortaya konmuştur. Rem Koolhaas tarafından tasarlanan Maison de Bourdeux'nun mimarlıkça temsil edilmeyen yönleriyle Maison de Bourdeux için bir hakikat sunan 'Koolhaas Houselife' belgeseli ise, tezin ortaya koyduğu yeni perspektifin tartışmaya açılması adına vaka çalışması olarak kullanılmıştır. Vaka çalışmasıyla sınanmış, mimarlık nesnesi için kurulan bu yeni hakikat anlayışı sayesinde nesne için hakikat mimarlık nesnesi ile kullanıcı arasındaki ilişkiden ortaya çıkan olaylara bağlanabilmiştir.
Osmanlı vakfiyelerinde mimari gerçekliğin ifadesi

Mimarlık tarihi yazımı içinde Osmanlı Mimarlığı'na ilişkin çok sayıda araştırma yapılmışsa da bunların büyük kısmı mimariyi daha çok işlev, konstrüksiyon ve tasarım gibi güncel başlıklar altında değerlendirme ve anlatmaya yöneliktir. Bu çalışmaların ortak özellikleri Osmanlı Mimarlığı'nı işlevsel, akılcı ve 'doğru' olarak kabul etmenin yanı sıra, bugünün simetriği bir Osmanlı dünyası yaratarak, güncel ve pre-modern olmak üzere iki farklı evreni çakıştırarak, anakronik ve homojen bir mimarlık üretimi yanılsaması oluşturmalarıdır. Mimariyi, onu üreten, ondan etkilenen ve yorumlayan, sosyal, kültürel bağlamı içinde değerlendiren anlama yönelik araştırmaların sayısı azdır. Benzer şekilde Osmanlı'nın modern epistemik altyapıdan farklı olarak kendi yazı dili içinde mimari gerçekliği nasıl ifade ettiği konusunda da henüz bir araştırma yapılmamıştır. Osmanlı arşiv belgelerinde bir yapının nasıl betimlendiğini ortaya koyan çok sayıda örnek mevcuttur. Bu araştırmada ise, Osmanlı'da bir vakıf kurucusunun, beyan ettiği biçimiyle bir vakfın amacı, vakfa tahsis edilen gelir kaynaklarının dökümü, vakfedilen taşınır ve taşınmazlar, gelirlerin nerelere harcanağı ve hangi kadrolar altında kimlerin istihdam edileceği, bunlara ödenecek ücretler, vakfın idaresi, denetimi gibi benzeri konuların yer aldığı hukuki bir belge olan vakfiyelerden yararlanılarak mimarinin anlamsal açıdan değerlendirilmesine çalışılacaktır. Toplumsal, hukuki ve bürokratik işlevleri olan vakfiyelerde Osmanlı'nın diğer söylem geleneklerinden farklı olarak kendi anlatım alışkanlıkları içinde mimari ürünleri yazı üzerinde inşa ettiği örüntüleri saptamak ve bunların genel olarak toplumsal, sosyal ve kültürel örüntülerle olan bağının ne şekilde kurulabileceği bu tez çerçevesinde sorgulanacaktır. Bu bağlamda, sözü geçen bileşenlerin hiçbiri birbirinden kopuk olmadığı gibi, ortaya konan mimarlık ürünleriyle de rastlantısal bir ilişki içinde değildirler.
1999 Doğu Marmara depremleri sonrası üretilen kalıcı konutların değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı Marmara Depremi sonrası konut üretim sürecini ortaya koymak, farklı aktörler tarafından üretilen kalıcı konutları planlama, tasarım, uygulama ve kullanım başlıklarıyla incelemek ve bir kullanıcı memnuniyeti araştırması ile üretilen konutları değerlendirmektir. Bu süreç ele alınırken yalnızca Marmara Depremi sonrası üretilen kalıcı konutlar incelenmemiş, farklı ülkelerden örneklerle deprem sonrası yerleşim planlamaları ele alınmış, konut ölçeğindeki çalışmalara yer verilmiştir. Ayrıca, Marmara Depremi öncesinde yaşanan depremlerden sonra uygulanan konut üretimleri incelenmiş, böylece 1999 öncesinde Türkiye'nin deprem konutuna yaklaşım konusunda bulunduğu nokta belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde amaç, kapsam ve yöntem belirtildikten sonra, bir sonraki bölümde afet, deprem, afet sonrası yeniden yapılanma ve afet konutu kavramlarına değinilmiştir. Bu bölümde planlama, geçici ve kalıcı konut tasarımlarına dair genel bilgi verilmiş, geçici konut kavramı Marmara Depremi sonrası tasarlanan örnekler üzerinden anlatılmıştır. Bu genel bakış açısından sonra deprem sonrası konut üretimi konusuna çeşitli ülkelerden yaklaşımlara yer verilmiş, süreçler üretim politikaları, geçici konut, detaylı olarak ise kalıcı konut başlıklarıyla incelenmiştir. Dördüncü bölümde Türkiye'de Marmara Depremi öncesinde üretilen deprem sonrası konutları ele alınmaktadır. Bu bölümde ele alınan örnekler meydana gelen depremlerin kronolojik sırasına göre aktarılmıştır. Bölümün sonunda ise 17 Ağustos öncesi üretilen kalıcı konutların genel sorunlarına değinilmiştir. Beşinci bölümde, Marmara Depremi sonrası yerleşim üretimi süreci başından itibaren ele alınmakta, sürece katılan tüm aktörlerin planlama ve tasarım çalışmalarına yer verilmektedir. Kalıcı konut üretimi konusu planlama, tasarım, uygulama ve kullanım başlıklarıyla detaylı olarak ele alınmaktadır. Bu süreçte ayrıca özel girişimlerle, kullanıcı katılımı ile yapılan örneklere yer verilmekte, üretilen konutlar kullanıcılar ve üreticiler ile yapılan kişisel görüşmeler ile değerlendirilmektedir. Son bölümde, alan çalışması uygulaması ele alınmaktadır. Bölüm başlangıcında kullanıcı memnuniyeti ve kullanım sonrası değerlendirme çalışmalarına yer verilmektedir. Alan çalışması, tasarım ve üretim sürecine farklı iki yaklaşımın söz konusu olduğu yerleşimlerde, Gölyaka ve Gündoğdu Bölgeleri'nde uygulanmaktadır. Buradaki amaç, sürece kullanıcı katılımı olan ve olmadan yapılan bu iki uygulamanın kullanıcı görüşlerine göre değerlendirilebilmesidir. Çalışma sonucunda elde edilen verilerin afet sonrası üretilecek yerleşimlere veri sağlayabilmesi hedeflenmektedir.