turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The ludic production of space: Gamification and spatial experience

Bu tez oyun kavramının mekansallığının modern zamanlarda geçirdiği kavramsal ve yapısall dönüşümün izini surer Bu dönüşümler oyun mekanı ve fızıksel mekan arasındaki sınırların yok olmasına neden olurlar. Oyunlaşma kavramının ortaya çıkışı da oyun ve hayat arasındaki birleşmeyi tamama erdirir. Konum tabanlı sosyal ağların ortaya çıkışıyla, oyunlaşma mekansal deneyimi oyunun bir parçası haline getirir. Lefebvre'in mekanın üretimine yaklaşımı, u dönüşümün etkilerini anlamak için kavramsal bir araç olarak kullanılmıştır. Bu tezde, oyunun mekansal üçlemenin bütün elemanlarının içine sızdığı ve mekanın üretiminin bir parçası haline geldiği argümanı ortaya konmaktadır. Ayrıca, oyunlaşma aracılığıyla ayrımsal mekanın üretilme ihtimali de tartışılmıştır.
İran ve Türkiye'de modern devletin inşası ve din adamlarının etkisi

Bu çalışmada, tarihsel açıdan eski iktidar yapısının nasıl çöktüğü ve bunun sonuçlarından biri olan din adamların sosyo-ekonomik durumlarının nasıl etkilendiği İran ve Türkiye'de karşılaştırmalı olarak incelenmeye çalışılmıştır. Modern devletin ortaya çıkışı, iktidarın merkezileşmesi, eğitim, yargı, vakıf, vergi sistemi gibi alanlarda yapılan reformlar yoluyla din adamların toplumdaki rolleri giderek toplumda azalmıştır. Bu süreç din adamlarının halkla olan ilişkilerinde de değişiklikler yaratmıştır. Bu değişiklikler bağlamında toplumsal ve siyasal durumlarının tehdit altına girdiği yönünde bir algıya yol açmıştır. Araştırmanın temel sorunsalı, modern devletin inşası sürecinde İran ve Türkiye'de ulema ve din adamlarının bu süreçten nasıl etkilendiği ve bu etkilerin hangi sonuçlara varmış olduğudur. Diğer taraftan bu sorunsalın devamında iktidarın paylaşımı ve temellerinin değişimini açıklayarak, sadece siyasi sistem değil, iktidar ilişkilerinin bir dizi ayrımlar ve ikilikler çerçevesinde gerçekleştiği mecmuanın çöküşü ve bunun sonucunda bu mecmuaya dayanan iktidar ilişkilerinin nasıl değişim gösterdiği de ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada, nitel araştırma yöntemi benimsenerek örnek olay incelemesi gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda birincil ve ikincil düzeyde doküman ve kaynaklardan veriler toplanmış, analiz edilmiştir. Diğer taraftan çalışmada, söylem analizi tekniği benimsenerek, araştırmayı tek neden etrafında analiz etmek yerine, her bir düşüncenin oluşumunun tarihselliği ve zamansallığı bağlamında siyasal, ekonomik ve kültürel dinamikler üzerine odaklanıp, bunların etkileri karşılıklı olarak incelenmiştir.
Muğla'da siyasi hayat: 1946 - 2011

Muğla ili öncesi ve sonrası ile gerek coğrafi konumu gerekse stratejik özellikleri ile Anadolu'nun önemli şehirlerinden biri olmuştur. Tarihsel geçmişşinin arka planında siyasi, askeri ve ekonomik özelliklerinin büyük etkisi vardır. Gazi Mustafa Kemal Atatürk tarafından kurulan ilk partiden itibaren, gerek çok partili hayata geçiş sürecinde gerekse sonrasında Muğla ili siyasi hayatta aktif bir rol almış ve adeta pilot bir bölge olma özelliğini taşımıştır. Bu çalışmamızda tüm bu süreçler 1946- 2011 genel ve yerel seçimleri, halk oylamaları, darbeler dönemleri dikkate alınarak analiz edilmiştir. Bu bağlamda milletvekillerinin faaliyetleri, yerel gazeteler ve çeşitli arşiv belgeleri incelenmiştir. Önemli siyasetçilerin zaman zaman bölgeye yaptıkları ziyaretlerden bahsedilmiştir. Genel seçim sonuçları Türkiye geneli ile kıyaslanarak anlatılmıştır. Çalışmamız beş bölümden oluşmaktadır. Muğla ili siyasi faaliyetleri; ilk bölümde çok partili siyasi hayata geçiş sürecinde, ikinci bölümde Demokrat Parti döneminde, üçüncü bölümde 27 Mayıs 1960 Darbesi sonrası, dördüncü bölümde 12 Eylül 1980 Darbesi sonrası ve beşinci bölümde de Adalet ve Kalkınma Partisi sonrası itibarıyla incelenmiştir.
Anarşizmin felsefi kökenleri

Anarşizm, her türlü otoriteye, erke, egemenliğe ve hiyerarşiye karşı olan ve bunların çözülmesi isteğini ifade eden bir ideolojidir. Bu düşünce gereği insanların, herhangi bir yöneticiye ihtiyaç duymaksızın ve bireysel özgürlüklerden fedakarlık yapmaksızın, kendi kendilerini yönetme düşüncesi içinde bulundukları yerlerde şekillenmeye başlamıştır. Modern ideolojiler gibi anarşizm de Aydınlanma Çağı'nın bir ürünü olarak ortaya çıkmış ve on dokuzuncu yüzyıl itibariyle anarşist düşünce Godwin, Max Stiner, P. J. Proudhon, Bakunin, Kropotkin'in çalışmaları sayesinde gelişme göstermiş ve sistemli bir toplumsal felsefe haline gelmiştir. Yönetimin olmayışı ve düzensizlik anlamlarına gelen anarşi ve her türlü otoriteye, yönetime, devlet sistemlerine karşı olan anarşizm ideolojisi; 'bireyi' esas alan bireyci anarşizm ile 'toplumu' esas alan toplumcu anarşizm diye iki ana kola ayrılmaktadır. Bununla birlikte anarşizm, tüm otorite ve devlet biçimlerine karşı olması bağlamında diğer siyasal ideolojilerden farklılaşmaktadır. Çünkü anarşist düşünce, devletten bir şeyler yapması değil, hiçbir şey yapmaması istenmektedir. Böylelikle devletin ve siyasi otoritenin yok edilmesinden sonra kurulacak 'doğal düzen' anlayışının kökeninde, insan doğasına duyulan iyimserlik vardır. İnsan doğası, potansiyel olarak iyiliğe eğilimli olduğu için, toplumsal düzen devletin ve yasaların gücüyle değil, doğal ve kendiliğinden kurulur. Böyle bir yaşam alanında özgürlüklerin alanı kendiliğinden genişlemektedir. Bununla birlikte anarşist düşünce geleneğinin tarihi kökenlerine ilk kez, yaklaşık olarak milattan önce altıncı yüzyılda, antik Çin'de yaşayan 'Taoizm' denilen mistik düşünce geleneğinde rastlanır. Anarşizmin düşünsel kökenlerini, kendisine yakın büyük ideolojik akımların incelenmesiyle çıkarmak mümkündür. Bu akımlar ise rasyonalizm ile idealizmidir.
Işid ve Irak'ın işgali

Irak ve Şam İslam Devleti, kısaca IŞİD, resmi adıyla İslam Devleti ya da Irak ve Levant İslam Devleti, Türkiye'ye komşu olan Irak ve Suriye'de etkinlik gösteren silahlı grup ve tanınmayan devletin adıdır. Grup genelde Sünni topluluklar olmak üzere Mücahidin Şura Konseyi, El-Kaide, Jaysh el-Fatiheen, Jund el-Sahaba, Katbiyan Ansar el-Tevhid vel Sunnah, Jeish el-Taiifa el-Mansoura gibi farklı isyancı gruplardan oluşur ve onların desteğiyle politikalarını sürdürmektedir. Örgütün temel hedefi özellikle Irak ve Sünni nüfusun yoğun olduğu bölgelerde halifeliği kurma hedefi vardır. IŞİD petrol kaynaklarına yakınlığı nedeniyle ve kimi zaman denetim altına tuttuğu zengin petrol kuyuları sayesinde dünyanın en zengin yasadışı silahlı grupları arasında sayılmaktadır. Bu grup, binlerce sivil Iraklı ve Irak hükümeti üyeleri ve onların uluslararası müttefiklerinin ölümlerinden sorumlu tutulmaktadır.
Birinci Büyük Millet Meclisi'nde Cebelibereket mebusları ve siyasi faaliyetleri

Mondros Ateşkes Antlaşması çerçevesinde topraklarımız yer yer işgal edilmişti. Mondros Ateşkes Antlaşması'nın uygulanması karşısında Türk milleti silahlı ve silahsız olarak direnişe geçmişştir. Bu sırada Mustafa Kemal Paşa'da işgallere karşı tepkisini koymuştur. İşgaller karşısında Türk milletini harekete geçirmek için fırsat kollamış ve 19 Mayıs 1919'da Samsun'a çıkarak çalışmalarına başlamıştır. Bu mücadele de ona en büyük desteği Türk milleti vermiştir. Amasya'dan Erzurum'a, Erzurum'dan Sivas'a kadar Türk milleti hep onun yanında yer almıştır. Bu mücadele sonuç vermiş ve milli iradenin uygulandığı Meclis, İstanbul'da toplanmıştır. Meclis'in Misak-ı Milli'yi kabul etmesi nedeniyle İtilaf Devleti güçleri Meclisi basarak dağıtmıştır. İtilaf Devletleri İstanbul'u da resmen bu olay sonucu işgal etmişlerdi. Bunun üzerine Türk milleti harekete geçerek seçimleri yapmış ve milletin iradesinin uygulandığı TBMM'ni Ankara'da, 1920'de açmıştır. TBMM'ne işgal altında bulunan Cebelibereket'ten de üç mebus seçilerek katılmıştır. Cebelibereket'ten Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne katılan mebuslar; Mehmet İhsan, Mustafa Faik ve Rasim Celalettin Bey'dir. Cebelibereket'ten seçilen üç mebusunda yaşamları her yönüyle incelenmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi içerisindeki faaliyetlerine baktığımızda ülkemizin ve milletimizin faydasına olacak faaliyetleri desteklemişlerdir. Ülkenin düşman işgalinden kurtarılması için geceli gündüzlü çalışmışlardır. İlk Türkiye Büyük Millet Meclisi'nden sonra siyasi yaşamlarına devam eden mebuslar, çeşitli görevleri yerine getirmişlerdir. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde çıkarılan kanunlar ve tartışmalarda yer almışlardır.
1946'dan günümüze Türk siyasetinde iktidar ile muhalefet partileri arasındaki genel ve yapıcı ilişkiler

Bu tez çalışmasında, Türkiye'de çok partili siyasal hayata geçildikten sonra iktidar ile muhalefet arasındaki genel ve yapıcı ilişkiler incelenmiştir. Üç bölümden oluşan tezin birinci bölümünde siyasal partiler kavramı ve işlevleri ile Türk siyasal hayatında modern siyasal yapının oluşumuna yer verilmiştir. İkinci bölümde Türk siyasal hayatında iktidar ile muhalefet ilişkilerinin tarihsel süreci incelenerek iktidar ve muhalefet kurumlarının birbirlerine karşı genel tutumları ortaya koyulmuştur. Üçüncü bölümünde ise iktidar ile muhalefet arasındaki yapıcı ilişkiler incelenmiş-tir. Bu bağlamda, süreçte yaşanan bazı önemli olaylara, muhalefetin iktidara etki ettiği bazı gelişmelere ve yasama çalışmalarına 'yapıcı ilişkiler' çerçevesinde yer verilmiştir. İktidar ile muhalefet arasındaki siyasi ilişkilerin genel olarak gergin olduğu Türkiye'de zaman zaman yapıcı ilişkilerin de yaşandığı görülmektedir. Tezde, siyasal ilişki-ler, genel ilişkiler ve yapıcı ilişkiler ayrımı gözetilerek ele alınmış olsa da ilgili son iki bölüm arasında başlıklar kronolojik sıraya göre ele alınarak ve paralel başlıklar tercih edilerek konunun takibi kolaylaştırılmıştır.
Turgut Özal ve Süleyman Demirel'in siyasi liderliklerinin karşılaştırılmalı analizi

Lider; gücü, ünü ve toplumsal konumuyla, belli zaman ve durumlar içinde, ilişkili bulunduğu küme ve toplumun tutum, davranış ve etkinliklerini değiştirip yönetme yeteneği gösteren kimse olarak tanımlanmaktadır. Lider kavramının bir alt bileşeni de siyasi liderdir. Siyasi lider; siyasal topluluğun başında bulunarak, söz konusu topluluğu amaçları yönünde organize eden, üyelerin bireysel amaçlarıyla topluluk amaçlarını koordineli hale getiren ve üyelerde ortak bir bilinç oluşturarak siyasal topluluğu yükseltme çabası içerisinde olan kişidir. Turgut Özal ve Süleyman Demirel isimleri Türk siyasi hayatında önemli bir yere sahip olan siyasi liderlerdir. Turgut Özal'ın 12 Eylül askeri darbesinde sonra gelen ilk sivil başbakan olması ve Süleyman Demirel'in de yeni Türkiye'nin inşasında üstlendiği roller bu iki ismi Türk siyasi tarihi için önemli figürler haline getirmiştir. Bu çalışmada Özal ve Demirel'in; bürokrasi ile ilişkiler, halkla ilişkiler ve uluslararası ilişkiler başlıklarında karşılaştırmalı analizi yapılmıştır. Özal ve Demirel halkın içinden gelmiş, halkı çok iyi tanıyan liderlerdi. Liderlik ve politikaları açısından Demirel köylülüğü, Özal ise şehirliliği temsil etmektedir. Her ikisi de bürokraside önemli görevler üstlenmiş ve bürokrasiyi iyi bilen liderlerdi. Demirel, bürokrasiyi büyüten bir organik devlet yönetimi anlayışını benimsemiştir. Özal'da ise bürokrasiyi küçülten mekanik, liberal bir yönetim anlayışı kendisini göstermiştir. Özal, devleti bir şirket yönetiyor gibi yönetirdi. Buna karşın devlet işlerini Demirel'in daha ciddiye aldığını söyleyebiliriz. Uluslararası ilişkilerde Özal'ın biraz da konjonktürel sebeplerden soğuk savaş döneminin de sona erme süreciyle Demirel'in ihtiyatlı yönetim tarzını inisiyatife çevirdiği söylenebilir. Demirel'in dengeleri gözeten ve 'idare etme' görüntülü dış politikası, Özal'da yerini dünya ile entegrasyona dayalı açılım hamlelerine bırakmıştır.
Adalet ve Kalkınma Partisi'nin eğitim politikalrının basına yansımaları

Siyasi partiler; bir program etrafında toplanmıs, siyasal iktidarı elde tutmak ya da paylasmak amacı güden örgütlerdir. Siyasi partiler, demokratik yasamınönemli unsurlarıdır. Siyasi partilerin, siyasal yasamda bulunma gerekçeleri toplumun belli kesimlerinin istek ve tercihlerini dikkate alarak politikalar geliştirmek ve uygulamaktır. Sahip oldukları ideolojilere göre belirledikleri politikaları ve bunlarıgerçeklestirmek için yapılan plan ve programları en iyi yansıtan parti programlarıdır. Bu çalısma; 2001 yılında kurulan, Türkiye'de son iki seçimde tek basına iktidara gelen, siyasi yelpazedeki yeri muhafazakar demokrat olduğu bilinen Adalet ve Kalkınma Partisinin, iktidarda olduğu süre boyunca egitim alanındaki hedeflerini, planlarını, izledigi politikalarını basına nasıl yansıdıgını belirlemek vedeğerlendirmek amacıyla yapılmıstır. Çalısma altı bölümden olusmaktadır; Bölüm I'de; giris baslıgı altında konuyla ilgili kavramlar, egitim politikaları ve bazı tanımlar, Bölüm II'de; AKPliteratürü ve ilgili arastırmalar, Bölüm III'de; yapılan çalısmanın teknigi ve içerik analizi yönteminin özellikleri, Bölüm IV' de; doküman incelemesi ile elde edilen bulgular, Bölüm V' de; tartısma, sonuç öneriler ve kaynakça verilmistir.
Mizah dergilerinin kültürel iktidar mücadelesindeki yeri: hacamat dergisi örneği

Bu tez çalışmasının yazıldığı dönem itibarıyla Ak Parti, 17 yıldır Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde siyasal iktidardadır. Parti, bu süre boyunca tabii olarak Türkiye siyasetinde önemli bir dönüşümün öncüsü olmuştur. Bu dönüşümün siyaset ve ekonomi ayağında, oy oranı ve maddi varlık gibi daha somut ve teknik sermaye biriktirilmiş, ilgili alanların dönüşümünde bundan istifade edilebilmiştir. Bizzat hareketin lideri, tez çalışmasında da alıntılandığı üzere, siyaset ve ekonomi ayağındaki dönüşümden memnun kalındığını, çok ilerleme kaydedildiğini iletirken, kültür ayağındaki dönüşümün eksik ve güçsüz kaldığını ifade etmektedir. Bu tez çalışması da ilgili yakınmaya konu olan mücadelenin sürdüğü kültürel iktidar alanına odaklanmaktadır. Odağın özelleştiği alt başlık ise karikatür dergileridir. Tezde, öncelikle kültürün toplumsal ilişkileri ve bununla asıl kast edilmek istenen anlamıyla toplumsal eşitsizlikler üzerindeki belirleyici, dönüştürücü rolüne değinilmektedir. Kültürün ilgili rolünden hareketle, toplumsal alandaki meşru yargıları belirleme tekelini elde etme mücadelesine katılan muhafazakar kültürel üretimin referansları üzerinde durulmaktadır. İlgili muhafazakar kültürel üretim referanslarının toplumsal eşitsizliklerin yeniden üretimi ve kültürel iktidar mücadelesi bağlamındaki rolüne, kültürel dönüşüm ayağındaki eksikliği tamamlamaya siyasi iktidar partisi safında talip olan Hacamat dergisi incelenmektedir.
Compatibility of Muslim identity in political institutions: From conflict to peace

Bu araştırmanın amacı, Hollanda ve İngiltere gibi Demokratik Batı toplumlarında yaşayan Müslüman bireylerin dini ve siyasi kimliğini incelemektir. Batı'da varlığını sürdüren Müslüman kimliğine aşırı sağcı akımlardan yansıyan tehditleri incelemek düşüncesi araştırmamızın ortaya çıkmasında başrolü oynamıştır. Çünkü bu tehditler fiilen siyasi hayata yansıdığı gibi literatüre de yansımaktadır. Ayrıca bu menfi tutumlar Batı'da Müslüman birey imajını zedelemekte ve genel manada söz konusu bireylerin yaşadığı toplumda olumsuz ve çatışmacı kimlikler olarak okunmasına neden olmaktadır. Yaptığımız çalışma Müslüman kimliğinin siyasi kurumlara karşı tutumunu ve algısını, bununla beraber bu kimliğin toplumsal rolünün hangi faktörler tarafından etkilendiğine odaklanmaktadır. Çalışmamızda karma, yani kantitatif ve kalitatif araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Bu kullanımdaki gaye ise, yapısallcı teori üzerinden bahsi geçen iki köklü demokratik ülkeden elde edilen dataların, literatürde geçen yapı ve ölçeklerin de kullanılarak analiz edilmesiyle sorunsala daha sağlıklı bakabilmeyi sağlayacağı düşüncesidir. Yukarıda zikredilen datalar anket metodu ile elde edilmiştir. Bu ankete Hollanda'dan 798 ve İngiltere'den 517 kişi katılım sağlamıştır. Her iki ülkede yapılan birebir ve detaylı görüşmelere ise toplam 24 kişi katılmıştır. Araştırmanın neticesinde yapısallcı yaklaşım istatistiksel olarak ispat edilebilmiş ve Müslüman kimliğinin toplumsal kopukluğu ile siyasi aktörlerin olumsuz etkisi arasında bir korelasyon bulunmuştur.
Official state ideology of the Turkish Republic as formulated in the speeches and writings of the chief political leaders (1927-1938)

Başlıca Siyasal Liderlerin Söylev ve Yazılarında Formüle Edilen Türkiye Cumhuriyeti'nin Resmi Devlet İdeolojisi (1927-1938) Hüseyin Emre Bağce Tez, Mustafa Kemal Atatürk, İsmet İnönü, Recep Peker ve Şükrü Kaya tarafından 1927 ve 1938 yılları arasında formüle edilen Türkiye Cumhuriyeti'nin resmi devlet ideolojisini çözümlemektedir. Çalışmanın ilk kısmında siyaset bilimi, ideoloji ve Türk siyaseti ile ilgili literatüre değinmemize karşın tez esas olarak resmi belgelere, siyasal liderlerin söylev ve demeçlerine yoğunlaşmaktadır. Tez, takip eden soruiarı ayrıntılı şekilde ele almaktadır: Başlıca siyasal lider ve ideologlar tarafından formüle edilen Türkiye Cumhuriyeti'nin resmi devlet ideolojisi nedir? Bu liderler modernleşmeyi ve ulusal standartiaşmayı nasıl algılamaktadırlar? Resmi ideolojinin öncelikleri ve ana bileşenleri nelerdir? Kemalizm ve diğer ideolojiler arasında ne tür ilişkiler bulunmaktadır? Türkiye Cumhuriyeti devletinin resmi ideolojisinin liberalizm ve sosyalizmi reddettiği ancak birçok noktada muhafazakarlık ve faşizmle örtijştüğü; Osmanlıların savunmacı modernleşmelerinin niteliklerini miras aldığından dolayı modernleşme kavramının seçici olduğu ve modernleşme sürecinin aynfmaz bir parçası olarak demokratikleşmenin liderlerin programında yer almadığı ; ancak resmi ideolojinin merkezi güvenlik devletini öngördüğü tartışıldı.
1979 iran devrimi: Gelişim, oluşum ve dönüşüm

Devrimler genel anlamıyla devletlerin sosyo-politik yapılarında meydana köklü ve kapsamlı değişimleri ifade etmektedir. Toplumsal tepkilerin süreç içerisinde hedefe yönelik kitlesel eylemlere dönüşmesi durumu devrimi meydana getirir. Devrimlerin başarısı, devrimci seçkinlerin kültürel, ekonomik ve sosyo-politik yapıyı dönüştürme becerileriyle ve kurumsallaşma konusunda gösterdikleri çabayla ölçülür. Bu çalışmada, geleneksel ve mezhebi anlamda güçlü bir arka plana sahip olan İran'ın, Pehlevi Hanedanlığı tarafından hayata geçirilen uygulamaların etkisiyle gelişen devrimsel süreci devrim teorileri ışığında analiz edilmiştir. Çalışma; araştırma hakkında genel bilgiler, kuramsal çerçeve ve tarihsel arka planıyla birlikte İran Devrimi'nin ana hatlarını içine alan üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; araştırmanın konusu, amacı ve önemi, problem tanımlaması, kapsam ve sınırlılıkları, varsayımları, denenceleri, yöntemi, araştırmada karşılaşılan bazı zorluklar gibi genel bilgiler verilmiş, ikinci bölümde; toplumsal hareket ve devrim kavramları açıklanarak, toplumsal hareket türleri ve devrim teorileri işlenmiş, üçüncü bölümde; Kaçar Hanedanlığı'ndan 1979 Devrimi'ne kadar olan süre içerisinde İran'ın toplumsal ve siyasal yapısı, yenilikçi/modern yönetim ile statükocu/geleneksel toplum arasındaki mücadele etrafında şekillenen İran modernleşmesinin ana hatları ve devrimsel süreç konu edilmiştir.
Habermasçı kamausal alanın imkanı: Sosyal medya üzerine bir inceleme

Bu çalışmanın amacı, yeni medya teknolojilerinin yarattığı olanaklarla Habermascı anlamda eleştirel aleniyetle bağlantılı yeni bir kamusal alanın ve kamuoyunun olanaklarını değerlendirmektir. Kamusal alanı ve kamuoyunu devlete dışsal, eleştirel bir akıl yürütme faaliyetiyle anlamlandıran bu çalışma kamusal alan ve kamuoyu kavramlarını, bunların kitle iletişim araçlarıyla ilişkilerini ve kitle iletişimindeki gelişmelerle birlikte ortaya çıkan internet ve sosyal medya kamusallığını eleştirel aleniyet ilkesiyle ele alan üç bölümden oluşmaktadır. Kavramların tarihçesi kısaca ele alınmış, Modern kamusal alanın ortaya konuluşunda Habermas'ın yaklaşımı belirleyici olmuş ve söz konusu yaklaşımın kamusal alanın sönümlenmesini işaret ettiği dönemden itibaren, medya ve kitle iletişimindeki değişimler dikkate alınarak, yeni bir kamusal alan teorisinin koşulları incelenmiştir. İnternet tabanlı sosyal medya kamusallığının ortaya çıkardığı yeni imkanlar ve engeller, Habermasçı bir perspektiften ele alınmıştır. Çalışmanın sonucunda yeni medya ve demokratikleşmenin birlikte ele alındığı argümanlar eleştirel bir incelemeden geçirilmiş, hem yapısall/teknik hem de kullanıcı kaynaklı, sosyal medya ortamında eleştirel kamusallığın oluşumunu engelleyen işleyiş ele alınmıştır.
Cumhuriyetçi ve liberal düşüncede özgürlük kavramı: Pettit ve Rawls üzerine karşılaştırmalı bir inceleme

Özgürlük kavramı, üzerindeki öznel değerlendirmelerin neden olduğu belirsizlikler bir yana bırakılırsa siyaset bilimi, felsefe, sosyoloji, sanat ve edebiyat metinlerinde tarih boyunca üzerinde durulan bir kavram olagelmiştir. Bununla birlikte özgürlük, siyaset teorisinde bazı ideolojik pozisyonların ve düşünce geleneklerinin de başat değerini oluşturmuştur. Bunlar arasında liberal teori ile cumhuriyetçi düşünce geleneği önemli yer tutmaktadır. Ancak tarihsel süreçte farklı fraksiyonlara ayrılan liberal ve cumhuriyetçi düşüncenin özgürlük yorumları da farklılaşmıştır. Liberal teoride özgürlük, müdahalesizlik bağlamından müdahale evrilerek bir kırılma hattı oluştururken, cumhuriyetçi düşünce geleneğinde de başlarda siyasal topluluğun egemen karşısındaki konumuna ve siyasal katılıma imlenen özgürlük, keyfi müdahalenin önlenmesi ve tahakkümsüzlük bağlamında yeniden yorumlanmıştır. Bu çalışmada; liberal teori ve cumhuriyetçi düşünce geleneğinin özgürlüğü ele alış biçimleri Philip Pettit ve John Rawls'un görüşleri doğrultusunda incelenecektir. Bu bağlamda her iki düşünürün özgürlük nosyonu ve buna ilişkin metodolojik yaklaşımı ele alınacaktır. Bununla birlikte özgürlük kavramının müdahale-müdahalesizlik-tahakküm eksenindeki gelişimi değerlendirilecektir Çalışmanın amacı, özgürlük kavramının tarihselliğini ortaya koymanın yanı sıra; refah devleti tartışmalarında başat figür olarak müdahale meselesini normatif politik teoride kuramsallaştırarak müdahalesizlik-müdahale hattında önemli bir kırılma ekseni sunan Rawls ile çağdaş cumhuriyetçiliğin özgürlük kuramcısı olarak bilinen ve özgürlük tartışmalarına bir üçüncü yol öneren Philip Pettit'in tahakkümsüzlük bağlamının irtibat noktalarını soruşturmaktır.
Tek Parti Döneminde muhalif bir dergi: Yurt ve Dünya

1940'lı yıllar, gerek ulusal gerekse uluslararası siyasal konjonktür açısından son derece aksiyoner bir döneme tekabül etmektedir. İkinci Dünya Savaşı'nın damgasını vurduğu bu dönem, toplumsal, ekonomik ve siyasal yapılanmalara paradoksal bir görünüm kazandırmıştır. Bunlara bir de tek parti döneminin jakobenist söylemi eklenince dönem gerçekten de cadı kazanından farksızdır. İşte çalışmamızın konusunu oluşturan Yurt ve Dünya Dergisi tam da böyle bir ortamda yayın hayatına başlamıştır. Önemli aydınların yer aldığı dergi, gerek o dönemin iç ve dış dinamiklerine ilişkin ve gerekse dönem solunun düşünceleri hakkında önemli ipuçları vermektedir. Kimi zaman bir hikayede, kimi zaman bir çeviride ve kimi zamanda bir makalede ifade edilen düşünceler ve bu düşüncelerin dönemsel paradigma bağlamında sınıflandırılması çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Günümüz şartlarında bakıldığında belki de sıradan sol bir dergi olarak tanımlayacağımız Yurt ve Dünya Dergisi'ne, 1940'lı yıllardaki geliştirdiği söylem itibarıyla baktığımızda sol dergi nitelemesini fazlasıyla hak ettiğini görmekteyiz. Dolayısıyla bu çalışma, tek parti dönemine odaklanarak 1941- 1944 yılları arasında sol aydınlar tarafından çıkarılan Yurt ve Dünya Dergisi'nin siyaset, bilim, iktisat, sosyoloji ve daha pek çok konudaki düşüncelerini ele almaktadır.