turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Frederic Bastiat'nın siyaset felsefesi ve devlet anlayışı

Bu tezin temel amacı, bir 19. yüzyıl filozofu olan Frederic Bastiat'nın siyaset felsefesini ve devlet fikrini liberal siyaset geleneği içinde tartışarak, onu Türk siyaset ve sosyal bilimler literatürüne tanıtmaktır. Çalışma beş bölüme ayrılmıştır. İlk bölümde Frederic Bastiat'nın hayatını ve fikirlerini şekillendiren tarihi ve siyasi olaylar incelenmiş ve Bastiat'nın hayatı anlatılmıştır. İkinci bölümde, Bastiat'nın yazılarının felsefi arka planı incelenerek, onun etkilendiği felsefi gelenek tespit edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölüm, bir serbets ticaret savunucusu olan Bastiat'nın serbest ticaret üzerine düşüncelerine ayrılmıştır. Dördüncü bölümde Bastiat'nın yazıları sistematik bir şekilde konulara ayrılarak siyaset felsefesi üzerine düşünceleri tahlil edilemez. Son bölümde, Bastiat'nın ideal devlet anlayışı ve Bastiat'nın devlet üzerine düşüncelerinin modern liberteryen devlet anlayışıla olan ilişkisi açıklanmıştır.
Liberal demokrasinin eleştirisi, radikal demokrasi -modernite ve postmodernite açısından-

Demokrasinin anlam krizi genellikle liberal demokrasinin demokrasiyle özdeşleştirilmesi ile sonuçlanmış görünmektedir. Bu çalışma, aslında, böylesi bir özdeşliğin pek de sağlam temellere dayanmadığını, liberal demokrasiye yöneltilen radikal ve postmodernist eleştiriler çerçevesinde göstermeyi hedeflemektedir. Demokrasi sözcüğü ilk olarak M. ö. 500. ile 400. yüzyılları arasında Eski Yunanda kullanıldı ve uygulandı. Eski Yunanda demokrasi 'halkın yönetimi' anlamına gelmekteydi. Bir başka deyişle kararlar, kadınlar, köleler ve yabancılar dışında halkın hükümet yönetimine doğrudan ve eşit, ortak tartışma ve oy verme süreci ile doğrudan katılımı sonucu alınmaktaydı. Liberal demokrasi söz konusu argümanlara dayanmamakta; halkın yönetimi yerine kişisel özgürlükleri vurgulamaktadır. Liberal demokrasi kuramına göre meşrulaştırılabilecek herhangi bir hükümet biçimi kişisel özgürlükleri ve değerleri sağlamalıdır. Buna göre kişisel özgürlükler ve değerler öznel bir özellik taşımaktadırlar ve dolayısıyla hiçbir bireysel değerin bir diğerine önceliği söz konusu değildir. Böylece liberal demokrasi kuramı, bireysel özgürlüklerin karşılıklı eşit ve özgür anlaşmalarla gerçekleştiği varsayımı ile kamu alam özel alan aynım yaparak kamu alanında nötr bir ortak iyi öngörüsüne dayanmaktadır. Böylece siyaset teknik bir süreç olarak tanımlanmakta, bu da sıradan insanların siyaset konusunda yetersizliği, bilgisizliği, ilgisizliği ile klasik demokrasi ilkelerinin uygulanmasının olanaksızlığı savlarıyla seçkinci bir demokrasi kuramına yol açmaktadır. Liberal demokrasinin radikal eleştirisi bireysel özgürlüklerin eşit, özgür anlaşmalarla gerçekleştiği varsayımının toplumsal yapıdaki eşitsizlikler nedeniyle gerçekte bir mit olduğu ve bu eşitsizliklerin toplumsal ilişkilerin yapısını belirleyici bir rol oynadığını ileri sürmektedir. Söz konusu eleştiri, aynı zamanda kamu alam özel alan ayrımının da siyasal alanın daraltılarak toplumsal eşitsizliklerin tartışma alanından çıkarılması sonucunu doğurduğu savlarına dayanmaktadır. Başka bir deyişle, siyasetin dar bir anlamda tanımlanması toplumdaki eşitsizliklerin olası tartışma alanlarının dışında tutulması sonucunu vermektedir. Bu bağlamda, liberal demokrasinin çoğulculuğu öngören radikal eleştirileri öncelikle ekonomik alanda eşitliği öngören ekonomik demokrasi yanlıları ile öncelikle kültürel alanda eşitliklerin sağlanması ile eşit ve anlamlı katılım alanlarının toplumsal alanın her boyutunda genişlemesinin kendiliğinden toplumsal yaşamı demokratikleştireceğini getireceğini savunanlar olarak iki ayrı ana gruba ayrılabilmektedir. Postmodernist radikal demokrasi, toplumun günümüzde tek bir ortak iyiye elvermeyecek ölçüde çeşitlilik gösterdiği ve her yurttaşın birçok kimliğe sahip olduğu savlan ile yurttaşların farklı kimliklerini taşıyabileceği daha fazla toplumsal alanda demokrasinin eşitlik, özgürlük ve çoğulculuk boyutlarıyla derinleştirilmesi ve genişletilmesi öngörüsüyle liberal demokratik değerlerin radikal demokrasi için ciddi bir gündem oluşturduğu sonucuna varmaktadır.
Impact of internal threats on civil-military relations in Turkey

Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılım sürecinin bir parçası olarak ve Kopenhag Kriterlerinin siyasi koşullarını yerine getirmek amacıyla, Türk ordusunun siyasetteki rolünü azaltmak için son yıllarda bir dizi anayasal reform gerçekleştirilmiştir. Her ne kadar yapılan bu köklü değişiklikler, teoride Türk ordusunun siyasetteki rolünü azaltmış görünse de, pratikte, Türk Silahlı Kuvvetleri, Türk siyasal yaşamındaki etkili rolünü sürdürmeye halen devam etmektedir. Bu tez, Türk ordusunun siyaset üzerindeki etkisinin neden azalmadığının sebeplerini; iç tehditler olan Kürt milliyetçiliği ve siyasal İslamın yükselişine bakarak arama çabası içerisindedir. Siyasal İslam'ın yükselişi, Türkiye Cumhuriyetinin laiklik ilkesini tehdit ederken, Kürt milliyetçiliğinin yükselişi ise, ülkenin toprak bütünlüğünü tehlikeye sokmaktadır. Laiklik ve toprak bütünlüğü, Türk Silahlı Kuvvetlerinin en fazla önem verdiği iki değerdir. Bu sebeple, bu çalışma, iç tehditler ülkeyi tehdit etmeye devam ettikçe, Türk ordusunun siyasette etkin bir rol oynamaya devam edeceğini savunmaktadır. Dolayısıyla, Türk ordusunun siyasetteki rolünü azaltmayı amaçlayan AB anayasal reform paketleri tam anlamıyla etkili olmayacaktır.
Hannah Arendt's conceptualizations of evil

Siyaset düşüncesindeki kötülüğün sıradanlığı ve radikal kötülük kavramlarını Hannah Arendt'e borçluyuz. Kötülük kavramı Arendt'in eserlerinde oldukça sık karşımıza çıkmasına rağmen, Arendt'te bir kötülük kuramı bulmak mümkün değildir, ayrıca Arendt'i ahlak kuramcısı olarak düşünmek de yanlış olacaktır. Onun düşüncesinde dört başı mamur sistematik bir düşünce silsilesini takip etmek de mümkün değildir. Bu tez Arendt'in kötülük anlayışını yine Arendt tarafından ortaya atılmış diğer önemli kavramlar ışığında sistematikleştirerek ortaya koymaktadır. Birçok farklı anlamda, zaman zaman birbirine zıt ya da çelişkili biçimlerde karşımıza çıkan kötülük kavramı Arendt'in özgürlük fikri ile beraber düşünüldüğünde kendi içinde tutarlı bir anlam kazanabilmektedir. Arendt'in iki farklı özgürlük anlayışı yine onun tarafından ortaya atılmış olan iki farklı kötülük anlayışı ile örtüşmektedir. Tüm bu ikilileri birbirine bağlayan en temel kavramsallaştırma da kötülüğün gerçekliği anlayışında açığa çıkmaktadır.
Siyaset teorisinde Hegelyen tanınma kavramı

Hegelyen tanınma en temelde bir kişinin diğer kişiler ve varlıklar üzerindeki hakkının tanınması demektir. Bu anlamda ancak karşılıklı olduğunda gerçekleşebilen bu tanınma süreci zorunluluk içermektedir. Hegel'e göre ulus-devletten öncesi tanınma ancak kişinin kendisini bir başka insana tanıtması sayesinde gerçekleşmektedir. Fakat söz konusu tanınmanın ancak bir savaş sonrasında, bir boyun eğme ilişkisi içinde ve bireysel olarak gerçekleşeceği açıktır. Hegel' göre bu durum ulus-devlet kurulduğunda aşılacak herkes diğerleri tarafından tanınmış 'eşit vatandaş' olacaktır. Bu bakımdan Hegelyen tanınmanın negatif eşitlik temelinde bir vatandaşlık tarif ettiği söylenebilir. Günümüzde siyasal toplulukların içinde yaşadığı siyasal toplumsal organizasyon biçimi ulus-devlettir. Bu bakımdan Hegelyen tanınmanın gerçekleşmiş olduğu söylenebilir. Fakat topluluklar içinde doğan yeni tanınma taleplerine bakıldığında denilebilir ki; tanınma hala bir sorun alanıdır. Tanınma talepleri; ulus-devletin vatandaşı olmakla sona ermemiştir. Buradan hareketle tanınma metin özelinde günümüz siyasal, sosyo-ekonomik ve toplumsal örgütlenme biçimi olan ulus-devlet ve bunun demografik ölçütü olan kendi ulus-devletini kurabilmiş- 'ulus'tan farklı ölçeklerdeki kolektif ve bireysel varoluş biçimlerinin hak taleplerini içermektedir. George Wilhelm Friedrich Hegel'in 'Tinin Fenomenolojisi' adlı çalışmasında siyasal ve teorik tartışmaların merkezi unsurlarından biri olarak betimlediği ve günümüz toplumsal talep oluşum süreçlerinin başat aktörlerinden biri haline geldiğini tespit edebildiğimiz tanınma; her yeni hak talebiyle bu merkezi konumunu her geçen gün sağlamlaştırmaktadır. Bu çalışmanın amacı bireysel ve kolektif varoluş biçimlerinin hak taleplerinin somutlaştığı alan olan tanınmanın önemini bir kez daha vurgulamak ve ulus-devlet içinde filizlenen hak talepleriyle söz konusu ulusun nasıl olup da bir arada yaşamaya devam edebileceğine dair normatif cevapların söz konusu problem çözme kapasitelerini sorgulamaktır. Bu amacı gerçekleştirmek öncelikle Hegel'in yöntemi ve tanıma süreci anlatılmıştır. Daha sonra normatif olarak tanınmadan söz edilmiş; tüm bunların ardından ise Hegel'in tahayyül ettiği tanınma faaliyetinin güncel durumdan bir parça farklı olduğu tespiti yapılmış ve tanınma konusunda yaşanan sorunlara verilen normatif cevapların sorunlara cevap verme kapasitesi sorgulanmıştır.
Türkiye sol hareketinde iktidar stratejisi tartışmaları: 1961-1971

Bu çalışmanın konusu, 1961- 1971 döneminde Türkiye sol/sosyalist hareketini, bu hareketin ideolojik ve kuramsal kaynaklarını ve bu çerçevede sol hareketi oluşturan üç ana grubun ortaya koymuş oldukları farklı iktidar stratejilerini incelemektir. Söz konusu akımlar; Yön-Devrim Hareketi, Milli Demokratik Devrim Hareketi ve Türkiye İşçi Partisi'dir.1960'lı yıllarda Türkiye sol hareketi, tarihinde ilk defa siyasal iktidarı ele geçirmeyi hedeflemiştir. Başta Yön-Devrim Hareketi olmak üzere dönemin sol hareketleri yakın bir gelecekte iktidarı alabilme umudu taşımışlar, örgütsel ve ideolojik düzeylerde buna hazırlanmaya çalışmışlardır. Türkiye sol hareketi, ideolojik-kuramsal hattını oluştururken kısmen dünya sosyalist hareketininmirasından, kısmen de İkinci Dünya Savaşı sonrasının dünya konjonktüründen etkilenmiştir. Ama sol hareketiktidar stratejisini esas olarak ülke ve toplum analizinden çıkarmak istemiş, öncelikle Türkiye toplumunun dününü ve bugününü anlamaya gayret etmiştir. Ne var ki, tarihsel olarak farklı geleneklerden beslenen ve farklı sınıfsalkonumlara sahip olan sol kadrolar bu analizlerden değişik sonuçlar çıkarmışlar ve buna göre ayrı gruplara bölünmüşlerdir. Bu çalışmanın Giriş bölümünde, öncelikle, iktidar stratejisi tartışmalarınınMarksist kuramdaki tarihsel gelişim seyri üzerinde durulmuş, sonra kısaca -Türkiye sosyalist hareketi üzerindeki etkilerini değerlendirebilmek amacıyla- 1945 sonrasında dünyanın çeşitli bölgelerinde ortaya çıkan devrimci hareketler ele alınmıştır. Çalışmanın ilerleyen bölümlerinde, sırasıyla, YDH, MDDHareketi ve TİP'in ortaya koymuş oldukları iktidar stratejileri tespit edilmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde ise bu üç farklı strateji hem birbirleriyle karşılaştırılmış, hem de Marksist kuram ve o günkü dünya ve Türkiye koşulları çerçevesinde bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Ayrıca, sol akımlar arasındaki bu tartışmalarının yol açtığı sonuçlar üzerinde durulmuştur.
Zenginlerin, fakirlerin ve huzursuzların çevreciliği kapsamında Cerattepe çevre hareketi

Bu tezin konusu temel olarak ülkelerin gelişmişlik düzeylerine göre değişenzenginlerin ve fakirlerin çevreciliği ve bunlara ek olarak öne sürülen huzursuzlarınçevreciliği tartışmasıdır. Farklı çevreci yaklaşımları ifade eden bu kavramlar teorik olarak ele alınıp değerlendirilmiştir. Ayrıca belirli ölçütlere göre birbirinden ayrılan noktalar saptanmaya çalışılmıştır. Çalışma, insanları çevreciliğe iten unsurların neler olduğu, çevre hareketine katılımda hangi nedenlerin etkili olduğu problemlerine dayalı olarak geliştirilmiştir. Zenginlerin, fakirlerin ve huzursuzların çevreciliğikonusundaki tartışmalar temelinde, çalışmanın amacı Artvin ilindeki Cerattepe çevre hareketini değerlendirmektir. Bu amaçla birlikte Cerattepe çevre hareketinin hangi başlıklarda ele alınabileceği ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın alan araştırması Artvin'de madene karşı mücadelede uzun bir geçmişşe sahip olduğu çinCerattepe çevre hareketi kapsamında gerçekleştirilmiştir. Araştırmada 14 erkek ve 12 kadın ile yapılan yüz yüze görüşmeler sonucu elde edilen veriler, betimsel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Ortaya çıkan sonuçlara göre Cerattepe çevre hareketi tek bir kavramla açıklanamayacak kadar geniş özellikler barındırmakta ve ayrıca kendine özgü nitelikler taşımaktadır.
Sınıf kavramının güncelliği bağlamında Chantal Mouffe düşüncesinin eleştirel bir analizi

Bu çalışmanın konusunu Chantal Mouffeun radikal çoğulcu demokrasi projesinin incelenmesi ve bu projenin post-Marksizme yönelik temel eleştiriler bağlamında ele alınması oluşturmaktadır. Bu doğrultuda öncelikle Chantal Mouffeun kullandığı temel kavramlar, düşüncesini oluştururken yararlandığı düşünürler ve izlediği temel hat ortaya konulmaktadır. Bunun yanı sıra yazarın ortaya koyduğu radikal çoğulcu demokrasi projesinin tüm bileşenleri ele alınmakta ve bu bileşenlerin söz konusu projeye sunduğu katkılar irdelenmektedir. Sınıf kavramının diyalektik kavrayışını sunmak amacında olan bu çalışma, post-Marksizme yönelik eleştiriler bağlamında Chantal Mouffe düşüncesinin kuramsal bir analizini yapmaktadır. Bu çalışma, aynı zamanda, Mouffeun radikal düşünür kimliğini sorunsallaştırırken, düşünürün önerdiği yeni demokrasi projesinin parlamentarizme bağlılığını ve sınıfı göz ardı etmesini temel eleştiri noktaları olarak almaktadır. Bu tez çalışması, aynı zamanda siyasal kavramını da sorunsallaştırmaktadır. Eleştirel bir perspektif ile kavramın uğrakları izlenerek, toplumsal hayatın şekillendirilmesindeki vazgeçilmezliğinin vurgulanması amaçlanmaktadır. Tezin temel argümanı, siyasalı tanımlamanın esas araçlarından birinin sınıf kavramı olduğudur. Çalışmada, siyasalı merkez alan okumalar sonucunda, sınıf kavramının öncüllüğüne ve post-Marksizm olarak nitelendirilen sınıf reddi üzerine temellenmiş bir düşüncenin eleştirisine yer verilmektedir. Buna bağlı olarak, tezde sınıfın işlevsiz ve modası geçmişş bir kavram olduğunu savunanların aksine, sınıfın toplumsal yapıyı analiz ederken ne denli vazgeçilmez ve temel bir kavram olduğu üzerinde durulmaktadır.
Popüler kültürde milliyetçilik: Komplo kitapları

Popüler Kültürde Milliyetçilik: Komplo Kitapları Bu çalışmada popüler kültür alanının Gramscian anlamda hegemonik bir mücadele alanı olarak tanımlanmasından hareketle, popüler komplo kitaplarında Türk milliyetçi söylemleri incelenmektedir. Bu bağlamda komplo teorilerinin popülerleşmesine dikkat çekilerek, komplo zihniyetinin gündelik hayatta normalleşen milliyetçilikle ilgisi ortaya koyulmaya çalışılmaktadır. Birinci bölümde popüler kültür kavramı tanımlanarak milliyetçilikle ilişkisine değinilmiştir. Popüler kültür, gündelik hayatta milliyetçiliğin yeniden üretildiği ve söylemsel mücadelenin sürdüğü bir alan olarak görülmekte, bu üretimin nasıl gerçekleştirildiğine dair örneklere yer verilmektedir. İkinci bölümde komplo teorileri tanımlanmakta ve bu teorilerin popülerleşmesine, diğer bir ifadeyle komplo zihniyetinin yaygınlaşmasına neden olan etmenler incelenmektedir. Söz konusu etmenlerle milliyetçilik arasındaki bağ vurgulanarak, komplo teorilerinin milliyetçi söylemler tarafından nasıl araçsallaştırıldığına değinilmektedir. Üçüncü bölümde Türk milliyetçiliğinin yapısall özellikleri vurgulanarak, özellikle 11 Eylül 2001'den sonra değişen dünya konjonktüründen nasıl etkilenildiği ve bunun komplo teorilerine nasıl yansıdığı ele alınmaktadır. Bu bağlamda, seçilen kitaplardaki milliyetçi söylemler söylem analizi yöntemiyle incelenmektedir. Kitaplarda öne çıkan söylemsel temalar eşliğinde yapılmaya çalışılan analizle milliyetçi söylemlerin vurguları, biz ve öteki tanımları, endişeleri, gelecek öngörüleri ve beklentileri ortaya koyulmaya çalışılmaktadır. Sonuç bölümünde ise, popüler kültür alanındaki hegemonik mücadelenin unsurlarından olan komplo kitaplarının ve bu kitaplarda dile gelen komplo teorilerinin milliyetçi söylemleri yeniden üreten, meşrulaştıran ve normalleştiren araçlar olduğu ve bu yönleriyle toplumsal barışın ve demokrasinin gelişmesini olumsuz yönde etkiledikleri vurgulanmaktadır.
The legitimacy of secularism: A conceptual analysis

Bu çalışmanın amacı, özellikle anayasal demokrasiler bağlamında bir anayasal ilke olarak sekülarizmin kavramsal analizini ortaya koymaktır. Bu amaca yönelik olarak, kavramın eleştirileri incelenmiş ve kavramın literatürde genel kabul gören çeşitli tanımları tetkik edilmiştir. Mevcut tanımlara alternatif olarak bu çalışma, kavramın anayasal meşruiyetini ve amacını daha iyi yansıtan yeni bir tanım olarak 'özerklik olarak sekülarizm'i önermektedir. Bu tanıma göre, anayasal demokrasilerde sekülarizmin doğrudan bir anayasal demokrasinin meşruiyet iddiasının yani vatandaşlarının bireysel özerkliğini tanıma ve sağlamanın sonucu olarak kabul edildiği öne sürülür. Dolayısıyla anayasal devlet, doğası gereği seküler usuller yoluyla meşru kılınan seküler bir devlettir. Bu tanım önerildikten sonra bu sav, sekülarizm, özerklik ve meşruiyet arasındaki ilişkinin bir analizi ile derinleştirilir. Özerkliğin, anayasal demokrasilerde hem tarihsel hem de kavramsal olarak merkezi bir rol oynadığı ve bir anayasal ilke olarak sekülarizmin bu ilişkiyi yansıtmak amacıyla kabul edildiği ortaya konur. Son olarak özerklik olarak sekülarizm, bulunduğu ve/veya etki ettiği üç analiz düzeyinde analiz edilir: anayasal düzey, yasal/siyasi düzey ve gayrıresmi kamusal alan.
TBMM' de grubu bulunan partilerin seçim programlarının ideolojiler açısından analizi

Birey ve toplum refahını gerçekleştirmek üzere teori ve kuramlar ileri süren ideolojiler dünyada yaşanan değişim ve dönüşümlere göre şekil almaktadır. Bazıları güncelliğini korumakla birlikte bazıları kendilerine gösterilen ilgiyi kaybetmiştir. İdeoloji referanslı siyasal söylemler, siyasetçilerin belli bir seçmen kitlesine değil de, bütün seçmenlere yönelik çalışmalarıdır. Seçmen beklenti ve isteklerinin öneminin günümüzde daha da artması nedeniyle seçmen ilişkileri temel olarak siyasetçilerin tüm söylemlerini etkilemektedir. Bu nedenle artan siyasal rekabet koşularında, seçmen-siyasetçi ilişkilerine ve siyasal söylemlerin neler getirip neler götürebileceğine dair partilerin ve adayların bilgilendirilmelerine özellikle önem verilmelidir. Siyasal çekişmelerin ve parti sayılarının çok olduğu ülkemizde, büyük seçmen kitlelerine sahip partilerde yarışma, küçük partilere oranla çok daha ince çizgilerde gidip gelmektedir. Ülkemizde son yıllarda seçmen ihtiyaçlarına daha fazla önem verildiği ve partilerin söylemlerini bu doğrultuda oluşturdukları görülmektedir. Bu nedenle partilerin daha başarılı olabilmesi için seçmen ilişkilerine daha çok önem verilmesi; parti içi eğitim ve seminer programlarıyla adayların yetiştirilmesi niteliğinde olan gerekmektedir. Bu çalışmada ülkemizde 7 Haziran 2015 genel seçimi ile bu seçimin tekrarı olan 1 Kasım 2015 genel seçimlerinde TBMM'de grubu bulunan siyasi partilerin, parti programları ile internet sayfalarından derlenen verilere göre seçim sürecindeki söylemleri ve bu söylemlerin ideolojik orjinleri hakkında bir araştırma yapılmıştır.
A Comparative approach to American and Balkan Political Cultures from a romanian perspective

Amerikan kültürü, hem Amerikalı hem de yabancı bilim adamları tarafından Amerikan toplumunun siyasi temellerine yakın biçimde konumlandırılmıştır. Alexis de Tocqueville ile başlamak üzere pek çok ünlü bilim adamı bu kültürdeki medeniyet yapı taşını ve Amerikan kültürünün gelişiminde oynadığı merkezi rolün üzerinde durmuştur. Bu açılardan, demokrasinin siyasi kültürü Gabriel Almond ve Sydney Verba tarafından yazılan Civic Culture-Political Attitudes And Democracy In Five Nations adlı eserde başarılı biçimde ifade edilmiştir. Amerika Birleşik Devletleri katılımcı siyasi kültürün örneği olarak görülmüş ve bu anlayış Robert D. Putnam'ın deyişiyle medeniyet yapı taşının gevşemeye başladığı anlamına gelen Amerikalıların gittikçe 'yalnız bowlingci' haline geldiğini belirtmesine kadar da değişmemiştir. Bu çalışmada, söz konusu teorilere ; bir taraftan Romanya'daki benzer gelişmelere ilişkin istatistiksel veriler, diğer yandan siyasi kültürdeki 'siyasi' terimine farklı yaklaşımlar olmak üzere iki ayrı perspektiften yaklaşılacaktır. Sonuç olarak, bu tez bazı temel kavramlar bağlanımda, pratik ve teorik bağlamda önemli derecede değiştirilmek suretiyle ele alındığında Amerikan siyasi kültürünün değer göstergeleri ve bunların farklı yorumlanmasıyla ortaya çıkan sonuçlan irdelemeyi amaçlamaktadır. vı
Kosova'da Türk siyasal partileri ve Türk kesiminin yönetimdeki yeri

XIV yüzyılın sonlarında Balkanlar'a ve dolayısıyla Kosova'ya yerleşen Türkler, günümüze kadar kimliklerini korumuş ve Kosova'nın temel etnik unsuru olarak kalmayı başarabilmişlerdir. XIV XX yüzyıllar arasında Osmanlı İmparatorluğu yönetimi süresince tüm diğer halklar gibi kimlik sıkıntısı olmadan yaşayan Türkler, Osmanlının bölgeden çekilmesiyle birlikte, bölgeden göç etmeye veya asimile olmaya başlamıştır. Kosova'lı Türkler ancak 1951 yılında kendi milli kimliklerine kavuşmaya başlamışlardır. 1950- 1980 yılları arasında milli kimliklere tanınan inisiyatifler sayesinde devlet organlarında temsiliyet haklarına sahip olan Kosova'lı Türkler, 80'lerin sonlarına doğru Sırp rejiminin Kosova'daki baskıcı politikaları yüzünden, ana dillerinde eğitimleri dışında tüm devlet olanaklarından el çektirilirler. 10 yılı aşkın süren bu baskıcı rejimin, NATO müdahalesiyle son bulacağına inanmak isteyen Kosova'lı Türkler, Birleşmiş Milletler - UNMIK denetiminde kurulan Kosova kurumlarında temsiliyetleri için mücadele etmek zorunda kalırlar. UNMİK raporlarında 'Kosovalı Türkler'den ziyade Türkçe konuşan Kosovalılar olarak tanınmayı reddeden Türkler, tüm haklarını aramaktan vazgeçmeyeceklerdir. UNMİK Kosova'nın yönetimini, Yugoslavya Sosyalist Federativ Cumhuriyetinin 1974 anayasasına göre sürdüreceğini söylemesine rağmen, bu anayasanın Türklere sağladığı hakları görmezden gelmiştir. Türk siyasi partisinin çabalarıyla tüm bu haklar arayışı 27 Şubat 2008 tarihinde Kosova'nın tek taraflı bağımsızlığını ilan etmesine kadar sürdürülmektedir. Bağımsızlığın ilan edilmesiyle Kosova Cumhuriyetinin anayasasına Türk kelimesi girmektedir. Ayrıca Kosova Parlamentosunda Türkler en az 2 milletvekili ile temsiliyetlerini garanti altına alırken, önemli kurumlarda temsil edilme haklarına sahip olurlar. Günümüzde Kosova'lı Türkler, devlet organlarında temsiliyetlerinin olduğu gibi dilini ve kültürünü korumak için eğitimle, dernekçilikle ve birçok farklı kültürel çalışmalarla mücadelelerini sürdürmektedirler.
Geçmişten günümüze kadar Türkiye Kürdistan bölgesel yönetimi arasında değişen ilişkiler

Bu çalışma Türkiye Kürdistan Bölgesel yönetimi ilişkileri üzerine yoğunlaşmış ve özelikle Kürdistan bölgesel yönetiminin oluşumundan günümüze kadarki değişimleri ele almakta. Türkiyenin Kürdistan Bölgesi ile ilişkilerin biraz tarihinden bahsetmekte. Ayrıca Kürdistan bölgesinin Türk dış politikasındaki önemi ve bunun nasıl Türk dış politikasını etkilediğini işlemekte. Ayrıca ilişkilerin nasıl Türkiyedeki PKK sorununa yansıdığını ve nasıl çözüme yaklaştırdığından bahsetmekte, bu Türkiye kürdistan bölgesi ile ilerleyen ilşkisinin nasıl bağdad yönetimine yansıdığını ve en sonda da bazi öngörüler sonuçlar'dan bahsetmekte