turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The evolution of the neoliberal hegemony in the case of the European Union

Neoliberalizm, 1980'lerden itibaren küreselleşmenin de etkisiyle tüm dünyaya yayılarak ana-akım iktisat haline gelmiştir. Avrupa Birliği'nin kuruluşundan bugüne kadarki bütünleşme sürecinde de gerek oluşturulan mekanizmalar gerekse de üye ülkelerin para ve maliye politikalarına etki eden kriterler ve kısıtlamalar aracılığıyla Avrupa Birliği içerisinde bir neoliberal hegemonya inşa edilmiştir. Neoliberal hegemonyanın oluşumunda ulusötesi kapitalist sınıfın desteği yadsınamayacak derecede önemli bir paya sahiptir. Ancak 2008 yılında Amerika'da ortaya çıkarak Avrupa'yı borç krizine sürükleyen küresel kriz, Avrupa Birliği içerisindeki neoliberal hegemonyanın giderek daralıp etkisini yitirmesine sebep olmuştur. Krizle mücadele kapsamında çözüm getirmeyen neoliberal politikalarda ısrar edilmesi, ülkelere dayatılan kemer sıkma programlarının Avrupalıların refah düzeyine etki eden iktisadi konulara olan olumsuz etkisi, çözüm odaklı alternatif politikaların geliştirilememesi ve İngiltere'nin ayrılma kararı Avrupa Birliği'ni neoliberal hegemonya krizi bağlamında varoluşsal bir krize sürüklemiştir. Avrupa Birliği projesine destek veren sosyal güçlerin desteğinin azalması ile hegemonyanın baskıcı yönü ortaya çıkmış ve birçok Avrupa ülkesinde giderek otoriterleşen neoliberal politikalar uygulanmıştır. Bu kapsamda aşırı sağ partilerin yükselişi ile birlikte ortaya çıkan ırkçılık, yabancı düşmanlığı gibi söylemler Avrupa Birliği'nin kuruluşundan itibaren savunduğu temel değerler ile çelişmiş ve Avrupa Birliği'ndeki neoliberal hegemonyanın geleceğine ilişkin tartışmaları alevlendirmiştir. Bu çalışmanın temel amacı hegemonya, neoliberalizm ve Avrupa borç krizi kavramlarına ilişkin yazına katkı sağlamanın yanı sıra, Avrupa Birliği'ndeki neoliberal hegemonyanın oluşumunu, Avrupa borç krizini takiben neoliberal hegemonyanın krizini ve kriz sonrası dönemde neoliberal hegemonyanın otoriter neoliberal hegemonyaya evrimini tarihsel bir perspektiften incelemek ve neoliberal hegemonyanın geleceğine dair muhtemel senaryoları ortaya koymaktır. Çalışma, küresel finansal krizden yola çıkarak krizin neoliberal hegemonya üzerindeki etkisine ilişkin Avrupa Birliği özelinde bir inceleme ile sınırlandırılmıştır. Çalışma ile neoliberal hegemonyanın geleceğine ilişkin olarak ortaya konulan üç muhtemel senaryo; otoriter neoliberalizmden vazgeçilerek neoliberal hegemonyanın yeniden tesis edilmesi, daha da otoriterleşilmesi sonucunda neoliberal hegemonyanın sona ermesi ve parasal birliğin yanı sıra mali birliğin de sağlanması suretiyle neoliberal hegemonyanın yeniden tesis edilmesi şeklindedir.
Para politikalarının etkinliği açısından merkez bankalarının bağımsızlığı ve Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası

Merkez bankacılığının başlangıç noktası tüm dünyada bankacılık sisteminin gelişimi ile olmuştur. Fakat merkez bankacılığının gelişimi bankacılık sisteminden farklıdır. Ekonomik politika yapma sürecinde anahtar kurum niteliği taşıyan merkez bankaları mikro ekonomik ve makroekonomik fonksiyonlara sahiptirler. Merkez bankalarının mikro ekonomik fonksiyonu bankacılık sisteminde istikrar sağlamak iken, makroekonomik fonksiyonu paranın değerini korumak yani fiyat istikrarını sürdürmektir. Merkez bankalarının sorumlulukları hükümetin mali aracısı olarak en son ödünç verici olma ve daha da önemlisi para politikası uygulama sürecinde bankaların bankası olmaktır. Tüm ülkeler merkez bankalarına sahip olmalarına rağmen, hükümet ve merkez bankaları arasındaki ilişkide önemli farklılıklar bulunmaktadır. Bu anlamda çoğu hükümet merkez bankalarını politik kontrol altında tutarken, diğer hükümetler merkez bankalarına yüksek bağımsızlık vermektedirler. Merkez bankalarının bağımsızlığı para politikasının fiyat istikran amacını gerçekleştirebilmesi için önem taşımaktadır. Merkez bankası bağımsızlığı para politikasını politik süreçten ayrı tutmak olarak tanımlanabilir. Bu anlamda bağımsızlık politik-ekonomik bağımsızlık ve yasal-fiili bağımsızlık olarak iki şekilde ele alınmaktadır. Merkez bankası bağımsızlığını ölçmek amacıyla en kapsamlı girişim Cukierman, Webb ve Neyaptı tarafından yapılmıştır ve merkez bankası bağımsızlığı ile enflasyon arasında güçlü ve negatif bir ilişki bulunmuştur. Dünyada merkez bankacılığı uygulamaları iki eğilimden oldukça etkilenmektedir. Birincisi hükümetlerin merkez bankalarına daha büyük bağımsızlık vermeleri, ikincisi ise kredibilitedir. Merkez bankası kredibilitesi para politikası üzerine modern literatürde önemli rol oynamaktadır. Para politikası için kredibilite paranın değerini koruduğu veXII merkez bankası bağımsızlığı için destek sağlanmasına yardımcı olduğu için önem taşımaktadır. Fakat kredibilitenin ölçülmesi ya da objektif olarak değerlendirilmesi oldukça zordur. Bu nedenlerle son yıllarda çoğu ülke para politikasına daha büyük otonomi kazandırmak amacıyla merkez bankası kanunlarında değişiklik yapmaktadır. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'da 2001 yılı içinde Merkez Bankası Kanununda değişiklik yapmıştır. Bu değişiklik ile Türkiye Cumhuriyeti 'de merkez bankası bağımsızlığım artırma çabasındadır.
Bank lending channel in Turkey

Bu tez, Türk bankacılık datasına dayanarak parasal aktarım mekanizmasında banka kredi kanalınınrolünü analiz etmektedir. lk olarak, banka kredi kanalının teorik çerçevesi ve varlığı için gerekli koşullar ele alınmış, Peek ve Rosengren'in varsayımları ile güçlendirilmiş, Kashyap ve Stein'inçalışmasının ruhuna uygun basit ama açıklayıcı bir teorik model sunulmuştur. kinci olarak, banka kredi kanalının Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası para politikasının reel sektör üzerindeki etkilerini açıklayan olası bir aday yapan Türk finansalsisteminin, kurumsal özelliklerine yoğunlaşılmıştır. Üçüncü olarak, banka kredi kanalının çalışıp çalışmadığına dair ekonometrik bir analiz ortaya konmuştur. Ana sonuç, teorik hipotezlere uygun olarak, Türkiye'de, ticari bankaların sermaye yeterlilik rasyosuna bağlı, banka kredi kanalının çalıştığını gösteren güçlü kanıtların olduğudur.
Çevre kalitesi ve çevresel düzenlemelerin rekabet gücü ve dış ticaret üzerine etkileri

Son zamanlarda, ülkeler gün geçtikçe artan ekonomik büyüme yarışı içerisindedirler. Küreselleşmenin hız kazanmasıyla birlikte, ekonomik büyümenin itici gücü olan dış ticaretin de artırılabilmesi için ülkelerin hangi ürünlerde karşılaştırmalı üstünlüklere sahip oldukları önem kazanmaktadır. Bu bağlamda, hem rekabetçi bir ekonomiye sahip, hem de çevre kalitesi ve sürdürülebilir ekonomik büyüme standartlarını sağlamış ülkeler, uyguladıkları politikalar açısından diğer ülkelerce takip edilmektedirler. Bu nedenle, birçok ülke, ekonomik büyüme ile birlikte oluşan çevresel dışsallıkları, içselleştirmek adına başka bir ifade ile çevre kalitesini sağlamak için bir takım çevresel düzenlemelere başvurmaktadırlar. Açıkçası, çevresel düzenlemelerin, karşılaştırmalı üstünlüklerin temel faktörü olarak görüldüğü bilinmektedir. Bu kapsamda çalışmanın temel amacı, çevresel düzenlemelerin, ülkelerin rekabet güçlerine ve dış ticaretlerine etkilerini araştırmaktır. Söz konusu çalışmadaki modeller, dinamik panel veri yöntemi ile analiz edilmiştir. İçsellik probleminden kaçınmak için ise Panel-GMM fark ekonometrik yöntemi kullanılmıştır. Verilere erişimin kısıtlı olmasından kaynaklı olarak, çalışma 1995- 2012 zaman aralığını kapsamaktadır. Çalışma sonucunda elde edilen bulgulara göre, çevresel düzenleme katılığının artmasının, ar-ge harcamaları ve patent sayıları üzerinde artırıcı etki yaptığı ortaya konmuştur. Çevresel düzenlemelerin özellikle ar-ge harcamalarını güçlü bir şekilde, pozitif etkilediği görülmüş ve dolayısıyla analize dahil edilen ülkelerde, Zayıf Porter Hipotezi'nin desteklendiği sonucuna ulaşılmıştır. Buna karşın, çevresel düzenleme katılığındaki artışın toplam faktör verimliliğinde azaltıcı etki yaptığı görülmüştür. Böylece Güçlü Porter Hipotezi'nin desteklenmediği tespit edilmiştir. Diğer bir deyişle, çevresel düzenleme katılığındaki artışın, ülkelerin rekabet gücünü azalttığı sonucuna varılmıştır. Bununla birlikte, dış ticaret açısından bakıldığında çevresel düzenleme katılığının, net ithalat üzerinde artırıcı bir etkiye sahip olduğu görülmüştür. Bu bulgu, Kirlilik Sığınağı Etkisi'nin, analize dahil edilen ülkeler çerçevesinde, desteklendiğini göstermektedir. Yenilenebilir enerji tüketiminin toplam enerji tüketimi içindeki payının, ar-ge harcamalarını artırdığı, patent sayısı üzerinde herhangi bir etkiye sahip olmadığı, toplam faktör verimliliğinde ise azaltıcı bir etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Buna ilaveten, dış ticaret üzerinde de azaltıcı bir etki yarattığı görülmüştür.
Dünya pazarında Türk ekolojik kuru incirinin mevcut durumu ve geliştirilme olanakları üzerine bir araştırma

Bu çalışmada, Dünya'da ve Türkiye'de ekolojik tarımın yapısı, gelişimi incelenmiştir. Ayrıca ekolojik kuru incir alt sektörünün gelişimi ortaya konmuş, Aydın yöresindeki ekolojik kuru incir üreticileri ve ihracat yapan firmalarla anket çalışması yapılarak elde edilen veriler; alt sektörün işleyişini, ekonomik ve sosyal yapısını, sorunlarını belirlemek amacıyla değerlendirilmiştir. Araştırma yöresinde 68 adet ekolojik kuru incir üreticisi ile anket çalışması yapılmıştır. Ayrıca saha çalışmalarıyla 13 adet olduğu tespit edilen ekolojik kuru incir ihraç firmalarıyla da anket çalışması yapılmıştır. Ekolojik kuru incir üretimi ile kuru incir üretimi birbirinden bağımsız değildir. Kuru incir yamaç arazilerde yetiştirildiği için, yıllardır toprak yıkanmaya ve erozyona maruz karmakta ve bitki besin maddelerince fakirleşmektedir. 1992 yılında 10-12 kg olan ağaç başına verim, bugün 7-8 kg'a düşmüştür. Bu nedenle gerekli kültürel önlemlerin alınması kuru incirin geleceği açısından önemlidir. Kuru incir yetiştiriciliğinde doğa koşullan ve ekolojik koşullardan kaynaklanan nedenlerle az miktarda sentetik girdi kullanılmakta ya da hiç kullanılmamaktadır. Bu durum ekolojik üretime geçişi kolaylaştırmaktadır. Üreticilerin ekolojik tarıma başlandığında görülen verim düşüklüğü sorunları olmamaktadır. Anket çalışmasında 26 üreticinin 11'i ile yazılı sözleşme yapılmadığı belirlenmiştir. Bu nedenle ürün alım-satımında problemler ortaya çıkmaktadır ve ekolojik tarım sisteminin kuru incirde henüz tam olarak uygulanmadığının göstergesidir. Kontrol ve sertifikasyon maliyetleri toplam kuru incirin maliyetini % 8 -12'si kadardır. Bu oram düşürebilmek için Tarım ve Köyişleri Bakanlığının uygulamayı öngördüğü bir proje vardır. Bu proje ile ekolojik tarım bölgeleri oluşturarak, kontrol ve denetimi kolaylaştırmak, böylece sertifikasyon maliyetini düşürmek amaçlanmıştır. İncir de bu proje kapsamına alınabilir.-107- Ekolojik ürün çeşidi sayısını arttırmamız, sektördeki pazar payımızı büyütmemiz açısından gereklidir. Kuru incirde de farklı şekillerde işlenmiş ve ambalajlanmış ürünleri dünya pazarına sunmak, ihracatımızın miktar ve değerini arttırabilecektir.. Böylece yıllık yaklaşık olarak 1500- 2000 ton ve 3 milyon-3. 5 milyon dolar arasında olan ihracatımız daha da artabilecektir. Ülkemizde ekolojik kuru incir üreticilerinin bilgilendirilmesi ve konuya inanmaları, sektörün sağlıklı gelişimine katkıda bulunacaktır.
Türkiye-Rusya arasındaki endüstri içi ticaret ölçülmesi

Türkiye İle Rusya Federasyonu arasındaki ilişkiler her iki ülke için de önemli olmuştur ve gelecekte de önemli kalacak gibi görünmektedir. Türkiye ile Rusya ticaret ve yatırımlar, enerji ve inşaat gibi yoğun ve çok yönlü karşılıklı bağlarla bağlanmış komşulardır. Türkiye ile Rusya arasındaki ticari ilişkiler son 23 yıl içinde tedrici bir biçimde gelişmiş ve 2008 yılında 38.8 milyar Amerikan Dolarlık en yüksek hacmine ulaşmıştır. Buna ek olarak turizm ve enerji sektörlerindeki işbirliği de kayda değer biçimde gelişmektedir. Rusya ve Türkiye giderek artan bir biçimde işbirliği ve ekonomik entegrasyon trendi yaşamaktadır. İki ülke arasındaki dış ticaret açısından dış ticaret dengesinde Rusya lehine bir açık vardir. Bu açığın sebebi nedir? Acaba Türkiye ile Rusya arasındaki ticaret, endüstriler arası mı, yoksa endüstri içi ticaret olarak mı sürmektedir? Bu konuya Grubel-Lloyd endeksini kullanarak şöyle bir yanıt verebiliriz: Rusya Federasyonu'ndan ithal edilen enerji hammaddeleri ithalatı iki ülkenin karşılıklı dış ticaretinde Türkiye'nin önemli dış ticaret açığı vermesine yol açmaktadır. Nitekim Rusya'dan Türkiye'ye yönelik mineral yakıtlar, yağlar ve alkali ürünler başlıkları altında yapılan ithalat en büyük açık nedenidir. Dolayısıyla iki ülke arasındaki ticaretin endüstriler arası ticaret şeklinde yapıldığı görülmektedir.
Convergence to purchasing power parity in Turkey: Evidence from city level data

Bu tez, Türkiye'nin 26 bölgesinin tüketici fiyat endekslerini kullanarak, Ocak 2003 ? Haziran 2011 dönemi için Türkiye'deki fiyat farklılıklarını incelemektedir. Fiyat seviyelerinin ve Ankara, İstanbul ve Diyarbakır baz şehirleri ile gerçekleştirilen satın alma gücü paritesinden sapma değerlerinin, zaman serisi özelliklerini içeren ön analiz göstermektedir ki sapmalar oldukça kalıcıdır. Tez, iki birim kök testini ve durağanlık testini kullanarak satın alma gücü paritesine yakınsamayı daha örgün bir biçimde incelemektedir. Birim kök ve durağanlık test sonuçlarına göre satın alma paritesinden sapmalar birçok şehir için birim köke sahiptir. Özellikle, durağanlık testi, sıfır hipotezini İstanbul baz şehir iken tüm şehirler için, Ankara ve Diyarbakır baz şehirler iken bir şehir hariç diğer tüm şehirler için reddetmektedir. Birim kök testleri Türkiye'deki satın alma gücü paritesinin lehine daha umut vadeden sonuçlar sağlamasına rağmen, genel sonuçlar zayıf formlu satın alma gücü paritesini desteklemektedir. Dahası birim kök testleri farklı baz şehirlerde bazı sapmalar göstermektedir. Baz şehirler Ankara, İstanbul ve Diyarbakır olmak üzere sırasıyla üç, sekiz ve on iki şehir grubu için Augmented Dickey-Fuller testi satın alma gücü paritesi lehine kanıt göstermektedir. Türkiye'deki satın alma gücü paritesine zıt kanıtlara rağmen tez, yarı ömür yöntemlerini kullanarak sapmalardaki durağanlık derecesini ölçmeye çalışmaktadır. Yöntemlerdeki bazı yetersizliklere rağmen tez, satın alma gücü paritesi için göreli olarak kısa yarı ömür gösteren bazı ön sonuçlar sağlamaktadır. Sonuçlara göre ortalama yarı ömürler bir yıldan azdır ve yakınsama hızı, baz şehre göre değişmektedir. Ankara ve İstanbul'un baz şehir olarak alındığı satın alma paritesinden sapmalar, Diyarbakır'ın baz şehir olarak alındığı duruma göre daha yavaş yakınsamaktadır. Satın alma paritesinden sapmaların kalıcılığı konusunda öngörü sağlamak amacıyla tez yarılanma ömrü ölçütlerini ulaşım maliyetleri ile karşılaştırmış ve birim kök testlerinin sonuçlarının ne ölçüde ulaşım maliyetleri ile açıklanabildiğini doğrusal olmayan olasılık modelleri ile değerlendirmiştir. Sonuçlar göstermektedir ki ulaşım maliyetleri makul ölçüde, sapmaların kalıcılığındaki değişkenlik ve sapmaların birim köke sahip olma olasılığı ile açıklanabilmektedir.
Dünyada ve Türkiye'de organik pamuk tarımı ve ekonomisi

Pamuk yetistiriciliginde yüksek miktarda kimyasal kullanımının ekosisteme, su kaynaklarına, hayvan ve insan varlıklarına zarar vermesi, dünya çapında artan bir ilgi ile organik pamuga karsı büyük bir talebi baslatmıstır. Türkiye organik pamuk üretimine önemli miktarda katkı saglayan bir ülke durumundadır. Organik pamuk yetistirilirken hiçbir sekilde kimyasal yapay gübre, pestisit vedefolyant kullanılmamaktadır. Bu sebeple, organik pamuk üretiminde, geleneksel pamuk üretimine kıyasla verim genellikle daha düsük, maliyet ise daha yüksektir. Genel olarak, organik pamugun üretim maliyeti %50 daha fazladır. Ancak satıs fiyatı da, geleneksel yolla üretilen pamuga göre ortalama %20- 56 daha fazla olduğundan organik pamuk üretimi daha karlı olabilmektedir. Yüksek üretim maliyetleri nedeniyle organik elyaflar pahalılasmakta ise de, artan maliyetine ragmen bu ürüne yönelik artan bir talep mevcuttur. Bu çalısmada; dünyada ve Türkiye'de geleneksel ve organik yolla üretilen pamuküretim, tüketim ve ticaretindeki gelismeler ile organik pamuk fiyat, maliyet ve pazar yapısı ve Türkiye'nin üretim potansiyeli incelenmistir.
Avrupa Birliği pazarında Türk endüstrilerinin rekabet gücünün incelenmesi (rakip ülkelerle karşılaştırmalı bir analiz: 1995-2005)

ticaretteki gelişmeler incelendiğinde, dış ticaretin temelde, endüstriler-arası, özellikle son yıllarda da artan bir düzeyde endüstri-içi ticaret şeklinde gerçekleştiği görülmektedir. Endüstriler-arası ticaret, ülkelerin sahip oldukları üretim faktörlerindekifarklılıklara dayandırılırken, endüstri-içi ticaret ise daha çok benzer faktör yoğunluğuna sahip ülkeler arasında ölçek ekonomileri ve ürün farklılaştırmasıyla açıklanmaktadır. Ancak bir ülkenin, sahip olduğu üretim faktörleri itibariyle hedef pazar olarak belirlenen ülke ya da ülke grubu karşısında, endüstriler-arası ve endüstri-içi ticaret açısından avantajlı bir konumda bulunması, güçlü bir ticari ilişki için gerekli, fakat yeterli değildir. Çünkü, aynı hedef pazara yönelen ve üretim faktörleri itibariyle endüstriler-arası ve endüstri-içi ticaret açısından benzer avantajlara sahip olan farklı ülkelerin farklı pazar paylarına ve ihracat hacimlerine sahip oldukları görülmektedir. Bu durum, benzer ülkeler arasındaki farklı rekabet gücü düzeyleri ile açıklanmaktadır. Liberalleşme sürecinin de hızlanmasıyla birlikte dış ticaretteki rekabetin şiddetlenmesi, ülke ekonomilerinin başarısı konusunda uluslararası rekabet gücü kavramına anahtar bir rol yüklemektedir. Uluslararası rekabet gücünün artan öneminden hareketle çalışmanın amacı; Türkiye'nin en önemli hedef pazarı konumunda bulunan AB (15) pazarında, Türkendüstrilerinin rekabet gücü düzeyini belirlemektir. Ayrıca ulaşılan sonuçlarla, bu alandaüretilecek ticaret ve rekabet gücünü artırıcı politikalara ışık tutulması hedeflenmektedir. Bu kapsamda; birinci bölümde, endüstriler-arası ve endüstri-içi ticaretin teorik temelleri irdelenerek rekabet gücü kavramı, bu iki olgu özelinde açıklanmıştır. İkinci bölümde açıklanan rekabet gücü ölçüm yöntemlerinden yararlanılarak üçüncü bölümde, Türkendüstrilerinin AB (15) pazarındaki rekabet gücü düzeyi, endüstriler-arası ve endüstri-içi ticaret açısından rakip ülkelerle karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir.
Hulefa-i Raşidİn Döneminde ekonomik değişme ve toplumsal etkileri

Hulefa-i Raşidin dönemi İslam toplumunun ekonomik anlamda oldukça güçlendiği bir dönemdir. Bu ekonomik güçlenmenin temelinde ise dönemin fetih hareketleri belirleyici bir etkiye sahiptir. Bu ekonomik güçlenmenin; ülkenin kalkınması, imar ve iskanı ve insanların refah içinde yaşaması gibi olumlu etkileri yanında bir takım olumsuz etkileri de olmuştur. Ne yazık ki her toplumda olduğu gibi o günkü İslam toplumunda da bu zenginleşme bir takım fitne ve fesat hareketlerine sahne olmuştur. Bu fitne ve fesat hareketi ise, zenginleşen İslam toplumunda siyasi, ideolojik ve kabilevi bir takım etkenler altına gizlenmesine rağmen temelini ekonomik nedenlerin oluşturduğuna inandığımız bir harekettir. Hz. Ebubekir döneminin hem kısa sürmesi hem de Hz. Peygamber'in yaşamına yakın bir dönem olması, Hz. Ömer'in ise adaletli ve dirayetli yönetimi sayesinde bu iki dönemde kayda değer bir olumsuzluk yaşanmamıştır. Özellikle Hz. Osman dönemine gelindiği zaman, bir anda zenginleşen bazı kabileler ve şahıslar bu zenginliğin sorumluluğunu taşıyamaz hale gelip de dünyevileşme hareketleri baş gösterince Ebu Zer gibi şahıslar ortaya çıkıp İslam ümmetini uyarı görevini üstlenmeye çalışmışlardır. Hz. Ali dönemi ise artık iplerin iyice koptuğu, İslam ümmeti arasında fiilen ve fikren çatışmaların yaşandığı bir dönem olmuştur.
OECD ülkeleri ve Türkiye'de genç işsizlik-büyüme ilişkisi üzerine bir inceleme

Küreselleşen dünyada sosyo-ekonomik problemler arasında olan işsizlik olgusu, yetişkinlere nazaran gençleri etkisi altına alarak yaygınlaşmaya başlamıştır. Dünyada küreselleşme ve teknolojik gelişmeler ile birlikte genç nüfus içerisindeki vasıfsız işsiz sayısında ciddi bir artış yaşanmıştır. Yetişkinler ile gençler için farklı nedenleri ve sonuçları bünyesinde barındıran genç işsizlik sorunu ile başa çıkabilmek ve 15-24 yaş aralığındaki genç nüfus üzerindeki olumsuz koşulları minimum düzeye indirebilmek için sorunun derinine inerek ve doğru politikalarla mücadele edilmelidir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de ve OECD ülkelerinde 15-24 yaş aralığındaki nüfusun boyutlarını nedenleriyle inceleyerek büyüme ile ilişkisini analiz etmektir.
Uluslararası varlık fonu tecrübelerinden Türkiye varlık fonuna bakış

Ulusal Varlık Fonları son 10 yılda popülerlik kazanmış ve 2001 yılından günümüze kadar birçok ülkede varlık fonları sayısı artış göstermiştir. Dünya genelinde kurulmuş olan varlık fonlarının temel kaynağı ise ülkelerin elde etmiş olduğu petrol ihracatı gelirlerinden, yüksek döviz rezervlerinden ve cari işlem fazlalıklarından oluşmaktadır. Son yıllarda varlık fonlarının yaygınlık göstermesinin en büyük nedeni ise küresel ekonomik şartlar doğrultusunda yaşanan ani değişimler olmuştur. Bu değişimler kimi ülkeler için avantaj kimi ülkeler içinde dezavantaj sağlamıştır. Söz konusu bu avantaj ve dezavantajlarülkelerin ekonomik durumlarını gözden geçirmelerini ve yeni önlemler almalarına zemin oluşturmuştur. Varlık fonları ise küresel ekonomik değişimler sonucunda ülkelerin yaşayabileceği her türlü ekonomik şok ve dalgalanmaların önüne geçmek ve gelecek neslin refahını sağlayarak, ekonomik istikrarı sağlamayı amaçlayan bir önlemler bütünü olarak karşımıza çıkmıştır. Örnek olarak petrol gibi doğal kaynak zengini ülkeler olan Körfez Ülkeleri 1970'li yıllarda yaşanan petrol krizi sonrası petrol fiyatlarındaki ani artışlarla ihracat gelirlerini büyük ölçüdearttırmışlar ve bu fazla gelirlerini ise varlık fonları kurarak değerlendirmişlerdir. Yine aynı şekilde Asya Ülkelerinde artan enerji talebi doğrultusunda büyük dış ticaret fazlalıkları elde edilmiş ve bölgede yeni varlık fonları kurulmuştur. Finansal sistemin en yeni uygulamalarından biri olan varlık fonu ülkemizde de kurulmuş ve kurulması ile birlikte de birçok tartışmanın odak noktası haline gelmiştir. Bu çalışmamızda finansal sistemin en yeni uygulaması olan ulusal varlık fonlarının tarihsel gelişimi, yapısı, faaliyetleri, yönetimini ve uluslararası standartlarla uyumu incelenmiştir. Bu inceleme yapılırken de dünya genelinde kendini ispatlamış ve başarılı olmuş 4 ülkenin varlık fonu ele alınmıştır. Çalışmanın 3'ncü bölümünde ise Türkiye Varlık Fonu tüm yönleri ile tanımlanmışele aldığımız 4 ülkenin varlık fonları ile karşılaştırılarak fonun tüm artı ve eksi yönleri belirlenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde ise kurulduğu günden bugüne kadar tartışmalara konu olan Türkiye Varlık Fonu'nun eleştirilen yönleri ele alınmış ve bu eleştirilere yönelik çözüm önerileri sunulmuştur. Bu doğrultuda 2016 yılına kurulan Türkiye Varlık Fonu'nun Türkiye ekonomisi içerisindeki rolü ve olası etkileri değerlendirilmiştir.