turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa'da dinsel farklılık ve John Rawls'ın siyasal liberalizmi

Bu çalışma, Çağdaş çok kültürlü ve çok dinli liberal demokratik Avrupa toplumlarındaki sıradan Müslümanların, dini ve kültürel farklılıkları nedeniyle karşılaştıkları sorunları tartışır. Güncelliğini hala korumakta olan bu sorunların çözümünde John Rawls'ın 'Siyasal Liberalizm' ve 'Halkların Yasası' eserlerinde ortaya koyduğu adalet anlayışına ve temel haklar üzerine temellendirilen yurttaş idealine işaret ederek bir çözüm önerisi ortaya koymaya çalışır. Çalışma, amprik olandan, fazlasıyla yararlanmasına karşın, çözüm önerisi için siyaset felsefesine başvurmuştur. Avrupa'daki Müslümanların mevcut durumunu, karşılaştıkları sorunları bir realite olarak ele alarak Rawls'ın Siyasal Liberalizm ve Halkların Yasası eserlerindeki kavramlara başvurmuşturBu kapsamda, Siyasal liberalizmin en temel kavramları olan 'kamusal akıl', 'örtüşen görüşbirliği' ve 'makuliyet' üzerinde özellikle yoğunlaşarak, Müslümanların kamusal akıl ile uzlaşma, örtüşen görüş birliğinden kaynaklanan doğru nedenlerle istikrar ve makuliyet koşulunu yerine getirebilmelerine odaklanmıştır. Sonuç olarak, hem belli Avrupalı Müslüman entelektüellere ve alimlere başvurarak, hem de Avrupa'da ikamet eden Müslümanların kamusal alandaki pratiklerine odaklanarak siyasal liberalizme uygun dini yorumların varlığına işaret etmiş ve aynı zamanda Avrupalı Müslümanların siyasal liberalizmin şartlarına uygun bir kamusal yaşam sergilemek için uğraştıkları gösterilmiştir. Temel sorunun kamusal anlamda ortak bir eleştiri standardı ve karşılıklı güven duygusunun eksikliği olduğu iddiasıyla hareket eden bu çalışma, siyasal liberalizmin önerileri çerçevesinde hareket edildiğinde bu yapay problemlerin çözüleceğini iddia etmektedir.
Patterns of political participation in post 1980 Turkey

TÜRKİYE'DE 1980 SONRASI SİYASAL KATILIM ÖRÜNTÜLERİ Dikran Migirdiç Zenginkuzucu Bu çalışma, Türkiye'de 1980 sonrası siyasal katılımın sosyoekonomik dinamiklerini çözümlemekte ve bu bağlamda sosyoekonomik mobilizasyon kuramının varsayımlarım sınamaktadır. Proje '1980 sonrası Türkiye koşullarında, sosyoekonomik gelişim siyasal katılımı nasıl etkilemiştir? sorusunun bir irdelemesidir ve kişi yerine toplum üzerine odaklanmıştır. Çalışma, sosyoekonomik göstergeler üzerine yığınsal verilerin istatistiksel yorumuna dayanmaktadır. Veriler, coğrafi bir bakış açısıyla çözümlenmiştir. Sonuçlar birçok önemli çıkarımın altım çizmektedir. İlk olarak, Türkiye'de 1980 öncesi siyasal katılım üzerine yapılmış çalışmaların bulgularını desteklemektedir ve Türkiye'de 1980 sonrası sosyoekonomik gelişmenin siyasal katılım üzerinde ayırt edici bir etkisinin olmadığım göstermektedir. İkinci olarak, Türkiye'deki üç çeşit seçimin, yani genel seçimlerin, halk oylamalarının ve yerel seçimlerin, farklı sosyoekonomik dinamiklerden etkilendiklerini göstermektedir. Son olarak, sonuçlar Türkiye'de bölgesel farklılıkların siyasal katılımda önemli bir rol oynadığım ileri sürmektedir: Türkiye'nin doğusu seçimlerde ve halk oylamalarında anlamlı şekilde düşük katılım oranlan göstermektedir.
Human rights: an analysis of the institutional framework of global protection system

Bu çalışmanın amacı insan hakları ile ilgili kurumsal çerçeveyi global olarak ortaya koymak ve kurulmuş olan sistemin işleyişini incelenmektedir. Bu sistem içinde en önemli iki unsur olan Hükümetler-Arası ve Hükümetler-Dışı kuruluşların birbirleriyle ve hükümetlerle olan ilişkileri irdelenmekte ve yeni dünya düzeni içinde gereksinilen yeni mekanizmaların oluşumu tartışılmaktadır. Çalışmaya teorik bir çerçeve kazandırmak amacıyla giriş bölümünde yeni dünya düzeninin unsurları ele alınarak, insan haklan konusunun artık sadece milli devletlerin bir iç yargı sorunu olmaktan çıkması ve uluslararası politikanın bir sorunu olmaya başlaması üzerinde durularak bu soruna global anlamda çözümler düşünülmesinin uluslararası politikada yeni bir gelişme olarak görüldüğü belirtilmiştir. Ayrıca bu bölümde insan hakları ve demokrasi kavramlarının aralarındaki paralellik incelenmektedir. İkinci bölümde Hükümetler-Arası global ve bölgesel kuruluşlar olan Birleşmiş Milletler, Unesco, Avrupa Konseyi, Avrupa Topluluğu ve AGİK süreci incelenmekte ve bu kuruluşarın insan haklarının korunması ile ilgili mekanizmaları sorgulanmaktadır. Üçüncü bölümde ise Hükümet-Dışı kuruluşların yapısall ve işlevsel özellikleri üzerinde durulmakta, dünya politikasında giderek daha etkin ve kalıcı bir konuma ulaşan bu kuruluşların uluslararası sisteme olan etkileri sorgulanmaktadır. Bunların yanı sıra insan hakları ihlalleri yüzünden sık sık suçlanan bir ülke konumunda olan Türkiye'nin insan hakları ile ilgili sözü geçen kuruluşlarla olan bağlantıları gerekli yerlerde nakledilerek, Türkiye'nin insan hakları ile ilgili uluslararası hukuk kurallarını kendi iç hukukuna uyarlama çabalarından söz edilmiştir. 1 1
Social democracy in Turkey in a comparative setting

Bu tez, Türk sosyal demokrasisinin özellikle Batı Avrupa'yı referans alan derinlemesine sistematik bir analizidir. Bu araştırmada, Batı Avrupa ve Türkiye'deki sosyal demokrasinin karşılaştırmalı bir ortamda incelenebilmesi amacıyla analitik bir çerçeve geliştirilmektedir. Bu kapsamda bir yandan Batı Avrupa'daki sosyal demokrat partilerin kökeni ve gelişimi sanayileşme sürecinde ele alınırken; diğer taraftan, Cumhuriyet Halk Partisi'nin doğuşu ve gelişimi Birinci Cumhuriyet Dönemi içerisinde incelenmekle, mevcut yapısall konjonktür ortaya konmaktadır. Öte yandan, Türkiye ve Batı Avrupa'daki sosyal demokrat partiler ideoloji, sosyal taban, strateji ve organizasyon açısından bir değerlendirmeye tabi tutulmaktadır. Yukarıda değinilen analizlere dayanılarak, Türkiye'deki sosyal demokrasinin durumu Batı Avrupa örneği referans alınarak değerlendirilmiştir. Bu bağlamda, Türk sosyal demokrasisinin, bu hareketin anavatanı konumunda olan Batı Avrupa'dan ne kadar ayrıştığı da ayrıntılı olarak açıklanmıştır.
Dijital oyunlarda oryantalist söylem

Oryantalist söylemin dijital oyunlar üzerinden nasıl açığa çıktığının irdelendiği tez çalışması üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde Doğu-Batı ayrımına, oryantalizm kavramı ve bu kavramın alt unsurlarına değinilmiştir. Ayrıca oryantalizm ile ilgisi olduğu düşünülen Hayali Doğu, oksidentalizm, yabancı düşmanlığı ve islamofobi kavramları da yine bu bölümde açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde oryantalizm ile bağlantısı olduğu düşünülen emperyalizm, kültür, küreselleşme ve sömürgecilik kavramları açıklanmıştır. Öte yandan Batı'nın Doğu'ya yönelik tutum ve yargılarının iletilmesinde etkin bir rol oynayan kültür ve medya emperyalizmi kavramları da bu bölümde irdelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise, dijital oyunlar üzerinden oryantalist söylemin açığa çıktığı varsayımından hareketle Call of Duty Modern Varfire 2, Fight Fighter, Resident Evil 5, Devil May Cry 3, Serious Sam 3, Age of Empires 3, Bomb Gaza ve Minarett Attack gibi küresel çapta oynanan oyunlar incelenmiştir. Çalışma kapsamında seçilen dijital oyunlar; Doğu'ya yönelik şiddet ve nefret söylemi, kutsal değerlerin ihlalleri, yabancı düşmanlığı ve islamofobi ekseninde incelenmiştir. İncelenen bu oyunlar, göstergebilimsel analiz yöntemiyle çözümlemeye tabi tutulmuş ve elde edilen bulgular düz ve yan anlamsal açılardan irdelenmiştir.
Adalet ve Kalkınma Partisi'nin nefret söylemi

Bu çalışma on yılı aşkın süredir Türkiye'de iktidarı tek başına elinde tutan Adalet ve Kalkınma Partisi'nin nefret söylemiyle kurduğu ilişkiyi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada işlenen konular genel olarak nefret söylemi ve Adalet ve Kalkınma Partisi hükümeti döneminde uygulanan politikalardır. Bu bağlamda çalışmanın kapsamı Adalet ve Kalkınma Partisi'nin iktidar dönemidir. Çalışmada, bu dönemde doğrudan parti kademesinde yer alan siyasetçiler tarafından kamusal alanda üretilen nefret söylemi örnekleri, içerdiği nefret diline ve derecesine göre hangi yoğunluk aşamasında bulundukları Cortese'nin öne sürdüğü yoğunluk dereceleri üzerinden, kim tarafından ve ne zaman dile getirildikleri ve hangi türe ait oldukları gibi faktörlerle beraber açıklayıcı ve betimleyici bir yöntemle analiz edilmiştir. Kitle iletişim araçlarında yer alan, kullanılan kaynağın kendi yorumunu içermeyip sadece birinci ağızdan dile gelen söylem örnekleri üzerinden yapılan analiz sonucunda, Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde nefret söylemi üretimi görülmüştür. Bu üretim, parti iktidarının devamlı hale gelmesi ve mutlak iktidara evrilmesiyle beraber artış göstermiş, özellikle 2010 referandum sürecinden sonra en yoğun dönemini yaşamıştır. Partinin nefret söylemi üretiminin genellikle Recep Tayyip Erdoğan ve Bülent Arınç üzerinden ve çalışmanın nefret söylemi bölümünde tanımlanan ırk, din, cinsiyet ve beden gibi üst başlıkların tümünden sağlandığı sonucuna varılmıştır.
Türkiye'de radikal demokrasi anlayışı ve din ilişkisi: Refah Partisi örneği

İmparatorlukların hızla çözülmeye başladığı ve ulus devlet formunun hızla yayıldığı Fransız İhtilali sonrası dönemde, modernizmin argümanları pek çok alanda uygulanma fırsatını yakalamıştır. Bu devlet formu içerisinde 'ulus' kimliğinin yaratılması ile birlikte ilerleyen ve demokrasinin 'temsil'e sıkıştırıldığı anlayış, özellikle modernizme yönelik dirençlerin artması ile gün yüzüne çıkmıştır. 'Postmodern durum' adlandırması içerisinde modernizmin farklılıklara kapalılık, evrensellik ve rasyonalite üzerinden kurgulanan düşün yapısının idealizmi, sorgulanır duruma gelmiştir. Küreselleşme ve postmodern dünya içerisinde 'yerellik' bir direnç alanı olarak karşımıza çıkmış ve bu, ulus devlet içerisindeki unsurlar için bir çıkış fırsatı sunarken aynı zamanda liberal demokrasinin krizini aşmaya yönelik yaklaşımları gündeme getirmiştir. Bu bağlam içerisinde agonistik yaklaşım olarak radikal demokrasi bünyesinde önemli çıkışları barındırmaktadır. Yukarıda ele aldığımız tüm bu ilişkiselliklerden hareketle, postmodernizm, farklılık ve radikal demokrasi tartışmalardan yola çıkarak, 1990'ların konjonktürü içerisinde, Türkiye'de radikal demokrasi 'anlayışı'nı, Siyasal İslam üzerinden Refah Partisi özelinde değerlendireceğim.
Transformation of secularism in Turkey: Debating post-secularism under the AKP rule

Post-sekülarizm literatürü, Batılı toplumlardaki çoğulculuk problemini çözme ihtiyacına kamusal alana dinsel olanı davet ederek yanıt vermek üzere gelişti. Bu çalışmanın temel amacı da bu literatürü resmiyette seküler ve büyük çoğunluğu Müslüman olan Türkiye deneyiminin analizine aktarmaktır. Adalet ve Kalkınma Partisi yönetimi altındaki Türkiye post-sekülarizmin bir örneği olarak düşünülebilmektedir. AKP, Türkiye'nin sekülerleşmesine karşı konumlandırılan, siyasal İslamcı Milli Görüş hareketinin evrimi olarak görülmektedir. Fakat AKP selefinden farklı olarak Türkiye Cumhuriyeti'nin sekülerliğine doğrudan meydan okumamış; sekülarizm ve İslam arasında hareket etmişti. Bu arada kalmışlık post-sekülarizmin bir yansıması olarak görülebilir. Ancak, bu çalışmanın temel tezi şudur: AKP yönetimi altındaki Türkiye, post-seküler olarak değerlendirilemez. Bu tez, Türkiye'de post-sekülarizmin koşullarını şu kriter üzerinden ele alır: (1) konsolide olmuş bir demokrasi, (2) siyasal bir ilke olarak kökleşmiş bir laiklik, (3) din ve vicdan özgürlüğünün nesnel güvenceleri, (4) çoğulculuk probleminin yönetimi ve (5) AKP'nin post-İslamcılığa bağlı olarak analizi.
Internal party democracy in Turkey: Theory, prospect and problems

Bu tez, parti içi demokrasi teorisini analiz etmeyi amaçlamaktadır ve temel olarak Türkiye'nin karşılaştığı geniş siyasi problemler ile parti düzeyindeki problemler arasındaki varsayımsal bağlantıyı kanıtlamaya çalışmaktadır. Bu tezin ana sorusu, Türk Siyasetinin daha geniş sorunları ile parti düzeyindeki sorunlar arasında bağlantı olup olmadığıdır. Buna cevap olarak, tez öncelikle siyasi partilerin konsolide demokrasiler için zorunlu olduğunu göstererek, demokrasiler için siyasi partilerin önemini açıklar. İkinci olarak çalışma, konsolide demokrasilerin neden 'parti içi demokrasiye' ihtiyaç duyduğunu ve 'parti için demokrasinin' ne anlama geldiğini; katılım, temsil, rekabet, özerklik ve şeffaflık gibi farklı temel değerlere odaklanarak açıklar. Üçüncüsü, bu çalışmanın analitik çerçevesi, Türkiye'ye özgü bir metodoloji oluşturmak için Rahat ve Shapira'nın Parti İçi Demokrasi İndeksi'ni (2017) kullanılarak geliştirilmiştir. Adalet ve Kalkınma Partisi, Cumhuriyet Halk Partisi, Milliyetçi Hareket Partisi, Halkların Demokratik Partisi ve İyi Parti bu metodoloji çerçevsinde ve 5 farklı bileşen ile analiz edilmiştir. Çalışma, her siyasi partinin; parti içi demokrasinin bileşenleriyle ilgili farklı güçlü ve zayıf yönlerinin olduğunu ve her partinin farklı düzeylerde parti içi demokrasi seviyesine sahip olduğunu ortaya koymuştur. Bununla birlikte, bu çalışma aynı zamanda Türkiye'nin daha geniş siyasi sorunlarının siyasi parti düzeyinde de aynı olduğunu ortaya koymaktadır.
Beyaz yakalıların sınıfsal pozisyonuna dair teorik tartışmalar

Bu çalışmada beyaz yakalıların sınıf konumunun tespitinde, sınıf teorisi üzerine yazmış olan temel siyasi düşünürlerin görüşlerinden yola çıkılmıştır. Bu bağlamda sınıf teorisinin kurucularından Karl Marx ve Max Weber'in sınıf üzerine çalışmaları, günümüze daha yakın olan Nicos Poulantzas ve Erik Olin Wright'ın sınıf üzerine çalışmaları incelenmiştir. İlk olarak Marx'ı ele alırken onun sınıf teorisini nasıl temellendirdiği anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu teori üzerinden bugün beyaz yakalıları anlamlandırabilme imkanları aranmıştır. Weber'in sınıf yaklaşımında beyaz yakalıları piyasadaki fırsatlar üzerinden okumanın bize sunabileceği çıktılar sorgulanmıştır. Marx ve Weber'in sınıfa bakışında farklılıklar ele alınmış, Neo-Weberyenlerin beyaz yakalıları okuyuşuna kısaca değinilmiştir. Poulantzas ile beraber çalışma ilişkileri içerisinde beyaz yakalıları belirgin hale getiren teknolojik gelişimler ve iş ilişkilerine değinilmiştir. Poulantzas'ın Yeni Küçük Burjuvazi kavramsallaştırmasıyla Beyaz Yakalıların iş düzeni içerisindeki hegemonya sağlama işlevine değinilmiştir. Marx ve Weber'in yaklaşımlarının ortasına düşen Wright'ın yaklaşımının ele alındığı son kısımda beyaz yakalıları yeni bir sınıf olarak ele almanın imkan ve zaafları incelenmiştir. Her dört düşünürün sınıf üzerine düşünceleri incelenirken, beyaz yakalıların neden oluştuğu, sınıf konumunun ne olduğu ve gelecekte bu sınıfın nasıl bir değişim yaşayacağının ortaya konulması amaçlanmıştır. Bütün bu düşünürlerin görüşleri beyaz yakalıların belirli farklılıkları açıklamak adına faydalı olurlar. Bunun yanında bu grubu açıklayacak sistematik bir anlatının oluşturulması için de yapbozun parçalarına katkıda bulundukları gösterilmeye çalışılmıştır.
Culture, clashing between capitalism and conflict

Bu tez, kimi önyargılı bakışların kabul edilebilir olup olmadığını sorgulamak için medyaya ve olumsuz klişeleştirmeye odaklanarak neo-muhafazakarlığı ve neo-liberalizmi incelemektedir. Müslümanlara ve Araplara yönelik olumsuz önyargılar ve Kültürel Çalışmalar alanındaki bazı kuramlar göz önünde bulundurularak incelenmiştir.
Seçmen tercihinin belirmesinde lider faktörü: Doğu Karadeniz örneği

Seçimler, bir ülkenin kaderini belirleyen en önemli olaylardan biri olarak görülmektedir. Halkı temsil edenler seçimler aracılığıyla belirlendiği için seçmenlerin bu kaderi değiştirme gücü bulunmaktadır. Seçmenlerin oylarını kullanırken hangi kriterleri göz önünde bulundurduğu ise önemli bir konudur. Liderlik, bir partideki en önemli unsuru teşkil ettiğinden dolayı seçmenlerin siyasi tercihlerinin şekillenmesinde önemli bir etkendir. Lider olabilmek için ise kişinin bir takım özelliklere sahip olması gerekmektedir. Kişisel özellikler, demokratiklik, karizmatiklik ve otoriterlik liderlik faktörleri olarak değerlendirilen unsurlardandır. Liderin bu faktörler çerçevesinde seçmenlerin tercihine yön verebilmesi gerçekleşmektedir. Seçmen tercihine gelinebilmesi için siyasetten, siyasal katılım ve siyasal davranıştan bahsedilmesi gerekmektedir. Sonrasında ise siyasi liderliğe ulaşabilmek için liderlik, liderlik türleri ve yönetici lider ayrımının değerlendirilmesi gerekmektedir.
Liberal insan doğası kavrayışının eleştirisi

Bu tezin amacı modern dönemin biçimlenmesinde belirleyici önemi bulunan liberal düşüncenin insan doğası kavramlaştırmasının bir eleştirisini ortaya koymaktır. Her yeni çağın eşiğinde güncellenen bir kavramlaştırma olarak insan doğası yeni toplumun yaşamsal kodlarını içermiştir. İnsanın belirli bir tarihsel evrede ve toplumsal ilişkiler bütünündeki biçiminin o anın dışına çıkarılarak bir evrensellik zeminine oturtulması inşa edilen toplumsal sistemin meşruiyet kaynağı olmuştur. Bu nedenle belirli amaçlar doğrultusunda yapılan insan doğası tanımının kurgusallığını incelemek bütünsel bir sistem eleştirisinin önemli dayanaklarından birini oluşturmaktadır. Bu doğrultuda çabamız, modern dönemin birey nosyonuna temel teşkil eden insan doğası kavrayışının aslında hangi tarihsel ihtiyaçlara cevaben biçimlendiğini betimlemektir. Çalışmamızda insanın bir doğa olarak tanımlanabilmesinin tarihsel arka planı sunulmaya çalışılmıştır. Bilimsel düşüncenin gelişme biçimiyle ilişkilendirilen bu durumun Avrupa'da büyüyen liberal düşünce ve piyasa ekonomisiyle etkileşimi vurgulanmıştır. Feodalizmden moderniteye geçiş evresinde somutlaşan liberal insan doğası tanımının bu çerçevede tarihsel çatışmalardan aldığı içeriğin açığa çıkarılmasına gayret edilmiştir. Anlatılanlar doğrultusunda çalışmamız liberal düşüncenin kurucusu kabul edilen John Locke'un doğa durumu ve insan doğası kavramlaştırmalarına odaklanmıştır. Doğal hukuk geleneğinin moderniteye taşınmasında katkısı olan Locke'un burjuva bireyinin niteliklerini doğal hak kuramı çerçevesinde insan doğasıyla buluşturması incelenmiştir. Bu bağlamda Locke'un merkezi kavramı olarak mülkiyet kavramının oynadığı rol anlatılmaya çalışılmıştır. Moderniteye yönelik ilk kapsamlı eleştiri olma niteliğiyle Jean-Jacques Rousseau'nun uygarlık eleştirisi bizim de eleştirimizin ilk basamağını oluşturmuştur. Liberalizmin rasyonel birey kurgusuna karşı Rousseau'nun toplumsallığı ve eşitliği öne çıkaran ahlaki eleştirisinin sınırlılıkları ortaya konulmuştur. Hem liberal kurgunun hem de 'eleştirinin eleştirisi' olma mahiyetiyle Marx'ın tarihselliğe, bilincin emekle olan ilişkisine ve toplumsallığa dair çözümlemeleri ise eleştirimizin ana dayanağını oluşturmuştur. Sonuç olarak çalışmamız değişmezlik ve evrensellik içerisinde ele alınan liberal insan doğası kavrayışının kısıtlayıcılığına işaret etmektedir. Liberal düşüncenin insan doğası yoluyla burjuva toplumunun değişmezliğini ileri sürmesinin dayanaksızlığı savunulmaktadır.
duvarın toplumsal inşası: Nusaybin örneğinde Türkiye-Suriye sınırı

Bu çalışma Türkiye-Suriye sınır hattında 2013 yılında yapımına başlanan duvarın toplumsal olarak nasıl inşa olduğunu incelemektedir. Başka bir deyişle, yerel halk duvarın kuruluşuna ve kuruluşunun gerekliklerine nasıl yaklaşmıştır? Bu bağlamda, Türkiye'nin duvar politikalarının sosyal yankılarını araştırmak tezin merkezini teşkil etmektedir. Duvarın sosyal, kültürel, ekonomik ve politik etkileri bölge halkıyla yapılan derinlemesine mülakatlarla analiz edilecektir. Duvar politikaları, gündelik hayatı etkileyen çok ciddi bir dinamik olmasına rağmen araştırmacılardan hak ettiği ilgiyi görememiştir. Bu çalışma makro ve mikro politikalar arasındaki çatışmaları inceleyerek var olan literatüre katkı yapacaktır. Çalışma duvar politikalarını küreselleşme, ulus-devlet, güvenlikleştirme ve Türk kimliği bağlamından inceleyecektir.
Integration of Anatolian Alevis in German political life

1960'ların başında misafir işçiler; Anadolu'dan Avrupa'ya göç etmeye başladıklarında geri dönüşü olmayan bir politik, kültürel ve sosyolojik değişim süreci de başladı. Bu göç dalgası kaçınılmaz olarak, diğer Anadolu menşeli kimlikler gibi Anadolu Alevilerinin de kültürel ve politik kodlarını Avrupa ülkelerine ulaştırdı. Nesiller geçtikçe ve misafir işçiler daimi ikametçilere ve vatandaşlara dönüştükçe, Avrupa toplumlarıyla birçok bağımlı ve bağımsız değişkene sahip bir entegrasyon denklemi ortaya çıktı. 1990'lardan önce Aleviler Avrupalı politik elitlerin algısında bilinmeyen bir oluşum ve önemsiz bir ayrıntı olarak yer bulurken, Avrupa Birliği süreci sonrası diğer azınlık grupları gibi Aleviler de kendilerini ifade edebilecekleri ve politik sürece dahil olabilecekleri uygun politik ve sosyolojik iklime kavuştular. Almanya'daki en kalabalık göçmen grubu Türkiye'den gelmiş olmasına rağmen, yerli ve göçmen gruplar arasındaki kültür ve gelenek farkları göz önünde tutularak, bu göçmen grubunun Alman sosyal ve politik hayatına entegrasyonu zorlu bir süreç olarak değerlendirilmektedir. Anadolu Alevilerinin Alman politik hayatına entegrasyonu sosyal bir durum olduğundan, bu durum üzerinde en doğru şekilde insanların yerleşik varsayımlar ile etkileşimleri incelenerek çalışılabilir. Bu sebeple araştırmacı literatür taraması temelli nitel bilgi kullanımında karar kılmıştır. Bu araştırma, Alevilerin Alman politik hayatına entegrasyonu, entegrasyonun şimdiye kadar ne kadar mümkün olduğu ve Alevilerin Alman politik hayatına tam anlamıyla entegre olmasına müsaade etmeyen engeller hususlarını incelemektedir.
Milli Nizam Partisi'nden Fazilet Partisi'ne demokrasi anlayışının gelişimi

Milli Nizam Partisinden Fazilet Partisine ulaşan süreç, Türk siyasi hayatında 30 yıllık bir zaman dilimini kapsar. Kendine özgü bir söylemi olan bu siyasi çizgi, gittikçe yükselen başarı grafiğine rağmen bölünmeyle sonuçlanan hızlı bir düşüş de yaşamıştır. Bu siyasi çizgiyi oluşturan tüm partiler kapatılmıştır. MNP-FP Çizgisinin siyasi argümanları ahlakçılık/maneviyatçılık, Batılılaşma ve Siyonizm karşıtlığı, Ağır Sanayi ve Adil Ekonomik Düzen gibi argümanlardır. Bu partiler meri hukuk çerçevesinde kurulmuş, seçimlere katılmış ve belli bir oy potansiyeline ulaşmış partilerdir. Fakat demokrasi anlayışı ve parti içi demokratik tutumu, iktidarda ve yerel yönetimlerdeki uygulamaları çokça eleştirilmiştir. Din istismarı ve takiyye suçlaması da takip ettiği politika nedeniyle MNP-FP Çizgisine yöneltilmiştir. MNP döneminde ihtiyatlı bir demokrasi anlayışı görülmektedir. MSP dönemi demokratik vurguların en az olduğu dönemdir. RP'ye gelindiğinde demokratik vurgular artmış ve demokrasi, benimsenen bir193 kavram olmuştur. FP dönemi ise demokrasinin sadece benimsenen değil, demokratik rejimin vazgeçilmezliğinin savunulduğu bir dönemdir. Kapatma iddianameleri incelendiğinde MNP-FP Çizgisine yöneltilen suçlamalar; din duygularını sömürerek oy toplamak, parti görünümünde yıkıcı bir örgüt olmak ve sonuçta laiklik karşıtı eylemlerin odağı olmaktır. Bu suçlamalara karşı parti mensuplarının yaptıkları savunmalar da kapatmaların hukuki değil, siyasi kararlar olduğu ileri sürülmüştür. Parti kapatmalarının demokratik tutum açısından değerlendirilmesi ise genellikle olumsuz bir hava taşımaktadır. Bu kapatmaların, ülkenin demokrasi kültürü açısından iç açıcı olmadığı, demokratik görünümü donuklaştırdığı söylenmiştir. Militan demokrasi anlayışını benimseyenler ise kapatmaların, demokrasinin kendini savunması olduğunu düşünmektedirler. Her şeye rağmen MNP-FP içinde demokrasi anlayışının gelişimi çok belirgin sıçrayışlarla değilse de yavaş gelişen ama gittikçe yükselen bir oranda gerçekleşmiş görünmektedir.