turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A wonderful carnival: An analysis of Lewis Carroll's Alice books as carnivalized Menippean satires

Bu çalışma Lewis Carroll'un Alice Harikalar Diyarında (1865) ve Alice Aynanın İçinde (1871) kitaplarını Menippos hiciv geleneği ve Mihail Bahtin'in karnaval teorisi açısından incelemiştir. Hem Menippos hicvi, hem de karnaval ruhu, var olan toplumsal düzeni alaşağı etmeyi amaçlar. Alice kitapları, Menippos hiciv özelliklerini kullanarak edebiyattaki yerleşik gelenekleri alt üst ederken, kitaplardaki karnaval edimleri ve imgeleri Viktorya Dönemi İngiltere'sinin kültürel ve toplumsal yapısını ters yüz etmiştir. Carroll bu dönüşümleri tahttan indirme, parodi ve grotesk imgeler gibi yıkıcı, fakat güldürücü karnavalesk eylemlere yer vererek gerçekleştirmiştir. Menippos macera hikayesi ve rüyada yolculuk temaları baskıcı Viktoryen dünya düzenine alternatif karnavalesk dünyalar yaratılmasına yardım etmiştir. Carroll bu yazım geleneklerini kullanarak Viktorya Dönemi görgü kurallarını ve dönemin eğitim sistemini mizahi bir yolla eleştirmiştir. Alice ise, her iki macerasında da, yolculuk ettiği alternatif dünyaların otorite figürlerini tanımayı reddetmiş ve bu süreçte zihinsel olarak olgunlaşmıştır. Sonuç olarak, Carroll'un bu iki kitapta kullandığı Menippos özellikleri ile karnaval edimleri ve imgelerini göz önünde bulundurarak, bu çalışma Alice kitaplarının karnaval ruhu ile dolu Menippos hicivleri olduğunu göstermiştir.
An analysis of Mary Shelley's Frankenstein and Robert L. Stevenson's Dr. Jekyll and Mr. Hyde in relation to lacanian criticism

Bu tez Mary Shelley'nin Frankenstein ve Robert Louis Stevenson'ın Dr. Jekyll and Mr. Hyde eserlerinin Lacancı arzu, yabancılaşma ve cinsellik kavramlarına göre bir analizini yapmaktadır. Bunu, Lacancı psikanalitik edebi eleştiriyle ilgili kısa ve öz bir bilgi vererek ve bu bilgiyle arzu, yabancılaşma ve cinsellik kavramlarının ilişkisini göstererek başarmaktadır. Ele alınan romanlardaki ana karakterlerin incelenmesiyle, bu çalışma, bahsedilen kavramların Lacancı sembolik düzen ve dilin etkisi ile oluştuğunu ortaya koymaktadır. Diğer bir deyişle, bu çalışmada insanın kişilik oluşumunun arzu, yabancılaşma ve cinselliğin meydana çıktığı bilinçaltında gerçekleştiği savunulmaktadır. Bu Gotik romanların her ikisinde de karakterlerin kişilikleri onların sembolik düzendeki hayat tecrübeleriyle oluşmaktadır.
A psychoanalytical interpretation of the Sandman: A game of you and 'A tale of two cities'

Bu tezin amacı Neil Gaiman tarafından yazılan The Sandman'in beşinci cildi A Game of You ve sekizinci cildinde yer alan bir hikaye olan 'A Tale of Two Cities'te rüyaların temsil edilme biçimini incelemek ve bu temsil edilme biçiminin hangi yönlerden Sigmund Freud ve Carl Gustav Jung'un teorileri ile bağdaştığını ortaya çıkarmaktır. The Sandman, rüyaları ve rüyalar alemini kontrol eden tanrı-vari bir varlık olan Rüya karakterinin 'serüvenlerini' konu alan ve evreninin ana yapı taşları karanlık fantezi, psikoloji, mitoloji ve modern zamanlardan geçmişş dönemlere insanlığın durumunu ele alan bir görsel romandır. Tezin kuram bölümün ilk kısmı S. Freud, C. G. Jung ve J. Lacan'ın psikoanalitik teorilerinden oluşmaktadır. İkinci kısımda ise çağlar boyunca rüya aygıtının edebi eserlerde kullanılması örneklerle işlenmektedir. Çizgi romanların ortaya çıkışı ve gelişimi ilk bölümün üçüncü kısmının ana konusudur, ve, buna ek olarak, Neil Gaiman'ın çizgi romanlar hakkındaki görüşleri de bu kısmın sonuna eklenmiştir. Tezin ikinci bölümü A Game of You ve 'A Tale of Two Cities'in analizlerinden oluşmaktadır. Analitik bölümün ilk kısmında, A Game of You C. G. Jung'un psikoanalitik teorileri doğrultusunda analiz edilmiş ve yorumlanmıştır, ancak bu yalnızca temaların, karakterlerin veya anlatımın analizi değildir: Neredeyse her panel, her diyalog, her mekan ve olay, Jung'un psikonalitik teorileriyle bağıntılı alt metni bütünlüğüyle gün ışığına çıkartma amacıyla Jung'un teorilerine göre analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. İkinci bölümün son kısmında birbirleriyle bağlantılı modernist ve Freudyen alt metinlerin ilişkisi üzerinde durulmuştur. Aynı analiz ve yorumlama prensipleri bu kısım için de geçerlidir. Her iki hikayede de rüyaların temsil edilme biçiminin ve hikayeyi oluşturan diğer unsurların bahsi geçen psikoanalitik teorilerle bağdaştığı tespit edilmiştir. Tezin son kısmı olan sonuç kısmında yapılan tespitlere kısaca, bir özet teşkil edecek şekilde tekrar değinilmiş, neden 'panel panel analiz' metodu kullanıldığı açıklanmış ve The Sandman'in zamanın testine dayanan çok yönlü bir eser olarak çizgi romanların entelektüel anlamda güçlü edebi eserler olabileceğini bizlere hatırlattığından bahsedilmiştir.
F. Scoot Fitzgerald'ın This of paradise ve The Great Gatsby adlı yapıtlarında Amerikan rüyasının sonu

F. Scott Fitzgerald, Amerikan edebiyatında toplumsal gerçeklik ile ilgili temaları işleyen, davranış romanı türünde yazan önemli romancılardan biridir. Onun yaşamı ve yapıtları 1920'li yılların bir özetidir. Genç bir yazarın, gençliğinsorunlarını anlatması, yalın ve gerçekçi anlatımıyla birlikte onu üne kavuşturanetkenlerden bazılarıdır. Fitzgerald'ın evrensel bir konu olan başarı düşünü, yaşadığı toplumda bu düşün çok popüler olduğu bir dönemde objektif bir şekilde anlatması onu Amerikan edebiyatında klasik yazarlardan biri yapar.20. yüzyılın başlarında Amerika'da toplumsal, ekonomik ve siyasal alanlarda önemli değişiklikler gerçekleşir. I. Dünya Savaşı, Amerikan toplumu üzerinde derin etkiler bırakır. Genç ve yaşlı kuşak arasında bir uçurum oluşur. Genç kuşağın yaşam tarzı değişir. Büyük kentler cazibe merkezi olur. Kadınlar toplumda kendilerini daha fazla ifade ederler ve daha rahat tavırlar sergilerler. Ekonomik anlamdaki gelişmeler, üretim toplumundan tüketim toplumuna geçişi hızlandırır. İnsanlar teknolojinin bütün nimetlerinden yararlanmak isterler. Otomobil toplumsal statünün bir simgesi haline gelir. Genç kuşağa, başıboş yaşam şekli işaret edilerek 'Yitik Kuşak' nitelendirmesiyapılır. Caz müziği 1920'lerin özelliklerini yansıtır ve döneme ayrıca 'Caz Çağı'denilir. İnsanların elde etmek istediği şeylere ulaşma şekilleri, 'Amerikan Rüyası'initinin, ortaya çıkış şeklinden oldukça farklı unsurlar içermesine ve yozlaşmasına neden olur. Bu çalışmada, Amerikan romanının 20. yüzyılda kaydettiği gelişmeler, tarihsel arka plan ışığında ve F. Scott Fitzgerald'ın yaşamı, The Great Gatsby ve ThisSide of Paradise adlı yapıtlarında 'Amerikan Rüyası'nın ele alınışı irdelenmeye çalışılmıştır. 'Amerikan Başarı Rüyası' ya da düşünün özündeki üstün özellikleriyitirip maddi başarı şekline dönüştürülmesi ve sonunda yozlaşıp düş kırıklığı şekline dönüşmesi çalışmamızın odak noktası olmuştur. Sonuç olarak, insanların ideallerinin ve düşlerinin olmasının doğal olduğu, kendisini gerçekleştirmek için elinden geleni yapması gerektiği ancak her ne pahasına olursa olsun bunları gerçekleştirme düşüncesinin ve maddi başarının gerçekbaşarı ile karıştırılmasının düşleri kabusa çevirebildiği görülmüştür.
Distorting the realist narrative: Representations of reality in Orhan Pamuk's 'My Name is Red' and 'Salman Rushdie's' 'Midnight's Children'

Günümüzde, Gerçekçilik ve liberal hümanizmin, yazın okuyucusu, yazar ve öğretmenlerine empoze ettiği 'normal' ve 'doğal' olan tüm varsayımlar, sürekli bir biçimde postkoloniyalist ve postmodernist teknikler ve gelenekler yardimiyla alt üst edilmektedir. Sağduyu ve dilin saydamlığı -öznellik, gerçek, anlam ve değer kavramlarıyla birlikte- halen akademik çevrenin kullandığı kavramlardır. Bununla beraber hem postmodernist hem de postkoloniyalist romanlar bu terimleri sorgulamakta ve birer gelenek olarak bunlara dikkat çekmektedirler. Bu çalışmada postmodernizm ve postkoloniyalizm ile bu teorilerin arasındaki ilişki günümüz yazın çalışmaları kapsamında incelenecektir. Her iki teorinin de temelinin genelleme karşıtlaması üzerine kurulduğunun ispatlanması adına My Name Is Red ve Midnight's Children adlı romanlar incelenecek ve bu yapıtlarda Orhan Pamuk'un ve Salman Rushdie'nin on dokuzuncu yüzyıl geleneklerinin Gerçekçi prensiplerini nasıl alt üst ettikleri gösterilecektir. My Name Is Red ve Midnight's Children romanlarında postmodernist teknikler olan Tarihsel Ustkurmaca, Karnaval ve postkolonyalizmle bağlantılı olarak Büyülü Gerçekçilik kavramlarının kullanımları, roman yazımında, Gerçekçi kuralların yapıbozumunda ve alternatif tarihler yaratmada bir yol olarak incelenecektir.
Into a wyld forest': The forest as an ideological space in middle English metrical arthurian romances

Bu tezin amacı Orta İngilizce manzum Arthur romanslarında kullanılan ormanı ideolojik mekan olarak incelemektir. Arthur şövalyelerinin ve diğer karakterlerin ormandaki maceralarını, mücadelelerini, vuruşmalarını, karşılaşmalarını ve manevi değişimlerini inceleyerek, ormanın Orta Çağ şövalyelik ilke ve öğretileri doğrultusunda tasarlandığı tartışılmaktadır. Mekan ve mekansallık kavramları, mekanın ideolojilerden ayrı değerlendirilemeyeceğini tartışmak üzere kullanılmıştır. Hatta, mekan ideolojik anlamlar taşır ve üretir, ve ayrıca onlar tarafından üretilir. Orta Çağ şövalyelik ideolojisi, romanslarda tasvir edilen ormanları, bu ormanların Orta Çağ'daki tarihçesinin, klasik edebiyat ve genel olarak Orta Çağ edebiyatındaki örneklerinin ışığında, ideolojik bir mekan olarak şekillendirmiştir. Nitekim, romanslardaki orman, bir şövalyelik mekanı olarak, şövalye için tasarlanmıştır ve şövalyenin ihtiyaçlarını ve başarılarını önceller. Dolayısıyla, orman, şövalyenin gelişimi ve kendini gerçekleştirmesi için özel olarak yaratılmış bir mekan olarak işlevini yerine getirir. Bu bağlamda, bu tez Kral Arthur'un Yemini, Arthur'un Maceraları, Sir Gawain'in Kahramanlığı, Libeaus Desconus, Sir Gawain'in Evliliği, Sir Gawain ve Carlisle'ın Karl'ı, Sir Gawain ve Yeşil Şövalye, Galli Sir Perceval, Sir Gawain ve Ragnelle'in Düğünü ve Ywain ve Gawain romanslarındaki ormanların şövalyelik mekanı olarak analizini içermektedir ve bu romanslardaki ormanların şövalyelik ideolojisini doğrulamak amacıyla, şövalyeye, zorlu görevler ve testler sunduğunu tartışmaktadır.
A study of Charlotte Bronte's Jane Eyre and Emily Bronte's Wuthering Heights from the perspective of psychoanalytical literary criticism

Emily Bronte'nin Wuthering Heights ve Charlotte Bronte'nin Jane Eyre Başlıklı Romanlarının Psikanalitik Edebiyat Eleştirisi Açısından İncelenmesi. Bu çalışmada On dokuzuncu Yüzyıl İngiliz yazarları Emily Bronte'nin Wuthering Heights ve Charlotte Bronte'nin Jane Eyre başlıklı romanları, Psikanalitik Edebiyat Eleştirisi bağlamında, Sigmund Freud'un kişilerin davranışlarını önemli ölçüde etkileyen psikolojik etkenler kapsamında ortaya koyduğu savunma mekanizmaları kavramı ışığında incelenmektedir. İncelemenin yöntemi, söz konusu iki romanda savunma mekanizmalarının nasıl kullanıldığının araştırılmasıdır. Çalışmanın amacı, bu iki önemli yazarın romanlarının farklı bir bakış açısıyla değerlendirilmesine katkıda bulunmaktır. Bu amaçla, Wuthering Heights ve Jane Eyre romanlarındaki başlıca roman kişilerinin romanda betimlenen tutumlarını ve davranış biçimlerini belirleyen savunma mekanizmaları incelenmektedir. İnceleme, iki romanın kahramanları olan Catherine Earnshaw, Heathcliff, Jane Eyre ve Mr Rochester adlı roman kişilerinin roman boyunca davranışları yoluyla sergiledikleri savunma mekanizmalarını ele almakta ve aralarındaki benzerlik ve farklara dikkat çekmektedir. Çalışmada ayrıca, romanların yazarları Bronte kardeşlerin bu karakterleri yaratma süreçlerini ve karakterlere yükledikleri özellikleri etkilediği varsayılan savunma mekanizmaları da dikkate alınmakta ve roman kişilerinin davranışlarını yazarların yaşamları ve kişilik özellikleri açısından tartışan bir değerlendirme sunulmaktadır.
Jack London'ın the Iron Heel ve George Orwell'in nineteen eighty-four romanlarında güç ögelerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, Jack London'ın The Iron Heel ve George Orwell'in Nineteen Eighty-Four romanlarında kullanılan güç ögeleri doğrultusunda farklı ideolojilerin baskıcı yönetimlere dönüştüğünü ortaya koymaktır. Yönetimlerin bu dönüşümünü göstermek amacıyla yazarların kendi dönemlerinde görülen siyasi sistemler ele alınmıştır. Yapılan çalışmada London ve Orwell'in siyasi düşünceleri temel alınarak, yazarların günlük, mektup, makale ve diğer romanlarından faydalanılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, London'ın The Iron Heel romanında kapitalist bir yönetimin din kurumu, eğitim ve hukuk sistemleri ile basını güç ögesi olarak kullanması, dönemin siyasi sistemiyle bağlantılı olarak incelenmiştir. Bu sebeple, on dokuzuncu yüzyıl Amerikan kapitalizmine yer verilmiş; ayrıca yazarın siyasi görüşlerini ortaya koymak için dönemde etkisini gösteren Sosyal Darwinizm ve Marxizm görüşlerine değinilmiştir. İkinci bölümde ise Orwell'in Nineteen Eighty-Four romanında teknoloji, polis teşkilatı, dil, hitabet sanatı, sevme ve aile kurma hakları, totaliter bir rejim tarafından kullanılan birer güç ögesi olarak incelenmiştir. Bununla birlikte, yazarın romanında eleştirdiği yönetimler olarak Alman Nazizmi ve Rus Komünizmine yer verilmiş; Orwell'in kurguladığı 'Big Brother' yönetiminin bu rejimlerle olan benzerlikleri ortaya konmuştur. Çalışmanın sonucunda romanlarda ele alınan yönetimlerin kendi ideolojilerinden uzaklaşarak edindikleri siyasi tutum, kullandıkları güç ögeleriyle örneklendirilmiştir. Böylece, London ve Orwell'in distopya türünün özelliklerinden faydalandıkları politik romanlarında farklı güç ögelerini ele aldıkları görülmüştür. London, kurguladığı kapitalist yönetimde devlet kurum ve kuruluşlarına güç ögesi olarak yer verirken; Orwell, totaliter bir yönetim için insan yaşamında bulunan her olguyu güç ögesi olarak sunmuştur. Ancak The Iron Heel ve Nineteen Eighty-Four'da kullanılan güç ögeleri bakımından farklılıklar görülmesine rağmen, iki romanda da yönetimlerin mutlak güç elde etme arzusuyla baskıcı rejimler haline geldikleri sonucuna varılmıştır.
An analysis of Virginia Woolf's To the Lighthouse from the point of narration

Bu çalışma, 20. yy'ın yazarlarından olan Virginia Woolf'un Denizfeneri adlı eserinin ' anlatı yapısı' ve 'anlatı söylemi' incelenerek, yazarın, eserinde anlatı tekniğini ve anlatı deyişini nasıl oluşturduğunu bulmayı amaçlamaktadır. Bu nedenle de çalışma; yapısall ve söylemsel anlatı olarak iki ana modele dayandırılmıştır. Tezin ilk bölümünde, çalışmanın ana noktaları verilirken, sayıltılar, veriler ve amaçlar ortaya konmuştur. Anlatı ile ilgili teoriler ışığında tezin ikinci bölümü düzenlenmiştir. Diğer bir deyişle, anlatı konusunda yapılan belli başlı çalışmalar özetlenmiştir. Tezin üçüncü bölümünde, öncelikle anlatı yapısı, olay örgüsü ve anlatı öyküsü hakkında kısa bilgiler verilerek, yukarıda belirtilen teoriler yardımıyla Woolf'un Denizfeneri' ndeki olay örgüsünü nasıl oluşturduğu, olayları ve öyküyü anlatı içine nasıl yerleştirdiği, anlatı zamanını nasıl kullandığı ve eserdeki karakterleri nasıl sunduğu eserden örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır. Dördüncü bölüm ise; romanın 'anlatı söylemi' incelenmiştir. Bu bölümde en önemli nokta konuşma ve düşünce aktarım yöntemlerini kullanarak Woolf'un nasıl bir anlatı kurmaya çalıştığı, 20. yy'da romanda kullanılan tekniklerden biri olan 'Bilinç Akışı' tekniğiyle bağlantılı olarak ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Beşinci bölümde, 20. yy romanının genel özellikleri gözden geçirilerek, Virginia Woolf'un eserlerinin teknikleri üzerindeki etkileri açıklanmış ve yazarın Denizfeneri adlı romanının anlatısında kullandığı ve kendine has olarak değerlendirilen 'anlatı dili' ve 'anlatı tekniği' anlatı yapısı ve söylemi ışığında belirlenmeye çalışılmıştır. Altıncı bölüm olan sonuç bölümünde ise, elde edilen sonuçlar düzenlenmiştir. Nevin USUL
Constructing and deconstructing chivalric Romance and modern fantasy literature

Her ne kadar türsel, psikanalitik ve sömürgecilik sonrası yaklaşımlar temelde çok farklı olsalar da, her biri ortaçağ şövalye romansı ve modern fantezi türleri arasındaki güçlü bağı göstermede yardımcı olabilir. Bu iki türün türsel analizi ışığında görülüyor ki, modern fantezi, ortaçağ romansının yeniden doğuşudur. Bu ortak türsel elementler içinde, arayış motifi, başka dünyalara yolculuklar, hayali kahramanlar ve dünyalar, aydınlıkla karanlığın mücadelesi, döngüsel olay örgüsü ve çağaşım tekniği, iki tür arasındaki önemli bir ortak özelliğe dikkat çekmektedir: Kimlik arayışı. Bu kimlik arayışında, metinlerin Lacancı ve Saidci bakış açılarından incelenmesine zemin hazırlamaktadır: Öznellik ve ulusal belirleyicilerin biçimlendirilmesi şövalye romansları, Sir Perceval of Galles ve Guy of Warwick'de, ve modern fantezi yapıtı, Belgariad'da açıkça görülmektedir. Böylece, bu iki tür arasındaki metinlerarasılık, bu kuramsal bakış açılarının çerçevesinde, daha da çarpıcı bir şekilde açıkça ortaya konulmaktadır.
The role of women in male development in: Dickens's Great Expectations and Hesse's Demian

Charles Dickens'ın Büyük Umutlar ve Herman Hesse'nin Demian Eserlerinde Erkek Gelişminde Kadının Rolü Bu tez, Bildungsroman ışığında Charles Dickens'ın Büyük Umutlar ve Hermann Hesse'nin Demian adlı iki romanın bir analizini sunmaktadır. Bu çalışma, kitapları karakter, kimlik ve bireysellik açısından karşılaştırır. Büyük Umutlar, Charles Dickens'ın özellikle Viktorya Çağı'ndaki büyük eseridir. Roman, kadınların ana karakter üzerindeki etkisini ve kadınlara olan takıntısının ana karakterin hayatını ve psikolojisini nasıl etkilediğini vurgulamaktadır. Hermann Hesse'nin Demian adlı romanı da ana karakteri erkek olan kahramanın hayatının farklı şartlarda ve aşamalarda gösterildiği edebiyatın büyük eserlerinden biridir. Kahramanın kadın saplantısı veya takıntısı onun kendi kişiliğini anlamasına yol açar. İki eserde de kadınların farklı yer ve mekanda ortaya çıkıp erkek karakterlerin karakter oluşumunu farklı şekilde etkilediği görülmektedir. Bildungsroman ilk olarak Johann Wolfgang Goethe tarafından Wilhelm Meister'ın Çıraklık Yılları adlı kitapla meydana çıkan karmaşık bir terimdir. Bu tez, hem roman kahramanlarının gözünde yaşamın nihai görünümü oluşturmak da hem de Bildungsroman'ın da üzerinde durduğu kimlik arayışını incelemektedir. Aynı zamanda, bireycilik açısından iki romanın karşılaştırmasını göstermektedir.
The Lust for absolute power in dark utopias: Nineteen Eighty-Four, Brave New World, and We

İnsanlar hayatları boyunca daha iyi yaşam koşullarını ve mutluluğu arzulamışlardır. Bazı yazarlar 'ütopya' türünü oluşturan eserlerinde bu istekleri yansıtmışlardır. Bazıları ise 'ters-ütopya'türünü oluşturan karanlık ve kabus içerikli kitaplar meydana getirmişlerdir. Batı Dünyası her iki tarza sayısız eserle katkıda bulunmuştur. Bu tez üç adet ters ütopya eserini- sırasıyla Bin Dokuz Yüz Seksen Dört, Hür Cesur Dünya ve 2fe - yöneticilerin gücü nasıl kontrol etmek istedikleri ve kiteleri nasıl manipüle ettikleri kriterleriyle karşılaştıracaktır. ilk kısımda, geçmişş ve geleceğe geniş bakış açısı ile bakılarak ütopya ve ters- ütopya hakkında genel bilgi verilmiştir. Bunun yanında, geçmişşte fikir olup zamanımızda hakikat haline gelen düşünceler vardır. Bunlar günümüz şartlarına göre değerlendirilecektir. İkinci kısım, 'ters-ütopya' türünün en iyi örneklerinden biri olan 1984'ü toplumsal ayrım, gözetleme, manipülasyon, hakikatin değiştirilmesi, totaliter metodlar ve Goldstein' m argümanları temalarını göz önüne alarak inceleyecektir. Üçüncü kısım Adous Huxley'in 'zevk toplumunu' eleştiren akıl dolu Hür Cesur Dünya adlı eserini inceleyecektir. Bu kısım ayrıca Huxley'in yaklaşan kötü toplum düzeni hakkındaki eleştirilerinin geçerliliğini toplumsal hayata, cinsel yaşama, aileye, IXpropagandaya, bilime, planlanmış topluma, ekonomiye, ve bireysel farklara bakarak değerlendirecektir. Son kısım ise, dünya ülkelerinde görünen inkilaplar ve duraksayan insan yönetimleri hakkında uyan yapan Yevgeny Zamyatin'in Biz isimli eserini yorumlayacaktır. Bu kısmı ayrıca 5 /z'i ilim, cinsel yaşam, gözetleme, dil, edebiyat, müzik, geçmişş, inkilap, ve değişim temaları ışığında inceleyecektir. Bunun yanında, bu eser insanlığın geleceğine ait tahminlerini yanında günümüz modern dünyasının kötü durumuna ait komple bir değerlendirme sunacaktır.
Representations of heterotopic spaces in Gurpreet Kaur Bhatti's plays Behsharam and Khandan

Mekan çalışmalarında, heterotopya Foucault'nun terimi kullanımından beri her zaman teorisyenler arasında tartışma sebebi olmuştur. Fakat o zamandan beri terim tiyatro çalışmalarına uyarlanmış ve tiyatronun mekansallarını keşfetmede etkin bir şekilde kullanılmıştır. Bu tez de İngiltereli Sih bir oyun yazarı olan Gurpreet Kaur Bhatti'nin iki oyunu Behsharam (2001) ve Khandan (2014)'ın mekansallarını yüzeye çıkarmayı amaçlamaktadır. Bu oyunların mekansal boyutu birbirine tezat oluşturan ve güncel meselelere meydan okuyan iki kutup oluşturmaktadır. Bu karşıt kutupların arasında heterotopik mekanlar oluşmakta ve İngiltereli izleyiciyi göçmenler ve onların İngiltere'deki deneyimlerini yeniden düşünmeye teşvik etmektedir. İlk oyunda heterotopik mekan neredeyse dağılmakta olan bir Sih ailenin üyeleri etrafında ortaya çıkmaktayken ikinci oyun benzer bir mekanı beyaz bir aile ile mukayese etme olanağıyla başka bir Sih ailenin bütün olarak etrafında sunmaktadır. Bu oyunlardaki heterotopyalar Foucault'nun ilkin keşfettiği ile ortak özellikler taşıyor olmalarına rağmen daha sonraki eleştirmenlerin çalışmalarıyla daha fazla ortak paydada buluşmaktadırlar. Lefebvre, Harvey ve güncel olarak ise terimi tiyatro çalışmalarına uyarlamış olan Joanne Tompkins gibi akademisyenler bu terimi toplumsal ve kültürel bağlamla birleştirmektedirler. Bundan dolayı oyunlardaki heterotopyalar ve göçmen toplulukları, özellikle İngiltere'deki Sih göçmenler ile ilgili siyasi gelişmeler arasında bağlantı kurmak kaçınılmaz olmaktadır. Bu tez Bhatti'nin Sih toplumu ile alakalı toplumsal ve kültürel sorunlara ışık tutan iki oyunundaki heterotopyaları ortaya çıkarmayı hedeflemektedir.
Use of first person pronouns: A Corpus based study of journal articles

Akademik yazım geleneksel olarak nesnel düşünülür. Dolayısıyla, akademikyazımla ilgili kitaplarda nesnel yapıların kullanımının teşvik edilmesi akademisyenler için şaşırtıcı değildir. Bu çalışma bilimsel dergilerde yer alan makalelerde birinci tekil ve birinci çoğul şahıs zamirlerinin kullanımının araştırılmasıyla ilgilidir. Böyle pek çok bilimsel makalede, birinci şahıs zamirleri ben ve biz yazarlar tarafından yazılarınadahil olma amacıyla bir tercih olarak görülür. Bu çalışmada, birinci şahıs zamirleri ben ve biz'in görülme sıklıklarını belirlemek için 2000- 2005 yılları arasında Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi ve ELT dergisinden 16 makaleninkarşılaştırılması yapılmıştır. Çalışmada yine bu şahıs zamirlerinin makalelerdekullanımına bakılarak anlamsal olarak eksklusif ve inklusif kullanımları da araştırılmıştır. Çalışma sonuçlarının ışığında, ELTJ yazarlarının birinci şahıszamirlerini SSJÇ yazarlarından daha fazla kullandığı açıkça görülmüştür. Birinci şahıszamirlerine ayrı ayrı bakıldığında, ben ELTJ yazarları tarafından daha fazlakullanılırken; biz SSJÇ yazarları tarafından daha fazla kullanılmıştır. ELTJ yazarları daha çok eksklusif biz kullanırken; SSJÇ yazarları daha çok inklusif bizkullanmışlardır. Çalışmadan, zamir kullanımının bilimsel yazının önemli bir yönü olduğu ve öğrencilerin onları kendi bilimsel yazılarında etkili bir şekildekullanmadaki farkındalıklarını artırmak için müfredata eklenebileceği sonucuna varılmıştır.