turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The reflections of women's identities and the woman question on the magazine of resimli ay 1924-1928

Bu tez çalışması, 1920'lerde yeni rejimin inşası ve modernizasyon süreçlerinde kadınların değişen konum ve kimliklerini, yüz yüze kaldıkları sorunları ve bu konulardaki tartışmaları; kadın basınına ve özelde Resimli Ay dergisine ve Sabiha Sertel'in yazılarına yansımaları aracılığıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, dönemin feminist hareketiyle rejim arasındaki uyum ve çelişkileri de anlamaya çalışmaktadır. Dönemin kadın hareketi, kadınların toplumsal, hukuki ve ekonomik haklarına sahip olmaları konusunda rejimle uyumlu bir söyleme sahiptir. Ancak, süreç içinde kadınların politik haklarını, yani seçme ve seçilme haklarını talep ettiklerinde hükümete muhalif bir pozisyonda kalmışlardır. Bu tez, kadın sorunu ve kadın kimlikleri konusunda yürütülen tartışmaları tüm boyutlarıyla anlayabilmek için tarafların dışında kalan diğer muhalif entelektüellerin tutumunu incelemeye çalışmaktadır. Bu nedenle, kadın sorununun Resimli Ay dergisine yansımalarının incelenmesi seçilmiştir, çünkü Resimli Ay ana akım olmayan ve entelektüeller tarafından çıkarılan bir dergidir. Yayıncıları feminist hareketin bir parçası değildir, ama hükümetle yakın bir ilişkileri de yoktur ve bu sayede hükümeti ve toplumu belli durumlarda eleştirebilmektedirler. Bu araştırmada bir analiz yapabilmek için, Osmanlı ve Türk kadın hareketi tarihine ilişkin ikinci el kaynakların yanı sıra, Resimli Ay dergisinde, 1924- 1928 yılları arasında yayınlanmış kadınlarla ilgili tüm yazıların çevrimyazıları kullanılmıştır.
1923-1939 yılları arasında Türk ordusunda yapılan askeri yatırımlar

Araştırmada Türklerin tarih sahnesine çıkmalarından itibaren özelliklle dünya politikalarına yön veren güçlü imparatorluk ve devletler kurdutkları dönemlerde sahip oldukları askeri gücün ne kadar etkili olduğu ortaya konulmuş, günümüzde dünya ülkelerinin nezdinde söz sahibi olmak isteyen Türkiye'nin gelecekte bu konuda yapacağı yatırımlar için ışık tutulmaya çalışılmıştır.
Demokrat Parti Dönemi ile Demokrat Parti'nin basın ve muhalefetle ilişkileri (1950-1955)

1923 yılında Cumhuriyet ilan edildiğinden bu yana çok partili hayata geçiş denemeleri yaşandı. Atatürk'ün ideolojisi olan çok partili sisteme geçip ülkeyi sadece tek partiyle yönetmemek ve demokrasiyi daha iyi yaşamak için çok partili hayata geçiş şarttı. Önce 1924'te Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası ile daha sonra da 1930'da kurulan Serbest Cumhuriyet Fırkası ile çok partili düzene geçiş denemeleri yaşandı ancak çok partili hayata geçmek için gerekli ortam olmadığı için başarılı olunamadı çünkü CHP dışında kurulan diğer partiler inkılaplara ve cumhuriyete karşı olan insanların bir araya geldiği bir düzen haline geldi. 1945 yılında çok partili düzene yeniden geçildi ve 1946 yılına gelindiğinde CHP içinden çıkanlar Demokrat Parti'yi kurdu ve CHP'ye iyi bir muhalefet partisi oldu. DP ve CHP arasında büyük bir ayrım yoktu. Sadece Demokrat Parti'nin CHP'den ayrılan en önemli iki söyleminden biri ekonomide liberalizmi savunması diğeri ise demokrasi söylemleri oldu. 1950 seçimlerinde de Demokrat Parti'nin seçimi kazanmasıyla çok partili hayata geçiş sağlandı ve artık yaklaşık 27 yıl süren tek parti dönemi son buldu ve DP'li yıllar başladı. Bu tez çalışmasında da 1950- 1955 yılları arasında Demokrat Parti dönemi, Demokrat Parti'nin basın ve muhalefetle olan ilişkileri incelendi.
Türk siyasal yaşamında Avrupa'nın konumlanması açısından kritik bir eşik: 1960-1980 dönemi

Osmanlı İmparatorluğu ile Batı arasındaki ilişkilerin uzun bir tarihi vardır. Osmanlılar kuruluşlarından itibaren yönlerini Batıya çevirmiştir. Osmanlı için XVIII. yüzyıla kadar düşman olan Batı, bu tarihten sonra model olmuştur. Batıyı gelişme modeli olarak almak, batılılaşma olarak adlandırılmaktadır. Batılılaşma aslında bir modernleşme hareketidir ve İslamcılık, Osmanlıcılık, Batıcılık ve Türkçülük ideolojilerince de farklı biçimlerde benimsenmektedir. Bu ideolojilerin temel amacı İmparatorluğu kurtarmaktır. Fakat Cumhuriyetin kuruluşuyla, bu ideolojiler yerlerini cumhuriyet ideolojisine bırakmıştır. Cumhuriyetçilik de Batıya yönelmiştir fakat bu yöneliş iki karşıt özelliğe sahiptir: Cumhuriyetçilere göre Batı hem kültürü hem de emperyalizmi temsil etmektedir.1960- 1980 arasındaki dönemin nispeten özgür ortamında, Osmanlıdan miras kalan batılılaşma tartışmasının yeniden canlandığı görülmektedir. Dönemin bir başka özelliği de sağ ve sol ideolojilerin yükselişidir. Buna karşılık batılılaşma sorunsalı sağ ve sol akımlar içinde tartışmalı bir konu olmuştur. Bu nedenle konunun iktisadi, siyasal ve kültürel düzeylerde incelenmesi gerekmektedir. Bu inceleme sonucunda, 1960- 1980 dönemi siyasal ideolojilerindeki Batı algılamasının, Cumhuriyetin ilk dönemine nazaran çeşitlendiğini ortaya çıkmaktadır. 1960- 1980 döneminden itibaren Batıya yönelik tavır, siyasal ideolojilerin ayırt edici özelliği olmaktadır.
Osmanlı'dan Cumhuriyete askeri ve sivil havacılık eğitimi (1911-1950)

Türk havacılık tarihi ve bununla birlikte havacılık eğitiminin resmi tarihçesi 1911'de yurt dışına gönderilen Yusuf Kenan ve Fesa Beyler ve bu yıl içerisinde kurulan Tayyare Komisyonu ile başlar. Bu dönemde başlayan uçak merkezli havacılık çalışmaları Türk toprakları içerisinde halen devam etmekte ve bu çalışmalar üzerine koyarak ilerlemektir. Türk havacılığının başına getirilen Süreyya Bey anılarında bu göreve getirilişini anlatırken kendisine yapamayacağı bir görevin verilmediğinin belirtildiğini söyler. 1911 yılı tamamlanmadan İstanbul Yeşilköy'de bugün halen daha vasfını korumaya devam eden Türk havacılığının yuvası konumunda olacak olan tesislerin temeli atılmış ve bu tesislerin içerisinde bir uçuş alanı, bir havacılık okulu ve bu okula bağlı olan ve Türk havacılığının ilk birliği olan bir havacılık birliği oluşturulmuştur. Havacılığın miladı olarak kabul edilen bu tarihle beraber 1911- 1916 arası tek kişilik eğitim uçaklarıyla eğitim gerçekleştirilmiş 1916'yla beraber günümüze en yakın olan eğitim sisteminin kullanılmasına başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı 1911'de Yeşilköy'de başlayan havacılık eğitiminin 1950'ye kadar geçen süreçte geçirmiş olduğu aşamaların incelenmesi ve değerlendirilmesidir.
Aratürk ve Meiji Devrimleri'nde din ve din politikaları

Araştırmamızda Türkiye'nin Atatürk Devrimi'ndeki din politikası, Japonya'nın Meiji Devrimi'ndekiyle karşılaştırılarak, ulusal devletin kuruluşunda din konusunun nasıl ele alındığı saptanmaya çalışılmıştır. Ulusal devlete geçiş, Türkiye'de ümmetten millete geçiş olmasına karşın, Japonya'da feodal rejimden ulusal merkeziyetçi rejime geçişti. Dolayısıyla bu aşamada Türkiye'de laikleşme ve ulusal egemenliğin gerçekleşmesi zorunlu iken Japonya'da bu zorunluluk yoktu. Türkiye, İslamiyeti, Japonya'ysa laikliği kullanarak ikisi de hukuken laikleşmiş ve ulusal devlet kurmuşlardır. Türkiye'de devrimin başında Sultan-Halife'nin kaldırılmasına karşın, Japonya'da, tetmo ön plana çıkarılmıştır. Ancak Japonya'daki bu uygulamanın, Osmanlı son döneminde Hilafet'in canlandırılmasında daha çok, Cumhuriyet Türkiyesindeki ulusal kimliğin eski Türk uygarlıklarında aranmasına benzediğini söyleyebiliriz: Sultan-Halife'yle fermamın kaynaklarına bakıldığında, ulusal devletin kurulmasında, Sultan- Halife'nin engelleyici olmasına karşın, tennonun engelleyici olmadığı görülür. Ulusçuluğun sağlanması için Türkiye'de eski Türk uygarlıkları öğelerinin canlandırılması çabasına karşın, Japonya'da teımoya mitolojik öyüklerle karizmatik güç kazandırılmaya çalışılmıştır. Bunun sonucunda Türk ulusçuluğunun laik nitelikli olmasına karşın, Japon ulusçuluğu dinsel nitelik çerçevesinde gelişmiştir. 260
1923 Seçimleri

Halkın yönetime katılmasının bir yolu olan seçim, Türkiye tarihine ilk kez 1877 yılında girmiştir. Sonra sırasıyla 1908, 1912, 1914 ve 1919 yıllarında genel seçimler yapılmıştır. Son Osmanlı Mebusan Meclisi İstanbul'un işgal edilmesiyle kapanınca, yeni seçimler yapılıp Ankara'da Mustafa Kemal'in önderliğinde yürütülen ulusal bağımsızlık savaşımn parlamentosu olan I. TBMM 23 Nisan 1920 tarihinde toplanır. Kurtuluş Savaşı'nın gerçekleştiricisi olan bu Meclis zamanla içinde gruplaşmalar yüzünden rahatça çalışamaz duruma gelince 1 Nisan 1923'de seçimlerin yenilenmesine karar verilir. Ülke seçim atmosferine girer, özellikle İstanbul yoğun seçim çalışmalarına sahne olur. İkinci Grup üyeleri seçime katılmazlar. 1923 seçimleri 'İntihab-ı Mebusan Kanunu'na göre yapılır. Seçimleri I. Grup üyeleri kazanır ve II. TBMM 11 Ağustos 1923 günü çalışmalarına başlar.
Uluslararası İzmir Fuarı'nın kuruluşu ve ilk sergiler

1923 İzmir İktisat Kongresi'nde oluşturulan sergi, İzmir Fuarı'nın doğuşunun başlangıcı olmuştur. Sergiden panayıra, panayırdan fuara doğru giden süreç ticari hayatı son derece etkilemiştir. Fuar, uluslararası ilişkilerin kaynaşmasını, ticari bağların kurulup, güçlendirilmesini sağlamıştır. Bu ticari ortamda tüccarlar diğer tüccarlarla birebir görüşme, mallarını birebir görme olanağı bulurlar. İç ve dış ticareti yakından ilgilendiren fuarla ülkenin ürünleri, malları teşhir edilir. Ülkenin henüz tanınmamış tarafları aydınlatılır, hammaddeleri diğer ülkeler tarafından daha aranır hale gelir. Yerli müteşebbis artarak yerli sanayi gelişir. Fuarda direk bir etkileşim söz konusudur. Bir ülkenin sanayide gerçekleştirmiş olduğu bir yenilik diğer ülkelerin de bundan yararlanmasını sağlayacak, ufkunu genişletecek ve diğer ülkelerin teknik, sanayi alanındaki durumlarını gözden geçirip geliştirmelerine yardımcı olacaktır. Bu tezde de ekonomi politikasının saptandığı 1923 İzmir İktisat Kongresi'yle başlayan ekonomiyi ileriye götürme süreci, İktisat Kongresi'ndeki numune sergisi, 1927 ve 1928 Sergileri, 1929 Dünya Ekonomik Bunalımı ve bunun sergilere etkisi, devletçilik ile devletçiliğin fuarla ilişkisi, 1933 ? 1934 ? 1935 yıllarında gerçekleşen panayırlar, 1936 İzmir Enternasyonal Fuarı'nın doğuşu ve fuarın içinde bulunduğu Kültürpark'ın oluşturulması üzerinde durulmuş; bunun hem İzmir'e hem de tüm Türkiye'ye yansıyan faydaları analiz edilmiştir.
1923-1938 Atatürk Dönemi göç ve iskan politikaları

Göç, canlıların yaşamlarını sürdürebilmek amacıyla yaptıkları sosyal bir hareketliliktir. İnsanlar da bulundukları coğrafyalardan çeşitli nedenlerle başka coğrafyalara göç etme arzusu ile hareket etmektedirler.1877- 1878 yılları arasında cereyan eden ve 93 harbi olarak adlandırılan Osmanlı-Rus savaşı sonrası kaybedilen topraklardan Anadolu'ya doğru bir göç başlamıştır. Kafkaslarda ve Balkanlarda sürekli devam eden bu göç olgusu bu sefer tersine göç hareketi ile karşılaşmıştır. Bu savaşın ardından yaşanmış olan Balkan Savaşları ve I. Dünya Harbi ise 1914- 1918 yılları arasında meydana gelmiş ve göç hareketi bu savaşlar sonrasında da hızla devam etmiştir. 1919- 1922 yılları arasında yine topraklarımızda meydana gelen Kurtuluş Harbi sonrasında sular durulmuş ve savaşın tarafları İsviçre'nin Lozan kentinde bir barış konferansı için toplanmıştır. Bu toplantı sonrası azınlıklar meselesi Türkiye ve Yunanistan arasında yapılmış olan 30 Ocak 1923 tarihli Türk ve Rum Nüfus Mübadelesine İlişkin Sözleşme ve Protokol ile açıklığa kavuşmuştur. 1923- 1938 yılları arasında Yeni kurulan Türk Devleti ülkeye gelen yeni nüfusu homojen bir şekilde topraklarında dağıtabilmek amacıyla önemli iskan kanunlarını meclis görüşmelerinde müzakere etmiştir. Bu amaçla ilk olarak Lozan Antlaşması sonrasında Mübadele edilecek ahali işleri için Mübadele İmar ve İskan Vekalet'ini meydana getirmişlerdir. Ayrıca çeşitli kanunlar ile iskan edilmiş olan muhacirleri her alanda faal hale getirmeye çalışmışlardır. Bu çalışmada 1923- 1938 yılları arasında Türkiye'nin Göç ve İskan Politikaları değerlendirilmiş, ayrıca bu tarihler arasında Türkiye'ye gelen göçmenlere de değinilmiştir. Bu bağlamda 362 Sayılı Kanun ve 885 Sayılı kanun Türkiye'nin İskan Politikasının belirlenmesinde önemli bir etkenlerinden olmuştur.
Türkiye'de askeri müdahaleler ve siyasal gelişmeye etkileri

Askeri müdahaleler bugün dünyada ve ülkemizde en çok tartışılan konulardan birisidir. Öteden beri ordu-millet olarak tanımlanan Türk toplumunda askerlerin yönetimde her zaman hissedilir bir şekilde ağırlığı olduğu görülmüştür. Türk toplumunda askeri müdahaleler çok eskilere dayanmaktadır. Gerçekten orta Asya bozkırında yaşamış olan göçebe Türk Devletleri İle, muntazam yerleşik teşkilatlı ortaçağ Türk Devletleri ve nihayet Osmanlı Devleti, çok hareketli bir askeri hayat yaşamak zorunda kalmıştır. Bununla birlikte, ordu, önemli bir kurum olmakta devam etmiştir; onun mensupları da, siyaseti tesbit ve idareyi yönlendirişte, ön planı işgal etmişlerdir. Ancak bu çalışmada konuyu Osmanlı İmparatorluğu döneminden itibaren ele alıp özellikle Cumhuriyet dönemindeki askeri müdahalelerin Türk siyasi hayatındaki etkilerini çeşitli yönlerden ele alıp incelemeye çalıştık. Daha önceki dönemler konumuzu incelerken kapsam dışı bırakılmıştır. Cumhuriyet dönemindeki askeri müdahaleler bazı Latin Amerika ülkeleri ile bağımsızlıklarına yeni kavuşmuş Asya, Afrika ülkelerinden oldukça başka, farklı nedenlere dayanmaktadır. Türkiye'de askeri müdahaleler diğer birçok az gelişmiş ülkelerde olduğu gibi demokratik rejimi yıkmak ve dikta rejimi kurmak amacıyla değil, tam tersine, içinde bulunulan siyasal, sosyal, ekonomik kaostan kurtulmak ve demokratik rejimi tesis etmek amacıyla yapılmıştır. Cumhuriyet tarihimizde her şeyin normal olduğu bir devlet yönetimi sürecinde herhangi bir askeri müdahaleye rastlanmamıştır. Bugün çağdaş dünyada devletlerinde askeri müdahalelere pek rastlanmamaktadır. Demokratikleşme seviyesinin, toplumsal refah düzeyinin, çağdaşlaşma düzeyinin, gelişmişlik düzeyinin yüksek olduğu toplumlarda askeri müdahale olma olasılığı gittikçe azalmaktadır. IV
Milli Mücadele döneminde Burdur, 1918 - 1922

1. Dünya Savaşından sonra imzalanan Mondros Ateşkes Antlaşması (30 Ekim 1918) ile galip devletler Anadolu'yu işgale başlamışlardır. Türk Milleti de işgalcilere karşı vatanı savunmak, istiklallerini yitirmemek için savaşmak zorunda kalmıştır. İtalyanlar Güney Batı Anadolu topraklarına asker çıkarmaya başlamışlar ve 28 Haziran 1919'da Burdur'u resmen işgal etmişlerdir. Burdur idarecilerin duyarsızlığı, İtalyanların işgal politikaları gibi sebeplerden dolayı İtalyan işgali karşısında başlangıçta yeterli tepkiyi gösterememiştir. Fakat daha sonra kurulan cemiyetlerle birlikte Milli Mücadeleye desteğini artırmış, işgalleri protesto etmiş, maddi destek sağlamış, gönüllü askerler göndermiştir. Milli Mücadele devam ederken cephede düşman ile savaşmanın dışında cephe gerisinde halk hayatını idame ettirmeye çalışmıştır. Bir yanda düşmanla mücadele edilirken diğer taraftan da yokluk ile mücadele edilmiştir. Burdur'da 1914 yılında meydana gelen depremin halk üzerinde oluşturduğu sosyal çöküntü ve 1915- 1916 yıllarında çekirge istilasının ürünler üzerinde oluşturduğu tahribat yöre halkını sosyal ve ekonomik sefaletin içerisine çekmiştir. Yaşanan bu olumsuzluklara ek olarak mevcut siyasal sistemdeki otorite boşluğunda ortaya çıkan çetelerin işgal kuvvetlerinin desteğini alarak halk üzerinde kurduğu baskı ve şiddet toplumu canından bezdirmiştir. Burdur halkı, yaşadığı bütün bu olumsuzluklara rağmen Milli Mücadele'ye topyekun destek sağlamış, bir yandan da bu sıkıntılı dönemde hayatın olağan akışını devam ettirmeye çalışmıştır. Milli Mücadele Döneminde bütün vilayetler coğrafi konumlarına, askeri, siyasi ve ekonomik durumlarına göre üzerlerine düşen vazifeyi fazlası ile yerine getirmişlerdir. Burdur'un Milli Mücadele Döneminde sosyal, siyasi ve askeri durumunu izah ederek Burdur'un Milli Mücadele'ye katkılarının neler olduğunu ortaya koymaya çalıştık. Yapmış olduğumuz çalışmanın Milli Mücadele Tarihi'nin aydınlatılmasına katkılar sağlamasını diliyoruz.
Milli Mücadelenin önemli simalarından Erzurumlu Müştak Sıtkı bey

Erzurumlu Sıtkı Dursunoğlu'nu konu alan bu çalışmamızda amacımız Milli Mücadele Tarihi ve sonrasındaki büyük hizmetleri olan bu insanın Cumhuriyet tarihindeki yerini ortaya koymaktır. Çalışma alanımız Sıtkı Dursunoğlu'nun 1 Temmuz 1891'de Erzurum'da doğumuyla başlayıp, 5 Nisan 1975'te Ankara'da vefatıyla sona ermektedir. Elde ettiğimiz bilgilerin sonucunda Sıtkı Dursunoğlu'nun sıradan bir hayata sahip olmadığını gördük. Sıbyan Mektebi'nde başlayan eğitimi Erzurum İdadisi'nde bitmiş genç bir vatansever olan Sıtkı Dursunoğlu, 1913 Balkan Savaşı sırasında gazeteciliğe başlamıştır. Erzurum'da çıkan gazetelerde yazdığı ateşli makalelerle herkesin takdirini kazanmıştır. 1915 yılında asker olmuş, 16 Şubat 1916 Erzurum'un işgaliyle Erzurum'u terk etmek zorunda kalmıştır. 1916 yılında Erzincan'da askerliğine devam etmiş, sene sonunda Şam'a gitmiş, askerliğini yaparken gazeteciliğine de devam etmiştir. 1917 senesinin ortalarında İngilizlere esir düşmüş, iki yıllık esaretten sonra 1919'da Erzurum'a dönmüş, Albayrak Gazetesi ve Albayrak İlkokulu'na kavuşmuştur. En önemli vatan hizmetini Milli Mücadele zamanında Albayrak Gazetesi'ndeki sert yazılarıyla halkı mücadele konusunda bilinçlendirmek suretiyle yerine getirmiştir. Milli Mücadelemizin başarıyla sonuçlanmasından sonra Albayrak İlkokulu'nda başladığı öğretmenliğine 33 sene devam etmiş, 1951 yılında Trabzon Lisesi'nden emekli olmuştur. 1945- 1950 yılları arasında Erzurum Halkevi başkanlığı yapmış, Erzurum'un sosyal kültürel alanda gelişimine çok önemli katkılarda bulunmuştur. Çalışmamızın sonucunda Sıtkı Dursunoğlu'nun Milli Mücadele dönemi ve sonrasındaki faaliyetleriyle, ülkemiz ve Erzurum için önemli bir şahsiyet olduğu ortaya çıkmıştır. Temennimiz bu çalışmamızın faydalı olmasıdır.
The formation of constitutional rule: The politics of Ottomanism between de jure and de facto (1908-1913)

Bu tez, ortak bir Osmanlılık kimliği oluşturma vaadiyle 1908'de yeniden yürürlüğe konan Kanun-ı Esasi'nin devr-i sabıktan devralınan yasal ve idari yapı üzerinde işleyişi incelemektedir. Gerek resmi gerek kamusal söylemde 'unsurların birliği' olarak adlandırılan bu Osmanlıcılık arayışı her şeyden önce parlamentarizm ve anayasal normların egemenliği gibi vaatlere bağlı olduğundan, tezde de Bahar 1909'dan başlayıp Balkan Savaşları'na kadar süren yasal ve idari deneyime odaklanılmıştır. Bu amaçla, incelemede kritik önemdeki iki yasanın, İdare-i Örfiyye ile gayrimüslimlerin orduya alınmasını içeren Ahz-ı Asker yasalarının kanunlaşma ve uygulama süreçleri, Makedonya-Bulgar ve Helenist çevreler üzerindeki etkileri üzerinden izlenmiştir. Bu tez, İstanbul ile Rumeli'deki resmi ve sivil politik aktörler arasında ve içinde, anayasal pratikle tetiklenen gerilim ve stratejilerin izini sürmekte; Kanun-ı Esasi'nin Bulgar ve Helen davalarının farklı temsilcilerince yorumlanmasında görünen çeşitliliği, merkezi ve yerel aktörlerin çoğulluğunu, anayasal egemenliğin kurulmasında parlamento kadar yerel mücadelelerin belirleyici rolünü sergilemektedir.
İsmet İnönü Dönemi iktisat politikaları (1938-1950)

1923'te kurulan Türkiye Cumhuriyeti, ülke kaynaklarının sonuna kadar kullanıldığı, her şeyin yeniden inşasını gerektiren bir durumla karşı karşıyaydı. Cumhuriyet'in ilanıyla her şeyin devletten beklendiği sancılı bir döneme adım atılmıştı. Atatürk, ekonomik bağımsızlığı sağlamak adına yeni iktisat politikaları belirlemek için uğraşıyordu. Nitekim 1938 yılında vefatına kadar geçen süreçte, ekonomide birçok gelişmenin olduğunu söylemek mümkündür. II. Dünya Savaşı, içeride ise 1945'te başlayan çok partili yaşama geçiş süreci, İnönü döneminin iki temel belirleyeni olmuştur. Türkiye her ne kadar II. Dünya Savaşına dahil olmasa da, savaşın ekonomik etkilerini derinden yaşamıştır. Ekonomide çöküş ve yoksulluk yılları olarak nitelendirilebilecek bu dönemde, devletin başındaki ve tek söz sahibi kişi olarak, bunalımdan çıkış adına çeşitli yollar denenecektir. Ancak dönemin şartları itibariyle alınan tedbirlerin, ekonomik büyüme adına değil, sosyal adaleti sağlama adına alındığını söylemek mümkündür. Araştırmada, Cumhuriyetle başlayan ekonomik atılımların yansıtılmasının yanında temel konu olarak, İnönü döneminin iktisat politikalarının seçilmesi, bu dönemde uygulanan iktisat politikalarının Cumhuriyet tarihinin toplumsal ve siyasal hayatına etkileri bakımından önemlidir. İsmet İnönü dönemi, Cumhuriyet tarihinin önemli aşamalarından biridir. İnönü, Mustafa Kemal önderliğinde kurulan devlette siyasi, sosyal ve ekonomik anlamda atılan her adımda en ön saflarda bulunan kişilerden olmuştur. Atatürk'ün ölümünden sonra ise artık ülkenin idaresinde tek söz sahibi olarak zirveye çıkmıştır. Dolayısıyla 1946 Ocak ayında Demokrat Parti'nin kurulmasına kadar sürecek olan bu tek partili Milli Şef idaresinin izlediği politikalara bakmak ve incelemek, tarihsel açıdan büyük öneme haizdir. Çünkü İnönü dönemi, bir yanıyla 1923'te başlayan sürecin esas olarak bir devamıdır ama öte yandan kendine ve kendi koşullarına has başka etkenlerin de belirlediği, bu nedenle kimi farklılıklar da taşıyan bir tarihsel dönemdir. Özellikle çok partili demokratik yaşama geçildikten sonraki yıllarda İnönü'nün şahsı ve bir siyasetçi olarak döneminin izleri, sonraki süreçleri de doğrudan etkilemiştir.
Nutuk'ta Mustafa Kemal'e karşı çıkanlar ve Mustafa Kemal'in onlara cevapları

Bu tez çalışması Mustafa Kemal Atatürk'ün 19 Mayıs 1919 tarihinde Samsun'a çıkışından, 15-20 Ekim 1927 tarihleri arasında Büyük Nutuk'un okunuşuna kadar olan dönemi kapsamaktadır. Bu çalışmada Nutuk'ta bahsi geçen olaylar içerisinde Mustafa Kemal'in karşısında yer alan güçler ve faaliyetleri ortaya konulmuş, Mustafa Kemal'in bu güçlere verdiği cevaplar ayrı ayrı incelenmiştir. Bu incelemede Mustafa Kemal'e karşı çıkan güçler ve Mustafa Kemal'in onlara cevapları, Nutuk'taki tarih ve olaylar akışını bozmadan bölümlere ayrılmıştır. Bu bölümler incelendiğinde Ulu Önder'in eşsiz kişiliği ve çelik iradesi açıkça ortaya çıkmaktadır. Zira Mustafa Kemal, sadece yurdumuzu paylaşmak ve bizi yok etmek isteyen dış güçlere karşı değil, memleket içindeki iç düşmanlara karşı da mücadele vermiştir. Ulu Önder, karşısında yer alan her gücü uzak görüşlülüğü ile önceden tespit edebilmiş, içinde bulunulan durumu her yönüyle değerlendirerek amacına ulaşmayı bilmiştir. Mustafa Kemal'in karşısındaki güçlere verdiği cevaplar onun; büyük azminin, kudretinin, idealistliğinin, ikna yeteneğinin, milletini belirlenmiş hedeflere yöneltme gücünün, sabırlı, akılcı, metotlu ve disiplinli çalışmasının, üstün zekasının, engin kültür hazinesinin ve büyük dehasının en güzel örnekleridir. Ulu Önder bütün bu özellikleri ile en zıt fikirlere, en güçlü düşmanlara karşı gelebilmiş, tarihin seyrini ve Türk Milleti'nin kaderini değiştirebilmiştir. Onun önderliğinde kazanılan bu büyük mücadele, gelecek nesiller için her zaman en büyük ders ve sönmez bir ışık niteliğindedir.
Demokrat Parti'nin İzmir il kongreleri (1945-1960)

TÜRKİYE ÇOK PARTİLİ HAYATA GEÇMESİNİ SAGLAYAN DEMOKRAT PARTİ TÜRK SİYASİ TARİHİNE GELECEK AÇISINDAN KALICI DEGERLER BIRAKMIŞTIR. DEMOKRAT PARTİNİN TEMELLERİNİN İZMİR'E DAYANMASI NEDENİYLE DEMOKRAT PARTİNİN İZMR İL KONGRELERİ (1945-1960) İNCELEMEYİ SEÇTİM. ARAŞTIRMANIN TEMELİ DÖNEME AİT BASIM VE KAYNAKLARDIR. DEMOKRAT PARTİ DÖNEMİNİN PARTİYE EN YAKIN KAYNAGI 'İZMİR GAZETESİ' DAHA SONRA 'DEMOKRAT İZMİR' GAZETESİ OLARAK ADINI DEGİŞTİRMİŞTİR. GAZETENİN SAHİBİ İZMİR İL TEŞKİLATININ KURUCUSU DR. EKREM HAYRİ ÜSTÜNDAĞ AYNI ZAMANDA DEMOKRAT PARTİ İZMİR İL BAŞKANIDIR.