turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Milli Mücadele Dönemi'nde Samsun'un siyasi ve ekonomik durumu

'Milli Mücadele Dönemi'nde Samsun'un Siyasi ve Ekonomik Durumu' adındaki tezimiz Osmanlı Devleti'nin ekonomi tarihine bir ışık tutarken aynı zamanda Milli Mücadele'nin başlangıç noktasını oluşturan Samsun tarihi için bir yerel tarih araştırması niteliğindedir. Piyasa Gazetesi vasıtasıyla Dünya Savaşı'ndan henüz çıkmış olan ve yavaş yavaş işgallere uğrayan Osmanlı Devleti'nin ekonomik açıdan maruz kaldığı olumsuzluklar, ticaretin içinde bulunduğu çıkmaz, dünya savaşının ekonomiye ve özellikle ticarete olan etkilerine ve Osmanlı Devletinin bu durum karşısındaki acizliğine tanık olurken diğer taraftan Osmanlı ticareti içinde Samsun limanının edindiği yer, sahip olduğu önem ve ticari faaliyetleri hakkındaki pek çok bilgiye ulaşmaktayız. Dünya Savaşı sonrası tüm dünya devletleri gibi Osmanlı Devleti'nde döviz ve para buhranı meydana gelmiş, Osmanlı parası değer kaybetmiş, tarım ve sanayi gibi ticari faaliyetler de gerilemiş, ithalatı ve ihracatı arasında bir uçurum oluşmuştu. İthal ürünler Osmanlı piyasasını ele geçirirken, ihracat hammadde ihracı çerçevesinde kalmıştı. Bununla birlikte Türk milleti bir Milli Mücadele içine girmiş, aydın - cahil, köylü - şehirli, genç- yaşlı, herkes kendi çapında mücadelesini vermeye başlamıştı. Bu çabanın bir parçası olan Piyasa Gazetesi, Osmanlı ve Samsun tüccarını ticari faaliyetlerden, sorunlardan, gelişmelerden ve diğer piyasalardan bahsederek önlemlerini almaya sevk etmişti. Ayrıca gazetede yer verilen fiyat listesi, eşya fiyatlarındaki dalgalanmayı göz önüne koymaktaydı. Bu arada yabancı sermayelerin Osmanlı sahasında hakim olma yarışı özellikle Sovyet Rusya ile Amerika'nın Anadolu ticaretinde etkin olma çalışmaları gazetemizde göze batan bir yöndür. 1919 - 1920'li yıllarda Piyasa Gazetesi'nde genelde büyük Doğu ve Batı ülkelerine yer verilirken, 1921 - 1922' li yıllarda Karadeniz Sahili ülkeleri daha geniş yer tutmaktaydı. Bu da göstermektedir ki Samsun tüccarı, siyasi değişimlerden etkilenen yakın çevresindeki piyasalarda söz sahibi olmaya çalışmaktaydı. Bununla birlikte Osmanlı ticaretinin millileşme çabasına tanık olunmakta, ticaretin asrın gereklerine uygun tesis edilmesine uğraşıldığı anlaşılmaktaydı. VI
Ant ve Yön dergilerinde iktidar tartışmaları

Bu çalışmanın konusu Ant ve Yön dergilerinde sosyalizme ulaşmada izlenen stratejileri incelemektir. 27 Mayıs 1960'ta gerçekleştirilen askeri müdahale sonrası Türk siyasi hayatında yaşanan kısmi özgürlük ortamında yayınlanan Ant ve Yön dergileri o dönemin sol basını içerisinde sosyalizm bilincini kitlelere anlatma ve açıklama rolünü üstlenmişlerdir. Dönemin sol örgütlerini de siyasal anlamda gelişmelerine önemli katkılar sunmuşlardır. Yön dergisi 21 Aralık 1961'den 12 Mart 1971 askeri müdahalesine kadar yayımlanmıştır. İktidara ulaşma stratejisi açısından zinde kuvvetler diye tanımladığı asker-sivil aydın öncülüğünde sosyalizme ulaşma yönetimi darbeci olarak nitelendirilmesine neden olmuştur. Ant dergisi, 1967- 13 Mayıs 1971 yılları arasında yayımlanmış ve dönemin sol basını içerisinde bilimsel sosyalizmi savunmuştur. Yayın hayatı boyunca Türkiye İşçi Partisi yöneticilerinin açıklamalarını ve görüşlerini sayfalarında yayımlamışlardır.
Muğla Halkevi

Halkevleri, Türkiye'de devletin yeniden yapılanmasının temel taşlarından biri olarak, Cumhuriyet rejimini halka anlatmak, kabullendirmek, rejimle halkın bütünleşmesini sağlamak ve eğitim düzeyi düşük Türk insanının eğitilmesine ve bilinçlendirilmesine yardımcı olmak için kurulmuşlardır. 1932'de kurulduktan sonra tüm yurtta hızla yayılmaya devam eden ve halk eğitimine katkıda bulunan Halkevleriyle Muğla İli 1933 yılında tanışmıştır. 23 Şubat 1933'te açılan Muğla Halkevi 1951 yılında halkevlerinin kapatılmasına kadar açık kalmıştır. Muğla Halkevi açıldığı ilk yıllarda açık olan şubeleri aracılığıyla bir heyecan ve istekle faaliyetlerde bulunmaya gayret göstermiştir. Konferanslar, temsiller, kurslar, köy ziyaretleri, spor müsabakaları vb. etkinliklerle halkın eğitilmesi yolunda faydalı olmaya çalışan Muğla Halkevi bunda kısmen bir basan sağlamıştır. Fakat yaptığı hizmetler, bir halkevinin yapması gerekenlerle kıyaslandığında hiçbir zaman yeterli düzeye ulaşamamıştır. Zaman içerisinde diğer halkevleri gibi çeşitli sebeplerden dolayı işlevselliği yitirmiştir. 1951 yılında ise Halkevlerini kapatan yasalla beraber tarih sahnesindeki yerini almıştır. m
1978-2002 yılları arasında PKK ve Türkiye'de bölücü terör hareketlerindeki rolü

Geçmişte Osmanlı devletini, günümüzde de Türkiye Cumhuriyetini en çok uğraştıran meselelerin başında 'bölücülük' gelmektedir. Bölücülük meselesi; dünya tarih literatüründe 'şark meselesi' adıyla geçen ve Avrupa devletlerinin Osmanlı İmparatorluğu'na karşı uygulamak istedikleri genel politikanın sadece Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgesinde sahneye konulan kısmını teşkil etmektedir. Bugün Türkiye, İran, Irak ve Suriye topraklarında dağınık olarak yaşayan ve kendilerine Kürt adı verilen bu unsurların Türkiye'ye düşman yerli ve yabancı araştırmacıların iddialarının aksine ayrı bir ırk olmadığı dil, edebiyat, tarih, sosyoloji, folklor, ve etnoloji araştırmaları sonucu Kürt adı verilen bu topluluklar ile Türk milletinin birçok benzer özellik taşıdığı ortaya konulmuştur. Dünyanın en kritik bölgelerinden birisi olan Ortadoğu'da güçlü bir Türkiye'nin varlığını istemeyen birçok ülke, bölgeye yönelik uzun vadeli politika ve stratejiler üretmekte ve uygulamaktadırlar. K. lrak'taki otorite boşluğu da işlerini kolaylaştırmaktadır. Bugün tüm ulusça sıkıntılarını çektiğimiz ve ülkemizin gelişmesini büyük ölçüde engelleyen Kürt sorunu da, batılı ülkeler ve bölge ülkelerinin, Ortadoğu politikalarının bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. PKK'nın temelleri ise, 1974 Kıbrıs Barış Harekatı'ndan sonra atılmış; önce Ermeni Terör Örgütü eylemleri, arkasından da PKK katliamı olarak karşımıza çıkmıştır. PKK terörü, 1984 - 2002 yılları arasında ülkemizde yarattığı terör ortamında 30 bin insanımızın hayatını kaybetmesine sebebiyet verip, toplumda onarılması güç etkiler bırakırken, ekonomik açıdan da bölgesel bir güç olma potansiyelindeki Türkiye Cumhuriyeti'nin bu süreçte iki büyük ekonomik kriz yaşamasının başlıca sebebi olmuş ve etkilerini bütün Türk halkının yaşamasına sebebiyet vermiştir.
Milli Mücadele Dönemi'nde Tokat

Anadolu coğrafyasında, eski çağlardan günümüze kadar önemli yerleşim merkezlerinden biri olan Tokat, Birinci Dünya Savaşı sonrasında işgale uğramamış şehirlerimizden birisidir. Tokat halkı, yaşadıkları bölge işgal edilmemiş olmasına rağmen, birçok bölgeden daha önce milli teşkilatlar kurarak. Yunanlıların İzmir'i, Fransızların Maraş'ı ve İngilizlerin İstanbul'u işgallerini protesto etmiştir. Milli Mücadele'nin hazırlık döneminde Mustafa Kemal Paşa'nın üç kez ziyaret ettiği Tokat yöresi, Erzurum Kongresi'nde Rıfat Bey, Mehmet Şeref Efendi ve Mehmet Sırrı Efendi tarafından temsil edilmiştir. Milli bir nitelikte toplanan Sivas Kongresi'ne ise Tokat'tan herhangi bir delege katılmamıştır. 23 Nisan 1920'de Ankara'da toplanan Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Tokat, Hamdi Bey, İzzet Bey ve Nazım Bey'den oluşan 5 milletvekili ile temsil edilmiştir. Tokat halkı, yöneticileri ve yöredeki önde gelen din adamlarının Milli Mücadele'ye bakış açıları genelde olumludur. Ancak yöre, Milli Mücadele karşıtı bazı grupların ayaklanmalarına da sahne olmuştur. Postacı Nazım ve Aynacıoğulları'nın başını çektiği bu gruplar, Zile Ayaklanmasında önemli rol oynamışlardır. Yörede yaşanan diğer önemli bir sorun ise Pontus çetelerinin yağma ve saldırılandır. Merkez Ordusu'nun başarılı çalışmaları sonucunda Rumlara önemli darbeler vurulmuştu. Ancak bu sorunun tamamıyla çözümü, Batı Cephesi'nde Yunanlılara karşı büyük zaferin kazanılmasından sonra sağlanabilmiştir. Tokatlılar, Milli Mücadele'nin hazırlık döneminde olduğu gibi savaş döneminde de devlet ve ordu için her türlü maddi ve manevi yardımı yapmaktan kaçınmamışlardır. Bunun yanı sıra Batı Cephesi'nde Yunanlılara karşı kazanılan zaferler, bütün yurtta olduğu gibi Tokat ve ilçelerinde de sevinçle karşılanmıştır. Yöre halkı zafer şenlikleri yaparak bu başarıları kutlamıştır. Sonuç olarak Tokat, Milli Mücadele'de canla başla çalışan, vatan savunması için her türlü fedakarlığı yerine getiren, sorun üreten değil, sorunların çözümlenmesine yardımcı olan bir şehir olmuştur.
Menemen olayı

Menemen Olayı, 23 Aralık 1930 tarihinde meydana gelen şeriata dayalı gerici ayaklanma hareketidir. Mustafa Kemal Atatürk tarafindan laik temeller üzerine kurulan Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin rejimi ile inkılap hareketlerini bir türlü kabullenemeyen; öncülüğünü Nakşibendi tarikatının ileri gelenlerinin çektiği ve kurulmuş bulunan Cumhuriyet rejimini yıkılarak yerine şeriatta dayalı bir devlet kurabilmek amacıyla meydana getirilmiş gerici bir olaydır. Gerici ayaklanma hareketi Manisa, Paşaköy ve Bozalan'da planlanmış, Menemen'de uygulamaya konulmuştur. Olay, Nakşibendi tarikatına mensup Manisa'da oturan Giritli Derviş Mehmet'in başım çektiği 6 kişinin, Manisa'dan hareket ederek 23 Aralık 1930 tarihinde Menemen'de gerçekleştirdikleri ve halkın da ayaklandınlmaya çalışıldığı bir olaydır. Menemen Olayı'nın, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde çok önemli bir yer teşkil etmesinin sebebi, yapılan hareketin Cumhuriyet rejimini yıkmaya yönelik olmasıyla birlikte, ayaklanmayı bastırmakla görevlendirilmiş yedek subay Mustafa Fehmi Kubilay'in başının kesilerek öldürülmesidir. Ayrıca, olay sırasında eylemi gerçekleştirenleri seyreden Menemenlilerin olaya tepkisiz kalması ile yine bir kısmı Menemenli'nin eylemi gerçekleştiren kişileri alkışlaması ve yardım etmesidir. Olay, askeri kuvvetler ile gericiler arasında meydana gelen silahlı çatışma sonucunda, gericilerden üçünün ölü, birisinin yaralı ve ikisinin de Manisa yönünde kaçması ile bastırılmıştır. Karışıklıktan faydalanarak kaçan iki kişi daha sonradan Manisa bölgesinde yakalanmışlardır. Meydana gelen silahlı çatışma sırasında Menemenli iki güvenlik görevlisi Bekçi Hasan ile Bekçi Şevki şehit olmuşlardır. Olayın bastırılmasından sonra düzeni ve otoriteyi sağlamak, Cumhuriyeti korumak için hükümet tarafindan Menemen, Balıkesir, ve Manisa merkez kazalarında sıkıyönetim ilan edilmiştir. Bu kanunla birlikte, Menemen'de sıkıyönetim mahkemesi kurulmuştur. Olayla ilgili yapılan kapsamlı araştırma ve soruşturmalar sonucunda tutuklamalar ve yargılamalar gerçekleşmiştir. Ayrıca, Türkiye Cumhuriyeti kanunlarına karşı gelerek tarikat çalışmaları yapan ve halkı bu doğrultuda etkileyen kişilerin de yargılamaları yapılmıştır. Menemen olayı ile doğrudan ya da dolaylı ilgisi bulunan kişilerle; tekke ve zaviyelerin kapatılması kanununa karşı gelerek tarikat çalışmasını sürdürenlerin yargılamaları sonucunda suçlu bulunanlar gerekli yasal cezalara çarptırılmışlardır.
1921-1927 Ardahan'da idari, ekonomik ve sosyal yapı

Elviye-i Selase 1877- 78 Osmanlı-Rus Harbi sonucunda savaş tazminatı olarak Rusya'ya verildi. Kırk yıl boyunca bölge Rus işgali altında kaldı. Bu tez çalışmasının temel amacı her biri ayrı bir çalışma konusu olan Elviye-i Selase'yi oluşturan üç sancaktan Ardahan'ın 93 harbinden Cumhuriyetin ilk yıllarına kadar geçirdiği tarihi süreci ele almaktır. Bu çalışma giriş ve sonuç kısımları hariç üç bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölümde I. Dünya Savaşı'ndan, Milli Mücadele sonucunda Ardahan'ın Anavatan'a katılmasına kadar yaşanmış olan süreç ele alındı. Bu bölümde dönemde yaşanan savaşlar, işgaller, mezalimler ve antlaşmalara yer verilmiştir. İkinci Bölümde 1921- 1927 yıllarında işgalden kurtulduktan sonra Ardahan'da kurulan idari teşkilat, valiler, ekonomik durum, nüfus ve göç konuları incelenmiştir. Üçüncü Bölümde ise TBMM'de Ardahan'ı I. ve II. Dönemde temsil eden milletvekillerine ve meclisteki faaliyetlerine yer verilmiştir.
Mizah basınında Karagöz gazetesine göre II. Dünya Savaşı'nın analizi

Türk toplumunda mizah kültürü, oldukça eskiye dayanan bir geçmişşe sahip olup yazılı basında yer almaya başlaması ise Osmanlı Devleti'nde matbaanın yaygınlaşmasıyla birlikte olmuştur. Tanzimat Dönemi ve sonrasında gerçekleştirilen modernleşme hareketleri yazılı Türk mizah anlayışının çeşitlenmesinde etkili olmuş, mizah basınına büyük katkı sağlamıştır. Özellikle II. Meşrutiyetin ilanından sonra çok sayıda mizah içerikli gazete ve dergi yayımlanmıştır. Bunlardan bazıları Letaif-i Asar, Diyojen, Latife, Geveze, Karagöz, Cadaloz gibi gazete ve dergilerdir. Yukarıda kısaca örneklerini verdiğimiz mizah basınında önemli bir yere sahip olan Karagöz gazetesi, toplumsal olayları sağduyulu bir anlayışla ele almıştır. Hemen hemen her sayısında; siyasi, güncel, edebi türden yazıları mizahi bir üslupla karikatürler üzerinden yorumlamıştır. Gazetenin sütunlarına taşıdığı bu türden yazı ve karikatürlerde II. Dünya Savaşı çeşitli yönleriyle ele alınmış ve son derece zengin bir görsel olarak değerlendirilebilecek resimli karikatürle yansıtılmıştır. Karagöz gazetesi, sadece savaş yıllarına değil aynı zamanda savaş sonrası barış sürecine dair haberlere de geniş yer vermiştir. Bu haberlerde ele alınan olaylar, her açıdan ön plana çıkan ve gazetenin de simgesel sembolü olan Karagöz-Hacivat tiplemesiyle karikatürlerde tasvir edilerek mizahi bir yaklaşım sergilenmiştir. Bu çalışmada Türk basın tarihinden Karagöz gazetesi yukarıda değinilen yönleriyle incelenerek Türk mizah basınında bu örneklem üzerinden İkinci Dünya Savaşı'nın analizinin yapılması amaçlanmıştır. Bu amaçla çalışmada ana kaynak olarak kullanılan Karagöz gazetesine ait koleksiyonun 1939- 1945 yılları arasında yayımlanan nüshaları tespit edilmiş ve konu ile ilgili literatür taraması yapılmıştır. Daha sonra gazetenin yukarıda belirtilen tarih aralığında yayımlanan 687 sayılık külliyatı, Milli Kütüphane arşivinden temin edilmiştir. Ayrıca Türkiye'deki arşiv ve kütüphanelerde II. Dünya Savaşı hakkında yayımlanmış kitap, makale, dergi ve tezler temin edilerek incelenmiştir.
Memory of an institution: The Turkish Ministry of Foreign affairs and Turkish diplomats in the 1960-1980 period

Bu çalışmada Soğuk Savaş dönemi Türk Dışişleri bürokrasisi 1960- 1980 dönemi ağırlıklı olmak üzere ve dünyadaki muadilleriyle mukayeseli bir şekilde incelecektir. Çalışma, Türk dış politikasının bir anlatısı olmaktan ziyade bir kurum olarak Türk Dışişleri Bakanlığının ve bir profesyonel olarak Türk diplomatının karşılaştığı meydan okumaların sonucunda tecrübe ettiği dönüşümün bir hikayesini sunmayı amaçlamaktadır. II. Dünya Savaşı'nı takip eden dönemde, dünya genelinde dışişleri bürokrasileri ulusal kamuoyları nezdinde eleştirilere muhatap olmuş, kimi zaman bir kurum olarak diplomasinin gerekliliği sorgulanmıştır. Buna karşın, dışişleri bürokrasileri sözü edilen dönemde yeni ve dönüşen görev tanımlarıyla diplomatik süreçler içerisindeki rolünü konsolide etmeyi başarmıştır. Türk Dışişleri bürokrasisi de sadece dış politika değil, o dönemde Türkiye'nin iç siyaseti açısından da belirleyici nitelikteki gelişmelerden etkilenmiş, bu sürecin sonucunda hem kendisini dönüştürmek hem de muhatabı olduğu konularda devlet uygulamalarını ve kamuoyunun görüşlerini etkilemek suretiyle görece bir başarı kaydetmiştir. Bu çalışmada ayrıca, diplomasinin farklı aktörler arasındaki ilişkilerden doğan bir 'sosyal' fenomen olduğu iddiasını temel alan yaklaşımdan yola çıkılarak Türk diplomatik bürokrasisinin sözü edilen dönemde toplumun değer ve taleplerinden yalıtılmış bir konumda olmadığı, bunun aksine çoğu durumda kamuoyu, bürokrasinin diğer aktörleri ve hükümetler ile ilişki içerisinde faaliyetlerini yürüttüğünü ortaya koymak amaçlanmıştır.
Yeni rejimlerin eski tarihi: Türkiye Cumhuriyeti'nde bir meşrulaştırma ve eleştiri aracı olarak Osmanlı kesitleri

Bu tezde, siyasetin ve siyasetçilerin tarihi ve tarihçileri nasıl etkiledikleriyle onlardannasıl etkilendikleri tartışılmıştır. Bunun için ilk olarak siyasetin ve tarihin ilişkisi için kısa bir giriş yapılmıştır. İkinci olarak siyaset ve tarihin birbirine olan etkileri için üç farklı tema önerilmiştir. Üçüncü olarak da Yugoslavya sonrası dönemde Bosna-Hersek, Osmanlı sonrası bağımsız Yunanistan, Faşist İtalya ve Sovyet Rusya örnekleri belirtilentemalarla incelenmiştir. Dördüncü olarak da Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan günümüze kadar geçen sürede Türkiye Cumhuriyeti'ne bakanlık, başbakanlık vecumhurbaşkanlık eden ve aynı zamanda yazılı eser bırakan kişilerin Osmanlı imparatorluğu hakkında Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde ve Türk basınında yaptıklarısöylemler ve ders kitapları gibi dolaylı olarak etkiledikleri alanlar bu temalar ışığında konu edilmiştir. Bu çalışmada Türkiye Cumhuriyeti'nin Cumhurbaşkanlarının, Başbakanlarının ve bakanlarının Osmanlı imparatorluğu hakkındaki söylemlerinindönemlere göre nasıl şekillendiği, bu söylemlerin neden ve nasıl ortaya çıktıkları ve bu söylemlerin etkileri incelenecektir.
Milli Mücadele Dönemi'nde Doğu Karadeniz

Mondros Mütarekesinden sonra Osmanlı mparatorluğu'nu parçalamafaaliyetleri yoğunluk kazanmıştır. Doğu Karadeniz Bölgesinin jeopolitik ve stratejik önemi sebebiyle bölgede faaliyette bulunan devletler amaçlarınıgenişletmiştir. Patrikhanenin ve Yunanistan'ın desteği ile bölgede Pontus devleti kurmak amacıyla bir takım çalışmalar yapılmıştır. Bölgede çetecilik faaliyetleri hız kazanmış ve halka zulümler artmıştı. Cemiyetler kurularakbölge Osmanlı'dan koparılmaya çalışılmıştır. Dış siyasi güçler, Doğu Karadeniz için kendi çıkarlarına uygun olarak değişik politikalar izlemiştir. Rumlara vaat edilen bölge zaman gelirErmenilere verilmek istenir. Ama Mustafa Kemal'in bölgeye gelmesiyle Milliörgütlenme hızlanır. Birtakım tedbirlerle çetelerin ve cemiyetlerin faaliyetleridurdurulmak istenir. Lozan Anlaşmasıyla Milli Mücadelemiz kazanılmış ve bölge huzura kavuşmuştur.
Türkiye Cumhuriyetinde siyasal sistemde laiklik

Bu çalışmanın konusu Türkiye Cumhuriyetinde Siyasal sistemde laikliktir. Siyasal sistemin laikleştirilmesine yönelik olan inkilap hareketleri, çalışmanın temel konusudur. Siyasal yapının laikleştirilmesi için yapılan inkılapların yanı sıra toplumsal ve kültürel alanda yapılan inkılaplar da bir bütün olarak ele alınıp değerlendirilmiştir. Siyasal ve toplumsal yapı laiklik ilkesi etrafında şekillendirilmeye çalışılırken karşıt görüş ve eylemlerle mücadele etmek zorunda kalınmıştır. Bu duruma bağlı olarak da demokratik siyasal yaşama geçiş süreci uzamıştır. Ülkeyi 27 yıl tek parti olarak yöneten Cumhuriyet Halk Partisi 1946 yılında çok partili yaşama geçişle birlikte laiklik ilkesinden tavizler vermeye başlamıştır. 1950- 1960 yılları arasında iktidar olan Demokrat Parti, uyguladığı liberalist politikaların olumsuz sonuç vermesi karşısında halkın büyük kesiminin desteğini kaybetmiştir. Devrim karşıtı, gelenekçi-islamcı kesimin desteğini kazanabilmek için devrimleri parçalayıcı bir zihniyetle hareket ederek dinin siyasete alet edilmesine göz yummuştur. Bu çalışmada Çok Partili siyasal yaşam döneminde Cumhuriyet Halk Partisi'nin ve iktidar olan Demokrat Partinin laiklik anlayışları ve bu doğrultuda yaptıkları uygulamalar mümkün olduğunca ana hatlarıyla açıklanmaya çalışılmıştır.
Dersim sorunu (1937-1938)

1937 ? 1938 Dersim olayları, Cumhuriyet tarihimizin bugüne kadar yaşanmış en büyük iç meselesidir. Osmanlı Devleti'nde 1839'da Gülhane Hatt-ı Hümayunu ile başladığı ademi merkeziyetçilik hareketi ile yeni bir devlet nizamı inşasına yönelmişti. Bu tarihten sonra devlet otoritesi ile tanışan Dersim aşiretleri, yüz yıllık bir süre içinde onlarca defa başkaldırı ve asayişi bozucu eylemleri münasebetiyle tedip ve tenkile uğramış, ıslaha çalışılmıştır. Derebeyleri takribi dört yüz yılık saltanat ve kazanımlarını kaybetmemek adına sürekli direniş içinde olmuşlardı. Devlet ise merkezi otoriteyi buraya taşıma gayreti içinde olunca karşılıklı mücadele Osmanlıdan Cumhuriyet'e miras kalmıştı. Cumhuriyet'e başlangıçta sıcak bakan Dersim aşiret ağaları, uygulamalarda kendilerinin bir rolü kalmayacağını görünce devlet otoritesi ve kurumlarını Dersime sokmama çabası içine girip direnmeye çalıştılar. Genç Cumhuriyet'e karşı Kürtlerin memnuniyetsizliği, 1925 Şeyh Sait İsyanı ile başlayan: 1926 Koç Uşağı tedibi, 1926 Zilan ve Ağrı olayları, 1930 Pülümür olayları ve Ağrı İsyanı şeklinde tezahür etmişti. Cumhuriyet'in kurucuları bu isyan silsilesi şeklinde devam eden başkaldırılara son vermek istiyorlardı. Dersim derebeylerin memnuniyetsizliği ile bir hareketlilik içinde olunca Cumhuriyet kurucuları bu düşüncelerini Tunceli'de uygulama fırsatı buldu. 3. Ordu'nun da katıldığı askeri harekatla yapılan tedip ve tenkilde sertliğin yüksek dozu, Kürtlerin 1978'e kadar başka bir başkaldırıya veya eyleme cesaret etmemelerini sağlamış oldu. İki yıl aralıklarla devam eden askeri harekatta 11 kişi idam edildi, aşiret reisleri başta olmak üzere binlerce insan öldü, binlercesi sürgün edildi. Köyler, tarlalar, meşelikler yakıldı, Tunceli coğrafyasının üçte biri yasak bölge ilan edilip iskana kapatıldı. Halkın Dersim Tertelesi dediği 1937- 1938 olayları, kayıtlara Dersim isyanı olarak geçti. Tarihimizin en bahtsız ve acı olaylarının açtığı yara halen ulusal barışımız için tehdit oluşturmaktadır.
A Freudian approach to D. H. Lawrence

D. H. Lawrence ve onun önemli başyapıtlarından iki tanesi üzerine yoğunlaşan bu tez, kişilik oluşumunda çocukluk tecrübelerinin kritik rolünü ve önemini yansıtmaya çalışmaktadır. Asıl amaç bu romanların ana karakterlerini Freudyen psikoanalitik teorilere göre incelemektir. Bu tez, karakterler ve onların davranışlarının sebebini ortaya koyan psikolojik durumları arasındaki bağlantıyı araştırmaktadır. Sons and Lovers ve Women in Love çeşitli otobiyografik izler taşımaktadır, çünkü her ikisi de yazarın kişiliğini, zamanını, tecrübelerini ve psikolojik durumunu yansıtmaktadır. Neticesinde, bu çalışma öncelikle D. H. Lawrence ve konu ile ilgili psikoanalitik inceleme için gerekli olan teorik bilgileri verir. Daha sonra, Sons and Lovers'ın Oedipus çatışmasına göre yorumlanmasıyla edebi inceleme başlar. Bu romanın karakterleri arasındaki anneliğe ait uygunsuz bir ilişki, büyük ölçüde Lawrence'ın temsilcisi olan, Bayan Morel'ın oğlu Paul'un mahvolmasıyla sonuçlanır. Annesi tarafından aşırı sahiplenilmesi bağımlı bir insan yaratır. Bu sebeple, o ne sevebilen ne de kendini tamamen bir kadına verebilen bir adamdır; demek oluyor ki o tatmin olamaz duruma gelmiştir. Daha sonra, bu tez Women in Love'ın ana karakterlerinin Freud'un topografik ve yapısall zihin kuramlarına göre irdelenmesi ile devam etmektedir. Bilincin üç düzeyi ve bilinçdışının önemi, dört ana karakterin incelemesinde onların geçmişşlerine ve önceki tecrübelerine bazı göndermeler yaparak incelenmiştir. Kişisel geçmişşlerinin temeli üzerine, onların karmakarışık ilişkileri, ruhsal dünyaları ve seçimleri farklı açılardan incelenmektedir. Bu tez, Freud'un psikoanalitik teorilerinin temeli üzerine kurulu böyle detaylı bir inceleme sunarak, burada incelenen Sons and Lovers ve Women in Love isimli romanların her ikisinde de, D. H. Lawrence tarafından yaratılmış çeşitli karakterlerdeki iç çatışmaların ve bozulmaların altında yatan nedenleri ortaya koymayı amaçlamaktadır.