turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bel ağrısı tanısı konmuş hastalarda yaşam kalitesinin değerlendirilmesi

Bu çalışma Diyarbakır ilinde yer alan Fizik Tedavi Merkezlerine Bel Ağrısı şikayeti ile başvuruda bulunan hastaların muayenesi yapıldıktan sonra bel ağrısı tanısı konan hastaların yaşam kalitesinin belirlenmesine yönelik olarak yapıldı. Çalışma kesitsel ve tanımlayıcı bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini, Diyarbakır ilinde özel sektörde yer alan Ocak-Nisan 2015 ayları arasında bel ağrısı tanısı sonucunda tedavi gören ve çalışmaya katılamaya gönüllü olan rasgele seçilmiş 226 hasta oluşturdu. Verilerin toplanmasında Sf-36 Yaşam kalitesi Anketi ile Veri Toplama Formu kullanıldı. Elde edilen veriler, SPSS 15.0 paket programı ile yapılan analizde gruplar arasındaki kategorik verilerin karşılaştırılmasında Ki-Kare Test'i kullanıldı ve elde edilen bu veriler tablolara dönüştürülerek yorumlandı. Cinsiyete göre yapılan yaşam kalitesi SF-alt Gruplarından Fiziksel fonksiyon, Genel sağlık ile Sosyal Fonksiyon puanı (p<0,05) erkeklerde daha iyi olarak bulundu. Okur-yazar olmayan grupta yaşam kalitesi puanı (p<0,05) en kötü olarak bulunurken; en iyi yaşam kalitesi puanına üniversite mezunu olan bireylerde bulundu. Bireylerin mesleklerine göre ortalama yaşam kalitesi puanı değerlendirirken en kötü puanı esnaf, çiftçi, ev hanımı grubunda yer alan meslekler alırken; en iyi memur meslek grubunda yer almaktadır. Bireylerin medeni durumuna göre ortalama yaşam kalitesi parametrelerine bakıldığında genel sağlık, sosyal fonksiyon, fiziksel fonksiyon, fiziksel ve emosyonel rol güçlüğü puanı evli kadınlar grubunda düşük olarak bulundu. Bireylerin Sigara içme durumuna göre ortalama yaşam kalitesi parametrelerine bakıldığında; vitalite ile ağrı, fiziksel rol güçlüğü, fiziksel fonksiyon, genel sağlık, sosyal fonksiyon, emosyonel rol güçlüğü gibi diğer parametrelerde sigara içenlerde düşük çıktı. Çalışmaya katılan bireylerin Egzersiz yapma durumuna göre ortalama yaşam kalitesi parametrelerinden; sosyal fonksiyon, vitalite, mental sağlık, fiziksel rol güçlüğü, fiziksel fonksiyon, ağrı, genel sağlık, emosyonel rol güçlüğü parametreleri de egzersiz yapan bireylerde daha yüksek çıktı.
Sağlık kurumlarında kadın yöneticilere yönelik tutumların değerlendirilmesi: Bir kamu hastanesi örneği

Bu çalışma Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görev yapan hekim, hemşire, ebe, sağlık teknikeri, yönetici, diğer sağlık personel ve idari personelin kadın yöneticilere yönelik tutumlarını saptamak, bu tutumların sosyo-demografik ve örgütsel özelliklere göre farklılıklarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın evrenini Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görev yapan 1952 kişi oluşturmaktadır. Evreni temsil edecek yeterli örneklem büyüklüğünü bulmak için tabakalı örnekleme yöntemi kullanılarak hesaplanmıştır. Buna göre 18 yönetici, 102 hekim, 105 hemşire ve ebe, 50 sağlık teknikeri, 22 diğer sağlık personeli ve 51 idari personel olmak üzere toplam 348 kişi araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Berkman (2005) tarafından geliştirilen 'Kadın Yöneticilere Yönelik Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Veriler bilgisayar ortamında ve SPSS istatistik programı kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda, kadın yöneticilere yönelik tutum puanının ne olumlu ne olumsuz olduğu bulunmuştur. Cinsiyet ile kadın yöneticilere yönelik tutumun tüm alt boyutlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır. Bununla birlikte öğrenim durumu, toplam çalışma süresi, görev unvanı ile kadın yöneticilere yönelik tutum puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmaktadır. Ancak lisans alanı, çocuk sayısı, medeni durum ile kadın yöneticilere yönelik tutum arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır. Sağlık kurumlarında kadın çalışanların görüşünü belirleyebilmek için yapılan analizler sonucu; kadınlar erkeklere göre daha fazla cam tavana maruz kaldığını ifade etmişlerdir. Kadın katılımcılar erkeklere kıyasla sağlık kurumlarında kadın yönetici sayısının daha yetersiz olduğu görüşüne daha fazla katılmışlardır. Araştırma grubunun kadınların üst düzey yönetici olmaları konusundaki tutum puanları arasında cinsiyete göre anlamlı bir farkın bulunmuş olması, sağlık sektöründe cam tavanın olduğunu ortaya koymaktadır. Bu nedenle sağlık sektöründe kadın üzerine araştırmalar daha geniş kitlelerde ve farklı değişkenlerle tekrarlanmalıdır. Ayrıca kadınların yönetici konumuna gelmeleri özendirilmesi amacıyla, çalışma saatlerinde esneklik ve kreş imkanları sağlanabilir. Bunun yanında, hastanelerde kadınların sorunlarını doğrudan iletebileceği birimlerin kurulması önerilebilir.
Örgütsel bağlılık, örgütsel güven ve iş doyumu arasındaki ilişki:Özel bir hastane örneği

Örgütsel Bağlılık, Örgütsel Güven Ve İş Doyumu Arasındaki İlişki:Özel Bir Hastane ÖrneğiSağlık sektöründe, örgütsel bağlılığın, örgütsel güvenin sağlanması ve iş doyum düzeylerinin yükseltilmesi önemli bir faktör haline gelmiştir. Zira iş doyumu, örgütsel bağlılığı ve örgütsel güveni sağlanılmış çalışanların hizmet kalitesine ve işletmenin başarısına katkı sağlayacağı ileri sürülmektedir. Bu araştırma, hekimlerin ve hemşirelerin örgütsel bağlılık, örgütsel güven, iş doyumlarını belirlemek ve aralarındaki ilişkiyi saptamak amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla Ankara'da özel bir hastanede görev yapan 173'ü hemşire,78'i hekim olmak üzere 251 çalışana ulaşılmıştır. Katılımcıların, sosyo-demografik verileri için kişisel bilgi formu, Örgütsel Bağlılık Ölçeği (J. Meyer & M. Allen tarafından geliştirilen the Employee Commitment Scales], Örgütsel Güven Envanteri - kısa formu- ve İş Doyumu Araştırma Aracı ölçüm araçları olarak kullanılmıştır. Araştırma sonucunda çalışanların iş doyumu ortalama düzeyi 3,58 iken örgütsel bağlılık genel ortalaması 4,06 ve örgütsel güven ortalaması 4,60 olarak bulunmuştur. Hekimler ve hemşireler karşılaştırıldığında örgütsel bağlılık, örgütsel güven ve iş doyumu arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Hekimlerin ve hemşirelerin örgütsel bağlılık seviyeleri arttıkça örgütsel güven seviyeleri de artmaktadır. Örgütsel bağlılık örgütsel güven ve iş doyumu arasında güçlü ilişki vardır. Hekimlerin ve hemşirelerin örgütsel bağlılık, örgütsel güven ve iş doyumunu olumsuz yönde etkileyen faktörlerin iyileştirilmesi için, gerekli önlemlerin alınması gerektiği vurgulanmıştır.
Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Bölge Hastanesi hemşirelerinde ISO 9000 kalite güvence sistemi konusunda tutum ölçeği geliştirilmesi

Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Bölge Hastanesi Hemşirelerinde ISO 9000 Kalite Güvence Sistemi Konusunda Tutum Ölçeği Geliştirilmesi Bu araştırma SSK Zonguldak Bölge Hastanesi hemşirelerinde ISO 9000 Kalite Güvence Sitemine İlişkin tutumlarını ölçen Likert tipi bir tutum ölçeğinin geliştirilmesine yönelik metodolojik bir çalışmadır. Ölçülecek tutumun ve kapsamının belirlenmesi sonrası buna yönelik olarak oluşturulan 48 tutum ifadesi uzman görüşüne sunulmuştur. Uzmanların değerlendirmeleri sonucu 46 ifadelik denemelik tutum ölçeği oluşturulmuş ve SSK Zonguldak Bölge Hastanesinde görevli 227 hemşire üzerinde uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 11 ile değerlendirilmiştir. Ölçek geliştirme metodolojisine uygun olarak verilerin analizinde tek yönlü korelasyon analizi, basit doğrusal regresyon analizi, tek yönlü varyans analizi, t testi, Kruskal Walis analizi, açıklayıcı faktör analizi kullanılmıştır. Bu analizler sonucu 35 maddeden oluşan ISO 9000 Tutum Ölçeği geliştirilmiştir. Ölçek üç faktör yapısına sahip olup, cronbach alfa katsayısı 0,89 olarak bulunmuştur. Hemşirelerin hastane içerisindeki görevleri ve aldıkları ISO 9000 ve kalite eğitimlerine göre geliştirilen ISO 9000 Tutum Ölçeğinden aldıkları tutum puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Hemşirelerin hastane içerisindeki çalıştıkları servis, öğrenim düzeyleri, çalışma süreleri, aldıkları ISO 9000 ve kalite eğitimlerinin içeriğini ve yöntemini değerlendirme durumlarına göre geliştirilen ölçekten aldıkları tutum puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur.
Hemşirelerde iş doyumu ve etkileyen faktörlerin kentsel ve kırsal kesimdeki özel ve kamu hastaneleri ile karşılaştırılması

Bu araştırmanın temel amacı, eğitim ve araştırma hastanelerinde çalışan hemşireler ile özel hastanelerde çalışan hemşirelerin iş doyum ve iş doyumunu etkileyen faktörlerin karşılaştırılarak incelenmesidir. Amaç doğrultusunda hazırlanan anket formu İstanbul ve Kütahya il sınırları içinde Sağlık Bakanlığı'na bağlı iki eğitim ve araştırma hastanesi ile iki özel hastaneden gerekli izinler alındıktan sonra, 300 hemşire ile gerçekleştirildi. Veriler Kişisel Bilgi Formu ve Minnesota İş Doyum Ölçeği kullanılarak toplanmış, SPSS 16 paket programında değerlendirilmiştir. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotları kullanılmıştır. Hipotez testleri olarak Student t-testi, Oneway Anova testi, korelasyon analizleri yapılmıştır. Araştırma sonucunda; hemşirelerin genel iş doyumu orta düzeyde olduğu, içsel doyum puan ortalamalarının, dışsal doyum puan ortalamalarına göre yüksek bulunmuştur. Kentsel kesimde çalışan hemşirelerin iş doyum düzeylerinin, kırsal kesimde çalışan hemşirelerin iş doyum düzeylerinden yüksek olduğu belirlenmiştir.
Türkiye Muhasebe Standartları-2 açısından stokların değerlendirilmesi

Araştırmanın amacı özel hastanelerde stok kayıtlarının TMS 2 'Stoklar' standardı açısından değerlendirilmesidir. Hastanelerde talep önceden tahmin edilemediği ve kullanılan malzemelerin maliyeti yüksek olduğu için stoklar kritik öneme sahiptir. Araştırma bir özel hastanede yapılmıştır. Nitel araştırma yöntemi ile yapılan araştırmada veriler, çalışma yapılan hastanedeki ilgili kişilerle görüşme yoluyla ve araştırmacının ilgili birimlerdeki gözlem ve çalışmaları ile elde edilmiştir. Mevcut veriler ile TMS 2 karşılaştırılmıştır. Araştırma sonucunda hastanelerde stokların kritik öneme sahip olduğu ve stok maliyetlerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Malzeme alım vade farkının kaydında, stok maliyetlerini belirleme yönteminde, hizmetlerin kaydında ve maliyet hesaplama yöntemlerinde hastane işlemleri ile TMS 2 arasında farklılıklar olduğu saptanmıştır. Stokların maliyetlerin belirlenmesinde, değerlendirilmesinde ve muhasebeleştirilmesinde mevcut sistemde boşluklar vardır. Bu sebeplerden, TMS 2'nin sisteme olumlu yenilikler getireceği düşünülmektedir.
Yaşam memnuniyeti ve yaşam kalitesinin belirleyicileri: Sağlık hizmetlerinden memnuniyet ve sağlık statüsünün rolü

Yaşam memnuniyeti, bireylerin kendi yaşamlarını öznel bir şekilde değerlendirmeleri anlamına gelirken; yaşam kalitesi, yaşam memnuniyetinin yanı sıra bir takım nesnel göstergeleri de içinde barındıran çok daha kapsamlı bir kavramdır. Ancak mutluluk, öznel iyilik hali, yaşam memnuniyeti ve yaşam kalitesi kavramları sıklıkla birbirlerinin yerine kullanılmakta ve tam olarak birbirlerinden ayrılamamaktadır. Hem yaşam memnuniyeti hem de yaşam kalitesi; bireylerin gelir düzeyleri, eğitim durumları, yaşları, cinsiyetleri ve çalışma durumları gibi pek çok farklı faktörden etkilenmektedir. Ayrıca, sağlık durumu ve sağlık hizmetleri kullanımı, her iki değişkeni etkileyen önemli faktörlerdendir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de yaşayan bireylerin yaşam memnuniyet ve yaşam kalitesi düzeylerini ortaya koymak; muhtemel değişimleri incelemektir. Ayrıca bireylerin demografik ve bireysel özelliklerinin, öznel sağlık değerlendirmelerinin ve sağlık hizmetlerinden memnuniyet düzeylerinin genel yaşam memnuniyeti ve yaşam kalitesi düzeyleri üzerindeki etkisini tartışmaktır. Araştırma sonucunda; Türkiye'nin yaşam memnuniyet ve yaşam kalitesi düzeylerinin tüm yıllarda yüksek olduğu görülmektedir. Demografik ve bireysel faktörlerin yanı sıra, bazı bireysel durumlardan ve kamu hizmetlerinden memnuniyetlerin de bireylerin yaşam memnuniyeti düzeylerini etkilediği bulunmuştur. Ayrıca bireylerin öznel sağlık değerlendirmeleri ile yaşam kalitesi ve yaşam memnuniyet düzeyleri arasındaki ilişkinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu; sağlık statüsünün yanı sıra, eğitim ve gelir düzeyinin, yaşın, cinsiyetin ve medeni durumun her iki değişkeni de etkilediği tespit edilmiştir. Dönemler itibariyle değişimler incelendiğinde ise, 2008 yılından itibaren hem yaşam kalitesinde hem de yaşam memnuniyetinde düzenli bir artış olduğu görülmektedir. Elde edilen bulguların, kamu hizmetlerinin değerlendirilmesinde ve politika yapımında kanıta dayalı bilgiler sağlayacağı düşünülmektedir.
Adolesan dönem (14-19 yaş) beslenme, fiziksel aktivite ve obezite ilişkisi

Obezite genel olarak vücudun yağ kütlesinin aşırı derecede artması ve sonucunda bireyin boy uzunluğuna göre vücut ağırlığının istenilen seviyelerden çok yüksek olmasıdır. Obezite günümüzde gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin önemli sağlık sorunları arasına girmiştir. Obezite oranı her geçen gün artmakla birlikte beraberinde önemli sağlık ve ekonomik sorunları getirmektedir. Ayrıca vücuttaki yağ kütlesinin artmasına bağlı gelişen hastalıklar kişinin yaşam kalitesini olumsuz olarak etkilenmektedir. Obezite birçok etkene bağlı olarak ortaya çıkmaktadır. Sanayileşmenin günlük yaşantımıza girmesi, birçok işlemin makineler tarafından yapılıyor olması insanları pasif bir hayata itmekte, beslenme ile alınan enerjinin harcanandan fazla olması, genetik ve hormonal etkenler, kullanılan ilaçlar ve uyku düzensizlikleri obezite oluşmasına neden olmaktadır. Gelişme dönemindeki çocuk ve ergenler de obezite açısından büyük risk altındadırlar. Bu araştırma, 14-19 yaş gurubu lise öğrencilerinin beslenme, fiziksel aktivite ve obezite ilişkilerini saptamak amacı ile 2014- 2015 Eğitim ve Öğretim yılında yapılmıştır. Veri analizi olarak bilgisayarda SPSS programı, Mann-Whitney U analizi ve Ki-Kare Testi uygulanmıştır. Öğrencilere beslenme alışkanlıkları, her bir öğünde aldıkları besin çeşitleri ve farklı ortamlardaki fiziksel aktiviteleri kapsayan bir anket uygulanmıştır. Araştırmaya İstanbul ilinde bulunan iki farklı lisenin öğrencileri katılmıştır. Araştırmaya 152 kadın ve 209 erkek olmak üzere toplamda 361 öğrenci katılmıştır. Araştırmaya katılan tüm öğrencilerin boy ve kilo ölçümleri sonrası BKİ hesaplanmıştır. BKİ yaş ve cinsiyetlere göre sınıflandırılmıştır. Bu hesaplamaya göre obezite oranı kadınlarda %0,8 ve erkeklerde %3,9 toplamda %4,7'dir. Araştırma sonuçlarına göre obezitenin en sık görüldüğü yaş gurubu %28,8'lik oranla 15 yaş gurubudur. Öğün tüketimlerinde ise kahvaltı yapan adölesanların %59,2, öğle yemeği tüketenlerin %69, 2 ve akşam yemeği tüketenlerin %85, 3 oranında olduğu görülmüştür. Başka bir deyişle araştırmaya katılan adölesanların yarıdan fazlası düzenli olarak üç ana öğünü tüketmektedirler. Adölesanlar fiziksel aktivite yönünden incelendiklerinde; obez olanların zamanlarını daha çok bilgisayar başında ve kitap okuyarak geçirdikleri saptanmıştır. Obez olan ve olmayan adölesanlar birlikte değerlendirildiklerinde aralarında anlamlı bir fark olmadığı tesbit edilmiştir. Özetle araştırma sonucunda obezite oranı düşük bulunmuş, beslenme alışkanlıklarının ve fiziksel aktivite alışkanlıklarının obeziteyi birebir etkilemedikleri görülmüştür.
Ameliyathanede çalışan sağlık personelinin iş sağlığı ve güvenliği algısının belirlenmesi

Bu çalışma ameliyathanede çalışan sağlık personelinin iş sağlığı ve güvenliği algısının belirlenmesine yönelik tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Medipol Sağlık Grubu Hastanelerinin ameliyathanelerinde Nisan 2017 ve Eylül 2017 tarihleri arasında çalışan 245 sağlık personelinden araştırmaya katılmayı kabul eden 205 sağlık personeline yönelik yapılmıştır. Çalışmanın verilerini çalışanlara ait 'Sosyo-Demografik Veri Formu' ve 'Hastanede Çalışan Sağlık Personeli İçin İş Güvenliği Ölçeği' kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada, ankete katılan sağlık personelinin fiziksel özellikleri frekans ve yüzde dağılımı ile sunulmuştur. Bununla birlikte sağlık personelinin HİGÖ'ne ilişkin görüşlerini belirlemek amacı ile yüzde dağılımının yanı sıra aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 21.0 paket programı kullanılarak istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Kolmogorov-Smirnov testi sonucunda HİGÖ'nin normal dağılım (p>0,05) gösterdiği görülmüştür. Çalışma kapsamında sağlık personelinin HİGÖ'den aldıkları puan ortalamasının 3,45 1,00 olduğu, ölçeğin alt boyutları arasında koruyucu önlemler ve kurallar (4,33 1 ,41) en yüksek, yönetsel destek ve yaklaşımların (3,16 1 ,29) en düşük puan ortalamasını aldığı belirlenmiştir. Ameliyathane sağlık personelinin tanıtıcı özellikleri ile HİGÖ'den aldıkları puan ortalamaları karşılaştırıldığında; cinsiyetleri, çalışma türleri, mesleki deneyim süreleri ve gelir düzeyleri puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu saptanmıştır. Kurumun İSG ile ilgili uygulamalarında memnuniyet düzeyi HİGÖ puan ortalamalarını yükseltmiştir. İSG eğitimi alma ile HİGÖ'den aldıkları puan arasında anlamlı bir farklılık yoktur. Memnuniyet düzeyi yüksek olan personelin İSG eğitimi almamış olsa dahi ölçekten yüksek puan aldığı belirlenmiştir. Daha büyük araştırmalarla İSG algısı ölçülmeli ve sonuçlar grupla paylaşılarak farkındalık geliştirilmelidir. Özellikle İSG eğitimlerine katılım oranları araştırılarak etkinliklerin ölçülmesi literatüre katkı sağlayacaktır.
Hemşirelik bölümü öğrencilerin uygulamada karşılaştıkları risk faktörlerinin kaygı düzeyine etkisi

Bu çalışma hemşirelik bölümü 2., 3. ve 4. sınıflarında eğitim gören öğrencilerin, uygulamaları esnasında maruz kaldıkları tehlike ve riskleri belirlemek ve bu tehlikelerin kaygı düzeylerine etkisini saptamak amacıyla tanımlayıcı olarak planlanmıştır.''Kesitsel, tanımlayıcı tipte olan çalışmanın evrenini Ekim-Kasım 2017 tarihlerinde araştırmanın yapıldığı üniversitenin 2., 3. ve 4. sınıflarında eğitim gören hemşirelik bölümü öğrencileri (n=353 kişi) oluşturmaktadır. Evrenin tümü araştırma kapsamına alınmış, anket yapılan dönemde derslere aktif katılmayan ve reddeden öğrenciler dışında 288 kişiye ulaşılmıştır. Araştırmanın verileri; sosyo-demografik özellikler, hastane çalışma ortamı kaynaklı risk ve tehlikeler ile SÇGÖ ve BAÖ sorularından oluşan anketin direk gözlem altında uygulanmasıyla toplanmıştır. Verilerin analizi frekans, t testi, ANOVA ve Korelasyon analizleri kullanılarak yapılmıştır.''Araştırma kapsamına alınan Üniversitede eğitim gören sağlık öğrencilerinin %74.0'ü (213 kişi) kadın, %26.0'sı (75 kişi) erkek olup yaş ortalamaları 20.9 1.7 (Min:18, Max:29)'tür. Uygulama yaptıkları kurumda çalışmaktan menmun olmayan öğrencilerin menmun olanlara göre BAÖ, kurumda çalışmaktan menmun olan öğrencilerin menmun olmayanlara göre SÇGÖ puan ortalamaları daha yüksek bulunmuştur''Bu araştırmada hemşirelik bölümü öğrencilerin uygulama yaptıkları hastanede iş güvenliğini sağladığı ancak orta düzeyde anksiyete yaşadıkları bulunmuştur.'
Yönetici hemşirelerde algılanan liderlik tarzlarının, hemşirelerin örgütsel bağlılıkları üzerindeki etkilerinin belirlenmesi.

Bu araştırma, hastanelerde çalışan hemşirelerin yönetici hemşirelerde algıladıkları liderlik tarzlarının, örgüte bağlılıkları üzerindeki etkilerini ortaya koymak amacıyla tanımlayıcı olarak planlanmıştır. Araştırmanın evrenini, İstanbul ilinde bulunan ve hemşire sayısı 150 ve üzeri olan hastanelerde çalışan hemşireler, örneklem grubunu ise rastgele yöntemle seçilen üç özel sağlık grubu hastanelerinde çalışan hemşireler oluşturmuştur (N=505). Örneklem sayısının %88'ine ulaşılmış olup, 445 hemşireye anket uygulanmıştır. Veriler, araştırmacı tarafından literatür doğrultusunda hazırlanmış olan 7 soruluk 'Bilgi Formu' ile 36 soruluk 'Çok Faktörlü Liderlik Anketi' (Cronbach Alfa: 0 .89) ve 15 maddelik 'Örgüte Bağlılık Ölçeği' (Cronbach Alfa: 0 .82-0,93) kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesi, SPSS 10,0. versiyonu ile bilgisayar ortamında gerçekleştirilmiş, istatistiki yöntem olarak; sayı, yüzdelik, Kruskal Wallis, Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; araştırmaya katılan hemşirelerin çoğunun (%64,9) 18-25 yaş grubu arasında, lisans mezunu (%72,8) , servis hemşiresi oldukları (%80,7) , vardiya usulü (% 94,2) çalıştıkları, yöneticilerinde dönüşümcü liderlik tarzını algıladıkları ve örgütlerine bağlılıklarının yüksek olduğu saptanmıştır. Liderlik ölçeği ve örgüte bağlılık ölçeği alt faktörleri ile yaş, meslekte çalışma süresi, kurumda çalışma süresi, bulunulan pozisyon gibi demografik özellikleri arasında fark olduğu ve istatistiksel açıdan anlamlı olduğu belirlenmiştir.
Hemşirelerin bireysel sosyal sorumluluk düzeyleri ile yaşam doyumunun demografik değişkenlere göre araştırılması

Bireysel sosyal sorumluluk, bireylerin gönüllü olarak daha iyi bir toplum oluşturmaya katkıda bulunmasıdır. Örneğin; Kan bağışı yapma, başkalarına karşı adil olma ve hayırseverlik gibi. Hemşireler açısından bireysel sosyal sorumluluk faaliyetleri, toplumsal sorumluluk bilinci geliştirme, özgüveni artırma, duyarlılık geliştirme ve iletişim becerilerini artırması bakımından önemlidir. Ayrıca iyi bir şeyler yapmanın enerjisi hemşirelere hem iş yaşamında hem de iş dışı yaşamında güç verir. Bu araştırmanın amacı, hemşirelerin bireysel sosyal sorumluluk düzeyleri ile yaşam doyumu arasındaki ilişkinin ortaya konulmasıdır. Araştırma, Türkiye'de bireysel sosyal sorumluluğa ilişkin yeterli sayıda çalışma bulunmaması bakımından önem arz etmektedir. Araştırma Isparta il merkezinde bulunan 303 hemşire ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları olarak Eraslan (2011) tarafından geliştirilen Bireysel Sosyal Sorumluluk Ölçeği ve Diener (1985) tarafından geliştirilen Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Aynı zamanda hemşirelerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemek amacıyla Demografik Bilgiler Formu oluşturulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre; hemşirelerin bireysel sosyal sorumluluk alt boyutları ile yaşam doyumu arasında sosyal sorumluluk bilinci, çevreye karşı sorumluluk, sosyal dayanışma, gönüllülük ile yaşam doyumu arasında anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında bireysel sosyal sorumluluk alt boyutlarından duyarlılık, dezavantajlı grup farkındalığı, toplumsal çıkar, öngörü ve toplumsal sorumluluğu benimseme boyutları ile yaşam doyumu arasında anlamlı ilişkiler olmadığı anlaşılmıştır.