turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de milli burjuvazi: Tek Parti dönemi

Batı toplumlarında doğal seleksiyon süreci içerisinde ortaya çıkan burjuvazi, Türkiye iktisat tarihi içerisinde bir proje olarak İttihat ve Terakki Fırkası'nın, milli iktisat politikası bağlamında oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu nedenle tasarlanan sınıf milli olarak düşünülmüştür. 1. Dünya Savaşı, İttihatçıların projelerini gerçekleştirmesinde bir şans ortamı yaratmış, fakat Osmanlı İmparatorluğu'nun sonunun gelmesi ile birlikte bu proje en azından Milli Mücadele sona erene kadar askıya alınmıştır. Milli Mücadele'nin zaferle bitişinin ardından Tek Parti Dönemi'nde, İttihatçıların milli iktisat politikaları devam ettirilmiştir. Dolayısıyla bu açıdan Tek Parti Dönemi'nin iktisadi sistematiği içerisinde milli burjuvazi oluşturulmaya çalışılmıştır. Sermayenin yokluğu, 1929 Ekonomik Buhranı gibi sebepler milli burjuvazinin tasarlandığı haliyle, yani güçlü bir sermaye birikimiyle ortaya çıkışını engellemiştir. Fakat bu noktada 2. Dünya Savaşı, milli burjuvazi için bir şans ortamı yaratmıştır. Yürütmüş oldukları karaborsa faaliyetleri ile sermaye birikimlerine ivme kazandırmışlardır. Ancak uygulamış oldukları bu faaliyetleri ile birlikte hem halkın hem de iktidar partisi olan CHP'nin tepkisini çekmişlerdir. Savaş sonrasında SSCB tehdidi nedeniyle, Türkiye ve ABD arasında yakınlaşma sonucu, Türkiye'de liberal politikalar açık bir şekilde uygulanmaya başlamıştır. Bu durum CHP'nin iktidarı, DP'ye devredinceye kadar sürmüştür. Neticesinde milli burjuvazi bu süreçte de güçlenmiş ve Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinden itibaren ortaya çıkarılması hedeflenen milli burjuvazi, Tek Parti Dönemi iktisat politikaları içerisinde de kendisine yer bulmuştur.
1. Dünya Savaşı sonrasındaki Nasturi Ayaklanmasının yerel ayaklanmalar üzerindeki etkisi: Mardin örneği

Nasturilerin yaşadığı bölgelerin zengin petrol yataklarına sahip olduğunun anlaşılması ve Batının giderek yoğunlaşan misyonerlik çalışmalarının yanında bölgede egemen olmayı amaçlayan İngiltere ve Rusya gibi ülkelerin bölgede etkili olma gayretleri, 1800'lerin ortasından itibaren nüfuzlarını artırmalarına sebep olmuştur. Bu durum, Osmanlı Devleti'nin bölgedeki hakimiyetinin zayıflamasına yol açmış, yıllarca barış içinde yaşayan Nasturilerle Kürt nüfus arasında önemli çatışmalara yol açmıştır. Osmanlı Devleti, bölgede Bedirhan Bey döneminde başlayan Nasturi ve Kürt aşiretlerinin arasındaki çekişmeye müdahale etmek için askeri kuvvet seçeneğini her zaman en sona bırakmıştır. Bölgedeki Nasturilerin misyonerlerin etkisiyle Osmanlıdan soğumalarını ve Rusların veya İngilizlerin nüfuz alanına girmelerini engellemek için onlara vergi ve yönetimle ilgili bir takım imtiyazlar sağlamak ve onları ödüllendirmek gibi birçok faaliyetine rağmen Nasturileri kazanma konusunda bir başarı sağlayamamıştır. I. Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı sürecinde İngilizlerin Kafkasya ile Irak arasında bağlantıyı sağlayacak ve daha da önemlisi bölgedeki Rus etkisini ortadan kaldıracak bir özerk devlet kurma amacı istikametinde Nasturi lideri Ağa Petros teşvik edilmiştir. Ağa Petros hem uluslararası platformda hem de İngiltere huzurunda Nasturi Devleti projesine destek aramak bazı girişimlerde bulunmuştur. Türk yetkililerin Nasturilere karşı bir önlem geliştirmeyi planladığı süreçte Nasturiler, büyük çaplı sayılabilecek bir ayaklanma faaliyetine girişmişlerdir. Bu hareketlenmenin ilk basamağını dönemin Hakkari Valisi Halil Rıfat Bey ve yanındakilerin 7 Ağustos 1924'te kaçırılması oluşturmaktadır. Çukurca'ya gitmek amacıyla vilayet merkezinden harekete geçen vali ve yanındaki heyet, Nasturilerin pususuna düşmüşler, dönemin jandarma komutanı Binbaşı Hüseyin Bey ile yanındaki bazı erler şehit olurken vali Halil Rıfat Bey ve yine jandarmalar esir alınmışlardır. Bu süreçte asıl amacın Nasturilerin bağımsızlığı olmadığı anlaşılmıştır. Bu devlet planı ve buna bağlı olarak ortaya çıkan ayaklanma, İngiltere'nin Ortadoğu'da çıkarlarının korunması doğrultusunda yapılan faaliyetlerdir. Nasturiler, araç olduklarının farkında olmadan İngiltere'nin bölgedeki çıkarları için kullanılmışlardır. Nasturilerin birçok zarar gördüğü Nasturi İsyanı süreci, İngilizlerin istediği şekilde sona ermiştir. Nasturilerin devlet kurma tehdidiyle başlayan ve baştan sona İngiliz misyonerlerin yürüttüğü süreç, İngilizlerin Musul Sorununu kendi lehlerine çevirmeleriyle sonuçlanmıştır.
Varlık gazetesine göre Erzurum'da parti devlet bütünleşmesi ve yapılan seçimler (1934- 1936)

Erzurum'da Tek Parti döneminin (1934-1936) yıllarını incelediğimiz bu çalışmamızda ana kaynağımızı Varlık Gazetesi oluşturmaktadır. Varlık Gazetesi bu tarih aralığında bizlere önemli bilgiler sunmaktadır. 1934 ve 1935 seçimlerinin özellikleri ve seçim sonuçlarına ayrıntılı yer verilmiştir. Seçimlerde merkez ile taşra arasındaki etkileşim incelenmiştir. Çalışmamızda CHP'nin bu dönemdeki teşkilatlı yapılanması, Erzurum'da ve parti içinde uygulanan idari değişiklikler yer almaktadır. CHP Dördüncü Büyük Kurultayı ve kurultayın sonra Erzurum'un siyasi hayatına yansımaları yer almıştır. Ayrıca 1936'da Parti-Devlet sisteminin oluşumu hakkında bilgiler mevcuttur. Çalışmamızda Varlık Gazetesi başta olmakla birlikte dönemin diğer ulusal ve yerel gazeteleri, Hatıralar, Türkiye Cumhuriyeti Devlet Arşivleri Başkanlığı, Erzurum Belediye Arşivi'nin çeşitli belgelerinden istifade edilmiştir.
28 Şubat sürecinin siyasal açıdan neden ve sonuçları

Türkiye Cumhuriyeti bir ulus devlet olarak 80 yıllık tarihe sahip olmakla birlikte Osmanlı İmparatorluğu'nun izlerini de bünyesinde taşıyan bir özelliğe sahiptir. Bu noktadan ordu-siyaset ilişkilerinde, siyasal arenada önemli yer tutan ve devlet organizasyonu üzerinde oldukça belirleyici rolü bulunan ordunun, kendisini yönetmesi düşünülen siyasi erk ile ilişkisinin sadece basit bir yöneten-yönetilen ilişkisi olmadığı ve toplumsal yapının da belirleyici öğelerinden birisi olduğu gerçeği bu tezin karakterini belirleyen bir temel olgu olarak yer alacaktır. Bu bakış açısı ile yakın tarihimizde yer alan 28 Şubat darbesinin nedenini ve nasılını, neyi amaçladığını ya da bir amaca sahip olmaktan öte devlet üzerinde etkisi bulunan güçlerin çizgisinin dışına çıkılması durumunda neler olabileceğini açıklayıcı olduğu düşünülen olgular inceleme konumuzu oluşturacaktır. Türkiye'de ordunun siyasete karışma sebepleri, siyasal yapıdaki ağırlığı, yeri, siyasal iktidara doğrudan karıştığı durumlar, ideolojisini belirleyen faktörler bu tezde incelenecek konulardandır. Asıl konumuz olan 28 Şubat Darbesinin analiz edilmesinde yardımcı bulunulacak konulara ilk bölümlerde geniş yer verilmiştir. Tarihi 28 Şubatı ortaya çıkaran tüm durumlara değinme isteği bunda güdüleyici faktör olmuştur. Bu düşünce ile Türkiye Cumhuriyetinde yaşanmış olan darbelerin Osmanlı yönetim yapısı ile alakası, Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana yapılmış olan darbelerin ulus içi ve ulus dışı nedenleri, ordunun darbe yaparken meşruluk zeminini nereden aldığı, 28 Şubat darbesi öncesi askeri darbelerin ortak özellikleri incelenmiş; daha sonra 28 Şubat darbesini diğer darbelerden farklı kılan yönleri, direk yönetime el koymak yerine dolaylı yolların niçin seçildiği ve bunun uluslararası zeminle bağlantısı, dini referanslı partilerin siyasal alanda yer almasının darbeyi çağıran yönleri ve bu darbenin sonuçları analiz edilmiştir. Şubat darbesi incelenirken, amaçlanan demokrasinin işlemesi için Türk siyasal hayatına öneriler getirmekten ziyade, olayın yeniliği nedeniyle ortaya çıkmamış veya az bilinen unsurları ortaya koymak, çok yönlü olarak darbeyi incelemek ve durum tespiti yapmak amaçlanmıştır. Analiz yapılırken konu üzerinde sınırlayıcı etkisi olabileceği dolayısıyla model incelemelerine yer verilmemiştir. Son bölümde ise genel olarak tüm darbelerimizin, özel olarak 28 Şubat'ın değerlendirilmelerine gidilmiştir.
Türkiye'de İslamcılığın kökenleri: Prof. Dr. Necmettin Erbakan fikriyatı

Necmettin Erbakan, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin içerisine tüm engellemelere rağmen siyasal İslam'ın gerek siyasi gerekse sosyal yaşantısı ile tüm yaşamına sığdıran ve bu özelliğiyle Türk siyaset alanına farklı bir bakış açısı katan nadide insanlardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Milli ve İslami kimliği hep ön planda olduğundan kısa sürede kendisine yakın bir kitle ve taraftar bulabilmiştir. Hali hazırda nüfusunun çoğunluğu Müslüman olan Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nde muhafazakar kitlenin toparlanma ve bir çatı altında birleşmesi ve kitlesel bir hareket olabilmesi onun işini kolaylaştırmıştır. Siyasi yaşamına bağımsız milletvekili olarak başlayıp çok geçmeden Türk siyasi tarihine damga vuracak bir hareketin lideri olarak yaşamını sürdürdüğünü görmekteyiz. Çeşitli isimlerde siyasi partiler kurmuş ve gerek çoğunluğu kendisi elde ederek hükümet kurmuş gerekse koalisyon ortağı olarak devlet yönetiminde yer almıştır. Çalkantılı bir siyasi geçmişşe sahip olan Erbakan aynı zamanda akademik bir kimliğe sahip olup siyasi yaşamı dışındaki başarıları ve yöneticiliği ile de bilinmektedir. Genç denebilecek yaşlarda akademik başarılara imza atarak hem yurt içinde hem de yurt dışında ülkemizi temsil ettiğini görmekteyiz. Sivil toplum kuruluşlarında görev alan ve bizzat yöneticiliğini yaparak adından söz edilen bir yönetim sergilediğini görmekteyiz. Tüm siyasi çalkantılara rağmen Türk siyasetinden ayrılmayan Erbakan'ın mücadeleci azmiyle siyasi bir ekol haline gelmiştir. Kendisinden sonra da bu ekolün devam ettiğini günümüz siyasetinde de görmekteyiz. Siyasi hayatının ve Türk siyasetinin günümüzde dahi konuşulan ve akademik araştırmalara konu olan 28 Şubat Post Modern darbesi Milli Görüş Hareketine gönül vermiş tüm kesimleri etkilediği gibi ülke gündemini ve siyasetine de yön vermiştir. Çok az siyasetçinin maruz kaldığı bir siyasi geçmişşe sahip olan Erbakan, genellikle bu sıkıntıları İslami kimliği, milliyetçi siyaseti ve dini cemaat, tarikatlar ve dini hassasiyeti olanlara karşı verdiği mücadele ile kamuoyunda kendisine sıkça yer bulmuştur. Gerek destekçileri gerekse muhalifleri tarafından takdir ve teveccüh bulabilen ender siyasilerden olduğunu söylemek mümkündür.
The political discourse of Nihal Atsız

Bu tez Türk milliyetçiliğinin radikal ve ırkçı-Türkçü figürlerinden biri olan Nihal Atsız'ın (1905-1975) politik söylemini incelemektedir. Bu tezin temel amacı Atsız'ın söyleminin faşist özellikler gösterip göstermediğini analiz etmektir. İlk olarak, bu tez Atsız'ın Türk milliyetçiliğindeki konumunu ortaya koymak için Türkçülüğün kökenlerini ve 1970'lere kadar Türk milliyetçiliğinin genel özelliklerini tartışmaktadır. İkinci olarak, ırk, ırkçılık, öjeni, din, devlet gibi söyleminin önemli temaları analiz edilmektedir. Daha sonra ise Atsız'ın politik söyleminde yer alan Komünistler, Yahudiler, Kürtler ve Çingeneler gibi düşman imgeleri incelenmektedir. Bu analizler yoluyla, bu tez Atsız'ın söyleminin ırkçılık ve düşman imgeleri üzerine kurulu olduğunu ve söyleminin faşizmin öteki halleriyle önemli benzerlikler paylaştığı sonucuna varmıştır.
Sosyal sermaye kuramı açısından Türkiye'de demokrasi kültürü üzerine bir değerlendirme

Sosyal sermaye teorisi, güven, karşılıklılık normları, toplumsal ağlar, yurttaş katılımı ve yurttaşlık bilinci düzeyi çerçevesinde geliştirilen toplumsal kaynakların, işbirliğine dayalı eylemleri kolaylaştırdığı varsayımından hareket etmektedir. Bu noktada, herhangi bir yaptırım ya da baskı aracı olmaksızın, bireyler arasında geliştirilecek iletişim ağları, güven ve karşılıklılık normlarının demokratik yapıya katkısı üzerinde durmuştur. Siyasal kültürle ilişkili olarak toplumsal normlar, bireylerin gönüllü birliktelikleri ve gönüllü kuruluşlar aracılığıyla geliştirilirken, demokratik sistemin etkinliğinin arttırılabilmesi için de olanak sağlar. Çalışmanın ana amacı, Türkiye'de sosyal sermaye öğelerinin gelişmişlik düzeyini tespit ederek, Türkiye'de var olan demokrasi kültürünü, sosyal sermaye teorisi çerçevesinde değerlendirmektir. Bunun yanı sıra, sosyal sermayenin üretilmesinde gönüllülük temeline dayalı olan sivil toplum kuruluşlarının etkinliğini ölçmeyi hedeflemektedir. Çalışmanın birinci bölümünde, sosyal sermaye kavramı ve öğeleri tanımlanmakta ve sosyal sermayenin demokrasi ile ilişkisi üzerinde durulmaktadır. İkinci bölümde, Türkiye'de tarihsel olarak siyasal kültür içinde demokrasi algısı ve sivil toplumun yeri irdelenmektedir. Üçüncü bölümde, Türkiye'de sosyal sermayenin demokrasi kültürüyle ilişkisi ve sosyal sermaye birikimi, Dünya Değerler Araştırması verilerine dayandırılarak, sosyal sermaye öğeleri çerçevesinde incelenmektedir. Bu bölümün sonunda, sivil toplum kuruluşlarının Türkiye'de sosyal sermaye üretmekteki etkinliğini saptamak amacıyla Denizli İli'ndeki Sivil toplum kuruluşları kapsamında yapılan alan araştırmasında elde edilen veriler analiz edilmektedir. Sonuç bölümünde ise, literatür, inceleme ve bulgulara ilişkin genel bir değerlendirme yapılmaktadır.
Türkiye'nin iç siyasetinde Demokrat Parti (1950-1960)

İkinci Dünya Savaşı'nda faşizmin ve tek particiliğin ağır bir yenilgi alması sonucu demokrasi düşüncesi tüm dünyaya yayılmıştır. 1945'lerde değişen dünya koşullarından Türkiye de etkilenmiştir. Türkiye hem Sovyet tehdidini engellemek hem de batının siyasal çoğulcu düzenini benimsemek için çok partili hayata geçmişştir. Çok partili hayatın kalıcı olmasını sağlayan Demokrat Parti, 7 Ocak 1946 tarihinde Celal Bayar, Adnan Menderes, Refik Koraltan ve Fuat Köprülü tarafından kurulmuştur. DP'nin kurulması ile beraber özellikle II. Meşrutiyet döneminden beri oluşturulmaya çalışılan muhalefet anlayışı başarıya ulaşmıştır. DP yakın dönem Türk politik tarihinde önemli bir dönüm noktasını teşkil etmektedir. Kısa bir zaman içerisinde toplumun desteğini sağlamış ve halkı peşinden sürüklemiştir. 14 Mayıs 1950 yılında yirmi yedi yıllık tek parti iktidarına seçimle son verilmiş ve Türkiye'de ilk defa seçimle bir iktidar değişikliği yaşanmıştır. DP, bu seçimden sonra girdiği bütün seçimleri kazanmıştır. Ancak DP'nin Atatürk devrimlerinden ödün vermesi, halkevlerini kapatması, Cumhuriyet Halk Partisi'nin malvarlığına el koyması ve muhaliflerin üzerinde baskı kurması sonucu bazı toplumsal güçler örgütlenmeye başlamıştır. Toplumun gerginleşmesi ve rejimin tehlikeye düşmesi karşısında bir süreden beri huzursuz olan ordu içindeki bazı subaylar da, 27 Mayıs 1960'ta darbe yaparak DP'yi iktidardan uzaklaştırmışlardır. Bu tez, 14 Mayıs ile başlayan ve on yıl süren DP'nin iktidarda olduğu dönemi incelemek için hazırlanmış ayrıca tezde Türkiye'de çok partili döneme geçiş sorunlarına ve demokratik rejim içinde karşılaşılan sarsıntılara ışık tutulmuştur.
Türk siyasi hayatında Muhsin Yazıcıoğlu ve Muhsin Yazıcıoğlu'nun dönüşümcü liderlik yönünün örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisi

Bu çalışmada Muhsin Yazıcıoğlu'nun siyasi hayatı, dönüşümcü liderlik yönünün örgütsel vatandaşlık üzerindeki etkisi incelenmiştir. Çalışmada ilk olarak Muhsin Yazıcıoğlu'nun hayatı tanıtılmış; akabinde Yazıcıoğlu'nun siyasi faaliyetleri ve görüşlerine yer verilmiştir. Son olarak Yazıcıoğlu'nun dönüşümcü liderlik yönünün belirlenerek, örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Çalışma örneklemi, Türkiye genelindeki Büyük Birlik Partisi ve partinin gençlik teşkilatı olan Alperen Ocaklarında, Yazıcıoğlu dönemi görev almış 299 kişiden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak dönüşümcü liderlik ölçeği, örgütsel vatandaşlık davranış ölçeği ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Dönüşümcü liderlik ve örgütsel vatandaşlık davranışı ile ilgili alt boyutların geçerlilik ve güvenirliliğini belirlemek için doğrulayıcı faktör analizi ve cronbach's alpha analizi yapılmıştır. Dönüşümcü liderliğin örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisini göstermek amacıyla yapısallcı eşitlik modeli kullanılmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda dönüşümcü liderliğin, örgütsel vatandaşlık davranışını pozitif yönde etkilediği tespit edilmiştir.
Türkiye'de medya ve politik klientalizm

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki medya sisteminin yapısall niteliklerinin karşılaştırmalı bir bakış ekseninde ortaya konmasıdır. Diğer bir deyişle bu çalışmada ulusal ve bölgesel medya sistemlerinin karakteristik özelliklerini karşılaştırmalı yaklaşım çerçevesinde ayırt etmeyi amaçlayan bir kuramsal perspektifin, Türkiye'nin medya sistemi bağlamında ele alınması amaçlanmaktadır. Ayrıca bu karşılaştırmalı perspektif çerçevesinde ortaya konan Kutuplaşmış Çoğulcu Medya Sistemi Modeli'nin Türkiye'ye uygunluğu da sınanacaktır. Bu uygunluk sınanırken anahtar kavramlar olarak klientalizm ve klientalistik ağlar, çözümlemenin ilgili her noktasında göz önünde bulundurulmuştur. Bu doğrultuda çalışmanın birinci bölümünde kitle iletişiminin ve kitle iletişim sistemlerine ilişkin karşılaştırmalı yaklaşımların bir tarihçesi aktarılmıştır. İkinci bölümde bu teze temel teşkil eden Daniel Hallin ve Paolo Mancini'nin çalışması, içerdiği temel kavramsal aparatlar, ayrımlar ve modeller ekseninde ele alınmıştır. Üçüncü bölümde bu tarihsel, kavramsal ve kuramsal arka plan doğrultusunda Türkiye'nin siyasal sistemi, tarihi ve Türkiye'de basının/medyanın ana gelişim çizgileri üzerinde durulmuştur. Dördüncü ve son bölümde ise yarı yapılandırılmış görüşme yönteminin kullanıldığı alan araştırması verilerinin çözümlenmesi ve bu çözümleme ekseninde çalışmanın temel iddiasının sınanması yer almaktadır.
Engendering citizenship: Autonomous women's movements in Tunisia and Turkey

Türkiye ve Tunus'taki kadınların yurttaşlık hakları son birkaç on yıldır toplu eylemler üzerinden gelişme göstermektedir. Bir makro alan olarak kanun yapma ve siyasi sistem biçimleri, mezo alan olarak kolektif hareketler ve mikro alan olarak bireysel deneyimleri ve bunların arasındaki etkileşimleri gözeten bu çalışma çok düzeyli bir çalışma olup, Türkiye ve Tunus'taki kadın hareketlerinin yurttaşlık rejimlerini hangi yol ve yöntemlerle değiştirdiklerini ele almaktadır. Çalışmanın ana sorusunsal olarak kadın hakları hareketlerinin içinde bulundukları yurttaşlık rejimleriyle ilişkisine bakmaktadır. Tez feminist yurttaşlık literatürüyle ilişkilenerek kolektif kadın hareketlerinin siyasi kurum ve süreçlere nasıl etki ettiğini açıklamaktadır. Çalışmada kurum ve süreçlerdeki değişimi feminist aktivistlerin meşru ve yerelleşmiş hak talepleri üzerinden anlaşılabileceği savunulmaktadır. Kadın hareketlerinin var olan yurttaşlık rejimlerini siyasi katılım alanlarını, kolektif kimlikleri ve ortak yarar kavramlarını yeniden yorumlayarak değiştirdikleri gösterilmektedir. Tez vaka olarak aldığı Türkiye ve Tunus örnekleri ile demokratik rejimlerin bulunmadığı dönemlerde de eşit yurttaşlık taleplerinin olabileceğini göstermektedir.
Merkez sağ partilerde liberalizm: DP-ANAP-AK Parti incelemesi

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye'nin siyasi hayatını oluşturan iki gelenek-ten birisi olan merkez sağ geleneğin temsilcisi merkez sağ partilerdeki liberalizmi araş-tırmaktır. Çalışma üç bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde liberalizmin tanımı yapıl-mış, felsefi temelleri açıklanmış, türleri anlatılarak liberalizmin unsurlarının neler ol-duğu aktarılmıştır. İkinci bölümde merkez sağ gelenek tanımlanmış ve bu geleneğin unsurları tespit edilmeye çalışılarak merkez sağ geleneğin Türkiye'deki tarihi gelişimi açıklanmaya çalışılmıştır. Son bölümde ise merkez sağ partilerden Demokrat Parti, Anavatan Partisi ve Adalet ve Kalkınma Partisi'nin parti programları, iktidarları dönemindeki icraatları ve lider söylemleri, ilk bölümde belirlenen liberal unsurlar çerçevesinde değerlendirilmiştir. Böylece merkez sağ partiler de, liberalizmin de ideolojik bir unsur olarak bulunduğu somut bir şekilde ortaya konmuştur.
From recipient to 'emerging' donor: The new trajectory of Turkish foreign aid

Uluslararası sahnedeki 'yeni' yardım bağışçılarının yakın zamanda ortaya çıkması, gerçek motivasyonları ve onların varlığının geleneksel yardım senaryosuna getireceği etkiler konusunda sorular doğurdu.'Yeni donörler'in rolü ve etkisi etrafında dönen tartışma gittikçe yoğunlaşıyor. Uluslararası yardım topluluğunda, bu yeni aktörler için farklı görüşler mevcut. İşbu nedenle, bu tez küresel yardım sistemini ve bu sistemdeki değişimleri gözden geçirerek; yükselen güç ve insani yardım yapan ülke olarak Türkiye'nin bu senaryodaki rolünü, ülkenin amaçlarını ve eski bir yardım alıcısı olduğu halde, bu yeni donör pozisyonunu inceleyecektir. İşbu tez Türkiye'nin bu yola çıkma konusundaki motivasyonlarını ve bu değişimin gerçekleştiği uluslararası ve yerel bağlamları analiz edecektir. Başka bir deyişle, bu çalışma Türkiye'nin insani yardım evrimi ile ilgilenmektedir.
Bir düşünce adamı olarak Cemil Meriç'in siyaset anlayışında 'ahlak' olgusu

'Bir Düşünce Adamı Olarak Cemil Meriç'in Siyaset Anlayışında 'Ahlak' Olgusu' isimli bu çalışma; Meriç'in ahlak ve siyaset kavramına yüklediği anlamları incelemek için ele alınmıştır. Çalışma Meriç'in siyaset ve ahlak kavramlarından yola çıkarak sahip olduğu siyasi anlayış içerisine nasıl bir ahlak olgusunu yerleştirdiğini anlatmayı amaçlamaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmakta olup üçüncü bölüm çalışmanın ana kısmını oluşturmaktadır. Birinci bölümde, Meriç'in dünyasındaki ahlak olgusunun ve siyaset kavramının çerçevesini oluşturmak için öncelikle onun tanınması gerektiğine inanarak hayatı, ailesi, eserleri ve düşünce hayatındaki yeri anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, Meriç'in düşünce hayatının çerçevesini oluşturmak amaçlanmıştır. Bu bölümde, Meriç'in evrensel değerler karşısındaki tutumu incelenmiştir. Düşüncesinin temelini oluşturan Doğu-Batı çatışması ve ideoloji ile ilgili değerlendirmeleri ele alınmıştır. Meriç'in gözünde toplumsal hayatta dinin nasıl bir yere sahip olduğu, birey ve toplum kavramlarını nasıl tanımladığı ve hürriyet kavramına verdiği önem anlatılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde dünya çapındaki filozofların düşüncelerinden yola çıkılarak ahlak ve siyaset kavramları tanıtılmaya çalışılmıştır. Sonrasında Meriç'in inandığı ahlaki değerlerin neler olduğu ve siyasi alanı nasıl tanımladığı anlatılmıştır. Yine bu bölümde Meriç'in ahlak ve siyaset anlayışının Türk düşünce dünyasında nasıl değerlendirildiği ve hakkında yapılmış olan eleştiriler somutlaştırılmaya çalışılmıştır.
Aydınlanma çağında kamusal alan ve heterotopik mekan incelenmesi: Palais Royal ve Mason locaları

Bu çalışmada, Aydınlanma Çağı'nda kamusal alan ve heterotopya kavramları iki örnek mekan analizi ekseninde incelenmiştir. Aydınlanma Dönemi, kamusal alanını anlayabilmek için tarihsel boyut ve diyaloga dayalı akılcı bir kamusal alan eleştirisi yapan Habermas'a başvurulmuştur. Modern toplumun oluşumunda yapısallla diyalektik ilişkisi içinde kendi kamusalını oluşturan somut, akılcı birey-öznenin dışladıkları, mekan üzerinden tarihsel ve eleştirel olarak değerlendirilecektir. Fakat incelenecek olan mekanları anlayabilme çabasında heterotopyayı da içine alan kamusal alan kavramı Palais Royal ve Mason Localan'nın kamusallığını tam olarak açıklamakta yetersiz kalmaktadır. Örnek mekanları açıklayabilmek için Foucault'nun heterotopya kavramı kullanılacak ve bu sayede öteki kamusallıkların ifadesi olarak heterotopik mekan, kamusal alana iade edilecektir. Çalışmanın ilk bölümünde Habermas'ın kurucu birey-öznelerin aklı kendilerine kapatarak kurguladıkları kamusal alan kavramı ve Foucault'nun ötekileştirilmiş insanını barındıran ama aynı zamanda oluşturduğu alternatif düzenlemeyle kendi ötekisini oluşturarak içine kapanan heterotopyalar incelenecektir. İkinci bölümde kamusal alan ve heterotopik mekan örneği, Aydınlanma Çağı Paris'inin toplumsal ve topografik bir yapısall incelemesinin ortasına, tarihsel bir analizle yerleştirilecek Palais Royal olacaktır. Üçüncü bölümün konusu ise, ikinci mekan incelemesi olarak, eski çağlardan biriktirdikleriyle şekillendirdiği tarihsel örgütleme yapısının ve Aydınlanma'da geçirdiği değişimin kazandırdığı modern çehresinin yine tarihsel bir analizle tartışılacağı mason localarıdır. Sonuç bölümünde ise Foucault ve Habermas'ın diyalog üzerinden eyleyen özne ekseninde epistemolojik bir karşılaştırması yapılacaktır. Öznenin ve mevcut iktidarın altını kazarak diyalogu ötekine de açan Foucault'nun somut ikizlenmiş öznesinin, mekan edindiği heterotopya ile kamusal alanın eksik kalan boşluklarını ve ara yerlerini nasıl doldurduğu tartışılacaktır. 236