turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ayasuluk Tepesi Korinth başlıkları

Selçuk ovasına hakim bir noktada bulunan Ayasuluk Tepesi Ephesos'un önemli bir yerleşim alanıdır. Araştırmanın konusu olan Ayasuluk Tepesi Korinth başlıklarının büyük bir bölümü Hellenistik ve Roma Çağı Ephesos'undan imar faaliyetleri için getirilmiştir. Getirilen bu başlıklar St. Jean Kilisesi ve çevresindeki yapılarda kullanılmış, ardından 2. ya da 3. evrelerde yine devşirme olarak Ayasuluk Kalesi ve içerisindeki yapılarda da kullanılmışlardır. XX. yy. başlarından günümüze süregelen kazı ve restorasyon çalışmaları sırasında devşirme olarak kullanılmış birçok mimari öğe bugün Ayasuluk Tepesi depo alanında bulunmaktadır. Korinth başlıkları da bu öğelerin içerisinde büyük bir bölümü oluşturmaktadır. Ayasuluk Tepesi Korinth Başlıkları, Korinth başlıklarının stil gelişimleri ve kompozisyonları içerisinde birçok farklı dönem özelliklerini göstermektedir. Başlıkların çoğunluğunun Ephesos Atölyesi ürünü olduğu düşünülmektedir, ancak bu başlıkların bir kısmında Pergamon ve Aphrodisias Atölyelerinin etkileri de izlenmektedir. Ephesos kent merkezinin dışında kente ait en çok sayıda Korinth başlığını bulunduran Ayasuluk Tepesi Korinth Başlıkları, Batı Anadolu Korinth başlıkları için de önemli bir grubu oluşturmaktadır.
Anadolu ve yakın çevresinde orta paleolitik'ten üst paleolitik'e geçiş evresi sorunları

Pleistosen Dönem Arkeolojisi'nin araştırma konuları içerisinde Orta Paleolitik'ten Üst Paleolitik'e geçiş evresi, özellikle son çeyrek yüzyıldır birçok araştırmacının üzerinde önemle durduğu konuların başında gelmektedir. İnsan'ın biyolojik ve kültürel evrimine yönelik olarak Afrika'dan çıkış ve buna karşıt olan çok merkezli evrim kuramları ve bu çerçevede ortaya konan farklı modeller bu evreyi kurgulamaya yönelik araştırmaların ve çoğu zaman da tartışmaların çıkış noktasını oluşturmaktadır. Son dönemlerde Karain ve Üçağızlı Mağaralarında yapılan kazılarda geçiş dönemi içeren seviyelerin ve buluntuların tespit edilmesi, Anadolu ve yakın çevresi ilişkilerini anlamaya yönelik umut vericidir. Ancak, Anadolu için bazı boşlukları doldurmaya yönelik yeni buluntu alanlarına ve yeniden gözden geçirmelere ihtiyaç vardır. Anadolu için geçiş evresi ile ilişkili tek bir modelin geçerli olabileceğini söylemek şimdilik çok zordur. Anadolu'nun yakın coğrafyasında, yerini alma ve kültürleşme modellerinin bir arada değerlendirildiği son model yeni bir sentez yaratma çabası içindedir. Anadolu için önermeler veri azlığı nedeniyle kısıtlı olacaktır. Toros-Zagros ilişkileri, Levant Orta-Üst Paleolitik geleneklerinin sınırlı yayılım alanları ve Zagros Aurignacien'inin Avrasya Erken Üst Paleolitiğine olan katkıları Anadolu'nun Orta Paleolitik süresince klasik Neanderthal nüfuslarına ve Afrikalı modern nüfuslara ev sahipliği yaptığını düşündürtmektedir. Zagros gelenekli bir yayılımın, sınırlarının Karain'i de kapsayarak B gözü P III jeolojik seviyesinde diğer seviyelere kıyasla çok kısa süreli bir yerleşime ev sahipliği yaptığını ve buraya varış süresince edindikleri taş yontma geleneklerini bünyelerinde sentezleyerek modern düşüncelerinin bir dışa vurumu olan daha incelikli taş aletleri yaptıkları düşünülebilir.
Konya-Ereğli Müzesi'nde bulunan roma dönemi kandilleri

Çalışmamızın konusunu Konya-Ereğli Müzesi'nde Bulunan Roma Dönemi Kandilleri oluşturmaktadır. Evlerde aydınlanma, mezarlarda hediye, dini törenlerde adak malzemesi olarak kullanılan, yapımı ve kullanımı Paleolotik Döneme kadar uzanan kandiller, insanoğlunun hayatında önemli bir yer teşkil etmiştir. Kandil; Latince kökenli bir kelimedir. Kelime karşılığı; sıvı yağ ve fitil konularak yakılan aydınlatma kabıdır. Katalogumuzu Konya- Ereğli Müzesi'nin Arkeoloji salonu vitrin II'de sergilenen ve müze deposunda bulunan toplam 29 adet kandil oluşturmaktadır. Yapılan kütüphane çalışmasının ardından kandillerimizi 7 grup altında değerlendirdik. Böylece çalışmamızın konusunu oluşturan kandillerin tiplerini ve kronolojisini vermemiz mümkün oldu. Ancak kandillerin bu bölgeye ait olup olmadıkları kesin belli olmadığı için üretim yerleri konusunda net bir sonuç elde edemedik. Dolayısıyla kandillerimizi tipolojik açıdan değerlendirdik. Genel olarak Diskoid ve oval formlu olan kandillerimizde kullanılan malzemeyi de dikkate aldık. Sonuç olarak katalogumuzu oluşturan kandillerin en erkeni M. S.2. yy' a tarihlenirken (Kat. No: 1); en geç örnekler M. S. 5 .-6. yy' a tarihlenmektedirler (Kat. No: 11, 27, 28, 29) .
Tarihi tekstillerdeki boyar madde ve metallerin karakterizasyonlarının belirlenmesi için yöntem geliştirilmesi

Bu çalışmada, İstanbul, Topkapı Sarayı Müzesi'nde bulunan 16. ve 19. yüzyıllar arasında Osmanlı Saray mensuplarının kullandığı bazı tarihi tekstillerin, örneğin klaptanlı ipek kumaş ve kaftanların karakterizasyonları bilimsel olarak belirlendi. Tarihi ve arkeolojik eserlerin karakterizasyonu için duyarlı, seçici, güvenilir, mikro ve tahribatsız analitik yöntemler geliştirilmesi gerekmektedir. Çünkü sanat eserleri ve arkeolojik kalıntılardaki mikro numunelerin karakterizasyonunda, örnek hem hedef analitlerle hem de türetilmiş matrislerle birlikte bulunabilir. Çalışmada Taramalı Elektron Mikroskobu Enerji Dağılımlı X-Işını Spektroskopisi ile klaptan analizleri; Diod- Dedektörlü, Yüksek Performansli Sıvı Kromotogramı ile de boyarmadde analizleri yapılmıştır. Eserlerde ilk olarak klaptan ipliklerin analizleri yapılmıştır. Klaptan ipliklerin hangi elementlerden yapıldığı, genişliği ve şekli incelenmiş, kaplama mı, alaşım mı olduğu anlaşılmaya çalışıldı. Uygulanan yeni bir yöntemle kaplama kalınlıkları belirlenmiştir. Ölçüm sonuçları aynı zamanda eserlerin tarihlendirmesi ile ilgili yapılan tespitlerin doğruluğu hakkında bilgi vermiştir. Aynı zamanda tarihi tekstillerde kullanılan boyarmadde analizleri yapılmış ve kullanılan maddelerin tespitinde yine eserin tarihlendirilmesinde ve konservasyon çalışmalarına katkı sağlaması amaçlanmıştır.
Neopagan kemetik hareketlerin inanç ve ritüelleri

Bu çalışma 20. yy da başlayan eski Mısır dinini diriltme çabasını ele alıp bu görevi üstlenen farklı grupların inanç ve ritüellerini incelemektedir. Bu bağlamda Kemetik Ortodoksluğu, Ausar Auset Topluluğu ve En Yüce TanrıçaKilisesi başta olmak üzere birbirinden bağımsız farklı küçük Kemetik grupları da ele almaktadır. Bu alanda daha önce ciddi bir araştırma yapılmadığındanaraştırmamızı direk Kemetiklerle irtibata geçerek, onların inisiyason süreçlerinden geçerek ve internet üzerinden yayınladıkları yazılarından istifade ederekhazırladık. Bununla birlikte gazete yayınlarını ve klasik Mısıroloji kaynaklarını da tezimiz için kullandık. Tezimizde Kemetizm'in ne olduğu üzerinde durularak onun karakteristik özellikleri ve kendi içinde oluşan farklılıkları anlatmaya çalıştık. Bu çerçevede Kemetiklerin homojen bir yapıya sahip olmadıklarını, gerek inanç gerek ibadet noktasında belirgin farkların olduğunu ortaya koyduk. Bu bağlamda neopagan Kemetikler'i eski Mısır kaynaklarına literal anlamda bağlı olan Ortodoks Kemetizm, bu kaynakları kabul etmenin yanında onlara ekleme veya çıkarma yapan Yeniden Yapılandırmacı Kemetizm ve son olarak da siyahırkın yüceliğini ve spiritüel gelişimini vurgulayan Afrosentrik Kemetizm şeklinde üçe ayırdık ve onların birbirinden farklı teolojik açıklamalarına yer verdik. Tarihsel gelişiminin Neopaganizm ve Amerika Birleşik Devletleri'nin tarihsel süreciyle yakından alakalı olduğunu, Kemetizm'in İslam, Hıristiyanlık veBudizm'den etkilenerek ortaya çıktığını örneklerle gösterdik. Kemetikler'inkendilerini inanç bakımından monolatrist kabul ettiklerini, eski Mısır tanrılarıveya tanrıçaları hakkında çeşitli yaklaşımlarda bulunduklarını ve insana verdikleri değeri kendi açıklamaları çerçevesinde inceledik. Buna göre Kemetikler'in bir kısmının tanrıyı insanın içerisinde ve bir kısmının da dışında aradığını ve ibadetlerini bu inançlarına göre şekillendirdiklerini ortaya koyduk. Kemetiklerin ivölüm sonrası hayatı nasıl tasavvur ettiklerini ve günah, cennet ve cehennem gibianlayışlarını incelemeye aldık ve burada da Kemetiklerin eski Mısır'ın ahiretanlatısını onu literal veya metaforik olarak anlayanlar şeklinde ikiye ayırdık. Bununla birlikte Eski Mısır dininde adaleti ve dengeyi temsil eden Maat'ınKemetiklerin ahlak öğretisi üzerinde nasıl bir etkisi olduğunu araştırdık. Kemetikritüellerin sunak sunma, atalara tazim, yoga, meditasyon, gaybten bilgi alma ve mabet önünde tapınma gibi çeşitlerinin bulunduğunu ortaya koyduk ve bununla beraber kutlanılan bayramları inceledik. Son olarak Kemetikler'in eski Mısır devlet yönetim şeklini kendi cemaatlerine entegre etmeye çalıştıklarını, oluşan hiyerarşik sistemin krallar ve rahipler etrafında şekillendiğini ortaya koyduk
Kilikia Bölgesi Roma İmparatorluk Dönemi mimari süslemeleri

Kilikia Bölgesi'ndeki toplam kırk altı adet Roma İmparatorluk dönemi yapısının mimari süslemeleri, bu çalışmada incelenmiştir. Ayrıca hangi yapıya ait olduğu bilinmeyen mimari bloklar üzerindeki süslemelerinde, burada ele alınmıştır. Ancak bu tez kapsamında incelenmiş olan mimari süslemeli yapıların birçoğu, Lamas ve Kalykadnos Nehirleri arasında kalan Doğu Dağlık Kilikia sınırları içerisinde bulunurlar. Çalışmamızın periodu, Augustus dönemi ile başlar ve M. S. 3. yüzyılın ortalarına kadarki zaman aralığını kapsar. Bu çalışmada korinth ve ion başlıkları, ion ve lesbos kymationları, palmet dizileri, kıvrık dallar, rozetler ve oluk/dil-yivler incelenmiştir. Yapılan tarihlemeler sonucunda Kilikia Bölgesi'nde Roma İmparatorluk dönemine ait en erken mimari süslemenin, Augustus dönemi'ne tarihlendiği tespit edilmiştir. Ancak erken İmparatorluk dönemine tarihlenen mimari süslemeler az sayıdadır ve Flaviuslar dönemine ait mimari süsleme ise hiç tespit edilememiştir. Bunun yanı sıra Hadrianus döneminde mimari süslemeli yapıların sayısında bir artış olduğu gözlenmiştir. Bu durumun Antoninuslar döneminde hız kazandığı ve Severuslar döneminde ise zirveye ulaşmış olduğu tespit edilmiştir. Kilikia Bölgesi mimari süsmelerinde batılı, doğulu ve Küçük Asyalı okulların eserlerinin olduğu açıklık kazanmıştır. Burada asıl dikkati çeken unsur, süslemelerin birçoğunda eklektik tarzın yoğun olarak görülüyor olmasıdır. Bu çalışmada ilk kez tespit ettiğimiz bir diğer önemli bilgi, bir yerel atölyenin varlığına ilişkin verilerdir.
Koyu yüzlü çizi-kazı bezekli çanak çömlek ışığında Orta Anadolu'da Orta Kalkolitik'e geçiş sorunu

Koyu yüzlü, çizi-kazı bezemeli çanak çömlek, elli yılı aşkın bir süredir Volkanik Kapadokya Bölgesi'nde yer alan Gelveri yerleşmesinden bilinmektedir. Daha önceki yıllara dayanan araştırmalarda yerleşme, Son Kalkolitik ve Prof. Ufuk Esin'in 1990'ların başında gerçekleştirdiği çalışmalarla Orta Kalkolitik'e tarihlendirilmiştir. Bölgede son on yılda gerçekleştirilen ve aralarında Gelveri sondajlarının da bulunduğu yeni araştırmalar ve devam eden kazılar, MÖ 6. binyılın ilk yarısına tarihleyebilinecek kronokültürel yapıyı gözler önüne sermektedir. Tepecik-Çiftlik'in 4 ayrı yerleşim evresinden izleyebildiğimiz Kalkolitik 2. tabakası, bölgenin geçirdiği sosyo-ekonomik yapının çanak çömlekler üzerinden okunmasını mümkün kıldığı kadar, Gelveri Kültürü'nün tanımlayıcı ögesi olan çizi, kazı ve nokta bezemeli çanak çömleğin Neolitik devamlılığa sahip bir yerleşmede geçirdiği aşamaları da gözler önüne sermektedir. Söz konusu tabakanın evrelerinin tanımlanması ve daha sonraki aşamada Orta Anadolu ile ilişkili bölgelerle beraber ele alınmasıyla İlk Kalkolitik Dönem'in krono-kültürel yapısı daha iyi etüt edilebilir hale gelmiş ve çizi, kazı ve noktalama bezemelerin Orta Kalkolitik Dönem'den daha öncesine dayanan kültürel bağları ortaya konulmuştur. Yerleşmenin Kalkolitik tabakasının son evresi kültürel anlamda gerçek bir kesintinin varlığını işaret etmektedir. Bu evredeki kültürel göstergeler, kabaca MÖ 5500'le beraber Anadolu'nun genelinde görülen kökten bir değişimi işaret etmektedir.
Güneydogu Anadolu'da halaf kültürü'ne kadar boya bezemelı çanak çömlek'ın gelısımı

Bu tez çalısmasının amacı; Mezraa Teleilat kazısı bulguları ısıgında, hem boyalı çanak çömlek geleneginin ortaya çıkıs sorununun hem de Halaf Kültürü'ne degin gelisimininarastırılmasıdır. Amaçlanan bu hedef dogrultusunda öncelikle, Yakındogu'da boya bezemeli çanak çömlegin kronolojik açıdan gösterdigi degisim ve gelisim ortaya konulmaya çalısılmıstır. Ilk olarak Mezraa Teleilat yerlesmesi ile çagdas olan;Güneydogu Anadolu Bölgesi, Kuzey Suriye, Kuzey Irak, Batı Iran'daki yerlesmelersaptanarak bu yerlesmelerin yayınları derlenmis ve boya bezemeli çanak çömlek grupları arasında değerlendirmeler yapılmıstır. Çalısmanın ikinci asamasında ise Mezraa Teleilat yerlesmesinin boyalı çanak çömlegiayrıntılı olarak incelenmistir. Yapılan katalog, çizim, fotograf ve istatistik çalısmalarınınsonucunda bu mal grubunun diger yerlesmelerde bulunan benzer boyalı çanak çömlek grupları ile benzerlikleri ve farklılıkları saptanmaya çalısılmıstır. Yapılan çalısmalarınsonucunda; bu mal grubundan yola çıkılarak, yerlesmenin Son Neolitik dönem içindeki yerinin ve öneminin saptanmasına yönelik öneriler getirilmeye çalısılmıstır.
Aigai'dan ele geçen Arkaik Dönem seramikleri

2004- 2009 yılları arasında gerçekleştirilen kazılardan ele geçen seramikler genellikle Bouleuterion sektöründen ve yüzeyden ele geçmişştir. Aigai arkaik dönem seramikleri için çok sayıda farklı ekol saptanmıştır. Ancak bunların bir kısmı, üretim yeri bakımından belirsiz kalmıştır. Üç ana grup mevcuttur. Bunlar Lydia, Aiolis ve Kuzey İonia kökenli seramiklerdir. Burada saptanan en önemli olgu, Aigai antik kentinin Lydia, Phrgyia ve Aiolis'teki diğer kentlerle yoğun bir etkileşimde olduğudur. Diğer bir saptama, komşu bölgelerde var olan seramik ekollerinin Aigai'da da var olduğudur. Bu çalışma ile bir anlamda, Aigai'ın ticari ve kültürel ilişkiler kurduğu bölge ve kentler de ortaya konmaya çalışılmıştır. Ancak henüz Aiolis bölgesinin ve Aigai'ın arkaik dönemi bilinmezlerle doludur.
Klazomenai M. Ö. 4. yüzyıl Basileiası

Basileia'da üç yapım evresi tespit edilmiştir. İlk evrede yapı 31,81x14, 31 m. boyutlarında (455, 20 m2), iki katlı bir prostash ev olarak inşa edilmiştir. Kuzeyde yer alan konut bölümünün en kuzeyinde andron ve oikos yer almaktadır. Oikosun önünde prostas, andronun önünde ise bir ön oda yer almaktadır. İkinci katta ise gynaikotis ve thalamos bulunmaktadır. Yapının güneyindeki mekanlar işlik ve depo olarak kullanılmıştır. Konut bölümü ile işlikler arasında kalan alanda ise avlu yer almaktadır. ikinci evrede, ilk evre yapısının batısına ikinci prostash evin ve giriş koridorlarının eklenmesi ile birlikte yapının toplam alanı 1101, lm2'ye (35x yaklaşık 31,46 m.) ulaşmıştır. İkinci evreyle birlikte yapının andronitis ve gynaikonitis bölümleri kesin sınırlarla birbirinden ayrılmıştır, ikinci evrede eklenen ve tek katlı inşa edilen prostash evin kuzey bölümünde ana andron odası ile servis odlaları yer almaktadır. Üçüncü evrede batı tarafa eklenmek istenen yeni bölümün ise tam olarak bitirilememiştir. Üçüncü evrede eklenmek istenen bölümünün yaklaşık 18,37x 35 m. boyutlarında (642, 95 m2) olduğu anlaşılmaktadır. Bu bölümde bitirilip kullamlsaydı BasUeia 35 xyaklaşık 49 m. boyutlarında (1715 m2) bir yapı kompleksi haline gelecekti. Antik yazarlardan Aineias Taktikos, satrap ayaklanmaları döneminde (M. ö. 366- 356 yıllarında) Klazomenaili Python' un kenti hile ile ele geçirdiğini anlatmaktadır. M. ö. IV. yüzyılın ikinci çeyreğinde, yerleşmede Hippodamik tarzda düzenlenmiş, eşitlikçi bir düzen görülmektedir. HBT sektöründe ele geçen ve Hellenistik dönemde yaygılaşacak olan basileia tipi yapıların öncülerinden biri olan yapı muhtemelen Aineias Taktikos'un sözünü ettiği tyran Python' a ait olmalıdır. BasUeia tarafından kullanılan kuyularda ve prostasda ele geçen in-sitü seramik buluntuların M. ö. 375- 350 yıllarına ait olması, yapının tyran Python'a ait olduğunu göstermektedir. 81
MÖ 3. bin de orta Fırat havzasında ölü gömme uygulamaları ışığında kültür bölgeleri, toplum yapısı ve inanç analizi

Ölüm olgusu, varoluşundan bu yana insanın bilişsel dünyasında felsefi sorgulamalara yol açmıştır. Bu sorgulamalar, mekan, zaman ve kültür değişse bile ölüm olgusuna ilişkin ortak tepkiler oluşturmuştur. Bu tepkiler birey ya da toplumda çeşitli uygulamalar şeklinde ait olduğu kültür bağlamında açığa çıkmıştır. Coğrafya, insanın ya da toplumun oluşturduğu kültürel örüntülerin konumlandığı bir mekan olarak mezarları da içermektedir. Bu çalışmada günümüzden 5000 yıl önce Orta Fırat Havzası'nda yaşamış toplumların kültürel bağıntıları, ölü gömme uygulamaları üzerinden değerlendirilmiştir. Mezarların kronolojik ve yerel farklılıklarının saptanması için Orta Fırat Havzası'nın kuzey kesiminde Atatürk Barajı, orta kesiminde Birecik, Karkamış ve Tishrin barajları ile güney kesiminde Tabqa Barajı dolum alanında toplam 35 arkeolojik alan araştırılmıştır. Bölgenin kuzey, orta ve güney kesimleri kendi içinde mezar alanlarının konumları ve sayısı bakımından yerel farklılıklar taşımaktadır. Orta Fırat Havzası, mezar tipolojisi ve mezar eşyası bakımından Yukarı Fırat ve Yukarı Dicle havzaları ile benzerlikler göstermesine karşın, çeşitlilik bakımından daha gelişkindir. Orta Fırat Havzası'ndaki çeşitliliğin Kuzeybatı Suriye'de izlenebilmesi, coğrafi yakınlık ve iletişim yoğunluğundan kaynaklanmaktadır. Orta Fırat Havzası'nın güney kesiminde yer alan iki merkezde tümülüslerin bulunması, bölgeyi çevre bölgelerden farklılaştırmaktadır. Orta Fırat Havzası'nda yaşayan toplumların öteki dünya inançlarına ilişkin tasarımları yazılı belgelerde anlatılanlarla uyum göstermektedir. Ölü gömme ve anma ritüellerine ilişkin davranışlar arkeolojik bulgularda iz bırakarak, bu coğrafyada 5000 yıl önce yaşamış toplulukların inançlarının ve buna yol açan psikolojilerinin anlaşılmasına yardımcı olmaktadır. Ölümle tanışan insanın yaşadığı korkunun yarattığı nevrotik ruh hali, ölüsünü gömmeyi ve ona bakmayı, bir bakıma onu hoş tutmayı gerektirmiştir. Böylece geride kalanlar hem ölüden gelecek kötülüklerden korunacak hem de ölümü yaşamla özdeşleştirebilecektir.
Tepecik-Çiftlik Son Neolitik mimarisi

Orta Anadolu'da, Volkanik Kapadokya Bölgesi'nde bulunan Tepecik-Çiftlik höyüğüÇanak Çömleksiz Neolitik Dönem'den İlk Kalkolitik Dönem'in sonlarına kadar iskan görmüş bir yerleşim yeridir. Bu tez çalışmasında Tepecik-Çiftlik'in Son Neolitik Dönem'e tarihlenen 3. tabaka mimarisi incelenmiştir. Çalışmanın amacı, ortaya çıkartılan yapıların inşa sürecinden başlayarak, yerleşme bütünündeki düzeni, dokuyu, gelişim/değişim süreçlerini de kapsayacak şekilde anlamaya çalışmaktır. Bu amaçla yapı ve yapı kümeleri ayrıntılı olarak ele alınmış, yapıların konumları, birbiri ile olan ilişkileri, aralarında yer alan açık alanların konumu, yapılarla ilişkileri tespit edilmeye çalışılmıştır. Mekan içerisinden ele geçen buluntuların dağılımları, bu dağılımlara göre kullanım biçim ve çeşitlilikleri gibi mekan içi analizleri bu çalışmada yapılmamıştır. Çağdaşı yerleşmelerin mimarisiyle yapılan karşılaştırmalarla Tepecik-Çiftlik Son Neolitik Dönem mimarisinin Anadolu Neolitiğindeki yerinin saptanması amaçlanmıştır. Bu çalışmanın Tepecik-Çiftlik Son Neolitik Dönem yapılarında ve yerleşmesinde tespit edilen değişimlerin, söz konusu dönemde yaşayan toplulukların yaşam biçimlerinin anlaşılmasına katkı sağlayacağı umulmaktadır.
Balıkesir-Burhaniye-Ören'deki Bergaz Tepe adremytteion antik alanının arkeojeofizik yöntemlerle tespiti

Anahtar kelimeler: Adremytteion Antik Yerleşkesi, Arkeojeofizik, Ters çözüm yöntemi, Arkeolojik SondajBu çalışma Balıkesir-Burhaniye-Ören Mahallesinde gömülü olduğu düşünülen Adremytteion antik kentinin yeryüzüne çıkarılması amacıyla yapılmıştır. Çalışma Alanı Bergaz Tepe kıyı şeridinin hemen bitiminde sular altında kalan antik liman kalıntılarının doğusunda yer almaktadır. Antik limana çok yakın olan bu tepenin antik çağda önemli bir yerleşim alanı olacağı düşünülerek arkeojeofizik çalışmalar yapılmıştır. Bergaz Tepe'de toplam 176 adet karelaj noktası oluşturularak 704 adet noktadan elektrik ve manyetik ham veriler elde edilmiştir. Uygulanan ters çözüm yöntemleri ile yeraltı modellenmiştir. Bu modellerden yola çıkılarak çalışma alanında antik çağa ait bir yapıya rastlanmıştır. Bu yapının yer yüzeyinden itibaren 3 metre derinliğe kadar devam ettiği tespit edilmiştir. Jeofizik yöntemlerle elde edilen sonuçlara göre antik yapının varlığını ispatlamak amacıyla 13 adet 2x2 metrelik arkeolojik sondaj yapılmış ve antik çağa ait yapı gün yüzüne çıkarılmıştır. Bergaz Tepe'de yapılan bu çalışma ve sonuçları Adremytteion antik kentinin varlığını ispatlamak anlamında önemlidir. Aynı zamanda yeraltında gömülü olduğunu düşündüğümüz antik kentin yeryüzüne çıkarılması için ileride yapılması planlanan arkeojeofizik çalışmalar hakkında öneriler ortaya çıkmıştır.
The Late Iron Age pottery from Kaman-Kalehöyük

Bu çalışmada Kırşehir il sınırları içerisinde yer alan Kaman-Kalehöyük Geç Demir Çağı seramikleri incelenmiştir. Çalışmanın amacı, Geç Demir Çağı'nda Kaman-Kalehöyük seramiklerini, kullanılan hammaddenin yapısını ve üretim teknolojisini anlamak; bunlarla ilişkili olarak seramik kapların işlevleri hakkında çıkarımda bulunmak ve bu kapların Orta Anadolu seramik geleneğindeki yerini tespit etmektir. Geç Demir Çağıen eskidenen yeniye 4 evreye ayrılır; LIA 4, LIA 3, LIA 2 ve LIA 1. ve tez malzmesi yalnızca LIA 3 ve LIA 1'e ait evrelerden gelir; diğer iki evre LIA 4 ve LIA 2 çalışılmamıştır. Büyük anıtsal yapılarların bulunduğu LIA 2 döneminin tarihini anlayabilmek bir diğer amaçtır. Bu amaçlarla 150 tam kap çalışıldı. Malzemenin analizi için kapların formları, kilin yapısı ve katkı maddeleri, pişirme yöntemi ve yüzey işlemleri baz alınarak form ve mal grubu tipolojileri oluşturuldu. Buna göre iki farklı pişirme tekniğinde üretilmiş yedi farklı mal grubunun yerel olarak üretildiği tespit edilmiştir. Kapların konteksleri genel olarak günlük yaşamsal aktivitelerle ilişkili olan binalar ya da törensel fonksiyonun olabileceği çukurlardır. Orta Anadolu'nun Geç Demir Çağı yerleşimleri seramik üretim geleneklerinin karşılaştırması sonucuna göre; Kaman-Kalehöyük'ün LIA 3 döneminde özellikle Boğazköy ve Gordion ile LIA 1 döneminde ise Alişar ve Gordion ile yoğun bir etkileşim içerisinde olduğu anlaşılmıştır. Karşılaştırma sonucunda LIA 3 MÖ 6. yüzyıla tarihlenmiş, LIA 1 4. yüzyıldan başlatılmıştır. Bu durumda LIA 2 5. yüzyıla tarihlenmiştir. Genel olarak Geç Demir Çağı Orta Anadolu'sunda küçük yerel farklılıklar göstermekle beraber ortak bir seramik kültürünün varlığından söz edilebilir.
Predictive modeling of settlement mounds (9000-5500 B. C.)in the lake district region and its immediate environs

Bu çalışma, çevresel değişkenleri kullanan tahmin modellemesi ile höyük yerleşimlerininyayılımlarını incelemektedir. Çalışma, Anadolu'daki Göller Bölgesi'ne uygulanmış olup M. Ö. 9000- 5500 dönemini kapsamaktadır. Sonuçların tespit edilememiş yerleşimlerinbulunmasına yardım edeceği umulmaktadır. Çalışmada dört ana veri kümesi bulunmaktadır. Birinci küme, yerleşimlerin isimlerini, koordinatlarını ve dönemlerini içermektedir. Bağımsız değişkenler topoğrafya, kayaç ve toprak verisinden üretilmiştir. Yerleşimlerin bölgedeki dağılımlarının incelenmesinin ardından tabakalar CBS ortamında çeşitlendirilmiş ve lojistik regresyon ile tahmin modeli kurulmuştur. Sonuçlar, üzerinde bilinen yerleşimlerin olmadığı bölgeleri ve daha fazla araştırma yapılması gereken yerleri ortaya koymuştur. Aynı zamanda, çalışma alanındaki yerleşimlerin yayılımınaetki eden çevresel faktörlerin önem dereceleri belirlenmiştir.