turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Demografik dönüşümün Türk Sosyal Güvenlik Sistemine etkisi

Dünya nüfusu giderek yaşlanmaktadır. Demografik dönüşüm adı verilen bu kavram, 65 yaş ve üzeri nüfusun toplam nüfus içerisindeki payının giderek artması şeklinde ortaya çıkmaktadır. Bu durumu etkileyen iki parametre ise, doğuşta yaşam beklentisinin artması ve doğurganlık hızının azalmasıdır. Nüfus yapısında meydana gelen bu değişim ülkeler için bir takım sorunları beraberinde getirmektedir. Bu sorunların başında ise, yaşlı nüfus artışının sosyal güvenlik sistemlerinin yapısını bozması ve açık vermelerine sebep olması gelmektedir. Bu çalışmada, demografik dönüşümden başta Türkiye olmak üzere ülkelerin sosyal güvenlik sistemlerinin ne ölçüde etkilendiği ortaya koyulmuş ve bu sorun karşısında alınabilecek önlemlere yer verilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde demografik dönüşüm kavramı açıklanmış ve ülkelerin söz konusu dönüşümden ne ölçüde etkilendiklerini ortaya koymak için istatistik ve projeksiyonlara yer verilmiştir. İkinci bölümde, sosyal güvenlik sistemlerinin tarihsel gelişimi ile modern sosyal güvenlik sistemlerinin işleyişi hakkında bilgiler verilmiş ve seçilmiş ülkelerin sosyal güvenlik sistemlerinin işleyişi ayrıntılı olarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, Dünya ülkelerinin sosyal güvenlik sistemlerinin demografik dönüşümden ne ölçüde etkilendiği değerlendirilmiş, bu sorun karşısında alınan önlemler ortaya koyulmuş ve Türkiye'nin sosyal güvenlik sistemi ayrıntılı olarak incelenerek yapılan sosyal güvenlik reformu çalışmalarına yer verilmiştir. Sonuç itibariyle; demografik dönüşümün özellikle gelişmiş ülkelerin sosyal güvenlik sistemlerini olumsuz etkilediği ve Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde ise yakın gelecekte bu sorunla karşı karşıya geleceği anlaşılmıştır. Bu bağlamda, yapılan sosyal güvenlik reformu çalışmalarının önemi ortaya koyulmuş ve bu konuda önerilere yer verilmiştir.
Revenue neutral tax reforms in a DSGE model with home production and infinitely lived agents

Bu tezin amacı eşit hasılatlı iki vergi reformunun ekonomik eşitlik, etkinlik ve toplumun refahı üzerindeki etkilerini incelemektir. Bu amaçla sonsuz yaşamlı ekonomik aktörleri ve sigortalanamayan bireye özel üretkenlik şokları olan bir DSGD modeli kurulmuştur. Model Birleşik Devletler ekonomisinin 2001- 2008 dönemindeki makroekonomik verileri ve dağılım istatistikleri yakalanmaya çalışılarak kalibre edilmiştir. Ana modelde gelir üzerinden artan oranlarda, tüketim üzerinden sabit bir vergi alınmaktadır. Bir sonraki aşamada model ekonomiye birinci vergi reformu uygulanmıştır. İlk vergi reformunda progresif gelir vergisinin yerine aynı mikarda gelir vergisi hasılatı olan bir sabit gelir vergisi uygulanmakta ve sabit tüketim vergisi yerinde bırakılmaktadır. Bu vergi reformu makroekonomik değişkenleri artırmakta, ancak modeldeki ekonomik aktörlerin gelir dağılımındaki adaletsizlikten dolayı toplam refah seviyesi azalmaktadır. Beklendiği üzere toplumun servet dağılımı daha adaletsiz hale gelmiştir. Son olarak ikinci vergi reformunun sonuçları incelenmiştir. Bu reformda gelirin vergilendirilmesi kaldırılmakta ve tüketimden alınan sabit vergi ana modeldeki toplam vergi hasılatı toplanacak derecede arttırılmaktadır. Bu reform makroekonomik değişkenleri ve ekonomik aktörlerin toplam refah düzeyini arttırmaktadır. Ayrıca servet dağılımı az miktarda daha adaletli hale gelmektedir.
Belediyelerde mali özerklik ve Trabzon Belediyesi'nin gelir yapısının mali özerklik açısından incelenmesi

Kamu hizmetlerinin merkezi yönetim ile yerel yönetim arasında bölünmüş olması, bu hizmetlerin görülebilmesi ve harcamaların yapılabilmesi için gerekli olan gelir kaynaklarının paylaşılmasını da zorunlu kılar. Yerel yönetimlerin kendilerine has malvarlığına ve gelir kaynaklarına sahip olmaları, kendi organlarının kararlarına dayanarak harcama yapabilmeleri mali özerklik olarak adlandırılır. Mali özerklik daha fazla hesap verilebilirliğe yol açmakta, seçilmişleri ödenen vergi dolayısıyla daha sorumlu hale getirmekte, bireyleri ise ödenen bedeller karşılığında sunulan hizmetlere karşı daha duyarlı kılmaktadır. Ayrıca mali özerkliğin mevcudiyeti gelirlerin tahsilinde, mükellefin uyumunda, şeffaflığın sağlanmasında, gelirlerin analizinde ve tahmininde, bütçenin hazırlanmasında daha etkin uygulamalara yol açmaktadır. Yerel yönetimlerin mali özerkliğinin ölçümünde değişik yöntemler kullanılabilir. Öz gelirlerin toplam gelirlere oranı da bu yöntemlerden biridir. Çalışmada üniter ya da federal yapılı çeşitli OECD ülkelerinin yerel yönetim yapıları incelenmiştir. İncelenen üniter ülkelerde yerel yönetimlerin öz gelirlerin toplam gelirlere oranı % 40 ila % 80 arasında değişmektedir. Türkiye'de yerel yönetimlerin önemli bir ayağını belediyeler oluşturmaktadır. Belediyelerin, görevleriyle orantılı gelir kaynakları olmadığı gibi, kaynaklarından en önemlisi de hala genel bütçeden aktarılan paylardır. Çalışmada özellikle incelenen Trabzon Belediyesi'nde de durum farklı değildir. Belediyelerin öz gelirlerini arttırmaları için motorlu taşıtlar vergisi gibi bazı vergilerin yerel yönetimlere devri için çalışma yapılmalıdır. ÇTV gibi halihazırda uygulanan fakat etkinliği zayıf çeşitli yerel vergiler güncellenmelidir. Önemli gelir getirme potansiyeline sahip fakat vergilendirilmeyen alanlar vergilendirilmelidir.
Mülkiyet hakları ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki: AB ve OECD ülkeleri üzerine ampirik bir inceleme

Mülkiyet, toplumsal bir olgu, hukuki bir olay ve iktisadi yaşamın en önemli kavramlarından biridir. Mülkiyet hakkı ise; herhangi bir metanın ya da kaynağın tüketilebilmesi, başka birine devredilebilmesi ve kontrol edilebilmesidir. Ekonomik büyümenin bir motoru olarak görülen mülkiyet hakkının korunması, geliştirilmesi ve daha ileri seviyeye taşınması, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerdeki birçok araştırmacı, akademisyen ve politikacının yoğunlaştığı bir konu haline gelmiştir. Çalışmamızda, mülkiyet hakları ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin yönü, Avrupa Birliği ve OECD üyesi olan ülkeler bazında incelenmektedir. Bu doğrultuda, AB ve OECD ülkelerinde, mülkiyet hakkının iktisadi büyüme üzerindeki etkisi, 2009- 2017 dönemlerine ait verilerle, panel veri analizi kullanılarak araştırılmaya çalışılmıştır. Yapılan analizin sonuçları, mülkiyet hakları ile ekonomik büyüme arasında aynı yönlü ilişkiye işaret etmektedir.
Türkiye'de kamu bankalarında görev zararı olgusunun 2001 krizi üzerindeki etkisi

Ekonomik kalkınmaya öncülük başta olmak üzere, bankacılık ve reel sektörde yaşanacak finansal engelleri gidermek, kırsal kesimin bankacılık hizmetlerinden faydalanmasını sağlamak, tarım kesimi, küçük esnaf ve sanatkarlar, tekstil, madencilik, denizcilik ile ülke imarı konusunda önemli bir sektör olan inşaat gibi sektörlere destek vermek, finansal ve ekonomik istikrara katkıda bulunmak gibi amaçlarla kurulmuş olan Kamu Bankaları, ülkede girişimci sınıfın oluşmasına, endüstrileşmeye, özel sektör tarafından çekici bulunmayan projelerin finanse edilmesine katkıda bulunmuşlardır. Ancak 1980 yılından sonra Kamu Bankalarının ekonomideki yeri ve işlevi şekil değiştirmiştir. Ülkemiz 1984 yılında alınan 233 sayılı KHK ile Görev Zararı ile tanıştır. Bunun sonucunda Kamu Bankaları, 1990 yıllarda özellikle dönemin hükümetleri tarafından TBMM yetkisini kullanmanın bir yöntemi olan KHK ile Bütçe dışı harcamaların bir yolu olarak başvurulan kurumlar olmuştur. Bu uygulamanın Kamu Bankalarına ve Bankacılık sektörüne yüklediği maliyet ancak 2001 yılında yaşanan kriz sonrasında hesaplanabilmiştir. Şubat 2001 krizine giden süreçte tek neden Kamu Bankalarının Görev Zararı alacakları olmamasına karşın, Görev Zararı alacakları yıllar içerisinde Kamu Bankalarının mali yapısını, verimliliğini ve piyasadaki moralite yapısını etkileyerek, zaten kırılgan olan Bankacılık sektörünün risk primini yükselterek maliyetlerini olumsuz yönde etkilemiştir. Ayrıca kamu maliyesi açısından bütçe tekliği ve Meclis denetiminin dışında harcama imkanı sunması nedeniyle Kamu borç stoğu hakkında tam bilgi sağlanması imkansız hale gelmiştir.
Vergi cezalarının caydırıcılığı

Vergiler, devletlerin egemenlik hakkına dayanarak, mükelleflerden ödeme gücüne göre, eşitlik ilkesi gereğince, karşılıksız olarak alınan kamu gelirleridir. Vergilemede, mükellef ve devlet olmak üzere iki ayrı taraf vardır. Devletin politikalarının yanında mükelleflerin vergiye olan uyum ve bakış açıları, vergi hasılatının maksimizasyonu bakımından önem arz eden hususlardır. Zorunlu gelirlerin tahsil edilmesi konusunda mükelleflerden gönüllü uyum beklemek, günümüz şartlarında oldukça zordur. Vergi, mükelleflerin gelirlerini, servetlerini ve harcamalarını kısıtlayan bir unsurdur. Dolayısıyla, mükelleflerin vergiye direnç göstermeleri, kaçış yolları aramaları, vergi idarelerince de tahmin edilebilecek davranışlardır. Zaten kanun koyuncu da bu direnişi tahmin ederek, bir takım cezai yaptırımlar öngörmüştür. Cezai yaptırımların etkinliği veya caydırıcı olup olmaması, mükelleflerin gösterdiği dirençlerin kırılması açısından önem taşımaktadır. Ülkemizde genel kanı, cezai yaptırımların yeterli olmadığı yönündedir. Cezai yaptırımların caydırıcılığını etkileyen bir takım faktörler vardır. Bu faktörler mükelleflerin tutum ve davranışlarından kaynaklanabileceği gibi, idarenin uygulama ve işlemlerinden de kaynaklanabilmektedir. Bu çalışmada, Türk Vergi Kanunlarında yer alan 'vergi cezaları' işlendikten sonra bu cezai yaptırımların etkililiği, yeterliliği ve caydırıcılığı hususları, İstanbul sınırları içerisinde faaliyet gösteren 500 adet mükellef nezdinde yapılan anket çalışması sonuçları ile birlikte değerlendirilecektir.
Türkiye'de yükseköğretim kurumlarının finansman kaynakları: Süleyman Demirel Üniversitesi ile birlikte kurulan üniversitelerin finansman yapısı

Bu tez çalışmasında yükseköğretim kurumlarının finansman kaynaklarının araştırılması ve Süleyman Demirel Üniversitesi ile birlikte kurulan üniversitelerin finansman kaynaklarından olan hazine gelirlerinin ve öz gelirlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Temel amaç, yükseköğretim finansman kaynaklarının mevcut durumunu ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda öncelikle Dünya'da ve Türkiye'de yükseköğretim kurumlarının tarihsel gelişim süreci içerisinde göstermiş oldukları değişim araştırılıp incelenmiştir. Yükseköğretim finansman kaynaklarından dünya örnekleri olarak; Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık ve Japonya ülkelerine yer verilmiştir. Türkiye'de ükseköğretim finansman kaynaklarının kapsamı değerlendirilmiş, Süleyman Demirel Üniversitesiyle birlikte 1992 yılında kurulmuş olan toplam 23 üniversitenin 2006- 2014 yılları arasında gerçekleşmiş olan finansman kaynakları incelenmiştir. İlk üniversitelerin kurulduğu günden bu zamana geçen yaklaşık 900 yıllık süre zarfında çeşitli aşamalardan geçerek gelinen bugünkü noktada bir ülkenin yükseköğretim finansman kaynakları araştırma konusu olarak ilgi çekmektedir. Hızla gelişen ve değişen dünya ile birlikte bu düzene ayak uydurmaya çalışan yükseköğretim kurumları ulusal ve uluslararası rekabet içerisinde daha kaliteli ortam yaratma çabası içerisine girmişlerdir. Bu çabalarının da sonuç vermesi finansman kaynaklarının çeşitli ve güçlü olması zorunluluğunu gerektirmektedir. Anayasamızın 130. maddesine göre, sunulan her düzeydeki yükseköğretim hizmeti kamusal hizmet niteliği taşımaktadır. Eğitimin kamu hizmeti olması ve hem kamusal mal hem de özel mal özelliklerini taşıması yarı kamusal hizmet olması sonucunu doğurmuştur. Faydanın bir kısmı topluma bir kısmı da hizmetten yararlanan kişiye ait olması, bu hizmetin finansman biçiminin kamu ve özel sektör tarafından paylaşılmasını gerekli kılmıştır. Dolayısıyla ülkeler, kalkınmışlık seviyesi bakımından eğitimin finansmanının üstlenilmesi gereken temel görevlerden sayılması taraftarı olmuşlardır. Özellikle yükseköğretimin finansmanı konusunda, üniversitelerin finansman kaynaklarının büyük kısmını hazine yardımları oluşturmuştur.
Türkiye'de vergi denetiminin etkinliği ve vergi kaçakçılığını önlemedeki rolü

Denetim, bir şeyin doğruluğunu anlamak için araştırma ve inceleme yapmak, gözlemek anlamlarını içeren ve kullanıldığı branşlarda farklı manalar ifade eden geniş kapsamlı bir kavramdır. Vergi İle irtibatlandırıldığmda mükelleflerin elde ettikleri kazançlarının vergilerini, V. U. K.'nda belirlenen esaslar dahilinde doğru olarak ödenip ödenmediğini ifade etmektedir. Ülkemizdeki kamu harcamaları, her geçen yıl, bir önceki yıla göre daha fazla artış göstermektedir. Buna mukabil vergi gelirlerinin kamu harcamalarını finanse etme oranı, beklenen düzeyde gerçekleşmemektedir. Bu durumun pek çok sebepleri olmakla birlikte en önemlilerinden birisi Türkiye'deki kayıt dışı faaliyetlerin kayıt altına alınamamasıyla ortaya çıkan vergi kayıpları ile mükelleflerin çeşitli nedenlerden dolayı bilerek veya bilmeyerek vergi kaçırmalarıdır. Konunun uzmanları, Türkiye'deki vergi kayıp ve kaçaklarının çok büyük boyutlara ulaştığını ileri sürmektedirler. Öyle ki, toplam vergi gelirlerinin yarısının bunlardan müteşekkil olduğunu ifade etmektedirler. Ülkemizde karşılaşılan bu manzara vergi denetiminin önemini ortaya koymaktadır. Elbette vergi denetiminin yanı sıra, vergi kanunlarının günün koşullarına göre en iyi şekilde hazırlanması da önem arz etmektedir. Ülkemizdeki denetimler, merkezi elemanlar olan maliye müfettişleri, hesap uzmanları, gelirler kontrolörleri ile mahalli elemanlar olan vergi denetmenleri tarafından yapılmaktadır. Fakat denetim elemanlarının sayılarının yetersiz olması, aralarında koordinasyonun sağlanamaması, yapılacak denetimlerin belli bir plan dahilinde olmaması, mükellefler üzerinde istenen etkiyi göstermemektedir. Üzerinde denetlenme hissi olmayan mükellefler, bundan cesaret alarak kanunun boşluklarından yararlanmakta ve hatta daha ileri giderek gayri kanunu yollara başvurmak suretiyle vergi kayıp ve kaçağına sebebiyet vermektedirler. Serbest piyasa ekonomisinin uygulandığı Türkiye'de, kamu harcamalarının tamamına yakın bir kısmı belki vergi gelirleri ile karşılanamayabilir ancak bu, potansiyel vergi mükelleflerinin olduğu ülkemizde, vergi kayıp ve kaçaklarına göz yumulacağı anlamına gelmez. Bu bakımdan vergi kayıp ve kaçaklarının önlenmesinde önemli rolü olan denetim birimlerinin yeniden yapılanmasının sağlanmasıyla birlikte, onların verimli ve etkin bir şekilde çalışabilmeleri için her türlü imkanlar sağlanmalıdır. Ayrıca toplumsal ve vergi ahlakının temini için çalışmaların, yapılması ekonomik, hukuki ve siyasi alanlarda her türlü koşullar göz önünde bulundurularak yeniliklere gidilmesi, vergi kayıp ve kaçaklarının azalmasında önemli ölçüde rol oynayacaktır. Aksi halde vergi gelirlerini arttı ramayan devlet, artan kamu harcamalarını emisyon ve borçlanmalarla karşılamaya çalışacaktır.
Kamu alacaklarının tahsilinde haciz ve haczin paraya çevrilmesi

Kamu İcra Hukuku; alacaklısının Devlet, İl Özel İdareleri ve Belediyelerin; borçlusunun da kamu alacağını ödemekle zorunlu tutulan gerçek ve tüzel kişilerin olduğu ilişkileri düzenlemektedir. Bu ilişki düzenlenirken, kamu alacağının tahsilinin önemi doğrultusunda cebren tahsil hükümlerine de geniş ölçüde yer verilmiştir. Cebren tahsilat, ödeme emrinin düzenlenmesi ile başlayıp, paraya çevirme ile sona eren uzun bir süreçtir. Dolayısıyla; ödeme emrinin düzenlenip ilgilisine tebliğ edilmesi, haciz varakasının düzenlenmesi, haczin uygulanması ve daha sonra satışın yapılmasıyla birlikte alınan paranın kamu borcundan mahsup edilmesi işlemlerinin yapıldığı bu uzun süreçte; kamu alacaklısının, kamu borçlusunun ve bazen üçüncü kişilerin menfaatleri zarar görebilmektedir. Cebri tahsilat hükümlerinin düzenlendiği 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun; 1954 yılında yürürlüğe girdiği ve cebri tahsilat kısmının çok az değişikliğe uğradığı göz önüne alındığında, kamu icra hukukunun öznelerinin menfaatlerinin korunması hususunda bazı eksikliklerin yaşandığı görülmektedir. Bu çalışmada, cebri tahsilat süreci ve bu süreçte yaşanan ve yaşanması ihtimali düşünülen uyuşmazlıklar irdelenerek, çözüm yolları araştırılmıştır. Böylelikle, kamu alacağının cebren tahsili aşamasında karşılaşılan tereddütlerin ve belirsizliklerin ortadan kaldırılması amaçlanmaktadır.
Türkiye'deki vergi denetim teknikleri ve bilgisayar destekli vergi denetimi

Devletin diğer kaynaklarını göz önüne aldığımız zaman en önemli finansman kaynağı vergidir. Devlet elde ettiği vergi gelirleri sayesinde kamunun finansmanına katkıda bulunur. Bunun yanı sıra devlet yine maliye politikası araçlarından en önemli yeri teşkil eden vergi politikası uygulamaları ile milli ekonomiye yön verir. Bu aşamada devletin vergi gelirlerini sağlıklı bir şekilde toplayabilmesi ve bunu kontrol edebilmesi büyük önem arz etmektedir. Çünkü aksi bir durumda devlet, elde etmesi gereken vergi gelirlerini elde edemeyecek, bu da bir yandan kamunun finansmanında önemli aksamalara sebebiyet verirken, diğer taraftan ekonomide kayıt dışılığa neden olacaktır. İşte bütün bu sebeplerden dolayı vergi denetimi devletler için vazgeçilmez bir unsur olarak karşımıza çıkmaktadır. Burada salt devletin çıkarları söz konusu olmamakta, aynı zamanda kayıt dışı ekonominin önlenmesi boyutuyla da bir yandan vergilemede adalet sağlanırken diğer taraftan da mükellefler için haksız rekabet durumu ortadan kalkmış olmaktadır. Vergi denetiminin önemli amaçları arasında mali amaç, ekonomik amaç ve sosyal amaçlar sayılabilir. Vergi denetimi geniş kapsamı ile gelirle alakalı olarak yapılan tüm denetimlerin bir yansıması olarak karşımıza çıkmakta iken, dar anlamda ise vergi incelemesi kavramı anlaşılmaktadır. Vergi denetim yöntemleri Türkiye'de uygulanan boyutları itibariyle çeşitler göstermekle birlikte nihai amaç kayıtların vergi yasalarına uygunluğunun kontrolü, düzeltilmesi ve doğruluğunun sağlanmasıdır. Yine Amerika Birleşik Devletleri'nde ve Avrupa Ülkeleri'nde bu kriter göz önünde tutulmakla birlikte yöntem olarak bilgisayarlaşma etkisini göstermeye başlamıştır. Dijital teknolojinin yaygınlaşması ile beraber Bilgisayar Destekli Vergi Denetimine yönelik vergi mevzuatımızda ve diğer ilgili mevzuatlarda altyapı çalışmaları yapılmış, idari ve teknik konularda ise Gelir İdaresi Başkanlığımız birçok proje geliştirmiştir. Elektronik defter ve elektronik belgelerin uygulamaya geçmesi ile birlikte hem mükellefler hem de vergi idaresi açısından büyük kolaylıklar sağlanmış olacaktır. Bu sayede vergi denetimleri bilgisayar yardımı ile gerçekleştirilebilecek ve bu teknolojik kaynaklar sayesinde denetimler hem daha verimli hem de daha etkin olabilecektir.
Türkiye'de kamu harcamaları ve iktisadi büyüme üzerine etkisi

İktisadi büyümenin gerçekleştirilmesi hem ekonominin geliştirilmesi hem de toplumsal refahın arttırılması için çok önemlidir. Bu nedenle iktisadi büyümenin yaratılması için devlete büyük sorumluluklar düşmektedir. Bu tezin amacı da, Türkiye'de kamu harcamalarının iktisadi büyüme üzerine etkilerinin tartışılmasıdır. Bu çerçevede öncelikle iktisadi büyüme kavramı ve büyüme teorileri anlatılmış, daha sonra ise, maliye politikalarının iktisadi büyüme üzerine etkileri tartışılmıştır. Tezin son bölümünde öncelikle, Türkiye'de uygulanan devlet politikaları çerçevesinde kamu harcamalarının ve reel büyümenin gelişimine değinilmiştir. Daha sonra ise, 1950 ? 2007 yılları arasında Türkiye'de kamu harcamalarının kişi başına reel büyüme üzerine etkileri VAR modelleri yardımıyla ölçülmeye çalışılmıştır. Model sonuçlarına göre, Türkiye'de kamu harcamalarının iktisadi büyümenin yaratılmasında yeterince etkili olamadığı ve oluşan pozitif etkinin çok düşük olduğu anlaşılmıştır. Çalışma sonuçlarının biraz daha ayrıntılandırılması amacıyla, devlet tarafından gerçekleştirilen eğitim, sağlık ve savunma harcamalarının iktisadi büyüme üzerine etkilerine de bakılmış, ancak büyüme literatürüne göre gerçekleşmesi beklenen olumlu etkinin gerçekleşmediği görülmüştür. Sonuç olarak, Türkiye'de kamu harcamalarının iktisadi büyümenin gerçekleştirilmesi amacına yeterince iyi hizmet edemediği anlaşılmıştır. Bunun en büyük nedeni olarak ise, yapılan kamu harcamalarının hem nicelik hem de nitelik olarak yetersiz düzeylerde kalmasıdır.
Türkiye'de vergi gelirlerinin arttırılması yönünden vergi incelemesi

Vergi, devletin kamu hizmetlerini yerine getirebilmesi için ihtiyaç duyduğu en önemli finansman kaynağıdır. Günümüzde klasik devlet anlayışının yerini alan sosyal devlet anlayışıyla birlikte artan devlet fonksiyonları kamu harcamalarının artışına neden olmaktadır. Bu da devletin en önemli gelir kaynağı olan vergilerin önemini daha da arttırmaktadır. Çağdaş devletlerde olduğu gibi ülkemizde de vergi sistemi beyan esasına dayanmaktadır. Vergilendirme ile ilgili işlemlerin en iyi mükellefler tarafından bilineceği düşüncesine dayanan bu sistemin başarısı bildirimleringerçeğe uygun olmasına bağlıdır. Mükellefler tarafından yapılan vergibildirimlerinin gerçeği yansıtmaması, mükelleflerin iyi niyetli olmasına rağmen bazen kanunların yeterince anlaşılamaması, unutma ve maddi hata yapılması gibi sebeplerden kaynaklanabilmektedir. Bu aşamada mükelleflerin bildirimlerinin doğruluğunu araştırmak ve sağlamak gerekmektedir. Bu da çok iyi organize edilmiş ve sağlıklı bir işleyişe sahip olan, mükelleflerin vergisel faaliyetlerini araştıran vergi denetim mekanizmasıyla sağlanacaktır. Beyan esasının geçerli olduğu ülkelerdemükelleflerin beyanlarının doğruluğunun araştırılmasında ve kontrolünde en etkili denetim türü ise vergi incelemeleridir. Ülkemizde vergi idaresinin ve dolayısıyla vergi incelemesininetkinliğinin sağlanmasında birçok faktör etkili olmaktadır. Bu faktörler incelendiğinde ortaya çıkan sorunlar sonucu, ülkemizde vergiincelemesinden beklenen yararın sağlandığını söylemek mümkün değildir. Fakat ülkemizde vergi incelemesinden beklenen faydayı sağlamak için birçok yeni çalışmanın da idare tarafından işleme konulduğunu görmekteyiz. Bu da var olan sorunların kısa zamanda çözülerek vergi incelemesindenbeklenen yararın gerçekleşmesine katkıda bulunacaktır. Ülkemizde vergi denetimi üzerinde titizlikle durulmalı ve gereken önemgösterilmelidir. Çalışmamızda devlet fonksiyonlarının yerine getirilmesi, maliye ve ekonomi politikalarının başarısı bakımından oldukça önem taşıyanvergiden, beklenen yararın sağlanabilmesi için denetim sisteminin işleyişi ortaya konulmaya ve var olan sorunlar hakkında öneriler sunulmaya çalışılmıştır.
Gelir Vergisinde dar yükümlülük

Bu tezde, gelir vergisinde dar mükellef olarak adlandırılan Türkiye'de yerleşmiş olmayan gerçek kişilerin vergilendirilmesi ve bu konuda ortaya çıkan sorunlar incelenmiştir. Çalışmada kaynak taraması metodu kullanılmış ve gelir vergisinde daryükümlülük uygulaması alanında, Türkiye'de yerleşik sayılmayacak kişiler ve irtibat bürosu ? işyeri ayrımı konularında belirsizlik ve tereddütlerin bulunduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda ayrıca, gelir vergisinde dar mükellef gerçek kişilerin Türkiye'de kazanç ve irat elde etmelerinin tespitinde, Türkiye'nin taraf olduğu vergianlaşmalarındaki mevcut hükümlerin dikkate alınmasının büyük önem arz ettiği ve yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının yükümlülük durumunun Kanunlarçerçvesinde ele alınmasının verginin yasallığı ilkesine daha paralel olacağı sonucuna ulaşılmıştır.