turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
TÜRKİYE'DE KADIN İSTİHDAMININ EKONOMİK BÜYÜME İÇERİSİNDEKİ YERİ: KADINLARIN EĞİTİM DURUMU İLE İSTİHDAMA KATILIMLARI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN EKONOMETRİK ANALİZİ

Küreselleşen dünyada kadın istihdamı, ülkelerin ekonomik kalkınma ve büyümelerinin gerçekleştirilmesinde büyük önem arz etmektedir. Türkiye'de kadınların ülke ekonomisine katkı sağlayabilmeleri ancak eğitilmeleri ve istihdam edilmeleri ile mümkündür. Bu çalışmada Türkiye'de eğitim durumuna göre istihdam edilen kadınların ekonomik büyüme içerisindeki yerini analiz etmek amacıyla ilk olarak istihdam, kadın istihdamı kavramlarının tanımı yapılmış ve Türkiye'nin istihdam yapısına değinilmiştir. Sonrasında Dünyada ve Türkiye'deki kadın istihdamının tarihsel süreci ve gelişimi detaylı olarak ele alınmıştır. Son olarak, eğitim durumuna göre istihdam edilen kadınlar ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki teorik ve ampirik olarak incelenmiştir. Çalışmada Türkiye Ekonomisi'nin 2003:Q1-2018:Q 4 dönemine ilişkin ekonomik büyüme, ilkokul ve öncesi mezunu kadın istihdam oranı, yüksekokul veya fakülte mezunu kadın istihdam oranı verileri kullanılarak ARDL sınır testi yaklaşımı ve Toda-Yamamoto nedensellik analizi uygulanmıştır. Yapılan ampirik analizler sonucunda, eğitim durumuna göre istihdam edilen kadınlar ile ekonomik büyüme değişkeni arasında uzun dönemli ilişkinin var olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Değişkenler arasındaki nedensellik ilişkisinin tespiti için uygulanan analiz sonucunda, ekonomik büyümeden ilkokul ve öncesi mezuniyet durumuna göre istihdam edilen kadınlar ve yüksekokul veya fakülte bitirme durumuna göre istihdam edilen kadınlara doğru tek yönlü ve pozitif nedensellik ilişkisi tespit edilmiştir. Ekonometrik analiz bulguları genel olarak değerlendirildiğinde, kadınların iş hayatına girmesine engel olan; başta aile içinde olmak üzere toplumun her kesimine yayılan 'ayrımcılık' hastalığının önüne geçilmeli ve cinsiyet eşitliğine önem verilmeli, kadınların eğitilmiş insan gücü olarak istihdama katılımlarının arttırılması gerektiği sonucuna varılabilir.
Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası için yapısal kırılmaları dikkate alan alternatif bir para politika kuralı olarak: Parasal Durum Endeksi tespiti

Para politikası otoritesi olarak önemli bir görev üstlenen merkez bankaları, günümüzde, amaç yönünden olamasa da birçok merkez bankası, araç yönünden bağımsız durumdadır. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası da 2001 yılından bu yana 'fiyat istikrarını sağlamak amacını' gerçekleştirebilmek için kullanacağı araçlar yönünden bağımsız durumdadır. Son zamanlarda merkez bankalarının para politikaları stratejileri ise, gizli politikalar yerine kamuoyu ile paylaşılan açık politikalar şeklinde gerçekleşmektedir. Böylece iktisadi birimler gerçekleşecek politikalara hazırlıklı olarak sürpriz şoklardan daha az etkilenmektedir. Bu açık stratejilerinde duruma göre politikalar değil de Taylor'un (1993) da bahsettiği gibi, politik kurallar şeklinde olması ekonomik performansı iyileştirmede daha etkin olduğu görüşü literatürdeki tartışma konularından birisidir. TCMB ise, 2001 yılında bu yana kısa vadeli faiz oranın temel politika aracı olduğu ve döviz kurunun daha çok piyasa mekanizmasına terk edildiği enflasyon hedeflemesi rejimini uygulamaktadır. Başarılı sonuçlar elde edilse dahi, Türkiye gibi gelişmekte olan ve döviz kurunun etkilerinin bulunduğu ülkeler farklı kurallar kullanması gerektiği görüşü tartışılmaktadır. Taylor kuralının genişletilmiş versiyonlarında döviz kurunu da içeren modeller var olmakla birlikte 'Parasal durum Endeksi ' bu alanda önemli bir model olarak literatürde yer almaktadır. Parasal durum endeksi; faiz oranları yanında döviz kurunun da ayarlandığı kuralı ifade etmektedir. Çalışmada Türkiye için döviz kurlarının hala faiz oranları kadar önemli bir değişken olduğu ve Parasal Durum Endeksinin 2001- 2016 dönemi için yapılan testler sonucunda Türkiye'de para politikası için kullanılabilir bir politik kural olduğu sonucuna varılmıştır.
Trade and economic relations between Turkey and Afghanistan in the post-war era: 2001-2013

Bu çalışma 2001- 2013 yillar arasi Afganistan ve Türkiye arasindaki ticaret ve ekonomik ilişkileri ve Türk yatırımcıları için Afganistan'da yatırım ikliminin geliştirilmesini incelemektedir. Bu çalışma üç bölümden oluşmuştur. Birinci Bölüm'de, 2001 öncesi ve 2001 sonrasında ekonomi ve Afganistan'daki siyasi durum hakkında bilgi verilmekte ve Afganistan'ın temel ekonomik göstergeleri ayrıntılı bir şekilde açıklanmıştır. Ayrıca bu Bölüm'de ülkedeki siyasi gelişmeler ve bu gelişmelerin ekonomik ve sosyal göstergeler üzerindeki etkisi incelenmiş ve Afganistan'ın sosyo-ekonomik kalkınması anlatılmıştır. Bu bağlamda, istihdam durumu, tarım, eğitim, sağlık, kadınların ekonomik güçlenmesi ve Afganistan maden kaynakları açıklanmıştır. İkinci Bölüm'de, Afganistan ve Türkiye'nin ekonomik ilişkileri ele alınmıştır. Bu Bölüm'de, Afganistan ve Türkiye arasındaki ilişkilerin tarihçesi, Afganistan ve Türkiye arasındaki ticari ilişkiler ve fırsatlar ve sorunlar incelenmiştir. Üçüncü Bölüm'de ise Afganistan ve Türkiye arasındaki yatırım fırsatları, Afganistan'da Türk yatırımları, Türk yatırımcıları için Afganistan'da yatırım ikliminin geliştirilmesi, büyük kısıt ve zorluklar ve Afganistan'da yatırım bölgesinin geliştirmesi konuları analiz edilmiştir. Her bölüm altında zorluklar, fırsatlar ve öneriler ayrı ayrı açıklanmış ve değerlendirilmiştir.
Doğu Asya ülkeleri ile Türkiye'nin uyguladıkları dışa açık sanayileşme stratejilerinin karşılaştırması

İkinci Dünya Savaşı sürecinin yarattığı savaş koşullarından farklı etkilerle çıkan dünya ekonomileri uluslararası konjontüre uyum sağlama sürecinde farklı stratejiler ve politikalar uygulamışlardır. 1960 yılı sonrası gelişmekte olan ülkelerin kalkınma yolunda izledikleri sanayileşme stratejileri; ithal ikameci sanayileşme stratejisi ve ihracata dayalı sanayileşme stratejisi şeklinde yaygın olarak uygulanmıştır. Bu süreçte; Doğu Asya ülkelerinin uyguladıkları stratejik dışa açılma politikaları diğer gelişmekte olan ülkelere örnek olması konusunda dikkatle incelemeye değer olmuştur. Dünyanın birçok ülkesinden farklı şekilde; Doğu Asya ülkeleri uluslararası konjoktürün ve kurumların önerdiği dışa açılma politikalarına ters düşecek şekilde sistemli ulusal sanayileşme, teknoloji ve dışa açılma politikalarını yoğun devlet denetimi kontrolünde benimseyerek ve uygulayarak kayda değer bir ekonomik yapısall dönüşüm gerçekleştirmişlerdir. Ortaya çıkan bu başarılı ekonomik dönüşüm diğer gelişmekte olan ülkelere örnek teşkil etmesinin yanında Türkiye ekonomisi için de farklı bir deneyim olarak ortaya çıkmıştır. Ancak Türkiye ekonomisinde; 1960 sonrası gerek ithal ikamesi, gerekse 1980 yılı sonrası dışa açılma yönünde uygulanan ihracata dayalı sanayileşme stratejileri; Doğu Asya ekonomilerinin tersine uluslararası dayatmaların güdümünde kalarak devlet denetim ve kontrolünün tamamen azaltılarak bilinçsiz bir dışa açılma ile sağlanmaya çalışılmıştır. Sonuçta; Türkiye ekonomisi; Doğu Asya ülkelerinin ulaştıkları ekonomik gelişmişlik düzeyinin tersine derinleşen bir ekonomik, teknolojik bağımlılık süreci yaşamıştır. Bu çalışmada seçilen Doğu Asya ülkeleri ile Türkiye'nin içinde bulundukları benzer dünya ekonomik şartlarında ve uyguladıkları benzer stratejilerle başladıkları sanayileşme süreçleri karşılaştırılmıştır. Bu süreçte; özellikle seçilen Doğu Asya ülkeleri ve Türkiye'nin uyguladıkları dışa açık sanayileşme stratejisi uygulamaları ve politikaları karşılaştırılarak, ülkelerin ulaştıkları farklı ekonomik gelişmişlik düzeylerinin nedenleri ve sonuçları ortaya çıkarılmıştır.
1980 yılından sonra Türkiye'de uygulanan tarımsal politikalar ve tarımın ülke ekonomisindeki yeri

Tarım, gerek gelişmiş gerekse gelişmekte olan ülkelerde önemini koruyan ana sektörlerden biridir. Gelişmekte olan ülkeler için kalkınma sürecinde tarım sektörü, vazgeçilmesi mümkün olmayan sektör konumundadır. Bu nedenle hem nüfusun gıda ve besin ihtiyacını karşılaması hem de kalkınmanın itici gücü olması hasebiyle sektör, tarihten günümüze kadar önemini korumuş ve korumaya devam etmektedir. Cumhuriyetin kuruluş yıllarından itibaren tarım sektörü sürekli değişim ve gelişim sürecinde olmuştur. Çalışan nüfusun büyük bir bölümünü bu sektörde istihdam eden Türkiye, 1923- 1929 yılları arasında liberal politikalar izlemiş ve ekonominin gelişmesini özel sektör eliyle gerçekleştirmeye çalışmıştır. Bu döneme damgasını vuran en önemli gelişme 1923 yılında düzenlenen İzmir İktisat Kongresidir. Bu kongrede yıllardır çiftçinin üzerinde ağır bir yük olan Aşar Vergisi kaldırılmış ve üretici rahat bir nefes almıştır. Bunun yanı sıra yabancıların toprak mülkiyeti hakkı kaldırılmış, tarımda vergi muafiyeti sağlanmış, tarımsal kredilerde düzenleme yapılmış ve tarımda makineleşmeyle ilgili önemli kararlar alınmıştır. Tarımda liberal politikalar 1929 Büyük Buhranıyla son bulmuş ve tarımda korumacı politikalar bu tarihten sonra uygulamaya başlanmıştır. 1960'lı yıllarda kalkınma planları çerçevesinde desteklenen ve korunan tarım sektörü 1980'li yıllarda yerini yeniden dışa açık ve liberal politikalara bırakmıştır. Bu dönemde ortaya çıkan uluslararası kuruluşlar özellikte Türkiye gibi gelişmekte olan ülke ekonomilerinde söz sahibi olmuştur. Bu çalışmada Türkiye'de 1980 yıllarından sonra uygulanan tarımsal politikalar üç bölüm halinde ele alınmıştır. Birinci bölümde, tarım sektörünün özellikleri genel hatlarıyla temel makroekonomik göstergeler üzerinde sektörün payı analiz edilmiştir. İkinci bölümde, uluslararası kuruluşların Türkiye tarımı üzerindeki etkileri ele alınmış ve son bölümde de Türkiye'de uygulanan tarımsal destekleme politikaları incelenerek çalışmam sona erdirilmiştir.
Küreselleşme sürecinde bölgesel kalkınma yaklaşımları: Türkiye'de köylere yönelik bir uygulama (1975-2001)

Dünya ekonomisinde II. Dünya Savaşı sonrası yarı sömürge durumundaki ülkelerin bağımsızlıklarını kazanmalarıyla birlikte ülkeler arasındaki gelişmişlik farklılıkları artarak ekonomi biliminde kalkınma ekonomisi alt bilim dalı ve bölgesel gelişmişlik farklılıkları önem kazanmıştır. Sanayi toplumundan bilgi toplumundan geçiş ve küreselleşme süreci kalkınma anlayışının değişmesine neden olmuştur. Küreselleşme ile ulus devletler güçlerini yitirirken ekonomik açıdan bölgeler ve kentler önem kazanmaktadır. Küreselleşme sürecinde yaşanan teknolojik gelişmeler, bilgi üretimi ve bölgesel yenilikler ile bölgesel kalkınma yaklaşımları ve politikalarında değişimler yaşanmıştır. Yalnızca bölgelerin gelişmişlik farklarının azaltılmasıyla sınırlı kalmayarak ülkenin kalkınmasına ve rekabet gücü artışı sağlama amacıyla her bölge için farklı bölgesel politikalar üretilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde küreselleşme ile yaşanan yapısall değişimle sanayi toplumundan bilgi toplumuna geçiş incelenmiş, bölgesel kalkınmanın dinamikleri açıklanmıştır. İkinci bölümde geleneksel ve yeni bölgesel kalkınma yaklaşımları incelenmiştir. Üçüncü bölümde Türkiye'de izlenen bölgesel kalkınma politikaları ve gerçekleştirilen projeler açıklanmış olup bölgesel kalkınmada etkili bir araç olan kalkınma ajanslarının rolü incelenmiştir. Türkiye'de bölgesel kalkınma sürecinde uygulanan temel politika araçlarından biri de göreli olarak daha az gelişmiş illerden oluşan Kalkınmada Öncekli Yörelerdir. Çalışmanın uygulama bölümünde ise Türkiye'de bölgesel gelişmişlik farklılıklarının iller ve KÖY'ler düzeyinde yakınsama teorisi çerçevesinde analizi gerçekleştirilmiştir.
Turizm sektörünün ekonomik büyümeye etkisi: Türkiye örneği

Bu tezde 2003 yılı 1. Çeyreğinden 2017 yılı 3. Çeyreğine kadar gerçekleşen dönemde Türkiye'de turizm sektörünün ekonomi üzerinde etkileri incelenmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde; turizm sektörünün tanımı, ülke ekonomileri içerisindeki yeri ve önemi, dünya üzerindeki tarihsel gelişimi, ülke ekonomileri üzerindeki olumlu ve olumsuz etkileri ve bununla birlikte turizm sektörünün Dünya'da geleceğine dair beklentilere yer verilmektedir. İkinci bölümde; Dünya'da ve Türkiye ekonomisi içerisinde turizm sektörüne dair temel göstergeler yer almaktadır. Üçüncü bölümde ise literatür özeti, veri seti ve değişkenler, yöntem ve model, elde edilen analiz sonuçları ve analiz sonuçlarının değerlendirilmesi yer almaktadır. Çalışmanın amacı ilgili yıllarda turizm sektörünün ekonomi üzerindeki etkilerinin tespit edilmesidir. Çalışmada yapısall kırılmaları dikkate alan Gregory-Hansen eşbütünleşme yöntemi ve Toda-Yamamoto Nedensellik Analizi kullanılarak analiz gerçekleştirilmiştir. Yapılan eşbütünleşme testi sonucunda %5 ve %10'da eşbütünleşik ilişkinin bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca yapılan nedensellik testinde gayri safi yurtiçi hasıladan turizm harcamalarına ve döviz kurundan turizm harcamalarına doğru tek yönlü nedensellik ilişkisi bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Individual cost, benefit and efficiency of manipulation: A comparative study of social choice correspondences

Bu çalışmada, hesaplama yöntemleri kullanılarak, bazı sosyal seçim kurallarının manipüle edilebilirlik dereceleri üzerinde çalışılmaktadır. Lexicographic, Max-Min ve Expected-Ranking olmak üzere üç tane genişleme kuralı altında, Borda kuralı, Uncovered Set, Top-Set ve Copeland kuralı olmak üzere dört tane sosyal seçim kuralı incelenmektedir. Sosyal seçim kurallarının manipüle edilebilirlik derecesi üç farklı yaklaşımla hesaplanmaktadır; manipülasyon maliyeti, manipülasyon getirisi ve manipülasyon verimliliği. Tam değer kümesi ve hiçbir şekilde sınırlandırılmamış sosyal seçim kuralları üzerine çalışıldığından, bu büyüklükteki hesapların yapılabilmesi için bilgisayarlar kullanılmıştır. Bu amaç içinde, JAVA programlama dilinde özel yazılımlar geliştirilmiştir.
Dış ticaret esneklikleri Türkiye ithalat talebinin gelir ve fiyat esneklikleri üzerine ekonometrik bir analiz

Jüri : Doç. Dr. Erol ÇAKMAK Bir ülke ekonomisinin en önemli göstergelerinden biri olan dış ödemeler bilançosu, o ülkenin doğrudan doğruya dış ekonomik ilişkilerini yansıtır. Diğer yandan., dış ödemeler bilançosundaki açık ve fazlalıklar ülke ekonomisinin hemen hemen her yönü üzerinde çok önemli etkiler doğurur. Bu dengesizliklerin giderilmesi amacıyla hükümetler, döviz kuru ayarlaması yoluna giderler. Döviz kuru ayarlamaları ithalat ve ih-acat hacmini etkileyecektir. Ancak, bu etkinin büyüklüğü ithalat ve ihracat talep esnekliklerine bağlıdır. Bu master tezi, dış dengesizliklerin giderilmesi konusunda, ithalat ve ihracat esneMilderinin uluslararası iktisat teorisindeki yerinin ve öneminin tayin edilmesinin yanında, esnekliklerin dışa açıklık ve ithal ikameci sanayileşme stratejisi üzerindeki etkilerinin ampirik olarak analiz edilmesini hedeflemektedir. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, esnekliklerin iktisat teorisindeki önemi, ödemeler-bilançosu esneklik ilişkisi, ekonomik büyüme ve gelişmişlik dereceleri ile esneklik arasındaki ilişkiler incelenmiştir. İkinci bölüm, bu konu ile ilgili olarak gerçekleştirilen teorik ve uygulamalı literatürün analitik bir incelemesine ayrılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde, Türkiye ithalat talebinin fiyat ve gelir esnekliklerini tahmin etmek için, zaman serisi verileri ile birim kök testleri ve sıradan en küçük kareler regresyonu yapılmıştır.
Elektronik ödeme yöntemleri ve troy kartının Ankara ilinde farkındalık analizi

Türkiye'de elektronik ticaretin önemi artmaktadır. Geleneksel ticaret yöntemlerinden farklı olarak ilerleme gösteren elektronik ticaret, internetin yaygınlaşmasıyla daha yaygın kullanım alanına sahip olmuştur. Zaman, mekan, sınırların olmadığı bir ortamda dijital olarak yapılan alışverişlerde ödeme yöntemleri de önemli hale gelmiştir. Çalışmanın konusunu Türkiye'nin yerli ve milli ödeme yöntemi olan Troy Uygulamasının Ankara İlinde Farkındalık Analizi oluşturmaktadır. Çalışmanın verileri ise Ankara İlinde bulunan 396 katılımcıya anket yöntemi uygulanarak elde edilmiştir. Çalışma Troy yönteminin bilinirliğinin araştırılması ve ödeme yöntemleri konusunda farkındalık oluşturulmasını hedeflemektedir. Çalışmanın anket verileri SPSS 22 programıyla sonuçlandırılmış olup anketin birinci ve dördüncü bölümü arasında anlamlı farklılıklar elde edilmiştir. Bu anlamlı farklılıklar anketin birinci bölümü olan demografik sorular ile anketin dördüncü bölümü olan davranışlar sorusu arasında elde edilmiştir. Çalışma sonunda elde edilen bulgular değerlendirilerek önerilerde bulunulmuştur.
Sağlık ve eğitim hizmetleri ile ekonomik büyüme ilişkisi: OECD ülkeleri uygulaması

Bu çalışma, Türkiye ve OECD ülkeleri için 1995- 2013 yıllık verilerini kullanarak, sağlık harcamaları, eğitim harcamaları ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkileri panel veri analiziyle test etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada sağlık harcamaları, eğitim harcamaları ve ekonomik büyüme değişkenlerinin birbirleri ile ilişkisine yönelik üç model kurulmuş ve bu modeller dört aşamalı ekonometrik yöntemle araştırılmıştır. İlk aşamada değişkenlerin durağanlık analizi Levin Lin Chu, Hadri, Breitung, Im Pesaran Shin, Fisher ADF ve Fisher PP birim kök testleri ile yapılmıştır. Uygulanan altı birim kök testinden beşi, değişkenlerin düzey değerlerde birim kök içerdiğini, birinci farkları alındığında ise %1 önem seviyesinde durağan olduklarını göstermektedir. İkinci aşamada değişkenler arasındaki uzun dönemli ilişkilerin varlığı Pedroni panel koentegrasyon testi ve Kao panel koentegrasyon testiyle araştırılmıştır. Her iki koentegrasyon testi %5 önem düzeyinde, kurulan üç model için değişkenler arasında uzun dönemli koentegre ilişkinin olduğunu tespit edilmiştir. Üçüncü aşamada, değişkenler arasındaki nedensellik ilişkileri Dumitrescu-Hurlin panel nedensellik testiyle incelenmiştir. Nedensellik testi sonucuna göre sağlık harcamaları, eğitim harcamaları ve ekonomik büyüme değişkenleri arasında %5 önem seviyesinde çift yönlü nedensellik ilişkileri tespit edilmiştir. Dördüncü aşamada, hem panel bazında hem de ülkeler bazında, kurulan üç model için değişkenler arasındaki uzun dönemli katsayılar Tam Düzeltilmiş En Küçük Kareler yöntemi ve Dinamik En Küçük Kareler yöntemiyle tahmin edilmiştir. FMOLS ve DOLS panel bazında değerlendirildiğinde sağlık harcamaları, eğitim harcamaları ve ekonomik büyüme birbirini pozitif yönde etkilemektedir.
Bütçede mali disiplinin sağlanması: uluslararası mali kuruluşlarla yürütülen çalışmaların değerlendirilmesi

Gelismis ve gelismekte olan ülkelerin en büyük problemlerinden biri olan mali disiplinsizlik, artan ihtiyaçlar ve degisen dünyanın ekonomik ve mali yapısı üzerinde daha çok ve dikkatle durulması gereken bir konu haline gelmistir. Mali disiplinin saglanmasına bağlı olarak borçlanmaya yönelimin azaltılması, harcamalarda etkin hareket edilmesi gibi önlemler almaya yönelik çalısmalar, son dönemlerde agırlık kazanmaya baslamıstır. Ülkelerin artan ihtiyaçlara yönelik harcamalarını arttırması, temeldefinansman sağlam aya bağlı olmakta ise de, geçmişsten günümüze finansmandiger bir deyisle harcama yapılabilmesi için gerekli olan gelir göz ardı edilmistirya da gelir yetersiz kalmıstır. Bu durumda yeni gelir kaynakları arayısınagidilmistir. Emisyon, vergi gelirlerinin arttırılması ya da borçlanma yollarıylagelir saglanmaya çalısılmıstır. Vergi gelirlerinin arttırılması politik ve siyasi etkenlere takıldıgından etkin bir yöntem olmamıstır. Emisyon enflasyona yolaçacagı için tercih edilmesi riskli bir yöntem olmustur. Bu durumda borçlanmakaçınılmaz bir gelir kaynagı olarak görülmüstür. Ancak borçlanmanın da olumsuz etkileri zaman içinde olusmaktadır. Yasanılan ekonomik krizlerin temelinde yatan, mali disiplinsizliktenkaynaklanan sorunlardır. Ülkeler bunalımlı dönemlerden çıkmak için uluslararası mali kuruluslarla isbirligi içinde çalısarak, mali yardımlar sayesinde ekonomilerini düzeltmeye çalısmıslardır. Ancak bir süre sonra, ülkelerin birçogu harcama, borçlanma ve kriz üçgeni içinde kalmıslardır. Bunun nedeni borçlanmanın bir süre sonra yeni bir borçlanmayı gerektirmesiolmustur. Bu kısır döngüden kurtulmak için son yıllarda ülkeler daha da bilinçli hale gelerek mali disiplin kavramı üzerine daha çok egilmisler ve bu yönde çalısmalar yürütmeye baslamıslardır.
1980 sonrası Türkiye'de büyüme ve istihdam politikaları

Yüksek Lisans Tez Özü 1980 Sonrası Türkiye'de Büyüme Ve İstihdam Politikaları Süleyman ÖZTÜRK İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aralık 1998 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Sevgi GEREK Az gelişmiş ülkeler için en önemli gelişme göstergesi, ekonomik büyüme oranıdır. Söz konusu ülkelerde büyüme oranının istikran, niteliği ve niceliğinin yerine büyüme oranındaki artış önemsenmekte ve bu artış diğer ekonomik problemlerin önüne bir perde gibi gerilmektedir. Ülkemizde 1980 sonrası uygulanan dışa açık büyüme modeliyle birlikte büyüme oranı, 1980 öncesine göre nispeten istikrarsız bir seyir izlemiştir. 1980 sonrası elde edilen büyüme oranlan daha çok, 1980 öncesi yatınmlara ve verimlilik artışlanna bağlı kalmıştır. Dolayısıyla, gerçekleşen büyüme oranlan, istihdam oranlan üzerinde beklenen etkiyi göstermemiştir. 1980 sonrası dönem içerisinde, işsizlik oranlannı azaltmaya yönelik bilinçli bir istihdam politikası izlenmemiştir. Bunun temelinde, hızlı bir biçimde artan ekonomik büyümenin, istihdam sorununu kendiliğinden çözeceği varsayımı yatmaktadır. Bu varsayım, istihdam oranlannın değeri sonucunda güvenirliliğini yitirmiştir. Bu da, sadece büyüme oranlanndaki artışlarla, hedeflenen istihdam oranlanna ulaşılamayacağını göstermektedir.
Türkiye ekonomisinde cari işlemler açığı dinamiklerinin tarihsel perspektiften analizi

Literatürde tartışılan önemli konulardan biri ekonomik büyümenin ve finans hesaplarının cari açığın sürdürülebilirliği üzerinde etkisinin olup olmadığı ile sürekli cari açık veren bir ülkenin belli bir süre sonra borçlarını ödeyemez duruma gelebileceği ve bundan dolayı ekonominin tehlikeye girebileceği yorumlarıdır. Türkiye için de benzer bir durumun olup olmadığını araştırmak için, bu çalışmada cari açığın sürdürülebilirliği 'yurtiçi ekonomik yaklaşım' ve 'uluslararası finans yaklaşımı' kapsamında ele alınmıştır. Bu kapsamda 1992Q1-2017Q 3 dönemleri arası çeyreklik veriler kullanılarak vektör otoregresyon modelinden elde edilen tarihsel ayrıştırma yöntemi kullanılmıştır. Değişkenlerin cari işlemler üzerindeki etkisini ölçmek için diğer modellerden farklı olarak bu modelde bütün değişkenlere her dönem pozitif bir şok verilmiştir. Sonuç olarak, 'yurtiçi ekonomik yaklaşım' ve 'uluslararası finans yaklaşımı' kapsamında ele alınan değişkenlerin cari açığın sürdürülebilirliği üzerinde sürekli bir iyileştirici etkiye sahip olmadıkları tahmini yapılmıştır. Özellikle 1994-1999- 2001 ekonomik kriz ile 2008 küresel finansal kriz sonrası dönemlerde bu etkinin ortadan kaybolduğu görülmüştür. Değişkenlerin cari işlemler üzerinde iş çevrimi özelliği taşıdığı söylenebilir. Bu durum Türkiye ekonomisinde oynaklığın ve belirsizliğin yüksek olduğunu aynı zamanda finansal kırılganlığın arttığını göstermektedir.