turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
2012 sonrası Mısır'daki anayasa çalışmaları ve referandum süreci

Bu çalışmanın temel amacı Mısır'da 2012 yılı sonrasında gerçekleşen anayasa yapım süreçlerini, bu süreçlere zemin hazırlayan tarihi olayları, ülke iktidarına etkili olan egemen grupların bu anayasa çalışmalarındaki rollerini, sonuca etkilerini ve en nihayetinde ortaya çıkan anayasal düzenlemelerin hususiyet arz ettiği ölçüde evrensel hukuk ilkeleri ışığında mevcut ve eski metinler ile mukayese etmek sureti ile değerlendirmesini yapmak olarak belirlenmiştir. Bu kapsamda Mısır'da egemen olan Selefi ve İhvan hareketini anlamaya çalışarak bu anayasal süreçte kendilerini nasıl konumlandırdıklarını tespite çalışıp getirilmek istenen düzenlemelerin mevcut ve gelecekteki iktidar taleplerini ne ölçüde karşıladığı, söz konusu grupların iktidarın paylaştırılması anlamına gelen yeni anayasanın yapım sürecinde beklentileri dışında hukukun üstünlüğü, kuvvetler ayrılığı, temel hak ve özgürlüklerin korunması gibi evrensel kriterlere ne kadar sadık kaldıklarını gözlemlemeye çalışmak gerekmiştir. Arap Baharı ile başlayan ve Ortadoğu'da birçok diktatöryal yönetimin iktidarını kaybetmesi ile sonuçlanan süreçte Mısır'da da otuz yıllık iktidar sahibi Hüsnü Mübarek'in daha fazla sivil itaatsizlik gösterilerine dayanamayarak 11.02. 2011 tarihinde istifası ile sonuçlanmış olup yerine seçilen Cumhurbaşkanı Muhammed Mursi tarafından bir an evvel sivil siyasetin önünün açılması amacı ile yapımına başlanılan 2012 Anayasası hiç uygulanma imkanı bulmaksızın 30.07. 2013 tarihli darbe süreci ile kadük kalmış olup darbeci kadrolar tarafından hazırlanması talimatı verilen ve halkoyuna sunulmasına rağmen çok az bir katılımla ve fakat yüksek oranda evet oyu ile kabul gören 2014 Anayasası'nın sivilleşme ve demokratikleşmeden çok askeri vesayeti ve eski rejimin kalıntılarının yoğun bir şekilde kümelendiği kurumları güçlendirmeyi hedeflemiş ve toplumsal destekten yoksun bir şekilde yürürlüğe girdiği için 25 Ocak 2011'de başlayan devrim sürecinin ciddi yara almasına neden olmuştur. Sadece Müslüman Kardeşler değil onların dışında diğer bazı gruplar da anayasa yazım sürecinde dışlanmış; anayasa taslağı darbe yönetimi tarafından belirlenen ve toplumun belli kesimleri dikkate alınarak hazırlanmıştır. Bu hali ile anayasanın yukarıda bahsi geçen evrensel kriterleri karşılamadığı gibi kısa vadede ülke yönetiminin sivilleşmesini sağlamasının da mümkün görülmediğini söyleyebiliriz
Türkiye'nin petrol politikası

Bu çalışma Türkiye'nin Petrol Politikası üzerine kurulmuştur. Petroldenyoksun Türkiye bu yüzden yıllardan beri eziyet çekmiş ve yoksun olduğu bu kaynak için dışarıdan pahalıya ithal ederek yüksek miktarlarda dolar ödemek zorunda kalmıştır. Meydana gelen ekonomik krizlerin Türkiye'yi nasılsarstığına da değinilen konuda petrolün devletlerin ekonomisini ve politikasınıolumsuz yönde etkilediği gösterilmiştir. Çalışmanın başında petrolün tarihçesi ve önemine değindikten sonra Osmanlı topraklarındaki petrol kargaşası anlatılmıştır. Daha sonraları aynıkargaşa Türkiye'ye yakın bölgelerde başlamıştır. Bahsi geçen bölge Hazarhavzasından ibarettir. SSCB'nin çökmesiyle bölgedeki petrol ve doğal gaz rezervlerini ele geçirmek için yeni bir Petrol Savaşı başlamıştır. Konudapetrolün dışında bölge kaynaklarının dünya pazarlarına çıkarılabilmesi için taşınması sorununa değinilerek alternatif olarak önerilen projelerle birlikteprojelerin gerçekleşmesi için büyük devletlerin politikaları da incelenmiştir. Başlatılan girişimlerin ardından bölgedeki petrol ve doğal gazınTürkiye üzerinden dünya pazarlarına taşınması ve bu sürede bölgedebaşlatılan yeni bir soğuk savaşın başladığı anlatılmaktadır. GerçekleştirilenBTC HPBH projesinin Türkiye'ye ek getirilerine de değinilmiş ve bunların Türkiye için hangi yönde alternatif getirileri olacağı belirtilmiştir. Gerçekten de petrol ve son dönemlerde kullanım alanı artan doğal gazTürkiye için en önemli enerji kaynaklarından birisidir. Petrol ve doğal gazlabirlikte bölgeden geçecek olan boru hatları: Türkiye için politik, stratejik, ekonomik çıkarların dışında bölgede lider devlet olma, bölgedeki önemini arttırmak ve dünya devletleriyle birlikte dünya politikasına yön vermek için en önemli alternatiflerdir. Aynı zamanda yüzyıllardan beri petrol yüzünden çıkansavaşlara artık bir son verilmesi için bu kozu dünyada petrol için barışsembolü olarak kullanacaktır. Çünkü hattın gelişimi süresince herhangi bir olumsuz gelişme gerçekleşmemiş veya herhangi bir savaş söz konusu olmamıştır. Barışçıl bir şekilde geliştiği için petrol alanında barışın da sembolü olacaktır.
Kalkınmaya yönelik devleti politikalarının seçılmış ülke örnekleriyle analizi

Kalkınmacı devlet anlayışı, teorik bir zemin oluşturmasının yanı sıra özellikle Doğu ve Güney Asya'daki bazı ülkelerin spesifik bir zaman dilimindeki ekonomi politiği üzerine açıklamalar getirmektedir. Teorik inşa açısından, kalkınmacı devletlerin ana fikri, devletin kalkınma süreçlerinde önemli bir rol oynaması ve ekonomiye devlet müdahalesinin iktisadi büyümeyi desteklemesidir. Bu nedenle, ekonomik kalkınma konusunda piyasaya dayalı reform ve minimal devlet önermeleri olan neo-liberal anlayışa karşıdır. Kalkınmacı devletler, kalkınma ekonomisinde var olan neo-klasik fikir birliğine karşı bir alternatif olarak ortaya çıkmıştır. Yaygın iktisadi modellerin bu tür unsurlarına sahip olmadan ve kurumsal yapının engellerine maruz kalmadan, kalkınmacı devletler, dünya genelinde etkileyici bir şekilde büyüme rekoru kırmışlardır. Bu çalışma, seçili dört ülke olan Japonya, Güney Kore, Mauritius ve Etiyopya nın kalkınmacı devlet yolunda ne gibi mesafe kat ettiklerini keşfetmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmanın araştırma sorunsalına, ağırlıklı olarak araştırma metodolojisinin nitel analizi ile yaklaşılmıştır. Tez, buna ek olarak, çalışmada incelenen dört ülkenin başarısını vurgulayan ekonomik ve sosyal göstergelere ilişkin nicel olarak desteklenmiş ampirik verilere sahiptir.
İslamcı hareketlerin Mısır siyasetindeki yeri: Müslüman Kardeşler örneği

1970'lerden itibaren İslamcı hareketler, başta Mısır olmak üzere, birçok Ortadoğu ülkesinin en etkili siyasal hareketleri haline gelmiştir. İslamcı hareketlerin bu yükselişi üzerine yapılan değerlendirmeler ana hatları ile iki teorik yaklaşım çerçevesinde ortaya çıkmıştır: 'kültürcü yaklaşım' ve 'ekonomi politik yaklaşım'. Kültürcü yaklaşım bu yükselişi Müslümanların dini değerleri ve kültür özellikleri ile açıklamaya çalışırken, ekonomi politik yaklaşım maddi değişkenler ve sınıf analizinin üzerinde durmuştur. Bu yaklaşımlara karşı alternatif bir bakış açısı öneren bu çalışma, İslamcı hareketlerin Mısır siyasetindeki gücünü ve bu gücün kaynağını Müslüman Kardeşler örneği üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. 1928 yılında Hasan el-Benna tarafından kurulan Müslüman Kardeşlerin geçirdiği tarihsel tecrübe göz ardı edilmeden, ideolojisi, örgütlenmesi ve rejimle olan ilişkisinde belirgin bir hareket tarzı ortaya koyduğu - 1981'deki Sedat suikastı ile başlayan ve Arap Baharı ile sona eren - 30 yıllık Hüsnü Mübarek dönemine odaklanılmıştır. Tarihsel dönemler arasında karşılaştırmalara olanak sağlaması ile teori ve tarih arasında ilişki kurulmasına izin vermesi nedeniyle çalışmanın yöntemi karşılaştırmalı tarihsel analiz olarak belirlenmiştir. Bu çerçevede, giriş bölümünün ardından ikinci bölüme siyasal hareketler literatürü taranarak başlanmış, İslamcılığın kökeni ve post-kolonyal dönemdeki yükselişi ile devam edilmiştir. Bu bölümde ayrıca kültürcü ve ekonomi politik yaklaşımlara karşı İslamcıların örgütlenme stratejisine odaklanan alternatif bir bakış açısı önerilmiştir. Üçüncü bölümde, Müslüman Kardeşlerin Arap Baharına kadarki tarihsel tecrübesi ile Mısır'da ortaya çıkan diğer İslamcı hareket ve gruplar incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise, bir siyasal hareket olarak Müslüman Kardeşlerin özellikleri, Mısır dışındaki ulus-ötesi etkisi ve Mübarek rejimi ile olan ilişkisi tartışılmıştır. Müslüman Kardeşlerin Mısır siyasetindeki yeri ve öneminin analizi ile çalışma tamamlanmıştır.
Marx ve Jakobenler

Bu tez Karl Marx'ın Büyük Fransız Devrimi'nin Jakoben kesitine bakışının tüm yönlerini ortaya koymayı amaçlamakta ve Marx'ın Jakobenlere bakışının bütünlüğünün yakalanabilmesi için bir yöntem önermektedir. Bu çalışma kapsamında, Genç Marx'taki Jakobenlik düşüncesinin aşamaları, tarihsel materyalizmin yönteminin ve temel önermelerinin şekillenmesi ile Jakoben Cumhuriyet'e yüklenen anlam, Friedrich Engels'le birlikte geliştirilen bu bakışın siyasal teorideki karşılığı, 1848 Jakobenlerinin teori ve pratiklerinin yorumlanışı ve Marx'ın Jakobenlerden esas olarak neyi miras aldığı değerlendirilmektedir. Bu çerçevede, Marx'ın Jakobenlik yaklaşımında ilk bakışta vektörlerinin birbirini kestiği izlenimini veren farklı soyutluk düzlemlerinin söz konusu olduğu ortaya konmaktadır. Buna göre Marx'ın Jakobenlere bakarken en başta temel bir ayrıma gittiği öne sürülmüştür: Teori ve pratik. Erdem Cumhuriyeti, bir diğer deyişle halk egemenliği ideali şeklinde özetlenebilecek olan Jakoben programın ve teorinin, Marx'a göre insanlığı evrensel kurtuluşa götüremeyeceği ve bu yönüyle vadesi bitmiş olduğu değerlendirmesine varılmıştır. Tezde, Jakoben iktidar pratiğinin Marx için hiçbir devrimin çekiminden çıkamayacağı bir siyaset hazinesi olduğu, Marx'ın 1793 -94'ü kendi tarihselliğini aşan bir deney olarak gördüğü ve sahiplendiği ortaya konmuştur.
Türk siyasi tarihinde milliyetçi-muhafazakarlık ve Aydınlar Ocağı

Bu çalışma, Türk siyasi tarihinde önemli etkileri bulunan milliyetçi-muhafazakar ideolojinin oluşum seyrini ve bu ideolojinin Aydınlar Ocağı ile siyasi düzlemde zirveye ulaşan etkinliğini incelemeyi amaçlamaktadır. Türkiye'nin siyasi tarihine bakıldığında merkez sağ iktidarların popülist politikalarının ve bu politikaların beslendiği milliyetçi-muhafazakar entelektüel kaynakların son çeyrek asırdır etkin bir aktör olduğu görülmektedir. Bu çalışma genelinde inceleneceği gibi, milliyetçi muhafazakar ideolojinin her ne kadar Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerine kadar uzanan bir oluşum süreci mevcut olsa da siyaseten etkinliğinin 1950'li yıllarda başladığı ve bu dönemden sonra benimsediği merkez sağ iktidarların ideolojik yol göstericiliğini yapma hedefi doğrultusunda asıl çalışmalarına başladığı ifade edilebilir. Aydınlar Ocağı, 14 Mayıs 1970'te kurulduktan sonra düzenlediği seminer, konferans ve kongrelerle dönemin sağ görüşlü aydınlarını bir araya getirmiş ve milliyetçi-muhafazakar geleneğin Türk siyasi hayatında en önemli etkilerde bulunanentelektüel örgütlenmesi olmuştur. Ocağın gerçekleştirdiği faaliyetler, Türk-İslam Sentezi fikriyatının 1980 sonrası gerek anayasal düzenlemeler ile gerekse ocak üyelerinin devlet kadrolarında aldıkları önemli görevlerle birlikte siyasal ve toplumsal düzleme eklemlenmesini sağlamış, Türk siyasi hayatında uzun vadeli olacak önemli izler bırakmıştır.
Halifelik kurumu ekseninde Osmanlı'da siyasi ve dini otorite

İslam tarihi boyunca halifelik bir yönetim tarzı olarak benimsendiğinden, İslam devletleri tarafından hem dini hem de siyasi bir yetki olarak kullanılmıştır. Bu miras İslam Peygamberi ve Hulefa-i Raşidin dönemlerinden kalmıştır. Çünkü, onlar barış zamanında hem dini lider hem de siyasi lider, savaş zamanında da başkomutan görevlerini üstleniyorlardı. Emevi ve Abbasi dönemlerinde saltanata dönüşen hilafet makamı Memlükler döneminde sembolik bir görüntü sergilemiştir. Osmanlı Devleti'nde hilafet makamının Memlükler'den alınması idari ve siyasi açısından bir dönüm noktasıdır. Halifeliğin alınmasından sonra Osmanlı İmparatorluğu'nda yönetim anlayışı ve siyasi iktidara meşruiyet sağlayan kavramlar önemli bir değişime uğramıştır. Böylece halifelik kurumu, Osmanlı'da dini ve siyasi otoriteyi önemli ölçüde etkilemiştir. Hukuk sistemi büyük ölçüde İslam Hukuku temeline dayanan Osmanlı'da hilafet ile birlikte siyasi iktidarın meşruiyet zemini daha da güçlendirilmiştir.
Reflections on the relationship between political theory and political practice: Assessing realist challenge to liberal-normative political theory

Bu tez siyaset kuramlarının pratik siyaset için değerine ilişkin bir sorgulamadır. Özellikle, siyaset kuramları ile siyasal pratikler arasındaki ilişkiyi nasıl anlamamız gerektiği sorusu üzerine yoğunlaşmaktadır. Bunu realizm ve moralizm olarak adlandırılan akımlar arasındaki tartışmaya odaklanarak yapmaktadır. Son yıllarda popülerliği artan realizm akımı, siyaset teorisinde egemen olan liberal, normatif ana akımın siyaset teorisi ve siyasal pratik arasındaki ilişkiyi ahlak alanının siyasala olan üstünlüğü üzerinde temellendiren anlayışına karşı çıkmaktadır. Bu tez kapsamında, siyasalın ahlaki kategoriler ile anlaşılmasının etkileri bu anlayışın temsilcilerinden John Rawls üzerinden irdelenmektedir. Rawls'un yapıtlarının detaylı okuması üzerinden, buna yöneltilen eleştiriler yoluyla, realizm akımının yol gösterici genel ilkeleri ortaya konulmaktadır. Bu sayede ortaya çıkan resim realist akımın aslında çok çeşitli 'ahlak dışı' pozisyonları barındıran heterojen bir yapısı olduğunu göstermektedir. Tümü realizm adıyla anılan bu pozisyonların liberal, normatif siyaset teorisine getirdikleri eleştiriler birbirinden farklıdır. Pozisyonların kimisi realizm adı ile bağdaştırılmalarına rağmen, siyasal analizlerinde ahlaki kategorilere başvurmaktadır. Bu da realist akımın eleştirel gücünün ehlileştirilmesine neden olmaktadır. Bunun nedeni, bu pozisyonların siyaset teorisinin siyasi pratik için yol gösterici olabilmesi için normatif olması gerekliliğindeki ısrarlarından kaynaklanmaktadır. Bu ısrarın yersiz olduğunu göstermek ve realizmin dönüştürücü eleştirel potansiyelini teslim etmek amacıyla tez kapsamında realist akımın en önemli temsilcilerinden John Dunn ve Raymond Geuss'un realist literatüre katkıları ayrıntılı bir şekilde tartışılmaktadır. John Dunn'ın şüpheci ve Raymond Geuss'un eleştirel aktivist realizmi siyaset teorisinin normatif taahhütler altına girmeden siyaset pratiğine yol gösterici olabileceğini kanıtlamaktadır. Bu da, esasen, liberal, normatif siyaset teorisinin siyaset teorisi ile siyaset pratiği arasındaki ilişki kavramsallaştırmasına güçlü bir alternatif teori ve pratik ilişkilendirmesi oluşturmaktadır.
Revolution and hegemony: Civil society and the state in Tunisia (2010-2019)

Tunus'ta 2010 sonunda ortaya çıkan halk ayaklanması ülke ve bölge çapında siyasal ve toplumsal sonuçlar doğurmuştur. Ayaklanmalar diğer bölge ülkelerinde kaos, iç savaş ve askeri darbe ile sonuçlanırken, Tunus'ta 23 yıldır ülkeyi otoriter yöntemlerle yöneten Zeynel Abidin Bin Ali devrilmiş ve sonrasında demokratik seçimler gerçekleştirilerek yeni anayasa meclis tarafından kabul edilmiştir. Bu süreçte Tunus, demokratikleşme literatüründeki demokratik geçiş bağlamında tek başarılı ülke olarak görülmüştür. Tunus'un güçlü bir sivil topluma sahip olduğu ve bu sayede başarılı bir demokratikleşme süreci gerçekleştirebildiği değerlendirmesi yapılmıştır. Bu tez, bu değerlendirmeye karşı çıkarak Tunus'taki devrim sonrası süreci Gramsci'nin sivil toplum teorisiyle açıklamaktadır. Buna göre, sivil toplum devletin bir parçası olarak egemen sınıfın hegemonyası lehine rıza üreten ideolojik, entelektüel ve kültürel aygıtların toplamı olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda tez, Bin Ali sonrası süreçte Tunus ulusal kimliğini ifade eden tunisianite düşüncesi ve Burgibacı modernleşme anlayışının devrimsel kopuşu engelleme ve bağımsızlıktan beri ülkeyi yöneten egemen sınıfın hegemonyasını sürdürme işlevi gördüğü savunulmaktadır.
Political economy of agricultural protectionism in the EU and US

Dünya Ticaret Örgütü Uruguay Turu görüşmelerine kadar olan süreçte tarımuluslararası ticaret görüşmeleri kapsamında istisnai bir konu olmuştur. Fakat Uruguay Turu sonucunda tarım sektörü Dünya Ticaret Örgütü'nün çok taraflı ticaret anlaşmaları çerçevesinde düzenlenmiştir. Bu anlaşmayı destekleyen kesimler, anlaşmanın uluslararası tarım ticaretinin liberalleşmesi için gereken reformları gerçekleştireceğinisavundular, fakat anlaşmanın uygulanma sürecinde bunun söz konusu olmadığı anlaşıldı. Aksine, dünya marketlerindeki korumacı politikalar devam etti çünkü anlaşmanıniçerdiği boşluklar sayesinde DTÖ üyeleri tarımsal desteklerini sürdürmelerine ve tarımsal ürünlerin piyasalarına girişini kısıtlamalarına rağmen anlaşmadan doğan yükümlülüklerini yerine getirdiklerini savundular. Bu anlamda, dünya tarımticaretindeki iki önemli aktörün, Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri'nin tarım politikaları kritik bir önem taşıyor, çünkü AB ve ABD, DTÖ müzakerelerinde ve anlaşmanın son halini aldığı süreçte etkili olan en önemli üyelerdi. Bu nedenle, bentezimde AB ve ABD'nin neden ve hangi şekilde tarım sektörlerini koruduklarını Robert Putnam'ın iki aşamalı oyun teorisi çerçevesinde inceledim. Birinci aşamadaki baskıların ve ikinci aşamadaki dinamiklerin - kurumsalsınırlamalar ve tarım lobi gruplarının baskıları - etkileşimi sonucunda AB ve ABDmüzakereler sırasında ve anlaşmanın uygulanma sürecinde birbirini tamamlayan bazı stratejiler uygulayarak korumacı tarım politikalarını devam ettirebildiler.
The prudent pretender: Leonid ilyich brezhnev and the art of the Kremlin politics

Bu çalışma Leonid İlyiç Brejnev'in 1964 Darbesi'ndeki rolünü ve Nikita Sergeyeviç Kruşçev'in görevden azledilmesinin ardından Brezhnev'in politik gücünü nasıl konsolide ettiğini incelemektedir. Genel olarak Brezhnev döneminin stagnasyon yorumunun etkisi altında kalınarak, Brejnev'in Kruşçev'in görevden azledilmesindeki rolü azımsanmıştır ve Brezhnev kendi başına önemli kararlar alamayan, vasat bir siyasetçi olarak tanımlanmıştır. Ancak 'önceki' ve 'sonraki' Brezhnev arasında bir ayrım yapmak gerekir. Brezhnev on sekiz yıl boyunca iktidardaydı ve ciddi sağlık problemleri yaşadı; bu yüzden iktidardaki son dokuz yılında, kötüleşen sağlığının onun siyasi performansını ve siyasi karar almadaki rolünü etkilemesi çok normaldir. Bundan dolayı, Brejnev'in kendi patronunu nasıl iktidardan düşürdüğünü ve yaklaşık bir on yıl içinde rakiplerini ortadan kaldırarak kendi gücünü nasıl konsolide ettiğini anlamak için 'önceki' ve 'sonraki' Brezhnev arasında bir ayrım yaptım. Brejnev'i faydasız ve zayıf bir şahsiyet olarak tasvir eden genel görüşün aksine, Brezhnev 1964 Darbesi'nin esas öncülerinden biridir ve neredeyse ölümüne kadar siyasi gücü ustaca elinde tutabilmiştir.
Çevrimiçi müzakereyi ölçmek: Ekşi Sözlük tartışmalarının karşılaştırmalı analizi

Geleneksel temsili demokratik kurumlardaki temsil krizi derinleştikçe, müzakereci demokrasi gibi yeni demokrasi formlarının önemi giderek artmaktadır. Merkezine müzakereyi ve izanı koyan müzakereci demokrasi bir demokrasi formudur. Bu tezin amacı da Ekşi Sözlük'teki çevrimiçi müzakereci demokratik pratikleri ölçmektir. İnternetin daha ulaşılabilir hale gelmesiyle birlikte, temsili demokrasiyi ortaya çıkaran nedenleri ortadan kaldırma potansiyeli de artmaktadır. Demokratik pratiklerin gerçekleştirilebileceği bu yeni platformda, yani internette, yeni demokrasi formlarının da dikkate alınması elzem hale gelir. Bunun mümkün olup olmadığını görmek için de Ekşi Sözlük gibi forum benzeri yapılarda yapılan siyasi tartışmalarda müzakereci demokrasinin mevcut olup olmadığına bakmak gerekmektedir. Çevrimiçi Grup Müzakeresi Kodlama Şeması kullanılarak farklı siyasi tartışmalarda toplam 3,706 Ekşi Sözlük girisi bu tez altında incelenmiştir. Analitik ve sosyal boyutlar olmak üzere yedi ayrı gösterge tanımlanmıştır, bunlar; bilgi temeli yaratma, değerler, çözüm tanımlama, çözüm değerlendirme, ortak iyiye yönelim, saygı ve karşılıklılıktır.
Kitle iletişim araçları, demokratikleşme ve siyasal katılım

Teknolojideki gelişmeler kitle iletişim araçlarının siyasal ve toplumsalönemini artırmıştır. Geçmişten günümüze, siyasal sistemler iletişim alanını farklı strateji ve uygulamalarla denetlemişlerdir. Bu uygulamalar, demokrasiyle işleyensistemlerde, demokratik olmayan sistemlerle karşılaştırıldığında iletişim ortamının daha dinamik ve çoğulcu işlemesine yol açmıştır. Bu bağlamda, demokrasi ve iletişim birbirini tamamlayan ve destekleyen olgular olarak görülebilir. Bugün demokrasinin geldiği aşamada siyasal katılma, özgür iradenin temel belirleyicisi haline gelmiştir. Bu açıdan kitle iletişim araçları demokratikleşme sürecindebireylerin, bilgili, aktif ve duyarlı vatandaşlar olarak siyasal yaşama katılımını artırarak siyasal ve toplumsal açıdan anahtar bir rol üstlenmiştir. Siyasal katılma, kitle iletişim araçlarının gelişmesi, yaygınlaşması ve siyasal konuların geniş kitlelere kolaylıkla ve eş zamanlı olarak ulaşma olanağına sahip olmasıyla biçim değiştirmiştir. Medyanın siyasal katılımda olumlu katkısı çoğulcu bir iletişimdüzeniyle sağlanabilir. 1
Muhafazakar demokrasi: Liberal söylemler ve otoriter pratikler arasında salınım

Bu çalışma muhafazakarlığın Türkiye'deki dönüşümünü ve muhafazakar demokrat bir parti olduğunu iddia eden AKP'nin kendisine oluşturduğu kimliği anlamayı hedeflemektedir. Çalışmada muhafazakar demokrasi kavramı, Türkiye'deki muhafazakarlık sürecinin merkezine oturtulmuş ve öncesini İslamcı muhafazakarlık sonrasını ise otoriter ya da buyurgan muhafazakarlık olarak tanımlamıştır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde muhafazakarlık ideolojisinin kavramsal çerçevesi çizilecek ve gelenek, ahlak, toplum, aile insan gibi muhafazakarlığın temel kavramları ve muhafazakarlık biçimleri incelenecektir. İkinci bölümde, geç Osmanlı döneminden başlayarak Türkiye'de muhafazakarlığın gelişimine odaklanılacaktır. Daha sonra ise muhafazakarlığın İslami cemaatlerle sürdürülüp, Milli Görüş Hareketi'ne evrilişi detaylı bir biçimde tasvir edilecektir. Üçüncü bölümde, muhafazakarlık ve liberalizm arasındaki ilişki tartışılacaktır. Muhafazakar demokrasi kavramıyla birlikte Türkiye'de değişen siyaset dengeleri irdelenecek ve -yine- Türkiye'de İslamcılığın ölüp ölmediği tartışılacaktır. Dördüncü ve son bölümde ise muhafazakar demokrasi kavramının dönüşümüne odaklanılacaktır. Bir önceki bölümün aksine bu bölümde AKP'nin otoriterleşme eğilimleri tartışılacaktır.
Spatio-administrative dimensions of urban growth: The case of city of Denizli

Yerel yönetimlerin kentsel büyümeden kaynaklanan ölçek ve sınır sorunları ile karşı karşıya kaldıkları bilinen bir durumdur. Bu konudaki üç temel sorun alanı, planlama sisteminin parçalanması, hizmet sunumunda yetersizlikler, yerel katılımın ölçeğinde yaşanan sorunlar olarak tanımlanabilir. Bu tezin temel amacı: Türkiye örneğinden yola çıkarak sınır değişiklikleri, butünleşme ve birleşmeye referansla yerel yönetimlerin statü ve örgütsel yapısının yeniden yapılandırılmasını incelemektir. Yapılan yasal düzenlemelerle, Denizli kentindeki belediyelerin Denizli Belediyesine katılması kararı alınmış ve bu yönde bir süreç başlamış olması nedeniyle Denizli Kenti örnek olay olarak alınmıştır. Bu tez Denizli örneğini planlama süreçleri, hizmet sunumu ve yerel katılım açısından sorunsallaştırmaktadır. Bu konudaki diğer ülke deneyimleri ve konuya ilişkin yazında öngörülen modeller Denizli örneğini tartışmasında dikkate alınacaktır.
Surveillance and control in the age of information: A critical analysis of the technology-power relationship

Bu çalışma, günümüz toplumunda gözetim ve denetim kavramlarını ve uygulamalarını ele alıyor. Bu sayede, yaşamın her alanında karşılaşılan gözetim teknolojileri temelinde teknoloji ve iktidar arasındaki ilişkiyi tartışmayı amaçlamaktadır. Kameralar, biyometri ve akıllı kartlar gibi yeni teknolojilerin kapsamlı kullanımı ile iktidar sahipleri bireylerin tüm eylemlerini ve verilerini izleme imkanına ve araçlarına sahip oluyorlar. Bunun nasıl ve hangi amaçlar için sağlandığı ve gözetim uygulamalarının ardındaki ideoloji bu çalışmanın temel konularıdır. Bu amaç doğrultusunda, her şeyin görülebilir, önceden kestirilebilir ve denetlenebilir olduğu bir rasyonelleşme sağlamak için, toplumsal denetim oluşturmak için ve iktidarın toplum üzerindeki hakimiyetini temin etmek için gözetim teknolojilerinin iktidarın bir aracı olarak kullanılması, Türkiye ve diğer ülkelerdeki gözetim uygulamaları incelenerek tartışılmaktadır. Ayrıca, gözetim ve denetimin insanların gözünde günümüz toplumunun doğal ve olağan unsurları olmaları ve bir kültür haline gelmeleri, bu unsurların günlük yaşamdaki konumunu kavramak için ele alınıyor ve inceleniyor. Tüm bu konular, özelde gözetimin rolü ve ideolojik işlevini ve genelde teknolojinin iktidar ile ilişkisini incelemek üzere eleştirel bir açıdan tartışılmaktadır.