turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de aydın hareketlerinde kalkınmacı tezlerin yeri (1960-1970)

Türkiye'de Aydın Hareketlerinde Kalkınmacı Tezlerin Yeri (1960-1970)? konulu bir inceleme yapmanın çıkış noktası, yeni bir kalkınmacı politikanın üretilmesinin ve bunun taşıyıcılığını yapan bir aydın kuşağın kendini var etmesinin mümkün olup olmayacağı sorusu olmuştur. Bu kapsamda öncelikle aydın kavramı ile ilgili literatür incelenmiş ve aydınlar sınıflarla ilişkisi bağlamında değerlendirilmiştir. Gelişen ülkelerde ve Türkiye'de aydınların siyasallaşma süreçleri değerlendirilmiş ve ve siyasallaşmayı sağlayan ideolojik temellerin ne olduğu araştırılmıştır. Türkiye'de aydınların siyasallaşma derecesinin yüksek olduğu ve kalkınma tartışmalarının yoğunlaştığı 1960- 1970 dönemi tezin tarihsel eksenini oluşturmuştur. Bu dönemindeki hükümetlerin kalkınma politikaları ve muhalefetteki dönemin öne çıkan ilerici akımlarının kalkınma perspektifleri parti programları, ilgili makaleler ve kitaplar aracılığıyla anlaşılmaya çalışılmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucu döneme damgasını vuran iki kalkınma politikasının ve iki aydın tipinin varlığı tespit edilmiştir. Sonuç bölümünde yukarıdaki değerlendirmelerin ışığında yeni bir kalkınmacı aydın hareketinin doğabilmesi için bugünün koşulları ile 1960- 1970 döneminin koşulları karşılaştırılmış ve ayrışmalar değerlendirilmiştir.
Tunceli Üniversitesi'nin Tunceli ekonomisine katkısı

Bu çalışmada üniversitelerin yöre ekonomilerine olan ekonomik katkıları üzerinde durulmuştur. Üniversiteler bulundukları yöre ekonomisine doğrudan, dolaylı ve uyarılmış katkı olmak üzere üç tür katkı sağlamaktadır. Çalışmamızda uyarılmış katkılar hesaplanırken Keynesyen harcama çarpan katsayısının hesaplanması amacıyla matematiksel bir model geliştirilmiştir. Keynesyen harcama çarpan katsayılarının hesaplanabilmesi için oluşturulan model Huggins ve Cooke (1997) tarafından Cardiff Üniversitesinin bölgesel ekonomiye etkisini tahmin etmek için kullanılan modelin geliştirilmiş halidir. Çalışmamızdan elde ettiğimiz bulgulara göre Tunceli Üniversitesi 2014 yılı içerisinde, Tunceli ekonomisine 27.130. 150 TL doğrudan, 69.674. 464 TL dolaylı ve 56.836. 024 uyarılmış olmak üzere toplam 153.640. 638 TL toplam katkı sağlamaktadır. Ayrıca, Tunceli Üniversitesi 2014 yılı sonu itibariyle, 422'si akademik, 205'i idari personel olmak üzere toplam 627 kişilik doğrudan istihdam, 914 kişilik dolaylı istihdam ve 744 kişilik uyarılmış istihdam olmak üzere toplam 2.285 kişilik bir istihdam yaratmıştır.
Hizmet ihracatının temel belirleyicileri üzerine bir analiz: Türkiye örneği

Hizmet sektörü, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ekonomilerde milli gelir ve istihdam içerisinde giderek artan payının yanı sıra taşıdığı uluslararası ticaret potansiyeli nedeniyle de en önemli sektör konumundadır. Türkiye gibi gelişmekte olan ekonomilerde, hizmet ihracatından elde edilen döviz gelirlerinin artırılması amacıyla sektörün ticaret dinamiklerinin analiz edilmesinin ve sektöre yönelik uygun politikalar geliştirilmesinin, önem taşıdığı düşünülmektedir. Bu çalışmada Türkiye'de hizmet ihracatı ile temel belirleyicileri arasındaki ilişki 1998: 1 2017: 4 yılları arası çeyreklik veriler kullanılarak incelenmiştir. Çalışmada kullanılan ampirik yöntemler; birim kök testi, eşbütünleşme testi, Granger nedensellik testi, etki-tepki analizi ve varyans ayrıştırmasıdır. Aralarında eşbütünleşme ilişkisi bulunan hizmet ihracat gelirleri, doğrudan yabancı yatırımlar, hizmet sektörü gelirleri, dış ticaret haddi endeksi, mal ihracat gelirleri, reel efektif döviz kuru endeksi ve eğitim harcamaları değişkenleri, vektör hata düzeltme modeli çerçevesinde analiz edilmiştir. Elde edilen ampirik bulgulara göre, Türkiye ekonomisinde uzun dönemde hizmet ihracatı üzerinde en büyük etkiye sahip değişkenin hizmet sektörü gelirleri olduğu saptanmıştır.
Comparative analysis of growth in West Africa: The case of Benin, Cote d'ivoire, Ghana and Togo

Neoklasik büyüme teorisi, zengin ve fakir ülkeler arasındaki bir yakalamayı öngörürken, içsel büyüme teorisi yazarları, büyüme sürecindeki ekonomik politikaların önemli rollerini vurgulamaktadır. Bununla birlikte, gerçeklerin gelişmekte olan ülkelerindeki farklılıklar ve zayıf ekonomik performanslar ile tutarlı olduğu görünmektedir. Bu tez, Batı Afrika ülkelerinde düşük gelir seviyelerinin belirgin bir şekilde devam etmesi ve aralarındaki gelir farklılıklarının devam etmesini incelemektedir. Batı Afrika ülkelerinde ekonomik performansın karşılaştırmalı bir analizinin yapılması hedeflenmektedir. Bu çalışma, büyüme analizinin neredeyse tüm yönlerini göz önüne almaktadır: yakınsama, üretkenlik ve büyüme belirleyicileri. Benin, Fildişi Sahilleri, Gana ve Togo gibi bazı ortak özelliklere sahip dört ülkeye özel olarak odaklanan 12 Batı Afrika ülkesini kapsamaktadır. Çalışmamızın amacına ulaşmak için hem tanımlayıcı istatistikler hem de ekonometrik yaklaşım kullanılmıştır. Veri analizi için üç farklı ekonometrik model temel teşkil etmiştir. Bunlar, Yakınsama Modeli, Stokastik Sınır Modeli ve Batı Afrika'daki yakınsama sürecini, üretkenliği ve belirleyicilerini analiz etmeyi sağlayan Havuzlanmış Ortalama Grubu tahmin edicileridir. Çalışmanın sonuçları, Batı Afrika ülkelerinin tek bir kalıcı duruma doğru yakınsama hipotezini geçersiz kılmaktadır. Bölgede iki yakınsama grubunun varlığı ve Benin, Fildişi Sahili, Gana ve Togo sabit durumlarının özellikleri belirlenmiştir. Ayrıca, üretkenliğin bir ülkeden diğerine ve zamanla değiştiği tespit edilmiştir. Sonuçlar Fildişi Sahilleri'nin Batı Afrika bölgesindeki üretim sürecinde en verimli ülkeler arasında olduğunu göstermektedir. Son olarak, sonuçlar, uzun vadede, doğrudan yabancı yatırım, iç yatırım, devlet harcamaları ve dışa açıklık gibi faktörlerin Batı Afrika ülkelerindeki büyümeyi etkilediğini göstermektedir. Bununla birlikte, kısa vadeli analizler, büyüme belirleyicilerinin bir ülkeden diğerine önemli ölçüde değiştiğini göstermektedir. Bu çalışma, Batı Afrika ülkelerinin ekonomilerine ilişkin heterojenliğe ışık tutmaktadır.
Enerji tüketimi-ekonomik büyüme ilişkisi: Türkiye örneği (1980-2008)

Enerji, bir ülkenin ekonomik ve sosyal kalkınmasında sanayi sektörünün temel taşı olması nedeniyle büyük bir öneme sahiptir. Enerji açısından zengin ülkelerin ekonomik olarak da güçlü konumda olmasının temel nedeni de enerjinin en önemli sanayi girdisi olma özelliğidir. Enerji talebini karşılamak amacıyla yoğun bir şekilde kullanılan fosil enerji kaynaklarının tükeneceğinin bilinmesi, gelecekte enerji fiyatlarında büyük artışların olacağı öngörülmektedir. Bu beklenti de ülkeleri yeni enerji kaynakları arama çabasına sokmuştur. Ülkeler sahip oldukları potansiyeli en verimli şekilde değerlendirmeli ve kendi enerji üretim ve tüketim dengesine hakim olan bir ülke konumuna gelmelidir. Bu noktada ülkemiz yenilenebilir enerji kaynakları açısından oldukça zengin olduğundan dolayı avantajlı durumdadır. Türkiye ekonomisi, diğer birçok ülke ekonomileri gibi enerji yoğun büyüyen bir ekonomi konumunda olduğundan enerji tüketimi ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki, ülke enerji politikalarının planlanması aşamasında kullanılabilirliği açısından oldukça önemlidir. Çalışmanın amacı, Türkiye'nin enerji üretimi ve tüketimi ile var olan potansiyelini inceleyerek ekonomik büyümeye etkisini ortaya çıkarmaktır. Bu bağlamda, birinci bölümünde enerji kavramı ve enerji kaynakları açıklanarak dünya enerji kullanımı incelenmiştir. İkinci bölümünde, Türkiye'de mevcut enerji potansiyeli ve kullanımı ele alınmıştır, üçüncü bölümde enerji tüketimi ve ekonomik büyüme ilişkisi büyüme ve kalkınma modelleri yardımı ile açıklanmış olup tezin son bölümünü oluşturan dördüncü bölümümüzde enerji tüketimi ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki ekonometrik yöntemler kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan ekonometrik çalışmalar sonucunda enerji tüketimi ve GSMH arasında eşbütünleşme testi gerçekleştirilerek uzun dönemli bir ilişkinin varlığı sonucu ortaya konmuştur. Yapılan Granger nedensellik testi sonucunda ise enerji tüketiminden GSMH'ya doğru tek yönlü bir nedensellik ilişkisine rastlanmıştır. Başka bir deyişle enerji, büyümenin nedenidir. Elde edilen sonuçlara göre, Türkiye'de enerji tasarrufu politikalarının ekonomik büyümeyi olumsuz yönde etkilemesi söz konusu olabilir.
Hastane maliyet fonksiyonu tahmini: Teori ve Türkiye üzerine bir uygulama

Gelişmekte olanı ülkelerde kamu tarafından yapılan sağlık harcamalarının büyük bir kısmı hastaneler tararından gerçekleştirilmektedir. Üstelik bu ülkelerde hastaneler sağlık sistemi içerisinde en önemli hizmet üretim birimleridir. Dolayısıyla hastanelerin etkinlikleri ve verimlilikleri yönünden üretim ve maliyet yapılarının analiz edilmesi önem kazanmaktadır. Bu çalışmanın amacı T. C. Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastaneler için bir translog maliyet fonksiyonu tahmini yapmaktır. Tahmin sonuçlan kullanılarak aynı zamanda hastanelerin üretim ve maliyet yapısı ile ilgili daha fazla bilgi edinebilmek amacıyla ölçek ve alan ekonomisi ile girdiler arasındaki ikame ve girdi fiyat esneklikleri hesaplanmaktadır. Çalışmada 84 il genel hastanesine ait 2002 yılı verileri kullamlmaktadır. Bağımlı değişken olarak tanımlanan toplam değişken maliyet işgücü ile ilaç ve sarf malzemelerinden oluşmaktadır. Hastane çıktısı olarak poliklinik sayısı, taburcu sayısı ve hasta günü sayısı kullamlmaktadır. Çalışmada değişken girdi olarak personel ile ilaç ve sarf malzemeleri kullamlmaktadır. Toplam personel üç gruba ayrılarak her bir grup için girdi fiyatı olarak aylık ortalama maaşlar kullamlmaktadır. İlaç ve sarf malzemeleri ile ilgili fiyatların var olmaması ve hastanelerin bu girdileri hemen hemen aynı fiyattan satın almaları nedeniyle, dördüncü girdi olarak kabul edilen bu girdilere ait fiyatların hastaneler arasında değişmediği varsayılmıştır. Çalışmada translog maliyet fonksiyonu ile translog maliyet fonksiyonundan türetilen maliyet payı denklemleri birlikte maksimum olabilirlik yöntemi kullamlarak tahmin edilmiştir. Tahmin sonuçlarına göre işgücü harcamalarının toplam değişken maliyetler içerisindeki payı yaklaşık yüzde 62 olarak bulunurken, ilaç ve sarf malzemelerinin payı ise yüzde 38 olarak bulunmuştur. Kısa dönemde ölçek ekonomisi geçerli iken, uzun dönemde negatif ölçek ekonomisinin geçerli olduğu sonucuna varılmıştır. Çıktı çiftleri arasında yapılan hesaplamalara göre poliklinik ile 11 taburcu çıktıları arasında alan ekonomisi bulunurken, poliklinik ile hasta günü arasında alan ekonomisi bulunamamıştır.
Access to credit and self-employment

Bu çalışma kredi olanaklarının serbest meslek sahibi olma üzerine etkisini incelemektedir. Borç alınabilecek bir kurum ya da kişi tanımanın kişinin kendi işinin sahibi olması olasılığına etkisi araştırılmıştır. Analizler çiftlikler ve diğer işletmeler için ayrı yapılmıştır. Ayrıca, farklı kredi kaynaklarının etkileri tartışılmıştır. Tüm bu incelemelerin sonuçları erkek ve kadınlar için de ayrılmıştır. Sonuç olarak, kredi olanaklarının serbest meslek sahibi olmada önemli bir faktör olduğu saptanmış, ancak kredi kaynaklarının türüne, serbest mesleğin hangi sektörde gerçekleştirildiğine ve kişinin cinsiyetine göre sonuçların değiştiği gözlenmiştir.
Kadın girişimciler kavramı ve serbest meslek mensubu kadın girişimcilere ilişkin Konya ilinde uygulamalı bir araştırma

Çalışmanın konusu kadın girişimciliğidir. Çalışma üç bölümden oluşmakta olup iki bölümü teori ve bir bölümü uygulamadan oluşmaktadır. Birinci bölümde; girişimcilik kavramının tanımı, girişimciliğin türleri, girişimciliğin Türkiye'deki ve Dünya'daki tarihsel gelişimi, girişimcilik politikası ve girişimciliğin temel özellikleri işlenmiştir. İkinci bölümde; kadın girişimciliğin tanımı, kadın girişimciliğin Türkiye'deki ve Dünya'daki tarihsel gelişimi, kadın girişimci tipleri, kadınları girişimciliğe yönlendiren faktörler ve kadın girişimcilerin sorunları konu edinilmiştir. Üçüncü bölümde ise, Kadın Girişimcilere ilişkin Konya'da yapılan anket uygulaması hakkında bilgi verilmiştir. Bu çalışmanın amacı, girişimcilik hakkında bilgi vermek ve bayanavukatların cinsiyetlerinin iş yaşamlarına olan etkisini ortaya çıkarmaktır. Bu çalışma hazırlanırken 51 bayan avukata anket uygulanmış ve şu sonuçlar elde edilmiştir: Bayan avukatların çoğunluğunun orta sınıf ailelerin çocukları, 24 yaşın üzerinde, evli ve eşlerinin büyük kısmının üniversite mezunu olduğu anlaşılmaktadır. Bayan avukatlar çoğunlukla kendi hesabına çalışmakta ve bayanelemanları tercih etmektedirler. Müşterilerinin büyük bir kesiminin bay olduğu görülmektedir. şyerlerini kurarken sermayelerinin kaynağı kişisel ve ailevitasarruflardır. Kadın olmanın iş yaşamında sorun yaratmadığınıdüşünmektedirler. Ekonomik bağımsızlık kazanma isteğiyle kendi işini kuran ve kendilerine güvenen kişilerdir.
Osmanlı'dan Cumhuriyet'e sanayileşme sürecinde özel sektörün durumu (1880-1939)

15. yüzyılın ortalarından 17. yüzyılın sonlarına kadar Osmanlı Devleti, Lehistan Krallığı ile birlikte Baltık Denizi'ne kadar uzanarak Dünya genelinde hakimiyet kurmuştur. 1768- 1774 Osmanlı-Rus Savaşı'nı sona erdiren Küçük Kaynarca Antlaşması ile birlikte Osmanlı Devleti'nde önemli toprak kayıpları meydana gelerek 18. yüzyıldan itibaren İmparatorluk Avrupa ülkelerine nisbeten gerileme sürecine girmiştir. Bu gelişmeler büyük ölçüde Sanayi Devrimi'ne bağlıdır ve Osmanlı Devleti Avrupa ile rekabet edebilecek bir sanayileşme gerçekleştirememiştir. Ancak, Osmanlı Devleti sanayi toplumu haline gelmemiş olsa dahi, devletin klasik çağlarından beri, geleneksel teknolojilerle özellikle silah, askeri gereç ve giyim eşyaları üretilen tesisleri vardır. Devlet tarafından özel teşebbüs, imtiyazlar aracılığı ile yatırımlara yönlendirilmiştir. Kurulan sanayi teşebbüslerinin birçoğu Cumhuriyet Dönemi'ne devredilerek devlet öncülüğünde yatırımlara girişilmiştir. Sermaye birikimi, kalifiye eleman ve hammaddenin yetersizliği, devlet ve özel girişim fabrikalarının başarı düzeyini düşürmüş olsa da, önemli sanayi kuruluşları ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada Osmanlı'dan Cumhuriyet'e sanayileşmenin, özel girişimciliğin ve yabancı sermayenin durumu ile imtiyaz sisteminin işleyişi Osmanlı arşiv belgelerindeki örnekleriyle birlikte anlatılmıştır. Bu kapsamda neler yapıldığı, dönemler halinde özel teşebbüsün ne durumda olduğu, nasıl bir gelişme gösterdiği ve hangi aşamalardan geçtiği incelenmiştir. II. Abdülhamid-II. Dünya Savaşı (1876-1939) arası dönemde verilen imtiyazlar, sağlanan teşvikler ve uygulamaya konulan sanayi planlarına rağmen sanayileşme ve kalkınma hamleleri yoluyla arzu edilen milli bir burjuvazinin oluşturulamadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye'nin enerji bağımlılığı

Enerji bağımlılığı geçmişşte olduğu günümüzde de en önemli sorunlar arasında yer almaktadır. Enerji bağımlılığı sanayi devriminden sonra sanayileşmesinin artması sonucu üretimin ve uluslararası ticaretin artmasıyla ve günümüzde teknoloji ve bilgi birikiminin artması sonucunda en önemli güncel konular arasında yer almaktadır. Enerji ithalatının ve dolayısıyla enerji bağımlılığının yüksek olması özellikle az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeleri ekonomik açıdan etkilemektedir. Türkiye de enerji bağımlılığı çok yüksek bir ülke olduğu için ekonomisi buna göre şekillenmektedir. Bu yüzden Türkiye'nin enerji bağımlılığının incelenmesi ve elde edilen sonuçlara göre politika önerilerinde bulunulması önemlidir. Bu çalışmada enerji bağımlılığının makroekonomik değişkenler üzerindeki etkilerini Türkiye için 1981- 2015 dönemi için zaman serisi analizi kullanılarak incelenmiştir. Enerji bağımlılığı için net enerji ithalatı, makroekonomik değişkenler için cari açık, kişi başı reel milli gelir, ithalat değer endeksinin ihracat değer endeksine oranlanması ile bulunan göreli fiyatlar ve gayri safi sabit sermaye oluşumu kullanılmıştır. Sonuçlar şu şekildedir: 1. modelde enerji bağımlılığının cari açık üzerinde anlamlı bir etkisine rastlanmamıştır. 2. modelde hem uzun dönemde hem de kısa dönemde enerji bağımlılığının kişi başı reel gelir üzerinde anlamlı bir etkisine rastlanmamıştır.
İthalat talep fonksiyonunun tahmini: Türkiye örneği 1989-2015

Bu çalışmanın amacı Türkiye'nin ithalat talep fonksiyonunun ARDL sınır testi yöntemiyle ve esneklikler yardımıyla tahmin emektir. Çalışmada kullanılan zaman serileri OECD, DB ve FRED veri tabanlarından edinilen ithalat, reel gayri safi yurtiçi hasıla ve reel efektif döviz kurudur. Bu seriler 1989- 2015 arasını kapsayan yıllık serilerdir. Çalışmanın sonunda ithalat, reel gayri safi yurtiçi hasıla ve reel efektif döviz kuru arasında eşbütünleşme saptanmıştır. Ayrıca beklenildiği gibi ithalatın gelir esnekliği pozitif (1,462), ithalatın reel döviz kuru esnekliği de negatif (-0,509) hesaplanmıştır.
İçsel büyüme modelleri çerçevesinde Türkiye'de ekonomik büyümenin yapısal dönüşümü

Ekonomik büyüme teorisi her iktisat okulunun araştırdığı güncelliğini sürekli koruyan bir konudur. Bu yönüyle ekonomik büyüme yaşayan bir kavramdır. Büyüme teorileri iktisat literatürüne paralel olarak gelişme göstermekte ve bu teoriler ülkelere büyüme için yeni ipuçları sunmaktadır. İçsel büyüme modellerinin neoklasik büyüme modellerine yönelttiği eleştiriler, daha çok yakınsama ve hükümet politikalarının etkinliği noktasında olmaktadır. Bu çalışmada Türkiye ekonomisinin 2001:Q1 2013:Q 4 dönemine ait beşeri sermayenin ekonomik büyüme üzerindeki etkisini inceleyen Lucas (1988) modeli, teknolojik gelişmenin kamu harcamalarına bağlı olduğunu değerlendiren Barro(1990) modeli ve içsel büyüme teorilerinin temeli ve ilkini oluşturan AK modeli çerçevesinde Rebelo (1991) modeli incelenmiştir. Yapılan ampirik test sonuçlarına göre incelenen dönemde Türkiye'de Rebelo (1991) ve Barro (1990) modellerinin geçerli olmadığı, Lucas (1988) modelinin ise geçerli olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Sabit sermaye yatırımlarının büyümeye katkısının gösterilememesinin nedeni verimli olmayan kaynak kullanımı ve incelenen dönemde gerçekleşen ekonomik krizlerdir. Modellerde işgücü niteliği büyüme için kilit faktör konumundadır. İşgücü niteliğinin artırılması için ise eğitimin ve ileri teknoloji içeren sermaye mallarına yatırım yapılması gerekmektedir.
Türkiye'nin kalkınma sürecinde bir aktör olarak Devlet Planlama Teşkilatı

TÜRKİYE'NİN KALKINMA SÜRECİNDE BİR AKTÖR OLARAK DEVLET PLANLAMA TEŞKİLATI Bu çalışmanın amacı, Devlet Planlama Teşkilatı'nın Türkiye'nin kalkınma sürecinde bir aktör olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin ortaya konulmasıdır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada kullanılan yöntem, ilgili dönemlere ait gazete ve dergi taraması ile 1960'lardan bugüne DPT'de görev yapmış ve halen görev yapmakta olan, ayrıca görev yaptıkları dönemle ilgili temsil kabiliyeti olduğu düşünülen plancılarla mülakatlar yapılması şeklindedir. Bu bağlamda çalışmanın ana sorunsalı, sermaye birikim süreci temel alınarak, DPT'nin kurum tarihi çerçevesinde ele alınmıştır. Çalışmanın sonucunda ise, siyasal iktidarlar, özel sektör ve sermaye birikim süreci açısından DPT'nin aktörlük misyonunu yerine getirdiği, ancak Yön çizgisi ve ilk plancılar açısından bir aktör olarak değerlendirilemeyeceği görülmüştür. n
Enerji sektörünün Azerbaycan ekonomisi ve Türkiye ilişkilerindeki yeri (1991-2018)

SSCB'nin çöküşünden sonra, 1991 yılında bağımsızlık kazanan Azerbaycan'da uluslararası bir ekonomik ve politik istikrar faktörünün oluşumu ile birlikte, günümüze kadar serbest piyasa koşulları için ekonomik liberal bakış açısıyla bir ekonomik sistem kurulmaya başlandı. 1994 yılında 'Yüzyıl Sözleşmesi''nin imzalanması Azerbaycan ekonomisine, özellikle enerji sektörüne yapılan yabancı yatırımların sayını artırdı. 2003'ten bu yana, diğer sektörlerde yerel ve yabancı yatırımları teşvik etmek için geliştirme programları başlatılmıştır. Azerbaycan bağımsızlığını kazandıktan sonra siyasi, sosyal ve ekonomik büyüme, kalkınma ve bağımsızlık açısından olumlu adımlar attı. Azerbaycan'ın dış ekonomik ilişkiler oluşturmadaki potansiyel ortaklarından biri bu süreçte Türkiye olmuştur. Türkiye-Azerbaycan hem siyasi, hem ekonmik açıdan birçok ortaklıklara imza atmışlardır. Özellikle enerji sektöründe yapılan sözleşmeler her iki devletin, özellikle genç bir devlet olan Azerbaycan'ın ekonomik kalkınmasında önemli bir yere sahiptir.
Political economy of Turkey's external imbalances

Türkiye'nin 2. Dünya Savaşı sonrası iktisadi tarihinde, cari açığın sebep olduğu ekonomik krizler göze çarpmaktadır. Bu çalışma sıklıkla tekrarlanan bu söz konusu örüntüyü göstermeyi amaçlamaktadır. Türkiye'nin süregelen dış dengesizliklerinin ekonomik ve siyasi sebeplerini bütüncül bir yaklaşımla incelemektedir. İkincil olarak, planlı ve kapsamlı bir ihracata yönelik sanayileşme stratejisinin Türkiye'de neden gerçekleştirilemediğini araştırmaktadır. Bu çalışma, dış dengenin ihracata dayalı büyüme politikalarıyla kurulabileceğini ve ihracat ile büyümeye giden yolun ise sanayileşmeden geçtiğini ileri sürmektedir. Fakat, yönetici sınıfların, bu politikaların getirdiği siyasi maliyetlerden ve dolayısıyla ihracat ile büyüme stratejisinden kaçındıklarını önermektedir.
2008 kriz döneminde sanayi sektöründe yaşanan daralmanın büyüme üzerine etkisinin ekonometrik analizi:Türkiye uygulaması (2005-2016)

Sanayi sektörünün diğer sektörlerin gelişiminde lokomotif olması, ekonomik büyüme ile sanayi sektörü arasındaki ilişkinin bilinmesini önemli kılmaktadır. Sanayi sektörünün gayri safi yurtiçi hasıla içinde payının arttırılması ekonomik büyümeyi hızlandırırken, tersi durumun yaşanması ekonomik büyümeyi yavaşlatacak ve hatta geriletecektir. Özellikle kriz dönemlerinde sanayi sektörünün ne yönde etkilendiğini belirlemek geleceğe dönük politikaların oluşturulması ve gelecekte yaşanacak olası krizlerin etkilerini azaltabilmek açısından önem arz etmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, 2008 küresel ekonomik krizle birlikte Türk sanayi sektöründe yaşanan daralmanın ekonomik büyüme üzerindeki etkisini belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda Türkiye'de ekonomik büyüme ile sanayi sektörünü temsilen sanayi üretim endeksi, sanayide çalışılan saat endeksi, sanayide kişi başına üretim ve sanayi ciro endeksi arasındaki ilişki; 2005:Q1-2016:Q 1 dönemi için üç aylık veriler kullanılarak VECM ile analiz edilmiştir. Analiz sonucunda kısa dönemde tüm değişkenlerin büyüme üzerinde etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Uzun dönemde ise SUE, CSE ve KBU değişkenlerinin büyümenin nedenini oluşturduğu görülmüştür. Bu sonuçlara göre sanayi sektöründe yapılacak iyileştirmeler büyümenin üzerinde olumlu etki yaratacaktır.
GAP projesi, bölgesel kalkınmaya katkısı ve Güneydoğu Anadolu bölgesindeki yerli ve yabancı yatrımlar

Bu projenin genel amacı Güneydoğu Anadolu Bölgesi ile ilgili temel bilgiler, bölgenin ekonomik ve sosyal yapısı, Güneydoğu Anadolu Projesi, bölgesel kalkınmaya katkısı ve bölgedeki yerli ve yabancı yatırımcıların durumunun incelenmesidir. Bölgedeki 6 ilde faaliyet gösteren firmalarla anket çalışması yapılmıştır. Yapılan anket neticesinde ise firmaların ülkedeki siyasi istikrarsızlıktan ve ekonomik krizlerden çok fazla etkilendiği, GAP dahilinde bir takım ayrıcalıkları bilmedikleri için yararlanamadıkları ortaya çıkmıştır. Daha sonra Devlet İstatistik Enstitüsü'nden USSS-Rev.2'ye göre Türkiye ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi verileri elde edilmiş ve bu veriler; girdi, çıktı, işyeri sayısı, katma değer, toplam çalışılan işçi-saat, ücretle çalışanlar ortalaması, üretimde çalışanlar ortalaması olarak incelenmiştir. Ayrıca aym veriler kullanılarak girdi-çıktı analizi yapılmıştır. GAP Master Plan çalışması 2005 hedeflerine göre projenin henüz beklenen hedeflere ulaşamadığı ve kalan süre zarfında da ulaşmasının mümkün olamayacağı görülmüştür. Bölge ile ülke arasında halen dengesizlikler mevcuttur. Bunların giderilmesi için tüm kişi, kurum ve kuruluşların görevlerini en iyi şekilde yerine getirmesi gerekmektedir. Bölgesel kalkınmamn amacına ulaşması için bölgedeki nüfus, eğitim, sağlık ve altyapı hizmetlerine daha çok önem verilmesi gerekmektedir.