turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mithradates Hanedanlığı'nda I. Pharnakes dönemi

Mithradates Hanedanlığı MÖ 302 yılında Paphlagonia Bölgesi'nde Mithradates I Ktistes tarafından kurulmuştur. Sonraki süreçte, bir krallığın gelişip, güçlenebilmesi için oldukça elverişli koşullara sahip Karadeniz Bölgesi istikametinde genişlemiştir. Söz konusu süreçte III. Aleksandros'un ardılları arasındaki mücadeleler nedeniyle Küçük Asya'daki genel siyasi durumunun oldukça karışık olduğu görülmektedir. Bu nedenle Küçük Asya'da kurulmuş olan Hellenistik krallıklar kısa sürede gelişme imkanı bulmuştur. I. Pharnakes'in hanedanlığın başına geçtiği MÖ II. yüzyılın ilk çeyreğinde Küçük Asya'da güç dengelerinin değiştiği ve genel siyasi durumun karışık olduğu görülmektedir. Küçük Asya'da yer alan Hellenistik krallıklar kendi aralarında mücadele halindeyken, I. Pharnakes Küçük Asya ve Karadeniz'deki otorite boşluğunu fırsata çevirmek için çeşitli ittifaklar yaparak ordusunu güçlendirme yoluna gitmiştir. Ardından Karadeniz'in güneyinde yer alan hem siyasi hem de ekonomik açıdan son derece stratejik öneme sahip kentleri ve teritoryumlarını ele geçirmiştir. I. Pharnakes tarafından izlenen bu yayılmacı politika zaman içinde Pergamon Krallığı'yla teritoryal ve siyasi fikir ayrılıklarına yol açmış ve Mithradates Hanedanlığı arasında giderek şiddetlenen bir savaşla sonuçlanmıştır. Bu süreçte çarpışmalara müdahil olan Roma Cumhuriyeti ise Küçük Asya'da herhangi bir krallığın güçlenmesine izin vermeyecek şekilde savaşa katılan krallıkların birbirlerini ekonomik, askeri ve demografik açılardan yıpratmasını izlemekle yetinmiştir. Söz konusu savaştan yenik ayrılan I. Pharnakes, Küçük Asya'daki yayılma politikasını bir süreliğine de olsa terk etmek zorunda kalmıştır. Fakat ekspansiyonalist politikalarını Karadeniz'in kuzeyinde yer alan Hellen kentlerine uyarlayarak, söz konusu kentleri kendi etki alanına alma girişimlerinde bulunmuştur.
Arkaik Dönem'de Kıta Yunanistan ve Batı Anadolu'daki Symposion kültürü

Bu çalışmada, Arkaik Dönemde yapılmakta olan ve dönem topluluğunun elit kesiminin büyük ölçüde değer verdiği önemli bir aktivite olan symposionun ortaya çıkışı, anlamı, önemi ve amacı gibi konular, literatürde yapılmış çeşitli bulgulara dayalı araştırmalar, farklı veya benzer düşünceye sahip teoriler ışığında ortaya konulmuş ve yeri geldiğinde arkeolojik materyaller ile beraber bütün bir symposion görüntüsü oluşturulmaya çalışılmıştır. Çalışma ise iki ana bölüm altında toplanmıştır. Birinci bölümde, symposionun Ege'de nasıl bir ortamda gelişim gösterdiğinin net anlaşılabilmesine yardımcı olması açısından Kıta Yunanistan için döneminin en gelişmiş merkezi olan Atina'daki siyasal durum temel alınarak dönemin siyasal tarihine değinilmiş ve aynı sistem Batı Anadolu yerleşimleri için de uygulanmıştır. Ayrıca Arkaik symposionun Kıta Yunanistan ve Batı Anadolu'daki varlıklarının takip edilebilmesi için Arkaik Dönem ile sınırlı kalınmayıp, geçiş dönemlerinden de bahsedilmiştir. İkinci bölümde, symposionun nasıl bir yapılanma olduğunun anlaşılabilmesi için, farklı veya aynı düşüncelere sahip akademik görüşler karşılaştırılmalı olarak ele alınarak Kıta Yunanistan için seramik örnekleri üzerinden gidilmiş, Batı Anadolu için ise var olan bütün örnekleri üzerinden örneklendirme yapılmıştır. Sonuç olarak ortaya Arkaik Dönem'de symposionun amacına, önemine ve özelliklerine dair anlaşılır bir perspektif sunulmaya çalışılmıştır.
Olba Manastırı çatı kiremitleri ve örtü sistemleri

'Olba Manastırı Çatı Kiremitleri ve Örtü Sistemleri' başlıklı tez çalışmamız, Olba'da 2011 2012 yıllarında yapılan Erken Hıristiyanlık Dönemine ait manastır kazıları sırasında ele geçen yaklaşık 1537 parça kırık çatı kiremidinin incelenmesi ile hazırlanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Hıristiyanlık ile birlikte ortaya çıkan münzevi yaşam ve manastır sisteminin gelişimi ile manastır yapılarına dair bilgiler aktarılmıştır. Bu bilgiler ışığında Olba Kenti ve Olba Manastırı'nın tarihsel sürecine değinilerek, Olba Manastır yapısı ile ilgili bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde yerleşim tarihinin ilk dönemlerinden başlayarak yapıların çatı sistemlerine değinilmiştir. Aynı zamanda çatı kiremitlerinin ortaya çıkışı ve gelişim süreci, kiremit tipolojisi ve yapım teknikleri ile ilgili değerlendirme yapılmıştır. Dördüncü bölümde ise Olba Manastırı çatı kiremitleri, önceki bölümlerde aktarılan bilgiler ışığında incelenmiş ve manastır ile ilgili önemli sonuçlar elde edilmiştir. Buna göre, tek eğimli çatıya sahip olduğunu düşündüğümüz Olba Manastırı Güney Kilisesi'nde yapılan kazılarda ele geçen malzemeler Korinth tipi stroter ve kalypterlerden oluşmaktadır. Kronolojik olarak incelendiğinde kiremitlerin form ve ölçüleri bakımından M. S. 7. yüzyıla ait oldukları görülmektedir. Bu da M. S. 5. yüzyıla tarihlendirilen manastırın güney kilisesinin M. S. 7. yüzyılda bir onarım geçirmiş olabileceğini göstermektedir.
Anadolu'da bulunmuş Eski Tunç Çağı'na ait silindir ve damga mühürler

Bu çalışmada Eski Tunç Çağı'na tarihlenen, Anadolu'da bulunmuş olan damga ve silindir mühürler değerlendirilmiştir. Söz konusu mühürler kazı ve yüzey araştırmaları buluntuları dışında, Anadolu kökenli olduğu bilinen, çeşitli müze koleksiyonlarına dağılmış örneklerin yayınlanmış olanlarını kapsamaktadır. Tez kapsamında, Anadolu'nun farklı bölgelerine ait mühür örneklerinin bütüncül bir şema üzerinde gözlenmesi, bu yolla bölgesel ve kronolojik özelliklerin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca mühürlerdeki karşılaştırmalardan yola çıkılarak, Eski Tunç Çağı'nda Önasya'daki diğer merkezlerle olan ilişkiler incelenmeye çalışılmıştır. Mühürlerin bütüncül olarak ele alınmasının, Anadolu Eski Tunç Çağı araştırmalarına destek olabileceği düşünülmektedir. Anadolu'da bulunmuş Eski Tunç Çağı damga mühürlerinin çoğunluğu pişmiş topraktan yapılmış olmakla beraber taş, maden, boynuz, kemik gibi malzemelerden şekillendirilen mühürler de mevcuttur. Çalışmada ele alınan damga mühürler, gövde biçimlerine göre 11 ana tip ve bezemelerine göre 3 ana tip altında değerlendirilmiştir. Damga mühürlerde en yaygın motif grubunun geometrik bezekler olduğu anlaşılmaktadır. Çalışmadaki ikinci ana grubu oluşturan silindir mühürler, pişmiş toprak, taş çeşitleri, maden, fildişi veya kemikten şekillendirilmiş olup, biçimleri Önasya'nın diğer merkezleri ile paralel görünmektedir. Silindir mühür motifleri, üç ana tip altında değerlendirilmiş ve Eski Tunç Çağı'nın tamamı göz önüne alındığında en büyük grubu figürlü bezemelerin oluşturduğu anlaşılmıştır. Silindir mühürlerin, Anadolu'nun farklı bölgelerinde görülebilmesine karşın en büyük grup Güney-Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde karşımıza çıkmaktadır.
Frig yontu sanatı ve etkileşimleri

Frigler, I. Binde Anadolu'nun siyasi ve kültürel tarihinde önemli bir rol üstlenmişlerdi. Son derece gizemli ve etkileyici işçiliğiyle göze çarpan kaya anıtları ise Frig sanatı ve kültürünün, kaya mimarisinin, en özgün eserleridir. Çalışmamızda, Frig inancındaki Ana Tnrıça/ Matar Kubile ile ilgili olarak Kaya mimarisi, Heykel grupları ve bazı ahşap mobilyalar incelenecektir. Bu anıtlar ve heykel grupları, Frig Ana Tanrıça Kültü ve diğer Kültürlerle olan etkileşimleri hakkında bize ipuçları sağlayacaktır. Frigler Anadolu'ya M. Ö. 1200'lerdeki ? Ege Göçleri? ile gelmişlerdir. İlk olarak Anadolu'nun merkezinde Hititlerinde yerleşim katlarının bulunduğu Hattuşa, Alacahöyük, Pazarlı ve Alişar'da yaşamışlardır. M. Ö. 8. yy. da Gordion'da kendi medeniyetlerini kurmaya başlamışlardır.
Nikaia Hagia Sophia kilisesindeki gemi graffitoları

Nikaia / İznik geçmişşten günümüze coğrafi konumunun önemini korumuş bir kenttir. Bu kentin merkezinde bulunan Hagia Sophia Kilisesi / Ayasofya Camii duvarlarındaki gemi graffitoları kentle ilgili araştırmacılara ticari, siyasi, dini, ekonomik veya benzeri konularda denizcilik penceresinden bir fikir sunulması düşüncesiyle çalışma konusu olarak tercih edilmiştir. Graffitolar incelenip belirlendikten sonra fotoğraflanıp çizimleri yapılarak belgelenmiş, sonrasında kaynak taraması yapılarak benzerleri ile karşılaştırılarak mümkün olanların sınıflandırılması ve tarihlendirilmesi yapılmıştır. Kazımaların bulunduğu yapı ve tespit edilen gemi tipleri hakkında kısa bilgilerin de sunulduğu çalışmada gemi graffitolarının tipleri, dolayısıyla fonksiyonları ve dönemi okuyucuya aktarılmaya çalışılmış, İznik ve gölü ile bağlantısına değinilmiştir.
Trıpolis Kuzey Nekropolü'nde tespit edilen kayaoygu oda mezarlar ve buluntuları

Antik Çağ boyunca önemini yitirmeyen ve modern yaşamın tarihi dokusunu oluşturan Lykos Vadisi çevresinde inşa edilmiş antik yerleşimler; doğal alanlarıyla, dini unsurlarıyla, ticari seçenekleriyle büyüme stratejisini geliştirmiş ve coğrafi avantajlarını kullanarak Laodikeia, Hierapolis, Kolossai ve Tripolis bölgenin anakentleri haline gelerek her dönemde bölgenin dini, ticari ve politik merkezleri olmuştur. Söz konusu vadinin kuzeybatısında yer alan Tripolis, Helenistik Dönem'den Bizans Dönemi'nin sonlarına kadar mimari yenilemelerle bölge içinde varlığını korumaya devam etmiştir. Zengin mimarisiyle dikkat çeken kent; düzenli şehir planına sahiptir ve nekropol alanları bölgenin coğrafi koşullarını göz önünde bulundurularak farklı tiplerde, kenti çevreleyen plan dahilinde inşa edilmişlerdir. Ölen kişilerin sosyal yaşamlarındaki statüleri her ne kadar ölü gömme adetlerinde bir değişiklik göstermemiş olsa da mekansal farklılıkları belirleyen ana unsur olmuştur. Kentin güneye doğru, Lykos Vadisi'nin içlerine kadar uzanması ise özellikle Güney Nekropol alanıyla ilgili olmalıdır. Varlıklı aile bireyleri için ayrılmış olan Güney Nekropolü; alan sınırlaması olmayan, geniş, düz, ulaşımı kolay, mermerin taşınmasını ve işçiliği yüksek süslü lahitlerin işlenmesini kolaylaştıran topoğrafyaya sahip olması nedeniyle tercih edilmiş olmalıdır. Kentin batı ve kuzeybatısını sınırlandıran Batı Nekropol alanı, birbirine benzer dörtgen, sade ve süslemeden uzak tek kişilik, ana kayaya oyulmuş tekne biçimindeki kapaklı mezarlar ile kendini göstermektedir. Kent stadyumunun çevresinde yoğunlaşan bu nekropol alanı olasılıkla orta düzey kent sakinleri ile yarışmalarda başarı gösteren sporcular için ayrılmış olmalıdır. Kentin doğusuna konumlandırılan tonozlu mezarlar geç dönem mezar mimarisiyle karşımıza çıkmaktadır. Kentin kuzeyinde ise, sarp ve engebeli tepelerin kuzey, güney ve doğu yamaçlarında dağınık şekilde yerleştirilmiş kaya oygu oda mezarlar bulunmaktadır. Bu mezarların tipolojisi ve kazı çalışmarıyla elde edilen veriler sonucu; Helenistik Dönem'den, MS. 4-5. yy. a kadar kullanıldığını ortaya koymuştur.
Konya-Ereğli Müzesi koleksiyonunda bulunan Fibulalar

Özel koleksiyonların gelişmesinin bir sonucu olarak ortaya çıkan müzecilik, zaman geçtikçe belirli bir disiplin dahilin de çeşitli yollarla gün ışığına çıkarılan arkeolojik eserler başta olmak üzere taşınabilir kültürel değerlerin sergilendiği yerler haline gelmiş ve sonucunda da Müzoloji adı altında bir bilim dalı halini almıştır. Her geçen gün artan müze ve müzelerdeki eserlerin geniş kitleler tarafından görülebilmesi için müze ziyaretlerinin dışında farklı yollarla da bu eserlerin herkes tarafından görülebilmesi ve tanınması için özellikle Avrupa ülkelerindeki müzelerin 18 .-19. ve 20 yüzyılda katalogları hazırlanarak bilim dünyasının hizmetine sunulmuş ve halen bu çalışmalar aralıksız devam etmektedir. Ancak benzeri uygulamaların ülkemizdeki müzeler için geçerli olduğunu söylemek halen çok güçtür. Yeterli olmasa da ülkemizde de başta büyük şehirlerimizdeki müzeler olmak üzere bilimsel kriterlere uygun kataloglar hazırlanmaya başlanmıştır. Söz konusu bu proje de bugüne kadar Ereğli Müzesi'ne kurtarma kazıları, satın alma veya hibe yoluyla kazandırılmış ama birçoğu depoda olduğu için hem ziyaretçiler hem de ilgili bilim insanlarınca görülme imkanı olmayan bu eserlerin öncelikle bilimsel kriterler doğrultusunda incelenerek tanıtılması sağlanmış olacaktır. Diğer yandan da bu eserlerin bilim alemine sunulması ile benzer malzemelerin kıyaslanması için yeni materyaller elde edilmiş olacak, buna bağlı olarak da Konya, Ereğli ve çevresinin antik çağ yaşamı hakkında yeni bulgulara ulaşılabilmesi noktasında yeni veri kaynakları ortaya konmuş olacaktır. Sonuç olarak bu proje sayesinde Ereğli Müzesi'nin sahip olduğu arkeolojik zenginliğin boyutu ve ait oldukları toplumun sosyal, kültürel, ticari ve dini inanışları noktasında pek çok bilgiye ulaşılmasına imkan sağlanmış olacaktır. Bunun da Selçuk Üniversitesi tarafından desteklenen bir projeyle yapılıyor olması ise üniversitemizin arkeoloji alanındaki öncü üniversiteler arasında haklı yerini sağlamlaştırmasına vesile olacaktır. Bu projenin gerçekleştirilebilmesi için müzeden alınan izin doğrultusunda ilk önce çalışmaya dahil edilecek eserlerin tespiti yapılarak bunların malzeme dönemlerine göre tasnifleri yapılacaktır. Daha sonra bu eserlerin envanterleme, teknik çizim ve fotoğraflanmasından oluşan katalog çalışması eş zamanlı olarak gerçekleştirilerek bunların kökenleri ve tarihlendirmeleri, literatür çalışmaları ışığında gerçekleştirilerek proje sonuçlandırılacaktır.
Anadolu'da Kalkolitik Çağ kabartma bezemeli seramik geleneği

Bu çalışma Anadolu'da Kalkolitik Çağ'da kabartma bezemeli seramik geleneğinin ayrıntılı bir biçimde ele alınması ve geleneğin görüldüğü merkezlerden yola çıkılarak bölgeler arasındaki kültürel etkileşim ile benzer örnek yayılımların karşılaştırılması amacıyla yapılmıştır. Bu geleneğin Anadolu'da Neolitik Dönem ve Tunç Çağı gibi Kalkolitik'ten önce ve sonraki dönemler ile benzerliklerinin kısmi olarak gösterilmesi ve Kalkolitik Dönem'de geleneğin görüldüğü merkezlerle karşılaştırılması ile bunlar arasındaki ilişki yine bu amaç kapsamında yer almıştır. Konu kapsamında Anadolu'da 19 Kalkolitik merkez ele alınmıştır. Sonuç olarak kabartma bezemeli kaplar, mekanlarda, kutsal mekanlarda/tapınak, işlik alanları ile ölü hediyesi olarak bırakılmış mezarlarda görülmüştür. Kabartmalı kaplar genelde tek renkte açkılanmıştır, bazıları da birden çok renkte açkılanmış şekilde görülmüştür. Kabartmalar; çanak, çömlek, vazo, kase, küp gibi tüm ve parça kaplar üzerine bezenmiştir. Kabartmalarda insan ve çeşitli hayvan figürleri ile şekil ve sembollere rastlanmıştır. Anadolu'da Kalkolitik Çağ kabartma bezeme geleneğinin kökeni Neolitik Dönem'den itibaren bilindiği ve Tunç Çağı'nda da bu geleneğin sürdürüldüğü görülmüştür.
Arykanda kazılarında bulunan antik sikkeler üzerinde yeni incelemeler: 1971-2000 sezonları

Bu çalışmada, Kuzey - Doğu Likya'da bulunan Arykanda antik kentinde Prof. Dr. Cevdet Bayburtluoğlu başkanlığında sürdürülmekte olan kazı çalışmaları sırasında bulunan antik sikkeler konu alınmıştır. Bu amaçla 1971- 2000 sezonları arasında ele geçen 3800'ü aşkın örnek incelenmiş; bunlardan 2174 örnek kataloga alınmıştır. Elenen örnekler, korozyonla tanımlanamayacak kadar bozulmuş Geç Roma sikkeleri ile bu tez kapsamından ayrı olarak incelenmesi gereken iki adet defineden oluşmaktadır. Değerlendirmeye alınan bütün örnekler detayları ile, tez sonunda yer alan 'Katalog' bölümünde sunulmuştur. Bu örneklerin değerlendirilmesi ise, tez başında bulunan dört ana bölüm ve bunların alt başlıkları halinde ele alınmıştır. Arykanda kazı buluntusu sikkeler, her şeyden önce, Likya Bölgesi'nde detaylı bir şekilde kaydedilen ilk çok sayıda sikkeden oluşan ve farklı dönemleri kesintisiz olarak yansıtan kazı buluntusu grubunu temsil etmektedir. Anadolu genelinde ise, bugüne dek 300'ün üzerinde ait antik kentte kısıtlı veya büyük Ölçekli kazı çalışmaları yapılmasına rağmen, bütün detayları ile toplu olarak yayınlanan sikke bulguları henüz 20 taneyi geçmemektedir. Bu yayınlanan yerlerden çok azı, Arykanda kadar zengin çeşitlerde ve kondisyonu yüksek örnekler sunmuşlardır. Arykanda, antik çağlarda tarihi, politik ve ekonomik açıdan çok önem taşımayan, orta ölçekli bir kent idi. Bu yüzden, burada bulunan sikkeler, numismatik açısından, genellikle bilinen tiplerde ve kentin kısıtlı olan ticari bağlantılarını yansıtır şekilde, büyük ölçüde yerel nitelikte darphanelerin ağırlıkla temsil edildiği örnekler olmuşlardır. Ancak, diğer yandan, örneklerin fazla sayıda ve tanımlanabilir özellikle olmaları, bunları istatistiksel olarak kullanılabilir veri grupları haline getirmiştir. Bütün tez kapsamında incelenen örnekler, bu bakış açısıyla ele alınmışlardır. Arykanda bulguları, Anadolu'dan diğer yerler ve bazı durumlarda Anadolu dışındaki buluntu yerleri ile kıyaslanmışlardır. Ancak bu tarz istatistiksel kıyaslamalar ile, Arykanda verilerinin, şehir, Anadolu ve Akdeniz genelinde taşıdıkları anlam ortaya çıkmaktadır. 446
Urartu Krallığı'nın ekonomik yapısı

Urartu Krallığı M. Ö. 9. yüzyılın ortalarında kurularak zamanın büyük siyasi güçleri arasında şaşırtıcı bir hızla gelişmiş, Van Gölü'nün doğu kıyısındaki başkenti Tuşpa'dan doğal bağlantı yollan boyunca genişleyerek günümüz Türkiye, İran, Irak ve Ermenistan sınırlarıyla bölünen dağlık bölgede egemen hale gelmiştir. Dağ yamaçlarındaki büyük kaleler, günümüzde bile hala sulama işlevini sürdüren sulama kanalları, tarımsal organizasyonu, taş ve metal işçiliğindeki gelişmişlik düzeyi ve yazılı kaynaklar Urartu Krallığı 'nm etkili bir siyasi ve ekonomik güce sahip olduğunu göstermektedir. Asur imparatorluğu'nun çağdaşı ve komşusu olan Urartu Krallığı, Asur'un baskısının bölgede hayli artığı bir zamanda oluşmaya başlamış, Asur'un zayıf dönemlerinde gelişmiş ve Asur imparatorluğu'nun dirilişinin arkasından gelen şiddetli saldırılara karşın ayakta kalmayı başarmıştır. Urartu yazılı kaynaklarının az sayıda ve içerik bakımından yetersiz oluşu gibi sebepler, Urartu ekonomisi üzerine çalışma yapmayı kısmen zorlaştırmaktadır. Nitekim biz, 'Urartu Krallığı'nın Ekonomik Yapısı' başlıklı bu çalışmamızda Urartu kaynaklarının yanı sıra göre daha detaylı bilgilere sahip çağdaşı Asur yazıtlarından da yararlanmış bulunmaktayız. Tezimizin I. Bölümü'nde Urartu Krallığı'nın çekirdek bölgesi olan Van Gölü Havzası'nın coğrafi oluşumu, toprak yapısı, bitki örtüsü ve iklim özellikleri gibi insanların bir bölgeye yerleşmesi ve yaşaması için gerekli olan çevresel özellikler, ekonomik etkenler açısından ele alınmıştır. II. Bölüm'de, Van Gölü Havzası'nın, Urartu Krallığı kurulmadan önce göstermiş olduğu sosyo-ekonomik yapı ve gelişimi kronolojik olarak ele alınmıştır. III. Bölüm'de her türlü ekonomik faaliyet açısından Urartu'nun ekonomik yapısı belirlenmiştir. Bu bölüm, daha çok Urartu Krallığı'na ait yazılı ve arkeolojik verilerden elde edilen bilgiler ışığında oluşturulmuştur. IV. Bölüm'de Urartu 'daki ekonomik ve idari yapılanma kral, saray ve tapınak başta olmak üzere askeri ve bürokratik bütün karar mekanizmaları açısından ele alınarak irdelenmiştir. V. ve son Bölüm'de ise, M. Ö. 13. yüzyıl Beylikler Dönemi'nden başlayarak Urartu Krallığı'nın yıkılış tarihi olan M. Ö. 585 yılına dek geçen süre içerisindeki ekonomik yapı, tezimizin diğer bölümlerinde sunduğumuz arkeolojik ve yazılı veriler ışığında bir kez daha değerlendirilerek ortaya çıkan sonuçlar gözler önüne serilmeye çalışılmıştır.
Animal bone studies on Byzantine city of the Amorium

Bu çalışma, Antik Bizans Şehri olan Amoryum'dan seçilen hayvan kemiklerinin tanımlanmasını ve bu buluntuların ele geçtiği açmalarla mekansal ilişkilerinin tespit edilmesini içermektedir. Ayrıca Amoryum halkının hayvanları hangi amaçlar için kullandıklarını ve buna bağlı olarak var olan hayvansal ekonomilerinin ortaya çıkarılmasını önermektedir. Öncelikle, yüzyılları belirlenmiş Amoryum arkeolojik alanından ele geçmişş olan hayvan kemiklerinin türleri belirlenmiştir. Bu bilgi ışığında kemiklerin mekanlara göre bulunma sıklıkları ve yoğunlukları tespit edilmiştir. Böylelikle Amoryum halkının diyetlerinde hangi hayvanları çoğunlukla tercih ettikleri saptanmıştır ve dönemler arasında hayvansal ekonomi, yabanıl hayvan tercihi, balıkçılık ve avcılık aktiviteleri ortaya çıkarılmıştır. Mekansal analiz çalışması için, iskelet element gösterim tablosundaki her bir element, türlerine ve açmalarda bulunma sıklılıklarına göre ele alınmıştır. Tespit edilen hayvan türleri açmalara göre çok farklılık göstermese bile, iskelet element tablosu hayvanların kullanım amaçlarına dair daha fazla bilgi edinmemizi sağlamıştır. Ayrıca, iskelet elementlerinin yoğunlukları her bir açma için ayrı ayrı hesaplanmıştır. Evcil hayvan atıkları tüm açmalara göre ele alınmış ve dönem insanlarının hayvan kemiklerini de kullanım amaçları belirlenmiştir.
The genesis of early state formation in the aegean prehistoric cultures: Liman Tepe and Bakla tepe as a case study

Izmir Bölgesi Batı Anadolu sahil bölgesinin tam ortasındadır ve Anadolu ile Batı bölgeleri arasında bir köprü görevi görmektedir. Bölge derin vadilerle Orta Anadolu'ya, limanlar sayesinde de Batı Anadolu'ya bağlanmaktadır. Mimari ve bu mimari kalıntıların içinde ve çevresinde ele geçen çeşitli buluntular sayesinde kentleşmenin ortaya çıkması ile ilgili bilgileri sağlamakta. Savunma duvarları ve bastiyonlar söz konusu toplumların politik sorunlar ile ilişkili olarak kendilerini koruma amacı ile yaptıklarını göstermektedir. Bu tez çalışması ile Liman Tepe ve Bakla Tepe örnekleri üzerinden Geç Kalkolitikten Erken Tunç Çağı'na geçiş süresinde mimarideki değişimin anlaşılması amaçlanmıştır. Mimari yapılanmalardaki farklılıklar göz önüne alındığında Ege Bölgesi'nde iki farklı yerleşim şekli tespit edilmiştir. Bunlardan ilki olan Liman Tepe güçlü ekonomisi ile merkezi yönetim sistemi bulunan ilk kentlileşmiş toplum özelliği gösterirken; Bakla Tepe, büyük kentsel merkezlerle ilişkili, nispeten zenginleşmiş köy veya küçük kent topluluğunu temsil etmektedir.
Yüzey obsidiyen buluntularının tekno-kültürel açıdan değerlendirilmesi: Çakılbaşı/Yapılıpınar örneği

Obsidiyen buluntu topluluğunun tekno-kültürel açıdan incelenmesi, malzemenin analiz çalışmalarını yaparak üretim zincirini ortaya çıkarmak ve bununla birlikte bir kültür olgusu içindeki gelişimini ve katkılarını öğrenmek, anlamaya çalışmaktır. Obsidiyen malzemenin yoğun bir şekilde gözlendiği ve geçmişş dönemlerde de yoğun olarak yerleşim görmüş bir bölge olan Orta Anadolu Bölgesi tekno-kültürel incelemenin yapılabileceği en önemli yerlerden biridir. Volkanik bir arazi olması ve bu volkanların kaliteli obsidiyen kaynakları ortaya çıkarması, tüm tarih öncesi dönemlerde bu kaynakların kullanılmış olması bölgeyi, özellikle de Batı Kapadokya Bölgesi'ni önemli hale getirmiştir. Çakılbaşı/Yapılıpınar Mevkii'de bu bölge içinde yer alan, önemli yerleşmelerden biri durumundadır. Yüzey toplamalarında ele geçen obsidiyen malzemenin sayıca çok olması, bu malzemenin içerisinde yapım artığından alete kadar birçok teknolojik parçanın yer alması ve bir ya da birkaç üretim zincirinin olabileceği fikri, teknolojik analizin doğru olacağını göstermiştir. Bu nedenlerle, analiz çalışmaları sırasında farklı yöntemler de kullanılmış olmasına karşılık, teknolojik analizin ağırlıkta olduğu görülmektedir. Farklı üretim zincirlerinin varlığını gösteren analiz sonucuna rağmen, oldukça geniş bir alanda ve bunun yanı sıra sistematik olmayan bir yüzey toplaması olması nedeniyle, standart ve istatistiksel verilere ulaşılamamıştır. Obsidiyen malzemenin, Neolitik Dönem içerisindeki farklı evreleri yansıtması ve farklı tekniklerin kullanılmış olması nedeniyle, sistematik bir yüzey toplamasına ve/veya kazı çalışmalarına ihtiyaç duyulmaktadır.