turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir siyasallaştırma amili olarak milli görüş hareketi

Siyasallaşma, insan hayatının ilk anından son anına kadar devam eden siyasal nitelikli bir öğrenme sürecidir. Hayatın belirli dönemlerinde hız ve yön açısından değişiklik gösteren bu süreç, birçok faktör tarafından şekillendirilmektedir. Siyasallaşmaya etki eden faktörler içerisinde siyasal hareketlerin siyasallaştırma hedefleri de önemli yer tutmaktadır. Türkiye'de 1969'dan itibaren varlık gösteren Milli Görüş Hareketi bu siyasal hareketlerden biridir. Milli Görüş Hareketi'nin siyasal yapısı ve sivil örgütlenme yapısı sayesinde, etkileşim kurduğu insanların siyasallaşma süreçlerinde etkili olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, Milli Görüş Hareketi'nin siyasallaştırma yönünü ortaya çıkarmaktır. Bu kapsamda çalışmanın ilk üç bölümünde literatür taraması yapılarak ilgili kavramların gelişimi ortaya konmuştur. Çalışmanın dördüncü bölümünde araştırma yöntemi sunulmuştur. Son bölümde ise araştırmanın bulguları sunularak yorumlanmıştır. Araştırmanın sonuç bölümünde ise teorik bilgiler ile nicel bulgular birlikte değerlendirilerek Milli Görüş Hareketi'nin siyasallaştırma yönü değerlendirilmiştir.
Debate and the public agenda: Turkish opposition parties and the policymaking process 1983-2015

Türkiye'nin yapısall tasarımının hükümetin lehine olduğu bir yasama düzeninde, yasa yapım sürecinde muhalefet partileri nasıl bir rol oynamaktadırlar? Önceki çalışmalar her ne kadar seçkinler ve kitle tutumlarının siyasi muhalefetin üzerine etkisini, bireysel muhalefetin durum incelemesini ve siyasi parti sistemlerinin yasalarla güvence altına alınmasını inceledilerse de; muhalefet partilerinin Türkiye'deki politikaya etki süreçlerini inceleyen deneysel bir çalışma daha önce yapılmamıştır. Frank R. Baumgartner'ın geliştirdiği kuramsal tasarımı kullanan bu tez Türkiye Büyük Millet Meclisi'ndeki genel görüşmeleri ve 1983'ten 2015'e Meclis'te muhalefet partilerinin Türk yasama sisteminde kullandıkları politik çatışmalarının araçlarına bir açılım sağlayarak yaşanan görüşmelerin medyada ne ölçüde yer bulduğunu ölçmek ve çözümlemeyi hedeflemiştir. Bu tez Baumgartner'ınyaklaşımı istikrarsız ve dolayısıyla çatışma içeren bir siyasal ortamda istikrar ve demokrasi arasında bir denge bulunmaya çalışılırken muhalefetin nasıl çaba gösterdiğini çözümlemektedir. Tam kurumsallaştırılmamış bir yasama sistemi ortamında politik çatışmaların nasıl şekillendiğini, yasama yapanlar ile dış etkenlerin arasındaki bağlantı eksikliğine nasıl maruz bırakıldığını ve medya özgürlüğünün eksik olduğu bir ortamda bu sürecin etkisinin olup olmadığını araştırmaya yarar. Türkiye'de de benzer bir siyasal çerçeve içinde muhalefetin yasama organını ve genel görüşme olanaklarını kullanarak gündemi genişletmeye olan etkisini araştıran bu çalışma, daha önce dikkat edilmemiş bir muhalefet işlevini böylece gün yüzüne çıkartmaya yardımcı olmaya çalışmıştır.
Forced migration and intergroup relations: Arab-Turkish citizens'perceptions of Syrians in Turkey

Bu çalışma göç alan toplum üyeleri ve göçmenler arasındaki mezhepsel farklılıkların bu iki grup arasındaki ilişkiyi nasıl etkilediğine bakarak, göç ve göçmenlere yönelik algının az çalışılmış bir boyutuna katkı yapmayı hedeflemektedir. Araştırma Türkiyeli Arap vatandaşların Suriyelileri nasıl algıladığını ve etnik, kültürel ve dini bağlantıların onların Suriyelilere yönelik algısını nasıl etkilediğini incelemektedir. Araştırmanın verileri Mersin ve Mardin'deki Türkiyeli Arap vatandaşlarla yarı-yapılandırılmış ve yüz yüze toplam 40 görüşmeden elde edilmiştir. Çalışmanın bulguları katılımcıların mezhebi kimliklerinin onların Suriyelilere yönelik algısını etkilediğini göstermektedir. Çalışmanın diğer bulguları bir yandan Arap olmak ve Arapça konuşmanın katılımcıların Suriyelilere yönelik algısını olumlu etkilediğini, fakat diğer yandan, katılımcıların milli kimliklerine atfettikleri önem derecesine bağlı olarak, Suriyelileri yabancı olarak gördüğünü göstermektedir.
Birinci Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Bitlis milletvekilleri: Biyografileri ve faaliyetleri

Bitlis ili, bulunduğu konum itibariyle önemli tarihi olaylara sahne oldu. Şehir olarak kuruluşu çok eski dönemlerde olmuştur. Adını Büyük İskender'in komutanlarından olan Bedlis'ten aldı. Farklı zamanlarda farklı devletlerin hakimiyetine girdi. Yavuz Sultan Selim döneminde Osmanlı hakimiyetine giren Bitlis şehri, 1914 yılı I. Dünya Savaşında bölgesel olarak göstermiş olduğu direnişten ötürü tarihe adını yazdı. 23 Nisan 1920'de açılan TBMM'ye Bitlis'ten 2'si Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı'ndan olmak üzere 7 milletvekili gönderildi. Bu milletvekilleri meclis içerisinde takdire şayan çalışmalarda bulundular. Bunlar arasında Yusuf Ziya Bey, meclisteki yoğun çalışmaları, sunmuş olduğu takrirler ve kanun tekliflerinden dolayı her zaman dikkatleri üzerine topladı. Ancak I. Dönem sonrasında girdiği irticai faaliyetlerden tutuklanarak idam edildi. Diğer milletvekillerden Arif Hikmet Bey ise; sekizinci döneme de Bitlis'ten milletvekili seçildi. Resul Sıdkı Bey de ikinci dönemde Bitlis'ten milletvekili seçildi. Diğer milletvekilleri ise; sonraki dönemlerde hiç seçilmediler. Zabıt cerideleri incelendiğinde I. Dönem için seçilen bu mebuslar Bitlis'i, dolayısıyla Türkiye'ye en iyi şekilde temsil etliler. Zira milletvekilliği yaptıkları dönem çok önemliydi. Savaştan yeni çıkmış, yorgun ama azimli bir ülkenin dünyaya karşı savunuculuğunu yaptılar. Bunda da son ana kadar başarılı oldular. Kendilerini rahmetle anıyorum.
The possibilities and limitations of articulations and political subjectification mechanisms in Turkey

Bu tez çağdaş radikal popüler ve kitle siyasal deneyimlerindeki eklemlemeleri ve siyasal özneleştirmeleri analiz eder. Çağdaş radikal popüler ve kitle deneyimlerinin nasıl mümkün hale geldiği ve sınırlandığı sorusunu irdeler. Bu soruyu cevaplayan evrenselci ve özcü yaklaşımların kuramsal ve analitik sınırlılıklarını işaret eder. Aynı zamanda, faillerin ve yerel toplumsal ve siyasal koşulların rolünü göz ardı eden yaklaşımları eleştirir. Bu vesileyle Türkiye'ye yoğunlaşır ve Gezi ve HDP vakaları üzerinden AKP dönemindeki toplumsal hareketler ve siyasal deneyimleri inceler. Post-yapısallcı düşüncede ortaya çıkan siyasetin ontolojisi ve çağdaş siyasal eklemlemeler ve öznelleştirmelerin işleyişi üzerine ortaya çıkan kuramsal tartışmalara ampirik bir bakış açısından katkı sunar. Bu amaçla, AKP dönemindeki siyasal ve toplumsal koşulların ve faillerin siyasal eğilim ve habituslarının Gezi ve HDP'yi nasıl mümkün kılıp sınırlandıklarını ortaya koyar. Çalışmanın kavramsal çerçevesi ve vaka bulguları, faillerin ve yerel durum ve koşulların çağdaş radikal eklemlemelerin ve siyasal özneleştirmelerin mümkünlüğü ve sınırlanması üzerindeki rolü gösterir.
Post-Marxist theories of political action: A critical review of two paradigmatic proposals

Post-Marxist Siyasi Eylem Teorileri: İki Paradigmatik Önerinin Eleştirel Bir İncelemesi Aslı Falay Çalkıvik Bu tezde küresel kapitalizm çağında Post-Marksist eylem teorilerinin eleştirel bir değerlendirmesi sunulmaktadır. Değişen epistemolojik ve ontolojik önermeler ışığında, Post-Marksist yaklaşımlar siyasi eylemi nasıl kurgulamakta? Söz konusu kurgular iddia edildiği kadar özgürleştirici ve dönüştürücü olabilir mi? Marx' m günümüz koşullarında yeniden düşünülmesi tartışmalarında önsıralarda yer alan kişilerin eserleri incelenerek bu sorulara bir yanıt aranıyor. Bu bağlamda Ernesto Laclau ve Chantal Mouffe'un sosyalist strateji olarak ortaya koyduğu hegemonya kuramı ile Slavoj Zizek'in xLenin'i Tekrarlama' önerisi eleştirel bir incelemeye tabi tutuluyor. Tezde öne sürülen temel iddia, herhangi bir siyasi eylem kuramı için özne kategorisinin ve bunun kurgulanış şeklinin son derece büyük önem taşıdığı yönündedir.
Türk dünyasında soykırım ve etno-jeopolitik inhilal

Bu çalışmada Türk dünyasının bütün bölgelerini ele almamız mümkün olmamıştır. Bu Tez Çalışmamız İran, Kafkasya, Batı Türkistan ve Türkiye dahil dört bölge üzerine odaklı bir çalışmadan oluşmaktadır. Önce Nüfus artışının devlet için tarihsel önemine değinilmiştir. 20. yüzyılın ilk çeyreğinde, başka bir ifade ile ilk 30 yılında her dört bölgede Türk ve Müslümanlara karşı uygulanmış olan Açlık-kıtlık ve katliamlardan dolayı kayıpların öğrenilmesine çalışılmıştır. Bunun için Türkiye'nin 1900 -1923, Rusya'nın esasen 1897- 1930 arası istatiksel nüfus verilerini İran'ın ise 1900- 1920 arası nüfus tahminlerini inceleyerek elde edilmesine çalışılmıştır.
27 mayıs 1960 askeri darbesi sonrasında Türkiye'de izlenen Kürt politikası (1958-1971)

Türkiye'de fikri olarak ifade edilmesinde bir takım sorunlar yaşanan ve Türkiye'nin ince çizgisi durumunda varlığını gösteren Kürt sorunu meselesi, bilimsel açıdan çalışma yapmak isteyen araştırmacı, yazar ve tarihçi kesim tarafından eksik kalınan bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çıkarımlar çerçevesinde Kürt sorunu meselesinin değişim sürecini ele almak ve konuya bilimsel açıdan farklı bir boyutta yaklaşmak adına bu konuyu tez olarak seçmiş bulunmaktayız. Çalışmamız; Giriş, Üç Bölüm ve Sonuç kısmından oluşmakla birlikte Birinci Bölümde; Kürt meselesinin 27 Mayıs 1960 Askeri Darbesine kadarki dönemde sosyolojik, politik ve toplumsal açıdan nasıl bir tarihsel süreç geçirdiği ile dış eksenli gelişim gösteren Kürt sorununun uluslararası platformda nasıl bir noktaya oturtulmak istendiğine ve olayların genel itibariyle Türkiye Cumhuriyetindeki yansımalarına dikkat çekilmiştir. İkinci Bölümde ise 27 Mayıs 1960 Askeri Darbesinden sonraki süreçte Türkiye Kürtlerine yönelik izlenen politikalardan ve Türkiye'deki Kürtçülük sürecinin oluşumundan bahsedilmiş olup Üçüncü Bölümde ise Kürtçülük fikrini ortaya çıkaran siyasi kaynaklardan ve bu konudaki faaliyetlerden bahsedilmiştir. Takdir edileceği üzere, konunun bilimsel bir çalışma olması ve Kürt sorunu gibi hassasiyet arz eden bir mesele ile bütünleşmesi, çalışma sürecinde bir takım güçlükleri de beraberinde getirmektedir. 27 Mayıs 1960 Askeri Darbesinin getirmiş olduğu eksiklikler ve uygulanan yaptırımlardan dolayı dönemin gazete, dergi ve kitap gibi bazı yayın organlarına Kürtçülük yapıldığı gerekçesiyle getirilen bir takım yasaklar ve Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi'nde konuyla ilgili kaynaklara olan ulaşım güçlüğü, çalışma esnasında eksik kalınan noktaların sebebini oluşturmuştur. Bu güçlükler çerçevesinde dahi Türkiye'de yaşanan Kürtçülük hareketinin çıkış noktası ve nasıl bir politik süreç geçirdiği, arşiv belgeleri ışığında ve gerçekçi bir yaklaşım ile incelenmeye çalışılmıştır.
Hegemonik söylem karşısında siyasal İslam'ın kamusal alan tasavvuru: Türkiye'de türban tartışmaları

Bu çalışmada, bir karşı hegemonik söylem olarak İslamcılık'ın 1980'li yıllardan günümüze kamusal alan tasavvuru türban tartışmalarının izinden giderek incelenmiştir. İslamcılık, türban tartışmaları çerçevesinde hegemonik kamusal alan tasavvurunu tartışmaya açmakta, sorunlaştırmakta ve dönüştürmeye çalışmaktadır. Bu süreçte ise yeni söylemlere eklemlenmekte, eklemlenmeleri yerinden etmekte, böylece yeni mevzilere kaymaktadır. Çalışma bu eklemlenmeleri ortaya koyarak İslamcı söylemin kamusal alan tasavvurunu açığa çıkarmayı amaçlamıştır. İslamcılık ve Kemalizm arasında türban tartışmaları çerçevesinde yürütülen hegemonik mücadele, bu çalışmada, yalnızca kadınların bedenleri üzerinden değil, esas olarak İslamcı söylem içinde kullanılan karşıtlıklar düzleminde ele alınmıştır: modernlik-geleneksellik, devlet-millet ya da seçkinler-halk ve yurttaş-mümin. Kadınlara ilişkin tartışmalarla da doğrudan kesişen bu karşıtlıklar, hegemonik kamusal alan tasavvurunu yıpratma ve dönüştürme sürecinde İslamcı söylemde yaygın olarak kullanılan karşıtlıklardır. İslamcı söylem alanında bu karşıtlıkların ilk kısmında yer alan kavramlar tartışmaya açılmakta ve yerlerine ikinci kısımda yer alanlar geçirilmek istenmektedir. Ancak bu çalışmada incelenen metinlerde, yerinden etme işleminin hegemonik kamusal alan tasavvurunu bir başka içerikle yeniden ürettiği bulgulanmıştır. Bu bulgu, mücadele halindeki bu iki söylemin benzer işleyiş mantığına sahip olduğunu göstermektedir. Bir başka deyişle, İslamcı söylemde türbanlı kadınların da bir parçası olduğu İslami yaşam biçiminin dahil olacağı bir kamusal alan tasavvuru ortaya konurken, bu tasavvurun da hegemonik söyleme yöneltilen eleştirilerle malul olduğu görülmüştür.
Siyasi söylemin araçsallaştırdığı toplumsal cinsiyet ve şiddet

Toplumsal cinsiyetin kurguya dayalı yapısı ve toplumsallık inşasındaki yerine değinen bu tez çalışması, toplumsal cinsiyet kavramının analizi ile yola çıkmaktadır. Toplumsal cinsiyetin siyasetin şiddet dili ve söylemi ile ele alındığı çalışmada, hukuk, siyaset ve şiddet bağlantısı açığa çıkarılmıştır. Tezde bu amaçla, feminist yöntem ve metodoloji ile queer teoriden faydalanılmıştır. Özellikle hukuk ve siyaset alanlarının yakın teması, ilişkiselliğin sağlanması adına detaylandırılmıştır. Hukuki özneler ve siyasi öznelerin belirli dışlayıcı pratikler aracılığıyla üretilmesi, toplumsal cinsiyete dayalı özne kavramını araştırmayı gerekli kılmıştır. Bu sebeple, feminist özne ile bu alanlarda iktidar kurgusu olan öznenin eleştirel bir okuması yapılmıştır. Judith Butler'ın analizleri ve Michel Foucault'nun alana dair yorumlarının da yer aldığı tezin kuramsal yapısında, özne kavramının esnek ve kırılgan zemini, degender bir okuma ile analiz edilmiştir. Siyasi gündemin söylem biçiminin detaylandırılması açısından ise, belirli olay ve örneklere yer verilmiştir. Siyasi söylemin şiddet üreten uygulamaları ile cinsiyetçi şiddet söyleminin ortak bir paydada buluştuğu sonucu ortaya çıkmıştır. Bu bulgular neticesinde, siyasi söylemin şiddet üreten uygulamaları ile cinsiyetçi şiddet söyleminin ortaklaştığına yönelik açıklamalar sunulmuştur.
Türkiye örneğinde muhafazakar düşüncenin temel sorunsalları muhafazakar düşünürler ve görüşleri

Siyasal bir ideoloji olarak muhafazakarlık modernleşmenin ürünüdür. Bu kapsamda muhafazakarlık eski düzeni sahiplenerek toplumu aşırı veya köklü değişmelerinden korumak amacıyla ortaya çıkmıştır. Türk muhafazakarlığı, Osmanlı-Türk modernleşme süreciyle paralel olarak şekillenmiştir. Özellikle Cumhuriyetin ilanı Türk muhafazakarlığının ortaya çıkışında belirleyici olmuştur. Dolayısıyla bu dönemden itibaren modernleşme ve batılılaşma denilen olgu muhafazakar aydınları da içeren entelektüel çevreler tarafından başlıca tartışma konusu yapılmıştır. Buradan yola çıkarak, elinizdeki çalışmanın ana konusunun, Türkiye'deki muhafazakar aydınların temel düşünceleri bağlamında Türk tipi muhafazakarlığın temel sorunsallarının incelenmesi olduğunu söyleyebiliriz.
Accidentally seen: A case study on the 2014 Ermenek mine disaster and its media representation

28 Ekim 2014 tarihi öğle saatlerinde Karaman iline bağlı küçük bir ilçe olan Ermenek'te on sekiz madencinin ölümü ile sonuçlanan bir maden faciası meydana gelmiştir. Meydana geldikten sonra facia medya tarafından çeşitli söylem ve temsil biçimleri ile bir medya olayı olarak inşa edilmiş ve uzak ötekiler olan izlerkitleye medya dolayımıyla getirilmiştir. Ermenek ulusal medya tarafından bu facia ile görünür kılınmış, belli bir süre canlı yayınların ve ana haber bültenlerinin ana konusu olmuş ve hatta bu görünür olmanın sonucu olarak bölgeye çeşitli yardımlar götürülmüş ve yardım faaliyetlerinde bulunulmuştur. Bu çalışmanın hedeflediği şey Ermenek maden faciasının meydana gelmesinin ardından haber söyleminde nasıl temsil edildiği ve bu temsil stratejilerinin facianın deneyimlenmesinde ve sonrasında yaşanan süreçler üzerinde nasıl etkileri olduğunu araştırmaktır. Bu amaçla çalışma 'kazayla görülme' durumunu sorunsallaştırmakta ve bunu dört temel bölüm üzerinden yapmaktadır. Tartışma, biri haber analizi ve ötekisi faciadan etkilenen aileler ile sağ kurtulan işçilerle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış mülakatlardan oluşmak üzere iki metodolojik çerçeveden yararlanmaktadır.
Siyasi etik ve Kutadgu Bilig

Türk ve dünya tarihi açısından çok önemli bir yere sahip olan Kutadgu Bilig; Türk yazınının elimize ulaşan ilk siyasetnamesidir. Yapıt dört ana karakterin karşılıklı konuşmaları şeklinde kurgulanmış ve devlet yönetimiyle ilgili bilgi ve öğütlere yer verilmiştir. İlk Müslüman Türk Devleti olan Karahanlılar döneminde yazılmış olan yapıt, Türklerin geçiş dönemi özelliklerini yansıtması bakımından da önemlidir. Kutadgu Bilig'de anlatılan devlet, sınırlandırılmış bir iktidarla, hukuk devleti ve sosyal devletle benzerlikler göstermektedir. Yöneticilerin sahip olması istenen özellikler ve onlara verilen öğütlerden de siyasi etik değerlere ulaşılabilmektedir. Kutadgu Bilig'i siyasi etik açısından incelediğimiz tezimizin ilk bölümünde etik, ahlak, siyasi etik kavramlarını ve siyasi etik kuramlarını; ikinci bölümde Kutadgu Bilig'in içerik çözümlemesini ve üçüncü bölümde de yapıttan yapabileceğimiz siyasi etik çıkarımları inceledik.
The political ir/relevance of freedom in the philosophies of Sartre and Arendt

Bu çalışma, Jean Paul Sartre ve Hannah Arendt'in felsefelerindeki özgürlük kavramlarını, siyasal uygunlukları ya da uygunsuzlukları yönünden incelemektedir. Bu inceleme, siyasal özgürlük, siyasal eylem, hümanizm, haklar, sorumluluklar, birey ve toplum gibi bağlamlarda yapılmaktadır. Temel mesele, Sartre ve Arendt'in özgürlük kavramlarının siyasete yansıtılabilme olanağını merak etmek ve sorgulamaktır. Bunun için çalışma, Sartre ve Arendt'in özgürlük kavramlarını yeterince yoğun bir şekilde açıklıyor ve şu iddiayı ortaya koyuyor: Belli noktalarda, Sartre ve Arendt'in özgürlük kavramları arasında, farklılık ve uzlaşmazlık değil, daha ziyade bir ortaklık ve çakışma vardır. İki düşünürün özgürlüğe verdiği anlamlar arasındaki bu yakınlık ve ortaklık, siyasette de devam etmektedir. Bu noktada tez, Sartre ve Arendt'in özgürlük kavramlarının siyasete uygunluğunu ve farklı bir siyasal özgürlük anlayışı türetmeye yetkin olduğunu iddia etmektedir. Siyasete olan bu uygunluk ve yeni bir siyasal özgürlük için yetkinlik iddiası, bu özgürlük kavramlarının eylem, hümanizm, başlatma ve sorumluluk gibi temel noktalarına dayanmaktadır. Ayrıca bu siyasal özgürlük, daha belirgin kılınması adına, liberal negatif özgürlük kavramı ile karşılaştırılmıştır.
1990 sonrası Türkiye-Ermenistan ilişkileri

Ermeniler, Türklerin Anadolu'ya hakim olmaya başladığı 11. yy'dan beri Türklerin içerisinde hep var olan bir millettir. Eskiden beri Türklere olan yakınlıklarıyla bilinen Ermeniler belli bir dönemden sonra Türklere sorun yaratmaya başlamıştır. Bu durum günümüze kadar bu şekilde devam etmiştir. Ermenilerin tarihinin içinde Türklerin adı geniş yer kaplamaktadır. Türklerle birlikte memnuniyet içerisinde yaşayan Ermeniler, Osmanlı'yı bölmek isteyen devletler tarafından Türklere düşman olarak yetiştirilmiştir. Türk-Ermeni ilişkileri Osmanlı'nın gerileme döneminden itibaren yavaş yavaş gerilmeye başlamış ve Osmanlı'nın yıkılış döneminde hat safhaya ulaşmıştır. Bu zamana dek Osmanlı tarafından belli özgürlüklere sahip olan Ermeniler hep refah içerisinde yaşamışlardır.1. Dünya Savaşı'nda Osmanlı'yı tamamen bitirmek isteyen Avrupa ülkeleri kaleyi içten yıkarak işlerini kolaylaştırmak istemişlerdir. Belli başlı azınlıkları kışkırtarak ve Osmanlı'ya karşı ayaklanmalarını sağlayarak bağımsızlıklarını istemelerine teşvik etmiş ve onları silahlandırmıştır. Bu azınlıkların başında gelen Ermeniler bağımsızlık adı altında bazı eylemler yürüterek zaten yıpranmış olan Osmanlı'yı iyice yıpratarak Batı devletlerinin işlerini kolaylaştırmışlardır. Son dönemlerde Ermenilerin halen daha Türkler üzerinde kurduğu baskılardan dolayı ilişkilerin iyileşmemiş olması Ermenilerin bu yolda geri dönmeyeceklerinin bir göstergesidir. Ermeniler sözde soykırımı ortaya atarak Türkiye'yi zor duruma sokmaktadır.
1950-1960 dönemi Demokrat Parti Konya milletvekilleri

Bu çalışmada 1950- 1960 yılları arasında Konya milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisinde yer alan çeşitli siyasi partilere mensup milletvekillerinin hayatı ve siyasi faaliyetleri incelenmiştir. Üç farklı yasama döneminde toplam 57 milletvekili Türkiye Büyük Millet Meclisinde yer almıştır. Konya'dan üç dönem 3 milletvekili, X ve XI. dönem 7 milletvekili olmak üzere toplam 10 milletvekili ikişer defa seçilmiştir. 13 kişi mükerrer olarak milletvekili seçilmiştir. Buna göre 44 farklı milletvekilinin Konya'yı temsil ettiği görülür. Bu milletvekillerinden bazıları Türkiye Büyük Millet Meclisinde idari görevler almıştır. Demokratik Parti kurucularından Refik Koraltan her üç dönemde de TBMM başkanlığı görevini sürdürmüştür. Üçüncü meclis başkanlığında Konya milletvekilidir. 1950 seçimlerinde 17 milletvekili, 1954 seçimlerinde 18 milletvekili ve 1957 seçimlerinde 22 milletvekili görev yapmıştır. Bu üç dönemde Konya'dan hiç kadın milletvekili çıkmamıştır. 18 hukukçu, 6, mühendis, 3 lise mezunu tüccar, ilahiyatçı-siyasal bilimci ve doktor olarak 2'şer ve veteriner-ziraatçı-asker-iktisatçı-akademisyen olmak üzere 1'er milletvekili çeşitli meslek gruplarından tespit edilmiştir. 5 milletvekili Konya ve ilçelerinde belediye başkanlığı yapmıştır. Konu ile ilgili meclis albümü, TBMM ceride ve tutanakları, kitap, ansiklopedi, biyografi, tez, bildiri ve makale gibi çeşitli telif ve tetkikler taranarak bu çalışma ortaya çıkarılmıştır.
A Comparative analysis of the 1968 movement in Turkey

Bu çalışma dünyada ve Türkiye'de 1968 Öğrenci Hareketi'nin karşılaştırmalı analizi için bir girişim olarak okunabilir. Öncelikli amaç, 1968'in dünya genelinde tarihsel bir fenomen olarak önemini ortaya koymaktır. Bu bağlamda, o dönemde ayrı bir ara sosyal kategori haline gelen gençliğin rolünü anlamak hayati bir önem taşımaktadır. Kalkış noktası olarak, süreci anlamak için hareketin temel niteliklerini analiz etmek önemlidir. Deneyimlerin farklılıklarının altını çizmek için, 1968'in değişik biçimlerinin haritası çıkarılmıştır. Tüm bunlardan sonra odak Türkiye'ye çevrilmiş ve hareketin sosyal, politik yönleri vurgulanmıştır. Karşılaştırmalar ve farklı boyutların ortaya konmasıyla 1968'in Türkiye'deki deneyimi/seyri, kendi yazgısı ışığında analiz edilmiştir. Tezin en temel amacı şu soruyu cevaplamaktır: Türkiye'de 1968 ile Batı'daki 1968 arasındaki büyük farklılıklar nelerdir? Tezin iddiasına göre, Avrupa'daki 1968 Öğrenci Hareketi basitçe eski yöneticileri yıkıp yerine yenilerini koymayı değil, yeni sosyal gerçeklikler ve yeni bir insan modeli yaratmayı hedeflemiştir. Avrupa'nın aksine Türkiye'de 1968 hareketi ise yüzünü topluma değil devlete dönmüştür. Ve genel olarak milliyetçi, orta sınıf, kent merkezli kalkınmacı talepleri temsil etmiştir.
Türkiye'de politik konjonktür dalgalanmaları kapsamında seçmen davranışlarının analizi (1987-2004)

Seçmen davranıslarını pek çok politik, ekonomik, sosyolojik ve psikolojik faktörden etkilenmektedir. Seçmen davranısları yeni politik iktisat teorisinin en önemli konularındandır.1980'li yıllarda seçmenlerin ekonomik motivasyonu ile ilgili bir literatür gelismeyebaslamıstır. Bu literatür seçmenlerin politik iktidarların makroekonomik performanslarına ne sekilde tepki verecegini analiz etmektedir. Türkiye'de seçmenlerin hangi unsurlardogrultusunda oy verdigi büyük önem tasımaktadır. Türkiye'de politik iktidarlar partizanolmaktan öte fırsatçı bir yapıya sahiptirler. Farklı ideolojik görüse sahip olan politik partilerbirbirini etkilemektedirler. Bu nedenle tüm politik partiler birbirine benzemektedirler. Seçmenler irrasyonel ve geçmişse dönük oylama yaptıkları için bu politik partilere oy vermeye devam edeceklerdir. Bu anlamda seçmen tercihleri dalgalı bir yapıya sahiptir. Seçmenlerinoylamalarını bu sekilde yapmalarının nedeni bilgilenme maliyetlerinin yüksekligidir. Ancak yapılan ampirik çalısmalarda seçmenlerin ekonomik motivasyonu ile ilgili güçlü ekonometrikkanıtlara ulasılamamıstır. Bu anlamda seçmenlerin davranıslarını etkileyen ekonomi dısı pek çok etken vardır. Seçmen davranısları ile ilgili modellere ekonomi dısı etkenlerin dahil edilmesi ile birlikte daha güçlü sonuçlara ulasılabilecektir.