turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
2000-2008 yılları arasında Türk bankacılık sektöründe kredi pazarlamasının değerlendirilmesi

Bankalar, kişilerin tasarruflarını değerlendiren ve yatırıma dönüştürülmesine aracılık eden ekonomik kurumlardır. Bu özelliği ile bankalar ülkenin gelişmesinde ve kalkınmasında ekonomik bir güç olarak yer almaktadırlar. Bankaların en temel fonksiyonlarından birisi kredi vermektir. Kredilerin müşteriye pazarlanmasına kadar geçen süreç, bankanın büyümesi ve gelişmesi için büyük önem taşımaktadır. Söz konusu kredilerden alınan faiz ve komisyonlar da bankaların başlıca gelir kaynaklarını oluşturmaktadır. Türkiye'de rekabet koşullarının giderek artması ile bankalar kredi pazarlamasına ağırlık vermişlerdir. Bankalar kredi pazarlama süreçlerinde farklı yöntemler uygulamaya başlamışlardır. Bankalar, belirlenen yöntemlerle kredi türleri ve müşteri gruplarını belirleyerek müşteri özelinde kredi pazarlamasına yönelmişlerdir. Kredi pazarlama sürecinin hukuki sistem içerisinde değerlendirilmesi kredi alan taraflar ve bankalar için önemli bir husustur. Ayrıca kredi pazarlama sürecinde detaylı bir analiz yapılması bankalar için bir teminat niteliğindedir. Kredi pazarlamasında en çok gözetilen durum budur. Geriye dönmeyen kredilerin ortaya çıkarabileceği problemleri önlemek açısından müşteri ile kredi ilişkisine girildikten sonra, bankaların müşterileri ile olan iş ilişkilerini takip etmeleri gerekmektedir.2000- 2008 yılları arasında yaşanan krizler sonrasında alınan önlemler ve gelişmeler bankaların kredi pazarlama süreçlerini olumlu etkilemiştir. Burada en büyük katkı bankaların üstü olarak faaliyet gösteren Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu tarafından yapılan olumlu yöndeki çalışmalar olmuştur. Kriz sonrası bankaların yeniden yapılanması, denetleyici bir otoritenin olması ve uygulanan kredi pazarlama süreçleri bankaların güçlenmesine katkı sağlamıştır.
Türk bankacılık sisteminde kamu bankalarının verimliliği ve toplumda kamu bankaları algısı

Kamu Bankacılığı'nın Türk bankacılık sektörü içerisindeki durumu bu çalışma içerisinde incelenmektedir. Öncelikle Türk bankacılık sektörü hakkında genel bilgilere yer verilmekte ve sektörün tarihsel gelişimi anlatılmakta, sonrasında ise Kamu bankalarının yeniden yapılandırma dönemi incelenmektedir. Devam eden bölümlerde Kamu Bankaları ile Özel sermayeli bankaların verimlilikleri kıyaslanmaktadır. Son olarak Türkiye'de faaliyet gösteren Kamu Bankalarının halk tarafından nasıl algılandığını tespit etmeye yönelik hazırlanan anket çalışmasına yer verilmiştir.
Finansal türev ürünlerin banka bilançolarına etkileri

Uluslararası finansal piyasalarda son zamanlarda yasanandalgalanmalar bankaları risk yönetim politikalarını güçlendirmeye itmistir. Uluslararası finans krizinin baslangıcı olarak kabul edilen Ağustos 2007 tarihinden itibaren bir sene içerisinde ABD'de batan banka sayısı 13'eulasmıstır. Banka iflasları 2008 yılında hızlanarak devam etmistir. Yatırımbankası Lehman Brothers'ın iflas etmesiyle sadece 2008 yılında 11 banka iflasbayrağını çekmistir. Resmi olarak toplam rakamlar açıklanmamasına karsınLehman Brothers hariç 12 bankanın toplam zararı 600 ile 700 milyar dolararasındadır. Amerikan Tasarruf Mevduatı Sigorta Kurulusununhesaplamalarına göre yine Lehman Brothers hariç batan bankaların aktif büyüklüğü toplamı ise 174 milyar dolar düzeyindedir. Finansal türev ürünler her geçen gün çesitlenmis ve yenilenmistir. Özellikle bu ürünlerin muhasebelestirme standartlarında yenilenmegözlenmistir. Ayrıca kullanım amaçlarına göre muhasebelestirilmeleri, türev ürünlerin ne kadar karmasık bir yapıya sahip olduklarını göstermektedir. Finansal türev ürünler, özellikle kriz sonrasında bankaların kullandıkları çok önemli bir araç haline gelmislerdir. Dolayısıyla bu ürünlerinbilanço üzerindeki etkileri daha da önem kazanmıstır. Riskten korunma amacıyla basvurulan bu araçlar banka finansal tabloları üzerinde hem negatif hem de pozitif etki yapmaktadır. Özellikle faiz oranı ve kur risklerinden korunmak için bankaların kullandıkları bu ürünler, gelecekteki kurların ve faiz oranlarının değismesi sonucu finansal tablolara negatif ve pozitif sekildeyansımaktadır. Bu çalısmada krizlerden sonra daha da önem kazanan finansal türev araçlar hakkında genel bilgiler verilmis, bu araçların nasıl muhasebelestirildiğianlatılmıs ve bilanço üzerindeki etkileri değerlendirilmistir.
Türk bankacılık sisteminde etkinlik ve 2008 küresel finansal krizi: Katılım bankacılığının geleneksel bankacılık ile karşılaştırmalı analizi

Katılım bankaları, İslam dini ile uyumlu faaliyet gösteren bankalardır. Bu bankaların da geleneksel bankalar gibi fon transfer sürecinde etkin çalışması arzulanmaktadır. Bu çalışma Türkiye'de bulunan katılım bankaları ve geleneksel bankaların etkinliğini analiz ederek, 2008 küresel krizinin katılım bankalarının etkinliğinde bir değişmeye sebep olup olmadığını incelemeyi amaçlamaktadır. Veri zarflama modeli ile yapılan analizlerde, 5 katılım bankasından sadece iki tanesinin etkin çalıştığı sonucuna ulaşılmıştır.
T. C. Ziraat Bankası'nın tarımsal kredi uygulamaları ve Tokat ili Merkez ilçedeki tarım işletmelerinin bu uygulamalardan yararlanma etkinliği üzerine bir araştırma

Jüri : Prof. Dr. Halil ÇİVİ : Prof. Dr. Kemal ESNGÜN Bu çalışma T. C. Ziraat Bankası'nın tarımsal kredi uygulamaları ve Tokat İli merkez ilçedeki tarım işletmelerinin bu uygulamadan yararlanma etkinliğini kapsamaktadır. Türkiye'de tarımın genel yapısı, kredi uygulamalarının genel durumu belirlendikten sonra, araştırma bölgesindeki işletmelerin yapısall özelliklerinin belirlenmesi, işletme sonuçlarının ortaya konulması ve araştırma bölgesinde tarımsal kredilerden yararlanma sonuçlarının irdelenmesi amaçlanmıştır. Veriler, basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile örneğe giren işletmelerden anket yolu ile toplanmıştır. Çalışmada veri yüzdeleri, trend ve khi-kare gibi istatistiki analizlere yer verilerek sonuçlar elde edilmiştir. Tarım işletmelerinde verimliliğin artırılmasına yönelik çalışmalar yapılırken, tarım işletmelerinin finans sağlama sorunlarının çözümlenmesi, kredi faizlerinin aşağı seviyelere çekilerek tarımın desteklenmesi ve planlanması sureti ile kaynakların daha etkin kullanılabileceği saptanmıştır.
The impacts of the global financial crisis on the Islamic banking system

Bu çalışma teorik ve uygulama olmak üzereiki kısımdan oluşmaktadır. Teorik kısımda faizsiz finans sisteminin literatür araştırması ve genel olarak klasik bankacılıkla farkları ve küresel krizin etkileri açıklanmıştır. Uygulama kısmında hem klasik bankacılık sisteminin hem de faizsiz bankacılık sisteminin küresel kriz döneminde göstermiş olduğu performansı analiz etmek için değişik oranlar kullanılmıştır. Oran analizi kapsamında karlılık, etkinlik piyasa oranları ve sermaye yapısının ölçen oranlar kullanılmıştır. Daha sonra çalışmada performans etkinliğini ölçmek için toplam 2005- 2009 yılları için karlılık, toplam giderler, toplam varlıklar, öz kaynaklar gibi değişik göstergeler kullanılmıştır. Ayrıca bankaların faaliyetlerindeki büyümeyi ölçmek için ortalama yıllık büyüme oranları aynı dönemler için hesaplanmıştır. Çalışmada istatistiksel olarak faizsiz finans kesimiyle klasik bankacılık arasında finansal göstergeler karşılaştırıldığında bir ilişki olup olmadığı da test edilmiştir. Sonuç olarak bu çalışmada tüm bankalara çalışma dönemi için stres testi analizi yapılarak bankaların şoklara dayanıklı olup olmadıkları analiz edilmiştir. Bu sayede bankaların verilen şok öncesi ve şok sonrası performansı analiz edilmiştir.
Kriz dönemlerinde bankacılık sektöründe pazarlama stratejilerinin geliştirilmesi

Türkiye, konum itibarıyla fırsatların ve tehditlerin bir arada olduğu bir coğrafyada yer almaktadır. Bu coğrafyada savaş, ihtilal, siyasi kriz, demokratik anlayışın tam olarak benimsenmemiş olması gibi durumlar tehditleri; Türkiye'nin genç ve dinamik bir nüfusa sahip olması, teknolojik alt yapısının olması, özellikle komşusu olan Ortadoğu coğrafyasında zengin yeraltı kaynaklarına sahip ülkelere yakın olması gibi durumlar da Türkiye ve Türkiye'deki işletmeler açısından fırsatları oluşturmaktadır. Türkiye'nin bulunduğu riskli coğrafyada Türkiye'deki işletmelerin, özellikle de bankacılık sektörünün, risk yönetimine gereken önemi en üst seviyede vermeleri gerekir. Türkiye'de 2001 yılında yaşanan kriz, finans sektörünün yapısını değiştirmiş bu dönemde birçok banka sistem dışına alınmıştır. 2001 krizi, Türkiye'de bankacılık sektöründe etkin risk yönetimi uygulanmamasının bir sonucudur. Bankalar etkin risk yönetimi uygulayarak krizin maliyetini azaltabilirler. Krizin maliyeti, bankaların batması, zarar etmesi veya karlarının azalması şeklinde ortaya çıkabilir. Kriz dönemlerinde, bankacılık sektöründe pazarlama stratejilerinin geliştirilebilmesinin ilk koşulu, etkin risk yönetimi uygulamaktır. Türkiye'de yaşanan 2000 Kasım ve 2001 Şubat krizleri, Türkiye ve Türk bankacılık sektörü açısından çok ağır bir tecrübe olmuştur. Bu ağır tecrübe, 2008 küresel finans krizi ortaya çıktığında fırsata dönüşmüştür. Dünyanın birçok ülkesinde bankalar batarken, bankalar için kurtarma paketleri açıklanırken Türkiye'de ise bankalar, krizinin kazandırmış olduğu tecrübeyle, 2009 yılında rekor karlar elde etmişlerdir. 2000 kasım ve 2001 şubat krizleri, Türk Bankacılık sektörüne risk yönetiminin önemini göstermek açısından önemlidir. Bu çalışma bankacılık sektöründe, krizin etkilerini en aza indirmek için pazarlama stratejilerinde ne gibi değişikliklerin olduğunu açıklamak üzere kaleme alınmıştır. Bu çalışmada Pazarlama, risk ve kriz kavramları bütüncül yaklaşımla ele alınarak, aktif büyüklük açısından Türkiye'nin en büyük bankası olan T. C. Ziraat Bankası A. Ş.'nin kriz döneminde uygulamış olduğu pazarlama stratejileri ürün bazında değerlendirilmiştir. Bu çalışmanın, bankacılık sektörüyle ilgilenenler için bir kaynak niteliğinde olacağını düşünüyorum.
Türkiye'de faaliyet gösteren ticaret bankalarının karlılığını etkileyen içsel faktörler: 2005-2016 yılları arası panel veri analizi

Bankalar, ülke ekonomilerinde finansal sistemin en önemli aracı kurumlarından biri olup, mevduatın toplanmasında ve toplanılan mevduatların ekonominin çeşitli sektörleri arasında kredi olarak kullandırılmasında önemli bir role sahiptir. Bankalar, piyasa odaklı bir ekonomide aracılık faaliyetlerini üstlenirken aynı zamanda o ekonomide yatırım ve büyümenin en önemli unsuru olarak kabul edilirler. Bu çalışmasının amacı; Türkiye'de faaliyet gösteren ticari bankaların karlılığını etkileyen içsel faktörleri araştırmaktadır. Çalışmada CAMELS değişkenleri; sermaye yeterliliği, aktif kalitesi oranı, yönetim kalitesi oranı, kazanç kabiliyeti oranı, likidite oranı ve piyasa risklerine duyarlılık oranları dikkate alınarak, Türkiye'deki ticari bankaların karlılığını etkileyen en önemli içsel faktörler belirlenmeye çalışılmıştır. Aktif karlılığı, öz sermaye karlılığı ve net faiz marjı ise karlılık ölçütünün göstergeleri olarak modellerde dikkate alınmıştır. Çalışmada CAMELS faktörlerinin bankaların karlılığı üzerindeki etkisini incelerken aynı zamanda karlılık üzerinde etkisinin olabileceği düşünülen iki kontrol değişkeni modellere bağımsız değişkenler olarak eklenmiştir. Bu kapsamda, 2005- 2016 yılları arasında Türkiye'de faaliyet gösteren 23 ticari bankanın CAMELS analizinde kullanılan değişkenler vasıtasıyla karlılık performansları araştırılmıştır. Çalışmada, CAMELS değişkenlerinin ROA, ROE ve NIM gibi karlılık değişkenleri üzerindeki etkisini analiz etmek için panel veri analiz yöntemleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, tüm karlılık göstergelerinin sermaye yeterlilik oranı ve toplam maliyetlerin toplam gelirlere oranından etkilendiğini göstermektedir. Güçlü sermaye oranına sahip bankaların aktif ve öz sermaye karlılıklarının da yüksek olduğu görülmüştür. Bunun yanı sıra, kaldıraçtaki aşırı artışın ticari bankaların karlılığında bir azalmaya neden olduğu tespit edilmiştir. Ekonometrik analizler, bankaların karlılıklarını artırabilmesi ve bankacılık sektörünün işlerini sağlıklı yürütebilmesi için yüksek sermaye yeterlilik oranına sahip olması gerektiği yönünde kanıtlar sağlamıştır. Bankalar, kredilerinin ve varlıklarının kalitesini artırmalı, sorunlu alacaklardan kaçınırken varlıklarını yüksek kaliteli enstrümanlarda değerlendirmelidir. Buna ek olarak, ticari bankalarda yönetimler maliyeti sıkı bir şekilde kontrol altında tutarken aynı zamanda gelir artıcı alanlara odaklanarak yüksek karlılık hedeflerine ulaşabilirler. Döviz açık pozisyonunun ticari bankaların karlılıkları üzerinde olumsuz bir etkisi olduğundan, ticari bankalar kur riskinden de kaçınmalıdır.
2000 ve 2001 yıllarında Türk bankacılık sektöründe yapılan yasal ve kurumsal düzenlemeler

ve Şubat 2001 dönemlerinde Türk ekonomisinde yaşanan krizler öncesinde ve sonrasındaki Türk Bankacılık sektörü yapısı incelenmiş, sektörün bu krizlerden nasıl etkilendiği ortaya konmaya çalışılmıştır. Türk ekonomisinde yaşanan bu son krizler, ekonomi tarihinde yaşanan krizlerle karşılaştırıldığında, etkisi ve sonuçlan itibariyle en ağır hissedilenleri olmuşlardır. Bunun en önemli nedeni; bu sorunların giderilmesine yönelik radikal tedbirlerin alınmaya ve kurumsal düzenlemelerin yapılmaya başlanmış olmasıdır. Her değişimde olduğu gibi bu yeni yapı, teorik açıdan ne kadar mükemmel olsa da, etkileri ekonomideki oyuncular açısından sancılı olmuştur. Çalışmada belirtildiği gibi teorik olarak kurgusu başardı yapılan bu düzenlemelerden bazılarının, uygulamaya aynı başarıyla konulamadığı görülmüştür. Türk Bankacılık sektöründeki kırılganlığın; öncelikle sermaye yetersizliği, plansız büyüme, etkin bir aktif-pasif yönetiminin bulunmaması, kamu bankalarının sistem içerisindeki yüksek payı, yetersiz iç kontrol, risk yönetimi ve kurumsal yönetişim gibi nedenlerden kaynaklandığı görülmüştür. 2000 ve 2001 yıllarında yapılan yasal ve kurumsal düzenlemeler öncelikle bu aksaklıkların giderilmesini hedeflemiş ve Türk bankacılık sektörünün geleceğini önemli derecede etkileyecek kurumsal yapı oluşturulmaya başlanmıştır. n
Operasyonel riskin ölçülmesinde kullanılan yöntemlerin incelenmesi ve bir banka işletmesinde uygulanması

Araştırmanın genel amacı bankacılık sektöründe faaliyet gösteren bankaların maruz kaldıkları operasyonel riskler için ayırmaları gereken sermayeyi nasıl ve hangi yöntemler ile hesaplamaları gerektiğinin ve Basel II kriterlerine uygun bir şekilde bir banka işletmesinin verilerinden yer alanarak bankalara operasyonel risk ölçüm bilincinin Basel III'e geçiş yapmadan önce oluşturulmasıdır. Bu araştırmada örnek bir banka işletmesinin faaliyet raporu ve mali tablolarından yararlanılarak maruz kalınan operasyonel riskler için Basel II'nin önerdiği yöntemler ile riski hesaplama ve bu risk için ayrılması gereken sermaye miktarı bulunmuştur. Her bir yöntemle hesaplanan bu sermaye ile yöntemler arasındaki farklılıklar ortaya konulmuştur. Operasyonel risk için ayrılması gereken sermaye miktarı; temel gösterge yöntemi, standart yöntem ve alternatif standart yöntem kullanılarak hesaplanmıştır. Banka içsel veri eksikliğinden dolayı gelişmiş ölçüm yöntemi, araştırmanın dışında bırakılmıştır. Araştırma bankanın 2010, 2011 ve 2012 yılına ait mali verilerinden yararlanılarak bazı varsayımlar ile gerçekleştirilmiştir. Bulgular değerlendirildiğinde, her yöntemde ayrılması gereken sermaye farklı çıkmıştır. Yöntemlerde kolaydan zora gittikçe, ayrılan sermaye azalmış, operasyonel risk hakkında daha detaylı bilgi sağlanmıştır. Ayrıca bankaların 2012 yılı faaliyet raporlarına göre bütün bankalar temel gösterge yöntemini kullanmaktadır.
Bankaların menkul kıymet departmanlarında satış artırma faaliyetlerinin analizi

Bankalar mali sektörün %85'ini oluşturmaktadır. Bankalar operasyonel maliyetlerini azaltabildikleri ve faiz dışı gelirlerini arttırabildikleri ölçüde rekabetçi güçlerini artırabilmektedirler. Bu bakımdan banka ürün ve hizmetleri bankalar üzerinde belirleyici bir rol oynamaktadır. Menkul kıymet kalemi de bankaların en önemli ve etkili ürünleri arasındadır. Bu noktada araştırma, bankaların menkul kıymet departmanlarının satış artırma faaliyetlerini ve bu faaliyetlerin geliştirilmesine yönelik çalışmaları incelemiştir.
Doğrudan yabancı sermaye hareketlerinin Türk bankacılık sektörü performans göstergelerine etkisi: CAMAELS ve EKK yöntemleri ile analizi

Küreselleşmenin etkisi, teknolojik ilerlemeler, daha fazla getiri elde etmek arzusu ve finansal serbestleşmeye yönelik düzenlemeler doğrudan sermaye hare-ketlerinin artışında etkili olmuştur. Bu gelişmelerden en çok etkilenen ve doğrudan yabancı sermaye yatırımlarını çeken sektör ise bankacılık sektörüdür. Çalışmamız iki kısımdan oluşmaktadır; ilk olarak Türkiye'ye gelen doğrudan yabancı sermaye hareketlerinin bankaların finansal performansları üzerindeki etki-sini değerlendirmek amacı ile Türkiye'de faaliyet gösteren 11 mevduat bankasının 2008- 2017 dönemi CAMELS analizleri karşılaştırmalı olarak yapılmıştır. Yapılan analiz sonuçlarında yabancı sermayeli ve özellikle kamu sermayeli bankaların fi-nansal performanslarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Ardından çalışmanın ikinci bölümünü oluşturan doğrudan yabancı sermaye hareketlerinin CAMELS üzerinde etkisinin olup olmadığını test etmek için EKK yöntemleri ile analiz yapılmıştır. Doğrudan yabancı sermaye hareketlerinin CAMELS üzerinde etkisi ol-duğu sonucuna varılmıştır. Bu çalışmanın en önemli katkısı bankaların finansal performanslarını gösteren CAMELS analizine, doğrudan yabancı sermaye hareket-lerinin etkisinin olup olmadığını gösteren çalışmanın literatüre yeni bir bakış açısı sağlamış olmasıdır.
Osmanlı İtibar-ı Millİ Bankası

II. Meşrutiyet döneminde Osmanlı Devleti'nde milli sermaye ile kurulan banka sayısı hızla arttı. Bu dönemde Osmanlı hükümeti milli sermayeli bankaları destekledi. II. Meşrutiyet döneminde milli sermaye ile kurulan banka sayısının artmasına rağmen hiçbiri devletin karşılaştığı mali problemleri çözecek bir yapıda değildi. Bu arada Osmanlı Devleti 1914'te Birinci Dünya Savaşına katıldı. Osmanlı hükümeti savaşı finanse etmek için para basmayı planladı. Fakat devlet bankası ve para basma ayrıcalığına sahip yabancı sermayeli Osmanlı Bankası bu isteği kabul etmedi. Osmanlı Bankası'nın bu tutumu üzerine milli sermayeli bir devlet bankası kurma fikri gündeme geldi. Birinci Dünya Savaşı öncesinde gündeme gelen milli sermayeli bir devlet bankası kurma düşüncesinden yola çıkılarak Osmanlı İtibar-ı Milli Bankası 1917 yılında İstanbul'da kuruldu. Osmanlı hükümeti ve halk Osmanlı İtibar-ı Milli Bankası'nın kurulmasını destekledi. Banka bir devlet bankası olmadı fakat bir yatırım ve ticaret bankası olarak faaliyetlerini sürdürdü. 1927 yılında Türkiye İş Bankası ile birleşti. Bu tezin amacı Osmanlı İtibar-ı Milli Bankasının hangi şartlarda, kimler tarafından nasıl kurulduğunu incelemek ve bankanın milli özellikleri ve faaliyetleri hakkında bilgi vermektir. Osmanlı İtibar-ı Milli Bankası o dönemde öne çıkan ekonomi politikalarının ve yaşanan gelişmelerin ışığında incelendi. Bu yapılırken o dönemdeki basından ve arşivlerdeki belgelerden yararlanıldı.
Türkiye ihracatında akreditiflerin etkisi

Bir ülke ekonomisinin gelişmesi, o ülkenin ihracatının artmasına bağlıdır. Türkiye 24 Ocak 1980 kararları ile ihracata dayalı sanayi stratejisine geçerek, yıllar itibarıyla diğer ülkelere olan ihracatını önemli ölçüde artırmıştır. Dış ticaretin iç ticarete göre daha riskli olması, tarafların ödeme yöntemi seçmesinde daha dikkatli olmasını gerektirmektedir. En güvenilir ödeme şekli olan akreditif, ithalatçı ve ihracatçının çıkarlarını koruyan ve sorumluluklarını belirleyen bir ödeme yöntemidir. Küreselleşen dünyada ulaşım, haberleşme ve teknolojik gelişmelerdeki artış, ülkelerin önündeki yapay engelleri kaldırarak gelişmelerine katkıda bulunduğu gibi, riskleri de artırarak, bir ülkede meydana gelen ekonomik dalgalanmanın, domino etkisi ile hızla diğer ülkelere yayılmasına neden olmaktadır. Bu durum, hem finans sektörünü hem de reel sektörü etkisi altına alarak, ülkelerin mali yapılarını bozmaktadır. 2008 yılında Amerika'da konut finansmanında başlayan kriz, Türkiye ekonomisini doğrudan etkilemese de, ihracatının yaklaşık yarısını gerçekleştirdiği Avrupa ülkelerinde yaşanan borç krizi nedeniyle ihracat pazarında daralma meydana gelmiş, dolayısıyla Türkiye ihracatında pazar çeşitlendirmesi yapılmasına yol açmıştır. Küresel piyasalardaki risk ve belirsizlik, taraflar arasındaki güvene dayalı sorunları artırmaktadır. Söz konusu risk ve sorunları azaltmak amacıyla ihracatın finansmanında en güvenilir ödeme yöntemi olan akreditifin tercih edilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, dış ticarete genel bakış, ihracatta ödeme şekilleri ve akreditif konuları ayrıntılı olarak ele alınarak, son bölümde Türkiye'nin ihracat performansı, Türkiye'nin dış ticaretinde akreditiflerin ağırlığı, akreditifte yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri ile akreditifte etkin rol üstlenen bankacılık sektörünün dış ticaretteki önemi üzerine durulmuştur.
Basel kriterleri çerçevesinde Türk bankacılık sisteminde regülasyonlar: Ampirik bir uygulama

Finansal sistemlerin yaygınlaşması ile sermaye hızlı bir şekilde yer değiştirmektedir. Sermayenin hızlı bir şekilde yer değiştirmesine bağlı olarak güçlü finansal sistem kurma gereksinimi de artmıştır. Küresel krizler finansal sistemin en büyük paydaşı olan bankaları da iflasa kadar sürüklemiştir. Bu gibi durumların önüne geçebilmek için güçlü sermaye yapılarının tesisi, finansal sistemde şeffaflık sağlamak ve bankacılığın genel geçer kurallarını belirlemek adına 1974 yılında Uluslararası Ödemeler Bankası bünyesinde Basel Komitesi kurulmuştur. Finansal piyasaların belli bir düzen içinde faaliyet gösterebilmesi adına regülasyon kurumlarına duyulan ihtiyaç tüm dünyada belirgin hale gelmiştir. Regülasyon kurumlarının etkin bir düzenleme, denetleme ve müeyyidelendirme görevi ile finansal piyasalarda istikrarın sağlanabilmesi öngörülmüştür. Çalışma betimsel ve ampirik olarak bankacılık sektöründe yapılan düzenlemeleri ve etkilerini Türkiye örneğinde incelemektedir. Önce betimsel olarak regülasyonlar, bankacılık regülasyonları uluslararası karşılaştırmalarla ele alınmakta, sonrasında Türkiye'de bankacılık regülasyonlarının kurumsal yapısı incelenmektedir. Son olarak Türkiye'de faaliyet gösteren en büyük 7 bankanın 2002- 2018 yılları arasındaki verilerine dayanarak panel veri teknikleri aracılığıyla sermaye yeterlilik rasyosunun belirleyicileri incelenmektedir. Ampirik analizlerden elde edilen bulgular büyük ölçüde ilgili literatürdeki çalışmaların bulgularını doğrulayıcı niteliktedir. Sermaye yeterlilik rasyosunu net faiz marjı oranı, aktif karlılık oranı ve takibe dönüşüm oranı pozitif yönde etkilerken, mevduat oranı ve toplam kredi oranı ise negatif yönde etkilemiştir. Çalışmanın özel bir ilgisini oluşturan BDDK tarafından belirlenen sermaye yeterlilik rasyosu kriterinin ise örneklem kapsamındaki bankaların sermaye yeterlilik rasyolarını pozitif yönde etkilediği bulunmuştur.
Bankacılık sektöründe sekuritizasyon yöntemi ile sermaye gereksiniminin azaltılması (2008'den günümüze Türk bankacılık sektörü'nde bir uygulama)

Bankacılık sektöründe sermaye, faaliyetlerin sürdürülebilir ve güvenli bir şekilde devamı için çok önemlidir. Bankaların maruz kaldığı risklerin azaltılması ve mevduat sahiplerinin güvence altına alınması için denetim otoriteleri de bankaların yeterli miktarda sermaye bulundurmasını şart koşmaktadır. Basel II düzenlemesi uyarınca bankaların sermaye gereksinimleri artmakta, ABD'de meydana gelen mortgage krizi de bankacılıkta sermayenin önemini bir kez daha ortaya koymaktadır. Sekuritizasyon uygulaması bankaların kredi risklerinin menkul kıymetleştirilerek bilanço dışına çıkartılmasına imkan veren finansal bir enstrümandır. Menkul kıymetleştirilen kredi alacaklarının sermaye yükümlülüklerine tabi olmaması bankalara önemli avantaj sağlamaktadırUluslararası finans piyasalarında ciddi hacimlere ulaşan sekuritizasyon işleminin Türk Bankacılık Sektörü'ndeki durumuna bakıldığında işlem hacimlerinin çok sınırlı olduğu ve sekuritizasyon hacminde başı çeken konut kredilerinin Türkiye'de 2004 yılından itibaren gelişmeye başladığı görülmektedir. Bu çalışmada sekuritizasyon uygulaması detaylı bir şekilde ele alınacaktır. Ardından konut kredilerinin artış trendinde olduğu Türk Bankacılık Sektörü'nde bankaların konut kredisi alacaklarını sekuritize ederek, risk yönetimi ve sermaye yeterliliği açısından elde edeceği avantajlar üzerinde durulacaktır.