turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yönetimlerin karar alma sürecinde strateji ve para politikası

İnsanların arzuladığı hatta sınırsız miktarda arzuladığı tek şey paradır. Çünkü insanların ihtiyaçları sınırsızdır ve sınırsız ihtiyaçlara karşı sınırlı imkanlar mevcuttur. Sahip olunan şeyleri koruyabilmek ve sınırlı imkanları aşabilmek para ile gerçekleşir. İnsanlar maddi ihtiyaçların tümünün para ile sahip olabileceğine inanırlar fakat tam bu noktada, insanların içerisinde yaşadığı ekonomi sistemi devreye girer; yani, sınırsız ihtiyaçları sınırlandıran bir sistem. Bu çalışmanın temel amacı, ülke ekonomisi sistemlerinde merkez bankası tarafından uygulanmakta olan para politikaları ve stratejik yönetim anlayışıyla beslenen merkez bankası yönetimi ele alınmıştır. Ayrıca çalışma da vurgu yapılmak istenilen iki önemli konu vardır. Bunlardan ilki para politikası dahilinde olan kur politikası ve faiz politikasıdır. Kur ve faiz politikası özellikle günümüz dünyasında gelişmekte olan ülkeler açısından ciddi öneme sahiptir. Ekonomilerin gelişmesinde genel olarak faiz; sermaye ve tüketim üzerinde etkili olurken, kur ise; yatırımlar, ihracat ve ithalat üzerinde oldukça etkilidir. Bu bağlamda para otoritesi diyebileceğimiz merkez bankaları, ülke ekonomilerinin durumu ve gidişatı hakkında en verimli olacak politikayı uygulaması gerekmektedir.
Sekülerleşmenin teolojik ve siyasal temelleri

Çalışmamız sekülerleşme sürecinde dinin oynadığı rolü inceler. Geleneksel sekülerleşme yorumlarının aksine tezimiz, dini sekülerleşmeden etkilenen pasif bir aktör olarak değil, sekülerleşme sürecine katkıda bulunan aktif bir aktör olarak değerlendirir. Sekülerleşme, Avrupa tarihine ait bir süreç olarak, Kıta'nın kültür dünyasına ait aktörlerin rol oynadığı bir fenomendir. Din, çalışmamızda bu aktörlerden bir tanesi olarak değerlendirilmiştir. Bunu yaparken tezimiz ilk bölümünde Seküler, Sekülerizm, Sekülerleşme ve Sekülarizasyon kavramları arasında bir ayrıma gitmek suretiyle, kavramsal bir analiz sunar. İkinci bölümde, sekülerleşme hakkında öne sürülmüş tezlerden çalışmamızı ilgilendiren bazıları işlenmiştir. Sekülerleşme sosyal bilimlerin en dikkat çeken ve en fazla işlenmiş konularından birisi olduğu için konu hakkında ortaya konulmuş çok sayıda teori vardır. Ancak tezimiz bir teori bibliyografyası olmadığı için zikretmediğimiz pek çok önemli teori vardır. Üçüncü bölümde sekülarizasyon ile sekülerleşme ilişkisine değinilmiştir. Dördüncü bölümde ise Hıristiyanlık dininin Katolik yorumu üzerinden sekülerleşmeyi doğuran amiller analiz edilmeye çalışılmıştır. Söz konusu amiller Katolisizm'in inanç esasları ve Katolik Kilisesi'nin inananlarına önerdiği din tatbikatıdır. Savımız, Katolisizm içinde sekülerleşmeyi doğuran bir nüvenin var olduğu ve bu nüvenin çeşitli faktörler ile bir araya gelerek sekülerleşme sürecini doğurduğudur. Söz konusu nüveyi ortaya koyarken Batı Hıristiyanlığı'nın nasıl bir Tanrı tasavvuruna sahip olduğu, Tanrı-dünya ilişkisine nasıl baktığı; ortaya koyduğu insan resminin nasıl olduğu gibi soruların cevaplanmasına gayret edildi. Tezimizin literature sağladığı en önemli katkılardan birisi seküler kavramlara yönelik ortaya koyduğu analiz ve sekülerleşme ile sekülarizasyon kavramları arasında yaptığı ayırımdır. Böyle bir ayrımın aktüel Türkçe literatürde yapılmamış olması, çalışmamızın katkısını önemli kılmaktadır. Laiklik kavramına çalışmamızda yer verilmemiştir.
Africa in the neoliberal age: Between development and IMF/world Bank economic policies

Bu tezde, neo-liberalizmin Afrika'ya etkileri araştırılmış ve IMF ve Dünya Bankası'nın Afrika ülkelerine uygulamakta oldukları neoliberal politikaların değişmediği taktirde zararlı etkilerinin devam edeceği savunulmuştur. Kredilerin önkoşulu olan bu politikalar, kamu iktisadi teşebbüslerin özelleştirilmesini, ulusal paraların devalüasyonunu, tarife ve vergi gibi ticari engellerin kaldırılmasını ve özellikle kamunun sosyal hizmetler harcamalarında kısıtlamayı içermektedir. Bu tez, söz konusu neo-liberal politikalarla zengin ve fakirler arasındaki uçurumun daha fazla derinleştirdiğini ve Afrika kıtasındaki fakirliği çıkmaza soktuğunu savunmaktadır. Aynı zamanda fakirliği azaltma stratejilerinin uygulanmasının ve borçları hafifletme girişimlerinin, verimli yapısall uyarlama politikalarına katkı sağlayacağı öngörülmesine rağmen, mevcut durumda herhangi bir değişiklik yaratmadığı savunulmaktadır.
Neoliberal dönemde Türkiye'de sendikal kriz: 2000'lerde sendikalarda karşılaştırmalı kriz algısı analizi

Bu araştırmanın amacı öncelikle şu sorulara cevap bulmaktır; işçi sendikaları 1980 sonrası süreci nasıl değerlendiriyor? Neoliberal politikalar sendikaları nasıl etkiledi? Çalışma hayatındaki dönüşümler sendikalara nasıl deneyimler yaşatıyor? Örgütlenme süreçlerinde nelerle karşılaşıyorlar? Sendikal kriz sendikalar tarafından nasıl algılanıyor? Sendikal krizin nasıl aşılacağı konusunda sendikalar ne düşünüyor? Sendikaların siyasetle ve siyasal partilerle ilişkiler noktasındaki tutumları nedir? Dolayısıyla bu çalışmada Türkiye'deki Türk-İş, Hak-İş ve DİSK'ten oluşan üç işçi konfederasyonuna bağlı 17 sendikanın yöneticileri ve çalışanlarıyla yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak yapılan görüşmelerle sendikal krizi nasıl algıladıkları anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın ilk bölümünde kapitalizmin Fordist ve Post-Fordist dönemleri ele alınmış ve bu dönemlerin emek süreçlerini nasıl şekillendirdiği anlatılmaya çalışılmıştır. Ardından kapitalizmin günümüzdeki işleyiş biçimi olarak adlandırabileceğimiz neoliberal sürecin emek piyasasına yansımaları irdelenmiştir. İkinci bölümde, çalışma hayatındaki dönüşümlerin sendikal örgütlenmeye etkileri incelenmiş ve bu sürecin Türkiye'de nasıl gerçekleştiğine odaklanılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise seçilen iş kolları içerisindeki sendikaların yöneticileri ve çalışanları ile gerçekleştirilmiş olan yarı yapılandırılmış görüşmeden elde edilen veriler değerlendirilerek sendikal kriz algıları analiz edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda sendikaların bir örgütlenme krizi içerisinde olduğu, ancak bu krizin boyutunun kamudan özel sektöre doğru; özel sektörde de üretim sektöründeki iş kollarından hizmet sektörü içindeki iş kollarına doğru artış gösterdiği, ayrıca sendikaların gücünü belirleyen unsurun siyasal iktidarlarla kurulan ilişki olduğu anlaşılmıştır.
1960-1971 arası Türkiye'de sol akımlar ve bir aydın hareketi olarak Sosyalist Kültür Derneği

Bu tezde 1960- 1971 arası Türkiye'de ortaya çıkan sol akımlar, yayınlar ve bir aydın hareketi olarak Sosyalist Kültür Derneği araştırılmıştır. 1960 sonrası dönemin ekonomik, sosyal ve siyasal yapısı incelenmiştir. Sol hareketin niteliği araştırılarak, 'sol' daki bölünmeler saptanmaya çalışılmıştır. 1962 yılında kurulan Sosyalist Kültür Derneği'nin kuruluşunu hızlandıran nedenler, derneğin önemli siyasal olaylar üzerindeki tavrı ve sol anlayışı tezin ana çerçevesini oluşturmaktadır. Tezde, önce 1960- 1971 arası siyasal gelişmeler incelenmiştir. Bunu yaparken de 1960- 1971 arasındaki siyasi olaylar kronolojik sıraya göre ele alınmıştır. 1960'dan 1961' e kadar süren askeri yönetim ve 1961'den 1965'e kadar süren sivil yönetime geçiş dönemi arkasından da 1965- 1970 yıllan arasındaki toplumsal ve siyasal çalkantılar ve neticesinde 1971 muhtırası incelenmiştir. Daha sonra ise 1960'larda radikal sol muhalefetin çıkışını hazırlayan nedenler araştırılmıştır. Bu bağlamda sol akımlar üç grupta incelenmiştir: Yön, Türkiye İşçi Partisi ve Milli Demokratik Devrimciler. Aralık 1962'de Türk Sosyalizmini incelemek ve yaymak amacıyla kurulan Sosyalist Kültür Derneği'nin amacı, amaçlarım gerçekleştirmek için düzenlediği konferanslar ve haftalık toplantılar tezin kapsamı içerisindedir. Araştırmamızda Türk siyasal yaşamına ilişkin yazılmış kitaplar, sol örgütlenmelere ait yayın organları kullandığımız başlıca kaynaklar olmuştur. Ayrıca Sosyalist Kültür Derneği ile ilgili olarak Gülten Kazgan, Erdoğan Alkin ve Cahit Tanyol ile de röportaj yapılmıştır. Çalışmanın bütününden çıkan sonuç 1960 sonrası dönemde Türkiye'de siyasal hayatı etkileyen en önemli yeni unsur, sosyalist düşüncenin ve eylemin açıkça ortaya çıkmış olmasıdır. Böyle bir ortamda Sosyalist Kültür Derneği'nin kuruluşu Türk toplumu için bir çıkış yolu olabilmiş midir? Bu tezin konusu budur. ııı
Cumhuriyet Döneminde Türk siyasi yaşamında siyasi partilerin oluşumu

Cumhuriyet döneminde siyasi partilerin oluşumu Mudafaa-i Hukuk Cemiyeti 9 nin devamı sayılan Cumhuriyet Halk Partisi ile başlamıştır. 1930'lu yıllar Türkiye'nin gelişmesi için işlevsel bölünmelerin yaşandığı yıllardır. Bu gelişmelerin neticesinde Türk siyasi yaşamında yerel-kültürel çatışmalar yerini, sosyo-ekonomik çıkar çatışmalarına bırakmıştır. Cumhuriyetin ilanından 1945 yılma kadar olan zaman dilimi, Türk siyasi hayatında başka kurulmuş partilerin varlık gösterememesi ile tek partili dönem olarak adlandırılmıştır. 1946 yılında Demokrat Parti'nin kurulması, Türk siyasi yaşamında bir dönemi kapatıp, yeni bir dönemi; çok partili dönemi başlatmıştır. Ekonomik çıkar çatışmasından oluşan partinin, 27 Mayıs 196 Ö'da faaliyetine son verilmesi, akabinde 1961 anayasasının genişlettiği siyasi katılım yolları, sivil halkı kimlik arayışına sokmuş ve siyasi hayatımızda bu sefer 1980 yılma kadar olan zaman diliminde ideolojik kutuplaşmaları başlatmıştır. Genel olarak, sosyalist, milliyetçi ve dinci ideolojiler bu dönemde ve bir kısmı da günümüze kadar devam eden, siyasi partilerin oluşumunu sağlamıştır. CHP bile bu dönemde kendine ideolojik tanımlar yakıştırmıştı .1980 yılında, 12 Eylül 1980 ihtilali ile Türk siyasi yaşamına damgasını vuran pek çok parti kapatılmış, fakat siyasi yasakların kalkmasıyla da eski liderler yeni isimlerle kurulmuş, sözde yeni partilerinin başlarına sırayla geçmişşlerdir. Aslında ekonomik bir terim olan liberalizm, bu dönemde yeniden söyleniş edilmeye başlamış, özellikle sağ partilerin oluşum programlarında en çok telaffuz edilen terim olmuştur. Türkiye artık her yönden gelişen bir ülke olduğu için 28 Şubat 19979 deki askeri müdahalede gelişmiş bir müdahale olup, cunta yerine post-modern darbe olarak Türk siyasi yaşamında tarihe geçmişştir. Bu en modern darbemiz Refah Partisi'nin çözülmesine, yenilikçi kanadın ayrılıp, tezde en son aktardığımız Adalet ve Kalkınma Partisi'nin kurulmasına vesile olmuştur. Genel değerlendirme yapıldığı zaman Türk siyasi yaşamında siyasi partiler, genel olarak M. Duverger'in parti oluşumları açıklamasındaki parlamento içinden doğan partilere girmektedir. Aynı zamanda sosyo-kültürel bir oluşum şekli yapılacak olduğu zamanda Mardin'in merkez-kenar çatışması ve kenarın siyasal katılım krizinden oluşmuştur.
Müslüman Kardeşler'de ideolojik yönelimler (1945-1970)

Çalışmada 1928 yılında Mısır'da kurulan Müslüman Kardeşler Cemiyeti'nin İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden, 1970 yılında Mısır devlet başkanı Cemal Abdünnasır'ın ölümüne kadar geçen 25 yıllık sürede, toplulukta öne çıkan ideolojik yönelimlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, ilk olarak Cemiyet'in kurucusu ve 1949'da öldürülene kadar tek ideoloğu olan Hasan el-Benna'nın hayatı anlatılmıştır. Cemiyet'in bu süreçteki siyasi seyri açıklanmış ve Benna'nın siyasal düşüncesi belirtilmiştir. Ardından, Benna'nın ölümünden sonra Cemiyet'te öne çıkan liderlerden biri olan Seyyid Kutub'un hayatı anlatılmıştır. Cemiyet'e üyeliğinden sonraki gelişmeler belirtilmiş ve Kutub'un siyasal düşüncesine yer verilmiştir. Son olarak bu dönemde eser vermiş bir diğer Cemiyet üyesi Abdülkadir Udeh'in hayatı ve siyasal düşüncesi ele alınmıştır.
Cumhuriyet Halk Partisi'nin 'İlk Hedefler Beyannamesi' (15 Ocak 1959)

Bu çalışma, 12-15 Ocak 1959 tarihleri arasında toplanan, Cumhuriyet Halk Partisi'nin 14. Büyük Kurultay'ında kamuoyuna duyurulan 'İlk Hedefler Beyannamesi'ni incelemektedir. Birinci bölümde, İkinci Dünya Savaşı sonunda Türkiye'nin durumu ve Demokrat Parti'nin kuruluşu üzerinde durulmaktadır. İkinci bölüm, beyannamenin oluşum süreci ve duyurulması hakkında bilgi vermekte, beyannamenin ortaya çıkmasının nedenlerini incelemektedir. Son bölümdeyse İlk Hedefler Beyannamesi'nin içeriği 1961 Anayasası ile karşılaştırılmaktadır.
Bireyci anarşizm ile klasik liberalizm arasındaki ilişki: W. Godwin ve M. Stirner'in bireyciliği

Tezde, W. Godwin ile M. Stirner'in bireycilik konusundaki yaklaşımları çerçevesinde bireyci anarşizm ile klasik liberalizm arasındaki ilişkilerin analiz edilmiştir. Tezin temel varsayımı, bireyci anarşist yaklaşımın klasik liberalizmin mantıksal bir uzantısı olduğu yolundadır. Bu varsayım çalışmanın bölümlerini oluşturan üç ana başlık altında incelenmiş, söz konusu düşünürlerin görüşleri betimlenmiştir. Birinci başlık, birey ve ussallık bağlantısıyla özgürlük kavramının ele alındığı 'insan doğası' sorunudur. Bu konunun incelenmesi sonucunda, Godwin ve Sümer'in kuramsal yaklaşımlarında; sistematik olmayan, doğal, kendiliğinden insani edimlerin uyum içindeki doğal bir düzeni oluşturduğu yolundaki bir başlangıç öncülünün öne çıktığı görüşüne ulaşılmıştır. Bireyci anarşizmi liberal yaklaşıma bağlayan noktanın bu öncülde bulunabileceği ve bu değerlendirmenin aslmda negatif bir özgürlük sorunsalına dayandığı ileri sürülmektedir. İkinci başlık, birey ve devlet arasındaki dikotomik ilişkinin ve bireysellik açısından devlet ile toplum ilişkisinin incelendiği 'siyasal otorite' sorunudur. İkinci bölümde, bu sorun bağlanımda, devletin Godwin ve Sümer'in yaklaşımlanndaki konumu ele alınmaktadır. Bu bölümde, gerek Godwin' in 'rasyonel insan' gerek Sümer'in 'biricik egoist' konusundaki değerlen-dirmelerinde devlet kurumunun özgürlük ve kendilik savaşımı bakımından temel bir 'düşman' olarak belirdiği saptamasında bulunulmaktadır. Üçüncü başlık, tezde incelenen iki düşünürün mülkiyeti ve eşitlik konusundaki yaklaşımlarının ele alındığı 'ekonomik yaşam' konusudur. Bu konunun incelendiği üçüncü bölümde, Godwin' in mülkiyetsizlik konusundaki yaklaşımının liberal kuramın dışında yer aldığı sonucuna ulaşılmaktadır. Godwin' in bakış açısından, mülkiyetin, onu bireysel özgürlüğün somut bir ifadesi olarak gören liberal tezlerin aksine, bireysel özgürlüğü yok eden bir öğe olduğu belirtilmektedir. Bu noktada, Sümer'in mülkiyet konusundaki görüşünün Godwin' in yaklaşımından ayrıldığı ve bu düşünüre göre, mülkiyetin, bireyselliğin önemli bir bileşeni olduğu; bundan dolayı, ortak mülkiyetin de reddedilmesi gereken bir kavram olduğu açıklanmaktadır. 119
IX. dönem TBMM Kastamonu milletvekilleri ve siyasi faaliyetleri

14 Mayıs 1950 tarihinde yapılan seçimleri DP'nin kazanması sonucunda, CHP, iktidarı DP'ye devretmiştir. Anadolu'nun her yerinden halkın seçtiği milletvekillerinden meydana gelen Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde, Kastamonu da on milletvekili ile temsil edilmişti. Kastamonu'dan dokuz milletvekilliğini DP kazanırken, bir milletvekilliğini ise CHP kazanmıştı. 1950- 1954 yılları arasında görev yapan IX. Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Kastamonu ili milletvekilleri; Galip Deniz, Ahmet Keskin, Sait Kanterel, Rıfat Taşkın, Fahri Keçecioğlu, Şükrü Kerimzade, Hayri Tosunoğlu, Hamdi Türe, Muzaffer Ali Mühto, Tahsin Coşkan idi. Ancak, Tahsin Coşkan'ın TBMM'de 14.02. 1951 tarihli 43. birleşimde seçim tutanağı reddedildi. 16 Eylül 1951 tarihinde yapılan ara seçimlerde, Kastamonu'da Tahsin Coşkan ile Ziya Termen arasındaki yapılan seçim yarışını Ziya Termen kazandı. Türkiye Büyük Millet Meclisi, geri kalmış bir toplumun kalkınmasını sağlamak için uğraşmıştır. Bu uğraş içerisinde, ülkenin birçok bölgesinden gelen milletvekillerinin ortaya koyduğu fedakarlık ve çabalara, Kastamonu ilini temsil eden milletvekilleri de ellerinden gelen katkıyı yapmışlardır. IX. Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yer alan Kastamonu milletvekilleri, Meclis'te çeşitli konular üzerine yaptıkları konuşmalarla, verdikleri kanun teklifleri ve önergelerle görüşlerini ortaya koymuşlardır. Ayrıca Kastamonu'nun kalkınması için bayındırlık alanında, sağlık alanında, sosyal alanda ve ekonomik alanda katkılar sağlamışlardır.
Yurttaşlık ve toplumsal cinsiyet ilişkisi üzerine teorik bir inceleme

Siyasal teorinin en temel kavramlarından biri olan yurttaşlık kavramı bireylerin siyasal iktidarla ilişkisini haklar ve ödevler yoluyla kurumsallaştırır. Modern siyasal teori ve pratiğin de en önemli kavramlarından biri olan yurttaşlık, zamana, mekana ve siyasal toplumsal ihtiyaçlara bağlı olarak işlevi ve içeriği ile dönüşüm geçirmiştir ve geçirmeye devam etmektedir. Yurttaşlık hem bir statü hem de bir pratik olarak bireyin siyasal alanla ilişkisini kurumsallaştırır. Bu anlamda yurttaşlığın toplumsal cinsiyet kavramı ile ilişkisi ve kadın yurttaşlığı yurttaşlık literatüründe önem arz eden konulardır. Bu tezde yurttaşlık kavramı toplumsal cinsiyet ilişkisi üzerinden teorik olarak incelenecektir. Tez boyunca yurttaşlık literatüründe iki hakim gelenek olan liberal sözleşmeci yurttaşlık ve cumhuriyetçi toplulukçu yurttaşlık anlayışlarının yurttaşlık kavramını kurumsallaştırma biçimleri incelenerek kadınların yurttaşlık konumları ortaya çıkarılmaya çalışılacaktır. Feminist teorinin, yurttaşlığın eşitlik ile farklılık ve kamusal alan ile özel alan ayrımı gibi temel ikilikleri üzerine analiz ve eleştirileri, kadın yurttaşlığının sorunlu ve eksik kavramsallaştırılmasının anlaşılması ve aşılması açısından verimli bir perspektif sunar. Bu sebeple tezde yurttaşlığın tarihi gelişimi ve iki hakim yurttaşlık geleneğindeki haklar ve ödevler anlayışları feminist teori perspektifiyle okunduktan sonra son bölümde feminist teorinin ideal yurttaşlık önermeleri sunulacaktır.
Assessing the role played by Turkey's development aid on the progress of Somalia students: An emperical investigation

Bu tez Somali'nin eğitim sistemine genel bir bakışa ve Somalili öğrencilerin gelişimi üzerinde Türkiye'nin kalkınma yardımları tarafından oynan role odaklanmaktadır. Aynı zamanda Somali'ye karşı Türk girişimlerini de ele alır, özellikle de Somali'ye yaptıkları yardımı ve tarihsel geçmişşini. Türkiye'nin Somali'ye müdahil olmasının temelini inceler ve tasvir eder ve son on yıldaki bu ilişkilerin arkasındaki sebepleri ve yönleri eşit şekilde analiz eder. Bu çalışma Türkiye'nin Somali ile neden çok ilgilendiği sorusunu cevaplamaya çalışır. Diğer bir ifadeyle, AK Party dönemi esnasında yapılan daha fazla yardımı ve ilişkiyi inceler. Aynı zamanda Türkiye ve Somali arasındaki ilişkilerin inşasında yardımların ana enstrüman olduğunu gösterir. Genel olarak, Somali ve Afrika ile Türkiye hiç bu kadar ilişkilerde bulunmamıştı. Türkiye Batı ülkelerine ve Balkanlar, Orta Doğu, Orta Asya ve Kafkaslar gibi komşu ülkelere daha fazla ilgi gösterdi. Bu tez altı bölümden oluşmaktadır. Birincisi giriş bölümüdür. İkinci bölüm bazı anahtar kavramları tanımlamaktadır: Somali batık bir devlettir, Somali'nin ekonomisi, eğitimi, terörist gruplar, ve ülkedeki dış müdahaleler. Üçüncü bölüm yardımın ne olduğu, yardımı kimlerin verdiği ve aldığı, neden yardım verildiği, ne tür yardımlar verildiğine odaklanır. Dördüncü bölüm sömürgecilik döneminden itibaren ki Somali'deki eğitim sistemini ele alır. Beşinci bölüm de AKP Partisi döneminde Türkiye'nin Somali yardımlarına odaklanır. Bununla birlikte Türkiye'nin Somali ile ilişkilerine genel bir bakış sağlar. Türkiye'nin Somali'ye müdahil olması ve iki taraf arasında ilişkileri şekillendiren temel öğeleri ele alır. Altıncı bölüm mülakat ve sonuçtur. Veriler ve fikirler Türk üniversitelerinde bulunan Somalili öğrencilerden toplanmaktadır.
The foreign policy objectives of Saudi Arabia and Iran in Indonesia

Bu tez, İran'ın ve Suudi Arabistan'ın Endonezya'daki dış politika hedeflerini ve bu ilişkilerin hem hükümetin kararlarını hem de insanları nasıl etkilediğini anlamayı amaçlamaktadır. İran ve Suudi Arabistan'ın dış politika hedefleri birçok literatürde tartışılmıştır, ancak Endonezya'da yumuşak güç kazanma hedefi olarak rekabet etkilerine özel bir ilgi gösterilmemiştir. Bu çalışmada, Endonezya ile İran ve Suudi Arabistan arasındaki ikili ve diplomatik ilişkileri belirlemek için yalnızca Endonezya'ya odaklanılmıştır. İran ve Suudi Arabistan'ın dış politika hedefleri arasında karşılaştırmalı bir çalışma yapmak ve iki ülke arasındaki dış politikanın amaçlarındaki benzerlikleri ve farklılıkları görmek amaçlanmıştır. İki ülkenin dış politikası ulusal çıkarlara dayanmaktadır, ancak dini doktrinleri yayma hedefi, iki ülkenin dış politika hedeflerinde temel bir faktör olarak hareket etmeye devam etmektedir. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır ve kaynaklar literatürde kullanılmış ikincil verilere dayanmaktadır. Çalışma sonucunda, İran ve Suudi Arabistan arasındaki rekabet gösterilmiş ve bu iki ülkenin dış politika hedeflerinin Endonezya'da dini kurum ve kuruluşların oluşturulmasına nasıl yol açtığını görmek için bazı vakalar sunulmuştur. Bu kurum ve kuruluşların bazıları dini çatışmalara ve hatta terör saldırılarına karışmıştır.
An Indigenious social democracy: The democratic left thought in Turkish politics 1972-1975

Yerli Bir Sosyal Demokrasi: Türkiye Politikasında Demokratik Sol Düşünce( 1972- 1975) Bu tez, 1970'li yıllarda Türkiye solu ve CHP içinde, Ecevit'in önderliğinde formüle edilen ve Türkiye koşullarına özgü bir sosyal demokrasi arayışı olduğu iddia edilen 'demokratik sol' düşüncenin kökenlerini ve karakteristiklerini anlamayı hedeflemektedir. Şimdiye kadar Türkiye sosyal demokrasisi hakkında yapılan çalışmalar genellikle Türkiye'de CHP öncülüğünde gelişen merkez-sol akımların tam anlamıyla sosyal demokrat sayılamayacağı ve Avrupalı muadillerinden pek çok açıdan farklılıklar taşıdığım iddia ettiler. CHP ve Ecevit'in ne olmadığı konusunu yeterince işleyen bu çalışmalarda eksik bırakılan Ecevit'in 'ne olduğu' sorusu bu tezin hareket noktasıdır. Dolayısıyla bu çalışmada 'demokratik sol' program analiz edilmiş ve bu programın dünya politik düşünce akımları içindeki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır. Tezin ana argümanı, demokratik sol düşüncenin az gelişmiş bir ülke konjonktüründe ve toplumun geniş kesimlerinin henüz tamamiyle mülksüzleştirilmediği bir kapitalizm evresinde küçük mülk sahipliğim koruyarak ve teşvik ederek sosyal adaleti sağlamayı hedefleyen bir hareket olduğudur. Bu açıdan demokratik sol program bütün enerjisini küçük mülk sahipliği ile sanayileşmenin çelişmeyebileceğim bilakis birbirlerini destekleyerek ilerleyebileceğini ispata harcamıştır. Bu yönleriyle Ecevit'in düşüncesi Rousseaugil bir ütopyayı çağrıştırır. Demokratik sol düşüncenin tarımsal popülizm adı verilen bir popülizm türüyle de yakın akrabalıkları vardır. Ancak Ecevit'in toplumsal düşünün Rousseaucu kısımları siyasal temsil gibi konularda modern liberal düşünce ile dengelenmiştir. Tezin temel hedefi popülizm, korporatizm, solidarizm, köycülük ve sosyal demokrasi kavramları çerçevesinde Ecevit'in siyasal programım siyasal düşünce tarihi içinde anlamlandırmaya çalışmaktır.
Çarpık kentleşme ve kentsel dönüşümün Küçükçekmece ilçesi Kanarya mahallesi ölçeğinde incelenmesi

Türkiye'de 1950'li yıllar ile kırsal kesimden kentlere doğru hareket eden göç dalgası beraberinde yoğun nüfus ve rastgele yapılaşma problemlerini ortaya çıkarmıştır. Bunu izleyen dönemlerde ilk olarak gecekondulaşma olarak ortaya çıkan bu durum zamanla yerini rastgele yapılan konutlara ve çarpık kentleşmeye bırakmıştır. Kentsel mekanların fiziksel, sosyal, ekonomik ve çevre şartlarından dolayı zamanla ortaya çıkan kentsel dönüşüm uygulamaları temel olarak aslında bir sürecin bütününü temsil etmektedir. Fiziksel, sosyal ve ekonomik dinamiklerin birbirini takip ettiği ve iç içe girdiği dönüşüm çalışmaları ile kentsel mekanlarda yaşanan değişimlerin sonucu köhneleşen bölgeler ortaya çıkarılarak müdahale edilmesi gereken alanlar tespit edilmiştir. Bu süreçteki uygulamaların en iyi izlendiği yerlerden birisi de Küçükçekmece Kanarya mahallesidir. Temel problemi sağlıksız yapı stoğu ve bunun beraberinde getirdiği suç, dışlanmış gruplar, gelir seviyesi düşük mahalleliler dolayısıyla Kanarya Mahallesi kentsel dönüşüm dinamiklerini beraberinde taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı çarpık kentleşme ve kentsel dönüşümün uygulamalarını Kanarya Mahallesi üzerinden incelemektir.