turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
C. E. F. A1 düzeyi içerik incelemesi

ÖZSanayileşme alanındaki ortak yatırımlar, ticari ve ekonomik alandaki paylaşımlar, kültürler arası ilişkiler, ayrı diller arasında oluşan gereksinimleri karşılamak için dil öğrenimi alanındaki boşlukları giderme çalışmalarına hız kazandırmıştır. İnsanlar zaman içinde, iletişim için daha kolay, daha az zaman ve para harcayarak bu gereksinimlerini karşılamak istemişlerdir. Avrupa Konseyi, bu gereksimi karşılayabilmek için yaklaşık 15 yıldır araştırmalarını sürdürmektedir. Gelişmiş ülkelerde diller-arası iletişim yurt dışına gitmeden de sağlanabilmektedir. Ülkeler başka ülkelerle yarışırken sempozyumlarda bilgi alışverişinihızlandırmaktadır. Ortak dil, bu yüzden gereklidir. Bir ülkede yazılan metnin, başka bir ülkede çevirisini okumaktansa; o metnin asıl dildeki anlatısını okumak her zaman daha yararlı olur. Ayrıca, insanların farklı dil ve kültürlere yaklaşımı; milliyetçilik ve yabancı düşmanlığı gibi uç görüşleri ortadan kaldırarak hareket etmesi; ülkeler arası paylaşımlar için çok önemlidir.'Avrupa yabancı dil eğitim politikalarını da biçimlendiren kültür boyutlu anlayışa göre, Avrupa'nın kültür mirası olarak değerlendirilen çok dilliliğin korunması yönündetek bir dilin egemenliğinin engellenmesi gereğini savunur' (Polat, 2001 :32). Tüm Avrupa ülkelerinde konuşulan dillerin, bu yöndeki çalışmaları yapılırken ne yazık ki ülkemizde, Türkçe'nin dil pasaportu için gerekli ölçütler üzerine yeterli çalışma yapılamamıştır. Bu çalışmaların hız kazanabilmesi; ancak Türkçe'nin yabancı dil olarak belli ölçütlere bağlı kalarak öğretilmesiyle mümkündür. Çalışmalar, belli kurumların ve belli üniversitelerinçabalarına bağlı olarak sürdürülmektedir. Çalışmaların yaygın hale getirilmesi siyasi ve ekonomik katkılara bağlıdır. Bu çalışma, Avrupa Konseyinin 2000 yılında yayımladığı 'Genel Avrupa DilleriÇerçeve Programı'nda dünyaya duyurduğu ölçütlere bağlı kalarak hazırlanan birizlencedir.. Türkçe'nin A1 düzeyinin incelendiği bir işlevsel-kavramsal izlenceoluşturmak hedeflenmiştir. Belirlenen ölçütlere uygun olarak A1 düzeyi için gereklimetinler oluşturulmuş; ayrıca bu metinlerin sözcüksel ve yapısall bağlamda incelemeleri yapılmıştır. Türkçe'nin yabancı dil olarak öğretimi çalışmaları içinde bu çalışma, kendi alanında bir başlangıçtır. Çalışmaların sürdürülmesi ve diğer düzeylerin incelenmesi gerekmektedir.
Arnold Bennett ve Virginia Woolf'un eserlerinde mekan

Mekansal yorumlamalar yerellikten küreselliğe devşirilen mekanın birey ve toplum üzerindeki etkileri sonucu sosyal teorilerin odağına alınmıştır. Bu tez çalışmasında da bu eğilimin izinden gidilerek, Arnold Bennett ve Virginia Woolf'un eserlerindeki mekan kullanımlarının analiz edilmesiyle, mekanın biçim ve içerik arasında nasıl bir ilişki oluşturduğu ve mekansal algıların kurgusal dünyadaki tezahürlerini araştırmak amaçlanmıştır. Mekan deneyimlerinin toplumsal cinsiyet rolleri, etnik köken ve sınıfsal farklılıklar gibi değişkenlerin etkisiyle oluştuğu düşüncesinden hareket edilmiştir. Bu çıkış noktası mekan üzerine tekçi bir söylem geliştirmenin doğruluğunun tartışılmasına ve tezdeki mekansal incelemelerin kapsamının genişletilerek, farklı mekansal yaklaşımların mercek altına alınmasına olanak sağlamıştır. Mekanın toplumsal süreçlerden etkilenen ve bu süreçleri etkileyen dinamik bir yapıya sahip olduğunu savunan sosyal oluşturmacı bakış açısı ile mekanın zihnin yapısını biçimlendiren ve 'varlık' düşüncesinin temellendirilmesini sağlayan bir unsur olduğunu öne süren fenomenolojik yaklaşım ise tezin kavramsal çerçevesini oluşturmuştur. Yazarların eserleri karşılaştırmalı bir analize tabi tutulmuş ve mekanın toplumsal yapıyı yansıtarak karakterlerin kimlik bunalımları ve varoluşsal sorgulamalarının anlaşılmasına yardımcı olan bir anlatım yöntemi olarak işlev kazandığı çıkarımına varılmıştır. Böylece mekansal incelemenin farklı edebi anlayışlara sahip ve farklı akımlarla özdeşleştirilen yazarlar arasında bağ işlevi görebileceği düşüncesi savunulmuştur.
Chinua Achebe's novels as the chronicle of colonialism in Nigeria

Sömürgecilik, tarih boyunca dünya düzenini şekillendirmiş kayda değer bir gerçekliktir. Emperyalizm ile işbirliği halinde, çeşitli ulusları yönetmiş, sömüren ve sömürülenler arasında giderek artan düşmanlığa yol açmıştır. Sömürgecilik tarihi boyunca, Britanya İmparatorluğu bu sistemin başını çekmiştir ve bu süreçte Nijerya gibi değerli uluslara sahip olan Afrika kıtası hayatın her alanında çeşitli talihsiz zorluklarla yüzleşmiştir. Bu nedenle sömürgeciliğin derin izlerine tepki olarak 'sömürgecilik sonrası' kavramı ortaya çıkmıştır. Sömürgecilik sonrası teori ve eleştirisi ise, sömürgeciliğin sırlarını ortaya koymak adına açığa çıkmıştır. Aynı şekilde sömürgecilik sonrası edebiyatı da çeşitli açılardan tüm sömürgecilik sürecinin gerçeklerine ışık tutmak üzere doğmuştur. Bu bağlamda Afrika'nın sesi olan Chinua Achebe, Things Fall Apart, Arrow of God, No Longer at Ease, A Man of the People ve Anthills of the Savannah romanları aracılığı ile Nijerya'nın sömürgecilik öncesi, sömürgecilik ve sömürgecilik sonrası dönemlerini kronolojik bir biçimde yansıtarak sömürgeciliğin çarpıcı bir analizini ortaya koymuştur. Romanları ve genel olarak eserleri, sömürgecilik sonrası alanında değerli bilgi kaynaklarıdır. Bu çalışma, appropriation, subaltern, mimicry, hybridity, ambivalence gibi 'sömürgecilik sonrası' terimleri yanı sıra, kimlik ve karakter, dil ve söylem, kültür ve yerel düzene odaklanarak mantıklı bir sıralama içerisinde sömürgecilik sonrası teorisi ve eleştirisi ışığında Achebe'nin romanlarını incelemektedir. Genel olarak, bu çalışmada tümevarım yöntemi kullanılarak üç temel sorunun cevabı aranmıştır: 'Ne' sorusuna cevaben Achebe'nin beşlemesinin analizi, 'nasıl' sorusuna cevaben sömürgecilik sonrası teori ve eleştirisinin uygulanması; son olarak da Achebe'nin romanları aracılığı ile ulus inşa etme yolculuğunda itibar kazanmaya yardımcı olduğunu ve ayrıca bir takım yanlışlıkları düzeltmek adına Batı'ya karşılık verdiğini ortaya koymak bu çalışmanın 'niçin' yapıldığı sorusuna cevaptır.
Violence and sexuality in in-yer-face drama: Sarah Kane's Phaedra's Love, Mark Ravenhill's Some Explicit Polaroids, and Anthony Neilson's Penetrator

1990'lı yıllarda Britanya'da ortaya çıkan suratına tiyatro akımı genellikle aşırı ve aleni olan şiddet ve cinsellik imgeleri ile bilinir. Bu çalışma Antik Yunan, Jakoben, Vahşet Tiyatrolarının kısa incelemelerini yaparak şiddet ve cinsellik odaklı tiyatro yazınının suratına tiyatronun getirdiği bir yenilik olmadığını göstermeyi amaçlamaktadır. Geçmiş estetik hareketlerin kısa incelemeleriyle suratına tiyatroyu Batı'nın drama geleneğinde konumlandırmaya çalışacağız. 'Kışkırtıcı' çağdaş yazarların üç oyununun incelenmesi bu çalışmanın ikinci kısmını oluşturacaktır. Şiddet ve cinsellik kavramlarının inceleneceği oyunlar, Sarah Kane'in Phaedra's Love (1996), Mark Ravenhill'in Some Explicit Polaroids (1999), ve Anthony Neilson'ın Penetrator (1993) oyunlarıdır. Kane'in Phaedra's Love'ı dilin sembolik ve sembolik olmayan seviyeleri arasındaki çatışmanın betimlenmesi üzerinden dilin esasında olan şiddeti incelemektedir. Ravenhill'in Some Explicit Polaroids oyunu, küresel capitalist dünyaca üretilen bir imge olarak vücudun yaradılış ve algılanışındaki şiddeti incelemektedir. Son olarak, Neilson'ın Penetrator'ı cinselliğin içindeki şiddeti, özel ve sosyal gerçekliklerin çatışması ve toplumdaki yasak ve tabuların cinsellik konusunda özel gerçekliğin ifade edilmesini engellemesi üzerinden irdelemektedir.
Wuthering Heights By Bronté and A Hero of Our Time By lermontov

Bu çalışmanın hedefi Rus romancı Mihail Yuryeviç Lermontov'un Zamanımızın Bir Kahramanı ve İngiliz romancı Emily Bronte'nin Uğultulu Tepeler'inin Gerard Genette'in Anlatı Söylemi isimli eserinde sunduğu anlatıbilimsel model ışığında karşılaştırmalı çözümlemesini yapmaktır. Zamanımızın Bir Kahramanı ve Uğultulu Tepeler'de kullanılan anlatı yöntemlerinin çözümlemesi sonucunda, bu çalışma farklı kültürlere ait ve hikayeleri ortak hiçbir özellik göstermeyen roman kahramanları Peçorin ve Heathcliff'in karakter betimleme tartışmasını sunmakta ve her iki romanda kullanılan benzer anlatı yöntemlerinin benzer karakter özelliklerinin oluşumunda nasıl etkin rol oynadığını göstermektedir. Peçorin ve Heathcliff zıt duygular uyandıran karmaşık karakterlerdir, ki onların bu karmaşık karakter yapıları zamandaki kırılmalar, mesafe ve görüş açısındaki değişmeler ve çok sayıdaki anlatıcı ile sağlanan karmaşık düzenek sayesinde mümkün olmaktadır. Her iki kahraman tutkuları ve güçleri bakımından ortalama bir insandan daha üstündürler, fakat kahramanca erdemlere sahip değildirler. Lermontov ve Bronte'nin kahramanlarını betimleme yöntemleri okurda onlara karşı çeşitli tepkiler ve duygular uyandırmaktadır. Bu kahramanlar itici özelliklerine rağmen okuru büyüler. Tez benzer anlatı yöntemlerinin kahramanların benzer karakter özelliklerini oluşturup oluşturmadığını bulmak ve bu yöntemlerin okurun kahramanlara tepkilerine olan etkisini ortaya çıkartmak için anlatıbilimsel bir çözümleme sunmaktadır.
The discord between the elements and human nature: Ecophobia and Renaissance English drama

Rönesans dönemi İngilteresi'nde her ne kadar çevreci bilinç gelişmemiş olsa da, birçok oyunda elementlere gönderme yapıldığı görülmektedir. Bu tezin de amacı söz konusu dönemde yazılmış bazı oyunlardaki tasvirler yoluyla sosyal uygulamalarda yaygın olan ekofobik algıya dikkat çeken bu tez, fiziksel çevrenin söylemsel oluşumlarla nasıl insan kontrolü altına alındığını göstermektir. İnsan bedenini olduğu kadar elementleri de doğanın ayrılamaz bileşenleri olarak ele alan bu tez, Christopher Marlowe'dan Tamburlaine, Part I and Part II (1587), Doctor Faustus (1604) ve The Jew of Malta (1633), Ben Jonson'dan Bartholomew Fair (1614) ve The Devil iskan Ass (1616), John Webster'dan The Duchess of Malfi (1623), John Fletcher ve Philip Massinger'dan The Sea Voyage (1647), Thomas Heywood ve William Rowley'den Fortune by Land and Sea (1607), George Chapman'dan May Day (1611), Thomas Dekker ve John Webster'dan Westward Ho (1607) ve Northward Ho (1607) ve George Chapman, Ben Jonson ve John Marston'dan Eastward Ho (1605) oyunlarının incelenmesi yoluyla Rönesans çevre politikasında dört ana elementin insan merkezli bir bakış açısıyla kontrol altına alınma çabasına odaklanmaktadır. Bu oyunlar dönemin önde gelen çevresel kaygılarını dile getirmekle kalmayıp, aynı zamanda insan müdahalesinden kaynaklanan kirliliğin izlerinin analiz edilmesi için sağlam bir zemin oluşturmaktadır. Bu doğrultuda, bu oyunlar, hem insanların günlük yaşamlarında hem de edebi betimlemelerde yansımaları görünen elementlerin ekofobik algı sonucu kontrol altına alınmasını açığa çıkarmaktadır. Ayrıca, insan bedeni içindeki maddesel oluşumların altını çizen bu çalışma, insan bedeni tıpkı fiziksel çevre gibi doğal organizmalar ve elementlerden oluştuğundan, insan ve insan olmayan varlıkların birbiri içine geçtiğine işaret etmektedir. Bu yolla, uzun zamandır insan merkezli söylemlere göre birbirinden ayrılmış olan epistemoloji ve ontoloji bir araya getirilmiştir. Bu tezin giriş bölümünde, kadim element felsefesi, Rönesans ideolojisi, element ekoeleştirisi ve ekofobi kuramlarının alt yapısı verilmektedir. Ayrıca giriş bölümü, Rönesans dönemindeki çevresel sorunlara ve kirliliğe dikkat çeken pastoral geleneğin yeniden canlanmasıyla Rönesans edebiyatında hali hazırda var olan doğa betimlemelerini de sunmaktadır. Bu durumda, bu çalışma kadim element felsefesinden, yeni maddeciliklerden, element ekoeleştirisinden ve ekofobiden yararlanarak ve nasıl ekofobik algının kültürel ve çevresel kurgularının Rönesans İngiliz tiyatrosunda resmedildiğini göstererek, seçilen oyunların ekoeleştirel bir okumasını sağlamayı amaçlamaktadır. Seçilen oyunlarda örneklendirildiği üzere, ekofobik kontrol dürtüsünden kaynaklanan çevresel bozulma en temel şekliyle elementsel örneklerle gözlemlenebilmektedir. Bu yüzden elementlerin eyleyiciliği her bir bölümde üç farklı oyunda incelenmektedir, ki böylece Rönesans çevre politikasına ve doğa/kültür ve insan/insan olmayan kavramlaştırmalarına ışık tutulmaktadır. Tezin dört bölümünde seçilmiş oyunların ekoeleştirel analizi adı geçen oyunlar üzerinden gerçekleştirilmektedir.
Transformation of perspective of man and the universe from Alfred, Lord Tennyson to Thomas Hardy

öz Bilim ve din arasındaki çatışma, batıda Rönesanstan sonra başlamış, Kopernik ve Galile'nin çağlarında da devam ederek, 19. yüzyıla uzanmıştır. Bu uzlaşmazlık boyunca, pek çok insan özellikle bilim adamları ağır bedeller ödeme pahasına insanları aydınlatmaya çalışmışlardır. Kopernik ve Galile, bu çatışmada son derece mağdur olmuş, hatta kilisenin öğretilerine karşı gelmekle suçlanmış bilim adamları arasında yer almışlardır. Bilim ve din arasındaki bu çatışma, hem bilimsel gelişmeler, hem de dini çekişmelerin yaşandığı çağ olarak adlandırılan Viktorya Dönemi'nde doruk noktasına ulaşmıştır. İncilin öğretileriyle çelişen bilimsel buluşlar, kesin bir inanç krizine yol açmış ve çağın insanları, bilimsel çalışmaların ışığı altında, hayatın anlamım ve Tanrı'nın varlığını sorgulamaya başlamışlardır. Tennyson da kendini derin bir şüphenin içinde bulan ve Lyeel'in Jeolojinin İlkeleri ile Chambers'in Yaradılışın İzleri adlı kitaplarım okuduktan sonra inancım kaybetmenin eşiğine gelen insanlardan biridir. Bu bilimsel görüşlerin etkisi allında Tennyson, tüm şüphelerini, çelişkilerini, acılarım ve en sonunda bilim ve dini uzlaştırmasıyla duyduğu rahatlamayı yansıttığı ünlü şiirinin Memoriam A. H. H'ı yazmıştır. Tennyson'ın şüphelerini, takip eden yıllarda Hardy sürdürmüştür. Hayatının ilk yansında dindar bir Hristiyan olduğu halde, Darwin'in Türlerin Kökeni adlı kitabının basımının ardından Hardy dini değerlerini kaybetmeye başlamıştır. Darwin ve Huxley'in etkisiyle, kendisini zararsız bir agnostic olarak tanımlamış ve tanrının varlığı hakkında giderek daha şüpheci olmaya başlamıştır. Çağlarındaki bilimsel gelişmelere son derece duyarlı olan Tennyson ve Hardy bu yeni fikirleri, şiirleri vasıtasıyla yansıtmışlardır. vı
An analysis of hyperreality in John Fowles's the Magus and Paul Auster's Moon Palace

Simülakrların sonsuz yeniden üretimi gerçekliğin ve hakikatin sonunu getirdiği için Jean Baudrillard 'gerçeğin çölü'nde yaşadığımızı (Simülakrlar 1) öne sürer ve bu durumun sonucu olarak hipergerçekliğin meydana geldiğini vurgulamaktadır. Bu araştırmanın amacı iki postmodern eser olan John Fowles'ın Büyücü (1977) ve Paul Auster'ın Ay Sarayı (1989) adlı romanlarında hipergerçekliğin nasıl gözlemlenebileceğini araştırmak ve hipergerçeklikten kaçışın mümkün olabileceğini belirtmektir. Bu araştırmaya göre çağdaş birey geçmişş ile herhangi bir bağ kuramadığı için gerçekliğin yokluğu çarpık ve parçalanmış bir tarihçilik kavramından kaynaklanmaktadır. Dolayısıyla 'köksüz'lüğün yarattığı bu boşluk, Andy Warhol'un popüler sanat eserlerindeki gibi, günümüzü yüzeysel ve taklitçi bir biçime sokma eğilimindedir. Bu nedenle, herhangi bir farklılığa yer olmayan böyle bir evrende, her postmodern birey diğer milyonlarca bireye benzerken yine de yalnızdır. Çağdaş dünyanın sıradan ve yalancı bu durumu, nihayetinde, dışardaki 'gerçeğin çölü'nden daha ilginç ve daha az yavan olan hipergerçekliği yaratır. Fakat bu araştırma kapsamında zaman içerisinde postmodern birey hipergerçekliğin belirgin sahteliğinden sıkılarak gerçeği yeniden keşfetmeyi veya gerçeğin yokluğu ile bırakılan anlam ve doğruluk çölüyle yüzleşmeyi amaçlar.
Narratives of erotic desire and discourses on desire: From discord to concord

Bu çalışmada tarihin farklı dönemlerinde yazılan erotik arzu anlatılarının ayni donemlerdeki egemen söylemler ile kurdukları ilişki incelenmiştir. Hem söylemler hem de anlatılar Lacan'ın psikanalitik arzu kavramı çerçevesinde ele alınmıştır. On dokuzuncu yüzyıl ortalarına kadar süren idealist felsefe geleneği süresince arzu anlatılarının egemen söylemler ile karşıt bir ilişki kurdukları öne sürülmüştür. On dokuzuncu yüzyıl ortalarından sonra ise özellikle arzu kavramının merkezde olduğu söylemler üretildiği, bunun sonucunda söylemler ile anlatılar arasındaki ilişkinin birbirinin besleyen bir diyalog halini aldığı gözlemlenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde anlatılar ile egemen söylemler arasındaki karşıt ilişkiyi göstermek üzere Petronius'un Satyricon, Boccacio'nun Decameron ve Cleland'ın Fanny Hill: Bir Zevk Kadınının Anıları eserleri sırasıyla antik dönem, ortaçağ ve erken modern dönem idealist felseleri bağlamında okunmuştur. İkinci bölümde ise Lawrence'ın Lady Chatterley'in Sevgilisi romanında Freud'un, Ballard'ın Çarpışma romanında Deleuze ve Guattari'nin, ve Acker'ın Büyük Umutlar ile Don Kişot anlatılarında Fransız feminist eleştirmenler Cixous, Irigaray ve Kristeva'nın arzu söylemleriyle nasıl birbirlerini besleyen bir iletişim içinde oldukları ele alınmıştır. Her iki bölümde tartışılan yazarların erotik arzuyu dönemlerinin öne çıkan söylemleri hakkında yorumda bulunmak üzere edebi bir araç olarak kullandıkları öne sürülmüştür.
Writing the great war: Interpretations of propaganda, protest and trauma

1. Dünya Savaşı'nda askerler, siviller, kadınlar ve çocuklar da dahil olmak üzere çağın tüm insanları olağanüstü ve zor zamanlar geçirdiler. Şiir yazmak ise; savaş sırasında ve sonrasında insanların duygularını aktarmak için seçtiği bir teselli yoluydu. Fakat, insanlar hayata aynı pencereden bakamadıkları için birçok farklı görüş ortaya çıktığı görüldü. Savaş yanlısı şairler, hükümete ya da genelde iddia edildiği gibi krala ve ülkeye sadık olma ihtiyacına odaklanırken, savaş karşıtı ve savaş sonrası şairler bireyin değerine odaklandılar. Bu tezin amacı ise savaşın, şiir ve buna bağlı olarak insan psikolojisi üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Aynı zamanda, bu tez savaşın kültürel temsillerinin mirasını ve bunun 20. yüzyıl savaş şiirinin ortaya çıkmasını nasıl etkilediğini göstermeyi hedeflemektedir. Sonuç olarak bu çalışma, savaş zamanında asla tek taraflı bir görüş olamayacağını göstermiştir. Tarihin bu yıkıcı dönemi, her biri zorlu deneyimler ve psikolojik bedellerle şekillenmiş, kendine has ve güçlü bir tarza sahip şairler üretti.
Teaching speaking skills to the 7th grade students in secondary school through drama

Türkiye'de İngiliz Dili Öğretimi her zaman bir sorun olmuş ve yeni tekniklere ihtiyaç duyulmuştur. Bu durumla ilgili olarak, İngilizce öğretiminde en sıkıntılı kısım 'konuşma'dır. Hem öğretmenler hem de yetkililer bu sorunu çözmek için modern çözümler araştırmaktadırlar. Bu çalışma, iletişimsel yöntem olarak derslerde drama kullanıldığında her durumda öğrencilere konuşma becerisini öğretmede gerçekten işe yarayıp yaramadığını gözlemlemeyi amaçlar çünkü bu çalışma köyde yaşayan Kars'ın Akyaka İlçesine bağlı İncedere Köyü'nde Şehit Şeref Demir Ortaokulu'nda okuyan ve birçok eğitimsel olanaktan uzak yaşayan 23 öğrenciyle yürütüldü. Drama son zamanlarda öğrencilere beceri kazandırmada popüler ve uygun bir yöntem olarak görülüyor bu yüzden bu çalışmada diğer başlıca amaç dramanın öğrencileri motive etmede etkili olup olmadığını gözlemlemektir. Bu araştırmayı yürütmek için, gözlem tekniği ve gözlem aracı olarak da COLT şemaları kullanıldı. Araştırma boyunca, konuların öğrencilerin ders kitabından seçildiği 5 ders drama yöntemi kullanılarak öğretildi ve öğretmenin kendisi tarafından gözlemlendi. Aynı öğrencilere 1 yıl sonra bir test yapıldı ve sonuçlar konuşma değerlendirme kağıdına not edildi. Gözlem şemaları ve öğrencilere uygulanan sınav, dramanın öğrenciler üzerindeki etkisinin zamanlar azalmasına rağmen, dramanın konuşma becerisini öğretme ve geliştirmede etkili ve güdüsel bir yöntem olduğunu ve ayrıca ders esnasında önyargıların üstesinden gelme konusunda yararlı olduğunu göstermiştir. Konuşma sınavı sonuçlarına bakıldığında, puanlar ortalamadır ama yine de konuşma becerisinde tecrübesiz olan öğrenciler için umut vericidir. Buna ek olarak, 7. sınıf drama uygulamaları için biraz geç bir aşama olarak görülebilir çünkü önyargıların üstesinden gelmek ve onları sürece hazırlamak daha da zorlaşıyor. Bundan dolayı drama ile bütünleşmiş sınıflarda uygulamaya başlamak için daha erken yaşlar daha uygundur.
Using literature circles in teaching English to young learners

Son yıllarda yapılan araştırmalara göre yoğun okuma içeren edebiyat gruplarının İngilizce öğretiminde öğrencilere işbirliği, farklı bakış açıları kazanma, yetenekleri ortaya çıkarma, özgüven geliştirme, iletişim ve düşünme becerilerini geliştirme, kelime haznesi oluşturma ve ayrıntıları yakalama açısından çok fazla olumlu katkıları vardır. Daniels (2002) edebiyat gruplarının öğrencilerin seçtikleri kitaplara göre oluşturulmuş gruplar halinde belirli aralıklarla okudukları kitapları tartıştıkları bir öğretim yöntemi olduğunu belirtmektedir. Edebiyat gruplarının dil eğitimde kullanılması yeni bir yaklaşım olmamasına rağmen İngilizcenin yabancı dil olarak okutulduğu çevrelerde hala pek kabul görmemektedir. En basit şekli ile bile edebiyat gruplarının İngilizce öğretmenleri tarafından da derslerini zenginleştirici bir uygulama olarak tercih edilmediği gözlemlenmektedir. Bu eylem araştırması yukarıda belirtilen gözlemleri göz önünde bulundurarak, İngilizcenin öğretiminde edebiyat gruplarının kullanılmasının avantajlarını araştırmış ve aynı zamanda öğretmenlerin bu grupları ilköğretim öğrencilerine İngilizce öğretmek için uygularken karşılaşabileceği olası zorluklarını saptamayı hedeflemiştir. Bu çalışma, 2018- 2019 akademik yılının ikinci döneminde İstanbul'da özel bir İlköğretim Okulu'nda gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya İngilizce düzeyleri başlangıç seviyesinde olan 18 ilköğretim üçüncü sınıf öğrencisi katılmıştır. Çalışma verileri yarı yapılandırılmış görüşmeler, öz değerlendirme araçları olarak kontrol ve değerlendirme listeleri ile öğretmen gözlem günlüğünden oluşmaktadır. Bu çalışmanın sonuçları edebiyat gruplarının İlköğretimde İngilizce derslerine uygulandığında öğrencilerin okudukları otantik hikayelerin düşünme, tartışma ve yorum yapma becerilerinin gelişmesine ve bu hikayelerin içerdikleri kavramlar ile oluşan edebiyat gruplarında çalışan öğrencilerin de öğrenme süreçlerinin sorumluluğunu alma nokrasında ilerleme kaydettiği gözlenmiştir. Ayrıca edebiyat gruplarını ilköğretim sınıflarında uygularken İngilizce öğretmenlerinin sınıf yaşayacağı olası problemler incelenmiştir
Magical realism as a postcolonial narrative mode of resistance in three of ibrahim al-koni's novels

Sömürgecilik sonrası ülkelerde sömürgecilik deneyimleri olan, Afrika Asya ve Latin Amerikalı yazarların çoğu, kurgu eserlerinde bir yazma biçimi olarak büyülü gerçekçiliği kullanır. Bu yazma biçiminde, yazarlar, Otoriter Batı anlatı söyleminin kurallarına meydan okumayı ve zayıflatmayı sağlayan postcolonial deneyimi ifade etmek için hem gerçekçilik hem de büyülü gerçekçilik kullanma avantajına sahiptir. Yazarların gizli, susturulmuş ve bastırılmış sömürge karşıtı tutumlarını ifade edebilecekleri güçlü ve etkili bir anlatı olarak kabul edilir. Bu tezin amacı, Libyalı Tuareg yazarı İbrahim El-Koni'nin romanlarında anlatı biçimi olarak büyülü gerçekçiliği analiz etmektir.