turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yenilikçi teknolojik gelişme göstergesi olarak ar-ge harcamalarının ekonomik büyümeye etkisi: Türkiye imalat sanayi üzerine bir inceleme

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin teknolojik yenilik performansını ortaya koymak ve Türkiye İmalat Sanayinin 1992- 2001 döneminde sektörel düzeyde Ar-Ge harcamalarının ekonomik büyümeye katkısını ölçmektir. İmalat sanayi sektörel Ar-Ge harcamalarının ekonomik büyümeye etkisini ölçerken OECD tarafından kullanılan teknoloji sınıflaması kullanılmıştır. Buna göre alt sektörleryüksek-orta-düşük teknolojili sektörler olarak üç gruba ayrılarak analizler yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar Türkiye'nin yenilik yeteneğinin yetersiz olduğunu ve yenilik göstergelerindeki performansının zayıf olduğunu ortaya koymuştur. Türkiye imalat sanayinin üretim, istihdam sayısı, işyeri sayısı, ihracat açısından halen düşük teknolojili sektörlerde yoğunlaştığı görülmektedir. Ar-Geharcamalarının AB ve OECD ülkeleri ortalamasının çok gerisinde olduğu tespit edilmiştir. Ar-Ge harcamalarına sağlanan desteklerin yetersizliği bunun bir nedeni olarak karşımıza çıkmaktadır. Analiz sonuçları, Türkiye'de Ar-Ge harcamaları ile ekonomik büyüme arasında pozitif ve anlamlı bir ilişkinin olduğunu göstermektedir.
Implementation of dca on borsa İstanbul

Bu çalışmanın amacı, Ortalama Dolar Maliyeti ve Lump Sum stratejilerini karşılaştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda çalışma beş ana bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde, problem tanıtılmış ve söz konusu iki strateji, DCA ve LS, açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümü, bu iki yaklaşımın avantajlarının ve dezavantajlarının yatırımın esnekliği ve zamanlaması, beklenen verim, risk azaltma ve psikolojik yönler bakımından karşılaştırıldığı literatür taramasıdır. Üçüncü bölümde araştırma metodolojisi açıklanmış ve dördüncü bölümde araştırmanın bulguları ortaya koyulmuştur. Son olarak, beşinci bölüm, bu çalışmanın özetinin ortaya konulduğu sonuç bölümüdür. Bilim insanlarının ve uygulayıcıların derinlemesine çalışmalarını içeren literatür taraması, DCA ve LS'nin performanslarının karşılaştırılmasına dair kapsamlı bir çalışmadır. Temel olarak, DCA eşit taksitler halinde hisse senedi alımına dayanmaktadır ve yatırım tutarının geri kalanı yatırım dönemi boyunca faize yatırılmaktadır. Öte yandan, LS stratejisi yatırım dönemi boyunca tek seferde hisse senedi alımına dayanmaktadır. Bu bağlamda, DCA yatırım fonu yöneticileri, kişisel yatırımcılar, analistler ve emeklilik planlamacıları için ortak ve faydalı bir düzenli yatırım stratejisini temsil etmektedir. Akademisyenler ve uygulayıcılar, DCA'nın performans verimliliği sorununu tartışmaktadır. DCA, en sık önerilen yatırım stratejisi olarak riski azaltmaya yönelik bir plan olarak tanımlanmaktadır. Bununla birlikte, faydası daha yüksek verim elde etmenin maliyeti olarak ifade edilmektedir. Bu bağlamda, çalışmanın araştırma bölümünde, DCA ya da LS'den hangisinin diğerinden üstün bir strateji olduğunu belirlemek için BIST50'den 46 farklı hisse senedi, 5 yıllık yatırım dönemlerinin 234 farklı varyasyonu (Ocak 1995 -Haziran 2019) kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen değerlendirme sonuçlarıMonte Carlo simülasyonu kullanılarak doğrulanmıştır. Kısacası, analizin büyük bir çoğunluğu tanımlı yatırım dönemi için DCA'nın LS'den daha üstün olduğunu ortaya koymaktadır. Ancak, aralarındaki farklar anlamlı değildir. Ayrıca, bilimsel denemeler göstermektedir ki, DCA yaklaşımı risk azaltımından önce gelmektedir, ancak verim açısından ele alındığında kazanç elde etmek bakımından DCA yaklaşımı, LS yaklaşımından daha kötü performans göstermektedir. Daha az istikrarsız varlıklara yapılan yatırımlar ile daha iyi sonuçlar elde edilse de, LS ile karşılaştırıldığında DCA'ya daha riskli yatırımlar için başvurmak daha uygundur. Sonuç olarak, belirtilen yatırım süreleri için ne DCA'nın ne deLS'nin BIST 50 hisse senetleri için üstün bir strateji olduğu söylenebilir.
Ortadoğu ve Kuzey Afrika'da yoksulluk sorunu : Ekonometrik bir değerlendirme

Yoksulluk, yeterli düzeyde geliri olmama, böylece günlük temel ihtiyaçların büyük bir bölümünü karşılamaktan yoksun olma durumudur. Yoksulluk oranı, günlük 1.90 doların altında gelire sahip olan nüfusun toplam nüfusa oranını ifade etmektedir. Yoksulluk yalnızca ekonomik değil sosyal ve politik sonuçları olan bir olgudur. Bu nedenle yoksulluğun çözümü toplumsal bir önceliktir. Her çözüm gibi, yoksulluğun çözümü için politika tasarımı da öncelikle sorunun nedenlerinin belirlenmesi ile başlamak durumundadır. Çalışmada, yoksulluğun belirleyicisi olabileceği düşünülen makroekonomik göstergeler panel veri analizi yöntemi ile incelenmiştir. Ortadoğu ve Kuzey Afrika ülkeleri içerisinden 13 ülkenin dahil edildiği çalışma 1990- 2015 yıllarını kapsamaktadır. Analiz sonuçlarına göre yoksulluk, okullaşma oranı, nüfus artışı, büyüme oranı, kişi başına düşen gayri safi yurtiçi hasıla ile pozitif; gayri safi sabit sermaye oluşumu, askeri harcamalar ve sağlık harcamaları ile negatif yönlü ilişki içerisindedir.
İstikrar programlarının karşılaştırmalı analizi

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ İSTİKRAR PROGRAMLARININ KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ Metin YAVAŞ İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Nisan 1999 Danışman: Yard. Doç. Dr. Hasan İSLATİNCE Türkiye ekonomisinin yakın tarihine baktığımızda zaman zaman ve neredeyse periyodik bunalımlar yaşandığım görmekteyiz. Bunalım dönemlerinden kurtulmak için alman önlemler de istikrar programlan olarak ifade edilmektedir. Bu bağlamda 1958, 1970, 1980, 1994 yıllarında uygulanan istikrar programlan çalışmamızın temel kapsamım oluşturmaktadır. Birinci bölümde ekonomik istikrar programlarının, yapılan hakkında bilgiler verilmiş ve dünyada uygulanan istikrar programlan incelenmiş, birkaç uygulama örnek olarak alınmıştır. İkinci Bölümde Türkiye'de uygulanan istikrar programlan incelenmiştir. İnceleme 1958, 1970, 1980, 1994 programlannı kapsamaktadır. Programlann uygulanmasını gerektiren sebeplerin neler olduğu, programlann hangi önlemleri içerdiği, sonuçlannın nasıl olduğu sorularının cevaplan aranmıştır. Böylece yukanda sıraladığımız istikrar tedbirleri bütün olarak incelenmiş, aralannda karşılaştırmalı bir analiz yapılmaya çalışılmıştır.
Küreselleşme, sermaye hareketleri ve krizler 1980 sonrası Türkiye örneği

1970'li yıllardan sonra uluslararası finansal piyasaların entegrasyonu, sermaye hareketleri önündeki engellerin kaldırılması temeline dayanan uluslararası ekonomi politikaları gelişmekte olan ülkeleri etkilemiştir. Bu yeni politikalar aynı zamanda teknoloji alanında yaşanan ilerlemeler ile desteklenmiştir. Diğer taraftan, ulus-devlet anlayışının yeni yorumu bu politikaların uygulanması bakımından uygun bir durum yaratmıştır. Bu yeni süreçte birçok gelişmekte olan ülke ekonomik sistemlerini değiştirmiş, finansal liberalleşme politikaları uygulamış ve sermaye hareketleri önündeki engelleri kaldırmıştır. Bu politikaların temel amacı, ekonomik kalkınma ve büyüme konusunda başarılı olmaktır. Fakat 1990'lı yıllardan sonra gelişmekte olan ülkeler, sık sık ekonomilerine ağır maliyetler getiren ve iktisadi büyümelerini engelleyen finansal krizlerle karşılaşmışlardır. Bu krizlere bakıldığında, yeterli hazırlık olmadan uygulanan finansal liberalleşme politikalarının, kısa vadeli sermaye hareketlerinin ve yapısall ekonomik sorunların finansal krizlerin gelişiminde önemli bir rol oynadığı görülmektedir. Özellikle finansal liberalleşme politikalarının uygulanması sonrasında, kısa vadeli sermaye hareketleri artmış ve bu da gelişmekte olan ülke ekonomilerinin dengelerini derinden etkilemiştir. Bu çerçevede, bu çalışmada temel olarak; finansal liberalleşme, kısa vadeli sermaye giriş ve çıkışları, gelişmekte olan ülkelerin 20 yıldır yaşadıkları finansal krizler ve özellikle yeni dünya düzeninin Türkiye ekonomisine etkileri ele alınmaktadır.
Avrupa Birliği ile bütünleşme sürecinde Gümrük Birliği'nin Türkiye ekonomisine etkileri ve beyaz eşya sektörü örneği

Brüksel Zirvesi'nde alınan Türkiye ile tam üyelik müzakerelerinin Ekim 2005 tarihinde başlamasına dair karar, Türkiye'nin Avrupa Birliği ile olan geleceğe yönelik ilişkilerine yeni bir boyut kazandırmıştır. Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki Gümrük Birliği sürecinin Türk beyaz eşya sektörü üzerinde meydana getirdiği dış ticaret, endüstri içi ticaret ve rekabet gücü etkilerinin analiz edilmesidir. Bu amaç doğrultusunda çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk olarak, iktisadi bütünleşmeler teorisiyle ilgili literatürün; Avrupa Birliği'nin oluşumu ilegenişlemesinin ve Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerinin tarihsel perspektifi üzerinde durulmuştur. İkinci olarak, Türkiye ekonomisinin rekabet gücü ele alınmış ve Gümrük Birliği sürecinin Türkiye ekonomisi ile dış ticaretine etkileri, gümrük birliği teorisi ışığında incelenmiştir. Üçüncü olarak, Türk beyaz eşya sektörünün yapısındanbahsedilmiş ve Gümrük Birliği sürecinin Türk beyaz eşya sektörüne etkileri, sektörün açıklanmış karşılaştırmalı üstünlüğü ve endüstri içi ticareti ölçülmeksuretiyle analiz edilmiştir. Son olarak, çalışmada ulaşılan bulgular değerlendirilmiş ve Türk beyaz eşya sektörüne yönelik politika önerilerinde bulunulmuştur.
Türkiye'de sıcak para hareketleri ve ekonomik krizlere etkisi (1990-2006 dönemi)

Üretim, tüketim, tasarruf ve yatırım gibi ekonomik kararların serbest piyasa koşullarında belirlenmesine yönelik düzenlemeleri içeren ekonomik küreselleşme süreci bir ülke ekonomisini, dış ticaret liberalizasyonu ve finansal liberalizasyon bakımından etkilemektedir. Finansal liberalizasyon süreciyle birlikte sermaye hesabı kısıtlamaları ve sermaye kontrollerinin kaldırılmasından sonra hem yer hem de çeşit bakımından yeni yatırım olanaklarının ortaya çıkması, uluslararası yatırımcıların ve gelişmiş ülkelerin karlarını maksimum düzeye çıkarmalarına olanak sağlamaktadır. Ancak, gelişmekte olan ülkelerde kısa vadeli sermaye hareketliliğinin artması, krizlere kadar varan büyük ekonomik kayıplara neden olabilmektedir. Türkiye ekonomisinde 24 Ocak 1980'de başlayan finansal liberalizasyon süreci, 1989 yılında her türlü sermaye hareketlerinin tamamen serbestleşmesiyle devam etmiştir. Özellikle bu yıldan itibaren yoğun ve kontrolsüz bir şekilde spekülatif sıcak para giriş-çıkışlarının yaşanmasına rağmen, bu hareketliliğin neden olduğu istikrarsızlıkları giderecek etkili önlemlerin alınmadığı görülmektedir. Bu nedenle sıcak para girişlerinin aniden durması ya da tersine dönerek hızlı çıkışların yaşanması 1990 sonrasında, gelişmekte olan ülkelerde yaşanan örneklerinde olduğu gibi, Türkiye'de ekonomisinde meydana gelen ekonomik krizlerde de büyük etkiler ortaya çıkarmıştır. Bu çalışmada, 1990- 2006 döneminde sıcak para hareketlerinin Türkiye'de yaşanan ekonomik krizlere etkisi, diğer gelişmekte olan ülkelerde yaşanan ekonomik krizlerle karşılaştırılarak araştırılmıştır. Bu araştırmalarda, kriz dönemlerinde özellikle sıcak para hareketliliğinin aşırı bir şekilde arttığı görülmüştür. Türkiye ekonomisinde sıcak para döngüsünde gelişen ekonomik krizler, büyük cari açıklar, yüksek reel faizler, sıcak para finansmanı, ulusal paranın aşırı değerlenmesi, spekülatif sıcak para hareketlerinin tekrar hızlanması, kur istikrarının bozulması, ani sıcak para çıkışlarının yaşanması, kurların aşırı yükselişi ve ekonomik krizler şeklinde bir seyir izlemiştir.
Techno-economic analysis of hydrogen supply chains and hydrogen aircrafts for Gauteng Metropolitan Region of South Africa

İklim değişikliği, sera gazı salınımı sonucu oluşan sorunlardan sadece biridir. Sera gazi etkisine en büyük olumsuz katki metropol bölgelerde enerji tüketimi sonucu görülür. Ulaşımın en köklü enerji tüketim yollarn biri olduğu göz önüne alinarsa hava ulaşımı ise sera gazi etkisinde en büyük rolü oynar. Özellikle hava ulaşımının sera gazı salınımına önemli ölçüde olumsuz katkısı ve gelecek yıllar için yapılan yüksek petrol fiyatı tahminleri dikkate alındığında, geleneksel yakıtların yerini alması planlanan alternatif yakıtlar ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmada, hava ulaşımının enerji yoğun bir ulaşım çeşidi olduğunu göz önünde bulundurarak, hidrojenin hava ulaşımında alternatif bir yakıt olarak kullanımı incelenmektedir. Örnek bir çalışma olarak Güney Afrika'nın Gauteng Metropoliten bölgesinde hava ulaşımında kullanımı değerlendirilmektedir. Hidrojenin üretilmesi ve kullanılması ile bağlantılı tüm maliyet ve verimlilik tahminlerini günümüz koşulları ile kıyaslayarak, hidrojenin gelecekte, Gauteng bölgesi için tüm ömür maliyetinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Hidrojenin üretim kaynağı olarak, kömürden, doğal gazdan, biokütleden ve elektroliz yöntemi ile sudan üretilmesi yakından incelenmektedir. Hidrojen üretimi ve dağıtımının günümüz ve gelecek maliyetleri kıyaslaması, hidrojen yakıtlı uçağın, hidrojenin kerosen yakıtı ile ekonomik olarak rekabet edebilmesinin ardından, en yakın 2040 yıllarında uygulanabilir olduğunu öngörmektedir. Hava ulaşımı bağlamında, Hidrojenin maliyet olarak rekabet edebilecek bir yakıt seviyesine gelmesi gerekliliğinin yanı sıra, havacılık alanındaki teknolojik gelişmeler de, hidrojenin yakıt olarak kullanılmasında en başta gelen gereksinimlerdendir. 2040 yılına kadar, üretim maliyetlerinin düşürülmesi için, hidrojen üretim teknikleri üzerinde ileri araştırmalar yapılması gerektirmektedir. Bunun yanı sıra, yüksek maliyetli hidrojen üretimi ve bu alanda hız kazanmış araştırma ve geliştirme, karar mekanizmaları ve daha açık iklim hedefleri tarafından desteklenmelidir.
Budget deficits, monetory growth and inflation in Turkey: An empirical investigation

öz TÜRKİYE'DE BÜTÇE AÇIKLARI, PARASAL BÜYÜME VE ENFLASYON: GÖRGÜL BİR İNCELEME Tekin, Ayça Yüksek Lisans, İktisat Bölümü Tez Yöneticisi: Dr. Erdal Özmen Temmuz 1997, 84 sayfa Bu tez, Türkiye'de bütçe açıklan, parasal büyüme ve enflasyon arasındaki uzun dönem ilişkileri, üç aylık verilerle 1985:1-1995: 4 dönemi için araştırmaya çalışmaktadır. Bütçe açıklan, parasal büyüme ve enflasyon oranını içine alan ve üç değişkenli genel bir sistemin kapsadığı bu değişkenler arasındaki uzun dönem ilişkileri Johansen'in çok değişkenli eşbütünleşme yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Sonuçlar, üç değişkenli genel sistem içindeki eşbütünleşme ilişkisinin parametreleri için bütçe açıklarının zayıf dışsallığını işaret etmektedir. Bu sistemde, parasal büyüme ve enflasyon oram uzun-dönemde birlikte-içsel olarak bulunmuştur. Ayrıca, bu sonuçlar iki değişkenli sistem analizleriyle de desteklenmektedir. Değişkenlerin çeşitli sistemlerdeki uzun-dönem ilişki parametreleriyle ilgili dışsalbk-içsellik statüleri, Türkiye'de, 'Keynesgil' ve 'Yeni Klasik' aktarım mekanizmalarının varlığım destekleyen kanıtlar olarak yorumlanabilir. Bununla birlikte, sistemler içim ön gerçek olarak kabul edilen paracı yaklaşımın Türkiye için veri tarafından kabul edilemez olduğu bulunmuştur.
Ulusal ve küresel kriz dönemlerinde yabancı sermaye sahipliğinin firmaların performansı üzerine etkisi: Türkiye örneği (1995-2017)

Firmaların sahiplik yapıları halka açık veya kapalı, özel veya kamu, yerli veya yabancı olarak gruplandırılabilir. Mülkiyet yapısı ile kontrol arasında doğrudan bir ilişki vardır. Günümüzdeki firmalar daha rekabetçi bir yapı için dış pazarlara açılarak dış firmalarla işbirliği yaparlar, hatta birleşirler. Bu c amacı yabancı sahipliğin olduğu Türkiye'de faaliyet gösteren firmaların özellikle kriz dönemlerinde verdikleri tepkileri araştırmaktır. Dolayısıyla, bu tezde İstanbul Sanayi Odası verilerinden elde edilen İmalat Sanayi sektöründeki 1995- 2017 yılları arasında faaliyet gösteren 'En Büyük 500' firmanın, 2001 ve 2008 kriz dönemlerindeki yabancı sermaye, istihdam, ihracat ve satış sonrası büyüme performansları Alvarez ve Gorg'un 2007 yılında Şili için yapmış olduğu ve ekonometrik altyapı kullanılarak incelenmiştir ve dengeli panel oluşturulmuştur. Bu çalışmanın asıl amacı Türkiye de faaliyet gösteren, yabancı mülkiyetli firmaların kriz dönemlerindeki performanslarını incelemektir Bulgularımız, çoğunluk yabancı mülkiyeti ile firmaların performansları arasında pozitif bir ilişki bulan önceki çalışmaların bulguları ile örtüşmektedir 2001 krizinden firmalar olumlu etkilenirken 2008 krizinden olumsuz etkilenmişlerdir. Bir diğer ifade ile 2001 krizini şirketler fırsata çevirebilmişlerdir. Ancak kriz zamanlarında %50 ve %50'den fazla yabancı sermayeli şirketlerin 2001 ve 2008 krizlerinden olumsuz etkilendikleri görülmektedir. 2001 krizini, 2008 krizine göre daha zor yönettikleri görülmektedir.
Avrupa Birliği'nde e-ticaret kavramı, Ab'de ve Türkiye'de bu konuda yapılan hazırlıklar çalışmalar ve e-ticaretin vergilendirilmesi

Teknoloji dünyasında yasanan gelismelerin bir sonucu olarak, günümüzde isletmeler ticari faaliyetlerini elektronik ortamda gerçeklestirmeye baslamıs ve tüketicilerine en uygun, en hızlı sartlarda sunum yapabilecekleri sistemleri gelistirmislerdir. Elektronik ticaret özellikle internet teknolojisindeki gelismelere bağlı olarak 1998 yılından itibaren hızlı bir artıs göstermistir. Bilgi ve iletisim teknolojilerindeki gelismelerle birlikte elektronik ticaret, özellikle gelismekte olan ülkelere yasam kalitesini yükseltme, ekonomik refahı arttırma ve büyümeyi tesvik etme gibi fırsatlar sunmaktadır. Günümüzde e-ticaretin ilgili ülkelere üstünlük sagladıgı ve buna yatırım yapan ülkelerin daha kazançlı çıkacagı göz ardı edilemeyecek bir gerçektir. Genel kabul görmüs vergileme ilkeleri olan tarafsızlık, etkenlik, belirlilik, basitlik, verimlilik, esitlik ve esneklik ilkeleri elektronik ticarete de uygulanmalıdır.
Küresel krizin sosyal koruma harcamaları üzerindeki etkileri: Türkiye deneyiminin karşılaştırmalı analizi

Ekonomik krizler, yaşamın birçok alanını derinden etkilemektedir. Kriz karşısında uygulanan para ve maliye politikaları da birey ve toplumlar üzerinde doğrudan veya dolaylı etkilere yol açmaktadır. Genel olarak sosyal sigorta, sosyal güvenlik ağları ve koruyucu işgücü piyasası düzenlemelerinden oluşan sosyal koruma, özellikle kriz dönemlerinde, etkili bir şekilde kullanıldığında, sosyal ve ekonomik bir tampon işlevi görmekte ve krizin etkilerini başarılı bir şekilde azaltabilmektedir. Bu tez, ikincil veriler kullanılarak, 2008 ekonomik krizinin sosyal koruma harcamalarına etkilerini, İspanya, İsveç, Yunanistan, Endonezya ve Türkiye deneyimleri çerçevesinde, 2005- 2015 dönemi boyunca incelemektedir. Sonuçlar, önceki kriz tecrübelerini doğrulamakta ve başlangıçta etkili ulusal sosyal koruma programlarına sahip ülkelerin, krizle başa çıkmada daha başarılı olduklarını göstermektedir. Kamu tarafından desteklenen bir sosyal koruma sisteminin bulunmaması, ekonomik kriz ve bozulmanın etkisini kötüleştirmektedir. Bu nedenle hükümetler, gelecekteki kriz durumlarına hazırlıklı olmak üzere sosyal koruma planlarını iyi zamanlarda hazırlamalıdır. Krizler sırasında, sosyal koruma harcamalarında kesintilerden kaçınılmalı, harcamalar sürdürülmeli ve mümkünse arttırılmalıdır. Ayrıca sosyal koruma, krizin etkisini hafifletmek için geçici bir önlem olarak görülmemeli, sürekli, kapsayıcı ve adil bir ekonomik büyümeyi teşvik etmek için devam eden bir kalkınma yatırımı olarak düşünülmelidir.
Uluslararsı sermaye akımları ve sermaye kontrolleri üzerine bir deneme

Asya Kriziyle birlikte sermaye kontrollerine olan ilgi artmıştır. Bu amaçla, sermaye giriş ve çıkışına uygulanan kontrollerin etkileri incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde uluslararası para sisteminin gelişimi özetlenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde sermaye kontrollerinin amaçlan ve etkinliği incelenmiştir. Tobin vergisi önerisi ise yine bu bölümde Çalışmanın son bölümünde ise, Türkiye'de 1980'lerde başlayan ekonomik reform süreciyle ilgili detaylı bilgi verilmektedir.
Enerji tüketimi ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki: Güneydoğu Anadolu Bölgesi üzerine ampirik bir çalışma

Günümüz dünyasında enerjinin önemi yadsınamayacak kadar büyüktür. Ülkelerin sanayi sektörlerinde temel girdi maddesi olarak kullanılan enerji, ülkenin ekonomik ve dolayısıyla sosyal refahında çok önemli bir paya sahiptir. Diğer birçok ülke ekonomisi gibi Türkiye ekonomisi de enerji yoğun bir ekonomiye sahip olduğundan enerji tüketimi ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki ülke ekonomisi ve enerji politikaları açısından oldukça önemlidir. Türkiye açısından önemli olan enerji konusu bölgesel düzeyde de önemini korumaktadır. Yenilenemeyen enerji kaynaklarının büyük bir kısmının ithal edilmesi enerji konusundaki hassasiyeti arttırmaktadır. Enerji tüketimi ve ekonomik büyüme konusunda yapılan diğer çalışmalardan farklı olarak bölgesel düzeyde yapılan bu çalışmanın amacı; Türkiye'nin ekonomik ve sosyal olarak hızla gelişen Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ndeki enerji tüketimi ile bölgedeki ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin yönü ve boyutlarını belirlemektir. Dolayısıyla 'Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde meydana gelen enerji tüketimi bu bölge ekonomisini nasıl ve ne yönde etkilemektedir?' sorusunun cevabı aranmaktadır. Bir diğer ifade ile, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde tüketilen enerjinin bölgeye bir maliyet yükleyerek bölge ekonomisini olumsuz mu etkilediği, yoksa tüketilen enerjinin büyümeyi pozitif mi etkilediği araştırılmaktadır. Bu çalışmada enerji ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin ampirik olarak açıklanması için Güneydoğu Anadolu Bölgesi illerine ait veriler kullanılmıştır. Yapılan çalışmada 10 il ve 1998- 2018 yılları arasındaki çeşitli ekonomik ve sosyal veriler kullanılmıştır. Analizlerde, GSYH, gece ışıkları ile ölçülen GSYH ve dış ticaret gibi bağımlı değişkenler kullanılırken; enerji tüketimi, nüfus, illere yapılan yatırımlar, tarımsal üretim miktarları, eğitim seviyesi, bina sayıları, illerde bulunan hekim sayısı ve çalışmada kullanılan illeri ziyaret eden turist sayısı gibi çalışma bölgesinin ekonomik durumunu göstermeye elverişli bağımsız değişkenler kullanılmıştır. Çalışmada 10 il ve 21 yılı kapsayan panel veri seti oluşturulmuş ve ekonometrik analizlerde sabit etki yöntemi kullanılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin enerji tüketimi ile ekonomik büyümesi arasında pozitif bir ilişki olduğu belirlenmiştir.