turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Three essays on economic analysis of voter and party behaviors

Bu tez birbirinden bağımsız üç bölümden oluşmaktadır. İlk iki bölümde seçmen davranışları, son bölümde ise parti davranışları incelenmiştir. İlk bölümde, İngiltere'deki seçmenlerin borsada meydana gelen değişimler için hükümeti sorumlu tutup tutmadığı araştırılmıştır. Güncel ekonometrik yaklamlaşımlardan yararlanılarak, borsa ile hükümet memnuniyet düzeyi arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu gösterilmiştir. Borsada meydana gelen şoklar, negatif ve pozitif şoklar olarak ayrıldığında bu ilişkinin hala geçerli olduğuna vurgu yapılmıştır. Sorumluluk hipotezi, eşbütünleşme ve asimetrik nedensellik analizleri çerçevesinde test edilmiştir. İkinci bölümde, hem iktisadi hem de iktisadi olmayan faktörler göz önüne alınarak Türkiye için iktisadi oylama fonksiyonu tahmin edilmiştir. Mekansal ekonometri araçlarına başvurularak, bir ildeki AKP oyları ile o il'e komşu illerin AKP oy oranları arasında pozitif bir ilişki olduğu ortaya çıkarılmıştır. Tek bir açıklayıcı değişkendeki değişimin herhangi bir ilde değişmesi sadece söz konusu ildeki AKP oy oranlarını değil; o il'e komşu illerin AKP oy oranlarını da etkilemektedir. Son bölümde, iktisadi globalleşmeden partilerin politika pozisyonu üzerinde bir etkiyi tanımlayan model gösterilmiştir. Hem sağ hem de sol eğilimli partilerin sol içerikli iktisadi söylemlerinde iktisadi globalleşmenin bir fonksiyonu olarak artan bir politikleştirme bulunmuştur.
CHP'de sağa kayma:1945-1947

Bu tez, 1945- 1947 yıllan arasındaki dönemde CHP'nin düşünsel ve eylemsel düzeyde dönüşüme uğradığını, bu dönüşümün ise kesin bir biçimde 'soldan sağa kayma süreci' olduğunu savunmaktadır. CHP'nin 'sağ' politikalarının oluşumunda, dönemin iç ve dış siyasal konjonktürü yanında parti içinde ayrışan düşünce ve grupların etkisi vardır. CHP'nin tipik sağa kayma göstergeleri, 1945'e kadar büyük ölçüde iyi işlemiş bulunan Atatürk Devrimi'nin iki önemli eserinin yani Halkevleri ile Köy Enstitüleri'nin CHP tararından gözden çıkarılmış olmasıdır. Devrim'in iki ayağım bu kurumların hayata geçirilmesi oluştururken, kısmi karşı devrimin iki ayağım da, Köy Enstitüleri'nin, program ve işleyiş yönünden etkisiz hale getirilmeleri, Halkevleri'nin ise 'tesis' statüsünde DP saldırıları karşısında ekonomik ve hukuksal açıdan yalnız bırakılarak kaderine terk edilmeleri oluşturmaktadır. CHP'nin sağa kaymasının diğer göstergesi, 1945'le birlikte siyasal dizgenin sola kesin olarak kapatılması, sol muhalefet, düşünce ve akademik yaşama karşı sistemli baskılara girişilmesidir. Atatürk'ün 'sol' partisi CHP paradoksal bir biçimde tercihini 'solsuz' bir 'demokrasi'den yana kullanmıştır. CHP'de sağa kaymamn doruk noktasını 1947'de yapılan 7. Büyük Kurultay oluşturmaktadır. Kurultay, Devrimin ideolojik programını oluşturan 'altı ok'ta ödünler vermiş, CHP'nin sağ kanadını güçlendirmiş, sol kanadı frenlemiştir. Böylece İnönü'nün çok partili siyasal dizgeye geçiş kararını almasıyla başlayan 'sağa kayma' süreci, karşı devrimin ve 1950'den sonra bir daha hiçbir zaman tek başına iktidar olamayan CHP'deki düşüşün başlangıcı olmuştur.
Neo-Roma cumhuriyetçiliği: Özgürlük, katılım, yasa/yurttaşlık sorunsalları üzerine karşılaştırmalı bir analiz

Tezde Neo-Roma cumhuriyetçiliği ile liberalizm arasındaki ilişkinin mahiyeti sorunsallaştırılmıştır. Skinner, Pettit ve Viroli gibi düşünürler ile ortak iyi, özgürlük ve katılım gibi belli tartışma eksenleri sorunsalın açımlanması noktasındaki yapısall sınırları karakterize eder. Sorunsal içerisinde ayrıca ele alınan özel amaç ise liberallerin cumhuriyetçilere ve cumhuriyetçilerin liberallere bakışındaki aşırı yorumlara dikkat çekerek alternatif bir açıklama seti oluşturmaktır. Tez üç ayrı tartışma ekseni içerisinde örgütlenmiştir. Her biri aynı zamanda bir bölüme de karşılık gelen bu bahsi geçen eksenlerden ilki özgürlüktür. Pettit özgürlükle ilgili düşüncelerini tahakküm kavramı üzerinden açıklamaya çalışır. Ona göre müdahale olmasa bile tahakküm olabilir. Tahakkümün önlemenin en garantili yolu ise yasalar aracılığıyla keyfi iradeyi kontrol altına almaktan geçer. Viroli Pettitçi kavramlaştırmayı benimser ve tahakkümün içeriğini korkuda somutlaştırır. Skinner tahakküm yerine bağımlılık kavramını kullanmayı tercih eder. Negatif özgürlüğün soy kütüğünü çıkarmaya çalışan Skinner için cumhuriyetçi özgürlük aslında negatif özgürlüğün türlerinden biridir. Neo-Roma cumhuriyetçiliği-liberalizm ilişkisini açımlama noktasında kullandığımız ikinci tartışma ekseni katılımdır. Neo-Roma perspektifi katılıma araçsal bir şekilde yaklaşır. Katılım başlı başına bir amaç değil yurttaş özgürlüğünü destekleyen bir araçtır. Neo-Roma cumhuriyetçileri ortak iyiyi gözeten bir yurttaşlık siyasetini savunur. Bahsi geçen savunu içerisinde yasa ile ortak iyi özdeş bir içerikte ele alınır. Yasa keyfi iradeyi önleyerek yurttaşların özgürlüğüne katkıda bulunur. Böylelikle ortak iyi de gerçekleşmiş olur. Neo-Roma cumhuriyetçiliği ortak iyiyi kişisel iyiyle uyumlu bir içerikle ele alır. Bu tutum liberal söylemle paralellik arz etmektedir. Ortak iyiyi destekleyen cumhuriyetçi rejimin muhtemel içeriği noktasında Pettit anayasal demokrasiyi, Skinner ve Viroli ise kamu hizmeti ve kamusal yükümlülüğü vurgular.
From early modernization to authoritarian politics: Gender climate in Turkey and Russia

Bu tez, toplumsal cinsiyet rejiminin Türkiye'de yeni muhafazakarlığa, Rusya'da ise yeni gelenekseciliğe doğru gerçekleşen dönüşümünü incelemektedir. Türkiye ve Rusya'da kadın hakları tarihinin uzun bir geçmişşi vardır. Buna rağmen, özellikle Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ve Başkan Vladimir Putin'in iktidara gelmesinden sonra, bu iki ülkenin toplumsal cinsiyet rejimi yeni muhafazakar ve yeni gelenekselci yaklaşımlar etrafında şekillenmeye başlamıştır. Bu dönüşüm açıklanırken, esas olarak hegemonya kurma süreci etrafında şekillenen, toplumsal cinsiyet iklimi üzerinde durulmuştur. Cumhuriyet ve Bolşevik devrimleri tarafından izlenen modernleşme çabaları kadınların eşitliği ilkesinin benimsenmesini sağlarken, Başbakan Erdoğan ve Başkan Putin'in iktidarları döneminde ortaya çıkan otoriter eğilimler biyolojik farklılığın ön plana çıkmasına sebep olmuştur. Bunda neo-liberal koşulların ve siyasi İslam ile Ortodoks Kilisesinin yükselişinin de etkisi bulunmaktadır.
11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün hayatı ve siyasi faaliyetleri

Bir insanın yaşam öyküsü üzerine çalışmak, o insanın hayatı içerisinde bir yerlerde kendini hissetmekten geçer. Türlü zorluklardan geçerek, Türk siyasetinin zirve isimlerinden biri haline gelen Abdullah Gül'ün hayatı için ilham veren bir başarı öyküsü denilebilir. Abdullah Gül, gençlik hareketleri ve siyasi sıkıntıların yoğun bir şekilde yaşandığı bir dönem de üniversite eğitimini tamamladıktan sonra ilk siyasi deneyimlerini MTTB çatısı altında yaşar. Akademik geçmişşi ve merkezi Cidde'de bulunan İslam Kalkınma Bankası'ndaki görevinin ardından profesyonel olarak siyasete atılır. Siyasi hayatında çeşitli önemli görevlerde bulunarak gündemin dikkat çeken isimlerinden biri haline gelir. 28 Ağustos 2007 tarihinde halkın desteği ile Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 11. Cumhurbaşkanı olarak seçilir. Bu çalışma, Türkiye Cumhuriyetinin yakın siyasi geçmişşine damga vurmuş, Abdullah Gül'ün yaşam öyküsünü konu edinmektedir.
Rethinking the DLP: Analysis of the 1999 election campaign

DSP'Yİ YENİDEN DÜŞÜNMEK: 1999 SEÇİM KAMPANYASI ANALİZİ Hale Doğan Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ergun Özbudun Eylül 2001 Bu tez 18 Nisan 1999 seçimlerinde DSP' yi ve DSP' yi Türkiye siyasetinin zirvesine taşıyan nedenleri inceliyor. DSP'nin duruşu 'inilliyetçi merkez sol' olarak nitelendirilirken, DSP'nin seçimlerdeki yükselişi daha çok seçim öncesi ülke gündemiyle açıklanıyor. Bu çalışma DSP'nin tarihini, yapısını ve Türk siyasetindeki yolsuzluğu da anlatmaktadır.
Sosyalist hareketlerin etnik kimlik ve azınlık meselelerine yaklaşımlarının geçmişi ve bugünü: Bir paradigma değişimi

Bu doktora tezi, sosyalist hareketlerin etnik kimlik ve azınlık meselelerine bakış açılarında geçmişşten bugüne yaşanan paradigma değişimini incelemeyi hedeflemektedir. Bu bağlamda, erken dönemlerinde sınıf siyasetini temel alan ve azınlık sorunlarına değinmekte isteksiz davranan hatta azınlık hareketlerini çoğu zaman sosyalizmle çatışma halinde akımlar olarak değerlendiren sosyalist ideolojinin, sosyalizmin bir ekonomik model olarak popülaritesini yitirdiği 1980'lerin başlarından itibaren bu konulara çok daha büyük önem vermeye ve çokkültürcülüğü temel ilke olarak kabul etmeye başladığı hatta birçok örnekte sınıf siyasetini kimlik siyasetiyle ikame etme yoluna gittiği iddia edilmektedir. Bu görüş, Marksizmin geleneksel döneminden küreselleşme dönemine sosyalist yazarların düşünceleri ve sosyalist devlet yöneticilerinin konuyla ilgili uygulamaları ortaya konularak desteklenmeye çalışılmıştır. Tezde ayrıca, bu sürecin Türkiye sosyalist hareketlerinde olan yansımaları da, Türkiye siyasetinin eski ve yeni önemli sosyalist örgüt ve oluşumlarının konuyla ilgili farklı dönemlerde takip ettikleri farklı yaklaşımlara dikkat çekilerek sunulmaya çalışılmıştır. Bu çerçevede anlatılmak istenen ise, yurtdışı sosyalist hareketlerde tecrübe edilen paradigma değişiminin Türkiye sosyalist hareketleri için de geçerli olduğu tespiti olacaktır.
Evaluating energiewende: A successful or failed energy transition attempt?

Paris Antlaşması iklim değişikliğine resmiyet kazandırdı. Böylece iklim değişikliği temiz enerji kaynaklarına geçişin önemini arttırdı. Almanya'nın enerji dönüşüm program Energiewende iddialı iklim hedefleri sayesinde en popular enerji dönüşüm programı haline geldi. Energiewende sadece yenilenebilir enerjiye dönüşümü içermiyor, aynı zamanda nükleer enerjiden vazgeçilmesini de içeriyor. Almanya'nın nükleer santrallerini kapatma kararı Fukushima felaketinden sonra gündemde yer edinmeye başladı. Aslında Almanya'nın Fukushima felaketinden önce de nükleer enerjiden vazgeçme kararı vardı. Ama bu karar daha sürdürülebilir uzun vadeli bir nükleer enerjiden vazgeçiş sürecini kapsıyordu. Almanya'nın Fukushima felaketinden sonra aldığı nükleer santrallerin bir kısmını hemen kapatma kararı, Energiewende'yi daha zor bir konuma soktu. Çünkü Almanya sürdürülebilir ve temiz bir enerji kaynağını kaybetme sürecine girdi. Bu durum fosil kaynakları yenilenebilir enerjinin yanında tek alternatif olarak bıraktı. Fosil yakıtların Almanya'nın birincil enerji tüketimi içerisindeki önemi de Energiewende'nin iklim hedeflerinin sorgulanmasına yol açtı. Bu çalışmanın temel amacı, Energiewende'nin hedeflerini tespit etme ve başarısını enerji dönüşümü teorisne göre ölçmek üzerine kurulmuştur.
Türk milliyetçiliğinin terkibinde mekan

Bu çalışmada, bellek, kimlik, dil, din ve edebiyat gibi unsurlar çerçevesinde mekan mefhumunun milli coğrafyaya dönüşümü süreci, milliyetçilik zemininde incelenmiştir. Mekan, milli kimliğin tecessüm alanları olarak, her toplumda farklılık arz eden coğrafya terkiblerini ortaya koymuştur: Atavatan, anavatan ve siyasal ülke. Atavatan, atalardan tevarüs etmesi bakımından tarihi coğrafyayı; milli kimliğin ve kolektif hafızanın miladını teşkil etmesi bakımında kurucu coğrafyayı; ben idrakini güçlendiren bir unsur olarak mitsel/sembolik coğrafyayı oluşturmaktadır. Dolayısıyla, atavatan, milli kimliğin miladı ve köklülüğü noktasında tatminkar bir izahta bulunurken; aynı zamanda, dilek ve ülkü birliğinin temellerini atmaktadır. Anavatan ise, toprak ile insan ilişkisinin tecrübe edildiği, üretkenliğin, bolluğun, zenginliğin fiziki ihtiyaçlarla birlikte insan fıtratını, psikolojik olarak doyurduğu yerdir. Mamafih, toprağın üretkenliği ve bereketi 'kadın' üzerinden, toplumun sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik gelişimine ve tekamülüne tahvil edilmiştir. Anavatan mefhumu, hanedeki 'yuva' samimiyetini ve sıcaklığını tesis eden; gelecek nesillerin milli şuur ve kültür ekseninde yetişmesi sağlayan; aile içi ekonomik döngünün ve sosyal dayanışmanın omurgasını teşkil eden kadın ile sembolleştirilmiştir. Bu noktada, vatanın evlatları, yuva ve yuvada sembolleşen milli hususiyetlere yönelik tehdit ve saldırıların bertaraf edilmesi bağlamında, 'anavatanı' savunmaya davet edilir. Siyasal ülke, modernleşme pratiğinin politik çıktısı olarak, 'ulus devlet' merkezli siyasal coğrafyaya dayanmaktadır. Bu bağlamda, vatandaşlık kimliği çerçevesinde, modern toplumların coğrafyalarıyla aidiyet bağları kurulmuş; yaşadıkları coğrafyanın kaderini belirleme noktasında bu bağlar, milli egemenlik prensibiyle kuvvetlendirilmiştir. Bu bağlamda, Türk milliyetçiliği, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e giden yolda farklı mekan terkiblerinin müşahade edildiği laboratuar niteliği taşımaktadır. Cumnuriyet'in kurucu ideolojisindeki atavatan ve anavatan mefhumları, ulus devletin tesis edilmesinde ve batı medeniyetine intibakın sağlanmasında araçsal bir işleve sahip olmuştur. Buna mukabil, Türkçülük-Turancılık terkibi ile atavatan, Anadoluculuk terkibinde ise anavatan vurgusu, Türk milliyetçiliğinde ön plana çıkarılmıştır. Modern dönem öncesi mekan tasavvurunun cihanşumul kodları, Erol Güngör'ün gelenekçi terkibiyle Türk milliyetçiliğine yeniden eklemlenmiştir.
Türk siyasal hayatında meclis tahkikatı ve Demokrat Parti döneminde Cumhuriyet Halk Partisi hakkındaki meclis tahkikatı

Doktora tezi olarak kaleme aldığımız bu çalışmada; Demokrat Parti iktidarının son döneminde, 27 Mayıs 1960 Askeri Müdahalesi öncesinde Cumhuriyet Halk Partisi ile bir kısım basının illegal olduğu iddia edilen faaliyetlerini araştırmak için açılan Meclis tahkikatının tüm safhalarının açıklığa kavuşturulması amaçlanmıştır. Çalışmada, Meclis tahkikatı kavramının kavramsal, kuramsal ve tarihsel alt yapısı analiz edilmiş, Cumhuriyet Halk Partisi ve bir kısım basının faaliyetleri hakkındaki Meclis tahkikatı öncesinde ve esnasında yaşanan siyasi süreç masaya yatırılmış ve bilhassa tahkikatın işleyiş şekli ve tahkikat boyunca elde edilen bilgiler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışma, genel itibariyle bir arşiv çalışmasıdır. Çalışma sonunda Meclis tahkikatının Cumhuriyet Halk Partisi ve muhalif basın hakkında yürütülen iki farklı koluna dair ayrıntılı bilgiler sunulmuştur. 27 Mayıs 1960 Askeri Müdahalesi sebebiyle nihayete erdirilemeyen tahkikatta, Cumhuriyet Halk Partisi ve onunla birlikte hareket eden muhalif basının, bilhassa 1957 seçimlerinden sonra Demokrat Parti iktidarı aleyhine sistematik bir propaganda faaliyeti yürüttüğü ortaya konulmuştur. Bu faaliyeti gayri meşru olarak nitelendiren Demokrat Parti, Cumhuriyet Halk Partisi'nin illegal yöntemler kullanarak iktidara gelmeyi amaçladığını iddia etmiştir. Bu çalışmanın, Demokrat Parti iktidarı dönemini daha anlaşılır kılması ve benzer çalışmalara öncülük etmesi umulmaktadır.
Structural constraints and choice in monetary policy regime design: Bosnia and Kosova in comparative perspective

Bu tez, Bosna-Hersek ve Kosova para politikalarındaki değişimin doğasını ve kapsamını, klasik En Benzer Sistemler Tasarımı metodunu kullanarak karşılaştırmalı bir bakış açısıyla analiz etmektedir. Tez, bir zamanlar aynı devlet yapısında yer alan yeni iki devletin, daha önceki geçici yönetim ve gayri resmi kurumların yönetimindeki para politikalarının yerine, devam eden süreçte nasıl farklı bağımsız para politikaları uygulamaya başladıklarını göstermektedir. Bu tez, bu iki dönemde değişikliğinin boyutlarını ve doğasını araştırmaktadır. Para politikasındaki değişimler iki devlet arasındaki benzerliklere dayanarak, ve 'politika yapısı yaklaşımı'nı kullanarak, iki dönemde analiz edilmiştir. Ayrıca, birkaç yapısall ve seçim faktörü de bu iki vakada test edilmiştir. İki devletin, yapısall kısıtlamaların daha güçlü olduklarında, değişim göstermemektedir. Farklı koşullarda devletlerin değişikliğe meyilli olduğu ortaya çıkıyor. Son olarak, bulgular yapısall politika ve seçim değişkenlerinin para politikasını değiştirme kararı üzerindeki etkisi, yansıra çalışmanın diğer çıkarımlarını ortaya koymaktadır.
Liberalism of the Democrat Party in its years of opposition

Çalışmanın konusu Demokrat Parti'nin muhalefet dönemi liberalizm anlayışıdır. Tezin amacı Demokrat Parti'nin liberalizm anlayışını ve bu anlayışın 1945- 1950 yılları arasında, yani muhalefet döneminde, partiyi nasıl biçimlendirdiğini incelemektir. Demokrat Parti'nin iddia ettiği gibi gerçekten liberal olup olmadığı ve, siyasal çoğulculuk ve özel girişimin egemenliği olarak yorumladığı liberalizm yaklaşımı araştırılmıştır. Bu yaklaşımın aksayan taraflarının ve göstermelik yönlerinin açığa çıkarılması ile iktidar dönemi anti-liberal tavırlarına bir açıklama getirilmeye çalışılmıştır. Demokrat Parti'nin liberalizm yanlısı tavırlarının gerçeği yansıtmadığı, partinin liberal prensipleri ve demokratik kurumları ancak belli koşullara kabul ettiği ve bu kabul etmenin de demokrasiye inançtan çok iktidarı elde etmenin araçları olarak yorumladığı ve kullanıldığı varılan sonuçlar arasındadır. Demokrat Parti'nin liberalizm anlayışı açısından diğer Türk partileri arasındaki yeri ve bu mirasın partinin liberalizmine etkileri, partiyi oluşturan sosyal gruplar ve bu grupların liberalizm anlayışlarının verdiği biçimler, liberalizm kavramı ve bu kavramın DP tarafından kullanılış biçimi, partinin ekonomiye liberalizm perspektifinden bakışı ve kavramları yorumlayışı, çoğulcu sisteme geçişte partinin ve diğer kurumların katkıları, parti içi muhalefet kavramı, parti içi muhalif gruplar ve parti içi muhalefetin nasıl yorumlandığı, partinin elitizmi ve popülizmi aracılığıyla hareketin elitist niteliği, diğer partilerle olan ilişikleri çerçevesinde siyasal çoğulculuğu ve anayasa gibi bir takım kurumlara yaklaşımlarından hareketle demokrasi ve liberalizm iddialarının tutarlılığı. Demokrat Parti'nin muhalefet dönemi liberalizm anlayışını değerlendirme amacına yönelik aşamalardır.
Sağ ve sol popülizm: Fransa örneği üzerinden karşılaştırmalı bir inceleme

Bu çalışma, sağ ve sol popülizmi Fransa'da Ulusal Cephe ve Boyun Eğmeyen Fransa Hareketi üzerinden karşılaştırmalı şekilde incelemeyi amaçlamaktadır. Popülizmin, toplumun antagonistik bir sınır aracılığıyla iktidar elitleri ve halk kategorisi arasında ikiye bölünmesi ve halkın tekil taleplerinin eşdeğerlik zinciri üzerinden birbirine eklemlenmesine dayalı bir siyaset mantığı olduğunu savunan Ernesto Laclau'nun yaklaşımı ışığında ve 2017 Cumhurbaşkanlığı seçimleri bağlamında, Marine Le Pen'in Ulusal Cephe'si ve Jean-Luc Melenchon'un Boyun Eğmeyen Fransa Hareketi'nin popülist siyaset mantığı üzerinden birbiriyle kesiştiği moment çalışmanın konusunu teşkil etmektedir. Buradan hareketle çalışma, toplumun antagonistik bir sınır aracılığıyla elitler ve halk kategorisi altında ikiye bölünmesi fikrine dayalı bir siyaset mantığı olan popülizmin, geleneksel sağ-sol ayrımının ötesinde ve münhasıran sağ siyasete özgü olmaktan ziyade, hem sağ hem de sol siyasetle bir arada var olabildiğini doğrulanmaya çalışmaktadır. Çalışmanın sonunda ulaşılacak sonuç, Ulusal Cephe ve LFI'nin popülizm ortak paydasında birleşmekle birlikte, 'halk' kategorisi altında birbirinden tamamen farklı kesimleri bir araya getirme eğilimi gösterdikleri ve biri sağ biri sol olmak üzere birbirinden tamamen farklı ve birbiriyle çekişme halinde iki ayrı popülizm sunduklarıdır.
Political discourses on Alevis and Alevism during AKP era

Laiklik Türkiye'de Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana modernleşmenin temellerinden biri olmuştur. Ama aynı zamanda, çelişkileri sebebiyle, ciddi biçimde eleştirilmiştir. Temel çelişkilerden biri çoğunluk inancı olan Sünniliğin Cumhuriyetin kurucuları tarafından milli kimliğin temellerinden biri olarak yerleştirilmesinden kaynaklanmaktadır. Sünniliğin rolü ve etkisi çok partili demokrasiye geçiş sonrasında ve özellikle 1980 darbesi sonrasında giderek arttı. Bu gelişmeler sonucunda da Sünni olmayanlar inançlarını yerine getirme konusunda ayrımcılık ve zorluklarla karşılaştılar. Bu yüksek lisans tezinde 2000'lerde, Sünni olmayan en büyük grup olarak, Alevilerle ilgili politik söylemler, inançlarına dair taleplerinin algılanması ve sunumu, tartışılmaktadır. Bu dönemde, daha önce yapıldığı gibi, taraflar statükoyu koruma ya da değiştirme amaçlı olarak farklı söylemler ileri sürmüşlerdir. 2000'lere dek ayrılıkçılık ve komplo söylemlerinin yanı sıra kullanılan popüler birlik söylemi Alevilere farklı davranılmasını haklı çıkarıp statükoyu korumayı amaçlarken, Aleviler haklarını ararken farklılık ve kimlik söylemlerine başvurdular.2000'ler demokrasi, laiklik ve çoğulculukla ilgili çok tartışılan bir değişim dönemi oldu. Bu dönemde Aleviler farklılık ve kimlik söylemlerinden vazgeçip demokrasi ve eşit vatandaşlık söylemini kullanırken diğer tarafta statükocu birlik söylemi gitgide dini referanslara dayalı olarak kullanılmaya başlandı. Fakat bu tartışmalar sonucunda Aleviler, inanç ve taleplerinin artan görünürlüğü dışında, olumlu ve somut sonuçlar elde edemedi.
Sosyalist eserler mütercimi Haydar Rifat Yorulmaz

Bu çalışma, Osmanlı Devleti'nin son döneminde yetişmiş olan ilk Türk sosyalist aydınlardan, avukat ve mütercim, Haydar Rifat Yorulmaz'ın hayatını ve tercümelerini biraz daha görünür kılabilmek için yapılmıştır. Bu çalışmayı yaparken, Türklerde değişim düşüncesinin kökenini ve parametrelerini inceleyerek işe başladık. Ardından Osmanlı Devleti'nde Lale Devri ile kendini gösterip Tanzimat ve Meşrutiyet devirlerinde belirginleşen Batı tarzı değişimi ve bunların getirdiği parametreleri incelemeye çalıştık. İlk Osmanlı sosyalistlerini ve bunlar içinde Haydar Rifat Bey'i ve konumunu ortaya koymaya çalıştık. 1910 1940 yıllarında mücadele etmiş ve tercümeler yapmış olan Haydar Rifat Bey'in şahsını ve faaliyetlerini tanıyarak kendi zamanına yaptığı tesirler ile onun Türkiye'deki sosyalist düşüncenin arka planında meydana getirdiği etkileri tespit etmeye çalıştık. Haydar Rifat Bey ve tercümeleri hakkında akademik bir çalışma yapılmamış olması ve hakkında hususi bir eserin kaleme alınmamış olması, bu çalışmada karşılaştığımız en büyük güçlüklerden birisi olmuştur. Karşılaştığımız diğer bir güçlük ise kendilerine müracaat ettiğimiz birçok devlet kuruluşları, belediye ve özel kurumlar, birinci dereceden yakını olmadığımız için ellerindeki mevcut bilgileri bizimle paylaşmamışlardır. Bu güçlükler üzerine biz de yöntem olarak basın arşivi taraması yaptık. Haydar Rifat Bey'in kendi tercümeleri, adının geçtiği veya atıfların yapıldığı bilimsel makaleler ve hususi eserlere yöneldik. Çalışmamızı, Haydar Rifat Bey'in üçüncü kuşaktan torunu Bekir Emre'ye ulaşarak aile yakınları ile yaptığımız röportaj ile Haydar Rifat Bey'in hayatı hakkında bilinmeyenleri birinci elden dinleyerek destekleyip zenginleştirdik. Haydar Rifat Bey'in 'Sosyalizm' adlı eserinin Osmanlıca nüshasının transkripsiyonunu bizzat yaparak tercüme eseri birinci elden incelemiş olduk. Böylece kitaptaki sosyalizm algısını anlamaya ve aydınlatmaya çalıştık.
Grand Vizier Koca Sinan Paşa and factional politics in the court of Murad III

Bu tez Koca Sinan Paşa'nın (ölümü 1595) sadrazamlığı ve III. Murad'ın dönemi saray politikaları ve siyasi söylemine damgasını vuran hizipçilik hakkındadır. Koca Sinan Paşa görevden alma, atamalar ve teftişler vasıtasıyla hizipçilik politikası gütmüştür. Bu araçları kullanarak hizipçilik yapan tek devlet adamı Koca Sinan Paşa olmadığından, kendisi de zaman zaman bu taktiklerin kurbanı olmuştur. Ayrıca, devlet adamları kendi hiziplerine fayda sağlamak için rakiplerini Divan-ı Hümayun'da dava etmek yerine onlar hakkında dedikodular çıkarmışlar ve iftira etmişlerdir. Koca Sinan Paşa da söylenti ve ithamları manipule etme konusunda son derece başarılı politikacılardandı. Aynı zamanda, sikke tashihi ve akçenin tedavüldeki tek gümüş para olmasını sağlamak için bazı reformlar yapmıştır. Vergilendirme sisteminde değişikliğe giderek, bütçe açığını kapatmak için hazinenin ihtiyaç duyduğu nakit parayı doğu ve güney eyaletlerinin vergilerini iltizama vererek çözmeye çalışmıştır. Koca Sinan Paşa'nın çağdaşı olan tarihçi ve vakanüvislerin 1593- 1594 Macaristan Seferi sırasında serdar ve sadrazam olan Koca Sinan Paşa hakkındaki çelişkili anlatılarını karşılaştırarak hizipçiliğin Osmanlı tarih yazımı üzerindeki etkisini inceledim.