turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Klazomenai'deki M. Ö.4. yüzyıl yerleşimi

Khyton'daki M. ö. 4. yüzyıl yerleşimi, Limantepe'nin güney eteklerini kapsayacak şekilde, doğu-batı yönünde uzanan bir aks üzerinde, oldukça geniş ve düz bir araziye inşa edilmiştir. Alanın genişliği ve yerleşimin kuruluşu aşamasındaki nüfusunun oranı, insulalarınoldukça geniş tutulmasına neden olmuştur. Modern yapıların izin verdiği alanlarda yapılan kazı çalışmaları sonucunda, 7 insula ve bu insulalar kapsamında 18 evin varlığına işaret edebilecek kalıntılar ortaya çıkarılmıştır. Bunun yanında elimizdeki mevcut bilgilerle, yerleşimde doğu-batı doğrultusunda en az altı ve kuzey-güney doğrultusunda en az üçinsulanın varlığı bilinmektedir. Kazılan alanlarda tüm sınırları ile bir insulayı görmek henüz mümkün olmamaktadır. Ancak 1 numaralı insulanın kuzeydoğu ve kuzeybatı köşelerininsaptanmış olması, insulaların ve dolayısıyla evlerin genişliğinin belirlenmesini sağlamaktadır. nsulaların uzunlukları ise henüz belirlenememiştir. Mevcut halleriyleinsulalar geniş kenarlarında iki, uzun kenarlarında ise üç ev barındırmaktadırlar. Eldeki veriler ışığında, insulaların genişliği 27 .60m., uzunluğu ise 75.40 m. kadardır. Yerleşimde, sadece beş sokağın varlığı saptanabilmiştir. Kuzey-güney aksında dört (KG-6, KG-9, KG-10 ve KG-15 no. lu ) doğu-batı aksında ise bir (DB2) sokağın ancak küçük bir bölümükazılabilmiştir. Sokakların genişliği 3.86 m. dir. nsulalarda, 2x3 düzeninde 6 ev bulunmaktadır. Evler 340 mA yüzölçümündedir ve prostaslı ev planına sahiptirler.
Soli Pompeiopolis kazıları'nda bulunmuş batı yamacı seramikleri

Soloi Pompeiopolis Antik Liman Kenti, Mersin ili Mezitli ilçesinde, Viranşehir mahallesinde yer almaktadır. Sistematik kazılarla ortaya çıkarılan Soloi Höyük'te Hitit Dönemi surları, Arkaik Dönem Tapınağı, Tiyatro, Roma Dönemi Sütunlu Caddesi, liman gibi önemli kalıntılara sahiptir. Konumu ve tarihsel süreci nedeni ile Kilikia Bölgesi'nde önemli merkezlerinden biri olan Soloi Pompeiopolis Hellenistik Dönem'de de önemini korumuştur. Bu çalışma kapsamında Soloi Pompoiopolis Antik Liman Kenti Kazıları'nda ortaya çıkan Batı Yamacı seramikleri form ve gruplarına göre incelenerek, üretim merkezi ile ilgili öneriler getirilmeye çalışılmıştır. Tipolojik olarak sınıflandırılan formlar, benzer örneklerle birlikte analojik olarak çalışılmıştır. Çalışması yapılan seramikler genel olarak bakıldığında iyi pişmiş, siyah, kahverengi ve kırmızı tonlardadır. Bezeme repertuarı olarak zeytin çelengi ve sarmaşık dalı yoğun olarak kullanılırken, tekil örneklerde kurdele, dama- iç içe geçmişş dörtgenler kullanılmıştır. Soloi'nin Batı Yamacı formları; yakınında bulunan Kilikia bölgesi kentleri ve Doğu Akdeniz Bölgesi formları ile paralellik göstermektedir. Tez çalışmasıyla birlikte Soloi'nin bu kentler içerisinde Batı Yamacı seramiklerinin tarihlendirilmesi ve formların incelenmesiyle, formlarda görülen üretim hataları ve yerel özellikler göstermesiyle ilgili olarak, Soloi'de krater ve kaseler gibi formların üretiminin küçük atölyelerde yapılmış olabileceği düşünülmektedir.
Bolu Müzesi'nden Roma Dönemi sütun başlıkları

Roma sanatı Etrüsk sanatının içinden doğmuş fakat Yunan sanatından esinlenilerek oluşan bir sanattır. Roma İmparatorluğu yapılarındaki tasarımlar, kullanılan yöntemler, mimari düzenler, özellikle kamu yapıları ve yapıların işlevlerine göre incelenen Bolu Müzesi'nden Roma Dönemi Sütun Başlıkları çalışmamızda ana konuyu oluşturmaktadır. İmparatorlukta Hadrianus Dönemi ile Anadolu'da yoğun olarak yaşanan imarlaşma hareketleri, Severuslar Dönemi'nde de devam etmiş ve bu imarlaşma hareketleri Claudiopolis kentinde de gözlemlenmiştir. Kent özellikle Hadrianus Dönemi'nde ayrıcalıklara sahip olmuş ve mimari yapılaşmanın yoğunlaştığı görülmüştür. Bolu Müzesi'nde sergilenen sütun başlıkları da bu yapılaşmanın kanıtıdır. Bolu Müzesi'nde Roma Dönemi'ne ait; ion, korinth ve kompozit başlıkları biçim ve bezeme açısından farklı dönemlere aittir. 3 grup olarak ayırdığımız bu sütun başlıkları, tarihlendirilmeleri esas alınarak gruplandırılmıştır.
Mylasa'da yerel tanrılar ve kutsal alanlar

Bu tez çalışması kapsamında Türkiye'nin güneybatısında yer alan Karia Bölgesi'nin ilk başkenti olan Mylasa'nın, yerel tanrıları ve Mylasa'ya ait kutsal alanlar incelenmiştir. Kültler, ikonografik özellikler ve arkeolojik veriler göz önüne alınarak detaylı analizler yapılmıştır. Araştırma kapsamında Mylasa merkezi ve yakın çevresi esas alınmıştır. Arkeolojik kalıntılar yerinde incelenmiştir. Mylasa'da Zeus ile adapte olmuş yerel tanrılar, baskın Hellenik etki ile sonradan birleştirilmiş olan Anadolu kökenli tanrılardır. İlginç bir tanrı olan Sinuri ise bu söylemin dışında kalmaktadır. Sinuri, Zeus ile birleştirilmemiş ve orijinal ismiyle tapınım görmüştür. Bu tez çalışması yeni varsayımlar ile gelecek araştırmacılara ışık tutacaktır.
Köşk höyük kazı alanının jeofizik yöntemler ile araştırılması

Köşk Höyük Niğde il merkezinin 17 km güneyinde bulunur. Köşk Höyük'tebugüne kadar yapılan kazılarda II- V. katlara ait yapılar, I. katta ait yapılar, bir Roma Dönemi yapısı ve bir Bizans Dönemi yapısı ortaya çıkarıldı. İki farklı alanda Doğru Akım Özdirenç Yönteminiile veri toplanmıştır. Bu ölçümlerden elde edilen verilerin 2B ve 3B ters çözümleri, önceki kazı sonuçlarından yararlanarak hazırlanan ön kestirim modelleri kullanılarak yapılmıştır. Bunun sonucu 2B ve 3B özdirenç modelleri elde edilmiştir. Bu özdirenç modellerinden yararlanarak bu alanlardaki I. kat yapılarına, Roma Dönemi yapısına ve Bizans dönemi yapısına ait duvarlar ve ana kaya hakkında tahminde bulunulmuştur. Tez haritalar, çizimler, resimler ve şekiller içermektedir.
Phrygia Epiktetos kentlerinden Dorylaion - Dorylaeum Antik Kenti

Tarım ve hayvancılık açısından verimli olan bir ovada yer alan ve önemli yolların kavşak noktasında bulunan Dorylaion antik kenti bir Phryg yerleşmesidir. Kentin kurucusu Eretrialı Dorylaos'tur. 19. yy.'dan itibaren bölgeyi ziyaret eden araştırmacılar ve gezginler, adı geçen kentin yeri hakkında Antikçağ ve Ortaçağ kaynaklarına dayanarak çeşitli görüşler öne sürmüşlerdir. Görüşlerin tamamı bir araya getirildiğinde, kent hakkında üç temel görüş ortaya çıkar, tleri sürülen bu üç görüşe göre; Dorylaion kenti Şarhöyük'de, Karacahisar'da ya da bugünkü Eskişehir'in Odunpazarı semtinde olmalıdır. Bu çalışmada Dorylaion kentinin konumu, sınırları ve tarihsel süreç içerisindeki gelişimi araştırılmıştır. Eskişehir ve çevresinden ele geçirilen epigrafık malzeme ve kent sikkelerini kapsayan bir katalog çalışması yapılmıştır. Bu eserlerden ve 1989 yılında Prof. Dr. A. Muhibbe DARGA başkanlığında başlatılan Şarhöyük kazıları ışığında, Dorylaion kent merkezinin Şarhöyük olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca, elde edilen verilerden kentin genel yapısı hakkında bir sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır.
Stratonıkeıa korinth başlıkları

Korinth baŞlıkları, Hellenistik Dönem'den itibaren Anadolu mimarisinde sıkça görülen, gösterdiği zengin süsleme ile ait oldukları yapıya estetik görünüşsağlayan taşıyıcı mimari elemanlardır. M. Ö. 3. yy. başlarında adı değişenStratonikeia Antik Kenti'nde de, bu dönemden itibaren tespit edilen birçok yapıdakorinth başlıkları kullanılmıştır. İncelenen örneklerin en erken tarihli olanları(M. Ö. 2. yy. ın ilk yarısı) Gymnasium, en geç tarihleme verenler ise Nympheum yapısına aittir. Başlıkların gösterdikleri stil gelişiminden yola çıkarak kentte Hellenistik, Augustus, Traianus-Hadrianus, Antoninler ve Severuslar Dönemi'nde yoğunmimari faaliyetler olduğu görülmektedir. Özellikle Augustus Dönemi'nde kenttekiyapılaşmanın arttığı anlaşılmaktadır. Gymnasium, Tiyatro, Bouleuterion ve M. S.2. yy. a Kuzey Cadde'ye ait olan başlıklar bunun en büyük göstergesi olarak karşımıza çıkmaktadır. Seleukoslar tarafından kurulan Stratonikeia'nın özellikleAugustus Dönemi'ne tarihlendirilen başlıklarında Seleukoslar'ın hakimiyet sürdüğü Kilikia ve Suriye Bölgesi etkileri görülmektedir. M. S. 2. yüzyıl boyunca Anadolu'da faaliyet gösteren Pergamon, Ephesos ve Aphrodisyas DekorasyonOkulları'nın sanatsal etkileri tespit edilmiştir. Bunun yanında başlıklar üzerinde yerel bir stil geliğiminden de bahsedilebilir. Bu çalışmada incelenen başlıkların değerlendirilmesinde kentte yer alan yapılar ön planda tutulmuştur. Başlıkların çoğunun hangi yapıya ait olduğu tespit edilmiş, yapısı belli olmayan örnekler ise stil kritik yöntemiyle nereye ait olabileceği konusunda önerilerde bulunulmuŞtur.
Klaros Protogeometrik ve Geometrik Dönem seramikleri

Tez kapsamında değerlendirilen Klaros Protogeometrik ve Geometrik Dönem seramikleri iki farklı sektörden ele geçmişştir. Bunlardan ilki Apollon sektörü olarak adlandırılan ve Hellenistik Dönem Apollon Klarios Tapınağının doğusunda kalan alandır. Burada Erken ve Geç Arkaik Dönemler boyunca kullanılan yarım daire ve dikdörtgen planlı sunakların altında kalan, sadece temel seviyesi korunmuş yuvarlak planlı bir sunak yer alır. Sunağın iç dolgusu ve çevresinden yoğun Submyken ve Protogeometrik Dönem seramiklerinin yanı sıra Geometrik Dönem seramikleri de ele geçmişştir. Sunağın önemli özelliklerinden biri, Geç Bronz Çağ ile Erken Demir Çağ arasında yaşanan kesintisiz geçişi gösteren seramik ve başka objelerin bulunmasıdır. Bir diğer sektör Batı Onur Anıtları olarak adlandırılan ve Hellenistik Dönem Apollon Klarios Tapınağının güneyinde bulunan alandır. Burada, MN14 plankaresi olarak adlandırılan alandan, geçirdiği bir yangın ile son bulan ya da hiçbir zaman tamamlanamayıp yarım bırakılan büyük bir yapıya ait temel ortaya çıkarılmıştır. Temel seviyesinden bulunan 8. yüzyılın ikinci yarısına ait seramikler, Orta Geometrik Dönem sonu ve Geç Geometrik Dönem seramik stilleri hakkında önemli veriler sunmuştur. Klaros'un Protogeometrik ve Geometrik Dönem seramik kronolojisi ve stilleri için önemli sonuçlara ulaşılmıştır. Seramik buluntular, Geç Bronz Çağ ile Erken Demir Çağ arasında yaşanan geçişin kesintisiz bir şekilde devam ettiğini göstermektedir. Klaros tabakalarının sağlamış olduğu verilere ek olarak, diğer merkezler ile karşılaştırıp stil kritiği yapılarak, form ve bezeme açısından birbirinden oldukça farklı seramikleri, hem Protogeometrik hem de Geometrik Dönemler içinde Erken-Orta ve Geç olarak ayırmak mümkün olmuştur. Klaros'un önemli bir kutsal alan olduğunu göz önüne alırsak, doğal olarak çevre yerleşimlerde özellikle İonia'da da seramik stilleri ve kronolojisi açısından benzer bir durum ortaya çıkmalıdır. Kazıların ilerlemesi, homojen erken tabakaların bulunması ve eski buluntuların yeniden değerlendirilmesi tüm bu Dönemleri ve geçişlerini daha net ortaya koyacaktır.
Pisidia Bölgesinde Roma İmparatorluğu'nun yapı propagandası ve politikası

Roma siyasi egemenliği ile tanışan Pisidia'da Romalı yöneticiler imparatorluğun diğer bölgelerinde olduğu gibi otoriteyi ve güvenliği sağlamak dışında, bir Romalılık bilinci oluşturmak için en önemli anahtar noktalarını hukuk, dil, din, kentleşme ve imar faaliyetlerinin oluşturduğu çok yönlü ve etkin bir sosyo-kültürel değişim mekanizmasını işleme koymuşlardı. Romalılaşma adı verilen bu süreç ile bölgeye gerçek anlamda Roma kültür elemanları girmeye başlamıştır. Sosyal ve kültürel öğeler kadar Romalılaşma için görsel olarak da bir imparatorluk imajına ihtiyaç duyulmaktaydı. Roma İmparatorluğu'nun uyguladığı bu politikanın en önemli aracı ise mimaridir. Roma'nın gücü de bu yapı politikasıyla kabul ettirilmiş; propaganda kamu yapılarıyla sağlanmıştı. Pisidia'da Roma egemenliğinin başlangıcından itibaren kamu yapıları imparatorların, yerel elitlerin ya da kentin kendi desteğiyle birer birer yükselirken hem kentleşme sürecini hızlandırıyor hem de egemen yeni gücü simgeliyordu. Pisidia kentlerinde kapsamlı imar programları dahilinde kamu binalarının inşası İ. S. II. yüzyılın ikinci yarısından III. yüzyıla kadar devam etmiştir. Roma yaşam ve düşünce biçimi öylesine yerleşmiştir ki bölgenin oldukça küçük ve önemsiz kentlerde bile anıtsal sayılabilecek kamu binaları inşa edilmiştir. Sütunlu caddeler, taklar, tapınaklar, tiyatrolar ve hamamlar gibi yapılar Pisidia kentlerinde mimari birer sembol olmuşlardır. Zengin ve yerel farklılıklar içeren Pisidia Bölgesi'nin gösterdiği ya da gösteremediği değişimler Roma'ya ve onun oluşturmak istediği Romalılık bilincine uyumunu ortaya koymaktadır. Roma tarafından bilinçli olarak hayata geçirilen politikalar neticesinde gerçekleşen Pisidia'daki Romalılaşma süreci, mimariye yansıyan değişimlere de tanıklık etmiştir. Roma'nın getirdiği huzur ve barışın yansımalarında biri olan mimari, politikanın bir aynası görevini görmüştür.
Yazılı belgeler ve arkeolojik kalıntılar ışığında Urartu Krallığının batı yayılımı

Neolitik Çağdan günümüze değin kesintisiz ve yoğun bir yerleşime sahne olan Doğu Anadolu Bölgesi ve özelde Yukarı Fırat Havzası, ekonomik zenginliklerinden dolayı, tarihsel süreç içerisinde Önasya devletleri arasında savaşlara sahne olmuş ve sürekli el değiştirmiştir. Bu bölgede cereyan eden savaşların ana nedenleri, sık sık tekrar ettiğimiz gibi bölgenin madeni zenginlikleri ile Anadolu içlerine ulaşan ticaret yollarının buralardan geçmesinden kaynaklanmaktadır. Bu bağlamda Urartuların batıya açılımları noktasında, Harput, Palu, Bağın, Mazgirt, Pertek, İzoli, Kaleköy, Burmageçit, Haroğlu, Köşkerbaba, Maltepe yerleşmelerinde önemli kalıntıları günümüze kadar ulaşmıştır. Van Gölü'nün batısındaki ülkeler ile siyasi ilişkiler Urartu krallarından Menua ile gündeme gelir. Bu yayılım noktasında bilgi veren Van ve özellikle de Palu yazıtları Menua'nın asıl amacının Meliteialhe Krallığı'nı egemenlik altına almak olduğunu göstermektedir. Konum olarak Meliteialhe ülkesi, Kuzey Suriye'den Orta Anadolu'ya ve Urartu ülkesinden Akdeniz'e giden yol üzerinde yer alması ayrıca bu ülkenin zengin demir ve bakır madenlerine sahip bir bölgede olmasıyla da sürekli dikkat çeken ve ele geçirilmek istenen bir anahtar bölge durumundadır. Özellikle Elazığ civarındaki Maden ve Ergani'deki bakır yataklarıyla Palu'nun doğusundaki Sivan Maden'deki demir yataklarına sahip olmak Urartu Krallığı içinde büyük bir önem teşkil edecektir. Nitekim bölgenin Asur için de önemli olduğu Asur krallarından I. Salmanasar'ın yöreye yaptığı askeri seferlerden anlaşılmaktadır. Bölgenin ele geçirilmesiyle kazanılacak bu zenginliklerin yanında Kuzey Suriye'nin ve Akdeniz'in yolları da Urartu'nun denetimine geçmişş olacaktı. Kuzey Suriye ve Toroslardaki ekonomik çıkarların Urartu Devleti lehine değişmesi tehlikesinin baş göstermesi sonucu Asur Devleti bu duruma karşı önlem almaya çalışmıştır. Bu noktada Asur kralı III. Tiglat-Pileser Urartu'ya karşı harekete geçerek II. Sarduri ve bağlaşıklarını M. Ö. 743 yılında Halpa'da bozguna uğratmış ve buraları geçici bir süre Asur'a bağlamıştır.
Ovaören/Topakhöyük ve teras yerleşimi Erken Tunç Çağı mezarlarının arkeolojik ve antropolojik açıdan değerlendirilmesi

Nevşehir ili, Ovaören Köyü'nde yer alan Topakhöyük Teras Yerleşimi'nde 2009 ve 2012 yıllarında gerçekleştirilen kazı çalışmalarında sekiz adet mezar açığa çıkarılmıştır. Topakhöyük'ü doğudan çevreleyen Teras Yerleşimi'nde bulunan mezarların tamamı Erken Tunç Çağı tabakalarında açığa çıkarılmıştır. Taş sanduka, küp mezar ve basit toprak gömülerden oluşan mezarların arkeolojik değerlendirmeleri yapılarak tabakaları belirlenmiştir. Ayrıca, mezar mimarisi, ölü gömme adetleri ve mezar hediyeleri ait oldukları kültürel dönem içinde değerlendirilerek aynı döneme ait mezarların bulunduğu diğer yerleşimlerle karşılaştırma yapılmıştır. Mezarların içinden gelen ve sonraki dönemlerde yeniden yapılaşma faaliyetleri nedeniyle mezarların içinden alınarak başka bir mimari kontekstlere konulduğu anlaşılan insan kemikleri üzerinde antropolojik değerlendirmeler yapılmıştır. Bireylerin yaş ve cinsiyet tayini yapılmış ve kemikler üzerindeki patolojik bulgulara bakılarak topluluğun genel sağlık durumu ile ilgili bilgilere ulaşılmıştır. Topakhöyük Teras Yerleşimi'nde açığa çıkarılan mezarlara ilişkin arkeolojik ve antropolojik verilerin değerlendirilmesiyle, Erken Tunç Çağı'nda Ovaören'de şekillenen kültürün ölü gömme uygulamaları bütüncül bir çerçeveye yerleştirilmiş ve dönemin diğer toplumları ile olan benzerlikleri ve farklılıkları ortaya konulmuştur.
Eski Yunan ve Roma'da oyun ve oyuncaklar

Bu yüksek lisans tezinin konusu Eski Yunan ve Roma'da oynanan oyunlar ve oyuncaklardır. Oyunlar arasında tabla oyunları, aşık oyunları, top oyunları ve bunların dışında kalan diğer oyunlar, oyuncaklar başlığı altında ise on beş farklı oyuncak yer almaktadır. Tabla oyunlarının sınıflandırılmasında Britanya Müzesi Tamamlanmamış Tipolojisi esas alınmış ve Katalog kısmında yer alan Perge, Side ve II. Ayasofya Kilisesi'ndeki oyun tablaları dahil edilerek genişletilmiştir. Bu çalışma için 2006 yılında Perge Antik Kenti'nde, Antalya, Alanya ve Side Müzelerinde ve 2007 yılında Ayasofya Müzesi'nde araştırmalar gerçekleştirilmiştir.
Dağlık kilikia ve ısauria bölgesinde antik dönem konut mimarisi

DAĞLIK KILIKIA VE ISAURIA BÖLGESİNDE ANTİK DÖNEM KONUT MİMARİSİ? isimli Yüksek Lisans tez çalışması; Mersin iline bağlı Erdemli ve Silifke ilçeleri arasındaki dağlık alanda yer alan Antik Dönem konutlarını, Helenistik Dönemden başlayarak Geç Antik Döneme kadar dönemsel ve plansal özelliklerini ele alınarak gruplandırmayı ve dönemlere göre yerel bir konut modeli ortaya çıkarmayı amaçlamıştır. Bölgede az sayıda konut olarak tanımlanan Hellenistik Dönem yapısı tespit edilmiştir ve bunların çoğunlukla araziye hakim bir konumda yapıldıkları, genellikle tek mekanlı, küçük boyutlu konutlar olduğu ve polygonal duvar örgüsüne sahip oldukları tespit edilmiştir. Bölgenin, Roma Dönemi konutları ise çiftlik evleri ve peristyl avlulu konutlar olarak gruplandırılmıştır. Çiftlik evlerinin, genellikle antik yollara yakın yerlerde kurulmuş korunaklı yapılar olduğu, içerisinde çiftlik evi, depolama alanları, sarnıçları, üretim donanımları ve konutların bulunduğu kompleks yapılar olduğu tespit edilmiştir. Peristyl avlulu konutlarda ise sütunlarla çevrili merkezi avlu ve bunun gerisindeki portiklere açılan mekan dizileri şeklinde ifade edilebilecek genel planın bölge örneklerinde uygulandığı tespit edilmiştir. Bölgedeki Geç Antik Dönem konutları kırsal konutlar ve üretime yönelik büyük boyutlu kırsal konutlar olarak gruplandırılmıştır. Kırsal konutlarda, mekanların ard arda sıralanmış olduğu, zemin katların çoğunlukla depo-mutfak olarak üst katların ise yaşam alanları olarak kullanıldığı ve konutların bir ön avluya ve avlu içerisinde üst kata geçişi sağlayan merdivene sahip olduğu görülmüştür. Üretime yönelik büyük boyutlu kırsal ise bölgede Kanytella antik yerleşiminde tespit edilmiştir. Bu konutların büyük boyutlu olduğu, etraflarının duvarlar ile çevrildiği ve üzeri açık büyük avlularının bulunduğu ve mekanların kuzey duvarı üzerinde ard arda sıralandığı tespit edilmiştir. Elde edilen tüm veriler tez çalışması içerisinde değerlendirilmiş, tartışılmış ve genel çerçevesi ile dönemsel olarak bölgede görülen konut mimarisinin tanımlaması yapılmıştır.
Batı Anadolu ve Metropolis hamam-Gymnasium örneğinde latrinalar

Yapılan kazı ve araştırmalar sonucunda antik mimari literatürüne uzun zaman önce giren latrina yani Roma'nın kamu tuvaletleri mimari bir tasarı ve köken olarak yaklaşık üç bin yıllık bir geçmişşe sahiptir. Bu ilk tuvaletler topluca kullanıma açık latrinalar olmayıp daha çok konutlarda ve saraylarda karşımıza çıkan özel yapılardı. Roma dönemiyle şehirciliğin iyice yaygınlaşması ve ev tipi tuvaletlerdeki verimsizliklerle beraber kent içindeki toplu yaşama olgusu latrinaların ihtiyacın ötesinde bir zorunluluk olarak doğmasına sebep olmuştur. Latrinalar mimari ve su sistemlerindeki işlevsel farklılıklara paralel olarak değişik tiplerde karşımıza çıkmaktadırlar. Bütün Akdeniz dünyasında temelde 6 ayrı tipten bahsetmek mümkünken (1-Peristilli, 2- Eksedra, 3-1, 4-U, 5-L, 6- Yuvarlak) Anadolu'da yuvarlak tip hariç 5 tip görülmektedir. Batı Anadolu özelinde ise incelenen 1 1 örnek içerisinde 5 adet 'U', 4 adet 'Peristil', 1 adet, 'L' ve 1 adet 'T' tip bulunmaktadır. Latrinaların temel işleyişi pis su ve temiz su kanalarının mermer ya da ahşaptan olan oturma yerlerine oturan müşterilerin altından ve önünden geçme mantığına bağlı olarak çalışmasıydı. Oturma yerinin altından geçen kanal pis su kanalı atıkların temizlenmesini sağlarken oturma yerinin hemen önünden geçen temiz su kanalı ise taharet temizliğinin yapıldığı, devir daimle sürekli akan ve temizlenen kanallardı, latriaların bu temel ihtiyacın yanı sıra diğer önemli bir ödevi de toplum arasında sosyalizasyonun sağlanmasıydı. Genelde gymnasium, ana cadde gibi kentin can alıcı noktalarına kurulan bu mekanlar halkın kent içinde tiyatro bouleuterion, tapınak ve stoa gibi toplu olarak kullandığı en önemli yapıların başında gelmektedir. Beli dönemlerde çok az bir ücret karşılığında işletildiği bilinen bu yapılar 100 kişinin aynı anda ihtiyacım görebileceği Romanın ihtişam ve zenginliğini simgeleyen kamu yapılarıydı ve Romalı görevliler tarafından temizlenmekteydi. Bizans dönemine kadar kadınlar, erkekler ve çocukların ortak kullanımına açık olan bu yapılar Erken Bizans dönemiyle kadınlara ve erkeklere ayrı ayrı hizmet eden yapılara bürünmüşler, İ. S. 6 yy ile de Batı Anadolu'da kullanımı son bulmuştur.
Aslan protomlu bilezikler

MÖ 14. yüzyıl ile MÖ 6. yüzyıl arasına denk gelen süreçte aslan protomlu bileziklerinEski Yakındoğu'da nasıl bir gelişim gösterdiği incelenmektedir. Bu doğrultuda MarlıkMezar 36'dan aslan protomlu bilezik, Nimrud Mezar II ve Mezar III Tabut I'den aslan protomlu bilezik çifti, Van Müzesi'nden aslan protomlu tunç-altın bilezik, Ziwiye'denaslan motifli ve aslan protomlu bilezik, Gordion A Tümülüsü'nden aslan protomlubilezik ile Toptepe Tümülüsü'nden aslan protomlu cam-altın bilezik çifti tespit edilmiştir. Birbirinden farklı olan bu yedi bileziğin hangi döneme tarihlendiği, kime ait oldukları, buluntu yerleri, yapım teknikleri ve aslan protomlarının stil özellikleri gibi konular karşımıza çıkmaktadır. Çalışma da özellikle stil özellikleriyle birlikte aralarındaki etkileşime bakılarak bir sonuca gidilmektedir. Tüm bunlar göz önüne alınarak yapılan bu çalışmada, Marlık, Mezar II, Mezar III Tabut I, Van Müzesi, Ziwiye, Gordion A Tümülüsü ve Toptepe Tümülüsü aslan protomlu bilezikleriincelenerek Eski Yakındoğu'da aslan protomlu bileziklerin tipolojisi ortaya konulmaya çalışılacaktır.
Samsun ve çevresi mezar tipleri ve ölü gömme adetleri

Samsun İli ve İlçelerini kapsayacak şekilde, MÖ. III. Bin'den başlayarak, Roma Çağı'na dek sürdürülen bir mezar tipolojisi ve ölü gömme adetleri çalışması kapsamında, ilk aşamada bugüne dek tasnif ve tescili yapılan ve kısmi bir şekilde yayınlanan mezarlar, çalışma kapsamında yeniden değerlendirilecektir. Bugüne değin hiçbir bilimsel çalışmada ortaya konulmayan her türden ve yukarıda bahsedilen tarihsel sürecin içerisinde yer alan mezar yapılarının ise tasnif ve istatistik çalışmaları yapılacak, mimari teknik çizimleri ve fotoğrafları mümkün olduğunca tamamlanacaktır. Bu mezarların yakın ve uzak çevredeki benzerleri ve içlerinde ele geçen buluntuların yardımıyla, olası tarihlemeleri yapılacaktır. Bu çalışmaların yanında MÖ. III. Bin'den, Roma Çağı'na dek ölü gömme adetleri incelenerek, kültürel devamlılığın sürüp sürmediği, zaman içerisinde ölü gömme adetleri açısından ne gibi yenilik ve değişikliklerin olduğu incelenerek, konuya sosyolojik bir boyut da katılmış olacaktır.
Antik Çağ'da bayramlar ve festivaller

'Antik Çağ'da Bayramlar ve Festivaller' adlı bu çalışmada Antik Dönemde Yunanistan ve Roma uygarlıklarında kutlanmış olan festivaller ve bayramlar incelenmiştir. Çalışma ile Antik Dönemdeki dini inanışların günümüze olan etkilerini anlamak ve anlatmak amaçlanmıştır. Yunan ve Roma olarak iki bölümde ele alınan konuda festival ve bayramlar tanrı ve tanrıça isimleri ile oluşturulan başlıklar altında toplanmıştır. Bu aşamada tanrı ve tanrıçalar hakkında genel hatlarıyla kısa bilgiler verilmiştir. Gerçekleştirilen şenliklerde görülen ayin, ritüel ve oyunlar antik kaynaklar referans alınarak olabildiğince konu bütünlüğünü bozmayacak şekilde anlatılmaya çalışılmıştır.