turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Televizyon haberlerinde egemen ideoloji ve farklı kimliklerin temsili

Günümüzde yeni iletişim teknolojilerinin hızlı gelişimi sayesinde, bireylerin dünyanın her yerinden haber alma gereksinimi giderek artmaktadır. Dolayısıyla dünyanın ve yaşadığı toplumun gündemini takip edebilmek isteyenler için, kitle iletişim araçları vazgeçilmez bir konuma yerleşmiştir. Bu bağlamda televizyon görsel özelliğiyle öne çıkmakta, televizyon haberleri de diğer medya ortamlarından elde edilen bilgiye göre tercih edilebilirliğini sürdürmektedir. Toplumsal gerçekliğin belli kesitlerini sunan televizyon haberleri, gündelik yaşam bilgisini kodlamakta, olaylar ya da kişiler temsil edilirken, sistemin egemen değerleri televizyon gerçekliği içinde yeniden üretilmektedir. Dolayısıyla toplumsal yaşamda denetimi sağlayan ve bir tür harç ya da sıva görevi gören egemen ideoloji, televizyon haberlerinde bir kez daha üretilerek, haber söylemi içinde cisimleşmektedir. İdeolojik olarak toplumdaki egemen olan fikirleri ve inançları dolaylı yoldan destekleyen haberler, egemen ideolojinin söylemini yansıtmaktadır. Egemen ideolojinin kodları medya aracılığıyla haber söylemi içinde dolaşıma sokularak normalleşmekte ve doğallaşmaktadır. Bu açıdan televizyon haberleri, egemen değerleri onayarak meşrulaştırmakta ve egemen ideolojinin devamlılığına katkı sağlamaktadır. Normalleştirme toplumsal rızanın sağlanmasında önemli bir aşamadır. Bu süreçte devletin ideolojik aygıtlarından biri olan medya, egemen ideoloji söylemini kullanarak toplumsal kimlikleri biçimlendirir. Bu çalışma, egemen ideolojinin sınırlarını çizdiği güç/iktidar ilişkilerinin medyada temsil edilen ve görünür kılınan kimlikler üzerinden nasıl işlediğiyle ilgilenmektedir. Çalışmanın temel sorunsalında bu sürecin nasıl işlediği söylem analizi tekniğiyle irdelenmekte, haber söylemlerinin toplumsal güç/iktidar ilişkilerini sürekli kılacak egemen değerleri meşrulaştırması konusu, kimlik betimlemeleri üzerinden yorumlanmaktadır.
II. Dünya Savaşında Türk dış politikası ve denge siyaseti

Bu tez çalışmasında, yaklaşık altı yıl devam eden İkinci Dünya Savaşı'nda dış politikasını kendi çıkarları yönünde belirleyen ve savaş dışı kalarak toprak bütünlüğü ve bağımsızlığını korumaya çalışan Türkiye'nin dış politikasında takip ettiği denge siyaseti ele alınmıştır. Uluslararası ilişkiler olgusunun önemli bir bölümünü teşkil eden dış politika kavramının şekillenmesinde milli menfaatler belirleyici bir role sahiptir. Dış politikada amaç barışı korumak, diğer devletlerle iyi ilişkiler ve işbirliği geliştirmektir. Her devletin dış politikasına yön veren değişebilir ve kalıcı etkenler bulunmaktadır. Devletin ekonomik çıkarları, askeri gücü ve kamuoyu gibi etkenler değişebilirken ülkenin tarihi ve kültürü kalıcı etkenler arasındadır. Dış politika ayrıca dönemsel olarak gelişen paradigmaların da etkisi altında kalabilmektedir. İdealizm akımı, uluslararası ilişkiler alanında en eski ve temel yaklaşımlardandır. Birinci Dünya Savaşı sonrasındaki dönemde önem kazanan bu akım ile Wilson İlkeleri ve Milletler Cemiyeti özdeşleştirilmiştir. İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla etkinliğini kaybeden İdealizm yerini Realizm akımına bırakmıştır. Yirminci yüzyıl devletler arasında yapılan savaşlar kadar diplomatik girişimler açısından da yoğun bir yüzyıldır. Bu yüzyılda Türk tarihi ve diplomasisi bakımından son derece önemli gelişmeler yaşanmış, Türkiye izlediği dış politikalarla sürekli gündem konusu olmuştur. 1 Eylül 1939 tarihinde Almanya'nın Polonya'ya saldırması ile başlayan ve 8 Mayıs 1945 tarihinde sona eren İkinci Dünya Savaşı başta Avrupa ülkeleri olmak üzere tüm dünyayı etkilemiştir. Aktif olarak savaşa dahil olmayan Türkiye, bu yıllarda savaşa girmemiş olmasına rağmen taraf devletlerle farklı ilişkiler kurmuş, özellikle de dış politika bakımından baskılara maruz kalmıştır. Türkiye stratejik konumu gereği denge politikası uygulayarak tarafsız kalmayı tercih etmiş, Batılı devletlerin kendini savaşa sokma çabalarına rağmen savaş dışı kalmayı başarmıştır. İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında müttefik devletlere yakın bir politika izleyen Türkiye, Almanya'nın başarılı olması üzerine dış politikasında bazı değişiklikler yapmıştır. Savaş dışı kalmak için çaba harcayan Türkiye, 1939'da İngiltere ve Fransa ile antlaşma imzalarken, Fransa'nın yenilgisi ve teslim olması üzerine Almanya'nın kendine saldırmasını engellemek için 1941 yılında dostluk ve saldırmazlık anlaşması imzalamıştır. Yani bir taraftan müttefik devletlerin yanında yer alırken diğer taraftan da Almanya ile ilişkilerini sürdürmeye çalışmıştır. Savaş boyunca savaşa dahil olmamak uğruna farklı dış politikalar izleyen, mihver ve müttefik devletlerin baskıları arasında sıkışan Türkiye, savaş boyunca tarafsızlığını korumuş ancak savaş sonuna doğru Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin güçlenmesiyle Batılı devletlerin yanında yer alarak Almanya'ya savaş açmış olmasına karşın fiilen savaşa katılmamıştır.
Türkiye'de sosyal siyasetin oluşumunda Gerhard Kessler

1933 Üniversite Reformu çerçevesinde Türkiye'ye yabancı bilim adamları davet edilmiştir. Gerhard Kessler, bu süreç içerisinde 1933 yılında Türkiye'ye gelmiştir. Gerhard Kessler, Türkiye'ye davet edilmeden önce, Alman bilim hayatının içinde yetişmiş, özellikle sosyal siyaset alanında uzmanlaşmış bir bilim adamı olarak Almanya'da akademik görevini sürdürmüştür. Nasyonal Sosyalizm'le mücadelesi sonucunda görevine son verilen Alman bilim adamları arasındadır. Türkiye'de kaldığı 1951 yılına kadar İstanbul Üniversitesi Sosyal Siyaset Kürsüsü'nde, çeşitli dersleri yürütmüş ve bu eğitimi Türkiye'de veren ilk bilim adamı olmuştur. Kessler, yapısı itibari ile aktivist bir bilim adamıdır. Bu sebeple Türkiye'de bulunduğu süreç içerisinde çalışmalarını sadece Üniversite sınırları içerisinde ve teorik alanda sınırlamamıştır. Bu meyanda Kessler, sosyal siyasetin her alanında çalışmalar yapmış, yayınlar vermiş, inceleme gezilerine çıkmış ve çeşitli çözüm önerileri önermiş ve bizzat Türkiye'de yeni olan bu disiplinin devlet kanadınca yapılan ilk uygulamalarında da yer almıştır. Kessler, bu özellikleriyle Türkiye'de sosyal siyaset anlayışının oluşması, bu anlayışın bir disiplin olarak bir sistematiğe oturtulması ve bu disiplinin ilk uygulamalarının gerçekleştirilmesinde bir kilometre taşı olmuştur. Bu çalışma ile Kessler'in Türkiye'de sosyal siyaset alanında yaptığı çalışmalarının, onun sosyal siyaset fikrinin ve Türkiye'nin Kessler'in bu görüş, tahlil ve önerilerinden nasıl etkilendiğinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Çalışma dört bölümden oluşmakta olup; birinci bölümde Kessler'in hayatı ele alınmıştır. Kessler'in sosyal siyaset tutumunun ele alındığı ikinci bölümde Kessler'in bu alandaki fikirleri, görüşleri dile getirilmiştir. Üçüncü bölümde ise Kessler'in Türkiye'deki çalışmalarına yer verilmiştir. Dördüncü bölüm sonuç bölümü olup Kessler'in Türkiye'de Sosyal Siyasetin Oluşumundaki önemine bu bölümde yer verilmiştir.
Futbol, medya ve siyaset üçgeni - Futbolda medya ve siyaset üçgeni hakkında vaka incelemesi

Toplumların gelişmesi ve değişen zamana yönelik değişiklikler göstermeleri sonucunda futbol da değişmiş, gelişmiş ve yalnızca futbol olmaktan çıkmıştır. Futbol artık dünya çapında milyarlarca insanın hayatına etki eden potansiyel bir güçtür. Futbol dünyadaki ulusal, politik ve kültürel kimlikleri belirler, aynı zamanda dünyanın umutları ve korkuları ile tutkuları ve nefreti arasındaki kesişim noktası olmuştur. Bilgilendirici ve gerçeğin peşinde olmasını beklediğimiz medya ticari kaygıların odağında basın ilkelerinden uzaklaşmış ve tarafsızlığını kaybetmişçesine davranıyor gibi görülmektedir. Medyanın okuyucularını kendi tarafına çekmeye çalıştığı son dönemlerde kamuoyu, akademisyenler ve hatta gazeteciler tarafından sıkça dile getirilmeye başlanmıştır. Politikanın gücü futbolu ve medyayı kontrol etmeye çalışmaktadır. Politik güçler futbolu ve medyayı bir araç olarak kullanmışlardır. Bu sayede iktidarlar varlıklarını sürdürmeye çalışmışlardır. Futbol, medya ve politika ilişkiler ağı bir üçgen oluşturmuştur. Hepsi birbirinden etkilenmektedir. 2011 Türkiye Sporu Yolsuzluk Skandalı; Türkiye'nin en üst düzeydeki iki profesyonel futbol ligini ilgilendiren şike, rüşvet, organize suçlar ve tehdit suçlamaları içeren soruşturmadır. Türkiye'nin spor tarihinin en büyük skandallarından birisi olarak adlandırılmaktadır. Sürecin başından sonuna kadar olan süreçte yalnızca şike kavramı değil, futbolun politika ve medya ile olan ilişkisi, endüstrileşen futbol, politikanın medyaya etkileri ve futbolun ulusal ve uluslararası alandaki ekonomik büyüklüğü tartışma konusu olmuştur. Bu araştırma, endüstrileşen futbol ve futbolun artık yalnızca bir oyun olmadığı gerçeği ile başlayacaktır. Futbol günümüzde spor endüstrisinin bir parçası değildir, kendi bağımsız endüstrisini oluşturmuştur. Futbolun kitleleri etkileme potansiyeline sahip olması nedeniyle politikacılar ve medya bu güçten yararlanmak adına futbol ile yakın ilişkiler kurmuşlardır. Araştırmada futbol medya siyaset ilişkiler ağı seçilen örnek vaka temelinde incelenecektir. Burada cevabı aranan soru, medyanın futbol ve siyaset dünyalarını etkileme ve yönlendirme yetisine sahip olup olmadığını görebilmektir.
The triengle of publicness, communication and democracy in Habermas's thought

Bu tez Jürgen Habermas'ın eserlerinin daha iyi anlaşılmasını ve daha iyi değerlendirilmesini sağlayacak bir çerçeve sunmak amacıyla bir Üçgen Modeli geliştirmektedir. Buna göre, Habermas düşüncesinden kamusallık, iletişim ve demokrasinin oluşturduğu bir üçgenin çıkarsanabileceği iddia edilmektedir. Üçgenin her köşesi, kronolojik olarak Habermas'ın ilgilendiği ve odaklandığı bir ana sorunsala karşılık gelmektedir. Üçgen Modeli Habermas'in eserlerindeki süreklilikler ve kesintiler hakkında da genel bir bakış sunmaktadır. Ana kesinti üçgenin birinci ve ikinci köşeleri arasında, yani Habermas'ın kamusallık ve iletişim odakları arasında gözlenmektedir. Bu kesinti şu üç unsurdan oluşan bir yorumsamacı dönüş olarak nitelendirilmektedir: Hegelci insani etkileşim felsefesinin etkisi, buna eşlik eden Kantçı temeldenciliğin eleştirisi ve Arendt'in iletişimsel iktidar kavramının dahil edilmesi. Bu çalışma aynı zamanda Habermas düşüncesinde sürekliliğe ve bütünlüğe işaret eden noktaları da vurgulamaktadır. İlk nokta, üçgenin üç viköşesinde de öznelerarası bir hakikat kuramının kullanılmasıdır. İkinci nokta ise, bütün bu meselelerde, Habermas tarafından hep 'Nasıl meşru normlar üretilebilir? sorusunun yanıtının aranmasıdır. Üçgenin ilk köşesinde dile getirilen aleniyet ilkesi ya da daha iyi argümanın gücü ilkesi, ikinci köşesinde tartışma etiği ve üçüncü köşede tartışıma siyaset, Habermas tarafından meşru norm üretmenin yollarını bulmak amacıyla formüle edilmiş ve benimsenmiştir. Bu bağlamda, tartışımcı siyasetin kamusallık ve iletişim temelinde yükseldiği ve kamusallık ve iletişimin tartışımcı siyaset için zaruri olduğu da iddia edilmektedir.
Demokrat Parti Dönemi milli eğitim politikası (1950-1960)

DP, Türk siyasi tarihinde önemli bir yere sahiptir. Ocak 1946'da kurulan DP, çok partili hayata geçiş sürecinde önemli bir rol oynamıştır. Kurulduktan kısa bir süre sonra geniş halk kitlelerinin desteğini alan DP, bu destekle 1950 yılında yapılan seçimlerde ezici bir çoğunlukla iktidarı CHP'den devir alarak Tek Parti yönetimine fiilen son verdi. CHP'ye göre daha liberal bir siyasi çizgi takip eden DP, halk desteğini sağlamak için özelikle laiklik konusunda verdiği tavizlerle Cumhuriyetin temel ilkelerinin sarsılmasına, Atatürk'ün manevi şahsının ve devrimlerin yıpratılmasına neden oldu. DP'nin en çok tepki alan politikalarından biri de uyguladığı Milli Eğitim Politikası oldu. Cumhuriyetin ihtiyaç duyduğu çağdaş, Cumhuriyete, devrimlere ve Atatürk ilkelerine sahip çıkan ve bağımsızlığına düşkün yeni nesiller yetiştirmek için Milli Eğitim Politikası başat bir rol üstlenmişti. CHP, iktidarı süresince eğitim politikasında bu hedeflere ulaşmak için taviz vermeden kararlıkla adımlar attı. Devrimlerin tüm ulusa yayılması için büyük çaba harcadı. Ancak CHP'nin izlediği bu kararlı Milli Eğitim Politikası, DP'nin iktidar olmasından sonra duraklama sürecine girdi. DP, iktidara geldikten sonra devrimleri millete mal olanlar ve olmayanlar diye ikiye ayırarak devrimlerin yıpratılmasına zemin hazırladı. İzlediği ılımlı laiklik politikası sonucu ilk ve ortaöğretimde dini eğitime tekrar başladı. Ülke genelinde imam-hatip okulları açtı. Oy kaygısıyla atılan bu adım iyi denetlenemediği için devrim karşıtı tarikatların bu okullarda hakimiyet kurmasına ve laik eğitim sisteminin büyük yara almasına yol açtı. Diğer taraftan ise Amerika ile artan ilişkiler neticesinde DP, Türk Eğitim Sisteminin her kademesinde yoğun bir Amerikan etkisinin görülmesine ve Milli Eğitim Politikasının bağımsızlığını kaybederek Amerikanın etkisi altına girmesine neden oldu.
Türk siyasi hayatında Doğru Yol Partisi: Sosyo-politik bir inceleme

Araştırmanın konusunu en genel tanımlamayla bir siyasi parti - Doğru Yol Partisi- oluşturmaktadır. Ancak, çalışmada Doğru Yol Partisi'nin yapısall özelliklerine ve tarihsel sürecine yer verilmiş olsa da, asıl vurgulanmak istenen Doğru Yol Partisi'nin kuruluşundan günümüze, özellikle de 1990'lı yılların Türk siyasi hayatına nasıl bir yansımada bulunduğunu ortaya koymak olmuştur. Bu konu özellikle demokrasi kavramıyla paralel düşünülerek ele alınmıştır. Çünkü, 1990'lar Türkiye'sinde birçok konuda, düşüncede farklılıklar oluşmaya başlamış; toplumda çeşitlilikler artmış; dünya ile birleşme hızlanmıştır. Dolayısıyla demokratik uygulamaların önemi artmıştır. Doğru Yol Partisi 1991- 1995 yılları arasında demokratik anlamda sağladığı ilerlemeleri, daha sonraki yıllara taşıyamamıştır. Bununla birlikte, çalışma, Doğru Yol Partisi'nin 1980'li yıllarda siyasi hayata tutunma mücadelesi ve yükselişi ile 2000'li yıllarda siyasi hayatta kalma mücadelesi ve düşüşe uğraması ortaya konmuş; bu bağlamda, partinin 2000'ler siyasi gündemini ve toplumunu yakalayamamasının nedenleri açıklanmıştır. 1990'lar siyasetine hakim olan Doğru Yol Partisi, konjonktürel siyaseti yakalayamamış, zamanın gerisinde adımlar atmış, siyasete yeni bir soluk getirememiş, devlet/toplum ikileminde ağırlığı devlete kaydırmıştır, toplumun ve ülkenin yıllardır süregelen ekonomik, siyasi, demokratik, kültürel anlamda ilerlemesinin sağlanması konusundaki taleplerini öteleyerek siyaset üretmiştir. Geniş bir tabana dayalı demokratik açılımlar ya da umutlar sağlanamamıştır. Bu durum da 2000'ler Türkiye'sine partiyi taşıyamamış; parti, Türk siyasetinin temel aktörlüğünü başka bir partiye devretmiştir. Bu sonuca ulaşabilmek için onar yıllık dönemler halinde Türk siyasi hayatının son üç dönemini incelemek faydalı olmuştur.
Seçim kampanyalarında nefret söylemi: 2014 yılı parti liderlerinin açık hava konuşmaları

Nefret söylemi, Dünya'da ve ülkemizde kimlik bilinci, kimliksel ayrışmayla paralel olarak ortaya çıkan ve son yıllarda belirgin olarak suç teşkil eden bulaşıcı bir fiildir. Bir kişi ya da grubu hedef alarak dile getirilen nefret söylemi, söz konusu kişi ya da gruba karşı önyargı oluşmasına, hedefin düşmanlaştırılmasına ve nefretin büyümesine sebep olmaktadır. Çalışmanın ana konusunu oluşturan nefret söylemi, toplumun düzeni açısından yaralayıcı ve zedeleyici bir unsurdur. Nefret söylemi neden olduğu toplumsal huzursuzluk, ayrımcılık, ötekileştirme, düşmanlaştırma ya da nefret suçları sebepleri ile günümüzün tartışılması gereken önemli kavramlarındandır. Yapılan çalışmada Türkiye'nin aktif siyasetinde belirleyici rolü olan kişilerinden, siyasi çalışmalarında kullandıkları söylemlerinde nefret diline ne kadar yer verdikleri belirlenmeye çalışılmış özellikle 2014 yerel seçimlerinde, seçim kampanyalarının bir ayağı olan açık hava konuşmalarında bu söyleme ne kadar başvurdukları incelenmiştir.
The political ideas of Derviş Vahdeti as reflected in Volkan Newspaper (1908-1909)

Bu çalısmanın amacı II. Mesrutiyet'in ilk aylarının önemli ve tartısmalı bir aktörü olan Dervis Vahdeti'nin siyasal fikirlerini ortaya çıkarmak ve tetkik etmektir. 11 Aralık 1908 ile 20 Nisan 1909 arasında Volkan isminde bir gazete yayımlayanVahdeti, bu gazetede Osmanlı Imparatorlugu'nun siyasal ve sosyal hayatını da konu edinen çesitli makaleler yazdı. Söz konusu gazetede Osmanlı Ittihat ve Terakki Cemiyeti'nin politikalarını hedef alan sert elestirileri onun Cemiyet'in otoritesini tehdit eden ciddi bir tehlike olarak algılanmasına yol açtı. Sonraları, VahdetiIttihad-ı Muhammedi adında aktivist ve Islami yönelimli bir parti kurdu. 31 MartOlayı'nda rol aldıgına dair iddialardan mütevellit II. Mesrutiyet Dönemi'ni konu alan birçok çalısmaya konu olan Vahdeti'nin fikirleri çogunlukla görmezden gelindi veyagericilik ile özdeslestirildi. Bu yerlesmis tutum yakın zamanda az sayıda arastırmacı tarafından sorgulanmıs olmasına ragmen Vahdeti'nin ideolojik durusu halakesfedilmemistir. Bu çalısma Vahdeti'nin Volkan'da yayımlanan yazılarını inceleyerek söz konusu boslugu doldurmayı amaçlar.
Ulusal siyasete askeri dahil oluşlar ve demokrasi beklentilerinin medya analizi: Gana ve Türkiye örneklerinin karşılaştırmalı incelenmesi

Bu tez çalışması gerek Gana'da gerekse Türkiye'de 1960 ile 1980 yılları arasında meydana gelen darbelere, demokrasilere ve bu darbelerin sonuçlarına ilişkin terminoloji ve kavramları inceler, karşılaştırır ve eleştirel bir şekilde irdeler ve de siyasi güç ve iktidarın meşrulaştırılması ve gayri-meşrulaştırılması kavramlarını anlamaya yönelik söylem çözümlemesi yapar. Bu yirmi yıllık dönem içerisinde, Gana ve Türkiye'de toplam sekiz askeri darbe gerçekleşmiştir. Gana'da 1966 ile 1981 yılları arasında beş farklı askeri darbe yaşanırken, Türkiye'de 1960 ile 1980 yılları arasında üç askeri darbe meydana gelmiştir. Bu çalışmada Teun A. Van Dijk'in eleştirel söylem çözümlemesi ve tarih yazımı kullanılarak, söz konusu darbelere yol açan olayların tarihsel geçmişşi, darbelerin ne zaman yapıldığı, niye yapılmasına gerek duyulduğu ve her iki ülkedeki demokratikleşme süreçleri üzerindeki sonuçları kaydedilmektedir. Bu amaç doğrultusunda tezde siyasi gerçekliğin ve genel kabulün oluşturulmasında manipülasyon rolünün altı çizilmektedir. Bu çalışmada baskın olan ve hükmedilen grupların dil ve metinler aracılığıyla manipülatif olarak nasıl oluşturulduğu, muhafaza edildiği ve yeniden harekete geçirildiği araştırılmakta ve vurgulanmaktadır. Manipülasyon, eşitsizlik, nüfuz ve ikna stratejilerinin ideolojiler aracılığıyla nasıl elde edildiği ve uygulandığı gösterilmektedir. Araştırmada elde edilen sonuçlar hem medyanın hem de ABD'nin her iki ülkede de darbeler sırasında ve sonrasında iktidarları meşrulaştırma ve gayrimeşrulaştırmada önemli bir rol oynadıklarını göstermektedir.
Ulusalcılık: The recent resurgence of left nationalism in Turkey

Bu tez, tarihi ve teorik bir çerçeve çizerek ulusalcılığın önceki hareketler ile birleştiği ve ayrıldığı noktaları saptamayı ve temel önermelerini belirlemeyi hedeflemektedir.20. yüzyılın ilk yıllarında stratejik ve taktik nedenler ile ortaya atılan ulusal bağmsızlıkçılık fikri ve dekolonizasyon döneminde sosyalizmi bağımsızlık ve kalkınma stratejisi olarak kabul eden hareketlerin etkisiyle Türkiye'de de birçok grup sosyalizm ve milliyetçiliği bağdaştırmaya çalışmıştır. 1990'lı yılların başında gelişen ve Adalet ve Kalkınma Partisi'nin iktidar olması ile hız kazanan ulusalcılık, Türkiye'de milliyetçiliği sol söylem ile bağdaştırma girişiminde bulunan hareketlerin son tezahürüdür. Tezin birinci bölümünde milliyetçiliğin sosyalizm ile birlikte ele alınışının teorik altyapıları incelenmiş, ikinci bölümde dünyadaki bu girişimlerin Türkiye'deki yansımaları araştırılmış ve üçüncü bölümde temel önermeleri üzerinden yola çıkılarak ulusalcılığın özellikle 1960'larda yoğunlaşan bu girişimlerin güncel bir tezahürü olduğu, ancak küreselleşme ve çeşitli güncel sorunların etkisiyle önceki hareketlere gore milliyetçiliğe daha yakınlaştığı, kimi zaman zenofobik bir söylem sarfedebilen ve ulus-devletin korunmasını hedefleyen bir harekete dönüştüğü sonucuna ulaşılmıştır.
A political economic account for social democracy in Turkey during the 1990's

Bu tez, düşünsel gelişimi Cumhuriyet Halk Partisi tarihi içerisinde tartışılan Türkiye sosyal demokrasisinin 1990'larda yaşadığı krizin politik iktisadi değerlendirmesini yapmayı amaçlamaktadır. Bu analiz süresince gerek Avrupa gerekse Türkiye sosyal demokrasisinin savaş sonrası dönemdeki tarihsel dönüşümü emek ve sermaye arasında sağlamaya çalıştığı uzlaşı üzerinden değerlendirilecektir. Üretim ve sınıfsal ilişkilerdeki değişimi gözeterek, Türkiye'de sosyal demokrat hareketin neoliberal dönemdeki dönüşümünün yanında; özellikle, Sosyal Demokrat Halkçı Parti'nin 1980 sonrası demokratikleşme mücadelesi üzerinde durulacaktır. Parti içerisindeki hizipleşmelerin ve ideolojik tartışmaların dışında; sosyal demokratların 1990'larda karşılaştığı krizin ardında yatan nedenler sosyal demokratların neoliberalizmin yükselişi karşısında emek-sermaye uzlaşısını sürdürme çabası ve devlet-toplum arasındaki ilişkileri dışsallaştırması üzerinden yeniden anlamlandırılmaya çalışılacaktır.
Demokrat Parti iktidarında hükümet-basın ilişkileri: 1950-1957

Türk demokrasi tarihinde 1950- 1957 yılları arasındaki Demokrat Parti dönemi oldukça önemlidir. 27 yıllık tek parti döneminden çok partili siyasal yaşama geçilen bu dönemde, toplumda ve siyasette hızlı değişmeler meydana gelmiştir. Bu tez çalışmasında basına daha fazla özgürlük ve demokrasi vaatleri ile 1950 yılında iktidara gelen Demokrat Parti'nin basına yönelik faaliyetlerinin neden değiştiğini ve bu değişime neden olan iç ve dış politikadaki gelişmeleri ifade edilecektir. Daha sonra DP'nin muhalif basını kontrol altına alabilmek için ne tür yasal düzenlemeler yaptığını, basın yayın organlarına ve gazetecilere verilen cezalar ile iktidar yanlısı basına sağlanan avantajlardan bahsedilecektir. Bu tespitler için basın-iktidar ilişkileri kapsamında dönemin en etkin gazetelerinden olan Ulus, Cumhuriyet, Zafer ve Milliyet gazeteleri üzerinden inceleme yapılacaktır. Yapılan bu incelemeler ve çalışmaların sonucunda tek parti döneminde basının verdiği hak ve özgürlük mücadelesinin DP döneminde de sağlıklı bir zemine oturmadığı görülmektedir. DP'nin ilk döneminde basın ile olan iyi ilişkileri daha sonra kesilen dış yardımlar ile birlikte yaşanan ekonomik sıkıntılar ve dış politikadaki olumsuz gelişmelerin iç politikayı etkilemesi ile basın ve iktidar arasında olumsuz bir havanın oluşmasına sebep olmuştur. Çıkarılan basın yasaları ile basın disiplin altına alınmak istense de buna direnen basın yayın organlarının kapatılma ve hapis cezaları ile karşı karşıya kaldıkları görülmüştür. Çıkarılan bu kanunlar ile iktidarın basın üzerinde bir baskı rejimi kurmak istediği anlaşılmaktadır.